Paragraphes
[70]	οὐδέποτ' ἦν ἐν Μακεδονία καλὸς	κἀγαθός.	Οὐ γὰρ τὸν τρόπον, ἀλλὰ
[140]	κατηγορῶ, ἕτεροι δὲ παραλείπουσιν, ἀλλὰ	κᾴγὼ	λέγω, καὶ πάντες ἐπιτιμῶσι, καὶ
[50]	δικασταὶ ἐξ ἴσου ἡμῶν ἀκούωσι,	κἀγὼ	δύνωμαι ἀπομνημονεῦσαι ἅ σοι σύνοιδα,
[130]	δημαγωγῶν μὴ προσδέχεσθαι· (λέξω δὲ	κἀγὼ	τὰ ἔπη· διὰ τοῦτο γὰρ
[0]	μέρος τῆς πολιτείας, εἴ τι	κἀγὼ	τυγχάνω γιγνώσκων, αἱ τῶν παρανόμων
[200]	τὸν αὐτὸν τρόπον ἀπολογεῖσθαι, ὅνπερ	κἀγὼ	ὧδέ πως κατηγόρηκα, ἵνα καὶ
[140]	μετήνεγκεν εἰς Θήβας, εἰς τὴν	Καδμείαν,	κοινωνίαν τῶν πράξεων τοῖς Βοιωτάρχαις
[180]	παλαιὸν ἐκεῖνον πύκτην, ἀλλὰ τοὺς	καθ'	ἑαυτὸν ἀγωνιστάς· ὥσπερ ὑμᾶς ἀγνοοῦντας,
[210]	μὲν γὰρ Κτησιφῶν οὐ τὸ	καθ'	ἑαυτόν φησι φοβεῖσθαι· ἐλπίζειν γὰρ
[240]	καλὰ σύνισμεν ἔργα, ἂν τοὺς	καθ'	ἑαυτῶν ἐπαίνους λέγωσιν, οὐ φέρομεν,
[160]	πόλεως· αὕτη δὲ ἐπολιορκεῖτο, καὶ	καθ'	ἑκάστην ἡμέραν ἐπίδοξος ἦν ἁλῶναι·
[20]	ἦν χειροτονητὸς τῇ πόλει, ὃς	καθ'	ἑκάστην πρυτανείαν ἀπελογίζετο τὰς προσόδους
[30]	ἀλλὰ διαρρήδην προστέτακται τοῖς θεσμοθέταις	καθ'	ἕκαστον ἐνιαυτὸν διορθοῦν ἐν τῷ
[210]	πολιτείας αὐτοῦ ψέγω, τὰ δὲ	καθ'	ἕκαστον οὐκ ἐκώλυον, οὐδ' ἐγραφόμην,
[0]	τῶν ἄλλων πολιτῶν τὸν βουλόμενον,	καθ'	ἡλικίαν, χωρὶς καὶ ἐν μέρει,
[230]	ὅτι δ' οὐ γεγένηται φορὰ	καθ'	ἡμᾶς ῥητόρων πονηρῶν ἅμα καὶ
[170]	χρὴ πεφυκέναι αὐτὸν πρὸς τὴν	καθ'	ἡμέραν δίαιταν, ὅπως μὴ, διὰ
[170]	ἐπιχώριός ἐστι. (Περὶ δὲ τὴν	καθ'	ἡμέρων δίαιταν, τίς ἐστιν; Ἐκ
[60]	ἐξ ἀρχῆς εἰρήνης καὶ συμμαχίας,	(καθ'	ὑπερβολὴν δὲ αἰσχύνης κεκολακευκότα Φίλιππον,
[10]	τὸν γραμματέα καὶ τοὺς λογιστάς,	καθάπερ	καὶ τὰς ἄλλας ἀρχάς, κελεύει.
[20]	χρήματα διεχείριζε, καὶ ἐπιβολὰς ἐπέβαλλε,	καθάπερ	οἱ ἄλλοι ἄρχοντες, καὶ δικαστηρίων
[210]	δὲ σὺ λέξεις, εἴποι ἂν	κάθαρμα	ζηλοτυποῦν ἀρετήν. (Οὐ γὰρ δὴ,
[0]	λαχόντες προεδρεύειν, ἀλλ' ἐκ παρασκευῆς	καθεζόμενοι,	ἂν δέ τις τῶν ἄλλων
[70]	(τὴν τῇ ἕκτῃ λ' εγω)	καθεζόμενος,	βουλευτὴς ὢν ἐκ παρασκευῆς, ἔκδοτον
[50]	χρημάτων ἀνηλωμένων διὰ πολλοῦ χρόνου	καθεζώμεθα	ἐπὶ τοὺς λογισμούς. Ἐρχόμεθα δή
[230]	δὲ, οὐ κυκλίων χορῶν κριταὶ	καθεστηκότες,	ἀλλὰ νόμων καὶ πολιτικῆς ἀρετῆς,
[210]	μανεὶς ὁ δῆμος, ἢ τῶν	καθεστηκότων	ἐπιλελησμένος, ἐπὶ τοιαύτης ἀκαιρίας ἐβούλετο
[160]	ἅπαντα ταῦτα, ὑπὲρ τῶν νυνὶ	καθεστηκότων	λέξω. Λακεδαιμόνιοι μὲν καὶ τὸ
[150]	τετάρτου καιροῦ καὶ τῶν νυνὶ	καθεστηκότων	πραγμάτων, ἐκεῖνο ὑμᾶς ὑπομνῆσαι βούλομαι,
[50]	καὶ τέταρτον περὶ τῶν νυνὶ	καθεστηκότων	πραγμάτων. Καὶ δὴ ἐπανάγω ἐμαυτὸν
[160]	εἰς τὴν ἀρχὴν οὐ πάλαι	καθεστηκὼς	Ἀλέξανδρος, ἀκατασκεύων αὐτῷ τῶν ἰδίων
[120]	ὃς ἐξ ἀνάγκης πρὸ τοῦ	καθήκοντος	ἔμελλε χρόνου γίγνεσθαι. (Καὶ πάλιν
[40]	τῇ ἐκκλησίᾳ ἀναρρηθέντα στέφανον οὐδεὶς	καθιεροῖ,	ἀλλ' ἔξεστι κεκτῆσθαι, ἵνα μὴ
[40]	ἅμα ἀνακηρύττειν, καὶ ἀφαιρεῖσθαι καὶ	καθιεροῦν.	Ἀλλ' οἶμαι, διὰ τὸ ξενικὸν
[20]	ὑπεύθυνον οὐκ ἐᾷ τὴν οὐσίαν	καθιεροῦν,	οὐδὲ ἀνάθημα ἀναθεῖναι, οὐδ' ἐκποίητον
[100]	αὐτῶν κατέσκαψαν, καὶ τὴν χώραν	καθιέρωσαν	κατὰ τὴν μαντείαν, καὶ, ἐπὶ
[40]	εἶναι τὸν στέφανον, καὶ ἡ	καθιέρωσις	γίγνεται, ἵνα μηδεὶς, ἀλλοτρίαν εὔνοιαν
[150]	ὁ δῆμος ἔτρεφε, νυνὶ δὲ,	καθοπλίσας	τῇδε τῇ πανοπλία, ἀφίησιν ἀγαθῇ
[120]	χρόνῳ εἰς Πύλας, ἔχοντας δόγμα,	καθότι	δίκας δώσουσιν οἱ Ἀμφισσεῖς ὑπὲρ
[110]	αὐτοῖς εἶναι πολέμου καὶ δικῶν	καὶ	ἀγορῶν, καὶ ἐξώλεις εἶναι καὶ
[80]	πόλεμον κατεσκεύασεν. (Ναί. ἀλλὰ χαλκοῖς	καὶ	ἀδαμαντίνοις τείχεσιν, ὡς αὐτός φησι,
[20]	πόλεως, οὔτ' ἀνήλωσα. Ἀνεύθυνον δὲ,	καὶ	ἀζήτητον, καὶ ἀνεξέταστον οὐδέν ἐστι
[100]	τῇ Ἀρτέμιδι, καὶ τῇ Λητοῖ,	καὶ	Ἀθηνᾷ Προναίᾳ, ἐπὶ πάσῃ ἀεργίᾳ,
[110]	τῆς Ἀρτέμιδος, καὶ τῆς Λητοῦς,	καὶ	Ἀθηνᾶς Προναίας· (καὶ ἐπεύχεται αὐτοῖς
[160]	τὸ ἐμὸν πρόσωπον ὡς ἐκπεπληγμένου	καὶ	ἀθυμοῦντος, καὶ χρυσόκερων ἀποκαλῶν, καὶ
[10]	δοκιμασθέντας ἐν τῷ δικαστηρίῳ (ἐπειδὴ	καὶ	αἱ κληρωταὶ ἀρχαὶ οὐκ ἀδοκίμαστοι,
[250]	δῆμος παρορᾶται, αἱ δ' ἐπιστολαὶ	καὶ	αἱ πρεσβεῖαι ἀφικνοῦνται εἰς ἰδιωτικὰς
[30]	ἄρχοντας, καταλείπονται, οὓς αἱ φυλαὶ	καὶ	αἱ τριττύες καὶ οἱ δῆμοι
[230]	ἀγνοοῦντας ἐξαπατᾷς, τοὺς δ' εἰδότας	καὶ	αἰσθανομένους ὑβρίζεις. Ἀφελὼν γὰρ τὸν
[150]	ἐστιν ἐπιμνησθῆναι, οὓς οὗτος, ἀθύτων	καὶ	ἀκαλλιερήτων ὄντων τῶν ἱερῶν, ἐκπέμψας
[130]	ἐξουσίας. (Οὐ, τὸ τελευταῖον, ἀθύτων	καὶ	ἀκαλλιερήτων ὄντων τῶν ἱερῶν ἐξέπεμψε
[230]	Δημοσθένους πολιτευμάτων ὑμεῖς μὲν ἀστεφάνωτοι	καὶ	ἀκήρυκτοι γίγνεσθε, οὗτος δὲ κηρυχθήσεται;
[110]	ἣν ὁ Κρωβύλος ἐκεῖνος ἔγραψε,	καὶ	ἄλλα πολλὰ καὶ δυσχερῆ κατὰ
[170]	τῶν στεφανιτῶν ἀγώνων, παγκράτιον ἢ	καὶ	ἄλλο τι τῶν βαρυτέρων ἄθλων,
[240]	τὸν περίπλουν τὸν εἰς Κέρκυραν,	καὶ	ἄλλοις, ὧν ἑκάστῳ πολλὰ καὶ
[90]	πεζὴν δύναμιν· εἶναι δὲ πολλοὺς	καὶ	ἄλλους τῶν Ἑλλήνων, οὓς βούλεσθαι
[70]	προσκεφάλαια ἔθηκε, καὶ φοινικίδας περιεπέτασε,	καὶ	ἅμα τῇ ἡμέρᾳ ἡγεῖτο τοῖς
[50]	καὶ ἄξειν ἐπὶ τὸ βῆμα,	καὶ	ἀναγκάσειν ἀποκρίνασθαι. (Ἵν' οὖν μήθ'
[90]	Καλλίου γραφὴν, καὶ τὴν συμμαχίαν,	καὶ	ἀνάγνωθι τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ (Οὔπω
[180]	πρῶτον μὲν αὐτοῖς εἰς θυσίαν	καὶ	ἀναθήματα δοῦναι χιλίας δραχμάς, καὶ
[100]	ὑμᾶς ἄπωθεν ἀπὸ τοῦ κλέμματος,	καὶ	ἀνακρεμάσας ἀπὸ τῶν ἐλπίδων, ἐνταῦθ'
[150]	Ἀθηναίων ἀρετῆς ἕνεκα, τὸν κάκιστον,	καὶ	ἀνδραγαθίας ἕνεκα, τὸν ἄνανδρον καὶ
[240]	θεάτρῳ, ὅτι στεφανοῦται ἀρετῆς ἕνεκα,	καὶ	ἀνδραγαθίας, καὶ εὐνοίας, ἄνθρωπος ἀσχημονῶν
[40]	τινος ἄλλης πόλεως, ἀρετῆς ἕνεκα	καὶ	ἀνδραγαθίας. Καὶ ταῦτ' ἔπραττον, οὐχ
[40]	δῆμος ὁ Ἀθηναίων ἀρετῆς ἕνεκα	καὶ	ἀνδραγαθίας, καὶ (τὸ μέγιστον) ὅτι
[250]	τὰς δωρεὰς εἰς βελτίω σώματα	καὶ	ἄνδρας ἀξιολογωτέρους ἀπόθεσθε. Καὶ μὴ
[20]	ἀνήλωσα. Ἀνεύθυνον δὲ, καὶ ἀζήτητον,	καὶ	ἀνεξέταστον οὐδέν ἐστι τῶν ἐν
[150]	Ἀθηναίων, μηδ' ὑπομιμνῄσκετε τῶν ἀνιάτων	καὶ	ἀνηκέστων κακῶν τοὺς ταλαιπώρους Θηβαίους,
[130]	γῆ, καὶ θεοὶ, καὶ δαίμονες,	καὶ	ἄνθρωποι ὅσοι βούλεσθε ἀκούειν τἀληθῆ,
[100]	ἅψαι, ὃ ὑφείλετο ὁ μιαρὸς	καὶ	ἀνόσιος ἄνθρωπος, ὅν φησι Κτησιφῶν
[10]	ἐπιμελείας, ὑμέτερον ἔργον ἐστὶν ἀπομνημονεύειν	καὶ	ἀντιτάττειν τὸν νόμον πρὸς τὴν
[50]	ἀποδιδράσκω, ἐκκαλύψειν μέ φησι προσελθὼν,	καὶ	ἄξειν ἐπὶ τὸ βῆμα, καὶ
[180]	ἐὰν μὲν τὰς δωρεὰς ὀλίγοις	καὶ	ἀξίοις καὶ κατὰ τοὺς νόμους
[260]	εἴρηκα, καὶ, εἰ μὲν καλῶς	καὶ	ἀξίως τοῦ ἀδικήματος κατηγόρηκα, εἶπον
[40]	ἐκκλησία, ἐν ᾗ χρῆν στεφανοῦσθαι,	καὶ	ἀπείρητο ἄλλοθι μηδαμοῦ κηρύττεσθαι· οἱ
[160]	Οὐ μέμνησθε αὐτοῦ τὰ μιαρὰ	καὶ	ἀπίθανα ῥήματα, ἃ πῶς ποθ'
[220]	τῷ αὐτῷ ἐν Ὠρεῷ κατήγου,	καὶ	ἀπὸ τῆς αὐτῆς τραπέζης ἔφαγες
[50]	μὴ θέλω ἀποκρίνασθαι· ἀλλ' ἐγκαλύπτωμαι	καὶ	ἀποδιδράσκω, ἐκκαλύψειν μέ φησι προσελθὼν,
[130]	τὴν Πυθίαν φάσκων, ἀπαίδευτος ὢν,	καὶ	ἀπολαύων καὶ ἐμπιμπλάμενος τῆς δεδομένης
[130]	ὑπερωρίσθαι; (Τοιγάρτοι τί τῶν ἀνελπίστων	καὶ	ἀπροσδοκήτων ἐφ' ἡμῶν οὐ γέγονεν;
[110]	ὅρκον ὀμόσαι, ἀλλὰ καὶ προστροπὴν	καὶ	ἀρὰν ἰσχυρὰν ὑπὲρ τούτων ἐποιήσαντο·
[260]	οὖν, ὦ Γῆ καὶ Ἥλιε	καὶ	Ἀρετὴ καὶ Σύνεσις καὶ Παιδεία
[160]	καὶ Ἀχαιοὶ πάντες, πλὴν Πελληνέων,	καὶ	Ἀρκαδία πᾶσα, πλὴν Μεγάλης πόλεως·
[90]	ἀλαζόνες, ὅταν τι ψεύδωνται, ἀόριστα	καὶ	ἀσαφῆ πειρῶνται λέγειν, φοβούμενοι τὸν
[0]	καὶ παράνομα γεγραφότα, καὶ ψευδῆ,	καὶ	ἀσύμφορα τῇ πόλει, λύετε, ὦ
[130]	ἀνδρὸς ἀπηύρα, Ὃς κεν ἀλιτραίνῃ	καὶ	ἀτάσθαλα μητιάαται. Τοῖσιν δ' οὐρανόθεν
[110]	τῶν Ἀμφισσέων, καὶ κεραμεῖα ἐνῳκοδομημένα	καὶ	αὔλια. Ὁρᾶτε τοῖς ὀφθαλμοῖς τὸν
[110]	τὴν γῆν τὴν ἱερὰν ἀσεβείας,	καὶ	αὐτόθεν ἑστηκὼς, ἐδείκνυον τοῖς Ἀμφικτύοσιν·
[130]	ὡς Ἀλέξανδρον ἀναπέμπεσθαι, τοῦτο πεισόμενοι,	καὶ	αὐτοὶ καὶ ἡ πατρίς, ὅ
[100]	τοὺς Ὠρείτας πρέσβεις, οἵτινες δεήσονται	καί	αὐτοὶ, τὸν αὐτὸν Ἀθηναίοις φίλον
[230]	ἑαυτὸν ἐνεχείριζε, κατέλυσαν. (Ἔνιοι δὲ	καὶ	αὐτοὶ τῶν Τριάκοντα ἐγένοντο, οἳ
[100]	τιμωρίᾳ τοὺς ἀνθρώπους τούτους μετελθεῖν.	(Καὶ	αὐτοῖς ἀναιρεῖ ἡ Πυθία, πολεμεῖν
[110]	τοὺς Ἀμφικτύονας ὑπὲρ τῆς πόλεως,	καὶ	αὐτὸν οὕτω προῃρημένον. (Ἀρχομένου δέ
[170]	ἄν μοι παρεῖχεν. Ἐπειδὴ δὲ	καὶ	αὐτὸς ὁμολογεῖ ἐν ταῖς ἐκκλησίαις,
[50]	ἣν Φιλοκράτης ὁ Ἁγνούσιος ἔγραψε,	καὶ	αὐτὸς οὗτος μετ' ἐκείνου, ὡς
[100]	καὶ, τὴν χώραν αὐτῶν ἐκπορθήσαντας,	καὶ	αὐτοὺς ἀνδραποδισαμένους, ἀναθεῖναι τῷ Ἀπόλλωνι
[110]	καὶ ἀγορῶν, καὶ ἐξώλεις εἶναι	καὶ	αὐτοὺς καὶ οἰκίας καὶ γένος
[250]	τελευτήσαντας, καὶ τοὺς ἐν Πλαταιαῖς,	καὶ	αὐτοὺς τοὺς τάφους τῶν προγόνων
[40]	αὐτὸς ἔδωκε στέφανον ἅμα ἀνακηρύττειν,	καὶ	ἀφαιρεῖσθαι καὶ καθιεροῦν. Ἀλλ' οἶμαι,
[170]	αὐτοῦ, τὴν κρίσιν οὐχ ὑπομείνας,	καὶ	ἀφικνεῖται εἰς Βόσπορον, κᾀκεῖ λαμβάνει
[160]	στρατιώτας, Ἠλεῖοι δ' αὐτοῖς συμμετεβάλοντο	καὶ	Ἀχαιοὶ πάντες, πλὴν Πελληνέων, καὶ
[200]	προειπεῖν. Ἐπεισάξει γὰρ τὸν γόητα,	καὶ	βαλλαντιοτόμον, καὶ διατετμηκότα τὴν πολιτείαν.
[230]	τῷ δήμῳ καὶ μάλα ὑβριστικὴν	καὶ	βάρβαρον ἐπιστολήν, ἐν ᾗ τά
[220]	σιγῶ ψευδεῖς, καὶ κατασκόπων συλλήψεις,	καὶ	βασάνους ἐπ' αἰτίαις ἀγενήτοις, ὡς
[240]	εὐνοίας, ἄνθρωπος ἀσχημονῶν τῷ βίῳ	καὶ	βδελυρός; Ὁ δέ γε νεώτερος
[150]	ὅτ' εὐνομεῖτο μᾶλλον ἡ πόλις	καὶ	βελτίοσι προστάταις ἐχρῆτο, προελθὼν ὁ
[170]	τῶν τυράννων τοὺς ὠνομασμένους Κήπους,	(καὶ	γαμεῖ γυναῖκα πλουσίαν μὲν, νὴ
[80]	Ἐργίσκην, καὶ Μυρτίσκην, καὶ Γάνος,	καὶ	Γανίδα, χωρία ὧν οὐδὲ τὰ
[80]	Δορίσκον, καὶ Ἐργίσκην, καὶ Μυρτίσκην,	καὶ	Γάνος, καὶ Γανίδα, χωρία ὧν
[240]	ὡς οὐ δυνατὸς εἶ λέγειν·	καὶ	γὰρ ἂν ἄτοπόν σοι συμβαίνοι,
[240]	ὁρᾶν σχετλιάζοντας, εἰ οὗτος στεφανωθήσεται.	Καὶ	γὰρ ἂν εἴη δεινόν, ὦ
[150]	ἂν ἐρεῖ ἢ τί φθέγξεται;	Καὶ	γὰρ ἐὰν αὐτὰ διεξίῃ τὰ
[130]	χρησμὸν εἰς τὴν Δημοσθένους πολιτείαν.	Καὶ	γὰρ ναυτικὴ καὶ πεζὴ στρατιὰ,
[50]	δημοσίων ἀδικημάτων πειράσομαι σαφέστερον εἰπεῖν.	Καὶ	γὰρ πυνθάνομαι μέλλειν Δημοσθένην, ἐπειδὰν
[70]	συμμαχίας· (οὐ γὰρ ἔφη δεῖν	(καὶ	γὰρ τὸ ῥῆμα μέμνημαι ὡς
[190]	τὰς γραφὰς τῶν παρανόμων ἀνεῖλον.	Καὶ	γὰρ τοι, ὡς ἐγὼ τοῦ
[90]	συνεδρεύσοντας Ἀθήναξε εἰς τὴν πανσέληνον.	Καὶ	γὰρ τοῦτο ἅνθρωπος ἴδιον καὶ
[220]	φύσιν ταῖς Σειρῆσιν, ὡς ἔοικε·	καὶ	γὰρ ὑπ' ἐκείνων οὐ κηλεῖσθαί
[120]	ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ διεπράξατο ἐπιψηφισθῆναι,	καὶ	γενέσθαι δήμου ψήφισμα, ἤδη ἐπαναστάσης
[110]	εἶναι καὶ αὐτοὺς καὶ οἰκίας	καὶ	γένος ἐκείνων· καὶ μήποτε (φησν)
[50]	τῶν αἰσχρῶν οὕτως ἐστὶ πιστὰ	καὶ	γνώριμα τοῖς ἀκούουσιν, ὥστε τὸν
[130]	τῶν πάλαι πονηρῶν τοιοῦτος μάγος	καὶ	γόης ἐγένετο, ὅς, ὦ γῆ,
[0]	ὡμολογημένα καλῶς ἔχειν, νυνὶ καταλέλυται,	καὶ	γράφουσί τε τινὲς ῥᾳδίως παρανόμους
[150]	τῶν Ἑλλήνων τοὺς Βοιωτάρχας ἀπεκάλεσε,	καὶ	γράψειν ἔφη ψήφισμα, ὁ τοῖς
[130]	ὅς, ὦ γῆ, καὶ θεοὶ,	καὶ	δαίμονες, καὶ ἄνθρωποι ὅσοι βούλεσθε
[110]	οὐδεμιᾶς παιδείας μετεσχηκώς, ἴσως δὲ	καὶ	δαιμονίου τινὸς ἐξαμαρτάνειν προαγομένου, Ἀρχὴν
[210]	φησὶ φοβεῖσθαι, καὶ τὴν ἐμπληξίαν	καὶ	δειλίαν· ὁ δὲ Δημοσθένης, εἰς
[170]	τὸν δειλὸν ὁμοίως· εἰσὶ γὰρ	καὶ	δειλίας γραφαί. Καίτοι θαυμάσειεν ἄν
[110]	ὅτι οἱ Ἀμφισσεῖς, ὑποπεπτωκότες τότε	καὶ	δεινῶς θεραπεύοντες τοὺς Θηβαίους, εἰσέφερον
[50]	πρῶτον περὶ τοῦ πρώτου καιροῦ,	καὶ	δεύτερον περὶ τοῦ δευτέρου, καὶ
[50]	περὶ τῶν νυνὶ καθεστηκότων πραγμάτων.	Καὶ	δὴ ἐπανάγω ἐμαυτὸν ἐπὶ τὴν
[220]	εὐδοκιμεῖν τὴν τῶν Σειρήνων μουσικήν,	καὶ	δὴ καὶ τὴν τῶν ἐμῶν
[0]	πᾶσιν ἀνθρώποις, τυραννὶς, καὶ ὀλιγαρχία,	καὶ	δημοκρατία. Διοικοῦνται δ' αἱ μὲν
[60]	ὑπὸ Δημοσθένους, ἀλλὰ πρὸς Φιλοκράτην	καὶ	Δημοσθένην, εἰκότως, τοὺς ἅμα μὲν
[80]	δὲ τῶν ἄλλων διαφερόντως Φιλοκράτης	καὶ	Δημοσθένης, διὰ τὸ μὴ μόνον
[210]	γε μὴ ταὐτὸν ἐνύπνιον ἐγὼ	καὶ	Δημοσθένης ἴδομεν. ~Ἐπιτιμᾷς δέ μοι,
[120]	τῆς πόλεως ἁπάσης προαιρουμένης εὐσεβεῖν,	καὶ	Δημοσθένους ὑπὲρ τοῦ μεσεγγυήματος τοῦ
[40]	ὑμετέρου στεφανουμένων ὑπὸ τῶν φυλετῶν	καὶ	δημοτῶν, καὶ περὶ τῶν τοὺς
[40]	βουλῆς, καὶ δήμου, καὶ φυλετῶν,	καὶ	δημοτῶν· ὅταν δέ τις ταῦτα
[40]	ἄλλου μηδενὸς ἀνακηρύττεσθαι, ἀπούσης βουλῆς,	καὶ	δήμου, καὶ φυλετῶν, καὶ δημοτῶν·
[90]	συνέδριον συνήγαγον· ὃν δὲ τρόπον,	καὶ	δι' οἵων κακουργημάτων, ταῦτ' ἤδη
[140]	ἐν ἡμέρας μικρῷ μέρει διαγωνιεῖται,	καὶ	διὰ ταῦτα βουλομένου ποιήσασθαι εἰρήνην,
[40]	ψυχὴν εἰς τὸν δῆμον γίγνωνται.	Καὶ	διὰ τοῦτο προσέθηκεν ὁ νομοθέτης,
[10]	ταῦτα ἀρχή, ἀλλ' ἐπιμέλειά τις	καὶ	διακονία· ἀρχὰς δὲ φήσουσιν ἐκείνας
[40]	καὶ περὶ τῶν ξενικῶν στεφάνων·	καὶ	διαρρήδην ἀπαγορεύει μήτ' οἰκέτην ἀπελευθεροῦν
[230]	γράφειν, ὡς ἔστιν ἀνὴρ ἀγαθός,	καὶ	διατελεῖ λέγων καὶ πράττων τὰ
[200]	γὰρ τὸν γόητα, καὶ βαλλαντιοτόμον,	καὶ	διατετμηκότα τὴν πολιτείαν. Οὗτος κλάει
[20]	λόγον τῇ πόλει; Αὐτὸς ὑποβάλλει	καὶ	διδάσκει ὁ νόμος ἃ χρὴ
[90]	ἑκατὸν ταλάντων πρόσοδον, ἐπὶ Φίλιππον,	καὶ	διελογίζετο, ὅσον ἑκάστους ἔδει συντελεῖν·
[160]	καὶ τὸ ξενικὸν ἐπέτυχον μάχῃ,	καὶ	διέφθειραν τοὺς περὶ Κόρραγον στρατιώτας,
[0]	μελλόντων ῥηθήσεσθαι λόγων, εὖ οἶδ'	καὶ	δίκαια, καὶ εὔορκα, καὶ συμφέροντα
[10]	τὴν πρόφασιν ἀκούσατέ μου λέγοντος	καὶ	δίκαια, καὶ ὑμῖν συμφέροντα. Ἐν
[210]	διαγιγνώσκειν. Ὃ δ' ἐστὶ κοινὸν	καὶ	δίκαιον κατ' ἀμφοτέρων αὐτῶν ἀπαγγεῖλαι,
[10]	ἀγῶσιν, ὅτι στεφανοῦται ἀρετῆς ἕνεκα	καὶ	δικαιοσύνης ὑπὸ τοῦ δήμου χρυσῷ
[240]	Τἀναντία τις ψηφισάμενος τῶν καλῶν	καὶ	δικαίων, ἐπανελθὼν οἴκαδε παιδεύει τὸν
[130]	μέσης τῆς Ἑλλάδος ἀνήρπασται, εἰ	καὶ	δικαίως, περὶ τῶν ὅλων οὐκ
[80]	καὶ τὰς πολιτείας ἀπέδοτε, ὀρθῶς	καὶ	δικαίως τοῖς παρακαταθεμένοις, οὐχ ἡγούμενοι
[20]	ἐπέβαλλε, καθάπερ οἱ ἄλλοι ἄρχοντες,	καὶ	δικαστηρίων ἡγεμονίας ἐλάμβανε, τούτων ὑμῖν
[120]	ἅμα τῇ ἡμέρᾳ, ἔχοντας ἄμας	καὶ	δικέλλας, πρὸς τὸ Θυτεῖον ἐκεῖ
[110]	ἧτταν δὲ αὐτοῖς εἶναι πολέμου	καὶ	δικῶν καὶ ἀγορῶν, καὶ ἐξώλεις
[90]	δεῦρο πρέσβεις Γλαυκέτην, καὶ Ἐμπέδωνα,	καὶ	Διόδωρον τὸν δολιχοδρομήσαντα, φέροντας τῷ
[110]	προγόνων, τὴν ἀρὰν τὴν γενομένην,	καὶ	διωριζόμην ὅτι ~Ἐγὼ μὲν, ὑπὲρ
[80]	ὁ πρῶτος ἐξευρὼν Σέρριον Τεῖχος	καὶ	Δορίσκον, καὶ Ἐργίσκην, καὶ Μυρτίσκην,
[120]	Δελφῶν ὅσοι ἐπὶ δίετες ἡβῶσι,	καὶ	δούλους, καὶ ἐλευθέρους, ἥκειν ἅμα
[0]	εἰσαγγελεῖν καὶ καταδουλούμενοι τοὺς ἰδιώτας	καὶ	δυναστείας ἑαυτοῖς περιποιοῦντες, (τὰς κρίσεις
[170]	κατὰ τοῦ δήμου· τέταρτον, εὐγνώμονα	καὶ	δυνατὸν εἰπεῖν· καλὸν γὰρ τὴν
[130]	καὶ οὗτος Ἀρχέδημος ὁ Πήληξ,	καὶ	δυνατὸς εἰπεῖν, καὶ πολλὰ κεκινδυνευκὼς
[30]	νόμους ἐν τοῖς κυρίοις ἀναγεγράφθαι,	καὶ	δύο περὶ μιᾶς πράξεως ὑπεναντίους
[110]	ἐκεῖνος ἔγραψε, καὶ ἄλλα πολλὰ	καὶ	δυσχερῆ κατὰ τῆς πόλεως διεξῄει,
[220]	σοι δίκην μὴ δεδωκέναι, ἀλλὰ	καὶ	δωρεὰς αἰτεῖς, καταγέλαστον ἐν τοῖς
[170]	ἐστιν. (Ἐπεὶ δὲ στεφάνων ἀνεμνήσθην	καὶ	δωρεῶν, ἕως ἔτι μέμνημαι, προλέγω
[0]	ἀρχὰς, καὶ τὰς προσόδους διοικοῦντες,	καὶ	δωροδοκοῦντες περὶ ἕκαστα τούτων, προσλαμβάνοντες
[240]	ἐάν τινα ἐππεσόντα ἀποκτείνῃ, ὑπερορίζομεν,	καὶ,	ἐάν τις αὑτὸν διαχρήσηται, τὴν
[180]	ἀφικόμενοι, τὸν δῆμον ᾖτησαν δωρεάν,	καὶ	ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ δῆμος τιμὰς
[160]	τί ποτ' ἦν ἃ ἔλεγες,	καὶ	εἰ βούλει, παραχωρῶ σοι τοῦ
[260]	τὰ αἰσχρά, βεβοήθηκα καὶ εἴρηκα,	καὶ,	εἰ μὲν καλῶς καὶ ἀξίως
[230]	ἀκήρυκτοι γίγνεσθε, οὗτος δὲ κηρυχθήσεται;	(Καὶ	εἰ μέν τις τῶν τραγικῶν
[120]	πρὸς' ἡμᾶς μεθ' ὅπλων πανδημεί,	καὶ,	εἰ μὴ δρόμῳ μόλις ἐξεφύγομεν
[80]	ἦλθον ἐφ' ἡμᾶς ὡς ἀναιρήσοντες.	(Καὶ,	εἰ μὴ πρῶτον μὲν θεῶν
[20]	δ' ἐν τῷ νόμῳ γέγραπται,	Καὶ	εἴ τινες ἄλλοι ἡγεμονίας δικαστηρίων
[190]	τῶν συγκατελθόντων αὐτῷ ἀπὸ Φυλῆς,	καὶ	εἷλε, νεωστὶ γεγενημένων αὐτῷ τῶν
[110]	ἠξίου εἰσελθεῖν εἰς τὸ συνέδριον,	καὶ	εἰπεῖν τι πρὸς τοὺς Ἀμφικτύονας
[260]	καλὰ καὶ τὰ αἰσχρά, βεβοήθηκα	καὶ	εἴρηκα, καὶ, εἰ μὲν καλῶς
[120]	εἰσαεὶ πυλαγοροῦντας, πορεύεσθαι εἰς Πύλας	καὶ	εἰς Δελφοὺς ἐν τοῖς τεταγμένοις
[90]	εἰς ἑκατὸν νεῶν ταχυναυτουσῶν πληρώματα,	καὶ	εἰς πεζοὺς στρατιώτας μυρίους, καὶ
[180]	δήμου. (Προέλθετε οὖν τῇ διανοίᾳ	καὶ	εἰς τὴν Στοὰν τὴν Ποικίλην·
[110]	Ἀμφικτύοσι ποιεῖσθαι· διωμολογήθη δ' αὐτῷ	καὶ	εἰς τὸν λοιπὸν χρόνον ἀποστέλλεσθαι
[100]	τὰ ἀναθήματα ἠσέβουν, ἐξημάρτανον δὲ	καὶ	εἰς τοὺς Ἀμφικτύονας. Ἀγανακτήσαντες δ'
[80]	οὐδὲ τὰ ὀνόματα ᾖδεμεν πρότερον,	καὶ	εἰς τοῦτο φέρων περιέστησε τὰ
[140]	μετεπέμψαντο Ἀθηναίους, καὶ ὑμεῖς ἐξήλθετε,	καὶ	εἰσῇτε εἰς τὰς Θήβας, ἐν
[260]	ἐνδεεστέρως, ὡς ἐδυνάμην· ὑμεῖς δὲ,	καὶ	ἐκ τῶν εἰρημένων λόγων, καὶ
[260]	καὶ ἐκ τῶν εἰρημένων λόγων,	καὶ	ἐκ τῶν παραλειπομένων αὐτοὶ τὰ
[210]	ἐφ' οἷς ἡ πόλις ἐπένθησε	καὶ	ἐκείρατο, ἐπὶ τούτοις ἐμὲ στεφανοῦσθαι.
[190]	καὶ πολλάκις ἀνεπόδιζον τὸν γραμματέα,	καὶ	ἐκέλευον πάλιν ἀναγιγνώσκειν τοὺς νόμους
[120]	ἐπὶ δίετες ἡβῶσι, καὶ δούλους,	καὶ	ἐλευθέρους, ἥκειν ἅμα τῇ ἡμέρᾳ,
[120]	μεσεγγυήματος τοῦ ἐξ Ἀμφίσσης ἀντιλέγοντος,	καὶ	ἐμοῦ φανερῶς ἐναντίον ὑμῶν ἐξελέγχοντος,
[90]	διανοηθείς, ἀποστέλλει δεῦρο πρέσβεις Γλαυκέτην,	καὶ	Ἐμπέδωνα, καὶ Διόδωρον τὸν δολιχοδρομήσαντα,
[130]	φάσκων, ἀπαίδευτος ὢν, καὶ ἀπολαύων	καὶ	ἐμπιμπλάμενος τῆς δεδομένης ὑφ' ὑμῶν
[0]	τὸν βουλόμενον, καθ' ἡλικίαν, χωρὶς	καὶ	ἐν μέρει, περὶ ἑκάστου γνώμην
[20]	μηνὸς, καὶ ἐν τίνι ἡμέρᾳ,	καὶ	ἐν ποίᾳ ἐκκλησίᾳ, ἐχειροτονήθη Δημοσθένης
[200]	κανόνα προσφέρομεν, ~ᾧ διαγιγνώσκεται, οὕτω	καὶ	ἐν ταῖς γραφαῖς τῶν παρανόμων
[120]	ἀπειρίαν· (τὸ δ' αὐτὸ τοῦτο	καὶ	ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ διεπράξατο ἐπιψηφισθῆναι,
[130]	ὅ τι ἂν ἐκείνῳ δόξῃ,	καὶ	ἐν τῇ τοῦ κρατοῦντος καὶ
[20]	τίνος ἄρχοντος, καὶ ποίου μηνὸς,	καὶ	ἐν τίνι ἡμέρᾳ, καὶ ἐν
[100]	ἀνόσιος ἄνθρωπος, ὅν φησι Κτησιφῶν	καὶ	ἐν τῷδε τῷ ψηφίσματι διατελεῖν
[120]	παρῇ πόλις, εἴρξεται τοῦ ἱεροῦ,	καὶ	ἐναγὴς ἔσται, καὶ τῇ ἀρᾷ
[60]	ἐν ἄστει Διονύσια τῇ ὀγδόῃ	καὶ	ἐνάτῃ ἐπὶ δέκα. Ὅτι δ'
[200]	τοῦ παρανόμου περιίστασθαι, ἀλλ' ἐγκαθήμενοι	καὶ	ἐνεδρεύοντες ἐν τῇ ἀκροάσει, εἰσελαύνετε
[180]	πρὸς αὐτὴν τὴν ἀρετήν, ἧς	καὶ	ἕνεκα στεφανοῦνται. Δεῖ γὰρ τὸν
[150]	ὡς ἔοικε, Φειδίας ἐνεργολαβεῖν ἠργάσατο	καὶ	ἐνεπιορκεῖν Δημοσθένει, ἦ μήν, εἴ
[20]	λογιστῶν κήρυκα κηρύξαι τὸ πάτριον	καὶ	ἔννομον κήρυγμα τοῦτο· Τίς βούλεται
[250]	ἐξεκήρυξαν δ' ἐκ τῆς πόλεως,	καὶ	ἐξ ἁπάσης ἧς Ἀθηναῖοι ἄρχουσιν,
[110]	πολέμου καὶ δικῶν καὶ ἀγορῶν,	καὶ	ἐξώλεις εἶναι καὶ αὐτοὺς καὶ
[0]	πολιτείαν διαπιστεύσαντες, οἱ μὲν πάρεισι	καὶ	ἐπακούουσι τῆσδε τῆς κρίσεως, οἱ
[110]	Ὁρᾶτε τοῖς ὀφθαλμοῖς τὸν Ἐξάγιστον	καὶ	Ἐπάρατον λιμένα τετειχισμένον. Ἴστε τούτους
[110]	καὶ τὸν λιμένα τὸν Ἐξάγιστον	καὶ	Ἐπάρατον πάλιν ἐτείχισαν καὶ συνῴκισαν,
[100]	καὶ λιμὴν ὁ νῦν Ἐξάγιστος	καὶ	Ἐπάρατος ὠνομασμένος. Ταύτην ποτὲ τὴν
[110]	ἑκάστου μνᾶς εἴκοσιν τῶν ἐξαγίστων	καὶ	ἐπαράτων χρημάτων, ἐφ' ᾧ τε
[110]	τὸν καινὸν νεὼν, πρὶν ἐξαρέσασθαι,	καὶ	ἐπεγράψαμεν τὸ προσῆκον ἐπίγραμμα· Ἀθηναῖοι
[50]	ὡς ἀκούω, μέλλει με καλεῖν,	καὶ	ἐπερωτᾶν ὁποίου τούτων τῶν τεττάρων
[250]	ἐπὶ τῷ τῆς δικαιοσύνης προπηλακισμῷ,	καὶ	ἐπερωτῶντα, εἰ οὐκ αἰσχύνεσθε, εἰ
[180]	ἀρετῆς. Μᾶλλόν τις τάδ' ἰδὼν	καὶ	ἐπεσσομένων ἐθελήσει Ἀμφὶ ξυνοῖσι πράγμασι
[20]	σκιροφοριῶνος δευτέρᾳ ἱσταμένου καὶ τρίτῃ,	καὶ	ἐπέταξεν ἐν τῷ ψηφίσματι ἑκάστης
[110]	τῆς Λητοῦς, καὶ Ἀθηνᾶς Προναίας·	(καὶ	ἐπεύχεται αὐτοῖς μήτε γῆν καρποὺς
[230]	ἄλλα καὶ μάλ' ἀπαιδεύτως διελέχθη,	καὶ	ἐπὶ τελευτῆς ἐνέγραψεν. Ἐγώ (φησὶν)
[100]	χώραν καθιέρωσαν κατὰ τὴν μαντείαν,	καὶ,	ἐπὶ τούτοις, ὅρκον ὤμοσαν ἰσχυρόν,
[20]	καὶ τὰ δημόσια χρήματα διεχείριζε,	καὶ	ἐπιβολὰς ἐπέβαλλε, καθάπερ οἱ ἄλλοι
[220]	ἀπὸ τῆς αὐτῆς τραπέζης ἔφαγες	καὶ	ἔπιες καὶ ἔσπεισας, καὶ τὴν
[10]	ἀρχὰς ὀνομάζει, οὗτοι προσαγορεύωσι πραγματείας	καὶ	ἐπιμελείας, ὑμέτερον ἔργον ἐστὶν ἀπομνημονεύειν
[80]	ἐξευρὼν Σέρριον Τεῖχος καὶ Δορίσκον,	καὶ	Ἐργίσκην, καὶ Μυρτίσκην, καὶ Γάνος,
[220]	αὐτῆς τραπέζης ἔφαγες καὶ ἔπιες	καὶ	ἔσπεισας, καὶ τὴν δεξιὰν ἐνέβαλες,
[230]	φατὲ μὲν εὐτυχεῖς εἶναι, ὡς	καὶ	ἐστὲ, καλῶς ποιοῦντες· ψηφιεῖσθε δ'
[110]	τὸ Κιρραῖον πεδίον τῷ ἱερῷ	καὶ	ἔστιν εὐσύνοπτον· (Ὁρᾶτε, ἔφην ἐγώ,
[10]	στεφανοῦν. (Λέξουσι δέ, ὦ Ἀθηναῖοι,	καὶ	ἕτερόν τινα λόγον ὑπεναντίον τῷ
[250]	ἐκ Μήδων χρυσίον, ἀλλὰ δωροδοκήσαντα,	καὶ	ἔτι καὶ νῦν κεκτημένον, χρυσῷ
[20]	λογιστὰς ὁ νόμος κελεύει λόγον,	καὶ	εὐθύνας διδόναι, καὶ τὴν ἐκεῖ
[20]	οὐκ ἐᾷ, πρὶν ἂν λόγου	καὶ	εὐθύνας δῷ, στεφανοῦν, ὁ δὲ
[30]	μὴ προσθεὶς, ἐπειδὰν δῷ λόγον	καὶ	εὐθύνας. Ἐγὼ δὲ ἐξελέγχω τὸ
[10]	στεφανοῦν τὸν ὑπεύθυνον ἐπειδὰν λόγον	καὶ	εὐθύνας τῆς ἀρχῆς δῷ· (καὶ
[240]	στεφανοῦται ἀρετῆς ἕνεκα, καὶ ἀνδραγαθίας,	καὶ	εὐνοίας, ἄνθρωπος ἀσχημονῶν τῷ βίῳ
[0]	λόγων, εὖ οἶδ' καὶ δίκαια,	καὶ	εὔορκα, καὶ συμφέροντα ὑμῖν αὐτοῖς
[250]	τῇ Ἀσίᾳ καὶ τῇ Εὐρώπῃ;	Καὶ	ἐφ' οἷς ἐστιν ἐκ τῶν
[100]	αὐτοὶ, τὸν αὐτὸν Ἀθηναίοις φίλον	καὶ	ἐχθρὸν νομίζειν εἶναι. (Ἔπειτα ἀναφαίνεται
[230]	δ' ἔγωγε ὑμῶν, ὦ Ἀθηναῖοι,	καὶ	ζητῶ πυθέσθαι, πρὸς τί ἂν
[0]	οἱ νόμοι τῇ πόλει, σῴζεται	καὶ	ἡ δημοκρατία· (ἃ χρὴ διαμνημονεύοντας
[40]	τὸ ξενικὸν εἶναι τὸν στέφανον,	καὶ	ἡ καθιέρωσις γίγνεται, ἵνα μηδεὶς,
[10]	καὶ εὐθύνας τῆς ἀρχῆς δῷ·	(καὶ	ἡ μὲν πόλις τὸ ἴσον
[130]	ἀναπέμπεσθαι, τοῦτο πεισόμενοι, καὶ αὐτοὶ	καὶ	ἡ πατρίς, ὅ τι ἂν
[150]	συναποθανεῖται τοῖς τελευτήσασιν, ὡς ἔοικε,	καὶ	ἡ ὑμετέρα μνήμη; (Γένεσθε δή
[80]	Φιλοκράτην ὑπὲρ τῆς δωροδοκίας ζηλοτυπίας,	καὶ	ἡγήσατο, εἰ τῶν συμπρεσβευόντων καὶ
[130]	Δημοσθένους λέγειν δυνάμενος, ἀλλ' ἔμοιγε	καὶ	ἡδίων ῥήτωρ· καὶ οὗτος Ἀρχέδημος
[260]	~Ἐγὼ μὲν οὖν, ὦ Γῆ	καὶ	Ἥλιε καὶ Ἀρετὴ καὶ Σύνεσις
[190]	τοὺς νόμους καὶ τὸ ψήφισμα,	καὶ	ἡλίσκοντο οἱ τὰ παράνομα γράφοντες,
[180]	καλεῖσθαι Κοσμητὰς πολέμου τ' ἀμφὶ	καὶ	ἠνορέης. Ἐνταῦθ' ἔστι που τὸ
[40]	ἦν ὁ παρὰ τούτων λόγος,	καὶ	ἦσαν δύο κείμενοι νόμοι περὶ
[130]	γόης ἐγένετο, ὅς, ὦ γῆ,	καὶ	θεοὶ, καὶ δαίμονες, καὶ ἄνθρωποι
[150]	τὴν τάξιν. (Μὴ, πρὸς Διὸς	καὶ	θεῶν, ἱκετεύω ὑμᾶς, ὦ Αθηναῖοι,
[240]	οὖν μὴ μόνον κρίνοντες, ἀλλὰ	καὶ	θεωρούμενοι, οὕτω τὴν ψῆφον φέρετε,
[160]	ὠνία, αὐτὸς οὐκ ἔχων αἷμα,	καὶ	θεωρῶν τὸν Ἀλέξανδρον οὐκ ἐκ
[90]	αὐτὸν ἐπεστράτευον, ἥ τε Φιλίππου	καὶ	Θηβαίων) δεύτερον δ' ἧκον οἱ
[110]	προσῆκον ἐπίγραμμα· Ἀθηναῖοι ἀπὸ Μήδων	καὶ	Θηβαίων, ὅτε τἀναντία τοῖς Ἕλλησιν
[80]	ἡμῶν ἐτείχισε, τῇ τῶν Εὐβοέων	καὶ	Θηβαίων συμμαχίᾳ. Ἀλλά, ὦ Ἀθηναῖοι,
[120]	ἐκ τοῦ συνεδρίου, κραυγὴ πολλὴ	καὶ	θόρυβος ἦν τῶν Ἀμφικτυόνων, καὶ
[110]	ἐβουλόμην ἂν πολλῶν ἕνεκα ζῆν,	καὶ	Θρασυκλέα τὸν Λέσβιον, καὶ τρίτον
[120]	τοὺς θεοὺς τἀγαθὰ καὶ κοινῇ	καὶ	ἰδία. (Σκοπεῖτε δή, ποίᾳ φωνῇ,
[10]	δῆμος χειροτονεῖ ἐν ἀρχαιρεσίαις, στρατηγοὺς,	καὶ	ἱππάρχους, καὶ τὰς μετὰ τούτων
[90]	καὶ εἰς πεζοὺς στρατιώτας μυρίους,	καὶ	ἱππέας χιλίους· (ὑπάρξειν δὲ πρὸς
[250]	ἀνάνδρως ἤνεγκε, πρώην ποτὲ εἰσηγγέλθη,	καὶ	ἴσαι αἱ ψῆφοι αὐτῷ ἐγένοντο·
[240]	τοὺς δικαστάς, εἰ ἐγίγνωσκον Χαβρίαν	καὶ	Ἰφικράτην, καὶ Τιμόθεον, καὶ πυθοῦ
[160]	Μεγάλης πόλεως· αὕτη δὲ ἐπολιορκεῖτο,	καὶ	καθ' ἑκάστην ἡμέραν ἐπίδοξος ἦν
[40]	στέφανον ἅμα ἀνακηρύττειν, καὶ ἀφαιρεῖσθαι	καὶ	καθιεροῦν. Ἀλλ' οἶμαι, διὰ τὸ
[40]	δ' ὑπὸ τῶν δημοτῶν στεφανουμένοις	καὶ	καὶ φυλετῶν ἀπείπῃ μὴ κηρύττεσθαι
[240]	καὶ ἄλλοις, ὧν ἑκάστῳ πολλὰ	καὶ	καλὰ κατὰ πόλεμον ἔργα πέπρακται.
[240]	ὄντως ἄνδρας ἀγαθούς, οἷς πολλὰ	καὶ	καλὰ σύνισμεν ἔργα, ἂν τοὺς
[150]	τύχῃ τρέπεσθαι ἐπὶ τὰ ἑαυτῶν,	καὶ	καλεῖ εἰς προεδρίαν; Τότε μὲν
[210]	τῶν νεωτέρων μου διατριβὰς καταμέμφεται,	καὶ	κατὰ τῆσδε τῆς κρίσεως, εὐθὺς
[180]	τὰς δωρεὰς ὀλίγοις καὶ ἀξίοις	καὶ	κατὰ τοὺς νόμους διδῶτε, πολλοὺς
[120]	ἀσεβησάντων, ἃ χρὴ παθεῖν αὐτούς,	καὶ	κατὰ τῶν ἐπιτρεψάντων, καὶ τελευταῖον
[230]	τῷ δήμῷ, τὰ δὲ ταπεινὰ	καὶ	καταδεέστερα εἰς τοὺς ῥήτορας τοὺς
[0]	αὑτῶν, ἡγούμενοι εἶναι, ἀπειλοῦσιν εἰσαγγελεῖν	καὶ	καταδουλούμενοι τοὺς ἰδιώτας καὶ δυναστείας
[210]	τραύματος ἐκ προνοίας γραφὰς γραφόμενος,	καὶ	κατακεκονδύλισται, ὥστε αὐτὸν οἶμαι τὰ
[60]	τὰ συμφέροντα) οἱ δ' ἀποδόμενοι	καὶ	κατακοινωνήσαντες τὰ τῆς πόλεως ἰσχυρὰ,
[160]	ὡς Ἀλέξανδρον, ἄδειάν τινα εὕρηται	καὶ	καταλλαγάς, καὶ πολλὴν τὴν κολακείαν
[220]	τραπέζης. (Ἐπιστολὰς δὲ σιγῶ ψευδεῖς,	καὶ	κατασκόπων συλλήψεις, καὶ βασάνους ἐπ'
[100]	τάλαντον δὲ ἐξ Ὠρεοῦ. Διὸ	καὶ	καταφανὴς ἐγένετο, δημοκρατουμένων τῶν Ὠρειτῶν,
[120]	ἕωθεν εἰς τὸν προειρημένον τόπον,	καὶ	κατέβημεν εἰς τὸ Κιρραῖον πεδίον,
[160]	καὶ ἀθυμοῦντος, καὶ χρυσόκερων ἀποκαλῶν,	καὶ	κατεστέφθαι φάσκων, εἴ τι πταῖσμα
[230]	δ' ἔμοιγε, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀμφότερα,	καὶ	κατορθοῦν, καὶ παρακινδυνεύειν, εἰς τὴν
[110]	τὸ πεδίον ὑπὸ τῶν Ἀμφισσέων,	καὶ	κεραμεῖα ἐνῳκοδομημένα καὶ αὔλια. Ὁρᾶτε
[0]	πόρρωθεν προκατελάμβανον τὰς εὐθύνας ἐπαίνοις	καὶ	κηρύγμασιν· ὥστ' ἐν ταῖς εὐθύναις
[170]	καταδεέστεροι. Δωρεαὶ δὲ, καὶ στέφανοι,	καὶ	κηρύγματα, καὶ σιτήσεις ἐν Πρυτανείῳ
[40]	τραγῳδοῖς, ἵνα μηδεὶς ἐρανίζων στεφάνους	καὶ	κηρύγματα, ψευδῆ φιλοτιμίαν κτᾶται, προσαπείπῃ
[240]	(Ὅταν οὖν λάβητε ῥήτορα στεφάνων	καὶ	κηρυγμάτων ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἐπιθυμοῦντα,
[210]	ἡ σπουδή; Περὶ χρυσῶν στεφάνων	καὶ	κηρυγμάτων ἐν τῷ θεάτρῳ παρὰ
[10]	καὶ κοινῇ τὰ γένη, Εὐμολπίδας	καὶ	Κήρυκας, καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας.
[250]	τῆς πόλεως· οὗτος στεφανοῦσθαι ἀξιοῖ,	καὶ	κηρύττεσθαι οἴεται δεῖν· οὐκ ἀποπέμψεσθε
[220]	ἅπασιν Ἀθηναίοις ἐξελεγχθεὶς ὑπ' ἐμοῦ	καὶ	κληθεὶς ξενοκτόνος, οὐ τὸ ἀσέβημα
[120]	δ' αἰτεῖν τοὺς θεοὺς τἀγαθὰ	καὶ	κοινῇ καὶ ἰδία. (Σκοπεῖτε δή,
[10]	καὶ οὐ μόνον ἰδίᾳ, ἀλλὰ	καὶ	κοινῇ τὰ γένη, Εὐμολπίδας καὶ
[70]	καὶ συρίττεσθαι διὰ τὴν ἀσχημοσύνην	καὶ	κολακείαν. Καὶ ὅτε ἀπῄεσαν εἰς
[100]	ποτὲ τὴν χώραν κατῴκησαν Κιρραῖοι	καὶ	Κραγαλίδαι, γένη παρανομώτατα, οἳ εἰς
[100]	ἀναιρεῖ ἡ Πυθία, πολεμεῖν Κιρραίοις	καὶ	Κραγαλίδαις πάντ' ἤματα καὶ πάσας
[20]	Καὶ περὶ τούτου Δημοσθένης μὲν	καὶ	Κτησιφῶν πολὺν ποιήσονται λόγον· ὁ
[20]	ἐλάμβανε, τούτων ὑμῖν αὐτὸν Δημοσθένην	καὶ	Κτησιφῶντα μάρτυρας παρέξομαι. Ἐπὶ γὰρ
[230]	πατέρες ὑμῶν τὰ μὲν ἔνδοξα	καὶ	λαμπρὰ τῶν πραγμάτων ἀνετίθεσαν τῷ
[60]	πριάμενος, ἵν' εἰς ὑποδοχὴν ἅπαντα	καὶ	λέγοι καὶ πράττοι Φιλοκράτει, ὡς
[210]	οὐκ ἐπιθυμῶ· ὥστε καὶ σιωπῶ	καὶ	λέγω βουλευσάμενος, ἀλλ' οὐκ ἀναγκαζόμενος
[40]	καὶ (τὸ μέγιστον) ὅτι διατελεῖ	καὶ	λέγων καὶ πράττων τὰ ἄριστα
[150]	κίνδυνον, ἐτόλμησε, τοῖς δραπέταις ποσὶ	καὶ	λελοιπόσι τὴν τάξιν ἀναβὰς ἐπὶ
[150]	καὶ ἀνδραγαθίας ἕνεκα, τὸν ἄνανδρον	καὶ	λελοιπότα τὴν τάξιν. (Μὴ, πρὸς
[30]	οὐδὲν προσήκοντα τῇδε τῇ γραφῇ,	καὶ	λέξουσιν, ὡς εἰσὶ τῇ πόλει
[70]	καὶ τὰ νομιζόμενα ποιῆσαι, στεφανωσάμενος,	καὶ	λευκὴν ἐσθῆτα λαβὼν, ἐβουθύτει, καὶ
[50]	ἀληθῆ μὲν λέγειν, ἀρχαῖα δὲ,	καὶ	λίαν ὁμολογούμενα. Καίτοι, ὦ Κτησιφῶν,
[50]	δοκεῖν ψευδῆ λέγειν, ἀλλὰ παλαιὰ	καὶ	λίαν προωμολογημένα, πότερα αὐτὸν δεῖ
[100]	Ἀθηναῖοι, τὸ Κιρραῖον ὠνομασμένον πεδίον,	καὶ	λιμὴν ὁ νῦν Ἐξάγιστος καὶ
[130]	ἐπήγαγε πῆμα Κρονίων, Λοιμὸν ὁμοῦ	καὶ	λιμόν· ἀποφθινύθουσι δὲ λαοί· Ἤ
[140]	εἰκότως (οὐ γὰρ ῥήτωρ ἀστράτευτος	καὶ	λιπὼν τὴν τάξιν αὐτοὺς ἐνουθέτησεν,
[150]	τοῦ ψηφίσματος ἀνάρρησιν μέλλουσαν γίγνεσθαι,	καὶ	λογίσασθε, πότερ' οἴεσθε τοὺς οἰκείους
[10]	οὐκ ἀδοκίμαστοι, ἀλλὰ δοκιμασθεῖσαι ἄρχουσι)	καὶ	λόγον ἐγγράφειν πρὸς τὸν γραμματέα
[120]	καὶ θόρυβος ἦν τῶν Ἀμφικτυόνων,	καὶ	λόγος ἦν οὐκέτι περὶ τῶν
[170]	ὑμετέρων κινδύνων. (Περὶ δ' εὐγνωμοσύνην	καὶ	λόγου δύναμιν, πῶς πέφυκε; Δεινῶς
[210]	ἀληθεῖς κατ' ἀλλήλων ἔχοντες δόξας	καὶ	λόγους οὐ ψευδεῖς λέγοντες. (Ὁ
[80]	τοὺς μετὰ Ἀριστοδήμου εἰς Θετταλίαν	καὶ	Μαγνησίαν παρὰ τὰς τῆς εἰρήνης
[230]	ᾗ τά τε δὴ ἄλλα	καὶ	μάλ' ἀπαιδεύτως διελέχθη, καὶ ἐπὶ
[30]	(Οὗτος ὁ νόμος, ὦ Ἀθηναῖοι,	καὶ	μάλα καλῶς ἔχει. Οὐ γὰρ,
[10]	τις ταῦτα νομοθέτης τίθησι νόμον,	καὶ	μάλα καλῶς ἔχοντα, διαρρήδην ἀπαγορεύοντα
[120]	(Καὶ παρελθόντες τῇ πρώτῃ στρατεία	καὶ	μάλα μετρίως ἐχρήσαντο τοῖς Ἀμφισσεῦσιν·
[20]	ἐπὶ τὰ τείχη, καὶ ταμίας.	Καὶ	μάλα ὀρθῶς, ἵν' ἡ πόλις
[230]	τὴν Ἀσίαν, κατέπεμψε τῷ δήμῳ	καὶ	μάλα ὑβριστικὴν καὶ βάρβαρον ἐπιστολήν,
[80]	ταῦτα τρία τὰ μέγιστα ἠδίκησθε,	καὶ	μάλιστα ἠγνοήκατε. Σπεύδων δ' εἰπεῖν
[200]	Μὴ μνησικακεῖν· σὺ δὲ ἑλκοποιεῖς,	καὶ	μᾶλλόν σοι μέλει τῶν αὐθημερὸν
[210]	τοὺς νόμους· (ὃν ἐχρῆν, εἰ	καὶ	μανεὶς ὁ δῆμος, ἢ τῶν
[80]	(Ὑμεῖς γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, πολλὰ	καὶ	μεγάλα ἠδικημένοι ὑπὸ Μνησάρχου τοῦ
[180]	Ἀθηναῖοι τάδ' ἔδωκαν Ἀντ' εὐεργεσίης	καὶ	μεγάλης ἀρετῆς. Μᾶλλόν τις τάδ'
[180]	οἳ, πολλοὺς πολὺν ὑπομείναντες χρόνον	καὶ	μεγάλους κινδύνους, ἐπὶ τῷ Στρυμόνι
[90]	ἔδει συντελεῖν· Ἀχαιοὺς μὲν πάντας	καὶ	Μεγαρέας ἑξήκοντα τάλαντα, τὰς δ'
[210]	παρεσκεύασεν· ἀρκεῖ γάρ μοι μικρά,	καὶ	μειζόνων αἰσχρῶς οὐκ ἐπιθυμῶ· ὥστε
[40]	ὑπὸ τοῦ δήμου, πείσαντες ὑμᾶς,	καὶ	μετὰ ψηφίσματος, πολλὴν χάριν καταθέμενοι,
[120]	σφῆλαι, εἰσελθὼν εἰς τὸ βουλευτήριον	καὶ	μεταστησάμενος τοὺς ἰδιώτας, ἐκφέρεται προβούλευμα
[140]	ἐν Θήβαις, τοῖς ὀνόμασι κλέπτων	καὶ	μεταφέρων τὰ πράγματα, ὥσπερ εἴωθεν,
[120]	διεξελθόντος ἐμοῦ, ἐπειδή ποτε ἀπηλλάγην	καὶ	μετέστην ἐκ τοῦ συνεδρίου, κραυγὴ
[70]	αὐτὴν στήλην ἀναγράφεσθαι μετ' Ἀθηναιων,	καὶ	μετέχειν τῶν ὅρκων καὶ τῶν
[140]	τὴν δημοκρατίαν ἄρδην ἔλαθεν ὑφελόμενος,	καὶ	μετήνεγκεν εἰς Θήβας, εἰς τὴν
[170]	ποιεῖν τὴν πόλιν· ~τρίτον, σώφρονα	καὶ	μέτριον χρὴ πεφυκέναι αὐτὸν πρὸς
[50]	αἰτίους γεγενημένους, καὶ τοὺς φιλανθρώπως	καὶ	μετρίως τοῖς τῆς πόλεως πράγμασι
[200]	συντεταγμένον αὐτῷ προοίμιον, ἔπειτ' ἐνδιατρίβῃ	καὶ	μὴ ἀπολογῆται, ὑπομνήσατ' αὐτὸν ἀθορύβῷ,
[200]	στάσεως αὐτῷ τοῦ λόγου μάχεσθε,	καὶ	μὴ ἐᾶτε αὐτὸν ἔξω τοῦ
[30]	πόλει τιμώμενον ὑπὸ τοῦ δήμου,	καὶ	μὴ ἐργολαβεῖν ἐν τοῖς κηρύγμασιν.
[250]	σώματα καὶ ἄνδρας ἀξιολογωτέρους ἀπόθεσθε.	Καὶ	μὴ μόνον τοῖς ὠσίν, ἀλλὰ
[30]	ὅπως ἂν εἷς ᾖ νόμος,	καὶ	μὴ πλείους περὶ ἑκάστης πράξεως.
[30]	ταὐτὰ προστάττουσιν οἱ νόμοι ποιεῖν	καὶ	μὴ ποιεῖν; (Ἀλλ' οὐκ ἔχει
[0]	μισεῖν τοὺς τὰ παράνομα γράφοντας,	καὶ	μηδὲν ἡγεῖσθαι μικρὸν εἶναι τῶν
[110]	καὶ οἰκίας καὶ γένος ἐκείνων·	καὶ	μήποτε (φησν) ὁσίως θύσειαν τῷ
[90]	ὀνόματα λέγει, κλέπτων τὴν ἀκρόασιν,	καὶ	μιμούμενος τοὺς τἀληθῆ λέγοντας. Διὸ
[220]	δὲ μηδεμίαν παραλείπειν ἡμέραν ἐργαζομένου	καὶ	μισθαρνοῦντος. (Ὑπὲρ δὲ τοῦ μήπω
[70]	ὅρκους, Δημοσθένην. Ὁ γὰρ μισαλέξανδρος	καὶ	μισοφίλιππος ἡμῖν οὑτοσὶ ῥήτωρ δὶς
[20]	διδάσκειν ἐκ τῶν δημοσίων γραμμάτων·	καί	μοι ἀνάγνωθι ἐπὶ τίνος ἄρχοντος,
[20]	ἔμελλε τῶν ἀνηλωμένων λόγον ἀπολήψεσθαι.	Καί	μοι λέγε τὸ ψηφίσματα. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ.
[30]	τῇ ἐκκλησίᾳ, ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ.	Καί	μοι λέγε τὸν νόμον. ΝΟΜΟΣ.
[30]	μὴ πλείους περὶ ἑκάστης πράξεως.	Καί	μοι λέγε τοὺς νόμους. ΝΟΜΟΙ
[60]	ταὐτὰ τοῖς ἄλλοις πρέσβεσιν ἀπήγγελλε,	καὶ	μόνος τῶν βουλευτῶν ἔγραψε σπείσασθαι
[80]	Τεῖχος καὶ Δορίσκον, καὶ Ἐργίσκην,	καὶ	Μυρτίσκην, καὶ Γάνος, καὶ Γανίδα,
[80]	ἐν πέντε ἡμέραις ἐβοηθήσατε αὐτοῖς,	καὶ	ναυσὶ καὶ πεζῇ δυνάμει, καὶ,
[160]	δ' ὁ τῶν Περσῶν βασιλεὺς	καὶ	ναυσὶ καὶ χρήμασι, καὶ πεζῇ
[90]	δὲ τούτων τῶν χρημάτων ὑπάρξειν	καὶ	ναυτικὴν καὶ πεζὴν δύναμιν· εἶναι
[20]	ἦρχον δὲ τὴν τῶν ἀποδεκτῶν	καὶ	νεωρίων ἀρχὴν, καὶ σκευοθήκην ᾠκοδόμουν,
[210]	διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν ἔχθραν.	(Καὶ,	νὴ Δί' ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι,
[220]	ἐνέστην, καὶ τὴν γραφὴν ἀπήνεγκα,	(καὶ,	νὴ τοὺς θεοὺς Ὀλυμπίους, ὧν
[180]	γὰρ ὁ τὸ ψήφισμα γράψας	καὶ	νικήσας Ἀρχῖνος ὁ ἐκ Κοίλης,
[150]	δικαστηρίῳ, ἀλλ' ἐν τῷ θεάτρῳ,	καὶ	νομίσαθ' ὁρᾷν προϊόντα τὸν κήρυκα,
[150]	ἀποβλέψατ' αὐτῶν εἰς τὰς συμφοράς,	καὶ	νομίσατε ὁρᾷν ἁλισκομένην τὴν πόλιν,
[250]	κοσμήσαντα τὴν δημοκρατίαν, ἄνδρα φιλόσοφον	καὶ	νομοθέτην ἀγαθόν, σωφρόνως, ὡς προσῆκον
[100]	εἰπόντος Ἀθηναίου τὴν γνώμην, ἀνδρὸς	καὶ	νομοθετῆσαι δυνατοῦ, καὶ περὶ ποίησιν
[190]	Ἀθηναῖοι, ὀλίγου δέω εἰπεῖν, ὡς	καὶ	νόμον δεῖ τεθῆναι ἐπὶ ταῖς
[0]	ταχθῇ ἐν τῷ πολέμῳῳ, οὕτω	καὶ	νῦν αἰσχύνθητε ἐκλιπεῖν τὴν τάξιν
[130]	Πύρρανδρος ὁ Ἀναφλύστιος, ὃς ἔτι	καὶ	νῦν ζῇ. Ἀλλ' ὅμως οὐδεὶς
[250]	χρυσίον, ἀλλὰ δωροδοκήσαντα, καὶ ἔτι	καὶ	νῦν κεκτημένον, χρυσῷ στεφάνῳ μέλλετε
[110]	τῆς μαντείας γενομένης, ἀναγεγραμμένων ἔτι	καὶ	νῦν, οἱ Λοκροὶ οἱ Ἀμφισσεῖς,
[60]	ἂν ὁ λογισμὸς αἱρῇ. ~Οὕτω	καὶ	νῦν τὴν ἀκρόασιν ποιήσασθε. Εἴ
[190]	τοιαῦτα γράψας ἀπέφυγεν· ἐφ' ᾧ	καὶ	νυνὶ μέγα φρονεῖν ἀκούω Κτησιφῶντα.
[220]	τὴν δεξιὰν ἐνέβαλες, ἄνδρα φίλον	καὶ	ξένον ποιούμενος. Καὶ τοῦτον ἀπέκτεινας,
[70]	τῇ προτέρᾳ τῶν ἐκκλησιῶν δημηγοροῦντες.	Καὶ	ὁ δῆμος ἀπῆλθε τοιοῦτόν τι
[250]	δοκεῖ, εἰ τὸ μὲν βουλευτήριον	καὶ	ὁ δῆμος παρορᾶται, αἱ δ'
[0]	περὶ τῆς ἑαυτοῦ παρρησίας. Διόπερ	καὶ	ὁ νομοθέτης τοῦτο πρῶτον ἔταξεν
[100]	τῷ ψηφίσματι. (Ἐνταῦθ' ἤδη τέτακται	καὶ	ὁ τρίτος τῶν καιρῶν, μᾶλλον
[180]	θαλλοῦ στέφανος τίμιος, νυνὶ δὲ	καὶ	ὁ χρυσοῦς καταπεφρόνηται· καὶ οὐδὲ
[180]	ΔΩΡΕΑΣ ΤΟΙΣ ΑΠΟ ΦΥΛΗΣ (Παρανάγνωθι	καὶ	ὃ γέγραφε Κτησιφῶν Δημοσθένει, τῷ
[20]	καὶ σκευοθήκην ᾠκοδόμουν, ἦσαν δὲ	καὶ	ὁδοποιοί, καὶ σχεδὸν τὴν ὅλην
[100]	οἱ πρόγονοι οἱ ὑμέτεροι, ἔπειτα	καὶ	οἱ ἄλλοι Ἀμφικτύονες, μαντείαν ἐμαντεύσαντο
[30]	αἱ φυλαὶ καὶ αἱ τριττύες	καὶ	οἱ δῆμοι ἐξ ἑαυτῶν αἱροῦνται
[50]	(κἂν ὅ τε θεοὶ θέλωσι,	καὶ	οἱ δικασταὶ ἐξ ἴσου ἡμῶν
[40]	ἵνα μὴ μόνον αὐτός, ἀλλὰ	καὶ	οἱ ἐξ ἐκείνου, ἔχοντες ἐν
[80]	οἱ ὑμέτεροι, καὶ οἱ πεζοὶ	καὶ	οἱ ἱππεῖς, ἄνδρες ἀγαθοί ἐγένοντο,
[140]	ὅπλοις διεσκευασμένοι, καὶ οἱ πεζοὶ	καὶ	οἱ ἱππεῖς, πρὶν περὶ συμμαχίας
[190]	τοιαύτῃ πόλει, ἣν οἱ θεοὶ	καὶ	οἱ νόμοι σῴζουσι, τολμᾷ βοηθεῖν
[200]	τὸ σανίδιον, καὶ τὸ ψήφισμα,	καὶ	οἱ παραγεγραμμένοι νόμοι. Ταῦτα συμφωνοῦντα
[140]	Θήβας, ἐν τοῖς ὅπλοις διεσκευασμένοι,	καὶ	οἱ πεζοὶ καὶ οἱ ἱππεῖς,
[80]	ἔπειθ' οἱ στρατιῶται οἱ ὑμέτεροι,	καὶ	οἱ πεζοὶ καὶ οἱ ἱππεῖς,
[160]	(Ὡς γάρ φασιν οἱ πάραλοι	καὶ	οἱ πρεσβεύσαντες πρὸς Ἀλέξανδρον (καὶ
[180]	ἐπὶ Φυλῇ ἐπολιορκήθησαν, ὅτε Λακεδαιμόνιοι	καὶ	οἱ Τριάκοντα προσέβαλλον τοῖς καταλαβοῦσι
[20]	τῆς πόλεως ὑπὲρ τριάκοντα ἡμέρας,	καὶ	οἱ τῶν δημοσίων ἔργων ἐπιστάται·
[190]	οὐ μόνον οἱ διαπολιτευόμενοι, ἀλλὰ	καὶ	οἱ φίλοι τοὺς φίλους, εἴ
[20]	καὶ πᾶσι φανερώτατον, οἱ κληρωτοὶ	καὶ	οἱ χειροτονητοὶ ἄρχοντες· δεύτερον δὲ,
[70]	χρηστός, οὐδὲ ὁ τὰ φίλτατα	καὶ	οἰκειότατα σώματα μὴ στέργων, οὐδέποτε'
[110]	καὶ ἐξώλεις εἶναι καὶ αὐτοὺς	καὶ	οἰκίας καὶ γένος ἐκείνων· καὶ
[120]	τοῦ σώματος, καὶ τῶν τέκνων,	καὶ	οἰκίας τῆς ἐμαυτοῦ, βοηθῶ κατὰ
[0]	πολιτεῖαι παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις, τυραννὶς,	καὶ	ὀλιγαρχία, καὶ δημοκρατία. Διοικοῦνται δ'
[0]	Διοικοῦνται δ' αἱ μὲν τυραννίδες	καὶ	ὀλιγαρχίαι τοῖς τρόποις τῶν ἐφεστηκότων,
[80]	ἐπιτρέπειν ἐθέλοι πόλει τινὶ ἴσῃ	καὶ	ὁμοίᾳ περὶ τῶν ἐγκλημάτων, οὐκ
[10]	μέγεθος, οὐδείς ἐστιν ἀνυπεύθυνος τῶν	καὶ	ὁπωσοῦν πρὸς τὰ κοινὰ προσεληλυθότων.
[10]	πόλεως πλέον ἢ τριάκονθ' ἡμέρας,	καὶ	ὅσοι λαμβάνουσιν ἡγεμονίας δικαστηρίων (οἱ
[220]	ἐφ' ᾧ ἀνεβόησεν ὁ δῆμος,	καὶ	ὅσοι ξένοι περιέστασαν τὴν ἐκκλησίαν·
[220]	δὲ ταῖς δημοκρατίαις, ὁ βουλόμενος,	καὶ	ὅταν αὐτῷ δοκῇ. Καὶ τὸ
[70]	διὰ τὴν ἀσχημοσύνην καὶ κολακείαν.	Καὶ	ὅτε ἀπῄεσαν εἰς Θήβας, ἐμισθώσατο
[60]	ἦν τῷ Ἀσκληπιῷ ἡ θυσία,	καὶ	ὅτε ἦν προαγών, ἐν τῇ
[20]	ὅλην διοίκησιν εἶχον τῆς πόλεως·	(καὶ	οὐ κατηγορῶν αὐτῶν, οὐδ' ἐπιτιμῶν
[90]	Καὶ γὰρ τοῦτο ἅνθρωπος ἴδιον	καὶ	οὐ κοινὸν ποιεῖ· (οἱ μὲν
[10]	ὑμῶν πρὸς τοὺς θεοὺς εὐχομένους,	καὶ	οὐ μόνον ἰδίᾳ, ἀλλὰ καὶ
[70]	γραμμάτων φυλακή. Ἀκίνητον γάρ ἐστι,	καὶ	οὐ συμμεταπίπτει τοῖς αὐτομολοῦσιν ἐν
[70]	πρώτην αὐτὸν πατέρα προσειποῦσαν ἀπολέσας.	(Καὶ	οὐ τὸ δυστύχημα ὀνειδίζω, ἀλλὰ
[230]	ἀκοῦσαι, ἐφ' αἷς ἔμελλον ἀποθνῄσκειν,	καὶ	οὐδ' ἐπὶ τὰς ἐκφορὰς τῶν
[100]	τὸ ἐν Δελφοῖς, ἄδικον δὲ	καὶ	οὐδαμῶς ἴσην τὴν πρὸς Θηβαίους
[180]	δὲ καὶ ὁ χρυσοῦς καταπεφρόνηται·	καὶ	οὐδὲ τοῦτο εἰκῇ πρᾶξαι κελεύει,
[110]	λιμένα τετειχισμένον. Ἴστε τούτους αὐτοί,	καὶ	οὐδὲν ἑτέρων δεῖσθε μαρτύρων, τέλη
[110]	καὶ φωνῇ καὶ πάσῃ δυνάμει.	~Καὶ	οὐκ ἀπέχρησεν αὐτοῖς τοῦτον τὸν
[170]	τῶν περιραντηρίων τῆς ἀγορᾶς ἐξείργει,	καὶ	οὐκ ἐᾷ στεφανοῦσθαι, οὐδὲ εἰσιέναι
[100]	εἰσέπραττεν. Ἀναγκαζόμενοι δὲ οἱ Ὠρεῖται,	καὶ	οὐκ εὐποροῦντες, ὑπέθεσαν αὐτῷ τοῦ
[140]	πάντες ἐπιτιμῶσι, καὶ ὑμεῖς σύνιστε	καὶ	οὐκ ὀργίζεσθε. Ἐκεῖνο γὰρ πεπόνθατε
[150]	Τόνδε τὸν ἄνδρα, εἰ δὴ	καὶ	οὗτος ἀνήρ, στεφανοῖ ὁ δῆμος
[130]	ἀλλ' ἔμοιγε καὶ ἡδίων ῥήτωρ·	καὶ	οὗτος Ἀρχέδημος ὁ Πήληξ, καὶ
[20]	πεντακοσίους ὑπεύθυνον πεποίηκεν ὁ νομοθέτης,	(καὶ	οὕτως ἰσχυρῶς ἀπιστεῖ τοῖς ὑπευθύνοις,
[150]	κατασκαφάς, ἐμπρήσεις οἰκιῶν, ἀγομένας γυναῖκας,	καὶ	παῖδας εἰς δουλείαν, πρεσβύτας ἀνθρώπους,
[260]	Ἥλιε καὶ Ἀρετὴ καὶ Σύνεσις	καὶ	Παιδεία ᾗ διαγιγνώσκομεν τὰ καλὰ
[150]	ἂν ἀλγήσειεν ἄνθρωπος Ἕλλην, ἢ	καὶ	παιδευθεὶς ἐλευθερίως, ἀναμνησθεὶς ἐν τῷ
[170]	κέχρηται καὶ τῷ ἑαυτοῦ σώματι	καὶ	παιδοποιίᾳ, ὥστε με μὴ βούλεσθαι
[160]	τῷ δημοτικῷ ἀνδρὶ καὶ σώφρονι,	καὶ	πάλιν ἀντιθήσω ποῖόν τινα εἰκός
[0]	τῶν ὑπὲρ πεντήκοντα ἔτη γεγονότων	καὶ	πάλιν ἐν μέρει τῶν ἄλλων
[120]	ὑφ' ἡμῶν ἐν τῇ βουλῇ,	καὶ	πάλιν ἐν τῇ ἐκκλησία, καὶ
[120]	τοῦ καθήκοντος ἔμελλε χρόνου γίγνεσθαι.	(Καὶ	πάλιν ἐν τῷ αὐτῷ ψηφίσματι
[100]	τὰ πέντε τάλαντα, ἀλλὰ Καλλίᾳ,	καὶ	πάλιν ἑτέρους αἱρεῖσθαι εἰς Ὠρεόν,
[120]	πρὸς τὸ Θυτεῖον ἐκεῖ καλούμενον.	Καὶ	πάλιν ὁ αὐτὸς κῆρυξ ἀναγορεύει,
[160]	ὦ κίναδος, ῥήματα ἢ θαύματα;	Καὶ	πάλιν, ὅτε, κύκλῳ περιδινῶν σεαυτὸν
[80]	λαβὼν, Ἀθηναίους εἶναι τολμᾷ γράφειν,	καὶ	πάλιν ὑπὸ Θεμίσωνος τοῦ Ἐρετριέως,
[100]	καταφανὴς ἐγένετο, δημοκρατουμένων τῶν Ὠρειτῶν,	καὶ	πάντα πραττόντων μετὰ ψηφίσματος. Ἐξανηλωμένοι
[10]	ἐπιστάτης τοῦ μεγίστου τῶν ἔργων)	καὶ	πάντας, ὅσοι διαχειρίζουσί τι τῶν
[40]	οὐ μόνον ψευδῆ λέγοντες, ἀλλὰ	καὶ	παντελῶς ἀδύνατα γενέσθαι. (Ὅθεν δὲ
[100]	ἐν τῷ πρὸς Φίλιππον πολέμῳ,	καὶ	παντελῶς ἀπόρως διακείμενοι, πέμπουσι πρὸς
[140]	δὲ παραλείπουσιν, ἀλλὰ κᾴγὼ λέγω,	καὶ	πάντες ἐπιτιμῶσι, καὶ ὑμεῖς σύνιστε
[70]	(Τούτῳ τῷ δόγματι συνειπεῖν ὁμολογῶ,	καὶ	πάντες οἱ ἐν τῇ προτέρᾳ
[80]	οἱ ἱππεῖς, ἄνδρες ἀγαθοί ἐγένοντο,	καὶ	παρὰ τὸν ἱππόδρομον τὸν ἐν
[220]	χειρί, ἔγραψας αὐτὸν θανάτῳ ζημιῶσαι·	καὶ	παρὰ τῷ αὐτῷ ἐν Ὠρεῷ
[80]	ἐξ ἁπάσης τῆς Εὐβοίας στρατόπεδον,	καὶ	παρὰ Φιλίππου δύναμιν προσμεταπεμψάμενος, ὅ
[90]	δ' ὅ τι χρήσαιτο αὑτῷ,	καὶ	παραγγελλομένης ἐπ' αὐτὸν ἤδη στρατείας,
[250]	καὶ τὰς ἐπιστολὰς ἀλλήλοις παραναγιγνώσκουσιν,	καὶ	παρακελεύονται δ' οἱ μὲν βλέπειν
[230]	ὦ Ἀθηναῖοι, ἀμφότερα, καὶ κατορθοῦν,	καὶ	παρακινδυνεύειν, εἰς τὴν πολιτείαν, οὐ
[0]	τῶν νόμων, ἐὰν ἐξελέγξω Κτησιφῶντα,	καὶ	παράνομα γεγραφότα, καὶ ψευδῆ, καὶ
[50]	ψέγεσθαι; Καὶ σὲ, τὸν ψευδῆ	καὶ	παράνομα τολμῶντα γράφειν πότερα χρὴ
[150]	προστάταις ἐχρῆτο, προελθὼν ὁ κῆρυξ	καὶ	παραστησάμενος τοὺς ὀρφανοὺς, ὧν οἱ
[120]	ἐγὼ ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας ἐπήγαγον.	(Καὶ	παρελθόντες τῇ πρώτῃ στρατεία καὶ
[90]	ἀγγέλων, ἀλλ' αὐτὸς, ὁ Καλλίας,	καὶ,	παρελθὼν εἰς τὴν ἐκκλησίαν, λόγους
[150]	(ἐνταῦθ' ἤδη παντάπασιν ἔκφρων ἐγένετο,	καὶ,	παρελθὼν ἐπὶ τὸ βῆμα, προδότας
[70]	καὶ λευκὴν ἐσθῆτα λαβὼν, ἐβουθύτει,	καὶ	παρενόμει, τὴν μόνην ὁ δείλαιος
[30]	τινὶ κλέπτοντες τὴν ἀκρόασιν ὑμῶν,	(καὶ	παρέξονται νόμον οὐδὲν προσήκοντα τῇδε
[90]	ἐν ταῖς πόλεσιν ὑπ' αὐτοῦ	καὶ	παρηγγέλθαι, πάντας ἥκειν συνεδρεύσοντας Ἀθήναξε
[70]	Ἑλλήνων ἁπάντων. Νὺξ ἐν μέσῳ,	καὶ	παρῆμεν τῇ ὑστεραίᾳ εἰς τὴν
[150]	πρώτους χρόνους ὑπότρομος ἦν ἅνθρωπος,	καὶ	παριὼν ἡμιθνὴς ἐπὶ τὸ βῆμα,
[100]	Κιρραίοις καὶ Κραγαλίδαις πάντ' ἤματα	καὶ	πάσας νύκτας, καὶ, τὴν χώραν
[100]	χειρὶ, καὶ ποδὶ, καὶ φωνῇ	καὶ	πάσῃ δυνάμει. ~Καὶ οὐκ ἀπέχρησεν
[0]	καὶ συμφέροντα ὑμῖν αὐτοῖς ψηφιεῖσθε	καὶ	πάσῃ τῇ πόλει. (Περὶ μὲν
[20]	εἴδη τρία· ὧν ἓν μὲν,	καὶ	πᾶσι φανερώτατον, οἱ κληρωτοὶ καὶ
[120]	χειρὶ, καὶ ποδὶ, καὶ φωνῇ,	καὶ	πᾶσιν οἷς δύναμαι, καὶ τὴν
[70]	τρόπον ἐξετάξω. Ὁ γὰρ μισότεκνος,	καὶ	πατὴρ πονηρὸς, οὐκ ἄν ποτε
[80]	ἡμέραις ἐβοηθήσατε αὐτοῖς, καὶ ναυσὶ	καὶ	πεζῇ δυνάμει, καὶ, πρὶν τριάκονθ'
[160]	βασιλεὺς καὶ ναυσὶ καὶ χρήμασι,	καὶ	πεζῇ στρατιᾷ, ἄσμενος δ' ἂν
[130]	Δημοσθένους πολιτείαν. Καὶ γὰρ ναυτικὴ	καὶ	πεζὴ στρατιὰ, καὶ πόλεις ἄρδην
[90]	τῶν χρημάτων ὑπάρξειν καὶ ναυτικὴν	καὶ	πεζὴν δύναμιν· εἶναι δὲ πολλοὺς
[210]	τὰ δὲ πολλὰ ὑπερβήσομαι, ἵνα	καὶ	πεῖραν λάβω, εἰ δύνασθε τοὺς
[130]	τούτων Ἀμεινιάδης μὲν προύλεγεν εὐλαβεῖσθαι,	καὶ	πέμπειν εἰς Δελφοὺς ἐπερησομένους τὸν
[230]	ἐγένοντο, οἳ πλείους ἢ χιλίους	καὶ	πεντακοσίους τῶν πολιτῶν ἀκρίτους ἀπέκτειναν,
[190]	ὅτι γραφὰς παρανόμων ἀπέφυγεν ἑβδομήκοντα	καὶ	πέντε· ἀλλ' οὐχὶ Κέφαλος, ὁ
[190]	ἐπυνθανόμην, ὃς ἔτη βιοὺς ἐνενήκοντα	καὶ	πέντε ἐτελεύτησεν, ἁπάντων μετασχὼν τῶν
[220]	ναυτικοῦ, ἐξηλέγχθης ὑπ' ἐμοῦ ἑξήκοντα	καὶ	πέντε νεῶν ταχυναυτουσῶν τριηράρχους ὑφῃρημένος,
[100]	γνώμην, ἀνδρὸς καὶ νομοθετῆσαι δυνατοῦ,	καὶ	περὶ ποίησιν καὶ φιλοσοφίαν διατετριφότος,
[60]	μὴ μόνον ὑπὲρ εἰρήνης, ἀλλὰ	καὶ	περὶ συμμαχίας βουλεύσασθαι, μὴ περιμείναντας
[100]	τὸ ἱερὸν τὸ ἐν Δελφοῖς	καὶ	περὶ τὰ ἀναθήματα ἠσέβουν, ἐξημάρτανον
[170]	πατρῷα καταγελάστως προέμενος. Ἄπιστος δὲ	καὶ	περὶ ταῦτα δόξας εἶναι, καὶ
[150]	τὰ κοινά; (Ἵνα δ' εἴπω	καὶ	περὶ τοῦ τετάρτου καιροῦ καὶ
[20]	οὔτ' ἐχειροτονήθη ὑπὸ τοῦ δήμου.	Καὶ	περὶ τούτου Δημοσθένης μὲν καὶ
[220]	ξένον ποιούμενος. Καὶ τοῦτον ἀπέκτεινας,	καὶ,	περὶ τούτων ἐν ἅπασιν Ἀθηναίοις
[40]	περὶ τῶν τοὺς οἰκέτας ἀπελευθερούντων,	καὶ	περὶ τῶν ξενικῶν στεφάνων· καὶ
[40]	ὑπὸ τῶν φυλετῶν καὶ δημοτῶν,	καὶ	περὶ τῶν τοὺς οἰκέτας ἀπελευθερούντων,
[50]	εἷς ὢν τῶν τριηράρχων Δημοσθένης,	καὶ	περιάγων τὸν στρατηγὸν ἐπὶ τῆς
[220]	συγκείμενος ἄνθρωπος, καὶ τούτων πικρῶν	καὶ	περιέργων, ἔπειτα ἐπὶ τὴν ἁπλότητα
[80]	Φίλιππον λήψεσθαι, ἀπῆλθεν εἰς Μακεδονίαν,	καὶ	περιῄει μετὰ Φιλίππου, καὶ τῶν
[160]	τὰ Λακωνικὰ συστήσασθαι, ὁμολογῶ Θετταλοὺς	καὶ	Περραιβοὺς ἀφιστάναι. Σὺ γὰρ ἂν
[120]	αὐτῷ ψηφίσματι πολὺ καὶ σαφέστερον	καὶ	πικρότερον γράφει, τὸν ἱερομνήμονα, (φησὶ)
[90]	φέρων Θηβαίοις· ἐγκαταλιπὼν δὲ κἀκείνους,	καὶ	πλείους τραπόμενος τροπὰς τοῦ Εὐρίπου
[90]	τοῦτο προήχθη Καλλίας μὲν ὕβρεως	καὶ	πλεονεξίας, Δημοσθένης δέ, ὃν ἐπαινεῖ
[160]	πῶς βεβιωκώς, τὸν Ἀλέξανδρον ὑποτρέχει,	καὶ	πλησιάζει ἐκείνῳ. Διὰ τούτου γράμματα
[100]	γῇ τῇ ἱερᾷ, καὶ χειρὶ,	καὶ	ποδὶ, καὶ φωνῇ καὶ πάσῃ
[120]	γῇ τῇ ἱερᾷ, καὶ χειρὶ,	καὶ	ποδὶ, καὶ φωνῇ, καὶ πᾶσιν
[70]	δὲ ἐπέστη τῶν ἄλλων κατήγορος,	καὶ	πόθεν ποθ' ὑμᾶς εἰς τὴν
[20]	μοι ἀνάγνωθι ἐπὶ τίνος ἄρχοντος,	καὶ	ποίου μηνὸς, καὶ ἐν τίνι
[130]	γὰρ ναυτικὴ καὶ πεζὴ στρατιὰ,	καὶ	πόλεις ἄρδην εἰσὶν ἀνηρπασμέναι ἐκ
[160]	γάρ τι τούτων ἐφρόνει Δημοσθένης,	καὶ	πολεμικῶς εἶχεν, ὥσπερ καὶ φησί,
[230]	χορῶν κριταὶ καθεστηκότες, ἀλλὰ νόμων	καὶ	πολιτικῆς ἀρετῆς, τὰς δωρεὰς οὐ
[200]	οὐδενὸς πρότερον ἐμνήσθην, ἄφθονα δήπου	καὶ	πολλὰ ἔχων λέγειν, ἢ πάντων
[130]	ὁ Πήληξ, καὶ δυνατὸς εἰπεῖν,	καὶ	πολλὰ κεκινδυνευκὼς ἐν τῇ πολιτείᾳ
[190]	παράνομα γράφουσιν αὐτοῦ τοῦ κατηγόρου,	καὶ	πολλάκις ἀνεπόδιζον τὸν γραμματέα, καὶ
[160]	ἄδειάν τινα εὕρηται καὶ καταλλαγάς,	καὶ	πολλὴν τὴν κολακείαν πεποίηται. (Ἐκεῖθεν
[220]	τὴν ἐν Νάξῳ ναυμαχίαν Λακεδαιμονίους	καὶ	Πόλλιν ἐνίκησαν; (Οὕτω δὲ ταῖς
[140]	πόλει καλῶς ἔχειν. (Δεύτερον δὲ	καὶ	πολὺ τούτου μεῖζον ἀδίκημα ἠδίκησεν,
[80]	καὶ προδότης ὢν τῶν φίλων	καὶ	πονηρός, πιστὸς τῷ δήμῳ φανήσεσθαι.
[210]	τὴν δὲ τοῦ Κτησιφῶντος πονηρίαν	καὶ	πορνοβοσκίαν ἰσχυρῶς δεδιέναι. Τοὺς δὴ
[240]	διεφθάρη. Δίκην τις δέδωκε πονηρὸς	καὶ	πορνοβοσκός, ὥσπερ Κτησιφῶν; Οἱ δέ
[50]	τῶν τεττάρων αὐτοῦ καιρῶν κατηγορῶ,	καὶ	πότε αὐτὸν οὐ τὰ βέλτιστά
[240]	δειλός, ὅτι τὴν τάξιν ἔλιπε.	Καὶ	πότερον τοῦτον τιμήσετε, ἢ ὑμᾶς
[90]	μὲν τὰ φανερά· ἔφη δὲ	καὶ	πράξεις πράττειν ἑτέρας δι' ἀπορρήτων,
[60]	εἰς ὑποδοχὴν ἅπαντα καὶ λέγοι	καὶ	πράττοι Φιλοκράτει, ὡς αὐτὸ ἔδειξε
[100]	τῷδε τῷ ψηφίσματι διατελεῖν λέγοντα	καὶ	πράττοντα τὰ ἄριστα τῷ δήμῳ
[190]	ἐστιν ἀνοσιώτερον ἀνδρὸς παράνομα λέγοντος	καὶ	πράττοντος; (Καὶ τὴν ἀκρόασιν, ὡς
[230]	ἀνὴρ ἀγαθός, καὶ διατελεῖ λέγων	καὶ	πράττων τὰ ἄριστα τῷ δήμῳ
[40]	μέγιστον) ὅτι διατελεῖ καὶ λέγων	καὶ	πράττων τὰ ἄριστα τῷ δήμῳ.
[140]	διὰ ταῦτα βουλομένου ποιήσασθαι εἰρήνην,	καὶ	πρεσβείας ἀποστέλλειν μέλλοντος, καὶ τῶν
[60]	Φιλοκράτης ἐξεῖναι Φιλίππῳ δεῦρο κήρυκα	καὶ	πρέσβεις πέμπειν περὶ εἰρήνης κάὶ
[60]	ἐξουσίαν δέδωκε τοῦ δεῦρο κήρυκα	καὶ	πρέσβεις πέμπεσθαι· ὁ δὲ τῇ
[80]	καὶ ναυσὶ καὶ πεζῇ δυνάμει,	καὶ,	πρὶν τριάκονθ' ἡμέρας διελθεῖν, ὑποσπόνδους
[80]	συμπρέσβεις κινδυνεύσειν, αὐτὸς δ' εὐδοκιμήσειν,	καὶ	προδότης ὢν τῶν φίλων καὶ
[30]	τοῖς νόμοις· ἃς ἐγὼ δηλώσω	καὶ	προερῶ ὑμῖν, ἵνα μὴ λάθητε
[130]	καὶ ἐν τῇ τοῦ κρατοῦντος	καὶ	προηδικημένου μετριότητι κριθησόμενοι; (Ἡ δ'
[110]	προῃρημένον. (Ἀρχομένου δέ μου λέγειν,	καὶ	προθυμότερόν πως εἰσεληλυθότος εἰς τὸ
[50]	ἐπὶ Φίλιππον, μετασχεῖν Ἑλληνικοῦ συνεδρίου,	καὶ,	προϊόντος τοῦ χρόνου, παρ' ἑκόντων
[160]	ἐλεύθερον εἶναι καὶ πρὸς πατρὸς	καὶ	πρὸς μητρός, ἵνα μὴ, διὰ
[160]	δημοτικῷ, πρῶτον μὲν, ἐλεύθερον εἶναι	καὶ	πρὸς πατρὸς καὶ πρὸς μητρός,
[210]	ἐκώλυον, οὐδ' ἐγραφόμην, ἀλλὰ διαλείπων,	καὶ	πρὸς τὴν πολιτείαν οὐ πυκνὰ
[120]	δέξαιντο αὐτοῖς τὰ ἱερά. (Τοιαῦτα	καὶ	πρὸς τούτοις ἕτερα πολλὰ διεξελθόντος
[80]	Ταυροσθένης, ὁ νυνὶ πάντας δεξιούμενος	καὶ	προσγελῶν, τοὺς Φωκικοὺς ξένους διαβιβάσας,
[70]	ὀρθῶς ἰασόμενοι τὸ Δημοσθένους δωροδόκημα,	(καὶ	προσέγραψαν ἐξεῖναι τῷ βουλομένῳ τῶν
[10]	ἑνὶ περιλαβὼν ὀνόματι ὁ νομοθέτης,	καὶ	προσειπὼν ἀρχὰς ἁπάσας εἶναι, ἃς
[70]	πρῶτον, πρέσβεις εἰς προεδρίαν ἐκάλεσε,	καὶ	προσκεφάλαια ἔθηκε, καὶ φοινικίδας περιεπέτασε,
[110]	τοῦτον τὸν ὅρκον ὀμόσαι, ἀλλὰ	καὶ	προστροπὴν καὶ ἀρὰν ἰσχυρὰν ὑπὲρ
[160]	τῶν λόγων ἀποβλέπητε, ἐξαπατηθήσεσθε, ὥσπερ	καὶ	πρότερον· ἐὰν δ' εἰς τὴν
[190]	γέγραφεν, ἀλλ' ὡς ἤδη ποτὲ	καὶ	πρότερον ἕτερος τοιαῦτα γράψας ἀπέφυγεν·
[150]	κεκοσμημένους, ἐκήρυττε τὸ κάλλιστον κήρυγμα	καὶ	προτρεπτικώτατον πρὸς ἀρετήν, ὅτι Τούσδε
[70]	παρενόμει, τὴν μόνην ὁ δείλαιος	καὶ	πρώτην αὐτὸν πατέρα προσειποῦσαν ἀπολέσας.
[50]	αὐτὸς πεπολίτευται· ὧν ἕνα μὲν	καὶ	πρῶτον ἁπάντων, ὡς ἔγωγε ἀκούω,
[70]	προεδρίαν καλέσας, ἀλλὰ τότε, μόνον	καὶ	πρῶτον, πρέσβεις εἰς προεδρίαν ἐκάλεσε,
[240]	Χαβρίαν καὶ Ἰφικράτην, καὶ Τιμόθεον,	καὶ	πυθοῦ παρ' αὐτῶν, διὰ τί
[160]	ἀκούω, ἠγνοημένος ὅστις ποτ' ἐστὶ	καὶ	πῶς βεβιωκώς, τὸν Ἀλέξανδρον ὑποτρέχει,
[20]	κελεύει λόγον πρὸς τοὺς λογιστάς.	Καὶ	πῶς ὅ γε μηδὲν λαβὼν,
[160]	δ' αὐτόματόν τι συμβῇ, προσποιήσῃ	καὶ	σαυτὸν ἐπὶ τὸ γεγενημένον ἐπιγράψεις;
[220]	νομοθετήσας περὶ τῶν τριακοσίων νεῶν,	καὶ	σαυτὸν πείσας Ἀθηναίους ἐπιστάτην τάξαι
[120]	ἐν τῷ αὐτῷ ψηφίσματι πολὺ	καὶ	σαφέστερον καὶ πικρότερον γράφει, τὸν
[20]	ὁ δέ γε νόμος, βραχὺς	καὶ	σαφὴς, καὶ ταχὺ λύων τὰς
[50]	χρυσῷ στεφάνῳ στεφανωθῆναι, ἢ ψέγεσθαι;	Καὶ	σὲ, τὸν ψευδῆ καὶ παράνομα
[170]	δὲ, καὶ στέφανοι, καὶ κηρύγματα,	καὶ	σιτήσεις ἐν Πρυτανείῳ πότερον τότε
[210]	μειζόνων αἰσχρῶς οὐκ ἐπιθυμῶ· ὥστε	καὶ	σιωπῶ καὶ λέγω βουλευσάμενος, ἀλλ'
[20]	τῶν ἀποδεκτῶν καὶ νεωρίων ἀρχὴν,	καὶ	σκευοθήκην ᾠκοδόμουν, ἦσαν δὲ καὶ
[30]	δήμῳ τοὺς νόμους, ἀκριβῶς ἐξετάσαντας	καὶ	σκεψαμένους εἴ τις ἀναγέγραπται νόμος
[170]	τὸν λόγον, ἀλλὰ τὸν βίον,	καὶ	σκοπεῖτε, μὴ τίς φησιν εἶναι,
[150]	Ὦ, πρὸς μὲν τὰ μεγάλα	καὶ	σπουδαῖα τῶν πραγμάτων, ἁπάντων ἀνθρώπων
[170]	δὲ πολλῷ καταδεέστεροι. Δωρεαὶ δὲ,	καὶ	στέφανοι, καὶ κηρύγματα, καὶ σιτήσεις
[10]	ἀδίκημα ἀδικεῖται (προκαταλαμβάνονται γὰρ ἐπαίνοις	καὶ	στεφάνοις αἱ εὔθυναι) ὁ δὲ
[150]	τοῦτο προσετάττετε· νυνὶ δ' ἤδη	καὶ	στεφανοῦσθαι ἀξιοῖ. ~Ἐπειδὴ δ' ἐτελεύτησε
[120]	ἐψηφίσαντο ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τοὺς Ἀμφισσέας,	καὶ	στρατηγὸν εἵλοντο Κόττυφον τὸν Φαρσάλιον,
[100]	μεστὸν δ' ἐλπίδων οὐκ ἐσομένων,	καὶ	στρατοπέδων οὐδέποτε συλλεγησομένων. Ἀπαγαγὼν δ'
[230]	φησὶν Ὅμηρος ἄνανδρον αὐτὸν εἶναι	καὶ	συκοφάντην· αὐτοὶ δ' ὅταν τὸν
[170]	ἐξ ἧς ἡμῖν ὁ περίεργος	καὶ	συκοφάντης γεγένηται Δημοσθένης. Οὐκοῦν, ἀπὸ
[10]	ὑπευθύνους εἶναι κελεύει ὁ νόμος,	καὶ	συλλήβδην ἅπαντας, καὶ χωρὶς ἑκάστους
[130]	γάρ που, παιδεύων τὰ πλήθη	καὶ	συμβουλεύων ταῖς πόλεσι τοὺς πονηροὺς
[50]	δ' ἀφορίζεται τῇ γενομένῃ εἰρήνῃ	καὶ	συμμαχίᾳ, ἣν Φιλοκράτης ὁ Ἁγνούσιος
[60]	ὅπως μὴ μόνον εἰρήνην, ἀλλὰ	καὶ	συμμαχίαν εἶναι ψηφιεῖσθε πρὸς Φίλιππον,
[60]	δὲ μὴ μόνον εἰρήνην, ἀλλὰ	καὶ	συμμαχίαν ἐψηφισμένους ποιεῖσθαι· τρίτον δὲ,
[60]	Φιλοκράτους τῆς ἐξ ἀρχῆς εἰρήνης	καὶ	συμμαχίας, (καθ' ὑπερβολὴν δὲ αἰσχύνης
[60]	καὶ πρέσβεις πέμπειν περὶ εἰρήνης	κάὶ	συμμαχὶας. Τοῦτο τὸ ψήφισμα ἐγράφη
[60]	τὸν Θρᾴκης βασιλέα, ἄνδρα φίλον	καὶ	σύμμαχον τῇ πόλει, ἐὰν ταῦθ'
[0]	οἶδ' καὶ δίκαια, καὶ εὔορκα,	καὶ	συμφέροντα ὑμῖν αὐτοῖς ψηφιεῖσθε καὶ
[100]	κατὰ τὴν μαντείαν τοῦ θεοῦ·	(Καὶ	συναθροίσαντες δύναμιν πολλὴν τῶν Ἀμφικτυόνων,
[150]	δ' οὗτος λέγῃ, ὑμεῖς ὑπομενεῖτε,	καὶ	συναποθανεῖται τοῖς τελευτήσασιν, ὡς ἔοικε,
[90]	εἰ οἱ καιροὶ πέπρανται τηλικοῦτοι,	καὶ	συνεδρίαι καὶ συντάξεις· ἀλλὰ πολὺ
[140]	στρατηγῶν ἀντείποι, καταδουλούμενος τοὺς ἄρχοντας,	καὶ	συνεθίζων μηδὲν αὑτῷ ἀντιλέγειν, διαδικασίαν
[90]	καὶ τελευτῶν ὀνομαστὶ παρεκάλει Δημοσθένην,	καὶ	συνειπεῖν ἠξίου. (Ὁ δὲ, σεμνῶς
[120]	γένοιντο αὐτῆς μηδενὶ τῶν Ἑλλήνων.	Καὶ,	συνελθόντες, ἐψηφίσαντο ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τοὺς
[260]	Γῆ καὶ Ἥλιε καὶ Ἀρετὴ	καὶ	Σύνεσις καὶ Παιδεία ᾗ διαγιγνώσκομεν
[0]	τινες ὑπὲρ τοῦ τὰ μέτρια	καὶ	συνήθη μὴ γίγνεσθαι ἐν τῇ
[50]	ἐπὶ τῆς νεώς, καὶ συσσιτῶν,	καὶ	συνθύων, καὶ συσπένδων, καὶ τούτων
[90]	καιροὶ πέπρανται τηλικοῦτοι, καὶ συνεδρίαι	καὶ	συντάξεις· ἀλλὰ πολὺ τούτου δεινότερον
[110]	Ἐξάγιστον καὶ Ἐπάρατον πάλιν ἐτείχισαν	καὶ	συνῴκισαν, καὶ τέλη τοὺς καταπλέοντας
[70]	πρέσβεσιν εἰς τὸ θέατρον, ὥστε	καὶ	συρίττεσθαι διὰ τὴν ἀσχημοσύνην καὶ
[50]	νεώς, καὶ συσσιτῶν, καὶ συνθύων,	καὶ	συσπένδων, καὶ τούτων ἀξιωθεὶς διὰ
[50]	τὸν στρατηγὸν ἐπὶ τῆς νεώς,	καὶ	συσσιτῶν, καὶ συνθύων, καὶ συσπένδων,
[90]	μιμούμενος τοὺς τἀληθῆ λέγοντας. Διὸ	καὶ	σφόδρα ἄξιός ἐστι μισεῖσθαι, ὅτι,
[20]	ᾠκοδόμουν, ἦσαν δὲ καὶ ὁδοποιοί,	καὶ	σχεδὸν τὴν ὅλην διοίκησιν εἶχον
[140]	ξένους ἐκμισθώσας Ἀμφισσεῦσι, πολλὰ διαμαρτυρομένου	καὶ	σχετλιάζοντος ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἐμοῦ,
[0]	κρίνουσιν, σεσίγηται μὲν τὸ κάλλιστον	καὶ	σωφρονέστατον κήρυγμα τῶν ἐν τῇ
[190]	ἀποδέδεικται λόγος ἀνδρὶ δικαίῳ συνηγόρῳ	καὶ	σώφρονι; Ἐγὼ λέξω. Εἰς τρία
[160]	τῇ φύσει τῷ δημοτικῷ ἀνδρὶ	καὶ	σώφρονι, καὶ πάλιν ἀντιθήσω ποῖόν
[240]	καὶ τὸν σίδηρον, τὰ ἄφωνα	καὶ	τὰ ἀγνώμονα, ἐάν τινα ἐππεσόντα
[260]	Παιδεία ᾗ διαγιγνώσκομεν τὰ καλὰ	καὶ	τὰ αἰσχρά, βεβοήθηκα καὶ εἴρηκα,
[200]	σαυτοῦ ἀνανδρίᾳ τὸ βασιλικὸν χρυσίον,	καὶ	τὰ δημόσια δωροδοκήματα. ~Ὅλως δὲ
[20]	ὅθ' οὗτος τὸ ψήφισμα ἔγραψε,	καὶ	τὰ δημόσια χρήματα διεχείριζε, καὶ
[220]	περιέργων, ἔπειτα ἐπὶ τὴν ἁπλότητα	καὶ	τὰ ἔργα καταφεύγῃ, τίς ἂν
[10]	τοίνυν μόνοι οἱ τριήραρχοι, ἀλλὰ	καὶ	τὰ μέγιστα τῶν ἐν τῇ
[70]	ἐπιορκῶν νύκτωρ φησὶν ἑαυτῷ διαλέγεσθαι,	καὶ	τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι προλέγειν· ἑβδόμην
[220]	τὸν δὲ κατήγορον ὁρᾷ δυνάμενον	καὶ	τὰ μὴ πεπραγμένα ὑπ' αὐτοῦ
[70]	θυγατρὸς αὐτῷ τετελευτηκυίας, πρὶν πενθῆσαι	καὶ	τὰ νομιζόμενα ποιῆσαι, στεφανωσάμενος, καὶ
[100]	ψηφίσματι πρὸς τῷ κλέμματι, γράψας,	καὶ	τὰ πέντε τάλαντα τοὺς πρέσβεις
[220]	περὶ τοὺς Ἀμφισσέας ἠσεβημένα σοι,	καὶ	τὰ περὶ τὴν Εὔβοιαν δωροδοκηθέντα,
[210]	φοβήσεται, μὴ Δημοσθένης, ἀνὴρ μεγαλόψυχος,	καὶ	τὰ πολεμικὰ διαφέρων, ἀποτυχὼν τῶν
[160]	γὰρ αὐτὸν ἐν Πέλλῃ περιπατοῦντα,	καὶ	τὰ σπλάγχνα φυλάττοντα. Καὶ ταυτὶ
[140]	ἐν τῷ ξενικῷ κεναῖς χώραις,	καὶ	τὰ στρατιωτικὰ χρήματα κλέπτων, καὶ
[260]	τῶν παραλειπομένων αὐτοὶ τὰ δίκαια	καὶ	τὰ συμφέροντα ὑπὲρ τῆς πόλεως
[90]	ἐστι μισεῖσθαι, ὅτι, πονηρὸς ὢν,	καὶ	τὰ τῶν χρηστῶν σημεῖα διαφθείρει.
[80]	τὸ μὴ μόνον πρεσβεύειν, ἀλλὰ	καὶ	τὰ ψηφίσματα γεγραφέναι (συνέβη τε
[30]	παράνομον, μάρτυρας ἅμα τοὺς νόμους,	καὶ	τὰ ψηφίσματα καὶ τοὺς ἀντιδίκους
[60]	διὰ βραχέων ὑπομιμνῄσκοντος τοὺς καιροὺς,	καὶ	τὰ ψηφίσματα παρεχομένου ὃ μετὰ
[120]	τούτους παρέντες ἀτιμωρήτους, τοὺς ἐναγεῖς	καὶ	ταῖς ἀραῖς ἐνόχους. Οὐ γὰρ
[240]	οὐ γεγένηται; Σὺ δὲ πλουτεῖς,	καὶ	ταῖς ἡδοναῖς ταῖς σαυτοῦ χορηγεῖς,
[50]	(Ταῦτα μὲν οὖν μοι δοκῶ	καὶ	τἆλλα τὰ τούτοις ὅμοια ὑπερβήσεσθαι,
[20]	τῶν ἔργων ἐπὶ τὰ τείχη,	καὶ	ταμίας. Καὶ μάλα ὀρθῶς, ἵν'
[0]	τὸ βῆμα παρελθόντι, ἄνευ θορύβου	καὶ	ταραχῆς, ἐξ ἐμπειρίας τὰ βέλτιστα
[80]	παριὼν, ἀρχὰς αὐτοῖς ἐνεδίδου πολέμου	καὶ	ταραχῆς. Οὗτός ἐστιν, ὦ Ἀθηναῖοι,
[230]	τῶν πολιτῶν ἀκρίτους ἀπέκτειναν, πρὶν	καὶ	τὰς αἰτίας ἀκοῦσαι, ἐφ' αἷς
[10]	γραμματέα καὶ τοὺς λογιστάς, καθάπερ	καὶ	τὰς ἄλλας ἀρχάς, κελεύει. Ὅτι
[210]	τὸν Φίλιππον, καὶ τὸν Ἀλέξανδρον,	καὶ	τὰς ἀπὸ τούτων αἰτίας ἀνοίσειν
[250]	φιλοτιμίας μὴ νέμετε, ἀλλὰ κρίνετε,	καὶ	τὰς δωρεὰς εἰς βελτίω σώματα
[240]	τί τὰς δωρεὰς αὐτοῖς ἔδοσαν,	καὶ	τὰς εἰκόνας ἔστησαν. Ἅπαντες γὰρ
[0]	καὶ τὴν βουλὴν τοὺς Πεντακοσίους,	καὶ	τὰς ἐκκλησίας ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων
[200]	εἰς τοὺς τοῦ παρανόμου λόγους,	καὶ	τὰς ἐκτροπὰς αὐτοῦ τῶν λόγων
[210]	μηδεὶς αὐτῷ τόπος ἀσυκοφάντητος παραλείπηται,	καὶ	τὰς ἐν τοῖς γυμνασίοις μετὰ
[90]	ὥστε τὰς ἐξ Ὠρεοῦ συντάξεις,	καὶ	τὰς ἐξ Ἐρετρίας, τὰ δέκα
[180]	βουλομένῳ καὶ τοῖς διαπραξαμένοις χαρίζησθε,	καὶ	τὰς ἐπιεικεῖς φύσεις διαφθερεῖτε. (Ὅτι
[250]	ἀλλ' ὁμολογοῦσιν ἐν τῷ δήμῳ,	καὶ	τὰς ἐπιστολὰς ἀλλήλοις παραναγιγνώσκουσιν, καὶ
[160]	ἀηδίαν ἡ πόλις οὐκ ἐχώρει,	καὶ	τὰς ἐπιστολὰς, ἃς ἐξηρτημένος ἐκ
[200]	ὑμῶν καὶ τῶν νόμων καταπεφρονηκότα·	καὶ	τὰς ἐσομένας πρὸς ταῦτα προφάσεις
[10]	τοὺς τὰ γέρα μόνον λαμβάνοντας,	καὶ	τὰς εὐχὰς ὑπὲρ ὑμῶν πρὸς
[10]	τῶν παραδόξων· οἷον, τοὺς ἱερέας	καὶ	τὰς ἱερείας ὑπευθύνους εἶναι κελεύει
[0]	καὶ τὴν παράταξιν, ὅση γεγένηται,	καὶ	τὰς κατὰ τὴν ἀγορὰν δεήσεις,
[180]	ἐθέλουσίν τινες, τὰ σώματα παρακαταθέμενοι,	καὶ	τὰς μεγίστας ταλαιπωρίας ὑπομείναντες, διακινδυνεύειν.
[10]	ἐν ἀρχαιρεσίαις, στρατηγοὺς, καὶ ἱππάρχους,	καὶ	τὰς μετὰ τούτων ἀρχάς, τὰ
[120]	πεδίον, καὶ, τὸν λιμένα κατασκάψαντες	καὶ	τὰς οἰκίας ἐμπρήσαντες, ἀνεχωροῦμεν. Ταῦτα
[80]	καὶ τάς τε πόλεις αὐτὰς	καὶ	τὰς πολιτείας ἀπέδοτε, ὀρθῶς καὶ
[90]	χιλίους· (ὑπάρξειν δὲ πρὸς τούτοις	καὶ	τὰς πολιτικὰς δυνάμεις, ἐκ Πελοποννήσου
[120]	καὶ πάλιν ἐν τῇ ἐκκλησία,	καὶ	τὰς πράξεις ἡμῶν ἀποδεξαμένου τοῦ
[0]	ἄρχοντές τινες τὰς μεγίστας ἀρχὰς,	καὶ	τὰς προσόδους διοικοῦντες, καὶ δωροδοκοῦντες
[90]	ἐπ' Ἀθηναίους. (Τὰς δὲ συνεδρίας	καὶ	τὰς συντάξεις· ἐξ ὧν ἰσχύσειν
[80]	τάχιστα εἴσω Πυλῶν Φίλιππος παρῆλθε,	καὶ	τάς τε ἐν Φωκεῦσι πόλεις
[80]	ἀφήκατε, κύριοι τῆς Εὖβοίας γενόμενοι,	καὶ	τάς τε πόλεις αὐτὰς καὶ
[50]	ἀπεστερήθητε διὰ Δημοσθένην καὶ Φιλοκράτην	καὶ	τὰς τούτων δωροδοκίας, ἃς ἐδωροδόκησαν,
[100]	ἀληθῆ λέγω, ἀφελὼν τὸν κόμπον,	καὶ	τὰς τριήρεις, καὶ τὴν ἀλαζονείαν
[0]	ἄλλων βουλευτῶν ὄντως λάχῃ προεδρεύειν,	καὶ	τὰς ὑμετέρας χειροτονίας ὀρθῶς ἀναγορεύῃ,
[250]	ὑπὲρ οἰκείας τῆς πόλεως, βουλεύεσθε,	καὶ	τὰς φιλοτιμίας μὴ νέμετε, ἀλλὰ
[130]	περὶ τοῦ τῆς πατρίδος ἐδάφους·	καὶ	ταῦθ' ἡμῖν συμβέβηκεν, ἐξ ὅτου
[60]	δ' ἐπ' αὐτὸν ἤδη στρατεία.	(Καὶ	ταῦθ' ὁ μὲν ἐξωνούμενος οὐκ
[80]	Μνησάρχου τοῦ Χαλκιδέως, τοῦ Καλλίου	καὶ	Ταυροσθένους πατρός, οὓς οὗτος νυνὶ,
[40]	πόλεως, ἀρετῆς ἕνεκα καὶ ἀνδραγαθίας.	Καὶ	ταῦτ' ἔπραττον, οὐχ ὥσπερ οἱ
[100]	μνᾶς, ἕως τὸ κεφάλαιον ἀπέδοσαν.	(Καὶ	ταῦτ' ἐπράχθη μετὰ ψηφίσματος τοῦ
[140]	περὶ τῆς τῶν στρατιωτῶν σωτηρίας.	(Καὶ	ταῦτ' οὐκ ἐγὼ μὲν κατηγορῶ,
[250]	τοσοῦτον εὐηθείας ἤδη προβεβηκέναι, ὥστε	καὶ	ταῦτα ἀναπεισθήσεσθαι, ὥσπερ Πειθὼ τρέφοντας,
[120]	μεγίστων ἀδικημάτων χρήμασιν αὐτοὺς ἐζημίωσαν.	Καὶ	ταῦτα ἐν ῥητῷ χρόνῳ προεῖπον
[90]	χρημάτων, οὔτε στρατιωτῶν ἀπορίαν ἔσεσθαι.	Καὶ	ταῦτα μὲν τὰ φανερά· ἔφη
[10]	ἀπαγορεύοντα τοὺς ὑπευθύνους μὴ στεφανοῦν.	Καὶ	ταῦτα οὕτως εὖ προκατειληφότος τοῦ
[60]	ἐπανήκων ἐπαινέτης ἦν τῆς εἰρήνης,	καὶ	ταὐτὰ τοῖς ἄλλοις πρέσβεσιν ἀπήγγελλε,
[0]	τε τινὲς ῥᾳδίως παρανόμους γνώμας,	καὶ	ταύτας ἕτεροι τινες ἐπιψηφίζουσιν, οὐκ
[0]	τῶν παρανόμων γραφαί· εἰ δὲ	καὶ	ταύτας καταλύσετε, ἢ τοῖς καταλύουσιν
[100]	Ἀθηνᾷ Προναίᾳ, ἐπὶ πάσῃ ἀεργίᾳ,	καὶ	ταύτην τὴν χώραν μήτ' αὐτοὺς
[80]	ἐξαίρετον δ' αὑτῷ τυραννίδα περιποιούμενος,	καί	ταύτης ἐλπίζων συναγωνιστὴν Φίλιππον λήψεσθαι,
[160]	περιπατοῦντα, καὶ τὰ σπλάγχνα φυλάττοντα.	Καὶ	ταυτὶ λέγειν ἔφη οὐκ εἰκάζων,
[150]	πόλει, ὧν ἱερὰ καὶ τέκνα	καὶ	τάφους ἀπώλεσεν ἡ Δημοσθένους δωροδοκία
[20]	γε νόμος, βραχὺς καὶ σαφὴς,	καὶ	ταχὺ λύων τὰς τούτων τέχνας.
[30]	ἡ δὲ Πανδιονὶς φυλὴ ἄρχοντα	καὶ	τειχοποιὸν ἀπέδειξε Δημοσθένην, ὃς ἐκ
[150]	ὑποδέδεχθε τῇ πόλει, ὧν ἱερὰ	καὶ	τέκνα καὶ τάφους ἀπώλεσεν ἡ
[120]	αὐτούς, καὶ κατὰ τῶν ἐπιτρεψάντων,	καὶ	τελευταῖον ἐν τῇ ἀρᾷ γέγραπται·
[70]	ἢ τὴν εἰρήνην ἰδίᾳ ποιεῖσθαι.	Καὶ	τελευτῶν ἐπὶ τὸ βῆμα καλέσας
[90]	τινας μάρτυρας τῶν ἡμετέρων πολιτῶν,	καὶ	τελευτῶν ὀνομαστὶ παρεκάλει Δημοσθένην, καὶ
[110]	Ἐπάρατον πάλιν ἐτείχισαν καὶ συνῴκισαν,	καὶ	τέλη τοὺς καταπλέοντας ἐξέλεγον, καὶ
[70]	χρὴ κατὰ τῆς πόλεως ἀποκρίνασθαι·	καὶ,	τέλος, ταῦτα ἐνίκα, τῷ μὲν
[50]	καὶ τρίτου περὶ τοῦ ἐφεξῆς,	καὶ	τέταρτον περὶ τῶν νυνὶ καθεστηκότων
[200]	δικαίαν ἀπολογίαν παρακαλῇς κακοῦργον ἄνθρωπον	καὶ	τεχνίτην λόγων, κλέπτεις τὴν ἀκρόασιν,
[120]	τοῦ ἱεροῦ, καὶ ἐναγὴς ἔσται,	καὶ	τῇ ἀρᾷ ἔνοχος. (Τῇ δὲ
[100]	ἀναθεῖναι τῷ Ἀπόλλωνι τῷ Πυθίῳ	καὶ	τῇ Ἀρτέμιδι, καὶ τῇ Λητοῖ,
[120]	αὐτὸν τόπον βοηθήσοντας τῷ θεῷ	καὶ	τῇ γῇ τῇ ἱερᾷ· ἥτις
[120]	τὸν ὅρκον καὶ τῷ θεῷ,	καὶ	τῇ γῇ τῇ ἱερᾷ, καὶ
[100]	ἐπιτρέψειν, ἀλλὰ βοηθήσειν τῷ θεῷ	καὶ	τῇ γῇ τῇ ἱερᾷ, καὶ
[190]	τῷ κατηγόρῳ καὶ τοῖς νόμοις	καὶ	τῇ δημοκρατίᾳ, τὸ δὲ δεύτερον
[250]	τῶν πρωτευόντων ἐν τῇ Ἀσίᾳ	καὶ	τῇ Εὐρώπῃ; Καὶ ἐφ' οἷς
[100]	τῷ Πυθίῳ καὶ τῇ Ἀρτέμιδι,	καὶ	τῇ Λητοῖ, καὶ Ἀθηνᾷ Προναίᾳ,
[0]	κολάζετε τοὺς ὑπεναντίως τῷ νόμῷ,	καὶ	τῇ πόλει, καὶ τῷ συμφέροντι
[80]	ὀργὴν ἀπομνημονεύειν ἐν τῷ πιστευθῆναι.	(Καὶ	τηλικαῦθ' ὑφ' ὑμῶν εὖ πεπονθότες
[10]	ταύτῃ Πόλει, οὕτως ἀρχαίᾳ οὔσῃ	καὶ	τηλικαύτῃ τὸ μέγεθος, οὐδείς ἐστιν
[140]	τῶν πράξεων τοῖς Βοιωτάρχαις συνθέμενος.	Καὶ	τηλικαύτην αὐτὸς αὐτῷ δυναστείαν κατεσκεύασεν,
[140]	Ἕλληνας λαβεῖν, τηλικαύτης πληγῆς προγεγενημένης;	Καὶ,	τηλικούτων κακῶν αἴτιος γενόμενος, Δημοσθένης
[190]	ἀνδρὸς παράνομα λέγοντος καὶ πράττοντος;	(Καὶ	τὴν ἀκρόασιν, ὡς ἐκεῖνος ἀπήγγελλεν,
[100]	τὸν κόμπον, καὶ τὰς τριήρεις,	καὶ	τὴν ἀλαζονείαν ἐκ τοῦ ψηφίσματος
[160]	ἐὰν δ' εἰς τὴν φύσιν	καὶ	τὴν ἀλήθειαν, οὐκ ἐξαπατηθήσεσθε. Ἐκείνως
[30]	ἄνθρωπον παράνομα γεγραφότα; (Ὡς τοίνυν	καὶ	τὴν ἀνάρρησιν τοῦ στεφάνου παρανόμως
[220]	διαλείπων, πρὸς τὸν δῆμον προσέρχομαι,	καὶ	τὴν ἀξίωσιν ταύτην οἴει λανθάνειν
[240]	παρ' ὑμῖν. (Ἄξιον δ' ἐστὶ	καὶ	τὴν ἀπαιδευσίαν αὐτῶν θεωρῆσαι. Εἰ
[130]	βουλευσάμενοι, ἀλλὰ τήν γε θεοβλάβειαν	καὶ	τὴν ἀφροσύνην οὐκ ἀνθρωπίνως, ἀλλὰ
[0]	(Ἐβουλόμην μὲν οὖν, ὦ Ἀθηναῖοι,	καὶ	τὴν βουλὴν τοὺς Πεντακοσίους, καὶ
[120]	ὑπὲρ ὧν εἰς τὸν θεὸν,	καὶ	τὴν γῆν τὴν ἱερὰν, καὶ
[220]	τὴν πόλιν ποιῶν, ἐνταῦθ' ἐνέστην,	καὶ	τὴν γραφὴν ἀπήνεγκα, (καὶ, νὴ
[220]	ἔφαγες καὶ ἔπιες καὶ ἔσπεισας,	καὶ	τὴν δεξιὰν ἐνέβαλες, ἄνδρα φίλον
[140]	τὸ βουλευτήριον τὸ τῆς πόλεως,	καὶ	τὴν δημοκρατίαν ἄρδην ἔλαθεν ὑφελόμενος,
[230]	ὑβρίζεις. Ἀφελὼν γὰρ τὸν καιρὸν,	καὶ	τὴν δόξαν τὴν τούτων, δι'
[60]	ὄνομα ὑπερέβησαν, οὐκ ἐπιλελησμένοι, ἀλλὰ	καὶ	τὴν εἰρήνην ἀναγκαιοτέραν ἢ καλλίω
[150]	στρατοπέδου μόνον τάξιν ἔλιπεν, ἀλλὰ	καὶ	τὴν ἐκ τῆς πόλεως. Τριήρη
[150]	νομίσαθ' ὁρᾷν προϊόντα τὸν κήρυκα,	καὶ	τὴν ἐκ τοῦ ψηφίσματος ἀνάρρησιν
[20]	κελεύει λόγον, καὶ εὐθύνας διδόναι,	καὶ	τὴν ἐκεῖ σκυθρωπὸν καὶ τῶν
[210]	τῇ πολιτείᾳ δωροδοκίαν φησὶ φοβεῖσθαι,	καὶ	τὴν ἐμπληξίαν καὶ δειλίαν· ὁ
[90]	εἰς Πελοπόννησον πρεσβείαν, ἣν ἐπρέσβευσε,	καὶ	τὴν ἐξ Ἀκαρνανίας ἔφη βούλεσθαι
[140]	Θηβαίοις, δωροδοκῶν ἐφ' ἑκάστοις τούτων,	καὶ	τὴν ἡγεμονίαν, τὴν μὲν κατὰ
[210]	ἑωρακότος, οὐδὲ πρὸς τὴν Ἀθηνᾶν	καὶ	τὴν Ἥραν νύκτωρ διειλεγμένου. Πῶς
[210]	δημηγορίας εἴρηκα, (τούτων κατηγορεῖν, ἀλλὰ	καὶ	τὴν ἡσυχίαν αὐτὴν τοῦ βίου
[230]	συμμάχων. Τὸ δὲ αὐτὸ τοῦτο	καὶ	τὴν Θηβαίων συμμαχίαν ἐξηργάσατο. Σὺ
[100]	τριήρεις, καὶ τὴν πεζὴν στρατιὰν	καὶ	τὴν πανσέληνον, καὶ τοὺς συνέδρους,
[0]	μὲν παρασκευὴν ὁρᾶτε, ὦ Ἀθηναῖοι,	καὶ	τὴν παράταξιν, ὅση γεγένηται, καὶ
[100]	ΨΗΦΙΣΜΑ. (Οὐκοῦν τὰς μὲν τριήρεις,	καὶ	τὴν πεζὴν στρατιὰν καὶ τὴν
[220]	ἀποδρὰς δ' ἐκ τῶν κινδύνων,	καὶ	τὴν πόλιν ἀνηκέστοις κακοῖς περιβαλὼν
[150]	σώματα, τὸν δὲ τὴν Ἑλλάδα	καὶ	τὴν πόλιν ἄρδην ἀνατετροφότα, τοῦτον
[100]	τοὺς ἀνθρώπους, καὶ τὸν λιμένα	καὶ	τὴν πόλιν αὐτῶν κατέσκαψαν, καὶ
[120]	φωνῇ, καὶ πᾶσιν οἷς δύναμαι,	καὶ	τὴν πόλιν τὴν ἡμετέραν τὰ
[0]	πολῖται παρακαταθέμενοι τὴν πόλιν ὑμῖν,	καὶ	τὴν πολιτείαν διαπιστεύσαντες, οἱ μὲν
[170]	Βάρβαρος ἑλληνίζων τῇ φωνῇ· ὅθεν	καὶ	τὴν πονηρίαν οὐκ ἐπιχώριός ἐστι.
[10]	τὸν περὶ τῶν ὑπευθύνων κείμενον,	καὶ	τὴν πρόφασιν, ἣν ἐγὼ ἀρτίως
[90]	λαβέ μοι τὴν Καλλίου γραφὴν,	καὶ	τὴν συμμαχίαν, καὶ ἀνάγνωθι τὸ
[50]	τὸν Παιανιέα, ἀνεψιὸν ὄντα ἑαυτῷ,	καὶ	τὴν τῆς κεφαλῆς ἐπιτομήν; ἢ
[50]	τήν τε εἰς αὑτὸν ὕβριν,	καὶ	τὴν τοῦ δήμου καταχειροτονίαν, ἣν
[110]	περιβάλλειν. (Σκέψασθε δὴ τὸν δαίμονα	καὶ	τὴν τύχην, ὅσῳ περιεγένετο τῆς
[150]	στεφανοῦν, ἀλλὰ καὶ τὸν δαίμονα	καὶ	τὴν τύχην τὴν συμπαρακολουθοῦσαν τῷ
[220]	ἀγάθ' εἰργασμένου, λέγειν δὲ ἀδυνάτου,	καὶ	τὴν τῶν ἀντιδίκων διὰ τοῦτο
[220]	τῶν Σειρήνων μουσικήν, καὶ δὴ	καὶ	τὴν τῶν ἐμῶν λόγων ἐμπειρίαν,
[20]	ὤκνησε γράψαι στεφανῶσαι. (Ὡς τοίνυν	καὶ	τὴν τῶν τειχοποιῶν ἀρχὴν ἦρχεν,
[220]	τὴν τῶν ἐμῶν λόγων ἐμπειρίαν,	καὶ	τὴν φύσιν μου γεγενῆσθαι ἐπὶ
[100]	πάντ' ἤματα καὶ πάσας νύκτας,	καὶ,	τὴν χώραν αὐτῶν ἐκπορθήσαντας, καὶ
[100]	καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν κατέσκαψαν,	καὶ	τὴν χώραν καθιέρωσαν κατὰ τὴν
[70]	πεπυσμένος, ἀλλὰ παρὰ τοῦ Διὸς	καὶ	τῆς Ἀθηνᾶς, οὓς μεθ' ἡμέραν
[110]	ἐναγής (φησὶν) ἔστω τοῦ Ἀπόλλωνος,	καὶ	τῆς Ἀρτέμιδος, καὶ τῆς Λητοῦς,
[240]	μὴ βεβαιοῦτε αὐτῷ τοὺς ἐπαίνους,	καὶ	τῆς δημοκρατίας ἐπιμελήθητε ἤδη διαφευγούσης
[60]	ἔνορκος, μηδέ μετέσται τῆς συμμαχίας	καὶ	τῆς εἰρήνης αὐτῷ· παρηγγέλλετο δ'
[130]	ὁρῶμεν τῆς τε δόξης ταύτης	καὶ	τῆς ἐπὶ τὸν Πέρσην ἡγεμονίας
[110]	τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ τῆς Ἀρτέμιδος,	καὶ	τῆς Λητοῦς, καὶ Ἀθηνᾶς Προναίας·
[110]	τῆς ἀρᾶς, καὶ τῶν ὅρκων,	καὶ	τῆς μαντείας γενομένης, ἀναγεγραμμένων ἔτι
[160]	δ' Ἀλέξανδρος ἔξω τῆς ἄρκτου	καὶ	τῆς οἰκουμένης ὀλίγου δεῖν πάσης
[120]	πράξεις ἡμῶν ἀποδεξαμένου τοῦ δήμου,	καὶ	τῆς πόλεως ἁπάσης προαιρουμένης εὐσεβεῖν,
[100]	Δημοσθένης ἀπώλεσε τὰς τῶν Ἑλλήνων	καὶ	τῆς πόλεως πράξεις, ἀσεβήσας μὲν
[80]	μετὰ ταῦτα ἐβουλεύετο, μετὰ δειλίας	καὶ	τῆς πρὸς Φιλοκράτην ὑπὲρ τῆς
[210]	ἡσυχίαν αὐτὴν τοῦ βίου διαβάλλει,	καὶ	τῆς σιωπῆς μου κατηγορεῖ, ἵνα
[130]	ἀξιοῦντες ἡγεμόνες εἶναι, νῦν ὁμηρεύσοντες,	καὶ	τῆς συμφορᾶς ἐπίδειξιν ποιησόμενοι, μέλλουσιν
[90]	πίπτει τῆς τε Θηβαίων ἔχθρας	καὶ	τῆς Φιλίππου. Ἀπορῶν δ' ὅ
[200]	Ταῦτα συμφωνοῦντα ἀλλήλοις ἐπιδείξας, κατάβαινε·	καὶ	τί δεῖ σε Δημοσθένην παρακαλεῖν;
[140]	ὡς αὐτὰ τὰ πράγματα δεδήλωκε	(καὶ	τί δεῖ τὰ πλείω λέγειν;
[70]	γάρ ἐστιν ὁ δεύτερος καιρός)	καὶ	τί ποτ' ἐστὶ τὸ αἴτιον,
[160]	τί ποτ' ἦν ἃ ἔπραξας,	καὶ	τί ποτ' ἦν ἃ ἔλεγες,
[240]	εἰ ἐγίγνωσκον Χαβρίαν καὶ Ἰφικράτην,	καὶ	Τιμόθεον, καὶ πυθοῦ παρ' αὐτῶν,
[140]	δὲ οὐχ οὕτως, ἀλλ' ἀγανακτεῖν	καὶ	τιμωρεῖσθαι, εἰ χρὴ τὰ λοιπὰ
[40]	τῶν Ῥοδίων, ἢ Χίων, ἢ	καί	τινος ἄλλης πόλεως, ἀρετῆς ἕνεκα
[70]	τίς ἦν ὁ ταῦτα γράψας,	καὶ	τίς ὁ ἐπιψηφίσασ. ΨΗΦΙΣΜΑ. ΠΡΟΕΔΡΟΣ
[180]	τὸ περιμάχητον, καὶ τὸ καλὸν,	καὶ	τὸ ἀείμνηστον ἐκ τῆς νίκης,
[90]	παρελθών, τόν τε Καλλίαν ὑπερεπῄνει,	καὶ	τὸ ἀπόρρητον προσεποιήσατο εἰδέναι, τὴν
[150]	τάφους ἀπώλεσεν ἡ Δημοσθένους δωροδοκία	καὶ	τὸ βασιλικὸν χρυσίον. Ἀλλ' ἐπειδὴ
[130]	τὸν Πέρσην ἡγεμονίας ἠξιωμένους, οἳ	καὶ	τὸ ἐν Δελφοῖς ἱερὸν ἠλευθέρωσαν;
[10]	ἐπιδέδωκα τῇ πόλει μνᾶς ἑκατόν,	καὶ	τὸ ἔργον μεῖζον ἐξείργασμαι. Τίνος
[190]	δικαστήριον, εἶναι ὅμοιον τὸ ὄνομα	καὶ	τὸ ἔργον. Τί γάρ ἐστιν
[180]	τὸ σπάνιον, καὶ τὸ περιμάχητον,	καὶ	τὸ καλὸν, καὶ τὸ ἀείμνηστον
[90]	ἀνέστησαν, πάλιν δὲ εἰς Χαλκίδα,	καὶ	τὸ καλούμενον Εὐβοϊκὸν συνέδριον συνήγαγον·
[240]	ταῖς ἡδοναῖς ταῖς σαυτοῦ χορηγεῖς,	καὶ	τὸ κεφάλαιον, τὸ μὲν βασιλικὸν
[170]	πώποτε πλοῦτος τρόπου πονηροῦ περιεγένετο·	καὶ,	τὸ κεφάλαιον, τὸν βίον οὐκ
[80]	δὲ τάχιστα εἰς Ταμύνας παρήλθομεν,	καὶ	τὸ Κοτύλαιον ὀνομαζόμενον ὄρος ὑπερεβάλομεν,
[40]	Ἀθηναίων ἀρετῆς ἕνεκα καὶ ἀνδραγαθίας,	καὶ	(τὸ μέγιστον) ὅτι διατελεῖ καὶ
[220]	βουλόμενος, καὶ ὅταν αὐτῷ δοκῇ.	Καὶ	τὸ μὲν διὰ χρόνου λέγειν
[190]	ὅταν εἰδέναι βουλώμεθα τὸ ὀρθὸν	καὶ	τὸ μή, τὸν κανόνα προσφέρομεν,
[160]	νυνὶ καθεστηκότων λέξω. Λακεδαιμόνιοι μὲν	καὶ	τὸ ξενικὸν ἐπέτυχον μάχῃ, καὶ
[230]	ὑπὸ Δημοσθένους δὲ εὖ πεπονθέναι;	Καὶ,	τὸ πάντων ἀτοπώτατον, ἐν τοῖς
[160]	ἐν πολέμῳ χρήσιμον ἑαυτὸν παρέχων.	Καὶ,	τὸ πάντων δεινότατον, ὑμεῖς μὲν
[180]	δ' οἶμαι, διὰ τὸ σπάνιον,	καὶ	τὸ περιμάχητον, καὶ τὸ καλὸν,
[160]	καὶ οἱ πρεσβεύσαντες πρὸς Ἀλέξανδρον	(καὶ	τὸ πρᾶγμα εἰκότως πιστεύεται) ἔστι
[60]	καὶ τοὺς χρόνους ὑμῶν ὑποτεμνόμενος,	καὶ	τὸ πρᾶγμα κατασπεύδων, ἵνα μὴ
[160]	ἢ πράττων, ἀμφίβολος ἡ αἰτία,	καὶ	τὸ πρᾶγμα οὐδαμῶς εὔσχημον ἐμοὶ
[170]	δ' ἤδη καταπέπλυται τὸ πρᾶγμα,	καὶ	τὸ στεφανοῦν ἐξ ἔθους, ἀλλ'
[250]	ὀλίγων μέλλει τὰ Πύθια γίγνεσθαι,	καὶ	τὸ συνέδριον τὸ τῶν Ἑλλήνων
[140]	Φωκίδος ἐπ' αὐτὰς τὰς Θήβας,	καὶ,	τὸ τελευταῖον, Ἐλάτειαν καταλαβὼν ἐχαράκωσε,
[80]	μὴ ἀποδίδωσι, περὶ συλλαβῶν διαφερόμενος.	Καὶ,	τὸ τελευταῖον, στεφανώσας τοὺς μετὰ
[170]	σπάνια τὰ καλὰ παρ' ἡμῖν,	καὶ	τὸ τῆς ἀρετῆς ὄνομα τίμιον·
[240]	ἤθεσι, φυλάξησθε. Ἡ γὰρ εὔνοια,	καὶ	τὸ τῆς δημοκρατίας ὄνομα κεῖται
[230]	τὸ μὲν τῶν Θηβαίων ὄνομα,	καὶ	τὸ τῆς δυστυχεστάτης συμμαχίας ἐνοχλεῖς
[190]	ἐκέλευον πάλιν ἀναγιγνώσκειν τοὺς νόμους	καὶ	τὸ ψήφισμα, καὶ ἡλίσκοντο οἱ
[200]	τοῦ δικαίου, τουτὶ τὸ σανίδιον,	καὶ	τὸ ψήφισμα, καὶ οἱ παραγεγραμμένοι
[30]	Εἰ γὰρ τοῦτό ἐστιν ἀληθές,	καὶ	τοιοῦτον ἔθος παραδέδυκεν ὑμῶν εἰς
[230]	κατὰ τοὺς νόμους, οὐδ' ὀλίγοις	καὶ	τοῖς ἀξίοις, ἀλλὰ τῷ διαπραξαμένῳ
[180]	ἀρετῆς, ἐὰν δὲ τῷ βουλομένῳ	καὶ	τοῖς διαπραξαμένοις χαρίζησθε, καὶ τὰς
[190]	ὕδωρ τῷ τὴν γραφὴν φεύγοντι	καὶ	τοῖς εἰς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα
[150]	δάκρυα ἀφήσειν ἐπὶ ταῖς τραγῳδίαις	καὶ	τοῖς ἡρωικοῖς πάθεσι τοῖς μετὰ
[190]	μὲν πρῶτον ὕδωρ τῷ κατηγόρῳ	καὶ	τοῖς νόμοις καὶ τῇ δημοκρατίᾳ,
[250]	μὴ μόνον τοῖς ὠσίν, ἀλλὰ	καὶ	τοῖς ὄμμασι, διαβλέψαντες εἰς ὑμᾶς
[90]	κενὰς ἐλπίδας, Δημοσθένει δ' ἀργύριον	καὶ	τοῖς περὶ τοῦτον. Τρία δ'
[60]	κήρυκι τῷ παρὰ τοῦ Φιλίππου,	καὶ	τοῖς πρέσβεσιν, ἀκόλουθα γράφων Φιλοκράτει.
[100]	τοῦ ταλάντου τὰς δημοσίας προσόδους,	καὶ	τόκον ἤνεγκαν Δημοσθένει τοῦ δωροδοκήματος
[230]	καθ' ἡμᾶς ῥητόρων πονηρῶν ἅμα	καὶ	τολμηρῶν, εὐτυχοῦμεν. Πρότερον μὲν γὰρ
[210]	δὲ καταβέβλαπται, καὶ τὸν Φίλιππον,	καὶ	τὸν Ἀλέξανδρον, καὶ τὰς ἀπὸ
[220]	τοῦ τὰ ἀγοράσματα Ὀλυμπιάδι ἀγοράζοντος,	(καὶ,	τὸν αὐτὸν ἄνδρα δὶς στρεβλώσας,
[150]	τῆς Ἑλλάδος ἀλειτήριον στεφανοῦν, ἀλλὰ	καὶ	τὸν δαίμονα καὶ τὴν τύχην
[170]	μὲν τοίνυν νομοθέτης τὸν ἀστράτευτον,	καὶ	τὸν δειλὸν, καὶ τὸν λιπόντα
[170]	καὶ τὸν λελοιπότα τὴν τάξιν,	καὶ	τὸν δειλὸν ὁμοίως· εἰσὶ γὰρ
[200]	δημοσίων, ἀδικημάτων λέγω. (Οὕτω δὴ	καὶ	τὸν Δημοσθένην ἀξιώσατε ἀπολογεῖσθαι, πρὸς
[70]	δὲ ἦν ὑπόλοιπον αὐτοῖς, Κερσοβλέπτην	καὶ	τὸν ἐπὶ Θρᾴκης τόπον ἔκδοτον
[250]	διὰ τῆς πολιτείας πλέοντα, τιμωρήσεσθε;	(Καὶ	τὸν καιρὸν μέμνησθε, ἐν ᾧ
[200]	τοὺς νόμους μόνον παραβέβηκεν, ἀλλὰ	καὶ	τὸν καιρὸν τῆς ἀναρρήσεως καὶ
[40]	γὰρ οὕτως ἐν τῷ ψηφίσματι.	Καὶ	τὸν κήρυκα ἀναγορεύειν ἐν τῷ
[230]	τῷ Ἀθηναίων, ἀφελὼν τὴν ἀλαζονείαν	καὶ	τὸν κόμπον τοῦ ψηφίσματος, ἅψαι
[170]	ᾤετο δεῖν ἐνέχεσθαι τὸν ἀστράτευτον,	καὶ	τὸν λελοιπότα τὴν τάξιν, καὶ
[100]	τῶν Ἀμφικτυόνων, ἐξηνδραποδίσαντο τοὺς ἀνθρώπους,	καὶ	τὸν λιμένα καὶ τὴν πόλιν
[120]	κατέβημεν εἰς τὸ Κιρραῖον πεδίον,	καὶ,	τὸν λιμένα κατασκάψαντες καὶ τὰς
[110]	ἄνδρες παρανομώτατοι, ἐνηργάζοντο τὸ πεδίον,	καὶ	τὸν λιμένα τὸν Ἐξάγιστον καὶ
[170]	τὸν ἀστράτευτον, καὶ τὸν δειλὸν,	καὶ	τὸν λιπόντα τὴν τάξιν, ἔξω
[170]	δὲ παιδείαν τὴν τοῦ ῥήτορος	καὶ	τὸν λόγον πείθειν τοὺς ἀκούοντας,
[10]	τὸ αὐτὸ φθέγγεσθαι τὸν ῥήτορα,	καὶ	τὸν νόμον· ὅταν δὲ ἑτέραν
[200]	τὸν τῶν ὑπευθύνων νόμον πρῶτον,	καὶ	τὸν περὶ τῶν κηρυγμάτων δεύτερον,
[80]	εἰρήνην διέλυσε, τὴν δὲ συμφορὰν	καὶ	τὸν πόλεμον κατεσκεύασεν. (Ναί. ἀλλὰ
[140]	αὐτῶν ἀφελόμενος Νίκαιαν, Θετταλοῖς παρέδωκε,	καὶ	τὸν πόλεμον, ὃν πρότερον ἐξήλασεν
[240]	μὲν ξύλα, καὶ τοὺς λίθους,	καὶ	τὸν σίδηρον, τὰ ἄφωνα καὶ
[200]	καὶ τὸν καιρὸν τῆς ἀναρρήσεως	καὶ	τὸν τόπον, κελεύων οὐκ ἐν
[30]	τοὺς νόμους μόνον ὑπερβάς, ἀλλὰ	καὶ	τὸν τόπον μετενεγκών, οὐδὲ ἐκκλησιαζόντων
[50]	τὰ περὶ τὴν Κηφισοδότου στρατηγίαν	καὶ	τὸν τῶν νεῶν ἔκπλουν τὸν
[220]	ὁ πολὺν μὲν τὸν Ἀλέξανδρον	καὶ	τὸν Φίλιππον ἐν ταῖς διαβολαῖς
[210]	πολλά, ὑπ' ἐμοῦ δὲ καταβέβλαπται,	καὶ	τὸν Φίλιππον, καὶ τὸν Ἀλέξανδρον,
[60]	γὰρ μισαλέξανδρος νυνὶ φάσκων εἶναι,	καὶ	τότε μισοφίλιππος, Δημοσθένης, ὁ τὴν
[100]	τῶν λόγων οὓς εἴωθε λέγειν,	καὶ	τοῦ βίου ὃν βεβίωκε, μεστὸν
[100]	ἀλαζονείαν ἐκ τοῦ ψηφίσματος ἀνάγνωθι,	καὶ	τοῦ κλέμματος ἅψαι, ὃ ὑφείλετο
[160]	ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τὴν ἡμετέραν πόλιν,	καὶ	τοῦ νεανίσκου τὸ πρῶτον παροξυνθέντος,
[70]	τὴν ἀηδίαν τοῦ λέγοντος ἅμα	καὶ	τοῦ ὀνόματος) ἀπορρῆξαι τῆς εἰρήνης
[170]	τὰ δ' ἀπὸ τῆς μητρὸς	καὶ	τοῦ πάππου τοῦ πρὸς μητρὸς,
[220]	σημεῖόν ἐστιν ἐπὶ τῶν καιρῶν	καὶ	τοῦ συμφέροντος ἀνδρὸς πολιτευομένου, τὸ
[120]	ὑπὲρ τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων,	καὶ	τοῦ σώματος, καὶ τῶν τέκνων,
[200]	αὐτούς. (Περὶ δὲ τῶν δακρύων	καὶ	τοῦ τόνου τῆς φωνῆς, ὅταν
[80]	τόθ' ὑμῖν ἐδόκει, περαιτέρω καιροῦ	καὶ	τοῦ ὑμετέρου συμφέροντος ἰσχυροὺς κατεσκεύασεν,
[80]	καὶ ἡγήσατο, εἰ τῶν συμπρεσβευόντων	καὶ	τοῦ Φιλίππου κατήγορος ἀναφανείη, τὸν
[30]	ἐν τῷ ψηφίσματι κελεύει γίγνεσθαι,	καὶ	τοῦθ' ὑμᾶς διδάξω. Ὁ γὰρ
[0]	τοιούτων ἀδικημάτων, ἀλλ' ἕκαστον ὑπερμέγεθες,	καὶ	τοῦθ' ὑμῶν τὸ δίκαιον μηδένα
[40]	μὲν θεατὰς, καὶ τοὺς χορηγοὺς,	καὶ	τοὺς ἀγωνιστὰς ἐνοχλεῖσθαι, τοὺς δὲ
[10]	τὰ γένη, Εὐμολπίδας καὶ Κήρυκας,	καὶ	τοὺς ἄλλους ἅπαντας. (Πάλιν, τοὺς
[120]	καὶ τὴν γῆν τὴν ἱερὰν,	καὶ	τοὺς Ἁμφικτύονας ἐξήμαρτον. Ὅτι δὲ
[170]	τότε μᾶλλον ἢ νῦν ἰσχύειν,	καὶ	τοὺς ἄνδρας νῦν μὲν χείρους
[30]	τοὺς νόμους, καὶ τὰ ψηφίσματα	καὶ	τοὺς ἀντιδίκους παρεχόμενος. Πῶς οὖν
[130]	περὶ τῆς τοῦ σώματος σωτηρίας;	Καὶ	τοὺς αὐτοὺς ὁρῶμεν τῆς τε
[140]	(τούτων ἐχόντων οὕτως αἰσθόμενος Δημοσθένης	καὶ	τοὺς Βοιωτάρχας ὑποπτεύσας μέλλειν εἰρήνην
[170]	καταλύσετε τὰς ἀφθόνους ταύτας δωρεὰς	καὶ	τοὺς εἰκῇ διδομένους στεφάνους, οὔθ'
[0]	τε ἐκ τοῦ βουλευτηρίου ῥήτορας,	καὶ	τοὺς ἐκ τοῦ δήμου, πόρρωθεν
[90]	φρονούντων, βλεπόντων, ἔλαθον ὑμῶν ὑφελόμενοι,	καὶ	τοὺς ἐκ τῶν πόλεων τούτων
[150]	τῆς πόλεως. Τριήρη προσλαβὼν ὑμῶν,	καὶ	τοὺς Ἕλληνας ἀργυρολογήσας. Καταγαγούσης δ'
[250]	στεφάνῳ μέλλετε στεφανοῦν. Θεμιστοκλέα δὲ,	καὶ	τοὺς ἐν Μαραθῶνι τελευτήσαντας, καὶ
[250]	καὶ τοὺς ἐν Μαραθῶνι τελευτήσαντας,	καὶ	τοὺς ἐν Πλαταιαῖς, καὶ αὐτοὺς
[10]	εἶναι, ἃς ὁ δῆμος χειροτονεῖ)	καὶ	τοὺς ἐπιστάτας (φησὶ) τῶν δημοσίων
[230]	μὲν γὰρ περὶ τοὺς Ἀμφισσέας	καὶ	τοὺς Εὐβοέας δωροδοκίας παραλείπω· ὅταν
[120]	θεῷ, τούς τ' ἐναγεῖς κατήγαγον,	καὶ	τοὺς εὐσεβεῖς, κατελθόντας διὰ τῶν
[120]	καὶ τοὺς ἱερομνήμονας συγκαλέσῃ, ἀλλὰ	καὶ	τοὺς θύοντας καὶ τοὺς χρωμένους
[120]	τις μὴ μόνον τοὺς πυλαγόρους	καὶ	τοὺς ἱερομνήμονας συγκαλέσῃ, ἀλλὰ καὶ
[30]	τοὺς ὑπὸ τοῦ δήμου κεχειροτονημένους	καὶ	τοὺς κληρωτοὺς ἄρχοντας, καταλείπονται, οὓς
[50]	ταῦτα ἤδη τὰ περὶ Μειδίαν,	καὶ	τοὺς κονδύλους, οὓς ἔλαβεν ἐν
[240]	Ἀθηναῖοι, εἰ τὰ μὲν ξύλα,	καὶ	τοὺς λίθους, καὶ τὸν σίδηρον,
[10]	λόγον ἐγγράφειν πρὸς τὸν γραμματέα	καὶ	τοὺς λογιστάς, καθάπερ καὶ τὰς
[170]	καὶ περὶ ταῦτα δόξας εἶναι,	καὶ	τοὺς λόγους ἐκφέρων τοῖς ἀντιδίκοις,
[110]	οὐδεπώποτ' ἐν τῷ ἐμαυτοῦ βίῳ.	Καὶ	τοὺς μὲν ἄλλους λόγους ὑπερβήσομαι·
[30]	προέδρων διαχειροτονίαν διδόναι τῷ δήμῳ,	καὶ	τοὺς μὲν ἀναιρεῖν τῶν νόμων,
[120]	χρόνῳ προεῖπον τῷ θεῷ καταθεῖναι,	καὶ	τοὺς μὲν ἐναγεῖς καὶ τῶν
[230]	αὐτοὶ μισθοῦ πολιτευόμενον σύνιστε, στεφανώσετε;	Καὶ	τοὺς μὲν κριτὰς τοὺς ἐκ
[140]	καὶ τὰ στρατιωτικὰ χρήματα κλέπτων,	καὶ	τοὺς μυρίους ξένους ἐκμισθώσας Ἀμφισσεῦσι,
[0]	ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων ὀρθῶς διοικεῖσθαι,	καὶ	τοὺς νόμους, οὓς ἐνομοθέτησεν ὁ
[200]	αὐτὸν ἀθορύβῷ, τὸ σανίδιον λαβεῖν,	καὶ	τοὺς νόμους τῷ ψηφίσματι παραναγνῶναι·
[60]	ὑπερβολὴν δὲ αἰσχύνης κεκολακευκότα Φίλιππον,	καὶ	τοὺς παρ' ἐκείνου πρέσβεις οὐκ
[170]	ἵνα μὴ, παρὰ τὰ δεινὰ	καὶ	τοὺς πολέμους, ἐγκαταλίπῃ τὸν δῆμον·
[70]	ἐμισθώσατο αὐτοῖς τρία ζεύγη ὀρεικὰ,	καὶ	τοὺς πρέσβεις προὔπεμψεν εἰς Θήβας,
[120]	τὸν ἱερομνήμονα, (φησὶ) τῶν Ἀθηναίων	καὶ	τοὺς πυλαγόρας τοὺς ἀεὶ πυλαγοροῦντας
[120]	αὐτὸς κῆρυξ ἀναγορεύει, τοὺς ἱερομνήμονας	καὶ	τοὺς πυλαγόρους ἅπαντας ἥκειν εἰς
[120]	τὸν ἱερομνήμονα (φησὶ) τὸν Ἀθηναίων,	καὶ	τοὺς πυλαγόρους τοὺς εἰσαεὶ πυλαγοροῦντας,
[150]	οἱ ἐν ταῖς Θήβαις, ἀλλὰ	καὶ	τοὺς στρατιώτας τοὺς ὑμετέρους πάλιν
[100]	πεζὴν στρατιὰν καὶ τὴν πανσέληνον,	καὶ	τοὺς συνέδρους, λόγῳ ἠκούσατε· τὰς
[220]	(τὰ δὲ περὶ τὰς τριήρεις	καὶ	τοὺς τριηράρχους ἁρπάγματα, τίς ἂν
[240]	τιμήσετε, ἢ ὑμᾶς αὐτοὺς ἀτιμωσετε,	καὶ	τοὺς ὑπὲρ ὑμῶν ἐν τῇ
[50]	πόλει τοὺς θεοὺς αἰτίους γεγενημένους,	καὶ	τοὺς φιλανθρώπως καὶ μετρίως τοῖς
[40]	τρόπου συνέβαινε τοὺς μὲν θεατὰς,	καὶ	τοὺς χορηγοὺς, καὶ τοὺς ἀγωνιστὰς
[60]	παροῦσι πρέσβεσι προκαταλαμβάνων τὴν ἐκκλησίαν,	καὶ	τοὺς χρόνους ὑμῶν ὑποτεμνόμενος, καὶ
[120]	συγκαλέσῃ, ἀλλὰ καὶ τοὺς θύοντας	καὶ	τοὺς χρωμένους τῷ θεῷ. Ἐνταῦθ'
[70]	ἐπὶ Θρᾴκης τόπον ἔκδοτον ποιῆσαι,	καὶ	τοῦτ' ἔπραξαν ἕκτῃ φθίνοντος τοῦ
[180]	καὶ ἀναθήματα δοῦναι χιλίας δραχμάς,	καὶ	τοῦτ' ἔστιν ἔλαττον ἢ δέκα
[220]	ἄνδρα φίλον καὶ ξένον ποιούμενος.	Καὶ	τοῦτον ἀπέκτεινας, καὶ, περὶ τούτων
[20]	δὲ πρός τι τῶν κοινῶν·	καὶ	τοῦτον ἀποφέρειν κελεύει λόγον πρὸς
[20]	τινες ἄλλοι ἡγεμονίας δικαστηρίων λαμβάνουσι,	καὶ	τούτους ἄρχειν δοκιμασθέντας. ~Ἐπειδὰν δ'
[50]	συσσιτῶν, καὶ συνθύων, καὶ συσπένδων,	καὶ	τούτων ἀξιωθεὶς διὰ τὸ πατρικὸς
[50]	τῶν Ἑλλήνων ἀπολαβεῖν τὴν ἡγεμονίαν·	καὶ	τούτων ἀπεστερήθητε διὰ Δημοσθένην καὶ
[90]	πράξεις πράττειν ἑτέρας δι' ἀπορρήτων,	καὶ	τούτων εἶναί τινας μάρτυρας τῶν
[210]	νόμους γέγραφε στεφανῶσαι, μυριάκις κατατέτμηκε,	καὶ	τούτων μισθοὺς εἴληφε, τραύματος ἐκ
[220]	δ' ἐξ ὀνομάτων συγκείμενος ἄνθρωπος,	καὶ	τούτων πικρῶν καὶ περιέργων, ἔπειτα
[90]	δὲ ὥστε μὴ τελεῖν συντάξεις.	(Καὶ	τούτων τῶν προαιρέσεων οὐδεμιᾶς ἀπέτυχε
[20]	τῶν φυλῶν, σκιροφοριῶνος δευτέρᾳ ἱσταμένου	καὶ	τρίτῃ, καὶ ἐπέταξεν ἐν τῷ
[110]	ζῆν, καὶ Θρασυκλέα τὸν Λέσβιον,	καὶ	τρίτον μετὰ τούτων ἐμέ. Συνέβη
[50]	καὶ δεύτερον περὶ τοῦ δευτέρου,	καὶ	τρίτου περὶ τοῦ ἐφεξῆς, καὶ
[240]	κελεύει ποιεῖσθαι) εἰς βίον ἀξιόχρεων,	καὶ	τρόπον σώφρονα· ὅτῳ δὲ ταῦτα
[170]	κακῶς βιῶναι. Οὕτω γὰρ κέχρηται	καὶ	τῷ ἑαυτοῦ σώματι καὶ παιδοποιίᾳ,
[120]	ἐμαυτοῦ, βοηθῶ κατὰ τὸν ὅρκον	καὶ	τῷ θεῷ, καὶ τῇ γῇ
[90]	καλλίστοις ὀνόμασιν αἰσχίστας πράξεις γράφων,	καὶ	τῷ λόγῳ προσβιβάζων ὑμᾶς, τὰς
[190]	τρίτον ὕδωρ ἐγχεῖται τῇ τιμήσει	καὶ	τῷ μεγέθει τῆς ὀργῆς τῆς
[110]	τὸ δ' αὐτὸ τοῦτο συνεπεπτώκει	καὶ	τῷ Μειδίᾳ· οἱ δ' ἄλλοι
[170]	τῶν νόμων κελεύεις ἡμᾶς στεφανοῦν,	καὶ	τῷ σαυτοῦ ψηφίσματι τὸν οὐ
[0]	τῷ νόμῷ, καὶ τῇ πόλει,	καὶ	τῷ συμφέροντι τῷ ὑμετέρῳ πολιτευομένους.
[50]	ἐναντίον σοι τῶν δικαστῶν, Δημόσθενες,	καὶ	τῶν ἄλλων πολιτῶν, ὅσοι δὴ
[0]	πόλει συμβουλεύειν· δεύτερον δ' ἤδη,	καὶ	τῶν ἄλλων πολιτῶν τὸν βουλόμενον,
[150]	τὴν παράταξιν ὥρμησαν. (Ἔνθα δὴ	καὶ	τῶν ἀνδρῶν τῶν ἀγαθῶν ἄξιόν
[140]	εἰρήνην, καὶ πρεσβείας ἀποστέλλειν μέλλοντος,	καὶ	τῶν ἀρχόντων τῶν ἐν Θήβαις
[110]	καὶ τέλη τοὺς καταπλέοντας ἐξέλεγον,	καὶ	τῶν ἀφικνουμένων εἰς Δελφοὺς πυλαγόρων
[0]	ἰσχύειν παρ' ὑμῖν τῶν νόμων	καὶ	τῶν δικαίων. (Ἐβουλόμην μὲν οὖν,
[50]	πολιτῶν, ὅσοι δὴ ἔξωθεν περιεστᾶσι,	καὶ	τῶν Ἑλλήνων ὅσοις ἐπιμελὲς γέγονεν
[80]	Μακεδονίαν, καὶ περιῄει μετὰ Φιλίππου,	καὶ	τῶν ἑταίρων εἷς ὠνομάζετο. ~Ἀδικήσας
[240]	τάλαντα ἀργυρίου, πάντων Ἀρκάδων ἐξεληλυθότων,	καὶ	τῶν ἡγεμόνων ἑτοίμων ὄντων βοηθεῖν,
[0]	πόλεως. (Τούτων δ' ἐχόντων οὕτως,	καὶ	τῶν καιρῶν ὄντων τῇ πόλει
[240]	Ἕλλησιν ἐπιθυμοῦντα, ἐπανάγειν αὐτὸν κελεύετε	κάὶ	τῶν λόγων τὰς βεβαιώσεις (ὡς
[20]	διδόναι, καὶ τὴν ἐκεῖ σκυθρωπὸν	καὶ	τῶν μεγίστων κυρίαν ἄγει ὑπὸ
[250]	περὶ πλείονος ποιήσασθαι τῶν ὅρκων	καὶ	τῶν νόμων· (Ἀριστείδην δὲ, τὸν
[0]	τῶν ὅρκων, οὓς ὠμόσατε, μεμνημένοι,	καὶ	τῶν νόμων, ἐὰν ἐξελέγξω Κτησιφῶντα,
[200]	εὐθύνας, ἀλλὰ παντελῶς καὶ ὑμῶν	καὶ	τῶν νόμων καταπεφρονηκότα· καὶ τὰς
[150]	καὶ περὶ τοῦ τετάρτου καιροῦ	καὶ	τῶν νυνὶ καθεστηκότων πραγμάτων, ἐκεῖνο
[110]	ΟΡΚΟΙ. ΑΡΑ. (Ταύτης τῆς ἀρᾶς,	καὶ	τῶν ὅρκων, καὶ τῆς μαντείας
[0]	τῶν ἰδίων ἔργων· οὓς αἰσχυνόμενοι,	καὶ	τῶν ὅρκων, οὓς ὠμόσατε, μεμνημένοι,
[120]	καταθεῖναι, καὶ τοὺς μὲν ἐναγεῖς	καὶ	τῶν πεπραγμένων αἰτίους μετέστησαν, τοὺς
[120]	(οὐ γὰρ ἄν ποτε ἐπέτρεψα)	καὶ	τῶν πολλῶν δὲ ἀφειμένων· οὗ
[140]	δημοσίας ἀπεργάζεται συμφοράς. (Τρίτον δὲ,	καὶ	τῶν προειρημένων μέγιστόν ἐστιν, ὃ
[60]	ἠδίκει (πρὸ γὰρ τῶν ὅρκων	καὶ	τῶν συνθηκῶν ἀνεμέσητον ἦν αὐτῷ
[70]	Ἀθηναιων, καὶ μετέχειν τῶν ὅρκων	καὶ	τῶν συνθηκῶν, δύω μέγιστα προκαταλαμβάνοντες·
[190]	Οἱ γὰρ ἀγαθοὶ στρατηγοὶ ὑμῶν,	καὶ	τῶν τὰς σιτήσεις τινὲς εὑρημένων
[120]	τοῦ Ἀθηναίων, καὶ τοῦ σώματος,	καὶ	τῶν τέκνων, καὶ οἰκίας τῆς
[130]	τὸν Ἑλλήσποντον ζεύξας, ὁ γῆν	καὶ	ὕδωρ τοὺς Ἕλληνας αἰτῶν, ὁ
[200]	ταῦτα προφάσεις εἶπον, ἃς ἀξιῶ	καὶ	ὑμᾶς διαμνημονεύειν· (δεύτερον δ' ὑμῖν
[140]	δεινὸν ἥπτετο αὐτῶν, μετεπέμψαντο Ἀθηναίους,	καὶ	ὑμεῖς ἐξήλθετε, καὶ εἰσῇτε εἰς
[200]	τῆς στάσεως ἀλλήλοις διαγωνιζομένους, οὕτω	καὶ	ὑμεῖς, ὅλην τὴν ἡμέραν, ὑπὲρ
[140]	κᾴγὼ λέγω, καὶ πάντες ἐπιτιμῶσι,	καὶ	ὑμεῖς σύνιστε καὶ οὐκ ὀργίζεσθε.
[170]	αὐτὸς ὁμολογεῖ ἐν ταῖς ἐκκλησίαις,	καὶ	ὑμεῖς σύνιστε, λοιπὸν ὑπομνῆσαι τοὺς
[80]	σχεδὸν ὑπὲρ τούτων, ὑπὲρ ὧν	καὶ	ὑμεῖς ὑπωπτεύσατε) τοιαύτης ἐμπιπτούσης ταραχῆς,
[50]	μετὰ ταῦτα ἡμῖν λόγος γίγνεται,	καὶ	ὑμῖν ἀκούσασι κρῖναι εὐμαθής· δεῖ
[0]	θεοῖς, δεὺτερον δὲ, τοῖς νόμοις	καὶ	ὑμῖν, ἡγούμενος οὐδεμίαν παρασκευὴν μεῖζον
[10]	ἀκούσατέ μου λέγοντος καὶ δίκαια,	καὶ	ὑμῖν συμφέροντα. Ἐν γὰρ ταύτῃ
[160]	φαρμακοπώλου υἱός, εἴ τις ἄρα	καὶ	ὑμῶν γιγνώσκει. Οὗτός ποτε ὁ
[200]	δῷ τὰς εὐθύνας, ἀλλὰ παντελῶς	καὶ	ὑμῶν καὶ τῶν νόμων καταπεφρονηκότα·
[210]	ὥστε τὴν μιαρὰν κεφαλὴν ταύτην	καὶ	ὑπεύθυνον, ἣν οὗτος παρὰ πάντας
[10]	νόμον πρὸς τὴν τούτων ἀναίδειαν,	καὶ	ὑποβάλλειν αὐτοῖς, ὅτι οὐ προσδέχεσθε
[200]	κἀγὼ ὧδέ πως κατηγόρηκα, ἵνα	καὶ	ὑπομνήσω ὑμᾶς. (Οὔτε τὸν ἴδιον
[230]	ἀπὸ Δημοσθένους περιθεῖναι τῷ δήμῳ.	(Καὶ	φατὲ μὲν εὐτυχεῖς εἶναι, ὡς
[160]	ἐστιν εἶναι τὸν ὀλιγαρχικὸν ἄνθρωπον	καὶ	φαῦλον· ὑμεῖς δ' ἀντιθέντες ἑκάτερα
[160]	Δημοσθένης, καὶ πολεμικῶς εἶχεν, ὥσπερ	καὶ	φησί, πρὸς Ἀλέξανδρον, τρεῖς αὐτῷ
[240]	(Ἐὰν τοὺς προκαταλαμβάνοντας τὰ κοινὰ	καὶ	φιλάνθρωπα τῶν ὀνομάτων, ἀπίστους δ'
[80]	εἶναι κριτὴν ἴσον ἡμῖν ἔφη	καὶ	Φιλίππῳ. Ἁλόνησον ἐδίδου· ὁ δ'
[50]	καὶ τούτων ἀπεστερήθητε διὰ Δημοσθένην	καὶ	Φιλοκράτην καὶ τὰς τούτων δωροδοκίας,
[80]	αὐτοῖς χρόνοις διαφέρεσθαί τι Δημοσθένην	καὶ	Φιλοκράτην, σχεδὸν ὑπὲρ τούτων, ὑπὲρ
[50]	ἐπὶ τὴν εἰρήνην, ἣν σὺ	καὶ	Φιλοκράτης ἐγράψατε. (Ὑμῖν γὰρ ἐξεγένετ'
[100]	νομοθετῆσαι δυνατοῦ, καὶ περὶ ποίησιν	καὶ	φιλοσοφίαν διατετριφότος, ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τοὺς
[140]	ὑμᾶς εἰς τὰς Θήβας καιρὸς	καὶ	φόβος καὶ χρεία συμμαχίας, ἀλλ'
[230]	κομίζων ἦν τὸ χρυσίον καιρὸς,	καὶ	φόβος καὶ χρεία συμμάχων. Τὸ
[70]	προεδρίαν ἐκάλεσε, καὶ προσκεφάλαια ἔθηκε,	καὶ	φοινικίδας περιεπέτασε, καὶ ἅμα τῇ
[140]	τὸ τελευταῖον, Ἐλάτειαν καταλαβὼν ἐχαράκωσε,	καὶ	φρουρὰν εἰσήγαγεν, ἐνταῦθ' ἤδη, ἐπεὶ
[40]	ὑπὸ τῶν δημοτῶν στεφανουμένοις καὶ	καὶ	φυλετῶν ἀπείπῃ μὴ κηρύττεσθαι τοῖς
[40]	ἀνακηρύττεσθαι, ἀπούσης βουλῆς, καὶ δήμου,	καὶ	φυλετῶν, καὶ δημοτῶν· ὅταν δέ
[100]	ἱερᾷ, καὶ χειρὶ, καὶ ποδὶ,	καὶ	φωνῇ καὶ πάσῃ δυνάμει. ~Καὶ
[120]	ἱερᾷ, καὶ χειρὶ, καὶ ποδὶ,	καὶ	φωνῇ, καὶ πᾶσιν οἷς δύναμαι,
[90]	ἀντὶ τούτων, εὐφημίας ἕνεκα προσγράψας	καὶ	Χαλκιδέας βοηθεῖν, ἐάν τις ἴῃ
[120]	καὶ τῇ γῇ τῇ ἱερᾷ,	καὶ	χειρὶ, καὶ ποδὶ, καὶ φωνῇ,
[100]	καὶ τῇ γῇ τῇ ἱερᾷ,	καὶ	χειρὶ, καὶ ποδὶ, καὶ φωνῇ
[140]	τὰς Θήβας καιρὸς καὶ φόβος	καὶ	χρεία συμμαχίας, ἀλλ' οὐ Δημοσθένης.
[230]	τὸ χρυσίον καιρὸς, καὶ φόβος	καὶ	χρεία συμμάχων. Τὸ δὲ αὐτὸ
[160]	τῶν Περσῶν βασιλεὺς καὶ ναυσὶ	καὶ	χρήμασι, καὶ πεζῇ στρατιᾷ, ἄσμενος
[110]	ἑτέρων δεῖσθε μαρτύρων, τέλη πεπρακότας,	καὶ	χρήματα λαμβάνοντας ἐκ τοῦ ἱεροῦ
[160]	ψήφισμα; Βούλει σε θῶ φοβηθῆναι,	καὶ	χρήσασθαι τῷ σαυτοῦ τρόπῳ; Καίτοι
[50]	ἀτυχημάτων ἁπάντων Δημοσθένην αἴτιον γεγενημένον.	Καὶ	χρήσομαι τῇ τοῦ λόγου τάξει
[30]	τὴν ἀπολογίαν τὸν Διονυσιακὸν νόμον,	καὶ	χρήσονται τοῦ νόμου μέρει τινὶ
[170]	γυναῖκα πλουσίαν μὲν, νὴ Δία,	καὶ	χρυσίον ἐπιφερομένην πολύ, Σκύθιν δὲ
[160]	ἂν δὲ θαρρήσωμεν, δωρεὰς αἰτήσεις,	καὶ	χρυσοῖς στεφάνοις στεφανοῦσθαι; (Ναί· ἀλλὰ
[160]	πρόσωπον ὡς ἐκπεπληγμένου καὶ ἀθυμοῦντος,	καὶ	χρυσόκερων ἀποκαλῶν, καὶ κατεστέφθαι φάσκων,
[140]	δίκην δέδωκεν, ἀλλ' εἰ μὴ	καὶ	χρυσῷ στεφάνῳ στεφανωθήσεται, ἀγανακτεῖ· οὐδ'
[10]	ὁ νόμος, καὶ συλλήβδην ἅπαντας,	καὶ	χωρὶς ἑκάστους κατὰ σῶμα, τοὺς
[0]	ἐξελέγξω Κτησιφῶντα, καὶ παράνομα γεγραφότα,	καὶ	ψευδῆ, καὶ ἀσύμφορα τῇ πόλει,
[230]	ἰδιώτης ἐν πόλει δημοκρατουμένῃ, νόμῳ	καὶ	ψήφῳ βασιλεύει· ὅταν δ' ἑτέρῳ
[90]	τολμᾷ λέγειν, εἰς ὁπότ' ἔσται,	καὶ,	ὧν τὰ σώματα οὐχ ἑώρακε,
[50]	ἐν τῇ ὀρχήστρᾳ χορηγὸς ὤν,	καὶ	ὡς ἀπέδοτο τριάκοντα μνῶν ἅμα
[110]	τις τῶν Ἀμφισσέων, ἄνθρωπος ἀσελγέστατος,	καὶ,	ὡς ἐμοὶ ἐφαίνετο, οὐδεμιᾶς παιδείας
[50]	οἱ κατὰ Δημοσθένους ἔπαινοι ψευδεῖς,	καὶ	ὡς οὔτ' ἤρξατο λέγειν τὰ
[110]	χρυσᾶς ἀσπίδας ἀνέθεμεν πρὸς τὸν	καινὸν	νεὼν, πρὶν ἐξαρέσασθαι, καὶ ἐπεγράψαμεν
[200]	Δημοσθένει ὑπάρχον, ἢ τοὺς θεοὺς	καινούς,	ἢ τοὺς ἀκροατὰς μὴ τοὺς
[50]	τῇ πόλει τέτταρες ἤδη γεγένηνται	καιροί,	ἐν οἷς αὐτὸς πεπολίτευται· ὧν
[160]	φησί, πρὸς Ἀλέξανδρον, τρεῖς αὐτῷ	καιροὶ	κάλλιστοι παραγεγόνασιν, ὧν οὐδενὶ φαίνεται
[90]	τοῦτ' ἐστὶ δεινόν, εἰ οἱ	καιροὶ	πέπρανται τηλικοῦτοι, καὶ συνεδρίαι καὶ
[140]	οἴεσθε Φίλιππον ἐν τοῖς τότε	καιροῖς	εὔξασθαι; Οὐ χωρὶς μὲν πρὸς
[160]	ἔπραξας οὐδέν, ἀλλ' εἴς τινα	καιρὸν	ἀνεβάλλου καλλίω. (Ὑπερβὰς τοίνυν ἅπαντα
[210]	μὲν στέφανον δέχομαι, τὸν δὲ	καιρὸν	ἀποδοκιμάζω, ἐν ᾧ τὸ κήρυγμα
[50]	ἦτε ἐκπεπομφότες κατ' ἐκεῖνον τὸν	καιρὸν	εἰς τὴν Ἑλλάδα, παρακαλοῦντες ἐπὶ
[230]	αἰσθανομένους ὑβρίζεις. Ἀφελὼν γὰρ τὸν	καιρὸν,	καὶ τὴν δόξαν τὴν τούτων,
[250]	πολιτείας πλέοντα, τιμωρήσεσθε; (Καὶ τὸν	καιρὸν	μέμνησθε, ἐν ᾧ τὴν ψῆφον
[130]	ὑμῖν ἐποιήσαντο, οὐ διὰ τὸν	καιρόν,	οὐ διὰ τὸν φόβον τὸν
[50]	τέταρτον δὲ, τὸν νῦν παρόντα	καιρόν.	Ταῦτα δὲ καταριθμησάμενος, ὡς ἀκούω,
[200]	μόνον παραβέβηκεν, ἀλλὰ καὶ τὸν	καιρὸν	τῆς ἀναρρήσεως καὶ τὸν τόπον,
[50]	ὡς ἐγὼ δείξω· (δεύτερον δέ	καιρὸν	φησι γενέσθαι, ὃν ἤγομεν χρόνον
[70]	(οὗτος γάρ ἐστιν ὁ δεύτερος	καιρός)	καὶ τί ποτ' ἐστὶ τὸ
[140]	ἦν ὑμᾶς εἰς τὰς Θήβας	καιρὸς	καὶ φόβος καὶ χρεία συμμαχίας,
[230]	δὲ κομίζων ἦν τὸ χρυσίον	καιρὸς,	καὶ φόβος καὶ χρεία συμμάχων.
[160]	τρόπῳ; Καίτοι ῥητορικὴν δειλίαν δημόσιος	καιρὸς	οὐκ ἀναμένει. (Ἀλλ' ἐπειδὴ πάσῃ
[50]	δὲ πρῶτον περὶ τοῦ πρώτου	καιροῦ,	καὶ δεύτερον περὶ τοῦ δευτέρου,
[80]	ὡς τόθ' ὑμῖν ἐδόκει, περαιτέρω	καιροῦ	καὶ τοῦ ὑμετέρου συμφέροντος ἰσχυροὺς
[150]	εἴπω καὶ περὶ τοῦ τετάρτου	καιροῦ	καὶ τῶν νυνὶ καθεστηκότων πραγμάτων,
[220]	τινας ἐμποδίζειν τοὺς τῆς πόλεως	καιρούς,	ἀεὶ δὲ τὸ παρὸν λυμαινόμενος,
[140]	συμμαχίαν γενήσεσθαι, οὐ διὰ τοὺς	καιρούς,	ἀλλὰ διὰ τὰς αὑτοῦ πρεσβείας,
[250]	Δημοσθένους πολιτευμάτων περὶ τοὺς νῦν	καιρούς.	Δόξετε δέ, ἐὰν μὲν τοῦτον
[220]	δῆμον θωπεῦσαι δύναιτο, τοὺς δὲ	καιροὺς,	ἐν οἷς ἦν σῴζεσθαι τὴν
[60]	ἐμοῦ διὰ βραχέων ὑπομιμνῄσκοντος τοὺς	καιροὺς,	καὶ τὰ ψηφίσματα παρεχομένου ὃ
[180]	(Ἦσάν τινες, κατὰ τοὺς τότε	καιρούς,	οἳ, πολλοὺς πολὺν ὑπομείναντες χρόνον
[60]	τὴν Ἀλεξάνδρου, γράφει ψήφισμα, τοὺς	καιροὺς	τῆς πόλεως ὑφαιρούμενος, (ἐκκλησίαν ποιεῖσθαι
[90]	βέλτιστα λέγειν, ἀπέδοτο μὲν τοὺς	καιροὺς	τοὺς τῆς πόλεως, ἔγραψε δ'
[170]	ἡμῶν εἶναι ἐπὶ τῶν νυνὶ	καιρῶν,	ἢ ἐπὶ τῶν προγόνων, ἅπαντες
[220]	λέγειν σημεῖόν ἐστιν ἐπὶ τῶν	καιρῶν	καὶ τοῦ συμφέροντος ἀνδρὸς πολιτευομένου,
[50]	ὁποίου τούτων τῶν τεττάρων αὐτοῦ	καιρῶν	κατηγορῶ, καὶ πότε αὐτὸν οὐ
[50]	ἀποκρίνομαι, ὅτι ἁπάντων τῶν τεττάρων	καιρῶν	κατηγορῶ σου ὅσους διαιρῇ, (κἂν
[100]	τέτακται καὶ ὁ τρίτος τῶν	καιρῶν,	μᾶλλον δ' ὁ πάντων πικρότατος
[60]	θεῶν, τὸν πρῶτον τῶν τεττάρων	καιρῶν	μὴ καλῶς αὐτὸν πεπολιτεῦσθαι. Λέξω
[230]	μὲν γὰρ, ἐπὶ τῶν νῦν	καιρῶν,	οἱ πολλοὶ τοῖς ὀλίγοις προΐεσθε
[0]	δ' ἐχόντων οὕτως, καὶ τῶν	καιρῶν	ὄντων τῇ πόλει τοιούτων, ὁποίους
[220]	τῆς πολιτείας ἐπ' ἐκείνων τῶν	καιρῶν,	ὅτε ἐνῆν σῴζεσθαι, διὰ τί
[130]	στρατιώτας ἐπὶ τὸν πρόδηλον κίνδυνον;	Καίτοι	γέ πρώην ἀπετόλμησε λέγειν, ὅτι
[170]	εἰσὶ γὰρ καὶ δειλίας γραφαί.	Καίτοι	θαυμάσειεν ἄν τις ὑμῶν, εἰ
[130]	ἀλλὰ διὰ τὰς Δημοσθένους δημηγορίας.	(Καίτοι	πολλὰς μὲν πρότερον πρεσβείας ἐπρέσβευσαν
[180]	ἐτιμήθησαν, οὗτος ἀνάξιος ὢν στεφανοῦται.	(Καίτοι	πυνθάνομαί γ' αὐτὸν μέλλειν λέγειν,
[160]	καὶ χρήσασθαι τῷ σαυτοῦ τρόπῳ;	Καίτοι	ῥητορικὴν δειλίαν δημόσιος καιρὸς οὐκ
[40]	νόμος κελεύει, ἀφελόμενος τὸν στεφανούμενον.	Καίτοι	τίς ἂν ὑμῶν τολμήσειε τοσαύτην
[220]	γεγενῆσθαι ἐπὶ βλάβῃ τῶν ἀκουόντων.	Καίτοι	τὸν λόγον τοῦτον ὅλως μὲν
[50]	ἀρχαῖα δὲ, καὶ λίαν ὁμολογούμενα.	Καίτοι,	ὦ Κτησιφῶν, ὅτῳ τὰ μέγιστα
[170]	ὑπομείνας, καὶ ἀφικνεῖται εἰς Βόσπορον,	κᾀκεῖ	λαμβάνει δωρεὰν παρὰ τῶν τυράννων
[90]	εἷς ὠνομάζετο. ~Ἀδικήσας δὲ Φίλιππον,	κἀκεῖθεν	ἀποδράς, ὑπέβαλεν ἑαυτὸν φέρων Θηβαίοις·
[60]	εἰρήνης. Τούτων εἷς ἦν Δημοσθένης.	Κἀκεῖθεν	ἐπανήκων ἐπαινέτης ἦν τῆς εἰρήνης,
[10]	θεσμοθέται ἀποκληροῦσιν ἐν τῷ Θησείῳ,	κἀκείνας	ἃς ὁ δῆμος χειροτονεῖ ἐν
[0]	τῆς δημοκρατίας τήνδε τὴν ἡμέραν.	(Κἀκεῖνο	δὲ χρὴ διαμνημονεύειν, ὅτι νυνὶ
[180]	εἶναι ἀγωνοθέτας τῆς πολιτικῆς ἀρετῆς,	κᾀκεῖνο	ἐκλογίσασθε, ὅτι, ἐὰν μὲν τὰς
[180]	ὁ δῆμος; Οὔκ, ἀλλὰ μεγαλόφρων,	κᾀκεῖνοί	γε, οἱ μὴ οὕτω τετιμημένοι,
[40]	ἀνηγορεύοντο ἐναντίον ἁπάντων τῶν Ἑλλήνων·	κἀκεῖνοι	μὲν, μετὰ ψηφίσματος, πείσαντες ὑμᾶς,
[180]	πρώτῳ τῶν Ἑρμῶν· Ἦν ἄρα	κᾀκεῖνοι	ταλακάρδιοι, οἵ ποτε Μήδων Παισὶν
[90]	ἑαυτὸν φέρων Θηβαίοις· ἐγκαταλιπὼν δὲ	κἀκείνους,	καὶ πλείους τραπόμενος τροπὰς τοῦ
[180]	ἡγοῦμαι μεμνῆσθαι τοῦ θηρίου τούτου	κἀκείνων	τῶν ἀνδρῶν. Ἐπιδειξάτω τοίνυν Δημοσθένης
[150]	ὁ Ἀθηναίων ἀρετῆς ἕνεκα, τὸν	κάκιστον,	καὶ ἀνδραγαθίας ἕνεκα, τὸν ἄνανδρον
[40]	τῇ οἰκίᾳ τὸ ὑπόμνημα, μηδέποτε	κακοὶ	τὴν ψυχὴν εἰς τὸν δῆμον
[220]	κινδύνων, καὶ τὴν πόλιν ἀνηκέστοις	κακοῖς	περιβαλὼν ἀξιοῖ στεφανοῦσθαι ἐπ' ἀρετῇ,
[80]	δυστυχῆσαι κατὰ πόλεμον μέγιστόν ἐστι	κακόν,	ἀλλ' ὅταν τις πρὸς ἀνταγωνιστὰς
[130]	χρώμεθα) Πολλάκι δὴ ξύμπασα πόλις	κακοῦ	ἀνδρὸς ἀπηύρα, Ὃς κεν ἀλιτραίνῃ
[90]	δὲ τρόπον, καὶ δι' οἵων	κακουργημάτων,	ταῦτ' ἤδη ἄξιόν ἐστιν ἀκοῦσαι.
[200]	ὑπερπηδήσας τὴν δικαίαν ἀπολογίαν παρακαλῇς	κακοῦργον	ἄνθρωπον καὶ τεχνίτην λόγων, κλέπτεις
[200]	παρακαλῇ, μάλιστα μὲν μὴ προσδέχεσθε	κακοῦργον	ἄνθρωπον, οἰόμενον ῥήμασι τοὺς νόμους
[10]	ὑποβάλλειν αὐτοῖς, ὅτι οὐ προσδέχεσθε	κακοῦργον	σοφιστήν, οἰόμενον ῥήμασι τοὺς νόμους
[220]	πεποιηκὼς μηδέν, πάντων δὲ τῶν	κακῶν	αἴτιος γεγονώς, ἐπερωτῴη δὲ τοὺς
[140]	τηλικαύτης πληγῆς προγεγενημένης; Καὶ, τηλικούτων	κακῶν	αἴτιος γενόμενος, Δημοσθένης οὐκ ἀγαπᾷ
[250]	γιγνόμενον. Ἀνὴρ ῥήτωρ, ἁπάντων τῶν	κακῶν	αἴτιος, ἔλιπε μὲν τὴν ἀπὸ
[180]	Κτησιφῶν Δημοσθένει, τῷ τῶν μεγίστων	κακῶν	αἰτίῳ. ΨΗΦΙΣΜΑ Τούτῳ τῷ ψηφίσματι
[200]	νῦν δὲ ἐκεῖνοι μὲν, μεγάλων	κακῶν	συμβάντων, ἔσωσαν τὴν πόλιν, τὸ
[150]	ὑπομιμνῄσκετε τῶν ἀνιάτων καὶ ἀνηκέστων	κακῶν	τοὺς ταλαιπώρους Θηβαίους, οὓς, φεύγοντας
[170]	δύναμιν, πῶς πέφυκε; Δεινῶς λέγειν,	κακῶς	βιῶναι. Οὕτω γὰρ κέχρηται καὶ
[140]	ἀλλ' οὐ μᾶλλον ἐφ' οἷς	κακῶς	ἐπεπόνθεσαν ἀγανακτήσοντας· (δεύτερον δὲ, τῶν
[160]	βοηθῶν τοῖς τῶν προγόνων ἀτυχήμασι,	κακῶς	ἐπιχειρῇ ποιεῖν τὴν πόλιν· ~τρίτον,
[140]	εἴωθεν, ὡς τοὺς Βοιωτοὺς, ἔργῳ	κακῶς	πάσχοντας, τὴν τῶν ὀνομάτων σύνθεσιν
[260]	καὶ Παιδεία ᾗ διαγιγνώσκομεν τὰ	καλὰ	καὶ τὰ αἰσχρά, βεβοήθηκα καὶ
[240]	ἄλλοις, ὧν ἑκάστῳ πολλὰ καὶ	καλὰ	κατὰ πόλεμον ἔργα πέπρακται. (Δημοσθένει
[170]	Τότε μὲν ἦν σπάνια τὰ	καλὰ	παρ' ἡμῖν, καὶ τὸ τῆς
[240]	ἄνδρας ἀγαθούς, οἷς πολλὰ καὶ	καλὰ	σύνισμεν ἔργα, ἂν τοὺς καθ'
[130]	χώραν, ὅτι οὐκ ἦν αὐτῷ	καλὰ	τὰ ἱερά, σὺ δ' οὐδὲν
[130]	χώραν, ὅτι οὐκ ἦν αὐτῷ	καλὰ	τὰ ἱερά. Τίνος οὖν σὺ
[150]	τρέπεσθαι ἐπὶ τὰ ἑαυτῶν, καὶ	καλεῖ	εἰς προεδρίαν; Τότε μὲν ταῦτ'
[200]	καλέσοι Δημοσθένην, πρῶτος ἀναβοήσῃ, Κάλει,	Κάλει·	ἐπὶ σαυτὸν καλεῖς, ἐπὶ τοὺς
[200]	εἰ καλέσοι Δημοσθένην, πρῶτος ἀναβοήσῃ,	Κάλει,	Κάλει· ἐπὶ σαυτὸν καλεῖς, ἐπὶ
[50]	καταριθμησάμενος, ὡς ἀκούω, μέλλει με	καλεῖν,	καὶ ἐπερωτᾶν ὁποίου τούτων τῶν
[200]	νόμους καλεῖς, ἐπὶ τὴν δημοκρατίαν	καλεῖς·	ἂν δ' ἄρα ὑμῖν δόξῃ
[200]	σαυτὸν καλεῖς, ἐπὶ τοὺς νόμους	καλεῖς,	ἐπὶ τὴν δημοκρατίαν καλεῖς· ἂν
[200]	ἀναβοήσῃ, Κάλει, Κάλει· ἐπὶ σαυτὸν	καλεῖς,	ἐπὶ τοὺς νόμους καλεῖς, ἐπὶ
[180]	μολεῖν. Οὕτως οὐδὲν ἀεικὲς Ἀθηναίοισι	καλεῖσθαι	Κοσμητὰς πολέμου τ' ἀμφὶ καὶ
[70]	πώποτε φανήσεται πρεσβείαν εἰς προεδρίαν	καλέσας,	ἀλλὰ τότε, μόνον καὶ πρῶτον,
[70]	Καὶ τελευτῶν ἐπὶ τὸ βῆμα	καλέσας	Ἀντίπατρον, ἐρώτημά τι ἠρώτα, προειπὼν
[200]	ὃς ἂν, ἐπανερομένου Κτησιφῶντος, εἰ	καλέσοι	Δημοσθένην, πρῶτος ἀναβοήσῃ, Κάλει, Κάλει·
[100]	τοὺς Ὠρείτας, μὴ ὑμῖν, ἀλλὰ	Καλλίᾳ	διδόναι. Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω,
[100]	ὑμῖν τὰ πέντε τάλαντα, ἀλλὰ	Καλλίᾳ,	καὶ πάλιν ἑτέρους αἱρεῖσθαι εἰς
[90]	σεμνῶς πάνυ παρελθών, τόν τε	Καλλίαν	ὑπερεπῄνει, καὶ τὸ ἀπόρρητον προσεποιήσατο
[90]	τούτων τῶν προαιρέσεων οὐδεμιᾶς ἀπέτυχε	Καλλίας·	ἀλλ' ὁ μισοτύραννος Δημοσθένης, ὡς
[90]	δι' ἀγγέλων, ἀλλ' αὐτὸς, ὁ	Καλλίας,	καὶ, παρελθὼν εἰς τὴν ἐκκλησίαν,
[90]	λέγειν. Εἰς γὰρ τοῦτο προήχθη	Καλλίας	μὲν ὕβρεως καὶ πλεονεξίας, Δημοσθένης
[80]	Τυχὼν δὲ συγγνώμης παρ' ὑμῶν	Καλλίας	ὁ Χαλκιδεύς, (μικρὸν διαλιπὼν χρόνον,
[80]	Κοτύλαιον ὀνομαζόμενον ὄρος ὑπερεβάλομεν, ἐνταῦθα	Καλλίας	ὁ Χαλκιδεύς, ὃν Δημοσθένης μισθαρνῶν
[130]	προειδὼς τῶν μελλόντων ἔσεσθαι, πρὶν	καλλιερῆσαι,	τοὺς στρατιώτας ἐξέπεμψας, πότερα στεφανοῦσθαι
[90]	ἀληθῆ λέγω, λαβέ μοι τὴν	Καλλίου	γραφὴν, καὶ τὴν συμμαχίαν, καὶ
[100]	τὸ δὲ τάλαντον διὰ τοῦ	Καλλίου	εἰσέπραττεν. Ἀναγκαζόμενοι δὲ οἱ Ὠρεῖται,
[80]	ὑπὸ Μνησάρχου τοῦ Χαλκιδέως, τοῦ	Καλλίου	καὶ Ταυροσθένους πατρός, οὓς οὗτος
[100]	τάλαντον μὲν ἐκ Χαλκίδος παρὰ	Καλλίου,	τάλαντον δὲ ἐξ Ἐρετρίας παρὰ
[160]	πρὸς Ἀλέξανδρον, τρεῖς αὐτῷ καιροὶ	κάλλιστοι	παραγεγόνασιν, ὧν οὐδενὶ φαίνεται κεχρημένος.
[250]	πόλεως εὐεργέτας· Σόλωνα μὲν, τὸν	καλλίστοις	νόμοις κοσμήσαντα τὴν δημοκρατίαν, ἄνδρα
[90]	ὁ πόλεμος ἔμελλεν, ἄρδην ἀπέδοτο,	καλλίστοις	ὀνόμασιν αἰσχίστας πράξεις γράφων, καὶ
[200]	συμβάντων, ἔσωσαν τὴν πόλιν, τὸ	κάλλιστον	ἐκ παιδείας ῥῆμα φθεγξάμενοι, Μὴ
[0]	ὀργῆς κρίνουσιν, σεσίγηται μὲν τὸ	κάλλιστον	καὶ σωφρονέστατον κήρυγμα τῶν ἐν
[150]	νεανίσκους πανοπλίᾳ κεκοσμημένους, ἐκήρυττε τὸ	κάλλιστον	κήρυγμα καὶ προτρεπτικώτατον πρὸς ἀρετήν,
[160]	ἀλλ' εἴς τινα καιρὸν ἀνεβάλλου	καλλίω.	(Ὑπερβὰς τοίνυν ἅπαντα ταῦτα, ὑπὲρ
[60]	καὶ τὴν εἰρήνην ἀναγκαιοτέραν ἢ	καλλίω	ὑπολαμβάνοντες εἶναι· ~ἔπειτα ἀπήντησαν ὀρθῶς
[170]	τῇ πόλει; Οἱ μὲν λόγοι	καλοί,	τὰ δ' ἔργα φαῦλα. (Πρὸς
[170]	τέταρτον, εὐγνώμονα καὶ δυνατὸν εἰπεῖν·	καλὸν	γὰρ τὴν μὲν διάνοιαν προαιρεῖσθαι
[70]	ΨΗΦΙΣΜΑ. ΠΡΟΕΔΡΟΣ Καλόν, ὦ Ἀθηναῖοι,	καλὸν	ἡ τῶν δημοσίων γραμμάτων φυλακή.
[180]	καὶ τὸ περιμάχητον, καὶ τὸ	καλὸν,	καὶ τὸ ἀείμνηστον ἐκ τῆς
[70]	τίς ὁ ἐπιψηφίσασ. ΨΗΦΙΣΜΑ. ΠΡΟΕΔΡΟΣ	Καλόν,	ὦ Ἀθηναῖοι, καλὸν ἡ τῶν
[70]	φαῦλος, οὐδέποτ' ἦν ἐν Μακεδονία	καλὸς	κἀγαθός. Οὐ γὰρ τὸν τρόπον,
[90]	δὲ εἰς Χαλκίδα, καὶ τὸ	καλούμενον	Εὐβοϊκὸν συνέδριον συνήγαγον· ὃν δὲ
[120]	δικέλλας, πρὸς τὸ Θυτεῖον ἐκεῖ	καλούμενον.	Καὶ πάλιν ὁ αὐτὸς κῆρυξ
[180]	Ποικίλην· ἁπάντων γὰρ ὑμῖν τῶν	καλῶν	ἔργων τὰ ὑπομνήματα ἐν τῇ
[240]	πεπαίδευνται. Τἀναντία τις ψηφισάμενος τῶν	καλῶν	καὶ δικαίων, ἐπανελθὼν οἴκαδε παιδεύει
[150]	οὔτ' ἀνὴρ ἰδιώτης οὐδεὶς πώποτε	καλῶς	ἀπήλλαξε Δημοσένει συμβούλῳ χρησάμενος. Ὑμεῖς
[60]	πρῶτον τῶν τεττάρων καιρῶν μὴ	καλῶς	αὐτὸν πεπολιτεῦσθαι. Λέξω δὲ, ὅθεν
[180]	καταγαγόντων δωρεά. Εἰ τοῦτ' ἔχει	καλῶς,	ἐκεῖνο αἰσχρῶς· εἰ ἐκεῖνοι κατ'
[230]	τάφους τὰς περὶ τὰ τείχη	καλῶς	ἐτάφρευσε, θαυμάζω σου· τοῦ γὰρ
[30]	νόμος, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ μάλα	καλῶς	ἔχει. Οὐ γὰρ, οἶμαι, ᾤετο
[140]	χρὴ τὰ λοιπὰ τῇ πόλει	καλῶς	ἔχειν. (Δεύτερον δὲ καὶ πολὺ
[0]	δὲ πάντα, τὰ πρότερον ὡμολογημένα	καλῶς	ἔχειν, νυνὶ καταλέλυται, καὶ γράφουσί
[10]	νομοθέτης τίθησι νόμον, καὶ μάλα	καλῶς	ἔχοντα, διαρρήδην ἀπαγορεύοντα τοὺς ὑπευθύνους
[260]	καὶ εἴρηκα, καὶ, εἰ μὲν	καλῶς	καὶ ἀξίως τοῦ ἀδικήματος κατηγόρηκα,
[190]	οὐδεμίαν πώποτε γραφὴν πέφευγε παρανόμων,	καλῶς,	οἶμαι, σεμνυνόμενος. Ἐγράφοντο γὰρ ἀλλήλους
[230]	εὐτυχεῖς εἶναι, ὡς καὶ ἐστὲ,	καλῶς	ποιοῦντες· ψηφιεῖσθε δ' ὑπὸ μὲν
[230]	σου· τοῦ γὰρ ταῦτ' ἐξεργασθῆναι	καλῶς,	τὸ γεγενῆσθαι τούτων ἄτιον, μείζω
[30]	ἑνὸς ἀναγεγραμμένοι περὶ ἑκάστης πράξεως,	(κἄν	τι τοιοῦτον εὑρίσκωσιν, ἀναγεγραφότας ἐν
[50]	βέλτιστά φημι τῷ δήμῳ πεπολιτεῦσθαι·	κἂν	μὴ θέλω ἀποκρίνασθαι· ἀλλ' ἐγκαλύπτωμαι
[210]	εἰ δύνασθε τοὺς σφόδρα πονηρούς,	κἂν	μή τις προείπῃ, διαγιγνώσκειν. Ὃ
[140]	ἔφη ὅποι ἂν αὑτῷ δοκῇ,	(κἂν	μὴ ὑμεῖς ἐκπέμπητε· εἰ δέ
[50]	καιρῶν κατηγορῶ σου ὅσους διαιρῇ,	(κἂν	ὅ τε θεοὶ θέλωσι, καὶ
[0]	τῷ συμφέροντι τῷ ὑμετέρῳ πολιτευομένους.	Κἂν,	ταύτην ἔχοντες τὴν διάνοιαν, ἀκούητε
[50]	πράττων τὰ συμφέροντα τῷ δήμῳ·	κἂν	τοῦτ' ἐπιδείξω, δικαίως δή που
[120]	ἤδη βουλεύεσθε. Ἐνῆκται μὲν τὰ	κανᾶ,	παρέστηκε δὲ τοῖς βωμοῖς τὰ
[190]	ὀρθὸν καὶ τὸ μή, τὸν	κανόνα	προσφέρομεν, ~ᾧ διαγιγνώσκεται, οὕτω καὶ
[200]	ταῖς γραφαῖς τῶν παρανόμων παράκειται	κανὼν	τοῦ δικαίου, τουτὶ τὸ σανίδιον,
[110]	(καὶ ἐπεύχεται αὐτοῖς μήτε γῆν	καρποὺς	φέρειν, μήτε γυναῖκας τέκνα τίκτειν
[240]	ἐγκωμιάζῃ, τίς ἂν τὰ τοιαῦτα	καρτερήσειεν	ἀκούων; (Ἀπὸ μὲν οὖν τῆς
[210]	Περιέρχονται γὰρ τὴν ἀγορὰν ἀληθεῖς	κατ'	ἀλλήλων ἔχοντες δόξας καὶ λόγους
[210]	δ' ἐστὶ κοινὸν καὶ δίκαιον	κατ'	ἀμφοτέρων αὐτῶν ἀπαγγεῖλαι, πρὸς ὑμᾶς
[180]	ἔστιν ἔλαττον ἢ δέκα δραχμαὶ	κατ'	ἄνδρα· ἔπειτα στεφανῶσαι φαλλοῦ στεφάνῳ
[180]	καλῶς, ἐκεῖνο αἰσχρῶς· εἰ ἐκεῖνοι	κατ'	ἀξίαν ἐτιμήθησαν, οὗτος ἀνάξιος ὢν
[50]	τὰς πρεσβείας, ἃς ἦτε ἐκπεπομφότες	κατ'	ἐκεῖνον τὸν καιρὸν εἰς τὴν
[140]	ἀνάλωμα ἴδιον ὑμέτερον, τὴν δὲ	κατὰ	γῆν, εἰ μὴ δεῖ ληρεῖν,
[30]	θεάτρῳ, ἐὰν ψηφίσηται ὁ δῆμος·	κατὰ	δὴ τοῦτον τὸν νόμον φήσουσι
[50]	ὑμῖν ἐπιδεικνύναι, ὡς εἰσὶν οἱ	κατὰ	Δημοσθένους ἔπαινοι ψευδεῖς, καὶ ὡς
[140]	καὶ τὴν ἡγεμονίαν, τὴν μὲν	κατὰ	θάλατταν ἐποίησε κοινήν, τὸ δ'
[0]		~Κατὰ	Κτησιφῶντος. (Τὴν μὲν παρασκευὴν ὁρᾶτε,
[150]	αὑτὸν ἐκέλευε χειροτονεῖν· ὑμεῖς δὲ,	κατὰ	μὲν τοὺς πρώτους χρόνους, οὐδ'
[0]	ἐπιτρέψετε, προλέγω ὑμῖν, ὅτι λήσετε	κατὰ	μικρὸν μικρὸν τῆς πολιτείας τισὶ
[110]	τε βοηθήσει τοῖς Ἀμφισσεῦσιν Ἀθήνησι	κατὰ	πάντα τρόπον. Ὅθεν ἔτι μᾶλλον
[130]	ἐκ τῆς Ἑλλάδος αἱ πρεσβεῖαι	κατὰ	πόλεις ἕκαστοι παρ' ἡμῶν τὴν
[240]	ὧν ἑκάστῳ πολλὰ καὶ καλὰ	κατὰ	πόλεμον ἔργα πέπρακται. (Δημοσθένει δ'
[80]	παθεῖν. Οὐ γὰρ τὸ δυστυχῆσαι	κατὰ	πόλεμον μέγιστόν ἐστι κακόν, ἀλλ'
[220]	δὲ ταῖς αἰτίαις ἐνέφραξας τὰς	κατὰ	σαυτοῦ τιμωρίας, ὥστε τὸν κίνδυνον
[10]	συλλήβδην ἅπαντας, καὶ χωρὶς ἑκάστους	κατὰ	σῶμα, τοὺς τὰ γέρα μόνον
[120]	ἐναργῶς γέγραπται ἐν τῇ ἀρᾷ	κατά	τε τῶν ἀσεβησάντων, ἃ χρὴ
[0]	παράταξιν, ὅση γεγένηται, καὶ τὰς	κατὰ	τὴν ἀγορὰν δεήσεις, αἷς κέχρηνταί
[100]	κατέσκαψαν, καὶ τὴν χώραν καθιέρωσαν	κατὰ	τὴν μαντείαν, καὶ, ἐπὶ τούτοις,
[100]	διατετριφότος, ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τοὺς ἐναγεῖς	κατὰ	τὴν μαντείαν τοῦ θεοῦ· (Καὶ
[110]	θεραπεύοντες τοὺς Θηβαίους, εἰσέφερον δόγμα	κατὰ	τῆς ἡμετέρας πόλεως, πεντήκοντα ταλάντοις
[120]	κατηγορίαι, πολὺς δ' ἔπαινος ἦν	κατὰ	τῆς ἡμετέρας πόλεως· τέλος δὲ
[70]	ἐρήσεται, προδιδάξας δὲ ἃ χρὴ	κατὰ	τῆς πόλεως ἀποκρίνασθαι· καὶ, τέλος,
[110]	καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ δυσχερῆ	κατὰ	τῆς πόλεως διεξῄει, λέγων ἃ
[210]	νεωτέρων μου διατριβὰς καταμέμφεται, καὶ	κατὰ	τῆσδε τῆς κρίσεως, εὐθὺς ἀρχόμενος
[120]	καὶ οἰκίας τῆς ἐμαυτοῦ, βοηθῶ	κατὰ	τὸν ὅρκον καὶ τῷ θεῷ,
[170]	τὴν ἀσέλγειαν τῆς δαπάνης, δωροδοκῇ	κατὰ	τοῦ δήμου· τέταρτον, εὐγνώμονα καὶ
[210]	ἐξελέγχῃ ψευδόμενος. (Ἀπηνέχθη γὰρ ἡ	κατὰ	τοῦδε τοῦ ψηφίσματος γραφή, ἣν,
[180]	δωρεὰς ὀλίγοις καὶ ἀξίοις καὶ	κατὰ	τοὺς νόμους διδῶτε, πολλοὺς ἀγωνιστὰς
[190]	ἐάσαντας τὴν πρώτην ὑμᾶς ψῆφον	κατὰ	τοὺς νόμους διενεγκεῖν, ἔπειτα ἀπαντᾷ0
[0]	τῷ τῶν δικαστῶν ὅρκῳ, ψηφιοῦμαι	κατὰ	τοὺς νόμους· ἐκεῖνό γε εὖ
[230]	πολιτικῆς ἀρετῆς, τὰς δωρεὰς οὐ	κατὰ	τοὺς νόμους, οὐδ' ὀλίγοις καὶ
[30]	μὴ στεφανοῦν, ὑμεῖς δὲ ὀμωμόκατε	κατὰ	τοὺς νόμους ψηφιεῖσθαι· ὁ δὲ
[180]	ἄξιόν ἐστι μνησθῆναι. (Ἦσάν τινες,	κατὰ	τοὺς τότε καιρούς, οἳ, πολλοὺς
[120]	ἃ χρὴ παθεῖν αὐτούς, καὶ	κατὰ	τῶν ἐπιτρεψάντων, καὶ τελευταῖον ἐν
[50]	ἐνίοτε ψευδεῖς οἴκοθεν δόξας ἔχοντες	κατὰ	τῶν λογισμῶν· ἀλλ' ὅμως, ἐπειδὰν
[110]	ἐοικότα, ἀλλὰ τέρατα, μήτε βοσκήματα	κατὰ	φύσιν γονὰς ποιεῖσθαι, ἧτταν δὲ
[10]	δ' ἄλλα πάντα πραγματείας προστεταγμένας	κατὰ	ψήφισμα. (Ἐγὼ δὲ πρὸς τοὺς
[10]	ὅσα τις, αἱρετὸς ὢν, πράττει	κατὰ	ψήφισμα, οὐκ ἔστι ταῦτα ἀρχή,
[200]	νόμοι. Ταῦτα συμφωνοῦντα ἀλλήλοις ἐπιδείξας,	κατάβαινε·	καὶ τί δεῖ σε Δημοσθένην
[210]	ὠφέληται πολλά, ὑπ' ἐμοῦ δὲ	καταβέβλαπται,	καὶ τὸν Φίλιππον, καὶ τὸν
[180]	ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα τὸν δῆμον	καταγαγόντες;	Ἀριστείδης δ' ὁ δίκαιος, ὁ
[200]	ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα τὸν δῆμον	καταγαγόντες,	οὐκ ἄν ποθ' ἡ δημοκρατία
[180]	τῷ ψηφίσματι ἐξαλείφεται ἡ τῶν	καταγαγόντων	δωρεά. Εἰ τοῦτ' ἔχει καλῶς,
[180]	ὁ ἐκ Κοίλης, εἷς τῶν	καταγαγόντων	τὸν δῆμον· ἔγραψε δὲ πρῶτον
[150]	ὑμῶν, καὶ τοὺς Ἕλληνας ἀργυρολογήσας.	Καταγαγούσης	δ' αὐτὸν εἰς τὴν πόλιν
[190]	τοῖς ἀπὸ Φυλῆς τὸν δῆμον	καταγαγοῦσιν.	ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ. Τούσδ' ἀρετῆς ἕνεκα στεφάνοις
[180]	ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα τὸν δῆμον	καταγαγοῦσιν,	ἔστιν ἰδεῖν. Ἦν μὲν γὰρ
[210]	ἐπανελθὼν ἑαυτὸν διαχρήσηται, ὃς τοσοῦτον	καταγελᾷ	τῆς πρὸς ὑμᾶς φιλοτιμίας, ὥστε
[220]	δεδωκέναι, ἀλλὰ καὶ δωρεὰς αἰτεῖς,	καταγέλαστον	ἐν τοῖς Ἕλλησι τὴν πόλιν
[70]	τοὺς πρέσβεις προὔπεμψεν εἰς Θήβας,	καταγέλαστον	τὴν πόλιν ποιῶν. Ἵνα δ'
[170]	τριηράρχου λογογράφος ἀνεφάνη, τὰ πατρῷα	καταγελάστως	προέμενος. Ἄπιστος δὲ καὶ περὶ
[40]	ἂν ὑμῶν τολμήσειε τοσαύτην ἀνελευθερίαν	καταγνῶναι	τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων; Μὴ
[170]	ἐκ τῆς πόλεως ἐγένετο, θανάτου	καταγνωσθέντος	αὐτοῦ, τὴν κρίσιν οὐχ ὑπομείνας,
[60]	διάκειται, μήτε ἀπογνώτω μηδὲν, μήτε	καταγνώτω,	πρὶν ἀκούσῃ· οὐ γὰρ δίκαιον.
[230]	δήμῷ, τὰ δὲ ταπεινὰ καὶ	καταδεέστερα	εἰς τοὺς ῥήτορας τοὺς φαύλους
[170]	μὲν διαφέροντες, νυνὶ δὲ πολλῷ	καταδεέστεροι.	Δωρεαὶ δὲ, καὶ στέφανοι, καὶ
[0]	ἡγούμενοι εἶναι, ἀπειλοῦσιν εἰσαγγελεῖν καὶ	καταδουλούμενοι	τοὺς ἰδιώτας καὶ δυναστείας ἑαυτοῖς
[140]	τις αὐτῷ τῶν στρατηγῶν ἀντείποι,	καταδουλούμενος	τοὺς ἄρχοντας, καὶ συνεθίζων μηδὲν
[80]	ἐπειδὴ διέβησαν εἰς Εὔβοιαν Θηβαῖοι,	καταδουλώσασθαι	τὰς πόλεις πειρώμενοι, ἐν πέντε
[120]	ῥητῷ χρόνῳ προεῖπον τῷ θεῷ	καταθεῖναι,	καὶ τοὺς μὲν ἐναγεῖς καὶ
[40]	καὶ μετὰ ψηφίσματος, πολλὴν χάριν	καταθέμενοι,	ἀλλ' αὐτοὶ προελόμενοι, ἄνευ δόγματος
[80]	τῆς πόλεως εἰς δεινὰς δυσχωρίας	κατακεκλῃμένον,	ὅθεν μὴ νικήσασι μάχην οὐκ
[210]	ἐκ προνοίας γραφὰς γραφόμενος, καὶ	κατακεκονδύλισται,	ὥστε αὐτὸν οἶμαι τὰ τῶν
[60]	συμφέροντα) οἱ δ' ἀποδόμενοι καὶ	κατακοινωνήσαντες	τὰ τῆς πόλεως ἰσχυρὰ, μεγάλης
[60]	αὐτὸς ὁ τῆς ἀληθείας λογισμὸς	καταλάβῃ	τὸν Δημοσθένην πλείω μὲν γεγραφότα
[180]	καὶ οἱ Τριάκοντα προσέβαλλον τοῖς	καταλαβοῦσι	Φυλὴν, οὐχ ὅσοι τὴν τάξιν
[140]	Θήβας, καὶ, τὸ τελευταῖον, Ἐλάτειαν	καταλαβὼν	ἐχαράκωσε, καὶ φρουρὰν εἰσήγαγεν, ἐνταῦθ'
[30]	ἀναιρεῖν τῶν νόμων, τοὺς δὲ	καταλείπειν,	ὅπως ἂν εἷς ᾖ νόμος,
[40]	τις ταῦτα ἀφέλῃ, τί τὸ	καταλειπόμενόν	ἐστι, πλὴν οἱ ξενικοὶ στέφανοι;
[30]	κεχειροτονημένους καὶ τοὺς κληρωτοὺς ἄρχοντας,	καταλείπονται,	οὓς αἱ φυλαὶ καὶ αἱ
[0]	τὰς μὲν ἐκ τῶν νόμων	καταλελύκασι,	τὰς δ' ἐκ τῶν ψηφισμάτων
[230]	ὅταν δ' ἑτέρῳ ταῦτα παραδῷ,	καταλέλυκε	τὴν αὐτὸς αὑτοῦ δυναστείαν. Ἔπειθ'
[0]	πρότερον ὡμολογημένα καλῶς ἔχειν, νυνὶ	καταλέλυται,	καὶ γράφουσί τε τινὲς ῥᾳδίως
[130]	ἀρχῆς περὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ	κατάληψιν,	οἱ τῶν Ἑλλήνων ποτὲ ἀξιοῦντες
[160]	Ἀλέξανδρον, ἄδειάν τινα εὕρηται καὶ	καταλλαγάς,	καὶ πολλὴν τὴν κολακείαν πεποίηται.
[200]	ἐν ἀρετῇ τοῦθ' ὑμῶν μηδεὶς	καταλογιζέσθω,	ὃς ἂν, ἐπανερομένου Κτησιφῶντος, εἰ
[50]	πρῶτον ἁπάντων, ὡς ἔγωγε ἀκούω,	καταλογίζεται	ἐκεῖνον τὸν χρόνον, ἐν ᾧ
[190]	τολμᾷ βοηθεῖν τοῖς παράνομα γράφουσι,	καταλύει	τὴν πολιτείαν ὑφ' ἧς τετίμηται.
[200]	τὴν ἀκρόασιν, βλάπτεις τὴν πόλιν,	καταλύεις	τὴν δημοκρατίαν. (Τίς οὖν ἐστιν
[0]	καὶ ταύτας καταλύσετε, ἢ τοῖς	καταλύουσιν	ἐπιτρέψετε, προλέγω ὑμῖν, ὅτι λήσετε
[50]	τῆς ἡμέρας ἐκείνης, ἐν ᾗ,	καταλύσας	τὴν ὑπάρχουσαν εἰρήνην τῇ πόλει,
[230]	πώποτε ἐπέθετο τῇ τοῦ δήμου	καταλύσει,	πρὶν ἂν μεῖζον τῶν δικαστηρίων
[0]	γραφαί· εἰ δὲ καὶ ταύτας	καταλύσετε,	ἢ τοῖς καταλύουσιν ἐπιτρέψετε, προλέγω
[170]	ὑμῖν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ μὴ	καταλύσετε	τὰς ἀφθόνους ταύτας δωρεὰς καὶ
[210]	μετὰ τῶν νεωτέρων μου διατριβὰς	καταμέμφεται,	καὶ κατὰ τῆσδε τῆς κρίσεως,
[190]	ἀδίκοις Θεσμοῖς ἄρξαντας πόλιος πρῶτοι	καταπαύειν	Ἦρξαν, κίνδυνον σώμασιν ἀράμενοι. (Ὅτι
[170]	ὄνομα τίμιον· νῦν δ' ἤδη	καταπέπλυται	τὸ πρᾶγμα, καὶ τὸ στεφανοῦν
[200]	καὶ ὑμῶν καὶ τῶν νόμων	καταπεφρονηκότα·	καὶ τὰς ἐσομένας πρὸς ταῦτα
[180]	νυνὶ δὲ καὶ ὁ χρυσοῦς	καταπεφρόνηται·	καὶ οὐδὲ τοῦτο εἰκῇ πρᾶξαι
[110]	καὶ συνῴκισαν, καὶ τέλη τοὺς	καταπλέοντας	ἐξέλεγον, καὶ τῶν ἀφικνουμένων εἰς
[70]	ὁ νυνὶ κελεύων τῶν Μακεδόνων	καταπτύειν.	Εἰς δὲ τὴν ἐκκλησίαν (τὴν
[50]	ἐπειδὰν αὐτοῖς ὁ λόγος ἀποδοθῇ,	καταριθμεῖσθαι	πρὸς ὑμᾶς, ὡς ἄρα τῇ
[50]	νῦν παρόντα καιρόν. Ταῦτα δὲ	καταριθμησάμενος,	ὡς ἀκούω, μέλλει με καλεῖν,
[150]	ὁρᾷν ἁλισκομένην τὴν πόλιν, τειχῶν	κατασκαφάς,	ἐμπρήσεις οἰκιῶν, ἀγομένας γυναῖκας, καὶ
[120]	Κιρραῖον πεδίον, καὶ, τὸν λιμένα	κατασκάψαντες	καὶ τὰς οἰκίας ἐμπρήσαντες, ἀνεχωροῦμεν.
[70]	τῶν Ἑλλήνων πρεσβείαις ἱκανὸν παραγενέσθαι	κατασκευάζοντες,	ἔπειτα τὴν τῶν Ἑλλήνων εὔνοιαν
[80]	τὴν Εὔβοιαν ἐφ' ὑμᾶς ἔργῳ	κατασκευάζων,	ἐξαίρετον δ' αὑτῷ τυραννίδα περιποιούμενος,
[80]	τῆς πόλεως, εἰ δὲ πέμποι,	κατασκόπους	πέμπειν, ἀλλ' οὐ πρέσβεις, (εἰ
[220]	(Ἐπιστολὰς δὲ σιγῶ ψευδεῖς, καὶ	κατασκόπων	συλλήψεις, καὶ βασάνους ἐπ' αἰτίαις
[70]	μέγεθος κόλαξ, πρῶτος διὰ τῶν	κατασκόπων,	τῶν παρὰ Χαριδήμου, πυθόμενος τὴν
[60]	ὑμῶν ὑποτεμνόμενος, καὶ τὸ πρᾶγμα	κατασπεύδων,	ἵνα μὴ μετὰ τῶν ἄλλων
[210]	πρὶν Ἀλέξανδρον εἰς τὴν ἀρχὴν	καταστῆναι,	οὔπω σοῦ τὸ περὶ Παυσανίαν
[30]	τῷ νομοθέτῃ τῷ τὴν δημοκρατίαν	καταστήσαντι,	ἀλλὰ διαρρήδην προστέτακται τοῖς θεσμοθέταις
[210]	τοὺς νόμους γέγραφε στεφανῶσαι, μυριάκις	κατατέτμηκε,	καὶ τούτων μισθοὺς εἴληφε, τραύματος
[10]	πολλὰ μὲν ὑφαιρουμένους, βραχέα δὲ	κατατιθέντας,	οὐδ' ἐπιδιδόναι μὲν φάσκοντας, ἀποδιδόντας
[100]	δὲ ἐξ Ὠρεοῦ. Διὸ καὶ	καταφανὴς	ἐγένετο, δημοκρατουμένων τῶν Ὠρειτῶν, καὶ
[220]	τὴν ἁπλότητα καὶ τὰ ἔργα	καταφεύγῃ,	τίς ἂν ἀνάσχοιτο; Οὗ τὴν
[220]	τῶν ἀδικημάτων τιμωρίαν ὑποσχεῖν, ὅταν	καταφεύγῃς	ἐπὶ τοὺς τοιούτους λόγους, ἢ
[240]	μέσῳ, φθάνουσι δ' ἐπ' αὐτὰ	καταφεύγοντες	τῷ λόγῳ ὡς ἐπὶ τὸ
[80]	μὲν μὴ πέμποι Φίλιππος πρέσβεις,	καταφρονεῖν	αὐτὸν ἔφη τῆς πόλεως, εἰ
[50]	παράνομα τολμῶντα γράφειν πότερα χρὴ	καταφρονεῖν	τῶν δικαστηρίων, ἢ δίκην τῇ
[140]	μέλλω λέγειν. Φιλίππου γὰρ οὐ	καταφρονοῦντος	τῶν Ἑλλήνων, οὐδ' ἀγνοοῦντος (οὐ
[200]	εἰς τὴν τῶν ὅρκων πίστιν	καταφυγγάνῃ,	ἐκεῖνο ἀπομνημονεύσατε αὐτῷ, ὅτι τῷ
[200]	δὲ δῆμος ὁ Ἀθηναίων ποῖ	καταφύγῃ,	Δημόσθενες; Πρὸς ποίαν συμμάχων παρασκευήν;
[130]	δ' ἡμετέρα πόλις, ἡ κοινὴ	καταφυγὴ	τῶν Ἑλλήνων, πρὸς ἣν ἀφικνοῦντο
[200]	φωνῆς, ὅταν ὑμᾶς ἐπερωτᾷ. Ποῖ	καταφύγω,	ἄνδρες Ἀθηναῖοι; Εἰ περιεγράψατέ με
[50]	προδιδοὺς ὑμᾶς, οὐδὲ τὸν ἀγῶνα	καταχαριζόμενος,	ἀλλ' ἐκεῖνο φοβούμενος, μή μοι
[50]	ὕβριν, καὶ τὴν τοῦ δήμου	καταχειροτονίαν,	ἣν ἐν Διονύσου κατεχειροτόνησε Μειδίου.
[160]	ἐπειδὴ πάσῃ τῇ δυνάμει Δαρεῖος	κατεβεβήκει,	ὁ δ' Ἀλέξανδρος ἦν ἀπειλημμένος
[120]	εἰς τὸν προειρημένον τόπον, καὶ	κατέβημεν	εἰς τὸ Κιρραῖον πεδίον, καὶ,
[210]	πορνοβοσκίαν ἰσχυρῶς δεδιέναι. Τοὺς δὴ	κατεγνωκότας	ἀλλήλων μηδαμῶς ὑμεῖς οἱ κοινοὶ
[170]	(θάνατον γὰρ αὐτοῦ τῶν προγόνων	κατέγνωτε)	τὰ δὲ ἀπὸ τῆς μητρὸς
[20]	τὴν τῶν τειχῶν οἰκοδομίαν, μικρὰ	κατέθηκας,	δέκα τάλαντα εἰς ταῦτα τῆς
[90]	ἤδη στρατείας, μίαν ἐλπίδα λοιπὴν	κατεῖδε	σωτηρίας, ἔνορκον λαβεῖν τὸν Ἀθηναίων
[190]	σχολῆς· ἔφη γὰρ, ὅτε ἀρτίως	κατεληλύθει	ὁ δῆμος, εἴ τις εἰσίοι
[120]	ἐναγεῖς κατήγαγον, καὶ τοὺς εὐσεβεῖς,	κατελθόντας	διὰ τῶν Ἀμφικτυόνων, ἐξέβαλλον, οὕτως
[190]	πᾶσιν, ὅτι τηνικαῦτα ὁ δῆμος	κατελύθη,	ἐπειδή τινες τὰς γραφὰς τῶν
[190]	τοὺς παρὰ τοὺς νόμους ἄρξαντας	κατέλυσαν,	διὰ τοῦτ' αὐτούς φησιν ὁ
[230]	ἐφοβεῖτο, ἀλλ' οἷς ἑαυτὸν ἐνεχείριζε,	κατέλυσαν.	(Ἔνιοι δὲ καὶ αὐτοὶ τῶν
[230]	τὸ δημόσιον, αἳ ῥᾳδίως οὕτω	κατέλυσαν	τὸν δῆμον· ἔχαιρε γὰρ κολακευόμενος·
[120]	(Ἡμεῖς μὲν οὖν, ὦ Ἀθηναῖοι,	κατεμείναμεν	διὰ τοῦτο τὸ ψήφισμα, οἱ
[220]	παρὸν λυμαινόμενος, τὸ δὲ μέλλον	κατεπαγγελλόμενος,	οὐ τὸ τελευταῖον εἰσαγγέλλεσθαι μέλλων
[200]	περὶ τῆς τάξεως τοῦ λόγου,	κατεπαγγελλόμενος	ὡς ἐπὶ τῇ τελευτῇ τῆς
[230]	οὐκ αἰτούντων Ἀθηναίων, αὐτὸς ἑκὼν	κατέπεμψε	τριακόσια τάλαντα τῷ δήμῳ, ἃ
[230]	Ἀλεξάνδρου διαβάσεως εἰς τὴν Ἀσίαν,	κατέπεμψε	τῷ δήμῳ καὶ μάλα ὑβριστικὴν
[100]	λιμένα καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν	κατέσκαψαν,	καὶ τὴν χώραν καθιέρωσαν κατὰ
[220]	τὴν Ἀναξίνου σύλληψιν τοῦ Ὠρείτου	κατεσκεύασας,	τοῦ τὰ ἀγοράσματα Ὀλυμπιάδι ἀγοράζοντος,
[80]	δὲ συμφορὰν καὶ τὸν πόλεμον	κατεσκεύασεν.	(Ναί. ἀλλὰ χαλκοῖς καὶ ἀδαμαντίνοις
[80]	καὶ τοῦ ὑμετέρου συμφέροντος ἰσχυροὺς	κατεσκεύασεν,	ὑμεῖς τε ἐκ τῶν ἀγρῶν
[140]	Καὶ τηλικαύτην αὐτὸς αὐτῷ δυναστείαν	κατεσκεύασεν,	ὥστ' ἤδη παριὼν ἐπὶ τὸ
[90]	εἰς τὴν ἐκκλησίαν, λόγους διεξῆλθε	κατεσκευασμένους	ὑπὸ Δημοσθένους. Εἶπε γὰρ, ὡς
[160]	ἀθυμοῦντος, καὶ χρυσόκερων ἀποκαλῶν, καὶ	κατεστέφθαι	φάσκων, εἴ τι πταῖσμα συμβήσεται
[200]	οὐκ ἄν ποθ' ἡ δημοκρατία	κατέστη·	νῦν δὲ ἐκεῖνοι μὲν, μεγάλων
[160]	Ἀλέξανδρος δ' εἰς τὴν ἀρχὴν	κατέστη,	πάλιν αὖ τερατευόμενος, ἱερὰ μὲν
[160]	δὲ εὐαγγελίων θυσίας τὴν βουλὴν	κατέστησεν	ποιῆσαι, ἐπωνυμίαν δ' Ἀλεξάνδρῳ Μαργίτην
[50]	δήμου καταχειροτονίαν, ἣν ἐν Διονύσου	κατεχειροτόνησε	Μειδίου. (Ταῦτα μὲν οὖν μοι
[70]	μὲν θεῶν, συμπλάσας ἑαυτῷ ἐνύπνιον,	κατεψεύσατο,	ὡς οὐ παρὰ Χαριδήμου τὸ
[190]	αὐτοὺς φεύγοντας ἀπὸ Φυλῆς Θρασύβουλος	κατήγαγεν,	οὕτω νῦν μένοντας ἐξελαύνειν, παρὰ
[120]	τοὺς δὲ δι' εὐσέβειαν φεύγοντας	κατήγαγον.	Ἐπειδὴ δὲ οὔτε τὰ χρήματα
[120]	τῷ θεῷ, τούς τ' ἐναγεῖς	κατήγαγον,	καὶ τοὺς εὐσεβεῖς, κατελθόντας διὰ
[210]	διαβάλλει, καὶ τῆς σιωπῆς μου	κατηγορεῖ,	ἵνα μηδεὶς αὐτῷ τόπος ἀσυκοφάντητος
[60]	Ἧκον οἱ τῆς κρίσεως χρόνοι.	Κατηγόρει	μὲν Λυκῖνος ὁ γραψάμενος, ἀπελογεῖτο
[190]	ὁ δὲ φεύγων τὴν γραφὴν	κατηγορεῖ·	οἱ δὲ δικασταὶ ἐνίοτε ὧν
[210]	εἴ τινας δημηγορίας εἴρηκα, (τούτων	κατηγορεῖν,	ἀλλὰ καὶ τὴν ἡσυχίαν αὐτὴν
[20]	ἔννομον κήρυγμα τοῦτο· Τίς βούλεται	κατηγορεῖν;	Ἔασον ἀμφισβητῆσαί σοι τὸν βουλόμενον
[260]	καλῶς καὶ ἀξίως τοῦ ἀδικήματος	κατηγόρηκα,	εἶπον ὡς ἐβουλόμην, εἰ δὲ
[200]	ἀπολογεῖσθαι, ὅνπερ κἀγὼ ὧδέ πως	κατηγόρηκα,	ἵνα καὶ ὑπομνήσω ὑμᾶς. (Οὔτε
[20]	αἱρεῖ γὰρ αὐτὸν οὐχ ἡ	κατηγορία	ἡ ἐμή, ἀλλὰ τὰ δημόσια
[100]	τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων, φανερὰ δὲ	κατηγορία	Κτησιφῶντος. Τὸν γὰρ οὕτως αἰσχρῶς
[120]	πολλαὶ μὲν τῶν Ἀμφισσέων ἐγίγνοντο	κατηγορίαι,	πολὺς δ' ἔπαινος ἦν κατὰ
[30]	διατελῶ σπουδάζων παρὰ πᾶσαν τὴν	κατηγορίαν.	Εἰ γὰρ τοῦτό ἐστιν ἀληθές,
[230]	τὸ γεγενῆσθαι τούτων ἄτιον, μείζω	κατηγορίαν	ἔχει· οὐ γὰρ περιχαρακώσαντα χρὴ
[200]	εἰς λήθην ὑμᾶς βούλεται τῆς	κατηγορίας	ἐμβαλεῖν. (Ὥσπερ οὖν ἐν τοῖς
[40]	δὲ ὑπόλοιπόν μοι μέρος τῆς	κατηγορίας,	ἐφ' ᾧ μάλιστα σπουδάζω· τοῦτο
[0]	(Περὶ μὲν οὖν τῆς ὅλης	κατηγορίας	μετρίως μοι ἐλπίζω προειρῆσθαι· περὶ
[50]	γνώριμα τοῖς ἀκούουσιν, ὥστε τὸν	κατήγορον	μὴ δοκεῖν ψευδῆ λέγειν, ἀλλὰ
[220]	διαπέπρακται δυναμένῳ φράσαι, τὸν δὲ	κατήγορον	ὁρᾷ δυνάμενον καὶ τὰ μὴ
[80]	τῶν συμπρεσβευόντων καὶ τοῦ Φιλίππου	κατήγορος	ἀναφανείη, τὸν μὲν Φιλοκράτην προδήλως
[190]	πόλεως δίκαια. Ὁ μὲν γὰρ	κατήγορος	ἀπολογεῖται, ὁ δὲ φεύγων τὴν
[50]	εἰσαγγελίας αὐτοῦ κρινομένου περὶ θανάτου	κατήγορος	γενέσθαι; Ἢ ταῦτα ἤδη τὰ
[70]	Δημοσθένης δὲ ἐπέστη τῶν ἄλλων	κατήγορος,	καὶ πόθεν ποθ' ὑμᾶς εἰς
[200]	διηριθμημένους ἥκειν πρὸς τὸ τοῦ	κατηγόρου	βῆμα, τοὺς δὲ δημοτικοὺς πρὸς
[190]	τὰ παράνομα γράφουσιν αὐτοῦ τοῦ	κατηγόρου,	καὶ πολλάκις ἀνεπόδιζον τὸν γραμματέα,
[50]	γὰρ δή που τὸν μὲν	κατηγοροῦντα	ἐμὲ τοῦθ' ὑμῖν ἐπιδεικνύναι, ὡς
[0]	μεγίστην μὲν ἀπορίαν ἀφικνεῖσθαι τοὺς	κατηγόρους,	πολὺ δὲ ἔτι μᾶλλον τοὺς
[140]	(Καὶ ταῦτ' οὐκ ἐγὼ μὲν	κατηγορῶ,	ἕτεροι δὲ παραλείπουσιν, ἀλλὰ κᾴγὼ
[50]	τούτων τῶν τεττάρων αὐτοῦ καιρῶν	κατηγορῶ,	καὶ πότε αὐτὸν οὐ τὰ
[190]	τὸ μὲν πρῶτον ὕδωρ τῷ	κατηγόρῳ	καὶ τοῖς νόμοις καὶ τῇ
[50]	ὅτι ἁπάντων τῶν τεττάρων καιρῶν	κατηγορῶ	σου ὅσους διαιρῇ, (κἂν ὅ
[190]	παρανόμων, μὴ ἐξεῖναι μήτε τῷ	κατηγόρῳ	συνηγόρους παρασχέσθαι, μήτε τῷ τὴν
[20]	εἶχον τῆς πόλεως· (καὶ οὐ	κατηγορῶν	αὐτῶν, οὐδ' ἐπιτιμῶν λέγω, ἀλλ'
[220]	παρὰ τῷ αὐτῷ ἐν Ὠρεῷ	κατήγου,	καὶ ἀπὸ τῆς αὐτῆς τραπέζης
[80]	πονηρός, πιστὸς τῷ δήμῳ φανήσεσθαι.	(Κατιδόντες	δ' αὐτὸν οἱ τῇ τῆς
[10]	ὑπὲρ τῆς αἰσχύνης τοῦ δήμου.	Κατιδὼν	δή τις ταῦτα νομοθέτης τίθησι
[230]	ἔμοιγε, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀμφότερα, καὶ	κατορθοῦν,	καὶ παρακινδυνεύειν, εἰς τὴν πολιτείαν,
[100]	ὠνομασμένος. Ταύτην ποτὲ τὴν χώραν	κατῴκησαν	Κιρραῖοι καὶ Κραγαλίδαι, γένη παρανομώτατα,
[40]	τούτων λόγος, καὶ ἦσαν δύο	κείμενοι	νόμοι περὶ τῶν κηρυγμάτων, ἐξ
[30]	εἰσὶ τῇ πόλει δύο νόμοι	κείμενοι	περὶ τῶν κηρυγμάτων, εἷς μέν,
[0]	αἱ δημοκρατούμεναι τοῖς νόμοις τοῖς	κειμένοις.	Μηδεὶς οὖν ὑμῶν τοῦτ' ἀγνοείτω,
[40]	θέατρον) οὔτ' ἐναντίον τοῖς πρότερον	κειμένοις	νόμοις τιθείς (οὐ γὰρ ἔξεστιν)
[10]	νόμον τὸν περὶ τῶν ὑπευθύνων	κείμενον,	καὶ τὴν πρόφασιν, ἣν ἐγὼ
[240]	ἀρετῆς ἆθλον μὲν τὸν θάνατον	κείμενον,	τὴν δὲ μνήμην ἐπιλείπουσαν. Τὸ
[170]	λοιπὸν ὑπομνῆσαι τοὺς περὶ τούτων	κειμένους	νόμους. Ὁ γὰρ Σόλων, ὁ
[0]	δὲ αὐτῶν τῶν νόμων, οἳ	κεῖνται	περὶ τῶν ὑπευθύνων, παρ' οὓς
[240]	καὶ τὸ τῆς δημοκρατίας ὄνομα	κεῖται	μὲν ἐν μέσῳ, φθάνουσι δ'
[130]	καὶ δυνατὸς εἰπεῖν, καὶ πολλὰ	κεκινδυνευκὼς	ἐν τῇ πολιτείᾳ διὰ Θηβαίους·
[60]	συμμαχίας, (καθ' ὑπερβολὴν δὲ αἰσχύνης	κεκολακευκότα	Φίλιππον, καὶ τοὺς παρ' ἐκείνου
[150]	τῷ πολέμῳ τετελευτηκότες, νεανίσκους πανοπλίᾳ	κεκοσμημένους,	ἐκήρυττε τὸ κάλλιστον κήρυγμα καὶ
[210]	λαβὼν μὲν σεσίγηκας, ἀναλώσας δὲ	κέκραγας,	λέγεις δὲ, οὐχ ὅταν σοι
[220]	μισθαρνοῦντος. (Ὑπὲρ δὲ τοῦ μήπω	κεκρίσθαι	ὑπ' ἐμοῦ, μηδὲ τῶν ἀδικημάτων
[250]	δωροδοκήσαντα, καὶ ἔτι καὶ νῦν	κεκτημένον,	χρυσῷ στεφάνῳ μέλλετε στεφανοῦν. Θεμιστοκλέα
[250]	τέχνας ἐπὶ τοὺς τὰς οὐσίας	κεκτημένους	διαγεγένηται· (ἀλλ' εἰς τὴν ἀλαζονείαν
[40]	στέφανον οὐδεὶς καθιεροῖ, ἀλλ' ἔξεστι	κεκτῆσθαι,	ἵνα μὴ μόνον αὐτός, ἀλλὰ
[210]	ἄνθρωπος οὐ κεφαλήν, ἀλλὰ πρόσοδον	κέκτηται.	(Περὶ δὲ Κτησιφῶντος τοῦ γράψαντος
[110]	τεμένει κυανώπιδος Ἀμφιτρίτης Κῦμα ποτικλύζῃ	κελαδοῦν	ἱεραῖσιν ἐπ' ἀκταῖς. ΟΡΚΟΙ. ΑΡΑ.
[180]	καὶ οὐδὲ τοῦτο εἰκῇ πρᾶξαι	κελεύει,	ἀλλ' ἀκριβῶς τὴν βουλὴν σκεψαμένην,
[40]	εἶναι τῆς Ἀθηνᾶς ὁ νόμος	κελεύει,	ἀφελόμενος τὸν στεφανούμενον. Καίτοι τίς
[20]	ὁ νόμος ἃ χρὴ γράφειν.	Κελεύει	γὰρ αὐτὸ τοῦτο ἐγγράφειν ὅτι,
[30]	στεφάνου παρανόμως ἐν τῷ ψηφίσματι	κελεύει	γίγνεσθαι, καὶ τοῦθ' ὑμᾶς διδάξω.
[30]	τοὺς ἐκ τῶν φυλῶν ἄρχειν	κελεύει	δοκιμασθέντας ἐν τῷ δικαστηρίῳ, ἡ
[30]	διδάξω. Ὁ γὰρ νόμος διαρρήδην	κελεύει,	ἐὰν μέν τινα στεφανοῖ ἡ
[60]	ἕτερον ψήφισμα Φιλοκράτης, ἐν ᾧ	κελεύει	ἑλέσθαι δέκα πρέσβεις, οἵτινες, ἀφικόμενοι
[30]	Ἀθηναῖοι, ὅτι ὁ μὲν νομοθέτης	κελεύει	ἐν τῷ δήμῳ ἐν Πυκνὶ
[20]	πρὸς τοὺς λογιστὰς ὁ νόμος	κελεύει	λόγον, καὶ εὐθύνας διδόναι, καὶ
[20]	τῶν κοινῶν· καὶ τοῦτον ἀποφέρειν	κελεύει	λόγον πρὸς τοὺς λογιστάς. Καὶ
[10]	καὶ τὰς ἱερείας ὑπευθύνους εἶναι	κελεύει	ὁ νόμος, καὶ συλλήβδην ἅπαντας,
[10]	(Πάλιν, τοὺς τριηράρχους ὑπευθύνους εἶναι	κελεύει	ὁ νόμος, οὐ τὰ κοινὰ
[10]	καθάπερ καὶ τὰς ἄλλας ἀρχάς,	κελεύει.	Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω, τοὺς
[10]	ἡγεμονίᾳ χρῶνται δικαστηρίου) (τί τούτους	κελεύει	ποιεῖν; Οὐ διακονεῖν, ἀλλ' ἄρχειν
[240]	περὶ τῶν κηρυγμάτων ὁ νόμος	κελεύει	ποιεῖσθαι) εἰς βίον ἀξιόχρεων, καὶ
[30]	εὑρίσκωσιν, ἀναγεγραφότας ἐν σανίσιν ἐκτιθέναι	κελεύει	πρόσθεν τῶν Ἐπωνύμων, τοὺς δὲ
[170]	τὸν ἀστεφάνωτον ἐκ τῶν νόμων	κελεύεις	ἡμᾶς στεφανοῦν, καὶ τῷ σαυτοῦ
[240]	τοῖς Ἕλλησιν ἐπιθυμοῦντα, ἐπανάγειν αὐτὸν	κελεύετε	κάὶ τῶν λόγων τὰς βεβαιώσεις
[0]	τῶν πολιτῶν, ὥσπερ οἱ νόμοι	κελεύουσι,	σωφρόνως ἐπὶ τὸ βῆμα παρελθόντι,
[190]	οὐδενί, οὔτ' αἰτηθέντα ἑτέρῳ δοῦναι.	Κελεύσατε	οὖν αὐτούς, ἐάσαντας τὴν πρώτην
[100]	ἐλπίδων, ἐνταῦθ' δὴ συστρέψας γράφει,	κελεύων	ἑλέσθαι πρέσβεις εἰς Ἐρέτριαν, οἵτινες
[200]	τῆς ἀναρρήσεως καὶ τὸν τόπον,	κελεύων	οὐκ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἀλλ'
[70]	ἐξὸν μηδὲ ἅπαξ, ὁ νυνὶ	κελεύων	τῶν Μακεδόνων καταπτύειν. Εἰς δὲ
[130]	πόλις κακοῦ ἀνδρὸς ἀπηύρα, Ὃς	κεν	ἀλιτραίνῃ καὶ ἀτάσθαλα μητιάαται. Τοῖσιν
[140]	Μισθοφορῶν δ' ἐν τῷ ξενικῷ	κεναῖς	χώραις, καὶ τὰ στρατιωτικὰ χρήματα
[90]	δολιχοδρομήσαντα, φέροντας τῷ μὲν δήμῳ	κενὰς	ἐλπίδας, Δημοσθένει δ' ἀργύριον καὶ
[20]	δημοκρατίαν. (Πρὸς μὲν οὖν τὰς	κενὰς	προφάσεις, ἃς οὗτοι προφασιοῦνται, μέχρι
[100]	γραμματεῖ, μακρότερον μὲν τῆς Ἰλιάδος,	κενότερον	δὲ τῶν λόγων οὓς εἴωθε
[110]	πεδίον ὑπὸ τῶν Ἀμφισσέων, καὶ	κεραμεῖα	ἐνῳκοδομημένα καὶ αὔλια. Ὁρᾶτε τοῖς
[170]	ἐγὼ φράσω. Γύλων ἦν ἐκ	Κεραμέων·	οὗτος, προδοὺς τοῖς πολεμίοις Νύμφαιον
[240]	διὰ τὸν περίπλουν τὸν εἰς	Κέρκυραν,	καὶ ἄλλοις, ὧν ἑκάστῳ πολλὰ
[70]	(Ὃ δὲ ἦν ὑπόλοιπον αὐτοῖς,	Κερσοβλέπτην	καὶ τὸν ἐπὶ Θρᾴκης τόπον
[70]	βουλευτὴς ὢν ἐκ παρασκευῆς, ἔκδοτον	Κερσοβλέπτην	μετὰ Φιλοκράτους ἐποίησε. (Λανθάνει γὰρ
[70]	δὲ τοὺς συνεδρεύοντας ὀμνύναι, τὸν	Κερσοβλέπτην	οὐ συνεδρεύοντα ἐξέκλῃσε τῶν ὅρκων.
[60]	εἰρήνην, ἔκδοτον δὲ Φιλίππῳ πεποιηκότα	Κερσοβλέπτην	τὸν Θρᾴκης βασιλέα, ἄνδρα φίλον
[60]	ἐψηφισμένους ποιεῖσθαι· τρίτον δὲ, ὅπως	Κερσοβλέπτης	ὁ Θρᾴκης βασιλεὺς μὴ ἔσται
[70]	συνέδρους τῶν συμμάχων· παρὰ δὲ	Κερσοβλέπτου	σύνεδρος οὐκ ἐκάθητο· γράψας δὲ
[60]	κοινὸν τῶν συμμάχων, οὗ τὰ	κεφάλαια	διὰ βραχέων ἐγὼ προερῶ. Πρῶτον
[100]	μηνὸς τῆς μνᾶς, ἕως τὸ	κεφάλαιον	ἀπέδοσαν. (Καὶ ταῦτ' ἐπράχθη μετὰ
[120]	πολλῶν δὲ ἀφειμένων· οὗ τὸ	κεφάλαιόν	ἐστι, τὸν ἱερομνήμονα (φησὶ) τὸν
[210]	ἀνερωτᾷν, διὰ τί τὸ μὲν	κεφάλαιον	τῆς πολιτείας αὐτοῦ ψέγω, τὰ
[240]	ταῖς σαυτοῦ χορηγεῖς, καὶ τὸ	κεφάλαιον,	τὸ μὲν βασιλικὸν χρυσίον παρὰ
[170]	τρόπου πονηροῦ περιεγένετο· καὶ, τὸ	κεφάλαιον,	τὸν βίον οὐκ ἐκ τῶν
[90]	ὑμῖν ἀπαγγεῖλαι. Ἦν δ' αὐτῷ	κεφάλαιον	τῶν λόγων, πάντας μὲν Πελοποννησίους
[210]	φανερά. Ὁ γὰρ ἄνθρωπος οὐ	κεφαλήν,	ἀλλὰ πρόσοδον κέκτηται. (Περὶ δὲ
[210]	ὑμᾶς φιλοτιμίας, ὥστε τὴν μιαρὰν	κεφαλὴν	ταύτην καὶ ὑπεύθυνον, ἣν οὗτος
[50]	ὄντα ἑαυτῷ, καὶ τὴν τῆς	κεφαλῆς	ἐπιτομήν; ἢ τὰ περὶ τὴν
[190]	ἑβδομήκοντα καὶ πέντε· ἀλλ' οὐχὶ	Κέφαλος,	ὁ παλαιὸς ἐκεῖνος, ὁ δοκῶν
[20]	ὑμῖν, οἱ ἐπὶ τὸ θεωρικὸν	κεχειροτονημένοι	ἦρχον μὲν, πρὶν ἢ τὸν
[30]	τις τοὺς ὑπὸ τοῦ δήμου	κεχειροτονημένους	καὶ τοὺς κληρωτοὺς ἄρχοντας, καταλείπονται,
[160]	κάλλιστοι παραγεγόνασιν, ὧν οὐδενὶ φαίνεται	κεχρημένος.	Εἷς μὲν ὁ πρῶτος, ὅτ'
[0]	κατὰ τὴν ἀγορὰν δεήσεις, αἷς	κέχρηνταί	τινες ὑπὲρ τοῦ τὰ μέτρια
[170]	λέγειν, κακῶς βιῶναι. Οὕτω γὰρ	κέχρηται	καὶ τῷ ἑαυτοῦ σώματι καὶ
[220]	καὶ γὰρ ὑπ' ἐκείνων οὐ	κηλεῖσθαί	φησι τοὺς ἀκροωμένους, ἀλλ' ἀπόλλυσθαι·
[170]	παρὰ τῶν τυράννων τοὺς ὠνομασμένους	Κήπους,	(καὶ γαμεῖ γυναῖκα πλουσίαν μὲν,
[210]	καιρὸν ἀποδοκιμάζω, ἐν ᾧ τὸ	κήρυγμα	γίγνεται· οὐ γὰρ δεῖ, ἐφ'
[150]	πανοπλίᾳ κεκοσμημένους, ἐκήρυττε τὸ κάλλιστον	κήρυγμα	καὶ προτρεπτικώτατον πρὸς ἀρετήν, ὅτι
[140]	οὐ δεῖ, ἀλλ' ὡς ᾤετο,	κήρυγμά	τι τοῦτο τοῖς Βοιωτάρχαις προκηρύττων,
[20]	κηρύξαι τὸ πάτριον καὶ ἔννομον	κήρυγμα	τοῦτο· Τίς βούλεται κατηγορεῖν; Ἔασον
[0]	μὲν τὸ κάλλιστον καὶ σωφρονέστατον	κήρυγμα	τῶν ἐν τῇ πόλει, Τίς
[30]	καὶ μὴ ἐργολαβεῖν ἐν τοῖς	κηρύγμασιν.	Ὁ μὲν οὖν νομοθέτης οὕτως·
[0]	προκατελάμβανον τὰς εὐθύνας ἐπαίνοις καὶ	κηρύγμασιν·	ὥστ' ἐν ταῖς εὐθύναις τῶν
[170]	Δωρεαὶ δὲ, καὶ στέφανοι, καὶ	κηρύγματα,	καὶ σιτήσεις ἐν Πρυτανείῳ πότερον
[240]	ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον τὰ δημόσια	κηρύγματα.	Κηρύττεταί τις ἐν τῷ θεάτρῳ,
[40]	ἵνα μηδεὶς ἐρανίζων στεφάνους καὶ	κηρύγματα,	ψευδῆ φιλοτιμίαν κτᾶται, προσαπείπῃ δ'
[40]	περὶ τῶν ἐν τῷ θεάτρῳ	κηρυγμάτων.	Γιγνομένων γὰρ τῶν ἐν ἄστει
[200]	πρῶτον, καὶ τὸν περὶ τῶν	κηρυγμάτων	δεύτερον, τρίτον δὲ, τὸ μέγιστον
[30]	δύο νόμοι κείμενοι περὶ τῶν	κηρυγμάτων,	εἷς μέν, ὃν νῦν ἐγὼ
[240]	οὖν λάβητε ῥήτορα στεφάνων καὶ	κηρυγμάτων	ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἐπιθυμοῦντα, ἐπανάγειν
[210]	σπουδή; Περὶ χρυσῶν στεφάνων καὶ	κηρυγμάτων	ἐν τῷ θεάτρῳ παρὰ τοὺς
[40]	δύο κείμενοι νόμοι περὶ τῶν	κηρυγμάτων,	ἐξ ἀνάγκης, οἶμαι, τῶν μὲν
[200]	ὑμῖν διεξῆλθον τοὺς περὶ τῶν	κηρυγμάτων	νόμους, ἐν οἷς διαρρήδην ἀπείρηται
[240]	τὰς βεβαιώσεις (ὡς περὶ τῶν	κηρυγμάτων	ὁ νόμος κελεύει ποιεῖσθαι) εἰς
[40]	ἐν τῷ ψηφίσματι. Καὶ τὸν	κήρυκα	ἀναγορεύειν ἐν τῷ θεάτρῳ πρὸς
[180]	ἕνεκα στεφανοῦνται. Δεῖ γὰρ τὸν	κήρυκα	ἀψευδεῖν, ὅταν τὴν ἀνάρρησιν ἐν
[60]	(Ἔγραψε Φιλοκράτης ἐξεῖναι Φιλίππῳ δεῦρο	κήρυκα	καὶ πρέσβεις πέμπειν περὶ εἰρήνης
[60]	τὴν ἐξουσίαν δέδωκε τοῦ δεῦρο	κήρυκα	καὶ πρέσβεις πέμπεσθαι· ὁ δὲ
[150]	καὶ νομίσαθ' ὁρᾷν προϊόντα τὸν	κήρυκα,	καὶ τὴν ἐκ τοῦ ψηφίσματος
[20]	Δημόσθενες, ἐᾶσαι τὸν τῶν λογιστῶν	κήρυκα	κηρύξαι τὸ πάτριον καὶ ἔννομον
[40]	μηδενός, ἢ ἄτιμον εἶναι τὸν	κήρυκα.	(Ὅταν οὖν ἀποδείξῃ, τοῖς μὲν
[10]	κοινῇ τὰ γένη, Εὐμολπίδας καὶ	Κήρυκας,	καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας. (Πάλιν,
[60]	τῶν βουλευτῶν ἔγραψε σπείσασθαι τῷ	κήρυκι	τῷ παρὰ τοῦ Φιλίππου, καὶ
[150]	ἀλλὰ τἀναντία δόξει τῇ τοῦ	κήρυκος	φωνῇ φθέγγεσθαι, ὅτι Τόνδε τὸν
[120]	καλούμενον. Καὶ πάλιν ὁ αὐτὸς	κῆρυξ	ἀναγορεύει, τοὺς ἱερομνήμονας καὶ τοὺς
[120]	τῆς ἡμέρας οὔσης, προσελθὼν ὁ	κῆρυξ	ἀνεῖπε, Δελφῶν ὅσοι ἐπὶ δίετες
[150]	βελτίοσι προστάταις ἐχρῆτο, προελθὼν ὁ	κῆρυξ	καὶ παραστησάμενος τοὺς ὀρφανοὺς, ὧν
[40]	ὑμῖν, ἢ τοῖς στεφανοῦσι, ὅτι	κηρύξαι	ἐπετρέψατε. Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω,
[20]	ἐᾶσαι τὸν τῶν λογιστῶν κήρυκα	κηρύξαι	τὸ πάτριον καὶ ἔννομον κήρυγμα
[30]	ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανούμενον μὴ	κηρύττειν	ἔξω τῆς ἐκκλησίας, οὐχ ἕξουσι
[140]	ἱκανόν ἐστιν αὐτῷ ἐναντίον ὑμῶν	κηρύττεσθαι,	ἀλλ' εἰ μὴ τῶν Ἑλλήνων
[30]	ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανούμενον μὴ	κηρύττεσθαι	ἔξω τῆς ἐκκλησίας, ἕτερον δ'
[200]	ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανούμενον μὴ	κηρύττεσθαι	ἔξω τῆς ἐκκλησίας· ὁ δὲ
[40]	στεφανοῦσθαι, καὶ ἀπείρητο ἄλλοθι μηδαμοῦ	κηρύττεσθαι·	οἱ δὲ ἀνηγορεύοντο ἐναντίον ἁπάντων
[250]	πόλεως· οὗτος στεφανοῦσθαι ἀξιοῖ, καὶ	κηρύττεσθαι	οἴεται δεῖν· οὐκ ἀποπέμψεσθε τὸν
[40]	σοι ἔξω τῆς ἐκκλησίας μὴ	κηρύττεσθαι.	Τὸ γὰρ ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ,
[40]	καὶ καὶ φυλετῶν ἀπείπῃ μὴ	κηρύττεσθαι	τοῖς τραγῳδοῖς, ἵνα μηδεὶς ἐρανίζων
[40]	τοῦτο προσέθηκεν ὁ νομοθέτης, μὴ	κηρύττεσθαι	τὸν ἀλλότριον στέφανον ἐν τῷ
[240]	πολὺ μᾶλλον τὰ δημόσια κηρύγματα.	Κηρύττεταί	τις ἐν τῷ θεάτρῳ, ὅτι
[240]	ὁποῖός τις ἂν ᾖ ὁ	κηρυττόμενος·	ἔστι δὲ ὄνειδος μὴ τοῖς
[40]	δεηθῇ τοῦ δήμου, ἵν' ὁ	κηρυττόμενος	μείζω χάριν εἰδῇ τῶν στεφανούντων
[230]	καὶ ἀκήρυκτοι γίγνεσθε, οὗτος δὲ	κηρυχθήσεται;	(Καὶ εἰ μέν τις τῶν
[50]	ἐπιτομήν; ἢ τὰ περὶ τὴν	Κηφισοδότου	στρατηγίαν καὶ τὸν τῶν νεῶν
[160]	χειροτονηθείς, ἀποδρὰς ἐκ μέσου τοῦ	Κιθαιρῶνος,	ἧκεν ὑποστρέψας, οὔτ' ἐν εἰρήνῃ,
[160]	δ' Ἀλέξανδρος ἦν ἀπειλημμένος ἐν	Κιλικίᾳ,	πάντων ἐνδεής, ὡς ἔφησθα σύ,
[160]	(Ταῦτα δὲ τίνος ἐστιν, ὦ	κίναδος,	ῥήματα ἢ θαύματα; Καὶ πάλιν,
[80]	ἀπολεῖσθαι, τοὺς δὲ ἄλλους συμπρέσβεις	κινδυνεύσειν,	αὐτὸς δ' εὐδοκιμήσειν, καὶ προδότης
[240]	χρυσίον παρὰ τούτῳ, οἱ δὲ	κίνδυνοι	παρ' ὑμῖν. (Ἄξιον δ' ἐστὶ
[140]	ἀνέθηκεν, οἷς ἦσαν ἀπωτέρω οἱ	κίνδυνοι,	τὸ δὲ τρίτον μέρος Θηβαίοις,
[140]	φέρων, ἀναρπασθέντων τῶν ξένων, τὸν	κίνδυνον	ἀπαρασκεύῳ τῇ πόλει. (Τί γὰρ
[140]	ἐν Θήβαις φοβουμένων τὸν ἐπιόντα	κίνδυνον	εἰκότως (οὐ γὰρ ῥήτωρ ἀστράτευτος
[220]	κατὰ σαυτοῦ τιμωρίας, ὥστε τὸν	κίνδυνον	εἶναι μὴ σοὶ τῷ ἀδικήσαντι,
[150]	ἱερῶν, ἐκπέμψας ἐπὶ τὸν πρόδηλον	κίνδυνον,	ἐτόλμησε, τοῖς δραπέταις ποσὶ καὶ
[130]	τοὺς στρατιώτας ἐπὶ τὸν πρόδηλον	κίνδυνον;	Καίτοι γέ πρώην ἀπετόλμησε λέγειν,
[190]	ἄρξαντας πόλιος πρῶτοι καταπαύειν Ἦρξαν,	κίνδυνον	σώμασιν ἀράμενοι. (Ὅτι τοὺς παρὰ
[160]	πόλιν, ἀλλὰ πρὸς οἰκίαν, ὅπου	κίνδυνος	πρόσεστιν; Ἀλλ' εἰ μέν που
[160]	προσεδέξατο διὰ τοὺς ἐπιφερομένους ἑαυτῷ	κινδύνους.	Εἶπάς τινα ἐνταῦθα λόγον, Δημόσθενες,
[180]	πολὺν ὑπομείναντες χρόνον καὶ μεγάλους	κινδύνους,	ἐπὶ τῷ Στρυμόνι ποταμῷ ἐνίκων
[220]	συμβουλεύειν, ἀποδρὰς δ' ἐκ τῶν	κινδύνων,	καὶ τὴν πόλιν ἀνηκέστοις κακοῖς
[230]	ὑπὸ τῶν νυνὶ παρόντων αὐτῷ	κινδύνων,	οὐκ αἰτούντων Ἀθηναίων, αὐτὸς ἑκὼν
[170]	πορίζεται, ἀλλ' ἐκ τῶν ὑμετέρων	κινδύνων.	(Περὶ δ' εὐγνωμοσύνην καὶ λόγου
[160]	ἀπετόλμα δὲ λέγειν ὡς οὐ	κινηθήσεται	ἐκ Μακεδονίας· ἀγαπᾷν γὰρ αὐτὸν
[100]	Ταύτην ποτὲ τὴν χώραν κατῴκησαν	Κιρραῖοι	καὶ Κραγαλίδαι, γένη παρανομώτατα, οἳ
[100]	αὐτοῖς ἀναιρεῖ ἡ Πυθία, πολεμεῖν	Κιρραίοις	καὶ Κραγαλίδαις πάντ' ἤματα καὶ
[120]	τόπον, καὶ κατέβημεν εἰς τὸ	Κιρραῖον	πεδίον, καὶ, τὸν λιμένα κατασκάψαντες
[110]	τοῖς Ἀμφικτύοσιν· ὑπόκειται γὰρ τὸ	Κιρραῖον	πεδίον τῷ ἱερῷ καὶ ἔστιν
[100]	(Ἔστι γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, τὸ	Κιρραῖον	ὠνομασμένον πεδίον, καὶ λιμὴν ὁ
[200]	καὶ διατετμηκότα τὴν πολιτείαν. Οὗτος	κλάει	μὲν ῥᾷον ἢ ἄλλοι γελῶσιν,
[150]	γυναῖκας, ὀψὲ μεταμανθάνοντας τὴν ἐλευθερίαν,	κλαίοντας,	ἱκετεύοντας ὑμᾶς, ὀργιζομένους οὐ τοῖς
[100]	τάλαντον δὲ ἐξ Ἐρετρίας παρὰ	Κλειτάρχου	τυράννου, τάλαντον δὲ ἐξ Ὠρεοῦ.
[100]	ἐπὶ τῷ ψηφίσματι πρὸς τῷ	κλέμματι,	γράψας, καὶ τὰ πέντε τάλαντα
[100]	τοῦ ψηφίσματος ἀνάγνωθι, καὶ τοῦ	κλέμματος	ἅψαι, ὃ ὑφείλετο ὁ μιαρὸς
[100]	δ' ὑμᾶς ἄπωθεν ἀπὸ τοῦ	κλέμματος,	καὶ ἀνακρεμάσας ἀπὸ τῶν ἐλπίδων,
[240]	μέν ποθ' ὑπέμεινας πρεσβευτὴς ὡς	Κλεοπάτραν,	τὴν Φιλίππου θυγατέρα, χειροτονεῖσθαι, συναχθεσθησόμενος
[150]	ἐπιλαβόμενος τῶν τριχῶν, ἀπομιμούμενος τὴν	Κλεοφῶντος	πολιτείαν, ὃς, ἐπὶ τοῦ πρὸς
[10]	γὰρ πάνυ τῶν ὑπευθύνων, ἐπαυτοφώρῳ	κλέπται	τῶν δημοσίων χρημάτων ὄντες ἐξελεγχόμενοι,
[200]	κακοῦργον ἄνθρωπον καὶ τεχνίτην λόγων,	κλέπτεις	τὴν ἀκρόασιν, βλάπτεις τὴν πόλιν,
[30]	χρήσονται τοῦ νόμου μέρει τινὶ	κλέπτοντες	τὴν ἀκρόασιν ὑμῶν, (καὶ παρέξονται
[140]	τοῖς ἐν Θήβαις, τοῖς ὀνόμασι	κλέπτων	καὶ μεταφέρων τὰ πράγματα, ὥσπερ
[140]	χώραις, καὶ τὰ στρατιωτικὰ χρήματα	κλέπτων,	καὶ τοὺς μυρίους ξένους ἐκμισθώσας
[90]	ἑώρακε, τούτων τὰ ὀνόματα λέγει,	κλέπτων	τὴν ἀκρόασιν, καὶ μιμούμενος τοὺς
[220]	Ἀθηναίοις ἐξελεγχθεὶς ὑπ' ἐμοῦ καὶ	κληθεὶς	ξενοκτόνος, οὐ τὸ ἀσέβημα ἠρνήσω,
[160]	τὴν πόλιν, ἀνατετμήκασί τινες τὰ	κλήματα	τὰ τοῦ δήμου, ὑποτέτμηται τὰ
[10]	τῷ δικαστηρίῳ (ἐπειδὴ καὶ αἱ	κληρωταὶ	ἀρχαὶ οὐκ ἀδοκίμαστοι, ἀλλὰ δοκιμασθεῖσαι
[20]	μὲν, καὶ πᾶσι φανερώτατον, οἱ	κληρωτοὶ	καὶ οἱ χειροτονητοὶ ἄρχοντες· δεύτερον
[30]	τοῦ δήμου κεχειροτονημένους καὶ τοὺς	κληρωτοὺς	ἄρχοντας, καταλείπονται, οὓς αἱ φυλαὶ
[10]	ἐπισχὼν, ἔξεισιν ἐκ τοῦ δικαστηρίου	κλοπῆς	ἕνεκα τὰς εὐθύνας ὠφληκώς· ὥστε
[190]	γνώσεσθε. (Ἀρχῖνος γὰρ, ὁ ἐκ	Κοίλης,	ἐγράψατο παρανόμων Θρασύβουλον τὸν Στειριέα,
[180]	καὶ νικήσας Ἀρχῖνος ὁ ἐκ	Κοίλης,	εἷς τῶν καταγαγόντων τὸν δῆμον·
[10]	κελεύει ὁ νόμος, οὐ τὰ	κοινὰ	διαχειρίσαντας, οὐδ' ἀπὸ τῶν ὑμετέρων
[150]	τοῦτον ἐάσετε πάλιν ἀπευθύνειν τὰ	κοινά;	(Ἵνα δ' εἴπω καὶ περὶ
[240]	ἐκφύγοι; (Ἐὰν τοὺς προκαταλαμβάνοντας τὰ	κοινὰ	καὶ φιλάνθρωπα τῶν ὀνομάτων, ἀπίστους
[10]	τῶν καὶ ὁπωσοῦν πρὸς τὰ	κοινὰ	προσεληλυθότων. (Διδάξω δ' ὑμᾶς, πρῶτον
[120]	αἰτεῖν τοὺς θεοὺς τἀγαθὰ καὶ	κοινῇ	καὶ ἰδία. (Σκοπεῖτε δή, ποίᾳ
[130]	(Ἡ δ' ἡμετέρα πόλις, ἡ	κοινὴ	καταφυγὴ τῶν Ἑλλήνων, πρὸς ἣν
[70]	Ἑλλήνων παράκλησιν, βουλεύσασθαι, ἔσται δὲ	κοινῇ	μετὰ τῶν Ἑλλήνων ἁπάντων. Νὺξ
[10]	οὐ μόνον ἰδίᾳ, ἀλλὰ καὶ	κοινῇ	τὰ γένη, Εὐμολπίδας καὶ Κήρυκας,
[0]	τοῦτον οἱ τὴν πολιτείαν οὐκέτι	κοινήν,	ἀλλ' ἰδίαν αὑτῶν, ἡγούμενοι εἶναι,
[250]	ὁμογνώμονες εἶναι τοῖς παραβαίνουσι τὴν	κοινὴν	εἰρήνην· ἐὰν δὲ τοὐναντίον τούτου
[140]	τὴν μὲν κατὰ θάλατταν ἐποίησε	κοινήν,	τὸ δ' ἀνάλωμα ἴδιον ὑμέτερον,
[250]	οὐκ ἀποπέμψεσθε τὸν ἄνθρωπον, ὡς	κοινὴν	τῶν Ἑλλήνων συμφοράν, ἢ συλλαβόντες
[210]	κατεγνωκότας ἀλλήλων μηδαμῶς ὑμεῖς οἱ	κοινοὶ	κριταὶ τῶν ἐγκλημάτων ἀπολύσητε. (Περὶ
[210]	προείπῃ, διαγιγνώσκειν. Ὃ δ' ἐστὶ	κοινὸν	καὶ δίκαιον κατ' ἀμφοτέρων αὐτῶν
[90]	τοῦτο ἅνθρωπος ἴδιον καὶ οὐ	κοινὸν	ποιεῖ· (οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι
[60]	δόγμα, τῖη ὀγδόῃ ἐπὶ δέκα,	κοινὸν	τῶν συμμάχων, οὗ τὰ κεφάλαια
[70]	Ἑλλήνων εὔνοιαν τῇ πόλει μετὰ	κοινοῦ	συνεδρίου κτώμενοι, ἵν' εἰ παραβαίνοιντο
[50]	προτέραν ἐκείνην εἰρήνην ποιήσασθαι μετὰ	κοινοῦ	συνεδρίου τῶν Ἑλλήνων, εἴ τινες
[60]	τῷ δήμῳ τοῦ μὴ μετὰ	κοινοῦ	συνεδρίου τῶν Ἑλλήνων ποιήσασθαι τὴν
[20]	προσῆλθε δὲ πρός τι τῶν	κοινῶν·	καὶ τοῦτον ἀποφέρειν κελεύει λόγον
[90]	ἄλλους τῶν Ἑλλήνων, οὓς βούλεσθαι	κοινωνεῖν	τῆς συντάξεως, ὡς οὔτε χρημάτων,
[140]	εἰς Θήβας, εἰς τὴν Καδμείαν,	κοινωνίαν	τῶν πράξεων τοῖς Βοιωτάρχαις συνθέμενος.
[250]	ἤδη τοῦ λόγου συνηγόρους τοὺς	κοινωνοὺς	τῶν δωροδοκημάτων αὑτῷ παρακαλῇ, ὑπολαμβάνετε
[0]	βεβαιοῦτε τῇ πόλει τὴν δημοκρατίαν,	κολάζετε	τοὺς ὑπεναντίως τῷ νόμῷ, καὶ
[20]	ἀδικῇ, ἀλλ' ἐάν τις ἐξαμαρτάνῃ,	κολάζουσιν·	οἱ δὲ ὑμέτεροι ῥήτορες τρυφῶσι.
[70]	(Ὑπόλοιπον δ' ἐστί μοι τὴν	κολακείαν	διεξελθεῖν. Δημοσθένης γὰρ, ἐνιαυτὸν βουλεύσας,
[70]	συρίττεσθαι διὰ τὴν ἀσχημοσύνην καὶ	κολακείαν.	Καὶ ὅτε ἀπῄεσαν εἰς Θήβας,
[160]	καὶ καταλλαγάς, καὶ πολλὴν τὴν	κολακείαν	πεποίηται. (Ἐκεῖθεν δὲ θεωρήσατε ὡς
[230]	κατέλυσαν τὸν δῆμον· ἔχαιρε γὰρ	κολακευόμενος·	ἔπειτ' αὐτὸν οὐχ οὓς ἐφοβεῖτο,
[70]	Ἀθηναῖοι, ὁ τηλικοῦτος τὸ μέγεθος	κόλαξ,	πρῶτος διὰ τῶν κατασκόπων, τῶν
[130]	διακείμενοι· πρῶτος μὲν, Θρασύβουλος ὁ	Κολλυτεύς,	ἀνὴρ ἐν Θήβαις πιστευθεὶς ὡς
[230]	σωφρονῶν οὐκ ἐδέξατο· ὁ δὲ	κομίζων	ἦν τὸ χρυσίον καιρὸς, καὶ
[250]	πατέρες ὑμῶν Ἄρθμιον τὸν Ζελείτην,	κομίσαντα	εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ ἐκ
[250]	ἄρχουσιν, (ὑμεῖς δὲ Δημοσθένην, οὐ	κομίσαντα	εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ ἐκ
[100]	δ' ἀληθῆ λέγω, ἀφελὼν τὸν	κόμπον,	καὶ τὰς τριήρεις, καὶ τὴν
[230]	ἀφελὼν τὴν ἀλαζονείαν καὶ τὸν	κόμπον	τοῦ ψηφίσματος, ἅψαι τῶν ἔργων,
[50]	τὰ περὶ Μειδίαν, καὶ τοὺς	κονδύλους,	οὓς ἔλαβεν ἐν τῇ ὀρχήστρᾳ
[210]	ὥστε αὐτὸν οἶμαι τὰ τῶν	κονδύλων	ἴχνη τῶν Μειδίου ἔχειν ἔτι
[160]	μάχῃ, καὶ διέφθειραν τοὺς περὶ	Κόρραγον	στρατιώτας, Ἠλεῖοι δ' αὐτοῖς συμμετεβάλοντο
[250]	Σόλωνα μὲν, τὸν καλλίστοις νόμοις	κοσμήσαντα	τὴν δημοκρατίαν, ἄνδρα φιλόσοφον καὶ
[180]	Οὕτως οὐδὲν ἀεικὲς Ἀθηναίοισι καλεῖσθαι	Κοσμητὰς	πολέμου τ' ἀμφὶ καὶ ἠνορέης.
[180]	Ὅμηρος ἔφη Δαναῶν πύκα χαλκοχιτώνων	Κοσμητῆρα	μάχης ἔξοχον ἄνδρα μολεῖν. Οὕτως
[120]	τοὺς Ἀμφισσέας, καὶ στρατηγὸν εἵλοντο	Κόττυφον	τὸν Φαρσάλιον, τὸν τότε τὰς
[120]	ἀπολέσθαι. (Τῇ δὲ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ	Κόττυφος,	ὁ τὰς γνώμας ἐπιψηφίξων, ἐκκλησίαν
[80]	εἰς Ταμύνας παρήλθομεν, καὶ τὸ	Κοτύλαιον	ὀνομαζόμενον ὄρος ὑπερεβάλομεν, ἐνταῦθα Καλλίας
[100]	τὴν χώραν κατῴκησαν Κιρραῖοι καὶ	Κραγαλίδαι,	γένη παρανομώτατα, οἳ εἰς τὸ
[100]	ἡ Πυθία, πολεμεῖν Κιρραίοις καὶ	Κραγαλίδαις	πάντ' ἤματα καὶ πάσας νύκτας,
[0]	δὲ τῶν ῥητόρων ἀκοσμίας οὐκέτι	κρατεῖν	δύνανται, οὔθ' οἱ νόμοι, οὔθ'
[180]	ἀμφὶ ῥοάς, Λιμόν τ' αἴθωνα	κρατερόν	τ' ἐπάγοντες Ἄρηα Πρῶτοι δυσμενέων
[80]	ἐν Ταμύναις, ἐκ παρατάξεως μάχῃ	κρατήσαντες,	ἀφεῖσαν ὑποσπόνδους τοὺς πολεμίους, ἐκινδύνευσεν
[170]	ὁ στέφανος ἐδίδοτο μὴ τῷ	κρατίστῳ,	ἀλλὰ τῷ διαπραξαμένῳ; Οὐδεὶς ἄν
[130]	οὐκ ἦλθεν εἰς τὴν τῶν	κρατουμένων	χώραν, ὅτι οὐκ ἦν αὐτῷ
[130]	δόξῃ, καὶ ἐν τῇ τοῦ	κρατοῦντος	καὶ προηδικημένου μετριότητι κριθησόμενοι; (Ἡ
[130]	ἀλειτήριε; Εἰ γὰρ ὁ μὲν	κρατῶν	οὐκ ἦλθεν εἰς τὴν τῶν
[120]	καὶ μετέστην ἐκ τοῦ συνεδρίου,	κραυγὴ	πολλὴ καὶ θόρυβος ἦν τῶν
[210]	τί τὰ δάκρυα; Τίς ἡ	κραυγή;	Τίς ὁ τόνος τῆς φωνῆς;
[10]	εὖ προκατειληφότος τοῦ νομοθέτου, εὕρηνται	κρείττονες	λόγοι τῶν νόμων, οὓς εἰ
[160]	τοῦτον οὐ προὔδοτε, οὐδ' εἰάσατε	κριθῆναι	ἐν τῷ τῶν Ἑλλήνων συνεδρίῳ·
[130]	τοῦ κρατοῦντος καὶ προηδικημένου μετριότητι	κριθησόμενοι;	(Ἡ δ' ἡμετέρα πόλις, ἡ
[50]	λόγος γίγνεται, καὶ ὑμῖν ἀκούσασι	κρῖναι	εὐμαθής· δεῖ γὰρ δή που
[240]	αὐτοὺς τὸν βίον ποιεῖσθαι, τί	κρινεῖτε.	(Εὖ γὰρ ἴστε, ὅτι οὐχ
[250]	τὰς φιλοτιμίας μὴ νέμετε, ἀλλὰ	κρίνετε,	καὶ τὰς δωρεὰς εἰς βελτίω
[50]	οὐκ ὤκνησεν ἀπ' εἰσαγγελίας αὐτοῦ	κρινομένου	περὶ θανάτου κατήγορος γενέσθαι; Ἢ
[240]	ὀνομάζεται. (Ὡς οὖν μὴ μόνον	κρίνοντες,	ἀλλὰ καὶ θεωρούμενοι, οὕτω τὴν
[0]	ἐκ τῶν ψηφισμάτων μετ' ὀργῆς	κρίνουσιν,	σεσίγηται μὲν τὸ κάλλιστον καὶ
[230]	μὴ δικαίως τοὺς κυκλίους χοροὺς	κρίνωσι,	ζημιοῦτε· αὐτοὶ δὲ, οὐ κυκλίων
[0]	πόλις ἄριστα διοικεῖσθαι, αἵ τε	κρίσεις	ἐλάχισται γίγνεσθαι· (ἐπειδὴ δὲ πάντα,
[0]	καὶ δυναστείας ἑαυτοῖς περιποιοῦντες, (τὰς	κρίσεις	τὰς μὲν ἐκ τῶν νόμων
[210]	καταμέμφεται, καὶ κατὰ τῆσδε τῆς	κρίσεως,	εὐθὺς ἀρχόμενος τοῦ λόγου, φέρει
[0]	πάρεισι καὶ ἐπακούουσι τῆσδε τῆς	κρίσεως,	οἱ δὲ ἄπεισιν ἐπὶ τῶν
[50]	ἐπιμελὲς γέγονεν ἐπακούειν τῆσδε τῆς	κρίσεως	(ὁρῶ δὲ οὐκ ὀλίγους παρόντας,
[60]	ἐγράφη παρανόμων. Ἧκον οἱ τῆς	κρίσεως	χρόνοι. Κατηγόρει μὲν Λυκῖνος ὁ
[170]	ἐγένετο, θανάτου καταγνωσθέντος αὐτοῦ, τὴν	κρίσιν	οὐχ ὑπομείνας, καὶ ἀφικνεῖται εἰς
[190]	δικασταὶ ἐνίοτε ὧν μέν εἰσι	κριταὶ,	ἐπιλανθάνονται, ὧν δ' οὐκ εἰσ´
[50]	δ' ἡμῖν ἔσεσθε τῶν λόγων	κριταί.	(Ἔχει δ' οὕτως. Ἐγὼ τὸν
[230]	αὐτοὶ δὲ, οὐ κυκλίων χορῶν	κριταὶ	καθεστηκότες, ἀλλὰ νόμων καὶ πολιτικῆς
[210]	ἀλλήλων μηδαμῶς ὑμεῖς οἱ κοινοὶ	κριταὶ	τῶν ἐγκλημάτων ἀπολύσητε. (Περὶ δὲ
[230]	σύνιστε, στεφανώσετε; Καὶ τοὺς μὲν	κριτὰς	τοὺς ἐκ τῶν Διονυσίων, ἐὰν
[80]	περὶ τῶν ἐγκλημάτων, οὐκ εἶναι	κριτὴν	ἴσον ἡμῖν ἔφη καὶ Φιλίππῳ.
[230]	ἐκ τοῦ δικαστηρίου ὁ τοιοῦτος	κριτὴς,	ἑαυτὸν μὲν ἀσθενῆ πεποιηκώς, ἰσχυρὸν
[130]	τεῖχος, Ἢ νέας ἐν πόντῳ	Κρονίδης	ἀποτείνυται αὐτῶν. (Ἐὰν δὲ, περιελόντες
[130]	δ' οὐρανόθεν μέγ' ἐπήγαγε πῆμα	Κρονίων,	Λοιμὸν ὁμοῦ καὶ λιμόν· ἀποφθινύθουσι
[110]	τῶν Θωκέων, συμμαχίας, ἣν ὁ	Κρωβύλος	ἐκεῖνος ἔγραψε, καὶ ἄλλα πολλὰ
[40]	στεφάνους καὶ κηρύγματα, ψευδῆ φιλοτιμίαν	κτᾶται,	προσαπείπῃ δ' ἐν τῷ νόμῳ,
[130]	ἀφροσύνην οὐκ ἀνθρωπίνως, ἀλλὰ δαιμονίως	κτησάμενοι;	Λακεδαιμόνιοι δ' οἱ ταλαίπωροι, προσαψάμενοι
[120]	ψυχῇ, ποίοις ὄμμασι, τίνα τόλμαν	κτησάμενοι,	τὰς ἱκετείας ποιήσεσθε, τούτους παρέντες
[20]	περαιτέρω δείξαιμι, δικαίως ἂν ἁλίσκοιτο	Κτησιφῶν·	αἱρεῖ γὰρ αὐτὸν οὐχ ἡ
[50]	δή που τὴν γραφὴν ἁλώσεται	Κτησιφῶν·	ἅπαντες γὰρ ἀπαγορεύουσιν οἱ νόμοι
[230]	τοὺς ῥήτορας τοὺς φαύλους ἔτρεπον·	Κτησιφῶν	δ' ὑμᾶς οἴεται δεῖν ἀφελόντας
[30]	δήμου στεφανούμενον, ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ·	Κτησιφῶν	δὲ ἐν τῷ θεάτρῳ, οὐ
[10]	αἰσχύνεται δὲ ἐφ' οἷς ἡμάρτηκε.	Κτησιφῶν	δέ, ὦ Ἀθηναῖοι, ὑπερπηδήσας τὸν
[180]	ΦΥΛΗΣ (Παρανάγνωθι καὶ ὃ γέγραφε	Κτησιφῶν	Δημοσθένει, τῷ τῶν μεγίστων κακῶν
[20]	εὐθύνας δῷ, στεφανοῦν, ὁ δὲ	Κτησιφῶν	Δημοσθένην, τὸν συλλήβδην ἁπάσας τὰς
[0]	οὓς τὸ ψήφισμα τυγχάνει γεγραφὼς	Κτησιφῶν,	διὰ βραχέων εἰπεῖν βούλομαι. Ἐν
[240]	σωφρονῇς, ἀποστήσῃ· ποιήσῃ δέ, ὦ	Κτησιφῶν,	διὰ σαυτοῦ τὴν ἀπολογίαν. Οὐ
[200]	Ἐγὼ προερῶ. Ἐπειδὰν, προελθὼν ἐνταυθοῖ,	Κτησιφῶν	διεξέλθῃ πρὸς ὑμὰς τοῦτο δὴ
[90]	πλεονεξίας, Δημοσθένης δέ, ὃν ἐπαινεῖ	Κτησιφῶν,	δωροδοκίας, ὥστε τὰς ἐξ Ὠρεοῦ
[100]	καὶ ἀνόσιος ἄνθρωπος, ὅν φησι	Κτησιφῶν	καὶ ἐν τῷδε τῷ ψηφίσματι
[240]	αὐτῶν θεωρῆσαι. Εἰ γὰρ τολμήσει	Κτησιφῶν	μὲν Δημοσθένην παρακαλεῖν λέξοντα εἰς
[210]	μὲν τὴν γραφὴν φεύγων ἐστὶ	Κτησιφῶν;	Ὁ δὲ ἀγὼν οὐκ ἀτίμητος·
[240]	δέδωκε πονηρὸς καὶ πορνοβοσκός, ὥσπερ	Κτησιφῶν;	Οἱ δέ γε ἄλλοι πεπαίδευνται.
[50]	καὶ λίαν ὁμολογούμενα. Καίτοι, ὦ	Κτησιφῶν,	ὅτῳ τὰ μέγιστα τῶν αἰσχρῶν
[210]	ψευδεῖς λέγοντες. (Ὁ μὲν γὰρ	Κτησιφῶν	οὐ τὸ καθ' ἑαυτόν φησι
[20]	περὶ τούτου Δημοσθένης μὲν καὶ	Κτησιφῶν	πολὺν ποιήσονται λόγον· ὁ δέ
[30]	οὖν νομοθέτης οὕτως· ὁ δὲ	Κτησιφῶν	πῶς; Ἀναγίγνωσκε τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ.
[90]	ὡς αὐτὸς προσποιεῖται, ὅν φησι	Κτησιφῶν	τὰ βέλτιστα λέγειν, ἀπέδοτο μὲν
[30]	τὸν νόμον φήσουσι γεγραφέναι τὸν	Κτησιφῶντα.	(Ἐγὼ δὲ πρὸς τὰς τούτων
[190]	καὶ νυνὶ μέγα φρονεῖν ἀκούω	Κτησιφῶντα.	(Ἐτόλμα δ' ἐν ὑμῖν ποτε
[0]	καὶ τῶν νόμων, ἐὰν ἐξελέγξω	Κτησιφῶντα,	καὶ παράνομα γεγραφότα, καὶ ψευδῆ,
[20]	τούτων ὑμῖν αὐτὸν Δημοσθένην καὶ	Κτησιφῶντα	μάρτυρας παρέξομαι. Ἐπὶ γὰρ Χαιρώνδου
[200]	μηδεὶς καταλογιζέσθω, ὃς ἂν, ἐπανερομένου	Κτησιφῶντος,	εἰ καλέσοι Δημοσθένην, πρῶτος ἀναβοήσῃ,
[210]	θαρρεῖν φησι, τὴν δὲ τοῦ	Κτησιφῶντος	πονηρίαν καὶ πορνοβοσκίαν ἰσχυρῶς δεδιέναι.
[0]	~Κατὰ	Κτησιφῶντος.	(Τὴν μὲν παρασκευὴν ὁρᾶτε, ὦ
[100]	Δημοσθένους πολιτευμάτων, φανερὰ δὲ κατηγορία	Κτησιφῶντος.	Τὸν γὰρ οὕτως αἰσχρῶς δωροδοκοῦντα
[210]	ἀλλὰ πρόσοδον κέκτηται. (Περὶ δὲ	Κτησιφῶντος	τοῦ γράψαντος τὴν γνώμην βραχέα
[70]	τῇ πόλει μετὰ κοινοῦ συνεδρίου	κτώμενοι,	ἵν' εἰ παραβαίνοιντο αἱ συνθῆκαι,
[110]	ἑλόντες, Πρίν γε θεοῦ τεμένει	κυανώπιδος	Ἀμφιτρίτης Κῦμα ποτικλύζῃ κελαδοῦν ἱεραῖσιν
[230]	Διονυσίων, ἐὰν μὴ δικαίως τοὺς	κυκλίους	χοροὺς κρίνωσι, ζημιοῦτε· αὐτοὶ δὲ,
[230]	κρίνωσι, ζημιοῦτε· αὐτοὶ δὲ, οὐ	κυκλίων	χορῶν κριταὶ καθεστηκότες, ἀλλὰ νόμων
[160]	ἢ θαύματα; Καὶ πάλιν, ὅτε,	κύκλῳ	περιδινῶν σεαυτὸν ἐπὶ τοῦ βήματος
[110]	γε θεοῦ τεμένει κυανώπιδος Ἀμφιτρίτης	Κῦμα	ποτικλύζῃ κελαδοῦν ἱεραῖσιν ἐπ' ἀκταῖς.
[250]	τὸν Ὀλύμπιον, οὐχ ὗς ἀγρίους	κυνηγετῶν,	οὐδὲ τῆς τοῦ σώματος εὐεξίας
[20]	ἐκεῖ σκυθρωπὸν καὶ τῶν μεγίστων	κυρίαν	ἄγει ὑπὸ τὴν ὑμετέραν ψῆφον.
[80]	ἡμέρας διελθεῖν, ὑποσπόνδους Θηβαίους ἀφήκατε,	κύριοι	τῆς Εὖβοίας γενόμενοι, καὶ τάς
[30]	ὥστ' ἀκύρους νόμους ἐν τοῖς	κυρίοις	ἀναγεγράφθαι, καὶ δύο περὶ μιᾶς
[30]	νόμῳ, ἢ ἂκυρος ἐν τοῖς	κυρίοις,	ἢ εἴπου εἰσὶ νόμοι πλείους
[140]	παρὰ τὸν γενόμενον πόλεμον, μὴ	κύριον	γενέσθαι Στρατοκλέα τὸν ὑμέτερον στρατηγὸν
[130]	δυομένου, νῦν οὐ περὶ τοῦ	κύριος	ἑτέρων εἶναι διαγωνίζεται, ἀλλ' ἤδη
[120]	ὀνόματι, ἀλλὰ τῷ ἔργῳ αἰσχρῶς.	Κωλύει	γὰρ εἰς τὸν σύλλογον τὸν
[220]	ἀποδοῖτο, τοὺς δ' εὖ φρονοῦντας	κωλύοι	διαβάλλων συμβουλεύειν, ἀποδρὰς δ' ἐκ
[90]	ἦν ἐσόμενον, εἰ μὴ ὑμεῖς	κωλύσετε.	(Ταῦτα διανοηθείς, ἀποστέλλει δεῦρο πρέσβεις
[160]	Περραιβοὺς ἀφιστάναι. Σὺ γὰρ ἂν	κώμην	ἀποστήσειας; Σὺ γὰρ ἂν προσέλθοις