Paragraphes
[140]	τὴν ἡγεμονίαν, τὴν μὲν κατὰ	θάλατταν	ἐποίησε κοινήν, τὸ δ' ἀνάλωμα
[80]	οὔτ' ἐκ γῆς, οὔτ' ἐκ	θαλάττης,	συναγείρας ἐξ ἁπάσης τῆς Εὐβοίας
[180]	μὲν γὰρ ἦν ὁ τοῦ	θαλλοῦ	στέφανος τίμιος, νυνὶ δὲ καὶ
[170]	πολέμιος ἂν εἴη τῷ δήμῳ	(θάνατον	γὰρ αὐτοῦ τῶν προγόνων κατέγνωτε)
[240]	τῆς ἀρετῆς ἆθλον μὲν τὸν	θάνατον	κείμενον, τὴν δὲ μνήμην ἐπιλείπουσαν.
[250]	ἐστιν ἐκ τῶν νόμων ζημία	θάνατος,	ταῦτά τινες οὐκ ἐξαρνοῦνται πράττειν,
[170]	εἰσαγγελίας ἐκ τῆς πόλεως ἐγένετο,	θανάτου	καταγνωσθέντος αὐτοῦ, τὴν κρίσιν οὐχ
[50]	ἀπ' εἰσαγγελίας αὐτοῦ κρινομένου περὶ	θανάτου	κατήγορος γενέσθαι; Ἢ ταῦτα ἤδη
[250]	τῆς ἐξ Ἀρείου Πάγου βουλῆς	θανάτῳ	ἐζημιώθη. Ἕτερος δ' ἰδιώτης ἐκπλεύσας
[220]	τῇ σαυτοῦ χειρί, ἔγραψας αὐτὸν	θανάτῳ	ζημιῶσαι· καὶ παρὰ τῷ αὐτῷ
[240]	τοῦτο πράξασαν χωρὶς τοῦ σώματος	θάπτομεν·	(Δημοσθένην δέ, ὦ Ἀθηναῖοι, τὸν
[20]	παρέξομαι. Ἐπὶ γὰρ Χαιρώνδου ἄρχοντος,	θαργηλιῶνος	μηνὸς δευτέρᾳ φθίνοντος, ἐκκλησίας οὔσης,
[210]	Δημοσθένης, εἰς αὑτὸν μὲν ἀποβλέπων,	θαρρεῖν	φησι, τὴν δὲ τοῦ Κτησιφῶντος
[160]	φόβος τις, ἀποδράσῃ· ἂν δὲ	θαρρήσωμεν,	δωρεὰς αἰτήσεις, καὶ χρυσοῖς στεφάνοις
[200]	μεθ' ὅρκων ἀξιοῦντι πιστεύεσθαι, δυοῖν	θάτερον	ὑπάρξαι δεῖ, ὧν οὐδέτερόν ἐστι
[140]	τἀδικήματα αὐτοῦ ἀκούειν, ὥστε οὐ	θαυμάζετε.	Δεῖ δὲ οὐχ οὕτως, ἀλλ'
[230]	ἀφέλῃ, τὸ λοιπὸν οὐδέν ἐστιν.	~Θαυμάζω	δ' ἔγωγε ὑμῶν, ὦ Ἀθηναῖοι,
[230]	περὶ τὰ τείχη καλῶς ἐτάφρευσε,	θαυμάζω	σου· τοῦ γὰρ ταῦτ' ἐξεργασθῆναι
[200]	πάντων προχειρότατα ἀνθρώπων. Οὐκ ἂν	θαυμάσαιμι	δὲ εἰ, μεταβαλλόμενος, τοῖς ἔξω
[170]	γὰρ καὶ δειλίας γραφαί. Καίτοι	θαυμάσειεν	ἄν τις ὑμῶν, εἰ εἰσὶ
[150]	τὴν ἐν τοῖς λόγοις τόλμαν	θαυμασιώτατε,	ἐπιχειρήσεις ἐθελήσεις αὐτίκα μάλα, βλέπων
[80]	Σπεύδων δ' εἰπεῖν περὶ τῆς	θαυμαστῆς	συμμαχίας τῆς τῶν Θηβαίων, ἵνα
[160]	ἐστιν, ὦ κίναδος, ῥήματα ἢ	θαύματα;	Καὶ πάλιν, ὅτε, κύκλῳ περιδινῶν
[40]	τοῦ τρόπου συνέβαινε τοὺς μὲν	θεατὰς,	καὶ τοὺς χορηγοὺς, καὶ τοὺς
[40]	ἡ ἐκκλησία ἠνωχλεῖτο, ἀλλὰ τὸ	θέατρον)	οὔτ' ἐναντίον τοῖς πρότερον κειμένοις
[70]	ἡγεῖτο τοῖς πρέσβεσιν εἰς τὸ	θέατρον,	ὥστε καὶ συρίττεσθαι διὰ τὴν
[40]	τὸν ἀλλότριον στέφανον ἐν τῷ	θεάτρῳ,	ἐὰν μὴ ψηφίσηται ὁ δῆμος,
[30]	τοῦ στεφάνου τραγῳδοῖς ἐν τῷ	θεάτρῳ,	ἐὰν ψηφίσηται ὁ δῆμος· κατὰ
[150]	παιδευθεὶς ἐλευθερίως, ἀναμνησθεὶς ἐν τῷ	θεάτρῳ	ἐκεῖνό γε, εἰ μηδὲν ἕτερον,
[150]	τῷ δικαστηρίῳ, ἀλλ' ἐν τῷ	θεάτρῳ,	καὶ νομίσαθ' ὁρᾷν προϊόντα τὸν
[40]	οἱ περὶ τῶν ἐν τῷ	θεάτρῳ	κηρυγμάτων. Γιγνομένων γὰρ τῶν ἐν
[40]	τοὺς δὲ ἀνακηρυττομένους ἐν τῷ	θεάτρῳ	μείζονως τιμᾶσθαι τῶν ὑπὸ τοῦ
[40]	μήτ' οἰκέτην ἀπελευθεροῦν ἐν τῷ	θεάτρῳ,	μήθ' ὑπὸ τῶν φυλετῶν ἢ
[240]	κηρύγματα. Κηρύττεταί τις ἐν τῷ	θεάτρῳ,	ὅτι στεφανοῦται ἀρετῆς ἕνεκα, καὶ
[30]	μηδαμοῦ· Κτησιφῶν δὲ ἐν τῷ	θεάτρῳ,	οὐ τοὺς νόμους μόνον ὑπερβάς,
[210]	στεφάνων καὶ κηρυγμάτων ἐν τῷ	θεάτρῳ	παρὰ τοὺς νόμους· (ὃν ἐχρῆν,
[180]	ὅταν τὴν ἀνάρρησιν ἐν τῷ	θεάτρῳ	ποιῆται πρὸς τοὺς Ἕλληνας. Μὴ
[40]	τὸν κήρυκα ἀναγορεύειν ἐν τῷ	θεάτρῳ	πρὸς τοὺς Ἕλληνας, ὅτι στεφανοῖ
[200]	τῇ ἐκκλησίᾳ, ἀλλ' ἐν τῷ	θεάτρῳ	τὴν ἀνάρρησιν γίγνεσθαι, οὐδ' ἐκκλησιαζόντων
[40]	στέφανον, ὃς ἂν ἐν τῷ	θεάτρῳ	τῷ ἐν ἄστει ἀναρρηθῇ, ἱερὸν
[50]	τῷ δήμῳ πεπολιτεῦσθαι· κἂν μὴ	θέλω	ἀποκρίνασθαι· ἀλλ' ἐγκαλύπτωμαι καὶ ἀποδιδράσκω,
[50]	διαιρῇ, (κἂν ὅ τε θεοὶ	θέλωσι,	καὶ οἱ δικασταὶ ἐξ ἴσου
[250]	κεκτημένον, χρυσῷ στεφάνῳ μέλλετε στεφανοῦν.	Θεμιστοκλέα	δὲ, καὶ τοὺς ἐν Μαραθῶνι
[60]	Μετὰ ταῦτα ἐπῄει ὁ χρόνος·	Θεμιστοκλῆς	ἄρχων. Ἐνταῦθ' εἰσέρχεται βουλευτὴς Δημοσθένης,
[180]	ὑμῖν ἀμείνων ἀνὴρ εἶναι δοκεῖ	Θεμιστοκλῆς,	ὁ στρατηγήσας ὅτ' ἐν τῇ
[80]	τολμᾷ γράφειν, καὶ πάλιν ὑπὸ	Θεμίσωνος	τοῦ Ἐρετριέως, ὃς ἡμῶν, εἰρήνης
[130]	ὀρθῶς βουλευσάμενοι, ἀλλὰ τήν γε	θεοβλάβειαν	καὶ τὴν ἀφροσύνην οὐκ ἀνθρωπίνως,
[50]	ὅσους διαιρῇ, (κἂν ὅ τε	θεοὶ	θέλωσι, καὶ οἱ δικασταὶ ἐξ
[130]	ἐγένετο, ὅς, ὦ γῆ, καὶ	θεοὶ,	καὶ δαίμονες, καὶ ἄνθρωποι ὅσοι
[190]	ἐν τοιαύτῃ πόλει, ἣν οἱ	θεοὶ	καὶ οἱ νόμοι σῴζουσι, τολμᾷ
[130]	οὐ προύλεγον, οὐ προεσήμαινον οἱ	θεοὶ	φυλάξασθαι, μόνον οὐκ ἀνθρώπων φωνὰς
[0]	πεπιστευκὼς ἥκω, πρῶτον μὲν, τοῖς	θεοῖς,	δεὺτερον δὲ, τοῖς νόμοις καὶ
[120]	Ἀμφισσεῖς ὑπὲρ ὧν εἰς τὸν	θεὸν,	καὶ τὴν γῆν τὴν ἱερὰν,
[130]	πέμπειν εἰς Δελφοὺς ἐπερησομένους τὸν	θεὸν	ὅ τι χρὴ πράττειν; Δημοσθένης
[100]	ἐναγεῖς κατὰ τὴν μαντείαν τοῦ	θεοῦ·	(Καὶ συναθροίσαντες δύναμιν πολλὴν τῶν
[110]	ἀληθῆ λέγω, ἀνάγνωθι τὴν τοῦ	θεοῦ	μαντείαν, ἀκούσατε τῆς ἀρᾶς, ἀναμνήσθητε
[120]	τῆς ἀρᾶς, οὐδὲ τῆς τοῦ	θεοῦ	μαντείας. (Ἡμεῖς μὲν οὖν, ὦ
[110]	ἐρείψετε πύργον ἑλόντες, Πρίν γε	θεοῦ	τεμένει κυανώπιδος Ἀμφιτρίτης Κῦμα ποτικλύζῃ
[110]	ἐκέλευον αὐτοῖς τὴν μαντείαν τοῦ	θεοῦ,	τὸν ὅρκον τῶν προγόνων, τὴν
[50]	μὲν σωτηρίας τῇ πόλει τοὺς	θεοὺς	αἰτίους γεγενημένους, καὶ τοὺς φιλανθρώπως
[120]	τὴν ἡμετέραν τὰ πρὸς τοὺς	θεοὺς	ἀφοσιῶ· ὑμεῖς δ' ὑπὲρ ὑμῶν
[10]	εὐχὰς ὑπὲρ ὑμῶν πρὸς τοὺς	θεοὺς	εὐχομένους, καὶ οὐ μόνον ἰδίᾳ,
[200]	ἐστι Δημοσθένει ὑπάρχον, ἢ τοὺς	θεοὺς	καινούς, ἢ τοὺς ἀκροατὰς μὴ
[220]	γραφὴν ἀπήνεγκα, (καὶ, νὴ τοὺς	θεοὺς	Ὀλυμπίους, ὧν ἐγὼ πυνθάνομαι Δημοσθένην
[120]	θύματα, μέλλετε δ' αἰτεῖν τοὺς	θεοὺς	τἀγαθὰ καὶ κοινῇ καὶ ἰδία.
[180]	Δημοσθένει; (Ἀλλ' ἔγωγε, μὰ τοὺς	θεοὺς	τοὺς Ὀλυμπίους, οὐδ' ἐν ταῖς
[110]	τῶν Ἀμφισσέων ἀσεβείας. Ἐπὶ γὰρ	Θεοφράστου	ἄρχοντος, ἱερομνήμονος ὄντος Διογνήτου Ἀναφλυστίου,
[110]	Ἀμφισσεῖς, ὑποπεπτωκότες τότε καὶ δεινῶς	θεραπεύοντες	τοὺς Θηβαίους, εἰσέφερον δόγμα κατὰ
[230]	ἐπεισαγόντων, ποιήσειεν ἐν τραγῳδίᾳ τὸν	Θερσίτην	ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων στεφανούμενον, οὐδεὶς
[10]	φήσουσιν ἐκείνας εἶναι, ἃς οἱ	θεσμοθέται	ἀποκληροῦσιν ἐν τῷ Θησείῳ, κἀκείνας
[30]	καταστήσαντι, ἀλλὰ διαρρήδην προστέτακται τοῖς	θεσμοθέταις	καθ' ἕκαστον ἐνιαυτὸν διορθοῦν ἐν
[40]	ἐξ ἀνάγκης, οἶμαι, τῶν μὲν	θεσμοθετῶν	ἐξευρόντων, τῶν δὲ πρυτάνεων ἀποδόντων
[190]	Ἀθηναίων, οἵ ποτε τοὺς ἀδίκοις	Θεσμοῖς	ἄρξαντας πόλιος πρῶτοι καταπαύειν Ἦρξαν,
[80]	στεφανώσας τοὺς μετὰ Ἀριστοδήμου εἰς	Θετταλίαν	καὶ Μαγνησίαν παρὰ τὰς τῆς
[140]	ἐπειδὴ Φίλιππος, αὐτῶν ἀφελόμενος Νίκαιαν,	Θετταλοῖς	παρέδωκε, καὶ τὸν πόλεμον, ὃν
[160]	Ὀμολογῶ τὰ Λακωνικὰ συστήσασθαι, ὁμολογῶ	Θετταλοὺς	καὶ Περραιβοὺς ἀφιστάναι. Σὺ γὰρ
[160]	ἑαυτοῦ ἀνανδρίας. (Ἤδη δ' ἐψηφισμένων	Θετταλῶν	ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τὴν ἡμετέραν πόλιν,
[120]	θύοντας καὶ τοὺς χρωμένους τῷ	θεῷ.	Ἐνταῦθ' ἤδη πολλαὶ μὲν τῶν
[120]	τὸν αὐτὸν τόπον βοηθήσοντας τῷ	θεῷ	καὶ τῇ γῇ τῇ ἱερᾷ·
[100]	ἄλλῳ ἐπιτρέψειν, ἀλλὰ βοηθήσειν τῷ	θεῷ	καὶ τῇ γῇ τῇ ἱερᾷ,
[120]	κατὰ τὸν ὅρκον καὶ τῷ	θεῷ,	καὶ τῇ γῇ τῇ ἱερᾷ,
[120]	ἐν ῥητῷ χρόνῳ προεῖπον τῷ	θεῷ	καταθεῖναι, καὶ τοὺς μὲν ἐναγεῖς
[100]	Ἀμφικτύονες, μαντείαν ἐμαντεύσαντο παρὰ τῷ	θεῷ,	τίνι χρὴ τιμωρίᾳ τοὺς ἀνθρώπους
[120]	οὔτε τὰ χρήματα ἐξέτινον τῷ	θεῷ,	τούς τ' ἐναγεῖς κατήγαγον, καὶ
[150]	τάξιν. (Μὴ, πρὸς Διὸς καὶ	θεῶν,	ἱκετεύω ὑμᾶς, ὦ Αθηναῖοι, μὴ
[70]	τὴν Φιλίππου τελευτήν, τῶν μὲν	θεῶν,	συμπλάσας ἑαυτῷ ἐνύπνιον, κατεψεύσατο, ὡς
[130]	πόλιν ἑώρακα ὑπὸ μὲν τῶν	θεῶν	σῳζομένην, ὑπὸ δὲ τῶν ῥητόρων
[120]	τοὺς Σκύθας στρατείας, τῶν μὲν	θεῶν	τὴν ἡγεμονίαν τῆς εὐσεβείας ἡμῖν
[80]	(Καὶ, εἰ μὴ πρῶτον μὲν	θεῶν	τις ἔσωσε τὸ στρατόπεδον, ἔπειθ'
[60]	μετρίαν δέησιν· ἐπινεύσατέ μοι, πρὸς	θεῶν,	τὸν πρῶτον τῶν τεττάρων καιρῶν
[170]	μέμνησθε· ὅταν φῇ δημοτικὸς εἶναι,	θεωρεῖτ'	αὐτοῦ μὴ τὸν λόγον, ἀλλὰ
[240]	ἐστὶ καὶ τὴν ἀπαιδευσίαν αὐτῶν	θεωρῆσαι.	Εἰ γὰρ τολμήσει Κτησιφῶν μὲν
[160]	ὑμεῖς δ' ἀντιθέντες ἑκάτερα τούτων,	θεωρήσατ'	αὐτόν, μὴ ὁποτέρου τοῦ λόγου,
[250]	οὐ ληρῶ, ἐκεῖθεν τὸν λόγον	θεωρήσατε.	Ἐγένετό τις (ἄχθομαι δὲ πολλάκις
[160]	τὴν κολακείαν πεποίηται. (Ἐκεῖθεν δὲ	θεωρήσατε	ὡς ὅμοιόν ἐστι τὸ πρᾶγμα
[20]	ἄρχων μὲν τὴν ἐπὶ τὸ	θεωρικὸν	ἀρχὴν, ἄρχων δὲ τὴν τῶν
[20]	πίστιν ὑμῖν, οἱ ἐπὶ τὸ	θεωρικὸν	κεχειροτονημένοι ἦρχον μὲν, πρὶν ἢ
[20]	τὴν ἀρχὴν τὴν ἐπὶ τῶν	θεωρικῶν·	ὅτι μεσοῦντα τὴν ἀρχὴν ἔγραψεν
[240]	μὴ μόνον κρίνοντες, ἀλλὰ καὶ	θεωρούμενοι,	οὕτω τὴν ψῆφον φέρετε, εἰς
[160]	αὐτὸς οὐκ ἔχων αἷμα, καὶ	θεωρῶν	τὸν Ἀλέξανδρον οὐκ ἐκ τῆς
[130]	τὸ ἐν Δελφοῖς ἱερὸν ἠλευθέρωσαν;	(Θῆβαι	δέ, Θῆβαι, πόλις ἀστυγείτων, μεθ'
[130]	Δελφοῖς ἱερὸν ἠλευθέρωσαν; (Θῆβαι δέ,	Θῆβαι,	πόλις ἀστυγείτων, μεθ' ἡμέραν μίαν
[80]	ἐπιλαθόμενοι, ἐπειδὴ διέβησαν εἰς Εὔβοιαν	Θηβαῖοι,	καταδουλώσασθαι τὰς πόλεις πειρώμενοι, ἐν
[130]	πρόσωπα τὰ ὑμέτερα, ὡς ἄρα	Θηβαῖοι	τὴν συμμαχίαν ὑμῖν ἐποιήσαντο, οὐ
[140]	μὲν τὴν Βοιωτίαν ἅπασαν ἐποίησε	Θηβαίοις,	γράψας ἐν τῷ ψηφίσματι, ἐάν
[140]	κίνδυνοι, τὸ δὲ τρίτον μέρος	Θηβαίοις,	δωροδοκῶν ἐφ' ἑκάστοις τούτων, καὶ
[90]	κἀκεῖθεν ἀποδράς, ὑπέβαλεν ἑαυτὸν φέρων	Θηβαίοις·	ἐγκαταλιπὼν δὲ κἀκείνους, καὶ πλείους
[130]	Θράσων ὁ Ἑρχιεύς, πρόξενος ὢν	Θηβαίοις·	(εἶτα Λεωδάμας ὁ Ἀχαρνεύς, οὐχ
[240]	μὲν πέντε ταλάντων, οἱ ξένοι	Θηβαίοις	τὴν ἄκραν οὐ παρέδοσαν; Διὰ
[140]	δεῖ ληρεῖν, ἄρδην φέρων ἀνέθηκε	Θηβαίοις·	ὥστε, παρὰ τὸν γενόμενον πόλεμον,
[80]	πρὶν τριάκονθ' ἡμέρας διελθεῖν, ὑποσπόνδους	Θηβαίους	ἀφήκατε, κύριοι τῆς Εὖβοίας γενόμενοι,
[80]	Φωκεῦσι πόλεις παραδόξως ἀναστάτους ἐποίησε,	Θηβαίους	δὲ, ὡς τόθ' ὑμῖν ἐδόκει,
[130]	κεκινδυνευκὼς ἐν τῇ πολιτείᾳ διὰ	Θηβαίους·	δημαγωγὸς Ἀριστοφῶν ὁ Ἀζηνιεύς, πλεῖστον
[250]	ἀποστῆσαι δὲ Ἀκαρνᾶνας, ἐκπλῆξαι δὲ	Θηβαίους	δημηγορήσας. Οἴεται γὰρ ὑμᾶς εἰς
[150]	ὑμᾶς πρέσβεις εἰς Θήβας, αἰτήσοντας	Θηβαίους	δίοδον ἐπὶ Φίλιππον. Ὑπεραισχυνθέντες δὲ
[110]	τότε καὶ δεινῶς θεραπεύοντες τοὺς	Θηβαίους,	εἰσέφερον δόγμα κατὰ τῆς ἡμετέρας
[150]	καὶ ἀνηκέστων κακῶν τοὺς ταλαιπώρους	Θηβαίους,	οὓς, φεύγοντας διὰ τοῦτον, ὑποδέδεχθε
[100]	καὶ οὐδαμῶς ἴσην τὴν πρὸς	Θηβαίους	συμμαχίαν γράψας. Ἄρξομαι δὲ ἀπὸ
[230]	παραλείπω· ὅταν δὲ τῆς πρὸς	Θηβαίους	συμμαχίας τὰς αἰτίας ἀνατιθῇς Δημοσθένει,
[140]	δ' ἔργῳ πολὺ μᾶλλον μισοῦντος	Θηβαίους,	ὡς αὐτὰ τὰ πράγματα δεδήλωκε
[150]	οἱ ἄρχοντες οἱ ἐν ταῖς	Θήβαις,	ἀλλὰ καὶ τοὺς στρατιώτας τοὺς
[150]	Φίλιππον. Ὑπεραισχυνθέντες δὲ οἱ ἐν	Θήβαις	ἄρχοντες, μὴ δόξωσιν ὡς ἀληθῶς
[130]	Θρασύβουλος ὁ Κολλυτεύς, ἀνὴρ ἐν	Θήβαις	πιστευθεὶς ὡς οὐδεὶς ἕτερος· πάλιν
[140]	βοηθεῖν Ἀθηναίους Βοιωτοῖς τοῖς ἐν	Θήβαις,	τοῖς ὀνόμασι κλέπτων καὶ μεταφέρων
[140]	καὶ τῶν ἀρχόντων τῶν ἐν	Θήβαις	φοβουμένων τὸν ἐπιόντα κίνδυνον εἰκότως
[140]	ἐάν τις ἀφιστῆται πόλις ἀπὸ	Θηβαίων,	βοηθεῖν Ἀθηναίους Βοιωτοῖς τοῖς ἐν
[90]	ἐπεστράτευον, ἥ τε Φιλίππου καὶ	Θηβαίων)	δεύτερον δ' ἧκον οἱ μισθοὶ
[90]	εἰς μέσον πίπτει τῆς τε	Θηβαίων	ἔχθρας καὶ τῆς Φιλίππου. Ἀπορῶν
[80]	τῆς θαυμαστῆς συμμαχίας τῆς τῶν	Θηβαίων,	ἵνα ἐφεξῆς λέγω, περὶ τῶν
[230]	Σὺ δὲ τὸ μὲν τῶν	Θηβαίων	ὄνομα, καὶ τὸ τῆς δυστυχεστάτης
[110]	ἐπίγραμμα· Ἀθηναῖοι ἀπὸ Μήδων καὶ	Θηβαίων,	ὅτε τἀναντία τοῖς Ἕλλησιν ἐμάχοντο.
[80]	ἐτείχισε, τῇ τῶν Εὐβοέων καὶ	Θηβαίων	συμμαχίᾳ. Ἀλλά, ὦ Ἀθηναῖοι, περὶ
[230]	δὲ αὐτὸ τοῦτο καὶ τὴν	Θηβαίων	συμμαχίαν ἐξηργάσατο. Σὺ δὲ τὸ
[150]	ἀντιβλέψας, πέμπειν ὑμᾶς πρέσβεις εἰς	Θήβας,	αἰτήσοντας Θηβαίους δίοδον ἐπὶ Φίλιππον.
[140]	ἔλαθεν ὑφελόμενος, καὶ μετήνεγκεν εἰς	Θήβας,	εἰς τὴν Καδμείαν, κοινωνίαν τῶν
[70]	κολακείαν. Καὶ ὅτε ἀπῄεσαν εἰς	Θήβας,	ἐμισθώσατο αὐτοῖς τρία ζεύγη ὀρεικὰ,
[140]	ἐξήλθετε, καὶ εἰσῇτε εἰς τὰς	Θήβας,	ἐν τοῖς ὅπλοις διεσκευασμένοι, καὶ
[160]	πρῶτον παροξυνθέντος, εἰκότως, ἐπειδὴ περὶ	Θήβας	ἦν τὸ στρατόπεδον, πρεσβευτὴς ὑφ'
[140]	τῆς Φωκίδος ἐπ' αὐτὰς τὰς	Θήβας,	καὶ, τὸ τελευταῖον, Ἐλάτειαν καταλαβὼν
[140]	εἰσάγων ἦν ὑμᾶς εἰς τὰς	Θήβας	καιρὸς καὶ φόβος καὶ χρεία
[70]	καὶ τοὺς πρέσβεις προὔπεμψεν εἰς	Θήβας,	καταγέλαστον τὴν πόλιν ποιῶν. Ἵνα
[130]	μὲν πρότερον πρεσβείας ἐπρέσβευσαν εἰς	Θήβας	οἱ μάλιστα οἰκείως ἐκείνοις διακείμενοι·
[180]	ἡμέραις ἄξιον ἡγοῦμαι μεμνῆσθαι τοῦ	θηρίου	τούτου κἀκείνων τῶν ἀνδρῶν. Ἐπιδειξάτω
[10]	οἱ θεσμοθέται ἀποκληροῦσιν ἐν τῷ	Θησείῳ,	κἀκείνας ἃς ὁ δῆμος χειροτονεῖ
[120]	τοῦ συνεδρίου, κραυγὴ πολλὴ καὶ	θόρυβος	ἦν τῶν Ἀμφικτυόνων, καὶ λόγος
[0]	ἐπὶ τὸ βῆμα παρελθόντι, ἄνευ	θορύβου	καὶ ταραχῆς, ἐξ ἐμπειρίας τὰ
[60]	δὲ Φιλίππῳ πεποιηκότα Κερσοβλέπτην τὸν	Θρᾴκης	βασιλέα, ἄνδρα φίλον καὶ σύμμαχον
[60]	τρίτον δὲ, ὅπως Κερσοβλέπτης ὁ	Θρᾴκης	βασιλεὺς μὴ ἔσται ἔνορκος, μηδέ
[70]	αὐτοῖς, Κερσοβλέπτην καὶ τὸν ἐπὶ	Θρᾴκης	τόπον ἔκδοτον ποιῆσαι, καὶ τοῦτ'
[190]	ὁ ἐκ Κοίλης, ἐγράψατο παρανόμων	Θρασύβουλον	τὸν Στειριέα, γράψαντά τι παρὰ
[190]	τότε αὐτοὺς φεύγοντας ἀπὸ Φυλῆς	Θρασύβουλος	κατήγαγεν, οὕτω νῦν μένοντας ἐξελαύνειν,
[130]	οἰκείως ἐκείνοις διακείμενοι· πρῶτος μὲν,	Θρασύβουλος	ὁ Κολλυτεύς, ἀνὴρ ἐν Θήβαις
[110]	ἂν πολλῶν ἕνεκα ζῆν, καὶ	Θρασυκλέα	τὸν Λέσβιον, καὶ τρίτον μετὰ
[20]	νόμων. ΝΟΜΟΙ. (Ὅταν τοίνυν μάλιστα	θρασύνηται	Δημοσθένης, λέγων ὡς διὰ τὴν
[130]	πιστευθεὶς ὡς οὐδεὶς ἕτερος· πάλιν	Θράσων	ὁ Ἑρχιεύς, πρόξενος ὢν Θηβαίοις·
[240]	πρεσβευτὴς ὡς Κλεοπάτραν, τὴν Φιλίππου	θυγατέρα,	χειροτονεῖσθαι, συναχθεσθησόμενος ἐπὶ τῇ τοῦ
[250]	τοῖς Ἕλλησιν, οὗ τελευτήσαντος τὰς	θυγατέρας	ἐξέδωκεν ὁ δῆμος, σχετλιάζοντα ἐπὶ
[170]	γένος, ἐξ ἧς γίγνονται αὐτῷ	θυγατέρες	δύο, ἃς ἐκεῖνος, δεῦρο μετὰ
[70]	προλέγειν· ἑβδόμην δ' ἡμέραν τῆς	θυγατρὸς	αὐτῷ τετελευτηκυίας, πρὶν πενθῆσαι καὶ
[120]	παρέστηκε δὲ τοῖς βωμοῖς τὰ	θύματα,	μέλλετε δ' αἰτεῖν τοὺς θεοὺς
[120]	ἱερομνήμονας συγκαλέσῃ, ἀλλὰ καὶ τοὺς	θύοντας	καὶ τοὺς χρωμένους τῷ θεῷ.
[120]	τῇ ἀρᾷ γέγραπται· Μηδ' ὁσίως	θύσαιεν	οἱ μὴ τιμωροῦντες (φησὶ) τῷ
[110]	ἐκείνων· καὶ μήποτε (φησν) ὁσίως	θύσειαν	τῷ Ἀπόλλωνι, μηδὲ τῇ Ἀρτέμιδι,
[60]	ὅτε ἦν τῷ Ἀσκληπιῷ ἡ	θυσία,	καὶ ὅτε ἦν προαγών, ἐν
[180]	δὲ πρῶτον μὲν αὐτοῖς εἰς	θυσίαν	καὶ ἀναθήματα δοῦναι χιλίας δραχμάς,
[160]	Παυσανίου, εἰς αἰτίαν δὲ εὐαγγελίων	θυσίας	τὴν βουλὴν κατέστησεν ποιῆσαι, ἐπωνυμίαν
[120]	ἄμας καὶ δικέλλας, πρὸς τὸ	Θυτεῖον	ἐκεῖ καλούμενον. Καὶ πάλιν ὁ
[160]	ἔγραψάς τι ψήφισμα; Βούλει σε	θῶ	φοβηθῆναι, καὶ χρήσασθαι τῷ σαυτοῦ
[110]	(Ἅμα δὲ ἐμέμνητο τῆς τῶν	Θωκέων,	συμμαχίας, ἣν ὁ Κρωβύλος ἐκεῖνος
[220]	τοιοῦτος, ὅστις τὸν μὲν δῆμον	θωπεῦσαι	δύναιτο, τοὺς δὲ καιροὺς, ἐν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 4/10/2007