Paragraphes
[80]	παρὰ Φιλίππου δύναμιν προσμεταπεμψάμενος, ὅ	τ'	ἀδελφὸς αὐτοῦ Ταυροσθένης, ὁ νυνὶ
[180]	Ἠϊόνι, Στρυμόνος ἀμφὶ ῥοάς, Λιμόν	τ'	αἴθωνα κρατερόν τ' ἐπάγοντες Ἄρηα
[180]	ἀεικὲς Ἀθηναίοισι καλεῖσθαι Κοσμητὰς πολέμου	τ'	ἀμφὶ καὶ ἠνορέης. Ἐνταῦθ' ἔστι
[120]	χρήματα ἐξέτινον τῷ θεῷ, τούς	τ'	ἐναγεῖς κατήγαγον, καὶ τοὺς εὐσεβεῖς,
[180]	ῥοάς, Λιμόν τ' αἴθωνα κρατερόν	τ'	ἐπάγοντες Ἄρηα Πρῶτοι δυσμενέων εὗρον
[240]	τὸν σίδηρον, τὰ ἄφωνα καὶ	τὰ	ἀγνώμονα, ἐάν τινα ἐππεσόντα ἀποκτείνῃ,
[220]	σύλληψιν τοῦ Ὠρείτου κατεσκεύασας, τοῦ	τὰ	ἀγοράσματα Ὀλυμπιάδι ἀγοράζοντος, (καὶ, τὸν
[260]	ᾗ διαγιγνώσκομεν τὰ καλὰ καὶ	τὰ	αἰσχρά, βεβοήθηκα καὶ εἴρηκα, καὶ,
[100]	τὸ ἐν Δελφοῖς καὶ περὶ	τὰ	ἀναθήματα ἠσέβουν, ἐξημάρτανον δὲ καὶ
[40]	διατελεῖ καὶ λέγων καὶ πράττων	τὰ	ἄριστα τῷ δήμῳ. ~Ἁπλοῦς δὴ
[230]	καὶ διατελεῖ λέγων καὶ πράττων	τὰ	ἄριστα τῷ δήμῳ τῷ Ἀθηναίων,
[100]	ψηφίσματι διατελεῖν λέγοντα καὶ πράττοντα	τὰ	ἄριστα τῷ δήμῳ τῷ Ἀθηναίων.
[210]	ἀρρήτους ἂν εἶναι βουλοίμην, οὔτε	τὰ	αὐτὰ τούτῳ δημηγορήσας δεξαίμην ἂν
[240]	τοὺς λίθους, καὶ τὸν σίδηρον,	τὰ	ἄφωνα καὶ τὰ ἀγνώμονα, ἐάν
[90]	αὐτὸς προσποιεῖται, ὅν φησι Κτησιφῶν	τὰ	βέλτιστα λέγειν, ἀπέδοτο μὲν τοὺς
[50]	καὶ ὡς οὔτ' ἤρξατο λέγειν	τὰ	βέλτιστα, οὔτε νῦν διατελεῖ πράττων
[0]	θορύβου καὶ ταραχῆς, ἐξ ἐμπειρίας	τὰ	βέλτιστα τῇ πόλει συμβουλεύειν· δεύτερον
[170]	γὰρ τὴν μὲν διάνοιαν προαιρεῖσθαι	τὰ	βέλτιστα, τὴν δὲ παιδείαν τὴν
[50]	κατηγορῶ, καὶ πότε αὐτὸν οὐ	τὰ	βέλτιστά φημι τῷ δήμῳ πεπολιτεῦσθαι·
[10]	μόνον ἰδίᾳ, ἀλλὰ καὶ κοινῇ	τὰ	γένη, Εὐμολπίδας καὶ Κήρυκας, καὶ
[10]	χωρὶς ἑκάστους κατὰ σῶμα, τοὺς	τὰ	γέρα μόνον λαμβάνοντας, καὶ τὰς
[10]	καὶ τὰς μετὰ τούτων ἀρχάς,	τὰ	δ' ἄλλα πάντα πραγματείας προστεταγμένας
[170]	ἐλεύθερος (οὐ γὰρ δεῖ ψεύδεσθαι)	τὰ	δ' ἀπὸ τῆς μητρὸς καὶ
[230]	δυστυχεστάτης συμμαχίας ἐνοχλεῖς ἀεὶ λέγων,	τὰ	δ' ἑβδομήκοντα τάλαντα ὑποσιωπᾷς, ἃ
[170]	πόλει; Οἱ μὲν λόγοι καλοί,	τὰ	δ' ἔργα φαῦλα. (Πρὸς δὲ
[210]	δημόσια δωροδοκήματα. ~Ὅλως δὲ τί	τὰ	δάκρυα; Τίς ἡ κραυγή; Τίς
[170]	γὰρ αὐτοῦ τῶν προγόνων κατέγνωτε)	τὰ	δὲ ἀπὸ τῆς μητρὸς Σκύθης,
[210]	κεφάλαιον τῆς πολιτείας αὐτοῦ ψέγω,	τὰ	δὲ καθ' ἕκαστον οὐκ ἐκώλυον,
[60]	ὁ δὲ τῇ πρεσβείᾳ σπένδεται.	(Τὰ	δὲ μετὰ ταῦτα ἤδη μοι
[220]	ἴσως ἐλπίζεις τὸν δῆμον ἀμνημονεῖν·	(τὰ	δὲ περὶ τὰς τριήρεις καὶ
[200]	μὲν περὶ τῶν ἰδίων εἶπον,	τὰ	δὲ πλεῖστα περὶ τῶν δημοσίων,
[210]	τὴν γνώμην βραχέα βούλομαι εἰπεῖν,	τὰ	δὲ πολλὰ ὑπερβήσομαι, ἵνα καὶ
[170]	μὲν δωρεὰς νῦν πλείους εἶναι,	τὰ	δὲ πράγματα τῆς πόλεως τότε
[230]	τῶν πραγμάτων ἀνετίθεσαν τῷ δήμῷ,	τὰ	δὲ ταπεινὰ καὶ καταδεέστερα εἰς
[170]	τὴν ψυχήν, ἵνα μὴ, παρὰ	τὰ	δεινὰ καὶ τοὺς πολέμους, ἐγκαταλίπῃ
[100]	τὰς δὲ συντάξεις τῶν συμμάχων,	τὰ	δέκα τάλαντα, ἔργῳ ἀπωλέσατε. (Ὑπόλοιπον
[90]	συντάξεις, καὶ τὰς ἐξ Ἐρετρίας,	τὰ	δέκα τάλαντα, ὁρώντων, φρονούντων, βλεπόντων,
[20]	ἡ κατηγορία ἡ ἐμή, ἀλλὰ	τὰ	δημόσια γράμματα. (Πρότερον μὲν τοίνυν,
[200]	ἀνανδρίᾳ τὸ βασιλικὸν χρυσίον, καὶ	τὰ	δημόσια δωροδοκήματα. ~Ὅλως δὲ τί
[240]	τοὺς νεωτέρους, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον	τὰ	δημόσια κηρύγματα. Κηρύττεταί τις ἐν
[30]	οἱ δῆμοι ἐξ ἑαυτῶν αἱροῦνται	τὰ	δημόσια χρήματα διαχειρίζειν, τούτους αἱρετοὺς
[20]	οὗτος τὸ ψήφισμα ἔγραψε, καὶ	τὰ	δημόσια χρήματα διεχείριζε, καὶ ἐπιβολὰς
[170]	οὐδὲ εἰσιέναι εἰς τὰ ἱερὰ	τὰ	δημοτελῆ· σὺ δὲ τὸν ἀστεφάνωτον
[240]	ὅτι οὐχ αἱ παλαῖστραι, οὐδὲ	τὰ	διδασκαλεῖα, οὐδ' ἡ μουσικὴ μόνον
[260]	καὶ ἐκ τῶν παραλειπομένων αὐτοὶ	τὰ	δίκαια καὶ τὰ συμφέροντα ὑπὲρ
[60]	(Ἐπειδὴ τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, παρεληλύθει	τὰ	Διονύσια, ἐγίγνοντο δὲ αἱ ἐκκλησίαι,
[20]	οὐδ' ἐκποίητον γενέσθαι, οὐδὲ διαθέσθαι	τὰ	ἑαυτοῦ, οὐδ' ἄλλα πολλά. Ἑνὶ
[180]	τε μὴ ἐπιγράφειν τὰ ὀνόματα	τὰ	ἑαυτῶν, ἵνα μὴ τῶν στρατηγῶν,
[150]	ἀφίησιν ἀγαθῇ τύχῃ τρέπεσθαι ἐπὶ	τὰ	ἑαυτῶν, καὶ καλεῖ εἰς προεδρίαν;
[250]	δ' οἱ μὲν βλέπειν εἰς	τὰ	ἑαυτῶν πρόσωπα, ὡς φύλακες τῆς
[150]	Καὶ γὰρ ἐὰν αὐτὰ διεξίῃ	τὰ	ἐκ τοῦ ψηφίσματος προστάγματα, ἀλλ'
[60]	τοὺς ὑμετέρους, ἀλλ' εὐθὺς μετὰ	τὰ	ἐν ἄστει Διονύσια τῇ ὀγδόῃ
[220]	τελευτήσαντος δὲ αὐτοῦ, ἐλθὼν εἰς	τὰ	ἔνατα, διεξίοι πρὸς τοὺς οἰκείους,
[130]	μὴ προσδέχεσθαι· (λέξω δὲ κἀγὼ	τὰ	ἔπη· διὰ τοῦτο γὰρ οἶμαι
[220]	ἔπειτα ἐπὶ τὴν ἁπλότητα καὶ	τὰ	ἔργα καταφεύγῃ, τίς ἂν ἀνάσχοιτο;
[120]	κανᾶ, παρέστηκε δὲ τοῖς βωμοῖς	τὰ	θύματα, μέλλετε δ' αἰτεῖν τοὺς
[170]	τὸ ἱερὸν τοῦ Διονύσου, τὸν	τὰ	ἱερὰ διὰ δειλίαν προδεδωκότα. Ἵνα
[110]	Ἀθηνᾷ Προναίᾳ, μηδὲ δέξαιντο αὐτοῖς	τὰ	ἱερά. (Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω,
[130]	ὅτι οὐκ ἦν αὐτῷ καλὰ	τὰ	ἱερά, σὺ δ' οὐδὲν προειδὼς
[170]	ἐᾷ στεφανοῦσθαι, οὐδὲ εἰσιέναι εἰς	τὰ	ἱερὰ τὰ δημοτελῆ· σὺ δὲ
[130]	ὅτι οὐκ ἦν αὐτῷ καλὰ	τὰ	ἱερά. Τίνος οὖν σὺ ζημίας
[120]	Ἀθηνᾷ Προναίά, μηδὲ δέξαιντο αὐτοῖς	τὰ	ἱερά. (Τοιαῦτα καὶ πρὸς τούτοις
[260]	Σύνεσις καὶ Παιδεία ᾗ διαγιγνώσκομεν	τὰ	καλὰ καὶ τὰ αἰσχρά, βεβοήθηκα
[170]	νυνί; Τότε μὲν ἦν σπάνια	τὰ	καλὰ παρ' ἡμῖν, καὶ τὸ
[120]	αὐτῶν ἤδη βουλεύεσθε. Ἐνῆκται μὲν	τὰ	κανᾶ, παρέστηκε δὲ τοῖς βωμοῖς
[60]	δέκα, κοινὸν τῶν συμμάχων, οὗ	τὰ	κεφάλαια διὰ βραχέων ἐγὼ προερῶ.
[160]	τινες τὴν πόλιν, ἀνατετμήκασί τινες	τὰ	κλήματα τὰ τοῦ δήμου, ὑποτέτμηται
[10]	εἶναι κελεύει ὁ νόμος, οὐ	τὰ	κοινὰ διαχειρίσαντας, οὐδ' ἀπὸ τῶν
[150]	ἀνατετροφότα, τοῦτον ἐάσετε πάλιν ἀπευθύνειν	τὰ	κοινά; (Ἵνα δ' εἴπω καὶ
[240]	αἰσχύνην ἐκφύγοι; (Ἐὰν τοὺς προκαταλαμβάνοντας	τὰ	κοινὰ καὶ φιλάνθρωπα τῶν ὀνομάτων,
[10]	ἀνυπεύθυνος τῶν καὶ ὁπωσοῦν πρὸς	τὰ	κοινὰ προσεληλυθότων. (Διδάξω δ' ὑμᾶς,
[160]	ἔλεγες ὡς ἀντιπράττων Ἀλεξάνδρῳ. Ὀμολογῶ	τὰ	Λακωνικὰ συστήσασθαι, ὁμολογῶ Θετταλοὺς καὶ
[140]	ἀγανακτεῖν καὶ τιμωρεῖσθαι, εἰ χρὴ	τὰ	λοιπὰ τῇ πόλει καλῶς ἔχειν.
[150]	ἐκείνων ἀρετήν. Ὦ, πρὸς μὲν	τὰ	μεγάλα καὶ σπουδαῖα τῶν πραγμάτων,
[80]	ὦ Ἀθηναῖοι, περὶ ταῦτα τρία	τὰ	μέγιστα ἠδίκησθε, καὶ μάλιστα ἠγνοήκατε.
[50]	ὁμολογούμενα. Καίτοι, ὦ Κτησιφῶν, ὅτῳ	τὰ	μέγιστα τῶν αἰσχρῶν οὕτως ἐστὶ
[10]	μόνοι οἱ τριήραρχοι, ἀλλὰ καὶ	τὰ	μέγιστα τῶν ἐν τῇ πόλει
[70]	νύκτωρ φησὶν ἑαυτῷ διαλέγεσθαι, καὶ	τὰ	μέλλοντα ἔσεσθαι προλέγειν· ἑβδόμην δ'
[220]	ἐπιλήσμονας ὑπολαμβάνεις, ἢ σαυτὸν παραλογίζῃ.	Τὰ	μὲν γὰρ περὶ τοὺς Ἀμφισσέας
[140]	τῶν εἰς τὸν πόλεμον ἀναλωμάτων	τὰ	μὲν δύο μέρη ὑμῖν ἀνέθηκεν,
[230]	Οἱ μὲν γὰρ πατέρες ὑμῶν	τὰ	μὲν ἔνδοξα καὶ λαμπρὰ τῶν
[240]	εἴη δεινόν, ὦ Ἀθηναῖοι, εἰ	τὰ	μὲν ξύλα, καὶ τοὺς λίθους,
[140]	τοῖς Βοιωτάρχαις προκηρύττων, ἀναφέρειν αὑτῷ	τὰ	μέρη τῶν λημμάτων, διώμνυτο τὴν
[80]	τῶν συμφύτων αὐτῷ νοσημάτων ἤδη	τὰ	μετὰ ταῦτα ἐβουλεύετο, μετὰ δειλίας
[0]	αἷς κέχρηνταί τινες ὑπὲρ τοῦ	τὰ	μέτρια καὶ συνήθη μὴ γίγνεσθαι
[220]	δὲ κατήγορον ὁρᾷ δυνάμενον καὶ	τὰ	μὴ πεπραγμένα ὑπ' αὐτοῦ παριστάναι
[160]	νῦν λέξω. Οὐ μέμνησθε αὐτοῦ	τὰ	μιαρὰ καὶ ἀπίθανα ῥήματα, ἃ
[160]	κλήματα τὰ τοῦ δήμου, ὑποτέτμηται	τὰ	νεῦρα τῶν πραγμάτων, φορμορραφούμεθα, ἐπὶ
[70]	αὐτῷ τετελευτηκυίας, πρὶν πενθῆσαι καὶ	τὰ	νομιζόμενα ποιῆσαι, στεφανωσάμενος, καὶ λευκὴν
[80]	καὶ Γανίδα, χωρία ὧν οὐδὲ	τὰ	ὀνόματα ᾖδεμεν πρότερον, καὶ εἰς
[90]	τὰ σώματα οὐχ ἑώρακε, τούτων	τὰ	ὀνόματα λέγει, κλέπτων τὴν ἀκρόασιν,
[180]	ἐφ' ᾗ τε μὴ ἐπιγράφειν	τὰ	ὀνόματα τὰ ἑαυτῶν, ἵνα μὴ
[170]	Ἀθηναῖοι, ἐθελῆσαί τινα ἐπασκεῖν εἰς	τὰ	Παναθήναια, ἢ εἰς ἄλλον τινὰ
[140]	γε ταύτας τὰς πράξεις τρία	τὰ	πάντων μέγιστα Δημοσθένης εἰς ὑμᾶς
[0]	χρὴ διαμνημονεύοντας ὑμᾶς, μισεῖν τοὺς	τὰ	παράνομα γράφοντας, καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι
[190]	τὸ ψήφισμα, καὶ ἡλίσκοντο οἱ	τὰ	παράνομα γράφοντες, οὐκ εἰ πάντας
[10]	δή τίς ἐστι μέτριος τῶν	τὰ	παράνομα γραφόντων) ἀλλ' οὖν προβάλλονταί
[190]	πολὺ χαλεπώτεροι οἱ δικασταὶ τοῖς	τὰ	παράνομα γράφουσιν αὐτοῦ τοῦ κατηγόρου,
[170]	ἐστιν; Ἐκ τριηράρχου λογογράφος ἀνεφάνη,	τὰ	πατρῷα καταγελάστως προέμενος. Ἄπιστος δὲ
[100]	μηκέτι διδόναι τὴν σύνταξιν ὑμῖν	τὰ	πέντε τάλαντα, ἀλλὰ Καλλίᾳ, καὶ
[100]	πρὸς τῷ κλέμματι, γράψας, καὶ	τὰ	πέντε τάλαντα τοὺς πρέσβεις ἀξιῶν
[50]	κατήγορος γενέσθαι; Ἢ ταῦτα ἤδη	τὰ	περὶ Μειδίαν, καὶ τοὺς κονδύλους,
[220]	τοὺς Ἀμφισσέας ἠσεβημένα σοι, καὶ	τὰ	περὶ τὴν Εὔβοιαν δωροδοκηθέντα, χρόνων
[50]	τὴν τῆς κεφαλῆς ἐπιτομήν; ἢ	τὰ	περὶ τὴν Κηφισοδότου στρατηγίαν καὶ
[50]	δεῖ νῦν ταῦτα λέγειν, ἢ	τὰ	περὶ τὴν τοῦ τραύματος γραφὴν
[250]	ἀλλ' ὥσπερ ἐκ τῶν ἐράνων,	τὰ	περιόντα νειμάμενοι. (Ὅτι δ' οὐ
[140]	πράγματα δεδήλωκε (καὶ τί δεῖ	τὰ	πλείω λέγειν; ταῦτα μὲν τὰ
[130]	ἀποφαίνεται· λέγει γάρ που, παιδεύων	τὰ	πλήθη καὶ συμβουλεύων ταῖς πόλεσι
[210]	μὴ Δημοσθένης, ἀνὴρ μεγαλόψυχος, καὶ	τὰ	πολεμικὰ διαφέρων, ἀποτυχὼν τῶν ἀριστείων,
[60]	οὐ πρὸς τοὺς ἄλλους πρέσβεις	τὰ	πολλὰ, συκοφαντηθέντας ὕστερον ἐκ μεταβολῆς
[140]	μᾶλλον μισοῦντος Θηβαίους, ὡς αὐτὰ	τὰ	πράγματα δεδήλωκε (καὶ τί δεῖ
[140]	τοῖς ὀνόμασι κλέπτων καὶ μεταφέρων	τὰ	πράγματα, ὥσπερ εἴωθεν, ὡς τοὺς
[80]	καὶ εἰς τοῦτο φέρων περιέστησε	τὰ	πράγματα, ὥστ' εἰ μὲν μὴ
[120]	καὶ τὴν πόλιν τὴν ἡμετέραν	τὰ	πρὸς τοὺς θεοὺς ἀφοσιῶ· ὑμεῖς
[130]	τἀληθῆ, τολμᾷ λέγειν, βλέπων εἰς	τὰ	πρόσωπα τὰ ὑμέτερα, ὡς ἄρα
[0]	ἐλάχισται γίγνεσθαι· (ἐπειδὴ δὲ πάντα,	τὰ	πρότερον ὡμολογημένα καλῶς ἔχειν, νυνὶ
[250]	φέρετε. Ἡμερῶν μὲν ὀλίγων μέλλει	τὰ	Πύθια γίγνεσθαι, καὶ τὸ συνέδριον
[160]	αὐτὸν ἐν Πέλλῃ περιπατοῦντα, καὶ	τὰ	σπλάγχνα φυλάττοντα. Καὶ ταυτὶ λέγειν
[160]	νεῦρα τῶν πραγμάτων, φορμορραφούμεθα, ἐπὶ	τὰ	στενά, τινὲς πρῶτον ὥσπερ τὰς
[140]	τῷ ξενικῷ κεναῖς χώραις, καὶ	τὰ	στρατιωτικὰ χρήματα κλέπτων, καὶ τοὺς
[60]	συνθηκῶν ἀνεμέσητον ἦν αὐτῷ πράττειν	τὰ	συμφέροντα) οἱ δ' ἀποδόμενοι καὶ
[50]	βέλτιστα, οὔτε νῦν διατελεῖ πράττων	τὰ	συμφέροντα τῷ δήμῳ· κἂν τοῦτ'
[260]	παραλειπομένων αὐτοὶ τὰ δίκαια καὶ	τὰ	συμφέροντα ὑπὲρ τῆς πόλεως ψηφίσασθε.
[90]	εἰς ὁπότ' ἔσται, καὶ, ὧν	τὰ	σώματα οὐχ ἑώρακε, τούτων τὰ
[180]	ἐκ τῆς νίκης, ἐθέλουσίν τινες,	τὰ	σώματα παρακαταθέμενοι, καὶ τὰς μεγίστας
[230]	καὶ βάρβαρον ἐπιστολήν, ἐν ᾗ	τά	τε δὴ ἄλλα καὶ μάλ'
[20]	τοὺς ἐπιμελησομένους τῶν ἔργων ἐπὶ	τὰ	τείχη, καὶ ταμίας. Καὶ μάλα
[230]	ὅτι τὰς τάφους τὰς περὶ	τὰ	τείχη καλῶς ἐτάφρευσε, θαυμάζω σου·
[230]	ἔχει· οὐ γὰρ περιχαρακώσαντα χρὴ	τὰ	τείχη, οὐδὲ τὰς τάφρους, οὐδὲ
[140]	τὰ πλείω λέγειν; ταῦτα μὲν	τὰ	τηλικαῦτα τὸ μέγεθος ἀπεκρύψατο, προσποιησάμενος
[230]	οἱ πολλοὶ τοῖς ὀλίγοις προΐεσθε	τὰ	τῆς δημοκρατίας ἰσχυρά, οὐκ ἐπαινῶ·
[190]	δικαστηρίοις παραδέδεχθε· μετενήνεκται γὰρ ὑμῖν	τὰ	τῆς πόλεως δίκαια. Ὁ μὲν
[60]	οἱ δ' ἀποδόμενοι καὶ κατακοινωνήσαντες	τὰ	τῆς πόλεως ἰσχυρὰ, μεγάλης ὀργῆς
[170]	τιμώμενοι χάριν ὑμῖν εἴσονται, οὔτε	τὰ	τῆς πόλεως πράγματα ἐπανορθωθήσεται· τοὺς
[240]	γεγονὼς, ἑαυτὸν ἐγκωμιάζῃ, τίς ἂν	τὰ	τοιαῦτα καρτερήσειεν ἀκούων; (Ἀπὸ μὲν
[160]	πόλιν, ἀνατετμήκασί τινες τὰ κλήματα	τὰ	τοῦ δήμου, ὑποτέτμηται τὰ νεῦρα
[50]	οὖν μοι δοκῶ καὶ τἆλλα	τὰ	τούτοις ὅμοια ὑπερβήσεσθαι, οὐ προδιδοὺς
[150]	ἐθελήσεις αὐτίκα μάλα, βλέπων εἰς	τὰ	τούτων πρόσωπα λέγειν, ὡς δεῖ
[70]	τῆς εἰρήνης τὴν συμμαχίαν, οὐδὲ	τὰ	τῶν Ἑλλήνων ἀναμένειν μελλήματα, ἀλλ'
[150]	γενέσθαι, ἵνα μηδεὶς αὐτοσχεδιάζῃ εἰς	τὰ	τῶν Ἑλλήνων σώματα, τὸν δὲ
[210]	καὶ κατακεκονδύλισται, ὥστε αὐτὸν οἶμαι	τὰ	τῶν κονδύλων ἴχνη τῶν Μειδίου
[170]	γὰρ ποτε εἶδον μισηθέντας τοὺς	τὰ	τῶν πλησίον αἰσχρὰ λίαν σαφῶς
[180]	οὐ δίκαια ποιῶ, παραβάλλων αὐτῷ	τὰ	τῶν προγόνων ἔργα. Οὐδὲ γὰρ
[90]	μισεῖσθαι, ὅτι, πονηρὸς ὢν, καὶ	τὰ	τῶν χρηστῶν σημεῖα διαφθείρει. ~Ταῦτα
[10]	μὲν φάσκοντας, ἀποδιδόντας δὲ ὑμῖν	τὰ	ὑμέτερα, ἀλλ' ὁμολογουμένως τὰς πατρῴας
[130]	λέγειν, βλέπων εἰς τὰ πρόσωπα	τὰ	ὑμέτερα, ὡς ἄρα Θηβαῖοι τὴν
[180]	γὰρ ὑμῖν τῶν καλῶν ἔργων	τὰ	ὑπομνήματα ἐν τῇ ἀγορᾷ ἀνάκειται.
[90]	ἀπορίαν ἔσεσθαι. Καὶ ταῦτα μὲν	τὰ	φανερά· ἔφη δὲ καὶ πράξεις
[70]	γένοιτο δημαγωγὸς χρηστός, οὐδὲ ὁ	τὰ	φίλτατα καὶ οἰκειότατα σώματα μὴ
[120]	φεύγοντας κατήγαγον. Ἐπειδὴ δὲ οὔτε	τὰ	χρήματα ἐξέτινον τῷ θεῷ, τούς
[80]	μὴ μόνον πρεσβεύειν, ἀλλὰ καὶ	τὰ	ψηφίσματα γεγραφέναι (συνέβη τε ἐν
[60]	ἅμα μὲν πρεσβεύοντας, ἅμα δὲ	τὰ	ψηφίσματα γράφοντας, πρῶτον μὲν, ὅπως
[150]	τοὺς πρώτους χρόνους, οὐδ' ἐπὶ	τὰ	ψηφίσματα εἰᾶτε τὸ Δημοσθένους ἐπιγράφειν
[30]	μάρτυρας ἅμα τοὺς νόμους, καὶ	τὰ	ψηφίσματα καὶ τοὺς ἀντιδίκους παρεχόμενος.
[60]	βραχέων ὑπομιμνῄσκοντος τοὺς καιροὺς, καὶ	τὰ	ψηφίσματα παρεχομένου ὃ μετὰ Φιλοκράτους
[10]	τῆς αἰσχύνης· προσγράφουσι γὰρ πρὸς	τὰ	ψηφίσματα, στεφανοῦν τὸν ὑπεύθυνον ἐπειδὰν
[120]	μέλλετε δ' αἰτεῖν τοὺς θεοὺς	τἀγαθὰ	καὶ κοινῇ καὶ ἰδία. (Σκοπεῖτε
[180]	δευτέρῳ· Ἡγεμόνεσσι δὲ μισθὸν Ἀθηναῖοι	τάδ'	ἔδωκαν Ἀντ' εὐεργεσίης καὶ μεγάλης
[180]	καὶ μεγάλης ἀρετῆς. Μᾶλλόν τις	τάδ'	ἰδὼν καὶ ἐπεσσομένων ἐθελήσει Ἀμφὶ
[160]	τοίνυν ἅπαντας ἂν ὑμᾶς ὁμολογῆσαι	τάδε	δεῖν ὑπάρξαι τῷ δημοτικῷ, πρῶτον
[110]	ἐν τῇ ἀρᾷ· Εἴ τις	τάδε	(φησὶ) παραβαίνοι, ἢ πόλις, ἤ
[140]	πεπόνθατε πρὸς Δημοσθένη· συνείθισθε ἤδη	τἀδικήματα	αὐτοῦ ἀκούειν, ὥστε οὐ θαυμάζετε.
[220]	καὶ Πόλλιν ἐνίκησαν; (Οὕτω δὲ	ταῖς	αἰτίαις ἐνέφραξας τὰς κατὰ σαυτοῦ
[120]	παρέντες ἀτιμωρήτους, τοὺς ἐναγεῖς καὶ	ταῖς	ἀραῖς ἐνόχους. Οὐ γὰρ δι'
[180]	θεοὺς τοὺς Ὀλυμπίους, οὐδ' ἐν	ταῖς	αὐταῖς ἡμέραις ἄξιον ἡγοῦμαι μεμνῆσθαι
[150]	τοῖς σώμασιν οὐ παρεγένεσθε, (ἀλλὰ	ταῖς	γε διανοίαις ἀποβλέψατ' αὐτῶν εἰς
[190]	καὶ νόμον δεῖ τεθῆναι ἐπὶ	ταῖς	γραφαῖς μόνον ταῖς τῶν παρανόμων,
[200]	~ᾧ διαγιγνώσκεται, οὕτω καὶ ἐν	ταῖς	γραφαῖς τῶν παρανόμων παράκειται κανὼν
[220]	ὁ δυναστεύων δημηγορεῖ· ἐν δὲ	ταῖς	δημοκρατίαις, ὁ βουλόμενος, καὶ ὅταν
[220]	Ἀλέξανδρον καὶ τὸν Φίλιππον ἐν	ταῖς	διαβολαῖς φέρων, αἰτιώμενος δέ τινας
[140]	πολλὰ διαμαρτυρομένου καὶ σχετλιάζοντος ἐν	ταῖς	ἐκκλησίαις ἐμοῦ, προσέμειξε φέρων, ἀναρπασθέντων
[170]	δὲ καὶ αὐτὸς ὁμολογεῖ ἐν	ταῖς	ἐκκλησίαις, καὶ ὑμεῖς σύνιστε, λοιπὸν
[210]	Δημοσθένους διατριβὰς ἐζήλωκα, οὔτ' ἐπὶ	ταῖς	ἐμαυτοῦ αἰσχύνομαι, οὔτε τοὺς εἰρημένους
[40]	ἐπιφθονώτατον, προξενίας εὑρημένοι τινὲς ἐν	ταῖς	ἔξω πόλεσι διεπράττοντο ἀναγορεύεσθαι ὅτι
[130]	Ἕλληνας αἰτῶν, ὁ τολμῶν ἐν	ταῖς	ἐπιστολαῖς γράφειν, ὅτι δεσπότης ἐστὶν
[0]	ἐπαίνοις καὶ κηρύγμασιν· ὥστ' ἐν	ταῖς	εὐθύναις τῶν ἀρχόντων, εἰς τὴν
[240]	γεγένηται; Σὺ δὲ πλουτεῖς, καὶ	ταῖς	ἡδοναῖς ταῖς σαυτοῦ χορηγεῖς, καὶ
[110]	δήμου τοῦ Ἀθηναίων ἐν ταῖσδε	ταῖς	ἡμέραις, ἀλλ' ὡς ἐναγεῖς ἐξείργετ'
[150]	αὐτῷ οἱ ἄρχοντες οἱ ἐν	ταῖς	Θήβαις, ἀλλὰ καὶ τοὺς στρατιώτας
[80]	τῶν ἀγρῶν φοβηθέντες ἐσκευαγωγήσατε, ἐν	ταῖς	μεγίσταις δ' ἦσαν αἰτίαις οἱ
[220]	ἑτέρας πολιτείας. Ἐν μὲν γὰρ	ταῖς	ὀλιγαρχίαις οὐχ ὁ βουλόμενος, ἀλλ'
[130]	παιδεύων τὰ πλήθη καὶ συμβουλεύων	ταῖς	πόλεσι τοὺς πονηροὺς τῶν δημαγωγῶν
[90]	Ἀνθεστηριῶνος μηνός· εἰρῆσθαι γὰρ ἐν	ταῖς	πόλεσιν ὑπ' αὐτοῦ καὶ παρηγγέλθαι,
[240]	δὲ πλουτεῖς, καὶ ταῖς ἡδοναῖς	ταῖς	σαυτοῦ χορηγεῖς, καὶ τὸ κεφάλαιον,
[220]	Ἀφομοιοῖ γὰρ μου τὴν φύσιν	ταῖς	Σειρῆσιν, ὡς ἔοικε· καὶ γὰρ
[130]	πότερα στεφανοῦσθαι σε δεῖ ἐπὶ	ταῖς	τῆς πόλεως ἀτυχίαις, ἢ ὑπερωρίσθαι;
[150]	λέγειν, ὡς δεῖ σε ἐπὶ	ταῖς	τῆς πόλεως συμφοραῖς στεφανοῦσθαι; Ἐὰν
[150]	τελευτησάντων πλείω δάκρυα ἀφήσειν ἐπὶ	ταῖς	τραγῳδίαις καὶ τοῖς ἡρωικοῖς πάθεσι
[230]	στεφανῶτε, οὐκ ἂν οἴεσθε ἐν	ταῖς	τῶν Ἑλλήνων δόξαις συρίττεσθαι; Οἱ
[70]	τὸν χρόνον τὸν τῆς τριμήνου	ταῖς	τῶν Ἑλλήνων πρεσβείαις ἱκανὸν παραγενέσθαι
[190]	τεθῆναι ἐπὶ ταῖς γραφαῖς μόνον	ταῖς	τῶν παρανόμων, μὴ ἐξεῖναι μήτε
[30]	ὅταν, ὥσπερ νῦν, ἐπιταχθῇ τι	ταῖς	φυλαῖς, ἢ τάφρους ἐξεργάζεσθαι, ἢ
[110]	τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων ἐν	ταῖσδε	ταῖς ἡμέραις, ἀλλ' ὡς ἐναγεῖς
[180]	σώματα παρακαταθέμενοι, καὶ τὰς μεγίστας	ταλαιπωρίας	ὑπομείναντες, διακινδυνεύειν. Ὑπολάβετε τοίνυν ὑμᾶς
[130]	δαιμονίως κτησάμενοι; Λακεδαιμόνιοι δ' οἱ	ταλαίπωροι,	προσαψάμενοι μόνον τούτων τῶν πραγμάτων
[150]	ἀνιάτων καὶ ἀνηκέστων κακῶν τοὺς	ταλαιπώρους	Θηβαίους, οὓς, φεύγοντας διὰ τοῦτον,
[180]	τῶν Ἑρμῶν· Ἦν ἄρα κᾀκεῖνοι	ταλακάρδιοι,	οἵ ποτε Μήδων Παισὶν ἐπ'
[100]	τὴν σύνταξιν ὑμῖν τὰ πέντε	τάλαντα,	ἀλλὰ Καλλίᾳ, καὶ πάλιν ἑτέρους
[240]	οὐ παρέδοσαν; Διὰ ἐννέα δὲ	τάλαντα	ἀργυρίου, πάντων Ἀρκάδων ἐξεληλυθότων, καὶ
[20]	τειχῶν οἰκοδομίαν, μικρὰ κατέθηκας, δέκα	τάλαντα	εἰς ταῦτα τῆς πόλεως εἰληφώς.
[100]	συντάξεις τῶν συμμάχων, τὰ δέκα	τάλαντα,	ἔργῳ ἀπωλέσατε. (Ὑπόλοιπον δ' εἰπεῖν
[30]	ταῦτα ἔχει μικροῦ δεῖν δέκα	τάλαντα.	Ἕτερος δ' ἀπαγορεύει νόμος, ἀρχὴν
[100]	ἐστί μοι, ὅτι, λαβὼν τρία	τάλαντα	μισθὸν, τὴν γνώμην ταύτην ἔγραψε
[90]	τὰς ἐξ Ἐρετρίας, τὰ δέκα	τάλαντα,	ὁρώντων, φρονούντων, βλεπόντων, ἔλαθον ὑμῶν
[90]	μὲν πάντας καὶ Μεγαρέας ἑξήκοντα	τάλαντα,	τὰς δ' ἐν Εὐβοία πόλεις
[100]	κλέμματι, γράψας, καὶ τὰ πέντε	τάλαντα	τοὺς πρέσβεις ἀξιῶν τοὺς Ὠρείτας,
[230]	Ἀθηναίων, αὐτὸς ἑκὼν κατέπεμψε τριακόσια	τάλαντα	τῷ δήμῳ, ἃ σωφρονῶν οὐκ
[230]	ἀεὶ λέγων, τὰ δ' ἑβδομήκοντα	τάλαντα	ὑποσιωπᾷς, ἃ προλαβὼν τοῦ βασιλικοῦ
[110]	κατὰ τῆς ἡμετέρας πόλεως, πεντήκοντα	ταλάντοις	ζημιῶσαι τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων,
[100]	Ὠρεῷ, δεησόμενον αὐτοῦ, τὸ μὲν	τάλαντον	ἀφεῖναι τῇ πόλει, ἐπαγγελούμενον δ'
[100]	μὲν ἐκ Χαλκίδος παρὰ Καλλίου,	τάλαντον	δὲ ἐξ Ἐρετρίας παρὰ Κλειτάρχου
[100]	ἐξ Ἐρετρίας παρὰ Κλειτάρχου τυράννου,	τάλαντον	δὲ ἐξ Ὠρεοῦ. Διὸ καὶ
[100]	χαλκοῦ οὐδὲν δέοιτο, τὸ δὲ	τάλαντον	διὰ τοῦ Καλλίου εἰσέπραττεν. Ἀναγκαζόμενοι
[100]	τὴν γνώμην ταύτην ἔγραψε Δημοσθένης,	τάλαντον	μὲν ἐκ Χαλκίδος παρὰ Καλλίου,
[100]	οὐκ εὐποροῦντες, ὑπέθεσαν αὐτῷ τοῦ	ταλάντου	τὰς δημοσίας προσόδους, καὶ τόκον
[240]	ἔνδειαν χρημάτων, ἕνεκα μὲν πέντε	ταλάντων,	οἱ ξένοι Θηβαίοις τὴν ἄκραν
[90]	νεωστὶ σύνταγμα συντάξας, εἰς ἑκατὸν	ταλάντων	πρόσοδον, ἐπὶ Φίλιππον, καὶ διελογίζετο,
[120]	μὴ μετέχειν τί ἐστι; Πότερα	τἀληθὲς	εἴπω, ἢ τὸ ἥδιστον ἀκοῦσαι;
[90]	τὴν ἀκρόασιν, καὶ μιμούμενος τοὺς	τἀληθῆ	λέγοντας. Διὸ καὶ σφόδρα ἄξιός
[130]	καὶ ἄνθρωποι ὅσοι βούλεσθε ἀκούειν	τἀληθῆ,	τολμᾷ λέγειν, βλέπων εἰς τὰ
[50]	μὲν οὖν μοι δοκῶ καὶ	τἆλλα	τὰ τούτοις ὅμοια ὑπερβήσεσθαι, οὐ
[20]	ἔργων ἐπὶ τὰ τείχη, καὶ	ταμίας.	Καὶ μάλα ὀρθῶς, ἵν' ἡ
[80]	παρὰ τὸν ἱππόδρομον τὸν ἐν	Ταμύναις,	ἐκ παρατάξεως μάχῃ κρατήσαντες, ἀφεῖσαν
[80]	φίλοι· ἐπειδὴ δὲ τάχιστα εἰς	Ταμύνας	παρήλθομεν, καὶ τὸ Κοτύλαιον ὀνομαζόμενον
[150]	τῆς ἀληθείας αἰσχρὸν σιωπήσεται, ἀλλὰ	τἀναντία	δόξει τῇ τοῦ κήρυκος φωνῇ
[240]	Οἱ δέ γε ἄλλοι πεπαίδευνται.	Τἀναντία	τις ψηφισάμενος τῶν καλῶν καὶ
[110]	ἀπὸ Μήδων καὶ Θηβαίων, ὅτε	τἀναντία	τοῖς Ἕλλησιν ἐμάχοντο. Μεταπεμψάμενος δ'
[170]	τὸν δ' ὀλιγαρχικὸν, πάντα δεῖ	τἀναντία	τούτων ἔχειν. Τί γὰρ δεῖ
[220]	καὶ σαυτὸν πείσας Ἀθηναίους ἐπιστάτην	τάξαι	τοῦ ναυτικοῦ, ἐξηλέγχθης ὑπ' ἐμοῦ
[250]	(Ἀριστείδην δὲ, τὸν τοὺς φόρους	τάξαντα	τοῖς Ἕλλησιν, οὗ τελευτήσαντος τὰς
[50]	Καὶ χρήσομαι τῇ τοῦ λόγου	τάξει	ταύτῃ, ἣν τοῦτον πυνθάνομαι μέλλειν·
[200]	δέηται συγχωρῆσαι αὑτῷ περὶ τῆς	τάξεως	τοῦ λόγου, κατεπαγγελλόμενος ὡς ἐπὶ
[150]	δραπέταις ποσὶ καὶ λελοιπόσι τὴν	τάξιν	ἀναβὰς ἐπὶ τὸν τάφον τὸν
[250]	ἔλιπε μὲν τὴν ἀπὸ στρατοπέδου	τάξιν,	ἀπέδρα δ' ἐκ τῆς πόλεως·
[140]	ῥήτωρ ἀστράτευτος καὶ λιπὼν τὴν	τάξιν	αὐτοὺς ἐνουθέτησεν, ἀλλ' ὁ Φωκικὸς
[240]	δωροδόκος, ὅτι δειλός, ὅτι τὴν	τάξιν	ἔλιπε. Καὶ πότερον τοῦτον τιμήσετε,
[150]	οὐ τὴν ἀπὸ στρατοπέδου μόνον	τάξιν	ἔλιπεν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐκ
[180]	καταλαβοῦσι Φυλὴν, οὐχ ὅσοι τὴν	τάξιν	ἔλιπον ἐν Χαιρωνείᾳ τῶν πολεμίων
[170]	δειλὸν, καὶ τὸν λιπόντα τὴν	τάξιν,	ἔξω τῶν περιραντηρίων τῆς ἀγορᾶς
[0]	καὶ νῦν αἰσχύνθητε ἐκλιπεῖν τὴν	τάξιν	ἣν τέταχθε ὑπὸ τῶν νόμων,
[170]	ἀστράτευτον, καὶ τὸν λελοιπότα τὴν	τάξιν,	καὶ τὸν δειλὸν ὁμοίως· εἰσὶ
[0]	ἂν ὑμῶν ἕκαστος αἰσχυνθείη τὴν	τάξιν	λιπεῖν, ἣν ἂν ταχθῇ ἐν
[180]	ἢ Δημοσθένης, ὁ νυνὶ τὴν	τάξιν	λιπών; Μιλτιάδης δέ, ὁ τὴν
[150]	τὸν ἄνανδρον καὶ λελοιπότα τὴν	τάξιν.	(Μὴ, πρὸς Διὸς καὶ θεῶν,
[230]	ἀνετίθεσαν τῷ δήμῷ, τὰ δὲ	ταπεινὰ	καὶ καταδεέστερα εἰς τοὺς ῥήτορας
[230]	αὐτοῖς ἕξετε τοὺς πολιτευομένους; Οὐ	ταπεινώσαντες	ἀποπέμψετε τοὺς νῦν ἐπηρμένους; Οὐ
[0]	βῆμα παρελθόντι, ἄνευ θορύβου καὶ	ταραχῆς,	ἐξ ἐμπειρίας τὰ βέλτιστα τῇ
[80]	καὶ ὑμεῖς ὑπωπτεύσατε) τοιαύτης ἐμπιπτούσης	ταραχῆς,	μετὰ τῶν συμφύτων αὐτῷ νοσημάτων
[80]	ἀρχὰς αὐτοῖς ἐνεδίδου πολέμου καὶ	ταραχῆς.	Οὗτός ἐστιν, ὦ Ἀθηναῖοι, ὁ
[20]	Κτησιφῶν Δημοσθένην, τὸν συλλήβδην ἁπάσας	τὰς	Ἀθήνησιν ἀρχὰς ἄρχοντα, οὐκ ὤκνησε
[230]	πολιτῶν ἀκρίτους ἀπέκτειναν, πρὶν καὶ	τὰς	αἰτίας ἀκοῦσαι, ἐφ' αἷς ἔμελλον
[230]	δὲ τῆς πρὸς Θηβαίους συμμαχίας	τὰς	αἰτίας ἀνατιθῇς Δημοσθένει, τοὺς μὲν
[10]	καὶ τοὺς λογιστάς, καθάπερ καὶ	τὰς	ἄλλας ἀρχάς, κελεύει. Ὅτι δὲ
[210]	Φίλιππον, καὶ τὸν Ἀλέξανδρον, καὶ	τὰς	ἀπὸ τούτων αἰτίας ἀνοίσειν ἐπ'
[20]	γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, τῶν περὶ	τὰς	ἀρχὰς εἴδη τρία· ὧν ἓν
[130]	λέγειν δ' οὐδὲν δέομαι διὰ	τὰς	ἀτυχίας αὐτῶν. ~Ἀλλ' οἶμαι, ἐπειδὴ
[250]	τις (ἄχθομαι δὲ πολλάκις μεμνημένος	τὰς	ἀτυχίας τῆς πόλεως) ἐνταῦθ' ἀνὴρ
[140]	διὰ τοὺς καιρούς, ἀλλὰ διὰ	τὰς	αὑτοῦ πρεσβείας, (πρῶτον μὲν συνέπεισε
[170]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ μὴ καταλύσετε	τὰς	ἀφθόνους ταύτας δωρεὰς καὶ τοὺς
[240]	αὐτὸν κελεύετε κάὶ τῶν λόγων	τὰς	βεβαιώσεις (ὡς περὶ τῶν κηρυγμάτων
[160]	τὰ στενά, τινὲς πρῶτον ὥσπερ	τὰς	βελόνας διείρουσι. (Ταῦτα δὲ τίνος
[130]	περιελόντες τοῦ ποιητοῦ τὸ μέτρον,	τὰς	γνώμας ἐξετάζητε, οἶμαι ὑμῖν δόξειν
[120]	Κόττυφον τὸν Φαρσάλιον, τὸν τότε	τὰς	γνώμας ἐπιψηφίζοντα, οὐκ ἐπιδημοῦντος, ἐν
[120]	δὲ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ Κόττυφος, ὁ	τὰς	γνώμας ἐπιψηφίξων, ἐκκλησίαν ἐποίει τῶν
[190]	ὁ δῆμος κατελύθη, ἐπειδή τινες	τὰς	γραφὰς τῶν παρανόμων ἀνεῖλον. Καὶ
[190]	εὑρημένων ἐν τῷ Πρυτανείῳ, ἐξαιτοῦνται	τὰς	γραφὰς τῶν παρανόμων, οὓς ὑμεῖς
[0]	μὲν ἐκ τῶν νόμων καταλελύκασι,	τὰς	δ' ἐκ τῶν ψηφισμάτων μετ'
[90]	πάντας καὶ Μεγαρέας ἑξήκοντα τάλαντα,	τὰς	δ' ἐν Εὐβοία πόλεις ἁπάσας
[90]	τοῖς ἀεὶ δεομένοις τῶν Ἑλλήνων,	τὰς	δὲ συμμαχίας ὑστέρας μετὰ τὰς
[90]	ἐάν τις ἴῃ ἐπ' Ἀθηναίους.	(Τὰς	δὲ συνεδρίας καὶ τὰς συντάξεις·
[100]	καὶ τοὺς συνέδρους, λόγῳ ἠκούσατε·	τὰς	δὲ συντάξεις τῶν συμμάχων, τὰ
[130]	τὴν ὑμετέραν δόξαν, ἀλλὰ διὰ	τὰς	Δημοσθένους δημηγορίας. (Καίτοι πολλὰς μὲν
[210]	τὴν γραφήν. Ἐγὼ δὲ οὔτε	τὰς	Δημοσθένους διατριβὰς ἐζήλωκα, οὔτ' ἐπὶ
[100]	εὐποροῦντες, ὑπέθεσαν αὐτῷ τοῦ ταλάντου	τὰς	δημοσίας προσόδους, καὶ τόκον ἤνεγκαν
[230]	τείχη, οὐδὲ τὰς τάφρους, οὐδὲ	τὰς	δημοσίας ταφὰς ἀνελόντα, τὸν ὀρθῶς
[200]	ἀκούειν· οὐ γὰρ τῶν φευγόντων	τὰς	δικαίας ἀπολογίας εἰσεληλύθατε ἀκροασόμενοι, ἀλλὰ
[240]	πυθοῦ παρ' αὐτῶν, διὰ τί	τὰς	δωρεὰς αὐτοῖς ἔδοσαν, καὶ τὰς
[250]	μὴ νέμετε, ἀλλὰ κρίνετε, καὶ	τὰς	δωρεὰς εἰς βελτίω σώματα καὶ
[180]	κᾀκεῖνο ἐκλογίσασθε, ὅτι, ἐὰν μὲν	τὰς	δωρεὰς ὀλίγοις καὶ ἀξίοις καὶ
[230]	ἀλλὰ νόμων καὶ πολιτικῆς ἀρετῆς,	τὰς	δωρεὰς οὐ κατὰ τοὺς νόμους,
[240]	τὰς δωρεὰς αὐτοῖς ἔδοσαν, καὶ	τὰς	εἰκόνας ἔστησαν. Ἅπαντες γὰρ ἅμα
[170]	Τίνος ἕνεκα; Ἵνα ἕκαστος ἡμῶν,	τὰς	ἐκ τῶν νόμων ζημίας φοβούμενος
[0]	τὴν βουλὴν τοὺς Πεντακοσίους, καὶ	τὰς	ἐκκλησίας ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων ὀρθῶς
[200]	τοὺς τοῦ παρανόμου λόγους, καὶ	τὰς	ἐκτροπὰς αὐτοῦ τῶν λόγων ἐπιτηρεῖτε.
[230]	ἔμελλον ἀποθνῄσκειν, καὶ οὐδ' ἐπὶ	τὰς	ἐκφορὰς τῶν τελευτησάντων εἴων τοὺς
[210]	αὐτῷ τόπος ἀσυκοφάντητος παραλείπηται, καὶ	τὰς	ἐν τοῖς γυμνασίοις μετὰ τῶν
[90]	τὰς ἐξ Ὠρεοῦ συντάξεις, καὶ	τὰς	ἐξ Ἐρετρίας, τὰ δέκα τάλαντα,
[90]	ὃν ἐπαινεῖ Κτησιφῶν, δωροδοκίας, ὥστε	τὰς	ἐξ Ὠρεοῦ συντάξεις, καὶ τὰς
[180]	καὶ τοῖς διαπραξαμένοις χαρίζησθε, καὶ	τὰς	ἐπιεικεῖς φύσεις διαφθερεῖτε. (Ὅτι δὲ
[250]	ὁμολογοῦσιν ἐν τῷ δήμῳ, καὶ	τὰς	ἐπιστολὰς ἀλλήλοις παραναγιγνώσκουσιν, καὶ παρακελεύονται
[160]	ἡ πόλις οὐκ ἐχώρει, καὶ	τὰς	ἐπιστολὰς, ἃς ἐξηρτημένος ἐκ τῶν
[200]	καὶ τῶν νόμων καταπεφρονηκότα· καὶ	τὰς	ἐσομένας πρὸς ταῦτα προφάσεις εἶπον,
[90]	τὰς δὲ συμμαχίας ὑστέρας μετὰ	τὰς	εὐεργεσίας. Ἵνα δ' εὖ εἰδῆτε,
[200]	προβαλόμενον, οὐδὲ προσγράψαντα, ἐπειδὰν δῷ	τὰς	εὐθύνας, ἀλλὰ παντελῶς καὶ ὑμῶν
[0]	ἐκ τοῦ δήμου, πόρρωθεν προκατελάμβανον	τὰς	εὐθύνας ἐπαίνοις καὶ κηρύγμασιν· ὥστ'
[10]	ἐκ τοῦ δικαστηρίου κλοπῆς ἕνεκα	τὰς	εὐθύνας ὠφληκώς· ὥστε ἠναγκάζοντο τὴν
[10]	τὰ γέρα μόνον λαμβάνοντας, καὶ	τὰς	εὐχὰς ὑπὲρ ὑμῶν πρὸς τοὺς
[140]	ὑμεῖς ἐξήλθετε, καὶ εἰσῇτε εἰς	τὰς	Θήβας, ἐν τοῖς ὅπλοις διεσκευασμένοι,
[140]	διὰ τῆς Φωκίδος ἐπ' αὐτὰς	τὰς	Θήβας, καὶ, τὸ τελευταῖον, Ἐλάτειαν
[140]	δ' εἰσάγων ἦν ὑμᾶς εἰς	τὰς	Θήβας καιρὸς καὶ φόβος καὶ
[250]	τάξαντα τοῖς Ἕλλησιν, οὗ τελευτήσαντος	τὰς	θυγατέρας ἐξέδωκεν ὁ δῆμος, σχετλιάζοντα
[10]	παραδόξων· οἷον, τοὺς ἱερέας καὶ	τὰς	ἱερείας ὑπευθύνους εἶναι κελεύει ὁ
[120]	ποίοις ὄμμασι, τίνα τόλμαν κτησάμενοι,	τὰς	ἱκετείας ποιήσεσθε, τούτους παρέντες ἀτιμωρήτους,
[220]	(Οὕτω δὲ ταῖς αἰτίαις ἐνέφραξας	τὰς	κατὰ σαυτοῦ τιμωρίας, ὥστε τὸν
[0]	τὴν παράταξιν, ὅση γεγένηται, καὶ	τὰς	κατὰ τὴν ἀγορὰν δεήσεις, αἷς
[20]	τὴν δημοκρατίαν. (Πρὸς μὲν οὖν	τὰς	κενὰς προφάσεις, ἃς οὗτοι προφασιοῦνται,
[0]	ἰδιώτας καὶ δυναστείας ἑαυτοῖς περιποιοῦντες,	(τὰς	κρίσεις τὰς μὲν ἐκ τῶν
[0]	τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις ἄρχοντές τινες	τὰς	μεγίστας ἀρχὰς, καὶ τὰς προσόδους
[180]	τινες, τὰ σώματα παρακαταθέμενοι, καὶ	τὰς	μεγίστας ταλαιπωρίας ὑπομείναντες, διακινδυνεύειν. Ὑπολάβετε
[90]	καὶ τῷ λόγῳ προσβιβάζων ὑμᾶς,	τὰς	μὲν βοηθείας ὡς δεῖ τὴν
[230]	ἐπίδειξον ἡμῖν ὅ τι λέγεις.	Τὰς	μὲν γὰρ περὶ τοὺς Ἀμφισσέας
[170]	ποιεῖσθε. (Οὔκουν ἄτοπον οὑτωσὶ διαλογιζομένοις,	τὰς	μὲν δωρεὰς νῦν πλείους εἶναι,
[0]	δυναστείας ἑαυτοῖς περιποιοῦντες, (τὰς κρίσεις	τὰς	μὲν ἐκ τῶν νόμων καταλελύκασι,
[100]	δήμῳ τῷ Ἀθηναίων. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Οὐκοῦν	τὰς	μὲν τριήρεις, καὶ τὴν πεζὴν
[10]	ἀρχαιρεσίαις, στρατηγοὺς, καὶ ἱππάρχους, καὶ	τὰς	μετὰ τούτων ἀρχάς, τὰ δ'
[120]	καὶ, τὸν λιμένα κατασκάψαντες καὶ	τὰς	οἰκίας ἐμπρήσαντες, ἀνεχωροῦμεν. Ταῦτα δὲ
[80]	εὖ πεπονθότες οἱ Χαλκιδεῖς, οὐ	τὰς	ὁμοίας ὑμῖν ἀπέδοσαν. Ἀλλ' ἐπειδὴ
[250]	ἀλλ' ἐπασκῶν τέχνας ἐπὶ τοὺς	τὰς	οὐσίας κεκτημένους διαγεγένηται· (ἀλλ' εἰς
[20]	πολλά. Ἑνὶ δὲ λόγῳ ἐνεχυράζει	τὰς	οὐσίας ὁ νομοθέτης τὰς τῶν
[0]	τῇ πόλει, λύετε, ὦ Ἀθηναῖοι,	τὰς	παρανόμους γνώμας, βεβαιοῦτε τῇ πόλει
[10]	ὑμῖν τὰ ὑμέτερα, ἀλλ' ὁμολογουμένως	τὰς	πατρῴας οὐσίας εἰς τὴν πρὸς
[230]	ψηφίσματος ἐποιήσω, ὅτι τὰς τάφους	τὰς	περὶ τὰ τείχη καλῶς ἐτάφρευσε,
[80]	διέβησαν εἰς Εὔβοιαν Θηβαῖοι, καταδουλώσασθαι	τὰς	πόλεις πειρώμενοι, ἐν πέντε ἡμέραις
[80]	τάς τε πόλεις αὐτὰς καὶ	τὰς	πολιτείας ἀπέδοτε, ὀρθῶς καὶ δικαίως
[90]	(ὑπάρξειν δὲ πρὸς τούτοις καὶ	τὰς	πολιτικὰς δυνάμεις, ἐκ Πελοποννήσου μὲν
[120]	πάλιν ἐν τῇ ἐκκλησία, καὶ	τὰς	πράξεις ἡμῶν ἀποδεξαμένου τοῦ δήμου,
[140]	Δημοσθένης. Ἐπεὶ περὶ γε ταύτας	τὰς	πράξεις τρία τὰ πάντων μέγιστα
[50]	εἴ τινες ὑμᾶς εἴασαν, περιμεῖναι	τὰς	πρεσβείας, ἃς ἦτε ἐκπεπομφότες κατ'
[0]	τινες τὰς μεγίστας ἀρχὰς, καὶ	τὰς	προσόδους διοικοῦντες, καὶ δωροδοκοῦντες περὶ
[20]	ὃς καθ' ἑκάστην πρυτανείαν ἀπελογίζετο	τὰς	προσόδους τῷ δήμῳ, διὰ δὲ
[190]	ἀγαθοὶ στρατηγοὶ ὑμῶν, καὶ τῶν	τὰς	σιτήσεις τινὲς εὑρημένων ἐν τῷ
[150]	γε διανοίαις ἀποβλέψατ' αὐτῶν εἰς	τὰς	συμφοράς, καὶ νομίσατε ὁρᾷν ἁλισκομένην
[90]	Ἀθηναίους. (Τὰς δὲ συνεδρίας καὶ	τὰς	συντάξεις· ἐξ ὧν ἰσχύσειν ὁ
[230]	ἀρχὴν τοῦ ψηφίσματος ἐποιήσω, ὅτι	τὰς	τάφους τὰς περὶ τὰ τείχη
[230]	περιχαρακώσαντα χρὴ τὰ τείχη, οὐδὲ	τὰς	τάφρους, οὐδὲ τὰς δημοσίας ταφὰς
[80]	εἴσω Πυλῶν Φίλιππος παρῆλθε, καὶ	τάς	τε ἐν Φωκεῦσι πόλεις παραδόξως
[80]	κύριοι τῆς Εὖβοίας γενόμενοι, καὶ	τάς	τε πόλεις αὐτὰς καὶ τὰς
[80]	εἰς Θετταλίαν καὶ Μαγνησίαν παρὰ	τὰς	τῆς εἰρήνης συνθήκας πρεσβεύσαντας, τὴν
[10]	ὃν ὑμεῖς ἐνομοθετήσατε, λύσειν ἡγούμενοι	τὰς	τοιαύτας προφάσεις, ἐν ᾧ διαρρήδην
[50]	διὰ Δημοσθένην καὶ Φιλοκράτην καὶ	τὰς	τούτων δωροδοκίας, ἃς ἐδωροδόκησαν, συστάντες
[20]	καὶ σαφὴς, καὶ ταχὺ λύων	τὰς	τούτων τέχνας. Μικρὰ δὲ ὑμῖν
[30]	τὸν Κτησιφῶντα. (Ἐγὼ δὲ πρὸς	τὰς	τούτων τέχνας παρέξομαι συνηγόρους τοὺς
[100]	λέγω, ἀφελὼν τὸν κόμπον, καὶ	τὰς	τριήρεις, καὶ τὴν ἀλαζονείαν ἐκ
[220]	δῆμον ἀμνημονεῖν· (τὰ δὲ περὶ	τὰς	τριήρεις καὶ τοὺς τριηράρχους ἁρπάγματα,
[230]	τοῖς αὐτοῖς δικαστηρίοις, τοὺς μὲν	τὰς	τῶν δώρων γραφὰς ἁλισκομένους ἀτιμοῦτε,
[100]	χρόνος, ἐν ὧ Δημοσθένης ἀπώλεσε	τὰς	τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς πόλεως
[0]	ῥητόρων, λυμαίνονται τὴν πολιτείαν, μήτε	τὰς	τῶν ξένων δεήσεις, οὓς ἀναβιβαζόμενοι,
[130]	γὰρ οἶμαι παῖδας ὄντας ἡμᾶς	τὰς	τῶν ποιητῶν γνώμας ἐκμανθάνειν, ἵν'
[0]	μηδένα ἐᾶν ἀνθρώπων ἐξαιρεῖσθαι, μήτε	τὰς	τῶν στρατηγῶν συνηγορίας, οἳ, ἐπὶ
[20]	ἐνεχυράζει τὰς οὐσίας ὁ νομοθέτης	τὰς	τῶν ὑπενθύνων, ἕως ἂν λόγον
[0]	βουλευτῶν ὄντως λάχῃ προεδρεύειν, καὶ	τὰς	ὑμετέρας χειροτονίας ὀρθῶς ἀναγορεύῃ, τοῦτον
[250]	οἰκείας τῆς πόλεως, βουλεύεσθε, καὶ	τὰς	φιλοτιμίας μὴ νέμετε, ἀλλὰ κρίνετε,
[180]	ἀλλ' ἐφικόμενος τῆς ἀνδραγαθίας, οὕτω	τὰς	χάριτας τὸν δῆμον ἀπαίτει. ~Ἵνα
[10]	προφάσεις, ἐν ᾧ διαρρήδην γέγραπται,	τὰς	χειροτονητάς (φησίν) ἀρχάς (ἁπάσας ἑνὶ
[20]	φιλοτιμίαν, μηδὲ ἐξαιροῦ τῶν δικαστῶν	τὰς	ψήφους ἐκ τῶν χειρῶν, μηδ'
[130]	τοῦ τῆς πατρίδος ἐδάφους· καὶ	ταῦθ'	ἡμῖν συμβέβηκεν, ἐξ ὅτου Δημοσθένης
[60]	ἐπ' αὐτὸν ἤδη στρατεία. (Καὶ	ταῦθ'	ὁ μὲν ἐξωνούμενος οὐκ ἠδίκει
[70]	χθὲς εἰρημένων εἶναι λόγων, ἐὰν	ταῦθ'	οἱ Φιλίππου μὴ συμπεισθήσονται πρέσβεις,
[30]	μὴ ποιεῖν; (Ἀλλ' οὐκ ἔχει	ταῦθ'	οὕτως (μήθ' ὑμεῖς ποτε εἰς
[200]	τὸν τρόπον τὴν ἀκρόασιν ποιῆσθε,	ταῦθ'	ὑμῖν ἤδη δίκαιός εἰμι προειπεῖν.
[60]	καὶ σύμμαχον τῇ πόλει, ἐὰν	ταῦθ'	ὑμῖν σαφῶς ἐπιδείξω, δεήσομαι ὑμῶν
[80]	προσμεταπεμψάμενος, ὅ τ' ἀδελφὸς αὐτοῦ	Ταυροσθένης,	ὁ νυνὶ πάντας δεξιούμενος καὶ
[80]	τοῦ Χαλκιδέως, τοῦ Καλλίου καὶ	Ταυροσθένους	πατρός, οὓς οὗτος νυνὶ, μισθὸν
[150]	καλεῖ εἰς προεδρίαν; Τότε μὲν	ταῦτ'	ἐκήρυττεν, (ἀλλ' οὐ νῦν, ἀλλὰ,
[230]	ἐτάφρευσε, θαυμάζω σου· τοῦ γὰρ	ταῦτ'	ἐξεργασθῆναι καλῶς, τὸ γεγενῆσθαι τούτων
[150]	τοῖς ἡρωικοῖς πάθεσι τοῖς μετὰ	ταῦτ'	ἐπεισιοῦσιν, ἢ ἐπὶ τῇ τῆς
[40]	ἀρετῆς ἕνεκα καὶ ἀνδραγαθίας. Καὶ	ταῦτ'	ἔπραττον, οὐχ ὥσπερ οἱ ὑπὸ
[100]	ἕως τὸ κεφάλαιον ἀπέδοσαν. (Καὶ	ταῦτ'	ἐπράχθη μετὰ ψηφίσματος τοῦ δήμου.
[90]	τρόπον, καὶ δι' οἵων κακουργημάτων,	ταῦτ'	ἤδη ἄξιόν ἐστιν ἀκοῦσαι. (Ἀφικνεῖται
[70]	ἀτυχίαν ὁ μιαρὸς ἄνθρωπος ἐμβέβληκε,	ταῦτ'	ἤδη διαφερόντως ἄξιόν ἐστιν ἀκοῦσαι.
[20]	λόγον ὑμῖν οὐδ' εὐθύνας δεδωκώς,	ταῦτ'	ἤδη πειράσομαι ὑμᾶς διδάσκειν ἐκ
[240]	βδελυρός; Ὁ δέ γε νεώτερος	ταῦτ'	ἰδὼν διεφθάρη. Δίκην τις δέδωκε
[140]	τῆς τῶν στρατιωτῶν σωτηρίας. (Καὶ	ταῦτ'	οὐκ ἐγὼ μὲν κατηγορῶ, ἕτεροι
[250]	εὐηθείας ἤδη προβεβηκέναι, ὥστε καὶ	ταῦτα	ἀναπεισθήσεσθαι, ὥσπερ Πειθὼ τρέφοντας, ἀλλ'
[10]	πράττει κατὰ ψήφισμα, οὐκ ἔστι	ταῦτα	ἀρχή, ἀλλ' ἐπιμέλειά τις καὶ
[40]	καὶ δημοτῶν· ὅταν δέ τις	ταῦτα	ἀφέλῃ, τί τὸ καταλειπόμενόν ἐστι,
[140]	μικρῷ μέρει διαγωνιεῖται, καὶ διὰ	ταῦτα	βουλομένου ποιήσασθαι εἰρήνην, καὶ πρεσβείας
[20]	τῶν νόμων, ἀλλ' ὕστερος πολιτεύου.	Ταῦτα	γὰρ ὀρθοῖ τὴν δημοκρατίαν. (Πρὸς
[70]	ἀνάγνωθί μοι, τίς ἦν ὁ	ταῦτα	γράψας, καὶ τίς ὁ ἐπιψηφίσασ.
[100]	τὰ τῶν χρηστῶν σημεῖα διαφθείρει.	~Ταῦτα	δ' εἰπὼν δίδωσιν ἀναγνῶναι ψήφισμα
[200]	Ἀθηναίων, ἀλλὰ μελλόντων τραγῳδῶν εἰσιέναι.	Ταῦτα	δ' εἰπὼν μικρὰ μὲν περὶ
[120]	καὶ τὰς οἰκίας ἐμπρήσαντες, ἀνεχωροῦμεν.	Ταῦτα	δὲ ἡμῶν πραττόντων, οἱ Λοκροὶ
[50]	δὲ, τὸν νῦν παρόντα καιρόν.	Ταῦτα	δὲ καταριθμησάμενος, ὡς ἀκούω, μέλλει
[160]	πρῶτον ὥσπερ τὰς βελόνας διείρουσι.	(Ταῦτα	δὲ τίνος ἐστιν, ὦ κίναδος,
[90]	ἐσόμενον, εἰ μὴ ὑμεῖς κωλύσετε.	(Ταῦτα	διανοηθείς, ἀποστέλλει δεῦρο πρέσβεις Γλαυκέτην,
[170]	προέμενος. Ἄπιστος δὲ καὶ περὶ	ταῦτα	δόξας εἶναι, καὶ τοὺς λόγους
[80]	αὐτῷ νοσημάτων ἤδη τὰ μετὰ	ταῦτα	ἐβουλεύετο, μετὰ δειλίας καὶ τῆς
[120]	ἀδικημάτων χρήμασιν αὐτοὺς ἐζημίωσαν. Καὶ	ταῦτα	ἐν ῥητῷ χρόνῳ προεῖπον τῷ
[70]	τῆς πόλεως ἀποκρίνασθαι· καὶ, τέλος,	ταῦτα	ἐνίκα, τῷ μὲν λόγῳ προσβιασαμένου
[230]	τῶν τραγικῶν ποιητῶν, τῶν μετὰ	ταῦτα	ἐπεισαγόντων, ποιήσειεν ἐν τραγῳδίᾳ τὸν
[60]	δὲ Δημοσθένης. Ἀπέφυγε Φιλοκράτης. Μετὰ	ταῦτα	ἐπῄει ὁ χρόνος· Θεμιστοκλῆς ἄρχων.
[30]	ὃς ἐκ τῆς διοικήσεως εἰς	ταῦτα	ἔχει μικροῦ δεῖν δέκα τάλαντα.
[60]	πρεσβείᾳ σπένδεται. (Τὰ δὲ μετὰ	ταῦτα	ἤδη μοι σφόδρα προσέχετε τὸν
[50]	περὶ θανάτου κατήγορος γενέσθαι; Ἢ	ταῦτα	ἤδη τὰ περὶ Μειδίαν, καὶ
[50]	~Ἁπλοῦς δὴ παντάπασιν ὁ μετὰ	ταῦτα	ἡμῖν λόγος γίγνεται, καὶ ὑμῖν
[50]	ἡγοῦμαι. Τί γὰρ δεῖ νῦν	ταῦτα	λέγειν, ἢ τὰ περὶ τὴν
[200]	τὸ τοῦ φεύγοντος. (Ὅταν δὴ	ταῦτα	λέγῃ, πρὸς μὲν τοὺς στασιαστικοὺς
[210]	τούτοις ἐμὲ στεφανοῦσθαι. Ἀλλ' οἶμαι,	ταῦτα	μὲν ἂν εἴποι ἀνὴρ ὄντως
[50]	ἣν ἐν Διονύσου κατεχειροτόνησε Μειδίου.	(Ταῦτα	μὲν οὖν μοι δοκῶ καὶ
[140]	τί δεῖ τὰ πλείω λέγειν;	ταῦτα	μὲν τὰ τηλικαῦτα τὸ μέγεθος
[90]	οὔτε στρατιωτῶν ἀπορίαν ἔσεσθαι. Καὶ	ταῦτα	μὲν τὰ φανερά· ἔφη δὲ
[240]	καὶ τρόπον σώφρονα· ὅτῳ δὲ	ταῦτα	μὴ μαρτυρεῖται, μὴ βεβαιοῦτε αὐτῷ
[10]	τοῦ δήμου. Κατιδὼν δή τις	ταῦτα	νομοθέτης τίθησι νόμον, καὶ μάλα
[40]	ἄνευ ψηφίσματος. (Συνιδὼν δή τις	ταῦτα	νομοθέτης, τίθησι νόμον οὐδὲν ἐπικοινωνοῦντα
[90]	τὴν ἡγεμονίαν ὑμῖν· πραχθήσεσθαι δὲ	ταῦτα	οὐκ εἰς μακράν, ἀλλ' εἰς
[10]	τοὺς ὑπευθύνους μὴ στεφανοῦν. Καὶ	ταῦτα	οὕτως εὖ προκατειληφότος τοῦ νομοθέτου,
[230]	ψήφῳ βασιλεύει· ὅταν δ' ἑτέρῳ	ταῦτα	παραδῷ, καταλέλυκε τὴν αὐτὸς αὑτοῦ
[200]	καταπεφρονηκότα· καὶ τὰς ἐσομένας πρὸς	ταῦτα	προφάσεις εἶπον, ἃς ἀξιῶ καὶ
[200]	ψήφισμα, καὶ οἱ παραγεγραμμένοι νόμοι.	Ταῦτα	συμφωνοῦντα ἀλλήλοις ἐπιδείξας, κατάβαινε· καὶ
[20]	μικρὰ κατέθηκας, δέκα τάλαντα εἰς	ταῦτα	τῆς πόλεως εἰληφώς. Μὴ ἅρπαζε
[250]	ἐκ τῶν νόμων ζημία θάνατος,	ταῦτά	τινες οὐκ ἐξαρνοῦνται πράττειν, ἀλλ'
[80]	συμμαχίᾳ. Ἀλλά, ὦ Ἀθηναῖοι, περὶ	ταῦτα	τρία τὰ μέγιστα ἠδίκησθε, καὶ
[160]	ἀνεβάλλου καλλίω. (Ὑπερβὰς τοίνυν ἅπαντα	ταῦτα,	ὑπὲρ τῶν νυνὶ καθεστηκότων λέξω.
[60]	μόνοι ποιήσησθε τὴν εἰρήνην. (Μετὰ	ταῦτα,	ὦ Ἀθηναῖοι, ἧκον οἱ τοῦ
[30]	τις εἶναι πολιτείαν, ἐν ᾗ	ταὐτὰ	προστάττουσιν οἱ νόμοι ποιεῖν καὶ
[60]	ἐπαινέτης ἦν τῆς εἰρήνης, καὶ	ταὐτὰ	τοῖς ἄλλοις πρέσβεσιν ἀπήγγελλε, καὶ
[170]	εἰ μὴ καταλύσετε τὰς ἀφθόνους	ταύτας	δωρεὰς καὶ τοὺς εἰκῇ διδομένους
[0]	τινὲς ῥᾳδίως παρανόμους γνώμας, καὶ	ταύτας	ἕτεροι τινες ἐπιψηφίζουσιν, οὐκ ἐκ
[0]	παρανόμων γραφαί· εἰ δὲ καὶ	ταύτας	καταλύσετε, ἢ τοῖς καταλύουσιν ἐπιτρέψετε,
[140]	οὐ Δημοσθένης. Ἐπεὶ περὶ γε	ταύτας	τὰς πράξεις τρία τὰ πάντων
[50]	χρήσομαι τῇ τοῦ λόγου τάξει	ταύτῃ,	ἣν τοῦτον πυνθάνομαι μέλλειν· λέξω
[10]	καὶ ὑμῖν συμφέροντα. Ἐν γὰρ	ταύτῃ	Πόλει, οὕτως ἀρχαίᾳ οὔσῃ καὶ
[150]	γε, εἰ μηδὲν ἕτερον, ὅτι	ταύτῃ	ποτὲ τῇ ἡμέρᾳ μελλόντων, ὥσπερ
[0]	δικαστήριον, γραφὴν παρανόμων δικάσων, ἐν	ταύτῃ	τῇ ἡμέρα μέλλει τὴν ψῆφον
[230]	Ἑλλήνων, διὰ τὸ ξενικοῖς στεφάνοις	ταύτην	ἀποδεδόσθαι τὴν ἡμέραν, ἐκ δὲ
[100]	τρία τάλαντα μισθὸν, τὴν γνώμην	ταύτην	ἔγραψε Δημοσθένης, τάλαντον μὲν ἐκ
[30]	ὑπεναντίους ἀλλήλοις, τί ἂν ἔτι	ταύτην	εἴποι τις εἶναι πολιτείαν, ἐν
[0]	συμφέροντι τῷ ὑμετέρῳ πολιτευομένους. Κἂν,	ταύτην	ἔχοντες τὴν διάνοιαν, ἀκούητε τῶν
[210]	φιλοτιμίας, ὥστε τὴν μιαρὰν κεφαλὴν	ταύτην	καὶ ὑπεύθυνον, ἣν οὗτος παρὰ
[220]	δῆμον προσέρχομαι, καὶ τὴν ἀξίωσιν	ταύτην	οἴει λανθάνειν μεταφέρων οὐκ ἐκ
[100]	νῦν Ἐξάγιστος καὶ Ἐπάρατος ὠνομασμένος.	Ταύτην	ποτὲ τὴν χώραν κατῴκησαν Κιρραῖοι
[180]	οὐκ ἐπιγέγραπται. Πῶς; Οὐκ ᾖτησε	ταύτην	τὴν δωρεάν; τησεν, ἀλλ' ὁ
[10]	ἐστὶν εὐνοίας εὐθύνη; Πρὸς δὴ	ταύτην	τὴν πρόφασιν ἀκούσατέ μου λέγοντος
[100]	Προναίᾳ, ἐπὶ πάσῃ ἀεργίᾳ, καὶ	ταύτην	τὴν χώραν μήτ' αὐτοὺς ἐργάζεσθαι,
[80]	δ' αὑτῷ τυραννίδα περιποιούμενος, καί	ταύτης	ἐλπίζων συναγωνιστὴν Φίλιππον λήψεσθαι, ἀπῆλθεν
[130]	αὐτοὺς ὁρῶμεν τῆς τε δόξης	ταύτης	καὶ τῆς ἐπὶ τὸν Πέρσην
[110]	ἱεραῖσιν ἐπ' ἀκταῖς. ΟΡΚΟΙ. ΑΡΑ.	(Ταύτης	τῆς ἀρᾶς, καὶ τῶν ὅρκων,
[160]	καὶ τὰ σπλάγχνα φυλάττοντα. Καὶ	ταυτὶ	λέγειν ἔφη οὐκ εἰκάζων, ἀλλ'
[210]	προενεδεικνύμην Ἀλεξάνδρῳ; Εἴ γε μὴ	ταὐτὸν	ἐνύπνιον ἐγὼ καὶ Δημοσθένης ἴδομεν.
[230]	τὰς τάφρους, οὐδὲ τὰς δημοσίας	ταφὰς	ἀνελόντα, τὸν ὀρθῶς πεπολιτευμένον δωρεὰς
[150]	τὴν τάξιν ἀναβὰς ἐπὶ τὸν	τάφον	τὸν τῶν τελευτησάντων, ἐγκωμιάζειν τὴν
[150]	ὧν ἱερὰ καὶ τέκνα καὶ	τάφους	ἀπώλεσεν ἡ Δημοσθένους δωροδοκία καὶ
[230]	τοῦ ψηφίσματος ἐποιήσω, ὅτι τὰς	τάφους	τὰς περὶ τὰ τείχη καλῶς
[250]	ἐν Πλαταιαῖς, καὶ αὐτοὺς τοὺς	τάφους	τῶν προγόνων οὐκ ἂν οἴεσθε
[30]	ἐπιταχθῇ τι ταῖς φυλαῖς, ἢ	τάφρους	ἐξεργάζεσθαι, ἢ τριήρεις ναυπηγεῖσθαι. Ὅτι
[230]	χρὴ τὰ τείχη, οὐδὲ τὰς	τάφρους,	οὐδὲ τὰς δημοσίας ταφὰς ἀνελόντα,
[0]	τὴν τάξιν λιπεῖν, ἣν ἂν	ταχθῇ	ἐν τῷ πολέμῳῳ, οὕτω καὶ
[80]	ὑμῖν εἶναι φίλοι· ἐπειδὴ δὲ	τάχιστα	εἰς Ταμύνας παρήλθομεν, καὶ τὸ
[80]	ἄξιόν ἐστιν ἀκοῦσαι. ~Ὡς γὰρ	τάχιστα	εἴσω Πυλῶν Φίλιππος παρῆλθε, καὶ
[60]	πρέσβεις, βουλεύσηται ὁ δῆμος ὡς	τάχιστα	περὶ τῶν πρὸς Φίλιππον πρέσβεων·
[20]	νόμος, βραχὺς καὶ σαφὴς, καὶ	ταχὺ	λύων τὰς τούτων τέχνας. Μικρὰ
[90]	χρημάτων μὲν εἰς ἑκατὸν νεῶν	ταχυναυτουσῶν	πληρώματα, καὶ εἰς πεζοὺς στρατιώτας
[220]	ἐμοῦ ἑξήκοντα καὶ πέντε νεῶν	ταχυναυτουσῶν	τριηράρχους ὑφῃρημένος, πλεῖον τῆς πόλεως
[50]	ἰσχυρίζηται, ὑμεῖς τε προειδῆτε, ἐγώ	τε	ἀποκρίνωμαι, ἐναντίον σοι τῶν δικαστῶν,
[110]	καὶ ἐπαράτων χρημάτων, ἐφ' ᾧ	τε	βοηθήσει τοῖς Ἀμφισσεῦσιν Ἀθήνησι κατὰ
[230]	βάρβαρον ἐπιστολήν, ἐν ᾗ τά	τε	δὴ ἄλλα καὶ μάλ' ἀπαιδεύτως
[130]	Καὶ τοὺς αὐτοὺς ὁρῶμεν τῆς	τε	δόξης ταύτης καὶ τῆς ἐπὶ
[50]	ἀπέδοτο τριάκοντα μνῶν ἅμα τήν	τε	εἰς αὑτὸν ὕβριν, καὶ τὴν
[0]	περὶ ἕκαστα τούτων, προσλαμβάνοντες τούς	τε	ἐκ τοῦ βουλευτηρίου ῥήτορας, καὶ
[80]	ὑμετέρου συμφέροντος ἰσχυροὺς κατεσκεύασεν, ὑμεῖς	τε	ἐκ τῶν ἀγρῶν φοβηθέντες ἐσκευαγωγήσατε,
[110]	Ἀναφλυστίου, πυλαγόρας ὑμεῖς εἵλεσθε, Μειδίαν	τε	ἐκεῖνον τὸν Ἀναγυράσιον, ὃν ἐβουλόμην
[80]	καὶ τὰ ψηφίσματα γεγραφέναι (συνέβη	τε	ἐν τοῖς αὐτοῖς χρόνοις διαφέρεσθαί
[80]	Πυλῶν Φίλιππος παρῆλθε, καὶ τάς	τε	ἐν Φωκεῦσι πόλεις παραδόξως ἀναστάτους
[50]	σου ὅσους διαιρῇ, (κἂν ὅ	τε	θεοὶ θέλωσι, καὶ οἱ δικασταὶ
[90]	ὤκει, εἰς μέσον πίπτει τῆς	τε	Θηβαίων ἔχθρας καὶ τῆς Φιλίππου.
[90]	δὲ, σεμνῶς πάνυ παρελθών, τόν	τε	Καλλίαν ὑπερεπῄνει, καὶ τὸ ἀπόρρητον
[0]	τε πόλις ἄριστα διοικεῖσθαι, αἵ	τε	κρίσεις ἐλάχισται γίγνεσθαι· (ἐπειδὴ δὲ
[180]	τῇ τῶν Ἑρμῶν, ἐφ' ᾗ	τε	μὴ ἐπιγράφειν τὰ ὀνόματα τὰ
[80]	τῆς Εὖβοίας γενόμενοι, καὶ τάς	τε	πόλεις αὐτὰς καὶ τὰς πολιτείας
[0]	γὰρ ἄν μοι δοκεῖ ἥ	τε	πόλις ἄριστα διοικεῖσθαι, αἵ τε
[50]	οὖν μήθ' οὗτος ἰσχυρίζηται, ὑμεῖς	τε	προειδῆτε, ἐγώ τε ἀποκρίνωμαι, ἐναντίον
[0]	ἔχειν, νυνὶ καταλέλυται, καὶ γράφουσί	τε	τινὲς ῥᾳδίως παρανόμους γνώμας, καὶ
[120]	γέγραπται ἐν τῇ ἀρᾷ κατά	τε	τῶν ἀσεβησάντων, ἃ χρὴ παθεῖν
[90]	δυνάμεις ἐπ' αὐτὸν ἐπεστράτευον, ἥ	τε	Φιλίππου καὶ Θηβαίων) δεύτερον δ'
[190]	εἰπεῖν, ὡς καὶ νόμον δεῖ	τεθῆναι	ἐπὶ ταῖς γραφαῖς μόνον ταῖς
[90]	ἢ φεύγειν ἐκ Χαλκίδος, ἢ	τεθνάναι	ἐγκαταληφθέντι· τηλικαῦται δυνάμεις ἐπ' αὐτὸν
[80]	(Ναί. ἀλλὰ χαλκοῖς καὶ ἀδαμαντίνοις	τείχεσιν,	ὡς αὐτός φησι, τὴν χώραν
[20]	ἐπιμελησομένους τῶν ἔργων ἐπὶ τὰ	τείχη,	καὶ ταμίας. Καὶ μάλα ὀρθῶς,
[230]	τὰς τάφους τὰς περὶ τὰ	τείχη	καλῶς ἐτάφρευσε, θαυμάζω σου· τοῦ
[230]	οὐ γὰρ περιχαρακώσαντα χρὴ τὰ	τείχη,	οὐδὲ τὰς τάφρους, οὐδὲ τὰς
[30]	δὲ Πανδιονὶς φυλὴ ἄρχοντα καὶ	τειχοποιὸν	ἀπέδειξε Δημοσθένην, ὃς ἐκ τῆς
[10]	βούλομαι προειπεῖν. Λέξει γὰρ οὗτος·	Τειχοποιός	εἰμι· ὁμολογῶ· ἀλλ' ἐπιδέδωκα τῇ
[10]	ἔργων (ἔστι δὲ ὁ Δημοσθένης	τειχοποιὸς	ἐπιστάτης τοῦ μεγίστου τῶν ἔργων)
[20]	εὐθὺς, λέγων ὡς οὔτ' ἔλαχε	τειχοποιὸς,	οὔτ' ἐχειροτονήθη ὑπὸ τοῦ δήμου.
[20]	(Ὡς τοίνυν καὶ τὴν τῶν	τειχοποιῶν	ἀρχὴν ἦρχεν, ὅθ' οὗτος τὸ
[20]	ἀρχὴν, ἄρχων δὲ τὴν τῶν	τειχοποιῶν,	οὐδετέρας δέ πω τῶν ἀρχῶν
[130]	εὐρὺν ἀπώλεσεν, ἢ ὅ γε	τεῖχος,	Ἢ νέας ἐν πόντῳ Κρονίδης
[80]	Ἀθηναῖοι, ὁ πρῶτος ἐξευρὼν Σέρριον	Τεῖχος	καὶ Δορίσκον, καὶ Ἐργίσκην, καὶ
[150]	νομίσατε ὁρᾷν ἁλισκομένην τὴν πόλιν,	τειχῶν	κατασκαφάς, ἐμπρήσεις οἰκιῶν, ἀγομένας γυναῖκας,
[20]	ὧν ἔχεις εἰς τὴν τῶν	τειχῶν	οἰκοδομίαν, μικρὰ κατέθηκας, δέκα τάλαντα
[150]	τῇ πόλει, ὧν ἱερὰ καὶ	τέκνα	καὶ τάφους ἀπώλεσεν ἡ Δημοσθένους
[110]	γῆν καρποὺς φέρειν, μήτε γυναῖκας	τέκνα	τίκτειν γονεῦσιν ἐοικότα, ἀλλὰ τέρατα,
[120]	καὶ τοῦ σώματος, καὶ τῶν	τέκνων,	καὶ οἰκίας τῆς ἐμαυτοῦ, βοηθῶ
[190]	ὑμετέροις. Ὥσπερ γὰρ ἐν τῇ	τεκτονικῇ,	ὅταν εἰδέναι βουλώμεθα τὸ ὀρθὸν
[90]	Χαλκιδέας· τρίτον δὲ ὥστε μὴ	τελεῖν	συντάξεις. (Καὶ τούτων τῶν προαιρέσεων
[130]	ὑμῶν αὐτῷ ἐξουσίας. (Οὐ, τὸ	τελευταῖον,	ἀθύτων καὶ ἀκαλλιερήτων ὄντων τῶν
[220]	δὲ μέλλον κατεπαγγελλόμενος, οὐ τὸ	τελευταῖον	εἰσαγγέλλεσθαι μέλλων ὑπ' ἐμοῦ, τὴν
[140]	αὐτὰς τὰς Θήβας, καὶ, τὸ	τελευταῖον,	Ἐλάτειαν καταλαβὼν ἐχαράκωσε, καὶ φρουρὰν
[120]	καὶ κατὰ τῶν ἐπιτρεψάντων, καὶ	τελευταῖον	ἐν τῇ ἀρᾷ γέγραπται· Μηδ'
[220]	ἐξαμαρτάνειν; (Ἀποκρύπτοιτο δὲ τὸ πάντων	τελευταῖον,	ὅτι, Τῆς μάχης ἐπιγενομένης, οὐκ
[80]	περὶ συλλαβῶν διαφερόμενος. Καὶ, τὸ	τελευταῖον,	στεφανώσας τοὺς μετὰ Ἀριστοδήμου εἰς
[240]	τῇ τοῦ Μολοττῶν βασιλέως Ἀλεξάνδρου	τελευτῇ,	νυνὶ δὲ οὐ φήσεις δύνασθαι
[130]	σημεῖον φυλάξασθαι, ἡ τῶν μυστῶν	τελευτή;	Οὐ περὶ τούτων Ἀμεινιάδης μὲν
[200]	λόγου, κατεπαγγελλόμενος ὡς ἐπὶ τῇ	τελευτῇ	τῆς ἀπολογίας λύσει τὸ παράνομον,
[70]	παρὰ Χαριδήμου, πυθόμενος τὴν Φιλίππου	τελευτήν,	τῶν μὲν θεῶν, συμπλάσας ἑαυτῷ
[230]	μάλ' ἀπαιδεύτως διελέχθη, καὶ ἐπὶ	τελευτῆς	ἐνέγραψεν. Ἐγώ (φησὶν) ὑμῖν χρυσίον
[250]	τῇ πόλει. (Ὅταν δ' ἐπὶ	τελευτῆς	ἤδη τοῦ λόγου συνηγόρους τοὺς
[250]	δὲ, καὶ τοὺς ἐν Μαραθῶνι	τελευτήσαντας,	καὶ τοὺς ἐν Πλαταιαῖς, καὶ
[240]	ὑπὲρ ὑμῶν ἐν τῇ μάχῃ	τελευτήσαντας;	Οὓς νομίσαθ' ὁρᾶν σχετλιάζοντας, εἰ
[240]	τιμήσετε. Οὐκοῦν ὑβρίζονται μὲν οἱ	τελευτήσαντες,	ἀθυμότεροι δὲ οἱ ζῶντες γίγνονται,
[220]	μεταξὺ μὲν ἀσθενοῦντι μηδὲν συμβουλεύοι,	τελευτήσαντος	δὲ αὐτοῦ, ἐλθὼν εἰς τὰ
[250]	φόρους τάξαντα τοῖς Ἕλλησιν, οὗ	τελευτήσαντος	τὰς θυγατέρας ἐξέδωκεν ὁ δῆμος,
[150]	ἐπὶ τὸν τάφον τὸν τῶν	τελευτησάντων,	ἐγκωμιάζειν τὴν ἐκείνων ἀρετήν. Ὦ,
[230]	οὐδ' ἐπὶ τὰς ἐκφορὰς τῶν	τελευτησάντων	εἴων τοὺς προσήκοντας παραγενέσθαι. Οὐχ
[150]	πότερ' οἴεσθε τοὺς οἰκείους τῶν	τελευτησάντων	πλείω δάκρυα ἀφήσειν ἐπὶ ταῖς
[150]	ὑμεῖς ὑπομενεῖτε, καὶ συναποθανεῖται τοῖς	τελευτήσασιν,	ὡς ἔοικε, καὶ ἡ ὑμετέρα
[70]	τὴν εἰρήνην ἰδίᾳ ποιεῖσθαι. Καὶ	τελευτῶν	ἐπὶ τὸ βῆμα καλέσας Ἀντίπατρον,
[90]	μάρτυρας τῶν ἡμετέρων πολιτῶν, καὶ	τελευτῶν	ὀνομαστὶ παρεκάλει Δημοσθένην, καὶ συνειπεῖν
[110]	καὶ οὐδὲν ἑτέρων δεῖσθε μαρτύρων,	τέλη	πεπρακότας, καὶ χρήματα λαμβάνοντας ἐκ
[110]	πάλιν ἐτείχισαν καὶ συνῴκισαν, καὶ	τέλη	τοὺς καταπλέοντας ἐξέλεγον, καὶ τῶν
[120]	ἦν κατὰ τῆς ἡμετέρας πόλεως·	τέλος	δὲ παντὸς τοῦ λόγου ψηφίξονται
[70]	κατὰ τῆς πόλεως ἀποκρίνασθαι· καὶ,	τέλος,	ταῦτα ἐνίκα, τῷ μὲν λόγῳ
[110]	πύργον ἑλόντες, Πρίν γε θεοῦ	τεμένει	κυανώπιδος Ἀμφιτρίτης Κῦμα ποτικλύζῃ κελαδοῦν
[110]	τέκνα τίκτειν γονεῦσιν ἐοικότα, ἀλλὰ	τέρατα,	μήτε βοσκήματα κατὰ φύσιν γονὰς
[160]	τὴν ἀρχὴν κατέστη, πάλιν αὖ	τερατευόμενος,	ἱερὰ μὲν ἱδρύσατο Παυσανίου, εἰς
[120]	καὶ εἰς Δελφοὺς ἐν τοῖς	τεταγμένοις	χρόνοις ὑπὸ τῶν προγόνων· εὐπρεπῶς
[100]	ἐν τῷ ψηφίσματι. (Ἐνταῦθ' ἤδη	τέτακται	καὶ ὁ τρίτος τῶν καιρῶν,
[50]	χρόνον, μέχρι τῶν ἐν Χαιρωνείᾳ·	τέταρτον	δὲ, τὸν νῦν παρόντα καιρόν.
[170]	δαπάνης, δωροδοκῇ κατὰ τοῦ δήμου·	τέταρτον,	εὐγνώμονα καὶ δυνατὸν εἰπεῖν· καλὸν
[50]	τρίτου περὶ τοῦ ἐφεξῆς, καὶ	τέταρτον	περὶ τῶν νυνὶ καθεστηκότων πραγμάτων.
[150]	δ' εἴπω καὶ περὶ τοῦ	τετάρτου	καιροῦ καὶ τῶν νυνὶ καθεστηκότων
[0]	αἰσχύνθητε ἐκλιπεῖν τὴν τάξιν ἣν	τέταχθε	ὑπὸ τῶν νόμων, φύλακες τῆς
[110]	τὸν Ἐξάγιστον καὶ Ἐπάρατον λιμένα	τετειχισμένον.	Ἴστε τούτους αὐτοί, καὶ οὐδὲν
[150]	πατέρες ἦσαν ἐν τῷ πολέμῳ	τετελευτηκότες,	νεανίσκους πανοπλίᾳ κεκοσμημένους, ἐκήρυττε τὸ
[70]	δ' ἡμέραν τῆς θυγατρὸς αὐτῷ	τετελευτηκυίας,	πρὶν πενθῆσαι καὶ τὰ νομιζόμενα
[180]	κᾀκεῖνοί γε, οἱ μὴ οὕτω	τετιμημένοι,	τῆς πόλεως ἄξιοι. Οὐ γὰρ
[190]	Εἰ γάρ τις ἐν δημοκρατίᾳ	τετιμημένος,	ἐν τοιαύτῃ πόλει, ἣν οἱ
[190]	καταλύει τὴν πολιτείαν ὑφ' ἧς	τετίμηται.	(Τίς οὖν ἀποδέδεικται λόγος ἀνδρὶ
[230]	μέρος τοῦ ψηφίσματος, ἐν ᾧ	τετόλμηκας	γράφειν, ὡς ἔστιν ἀνὴρ ἀγαθός,
[100]	ἔστιν ἄνδρα γεγονέναι ἀγαθόν· ἃ	τετόλμηκεν	οὗτος γράψαι ἐν τῷ ψηφίσματι.
[90]	δ' ἐν Εὐβοία πόλεις ἁπάσας	τετταράκοντα·	(ἐκ δὲ τούτων τῶν χρημάτων
[50]	ὑμᾶς, ὡς ἄρα τῇ πόλει	τέτταρες	ἤδη γεγένηνται καιροί, ἐν οἷς
[50]	καὶ ἐπερωτᾶν ὁποίου τούτων τῶν	τεττάρων	αὐτοῦ καιρῶν κατηγορῶ, καὶ πότε
[50]	παραγενομένους) ἀποκρίνομαι, ὅτι ἁπάντων τῶν	τεττάρων	καιρῶν κατηγορῶ σου ὅσους διαιρῇ,
[60]	πρὸς θεῶν, τὸν πρῶτον τῶν	τεττάρων	καιρῶν μὴ καλῶς αὐτὸν πεπολιτεῦσθαι.
[10]	παράνομα γεγραφὼς, τοσούτῳ μείζονος ὀργῆς	τεύξεται.	Χρὴ γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, τὸ
[250]	σώματος εὐεξίας ἐπιμελόμενος, ἀλλ' ἐπασκῶν	τέχνας	ἐπὶ τοὺς τὰς οὐσίας κεκτημένους
[20]	καὶ ταχὺ λύων τὰς τούτων	τέχνας.	Μικρὰ δὲ ὑμῖν ὑπὲρ αὐτῶν
[30]	(Ἐγὼ δὲ πρὸς τὰς τούτων	τέχνας	παρέξομαι συνηγόρους τοὺς νόμους τοὺς
[30]	γεγραφώς, παραταχθεὶς μετὰ Δημοσθένους ἐποίσει	τέχνας	τοῖς νόμοις· ἃς ἐγὼ δηλώσω
[200]	ἀπολογίαν παρακαλῇς κακοῦργον ἄνθρωπον καὶ	τεχνίτην	λόγων, κλέπτεις τὴν ἀκρόασιν, βλάπτεις
[190]	ἔχουσιν. (Ἤδη δ' ἐκ τῶν	τεχνῶν	τῶν Δημοσθένους, αἰσχρὸν ἔθος ἐν
[180]	καλῶν ἔργων τὰ ὑπομνήματα ἐν	τῇ	ἀγορᾷ ἀνάκειται. Τί οὖν ἐστιν,
[160]	ὡς ὅμοιόν ἐστι τὸ πρᾶγμα	τῇ	αἰτίᾳ. Εἰ γάρ τι τούτων
[200]	ἀλλ' ἐγκαθήμενοι καὶ ἐνεδρεύοντες ἐν	τῇ	ἀκροάσει, εἰσελαύνετε αὐτὸν εἰς τοὺς
[120]	τῶν ἐπιτρεψάντων, καὶ τελευταῖον ἐν	τῇ	ἀρᾷ γέγραπται· Μηδ' ὁσίως θύσαιεν
[110]	ἐποιήσαντο· γέγραπται γὰρ οὕτως ἐν	τῇ	ἀρᾷ· Εἴ τις τάδε (φησὶ)
[120]	ἱεροῦ, καὶ ἐναγὴς ἔσται, καὶ	τῇ	ἀρᾷ ἔνοχος. (Τῇ δὲ ὑστεραίᾳ
[120]	αἰνιγμῶν, ἀλλ' ἐναργῶς γέγραπται ἐν	τῇ	ἀρᾷ κατά τε τῶν ἀσεβησάντων,
[100]	τῷ Ἀπόλλωνι τῷ Πυθίῳ καὶ	τῇ	Ἀρτέμιδι, καὶ τῇ Λητοῖ, καὶ
[110]	ὁσίως θύσειαν τῷ Ἀπόλλωνι, μηδὲ	τῇ	Ἀρτέμιδι, μηδὲ τῇ Λητοῖ, μηδ'
[120]	τιμωροῦντες (φησὶ) τῷ Ἀπόλλωνι, μήτε	τῇ	Ἀρτέμιδι, μήτε τῇ Λητοῖ, μηδ'
[250]	ἀλλὰ παρὰ τῶν πρωτευόντων ἐν	τῇ	Ἀσίᾳ καὶ τῇ Εὐρώπῃ; Καὶ
[10]	φανήσεται ὁ αὐτὸς ἀνὴρ ἐν	τῇ	αὐτῇ πόλει, πρώην μέν ποτε
[120]	τούτου ἀποδοθέντος ὑφ' ἡμῶν ἐν	τῇ	βουλῇ, καὶ πάλιν ἐν τῇ
[50]	Ἀμφιπόλεως ἐπολεμοῦμεν· τοῦτον δ' ἀφορίζεται	τῇ	γενομένῃ εἰρήνῃ καὶ συμμαχίᾳ, ἣν
[120]	τόπον βοηθήσοντας τῷ θεῷ καὶ	τῇ	γῇ τῇ ἱερᾷ· ἥτις δ'
[100]	ἀλλὰ βοηθήσειν τῷ θεῷ καὶ	τῇ	γῇ τῇ ἱερᾷ, καὶ χειρὶ,
[120]	ὅρκον καὶ τῷ θεῷ, καὶ	τῇ	γῇ τῇ ἱερᾷ, καὶ χειρὶ,
[30]	παρέξονται νόμον οὐδὲν προσήκοντα τῇδε	τῇ	γραφῇ, καὶ λέξουσιν, ὡς εἰσὶ
[120]	εἰς Δελφούς, ἐκινδυνεύσαμεν ἂν ἀπολέσθαι.	(Τῇ	δὲ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ Κόττυφος, ὁ
[120]	ἔσται, καὶ τῇ ἀρᾷ ἔνοχος.	(Τῇ	δὲ ὑστεραίᾳ ἥκομεν ἕωθεν εἰς
[190]	κατηγόρῳ καὶ τοῖς νόμοις καὶ	τῇ	δημοκρατίᾳ, τὸ δὲ δεύτερον ὕδωρ
[240]	μὴ τοῖς προγόνοις ὑμᾶς, ἀλλὰ	τῇ	Δημοσθένους ἀνανδρίᾳ, προσεικασθῆναι. Πῶς οὖν
[160]	γενόμενος, ᾤκησε πολὺν χρόνον ἐν	τῇ	Δημοσθένους οἰκίᾳ, ὅ τι δὲ
[180]	τὸ τοῦ δήμου. (Προέλθετε οὖν	τῇ	διανοίᾳ καὶ εἰς τὴν Στοὰν
[160]	οὐκ ἀναμένει. (Ἀλλ' ἐπειδὴ πάσῃ	τῇ	δυνάμει Δαρεῖος κατεβεβήκει, ὁ δ'
[200]	τὸν τόπον, κελεύων οὐκ ἐν	τῇ	ἐκκλησίᾳ, ἀλλ' ἐν τῷ θεάτρῳ
[30]	ἐὰν δὲ ὁ δῆμος, ἐν	τῇ	ἐκκλησίᾳ, ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ. Καί
[30]	ἐν τῷ δήμῳ ἐν Πυκνὶ	τῇ	ἐκκλησίᾳ ἀνακηρύττειν τὸν ὑπὸ τοῦ
[40]	(Ἀλλ' οὐκ ἐκεῖνον τὸν ἐν	τῇ	ἐκκλησίᾳ ἀναρρηθέντα στέφανον οὐδεὶς καθιεροῖ,
[120]	δ' αὐτὸ τοῦτο καὶ ἐν	τῇ	ἐκκλησίᾳ διεπράξατο ἐπιψηφισθῆναι, καὶ γενέσθαι
[120]	τῇ βουλῇ, καὶ πάλιν ἐν	τῇ	ἐκκλησία, καὶ τὰς πράξεις ἡμῶν
[140]	τινος ἀπολειφθήσεται δωροδοκίας, ἀναπηδήσας ἐν	τῇ	ἐκκλησίᾳ, οὐδενὸς ἀνθρώπων λέγοντος, οὔθ'
[70]	Εἰς δὲ τὴν ἐκκλησίαν (τὴν	τῇ	ἕκτῃ λ' εγω) καθεζόμενος, βουλευτὴς
[120]	Μακεδονία Φιλίππου, ἀλλ' οὐδ' ἐν	τῇ	Ἑλλάδι παρόντος, ἀλλ' ἐν Σκύθαις,
[250]	πρωτευόντων ἐν τῇ Ἀσίᾳ καὶ	τῇ	Εὐρώπῃ; Καὶ ἐφ' οἷς ἐστιν
[120]	δούλους, καὶ ἐλευθέρους, ἥκειν ἅμα	τῇ	ἡμέρᾳ, ἔχοντας ἄμας καὶ δικέλλας,
[70]	καὶ φοινικίδας περιεπέτασε, καὶ ἅμα	τῇ	ἡμέρᾳ ἡγεῖτο τοῖς πρέσβεσιν εἰς
[0]	γραφὴν παρανόμων δικάσων, ἐν ταύτῃ	τῇ	ἡμέρα μέλλει τὴν ψῆφον φέρειν
[150]	μηδὲν ἕτερον, ὅτι ταύτῃ ποτὲ	τῇ	ἡμέρᾳ μελλόντων, ὥσπερ νυνὶ, τῶν
[70]	τοῖς παρὰ Φιλίππου ἐν τῇδε	τῇ	ἡμέρᾳ τοὺς συνέδρους τῶν συμμάχων·
[60]	καὶ ὅτε ἦν προαγών, ἐν	τῇ	ἱερᾷ ἡμέρᾳ, ὃ πρότερον οὐδεὶς
[120]	τῷ θεῷ καὶ τῇ γῇ	τῇ	ἱερᾷ· ἥτις δ' ἂν μὴ
[100]	τῷ θεῷ καὶ τῇ γῇ	τῇ	ἱερᾷ, καὶ χειρὶ, καὶ ποδὶ,
[120]	τῷ θεῷ, καὶ τῇ γῇ	τῇ	ἱερᾷ, καὶ χειρὶ, καὶ ποδὶ,
[100]	Πυθίῳ καὶ τῇ Ἀρτέμιδι, καὶ	τῇ	Λητοῖ, καὶ Ἀθηνᾷ Προναίᾳ, ἐπὶ
[120]	Ἀπόλλωνι, μήτε τῇ Ἀρτέμιδι, μήτε	τῇ	Λητοῖ, μηδ' Ἀθηνᾷ Προναίά, μηδὲ
[110]	Ἀπόλλωνι, μηδὲ τῇ Ἀρτέμιδι, μηδὲ	τῇ	Λητοῖ, μηδ' Ἀθηνᾷ Προναίᾳ, μηδὲ
[240]	καὶ τοὺς ὑπὲρ ὑμῶν ἐν	τῇ	μάχῃ τελευτήσαντας; Οὓς νομίσαθ' ὁρᾶν
[180]	τοῖς γράμμασι τιμᾶσθαι, ἀλλ' ἐν	τῇ	μνήμῃ τῶν εὖ πεπονθότων, ἣ
[60]	ὑφαιρούμενος, (ἐκκλησίαν ποιεῖσθαι τοὺς πρυτάνεις	τῇ	ὀγδόῃ ἱσταμένου τοῦ ἐλαφηβολιῶνος μηνός,
[60]	μετὰ τὰ ἐν ἄστει Διονύσια	τῇ	ὀγδόῃ καὶ ἐνάτῃ ἐπὶ δέκα.
[40]	οἱ ἐξ ἐκείνου, ἔχοντες ἐν	τῇ	οἰκίᾳ τὸ ὑπόμνημα, μηδέποτε κακοὶ
[50]	τοὺς κονδύλους, οὓς ἔλαβεν ἐν	τῇ	ὀρχήστρᾳ χορηγὸς ὤν, καὶ ὡς
[150]	ἔτρεφε, νυνὶ δὲ, καθοπλίσας τῇδε	τῇ	πανοπλία, ἀφίησιν ἀγαθῇ τύχῃ τρέπεσθαι
[180]	Θεμιστοκλῆς, ὁ στρατηγήσας ὅτ' ἐν	τῇ	περὶ Σαλαμῖνα ναυμαχίᾳ τὸν Πέρσην
[20]	λαβὼν, μηδ' ἀναλώσας, ἀποίσει λόγον	τῇ	πόλει; Αὐτὸς ὑποβάλλει καὶ διδάσκει
[50]	καταφρονεῖν τῶν δικαστηρίων, ἢ δίκην	τῇ	πόλει δοῦναι; (Περὶ δὲ τῶν
[30]	γραφῇ, καὶ λέξουσιν, ὡς εἰσὶ	τῇ	πόλει δύο νόμοι κείμενοι περὶ
[60]	βασιλέα, ἄνδρα φίλον καὶ σύμμαχον	τῇ	πόλει, ἐὰν ταῦθ' ὑμῖν σαφῶς
[0]	καὶ συνήθη μὴ γίγνεσθαι ἐν	τῇ	πόλει· ἐγὼ δὲ πεπιστευκὼς ἥκω,
[230]	ἀλλ' ἀγαθοῦ τινος αἴτιον γεγενημένον	τῇ	πόλει· (εἰ δὲ ἥξεις ἐπὶ
[100]	αὐτοῦ, τὸ μὲν τάλαντον ἀφεῖναι	τῇ	πόλει, ἐπαγγελούμενον δ' αὐτῷ χαλκῆν
[0]	τοὺς ὑπεναντίως τῷ νόμῷ, καὶ	τῇ	πόλει, καὶ τῷ συμφέροντι τῷ
[140]	τιμωρεῖσθαι, εἰ χρὴ τὰ λοιπὰ	τῇ	πόλει καλῶς ἔχειν. (Δεύτερον δὲ
[0]	γεγραφότα, καὶ ψευδῆ, καὶ ἀσύμφορα	τῇ	πόλει, λύετε, ὦ Ἀθηναῖοι, τὰς
[70]	ἔπειτα τὴν τῶν Ἑλλήνων εὔνοιαν	τῇ	πόλει μετὰ κοινοῦ συνεδρίου κτώμενοι,
[10]	Τειχοποιός εἰμι· ὁμολογῶ· ἀλλ' ἐπιδέδωκα	τῇ	πόλει μνᾶς ἑκατόν, καὶ τὸ
[20]	ὑπενθύνων, ἕως ἂν λόγον ἀποδῶσι	τῇ	πόλει. (Ναί· ἀλλ' ἔστι τις
[50]	ᾗ, καταλύσας τὴν ὑπάρχουσαν εἰρήνην	τῇ	πόλει, ὁ αὐτὸς οὗτος ῥήτωρ
[80]	βῆμα, τὸν μόνον ἀδωροδόκητον ὀνομάζοντες	τῇ	πόλει· ὁ δὲ παριὼν, ἀρχὰς
[170]	σαφῶς λέγοντας. Ἔπειτα τί συμβαίνει	τῇ	πόλει; Οἱ μὲν λόγοι καλοί,
[190]	ἐτελεύτησεν, ἁπάντων μετασχὼν τῶν πόνων	τῇ	πόλει, ὂς πολλάκις πρὸς ἐμὲ
[20]	ὦ Ἀθηναῖοι, ἀντιγραφεὺς ἦν χειροτονητὸς	τῇ	πόλει, ὃς καθ' ἑκάστην πρυτανείαν
[250]	ἀλλ' οὐ συκοφάντην ἄνθρωπον, ἐν	τῇ	πόλει. (Ὅταν δ' ἐπὶ τελευτῆς
[20]	ἀνεξέταστον οὐδέν ἐστι τῶν ἐν	τῇ	πόλει. Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω,
[110]	παρὰ τῶν βουλομένων εὔνοιαν ἐνδείκνυσθαι	τῇ	πόλει, ὅτι οἱ Ἀμφισσεῖς, ὑποπεπτωκότες
[0]	ὑμῖν αὐτοῖς ψηφιεῖσθε καὶ πάσῃ	τῇ	πόλει. (Περὶ μὲν οὖν τῆς
[0]	ταραχῆς, ἐξ ἐμπειρίας τὰ βέλτιστα	τῇ	πόλει συμβουλεύειν· δεύτερον δ' ἤδη,
[10]	καὶ τὰ μέγιστα τῶν ἐν	τῇ	πόλει συνεδρίων ὑπὸ τὴν τῶν
[0]	ὅτι, ὅταν διατηρηθῶσιν οἱ νόμοι	τῇ	πόλει, σῴζεται καὶ ἡ δημοκρατία·
[50]	καταριθμεῖσθαι πρὸς ὑμᾶς, ὡς ἄρα	τῇ	πόλει τέτταρες ἤδη γεγένηνται καιροί,
[0]	Ἀθηναῖοι, τὰς παρανόμους γνώμας, βεβαιοῦτε	τῇ	πόλει τὴν δημοκρατίαν, κολάζετε τοὺς
[140]	τῶν ξένων, τὸν κίνδυνον ἀπαρασκεύῳ	τῇ	πόλει. (Τί γὰρ ἂν οἴεσθε
[0]	καὶ σωφρονέστατον κήρυγμα τῶν ἐν	τῇ	πόλει, Τίς ἀγορεύειν βούλεται τῶν
[0]	οὕτως, καὶ τῶν καιρῶν ὄντων	τῇ	πόλει τοιούτων, ὁποίους τινὰς αὐτοὺς
[50]	τοῖς δικασταῖς, τῆς μὲν σωτηρίας	τῇ	πόλει τοὺς θεοὺς αἰτίους γεγενημένους,
[150]	οὓς, φεύγοντας διὰ τοῦτον, ὑποδέδεχθε	τῇ	πόλει, ὧν ἱερὰ καὶ τέκνα
[70]	οὐ συμμεταπίπτει τοῖς αὐτομολοῦσιν ἐν	τῇ	πολιτείᾳ, ἀλλ' ἀπέδωκε τῷ δήμῳ,
[130]	εἰπεῖν, καὶ πολλὰ κεκινδυνευκὼς ἐν	τῇ	πολιτείᾳ διὰ Θηβαίους· δημαγωγὸς Ἀριστοφῶν
[210]	ἀλλὰ τὴν τοῦ Δημοσθένους ἐν	τῇ	πολιτείᾳ δωροδοκίαν φησὶ φοβεῖσθαι, καὶ
[60]	καὶ πρέσβεις πέμπεσθαι· ὁ δὲ	τῇ	πρεσβείᾳ σπένδεται. (Τὰ δὲ μετὰ
[60]	ἐγίγνοντο δὲ αἱ ἐκκλησίαι, ἐν	τῇ	προτέρᾳ τῶν ἐκκλησιῶν ἀνεγνώσθη δόγμα,
[70]	ὁμολογῶ, καὶ πάντες οἱ ἐν	τῇ	προτέρᾳ τῶν ἐκκλησιῶν δημηγοροῦντες. Καὶ
[120]	τοὺς Ἕλληνας ἐπήγαγον. (Καὶ παρελθόντες	τῇ	πρώτῃ στρατεία καὶ μάλα μετρίως
[190]	τὸ πρᾶγμα λέγουσιν· ἐπειδὰν δὲ	τῇ	πρώτῃ ψήφῳ λυθῇ τὸ παράνομον,
[200]	τῆς πόλεως, ἐφόδια δὲ πεπόρισαι	τῇ	σαυτοῦ ἀνανδρίᾳ τὸ βασιλικὸν χρυσίον,
[220]	τὸν αὐτὸν ἄνδρα δὶς στρεβλώσας,	τῇ	σαυτοῦ χειρί, ἔγραψας αὐτὸν θανάτῳ
[180]	τρεῖς λιθίνους Ἑρμᾶς στῆσαι ἐν	τῇ	στοᾷ τῇ τῶν Ἑρμῶν, ἐφ'
[90]	τῆς πόλεως, ἔγραψε δ' ἐν	τῇ	συμμαχίᾳ βοηθεῖν ἡμᾶς Χαγκιδεῦσι, ῥῆμα
[190]	τοῖς ὑμετέροις. Ὥσπερ γὰρ ἐν	τῇ	τεκτονικῇ, ὅταν εἰδέναι βουλώμεθα τὸ
[200]	τοῦ λόγου, κατεπαγγελλόμενος ὡς ἐπὶ	τῇ	τελευτῇ τῆς ἀπολογίας λύσει τὸ
[150]	μετὰ ταῦτ' ἐπεισιοῦσιν, ἢ ἐπὶ	τῇ	τῆς πόλεως ἀγνωμοσύνῃ; (Τίς γὰρ
[80]	φανήσεσθαι. (Κατιδόντες δ' αὐτὸν οἱ	τῇ	τῆς πόλεως προσπολεμοῦντες ἡσυχίᾳ, ἄσμενοι
[190]	ἤδη τὸ τρίτον ὕδωρ ἐγχεῖται	τῇ	τιμήσει καὶ τῷ μεγέθει τῆς
[190]	ὑμετέρας. (Ὅστις μὲν οὖν ἐν	τῇ	τιμήσει τὴν ψῆφον αἰτεῖ, τὴν
[230]	μεμνήσεσθ' ὅτι οὐδεὶς πώποτε ἐπέθετο	τῇ	τοῦ δήμου καταλύσει, πρὶν ἂν
[150]	ἵστατε ἀφ' ὑμῶν αὐτῶν ἐν	τῇ	τοῦ Διονύσου ὀρχήστρᾳ, μηδ' αἱρεῖτε
[150]	αἰσχρὸν σιωπήσεται, ἀλλὰ τἀναντία δόξει	τῇ	τοῦ κήρυκος φωνῇ φθέγγεσθαι, ὅτι
[130]	ἂν ἐκείνῳ δόξῃ, καὶ ἐν	τῇ	τοῦ κρατοῦντος καὶ προηδικημένου μετριότητι
[10]	χρὴ διδόναι τὴν ψῆφον, οὐ	τῇ	τοῦ λέγοντος ἀναισχυντίᾳ. (Πρὸς δὲ
[50]	Δημοσθένην αἴτιον γεγενημένον. Καὶ χρήσομαι	τῇ	τοῦ λόγου τάξει ταύτῃ, ἣν
[240]	Φιλίππου θυγατέρα, χειροτονεῖσθαι, συναχθεσθησόμενος ἐπὶ	τῇ	τοῦ Μολοττῶν βασιλέως Ἀλεξάνδρου τελευτῇ,
[180]	Ἑρμᾶς στῆσαι ἐν τῇ στοᾷ	τῇ	τῶν Ἑρμῶν, ἐφ' ᾗ τε
[80]	φησι, τὴν χώραν ἡμῶν ἐτείχισε,	τῇ	τῶν Εὐβοέων καὶ Θηβαίων συμμαχίᾳ.
[70]	Νὺξ ἐν μέσῳ, καὶ παρῆμεν	τῇ	ὑστεραίᾳ εἰς τὴν ἐκκλησίαν. Ἐνταῦθα
[210]	οὐκ ἀναγκαζόμενος ὑπὸ τῆς ἐν	τῇ	φύσει δαπάνης· σὺ δ' οἶμαι,
[160]	λογιοῦμαι ἃ δεῖ ὑπάρξαι ἐν	τῇ	φύσει τῷ δημοτικῷ ἀνδρὶ καὶ
[170]	τῆς μητρὸς Σκύθης, Βάρβαρος ἑλληνίζων	τῇ	φωνῇ· ὅθεν καὶ τὴν πονηρίαν
[30]	(καὶ παρέξονται νόμον οὐδὲν προσήκοντα	τῇδε	τῇ γραφῇ, καὶ λέξουσιν, ὡς
[70]	πρέσβεσι τοῖς παρὰ Φιλίππου ἐν	τῇδε	τῇ ἡμέρᾳ τοὺς συνέδρους τῶν
[150]	δῆμος ἔτρεφε, νυνὶ δὲ, καθοπλίσας	τῇδε	τῇ πανοπλία, ἀφίησιν ἀγαθῇ τύχῃ
[80]	ἀπομνημονεύειν ἐν τῷ πιστευθῆναι. (Καὶ	τηλικαῦθ'	ὑφ' ὑμῶν εὖ πεπονθότες οἱ
[140]	πλείω λέγειν; ταῦτα μὲν τὰ	τηλικαῦτα	τὸ μέγεθος ἀπεκρύψατο, προσποιησάμενος δὲ
[90]	ἐκ Χαλκίδος, ἢ τεθνάναι ἐγκαταληφθέντι·	τηλικαῦται	δυνάμεις ἐπ' αὐτὸν ἐπεστράτευον, ἥ
[10]	Πόλει, οὕτως ἀρχαίᾳ οὔσῃ καὶ	τηλικαύτῃ	τὸ μέγεθος, οὐδείς ἐστιν ἀνυπεύθυνος
[140]	πράξεων τοῖς Βοιωτάρχαις συνθέμενος. Καὶ	τηλικαύτην	αὐτὸς αὐτῷ δυναστείαν κατεσκεύασεν, ὥστ'
[140]	Ἀθύμους δὲ τοὺς Ἕλληνας λαβεῖν,	τηλικαύτης	πληγῆς προγεγενημένης; Καὶ, τηλικούτων κακῶν
[90]	δεινόν, εἰ οἱ καιροὶ πέπρανται	τηλικοῦτοι,	καὶ συνεδρίαι καὶ συντάξεις· ἀλλὰ
[70]	(Οὗτος τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, ὁ	τηλικοῦτος	τὸ μέγεθος κόλαξ, πρῶτος διὰ
[140]	λαβεῖν, τηλικαύτης πληγῆς προγεγενημένης; Καὶ,	τηλικούτων	κακῶν αἴτιος γενόμενος, Δημοσθένης οὐκ
[210]	ὑμᾶς τοῦτ' ἐρῶ. Περιέρχονται γὰρ	τὴν	ἀγορὰν ἀληθεῖς κατ' ἀλλήλων ἔχοντες
[0]	ὅση γεγένηται, καὶ τὰς κατὰ	τὴν	ἀγορὰν δεήσεις, αἷς κέχρηνταί τινες
[230]	δ' ὑμᾶς οἴεται δεῖν ἀφελόντας	τὴν	ἀδοξίαν ἀπὸ Δημοσθένους περιθεῖναι τῷ
[70]	ῥῆμα μέμνημαι ὡς εἶπε, διὰ	τὴν	ἀηδίαν τοῦ λέγοντος ἅμα καὶ
[140]	τὰ μέρη τῶν λημμάτων, διώμνυτο	τὴν	Ἀθηνᾶν, ~ἣν, ὡς ἔοικε, Φειδίας
[210]	Παυσανίαν ἐνύπνιον ἑωρακότος, οὐδὲ πρὸς	τὴν	Ἀθηνᾶν καὶ τὴν Ἥραν νύκτωρ
[240]	πέντε ταλάντων, οἱ ξένοι Θηβαίοις	τὴν	ἄκραν οὐ παρέδοσαν; Διὰ ἐννέα
[200]	ἄνθρωπον καὶ τεχνίτην λόγων, κλέπτεις	τὴν	ἀκρόασιν, βλάπτεις τὴν πόλιν, καταλύεις
[90]	τούτων τὰ ὀνόματα λέγει, κλέπτων	τὴν	ἀκρόασιν, καὶ μιμούμενος τοὺς τἀληθῆ
[60]	λογισμὸς αἱρῇ. ~Οὕτω καὶ νῦν	τὴν	ἀκρόασιν ποιήσασθε. Εἴ τινες ὑμῶν
[200]	ὑμῖν, ἐὰν τοῦτον τὸν τρόπον	τὴν	ἀκρόασιν ποιῆσθε, ταῦθ' ὑμῖν ἤδη
[30]	τοῦ νόμου μέρει τινὶ κλέπτοντες	τὴν	ἀκρόασιν ὑμῶν, (καὶ παρέξονται νόμον
[190]	παράνομα λέγοντος καὶ πράττοντος; (Καὶ	τὴν	ἀκρόασιν, ὡς ἐκεῖνος ἀπήγγελλεν, οὐ
[250]	οὐσίας κεκτημένους διαγεγένηται· (ἀλλ' εἰς	τὴν	ἀλαζονείαν ἀποβλέψαντες, ὅταν φῇ Βυζαντίους
[100]	κόμπον, καὶ τὰς τριήρεις, καὶ	τὴν	ἀλαζονείαν ἐκ τοῦ ψηφίσματος ἀνάγνωθι,
[230]	τῷ δήμῳ τῷ Ἀθηναίων, ἀφελὼν	τὴν	ἀλαζονείαν καὶ τὸν κόμπον τοῦ
[60]	ὁ τὴν ξενίαν ἐμοὶ προφέρων	τὴν	Ἀλεξάνδρου, γράφει ψήφισμα, τοὺς καιροὺς
[160]	δ' εἰς τὴν φύσιν καὶ	τὴν	ἀλήθειαν, οὐκ ἐξαπατηθήσεσθε. Ἐκείνως δὲ
[220]	τελευταῖον εἰσαγγέλλεσθαι μέλλων ὑπ' ἐμοῦ,	τὴν	Ἀναξίνου σύλληψιν τοῦ Ὠρείτου κατεσκεύασας,
[200]	ἐκκλησίᾳ, ἀλλ' ἐν τῷ θεάτρῳ	τὴν	ἀνάρρησιν γίγνεσθαι, οὐδ' ἐκκλησιαζόντων Ἀθηναίων,
[180]	γὰρ τὸν κήρυκα ἀψευδεῖν, ὅταν	τὴν	ἀνάρρησιν ἐν τῷ θεάτρῳ ποιῆται
[30]	παράνομα γεγραφότα; (Ὡς τοίνυν καὶ	τὴν	ἀνάρρησιν τοῦ στεφάνου παρανόμως ἐν
[30]	τούτῳ, τὸν δεδωκότα ἐξουσίαν ποιεῖσθαι	τὴν	ἀνάρρησιν τοῦ στεφάνου τραγῳδοῖς ἐν
[180]	Ἀριστείδης δ' ὁ δίκαιος, ὁ	τὴν	ἀνόμοιον ἔχων ἐπωνυμίαν Δημοσθένει; (Ἀλλ'
[220]	πρὸς τὸν δῆμον προσέρχομαι, καὶ	τὴν	ἀξίωσιν ταύτην οἴει λανθάνειν μεταφέρων
[240]	ὑμῖν. (Ἄξιον δ' ἐστὶ καὶ	τὴν	ἀπαιδευσίαν αὐτῶν θεωρῆσαι. Εἰ γὰρ
[220]	πικρῶν καὶ περιέργων, ἔπειτα ἐπὶ	τὴν	ἁπλότητα καὶ τὰ ἔργα καταφεύγῃ,
[150]	ὑπομνῆσαι βούλομαι, ὅτι Δημοσθένης οὐ	τὴν	ἀπὸ στρατοπέδου μόνον τάξιν ἔλιπεν,
[250]	τῶν κακῶν αἴτιος, ἔλιπε μὲν	τὴν	ἀπὸ στρατοπέδου τάξιν, ἀπέδρα δ'
[240]	δέ, ὦ Κτησιφῶν, διὰ σαυτοῦ	τὴν	ἀπολογίαν. Οὐ γὰρ δή που
[30]	ἕξουσι λέγειν, οἴσουσι δὲ εἰς	τὴν	ἀπολογίαν τὸν Διονυσιακὸν νόμον, καὶ
[110]	θεοῦ, τὸν ὅρκον τῶν προγόνων,	τὴν	ἀρὰν τὴν γενομένην, καὶ διωριζόμην
[180]	δ' ἀξιοῦσι στεφανοῦσθαι πρὸς αὐτὴν	τὴν	ἀρετήν, ἧς καὶ ἕνεκα στεφανοῦνται.
[20]	ἐπὶ τῶν θεωρικῶν· ὅτι μεσοῦντα	τὴν	ἀρχὴν ἔγραψεν αὐτό, στεφανοῦν, ἀναγίνωσκε.
[210]	Φιλίππου ζῶντος, πρὶν Ἀλέξανδρον εἰς	τὴν	ἀρχὴν καταστῆναι, οὔπω σοῦ τὸ
[160]	μὲν Φίλιππος, Ἀλέξανδρος δ' εἰς	τὴν	ἀρχὴν κατέστη, πάλιν αὖ τερατευόμενος,
[160]	μὲν ὁ πρῶτος, ὅτ' εἰς	τὴν	ἀρχὴν οὐ πάλαι καθεστηκὼς Ἀλέξανδρος,
[20]	ἐν ποίᾳ ἐκκλησίᾳ, ἐχειροτονήθη Δημοσθένης	τὴν	ἀρχὴν τὴν ἐπὶ τῶν θεωρικῶν·
[230]	Εἰ μὲν γὰρ λέξεις, ὅθεν	τὴν	ἀρχὴν τοῦ ψηφίσματος ἐποιήσω, ὅτι
[170]	ἡμέραν δίαιταν, ὅπως μὴ, διὰ	τὴν	ἀσέλγειαν τῆς δαπάνης, δωροδοκῇ κατὰ
[160]	αὐτῷ τῶν ἰδίων ὄντων, εἰς	τὴν	Ἀσίαν διέβη, ἤκμαζε δ' ὁ
[230]	πρὸ τῆς Ἀλεξάνδρου διαβάσεως εἰς	τὴν	Ἀσίαν, κατέπεμψε τῷ δήμῳ καὶ
[70]	θέατρον, ὥστε καὶ συρίττεσθαι διὰ	τὴν	ἀσχημοσύνην καὶ κολακείαν. Καὶ ὅτε
[70]	καὶ πόθεν ποθ' ὑμᾶς εἰς	τὴν	ἀτυχίαν ὁ μιαρὸς ἄνθρωπος ἐμβέβληκε,
[70]	Ἑλλήνων ἐν τρισὶ μησὶν εἰς	τὴν	αὐτὴν στήλην ἀναγράφεσθαι μετ' Ἀθηναιων,
[230]	δ' ἑτέρῳ ταῦτα παραδῷ, καταλέλυκε	τὴν	αὐτὸς αὑτοῦ δυναστείαν. Ἔπειθ' ὁ
[130]	ἀλλὰ τήν γε θεοβλάβειαν καὶ	τὴν	ἀφροσύνην οὐκ ἀνθρωπίνως, ἀλλὰ δαιμονίως
[140]	τοῦτο δὲ προλαβὼν, ἔκδοτον μὲν	τὴν	Βοιωτίαν ἅπασαν ἐποίησε Θηβαίοις, γράψας
[160]	εἰς αἰτίαν δὲ εὐαγγελίων θυσίας	τὴν	βουλὴν κατέστησεν ποιῆσαι, ἐπωνυμίαν δ'
[180]	εἰκῇ πρᾶξαι κελεύει, ἀλλ' ἀκριβῶς	τὴν	βουλὴν σκεψαμένην, ὅσοι αὐτῶν ἐπὶ
[20]	ἔρχεται ψῆφον. ~Πρῶτον μὲν γὰρ,	τὴν	βουλὴν τὴν ἐν Ἀρείῳ Πάγῳ
[0]	μὲν οὖν, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ	τὴν	βουλὴν τοὺς Πεντακοσίους, καὶ τὰς
[20]	δὲ ὑμέτεροι ῥήτορες τρυφῶσι. Πάλιν,	τὴν	βουλὴν τοὺς πεντακοσίους ὑπεύθυνον πεποίηκεν
[170]	τοὺς ἀκούοντας, εἰ δὲ μή,	τήν	γ' εὐγνωμοσύνην ἀεὶ προτακτέον τοῦ
[130]	ὅλων οὐκ ὀρθῶς βουλευσάμενοι, ἀλλὰ	τήν	γε θεοβλάβειαν καὶ τὴν ἀφροσύνην
[110]	ὅρκον τῶν προγόνων, τὴν ἀρὰν	τὴν	γενομένην, καὶ διωριζόμην ὅτι ~Ἐγὼ
[110]	μνησθῆναι τῆς τῶν Ἀμφισσέων περὶ	τὴν	γῆν τὴν ἱερὰν ἀσεβείας, καὶ
[120]	ὧν εἰς τὸν θεὸν, καὶ	τὴν	γῆν τὴν ἱερὰν, καὶ τοὺς
[220]	καταφεύγῃ, τίς ἂν ἀνάσχοιτο; Οὗ	τὴν	γλῶτταν ὥσπερ τῶν αὐλῶν ἐάν
[100]	Ἀμφικτύονες ἐψηφίσαντο, Σόλωνος εἰπόντος Ἀθηναίου	τὴν	γνώμην, ἀνδρὸς καὶ νομοθετῆσαι δυνατοῦ,
[210]	(Περὶ δὲ Κτησιφῶντος τοῦ γράψαντος	τὴν	γνώμην βραχέα βούλομαι εἰπεῖν, τὰ
[190]	πρᾶγμα ἀκροώμενοι, πρὸς ἑτέρῳ τινὶ	τὴν	γνώμην ἔχουσιν. (Ἤδη δ' ἐκ
[110]	ἐπῄει δ' οὖν μοι ἐπὶ	τὴν	γνώμην μνησθῆναι τῆς τῶν Ἀμφισσέων
[100]	ὅτι, λαβὼν τρία τάλαντα μισθὸν,	τὴν	γνώμην ταύτην ἔγραψε Δημοσθένης, τάλαντον
[50]	τοῦτ' ἐπιδείξω, δικαίως δή που	τὴν	γραφὴν ἁλώσεται Κτησιφῶν· ἅπαντες γὰρ
[220]	πόλιν ποιῶν, ἐνταῦθ' ἐνέστην, καὶ	τὴν	γραφὴν ἀπήνεγκα, (καὶ, νὴ τοὺς
[210]	πολιτείαν οὐ πυκνὰ προσιὼν ἀπήνεγκα	τὴν	γραφήν. Ἐγὼ δὲ οὔτε τὰς
[190]	κατήγορος ἀπολογεῖται, ὁ δὲ φεύγων	τὴν	γραφὴν κατηγορεῖ· οἱ δὲ δικασταὶ
[200]	ὁ δὲ ῥήτωρ, ὁ φεύγων	τὴν	γραφὴν, οὐ τοὺς νόμους μόνον
[210]	τινὰ αἰτίαν, λέγων ὡς ἐγὼ	τὴν	γραφὴν οὐχ ὑπὲρ τῆς πόλεως
[230]	πρὸς τί ἂν ἀποβλέψαντες ἀποψηφίσαισθε	τὴν	γραφήν. Πότερον ὡς τὸ ψήφισμά
[190]	τὸ δὲ δεύτερον ὕδωρ τῷ	τὴν	γραφὴν φεύγοντι καὶ τοῖς εἰς
[190]	κατηγόρῳ συνηγόρους παρασχέσθαι, μήτε τῷ	τὴν	γραφὴν φεύγοντι· οὐ γὰρ ἀόριστόν
[210]	τῆς φωνῆς; Οὐχ ὁ μὲν	τὴν	γραφὴν φεύγων ἐστὶ Κτησιφῶν; Ὁ
[210]	τούτῳ δημηγορήσας δεξαίμην ἂν ζῆν.	(Τὴν	δ' ἐμὴν σιωπήν, ὦ Δημόσθενες,
[170]	ὁτῳδήποτε, ἵνα μὴ πολλοῖς ἀπεχθάνωμαι,	τὴν	δ' ἑτέραν ἔγημε, παριδὼν τοὺς
[170]	μέντοι τὸ βασιλικὸν χρυσίον ἐπικέκλυκε	τὴν	δαπάνην αὐτοῦ· ἔσται δ' οὐδὲ
[90]	καὶ τὸ ἀπόρρητον προσεποιήσατο εἰδέναι,	τὴν	δὲ εἰς Πελοπόννησον πρεσβείαν, ἣν
[140]	τὸ δ' ἀνάλωμα ἴδιον ὑμέτερον,	τὴν	δὲ κατὰ γῆν, εἰ μὴ
[240]	ἆθλον μὲν τὸν θάνατον κείμενον,	τὴν	δὲ μνήμην ἐπιλείπουσαν. Τὸ μέγιστον,
[170]	μὲν διάνοιαν προαιρεῖσθαι τὰ βέλτιστα,	τὴν	δὲ παιδείαν τὴν τοῦ ῥήτορος
[160]	συμπατηθήσεσθαι ὑπὸ τῆς Περσικῆς ἵππου,	τὴν	δὲ σὴν ἀηδίαν ἡ πόλις
[80]	πρεσβεύσαντας, τὴν μὲν εἰρήνην διέλυσε,	τὴν	δὲ συμφορὰν καὶ τὸν πόλεμον
[210]	αὑτὸν μὲν ἀποβλέπων, θαρρεῖν φησι,	τὴν	δὲ τοῦ Κτησιφῶντος πονηρίαν καὶ
[220]	καὶ ἔπιες καὶ ἔσπεισας, καὶ	τὴν	δεξιὰν ἐνέβαλες, ἄνδρα φίλον καὶ
[120]	τῶν Ἀμφικτυόνων, ἐξέβαλλον, οὕτως ἤδη	τὴν	δευτέραν ἐπὶ τοὺς Ἀμφισσεῖς στρατείαν
[250]	μὲν, τὸν καλλίστοις νόμοις κοσμήσαντα	τὴν	δημοκρατίαν, ἄνδρα φιλόσοφον καὶ νομοθέτην
[140]	βουλευτήριον τὸ τῆς πόλεως, καὶ	τὴν	δημοκρατίαν ἄρδην ἔλαθεν ὑφελόμενος, καὶ
[160]	ᾖ τοῖς νόμοις, οἳ σῴζουσι	τὴν	δημοκρατίαν· δεύτερον δ' ἀπὸ τῶν
[200]	ἐπὶ τοὺς νόμους καλεῖς, ἐπὶ	τὴν	δημοκρατίαν καλεῖς· ἂν δ' ἄρα
[30]	τῶν τοιούτων τῷ νομοθέτῃ τῷ	τὴν	δημοκρατίαν καταστήσαντι, ἀλλὰ διαρρήδην προστέτακται
[0]	παρανόμους γνώμας, βεβαιοῦτε τῇ πόλει	τὴν	δημοκρατίαν, κολάζετε τοὺς ὑπεναντίως τῷ
[20]	ὕστερος πολιτεύου. Ταῦτα γὰρ ὀρθοῖ	τὴν	δημοκρατίαν. (Πρὸς μὲν οὖν τὰς
[200]	ἀκρόασιν, βλάπτεις τὴν πόλιν, καταλύεις	τὴν	δημοκρατίαν. (Τίς οὖν ἐστιν ἀποτροπὴ
[130]	Ἡσιόδου εἶναι, ἀλλὰ χρησμὸν εἰς	τὴν	Δημοσθένους πολιτείαν. Καὶ γὰρ ναυτικὴ
[0]	ὑμετέρῳ πολιτευομένους. Κἂν, ταύτην ἔχοντες	τὴν	διάνοιαν, ἀκούητε τῶν μελλόντων ῥηθήσεσθαι
[150]	(Γένεσθε δή μοι, μικρὸν χρόνον,	τὴν	διάνοιαν μὴ ἐν τῷ δικαστηρίῳ,
[200]	δικαίως ἀπολογεῖσθαι· (ἐὰν δὲ, ὑπερπηδήσας	τὴν	δικαίαν ἀπολογίαν, Δημοσθένην παρακαλῇ, μάλιστα
[200]	Δημοσθένην παρακαλεῖν; Ὅταν δ' ὑπερπηδήσας	τὴν	δικαίαν ἀπολογίαν παρακαλῇς κακοῦργον ἄνθρωπον
[230]	Ἀφελὼν γὰρ τὸν καιρὸν, καὶ	τὴν	δόξαν τὴν τούτων, δι' ἣν
[60]	χρόνων ἥκουσιν οἴκοθεν τοιαύτην ἔχοντες	τὴν	δόξαν, ὡς ἄρα ὁ Δημοσθένης
[180]	ἐπιγέγραπται. Πῶς; Οὐκ ᾖτησε ταύτην	τὴν	δωρεάν; τησεν, ἀλλ' ὁ δῆμος
[80]	χρόνον, πάλιν ἧκε φερόμενος εἰς	τὴν	ἑαυτοῦ φύσιν, Εὐβοϊκὸν μὲν τῷ
[60]	ὑπερέβησαν, οὐκ ἐπιλελησμένοι, ἀλλὰ καὶ	τὴν	εἰρήνην ἀναγκαιοτέραν ἢ καλλίω ὑπολαμβάνοντες
[70]	συμπεισθήσονται πρέσβεις, οὐδὲ γιγνώσκειν ἔφη	τὴν	εἰρήνην, ἀπούσης συμμαχίας· (οὐ γὰρ
[60]	τῶν Ἑλλήνων, ἀλλ' ἰδίᾳ ποιήσαισθε	τὴν	εἰρήνην· (δεύτερον δ' ὅπως μὴ
[50]	φησι γενέσθαι, ὃν ἤγομεν χρόνον	τὴν	εἰρήνην, δηλονότι μέχρι τῆς ἡμέρας
[60]	κοινοῦ συνεδρίου τῶν Ἑλλήνων ποιήσασθαι	τὴν	εἰρήνην, ἔκδοτον δὲ Φιλίππῳ πεποιηκότα
[50]	Καὶ δὴ ἐπανάγω ἐμαυτὸν ἐπὶ	τὴν	εἰρήνην, ἣν σὺ καὶ Φιλοκράτης
[70]	ἀλλ' ἢ πολεμεῖν αὐτούς, ἢ	τὴν	εἰρήνην ἰδίᾳ ποιεῖσθαι. Καὶ τελευτῶν
[60]	ὑμετέρων πρέσβεων, ἀλλὰ μόνοι ποιήσησθε	τὴν	εἰρήνην. (Μετὰ ταῦτα, ὦ Ἀθηναῖοι,
[150]	μόνον τάξιν ἔλιπεν, ἀλλὰ καὶ	τὴν	ἐκ τῆς πόλεως. Τριήρη προσλαβὼν
[150]	ὁρᾷν προϊόντα τὸν κήρυκα, καὶ	τὴν	ἐκ τοῦ ψηφίσματος ἀνάρρησιν μέλλουσαν
[20]	λόγον, καὶ εὐθύνας διδόναι, καὶ	τὴν	ἐκεῖ σκυθρωπὸν καὶ τῶν μεγίστων
[150]	τάφον τὸν τῶν τελευτησάντων, ἐγκωμιάζειν	τὴν	ἐκείνων ἀρετήν. Ὦ, πρὸς μὲν
[210]	ἐβούλετο στεφανοῦν, αὐτόν, παρελθόντα εἰς	τὴν	ἐκκλησίαν εἰπεῖν· Ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὸν
[70]	καὶ παρῆμεν τῇ ὑστεραίᾳ εἰς	τὴν	ἐκκλησίαν. Ἐνταῦθα δὴ προκαταλαβὼν Δημοσθένης
[220]	δῆμος, καὶ ὅσοι ξένοι περιέστασαν	τὴν	ἐκκλησίαν· ἔφησθα γὰρ τοὺς τῆς
[60]	τοῖς οὔπω παροῦσι πρέσβεσι προκαταλαμβάνων	τὴν	ἐκκλησίαν, καὶ τοὺς χρόνους ὑμῶν
[90]	ὁ Καλλίας, καὶ, παρελθὼν εἰς	τὴν	ἐκκλησίαν, λόγους διεξῆλθε κατεσκευασμένους ὑπὸ
[120]	τοὺς ἰδιώτας, ἐκφέρεται προβούλευμα εἰς	τὴν	ἐκκλησίαν, προσλαβὼν τὴν τοῦ γράψαντος
[70]	τῶν Μακεδόνων καταπτύειν. Εἰς δὲ	τὴν	ἐκκλησίαν (τὴν τῇ ἕκτῃ λ'
[40]	ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανομένοις, εἰς	τὴν	ἐκκλησίαν, τοῖς δ' ὑπὸ τῶν
[90]	οὐκ εἰς μακράν, ἀλλ' εἰς	τὴν	ἕκτην ἐπὶ δέκα τοῦ Ἀνθεστηριῶνος
[150]	ἀνθρώπους, πρεσβύτιδας γυναῖκας, ὀψὲ μεταμανθάνοντας	τὴν	ἐλευθερίαν, κλαίοντας, ἱκετεύοντας ὑμᾶς, ὀργιζομένους
[150]	τῶν Ἑλλήνων σώματα, τὸν δὲ	τὴν	Ἑλλάδα καὶ τὴν πόλιν ἄρδην
[50]	κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρὸν εἰς	τὴν	Ἑλλάδα, παρακαλοῦντες ἐπὶ Φίλιππον, μετασχεῖν
[250]	δὲ Δημοσθένην, οὐ κομίσαντα εἰς	τὴν	Ἑλλάδα τὸ ἐκ Μήδων χρυσίον,
[250]	Ἄρθμιον τὸν Ζελείτην, κομίσαντα εἰς	τὴν	Ἑλλάδα τὸ ἐκ Μήδων χρυσίον,
[210]	πολιτείᾳ δωροδοκίαν φησὶ φοβεῖσθαι, καὶ	τὴν	ἐμπληξίαν καὶ δειλίαν· ὁ δὲ
[20]	~Πρῶτον μὲν γὰρ, τὴν βουλὴν	τὴν	ἐν Ἀρείῳ Πάγῳ ἐγγράφειν πρὸς
[180]	τάξιν λιπών; Μιλτιάδης δέ, ὁ	τὴν	ἐν Μαραθῶνι μάχην νικήσας, ἢ
[220]	ἀφανίζων ναυτικὸν, ἢ ὅτε Ἀθηναῖοι	τὴν	ἐν Νάξῳ ναυμαχίαν Λακεδαιμονίους καὶ
[150]	ἁπάντων ἀνθρώπων ἀχρηστότατε, πρὸς δὲ	τὴν	ἐν τοῖς λόγοις τόλμαν θαυμασιώτατε,
[90]	Πελοπόννησον πρεσβείαν, ἣν ἐπρέσβευσε, καὶ	τὴν	ἐξ Ἀκαρνανίας ἔφη βούλεσθαι ὑμῖν
[60]	γράφων Φιλοκράτει. Ὁ μέν γε	τὴν	ἐξουσίαν δέδωκε τοῦ δεῦρο κήρυκα
[40]	ἕτερος τῶν νόμων, ἤτοι ὁ	τὴν	ἐξουσίαν δεδωκὼς ἀνειπεῖν ἢ ὁ
[20]	εἰσήνεγκε τὸ ψήφισμα, ἄρχων μὲν	τὴν	ἐπὶ τὸ θεωρικὸν ἀρχὴν, ἄρχων
[70]	ἐπὶ τὴν ὑστέραν ἀπαίρειν πρεσβείαν	τὴν	ἐπὶ τοὺς ὅρκους, Δημοσθένην. Ὁ
[20]	ἐκκλησίᾳ, ἐχειροτονήθη Δημοσθένης τὴν ἀρχὴν	τὴν	ἐπὶ τῶν θεωρικῶν· ὅτι μεσοῦντα
[20]	θρασύνηται Δημοσθένης, λέγων ὡς διὰ	τὴν	ἐπίδοσιν οὐκ ἔστιν ὑπεύθυνος, ἐκεῖνο
[170]	ποιήσετε, τοὺς δὲ χρηστοὺς εἰς	τὴν	ἐσχάτην ἀθυμίαν ἐμβαλεῖτε. Ὅτι δ'
[60]	τῷ πλήθει τῷ ὑμετέρῳ, εἰς	τὴν	ἐσχάτην ἐμπέσοιεν ἀθυμίαν, ὁρῶντες ὑμᾶς
[220]	ἠσεβημένα σοι, καὶ τὰ περὶ	τὴν	Εὔβοιαν δωροδοκηθέντα, χρόνων ἐγγεγενημένων, ἐν'
[80]	εἰς Χαλκίδα συνάγων, ἰσχυρὰν δὲ	τὴν	Εὔβοιαν ἐφ' ὑμᾶς ἔργῳ κατασκευάζων,
[160]	ἐστιν. Ἐὰν μὲν τοίνυν πρὸς	τὴν	εὐφημίαν αὐτοῦ τῶν λόγων ἀποβλέπητε,
[50]	παρ' ἑκόντων τῶν Ἑλλήνων ἀπολαβεῖν	τὴν	ἡγεμονίαν· καὶ τούτων ἀπεστερήθητε διὰ
[140]	δωροδοκῶν ἐφ' ἑκάστοις τούτων, καὶ	τὴν	ἡγεμονίαν, τὴν μὲν κατὰ θάλατταν
[120]	Σκύθας στρατείας, τῶν μὲν θεῶν	τὴν	ἡγεμονίαν τῆς εὐσεβείας ἡμῖν παραδεδωκότων,
[90]	δεδόσθαι δὲ ἁπὸ πάντων τούτων	τὴν	ἡγεμονίαν ὑμῖν· πραχθήσεσθαι δὲ ταῦτα
[230]	τὸ ξενικοῖς στεφάνοις ταύτην ἀποδεδόσθαι	τὴν	ἡμέραν, ἐκ δὲ τῶν Δημοσθένους
[0]	νόμων, φύλακες τῆς δημοκρατίας τήνδε	τὴν	ἡμέραν. (Κἀκεῖνο δὲ χρὴ διαμνημονεύειν,
[40]	μηδαμοῦ, ὅ τι ἐστίν, ὅλην	τὴν	ἡμέραν λέγε· οὐ γὰρ ἀποδείξεις
[200]	διαγωνιζομένους, οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅλην	τὴν	ἡμέραν, ὑπὲρ τῆς πόλεως περὶ
[160]	δ' ἐψηφισμένων Θετταλῶν ἐπιστρατεύειν ἐπὶ	τὴν	ἡμετέραν πόλιν, καὶ τοῦ νεανίσκου
[120]	οἷς δύναμαι, καὶ τὴν πόλιν	τὴν	ἡμετέραν τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς
[210]	οὐδὲ πρὸς τὴν Ἀθηνᾶν καὶ	τὴν	Ἥραν νύκτωρ διειλεγμένου. Πῶς ἂν
[210]	εἴρηκα, (τούτων κατηγορεῖν, ἀλλὰ καὶ	τὴν	ἡσυχίαν αὐτὴν τοῦ βίου διαβάλλει,
[230]	Τὸ δὲ αὐτὸ τοῦτο καὶ	τὴν	Θηβαίων συμμαχίαν ἐξηργάσατο. Σὺ δὲ
[110]	τῶν Ἀμφισσέων περὶ τὴν γῆν	τὴν	ἱερὰν ἀσεβείας, καὶ αὐτόθεν ἑστηκὼς,
[100]	ὅρκον ὤμοσαν ἰσχυρόν, μήτε αὐτοὶ	τὴν	ἱερὰν γῆν ἐργάσεσθαι, μήτε ἄλλῳ
[120]	τὸν θεὸν, καὶ τὴν γῆν	τὴν	ἱερὰν, καὶ τοὺς Ἁμφικτύονας ἐξήμαρτον.
[140]	καὶ μετήνεγκεν εἰς Θήβας, εἰς	τὴν	Καδμείαν, κοινωνίαν τῶν πράξεων τοῖς
[170]	μέτριον χρὴ πεφυκέναι αὐτὸν πρὸς	τὴν	καθ' ἡμέραν δίαιταν, ὅπως μὴ,
[170]	οὐκ ἐπιχώριός ἐστι. (Περὶ δὲ	τὴν	καθ' ἡμέρων δίαιταν, τίς ἐστιν;
[90]	ὅτι ἀληθῆ λέγω, λαβέ μοι	τὴν	Καλλίου γραφὴν, καὶ τὴν συμμαχίαν,
[30]	ὅπερ διατελῶ σπουδάζων παρὰ πᾶσαν	τὴν	κατηγορίαν. Εἰ γὰρ τοῦτό ἐστιν
[50]	κεφαλῆς ἐπιτομήν; ἢ τὰ περὶ	τὴν	Κηφισοδότου στρατηγίαν καὶ τὸν τῶν
[150]	δεσμωτήριον ἐπιλαβόμενος τῶν τριχῶν, ἀπομιμούμενος	τὴν	Κλεοφῶντος πολιτείαν, ὃς, ἐπὶ τοῦ
[250]	στεφανώσητε, ὁμογνώμονες εἶναι τοῖς παραβαίνουσι	τὴν	κοινὴν εἰρήνην· ἐὰν δὲ τοὐναντίον
[70]	χρηστούς. (Ὑπόλοιπον δ' ἐστί μοι	τὴν	κολακείαν διεξελθεῖν. Δημοσθένης γὰρ, ἐνιαυτὸν
[160]	εὕρηται καὶ καταλλαγάς, καὶ πολλὴν	τὴν	κολακείαν πεποίηται. (Ἐκεῖθεν δὲ θεωρήσατε
[170]	πόλεως ἐγένετο, θανάτου καταγνωσθέντος αὐτοῦ,	τὴν	κρίσιν οὐχ ὑπομείνας, καὶ ἀφικνεῖται
[100]	καὶ τὴν χώραν καθιέρωσαν κατὰ	τὴν	μαντείαν, καὶ, ἐπὶ τούτοις, ὅρκον
[100]	ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τοὺς ἐναγεῖς κατὰ	τὴν	μαντείαν τοῦ θεοῦ· (Καὶ συναθροίσαντες
[110]	Ἅμα δὲ ἀναγιγνώσκειν ἐκέλευον αὐτοῖς	τὴν	μαντείαν τοῦ θεοῦ, τὸν ὅρκον
[0]	ταῖς εὐθύναις τῶν ἀρχόντων, εἰς	τὴν	μεγίστην μὲν ἀπορίαν ἀφικνεῖσθαι τοὺς
[170]	καὶ δυνατὸν εἰπεῖν· καλὸν γὰρ	τὴν	μὲν διάνοιαν προαιρεῖσθαι τὰ βέλτιστα,
[80]	τὰς τῆς εἰρήνης συνθήκας πρεσβεύσαντας,	τὴν	μὲν εἰρήνην διέλυσε, τὴν δὲ
[170]	μετὰ πολλῶν χρημάτων ἀποστείλας, συνῴκισε	τὴν	μὲν ἑτέραν ὁτῳδήποτε, ἵνα μὴ
[140]	ἑκάστοις τούτων, καὶ τὴν ἡγεμονίαν,	τὴν	μὲν κατὰ θάλατταν ἐποίησε κοινήν,
[0]	~Κατὰ Κτησιφῶντος.	(Τὴν	μὲν παρασκευὴν ὁρᾶτε, ὦ Ἀθηναῖοι,
[70]	τόπον μετήλλαξεν. (Πόθεν οὖν ἐπὶ	τὴν	μεταβολὴν ἦλθε τῶν πραγμάτων (οὗτος
[210]	τῆς πρὸς ὑμᾶς φιλοτιμίας, ὥστε	τὴν	μιαρὰν κεφαλὴν ταύτην καὶ ὑπεύθυνον,
[70]	ἐσθῆτα λαβὼν, ἐβουθύτει, καὶ παρενόμει,	τὴν	μόνην ὁ δείλαιος καὶ πρώτην
[60]	καὶ τότε μισοφίλιππος, Δημοσθένης, ὁ	τὴν	ξενίαν ἐμοὶ προφέρων τὴν Ἀλεξάνδρου,
[20]	δὲ καὶ ὁδοποιοί, καὶ σχεδὸν	τὴν	ὅλην διοίκησιν εἶχον τῆς πόλεως·
[80]	παρακαταθεμένοις, οὐχ ἡγούμενοι δίκαιον εἶναι	τὴν	ὀργὴν ἀπομνημονεύειν ἐν τῷ πιστευθῆναι.
[190]	τῇ τιμήσει τὴν ψῆφον αἰτεῖ,	τὴν	ὀργὴν τὴν ὑμετέραν παραιτεῖται· ὅστις
[170]	προσήκοντα εἰσκαλεῖς τοῖς τραγῳδοῖς εἰς	τὴν	ὀρχήστραν, εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ
[20]	χρήσῃ. Πάλιν, ὑπεύθυνον οὐκ ἐᾷ	τὴν	οὐσίαν καθιεροῦν, οὐδὲ ἀνάθημα ἀναθεῖναι,
[160]	Οὗτός ποτε ὁ νεανίσκος, ἑτέρων	τὴν	ὄψιν διαφέρων γενόμενος, ᾤκησε πολὺν
[90]	πάντας ἥκειν συνεδρεύσοντας Ἀθήναξε εἰς	τὴν	πανσέληνον. Καὶ γὰρ τοῦτο ἅνθρωπος
[100]	καὶ τὴν πεζὴν στρατιὰν καὶ	τὴν	πανσέληνον, καὶ τοὺς συνέδρους, λόγῳ
[240]	ὦ Ἀθηναῖοι, τὸν γράψαντα μὲν	τὴν	πανυστάτην ἔξοδον, προδόντα δὲ τοὺς
[0]	παρασκευὴν ὁρᾶτε, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ	τὴν	παράταξιν, ὅση γεγένηται, καὶ τὰς
[150]	τῆς εἰρήνης ἀπετράποντο, ἐπὶ δὲ	τὴν	παράταξιν ὥρμησαν. (Ἔνθα δὴ καὶ
[100]	(Οὐκοῦν τὰς μὲν τριήρεις, καὶ	τὴν	πεζὴν στρατιὰν καὶ τὴν πανσέληνον,
[240]	ἀποκρινοῦνται, ὅτι Χαβρίᾳ μὲν διὰ	τὴν	περὶ Νάξον ναυμαχίαν, Ἰφικράτει δὲ
[160]	πρὸς μητρός, ἵνα μὴ, διὰ	τὴν	περὶ τὸ γένος ἀτυχίαν, δυσμενὴς
[180]	διανοίᾳ καὶ εἰς τὴν Στοὰν	τὴν	Ποικίλην· ἁπάντων γὰρ ὑμῖν τῶν
[220]	ἀλλ' ἀνδρὸς στρατηγοῦ, μεγάλα μὲν	τὴν	πόλιν ἀγάθ' εἰργασμένου, λέγειν δὲ
[160]	Ὅτ' ἔφη παρελθών. Ἀμπελουργοῦσί τινες	τὴν	πόλιν, ἀνατετμήκασί τινες τὰ κλήματα
[220]	δ' ἐκ τῶν κινδύνων, καὶ	τὴν	πόλιν ἀνηκέστοις κακοῖς περιβαλὼν ἀξιοῖ
[120]	ἐξελέγχοντος, ἐπειδὴ ἐκ τοῦ φανεροῦ	τὴν	πόλιν ἅνθρωπος οὐκ ἐδύνατο σφῆλαι,
[220]	καιροὺς, ἐν οἷς ἦν σῴζεσθαι	τὴν	πόλιν, ἀποδοῖτο, τοὺς δ' εὖ
[150]	πρὸς Λακεδαιμονίους πολέμου, ὡς λέγεται,	τὴν	πόλιν ἀπώλεσεν. Ὡς δ' οὐ
[150]	τὸν δὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ	τὴν	πόλιν ἄρδην ἀνατετροφότα, τοῦτον ἐάσετε
[100]	ἀνθρώπους, καὶ τὸν λιμένα καὶ	τὴν	πόλιν αὐτῶν κατέσκαψαν, καὶ τὴν
[120]	ἀεὶ πρὸς ἡδονὴν λεγόμενον οὑτωσὶ	τὴν	πόλιν διατέθηκεν· Οὐκ ἐᾷ μεμνῆσθαι
[190]	φίλους, εἴ τι ἐξαμαρτάνοιεν εἰς	τὴν	πόλιν. Ἐκεῖθεν δὲ τοῦτο γνώσεσθε.
[200]	λόγων, κλέπτεις τὴν ἀκρόασιν, βλάπτεις	τὴν	πόλιν, καταλύεις τὴν δημοκρατίαν. (Τίς
[220]	αἰτεῖς, καταγέλαστον ἐν τοῖς Ἕλλησι	τὴν	πόλιν ποιῶν, ἐνταῦθ' ἐνέστην, καὶ
[70]	πρέσβεις προὔπεμψεν εἰς Θήβας, καταγέλαστον	τὴν	πόλιν ποιῶν. Ἵνα δ' ἐπὶ
[250]	ἐκ Μήδων χρυσίον, ἐπιδημήσαντα εἰς	τὴν	πόλιν, πρόξενον ὄντα τοῦ δήμου
[90]	τὰς μὲν βοηθείας ὡς δεῖ	τὴν	πόλιν πρότερον ποιεῖσθαι τοῖς ἀεὶ
[150]	συμφοράς, καὶ νομίσατε ὁρᾷν ἁλισκομένην	τὴν	πόλιν, τειχῶν κατασκαφάς, ἐμπρήσεις οἰκιῶν,
[120]	καὶ πᾶσιν οἷς δύναμαι, καὶ	τὴν	πόλιν τὴν ἡμετέραν τὰ πρὸς
[150]	ἀργυρολογήσας. Καταγαγούσης δ' αὐτὸν εἰς	τὴν	πόλιν τῆς ἀπροσδοκήτου σωτηρίας, τοὺς
[200]	μὲν, μεγάλων κακῶν συμβάντων, ἔσωσαν	τὴν	πόλιν, τὸ κάλλιστον ἐκ παιδείας
[160]	προγόνων ἀτυχήμασι, κακῶς ἐπιχειρῇ ποιεῖν	τὴν	πόλιν· ~τρίτον, σώφρονα καὶ μέτριον
[0]	νυνὶ πάντες οἱ πολῖται παρακαταθέμενοι	τὴν	πόλιν ὑμῖν, καὶ τὴν πολιτείαν
[0]	παρακαταθέμενοι τὴν πόλιν ὑμῖν, καὶ	τὴν	πολιτείαν διαπιστεύσαντες, οἱ μὲν πάρεισι
[0]	συνεργοῦντές τισι τῶν ῥητόρων, λυμαίνονται	τὴν	πολιτείαν, μήτε τὰς τῶν ξένων
[210]	ἐγραφόμην, ἀλλὰ διαλείπων, καὶ πρὸς	τὴν	πολιτείαν οὐ πυκνὰ προσιὼν ἀπήνεγκα
[230]	καὶ κατορθοῦν, καὶ παρακινδυνεύειν, εἰς	τὴν	πολιτείαν, οὐ σωφρονοῦντες. Ὅτι μὲν
[0]	χειροτονίας ὀρθῶς ἀναγορεύῃ, τοῦτον οἱ	τὴν	πολιτείαν οὐκέτι κοινήν, ἀλλ' ἰδίαν
[200]	γόητα, καὶ βαλλαντιοτόμον, καὶ διατετμηκότα	τὴν	πολιτείαν. Οὗτος κλάει μὲν ῥᾷον
[130]	συμβέβηκεν, ἐξ ὅτου Δημοσθένης πρὸς	τὴν	πολιτείαν προσελήλυθεν. Εὖ γὰρ περὶ
[190]	βοηθεῖν τοῖς παράνομα γράφουσι, καταλύει	τὴν	πολιτείαν ὑφ' ἧς τετίμηται. (Τίς
[30]	τοιοῦτον ἔθος παραδέδυκεν ὑμῶν εἰς	τὴν	πολιτείαν, ὥστ' ἀκύρους νόμους ἐν
[140]	εὔξασθαι; Οὐ χωρὶς μὲν πρὸς	τὴν	πολιτικὴν δύναμιν, χωρὶς δ' ἐν
[170]	ἑλληνίζων τῇ φωνῇ· ὅθεν καὶ	τὴν	πονηρίαν οὐκ ἐπιχώριός ἐστι. (Περὶ
[210]	ἐγραψάμην, ἀλλ' ἐνδεικνύμενος Ἀλεξάνδρῳ διὰ	τὴν	πρὸς αὐτὸν ἔχθραν. (Καὶ, νὴ
[20]	προσόδους τῷ δήμῳ, διὰ δὲ	τὴν	πρὸς Εὔβουλον γενομένην πίστιν ὑμῖν,
[100]	ἄδικον δὲ καὶ οὐδαμῶς ἴσην	τὴν	πρὸς Θηβαίους συμμαχίαν γράψας. Ἄρξομαι
[10]	ὁμολογουμένως τὰς πατρῴας οὐσίας εἰς	τὴν	πρὸς ὑμᾶς ἀνηλωκότας φιλοτιμίαν. Οὐ
[50]	γὰρ ἐξεγένετ' ἄν, ὦ Ἀθηναῖοι,	τὴν	προτέραν ἐκείνην εἰρήνην ποιήσασθαι μετὰ
[10]	εὐνοίας εὐθύνη; Πρὸς δὴ ταύτην	τὴν	πρόφασιν ἀκούσατέ μου λέγοντος καὶ
[10]	περὶ τῶν ὑπευθύνων κείμενον, καὶ	τὴν	πρόφασιν, ἣν ἐγὼ ἀρτίως προεῖπον
[190]	δοῦναι. Κελεύσατε οὖν αὐτούς, ἐάσαντας	τὴν	πρώτην ὑμᾶς ψῆφον κατὰ τοὺς
[130]	πράττειν; Δημοσθένης δὲ ἀντέλεγε, φιλιππίζειν	τὴν	Πυθίαν φάσκων, ἀπαίδευτος ὢν, καὶ
[220]	μάχης ἐπιγενομένης, οὐκ ἐσχολάζομεν περὶ	τὴν	σὴν εἶναι τιμωρίαν, ἀλλ' ὑπὲρ
[180]	οὖν τῇ διανοίᾳ καὶ εἰς	τὴν	Στοὰν τὴν Ποικίλην· ἁπάντων γὰρ
[140]	βουλεύεσθαι ἐπὶ τίσι δεῖ ποιεῖσθαι	τὴν	συμμαχίαν, ἀλλ' ἀγαπᾷν μόνον εἰ
[90]	ἀδικημάτων ὁ δῆμος, μὴ προσδέξαιτο	τὴν	συμμαχίαν· ἀλλ' ὑπῆρχεν αὐτῷ ἢ
[140]	μέγεθος ἀπεκρύψατο, προσποιησάμενος δὲ μέλλειν	τὴν	συμμαχίαν γενήσεσθαι, οὐ διὰ τοὺς
[90]	μοι τὴν Καλλίου γραφὴν, καὶ	τὴν	συμμαχίαν, καὶ ἀνάγνωθι τὸ ψήφισμα.
[70]	τοῦ ὀνόματος) ἀπορρῆξαι τῆς εἰρήνης	τὴν	συμμαχίαν, οὐδὲ τὰ τῶν Ἑλλήνων
[160]	ἄσμενος δ' ἂν ἡμᾶς εἰς	τὴν	συμμαχίαν προσεδέξατο διὰ τοὺς ἐπιφερομένους
[130]	τὰ ὑμέτερα, ὡς ἄρα Θηβαῖοι	τὴν	συμμαχίαν ὑμῖν ἐποιήσαντο, οὐ διὰ
[90]	ἧκον οἱ μισθοὶ τῷ γράψοντι	τὴν	συμμαχίαν ὑπὲρ τοῦ μὴ συνεδρεύειν
[150]	τὸν δαίμονα καὶ τὴν τύχην	τὴν	συμπαρακολουθοῦσαν τῷ ἀνθρώπῳ φυλάξασθαι· (οὔτε
[80]	διακινδυνεύων ἀποτύχῃ, διπλασίαν εἰκὸς εἶναι	τὴν	συμφοράν. Ἀλλ' ὅμως ὑμεῖς, τοιαῦτα
[100]	ἔδει δεηθῆναι αὐτῶν) μηκέτι διδόναι	τὴν	σύνταξιν ὑμῖν τὰ πέντε τάλαντα,
[130]	κατὰ πόλεις ἕκαστοι παρ' ἡμῶν	τὴν	σωτηρίαν εὑρησόμενοι, νῦν οὐκέτι περὶ
[150]	τοῖς δραπέταις ποσὶ καὶ λελοιπόσι	τὴν	τάξιν ἀναβὰς ἐπὶ τὸν τάφον
[140]	γὰρ ῥήτωρ ἀστράτευτος καὶ λιπὼν	τὴν	τάξιν αὐτοὺς ἐνουθέτησεν, ἀλλ' ὁ
[240]	οὐ δωροδόκος, ὅτι δειλός, ὅτι	τὴν	τάξιν ἔλιπε. Καὶ πότερον τοῦτον
[180]	τοῖς καταλαβοῦσι Φυλὴν, οὐχ ὅσοι	τὴν	τάξιν ἔλιπον ἐν Χαιρωνείᾳ τῶν
[170]	τὸν δειλὸν, καὶ τὸν λιπόντα	τὴν	τάξιν, ἔξω τῶν περιραντηρίων τῆς
[0]	οὕτω καὶ νῦν αἰσχύνθητε ἐκλιπεῖν	τὴν	τάξιν ἣν τέταχθε ὑπὸ τῶν
[170]	τὸν ἀστράτευτον, καὶ τὸν λελοιπότα	τὴν	τάξιν, καὶ τὸν δειλὸν ὁμοίως·
[0]	ὥσπερ ἂν ὑμῶν ἕκαστος αἰσχυνθείη	τὴν	τάξιν λιπεῖν, ἣν ἂν ταχθῇ
[180]	ἐνικᾶτε, ἢ Δημοσθένης, ὁ νυνὶ	τὴν	τάξιν λιπών; Μιλτιάδης δέ, ὁ
[150]	ἕνεκα, τὸν ἄνανδρον καὶ λελοιπότα	τὴν	τάξιν. (Μὴ, πρὸς Διὸς καὶ
[50]	ὡς ἀπέδοτο τριάκοντα μνῶν ἅμα	τήν	τε εἰς αὑτὸν ὕβριν, καὶ
[70]	καταπτύειν. Εἰς δὲ τὴν ἐκκλησίαν	(τὴν	τῇ ἕκτῃ λ' εγω) καθεζόμενος,
[50]	Παιανιέα, ἀνεψιὸν ὄντα ἑαυτῷ, καὶ	τὴν	τῆς κεφαλῆς ἐπιτομήν; ἢ τὰ
[190]	διενεγκεῖν, ἔπειτα ἀπαντᾷ0 ν εἰς	τὴν	τίμησιν. (Ὅλως δ' ἔγωγε, ὦ
[240]	προσεικασθῆναι. Πῶς οὖν ἄν τις	τὴν	τοιαύτην αἰσχύνην ἐκφύγοι; (Ἐὰν τοὺς
[20]	ἢ τὸν Ἡγήμονος νόμον γενέσθαι,	τὴν	τοῦ ἀντιγραφέως ἀρχήν, ἦρχον δὲ
[130]	Ἀριστοφῶν ὁ Ἀζηνιεύς, πλεῖστον χρόνον	τὴν	τοῦ βοιωτιάζειν ὑπομείνας αἰτίαν, ῥήτωρ
[120]	προβούλευμα εἰς τὴν ἐκκλησίαν, προσλαβὼν	τὴν	τοῦ γράψαντος ἀπειρίαν· (τὸ δ'
[210]	γὰρ δόξειν ἰδιώτης εἶναι· ἀλλὰ	τὴν	τοῦ Δημοσθένους ἐν τῇ πολιτείᾳ
[50]	τε εἰς αὑτὸν ὕβριν, καὶ	τὴν	τοῦ δήμου καταχειροτονίαν, ἣν ἐν
[110]	(Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω, ἀνάγνωθι	τὴν	τοῦ θεοῦ μαντείαν, ἀκούσατε τῆς
[130]	τῶν πραγμάτων ἐξ ἀρχῆς περὶ	τὴν	τοῦ ἱεροῦ κατάληψιν, οἱ τῶν
[170]	τὰ βέλτιστα, τὴν δὲ παιδείαν	τὴν	τοῦ ῥήτορος καὶ τὸν λόγον
[50]	ταῦτα λέγειν, ἢ τὰ περὶ	τὴν	τοῦ τραύματος γραφὴν αὐτῷ συμβεβηκότα,
[240]	τις αὑτὸν διαχρήσηται, τὴν χεῖρα	τὴν	τοῦτο πράξασαν χωρὶς τοῦ σώματος
[10]	καὶ ἀντιτάττειν τὸν νόμον πρὸς	τὴν	τούτων ἀναίδειαν, καὶ ὑποβάλλειν αὐτοῖς,
[250]	ἑστηκὼς ἐγὼ λέγω, ἀντιπαρατεταγμένους πρὸς	τὴν	τούτων ἀσέλγειαν τοὺς τῆς πόλεως
[230]	τὸν καιρὸν, καὶ τὴν δόξαν	τὴν	τούτων, δι' ἣν ἐγένετο ἡ
[110]	(Σκέψασθε δὴ τὸν δαίμονα καὶ	τὴν	τύχην, ὅσῳ περιεγένετο τῆς τῶν
[150]	ἀλλὰ καὶ τὸν δαίμονα καὶ	τὴν	τύχην τὴν συμπαρακολουθοῦσαν τῷ ἀνθρώπῳ
[220]	εἰργασμένου, λέγειν δὲ ἀδυνάτου, καὶ	τὴν	τῶν ἀντιδίκων διὰ τοῦτο ἐζηλωκότος
[20]	τοῦ ἀντιγραφέως ἀρχήν, ἦρχον δὲ	τὴν	τῶν ἀποδεκτῶν καὶ νεωρίων ἀρχὴν,
[10]	ἐν τῇ πόλει συνεδρίων ὑπὸ	τὴν	τῶν δικαστηρίων ἔρχεται ψῆφον. ~Πρῶτον
[70]	πρεσβείαις ἱκανὸν παραγενέσθαι κατασκευάζοντες, ἔπειτα	τὴν	τῶν Ἑλλήνων εὔνοιαν τῇ πόλει
[70]	συμμαχίας οὐκ ἄμεινον εἴη, διὰ	τὴν	τῶν Ἑλλήνων παράκλησιν, βουλεύσασθαι, ἔσται
[220]	Σειρήνων μουσικήν, καὶ δὴ καὶ	τὴν	τῶν ἐμῶν λόγων ἐμπειρίαν, καὶ
[130]	μὲν κρατῶν οὐκ ἦλθεν εἰς	τὴν	τῶν κρατουμένων χώραν, ὅτι οὐκ
[140]	τοὺς Βοιωτοὺς, ἔργῳ κακῶς πάσχοντας,	τὴν	τῶν ὀνομάτων σύνθεσιν τῶν Δημοσθένους
[200]	ὅταν δ' ἐπίορκος ὢν, εἰς	τὴν	τῶν ὅρκων πίστιν καταφυγγάνῃ, ἐκεῖνο
[220]	ἀλλ' ἀπόλλυσθαι· διόπερ οὐδ' εὐδοκιμεῖν	τὴν	τῶν Σειρήνων μουσικήν, καὶ δὴ
[20]	γράψαι στεφανῶσαι. (Ὡς τοίνυν καὶ	τὴν	τῶν τειχοποιῶν ἀρχὴν ἦρχεν, ὅθ'
[20]	τὸ θεωρικὸν ἀρχὴν, ἄρχων δὲ	τὴν	τῶν τειχοποιῶν, οὐδετέρας δέ πω
[20]	ἀπὸ πολλῶν, ὧν ἔχεις εἰς	τὴν	τῶν τειχῶν οἰκοδομίαν, μικρὰ κατέθηκας,
[130]	τὸν περιστάντα αὐτούς, οὐδὲ διὰ	τὴν	ὑμετέραν δόξαν, ἀλλὰ διὰ τὰς
[190]	τὴν ψῆφον αἰτεῖ, τὴν ὀργὴν	τὴν	ὑμετέραν παραιτεῖται· ὅστις δ' ἐν
[130]	πώποτε αὐτοὺς ἐδυνήθη προτρέψασθαι εἰς	τὴν	ὑμετέραν φιλίαν· τὸ δ' αἴτιον
[20]	τῶν μεγίστων κυρίαν ἄγει ὑπὸ	τὴν	ὑμετέραν ψῆφον. Οὐκ ἄρα στεφανωθήσεται
[50]	ἡμέρας ἐκείνης, ἐν ᾗ, καταλύσας	τὴν	ὑπάρχουσαν εἰρήνην τῇ πόλει, ὁ
[50]	προσπέπτωκεν ὁ τοιοῦτος λόγος, ἐκείνως	τὴν	ὑπόλοιπον ποιήσασθε ἀκρόασιν, ὥσπερ ὅταν
[70]	φθίνοντος τοῦ Ἐλαφηβολιῶνος, πρὶν ἐπὶ	τὴν	ὑστέραν ἀπαίρειν πρεσβείαν τὴν ἐπὶ
[240]	ποθ' ὑπέμεινας πρεσβευτὴς ὡς Κλεοπάτραν,	τὴν	Φιλίππου θυγατέρα, χειροτονεῖσθαι, συναχθεσθησόμενος ἐπὶ
[70]	κατασκόπων, τῶν παρὰ Χαριδήμου, πυθόμενος	τὴν	Φιλίππου τελευτήν, τῶν μὲν θεῶν,
[20]	τῆς πόλεως εἰληφώς. Μὴ ἅρπαζε	τὴν	φιλοτιμίαν, μηδὲ ἐξαιροῦ τῶν δικαστῶν
[160]	καὶ πρότερον· ἐὰν δ' εἰς	τὴν	φύσιν καὶ τὴν ἀλήθειαν, οὐκ
[220]	τῶν ἐμῶν λόγων ἐμπειρίαν, καὶ	τὴν	φύσιν μου γεγενῆσθαι ἐπὶ βλάβῃ
[50]	συγκεφαλαιωθῇ, οὐδείς ἐστιν οὕτω δύσκολος	τὴν	φύσιν, ὅστις οὐκ ἀπέρχεται τοῦτο
[220]	ἀγανακτῶ μάλιστα. Ἀφομοιοῖ γὰρ μου	τὴν	φύσιν ταῖς Σειρῆσιν, ὡς ἔοικε·
[240]	καὶ, ἐάν τις αὑτὸν διαχρήσηται,	τὴν	χεῖρα τὴν τοῦτο πράξασαν χωρὶς
[100]	ἤματα καὶ πάσας νύκτας, καὶ,	τὴν	χώραν αὐτῶν ἐκπορθήσαντας, καὶ αὐτοὺς
[80]	ἀδαμαντίνοις τείχεσιν, ὡς αὐτός φησι,	τὴν	χώραν ἡμῶν ἐτείχισε, τῇ τῶν
[100]	τὴν πόλιν αὐτῶν κατέσκαψαν, καὶ	τὴν	χώραν καθιέρωσαν κατὰ τὴν μαντείαν,
[100]	καὶ Ἐπάρατος ὠνομασμένος. Ταύτην ποτὲ	τὴν	χώραν κατῴκησαν Κιρραῖοι καὶ Κραγαλίδαι,
[100]	ἐπὶ πάσῃ ἀεργίᾳ, καὶ ταύτην	τὴν	χώραν μήτ' αὐτοὺς ἐργάζεσθαι, μήτ'
[130]	Φίλιππος οὐκ ἦλθεν ἡμῶν ἐπὶ	τὴν	χώραν, ὅτι οὐκ ἦν αὐτῷ
[190]	δ' ἐν τῷ πρώτῳ λόγῳ	τὴν	ψῆφον αἰτεῖ, ὅρκον αἰτεῖ, νόμον
[190]	μὲν οὖν ἐν τῇ τιμήσει	τὴν	ψῆφον αἰτεῖ, τὴν ὀργὴν τὴν
[10]	τοῦ νόμου δικαίῳ χρὴ διδόναι	τὴν	ψῆφον, οὐ τῇ τοῦ λέγοντος
[190]	εἰσ´ δικασταὶ, περὶ τούτων ἀναγκάζονται	τὴν	ψῆφον φέρειν· λέγει δὲ ὁ
[10]	τὰς εὐθύνας ὠφληκώς· ὥστε ἠναγκάζοντο	τὴν	ψῆφον φέρειν οἱ δικασταί, οὐ
[0]	ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρα μέλλει	τὴν	ψῆφον φέρειν περὶ τῆς ἑαυτοῦ
[240]	κρίνοντες, ἀλλὰ καὶ θεωρούμενοι, οὕτω	τὴν	ψῆφον φέρετε, εἰς ἀπολογισμὸν τοῖς
[250]	τὸν καιρὸν μέμνησθε, ἐν ᾧ	τὴν	ψῆφον φέρετε. Ἡμερῶν μὲν ὀλίγων
[40]	ποιούμενος τῆς πατρίδος, χείρων γένηται	τὴν	ψυχήν. (Ἀλλ' οὐκ ἐκεῖνον τὸν
[40]	οἰκίᾳ τὸ ὑπόμνημα, μηδέποτε κακοὶ	τὴν	ψυχὴν εἰς τὸν δῆμον γίγνωνται.
[170]	τοῦ λόγου· πέμπτον ἀνδρεῖον εἶναι	τὴν	ψυχήν, ἵνα μὴ, παρὰ τὰ
[0]	τῶν νόμων, φύλακες τῆς δημοκρατίας	τήνδε	τὴν ἡμέραν. (Κἀκεῖνο δὲ χρὴ
[190]	ἦν ἔτι τότε πᾶσιν, ὅτι	τηνικαῦτα	ὁ δῆμος κατελύθη, ἐπειδή τινες
[170]	τὴν τάξιν, ἔξω τῶν περιραντηρίων	τῆς	ἀγορᾶς ἐξείργει, καὶ οὐκ ἐᾷ
[40]	ἐν ἄστει ἀναρρηθῇ, ἱερὸν εἶναι	τῆς	Ἀθηνᾶς ὁ νόμος κελεύει, ἀφελόμενος
[70]	ἀλλὰ παρὰ τοῦ Διὸς καὶ	τῆς	Ἀθηνᾶς, οὓς μεθ' ἡμέραν ἐπιορκῶν
[250]	ὄντες· (ὁ δὲ δῆμος, ἐκ	τῆς	ἀθυμίας τῶν συμβεβηκότων, ὥσπερ παραγεγηρακὼς
[10]	οὖν προβάλλονταί γέ τι πρὸ	τῆς	αἰσχύνης· προσγράφουσι γὰρ πρὸς τὰ
[10]	τοῦ παρόντος ἀδικήματος, (ἀλλ' ὑπὲρ	τῆς	αἰσχύνης τοῦ δήμου. Κατιδὼν δή
[160]	θεωρῶν τὸν Ἀλέξανδρον οὐκ ἐκ	τῆς	Αλεξάνδρου φύσεως, ἀλλ' ἐκ τῆς
[230]	οὐ πολλῷ πρότερον χρόνῳ πρὸ	τῆς	Ἀλεξάνδρου διαβάσεως εἰς τὴν Ἀσίαν,
[230]	βασιλεὺς, οὐ πολλῷ χρόνῳ πρὸ	τῆς	Ἀλεξάνδρου διαβάσεως, οὐ πολλῷ πρότερον
[150]	ἀλλ' οὐ τό γ' ἐκ	τῆς	ἀληθείας αἰσχρὸν σιωπήσεται, ἀλλὰ τἀναντία
[200]	τοὺς μὲν ὀλιγαρχικοὺς ὑπ' αὐτῆς	τῆς	ἀληθείας διηριθμημένους ἥκειν πρὸς τὸ
[60]	ἔγραψε Δημοσθένης, ἐὰν αὐτὸς ὁ	τῆς	ἀληθείας λογισμὸς καταλάβῃ τὸν Δημοσθένην
[240]	καρτερήσειεν ἀκούων; (Ἀπὸ μὲν οὖν	τῆς	ἀναισχύντου πραγματείας, ἐὰν σωφρονῇς, ἀποστήσῃ·
[200]	παραβέβηκεν, ἀλλὰ καὶ τὸν καιρὸν	τῆς	ἀναρρήσεως καὶ τὸν τόπον, κελεύων
[180]	ἄμεινον πεπολίτευσαι διέξιθι, ἀλλ' ἐφικόμενος	τῆς	ἀνδραγαθίας, οὕτω τὰς χάριτας τὸν
[200]	κατεπαγγελλόμενος ὡς ἐπὶ τῇ τελευτῇ	τῆς	ἀπολογίας λύσει τὸ παράνομον, μὴ
[150]	δ' αὐτὸν εἰς τὴν πόλιν	τῆς	ἀπροσδοκήτου σωτηρίας, τοὺς μὲν πρώτους
[110]	τὴν τοῦ θεοῦ μαντείαν, ἀκούσατε	τῆς	ἀρᾶς, ἀναμνήσθητε τῶν ὅρκων, οὓς
[110]	ἐπ' ἀκταῖς. ΟΡΚΟΙ. ΑΡΑ. (Ταύτης	τῆς	ἀρᾶς, καὶ τῶν ὅρκων, καὶ
[120]	ὑμῶν οἱ πρόγονοι ὤμοσαν, οὐδὲ	τῆς	ἀρᾶς, οὐδὲ τῆς τοῦ θεοῦ
[240]	δὲ οἱ ζῶντες γίγνονται, ὁρῶντες	τῆς	ἀρετῆς ἆθλον μὲν τὸν θάνατον
[180]	νόμους διδῶτε, πολλοὺς ἀγωνιστὰς ἕξετε	τῆς	ἀρετῆς, ἐὰν δὲ τῷ βουλομένῳ
[170]	καλὰ παρ' ἡμῖν, καὶ τὸ	τῆς	ἀρετῆς ὄνομα τίμιον· νῦν δ'
[160]	ἁλῶναι· ὁ δ' Ἀλέξανδρος ἔξω	τῆς	ἄρκτου καὶ τῆς οἰκουμένης ὀλίγου
[110]	(φησὶν) ἔστω τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ	τῆς	Ἀρτέμιδος, καὶ τῆς Λητοῦς, καὶ
[10]	ὑπεύθυνον ἐπειδὰν λόγον καὶ εὐθύνας	τῆς	ἀρχῆς δῷ· (καὶ ἡ μὲν
[220]	ἐν Ὠρεῷ κατήγου, καὶ ἀπὸ	τῆς	αὐτῆς τραπέζης ἔφαγες καὶ ἔπιες
[140]	πρότερον ἐξήλασεν ἐκ τῆς χώρας	τῆς	Βοιωτῶν, τοῦτον πάλιν τὸν αὐτὸν
[40]	οὖν ἀποδείξῃ, τοῖς μὲν ὑπὸ	τῆς	βουλῆς στεφανουμένοις, εἰς τὸ βουλευτήριον
[40]	ἔπραττον, οὐχ ὥσπερ οἱ ὑπὸ	τῆς	βουλῆς τῆς ὑμετέρας στεφανούμενοι, ἢ
[220]	πρέπειν ἡγοῦμαι περὶ ἐμοῦ λέγειν·	τῆς	γὰρ αἰτίας αἰσχρὸν τὸν αἰτιώμενόν
[170]	ὅπως μὴ, διὰ τὴν ἀσέλγειαν	τῆς	δαπάνης, δωροδοκῇ κατὰ τοῦ δήμου·
[120]	ἡγεμονίαν τῆς εὐσεβείας ἡμῖν παραδεδωκότων,	τῆς	δὲ Δημοσθένους δωροδοκίας ἐμποδὼν γεγενημένης.
[0]	ἐν μέρει τῶν ἄλλων Ἀθηναίων,	τῆς	δὲ τῶν ῥητόρων ἀκοσμίας οὐκέτι
[130]	ὢν, καὶ ἀπολαύων καὶ ἐμπιμπλάμενος	τῆς	δεδομένης ὑφ' ὑμῶν αὐτῷ ἐξουσίας.
[240]	βεβαιοῦτε αὐτῷ τοὺς ἐπαίνους, καὶ	τῆς	δημοκρατίας ἐπιμελήθητε ἤδη διαφευγούσης ὑμᾶς.
[250]	τὰ ἑαυτῶν πρόσωπα, ὡς φύλακες	τῆς	δημοκρατίας, ἕτεροι δ' αἰτοῦσι δωρεὰς,
[230]	πολλοὶ τοῖς ὀλίγοις προΐεσθε τὰ	τῆς	δημοκρατίας ἰσχυρά, οὐκ ἐπαινῶ· ὅτι
[240]	Ἡ γὰρ εὔνοια, καὶ τὸ	τῆς	δημοκρατίας ὄνομα κεῖται μὲν ἐν
[250]	παρανοίας ἑαλωκώς, αὐτὸ μόνον τοὔνομα	τῆς	δημοκρατίας περιποιεῖται, τῶν δ' ἔργων
[0]	τέταχθε ὑπὸ τῶν νόμων, φύλακες	τῆς	δημοκρατίας τήνδε τὴν ἡμέραν. (Κἀκεῖνο
[250]	ὁ δῆμος, σχετλιάζοντα ἐπὶ τῷ	τῆς	δικαιοσύνης προπηλακισμῷ, καὶ ἐπερωτῶντα, εἰ
[30]	τειχοποιὸν ἀπέδειξε Δημοσθένην, ὃς ἐκ	τῆς	διοικήσεως εἰς ταῦτα ἔχει μικροῦ
[230]	τῶν Θηβαίων ὄνομα, καὶ τὸ	τῆς	δυστυχεστάτης συμμαχίας ἐνοχλεῖς ἀεὶ λέγων,
[200]	λέγω, ὡς οὐδὲ ἄξιός ἐστι	τῆς	δωρεᾶς· ἐὰν δ' ὑμῶν δέηται
[80]	καὶ τῆς πρὸς Φιλοκράτην ὑπὲρ	τῆς	δωροδοκίας ζηλοτυπίας, καὶ ἡγήσατο, εἰ
[160]	τῆς Αλεξάνδρου φύσεως, ἀλλ' ἐκ	τῆς	ἑαυτοῦ ἀνανδρίας. (Ἤδη δ' ἐψηφισμένων
[0]	μέλλει τὴν ψῆφον φέρειν περὶ	τῆς	ἑαυτοῦ παρρησίας. Διόπερ καὶ ὁ
[150]	προδόται τῶν Ἑλλήνων, ἀπὸ μὲν	τῆς	εἰρήνης ἀπετράποντο, ἐπὶ δὲ τὴν
[60]	μηδέ μετέσται τῆς συμμαχίας καὶ	τῆς	εἰρήνης αὐτῷ· παρηγγέλλετο δ' ἐπ'
[150]	ἀνέστρεψαν ἐξεληλυθότας, ἵνα βουλεύσησθε περὶ	τῆς	εἰρήνης, (ἐνταῦθ' ἤδη παντάπασιν ἔκφρων
[60]	Δημοσθένης. Κἀκεῖθεν ἐπανήκων ἐπαινέτης ἦν	τῆς	εἰρήνης, καὶ ταὐτὰ τοῖς ἄλλοις
[80]	αἰτίαις οἱ πρέσβεις, οἱ περὶ	τῆς	εἰρήνης πρεσβεύσαντες, πολὺ δὲ τῶν
[80]	Θετταλίαν καὶ Μαγνησίαν παρὰ τὰς	τῆς	εἰρήνης συνθήκας πρεσβεύσαντας, τὴν μὲν
[70]	ἅμα καὶ τοῦ ὀνόματος) ἀπορρῆξαι	τῆς	εἰρήνης τὴν συμμαχίαν, οὐδὲ τὰ
[30]	δήμου στεφανούμενον μὴ κηρύττεσθαι ἔξω	τῆς	ἐκκλησίας, ἕτερον δ' εἶναι νόμον
[40]	τοῦτο γένεσθαι. Ἀπείρηταί σοι ἔξω	τῆς	ἐκκλησίας μὴ κηρύττεσθαι. Τὸ γὰρ
[200]	δήμου στεφανούμενον μὴ κηρύττεσθαι ἔξω	τῆς	ἐκκλησίας· ὁ δὲ ῥήτωρ, ὁ
[120]	γενέσθαι δήμου ψήφισμα, ἤδη ἐπαναστάσης	τῆς	ἐκκλησίας, οὔσης, ἀπεληλυθότος ἐμοῦ (οὐ
[30]	δήμου στεφανούμενον μὴ κηρύττειν ἔξω	τῆς	ἐκκλησίας, οὐχ ἕξουσι λέγειν, οἴσουσι
[20]	νομοθέτης, ἐάν τις μιᾶς ἀρχῆς	τῆς	ἐλαχίστης ὑπεύθυνος ᾖ, τοῦτον οὐκ
[130]	πρὸς ἣν ἀφικνοῦντο πρότερον ἐκ	τῆς	Ἑλλάδος αἱ πρεσβεῖαι κατὰ πόλεις
[130]	ζημίας ἄξιος εἶ τυχεῖν, ὦ	τῆς	Ἑλλάδος ἀλειτήριε; Εἰ γὰρ ὁ
[150]	αἰτίοις, ἐπισκήπτοντας μηδενὶ τρόπῳ τὸν	τῆς	Ἑλλάδος ἀλειτήριον στεφανοῦν, ἀλλὰ καὶ
[130]	μεθ' ἡμέραν μίαν ἐκ μέσης	τῆς	Ἑλλάδος ἀνήρπασται, εἰ καὶ δικαίως,
[120]	καὶ τῶν τέκνων, καὶ οἰκίας	τῆς	ἐμαυτοῦ, βοηθῶ κατὰ τὸν ὅρκον
[210]	βουλευσάμενος, ἀλλ' οὐκ ἀναγκαζόμενος ὑπὸ	τῆς	ἐν τῇ φύσει δαπάνης· σὺ
[250]	προδότης τῆς πατρίδος, αὐθημερὸν ὑπὸ	τῆς	ἐξ Ἀρείου Πάγου βουλῆς θανάτῳ
[60]	πλείω μὲν γεγραφότα ψηφίσματα Φιλοκράτους	τῆς	ἐξ ἀρχῆς εἰρήνης καὶ συμμαχίας,
[130]	τῆς τε δόξης ταύτης καὶ	τῆς	ἐπὶ τὸν Πέρσην ἡγεμονίας ἠξιωμένους,
[120]	χρόνῳ ὕστερον, ἐπανεληλυθότος Φιλίππου ἐκ	τῆς	ἐπὶ τοὺς Σκύθας στρατείας, τῶν
[120]	ψηφίξονται ἥκειν τοὺς ἱερομνήμονας, πρὸ	τῆς	ἐπιούσης πυλαίας, ἐν ῥητῷ χρόνῳ
[210]	περὶ τοῦ σώματος, οὔτε περὶ	τῆς	ἐπιτιμίας ἀγωνίζῃ; Ἀλλὰ περὶ τίνος
[80]	ἐκ θαλάττης, συναγείρας ἐξ ἁπάσης	τῆς	Εὐβοίας στρατόπεδον, καὶ παρὰ Φιλίππου
[80]	διελθεῖν, ὑποσπόνδους Θηβαίους ἀφήκατε, κύριοι	τῆς	Εὖβοίας γενόμενοι, καὶ τάς τε
[120]	τῶν μὲν θεῶν τὴν ἡγεμονίαν	τῆς	εὐσεβείας ἡμῖν παραδεδωκότων, τῆς δὲ
[180]	ἐκείνου τοῦ χρόνου μέχρι τῆσδε	τῆς	ἡμέρας ἀθάνατος οὖσα διαμένει. Δωρεὰς
[50]	χρόνον τὴν εἰρήνην, δηλονότι μέχρι	τῆς	ἡμέρας ἐκείνης, ἐν ᾗ, καταλύσας
[120]	Ἀμφισσέων τιμωρίας. Ἤδη δὲ πόρρω	τῆς	ἡμέρας οὔσης, προσελθὼν ὁ κῆρυξ
[110]	τοὺς Θηβαίους, εἰσέφερον δόγμα κατὰ	τῆς	ἡμετέρας πόλεως, πεντήκοντα ταλάντοις ζημιῶσαι
[120]	πολὺς δ' ἔπαινος ἦν κατὰ	τῆς	ἡμετέρας πόλεως· τέλος δὲ παντὸς
[80]	ἠγνοήκατε. Σπεύδων δ' εἰπεῖν περὶ	τῆς	θαυμαστῆς συμμαχίας τῆς τῶν Θηβαίων,
[70]	ἔσεσθαι προλέγειν· ἑβδόμην δ' ἡμέραν	τῆς	θυγατρὸς αὐτῷ τετελευτηκυίας, πρὶν πενθῆσαι
[100]	ψήφισμα τῷ γραμματεῖ, μακρότερον μὲν	τῆς	Ἰλιάδος, κενότερον δὲ τῶν λόγων
[200]	πραγμάτων εἰς λήθην ὑμᾶς βούλεται	τῆς	κατηγορίας ἐμβαλεῖν. (Ὥσπερ οὖν ἐν
[40]	(Ἔστι δὲ ὑπόλοιπόν μοι μέρος	τῆς	κατηγορίας, ἐφ' ᾧ μάλιστα σπουδάζω·
[50]	ἀνεψιὸν ὄντα ἑαυτῷ, καὶ τὴν	τῆς	κεφαλῆς ἐπιτομήν; ἢ τὰ περὶ
[210]	διατριβὰς καταμέμφεται, καὶ κατὰ τῆσδε	τῆς	κρίσεως, εὐθὺς ἀρχόμενος τοῦ λόγου,
[0]	μὲν πάρεισι καὶ ἐπακούουσι τῆσδε	τῆς	κρίσεως, οἱ δὲ ἄπεισιν ἐπὶ
[50]	ὅσοις ἐπιμελὲς γέγονεν ἐπακούειν τῆσδε	τῆς	κρίσεως (ὁρῶ δὲ οὐκ ὀλίγους
[60]	ψήφισμα ἐγράφη παρανόμων. Ἧκον οἱ	τῆς	κρίσεως χρόνοι. Κατηγόρει μὲν Λυκῖνος
[110]	Ἀπόλλωνος, καὶ τῆς Ἀρτέμιδος, καὶ	τῆς	Λητοῦς, καὶ Ἀθηνᾶς Προναίας· (καὶ
[110]	ἀρᾶς, καὶ τῶν ὅρκων, καὶ	τῆς	μαντείας γενομένης, ἀναγεγραμμένων ἔτι καὶ
[220]	δὲ τὸ πάντων τελευταῖον, ὅτι,	Τῆς	μάχης ἐπιγενομένης, οὐκ ἐσχολάζομεν περὶ
[50]	πάνυ προσδοκῶ ἐπιδείξειν τοῖς δικασταῖς,	τῆς	μὲν σωτηρίας τῇ πόλει τοὺς
[170]	δεῖ ψεύδεσθαι) τὰ δ' ἀπὸ	τῆς	μητρὸς καὶ τοῦ πάππου τοῦ
[170]	προγόνων κατέγνωτε) τὰ δὲ ἀπὸ	τῆς	μητρὸς Σκύθης, Βάρβαρος ἑλληνίζων τῇ
[100]	τοῦ δωροδοκήματος δραχμὴν τοῦ μηνὸς	τῆς	μνᾶς, ἕως τὸ κεφάλαιον ἀπέδοσαν.
[50]	καὶ περιάγων τὸν στρατηγὸν ἐπὶ	τῆς	νεώς, καὶ συσσιτῶν, καὶ συνθύων,
[180]	καλὸν, καὶ τὸ ἀείμνηστον ἐκ	τῆς	νίκης, ἐθέλουσίν τινες, τὰ σώματα
[220]	πόλεως ἅλας περὶ πλείονος ποιεῖσθαι	τῆς	ξενικῆς τραπέζης. (Ἐπιστολὰς δὲ σιγῶ
[160]	Ἀλέξανδρος ἔξω τῆς ἄρκτου καὶ	τῆς	οἰκουμένης ὀλίγου δεῖν πάσης μεθειστήκει·
[0]	τῇ πόλει. (Περὶ μὲν οὖν	τῆς	ὅλης κατηγορίας μετρίως μοι ἐλπίζω
[190]	τῇ τιμήσει καὶ τῷ μεγέθει	τῆς	ὀργῆς τῆς ὑμετέρας. (Ὅστις μὲν
[150]	οὐ νῦν, ἀλλὰ, παραστησάμενος τὸν	τῆς	ὀρφανίας τοῖς παισὶν αἴτιον, τί
[250]	εἰς Σάμον ἐπιχειρήσας, ὡς προδότης	τῆς	πατρίδος, αὐθημερὸν ὑπὸ τῆς ἐξ
[130]	ἀγωνίζεται, ἀλλ' ἤδη περὶ τοῦ	τῆς	πατρίδος ἐδάφους· καὶ ταῦθ' ἡμῖν
[170]	τοὺς πολεμίους, ἀμείνων ἀγωνιστὴς ὑπὲρ	τῆς	πατρίδος ὑπάρχῃ. (Ὁ μὲν τοίνυν
[40]	ἀλλοτρίαν εὔνοιαν περὶ πλείονος ποιούμενος	τῆς	πατρίδος, χείρων γένηται τὴν ψυχήν.
[160]	παρὰ σοῦ λόγος, συμπατηθήσεσθαι ὑπὸ	τῆς	Περσικῆς ἵππου, τὴν δὲ σὴν
[150]	ταῦτ' ἐπεισιοῦσιν, ἢ ἐπὶ τῇ	τῆς	πόλεως ἀγνωμοσύνῃ; (Τίς γὰρ οὐκ
[220]	τὴν ἐκκλησίαν· ἔφησθα γὰρ τοὺς	τῆς	πόλεως ἅλας περὶ πλείονος ποιεῖσθαι
[210]	ψηφίσματος γραφή, ἣν, οὐχ ὑπὲρ	τῆς	πόλεως, ἀλλ' ὑπὲρ τῆς πρὸς
[180]	γε, οἱ μὴ οὕτω τετιμημένοι,	τῆς	πόλεως ἄξιοι. Οὐ γὰρ ᾤοντο
[230]	συμμαχία, λανθάνειν οἴει ἡμᾶς τὸ	τῆς	πόλεως ἀξίωμα Δημοσθένει περιτιθείς. (Ἡλίκον
[120]	ἡμῶν ἀποδεξαμένου τοῦ δήμου, καὶ	τῆς	πόλεως ἁπάσης προαιρουμένης εὐσεβεῖν, καὶ
[70]	προδιδάξας δὲ ἃ χρὴ κατὰ	τῆς	πόλεως ἀποκρίνασθαι· καὶ, τέλος, ταῦτα
[130]	στεφανοῦσθαι σε δεῖ ἐπὶ ταῖς	τῆς	πόλεως ἀτυχίαις, ἢ ὑπερωρίσθαι; (Τοιγάρτοι
[220]	νεῶν ταχυναυτουσῶν τριηράρχους ὑφῃρημένος, πλεῖον	τῆς	πόλεως ἀφανίζων ναυτικὸν, ἢ ὅτε
[250]	ἀλλοτρίας, ἀλλ' ὡς ὑπὲρ οἰκείας	τῆς	πόλεως, βουλεύεσθε, καὶ τὰς φιλοτιμίας
[240]	οὐ φέρομεν, ὅταν ἄνθρωπος, αἰσχύνη	τῆς	πόλεως γεγονὼς, ἑαυτὸν ἐγκωμιάζῃ, τίς
[110]	ἄλλα πολλὰ καὶ δυσχερῆ κατὰ	τῆς	πόλεως διεξῄει, λέγων ἃ ἐγὼ
[190]	παραδέδεχθε· μετενήνεκται γὰρ ὑμῖν τὰ	τῆς	πόλεως δίκαια. Ὁ μὲν γὰρ
[170]	τοῦτο, φυγὰς ἀπ' εἰσαγγελίας ἐκ	τῆς	πόλεως ἐγένετο, θανάτου καταγνωσθέντος αὐτοῦ,
[210]	ἐγὼ τὴν γραφὴν οὐχ ὑπὲρ	τῆς	πόλεως ἐγραψάμην, ἀλλ' ἐνδεικνύμενος Ἀλεξάνδρῳ
[90]	ἀπέδοτο μὲν τοὺς καιροὺς τοὺς	τῆς	πόλεως, ἔγραψε δ' ἐν τῇ
[80]	Φίλιππος πρέσβεις, καταφρονεῖν αὐτὸν ἔφη	τῆς	πόλεως, εἰ δὲ πέμποι, κατασκόπους
[170]	τὸ βῆμα. Πλεῖστον δ' ἐκ	τῆς	πόλεως εἰληφὼς ἀργύριον, ἐλάχιστα περιεποιήσατο.
[20]	κατέθηκας, δέκα τάλαντα εἰς ταῦτα	τῆς	πόλεως εἰληφώς. Μὴ ἅρπαζε τὴν
[80]	ἐνεκωμίαζεν, (ὁρῶν τὸ στρατόπεδον τὸ	τῆς	πόλεως εἰς δεινὰς δυσχωρίας κατακεκλῃμένον,
[100]	ψήφισμα, ὦ Ἀθηναῖοι, αἰσχύνη μὲν	τῆς	πόλεως, ἔλεγχος δὲ οὐ μικρὸς
[250]	δὲ πολλάκις μεμνημένος τὰς ἀτυχίας	τῆς	πόλεως) ἐνταῦθ' ἀνὴρ ἰδιώτης, ὃς,
[220]	τιμωρίαν, ἀλλ' ὑπὲρ τῆς σωτηρίας	τῆς	πόλεως ἐπρεσβεύομεν. Ἐπειδὴ δὲ οὐκ
[250]	πρὸς τὴν τούτων ἀσέλγειαν τοὺς	τῆς	πόλεως εὐεργέτας· Σόλωνα μὲν, τὸν
[200]	ἐν Πειραιεῖ, ἀλλ' ἐξορμεῖς ἐκ	τῆς	πόλεως, ἐφόδια δὲ πεπόρισαι τῇ
[170]	τὸ ἐν τῷ Πόντῳ, τότε	τῆς	πόλεως ἐχούσης τὸ χωρίον τοῦτο,
[20]	Ἵνα γε μὴ, προλαβὼν χρήματα	τῆς	πόλεως ἢ πράξεις, δρασμῷ χρήσῃ.
[60]	δ' ἀποδόμενοι καὶ κατακοινωνήσαντες τὰ	τῆς	πόλεως ἰσχυρὰ, μεγάλης ὀργῆς ἦσαν
[110]	τι πρὸς τοὺς Ἀμφικτύονας ὑπὲρ	τῆς	πόλεως, καὶ αὐτὸν οὕτω προῃρημένον.
[250]	ἦλθον ἀποκτεῖναι, ἐξεκήρυξαν δ' ἐκ	τῆς	πόλεως, καὶ ἐξ ἁπάσης ἧς
[20]	σχεδὸν τὴν ὅλην διοίκησιν εἶχον	τῆς	πόλεως· (καὶ οὐ κατηγορῶν αὐτῶν,
[140]	ἠδίκησεν, ὅτι τὸ βουλευτήριον τὸ	τῆς	πόλεως, καὶ τὴν δημοκρατίαν ἄρδην
[220]	αἰτιώμενος δέ τινας ἐμποδίζειν τοὺς	τῆς	πόλεως καιρούς, ἀεὶ δὲ τὸ
[170]	δ' ἑτέραν ἔγημε, παριδὼν τοὺς	τῆς	πόλεως νόμους, Δημοσθένης ὁ Παιανιεύς·
[250]	δ' αἰτοῦσι δωρεὰς, ὡς σωτῆρες	τῆς	πόλεως ὄντες· (ὁ δὲ δῆμος,
[200]	αὐθημερὸν λόγων, ἢ τῆς σωτηρίας	τῆς	πόλεως· ὅταν δ' ἐπίορκος ὢν,
[20]	ὅτι, Οὔτ' ἔλαβον οὐδὲν τῶν	τῆς	πόλεως, οὔτ' ἀνήλωσα. Ἀνεύθυνον δὲ,
[250]	στρατοπέδου τάξιν, ἀπέδρα δ' ἐκ	τῆς	πόλεως· οὗτος στεφανοῦσθαι ἀξιοῖ, καὶ
[200]	ὑμεῖς, ὅλην τὴν ἡμέραν, ὑπὲρ	τῆς	πόλεως περὶ τῆς στάσεως αὐτῷ
[10]	πάντας, ὅσοι διαχειρίζουσί τι τῶν	τῆς	πόλεως πλέον ἢ τριάκονθ' ἡμέρας,
[50]	τοὺς φιλανθρώπως καὶ μετρίως τοῖς	τῆς	πόλεως πράγμασι χρησαμένους, τῶν δὲ
[170]	χάριν ὑμῖν εἴσονται, οὔτε τὰ	τῆς	πόλεως πράγματα ἐπανορθωθήσεται· τοὺς μὲν
[100]	ἀπώλεσε τὰς τῶν Ἑλλήνων καὶ	τῆς	πόλεως πράξεις, ἀσεβήσας μὲν εἰς
[80]	(Κατιδόντες δ' αὐτὸν οἱ τῇ	τῆς	πόλεως προσπολεμοῦντες ἡσυχίᾳ, ἄσμενοι παρεκάλουν
[150]	ὡς δεῖ σε ἐπὶ ταῖς	τῆς	πόλεως συμφοραῖς στεφανοῦσθαι; Ἐὰν δ'
[170]	πλείους εἶναι, τὰ δὲ πράγματα	τῆς	πόλεως τότε μᾶλλον ἢ νῦν
[0]	προεδρεύουσα φυλή, τὸ δέκατον μέρος	τῆς	πόλεως. (Τούτων δ' ἐχόντων οὕτως,
[150]	ἔλιπεν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐκ	τῆς	πόλεως. Τριήρη προσλαβὼν ὑμῶν, καὶ
[20]	δὲ, ὅσοι τι διαχειρίζουσι τῶν	τῆς	πόλεως ὑπὲρ τριάκοντα ἡμέρας, καὶ
[60]	Ἀλεξάνδρου, γράφει ψήφισμα, τοὺς καιροὺς	τῆς	πόλεως ὑφαιρούμενος, (ἐκκλησίαν ποιεῖσθαι τοὺς
[260]	δίκαια καὶ τὰ συμφέροντα ὑπὲρ	τῆς	πόλεως ψηφίσασθε.
[210]	διὰ τί τὸ μὲν κεφάλαιον	τῆς	πολιτείας αὐτοῦ ψέγω, τὰ δὲ
[0]	ὑπολαμβάνετε εἶναι, ἓν ὑπολείπεται μέρος	τῆς	πολιτείας, εἴ τι κἀγὼ τυγχάνω
[220]	ἐπερωτῴη δὲ τοὺς συκοφαντηθέντας ἐκ	τῆς	πολιτείας ἐπ' ἐκείνων τῶν καιρῶν,
[200]	Ἀθηναῖοι; Εἰ περιεγράψατέ με ἐκ	τῆς	πολιτείας, οὐκ ἔστιν ὅπη ἀναπτήσομαι·
[250]	τῶν πραγμάτων, ἐπ' ὀνομάτων διὰ	τῆς	πολιτείας πλέοντα, τιμωρήσεσθε; (Καὶ τὸν
[0]	ὅτι λήσετε κατὰ μικρὸν μικρὸν	τῆς	πολιτείας τισὶ παραχωρήσαντες. (Εὖ γὰρ
[180]	τοίνυν ὑμᾶς αὐτοὺς εἶναι ἀγωνοθέτας	τῆς	πολιτικῆς ἀρετῆς, κᾀκεῖνο ἐκλογίσασθε, ὅτι,
[70]	μοι τὸ ψήφισμα τὸ περὶ	τῆς	προεδρίασ. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Οὗτος τοίνυν, ὦ
[210]	ὑπὲρ τῆς πόλεως, ἀλλ' ὑπὲρ	τῆς	πρὸς Ἀλέξανδρον ἐνδείξεώς με φὴς
[230]	Εὐβοέας δωροδοκίας παραλείπω· ὅταν δὲ	τῆς	πρὸς Θηβαίους συμμαχίας τὰς αἰτίας
[90]	ἐξεωνεῖτο· πρῶτον μὲν, μὴ διασφαλῆναι	τῆς	πρὸς ὑμᾶς συμμαχίας (οὐδὲν γὰρ
[210]	ἑαυτὸν διαχρήσηται, ὃς τοσοῦτον καταγελᾷ	τῆς	πρὸς ὑμᾶς φιλοτιμίας, ὥστε τὴν
[80]	ταῦτα ἐβουλεύετο, μετὰ δειλίας καὶ	τῆς	πρὸς Φιλοκράτην ὑπὲρ τῆς δωροδοκίας
[210]	αὐτὴν τοῦ βίου διαβάλλει, καὶ	τῆς	σιωπῆς μου κατηγορεῖ, ἵνα μηδεὶς
[200]	ἀγῶσιν ὁρᾶτε τοὺς πύκτας περὶ	τῆς	στάσεως ἀλλήλοις διαγωνιζομένους, οὕτω καὶ
[200]	ἡμέραν, ὑπὲρ τῆς πόλεως περὶ	τῆς	στάσεως αὐτῷ τοῦ λόγου μάχεσθε,
[60]	μὴ ἔσται ἔνορκος, μηδέ μετέσται	τῆς	συμμαχίας καὶ τῆς εἰρήνης αὐτῷ·
[60]	ὑμᾶς μόνον βουλεύσασθαι, τὸ δὲ	τῆς	συμμαχίας ὄνομα ὑπερέβησαν, οὐκ ἐπιλελησμένοι,
[130]	ἡγεμόνες εἶναι, νῦν ὁμηρεύσοντες, καὶ	τῆς	συμφορᾶς ἐπίδειξιν ποιησόμενοι, μέλλουσιν ὡς
[90]	τῶν Ἑλλήνων, οὓς βούλεσθαι κοινωνεῖν	τῆς	συντάξεως, ὡς οὔτε χρημάτων, οὔτε
[220]	σὴν εἶναι τιμωρίαν, ἀλλ' ὑπὲρ	τῆς	σωτηρίας τῆς πόλεως ἐπρεσβεύομεν. Ἐπειδὴ
[200]	μέλει τῶν αὐθημερὸν λόγων, ἢ	τῆς	σωτηρίας τῆς πόλεως· ὅταν δ'
[200]	ὑμῶν δέηται συγχωρῆσαι αὑτῷ περὶ	τῆς	τάξεως τοῦ λόγου, κατεπαγγελλόμενος ὡς
[130]	σωτηρίας; Καὶ τοὺς αὐτοὺς ὁρῶμεν	τῆς	τε δόξης ταύτης καὶ τῆς
[90]	ὃν ὤκει, εἰς μέσον πίπτει	τῆς	τε Θηβαίων ἔχθρας καὶ τῆς
[120]	ὤμοσαν, οὐδὲ τῆς ἀρᾶς, οὐδὲ	τῆς	τοῦ θεοῦ μαντείας. (Ἡμεῖς μὲν
[250]	οὐχ ὗς ἀγρίους κυνηγετῶν, οὐδὲ	τῆς	τοῦ σώματος εὐεξίας ἐπιμελόμενος, ἀλλ'
[130]	εἶναι διαγωνίζεται, ἀλλ' ἤδη περὶ	τῆς	τοῦ σώματος σωτηρίας; Καὶ τοὺς
[130]	πόλεις ἄρδην εἰσὶν ἀνηρπασμέναι ἐκ	τῆς	τούτου πολιτείας. (Ἀλλ' οἶμαι, οὔτε
[70]	πρῶτον μὲν τὸν χρόνον τὸν	τῆς	τριμήνου ταῖς τῶν Ἑλλήνων πρεσβείαις
[230]	ποιοῦντες· ψηφιεῖσθε δ' ὑπὸ μὲν	τῆς	τύχης ἐγκαταλελεῖφθαι, ὑπὸ Δημοσθένους δὲ
[110]	καὶ τὴν τύχην, ὅσῳ περιεγένετο	τῆς	τῶν Ἀμφισσέων ἀσεβείας. Ἐπὶ γὰρ
[110]	μοι ἐπὶ τὴν γνώμην μνησθῆναι	τῆς	τῶν Ἀμφισσέων περὶ τὴν γῆν
[120]	ἡμεῖς ἀνέθεμεν, ἀλλ' ἤδη περὶ	τῆς	τῶν Ἀμφισσέων τιμωρίας. Ἤδη δὲ
[130]	σωτηρίαν εὑρησόμενοι, νῦν οὐκέτι περὶ	τῆς	τῶν Ἑλλήνων ἡγεμονίας ἀγωνίζεται, ἀλλ'
[80]	εἰπεῖν περὶ τῆς θαυμαστῆς συμμαχίας	τῆς	τῶν Θηβαίων, ἵνα ἐφεξῆς λέγω,
[110]	τοῦ ἱεροῦ. (Ἅμα δὲ ἐμέμνητο	τῆς	τῶν Θωκέων, συμμαχίας, ἣν ὁ
[0]	οὓς ἐνομοθέτησεν ὁ Σόλων περὶ	τῆς	τῶν ῥητόρων εὐκοσμίας ἰσχύειν, ἵνα
[140]	τὸν ὑμέτερον στρατηγὸν βουλεύσασθαι περὶ	τῆς	τῶν στρατιωτῶν σωτηρίας. (Καὶ ταῦτ'
[190]	καὶ τῷ μεγέθει τῆς ὀργῆς	τῆς	ὑμετέρας. (Ὅστις μὲν οὖν ἐν
[40]	ὥσπερ οἱ ὑπὸ τῆς βουλῆς	τῆς	ὑμετέρας στεφανούμενοι, ἢ ὑπὸ τοῦ
[190]	δὲ μὴ ἀποπλανῶ ὑμᾶς ἀπὸ	τῆς	ὑποθέσεως, ἀναγνώσεται ὑμῖν ὁ γραμματεὺς
[170]	δὲ μὴ ἀποπλανῶ ὑμᾶς ἀπὸ	τῆς	ὑποθέσεως, ἐκεῖνο μέμνησθε· ὅταν φῇ
[70]	πόλιν ποιῶν. Ἵνα δ' ἐπὶ	τῆς	ὑποθέσεως μείνω, λαβέ μοι τὸ
[90]	τῆς τε Θηβαίων ἔχθρας καὶ	τῆς	Φιλίππου. Ἀπορῶν δ' ὅ τι
[140]	τὸν αὐτὸν πόλεμον ἐπήγαγε διὰ	τῆς	Φωκίδος ἐπ' αὐτὰς τὰς Θήβας,
[200]	τῶν δακρύων καὶ τοῦ τόνου	τῆς	φωνῆς, ὅταν ὑμᾶς ἐπερωτᾷ. Ποῖ
[210]	ἡ κραυγή; Τίς ὁ τόνος	τῆς	φωνῆς; Οὐχ ὁ μὲν τὴν
[140]	πόλεμον, ὃν πρότερον ἐξήλασεν ἐκ	τῆς	χώρας τῆς Βοιωτῶν, τοῦτον πάλιν
[180]	τῷ τρίτῳ ἐπιγέγραπται Ἑρμῇ· Ἔκποτε	τῆσδε	πόληος ἅμ' Ἀτρείδῃσι Μενεσθεὺς Ἡγεῖτο
[110]	Ἀμφικτυόνων συνώμοσαν. ΜΑΝΤΕΙΑ. Οὐ πρὶν	τῆσδε	πόληος ἐρείψετε πύργον ἑλόντες, Πρίν
[180]	ἀπ' ἐκείνου τοῦ χρόνου μέχρι	τῆσδε	τῆς ἡμέρας ἀθάνατος οὖσα διαμένει.
[210]	μου διατριβὰς καταμέμφεται, καὶ κατὰ	τῆσδε	τῆς κρίσεως, εὐθὺς ἀρχόμενος τοῦ
[0]	οἱ μὲν πάρεισι καὶ ἐπακούουσι	τῆσδε	τῆς κρίσεως, οἱ δὲ ἄπεισιν
[50]	Ἑλλήνων ὅσοις ἐπιμελὲς γέγονεν ἐπακούειν	τῆσδε	τῆς κρίσεως (ὁρῶ δὲ οὐκ
[180]	Οὐκ ᾖτησε ταύτην τὴν δωρεάν;	τησεν,	ἀλλ' ὁ δῆμος οὐκ ἔδωκεν,
[190]	ἐξελαύνειν, παρὰ τοὺς νόμους γράφοντά	τι.	(Ἀλλ' οὐ νῦν, ἀλλὰ πᾶν
[230]	Ἀθηναῖοι, καὶ ζητῶ πυθέσθαι, πρὸς	τί	ἂν ἀποβλέψαντες ἀποψηφίσαισθε τὴν γραφήν.
[130]	αὐτοὶ καὶ ἡ πατρίς, ὅ	τι	ἂν ἐκείνῳ δόξῃ, καὶ ἐν
[30]	περὶ μιᾶς πράξεως ὑπεναντίους ἀλλήλοις,	τί	ἂν ἔτι ταύτην εἴποι τις
[50]	τοῦτο ὁμολογήσας ἀληθὲς εἶναι, ὅ	τι	ἂν ὁ λογισμὸς αἱρῇ. ~Οὕτω
[220]	καιρῶν, ὅτε ἐνῆν σῴζεσθαι, διὰ	τί	αὐτὸν οὐκ ἐκώλυσαν ἐξαμαρτάνειν; (Ἀποκρύπτοιτο
[140]	τὸν κίνδυνον ἀπαρασκεύῳ τῇ πόλει.	(Τί	γὰρ ἂν οἴεσθε Φίλιππον ἐν
[50]	ἐξετάζειν μακροτέρου λόγου ἔργον ἡγοῦμαι.	Τί	γὰρ δεῖ νῦν ταῦτα λέγειν,
[170]	πάντα δεῖ τἀναντία τούτων ἔχειν.	Τί	γὰρ δεῖ πάλιν διεξιέναι; Σκέψασθε
[190]	τὸ ὄνομα καὶ τὸ ἔργον.	Τί	γάρ ἐστιν ἀνοσιώτερον ἀνδρὸς παράνομα
[160]	ἐν τῇ Δημοσθένους οἰκίᾳ, ὅ	τι	δὲ πάσχων ἢ πράττων, ἀμφίβολος
[200]	συμφωνοῦντα ἀλλήλοις ἐπιδείξας, κατάβαινε· καὶ	τί	δεῖ σε Δημοσθένην παρακαλεῖν; Ὅταν
[140]	αὐτὰ τὰ πράγματα δεδήλωκε (καὶ	τί	δεῖ τὰ πλείω λέγειν; ταῦτα
[80]	ἐν τοῖς αὐτοῖς χρόνοις διαφέρεσθαί	τι	Δημοσθένην καὶ Φιλοκράτην, σχεδὸν ὑπὲρ
[20]	χειροτονητοὶ ἄρχοντες· δεύτερον δὲ, ὅσοι	τι	διαχειρίζουσι τῶν τῆς πόλεως ὑπὲρ
[240]	τῶν πολιτῶν, ἐπερησομένοις δὲ ὑμᾶς,	τί	ἐδικάζετε. Εὖ γὰρ ἴστε, ὦ
[190]	οἱ φίλοι τοὺς φίλους, εἴ	τι	ἐξαμαρτάνοιεν εἰς τὴν πόλιν. Ἐκεῖθεν
[120]	μηδεμιᾶς. Τὸ δὲ μὴ μετέχειν	τί	ἐστι; Πότερα τἀληθὲς εἴπω, ἢ
[40]	γὰρ ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ, ὅ	τι	ἐστίν, ὅλην τὴν ἡμέραν λέγε·
[70]	τὸ βῆμα καλέσας Ἀντίπατρον, ἐρώτημά	τι	ἠρώτα, προειπὼν μὲν ἃ ἐρήσεται,
[0]	ὑπολείπεται μέρος τῆς πολιτείας, εἴ	τι	κἀγὼ τυγχάνω γιγνώσκων, αἱ τῶν
[240]	χρὴ αὐτοὺς τὸν βίον ποιεῖσθαι,	τί	κρινεῖτε. (Εὖ γὰρ ἴστε, ὅτι
[230]	τῶν ἔργων, ἐπίδειξον ἡμῖν ὅ	τι	λέγεις. Τὰς μὲν γὰρ περὶ
[240]	δ' ἐάν τις ἐρωτᾷ, διὰ	τί	οὐ δωροδόκος, ὅτι δειλός, ὅτι
[180]	ὑπομνήματα ἐν τῇ ἀγορᾷ ἀνάκειται.	Τί	οὖν ἐστιν, ὦ Ἀθηναῖοι, ὃ
[190]	παρανόμων Θρασύβουλον τὸν Στειριέα, γράψαντά	τι	παρὰ τοὺς νόμους στεφανοῦν, ἕνα
[210]	ὥστε οὐκ ἀποχρῇ αὐτῷ, εἴ	τι	πεπολίτευμαι παρ' ὑμῖν ἐγώ, ἢ
[150]	τῆς ὀρφανίας τοῖς παισὶν αἴτιον,	τί	ποτ' ἂν ἐρεῖ ἢ τί
[70]	ἐστιν ὁ δεύτερος καιρός) καὶ	τί	ποτ' ἐστὶ τὸ αἴτιον, ὅτι
[160]	ποτ' ἦν ἃ ἔπραξας, καὶ	τί	ποτ' ἦν ἃ ἔλεγες, καὶ
[160]	ἡμῖν ἀπόδειξιν ποίησαι, ὦ Δημόσθενες,	τί	ποτ' ἦν ἃ ἔπραξας, καὶ
[190]	δικασταὶ ὥσπερ ἐπῳδὴν ἢ ἀλλότριόν	τι	πρᾶγμα ἀκροώμενοι, πρὸς ἑτέρῳ τινὶ
[10]	γραφόντων) ἀλλ' οὖν προβάλλονταί γέ	τι	πρὸ τῆς αἰσχύνης· προσγράφουσι γὰρ
[200]	συμμάχων παρασκευήν; Πρὸς ποῖα χρήματα;	Τί	προβαλλόμενος ὑπὲρ τοῦ δήμου πεπολίτευσαι;
[110]	εἰς τὸ συνέδριον, καὶ εἰπεῖν	τι	πρὸς τοὺς Ἀμφικτύονας ὑπὲρ τῆς
[160]	ἀποκαλῶν, καὶ κατεστέφθαι φάσκων, εἴ	τι	πταῖσμα συμβήσεται Ἀλεξάνδρῳ, οὐδ' ἐνταῦθα
[170]	αἰσχρὰ λίαν σαφῶς λέγοντας. Ἔπειτα	τί	συμβαίνει τῇ πόλει; Οἱ μὲν
[160]	οὐ πράξεις· ἐὰν δ' αὐτόματόν	τι	συμβῇ, προσποιήσῃ καὶ σαυτὸν ἐπὶ
[210]	τὰ δημόσια δωροδοκήματα. ~Ὅλως δὲ	τί	τὰ δάκρυα; Τίς ἡ κραυγή;
[30]	γίγνεται, ὅταν, ὥσπερ νῦν, ἐπιταχθῇ	τι	ταῖς φυλαῖς, ἢ τάφρους ἐξεργάζεσθαι,
[240]	καὶ πυθοῦ παρ' αὐτῶν, διὰ	τί	τὰς δωρεὰς αὐτοῖς ἔδοσαν, καὶ
[40]	ὅταν δέ τις ταῦτα ἀφέλῃ,	τί	τὸ καταλειπόμενόν ἐστι, πλὴν οἱ
[210]	πυνθάνομαι, μέλλει με ἀνερωτᾷν, διὰ	τί	τὸ μὲν κεφάλαιον τῆς πολιτείας
[30]	ἀναγεγραμμένοι περὶ ἑκάστης πράξεως, (κἄν	τι	τοιοῦτον εὑρίσκωσιν, ἀναγεγραφότας ἐν σανίσιν
[140]	δεῖ, ἀλλ' ὡς ᾤετο, κήρυγμά	τι	τοῦτο τοῖς Βοιωτάρχαις προκηρύττων, ἀναφέρειν
[10]	ἐπιστάται πάντες ἡγεμονίᾳ χρῶνται δικαστηρίου)	(τί	τούτους κελεύει ποιεῖν; Οὐ διακονεῖν,
[160]	πρᾶγμα τῇ αἰτίᾳ. Εἰ γάρ	τι	τούτων ἐφρόνει Δημοσθένης, καὶ πολεμικῶς
[170]	δεῖ πάλιν διεξιέναι; Σκέψασθε δή,	τί	τούτων ὑπάρχει Δημοσθένει· ὁ δὲ
[130]	πόλεως ἀτυχίαις, ἢ ὑπερωρίσθαι; (Τοιγάρτοι	τί	τῶν ἀνελπίστων καὶ ἀπροσδοκήτων ἐφ'
[170]	ἀγώνων, παγκράτιον ἢ καὶ ἄλλο	τι	τῶν βαρυτέρων ἄθλων, εἰ ὁ
[20]	οὔτ' ἀνήλωκε, προσῆλθε δὲ πρός	τι	τῶν κοινῶν· καὶ τοῦτον ἀποφέρειν
[10]	ἔργων) καὶ πάντας, ὅσοι διαχειρίζουσί	τι	τῶν τῆς πόλεως πλέον ἢ
[70]	Καὶ ὁ δῆμος ἀπῆλθε τοιοῦτόν	τι	ὑπειληφώς, ὡς ἔσται μὲν ἡ
[150]	τί ποτ' ἂν ἐρεῖ ἢ	τί	φθέγξεται; Καὶ γὰρ ἐὰν αὐτὰ
[130]	Δελφοὺς ἐπερησομένους τὸν θεὸν ὅ	τι	χρὴ πράττειν; Δημοσθένης δὲ ἀντέλεγε,
[90]	τῆς Φιλίππου. Ἀπορῶν δ' ὅ	τι	χρήσαιτο αὑτῷ, καὶ παραγγελλομένης ἐπ'
[90]	μὲν γὰρ ἄλλοι ἀλαζόνες, ὅταν	τι	ψεύδωνται, ἀόριστα καὶ ἀσαφῆ πειρῶνται
[160]	ἐνταῦθα λόγον, Δημόσθενες, ἢ ἔγραψάς	τι	ψήφισμα; Βούλει σε θῶ φοβηθῆναι,
[60]	προτέρᾳ τῶν ἐκκλησιῶν ἀνεγνώσθη δόγμα,	τῖη	ὀγδόῃ ἐπὶ δέκα, κοινὸν τῶν
[40]	ἐναντίον τοῖς πρότερον κειμένοις νόμοις	τιθείς	(οὐ γὰρ ἔξεστιν) ἀλλὰ περὶ
[10]	Κατιδὼν δή τις ταῦτα νομοθέτης	τίθησι	νόμον, καὶ μάλα καλῶς ἔχοντα,
[40]	(Συνιδὼν δή τις ταῦτα νομοθέτης,	τίθησι	νόμον οὐδὲν ἐπικοινωνοῦντα τῷ περὶ
[110]	καρποὺς φέρειν, μήτε γυναῖκας τέκνα	τίκτειν	γονεῦσιν ἐοικότα, ἀλλὰ τέρατα, μήτε
[180]	καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ δῆμος	τιμὰς	μεγάλας, ὡς τότ' ἐδόκει, τρεῖς
[180]	ᾤοντο δεῖν ἐν τοῖς γράμμασι	τιμᾶσθαι,	ἀλλ' ἐν τῇ μνήμῃ τῶν
[40]	ἀνακηρυττομένους ἐν τῷ θεάτρῳ μείζονως	τιμᾶσθαι	τῶν ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανουμένων·
[190]	τοῦτ' αὐτούς φησιν ὁ ποιητὴς	τιμηθῆναι.	Ἔναυλον γὰρ ἦν ἔτι τότε
[190]	τὸ τρίτον ὕδωρ ἐγχεῖται τῇ	τιμήσει	καὶ τῷ μεγέθει τῆς ὀργῆς
[190]	(Ὅστις μὲν οὖν ἐν τῇ	τιμήσει	τὴν ψῆφον αἰτεῖ, τὴν ὀργὴν
[240]	τάξιν ἔλιπε. Καὶ πότερον τοῦτον	τιμήσετε,	ἢ ὑμᾶς αὐτοὺς ἀτιμωσετε, καὶ
[240]	δὲ τοὺς στρατιώτας, τοῦτον ὑμεῖς	τιμήσετε.	Οὐκοῦν ὑβρίζονται μὲν οἱ τελευτήσαντες,
[190]	ἔπειτα ἀπαντᾷ0 ν εἰς τὴν	τίμησιν.	(Ὅλως δ' ἔγωγε, ὦ Ἀθηναῖοι,
[170]	καὶ τὸ τῆς ἀρετῆς ὄνομα	τίμιον·	νῦν δ' ἤδη καταπέπλυται τὸ
[180]	ἦν ὁ τοῦ θαλλοῦ στέφανος	τίμιος,	νυνὶ δὲ καὶ ὁ χρυσοῦς
[240]	ἐγίγνωσκον Χαβρίαν καὶ Ἰφικράτην, καὶ	Τιμόθεον,	καὶ πυθοῦ παρ' αὐτῶν, διὰ
[240]	δὲ ὅτι μόραν Λακεδαιμονίων ἀπέκτεινε,	Τιμοθέῳ	δὲ διὰ τὸν περίπλουν τὸν
[30]	ἵν' ἡμῖν συνειδῶσιν οἷον ἄνδρα	τιμῶμεν.	(Οὕτω τοίνυν περιφανῶς παράνομα γεγραφώς,
[170]	εἰκῇ διδομένους στεφάνους, οὔθ' οἱ	τιμώμενοι	χάριν ὑμῖν εἴσονται, οὔτε τὰ
[30]	ἀλλ' ἀγαπᾶν ἐν αὐτῇ πόλει	τιμώμενον	ὑπὸ τοῦ δήμου, καὶ μὴ
[140]	οὐχ οὕτως, ἀλλ' ἀγανακτεῖν καὶ	τιμωρεῖσθαι,	εἰ χρὴ τὰ λοιπὰ τῇ
[250]	ὀνομάτων διὰ τῆς πολιτείας πλέοντα,	τιμωρήσεσθε;	(Καὶ τὸν καιρὸν μέμνησθε, ἐν
[100]	παρὰ τῷ θεῷ, τίνι χρὴ	τιμωρίᾳ	τοὺς ἀνθρώπους τούτους μετελθεῖν. (Καὶ
[220]	ἐσχολάζομεν περὶ τὴν σὴν εἶναι	τιμωρίαν,	ἀλλ' ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς
[220]	ὑπ' ἐμοῦ, μηδὲ τῶν ἀδικημάτων	τιμωρίαν	ὑποσχεῖν, ὅταν καταφεύγῃς ἐπὶ τοὺς
[120]	ἤδη περὶ τῆς τῶν Ἀμφισσέων	τιμωρίας.	Ἤδη δὲ πόρρω τῆς ἡμέρας
[220]	αἰτίαις ἐνέφραξας τὰς κατὰ σαυτοῦ	τιμωρίας,	ὥστε τὸν κίνδυνον εἶναι μὴ
[150]	ἱκετεύοντας ὑμᾶς, ὀργιζομένους οὐ τοῖς	τιμωρουμένοις,	ἀλλὰ τοῖς τούτων αἰτίοις, ἐπισκήπτοντας
[120]	Μηδ' ὁσίως θύσαιεν οἱ μὴ	τιμωροῦντες	(φησὶ) τῷ Ἀπόλλωνι, μήτε τῇ
[210]	εὐθὺς ἀρχόμενος τοῦ λόγου, φέρει	τινὰ	αἰτίαν, λέγων ὡς ἐγὼ τὴν
[160]	δ' ἀπὸ τῶν προγόνων εὐεργεσίαν	τινὰ	αὐτῷ πρὸς τὸν δῆμον ὑπάρχειν,
[160]	σώφρονι, καὶ πάλιν ἀντιθήσω ποῖόν	τινα	εἰκός ἐστιν εἶναι τὸν ὀλιγαρχικὸν
[160]	τοὺς ἐπιφερομένους ἑαυτῷ κινδύνους. Εἶπάς	τινα	ἐνταῦθα λόγον, Δημόσθενες, ἢ ἔγραψάς
[170]	Οἴεσθέ ποτε, ὦ Ἀθηναῖοι, ἐθελῆσαί	τινα	ἐπασκεῖν εἰς τὰ Παναθήναια, ἢ
[240]	ἄφωνα καὶ τὰ ἀγνώμονα, ἐάν	τινα	ἐππεσόντα ἀποκτείνῃ, ὑπερορίζομεν, καὶ, ἐάν
[160]	πέμψας Δημοσθένης ὡς Ἀλέξανδρον, ἄδειάν	τινα	εὕρηται καὶ καταλλαγάς, καὶ πολλὴν
[160]	ἐνταῦθα ἔπραξας οὐδέν, ἀλλ' εἴς	τινα	καιρὸν ἀνεβάλλου καλλίω. (Ὑπερβὰς τοίνυν
[10]	δέ, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ ἕτερόν	τινα	λόγον ὑπεναντίον τῷ ἀρτίως εἰρημένῳ,
[60]	ὃ πρότερον οὐδεὶς μέμνηται γεγόμενον·	τίνα	πρόφασιν ποιησάμενος; Ἵνα, φησίν, ἐὰν
[30]	νόμος διαρρήδην κελεύει, ἐὰν μέν	τινα	στεφανοῖ ἡ βουλή, ἐν τῷ
[120]	φωνῇ, ποίᾳ ψυχῇ, ποίοις ὄμμασι,	τίνα	τόλμαν κτησάμενοι, τὰς ἱκετείας ποιήσεσθε,
[180]	αὐτοῦ λόγῳ, εἴ που γέγραπταί	τινα	τούτων τῶν ἀνδρῶν στεφανῶσαι. Ἀχάριστος
[170]	τὰ Παναθήναια, ἢ εἰς ἄλλον	τινὰ	τῶν στεφανιτῶν ἀγώνων, παγκράτιον ἢ
[40]	ἵν' ἡ πόλις, ἡ βουλομένη	τινὰ	τῶν ὑμετέρων στεφανοῦν, πρέσβεις πέμψασα
[0]	ὄντων τῇ πόλει τοιούτων, ὁποίους	τινὰς	αὐτοὺς ὑμεῖς ὑπολαμβάνετε εἶναι, ἓν
[210]	παρ' ὑμῖν ἐγώ, ἢ εἴ	τινας	δημηγορίας εἴρηκα, (τούτων κατηγορεῖν, ἀλλὰ
[180]	ἀθάνατος οὖσα διαμένει. Δωρεὰς δὲ	τίνας	ἐλάμβανον, ἄξιόν ἐστι μνησθῆναι. (Ἦσάν
[220]	ταῖς διαβολαῖς φέρων, αἰτιώμενος δέ	τινας	ἐμποδίζειν τοὺς τῆς πόλεως καιρούς,
[90]	δι' ἀπορρήτων, καὶ τούτων εἶναί	τινας	μάρτυρας τῶν ἡμετέρων πολιτῶν, καὶ
[20]	τῷ νόμῳ γέγραπται, Καὶ εἴ	τινες	ἄλλοι ἡγεμονίας δικαστηρίων λαμβάνουσι, καὶ
[0]	τῶν ξένων δεήσεις, οὓς ἀναβιβαζόμενοι,	τινὲς	ἐκφεύγουσιν ἐκ τῶν δικαστηρίων, παράνομον
[40]	δ' ἦν ἐπιφθονώτατον, προξενίας εὑρημένοι	τινὲς	ἐν ταῖς ἔξω πόλεσι διεπράττοντο
[0]	παρανόμους γνώμας, καὶ ταύτας ἕτεροι	τινες	ἐπιψηφίζουσιν, οὐκ ἐκ τοῦ δικαιοτάτου
[190]	ὑμῶν, καὶ τῶν τὰς σιτήσεις	τινὲς	εὑρημένων ἐν τῷ Πρυτανείῳ, ἐξαιτοῦνται
[180]	ἐλάμβανον, ἄξιόν ἐστι μνησθῆναι. (Ἦσάν	τινες,	κατὰ τοὺς τότε καιρούς, οἳ,
[40]	τῶν ἐν ἄστει τραγῳδῶν, ἀνεκήρυττόν	τινες,	οὐ πείσαντες τὸν δῆμον, οἱ
[250]	τῶν νόμων ζημία θάνατος, ταῦτά	τινες	οὐκ ἐξαρνοῦνται πράττειν, ἀλλ' ὁμολογοῦσιν
[60]	ψηφιεῖσθε πρὸς Φίλιππον, ἵν' εἴ	τινες	προσέχοιεν τῷ πλήθει τῷ ὑμετέρῳ,
[160]	πραγμάτων, φορμορραφούμεθα, ἐπὶ τὰ στενά,	τινὲς	πρῶτον ὥσπερ τὰς βελόνας διείρουσι.
[0]	νυνὶ καταλέλυται, καὶ γράφουσί τε	τινὲς	ῥᾳδίως παρανόμους γνώμας, καὶ ταύτας
[160]	Ἀμπελουργοῦσί τινες τὴν πόλιν, ἀνατετμήκασί	τινες	τὰ κλήματα τὰ τοῦ δήμου,
[180]	ἀείμνηστον ἐκ τῆς νίκης, ἐθέλουσίν	τινες,	τὰ σώματα παρακαταθέμενοι, καὶ τὰς
[190]	τηνικαῦτα ὁ δῆμος κατελύθη, ἐπειδή	τινες	τὰς γραφὰς τῶν παρανόμων ἀνεῖλον.
[0]	γὰρ τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις ἄρχοντές	τινες	τὰς μεγίστας ἀρχὰς, καὶ τὰς
[160]	ἀκροώμενοι; Ὅτ' ἔφη παρελθών. Ἀμπελουργοῦσί	τινες	τὴν πόλιν, ἀνατετμήκασί τινες τὰ
[10]	ἐρεῖ, λήσετε ἐξαπατηθέντες. Τούτων γάρ	τινες,	τῶν τοὺς ὑπευθύνους στεφανούντων παρὰ
[50]	κοινοῦ συνεδρίου τῶν Ἑλλήνων, εἴ	τινες	ὑμᾶς εἴασαν, περιμεῖναι τὰς πρεσβείας,
[250]	διαβλέψαντες εἰς ὑμᾶς αὐτοὺς, βουλεύσασθε,	τίνες	ὑμῶν εἰσιν οἱ βοηθήσοντες Δημοσθένει·
[60]	νῦν τὴν ἀκρόασιν ποιήσασθε. Εἴ	τινες	ὑμῶν ἐκ τῶν ἔμπροσθεν χρόνων
[0]	τὴν ἀγορὰν δεήσεις, αἷς κέχρηνταί	τινες	ὑπὲρ τοῦ τὰ μέτρια καὶ
[40]	ὑπὸ τῶν δημοτῶν, ἄλλοι δέ	τινες,	ὑποκηρυξάμενοι, τοὺς αὑτῶν οἰκέτας ἀφίεσαν
[20]	καὶ ποίου μηνὸς, καὶ ἐν	τίνι	ἡμέρᾳ, καὶ ἐν ποίᾳ ἐκκλησίᾳ,
[80]	(εἰ δὲ ἐπιτρέπειν ἐθέλοι πόλει	τινὶ	ἴσῃ καὶ ὁμοίᾳ περὶ τῶν
[30]	καὶ χρήσονται τοῦ νόμου μέρει	τινὶ	κλέπτοντες τὴν ἀκρόασιν ὑμῶν, (καὶ
[190]	τι πρᾶγμα ἀκροώμενοι, πρὸς ἑτέρῳ	τινὶ	τὴν γνώμην ἔχουσιν. (Ἤδη δ'
[100]	μαντείαν ἐμαντεύσαντο παρὰ τῷ θεῷ,	τίνι	χρὴ τιμωρίᾳ τοὺς ἀνθρώπους τούτους
[230]	πεπολιτευμένον δωρεὰς αἰτεῖν, ἀλλ' ἀγαθοῦ	τινος	αἴτιον γεγενημένον τῇ πόλει· (εἰ
[40]	Ῥοδίων, ἢ Χίων, ἢ καί	τινος	ἄλλης πόλεως, ἀρετῆς ἕνεκα καὶ
[140]	λαβόντας, ἀβίωτον ἡγησάμενος εἶναι εἴ	τινος	ἀπολειφθήσεται δωροδοκίας, ἀναπηδήσας ἐν τῇ
[20]	γραμμάτων· καί μοι ἀνάγνωθι ἐπὶ	τίνος	ἄρχοντος, καὶ ποίου μηνὸς, καὶ
[170]	εἰ εἰσὶ φύσεως γραφαί. Εἰσίν.	Τίνος	ἕνεκα; Ἵνα ἕκαστος ἡμῶν, τὰς
[110]	μετεσχηκώς, ἴσως δὲ καὶ δαιμονίου	τινὸς	ἐξαμαρτάνειν προαγομένου, Ἀρχὴν δέ γε,
[210]	τῆς ἐπιτιμίας ἀγωνίζῃ; Ἀλλὰ περὶ	τίνος	ἐστὶν αὐτῷ ἡ σπουδή; Περὶ
[160]	τὰς βελόνας διείρουσι. (Ταῦτα δὲ	τίνος	ἐστιν, ὦ κίναδος, ῥήματα ἢ
[10]	καὶ τὸ ἔργον μεῖζον ἐξείργασμαι.	Τίνος	οὖν εἰμι ὑπεύθυνος, εἰ μή
[130]	ἦν αὐτῷ καλὰ τὰ ἱερά.	Τίνος	οὖν σὺ ζημίας ἄξιος εἶ
[220]	αἰτίαις ἀγενήτοις, ὡς ἐμοῦ μετά	τινων	νεωτερίζειν βουλομένου. Ἔπειτα ἐπερωτᾶν με,
[0]	κήρυγμα τῶν ἐν τῇ πόλει,	Τίς	ἀγορεύειν βούλεται τῶν ὑπὲρ πεντήκοντα
[10]	ἀρτίως εἰρημένῳ, ὡς ἄρα, ὅσα	τις,	αἱρετὸς ὢν, πράττει κατὰ ψήφισμα,
[40]	αὐτοῖς ὑποβάλλειν· Ναί, εἴγε σέ	τις	ἄλλη πόλις στεφανοῖ· εἰ δὲ
[10]	νόμους ἀναιρήσειν, ἀλλ' ὅσῳ ἄν	τις	ἄμεινον λέγῃ παράνομα γεγραφὼς, τοσούτῳ
[220]	ἁπλότητα καὶ τὰ ἔργα καταφεύγῃ,	τίς	ἂν ἀνάσχοιτο; Οὗ τὴν γλῶτταν
[220]	τριήρεις καὶ τοὺς τριηράρχους ἁρπάγματα,	τίς	ἂν ἀποκρύψαι χρόνος δύναιτ' ἄν,
[220]	ἐγένετο; (Σαυτὸν δ' οὐκ ἀντερωτᾷς,	τίς	ἂν εἴη δημαγωγὸς τοιοῦτος, ὅστις
[220]	με, ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι, μέλλει·	τίς	ἂν εἴη τοιοῦτος ἰατρός, ὅστις
[240]	δόξει ἡ πόλις εἶναι, ὁποῖός	τις	ἂν ᾖ ὁ κηρυττόμενος· ἔστι
[240]	τῆς πόλεως γεγονὼς, ἑαυτὸν ἐγκωμιάζῃ,	τίς	ἂν τὰ τοιαῦτα καρτερήσειεν ἀκούων;
[40]	κελεύει, ἀφελόμενος τὸν στεφανούμενον. Καίτοι	τίς	ἂν ὑμῶν τολμήσειε τοσαύτην ἀνελευθερίαν
[30]	ἀκριβῶς ἐξετάσαντας καὶ σκεψαμένους εἴ	τις	ἀναγέγραπται νόμος ἐναντίος ἑτέρῳ νόμῳ,
[20]	τῇ πόλει. (Ναί· ἀλλ' ἔστι	τις	ἄνθρωπος, ὃς οὔτ' εἴληφεν οὐδὲν
[160]	ἐπιγράψεις; ἂν δ' ἔλθῃ φόβος	τις,	ἀποδράσῃ· ἂν δὲ θαρρήσωμεν, δωρεὰς
[160]	Ἀριστοβούλου τοῦ φαρμακοπώλου υἱός, εἴ	τις	ἄρα καὶ ὑμῶν γιγνώσκει. Οὗτός
[160]	τὸ πρᾶγμα εἰκότως πιστεύεται) ἔστι	τις	Ἀριστίων Πλαταϊκός, ὁ τοῦ Ἀριστοβούλου
[240]	ἐππεσόντα ἀποκτείνῃ, ὑπερορίζομεν, καὶ, ἐάν	τις	αὑτὸν διαχρήσηται, τὴν χεῖρα τὴν
[140]	μὴ ὑμεῖς ἐκπέμπητε· εἰ δέ	τις	αὐτῷ τῶν στρατηγῶν ἀντείποι, καταδουλούμενος
[150]	Σαλαμῖνα πορθμεύοντας, νόμον ἔθεσθε, ἐάν	τις	αὐτῶν ἄκων ἐν τῷ πόρῳ
[220]	γλῶτταν ὥσπερ τῶν αὐλῶν ἐάν	τις	ἀφέλῃ, τὸ λοιπὸν οὐδέν ἐστιν.
[140]	γράψας ἐν τῷ ψηφίσματι, ἐάν	τις	ἀφιστῆται πόλις ἀπὸ Θηβαίων, βοηθεῖν
[250]	ἐκεῖθεν τὸν λόγον θεωρήσατε. Ἐγένετό	τις	(ἄχθομαι δὲ πολλάκις μεμνημένος τὰς
[20]	πάτριον καὶ ἔννομον κήρυγμα τοῦτο·	Τίς	βούλεται κατηγορεῖν; Ἔασον ἀμφισβητῆσαί σοι
[150]	ἐπὶ τῇ τῆς πόλεως ἀγνωμοσύνῃ;	(Τίς	γὰρ οὐκ ἂν ἀλγήσειεν ἄνθρωπος
[240]	νεώτερος ταῦτ' ἰδὼν διεφθάρη. Δίκην	τις	δέδωκε πονηρὸς καὶ πορνοβοσκός, ὥσπερ
[30]	τί ἂν ἔτι ταύτην εἴποι	τις	εἶναι πολιτείαν, ἐν ᾗ ταὐτὰ
[190]	ἀρτίως κατεληλύθει ὁ δῆμος, εἴ	τις	εἰσίοι γραφὴ παρανόμων εἰς δικαστήριον,
[190]	δικαίως ἂν ὑπολαμβάνοιτε. Εἰ γάρ	τις	ἐν δημοκρατίᾳ τετιμημένος, ἐν τοιαύτῃ
[240]	μᾶλλον τὰ δημόσια κηρύγματα. Κηρύττεταί	τις	ἐν τῷ θεάτρῳ, ὅτι στεφανοῦται
[20]	αὐτοῖς μὴ ἀδικῇ, ἀλλ' ἐάν	τις	ἐξαμαρτάνῃ, κολάζουσιν· οἱ δὲ ὑμέτεροι
[90]	δῆμον, σύμμαχον ὀνομασθέντα, βοηθήσειν, εἴ	τις	ἐπ' αὐτὸν ἴῃ· ὃ πρόδηλον
[150]	ἐνεπιορκεῖν Δημοσθένει, ἦ μήν, εἴ	τις	ἐρεῖ ὡς χρὴ πρὸς Φίλιππον
[240]	ἔργα πέπρακται. (Δημοσθένει δ' ἐάν	τις	ἐρωτᾷ, διὰ τί οὐ δωροδόκος,
[10]	φύσει μέτριοί εἰσιν (εἰ δή	τίς	ἐστι μέτριος τῶν τὰ παράνομα
[170]	δὲ τὴν καθ' ἡμέρων δίαιταν,	τίς	ἐστιν; Ἐκ τριηράρχου λογογράφος ἀνεφάνη,
[170]	μὴ τίς φησιν εἶναι, ἀλλὰ	τίς	ἐστιν. (Ἐπεὶ δὲ στεφάνων ἀνεμνήσθην
[10]	οὖν εἰμι ὑπεύθυνος, εἰ μή	τις	ἐστὶν εὐνοίας εὐθύνη; Πρὸς δὴ
[80]	εἰ μὴ πρῶτον μὲν θεῶν	τις	ἔσωσε τὸ στρατόπεδον, ἔπειθ' οἱ
[210]	~Ὅλως δὲ τί τὰ δάκρυα;	Τίς	ἡ κραυγή; Τίς ὁ τόνος
[70]	δ' ἀληθῆ λέγω, ἀνάγνωθί μοι,	τίς	ἦν ὁ ταῦτα γράψας, καὶ
[90]	προσγράψας καὶ Χαλκιδέας βοηθεῖν, ἐάν	τις	ἴῃ ἐπ' Ἀθηναίους. (Τὰς δὲ
[10]	ἔστι ταῦτα ἀρχή, ἀλλ' ἐπιμέλειά	τις	καὶ διακονία· ἀρχὰς δὲ φήσουσιν
[120]	Ἀμφικτυόνων· ἐκκλησίαν γὰρ ὀνομάζουσιν, ὅταν	τις	μὴ μόνον τοὺς πυλαγόρους καὶ
[20]	ὅτι ὁ μὲν νομοθέτης, ἐάν	τις	μιᾶς ἀρχῆς τῆς ἐλαχίστης ὑπεύθυνος
[70]	ἦν ὁ ταῦτα γράψας, καὶ	τίς	ὁ ἐπιψηφίσασ. ΨΗΦΙΣΜΑ. ΠΡΟΕΔΡΟΣ Καλόν,
[210]	τὰ δάκρυα; Τίς ἡ κραυγή;	Τίς	ὁ τόνος τῆς φωνῆς; Οὐχ
[20]	ἀποδημεῖν. Ὦ Ἡράκλεις, ὑπολάβοι ἄν	τις,	ὅτι ἦρξα, μὴ ἀποδημήσω; Ἵνα
[190]	τὴν πολιτείαν ὑφ' ἧς τετίμηται.	(Τίς	οὖν ἀποδέδεικται λόγος ἀνδρὶ δικαίῳ
[200]	τὴν πόλιν, καταλύεις τὴν δημοκρατίαν.	(Τίς	οὖν ἐστιν ἀποτροπὴ τῶν τοιούτων
[180]	ἡ ἐν Μαραθῶνι μάχη γέγραπται.	Τίς	οὖν ἦν ὁ στρατηγός; Οὑτωσὶ
[20]	γε· ἀλλ' οὐκ ἀγαπῶσιν ἐάν	τις	παρ' αὐτοῖς μὴ ἀδικῇ, ἀλλ'
[30]	ἀντιδίκους παρεχόμενος. Πῶς οὖν ἄν	τις	περιφανέστερον ἐπιδείξειεν ἄνθρωπον παράνομα γεγραφότα;
[210]	τοὺς σφόδρα πονηρούς, κἂν μή	τις	προείπῃ, διαγιγνώσκειν. Ὃ δ' ἐστὶ
[80]	μέγιστόν ἐστι κακόν, ἀλλ' ὅταν	τις	πρὸς ἀνταγωνιστὰς ἀναξίους ἑαυτοῦ διακινδυνεύων
[240]	τῶν εὖ πεπονθότων, ἂν μή	τις	συνείποι; Ἐπερώτησον δὴ τοὺς δικαστάς,
[180]	εὐεργεσίης καὶ μεγάλης ἀρετῆς. Μᾶλλόν	τις	τάδ' ἰδὼν καὶ ἐπεσσομένων ἐθελήσει
[110]	οὕτως ἐν τῇ ἀρᾷ· Εἴ	τις	τάδε (φησὶ) παραβαίνοι, ἢ πόλις,
[40]	φυλετῶν, καὶ δημοτῶν· ὅταν δέ	τις	ταῦτα ἀφέλῃ, τί τὸ καταλειπόμενόν
[10]	αἰσχύνης τοῦ δήμου. Κατιδὼν δή	τις	ταῦτα νομοθέτης τίθησι νόμον, καὶ
[40]	δ' ἄνευ ψηφίσματος. (Συνιδὼν δή	τις	ταῦτα νομοθέτης, τίθησι νόμον οὐδὲν
[240]	ἀνανδρίᾳ, προσεικασθῆναι. Πῶς οὖν ἄν	τις	τὴν τοιαύτην αἰσχύνην ἐκφύγοι; (Ἐὰν
[30]	ἄρχειν δοκιμασθέντας. ~Ἐπειδὰν δ' ἀφέλῃ	τις	τοὺς ὑπὸ τοῦ δήμου κεχειροτονημένους
[0]	ἐκ παρασκευῆς καθεζόμενοι, ἂν δέ	τις	τῶν ἄλλων βουλευτῶν ὄντως λάχῃ
[110]	τῶν ἄλλων πυλαγόρων μεθεστηκότων, ἀναβοήσας	τις	τῶν Ἀμφισσέων, ἄνθρωπος ἀσελγέστατος, καὶ,
[230]	δὲ κηρυχθήσεται; (Καὶ εἰ μέν	τις	τῶν τραγικῶν ποιητῶν, τῶν μετὰ
[170]	σημεῖα δείξειν ὑμῖν. (Εἰ γάρ	τις	ὑμᾶς ἐρωτήσειε, πότερον ὑμῖν ἐνδοξοτέρα
[10]	τῶν νόμων, οὓς εἰ μή	τις	ὑμῖν ἐρεῖ, λήσετε ἐξαπατηθέντες. Τούτων
[170]	δειλίας γραφαί. Καίτοι θαυμάσειεν ἄν	τις	ὑμῶν, εἰ εἰσὶ φύσεως γραφαί.
[170]	τὸν βίον, καὶ σκοπεῖτε, μὴ	τίς	φησιν εἶναι, ἀλλὰ τίς ἐστιν.
[240]	δέ γε ἄλλοι πεπαίδευνται. Τἀναντία	τις	ψηφισάμενος τῶν καλῶν καὶ δικαίων,
[140]	τὸν δῆμον μηκέτι βουλεύεσθαι ἐπὶ	τίσι	δεῖ ποιεῖσθαι τὴν συμμαχίαν, ἀλλ'
[0]	κατὰ μικρὸν μικρὸν τῆς πολιτείας	τισὶ	παραχωρήσαντες. (Εὖ γὰρ ἴστε, ὦ
[160]	ἐκ τῶν δακτύλων περιῄεις, ἐπιδεικνύων	τισὶ	τὸ ἐμὸν πρόσωπον ὡς ἐκπεπληγμένου
[0]	ἐπὶ πολὺν ἤδη χρόνον συνεργοῦντές	τισι	τῶν ῥητόρων, λυμαίνονται τὴν πολιτείαν,
[50]	δημόσιον τὸ ὑμέτερον. (Εἰ δέ	τισιν	ὑμῶν ἐξαίφνης ἀκούσασιν ἀπιστότερος προσπέπτωκεν
[180]	περιμάχητον, καὶ τὸ καλὸν, καὶ	τὸ	ἀείμνηστον ἐκ τῆς νίκης, ἐθέλουσίν
[70]	καιρός) καὶ τί ποτ' ἐστὶ	τὸ	αἴτιον, ὅτι Φιλοκράτης μὲν ἀπὸ
[240]	βαρύτερον τῶν ἔργων ὧν πεπόνθαμεν	τὸ	ἀκρόαμα γίγνεται. Ὅπου γὰρ τοὺς
[230]	Δημοσθένει περιτιθείς. (Ἡλίκον δ' ἐστὶ	τὸ	ἀλαζόνευμα τοῦτο, ἐγὼ πειράσομαι μεγάλῳ
[120]	εἴπω, ἢ τὸ ἥδιστον ἀκοῦσαι;	Τὸ	ἀληθὲς ἐρῶ· τὸ γὰρ ἀεὶ
[230]	δι' αὐτὸν γὰρ, οἶμαι, γέγονε	τὸ	ἁμάρτημα· ἡ δὲ χάρις πρὸς
[90]	τόν τε Καλλίαν ὑπερεπῄνει, καὶ	τὸ	ἀπόρρητον προσεποιήσατο εἰδέναι, τὴν δὲ
[220]	ἐμοῦ καὶ κληθεὶς ξενοκτόνος, οὐ	τὸ	ἀσέβημα ἠρνήσω, ἀλλ' ἀπεκρίνου, ἐφ'
[200]	βεβούλευσαι, ἅπαντες ὁρῶμεν. Ἐκλιπὼν μὲν	τὸ	ἄστυ, οὐκ οἰκεῖς, ὡς δοκεῖς,
[10]	τεύξεται. Χρὴ γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι,	τὸ	αὐτὸ φθέγγεσθαι τὸν ῥήτορα, καὶ
[150]	ἀπώλεσεν ἡ Δημοσθένους δωροδοκία καὶ	τὸ	βασιλικὸν χρυσίον. Ἀλλ' ἐπειδὴ τοῖς
[170]	ἀργύριον, ἐλάχιστα περιεποιήσατο. Νῦν μέντοι	τὸ	βασιλικὸν χρυσίον ἐπικέκλυκε τὴν δαπάνην
[200]	δὲ πεπόρισαι τῇ σαυτοῦ ἀνανδρίᾳ	τὸ	βασιλικὸν χρυσίον, καὶ τὰ δημόσια
[150]	ἅνθρωπος, καὶ παριὼν ἡμιθνὴς ἐπὶ	τὸ	βῆμα, εἰρηνοφύλακα ὑμᾶς αὑτὸν ἐκέλευε
[50]	φησι προσελθὼν, καὶ ἄξειν ἐπὶ	τὸ	βῆμα, καὶ ἀναγκάσειν ἀποκρίνασθαι. (Ἵν'
[70]	ἰδίᾳ ποιεῖσθαι. Καὶ τελευτῶν ἐπὶ	τὸ	βῆμα καλέσας Ἀντίπατρον, ἐρώτημά τι
[70]	ἐκκλησίαν. Ἐνταῦθα δὴ προκαταλαβὼν Δημοσθένης	τὸ	βῆμα, οὐδενὶ τῶν ἄλλων παραλιπὼν
[0]	οἱ νόμοι κελεύουσι, σωφρόνως ἐπὶ	τὸ	βῆμα παρελθόντι, ἄνευ θορύβου καὶ
[170]	ἐκφέρων τοῖς ἀντιδίκοις, ἀνεπήδησεν ἐπὶ	τὸ	βῆμα. Πλεῖστον δ' ἐκ τῆς
[140]	κατεσκεύασεν, ὥστ' ἤδη παριὼν ἐπὶ	τὸ	βῆμα, πρεσβεύσειν μὲν ἔφη ὅποι
[150]	ἔκφρων ἐγένετο, καὶ, παρελθὼν ἐπὶ	τὸ	βῆμα, προδότας τῶν Ἑλλήνων τοὺς
[80]	προσπολεμοῦντες ἡσυχίᾳ, ἄσμενοι παρεκάλουν ἐπὶ	τὸ	βῆμα, τὸν μόνον ἀδωροδόκητον ὀνομάζοντες
[40]	ὑπὸ τῆς βουλῆς στεφανουμένοις, εἰς	τὸ	βουλευτήριον ἀναρρηθῆναι, τοῖς δ' ὑπὸ
[120]	οὐκ ἐδύνατο σφῆλαι, εἰσελθὼν εἰς	τὸ	βουλευτήριον καὶ μεταστησάμενος τοὺς ἰδιώτας,
[140]	τούτου μεῖζον ἀδίκημα ἠδίκησεν, ὅτι	τὸ	βουλευτήριον τὸ τῆς πόλεως, καὶ
[160]	πρὸς τὸν δῆμον ὑπάρχειν, ἢ,	τό	γ' ἀναγκαιότατον, μηδεμίαν ἔχθραν, ἵνα
[150]	τοῦ ψηφίσματος προστάγματα, ἀλλ' οὐ	τό	γ' ἐκ τῆς ἀληθείας αἰσχρὸν
[120]	ἥδιστον ἀκοῦσαι; Τὸ ἀληθὲς ἐρῶ·	τὸ	γὰρ ἀεὶ πρὸς ἡδονὴν λεγόμενον
[40]	ἔξω τῆς ἐκκλησίας μὴ κηρύττεσθαι.	Τὸ	γὰρ ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ, ὅ
[160]	συμβῇ, προσποιήσῃ καὶ σαυτὸν ἐπὶ	τὸ	γεγενημένον ἐπιγράψεις; ἂν δ' ἔλθῃ
[230]	τοῦ γὰρ ταῦτ' ἐξεργασθῆναι καλῶς,	τὸ	γεγενῆσθαι τούτων ἄτιον, μείζω κατηγορίαν
[160]	ἵνα μὴ, διὰ τὴν περὶ	τὸ	γένος ἀτυχίαν, δυσμενὴς ᾖ τοῖς
[170]	χρυσίον ἐπιφερομένην πολύ, Σκύθιν δὲ	τὸ	γένος, ἐξ ἧς γίγνονται αὐτῷ
[130]	προτρέψασθαι εἰς τὴν ὑμετέραν φιλίαν·	τὸ	δ' αἴτιον οἶδα μέν, λέγειν
[140]	μὲν κατὰ θάλατταν ἐποίησε κοινήν,	τὸ	δ' ἀνάλωμα ἴδιον ὑμέτερον, τὴν
[120]	προσλαβὼν τὴν τοῦ γράψαντος ἀπειρίαν·	(τὸ	δ' αὐτὸ τοῦτο καὶ ἐν
[110]	δὲ τὸν ἱερομνήμονα Διόγνητον πυρέττειν·	τὸ	δ' αὐτὸ τοῦτο συνεπεπτώκει καὶ
[160]	Ἀντίπατρος πολὺν χρόνον συνῆγε στρατόπεδον,	τὸ	δ' ἐσόμενον ἄδηλον ἦν. Ἐνταῦθ'
[230]	καὶ φόβος καὶ χρεία συμμάχων.	Τὸ	δὲ αὐτὸ τοῦτο καὶ τὴν
[190]	τοῖς νόμοις καὶ τῇ δημοκρατίᾳ,	τὸ	δὲ δεύτερον ὕδωρ τῷ τὴν
[220]	ἀεὶ δὲ τὸ παρὸν λυμαινόμενος,	τὸ	δὲ μέλλον κατεπαγγελλόμενος, οὐ τὸ
[120]	μήτε δόγματων, μήτε πράξεως μηδεμιᾶς.	Τὸ	δὲ μὴ μετέχειν τί ἐστι;
[220]	καὶ τοῦ συμφέροντος ἀνδρὸς πολιτευομένου,	τὸ	δὲ μηδεμίαν παραλείπειν ἡμέραν ἐργαζομένου
[190]	εἰ μίαν μόνον συλλαβὴν παραλλάξειαν.	Τὸ	δὲ νυνὶ γιγνόμενον πρᾶγμα ὑπερκαταγέλαστόν
[100]	ὅτι ἐλάχιστα χαλκοῦ οὐδὲν δέοιτο,	τὸ	δὲ τάλαντον διὰ τοῦ Καλλίου
[60]	ὑπὲρ εἰρήνης ὑμᾶς μόνον βουλεύσασθαι,	τὸ	δὲ τῆς συμμαχίας ὄνομα ὑπερέβησαν,
[140]	οἷς ἦσαν ἀπωτέρω οἱ κίνδυνοι,	τὸ	δὲ τρίτον μέρος Θηβαίοις, δωροδοκῶν
[70]	τῷ μὲν λόγῳ προσβιασαμένου Δημοσθένους,	τὸ	δὲ ψήφισμα γράψαντος Φιλοκράτους. (Ὃ
[140]	φρουρὰν εἰσήγαγεν, ἐνταῦθ' ἤδη, ἐπεὶ	τὸ	δεινὸν ἥπτετο αὐτῶν, μετεπέμψαντο Ἀθηναίους,
[0]	πρόεδροι, οὔθ' ἡ προεδρεύουσα φυλή,	τὸ	δέκατον μέρος τῆς πόλεως. (Τούτων
[150]	Φίλιππον εἰρήνην ποιήσασθαι, ἀπάξειν εἰς	τὸ	δεσμωτήριον ἐπιλαβόμενος τῶν τριχῶν, ἀπομιμούμενος
[230]	πόλει· (εἰ δὲ ἥξεις ἐπὶ	τὸ	δεύτερον μέρος τοῦ ψηφίσματος, ἐν
[70]	εἶναι· ~ἔπειτα ἀπήντησαν ὀρθῶς ἰασόμενοι	τὸ	Δημοσθένους δωροδόκημα, (καὶ προσέγραψαν ἐξεῖναι
[150]	οὐδ' ἐπὶ τὰ ψηφίσματα εἰᾶτε	τὸ	Δημοσθένους ἐπιγράφειν ὄνομα, ἀλλὰ Ναυσικλεῖ
[230]	μὲν γὰρ τοιαύτας φύσεις ἤνεγκε	τὸ	δημόσιον, αἳ ῥᾳδίως οὕτω κατέλυσαν
[50]	δωροδοκίας, ἃς ἐδωροδόκησαν, συστάντες ἐπὶ	τὸ	δημόσιον τὸ ὑμέτερον. (Εἰ δέ
[190]	φεύγοντι· οὐ γὰρ ἀόριστόν ἐστι	τὸ	δίκαιον, ἀλλ' ὡρισμένον τοῖς νόμοις
[0]	ἕκαστον ὑπερμέγεθες, καὶ τοῦθ' ὑμῶν	τὸ	δίκαιον μηδένα ἐᾶν ἀνθρώπων ἐξαιρεῖσθαι,
[190]	ὅταν εἰσίῃ γραφὴ παρανόμων εἰς	τὸ	δικαστήριον. Ἐγχεῖται γὰρ τὸ μὲν
[50]	μή μοι παρ' ὑμῶν ἀπαντήσῃ	τὸ	δοκεῖν ἀληθῆ μὲν λέγειν, ἀρχαῖα
[70]	πατέρα προσειποῦσαν ἀπολέσας. (Καὶ οὐ	τὸ	δυστύχημα ὀνειδίζω, ἀλλὰ τὸν τρόπον
[80]	πόλις αἴσχιστα παθεῖν. Οὐ γὰρ	τὸ	δυστυχῆσαι κατὰ πόλεμον μέγιστόν ἐστι
[250]	οὐ κομίσαντα εἰς τὴν Ἑλλάδα	τὸ	ἐκ Μήδων χρυσίον, ἀλλὰ δωροδοκήσαντα,
[250]	Ζελείτην, κομίσαντα εἰς τὴν Ἑλλάδα	τὸ	ἐκ Μήδων χρυσίον, ἐπιδημήσαντα εἰς
[160]	τῶν δακτύλων περιῄεις, ἐπιδεικνύων τισὶ	τὸ	ἐμὸν πρόσωπον ὡς ἐκπεπληγμένου καὶ
[100]	ἀσεβήσας μὲν εἰς τὸ ἱερὸν	τὸ	ἐν Δελφοῖς, ἄδικον δὲ καὶ
[130]	Πέρσην ἡγεμονίας ἠξιωμένους, οἳ καὶ	τὸ	ἐν Δελφοῖς ἱερὸν ἠλευθέρωσαν; (Θῆβαι
[100]	παρανομώτατα, οἳ εἰς τὸ ἱερὸν	τὸ	ἐν Δελφοῖς καὶ περὶ τὰ
[170]	οὗτος, προδοὺς τοῖς πολεμίοις Νύμφαιον	τὸ	ἐν τῷ Πόντῳ, τότε τῆς
[190]	ὑποθέσεως, ἀναγνώσεται ὑμῖν ὁ γραμματεὺς	τὸ	ἐπίγραμμα, ὃ ἐπιγέγραπται τοῖς ἀπὸ
[180]	ἀλλὰ τοῦ δήμου δοκῇ εἶναι	τὸ	ἐπίγραμμα. (Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω,
[10]	τῇ πόλει μνᾶς ἑκατόν, καὶ	τὸ	ἔργον μεῖζον ἐξείργασμαι. Τίνος οὖν
[220]	αἰτίας αἰσχρὸν τὸν αἰτιώμενόν ἐστι	τὸ	ἔργον μὴ ἔχειν ἐπιδεῖξαι· (εἰ
[60]	πράττοι Φιλοκράτει, ὡς αὐτὸ ἔδειξε	τὸ	ἔργον. (Νικᾷ γὰρ ἕτερον ψήφισμα
[190]	εἶναι ὅμοιον τὸ ὄνομα καὶ	τὸ	ἔργον. Τί γάρ ἐστιν ἀνοσιώτερον
[120]	ἐστι; Πότερα τἀληθὲς εἴπω, ἢ	τὸ	ἥδιστον ἀκοῦσαι; Τὸ ἀληθὲς ἐρῶ·
[40]	γὰρ ἡ ἐκκλησία ἠνωχλεῖτο, ἀλλὰ	τὸ	θέατρον) οὔτ' ἐναντίον τοῖς πρότερον
[70]	ἡμέρᾳ ἡγεῖτο τοῖς πρέσβεσιν εἰς	τὸ	θέατρον, ὥστε καὶ συρίττεσθαι διὰ
[20]	ψήφισμα, ἄρχων μὲν τὴν ἐπὶ	τὸ	θεωρικὸν ἀρχὴν, ἄρχων δὲ τὴν
[20]	γενομένην πίστιν ὑμῖν, οἱ ἐπὶ	τὸ	θεωρικὸν κεχειροτονημένοι ἦρχον μὲν, πρὶν
[120]	ἔχοντας ἄμας καὶ δικέλλας, πρὸς	τὸ	Θυτεῖον ἐκεῖ καλούμενον. Καὶ πάλιν
[100]	πόλεως πράξεις, ἀσεβήσας μὲν εἰς	τὸ	ἱερὸν τὸ ἐν Δελφοῖς, ἄδικον
[100]	Κραγαλίδαι, γένη παρανομώτατα, οἳ εἰς	τὸ	ἱερὸν τὸ ἐν Δελφοῖς καὶ
[170]	τραγῳδοῖς εἰς τὴν ὀρχήστραν, εἰς	τὸ	ἱερὸν τοῦ Διονύσου, τὸν τὰ
[10]	δῷ· (καὶ ἡ μὲν πόλις	τὸ	ἴσον ἀδίκημα ἀδικεῖται (προκαταλαμβάνονται γὰρ
[210]	(Ὁ μὲν γὰρ Κτησιφῶν οὐ	τὸ	καθ' ἑαυτόν φησι φοβεῖσθαι· ἐλπίζειν
[200]	κακῶν συμβάντων, ἔσωσαν τὴν πόλιν,	τὸ	κάλλιστον ἐκ παιδείας ῥῆμα φθεγξάμενοι,
[0]	μετ' ὀργῆς κρίνουσιν, σεσίγηται μὲν	τὸ	κάλλιστον καὶ σωφρονέστατον κήρυγμα τῶν
[150]	τετελευτηκότες, νεανίσκους πανοπλίᾳ κεκοσμημένους, ἐκήρυττε	τὸ	κάλλιστον κήρυγμα καὶ προτρεπτικώτατον πρὸς
[180]	σπάνιον, καὶ τὸ περιμάχητον, καὶ	τὸ	καλὸν, καὶ τὸ ἀείμνηστον ἐκ
[90]	πάλιν δὲ εἰς Χαλκίδα, καὶ	τὸ	καλούμενον Εὐβοϊκὸν συνέδριον συνήγαγον· ὃν
[40]	δέ τις ταῦτα ἀφέλῃ, τί	τὸ	καταλειπόμενόν ἐστι, πλὴν οἱ ξενικοὶ
[100]	τοῦ μηνὸς τῆς μνᾶς, ἕως	τὸ	κεφάλαιον ἀπέδοσαν. (Καὶ ταῦτ' ἐπράχθη
[120]	τῶν πολλῶν δὲ ἀφειμένων· οὗ	τὸ	κεφάλαιόν ἐστι, τὸν ἱερομνήμονα (φησὶ)
[240]	ἡδοναῖς ταῖς σαυτοῦ χορηγεῖς, καὶ	τὸ	κεφάλαιον, τὸ μὲν βασιλικὸν χρυσίον
[170]	πλοῦτος τρόπου πονηροῦ περιεγένετο· καὶ,	τὸ	κεφάλαιον, τὸν βίον οὐκ ἐκ
[210]	δὲ καιρὸν ἀποδοκιμάζω, ἐν ᾧ	τὸ	κήρυγμα γίγνεται· οὐ γὰρ δεῖ,
[120]	προειρημένον τόπον, καὶ κατέβημεν εἰς	τὸ	Κιρραῖον πεδίον, καὶ, τὸν λιμένα
[110]	ἐδείκνυον τοῖς Ἀμφικτύοσιν· ὑπόκειται γὰρ	τὸ	Κιρραῖον πεδίον τῷ ἱερῷ καὶ
[100]	λέγειν. (Ἔστι γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι,	τὸ	Κιρραῖον ὠνομασμένον πεδίον, καὶ λιμὴν
[80]	τάχιστα εἰς Ταμύνας παρήλθομεν, καὶ	τὸ	Κοτύλαιον ὀνομαζόμενον ὄρος ὑπερεβάλομεν, ἐνταῦθα
[220]	τῶν αὐλῶν ἐάν τις ἀφέλῃ,	τὸ	λοιπὸν οὐδέν ἐστιν. ~Θαυμάζω δ'
[140]	λέγειν; ταῦτα μὲν τὰ τηλικαῦτα	τὸ	μέγεθος ἀπεκρύψατο, προσποιησάμενος δὲ μέλλειν
[70]	τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, ὁ τηλικοῦτος	τὸ	μέγεθος κόλαξ, πρῶτος διὰ τῶν
[10]	οὕτως ἀρχαίᾳ οὔσῃ καὶ τηλικαύτῃ	τὸ	μέγεθος, οὐδείς ἐστιν ἀνυπεύθυνος τῶν
[240]	κείμενον, τὴν δὲ μνήμην ἐπιλείπουσαν.	Τὸ	μέγιστον, ἐὰν ἐπερωτῶσιν ὑμᾶς οἱ
[200]	τῶν κηρυγμάτων δεύτερον, τρίτον δὲ,	τὸ	μέγιστον λέγω, ὡς οὐδὲ ἄξιός
[40]	ἀρετῆς ἕνεκα καὶ ἀνδραγαθίας, καὶ	(τὸ	μέγιστον) ὅτι διατελεῖ καὶ λέγων
[240]	σαυτοῦ χορηγεῖς, καὶ τὸ κεφάλαιον,	τὸ	μὲν βασιλικὸν χρυσίον παρὰ τούτῳ,
[250]	δεινὸν ὑμῖν εἶναι δοκεῖ, εἰ	τὸ	μὲν βουλευτήριον καὶ ὁ δῆμος
[220]	καὶ ὅταν αὐτῷ δοκῇ. Καὶ	τὸ	μὲν διὰ χρόνου λέγειν σημεῖόν
[210]	μέλλει με ἀνερωτᾷν, διὰ τί	τὸ	μὲν κεφάλαιον τῆς πολιτείας αὐτοῦ
[190]	εἰς τὸ δικαστήριον. Ἐγχεῖται γὰρ	τὸ	μὲν πρῶτον ὕδωρ τῷ κατηγόρῳ
[100]	ποτε ἐν Ὠρεῷ, δεησόμενον αὐτοῦ,	τὸ	μὲν τάλαντον ἀφεῖναι τῇ πόλει,
[230]	Θηβαίων συμμαχίαν ἐξηργάσατο. Σὺ δὲ	τὸ	μὲν τῶν Θηβαίων ὄνομα, καὶ
[90]	ὑμᾶς συμμαχίας (οὐδὲν γὰρ ἦν	τὸ	μέσον, εἰ μνησθεὶς τῶν προτέρων
[130]	(Ἐὰν δὲ, περιελόντες τοῦ ποιητοῦ	τὸ	μέτρον, τὰς γνώμας ἐξετάζητε, οἶμαι
[80]	διαφερόντως Φιλοκράτης καὶ Δημοσθένης, διὰ	τὸ	μὴ μόνον πρεσβεύειν, ἀλλὰ καὶ
[190]	εἰδέναι βουλώμεθα τὸ ὀρθὸν καὶ	τὸ	μή, τὸν κανόνα προσφέρομεν, ~ᾧ
[240]	γε εἰκότως οὐ πείθεται· ἀλλὰ	τὸ	νουθετεῖν ἐνοχλεῖν ἤδη δικαίως ὀνομάζεται.
[250]	ἄν ἢ ἀπέθανε. (Ἀντιθῶμεν δὴ	τὸ	νυνὶ γιγνόμενον. Ἀνὴρ ῥήτωρ, ἁπάντων
[230]	ἐστεφανοῦτο ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων, διὰ	τὸ	ξενικοῖς στεφάνοις ταύτην ἀποδεδόσθαι τὴν
[40]	καὶ καθιεροῦν. Ἀλλ' οἶμαι, διὰ	τὸ	ξενικὸν εἶναι τὸν στέφανον, καὶ
[160]	καθεστηκότων λέξω. Λακεδαιμόνιοι μὲν καὶ	τὸ	ξενικὸν ἐπέτυχον μάχῃ, καὶ διέφθειραν
[190]	παρανόμων εἰς δικαστήριον, εἶναι ὅμοιον	τὸ	ὄνομα καὶ τὸ ἔργον. Τί
[190]	τῇ τεκτονικῇ, ὅταν εἰδέναι βουλώμεθα	τὸ	ὀρθὸν καὶ τὸ μή, τὸν
[230]	Δημοσθένους δὲ εὖ πεπονθέναι; Καὶ,	τὸ	πάντων ἀτοπώτατον, ἐν τοῖς αὐτοῖς
[160]	πολέμῳ χρήσιμον ἑαυτὸν παρέχων. Καὶ,	τὸ	πάντων δεινότατον, ὑμεῖς μὲν τοῦτον
[220]	οὐκ ἐκώλυσαν ἐξαμαρτάνειν; (Ἀποκρύπτοιτο δὲ	τὸ	πάντων τελευταῖον, ὅτι, Τῆς μάχης
[200]	γὰρ εἰσαῦθίς ποτε βούλεται πρὸς	τὸ	παράνομον ἀπολογεῖσθαι, ἀλλ' οὐδὲν ἔχων
[190]	δὲ τῇ πρώτῃ ψήφῳ λυθῇ	τὸ	παράνομον, ἤδη τὸ τρίτον ὕδωρ
[30]	καὶ εὐθύνας. Ἐγὼ δὲ ἐξελέγχω	τὸ	παράνομον, μάρτυρας ἅμα τοὺς νόμους,
[200]	τῇ τελευτῇ τῆς ἀπολογίας λύσει	τὸ	παράνομον, μὴ συγχωρεῖτε, μηδ' ἀγνοεῖθ'
[190]	ὁ μὲν γὰρ γραμματεὺς ἀναγιγνώσκει	τὸ	παράνομον, οἱ δὲ δικασταὶ ὥσπερ
[220]	τῆς πόλεως καιρούς, ἀεὶ δὲ	τὸ	παρὸν λυμαινόμενος, τὸ δὲ μέλλον
[50]	συσπένδων, καὶ τούτων ἀξιωθεὶς διὰ	τὸ	πατρικὸς αὐτῷ φίλος εἶναι, οὐκ
[20]	τὸν τῶν λογιστῶν κήρυκα κηρύξαι	τὸ	πάτριον καὶ ἔννομον κήρυγμα τοῦτο·
[110]	προεστηκότες αὐτῶν, ἄνδρες παρανομώτατοι, ἐνηργάζοντο	τὸ	πεδίον, καὶ τὸν λιμένα τὸν
[110]	ὦ ἄνδρες Ἀμφικτύονες, ἐξειργασμένον τουτὶ	τὸ	πεδίον ὑπὸ τῶν Ἀμφισσέων, καὶ
[210]	τὴν ἀρχὴν καταστῆναι, οὔπω σοῦ	τὸ	περὶ Παυσανίαν ἐνύπνιον ἑωρακότος, οὐδὲ
[70]	μείνω, λαβέ μοι τὸ ψήφισμα	τὸ	περὶ τῆς προεδρίασ. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Οὗτος
[180]	οἶμαι, διὰ τὸ σπάνιον, καὶ	τὸ	περιμάχητον, καὶ τὸ καλὸν, καὶ
[240]	καταφεύγοντες τῷ λόγῳ ὡς ἐπὶ	τὸ	πολὺ οἱ τοῖς ἔργοις πλεῖστον
[160]	οἱ πρεσβεύσαντες πρὸς Ἀλέξανδρον (καὶ	τὸ	πρᾶγμα εἰκότως πιστεύεται) ἔστι τις
[170]	τίμιον· νῦν δ' ἤδη καταπέπλυται	τὸ	πρᾶγμα, καὶ τὸ στεφανοῦν ἐξ
[60]	τοὺς χρόνους ὑμῶν ὑποτεμνόμενος, καὶ	τὸ	πρᾶγμα κατασπεύδων, ἵνα μὴ μετὰ
[190]	φεύγοντι καὶ τοῖς εἰς αὐτὸ	τὸ	πρᾶγμα λέγουσιν· ἐπειδὰν δὲ τῇ
[160]	πράττων, ἀμφίβολος ἡ αἰτία, καὶ	τὸ	πρᾶγμα οὐδαμῶς εὔσχημον ἐμοὶ λέγειν.
[70]	κατεψεύσατο, ὡς οὐ παρὰ Χαριδήμου	τὸ	πρᾶγμα πεπυσμένος, ἀλλὰ παρὰ τοῦ
[160]	δὲ θεωρήσατε ὡς ὅμοιόν ἐστι	τὸ	πρᾶγμα τῇ αἰτίᾳ. Εἰ γάρ
[110]	νεὼν, πρὶν ἐξαρέσασθαι, καὶ ἐπεγράψαμεν	τὸ	προσῆκον ἐπίγραμμα· Ἀθηναῖοι ἀπὸ Μήδων
[160]	ἡμετέραν πόλιν, καὶ τοῦ νεανίσκου	τὸ	πρῶτον παροξυνθέντος, εἰκότως, ἐπειδὴ περὶ
[70]	γὰρ ἔφη δεῖν (καὶ γὰρ	τὸ	ῥῆμα μέμνημαι ὡς εἶπε, διὰ
[200]	παράκειται κανὼν τοῦ δικαίου, τουτὶ	τὸ	σανίδιον, καὶ τὸ ψήφισμα, καὶ
[200]	μὴ ἀπολογῆται, ὑπομνήσατ' αὐτὸν ἀθορύβῷ,	τὸ	σανίδιον λαβεῖν, καὶ τοὺς νόμους
[180]	ἐπασκεῖν. ~Νῦν δ' οἶμαι, διὰ	τὸ	σπάνιον, καὶ τὸ περιμάχητον, καὶ
[170]	ἤδη καταπέπλυται τὸ πρᾶγμα, καὶ	τὸ	στεφανοῦν ἐξ ἔθους, ἀλλ' οὐκ
[140]	ἔφη γράψειν τῷ βήματι πρὸς	τὸ	στρατήγιον· πλείω γὰρ ὑμᾶς ἀγαθὰ
[80]	πρῶτον μὲν θεῶν τις ἔσωσε	τὸ	στρατόπεδον, ἔπειθ' οἱ στρατιῶται οἱ
[160]	εἰκότως, ἐπειδὴ περὶ Θήβας ἦν	τὸ	στρατόπεδον, πρεσβευτὴς ὑφ' ὑμῶν χειροτονηθείς,
[80]	ὃν Δημοσθένης μισθαρνῶν ἐνεκωμίαζεν, (ὁρῶν	τὸ	στρατόπεδον τὸ τῆς πόλεως εἰς
[110]	ὁ ἱερομνήμων ἠξίου εἰσελθεῖν εἰς	τὸ	συνέδριον, καὶ εἰπεῖν τι πρὸς
[250]	μέλλει τὰ Πύθια γίγνεσθαι, καὶ	τὸ	συνέδριον τὸ τῶν Ἑλλήνων συλλέγεσθαι·
[110]	καὶ προθυμότερόν πως εἰσεληλυθότος εἰς	τὸ	συνέδριον, τῶν ἄλλων πυλαγόρων μεθεστηκότων,
[90]	Φίλιππον ὑφ' ἑαυτοῦ· εἶναι δὲ	τὸ	σύνταγμα χρημάτων μὲν εἰς ἑκατὸν
[200]	διεξέλθῃ πρὸς ὑμὰς τοῦτο δὴ	τὸ	συντεταγμένον αὐτῷ προοίμιον, ἔπειτ' ἐνδιατρίβῃ
[130]	ὑφ' ὑμῶν αὐτῷ ἐξουσίας. (Οὐ,	τὸ	τελευταῖον, ἀθύτων καὶ ἀκαλλιερήτων ὄντων
[220]	τὸ δὲ μέλλον κατεπαγγελλόμενος, οὐ	τὸ	τελευταῖον εἰσαγγέλλεσθαι μέλλων ὑπ' ἐμοῦ,
[140]	ἐπ' αὐτὰς τὰς Θήβας, καὶ,	τὸ	τελευταῖον, Ἐλάτειαν καταλαβὼν ἐχαράκωσε, καὶ
[80]	ἀποδίδωσι, περὶ συλλαβῶν διαφερόμενος. Καὶ,	τὸ	τελευταῖον, στεφανώσας τοὺς μετὰ Ἀριστοδήμου
[170]	τὰ καλὰ παρ' ἡμῖν, καὶ	τὸ	τῆς ἀρετῆς ὄνομα τίμιον· νῦν
[240]	φυλάξησθε. Ἡ γὰρ εὔνοια, καὶ	τὸ	τῆς δημοκρατίας ὄνομα κεῖται μὲν
[230]	μὲν τῶν Θηβαίων ὄνομα, καὶ	τὸ	τῆς δυστυχεστάτης συμμαχίας ἐνοχλεῖς ἀεὶ
[230]	ἡ συμμαχία, λανθάνειν οἴει ἡμᾶς	τὸ	τῆς πόλεως ἀξίωμα Δημοσθένει περιτιθείς.
[80]	μισθαρνῶν ἐνεκωμίαζεν, (ὁρῶν τὸ στρατόπεδον	τὸ	τῆς πόλεως εἰς δεινὰς δυσχωρίας
[140]	ἀδίκημα ἠδίκησεν, ὅτι τὸ βουλευτήριον	τὸ	τῆς πόλεως, καὶ τὴν δημοκρατίαν
[130]	ἐνίων ἀπολλυμένην. Οὐχ ἱκανὸν ἦν	τὸ	τοῖς μυστηρίοις φανὲν σημεῖον φυλάξασθαι,
[180]	τῶν στρατηγῶν ὄνομα; Οὐδαμοῦ, ἀλλὰ	τὸ	τοῦ δήμου. (Προέλθετε οὖν τῇ
[200]	τῆς ἀληθείας διηριθμημένους ἥκειν πρὸς	τὸ	τοῦ κατηγόρου βῆμα, τοὺς δὲ
[200]	βῆμα, τοὺς δὲ δημοτικοὺς πρὸς	τὸ	τοῦ φεύγοντος. (Ὅταν δὴ ταῦτα
[190]	ψήφῳ λυθῇ τὸ παράνομον, ἤδη	τὸ	τρίτον ὕδωρ ἐγχεῖται τῇ τιμήσει
[250]	Πύθια γίγνεσθαι, καὶ τὸ συνέδριον	τὸ	τῶν Ἑλλήνων συλλέγεσθαι· διαβέβληται δ'
[180]	καὶ ἠνορέης. Ἐνταῦθ' ἔστι που	τὸ	τῶν στρατηγῶν ὄνομα; Οὐδαμοῦ, ἀλλὰ
[50]	ἐδωροδόκησαν, συστάντες ἐπὶ τὸ δημόσιον	τὸ	ὑμέτερον. (Εἰ δέ τισιν ὑμῶν
[40]	ἐκείνου, ἔχοντες ἐν τῇ οἰκίᾳ	τὸ	ὑπόμνημα, μηδέποτε κακοὶ τὴν ψυχὴν
[230]	ἐδέξατο· ὁ δὲ κομίζων ἦν	τὸ	χρυσίον καιρὸς, καὶ φόβος καὶ
[170]	Πόντῳ, τότε τῆς πόλεως ἐχούσης	τὸ	χωρίον τοῦτο, φυγὰς ἀπ' εἰσαγγελίας
[40]	παντελῶς ἀδύνατα γενέσθαι. (Ὅθεν δὲ	τὸ	ψεῦδος τοῦτο ἐπιφέρουσιν, ἐγὼ διδάξω
[20]	ὁ Δημοσθένης, ὅθ' οὗτος εἰσήνεγκε	τὸ	ψήφισμα, ἄρχων μὲν τὴν ἐπὶ
[10]	στεφάνοις αἱ εὔθυναι) ὁ δὲ	τὸ	ψήφισμα γράφων ἐνδείκνυται τοῖς ἀκούουσιν,
[180]	ἰδεῖν. Ἦν μὲν γὰρ ὁ	τὸ	ψήφισμα γράψας καὶ νικήσας Ἀρχῖνος
[230]	παρανομωτέρα γεγένηται· ἀλλ' ὡς ὁ	τὸ	ψήφισμα γράψας οὐκ ἐπιτήδειός ἐστι
[230]	ἐναντίον ὑμῶν πρὸς τὸν γράψαντα	τὸ	ψήφισμα, διὰ ποίας εὐεργεσίας ἀξιοῖ
[60]	περὶ εἰρήνης κάὶ συμμαχὶας. Τοῦτο	τὸ	ψήφισμα ἐγράφη παρανόμων. Ἧκον οἱ
[20]	τειχοποιῶν ἀρχὴν ἦρχεν, ὅθ' οὗτος	τὸ	ψήφισμα ἔγραψε, καὶ τὰ δημόσια
[230]	ἀποψηφίσαισθε τὴν γραφήν. Πότερον ὡς	τὸ	ψήφισμά ἐστιν ἔννομον; Ἀλλ' οὐδεμία
[190]	πάλιν ἀναγιγνώσκειν τοὺς νόμους καὶ	τὸ	ψήφισμα, καὶ ἡλίσκοντο οἱ τὰ
[200]	δικαίου, τουτὶ τὸ σανίδιον, καὶ	τὸ	ψήφισμα, καὶ οἱ παραγεγραμμένοι νόμοι.
[120]	ὦ Ἀθηναῖοι, κατεμείναμεν διὰ τοῦτο	τὸ	ψήφισμα, οἱ δ' ἄλλοι Ἀμφικτύονες
[70]	τῆς ὑποθέσεως μείνω, λαβέ μοι	τὸ	ψήφισμα τὸ περὶ τῆς προεδρίασ.
[0]	περὶ τῶν ὑπευθύνων, παρ' οὓς	τὸ	ψήφισμα τυγχάνει γεγραφὼς Κτησιφῶν, διὰ
[100]	δ' ἀληθῆ λέγω, λαβέ μοι	τὸ	ψήφισμα τῶν Ὠρειτῶν. ΨΗΦΙΣΜΑ. Τοῦτ'
[30]	ὁ δὲ Κτησιφῶν πῶς; Ἀναγίγνωσκε	τὸ	ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Ἀκούετε, ὦ Ἀθηναῖοι,
[90]	καὶ τὴν συμμαχίαν, καὶ ἀνάγνωθι	τὸ	ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ (Οὔπω τοίνυν τοῦτ'
[180]	δ' ἀληθῆ λέγω, ἀναγνώσεται ὑμῖν	τὸ	ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ ΠΕΡΙ ΔΩΡΕΑΣ ΤΟΙΣ
[120]	λέγω, ἀναγνώσεται ὑμῖν ὁ γραμματεὺς	τὸ	ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ (Τοῦ δόγματος τούτου
[100]	τῶν Ὠρειτῶν. ΨΗΦΙΣΜΑ. Τοῦτ' ἐστὶ	τὸ	ψήφισμα, ὦ Ἀθηναῖοι, αἰσχύνη μὲν
[20]	λόγον ἀπολήψεσθαι. Καί μοι λέγε	τὸ	ψηφίσματα. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. (Ναί· ἀλλ' ἀντιδιαπλέκει
[80]	ἀναστάτους ἐποίησε, Θηβαίους δὲ, ὡς	τόθ'	ὑμῖν ἐδόκει, περαιτέρω καιροῦ καὶ
[130]	οὐκ ἀνθρώπων φωνὰς προσκτησάμενοι; Οὐδεμίαν	τοι	πώποτε ἔγωγε μᾶλλον πόλιν ἑώρακα
[190]	τῶν παρανόμων ἀνεῖλον. Καὶ γὰρ	τοι,	ὡς ἐγὼ τοῦ πατρὸς τοῦ
[190]	ἤδη ποτὲ καὶ πρότερον ἕτερος	τοιαῦτα	γράψας ἀπέφυγεν· ἐφ' ᾧ καὶ
[120]	μηδὲ δέξαιντο αὐτοῖς τὰ ἱερά.	(Τοιαῦτα	καὶ πρὸς τούτοις ἕτερα πολλὰ
[240]	ἑαυτὸν ἐγκωμιάζῃ, τίς ἂν τὰ	τοιαῦτα	καρτερήσειεν ἀκούων; (Ἀπὸ μὲν οὖν
[80]	τὴν συμφοράν. Ἀλλ' ὅμως ὑμεῖς,	τοιαῦτα	πεπονθότες, πάλιν διελύσασθε πρὸς αὐτούς.
[10]	ὑμεῖς ἐνομοθετήσατε, λύσειν ἡγούμενοι τὰς	τοιαύτας	προφάσεις, ἐν ᾧ διαρρήδην γέγραπται,
[230]	τολμηρῶν, εὐτυχοῦμεν. Πρότερον μὲν γὰρ	τοιαύτας	φύσεις ἤνεγκε τὸ δημόσιον, αἳ
[240]	γὰρ ἴστε, ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι	τοιαύτη	δόξει ἡ πόλις εἶναι, ὁποῖός
[190]	τις ἐν δημοκρατίᾳ τετιμημένος, ἐν	τοιαύτῃ	πόλει, ἣν οἱ θεοὶ καὶ
[240]	Πῶς οὖν ἄν τις τὴν	τοιαύτην	αἰσχύνην ἐκφύγοι; (Ἐὰν τοὺς προκαταλαμβάνοντας
[60]	τῶν ἔμπροσθεν χρόνων ἥκουσιν οἴκοθεν	τοιαύτην	ἔχοντες τὴν δόξαν, ὡς ἄρα
[210]	ἢ τῶν καθεστηκότων ἐπιλελησμένος, ἐπὶ	τοιαύτης	ἀκαιρίας ἐβούλετο στεφανοῦν, αὐτόν, παρελθόντα
[80]	ὑπὲρ ὧν καὶ ὑμεῖς ὑπωπτεύσατε)	τοιαύτης	ἐμπιπτούσης ταραχῆς, μετὰ τῶν συμφύτων
[130]	τῆς πόλεως ἀτυχίαις, ἢ ὑπερωρίσθαι;	(Τοιγάρτοι	τί τῶν ἀνελπίστων καὶ ἀπροσδοκήτων
[160]	τινα καιρὸν ἀνεβάλλου καλλίω. (Ὑπερβὰς	τοίνυν	ἅπαντα ταῦτα, ὑπὲρ τῶν νυνὶ
[160]	ὁποτέρου τοῦ βίου ἐστίν. (Οἶμαι	τοίνυν	ἅπαντας ἂν ὑμᾶς ὁμολογῆσαι τάδε
[180]	τούτου κἀκείνων τῶν ἀνδρῶν. Ἐπιδειξάτω	τοίνυν	Δημοσθένης ἐν τῷ αὐτοῦ λόγῳ,
[40]	νόμων αὐτῶν ἀκούσατε. ΝΟΜΟΙ. (Ἐπειδὰν	τοίνυν	ἐξαπατῶντες ὑμᾶς λέγωσιν, ὡς προσγέγραπται
[30]	ἐπιδείξειεν ἄνθρωπον παράνομα γεγραφότα; (Ὡς	τοίνυν	καὶ τὴν ἀνάρρησιν τοῦ στεφάνου
[20]	οὐκ ὤκνησε γράψαι στεφανῶσαι. (Ὡς	τοίνυν	καὶ τὴν τῶν τειχοποιῶν ἀρχὴν
[20]	ἀκούσατε τῶν νόμων. ΝΟΜΟΙ. (Ὅταν	τοίνυν	μάλιστα θρασύνηται Δημοσθένης, λέγων ὡς
[10]	πρὸς ὑμᾶς ἀνηλωκότας φιλοτιμίαν. Οὐ	τοίνυν	μόνοι οἱ τριήραρχοι, ἀλλὰ καὶ
[170]	τῆς πατρίδος ὑπάρχῃ. (Ὁ μὲν	τοίνυν	νομοθέτης τὸν ἀστράτευτον, καὶ τὸν
[30]	συνειδῶσιν οἷον ἄνδρα τιμῶμεν. (Οὕτω	τοίνυν	περιφανῶς παράνομα γεγραφώς, παραταχθεὶς μετὰ
[160]	ἀλλὰ δημοτικός ἐστιν. Ἐὰν μὲν	τοίνυν	πρὸς τὴν εὐφημίαν αὐτοῦ τῶν
[90]	ἀνάγνωθι τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ (Οὔπω	τοίνυν	τοῦτ' ἐστὶ δεινόν, εἰ οἱ
[180]	γραφῆναι παρακαλοῦντι τοὺς στρατιώτας. (Ἐν	τοίνυν	τῷ Μητρώῳ ἣν ἔδοτε δωρεὰν
[180]	μεγίστας ταλαιπωρίας ὑπομείναντες, διακινδυνεύειν. Ὑπολάβετε	τοίνυν	ὑμᾶς αὐτοὺς εἶναι ἀγωνοθέτας τῆς
[40]	λέγε τοὺς νόμους. ΝΟΜΟΙ ~Εἰ	τοίνυν,	ὦ Ἀθηναῖοι, ἀληθὴς ἦν ὁ
[20]	τὰ δημόσια γράμματα. (Πρότερον μὲν	τοίνυν,	ὦ Ἀθηναῖοι, ἀντιγραφεὺς ἦν χειροτονητὸς
[10]	ὑμῖν αὐτοὺς ἀναγνώσεται. ΝΟΜΟΙ. (Ὅταν	τοίνυν,	ὦ Ἀθηναῖοι, ἃς ὁ νομοθέτης
[70]	περὶ τῆς προεδρίασ. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Οὗτος	τοίνυν,	ὦ Ἀθηναῖοι, ὁ τηλικοῦτος τὸ
[60]	τῶν ψηφισμάτων ἀκούσατε. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. (Ἐπειδὴ	τοίνυν,	ὦ Ἀθηναῖοι, παρεληλύθει τὰ Διονύσια,
[230]	συκοφάντην· αὐτοὶ δ' ὅταν τὸν	τοιοῦτον	ἄνθρωπον στεφανῶτε, οὐκ ἂν οἴεσθε
[30]	γὰρ τοῦτό ἐστιν ἀληθές, καὶ	τοιοῦτον	ἔθος παραδέδυκεν ὑμῶν εἰς τὴν
[30]	περὶ ἑκάστης πράξεως, (κἄν τι	τοιοῦτον	εὑρίσκωσιν, ἀναγεγραφότας ἐν σανίσιν ἐκτιθέναι
[70]	δημηγοροῦντες. Καὶ ὁ δῆμος ἀπῆλθε	τοιοῦτόν	τι ὑπειληφώς, ὡς ἔσται μὲν
[240]	μισθοῦ ψήφισμα οὐκ ἀπολογήσῃ; (Ἢ	τοιοῦτός	ἐστιν, ὃν γέγραφας στεφανοῦσθαι, οἷος
[220]	πυνθάνομαι, μέλλει· τίς ἂν εἴη	τοιοῦτος	ἰατρός, ὅστις τῷ νοσοῦντι μεταξὺ
[230]	ἔξεισιν ἐκ τοῦ δικαστηρίου ὁ	τοιοῦτος	κριτὴς, ἑαυτὸν μὲν ἀσθενῆ πεποιηκώς,
[50]	ἐξαίφνης ἀκούσασιν ἀπιστότερος προσπέπτωκεν ὁ	τοιοῦτος	λόγος, ἐκείνως τὴν ὑπόλοιπον ποιήσασθε
[130]	οὐδεὶς πώποτε τῶν πάλαι πονηρῶν	τοιοῦτος	μάγος καὶ γόης ἐγένετο, ὅς,
[220]	ἀντερωτᾷς, τίς ἂν εἴη δημαγωγὸς	τοιοῦτος,	ὅστις τὸν μὲν δῆμον θωπεῦσαι
[220]	ὑποσχεῖν, ὅταν καταφεύγῃς ἐπὶ τοὺς	τοιούτους	λόγους, ἢ τοὺς ἀκούοντας ἐπιλήσμονας
[0]	μηδὲν ἡγεῖσθαι μικρὸν εἶναι τῶν	τοιούτων	ἀδικημάτων, ἀλλ' ἕκαστον ὑπερμέγεθες, καὶ
[130]	προσελήλυθεν. Εὖ γὰρ περὶ τῶν	τοιούτων	Ἡσίοδος ὁ ποιητὴς ἀποφαίνεται· λέγει
[200]	(Τίς οὖν ἐστιν ἀποτροπὴ τῶν	τοιούτων	λόγων; Ἐγὼ προερῶ. Ἐπειδὰν, προελθὼν
[0]	τῶν καιρῶν ὄντων τῇ πόλει	τοιούτων,	ὁποίους τινὰς αὐτοὺς ὑμεῖς ὑπολαμβάνετε
[30]	προβαίητε) οὔτε ἠμέληται περὶ τῶν	τοιούτων	τῷ νομοθέτῃ τῷ τὴν δημοκρατίαν
[10]	πρώην μέν ποτε ἀναγορευόμενος ἐν	τοῖς	ἀγῶσιν, ὅτι στεφανοῦται ἀρετῆς ἕνεκα
[90]	δεῖ τὴν πόλιν πρότερον ποιεῖσθαι	τοῖς	ἀεὶ δεομένοις τῶν Ἑλλήνων, τὰς
[10]	δὲ τὸ ψήφισμα γράφων ἐνδείκνυται	τοῖς	ἀκούουσιν, ὅτι γέγραφε μὲν παράνομα,
[220]	μὴ πεπραγμένα ὑπ' αὐτοῦ παριστάναι	τοῖς	ἀκούουσιν ὡς διῴκησεν. Ὅταν δ'
[50]	οὕτως ἐστὶ πιστὰ καὶ γνώριμα	τοῖς	ἀκούουσιν, ὥστε τὸν κατήγορον μὴ
[60]	ἦν τῆς εἰρήνης, καὶ ταὐτὰ	τοῖς	ἄλλοις πρέσβεσιν ἀπήγγελλε, καὶ μόνος
[110]	μηδεμίαν μνείαν περὶ αὐτῶν ἐν	τοῖς	Ἀμφικτύοσι ποιεῖσθαι· διωμολογήθη δ' αὐτῷ
[110]	ἀσεβείας, καὶ αὐτόθεν ἑστηκὼς, ἐδείκνυον	τοῖς	Ἀμφικτύοσιν· ὑπόκειται γὰρ τὸ Κιρραῖον
[110]	χρημάτων, ἐφ' ᾧ τε βοηθήσει	τοῖς	Ἀμφισσεῦσιν Ἀθήνησι κατὰ πάντα τρόπον.
[120]	στρατεία καὶ μάλα μετρίως ἐχρήσαντο	τοῖς	Ἀμφισσεῦσιν· ἀντὶ γὰρ τῶν μεγίστων
[170]	εἶναι, καὶ τοὺς λόγους ἐκφέρων	τοῖς	ἀντιδίκοις, ἀνεπήδησεν ἐπὶ τὸ βῆμα.
[230]	τοὺς νόμους, οὐδ' ὀλίγοις καὶ	τοῖς	ἀξίοις, ἀλλὰ τῷ διαπραξαμένῳ δώσετε;
[180]	τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ ΠΕΡΙ ΔΩΡΕΑΣ	ΤΟΙΣ	ΑΠΟ ΦΥΛΗΣ (Παρανάγνωθι καὶ ὃ
[190]	γραμματεὺς τὸ ἐπίγραμμα, ὃ ἐπιγέγραπται	τοῖς	ἀπὸ Φυλῆς τὸν δῆμον καταγαγοῦσιν.
[180]	τῷ Μητρώῳ ἣν ἔδοτε δωρεὰν	τοῖς	ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα τὸν δῆμον
[230]	Καὶ, τὸ πάντων ἀτοπώτατον, ἐν	τοῖς	αὐτοῖς δικαστηρίοις, τοὺς μὲν τὰς
[170]	Σόλων, ὁ παλαιὸς νομοθέτης, ἐν	τοῖς	αὐτοῖς ἐπιτιμίοις ᾤετο δεῖν ἐνέχεσθαι
[80]	ψηφίσματα γεγραφέναι (συνέβη τε ἐν	τοῖς	αὐτοῖς χρόνοις διαφέρεσθαί τι Δημοσθένην
[70]	γάρ ἐστι, καὶ οὐ συμμεταπίπτει	τοῖς	αὐτομολοῦσιν ἐν τῇ πολιτείᾳ, ἀλλ'
[140]	ὡς ᾤετο, κήρυγμά τι τοῦτο	τοῖς	Βοιωτάρχαις προκηρύττων, ἀναφέρειν αὑτῷ τὰ
[140]	τὴν Καδμείαν, κοινωνίαν τῶν πράξεων	τοῖς	Βοιωτάρχαις συνθέμενος. Καὶ τηλικαύτην αὐτὸς
[120]	μὲν τὰ κανᾶ, παρέστηκε δὲ	τοῖς	βωμοῖς τὰ θύματα, μέλλετε δ'
[100]	τοὺς Ἀμφικτύονας. Ἀγανακτήσαντες δ' ἐπὶ	τοῖς	γιγνομένοις μάλιστα μέν, ὡς λέγονται,
[180]	Οὐ γὰρ ᾤοντο δεῖν ἐν	τοῖς	γράμμασι τιμᾶσθαι, ἀλλ' ἐν τῇ
[210]	ἀσυκοφάντητος παραλείπηται, καὶ τὰς ἐν	τοῖς	γυμνασίοις μετὰ τῶν νεωτέρων μου
[200]	κατηγορίας ἐμβαλεῖν. (Ὥσπερ οὖν ἐν	τοῖς	γυμνικοῖς ἀγῶσιν ὁρᾶτε τοὺς πύκτας
[180]	ἐστὶν ὁ ἀγὼν πρὸς ἀλλήλους,	τοῖς	δ' ἀξιοῦσι στεφανοῦσθαι πρὸς αὐτὴν
[40]	στεφανουμένοις, εἰς τὸ βουλευτήριον ἀναρρηθῆναι,	τοῖς	δ' ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανομένοις,
[40]	δήμου στεφανομένοις, εἰς τὴν ἐκκλησίαν,	τοῖς	δ' ὑπὸ τῶν δημοτῶν στεφανουμένοις
[50]	νόμοι μηδένα ψευδῆ γράφειν ἐν	τοῖς	δημοσίοις ψηφίσμασι· τῷ δ' ἀπολογουμένῳ
[180]	ἐὰν δὲ τῷ βουλομένῳ καὶ	τοῖς	διαπραξαμένοις χαρίζησθε, καὶ τὰς ἐπιεικεῖς
[50]	σοι σύνοιδα, πάνυ προσδοκῶ ἐπιδείξειν	τοῖς	δικασταῖς, τῆς μὲν σωτηρίας τῇ
[190]	τῶν Δημοσθένους, αἰσχρὸν ἔθος ἐν	τοῖς	δικαστηρίοις παραδέδεχθε· μετενήνεκται γὰρ ὑμῖν
[150]	ἐπὶ τὸν πρόδηλον κίνδυνον, ἐτόλμησε,	τοῖς	δραπέταις ποσὶ καὶ λελοιπόσι τὴν
[190]	τῷ τὴν γραφὴν φεύγοντι καὶ	τοῖς	εἰς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα λέγουσιν·
[120]	τοὺς ἀεὶ πυλαγοροῦντας μὴ μετέχειν	τοῖς	ἐκεῖ συλλεγομένοις, μή λόγων, μήτε
[220]	καὶ δωρεὰς αἰτεῖς, καταγέλαστον ἐν	τοῖς	Ἕλλησι τὴν πόλιν ποιῶν, ἐνταῦθ'
[250]	ὁ μετὰ τῶν βαρβάρων ὁμολογῶν	τοῖς	Ἕλλησιν ἀντιπράττειν στεφανωθήσεται; ~Ἐγὼ μὲν
[110]	Μήδων καὶ Θηβαίων, ὅτε τἀναντία	τοῖς	Ἕλλησιν ἐμάχοντο. Μεταπεμψάμενος δ' ἐμὲ
[240]	ῥήτορα στεφάνων καὶ κηρυγμάτων ἐν	τοῖς	Ἕλλησιν ἐπιθυμοῦντα, ἐπανάγειν αὐτὸν κελεύετε
[250]	δὲ, τὸν τοὺς φόρους τάξαντα	τοῖς	Ἕλλησιν, οὗ τελευτήσαντος τὰς θυγατέρας
[0]	βραχέων εἰπεῖν βούλομαι. Ἐν γὰρ	τοῖς	ἔμπροσθεν χρόνοις ἄρχοντές τινες τὰς
[140]	ἀπὸ Θηβαίων, βοηθεῖν Ἀθηναίους Βοιωτοῖς	τοῖς	ἐν Θήβαις, τοῖς ὀνόμασι κλέπτων
[190]	γεγονέναι, οὐχ οὕτως, ἀλλ' ἐπὶ	τοῖς	ἐναντίοις ἐφιλοτιμεῖτο, λέγων ὅτι, πλεῖστα
[200]	ἂν θαυμάσαιμι δὲ εἰ, μεταβαλλόμενος,	τοῖς	ἔξω περιεστηκόσι λοιδορήσεται, φάσκων τοὺς
[220]	μὴ σοὶ τῷ ἀδικήσαντι, ἀλλὰ	τοῖς	ἐπεξιοῦσι. Σὺ δὲ, ὁ πολὺν
[240]	ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ οἱ	τοῖς	ἔργοις πλεῖστον ἀπέχοντες. (Ὅταν οὖν
[240]	τῶν ὀνομάτων, ἀπίστους δ' ὄντας	τοῖς	ἤθεσι, φυλάξησθε. Ἡ γὰρ εὔνοια,
[150]	ἀφήσειν ἐπὶ ταῖς τραγῳδίαις καὶ	τοῖς	ἡρωικοῖς πάθεσι τοῖς μετὰ ταῦτ'
[0]	δὲ πεπιστευκὼς ἥκω, πρῶτον μὲν,	τοῖς	θεοῖς, δεὺτερον δὲ, τοῖς νόμοις
[30]	δημοκρατίαν καταστήσαντι, ἀλλὰ διαρρήδην προστέτακται	τοῖς	θεσμοθέταις καθ' ἕκαστον ἐνιαυτὸν διορθοῦν
[180]	Λακεδαιμόνιοι καὶ οἱ Τριάκοντα προσέβαλλον	τοῖς	καταλαβοῦσι Φυλὴν, οὐχ ὅσοι τὴν
[0]	δὲ καὶ ταύτας καταλύσετε, ἢ	τοῖς	καταλύουσιν ἐπιτρέψετε, προλέγω ὑμῖν, ὅτι
[0]	πόλεις αἱ δημοκρατούμεναι τοῖς νόμοις	τοῖς	κειμένοις. Μηδεὶς οὖν ὑμῶν τοῦτ'
[30]	δήμου, καὶ μὴ ἐργολαβεῖν ἐν	τοῖς	κηρύγμασιν. Ὁ μὲν οὖν νομοθέτης
[30]	πολιτείαν, ὥστ' ἀκύρους νόμους ἐν	τοῖς	κυρίοις ἀναγεγράφθαι, καὶ δύο περὶ
[30]	ἑτέρῳ νόμῳ, ἢ ἂκυρος ἐν	τοῖς	κυρίοις, ἢ εἴπου εἰσὶ νόμοι
[150]	ἀχρηστότατε, πρὸς δὲ τὴν ἐν	τοῖς	λόγοις τόλμαν θαυμασιώτατε, ἐπιχειρήσεις ἐθελήσεις
[130]	ἀνθρώπινον βεβιώκαμεν, ἀλλ' εἰς παραδοξολογίαν	τοῖς	μεθ' ἡμᾶς ἔφυμεν. Οὐχ ὁ
[40]	τῶν ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανουμένων·	τοῖς	μὲν γὰρ ἀπεδέδεικτο τόπος ἡ
[180]	ἀγωνιστάς· ὥσπερ ὑμᾶς ἀγνοοῦντας, ὅτι	τοῖς	μὲν πύκταις ἐστὶν ὁ ἀγὼν
[40]	τὸν κήρυκα. (Ὅταν οὖν ἀποδείξῃ,	τοῖς	μὲν ὑπὸ τῆς βουλῆς στεφανουμένοις,
[150]	τραγῳδίαις καὶ τοῖς ἡρωικοῖς πάθεσι	τοῖς	μετὰ ταῦτ' ἐπεισιοῦσιν, ἢ ἐπὶ
[130]	ἀπολλυμένην. Οὐχ ἱκανὸν ἦν τὸ	τοῖς	μυστηρίοις φανὲν σημεῖον φυλάξασθαι, ἡ
[40]	ἐξευρόντων, τῶν δὲ πρυτάνεων ἀποδόντων	τοῖς	νομοθέταις, ἀνῄρητ' ἂν ὁ ἕτερος
[30]	παραταχθεὶς μετὰ Δημοσθένους ἐποίσει τέχνας	τοῖς	νόμοις· ἃς ἐγὼ δηλώσω καὶ
[190]	πρῶτον ὕδωρ τῷ κατηγόρῳ καὶ	τοῖς	νόμοις καὶ τῇ δημοκρατίᾳ, τὸ
[0]	μὲν, τοῖς θεοῖς, δεὺτερον δὲ,	τοῖς	νόμοις καὶ ὑμῖν, ἡγούμενος οὐδεμίαν
[160]	τὸ γένος ἀτυχίαν, δυσμενὴς ᾖ	τοῖς	νόμοις, οἳ σῴζουσι τὴν δημοκρατίαν·
[0]	αἱ δὲ πόλεις αἱ δημοκρατούμεναι	τοῖς	νόμοις τοῖς κειμένοις. Μηδεὶς οὖν
[190]	ἐστι τὸ δίκαιον, ἀλλ' ὡρισμένον	τοῖς	νόμοις τοῖς ὑμετέροις. Ὥσπερ γὰρ
[240]	τὴν ψῆφον φέρετε, εἰς ἀπολογισμὸν	τοῖς	νῦν μὲν οὐ παροῦσι τῶν
[230]	τῶν νῦν καιρῶν, οἱ πολλοὶ	τοῖς	ὀλίγοις προΐεσθε τὰ τῆς δημοκρατίας
[250]	μόνον τοῖς ὠσίν, ἀλλὰ καὶ	τοῖς	ὄμμασι, διαβλέψαντες εἰς ὑμᾶς αὐτοὺς,
[140]	Ἀθηναίους Βοιωτοῖς τοῖς ἐν Θήβαις,	τοῖς	ὀνόμασι κλέπτων καὶ μεταφέρων τὰ
[140]	εἰσῇτε εἰς τὰς Θήβας, ἐν	τοῖς	ὅπλοις διεσκευασμένοι, καὶ οἱ πεζοὶ
[60]	περὶ τῶν πρὸς Φίλιππον πρέσβεων·	τοῖς	οὔπω παροῦσι πρέσβεσι προκαταλαμβάνων τὴν
[110]	κεραμεῖα ἐνῳκοδομημένα καὶ αὔλια. Ὁρᾶτε	τοῖς	ὀφθαλμοῖς τὸν Ἐξάγιστον καὶ Ἐπάρατον
[150]	ἀλλὰ, παραστησάμενος τὸν τῆς ὀρφανίας	τοῖς	παισὶν αἴτιον, τί ποτ' ἂν
[70]	ἀποδοῦναι τοὺς ὅρκους τοῖς πρέσβεσι	τοῖς	παρὰ Φιλίππου ἐν τῇδε τῇ
[250]	μὲν τοῦτον στεφανώσητε, ὁμογνώμονες εἶναι	τοῖς	παραβαίνουσι τὴν κοινὴν εἰρήνην· ἐὰν
[80]	πολιτείας ἀπέδοτε, ὀρθῶς καὶ δικαίως	τοῖς	παρακαταθεμένοις, οὐχ ἡγούμενοι δίκαιον εἶναι
[190]	οἱ νόμοι σῴζουσι, τολμᾷ βοηθεῖν	τοῖς	παράνομα γράφουσι, καταλύει τὴν πολιτείαν
[90]	ἐλπίδας, Δημοσθένει δ' ἀργύριον καὶ	τοῖς	περὶ τοῦτον. Τρία δ' ἦν,
[170]	ἦν ἐκ Κεραμέων· οὗτος, προδοὺς	τοῖς	πολεμίοις Νύμφαιον τὸ ἐν τῷ
[150]	καὶ γράψειν ἔφη ψήφισμα, ὁ	τοῖς	πολεμίοις οὐδεπώποτ' ἀντιβλέψας, πέμπειν ὑμᾶς
[70]	ᾧ γέγραπται, ἀποδοῦναι τοὺς ὅρκους	τοῖς	πρέσβεσι τοῖς παρὰ Φιλίππου ἐν
[60]	τῷ παρὰ τοῦ Φιλίππου, καὶ	τοῖς	πρέσβεσιν, ἀκόλουθα γράφων Φιλοκράτει. Ὁ
[70]	καὶ ἅμα τῇ ἡμέρᾳ ἡγεῖτο	τοῖς	πρέσβεσιν εἰς τὸ θέατρον, ὥστε
[240]	κηρυττόμενος· ἔστι δὲ ὄνειδος μὴ	τοῖς	προγόνοις ὑμᾶς, ἀλλὰ τῇ Δημοσθένους
[40]	ἀλλὰ τὸ θέατρον) οὔτ' ἐναντίον	τοῖς	πρότερον κειμένοις νόμοις τιθείς (οὐ
[40]	εἰδῇ τῶν στεφανούντων ὑμῖν, ἢ	τοῖς	στεφανοῦσι, ὅτι κηρύξαι ἐπετρέψατε. Ὅτι
[150]	τὸ βασιλικὸν χρυσίον. Ἀλλ' ἐπειδὴ	τοῖς	σώμασιν οὐ παρεγένεσθε, (ἀλλὰ ταῖς
[190]	ἦσαν πολὺ χαλεπώτεροι οἱ δικασταὶ	τοῖς	τὰ παράνομα γράφουσιν αὐτοῦ τοῦ
[150]	λέγῃ, ὑμεῖς ὑπομενεῖτε, καὶ συναποθανεῖται	τοῖς	τελευτήσασιν, ὡς ἔοικε, καὶ ἡ
[120]	Πύλας καὶ εἰς Δελφοὺς ἐν	τοῖς	τεταγμένοις χρόνοις ὑπὸ τῶν προγόνων·
[50]	καὶ τοὺς φιλανθρώπως καὶ μετρίως	τοῖς	τῆς πόλεως πράγμασι χρησαμένους, τῶν
[150]	κλαίοντας, ἱκετεύοντας ὑμᾶς, ὀργιζομένους οὐ	τοῖς	τιμωρουμένοις, ἀλλὰ τοῖς τούτων αἰτίοις,
[140]	γὰρ ἂν οἴεσθε Φίλιππον ἐν	τοῖς	τότε καιροῖς εὔξασθαι; Οὐ χωρὶς
[150]	ὀργιζομένους οὐ τοῖς τιμωρουμένοις, ἀλλὰ	τοῖς	τούτων αἰτίοις, ἐπισκήπτοντας μηδενὶ τρόπῳ
[170]	ψηφίσματι τὸν οὐ προσήκοντα εἰσκαλεῖς	τοῖς	τραγῳδοῖς εἰς τὴν ὀρχήστραν, εἰς
[40]	καὶ φυλετῶν ἀπείπῃ μὴ κηρύττεσθαι	τοῖς	τραγῳδοῖς, ἵνα μηδεὶς ἐρανίζων στεφάνους
[0]	αἱ μὲν τυραννίδες καὶ ὀλιγαρχίαι	τοῖς	τρόποις τῶν ἐφεστηκότων, αἱ δὲ
[160]	μηδεμίαν ἔχθραν, ἵνα μὴ, βοηθῶν	τοῖς	τῶν προγόνων ἀτυχήμασι, κακῶς ἐπιχειρῇ
[190]	δίκαιον, ἀλλ' ὡρισμένον τοῖς νόμοις	τοῖς	ὑμετέροις. Ὥσπερ γὰρ ἐν τῇ
[20]	νομοθέτης, (καὶ οὕτως ἰσχυρῶς ἀπιστεῖ	τοῖς	ὑπευθύνοις, ὥστ' εὐθὺς ἀρχόμενος τῶν
[250]	ἀξιολογωτέρους ἀπόθεσθε. Καὶ μὴ μόνον	τοῖς	ὠσίν, ἀλλὰ καὶ τοῖς ὄμμασι,
[130]	κεν ἀλιτραίνῃ καὶ ἀτάσθαλα μητιάαται.	Τοῖσιν	δ' οὐρανόθεν μέγ' ἐπήγαγε πῆμα
[100]	ταλάντου τὰς δημοσίας προσόδους, καὶ	τόκον	ἤνεγκαν Δημοσθένει τοῦ δωροδοκήματος δραχμὴν
[190]	θεοὶ καὶ οἱ νόμοι σῴζουσι,	τολμᾷ	βοηθεῖν τοῖς παράνομα γράφουσι, καταλύει
[80]	νυνὶ, μισθὸν λαβὼν, Ἀθηναίους εἶναι	τολμᾷ	γράφειν, καὶ πάλιν ὑπὸ Θεμίσωνος
[130]	ἄνθρωποι ὅσοι βούλεσθε ἀκούειν τἀληθῆ,	τολμᾷ	λέγειν, βλέπων εἰς τὰ πρόσωπα
[90]	ἃ εὖ οἶδεν οὐδέποτε ἐσόμενα,	τολμᾷ	λέγειν, εἰς ὁπότ' ἔσται, καὶ,
[150]	δὲ τὴν ἐν τοῖς λόγοις	τόλμαν	θαυμασιώτατε, ἐπιχειρήσεις ἐθελήσεις αὐτίκα μάλα,
[120]	ποίᾳ ψυχῇ, ποίοις ὄμμασι, τίνα	τόλμαν	κτησάμενοι, τὰς ἱκετείας ποιήσεσθε, τούτους
[230]	ἡμᾶς ῥητόρων πονηρῶν ἅμα καὶ	τολμηρῶν,	εὐτυχοῦμεν. Πρότερον μὲν γὰρ τοιαύτας
[240]	ἀπαιδευσίαν αὐτῶν θεωρῆσαι. Εἰ γὰρ	τολμήσει	Κτησιφῶν μὲν Δημοσθένην παρακαλεῖν λέξοντα
[120]	μακρὰν, ἀπόντος· ὃν αὐτίκα μάλα	τολμήσει	λέγειν Δημοσθένης ὡς ἐγὼ ἐπὶ
[40]	στεφανούμενον. Καίτοι τίς ἂν ὑμῶν	τολμήσειε	τοσαύτην ἀνελευθερίαν καταγνῶναι τοῦ δήμου
[130]	ὕδωρ τοὺς Ἕλληνας αἰτῶν, ὁ	τολμῶν	ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς γράφειν, ὅτι
[50]	σὲ, τὸν ψευδῆ καὶ παράνομα	τολμῶντα	γράφειν πότερα χρὴ καταφρονεῖν τῶν
[50]	ὑπερβήσεσθαι, οὐ προδιδοὺς ὑμᾶς, οὐδὲ	τὸν	ἀγῶνα καταχαριζόμενος, ἀλλ' ἐκεῖνο φοβούμενος,
[90]	λοιπὴν κατεῖδε σωτηρίας, ἔνορκον λαβεῖν	τὸν	Ἀθηναίων δῆμον, σύμμαχον ὀνομασθέντα, βοηθήσειν,
[120]	κεφάλαιόν ἐστι, τὸν ἱερομνήμονα (φησὶ)	τὸν	Ἀθηναίων, καὶ τοὺς πυλαγόρους τοὺς
[150]	ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων τὸν δῆμον	τὸν	Ἀθηναίων, μηδ' ὑπομιμνῄσκετε τῶν ἀνιάτων
[110]	πεντήκοντα ταλάντοις ζημιῶσαι τὸν δῆμον	τὸν	Ἀθηναίων, ὅτι χρυσᾶς ἀσπίδας ἀνέθεμεν
[130]	μὲν τῶν Περσῶν βασιλεύς, ὁ	τὸν	Ἄθω διορύξας, ὁ τὸν Ἑλλήσποντον
[220]	λέγειν· τῆς γὰρ αἰτίας αἰσχρὸν	τὸν	αἰτιώμενόν ἐστι τὸ ἔργον μὴ
[210]	καταβέβλαπται, καὶ τὸν Φίλιππον, καὶ	τὸν	Ἀλέξανδρον, καὶ τὰς ἀπὸ τούτων
[220]	Σὺ δὲ, ὁ πολὺν μὲν	τὸν	Ἀλέξανδρον καὶ τὸν Φίλιππον ἐν
[160]	οὐκ ἔχων αἷμα, καὶ θεωρῶν	τὸν	Ἀλέξανδρον οὐκ ἐκ τῆς Αλεξάνδρου
[160]	ποτ' ἐστὶ καὶ πῶς βεβιωκώς,	τὸν	Ἀλέξανδρον ὑποτρέχει, καὶ πλησιάζει ἐκείνῳ.
[40]	προσέθηκεν ὁ νομοθέτης, μὴ κηρύττεσθαι	τὸν	ἀλλότριον στέφανον ἐν τῷ θεάτρῳ,
[110]	ὑμεῖς εἵλεσθε, Μειδίαν τε ἐκεῖνον	τὸν	Ἀναγυράσιον, ὃν ἐβουλόμην ἂν πολλῶν
[150]	τὸν κάκιστον, καὶ ἀνδραγαθίας ἕνεκα,	τὸν	ἄνανδρον καὶ λελοιπότα τὴν τάξιν.
[150]	κήρυκος φωνῇ φθέγγεσθαι, ὅτι Τόνδε	τὸν	ἄνδρα, εἰ δὴ καὶ οὗτος
[250]	κηρύττεσθαι οἴεται δεῖν· οὐκ ἀποπέμψεσθε	τὸν	ἄνθρωπον, ὡς κοινὴν τῶν Ἑλλήνων
[170]	ἱερὰ τὰ δημοτελῆ· σὺ δὲ	τὸν	ἀστεφάνωτον ἐκ τῶν νόμων κελεύεις
[170]	ὑπάρχῃ. (Ὁ μὲν τοίνυν νομοθέτης	τὸν	ἀστράτευτον, καὶ τὸν δειλὸν, καὶ
[170]	αὐτοῖς ἐπιτιμίοις ᾤετο δεῖν ἐνέχεσθαι	τὸν	ἀστράτευτον, καὶ τὸν λελοιπότα τὴν
[100]	πρέσβεις, οἵτινες δεήσονται καί αὐτοὶ,	τὸν	αὐτὸν Ἀθηναίοις φίλον καὶ ἐχθρὸν
[220]	τὰ ἀγοράσματα Ὀλυμπιάδι ἀγοράζοντος, (καὶ,	τὸν	αὐτὸν ἄνδρα δὶς στρεβλώσας, τῇ
[140]	χώρας τῆς Βοιωτῶν, τοῦτον πάλιν	τὸν	αὐτὸν πόλεμον ἐπήγαγε διὰ τῆς
[120]	τοὺς πυλαγόρους ἅπαντας ἥκειν εἰς	τὸν	αὐτὸν τόπον βοηθήσοντας τῷ θεῷ
[200]	δόξῃ ἀκούειν, ἀξιώσατε τὸν Δημοσθένην	τὸν	αὐτὸν τρόπον ἀπολογεῖσθαι, ὅνπερ κἀγὼ
[190]	ἀκρόασιν, ὡς ἐκεῖνος ἀπήγγελλεν, οὐ	τὸν	αὐτὸν τρόπον ἐποιοῦντο ὥσπερ νῦν
[10]	λέγοντος ἀναισχυντίᾳ. (Πρὸς δὲ δὴ	τὸν	ἄφυκτον λόγον, ὅν φησι Δημοσθένης,
[170]	αὐτοῦ μὴ τὸν λόγον, ἀλλὰ	τὸν	βίον, καὶ σκοπεῖτε, μὴ τίς
[170]	πονηροῦ περιεγένετο· καὶ, τὸ κεφάλαιον,	τὸν	βίον οὐκ ἐκ τῶν ἰδίων
[240]	πρὸς ποῖον παράδειγμα χρὴ αὐτοὺς	τὸν	βίον ποιεῖσθαι, τί κρινεῖτε. (Εὖ
[0]	ἤδη, καὶ τῶν ἄλλων πολιτῶν	τὸν	βουλόμενον, καθ' ἡλικίαν, χωρὶς καὶ
[20]	βούλεται κατηγορεῖν; Ἔασον ἀμφισβητῆσαί σοι	τὸν	βουλόμενον τῶν πολιτῶν, ὡς οὐκ
[100]	πολιτευμάτων, φανερὰ δὲ κατηγορία Κτησιφῶντος.	Τὸν	γὰρ οὕτως αἰσχρῶς δωροδοκοῦντα οὐκ
[140]	φέρων ἀνέθηκε Θηβαίοις· ὥστε, παρὰ	τὸν	γενόμενον πόλεμον, μὴ κύριον γενέσθαι
[200]	δίκαιός εἰμι προειπεῖν. Ἐπεισάξει γὰρ	τὸν	γόητα, καὶ βαλλαντιοτόμον, καὶ διατετμηκότα
[190]	τοῦ κατηγόρου, καὶ πολλάκις ἀνεπόδιζον	τὸν	γραμματέα, καὶ ἐκέλευον πάλιν ἀναγιγνώσκειν
[10]	ἄρχουσι) καὶ λόγον ἐγγράφειν πρὸς	τὸν	γραμματέα καὶ τοὺς λογιστάς, καθάπερ
[240]	θάπτομεν· (Δημοσθένην δέ, ὦ Ἀθηναῖοι,	τὸν	γράψαντα μὲν τὴν πανυστάτην ἔξοδον,
[230]	Ἀθηναῖοι, ἀναλογισαίμην ἐναντίον ὑμῶν πρὸς	τὸν	γράψαντα τὸ ψήφισμα, διὰ ποίας
[30]	πρυτάνεις ποιεῖν ἐκκλησίαν ἐπιγράψαντας νομοθέταις,	τὸν	δ' ἐπιστάτην τῶν προέδρων διαχειροτονίαν
[170]	τοὺς πολέμους, ἐγκαταλίπῃ τὸν δῆμον·	τὸν	δ' ὀλιγαρχικὸν, πάντα δεῖ τἀναντία
[110]	ἀνιάτοις συμφοραῖς περιβάλλειν. (Σκέψασθε δὴ	τὸν	δαίμονα καὶ τὴν τύχην, ὅσῳ
[150]	Ἑλλάδος ἀλειτήριον στεφανοῦν, ἀλλὰ καὶ	τὸν	δαίμονα καὶ τὴν τύχην τὴν
[210]	Ἀθηναῖοι, τὸν μὲν στέφανον δέχομαι,	τὸν	δὲ καιρὸν ἀποδοκιμάζω, ἐν ᾧ
[220]	οὐδὲν ὧν διαπέπρακται δυναμένῳ φράσαι,	τὸν	δὲ κατήγορον ὁρᾷ δυνάμενον καὶ
[150]	εἰς τὰ τῶν Ἑλλήνων σώματα,	τὸν	δὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν
[30]	εἶναι νόμον φήσουσιν ἐναντίον τούτῳ,	τὸν	δεδωκότα ἐξουσίαν ποιεῖσθαι τὴν ἀνάρρησιν
[170]	τοίνυν νομοθέτης τὸν ἀστράτευτον, καὶ	τὸν	δειλὸν, καὶ τὸν λιπόντα τὴν
[170]	τὸν λελοιπότα τὴν τάξιν, καὶ	τὸν	δειλὸν ὁμοίως· εἰσὶ γὰρ καὶ
[220]	ἐμοῦ φανερῶς ἐξηλέγχου, ἴσως ἐλπίζεις	τὸν	δῆμον ἀμνημονεῖν· (τὰ δὲ περὶ
[180]	τῆς ἀνδραγαθίας, οὕτω τὰς χάριτας	τὸν	δῆμον ἀπαίτει. ~Ἵνα δὲ μὴ
[40]	μηδέποτε κακοὶ τὴν ψυχὴν εἰς	τὸν	δῆμον γίγνωνται. Καὶ διὰ τοῦτο
[180]	ἐκ Κοίλης, εἷς τῶν καταγαγόντων	τὸν	δῆμον· ἔγραψε δὲ πρῶτον μὲν
[230]	δημόσιον, αἳ ῥᾳδίως οὕτω κατέλυσαν	τὸν	δῆμον· ἔχαιρε γὰρ κολακευόμενος· ἔπειτ'
[180]	μαχόμενοι Μήδους. Οὗτοι, δεῦρο ἀφικόμενοι,	τὸν	δῆμον ᾖτησαν δωρεάν, καὶ ἔδωκεν
[180]	δ' οἱ ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα	τὸν	δῆμον καταγαγόντες; Ἀριστείδης δ' ὁ
[200]	ὅμοιοι οἱ ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα	τὸν	δῆμον καταγαγόντες, οὐκ ἄν ποθ'
[190]	ὃ ἐπιγέγραπται τοῖς ἀπὸ Φυλῆς	τὸν	δῆμον καταγαγοῦσιν. ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ. Τούσδ' ἀρετῆς
[180]	δωρεὰν τοῖς ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα	τὸν	δῆμον καταγαγοῦσιν, ἔστιν ἰδεῖν. Ἦν
[140]	αὑτοῦ πρεσβείας, (πρῶτον μὲν συνέπεισε	τὸν	δῆμον μηκέτι βουλεύεσθαι ἐπὶ τίσι
[40]	τραγῳδῶν, ἀνεκήρυττόν τινες, οὐ πείσαντες	τὸν	δῆμον, οἱ μὲν ὅτι στεφανοῦνται
[220]	μὴ συνεχῶς, ἀλλὰ διαλείπων, πρὸς	τὸν	δῆμον προσέρχομαι, καὶ τὴν ἀξίωσιν
[150]	αἱρεῖτε παρανοίας ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων	τὸν	δῆμον τὸν Ἀθηναίων, μηδ' ὑπομιμνῄσκετε
[110]	ἡμετέρας πόλεως, πεντήκοντα ταλάντοις ζημιῶσαι	τὸν	δῆμον τὸν Ἀθηναίων, ὅτι χρυσᾶς
[170]	δεινὰ καὶ τοὺς πολέμους, ἐγκαταλίπῃ	τὸν	δῆμον· τὸν δ' ὀλιγαρχικὸν, πάντα
[250]	δὲ τοὐναντίον τούτου πράξητε, ἀπολύσετε	τὸν	δῆμον τῶν αἰτιῶν. (Μὴ οὖν
[160]	προγόνων εὐεργεσίαν τινὰ αὐτῷ πρὸς	τὸν	δῆμον ὑπάρχειν, ἢ, τό γ'
[200]	ἀδικημάτων λέγω. (Οὕτω δὴ καὶ	τὸν	Δημοσθένην ἀξιώσατε ἀπολογεῖσθαι, πρὸς τὸν
[60]	ὁ τῆς ἀληθείας λογισμὸς καταλάβῃ	τὸν	Δημοσθένην πλείω μὲν γεγραφότα ψηφίσματα
[200]	ἄρα ὑμῖν δόξῃ ἀκούειν, ἀξιώσατε	τὸν	Δημοσθένην τὸν αὐτὸν τρόπον ἀπολογεῖσθαι,
[50]	Ἐγὼ τὸν μὲν ἴδιον βίον	τὸν	Δημοσθένους ἐξετάζειν μακροτέρου λόγου ἔργον
[200]	ὑμᾶς. (Οὔτε τὸν ἴδιον βίον	τὸν	Δημοσθένους πρότερον διεξῆλθον, οὔτε τῶν
[250]	ἦν ἐν ἡλικία; Ἀλλὰ, μὰ	τὸν	Δία τὸν Ὀλύμπιον, οὐχ ὗς
[30]	οἴσουσι δὲ εἰς τὴν ἀπολογίαν	τὸν	Διονυσιακὸν νόμον, καὶ χρήσονται τοῦ
[90]	Γλαυκέτην, καὶ Ἐμπέδωνα, καὶ Διόδωρον	τὸν	δολιχοδρομήσαντα, φέροντας τῷ μὲν δήμῳ
[50]	καὶ τὸν τῶν νεῶν ἔκπλουν	τὸν	εἰς Ἑλλήσποντον, (ὅτε, εἷς ὢν
[240]	Τιμοθέῳ δὲ διὰ τὸν περίπλουν	τὸν	εἰς Κέρκυραν, καὶ ἄλλοις, ὧν
[90]	καὶ ἀσαφῆ πειρῶνται λέγειν, φοβούμενοι	τὸν	ἔλεγχον· Δημοσθένης δ' ὅταν ἀλαζονεύηται,
[130]	ὁ τὸν Ἄθω διορύξας, ὁ	τὸν	Ἑλλήσποντον ζεύξας, ὁ γῆν καὶ
[120]	Κωλύει γὰρ εἰς τὸν σύλλογον	τὸν	ἐν Πύλαις ἀπαντᾷν, ὃς ἐξ
[80]	ἐγένοντο, καὶ παρὰ τὸν ἱππόδρομον	τὸν	ἐν Ταμύναις, ἐκ παρατάξεως μάχῃ
[40]	τὴν ψυχήν. (Ἀλλ' οὐκ ἐκεῖνον	τὸν	ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἀναρρηθέντα στέφανον
[110]	καὶ αὔλια. Ὁρᾶτε τοῖς ὀφθαλμοῖς	τὸν	Ἐξάγιστον καὶ Ἐπάρατον λιμένα τετειχισμένον.
[110]	τὸ πεδίον, καὶ τὸν λιμένα	τὸν	Ἐξάγιστον καὶ Ἐπάρατον πάλιν ἐτείχισαν
[70]	ἦν ὑπόλοιπον αὐτοῖς, Κερσοβλέπτην καὶ	τὸν	ἐπὶ Θρᾴκης τόπον ἔκδοτον ποιῆσαι,
[140]	ἀρχόντων τῶν ἐν Θήβαις φοβουμένων	τὸν	ἐπιόντα κίνδυνον εἰκότως (οὐ γὰρ
[250]	οἱ μὲν πατέρες ὑμῶν Ἄρθμιον	τὸν	Ζελείτην, κομίσαντα εἰς τὴν Ἑλλάδα
[20]	κεχειροτονημένοι ἦρχον μὲν, πρὶν ἢ	τὸν	Ἡγήμονος νόμον γενέσθαι, τὴν τοῦ
[210]	ἀρετήν. (Οὐ γὰρ δὴ, μὰ	τὸν	Ἡρακλέα, τοῦτό γε ὑμῶν οὐδεὶς
[240]	ὁρῶντες τῆς ἀρετῆς ἆθλον μὲν	τὸν	θάνατον κείμενον, τὴν δὲ μνήμην
[120]	οἱ Ἀμφισσεῖς ὑπὲρ ὧν εἰς	τὸν	θεὸν, καὶ τὴν γῆν τὴν
[130]	καὶ πέμπειν εἰς Δελφοὺς ἐπερησομένους	τὸν	θεὸν ὅ τι χρὴ πράττειν;
[230]	ταῦτα ἐπεισαγόντων, ποιήσειεν ἐν τραγῳδίᾳ	τὸν	Θερσίτην ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων στεφανούμενον,
[60]	ἔκδοτον δὲ Φιλίππῳ πεποιηκότα Κερσοβλέπτην	τὸν	Θρᾴκης βασιλέα, ἄνδρα φίλον καὶ
[200]	ἵνα καὶ ὑπομνήσω ὑμᾶς. (Οὔτε	τὸν	ἴδιον βίον τὸν Δημοσθένους πρότερον
[110]	εἰς Δελφοὺς ἀφῖχθαι, παραχρῆμα δὲ	τὸν	ἱερομνήμονα Διόγνητον πυρέττειν· τὸ δ'
[120]	ἀφειμένων· οὗ τὸ κεφάλαιόν ἐστι,	τὸν	ἱερομνήμονα (φησὶ) τὸν Ἀθηναίων, καὶ
[120]	καὶ σαφέστερον καὶ πικρότερον γράφει,	τὸν	ἱερομνήμονα, (φησὶ) τῶν Ἀθηναίων καὶ
[80]	ἄνδρες ἀγαθοί ἐγένοντο, καὶ παρὰ	τὸν	ἱππόδρομον τὸν ἐν Ταμύναις, ἐκ
[110]	ὅτι χρυσᾶς ἀσπίδας ἀνέθεμεν πρὸς	τὸν	καινὸν νεὼν, πρὶν ἐξαρέσασθαι, καὶ
[50]	ἃς ἦτε ἐκπεπομφότες κατ' ἐκεῖνον	τὸν	καιρὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα, παρακαλοῦντες
[230]	καὶ αἰσθανομένους ὑβρίζεις. Ἀφελὼν γὰρ	τὸν	καιρὸν, καὶ τὴν δόξαν τὴν
[250]	τῆς πολιτείας πλέοντα, τιμωρήσεσθε; (Καὶ	τὸν	καιρὸν μέμνησθε, ἐν ᾧ τὴν
[130]	συμμαχίαν ὑμῖν ἐποιήσαντο, οὐ διὰ	τὸν	καιρόν, οὐ διὰ τὸν φόβον
[200]	νόμους μόνον παραβέβηκεν, ἀλλὰ καὶ	τὸν	καιρὸν τῆς ἀναρρήσεως καὶ τὸν
[150]	δῆμος ὁ Ἀθηναίων ἀρετῆς ἕνεκα,	τὸν	κάκιστον, καὶ ἀνδραγαθίας ἕνεκα, τὸν
[250]	τῆς πόλεως εὐεργέτας· Σόλωνα μὲν,	τὸν	καλλίστοις νόμοις κοσμήσαντα τὴν δημοκρατίαν,
[190]	τὸ ὀρθὸν καὶ τὸ μή,	τὸν	κανόνα προσφέρομεν, ~ᾧ διαγιγνώσκεται, οὕτω
[50]	καὶ γνώριμα τοῖς ἀκούουσιν, ὥστε	τὸν	κατήγορον μὴ δοκεῖν ψευδῆ λέγειν,
[70]	γράψας δὲ τοὺς συνεδρεύοντας ὀμνύναι,	τὸν	Κερσοβλέπτην οὐ συνεδρεύοντα ἐξέκλῃσε τῶν
[40]	οὕτως ἐν τῷ ψηφίσματι. Καὶ	τὸν	κήρυκα ἀναγορεύειν ἐν τῷ θεάτρῳ
[180]	καὶ ἕνεκα στεφανοῦνται. Δεῖ γὰρ	τὸν	κήρυκα ἀψευδεῖν, ὅταν τὴν ἀνάρρησιν
[150]	θεάτρῳ, καὶ νομίσαθ' ὁρᾷν προϊόντα	τὸν	κήρυκα, καὶ τὴν ἐκ τοῦ
[40]	φησί, μηδενός, ἢ ἄτιμον εἶναι	τὸν	κήρυκα. (Ὅταν οὖν ἀποδείξῃ, τοῖς
[140]	προσέμειξε φέρων, ἀναρπασθέντων τῶν ξένων,	τὸν	κίνδυνον ἀπαρασκεύῳ τῇ πόλει. (Τί
[220]	τὰς κατὰ σαυτοῦ τιμωρίας, ὥστε	τὸν	κίνδυνον εἶναι μὴ σοὶ τῷ
[100]	Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω, ἀφελὼν	τὸν	κόμπον, καὶ τὰς τριήρεις, καὶ
[230]	Ἀθηναίων, ἀφελὼν τὴν ἀλαζονείαν καὶ	τὸν	κόμπον τοῦ ψηφίσματος, ἅψαι τῶν
[30]	τοῦτον τὸν νόμον φήσουσι γεγραφέναι	τὸν	Κτησιφῶντα. (Ἐγὼ δὲ πρὸς τὰς
[170]	δεῖν ἐνέχεσθαι τὸν ἀστράτευτον, καὶ	τὸν	λελοιπότα τὴν τάξιν, καὶ τὸν
[110]	πολλῶν ἕνεκα ζῆν, καὶ Θρασυκλέα	τὸν	Λέσβιον, καὶ τρίτον μετὰ τούτων
[100]	Ἀμφικτυόνων, ἐξηνδραποδίσαντο τοὺς ἀνθρώπους, καὶ	τὸν	λιμένα καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν
[120]	εἰς τὸ Κιρραῖον πεδίον, καὶ,	τὸν	λιμένα κατασκάψαντες καὶ τὰς οἰκίας
[110]	παρανομώτατοι, ἐνηργάζοντο τὸ πεδίον, καὶ	τὸν	λιμένα τὸν Ἐξάγιστον καὶ Ἐπάρατον
[170]	ἀστράτευτον, καὶ τὸν δειλὸν, καὶ	τὸν	λιπόντα τὴν τάξιν, ἔξω τῶν
[170]	δημοτικὸς εἶναι, θεωρεῖτ' αὐτοῦ μὴ	τὸν	λόγον, ἀλλὰ τὸν βίον, καὶ
[250]	(Ὅτι δ' οὐ ληρῶ, ἐκεῖθεν	τὸν	λόγον θεωρήσατε. Ἐγένετό τις (ἄχθομαι
[170]	παιδείαν τὴν τοῦ ῥήτορος καὶ	τὸν	λόγον πείθειν τοὺς ἀκούοντας, εἰ
[220]	ἐπὶ βλάβῃ τῶν ἀκουόντων. Καίτοι	τὸν	λόγον τοῦτον ὅλως μὲν ἔγωγε
[110]	διωμολογήθη δ' αὐτῷ καὶ εἰς	τὸν	λοιπὸν χρόνον ἀποστέλλεσθαι Ἀθήναζε τοῦ
[220]	ἂν εἴη δημαγωγὸς τοιοῦτος, ὅστις	τὸν	μὲν δῆμον θωπεῦσαι δύναιτο, τοὺς
[50]	κριταί. (Ἔχει δ' οὕτως. Ἐγὼ	τὸν	μὲν ἴδιον βίον τὸν Δημοσθένους
[50]	εὐμαθής· δεῖ γὰρ δή που	τὸν	μὲν κατηγοροῦντα ἐμὲ τοῦθ' ὑμῖν
[210]	τὴν ἐκκλησίαν εἰπεῖν· Ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	τὸν	μὲν στέφανον δέχομαι, τὸν δὲ
[80]	καὶ τοῦ Φιλίππου κατήγορος ἀναφανείη,	τὸν	μὲν Φιλοκράτην προδήλως ἀπολεῖσθαι, τοὺς
[80]	ἄσμενοι παρεκάλουν ἐπὶ τὸ βῆμα,	τὸν	μόνον ἀδωροδόκητον ὀνομάζοντες τῇ πόλει·
[30]	δὲ μηδαμοῦ. Καί μοι λέγε	τὸν	νόμον. ΝΟΜΟΣ. (Οὗτος ὁ νόμος,
[10]	αὐτὸ φθέγγεσθαι τὸν ῥήτορα, καὶ	τὸν	νόμον· ὅταν δὲ ἑτέραν μὲν
[10]	ἔργον ἐστὶν ἀπομνημονεύειν καὶ ἀντιτάττειν	τὸν	νόμον πρὸς τὴν τούτων ἀναίδειαν,
[10]	Κτησιφῶν δέ, ὦ Ἀθηναῖοι, ὑπερπηδήσας	τὸν	νόμον τὸν περὶ τῶν ὑπευθύνων
[30]	ὁ δῆμος· κατὰ δὴ τοῦτον	τὸν	νόμον φήσουσι γεγραφέναι τὸν Κτησιφῶντα.
[60]	ταῦτα ἤδη μοι σφόδρα προσέχετε	τὸν	νοῦν. Ἐπράττετο γὰρ οὐ πρὸς
[50]	τῶν ἐν Χαιρωνείᾳ· τέταρτον δὲ,	τὸν	νῦν παρόντα καιρόν. Ταῦτα δὲ
[160]	ποῖόν τινα εἰκός ἐστιν εἶναι	τὸν	ὀλιγαρχικὸν ἄνθρωπον καὶ φαῦλον· ὑμεῖς
[250]	ἡλικία; Ἀλλὰ, μὰ τὸν Δία	τὸν	Ὀλύμπιον, οὐχ ὗς ἀγρίους κυνηγετῶν,
[230]	οὐδὲ τὰς δημοσίας ταφὰς ἀνελόντα,	τὸν	ὀρθῶς πεπολιτευμένον δωρεὰς αἰτεῖν, ἀλλ'
[120]	οἰκίας τῆς ἐμαυτοῦ, βοηθῶ κατὰ	τὸν	ὅρκον καὶ τῷ θεῷ, καὶ
[110]	~Καὶ οὐκ ἀπέχρησεν αὐτοῖς τοῦτον	τὸν	ὅρκον ὀμόσαι, ἀλλὰ καὶ προστροπὴν
[110]	αὐτοῖς τὴν μαντείαν τοῦ θεοῦ,	τὸν	ὅρκον τῶν προγόνων, τὴν ἀρὰν
[170]	στεφανοῦν, καὶ τῷ σαυτοῦ ψηφίσματι	τὸν	οὐ προσήκοντα εἰσκαλεῖς τοῖς τραγῳδοῖς
[50]	ἐγράψατο εἰς Ἄρειον πάγον Δημομέλην	τὸν	Παιανιέα, ἀνεψιὸν ὄντα ἑαυτῷ, καὶ
[180]	πύκτην Ὀλυμπίασι στεφανωθῆναι, νικήσαντα Γλαῦκον	τὸν	παλαιὸν ἐκεῖνον πύκτην, ἀλλὰ τοὺς
[200]	τῶν ὑπευθύνων νόμον πρῶτον, καὶ	τὸν	περὶ τῶν κηρυγμάτων δεύτερον, τρίτον
[10]	ὦ Ἀθηναῖοι, ὑπερπηδήσας τὸν νόμον	τὸν	περὶ τῶν ὑπευθύνων κείμενον, καὶ
[240]	Λακεδαιμονίων ἀπέκτεινε, Τιμοθέῳ δὲ διὰ	τὸν	περίπλουν τὸν εἰς Κέρκυραν, καὶ
[130]	καιρόν, οὐ διὰ τὸν φόβον	τὸν	περιστάντα αὐτούς, οὐδὲ διὰ τὴν
[180]	ἐν τῇ περὶ Σαλαμῖνα ναυμαχίᾳ	τὸν	Πέρσην ἐνικᾶτε, ἢ Δημοσθένης, ὁ
[130]	δόξης ταύτης καὶ τῆς ἐπὶ	τὸν	Πέρσην ἡγεμονίας ἠξιωμένους, οἳ καὶ
[140]	ἀγανακτήσοντας· (δεύτερον δὲ, τῶν εἰς	τὸν	πόλεμον ἀναλωμάτων τὰ μὲν δύο
[80]	διέλυσε, τὴν δὲ συμφορὰν καὶ	τὸν	πόλεμον κατεσκεύασεν. (Ναί. ἀλλὰ χαλκοῖς
[60]	ὑμᾶς αὑτοὺς μὲν παρακαλοῦντας ἐπὶ	τὸν	πόλεμον, οἴκοι δὲ μὴ μόνον
[140]	ἀφελόμενος Νίκαιαν, Θετταλοῖς παρέδωκε, καὶ	τὸν	πόλεμον, ὃν πρότερον ἐξήλασεν ἐκ
[50]	ὁ αὐτὸς οὗτος ῥήτωρ ἔγραψε	τὸν	πόλεμον· τρίτον δὲ, ὃν ἐπολεμοῦμεν
[150]	ὄντων τῶν ἱερῶν, ἐκπέμψας ἐπὶ	τὸν	πρόδηλον κίνδυνον, ἐτόλμησε, τοῖς δραπέταις
[130]	ἱερῶν ἐξέπεμψε τοὺς στρατιώτας ἐπὶ	τὸν	πρόδηλον κίνδυνον; Καίτοι γέ πρώην
[120]	δὲ ὑστεραίᾳ ἥκομεν ἕωθεν εἰς	τὸν	προειρημένον τόπον, καὶ κατέβημεν εἰς
[60]	δέησιν· ἐπινεύσατέ μοι, πρὸς θεῶν,	τὸν	πρῶτον τῶν τεττάρων καιρῶν μὴ
[180]	ἔργα. Οὐδὲ γὰρ Φιλάμμωνα φήσει	τὸν	πύκτην Ὀλυμπίασι στεφανωθῆναι, νικήσαντα Γλαῦκον
[230]	μὲν ἀσθενῆ πεποιηκώς, ἰσχυρὸν δὲ	τὸν	ῥήτορα. Ἀνὴρ γὰρ ἰδιώτης ἐν
[200]	μὴ στεφανοῦν τοὺς ὑπευθύνους, ἔπειτα	τὸν	ῥήτορα ἐξήλεγξα, γράψαντα Δημοσθένην ὑπεύθυνον
[10]	ὦ Ἀθηναῖοι, τὸ αὐτὸ φθέγγεσθαι	τὸν	ῥήτορα, καὶ τὸν νόμον· ὅταν
[30]	οἶμαι, ᾤετο δεῖν ὁ νομοθέτης	τὸν	ῥήτορα σεμνύνεσθαι πρὸς τοὺς ἔξωθεν,
[240]	ξύλα, καὶ τοὺς λίθους, καὶ	τὸν	σίδηρον, τὰ ἄφωνα καὶ τὰ
[190]	ἐκ Κοίλης, ἐγράψατο παρανόμων Θρασύβουλον	τὸν	Στειριέα, γράψαντά τι παρὰ τοὺς
[40]	οἶμαι, διὰ τὸ ξενικὸν εἶναι	τὸν	στέφανον, καὶ ἡ καθιέρωσις γίγνεται,
[40]	Ἀθηνᾶς ὁ νόμος κελεύει, ἀφελόμενος	τὸν	στεφανούμενον. Καίτοι τίς ἂν ὑμῶν
[50]	τῶν τριηράρχων Δημοσθένης, καὶ περιάγων	τὸν	στρατηγὸν ἐπὶ τῆς νεώς, καὶ
[20]	στεφανοῦν, ὁ δὲ Κτησιφῶν Δημοσθένην,	τὸν	συλλήβδην ἁπάσας τὰς Ἀθήνησιν ἀρχὰς
[120]	ἔργῳ αἰσχρῶς. Κωλύει γὰρ εἰς	τὸν	σύλλογον τὸν ἐν Πύλαις ἀπαντᾷν,
[170]	εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ Διονύσου,	τὸν	τὰ ἱερὰ διὰ δειλίαν προδεδωκότα.
[150]	λελοιπόσι τὴν τάξιν ἀναβὰς ἐπὶ	τὸν	τάφον τὸν τῶν τελευτησάντων, ἐγκωμιάζειν
[90]	(Ὁ δὲ, σεμνῶς πάνυ παρελθών,	τόν	τε Καλλίαν ὑπερεπῄνει, καὶ τὸ
[150]	τούτων αἰτίοις, ἐπισκήπτοντας μηδενὶ τρόπῳ	τὸν	τῆς Ἑλλάδος ἀλειτήριον στεφανοῦν, ἀλλὰ
[150]	(ἀλλ' οὐ νῦν, ἀλλὰ, παραστησάμενος	τὸν	τῆς ὀρφανίας τοῖς παισὶν αἴτιον,
[70]	προκαταλαμβάνοντες· πρῶτον μὲν τὸν χρόνον	τὸν	τῆς τριμήνου ταῖς τῶν Ἑλλήνων
[230]	καὶ συκοφάντην· αὐτοὶ δ' ὅταν	τὸν	τοιοῦτον ἄνθρωπον στεφανῶτε, οὐκ ἂν
[200]	τὸν καιρὸν τῆς ἀναρρήσεως καὶ	τὸν	τόπον, κελεύων οὐκ ἐν τῇ
[30]	νόμους μόνον ὑπερβάς, ἀλλὰ καὶ	τὸν	τόπον μετενεγκών, οὐδὲ ἐκκλησιαζόντων Ἀθηναίων,
[70]	Οὐ γὰρ τὸν τρόπον, ἀλλὰ	τὸν	τόπον μετήλλαξεν. (Πόθεν οὖν ἐπὶ
[120]	στρατηγὸν εἵλοντο Κόττυφον τὸν Φαρσάλιον,	τὸν	τότε τὰς γνώμας ἐπιψηφίζοντα, οὐκ
[250]	καὶ τῶν νόμων· (Ἀριστείδην δὲ,	τὸν	τοὺς φόρους τάξαντα τοῖς Ἕλλησιν,
[70]	Μακεδονία καλὸς κἀγαθός. Οὐ γὰρ	τὸν	τρόπον, ἀλλὰ τὸν τόπον μετήλλαξεν.
[70]	οὐ τὸ δυστύχημα ὀνειδίζω, ἀλλὰ	τὸν	τρόπον ἐξετάξω. Ὁ γὰρ μισότεκνος,
[200]	δὴ συμβήσεται ὑμῖν, ἐὰν τοῦτον	τὸν	τρόπον τὴν ἀκρόασιν ποιῆσθε, ταῦθ'
[20]	ἐχρῆν σε, ὦ Δημόσθενες, ἐᾶσαι	τὸν	τῶν λογιστῶν κήρυκα κηρύξαι τὸ
[50]	περὶ τὴν Κηφισοδότου στρατηγίαν καὶ	τὸν	τῶν νεῶν ἔκπλουν τὸν εἰς
[150]	τάξιν ἀναβὰς ἐπὶ τὸν τάφον	τὸν	τῶν τελευτησάντων, ἐγκωμιάζειν τὴν ἐκείνων
[200]	τὸν Δημοσθένην ἀξιώσατε ἀπολογεῖσθαι, πρὸς	τὸν	τῶν ὑπευθύνων νόμον πρῶτον, καὶ
[240]	καὶ δικαίων, ἐπανελθὼν οἴκαδε παιδεύει	τὸν	υἱόν; Ὁ δέ γε εἰκότως
[140]	πόλεμον, μὴ κύριον γενέσθαι Στρατοκλέα	τὸν	ὑμέτερον στρατηγὸν βουλεύσασθαι περὶ τῆς
[10]	γὰρ πρὸς τὰ ψηφίσματα, στεφανοῦν	τὸν	ὑπεύθυνον ἐπειδὰν λόγον καὶ εὐθύνας
[30]	ψηφιεῖσθαι· ὁ δὲ ῥήτωρ γέγραφε	τὸν	ὑπεύθυνον στεφανοῦν, μὴ προσθεὶς, ἐπειδὰν
[30]	ἐν Πυκνὶ τῇ ἐκκλησίᾳ ἀνακηρύττειν	τὸν	ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανούμενον, ἄλλοθι
[30]	μὲν οὐκ ἀπαγορεύουσιν οἱ νόμοι	τὸν	ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανούμενον μὴ
[200]	νόμους, ἐν οἷς διαρρήδην ἀπείρηται	τὸν	ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανούμενον μὴ
[30]	νῦν ἐγὼ παρέχομαι, διαρρήδην ἀπαγορεύων	τὸν	ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανούμενον μὴ
[120]	Ἀμφισσέας, καὶ στρατηγὸν εἵλοντο Κόττυφον	τὸν	Φαρσάλιον, τὸν τότε τὰς γνώμας
[220]	πολὺν μὲν τὸν Ἀλέξανδρον καὶ	τὸν	Φίλιππον ἐν ταῖς διαβολαῖς φέρων,
[210]	ὑπ' ἐμοῦ δὲ καταβέβλαπται, καὶ	τὸν	Φίλιππον, καὶ τὸν Ἀλέξανδρον, καὶ
[250]	ἰδιώτης ἐκπλεύσας εἰς Ῥόδον, ὅτι	τὸν	φόβον ἀνάνδρως ἤνεγκε, πρώην ποτὲ
[130]	διὰ τὸν καιρόν, οὐ διὰ	τὸν	φόβον τὸν περιστάντα αὐτούς, οὐδὲ
[100]	διακείμενοι, πέμπουσι πρὸς αὐτὸν Γνωσίδημον,	τὸν	Χαριγένους υἱὸν τοῦ δυναστεύσαντός ποτε
[100]	μήτ' ἄλλον ἐᾶν. Λαβόντες δὲ	τὸν	χρησμὸν οἱ Ἀμφικτύονες ἐψηφίσαντο, Σόλωνος
[50]	ὡς ἔγωγε ἀκούω, καταλογίζεται ἐκεῖνον	τὸν	χρόνον, ἐν ᾧ πρὸς Φίλιππον
[70]	δύω μέγιστα προκαταλαμβάνοντες· πρῶτον μὲν	τὸν	χρόνον τὸν τῆς τριμήνου ταῖς
[40]	τῶν νόμων ἐπιδείξω. Αὐτὸν γὰρ	τὸν	χρυσοῦν στέφανον, ὃς ἂν ἐν
[50]	στεφανωθῆναι, ἢ ψέγεσθαι; Καὶ σὲ,	τὸν	ψευδῆ καὶ παράνομα τολμῶντα γράφειν
[150]	τοῦ κήρυκος φωνῇ φθέγγεσθαι, ὅτι	Τόνδε	τὸν ἄνδρα, εἰ δὴ καὶ
[210]	Τίς ἡ κραυγή; Τίς ὁ	τόνος	τῆς φωνῆς; Οὐχ ὁ μὲν
[200]	δὲ τῶν δακρύων καὶ τοῦ	τόνου	τῆς φωνῆς, ὅταν ὑμᾶς ἐπερωτᾷ.
[120]	ἅπαντας ἥκειν εἰς τὸν αὐτὸν	τόπον	βοηθήσοντας τῷ θεῷ καὶ τῇ
[70]	Κερσοβλέπτην καὶ τὸν ἐπὶ Θρᾴκης	τόπον	ἔκδοτον ποιῆσαι, καὶ τοῦτ' ἔπραξαν
[120]	ἥκομεν ἕωθεν εἰς τὸν προειρημένον	τόπον,	καὶ κατέβημεν εἰς τὸ Κιρραῖον
[200]	καιρὸν τῆς ἀναρρήσεως καὶ τὸν	τόπον,	κελεύων οὐκ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ,
[30]	μόνον ὑπερβάς, ἀλλὰ καὶ τὸν	τόπον	μετενεγκών, οὐδὲ ἐκκλησιαζόντων Ἀθηναίων, ἀλλὰ
[70]	γὰρ τὸν τρόπον, ἀλλὰ τὸν	τόπον	μετήλλαξεν. (Πόθεν οὖν ἐπὶ τὴν
[210]	μου κατηγορεῖ, ἵνα μηδεὶς αὐτῷ	τόπος	ἀσυκοφάντητος παραλείπηται, καὶ τὰς ἐν
[40]	στεφανουμένων· τοῖς μὲν γὰρ ἀπεδέδεικτο	τόπος	ἡ ἐκκλησία, ἐν ᾗ χρῆν
[40]	δῆμος ὁ Ἀθηναίων, ἀποδέδεικταί σοι	τόπος,	ὅπου δεῖ τοῦτο γένεσθαι. Ἀπείρηταί
[40]	Καίτοι τίς ἂν ὑμῶν τολμήσειε	τοσαύτην	ἀνελευθερίαν καταγνῶναι τοῦ δήμου τοῦ
[30]	οὕτως (μήθ' ὑμεῖς ποτε εἰς	τοσαύτην	ἀταξίαν τῶν νόμων προβαίητε) οὔτε
[250]	δημηγορήσας. Οἴεται γὰρ ὑμᾶς εἰς	τοσοῦτον	εὐηθείας ἤδη προβεβηκέναι, ὥστε καὶ
[210]	οἴκαδε ἐπανελθὼν ἑαυτὸν διαχρήσηται, ὃς	τοσοῦτον	καταγελᾷ τῆς πρὸς ὑμᾶς φιλοτιμίας,
[90]	ὁπλίτας, ἐξ Ἀκαρνανίας δὲ ἑτέρους	τοσούτους·	δεδόσθαι δὲ ἁπὸ πάντων τούτων
[10]	τις ἄμεινον λέγῃ παράνομα γεγραφὼς,	τοσούτῳ	μείζονος ὀργῆς τεύξεται. Χρὴ γάρ,
[180]	ὁ δῆμος τιμὰς μεγάλας, ὡς	τότ'	ἐδόκει, τρεῖς λιθίνους Ἑρμᾶς στῆσαι
[110]	διεξῄει, λέγων ἃ ἐγὼ οὔτε	τότ'	ἐκαρτέρουν ἁκούων, οὔτε νῦν ἡδέως
[160]	συγγνώμην ἔχω σοι· ἃ δὲ	τότ'	ἔλεγες, ἐγὼ νῦν λέξω. Οὐ
[170]	τῶν προγόνων. Ἄνδρες δὲ πότερον	τότε	ἀμείνους ἦσαν, ἢ νυνί; Τότε
[190]	οἱ δικασταί· ἡγοῦντο γάρ, ὥσπερ	τότε	αὐτοὺς φεύγοντας ἀπὸ Φυλῆς Θρασύβουλος
[170]	ἄνδρας νῦν μὲν χείρους εἶναι,	τότε	δ' ἀμείνους; Ἐγὼ δὲ τοῦθ'
[170]	καὶ σιτήσεις ἐν Πρυτανείῳ πότερον	τότε	ἦσαν πλείους, ἢ νυνί; Τότε
[110]	πόλει, ὅτι οἱ Ἀμφισσεῖς, ὑποπεπτωκότες	τότε	καὶ δεινῶς θεραπεύοντες τοὺς Θηβαίους,
[140]	ἂν οἴεσθε Φίλιππον ἐν τοῖς	τότε	καιροῖς εὔξασθαι; Οὐ χωρὶς μὲν
[180]	μνησθῆναι. (Ἦσάν τινες, κατὰ τοὺς	τότε	καιρούς, οἳ, πολλοὺς πολὺν ὑπομείναντες
[170]	τὰ δὲ πράγματα τῆς πόλεως	τότε	μᾶλλον ἢ νῦν ἰσχύειν, καὶ
[180]	αὐτῶν ἕκαστον, ἀλλ' οὐ χρυσῷ·	τότε	μὲν γὰρ ἦν ὁ τοῦ
[170]	τότε ἀμείνους ἦσαν, ἢ νυνί;	Τότε	μὲν διαφέροντες, νυνὶ δὲ πολλῷ
[170]	τότε ἦσαν πλείους, ἢ νυνί;	Τότε	μὲν ἦν σπάνια τὰ καλὰ
[150]	ἑαυτῶν, καὶ καλεῖ εἰς προεδρίαν;	Τότε	μὲν ταῦτ' ἐκήρυττεν, (ἀλλ' οὐ
[60]	μισαλέξανδρος νυνὶ φάσκων εἶναι, καὶ	τότε	μισοφίλιππος, Δημοσθένης, ὁ τὴν ξενίαν
[70]	πρεσβείαν εἰς προεδρίαν καλέσας, ἀλλὰ	τότε,	μόνον καὶ πρῶτον, πρέσβεις εἰς
[190]	τιμηθῆναι. Ἔναυλον γὰρ ἦν ἔτι	τότε	πᾶσιν, ὅτι τηνικαῦτα ὁ δῆμος
[120]	εἵλοντο Κόττυφον τὸν Φαρσάλιον, τὸν	τότε	τὰς γνώμας ἐπιψηφίζοντα, οὐκ ἐπιδημοῦντος,
[170]	Νύμφαιον τὸ ἐν τῷ Πόντῳ,	τότε	τῆς πόλεως ἐχούσης τὸ χωρίον
[260]	εἰ μὲν καλῶς καὶ ἀξίως	τοῦ	ἀδικήματος κατηγόρηκα, εἶπον ὡς ἐβουλόμην,
[110]	ἂν ὠνομάζετε τοὔνομα τοῦ δήμου	τοῦ	Ἀθηναίων ἐν ταῖσδε ταῖς ἡμέραις,
[120]	~Ἐγὼ μὲν, ὑπὲρ τοῦ δήμου	τοῦ	Ἀθηναίων, καὶ τοῦ σώματος, καὶ
[40]	τοσαύτην ἀνελευθερίαν καταγνῶναι τοῦ δήμου	τοῦ	Ἀθηναίων; Μὴ γὰρ ὅτι πόλις,
[250]	πόλιν, πρόξενον ὄντα τοῦ δήμου	τοῦ	Ἀθηναίων, παρ' οὐδὲν μὲν ἦλθον
[90]	εἰς τὴν ἕκτην ἐπὶ δέκα	τοῦ	Ἀνθεστηριῶνος μηνός· εἰρῆσθαι γὰρ ἐν
[20]	τὸν Ἡγήμονος νόμον γενέσθαι, τὴν	τοῦ	ἀντιγραφέως ἀρχήν, ἦρχον δὲ τὴν
[110]	ἢ ἔθνος, ἐναγής (φησὶν) ἔστω	τοῦ	Ἀπόλλωνος, καὶ τῆς Ἀρτέμιδος, καὶ
[160]	ἔστι τις Ἀριστίων Πλαταϊκός, ὁ	τοῦ	Ἀριστοβούλου τοῦ φαρμακοπώλου υἱός, εἴ
[230]	ἑβδομήκοντα τάλαντα ὑποσιωπᾷς, ἃ προλαβὼν	τοῦ	βασιλικοῦ χρυσίου ἀπεστέρηκας. ~Οὐ δι'
[160]	ὅτε, κύκλῳ περιδινῶν σεαυτὸν ἐπὶ	τοῦ	βήματος ἔλεγες ὡς ἀντιπράττων Ἀλεξάνδρῳ.
[160]	καὶ εἰ βούλει, παραχωρῶ σοι	τοῦ	βήματος ἕως ἂν εἴπῃς. (Ἐπειδὴ
[250]	αὑτῷ παρακαλῇ, ὑπολαμβάνετε ὁρᾶν ἐπὶ	τοῦ	βήματος, οὗ νῦν ἑστηκὼς ἐγὼ
[140]	ἀγαθὰ ὑφ' ἑαυτοῦ ἔφη ἀπὸ	τοῦ	βήματος πεπονθέναι, ἢ ὑπὸ τῶν
[210]	ἀλλὰ καὶ τὴν ἡσυχίαν αὐτὴν	τοῦ	βίου διαβάλλει, καὶ τῆς σιωπῆς
[160]	ὁποτέρου τοῦ λόγου, ἀλλ' ὁποτέρου	τοῦ	βίου ἐστίν. (Οἶμαι τοίνυν ἅπαντας
[210]	ἐμὴν σιωπήν, ὦ Δημόσθενες, ἡ	τοῦ	βίου μετριότης παρεσκεύασεν· ἀρκεῖ γάρ
[100]	λόγων οὓς εἴωθε λέγειν, καὶ	τοῦ	βίου ὃν βεβίωκε, μεστὸν δ'
[130]	ὁ Ἀζηνιεύς, πλεῖστον χρόνον τὴν	τοῦ	βοιωτιάζειν ὑπομείνας αἰτίαν, ῥήτωρ Πύρρανδρος
[0]	τούτων, προσλαμβάνοντες τούς τε ἐκ	τοῦ	βουλευτηρίου ῥήτορας, καὶ τοὺς ἐκ
[230]	τείχη καλῶς ἐτάφρευσε, θαυμάζω σου·	τοῦ	γὰρ ταῦτ' ἐξεργασθῆναι καλῶς, τὸ
[120]	εἰς τὴν ἐκκλησίαν, προσλαβὼν τὴν	τοῦ	γράψαντος ἀπειρίαν· (τὸ δ' αὐτὸ
[210]	πρόσοδον κέκτηται. (Περὶ δὲ Κτησιφῶντος	τοῦ	γράψαντος τὴν γνώμην βραχέα βούλομαι
[60]	μέν γε τὴν ἐξουσίαν δέδωκε	τοῦ	δεῦρο κήρυκα καὶ πρέσβεις πέμπεσθαι·
[50]	πρώτου καιροῦ, καὶ δεύτερον περὶ	τοῦ	δευτέρου, καὶ τρίτου περὶ τοῦ
[210]	δόξειν ἰδιώτης εἶναι· ἀλλὰ τὴν	τοῦ	Δημοσθένους ἐν τῇ πολιτείᾳ δωροδοκίαν
[30]	ἀλλὰ τραγῳδῶν γιγνομένων, οὐδ' ἐναντίον	τοῦ	δήμου, ἀλλ' ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων,
[180]	ἵνα μὴ τῶν στρατηγῶν, ἀλλὰ	τοῦ	δήμου δοκῇ εἶναι τὸ ἐπίγραμμα.
[40]	ὑμετέρων στεφανοῦν, πρέσβεις πέμψασα δεηθῇ	τοῦ	δήμου, ἵν' ὁ κηρυττόμενος μείζω
[30]	ἐν αὐτῇ πόλει τιμώμενον ὑπὸ	τοῦ	δήμου, καὶ μὴ ἐργολαβεῖν ἐν
[20]	ἔλαχε τειχοποιὸς, οὔτ' ἐχειροτονήθη ὑπὸ	τοῦ	δήμου. Καὶ περὶ τούτου Δημοσθένης
[120]	καὶ τὰς πράξεις ἡμῶν ἀποδεξαμένου	τοῦ	δήμου, καὶ τῆς πόλεως ἁπάσης
[230]	ὅτι οὐδεὶς πώποτε ἐπέθετο τῇ	τοῦ	δήμου καταλύσει, πρὶν ἂν μεῖζον
[50]	εἰς αὑτὸν ὕβριν, καὶ τὴν	τοῦ	δήμου καταχειροτονίαν, ἣν ἐν Διονύσου
[10]	ἀδικήματος, (ἀλλ' ὑπὲρ τῆς αἰσχύνης	τοῦ	δήμου. Κατιδὼν δή τις ταῦτα
[30]	δ' ἀφέλῃ τις τοὺς ὑπὸ	τοῦ	δήμου κεχειροτονημένους καὶ τοὺς κληρωτοὺς
[100]	(Καὶ ταῦτ' ἐπράχθη μετὰ ψηφίσματος	τοῦ	δήμου. Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω,
[40]	τῆς ὑμετέρας στεφανούμενοι, ἢ ὑπὸ	τοῦ	δήμου, πείσαντες ὑμᾶς, καὶ μετὰ
[200]	ποῖα χρήματα; Τί προβαλλόμενος ὑπὲρ	τοῦ	δήμου πεπολίτευσαι; Ἃ μὲν γὰρ
[0]	βουλευτηρίου ῥήτορας, καὶ τοὺς ἐκ	τοῦ	δήμου, πόρρωθεν προκατελάμβανον τὰς εὐθύνας
[180]	στρατηγῶν ὄνομα; Οὐδαμοῦ, ἀλλὰ τὸ	τοῦ	δήμου. (Προέλθετε οὖν τῇ διανοίᾳ
[40]	βουλευτήριον ἀναρρηθῆναι, τοῖς δ' ὑπὸ	τοῦ	δήμου στεφανομένοις, εἰς τὴν ἐκκλησίαν,
[30]	τῇ ἐκκλησίᾳ ἀνακηρύττειν τὸν ὑπὸ	τοῦ	δήμου στεφανούμενον, ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ·
[30]	ἀπαγορεύουσιν οἱ νόμοι τὸν ὑπὸ	τοῦ	δήμου στεφανούμενον μὴ κηρύττειν ἔξω
[200]	οἷς διαρρήδην ἀπείρηται τὸν ὑπὸ	τοῦ	δήμου στεφανούμενον μὴ κηρύττεσθαι ἔξω
[30]	παρέχομαι, διαρρήδην ἀπαγορεύων τὸν ὑπὸ	τοῦ	δήμου στεφανούμενον μὴ κηρύττεσθαι ἔξω
[40]	ἐπικοινωνοῦντα τῷ περὶ τῶν ὑπὸ	τοῦ	δήμου στεφανουμένων νόμῳ, οὔτε λύσας
[40]	θεάτρῳ μείζονως τιμᾶσθαι τῶν ὑπὸ	τοῦ	δήμου στεφανουμένων· τοῖς μὲν γὰρ
[170]	ἀσέλγειαν τῆς δαπάνης, δωροδοκῇ κατὰ	τοῦ	δήμου· τέταρτον, εὐγνώμονα καὶ δυνατὸν
[110]	ἐσωφρονεῖτε, οὐδ' ἂν ὠνομάζετε τοὔνομα	τοῦ	δήμου τοῦ Ἀθηναίων ἐν ταῖσδε
[120]	διωριζόμην ὅτι ~Ἐγὼ μὲν, ὑπὲρ	τοῦ	δήμου τοῦ Ἀθηναίων, καὶ τοῦ
[40]	ὑμῶν τολμήσειε τοσαύτην ἀνελευθερίαν καταγνῶναι	τοῦ	δήμου τοῦ Ἀθηναίων; Μὴ γὰρ
[250]	εἰς τὴν πόλιν, πρόξενον ὄντα	τοῦ	δήμου τοῦ Ἀθηναίων, παρ' οὐδὲν
[160]	ἀνατετμήκασί τινες τὰ κλήματα τὰ	τοῦ	δήμου, ὑποτέτμηται τὰ νεῦρα τῶν
[10]	ἀρετῆς ἕνεκα καὶ δικαιοσύνης ὑπὸ	τοῦ	δήμου χρυσῷ στεφάνῳ, ὁ δὲ
[0]	ἕτεροι τινες ἐπιψηφίζουσιν, οὐκ ἐκ	τοῦ	δικαιοτάτου τρόπου λαχόντες προεδρεύειν, ἀλλ'
[200]	γραφαῖς τῶν παρανόμων παράκειται κανὼν	τοῦ	δικαίου, τουτὶ τὸ σανίδιον, καὶ
[10]	ἀνὴρ, μικρὸν ἐπισχὼν, ἔξεισιν ἐκ	τοῦ	δικαστηρίου κλοπῆς ἕνεκα τὰς εὐθύνας
[230]	διαπραξαμένῳ δώσετε; (Ἔπειτ' ἔξεισιν ἐκ	τοῦ	δικαστηρίου ὁ τοιοῦτος κριτὴς, ἑαυτὸν
[150]	ἀφ' ὑμῶν αὐτῶν ἐν τῇ	τοῦ	Διονύσου ὀρχήστρᾳ, μηδ' αἱρεῖτε παρανοίας
[170]	τὴν ὀρχήστραν, εἰς τὸ ἱερὸν	τοῦ	Διονύσου, τὸν τὰ ἱερὰ διὰ
[70]	τὸ πρᾶγμα πεπυσμένος, ἀλλὰ παρὰ	τοῦ	Διὸς καὶ τῆς Ἀθηνᾶς, οὓς
[70]	δ' ἀληθῆ λέγω ἐξ αὐτοῦ	τοῦ	δόγματος ἀκούσαντες μαθήσεσθε. ΔΟΓΜΑ ΣΥΜΜΑΧΩΝ.
[120]	ὁ γραμματεὺς τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ	(Τοῦ	δόγματος τούτου ἀποδοθέντος ὑφ' ἡμῶν
[100]	αὐτὸν Γνωσίδημον, τὸν Χαριγένους υἱὸν	τοῦ	δυναστεύσαντός ποτε ἐν Ὠρεῷ, δεησόμενον
[100]	προσόδους, καὶ τόκον ἤνεγκαν Δημοσθένει	τοῦ	δωροδοκήματος δραχμὴν τοῦ μηνὸς τῆς
[60]	τοὺς πρυτάνεις τῇ ὀγδόῃ ἱσταμένου	τοῦ	ἐλαφηβολιῶνος μηνός, ὅτε ἦν τῷ
[70]	καὶ τοῦτ' ἔπραξαν ἕκτῃ φθίνοντος	τοῦ	Ἐλαφηβολιῶνος, πρὶν ἐπὶ τὴν ὑστέραν
[190]	τοι, ὡς ἐγὼ τοῦ πατρὸς	τοῦ	ἐμαυτοῦ ἐπυνθανόμην, ὃς ἔτη βιοὺς
[110]	τὸν λοιπὸν χρόνον ἀποστέλλεσθαι Ἀθήναζε	τοῦ	ἐνιαυτοῦ ἑκάστου μνᾶς εἴκοσιν τῶν
[120]	καὶ Δημοσθένους ὑπὲρ τοῦ μεσεγγυήματος	τοῦ	ἐξ Ἀμφίσσης ἀντιλέγοντος, καὶ ἐμοῦ
[80]	γράφειν, καὶ πάλιν ὑπὸ Θεμίσωνος	τοῦ	Ἐρετριέως, ὃς ἡμῶν, εἰρήνης οὔσης,
[90]	κἀκείνους, καὶ πλείους τραπόμενος τροπὰς	τοῦ	Εὐρίπου παρ' ὃν ὤκει, εἰς
[50]	τοῦ δευτέρου, καὶ τρίτου περὶ	τοῦ	ἐφεξῆς, καὶ τέταρτον περὶ τῶν
[180]	τότε μὲν γὰρ ἦν ὁ	τοῦ	θαλλοῦ στέφανος τίμιος, νυνὶ δὲ
[100]	τοὺς ἐναγεῖς κατὰ τὴν μαντείαν	τοῦ	θεοῦ· (Καὶ συναθροίσαντες δύναμιν πολλὴν
[110]	δὲ ἀληθῆ λέγω, ἀνάγνωθι τὴν	τοῦ	θεοῦ μαντείαν, ἀκούσατε τῆς ἀρᾶς,
[120]	οὐδὲ τῆς ἀρᾶς, οὐδὲ τῆς	τοῦ	θεοῦ μαντείας. (Ἡμεῖς μὲν οὖν,
[110]	ἀναγιγνώσκειν ἐκέλευον αὐτοῖς τὴν μαντείαν	τοῦ	θεοῦ, τὸν ὅρκον τῶν προγόνων,
[180]	αὐταῖς ἡμέραις ἄξιον ἡγοῦμαι μεμνῆσθαι	τοῦ	θηρίου τούτου κἀκείνων τῶν ἀνδρῶν.
[110]	ὡς ἐναγεῖς ἐξείργετ' ἂν ἐκ	τοῦ	ἱεροῦ. (Ἅμα δὲ ἐμέμνητο τῆς
[120]	ἂν μὴ παρῇ πόλις, εἴρξεται	τοῦ	ἱεροῦ, καὶ ἐναγὴς ἔσται, καὶ
[130]	πραγμάτων ἐξ ἀρχῆς περὶ τὴν	τοῦ	ἱεροῦ κατάληψιν, οἱ τῶν Ἑλλήνων
[110]	πεπρακότας, καὶ χρήματα λαμβάνοντας ἐκ	τοῦ	ἱεροῦ λιμένος. Ἅμα δὲ ἀναγιγνώσκειν
[120]	ἀπαντᾷν, ὃς ἐξ ἀνάγκης πρὸ	τοῦ	καθήκοντος ἔμελλε χρόνου γίγνεσθαι. (Καὶ
[100]	δέοιτο, τὸ δὲ τάλαντον διὰ	τοῦ	Καλλίου εἰσέπραττεν. Ἀναγκαζόμενοι δὲ οἱ
[80]	ἠδικημένοι ὑπὸ Μνησάρχου τοῦ Χαλκιδέως,	τοῦ	Καλλίου καὶ Ταυροσθένους πατρός, οὓς
[200]	ἀληθείας διηριθμημένους ἥκειν πρὸς τὸ	τοῦ	κατηγόρου βῆμα, τοὺς δὲ δημοτικοὺς
[190]	τοῖς τὰ παράνομα γράφουσιν αὐτοῦ	τοῦ	κατηγόρου, καὶ πολλάκις ἀνεπόδιζον τὸν
[150]	σιωπήσεται, ἀλλὰ τἀναντία δόξει τῇ	τοῦ	κήρυκος φωνῇ φθέγγεσθαι, ὅτι Τόνδε
[160]	ὑμῶν χειροτονηθείς, ἀποδρὰς ἐκ μέσου	τοῦ	Κιθαιρῶνος, ἧκεν ὑποστρέψας, οὔτ' ἐν
[100]	ἐκ τοῦ ψηφίσματος ἀνάγνωθι, καὶ	τοῦ	κλέμματος ἅψαι, ὃ ὑφείλετο ὁ
[100]	Ἀπαγαγὼν δ' ὑμᾶς ἄπωθεν ἀπὸ	τοῦ	κλέμματος, καὶ ἀνακρεμάσας ἀπὸ τῶν
[130]	ἐκείνῳ δόξῃ, καὶ ἐν τῇ	τοῦ	κρατοῦντος καὶ προηδικημένου μετριότητι κριθησόμενοι;
[210]	ἀποβλέπων, θαρρεῖν φησι, τὴν δὲ	τοῦ	Κτησιφῶντος πονηρίαν καὶ πορνοβοσκίαν ἰσχυρῶς
[130]	μέχρι δυομένου, νῦν οὐ περὶ	τοῦ	κύριος ἑτέρων εἶναι διαγωνίζεται, ἀλλ'
[70]	ὡς εἶπε, διὰ τὴν ἀηδίαν	τοῦ	λέγοντος ἅμα καὶ τοῦ ὀνόματος)
[10]	διδόναι τὴν ψῆφον, οὐ τῇ	τοῦ	λέγοντος ἀναισχυντίᾳ. (Πρὸς δὲ δὴ
[160]	τούτων, θεωρήσατ' αὐτόν, μὴ ὁποτέρου	τοῦ	λόγου, ἀλλ' ὁποτέρου τοῦ βίου
[200]	συγχωρῆσαι αὑτῷ περὶ τῆς τάξεως	τοῦ	λόγου, κατεπαγγελλόμενος ὡς ἐπὶ τῇ
[200]	πόλεως περὶ τῆς στάσεως αὐτῷ	τοῦ	λόγου μάχεσθε, καὶ μὴ ἐᾶτε
[170]	τήν γ' εὐγνωμοσύνην ἀεὶ προτακτέον	τοῦ	λόγου· πέμπτον ἀνδρεῖον εἶναι τὴν
[250]	(Ὅταν δ' ἐπὶ τελευτῆς ἤδη	τοῦ	λόγου συνηγόρους τοὺς κοινωνοὺς τῶν
[50]	αἴτιον γεγενημένον. Καὶ χρήσομαι τῇ	τοῦ	λόγου τάξει ταύτῃ, ἣν τοῦτον
[210]	τῆσδε τῆς κρίσεως, εὐθὺς ἀρχόμενος	τοῦ	λόγου, φέρει τινὰ αἰτίαν, λέγων
[120]	ἡμετέρας πόλεως· τέλος δὲ παντὸς	τοῦ	λόγου ψηφίξονται ἥκειν τοὺς ἱερομνήμονας,
[10]	δὲ ὁ Δημοσθένης τειχοποιὸς ἐπιστάτης	τοῦ	μεγίστου τῶν ἔργων) καὶ πάντας,
[120]	προαιρουμένης εὐσεβεῖν, καὶ Δημοσθένους ὑπὲρ	τοῦ	μεσεγγυήματος τοῦ ἐξ Ἀμφίσσης ἀντιλέγοντος,
[60]	αἴτιον δὲ γεγονότα τῷ δήμῳ	τοῦ	μὴ μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν
[90]	τῷ γράψοντι τὴν συμμαχίαν ὑπὲρ	τοῦ	μὴ συνεδρεύειν Ἀθήνησι Χαλκιδέας· τρίτον
[110]	χιλίας δραχμὰς παρὰ τῶν Ἀμφισσέων,	τοῦ	μηδεμίαν μνείαν περὶ αὐτῶν ἐν
[100]	ἤνεγκαν Δημοσθένει τοῦ δωροδοκήματος δραχμὴν	τοῦ	μηνὸς τῆς μνᾶς, ἕως τὸ
[220]	ἐργαζομένου καὶ μισθαρνοῦντος. (Ὑπὲρ δὲ	τοῦ	μήπω κεκρίσθαι ὑπ' ἐμοῦ, μηδὲ
[240]	θυγατέρα, χειροτονεῖσθαι, συναχθεσθησόμενος ἐπὶ τῇ	τοῦ	Μολοττῶν βασιλέως Ἀλεξάνδρου τελευτῇ, νυνὶ
[220]	σαυτὸν πείσας Ἀθηναίους ἐπιστάτην τάξαι	τοῦ	ναυτικοῦ, ἐξηλέγχθης ὑπ' ἐμοῦ ἑξήκοντα
[160]	ἐπὶ τὴν ἡμετέραν πόλιν, καὶ	τοῦ	νεανίσκου τὸ πρῶτον παροξυνθέντος, εἰκότως,
[10]	Καὶ ταῦτα οὕτως εὖ προκατειληφότος	τοῦ	νομοθέτου, εὕρηνται κρείττονες λόγοι τῶν
[10]	ἑτέραν δὲ ὁ ῥήτωρ, τῷ	τοῦ	νόμου δικαίῳ χρὴ διδόναι τὴν
[30]	τὸν Διονυσιακὸν νόμον, καὶ χρήσονται	τοῦ	νόμου μέρει τινὶ κλέπτοντες τὴν
[70]	ἀηδίαν τοῦ λέγοντος ἅμα καὶ	τοῦ	ὀνόματος) ἀπορρῆξαι τῆς εἰρήνης τὴν
[180]	δῆμος οὐκ ἔδωκεν, ἀλλ' ἀντὶ	τοῦ	ὀνόματος συνεχώρησεν αὐτῷ πρώτῳ γραφῆναι
[170]	γεγένηται Δημοσθένης. Οὐκοῦν, ἀπὸ μὲν	τοῦ	πάππου πολέμιος ἂν εἴη τῷ
[170]	δ' ἀπὸ τῆς μητρὸς καὶ	τοῦ	πάππου τοῦ πρὸς μητρὸς, πῶς
[200]	ἀκροάσει, εἰσελαύνετε αὐτὸν εἰς τοὺς	τοῦ	παρανόμου λόγους, καὶ τὰς ἐκτροπὰς
[200]	καὶ μὴ ἐᾶτε αὐτὸν ἔξω	τοῦ	παρανόμου περιίστασθαι, ἀλλ' ἐγκαθήμενοι καὶ
[10]	φέρειν οἱ δικασταί, οὐ περὶ	τοῦ	παρόντος ἀδικήματος, (ἀλλ' ὑπὲρ τῆς
[190]	Καὶ γὰρ τοι, ὡς ἐγὼ	τοῦ	πατρὸς τοῦ ἐμαυτοῦ ἐπυνθανόμην, ὃς
[130]	ἀποτείνυται αὐτῶν. (Ἐὰν δὲ, περιελόντες	τοῦ	ποιητοῦ τὸ μέτρον, τὰς γνώμας
[190]	φεύγων, ἂν ἄρα ποθ' ἅψηται	τοῦ	πράγματος, οὐκ ὡς ἔννομα γέγραφεν,
[150]	τὴν Κλεοφῶντος πολιτείαν, ὃς, ἐπὶ	τοῦ	πρὸς Λακεδαιμονίους πολέμου, ὡς λέγεται,
[170]	τῆς μητρὸς καὶ τοῦ πάππου	τοῦ	πρὸς μητρὸς, πῶς ἔχει αὐτῷ,
[50]	μέλλειν· λέξω δὲ πρῶτον περὶ	τοῦ	πρώτου καιροῦ, καὶ δεύτερον περὶ
[170]	βέλτιστα, τὴν δὲ παιδείαν τὴν	τοῦ	ῥήτορος καὶ τὸν λόγον πείθειν
[30]	(Ὡς τοίνυν καὶ τὴν ἀνάρρησιν	τοῦ	στεφάνου παρανόμως ἐν τῷ ψηφίσματι
[30]	δεδωκότα ἐξουσίαν ποιεῖσθαι τὴν ἀνάρρησιν	τοῦ	στεφάνου τραγῳδοῖς ἐν τῷ θεάτρῳ,
[140]	ἢ ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἐκ	τοῦ	στρατηγίου. Μισθοφορῶν δ' ἐν τῷ
[220]	ἐστιν ἐπὶ τῶν καιρῶν καὶ	τοῦ	συμφέροντος ἀνδρὸς πολιτευομένου, τὸ δὲ
[120]	ποτε ἀπηλλάγην καὶ μετέστην ἐκ	τοῦ	συνεδρίου, κραυγὴ πολλὴ καὶ θόρυβος
[250]	ὗς ἀγρίους κυνηγετῶν, οὐδὲ τῆς	τοῦ	σώματος εὐεξίας ἐπιμελόμενος, ἀλλ' ἐπασκῶν
[240]	χεῖρα τὴν τοῦτο πράξασαν χωρὶς	τοῦ	σώματος θάπτομεν· (Δημοσθένην δέ, ὦ
[120]	τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων, καὶ	τοῦ	σώματος, καὶ τῶν τέκνων, καὶ
[210]	ἀτίμητος· σὺ δ' οὔτε περὶ	τοῦ	σώματος, οὔτε περὶ τῆς ἐπιτιμίας
[130]	διαγωνίζεται, ἀλλ' ἤδη περὶ τῆς	τοῦ	σώματος σωτηρίας; Καὶ τοὺς αὐτοὺς
[220]	Ἀναξίνου σύλληψιν τοῦ Ὠρείτου κατεσκεύασας,	τοῦ	τὰ ἀγοράσματα Ὀλυμπιάδι ἀγοράζοντος, (καὶ,
[0]	δεήσεις, αἷς κέχρηνταί τινες ὑπὲρ	τοῦ	τὰ μέτρια καὶ συνήθη μὴ
[100]	καὶ οὐκ εὐποροῦντες, ὑπέθεσαν αὐτῷ	τοῦ	ταλάντου τὰς δημοσίας προσόδους, καὶ
[150]	(Ἵνα δ' εἴπω καὶ περὶ	τοῦ	τετάρτου καιροῦ καὶ τῶν νυνὶ
[130]	ἡγεμονίας ἀγωνίζεται, ἀλλ' ἤδη περὶ	τοῦ	τῆς πατρίδος ἐδάφους· καὶ ταῦθ'
[200]	(Περὶ δὲ τῶν δακρύων καὶ	τοῦ	τόνου τῆς φωνῆς, ὅταν ὑμᾶς
[50]	λέγειν, ἢ τὰ περὶ τὴν	τοῦ	τραύματος γραφὴν αὐτῷ συμβεβηκότα, ὅτ'
[40]	δόγματος ὑμετέρου. (Ἐκ δὲ τούτου	τοῦ	τρόπου συνέβαινε τοὺς μὲν θεατὰς,
[80]	ὑμῖν ἐδόκει, περαιτέρω καιροῦ καὶ	τοῦ	ὑμετέρου συμφέροντος ἰσχυροὺς κατεσκεύασεν, ὑμεῖς
[120]	ἐναντίον ὑμῶν ἐξελέγχοντος, ἐπειδὴ ἐκ	τοῦ	φανεροῦ τὴν πόλιν ἅνθρωπος οὐκ
[160]	Ἀριστίων Πλαταϊκός, ὁ τοῦ Ἀριστοβούλου	τοῦ	φαρμακοπώλου υἱός, εἴ τις ἄρα
[200]	τοὺς δὲ δημοτικοὺς πρὸς τὸ	τοῦ	φεύγοντος. (Ὅταν δὴ ταῦτα λέγῃ,
[60]	σπείσασθαι τῷ κήρυκι τῷ παρὰ	τοῦ	Φιλίππου, καὶ τοῖς πρέσβεσιν, ἀκόλουθα
[80]	ἡγήσατο, εἰ τῶν συμπρεσβευόντων καὶ	τοῦ	Φιλίππου κατήγορος ἀναφανείη, τὸν μὲν
[60]	ταῦτα, ὦ Ἀθηναῖοι, ἧκον οἱ	τοῦ	Φιλίππου πρέσβεις· οἱ δὲ ὑμέτεροι
[80]	καὶ μεγάλα ἠδικημένοι ὑπὸ Μνησάρχου	τοῦ	Χαλκιδέως, τοῦ Καλλίου καὶ Ταυροσθένους
[180]	εὖ πεπονθότων, ἣ ἀπ' ἐκείνου	τοῦ	χρόνου μέχρι τῆσδε τῆς ἡμέρας
[50]	μετασχεῖν Ἑλληνικοῦ συνεδρίου, καὶ, προϊόντος	τοῦ	χρόνου, παρ' ἑκόντων τῶν Ἑλλήνων
[100]	τριήρεις, καὶ τὴν ἀλαζονείαν ἐκ	τοῦ	ψηφίσματος ἀνάγνωθι, καὶ τοῦ κλέμματος
[150]	τὸν κήρυκα, καὶ τὴν ἐκ	τοῦ	ψηφίσματος ἀνάρρησιν μέλλουσαν γίγνεσθαι, καὶ
[230]	τὴν ἀλαζονείαν καὶ τὸν κόμπον	τοῦ	ψηφίσματος, ἅψαι τῶν ἔργων, ἐπίδειξον
[210]	(Ἀπηνέχθη γὰρ ἡ κατὰ τοῦδε	τοῦ	ψηφίσματος γραφή, ἣν, οὐχ ὑπὲρ
[230]	ἥξεις ἐπὶ τὸ δεύτερον μέρος	τοῦ	ψηφίσματος, ἐν ᾧ τετόλμηκας γράφειν,
[230]	γὰρ λέξεις, ὅθεν τὴν ἀρχὴν	τοῦ	ψηφίσματος ἐποιήσω, ὅτι τὰς τάφους
[150]	ἐὰν αὐτὰ διεξίῃ τὰ ἐκ	τοῦ	ψηφίσματος προστάγματα, ἀλλ' οὐ τό
[220]	ὑπ' ἐμοῦ, τὴν Ἀναξίνου σύλληψιν	τοῦ	Ὠρείτου κατεσκεύασας, τοῦ τὰ ἀγοράσματα
[210]	ψευδόμενος. (Ἀπηνέχθη γὰρ ἡ κατὰ	τοῦδε	τοῦ ψηφίσματος γραφή, ἣν, οὐχ
[170]	δαπάνην αὐτοῦ· ἔσται δ' οὐδὲ	τοῦθ'	ἱκανόν· οὐδεὶς γὰρ πώποτε πλοῦτος
[30]	τῷ ψηφίσματι κελεύει γίγνεσθαι, καὶ	τοῦθ'	ὑμᾶς διδάξω. Ὁ γὰρ νόμος
[170]	τότε δ' ἀμείνους; Ἐγὼ δὲ	τοῦθ'	ὑμᾶς ἐπιχειρήσω διδάσκειν. Οἴεσθέ ποτε,
[50]	που τὸν μὲν κατηγοροῦντα ἐμὲ	τοῦθ'	ὑμῖν ἐπιδεικνύναι, ὡς εἰσὶν οἱ
[200]	νόμους ἀναιρήσειν, μηδ' ἐν ἀρετῇ	τοῦθ'	ὑμῶν μηδεὶς καταλογιζέσθω, ὃς ἂν,
[0]	ἀδικημάτων, ἀλλ' ἕκαστον ὑπερμέγεθες, καὶ	τοῦθ'	ὑμῶν τὸ δίκαιον μηδένα ἐᾶν
[190]	(Ἀλλ' οὐ νῦν, ἀλλὰ πᾶν	τοὐναντίον	γίγνεται. Οἱ γὰρ ἀγαθοὶ στρατηγοὶ
[50]	δημοσίοις ψηφίσμασι· τῷ δ' ἀπολογουμένῳ	τοὐναντίον	τούτου δεικτέον ἐστίν. Ὑμεῖς δ'
[250]	τὴν κοινὴν εἰρήνην· ἐὰν δὲ	τοὐναντίον	τούτου πράξητε, ἀπολύσετε τὸν δῆμον
[120]	πόλεως, ἧς ἐγὼ οὔτ' ἂν	τοὔνομα	εἴποιμι, μήθ' αἱ συμφοραὶ παραπλήσιοι
[250]	ἢ παρανοίας ἑαλωκώς, αὐτὸ μόνον	τοὔνομα	τῆς δημοκρατίας περιποιεῖται, τῶν δ'
[110]	εἰ ἐσωφρονεῖτε, οὐδ' ἂν ὠνομάζετε	τοὔνομα	τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων ἐν
[40]	θεατὰς, καὶ τοὺς χορηγοὺς, καὶ	τοὺς	ἀγωνιστὰς ἐνοχλεῖσθαι, τοὺς δὲ ἀνακηρυττομένους
[190]	παλαίχθων Δῆμος Ἀθηναίων, οἵ ποτε	τοὺς	ἀδίκοις Θεσμοῖς ἄρξαντας πόλιος πρῶτοι
[120]	τῶν Ἀθηναίων καὶ τοὺς πυλαγόρας	τοὺς	ἀεὶ πυλαγοροῦντας μὴ μετέχειν τοῖς
[170]	ῥήτορος καὶ τὸν λόγον πείθειν	τοὺς	ἀκούοντας, εἰ δὲ μή, τήν
[220]	ἐπὶ τοὺς τοιούτους λόγους, ἢ	τοὺς	ἀκούοντας ἐπιλήσμονας ὑπολαμβάνεις, ἢ σαυτὸν
[200]	ἢ τοὺς θεοὺς καινούς, ἢ	τοὺς	ἀκροατὰς μὴ τοὺς αὐτούς. (Περὶ
[220]	ὑπ' ἐκείνων οὐ κηλεῖσθαί φησι	τοὺς	ἀκροωμένους, ἀλλ' ἀπόλλυσθαι· διόπερ οὐδ'
[70]	οὐδέποτε' ὑμᾶς περὶ πολλοῦ ποιήσεται	τοὺς	ἀλλοτρίους, οὐδέ γε ὁ ἰδία
[10]	γένη, Εὐμολπίδας καὶ Κήρυκας, καὶ	τοὺς	ἄλλους ἅπαντας. (Πάλιν, τοὺς τριηράρχους
[60]	νοῦν. Ἐπράττετο γὰρ οὐ πρὸς	τοὺς	ἄλλους πρέσβεις τὰ πολλὰ, συκοφαντηθέντας
[60]	πρὸς Φιλοκράτην καὶ Δημοσθένην, εἰκότως,	τοὺς	ἅμα μὲν πρεσβεύοντας, ἅμα δὲ
[100]	ἠσέβουν, ἐξημάρτανον δὲ καὶ εἰς	τοὺς	Ἀμφικτύονας. Ἀγανακτήσαντες δ' ἐπὶ τοῖς
[110]	συνέδριον, καὶ εἰπεῖν τι πρὸς	τοὺς	Ἀμφικτύονας ὑπὲρ τῆς πόλεως, καὶ
[120]	τὴν γῆν τὴν ἱερὰν, καὶ	τοὺς	Ἁμφικτύονας ἐξήμαρτον. Ὅτι δὲ ἀληθῆ
[220]	παραλογίζῃ. Τὰ μὲν γὰρ περὶ	τοὺς	Ἀμφισσέας ἠσεβημένα σοι, καὶ τὰ
[120]	Καὶ, συνελθόντες, ἐψηφίσαντο ἐπιστρατεύειν ἐπὶ	τοὺς	Ἀμφισσέας, καὶ στρατηγὸν εἵλοντο Κόττυφον
[230]	λέγεις. Τὰς μὲν γὰρ περὶ	τοὺς	Ἀμφισσέας καὶ τοὺς Εὐβοέας δωροδοκίας
[120]	οὕτως ἤδη τὴν δευτέραν ἐπὶ	τοὺς	Ἀμφισσεῖς στρατείαν ἐποιήσαντο, πολλῷ χρόνῳ
[170]	μᾶλλον ἢ νῦν ἰσχύειν, καὶ	τοὺς	ἄνδρας νῦν μὲν χείρους εἶναι,
[100]	δύναμιν πολλὴν τῶν Ἀμφικτυόνων, ἐξηνδραποδίσαντο	τοὺς	ἀνθρώπους, καὶ τὸν λιμένα καὶ
[100]	τῷ θεῷ, τίνι χρὴ τιμωρίᾳ	τοὺς	ἀνθρώπους τούτους μετελθεῖν. (Καὶ αὐτοῖς
[30]	νόμους, καὶ τὰ ψηφίσματα καὶ	τοὺς	ἀντιδίκους παρεχόμενος. Πῶς οὖν ἄν
[140]	αὐτῷ τῶν στρατηγῶν ἀντείποι, καταδουλούμενος	τοὺς	ἄρχοντας, καὶ συνεθίζων μηδὲν αὑτῷ
[130]	τῆς τοῦ σώματος σωτηρίας; Καὶ	τοὺς	αὐτοὺς ὁρῶμεν τῆς τε δόξης
[200]	καινούς, ἢ τοὺς ἀκροατὰς μὴ	τοὺς	αὐτούς. (Περὶ δὲ τῶν δακρύων
[40]	δημοτῶν, ἄλλοι δέ τινες, ὑποκηρυξάμενοι,	τοὺς	αὑτῶν οἰκέτας ἀφίεσαν ἐλευθέρους, μάρτυρας
[150]	τὸ βῆμα, προδότας τῶν Ἑλλήνων	τοὺς	Βοιωτάρχας ἀπεκάλεσε, καὶ γράψειν ἔφη
[140]	ἐχόντων οὕτως αἰσθόμενος Δημοσθένης καὶ	τοὺς	Βοιωτάρχας ὑποπτεύσας μέλλειν εἰρήνην ἰδίᾳ
[140]	τὰ πράγματα, ὥσπερ εἴωθεν, ὡς	τοὺς	Βοιωτοὺς, ἔργῳ κακῶς πάσχοντας, τὴν
[230]	Δημοσθένει, τοὺς μὲν ἀγνοοῦντας ἐξαπατᾷς,	τοὺς	δ' εἰδότας καὶ αἰσθανομένους ὑβρίζεις.
[220]	ἦν σῴζεσθαι τὴν πόλιν, ἀποδοῖτο,	τοὺς	δ' εὖ φρονοῦντας κωλύοι διαβάλλων
[80]	τὸν μὲν Φιλοκράτην προδήλως ἀπολεῖσθαι,	τοὺς	δὲ ἄλλους συμπρέσβεις κινδυνεύσειν, αὐτὸς
[40]	χορηγοὺς, καὶ τοὺς ἀγωνιστὰς ἐνοχλεῖσθαι,	τοὺς	δὲ ἀνακηρυττομένους ἐν τῷ θεάτρῳ
[200]	πρὸς τὸ τοῦ κατηγόρου βῆμα,	τοὺς	δὲ δημοτικοὺς πρὸς τὸ τοῦ
[120]	καὶ τῶν πεπραγμένων αἰτίους μετέστησαν,	τοὺς	δὲ δι' εὐσέβειαν φεύγοντας κατήγαγον.
[220]	τὸν μὲν δῆμον θωπεῦσαι δύναιτο,	τοὺς	δὲ καιροὺς, ἐν οἷς ἦν
[30]	τοὺς μὲν ἀναιρεῖν τῶν νόμων,	τοὺς	δὲ καταλείπειν, ὅπως ἂν εἷς
[30]	ἐκτιθέναι κελεύει πρόσθεν τῶν Ἐπωνύμων,	τοὺς	δὲ πρυτάνεις ποιεῖν ἐκκλησίαν ἐπιγράψαντας
[170]	οὐ μή ποτε βελτίους ποιήσετε,	τοὺς	δὲ χρηστοὺς εἰς τὴν ἐσχάτην
[210]	πονηρίαν καὶ πορνοβοσκίαν ἰσχυρῶς δεδιέναι.	Τοὺς	δὴ κατεγνωκότας ἀλλήλων μηδαμῶς ὑμεῖς
[250]	αὐτῷ, δεόμενον ὑμῶν μηδενὶ τρόπῳ	τοὺς	Δημοσθένους λόγους περὶ πλείονος ποιήσασθαι
[240]	μή τις συνείποι; Ἐπερώτησον δὴ	τοὺς	δικαστάς, εἰ ἐγίγνωσκον Χαβρίαν καὶ
[0]	κατηγόρους, πολὺ δὲ ἔτι μᾶλλον	τοὺς	δικαστάς. ~Πολλοὶ γὰρ πάνυ τῶν
[170]	τὰς ἀφθόνους ταύτας δωρεὰς καὶ	τοὺς	εἰκῇ διδομένους στεφάνους, οὔθ' οἱ
[210]	ἐπὶ ταῖς ἐμαυτοῦ αἰσχύνομαι, οὔτε	τοὺς	εἰρημένους ἐν ὑμῖν λόγους ἐμαυτῷ
[150]	εἰ ἐπὶ μὲν τοὺς πορθμέας	τοὺς	εἰς Σαλαμῖνα πορθμεύοντας, νόμον ἔθεσθε,
[120]	τὸν Ἀθηναίων, καὶ τοὺς πυλαγόρους	τοὺς	εἰσαεὶ πυλαγοροῦντας, πορεύεσθαι εἰς Πύλας
[0]	ἐκ τοῦ βουλευτηρίου ῥήτορας, καὶ	τοὺς	ἐκ τοῦ δήμου, πόρρωθεν προκατελάμβανον
[230]	στεφανώσετε; Καὶ τοὺς μὲν κριτὰς	τοὺς	ἐκ τῶν Διονυσίων, ἐὰν μὴ
[90]	βλεπόντων, ἔλαθον ὑμῶν ὑφελόμενοι, καὶ	τοὺς	ἐκ τῶν πόλεων τούτων συνέδρους
[30]	λόγους, ὅτι ὁ μὲν νομοθέτης	τοὺς	ἐκ τῶν φυλῶν ἄρχειν κελεύει
[130]	ζεύξας, ὁ γῆν καὶ ὕδωρ	τοὺς	Ἕλληνας αἰτῶν, ὁ τολμῶν ἐν
[150]	πόλεως. Τριήρη προσλαβὼν ὑμῶν, καὶ	τοὺς	Ἕλληνας ἀργυρολογήσας. Καταγαγούσης δ' αὐτὸν
[120]	λέγειν Δημοσθένης ὡς ἐγὼ ἐπὶ	τοὺς	Ἕλληνας ἐπήγαγον. (Καὶ παρελθόντες τῇ
[60]	οἱ δὲ ὑμέτεροι ἀπεδήμουν, παρακαλοῦντες	τοὺς	Ἕλληνας ἐπὶ Φίλιππον. Ἐνταῦθα ἕτερον
[140]	τοὺς ξένους διαγωνίσασθαι; Ἀθύμους δὲ	τοὺς	Ἕλληνας λαβεῖν, τηλικαύτης πληγῆς προγεγενημένης;
[180]	ἐν τῷ θεάτρῳ ποιῆται πρὸς	τοὺς	Ἕλληνας. Μὴ οὖν ἡμῖν ὡς
[40]	ἀναγορεύειν ἐν τῷ θεάτρῳ πρὸς	τοὺς	Ἕλληνας, ὅτι στεφανοῖ αὐτὸν ὁ
[40]	αὑτῶν οἰκέτας ἀφίεσαν ἐλευθέρους, μάρτυρας	τοὺς	Ἕλληνας ποιούμενοι· (ὃ δ' ἦν
[250]	μέλλετε στεφανοῦν. Θεμιστοκλέα δὲ, καὶ	τοὺς	ἐν Μαραθῶνι τελευτήσαντας, καὶ τοὺς
[250]	τοὺς ἐν Μαραθῶνι τελευτήσαντας, καὶ	τοὺς	ἐν Πλαταιαῖς, καὶ αὐτοὺς τοὺς
[120]	ἱκετείας ποιήσεσθε, τούτους παρέντες ἀτιμωρήτους,	τοὺς	ἐναγεῖς καὶ ταῖς ἀραῖς ἐνόχους.
[100]	καὶ φιλοσοφίαν διατετριφότος, ἐπιστρατεύειν ἐπὶ	τοὺς	ἐναγεῖς κατὰ τὴν μαντείαν τοῦ
[30]	νομοθέτης τὸν ῥήτορα σεμνύνεσθαι πρὸς	τοὺς	ἔξωθεν, ἀλλ' ἀγαπᾶν ἐν αὐτῇ
[240]	μὴ μαρτυρεῖται, μὴ βεβαιοῦτε αὐτῷ	τοὺς	ἐπαίνους, καὶ τῆς δημοκρατίας ἐπιμελήθητε
[20]	ψηφίσματι ἑκάστης τῶν φυλῶν ἑλέσθαι	τοὺς	ἐπιμελησομένους τῶν ἔργων ἐπὶ τὰ
[10]	ἃς ὁ δῆμος χειροτονεῖ) καὶ	τοὺς	ἐπιστάτας (φησὶ) τῶν δημοσίων ἔργων
[160]	εἰς τὴν συμμαχίαν προσεδέξατο διὰ	τοὺς	ἐπιφερομένους ἑαυτῷ κινδύνους. Εἶπάς τινα
[230]	γὰρ περὶ τοὺς Ἀμφισσέας καὶ	τοὺς	Εὐβοέας δωροδοκίας παραλείπω· ὅταν δὲ
[120]	τούς τ' ἐναγεῖς κατήγαγον, καὶ	τοὺς	εὐσεβεῖς, κατελθόντας διὰ τῶν Ἀμφικτυόνων,
[50]	τῆς μὲν σωτηρίας τῇ πόλει	τοὺς	θεοὺς αἰτίους γεγενημένους, καὶ τοὺς
[120]	πόλιν τὴν ἡμετέραν τὰ πρὸς	τοὺς	θεοὺς ἀφοσιῶ· ὑμεῖς δ' ὑπὲρ
[10]	τὰς εὐχὰς ὑπὲρ ὑμῶν πρὸς	τοὺς	θεοὺς εὐχομένους, καὶ οὐ μόνον
[200]	οὐδέτερόν ἐστι Δημοσθένει ὑπάρχον, ἢ	τοὺς	θεοὺς καινούς, ἢ τοὺς ἀκροατὰς
[220]	τὴν γραφὴν ἀπήνεγκα, (καὶ, νὴ	τοὺς	θεοὺς Ὀλυμπίους, ὧν ἐγὼ πυνθάνομαι
[120]	τὰ θύματα, μέλλετε δ' αἰτεῖν	τοὺς	θεοὺς τἀγαθὰ καὶ κοινῇ καὶ
[180]	ἐπωνυμίαν Δημοσθένει; (Ἀλλ' ἔγωγε, μὰ	τοὺς	θεοὺς τοὺς Ὀλυμπίους, οὐδ' ἐν
[110]	ὑποπεπτωκότες τότε καὶ δεινῶς θεραπεύοντες	τοὺς	Θηβαίους, εἰσέφερον δόγμα κατὰ τῆς
[120]	τοὺς ἱερομνήμονας συγκαλέσῃ, ἀλλὰ καὶ	τοὺς	θύοντας καὶ τοὺς χρωμένους τῷ
[120]	εἰς τὸ βουλευτήριον καὶ μεταστησάμενος	τοὺς	ἰδιώτας, ἐκφέρεται προβούλευμα εἰς τὴν
[0]	εἶναι, ἀπειλοῦσιν εἰσαγγελεῖν καὶ καταδουλούμενοι	τοὺς	ἰδιώτας καὶ δυναστείας ἑαυτοῖς περιποιοῦντες,
[10]	πρῶτον ἐπὶ τῶν παραδόξων· οἷον,	τοὺς	ἱερέας καὶ τὰς ἱερείας ὑπευθύνους
[120]	πάλιν ὁ αὐτὸς κῆρυξ ἀναγορεύει,	τοὺς	ἱερομνήμονας καὶ τοὺς πυλαγόρους ἅπαντας
[120]	παντὸς τοῦ λόγου ψηφίξονται ἥκειν	τοὺς	ἱερομνήμονας, πρὸ τῆς ἐπιούσης πυλαίας,
[120]	μὴ μόνον τοὺς πυλαγόρους καὶ	τοὺς	ἱερομνήμονας συγκαλέσῃ, ἀλλὰ καὶ τοὺς
[180]	τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον πύκτην, ἀλλὰ	τοὺς	καθ' ἑαυτὸν ἀγωνιστάς· ὥσπερ ὑμᾶς
[240]	καὶ καλὰ σύνισμεν ἔργα, ἂν	τοὺς	καθ' ἑαυτῶν ἐπαίνους λέγωσιν, οὐ
[140]	τὴν συμμαχίαν γενήσεσθαι, οὐ διὰ	τοὺς	καιρούς, ἀλλὰ διὰ τὰς αὑτοῦ
[60]	ἐάν ἐμοῦ διὰ βραχέων ὑπομιμνῄσκοντος	τοὺς	καιροὺς, καὶ τὰ ψηφίσματα παρεχομένου
[60]	προφέρων τὴν Ἀλεξάνδρου, γράφει ψήφισμα,	τοὺς	καιροὺς τῆς πόλεως ὑφαιρούμενος, (ἐκκλησίαν
[90]	τὰ βέλτιστα λέγειν, ἀπέδοτο μὲν	τοὺς	καιροὺς τοὺς τῆς πόλεως, ἔγραψε
[110]	ἐτείχισαν καὶ συνῴκισαν, καὶ τέλη	τοὺς	καταπλέοντας ἐξέλεγον, καὶ τῶν ἀφικνουμένων
[0]	τὴν μεγίστην μὲν ἀπορίαν ἀφικνεῖσθαι	τοὺς	κατηγόρους, πολὺ δὲ ἔτι μᾶλλον
[30]	ὑπὸ τοῦ δήμου κεχειροτονημένους καὶ	τοὺς	κληρωτοὺς ἄρχοντας, καταλείπονται, οὓς αἱ
[250]	τελευτῆς ἤδη τοῦ λόγου συνηγόρους	τοὺς	κοινωνοὺς τῶν δωροδοκημάτων αὑτῷ παρακαλῇ,
[50]	ἤδη τὰ περὶ Μειδίαν, καὶ	τοὺς	κονδύλους, οὓς ἔλαβεν ἐν τῇ
[230]	τῶν Διονυσίων, ἐὰν μὴ δικαίως	τοὺς	κυκλίους χοροὺς κρίνωσι, ζημιοῦτε· αὐτοὶ
[240]	εἰ τὰ μὲν ξύλα, καὶ	τοὺς	λίθους, καὶ τὸν σίδηρον, τὰ
[50]	διὰ πολλοῦ χρόνου καθεζώμεθα ἐπὶ	τοὺς	λογισμούς. Ἐρχόμεθα δή που ἐνίοτε
[10]	ἐγγράφειν πρὸς τὸν γραμματέα καὶ	τοὺς	λογιστάς, καθάπερ καὶ τὰς ἄλλας
[20]	τοῦτον ἀποφέρειν κελεύει λόγον πρὸς	τοὺς	λογιστάς. Καὶ πῶς ὅ γε
[20]	ἐν Ἀρείῳ Πάγῳ ἐγγράφειν πρὸς	τοὺς	λογιστὰς ὁ νόμος κελεύει λόγον,
[170]	περὶ ταῦτα δόξας εἶναι, καὶ	τοὺς	λόγους ἐκφέρων τοῖς ἀντιδίκοις, ἀνεπήδησεν
[10]	κατὰ ψήφισμα. (Ἐγὼ δὲ πρὸς	τοὺς	λόγους τοὺς τούτων νόμον ὑμέτερον
[230]	συμμαχίας τὰς αἰτίας ἀνατιθῇς Δημοσθένει,	τοὺς	μὲν ἀγνοοῦντας ἐξαπατᾷς, τοὺς δ'
[110]	ἐν τῷ ἐμαυτοῦ βίῳ. Καὶ	τοὺς	μὲν ἄλλους λόγους ὑπερβήσομαι· ἐπῄει
[30]	διαχειροτονίαν διδόναι τῷ δήμῳ, καὶ	τοὺς	μὲν ἀναιρεῖν τῶν νόμων, τοὺς
[170]	τὰ τῆς πόλεως πράγματα ἐπανορθωθήσεται·	τοὺς	μὲν γὰρ πονηροὺς οὐ μή
[120]	προεῖπον τῷ θεῷ καταθεῖναι, καὶ	τοὺς	μὲν ἐναγεῖς καὶ τῶν πεπραγμένων
[40]	δὲ τούτου τοῦ τρόπου συνέβαινε	τοὺς	μὲν θεατὰς, καὶ τοὺς χορηγοὺς,
[230]	μισθοῦ πολιτευόμενον σύνιστε, στεφανώσετε; Καὶ	τοὺς	μὲν κριτὰς τοὺς ἐκ τῶν
[200]	τοῖς ἔξω περιεστηκόσι λοιδορήσεται, φάσκων	τοὺς	μὲν ὀλιγαρχικοὺς ὑπ' αὐτῆς τῆς
[80]	διέβητε εἰς Εὔβοιαν Πλουτάρχῳ βοηθήσοντες,	τοὺς	μὲν πρώτους χρόνους ἀλλ' οὖν
[150]	τὴν πόλιν τῆς ἀπροσδοκήτου σωτηρίας,	τοὺς	μὲν πρώτους χρόνους ὑπότρομος ἦν
[230]	ἀτοπώτατον, ἐν τοῖς αὐτοῖς δικαστηρίοις,	τοὺς	μὲν τὰς τῶν δώρων γραφὰς
[80]	διαφερόμενος. Καὶ, τὸ τελευταῖον, στεφανώσας	τοὺς	μετὰ Ἀριστοδήμου εἰς Θετταλίαν καὶ
[140]	τὰ στρατιωτικὰ χρήματα κλέπτων, καὶ	τοὺς	μυρίους ξένους ἐκμισθώσας Ἀμφισσεῦσι, πολλὰ
[150]	προτρεπτικώτατον πρὸς ἀρετήν, ὅτι Τούσδε	τοὺς	νεανίσκους, ὧν οἱ πατέρες ἐτελεύτησαν
[240]	οὐδ' ἡ μουσικὴ μόνον παιδεύει	τοὺς	νεωτέρους, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον τὰ
[30]	ἐνιαυτὸν διορθοῦν ἐν τῷ δήμῳ	τοὺς	νόμους, ἀκριβῶς ἐξετάσαντας καὶ σκεψαμένους
[190]	γράφοντες, οὐκ εἰ πάντας παραπηδήσειαν	τοὺς	νόμους, ἀλλ' εἰ μίαν μόνον
[10]	προσδέχεσθε κακοῦργον σοφιστήν, οἰόμενον ῥήμασι	τοὺς	νόμους ἀναιρήσειν, ἀλλ' ὅσῳ ἄν
[200]	προσδέχεσθε κακοῦργον ἄνθρωπον, οἰόμενον ῥήμασι	τοὺς	νόμους ἀναιρήσειν, μηδ' ἐν ἀρετῇ
[190]	σώμασιν ἀράμενοι. (Ὅτι τοὺς παρὰ	τοὺς	νόμους ἄρξαντας κατέλυσαν, διὰ τοῦτ'
[210]	ὑπεύθυνον, ἣν οὗτος παρὰ πάντας	τοὺς	νόμους γέγραφε στεφανῶσαι, μυριάκις κατατέτμηκε,
[190]	οὕτω νῦν μένοντας ἐξελαύνειν, παρὰ	τοὺς	νόμους γράφοντά τι. (Ἀλλ' οὐ
[180]	ὀλίγοις καὶ ἀξίοις καὶ κατὰ	τοὺς	νόμους διδῶτε, πολλοὺς ἀγωνιστὰς ἕξετε
[190]	τὴν πρώτην ὑμᾶς ψῆφον κατὰ	τοὺς	νόμους διενεγκεῖν, ἔπειτα ἀπαντᾷ0 ν
[0]	τῶν δικαστῶν ὅρκῳ, ψηφιοῦμαι κατὰ	τοὺς	νόμους· ἐκεῖνό γε εὖ εἰδώς,
[200]	εἴην ἀπορώτατος· ἀλλὰ πρῶτον μὲν	τοὺς	νόμους ἐπέδειξα ἀπαγορεύοντας μὴ στεφανοῦν
[30]	ἐξελέγχω τὸ παράνομον, μάρτυρας ἅμα	τοὺς	νόμους, καὶ τὰ ψηφίσματα καὶ
[190]	γραμματέα, καὶ ἐκέλευον πάλιν ἀναγιγνώσκειν	τοὺς	νόμους καὶ τὸ ψήφισμα, καὶ
[200]	Κάλει· ἐπὶ σαυτὸν καλεῖς, ἐπὶ	τοὺς	νόμους καλεῖς, ἐπὶ τὴν δημοκρατίαν
[200]	ὁ φεύγων τὴν γραφὴν, οὐ	τοὺς	νόμους μόνον παραβέβηκεν, ἀλλὰ καὶ
[30]	δὲ ἐν τῷ θεάτρῳ, οὐ	τοὺς	νόμους μόνον ὑπερβάς, ἀλλὰ καὶ
[30]	ἑκάστης πράξεως. Καί μοι λέγε	τοὺς	νόμους. ΝΟΜΟΙ ~Εἰ τοίνυν, ὦ
[10]	τῶν τοὺς ὑπευθύνους στεφανούντων παρὰ	τοὺς	νόμους, οἱ μὲν φύσει μέτριοί
[210]	κηρυγμάτων ἐν τῷ θεάτρῳ παρὰ	τοὺς	νόμους· (ὃν ἐχρῆν, εἰ καὶ
[230]	ἀρετῆς, τὰς δωρεὰς οὐ κατὰ	τοὺς	νόμους, οὐδ' ὀλίγοις καὶ τοῖς
[0]	τῶν ἐφεστηκότων ὀρθῶς διοικεῖσθαι, καὶ	τοὺς	νόμους, οὓς ἐνομοθέτησεν ὁ Σόλων
[190]	τὸν Στειριέα, γράψαντά τι παρὰ	τοὺς	νόμους στεφανοῦν, ἕνα τῶν συγκατελθόντων
[30]	τὰς τούτων τέχνας παρέξομαι συνηγόρους	τοὺς	νόμους τοὺς ὑμετέρους, ὅπερ διατελῶ
[200]	ἀθορύβῷ, τὸ σανίδιον λαβεῖν, καὶ	τοὺς	νόμους τῷ ψηφίσματι παραναγνῶναι· ἐὰν
[10]	κελεύει. Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω,	τοὺς	νόμους ὑμῖν αὐτοὺς ἀναγνώσεται. ΝΟΜΟΙ.
[30]	στεφανοῦν, ὑμεῖς δὲ ὀμωμόκατε κατὰ	τοὺς	νόμους ψηφιεῖσθαι· ὁ δὲ ῥήτωρ
[230]	τοὺς πολιτευομένους; Οὐ ταπεινώσαντες ἀποπέμψετε	τοὺς	νῦν ἐπηρμένους; Οὐ μεμνήσεσθ' ὅτι
[250]	ἐκ τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων περὶ	τοὺς	νῦν καιρούς. Δόξετε δέ, ἐὰν
[140]	χωρὶς δ' ἐν Ἀμφίσσῃ πρὸς	τοὺς	ξένους διαγωνίσασθαι; Ἀθύμους δὲ τοὺς
[220]	εἰς τὰ ἔνατα, διεξίοι πρὸς	τοὺς	οἰκείους, ἃ ἐπιτηδεύσας ὑγιὴς ἂν
[150]	γίγνεσθαι, καὶ λογίσασθε, πότερ' οἴεσθε	τοὺς	οἰκείους τῶν τελευτησάντων πλείω δάκρυα
[40]	καὶ δημοτῶν, καὶ περὶ τῶν	τοὺς	οἰκέτας ἀπελευθερούντων, καὶ περὶ τῶν
[180]	(Ἀλλ' ἔγωγε, μὰ τοὺς θεοὺς	τοὺς	Ὀλυμπίους, οὐδ' ἐν ταῖς αὐταῖς
[240]	τὸ ἀκρόαμα γίγνεται. Ὅπου γὰρ	τοὺς	ὄντως ἄνδρας ἀγαθούς, οἷς πολλὰ
[70]	ὑστέραν ἀπαίρειν πρεσβείαν τὴν ἐπὶ	τοὺς	ὅρκους, Δημοσθένην. Ὁ γὰρ μισαλέξανδρος
[70]	Δημοσθένης, ἐν ᾧ γέγραπται, ἀποδοῦναι	τοὺς	ὅρκους τοῖς πρέσβεσι τοῖς παρὰ
[150]	προελθὼν ὁ κῆρυξ καὶ παραστησάμενος	τοὺς	ὀρφανοὺς, ὧν οἱ πατέρες ἦσαν
[70]	τῷ δήμῳ, ὁπόταν βούληται, συνιδεῖν	τοὺς	πάλαι μὲν πονηρούς, ἐκ μεταβολῆς
[60]	δὲ αἰσχύνης κεκολακευκότα Φίλιππον, καὶ	τοὺς	παρ' ἐκείνου πρέσβεις οὐκ ἀναμείναντα,
[190]	Ἦρξαν, κίνδυνον σώμασιν ἀράμενοι. (Ὅτι	τοὺς	παρὰ τοὺς νόμους ἄρξαντας κατέλυσαν,
[0]	ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ τὴν βουλὴν	τοὺς	Πεντακοσίους, καὶ τὰς ἐκκλησίας ὑπὸ
[20]	ῥήτορες τρυφῶσι. Πάλιν, τὴν βουλὴν	τοὺς	πεντακοσίους ὑπεύθυνον πεποίηκεν ὁ νομοθέτης,
[160]	ξενικὸν ἐπέτυχον μάχῃ, καὶ διέφθειραν	τοὺς	περὶ Κόρραγον στρατιώτας, Ἠλεῖοι δ'
[170]	καὶ ὑμεῖς σύνιστε, λοιπὸν ὑπομνῆσαι	τοὺς	περὶ τούτων κειμένους νόμους. Ὁ
[200]	διαμνημονεύειν· (δεύτερον δ' ὑμῖν διεξῆλθον	τοὺς	περὶ τῶν κηρυγμάτων νόμους, ἐν
[100]	Ἄρξομαι δὲ ἀπὸ τῶν εἰς	τοὺς	πλημμελημάτων λέγειν. (Ἔστι γάρ, ὦ
[170]	νόμων ζημίας φοβούμενος μᾶλλον ἢ	τοὺς	πολεμίους, ἀμείνων ἀγωνιστὴς ὑπὲρ τῆς
[80]	παρατάξεως μάχῃ κρατήσαντες, ἀφεῖσαν ὑποσπόνδους	τοὺς	πολεμίους, ἐκινδύνευσεν ἂν ἡ πόλις
[170]	μὴ, παρὰ τὰ δεινὰ καὶ	τοὺς	πολέμους, ἐγκαταλίπῃ τὸν δῆμον· τὸν
[230]	Οὐχ ὑφ' ὑμῖν αὐτοῖς ἕξετε	τοὺς	πολιτευομένους; Οὐ ταπεινώσαντες ἀποπέμψετε τοὺς
[130]	πλήθη καὶ συμβουλεύων ταῖς πόλεσι	τοὺς	πονηροὺς τῶν δημαγωγῶν μὴ προσδέχεσθαι·
[150]	οὐκ αἰσχύνεσθε, εἰ ἐπὶ μὲν	τοὺς	πορθμέας τοὺς εἰς Σαλαμῖνα πορθμεύοντας,
[100]	γράψας, καὶ τὰ πέντε τάλαντα	τοὺς	πρέσβεις ἀξιῶν τοὺς Ὠρείτας, μὴ
[60]	πρῶτον μὲν, ὅπως μὴ περιμενεῖτε	τοὺς	πρέσβεις, οὓς ἦτε ἐκπεπομφότες, παρακαλοῦντας
[70]	αὐτοῖς τρία ζεύγη ὀρεικὰ, καὶ	τοὺς	πρέσβεις προὔπεμψεν εἰς Θήβας, καταγέλαστον
[60]	περὶ συμμαχίας βουλεύσασθαι, μὴ περιμείναντας	τοὺς	πρέσβεις τοὺς ὑμετέρους, ἀλλ' εὐθὺς
[30]	νόμων μαθήσεσθε. ΝΟΜΟΙ. (Ἀναμνήσθητε δὴ	τοὺς	προειρημένους λόγους, ὅτι ὁ μὲν
[240]	τὴν τοιαύτην αἰσχύνην ἐκφύγοι; (Ἐὰν	τοὺς	προκαταλαμβάνοντας τὰ κοινὰ καὶ φιλάνθρωπα
[230]	τὰς ἐκφορὰς τῶν τελευτησάντων εἴων	τοὺς	προσήκοντας παραγενέσθαι. Οὐχ ὑφ' ὑμῖν
[60]	τῆς πόλεως ὑφαιρούμενος, (ἐκκλησίαν ποιεῖσθαι	τοὺς	πρυτάνεις τῇ ὀγδόῃ ἱσταμένου τοῦ
[150]	χειροτονεῖν· ὑμεῖς δὲ, κατὰ μὲν	τοὺς	πρώτους χρόνους, οὐδ' ἐπὶ τὰ
[200]	ἐν τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσιν ὁρᾶτε	τοὺς	πύκτας περὶ τῆς στάσεως ἀλλήλοις
[120]	ἱερομνήμονα, (φησὶ) τῶν Ἀθηναίων καὶ	τοὺς	πυλαγόρας τοὺς ἀεὶ πυλαγοροῦντας μὴ
[120]	κῆρυξ ἀναγορεύει, τοὺς ἱερομνήμονας καὶ	τοὺς	πυλαγόρους ἅπαντας ἥκειν εἰς τὸν
[120]	ὀνομάζουσιν, ὅταν τις μὴ μόνον	τοὺς	πυλαγόρους καὶ τοὺς ἱερομνήμονας συγκαλέσῃ,
[120]	ἱερομνήμονα (φησὶ) τὸν Ἀθηναίων, καὶ	τοὺς	πυλαγόρους τοὺς εἰσαεὶ πυλαγοροῦντας, πορεύεσθαι
[230]	δὲ ταπεινὰ καὶ καταδεέστερα εἰς	τοὺς	ῥήτορας τοὺς φαύλους ἔτρεπον· Κτησιφῶν
[120]	ἐπανεληλυθότος Φιλίππου ἐκ τῆς ἐπὶ	τοὺς	Σκύθας στρατείας, τῶν μὲν θεῶν
[200]	δὴ ταῦτα λέγῃ, πρὸς μὲν	τοὺς	στασιαστικοὺς λόγους ἐκεῖνο αὐτῷ ὑποβάλλετε,
[180]	συνεχώρησεν αὐτῷ πρώτῳ γραφῆναι παρακαλοῦντι	τοὺς	στρατιώτας. (Ἐν τοίνυν τῷ Μητρώῳ
[130]	τῶν μελλόντων ἔσεσθαι, πρὶν καλλιερῆσαι,	τοὺς	στρατιώτας ἐξέπεμψας, πότερα στεφανοῦσθαι σε
[130]	ἀκαλλιερήτων ὄντων τῶν ἱερῶν ἐξέπεμψε	τοὺς	στρατιώτας ἐπὶ τὸν πρόδηλον κίνδυνον;
[150]	ἐν ταῖς Θήβαις, ἀλλὰ καὶ	τοὺς	στρατιώτας τοὺς ὑμετέρους πάλιν ἀνέστρεψαν
[240]	τὴν πανυστάτην ἔξοδον, προδόντα δὲ	τοὺς	στρατιώτας, τοῦτον ὑμεῖς τιμήσετε. Οὐκοῦν
[220]	κακῶν αἴτιος γεγονώς, ἐπερωτῴη δὲ	τοὺς	συκοφαντηθέντας ἐκ τῆς πολιτείας ἐπ'
[70]	σύνεδρος οὐκ ἐκάθητο· γράψας δὲ	τοὺς	συνεδρεύοντας ὀμνύναι, τὸν Κερσοβλέπτην οὐ
[100]	στρατιὰν καὶ τὴν πανσέληνον, καὶ	τοὺς	συνέδρους, λόγῳ ἠκούσατε· τὰς δὲ
[70]	Φιλίππου ἐν τῇδε τῇ ἡμέρᾳ	τοὺς	συνέδρους τῶν συμμάχων· παρὰ δὲ
[210]	καὶ πεῖραν λάβω, εἰ δύνασθε	τοὺς	σφόδρα πονηρούς, κἂν μή τις
[120]	τὰ χρήματα ἐξέτινον τῷ θεῷ,	τούς	τ' ἐναγεῖς κατήγαγον, καὶ τοὺς
[10]	καὶ χωρὶς ἑκάστους κατὰ σῶμα,	τοὺς	τὰ γέρα μόνον λαμβάνοντας, καὶ
[0]	(ἃ χρὴ διαμνημονεύοντας ὑμᾶς, μισεῖν	τοὺς	τὰ παράνομα γράφοντας, καὶ μηδὲν
[170]	ἤδη γὰρ ποτε εἶδον μισηθέντας	τοὺς	τὰ τῶν πλησίον αἰσχρὰ λίαν
[150]	τῶν ἀνιάτων καὶ ἀνηκέστων κακῶν	τοὺς	ταλαιπώρους Θηβαίους, οὓς, φεύγοντας διὰ
[90]	κλέπτων τὴν ἀκρόασιν, καὶ μιμούμενος	τοὺς	τἀληθῆ λέγοντας. Διὸ καὶ σφόδρα
[250]	ἐπιμελόμενος, ἀλλ' ἐπασκῶν τέχνας ἐπὶ	τοὺς	τὰς οὐσίας κεκτημένους διαγεγένηται· (ἀλλ'
[250]	τοὺς ἐν Πλαταιαῖς, καὶ αὐτοὺς	τοὺς	τάφους τῶν προγόνων οὐκ ἂν
[0]	δωροδοκοῦντες περὶ ἕκαστα τούτων, προσλαμβάνοντες	τούς	τε ἐκ τοῦ βουλευτηρίου ῥήτορας,
[220]	περιέστασαν τὴν ἐκκλησίαν· ἔφησθα γὰρ	τοὺς	τῆς πόλεως ἅλας περὶ πλείονος
[90]	λέγειν, ἀπέδοτο μὲν τοὺς καιροὺς	τοὺς	τῆς πόλεως, ἔγραψε δ' ἐν
[250]	ἀντιπαρατεταγμένους πρὸς τὴν τούτων ἀσέλγειαν	τοὺς	τῆς πόλεως εὐεργέτας· Σόλωνα μὲν,
[220]	φέρων, αἰτιώμενος δέ τινας ἐμποδίζειν	τοὺς	τῆς πόλεως καιρούς, ἀεὶ δὲ
[170]	τὴν δ' ἑτέραν ἔγημε, παριδὼν	τοὺς	τῆς πόλεως νόμους, Δημοσθένης ὁ
[220]	τιμωρίαν ὑποσχεῖν, ὅταν καταφεύγῃς ἐπὶ	τοὺς	τοιούτους λόγους, ἢ τοὺς ἀκούοντας
[180]	ἐστι μνησθῆναι. (Ἦσάν τινες, κατὰ	τοὺς	τότε καιρούς, οἳ, πολλοὺς πολὺν
[200]	τῇ ἀκροάσει, εἰσελαύνετε αὐτὸν εἰς	τοὺς	τοῦ παρανόμου λόγους, καὶ τὰς
[10]	(Ἐγὼ δὲ πρὸς τοὺς λόγους	τοὺς	τούτων νόμον ὑμέτερον παρέξομαι, ὃν
[220]	δὲ περὶ τὰς τριήρεις καὶ	τοὺς	τριηράρχους ἁρπάγματα, τίς ἂν ἀποκρύψαι
[10]	καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας. (Πάλιν,	τοὺς	τριηράρχους ὑπευθύνους εἶναι κελεύει ὁ
[60]	βουλεύσασθαι, μὴ περιμείναντας τοὺς πρέσβεις	τοὺς	ὑμετέρους, ἀλλ' εὐθὺς μετὰ τὰ
[30]	τέχνας παρέξομαι συνηγόρους τοὺς νόμους	τοὺς	ὑμετέρους, ὅπερ διατελῶ σπουδάζων παρὰ
[150]	Θήβαις, ἀλλὰ καὶ τοὺς στρατιώτας	τοὺς	ὑμετέρους πάλιν ἀνέστρεψαν ἐξεληλυθότας, ἵνα
[0]	τῇ πόλει τὴν δημοκρατίαν, κολάζετε	τοὺς	ὑπεναντίως τῷ νόμῷ, καὶ τῇ
[240]	ἢ ὑμᾶς αὐτοὺς ἀτιμωσετε, καὶ	τοὺς	ὑπὲρ ὑμῶν ἐν τῇ μάχῃ
[200]	νόμους ἐπέδειξα ἀπαγορεύοντας μὴ στεφανοῦν	τοὺς	ὑπευθύνους, ἔπειτα τὸν ῥήτορα ἐξήλεγξα,
[10]	μάλα καλῶς ἔχοντα, διαρρήδην ἀπαγορεύοντα	τοὺς	ὑπευθύνους μὴ στεφανοῦν. Καὶ ταῦτα
[10]	ἐξαπατηθέντες. Τούτων γάρ τινες, τῶν	τοὺς	ὑπευθύνους στεφανούντων παρὰ τοὺς νόμους,
[30]	δοκιμασθέντας. ~Ἐπειδὰν δ' ἀφέλῃ τις	τοὺς	ὑπὸ τοῦ δήμου κεχειροτονημένους καὶ
[230]	καὶ καταδεέστερα εἰς τοὺς ῥήτορας	τοὺς	φαύλους ἔτρεπον· Κτησιφῶν δ' ὑμᾶς
[50]	τοὺς θεοὺς αἰτίους γεγενημένους, καὶ	τοὺς	φιλανθρώπως καὶ μετρίως τοῖς τῆς
[190]	διαπολιτευόμενοι, ἀλλὰ καὶ οἱ φίλοι	τοὺς	φίλους, εἴ τι ἐξαμαρτάνοιεν εἰς
[250]	τῶν νόμων· (Ἀριστείδην δὲ, τὸν	τοὺς	φόρους τάξαντα τοῖς Ἕλλησιν, οὗ
[80]	νυνὶ πάντας δεξιούμενος καὶ προσγελῶν,	τοὺς	Φωκικοὺς ξένους διαβιβάσας, ἦλθον ἐφ'
[40]	συνέβαινε τοὺς μὲν θεατὰς, καὶ	τοὺς	χορηγοὺς, καὶ τοὺς ἀγωνιστὰς ἐνοχλεῖσθαι,
[60]	πρέσβεσι προκαταλαμβάνων τὴν ἐκκλησίαν, καὶ	τοὺς	χρόνους ὑμῶν ὑποτεμνόμενος, καὶ τὸ
[120]	ἀλλὰ καὶ τοὺς θύοντας καὶ	τοὺς	χρωμένους τῷ θεῷ. Ἐνταῦθ' ἤδη
[170]	λαμβάνει δωρεὰν παρὰ τῶν τυράννων	τοὺς	ὠνομασμένους Κήπους, (καὶ γαμεῖ γυναῖκα
[100]	πέντε τάλαντα τοὺς πρέσβεις ἀξιῶν	τοὺς	Ὠρείτας, μὴ ὑμῖν, ἀλλὰ Καλλίᾳ
[100]	ἑτέρους αἱρεῖσθαι εἰς Ὠρεόν, πρὸς	τοὺς	Ὠρείτας πρέσβεις, οἵτινες δεήσονται καί
[190]	Φυλῆς τὸν δῆμον καταγαγοῦσιν. ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ.	Τούσδ'	ἀρετῆς ἕνεκα στεφάνοις ἐγέραιρε παλαίχθων
[150]	καὶ προτρεπτικώτατον πρὸς ἀρετήν, ὅτι	Τούσδε	τοὺς νεανίσκους, ὧν οἱ πατέρες
[140]	μὴ τῶν Ἑλλήνων ἐναντίον ἀναρρηθήσεται,	τοῦτ'	ἀγανακτεῖ. Οὕτως, ὡς ἔοικε, πονηρὰ
[0]	τοῖς κειμένοις. Μηδεὶς οὖν ὑμῶν	τοῦτ'	ἀγνοείτω, ἀλλὰ σαφῶς ἕκαστος ἐπιστάσθω,
[190]	τοὺς νόμους ἄρξαντας κατέλυσαν, διὰ	τοῦτ'	αὐτούς φησιν ὁ ποιητὴς τιμηθῆναι.
[50]	τὰ συμφέροντα τῷ δήμῳ· κἂν	τοῦτ'	ἐπιδείξω, δικαίως δή που τὴν
[70]	Θρᾴκης τόπον ἔκδοτον ποιῆσαι, καὶ	τοῦτ'	ἔπραξαν ἕκτῃ φθίνοντος τοῦ Ἐλαφηβολιῶνος,
[210]	ἀμφοτέρων αὐτῶν ἀπαγγεῖλαι, πρὸς ὑμᾶς	τοῦτ'	ἐρῶ. Περιέρχονται γὰρ τὴν ἀγορὰν
[90]	τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ (Οὔπω τοίνυν	τοῦτ'	ἐστὶ δεινόν, εἰ οἱ καιροὶ
[100]	τὸ ψήφισμα τῶν Ὠρειτῶν. ΨΗΦΙΣΜΑ.	Τοῦτ'	ἐστὶ τὸ ψήφισμα, ὦ Ἀθηναῖοι,
[200]	συγχωρεῖτε, μηδ' ἀγνοεῖθ' ὅτι πάλαισμα	τοῦτ'	ἔστι δικαστηρίου. Οὐ γὰρ εἰσαῦθίς
[180]	ἀναθήματα δοῦναι χιλίας δραχμάς, καὶ	τοῦτ'	ἔστιν ἔλαττον ἢ δέκα δραχμαὶ
[180]	ἡ τῶν καταγαγόντων δωρεά. Εἰ	τοῦτ'	ἔχει καλῶς, ἐκεῖνο αἰσχρῶς· εἰ
[110]	ἐγώ, ὦ ἄνδρες Ἀμφικτύονες, ἐξειργασμένον	τουτὶ	τὸ πεδίον ὑπὸ τῶν Ἀμφισσέων,
[200]	παρανόμων παράκειται κανὼν τοῦ δικαίου,	τουτὶ	τὸ σανίδιον, καὶ τὸ ψήφισμα,
[90]	εἰς τὴν πανσέληνον. Καὶ γὰρ	τοῦτο	ἅνθρωπος ἴδιον καὶ οὐ κοινὸν
[130]	δὲ κἀγὼ τὰ ἔπη· διὰ	τοῦτο	γὰρ οἶμαι παῖδας ὄντας ἡμᾶς
[240]	ἀπολογίαν. Οὐ γὰρ δή που	τοῦτό	γε σκήψῃ, ὡς οὐ δυνατὸς
[210]	γὰρ δὴ, μὰ τὸν Ἡρακλέα,	τοῦτό	γε ὑμῶν οὐδεὶς φοβήσεται, μὴ
[40]	ἀποδέδεικταί σοι τόπος, ὅπου δεῖ	τοῦτο	γένεσθαι. Ἀπείρηταί σοι ἔξω τῆς
[190]	εἰς τὴν πόλιν. Ἐκεῖθεν δὲ	τοῦτο	γνώσεσθε. (Ἀρχῖνος γὰρ, ὁ ἐκ
[30]	διαχειρίζειν, τούτους αἱρετοὺς ἄρχοντας εἶναι·	τοῦτο	δὲ γίγνεται, ὅταν, ὥσπερ νῦν,
[40]	κατηγορίας, ἐφ' ᾧ μάλιστα σπουδάζω·	τοῦτο	δέ ἐστιν ἡ πρόφασις, δι'
[140]	ἀλλ' ἀγαπᾷν μόνον εἰ γίγνεται·	τοῦτο	δὲ προλαβὼν, ἔκδοτον μὲν τὴν
[200]	ἐνταυθοῖ, Κτησιφῶν διεξέλθῃ πρὸς ὑμὰς	τοῦτο	δὴ τὸ συντεταγμένον αὐτῷ προοίμιον,
[20]	χρὴ γράφειν. Κελεύει γὰρ αὐτὸ	τοῦτο	ἐγγράφειν ὅτι, Οὔτ' ἔλαβον οὐδὲν
[230]	(Ἡλίκον δ' ἐστὶ τὸ ἀλαζόνευμα	τοῦτο,	ἐγὼ πειράσομαι μεγάλῳ σημείῳ διδάξαι.
[220]	καὶ τὴν τῶν ἀντιδίκων διὰ	τοῦτο	ἐζηλωκότος φύσιν, ὅτι σύνοιδεν ἑαυτῷ
[180]	ὁ χρυσοῦς καταπεφρόνηται· καὶ οὐδὲ	τοῦτο	εἰκῇ πρᾶξαι κελεύει, ἀλλ' ἀκριβῶς
[40]	γενέσθαι. (Ὅθεν δὲ τὸ ψεῦδος	τοῦτο	ἐπιφέρουσιν, ἐγὼ διδάξω ὑμᾶς, προειπὼν
[30]	πᾶσαν τὴν κατηγορίαν. Εἰ γὰρ	τοῦτό	ἐστιν ἀληθές, καὶ τοιοῦτον ἔθος
[20]	ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. (Ναί· ἀλλ' ἀντιδιαπλέκει πρὸς	τοῦτο	εὐθὺς, λέγων ὡς οὔτ' ἔλαχε
[120]	γράψαντος ἀπειρίαν· (τὸ δ' αὐτὸ	τοῦτο	καὶ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ διεπράξατο
[230]	χρεία συμμάχων. Τὸ δὲ αὐτὸ	τοῦτο	καὶ τὴν Θηβαίων συμμαχίαν ἐξηργάσατο.
[50]	τὴν φύσιν, ὅστις οὐκ ἀπέρχεται	τοῦτο	ὁμολογήσας ἀληθὲς εἶναι, ὅ τι
[130]	ποιησόμενοι, μέλλουσιν ὡς Ἀλέξανδρον ἀναπέμπεσθαι,	τοῦτο	πεισόμενοι, καὶ αὐτοὶ καὶ ἡ
[240]	αὑτὸν διαχρήσηται, τὴν χεῖρα τὴν	τοῦτο	πράξασαν χωρὶς τοῦ σώματος θάπτομεν·
[90]	ὃ μέλλω λέγειν. Εἰς γὰρ	τοῦτο	προήχθη Καλλίας μὲν ὕβρεως καὶ
[40]	τὸν δῆμον γίγνωνται. Καὶ διὰ	τοῦτο	προσέθηκεν ὁ νομοθέτης, μὴ κηρύττεσθαι
[150]	Δημοσθένους ἐπιγράφειν ὄνομα, ἀλλὰ Ναυσικλεῖ	τοῦτο	προσετάττετε· νυνὶ δ' ἤδη καὶ
[0]	παρρησίας. Διόπερ καὶ ὁ νομοθέτης	τοῦτο	πρῶτον ἔταξεν ἐν τῷ τῶν
[110]	Διόγνητον πυρέττειν· τὸ δ' αὐτὸ	τοῦτο	συνεπεπτώκει καὶ τῷ Μειδίᾳ· οἱ
[20]	τὸ πάτριον καὶ ἔννομον κήρυγμα	τοῦτο·	Τίς βούλεται κατηγορεῖν; Ἔασον ἀμφισβητῆσαί
[60]	πέμπειν περὶ εἰρήνης κάὶ συμμαχὶας.	Τοῦτο	τὸ ψήφισμα ἐγράφη παρανόμων. Ἧκον
[120]	οὖν, ὦ Ἀθηναῖοι, κατεμείναμεν διὰ	τοῦτο	τὸ ψήφισμα, οἱ δ' ἄλλοι
[140]	ἀλλ' ὡς ᾤετο, κήρυγμά τι	τοῦτο	τοῖς Βοιωτάρχαις προκηρύττων, ἀναφέρειν αὑτῷ
[80]	ὀνόματα ᾖδεμεν πρότερον, καὶ εἰς	τοῦτο	φέρων περιέστησε τὰ πράγματα, ὥστ'
[130]	πρώην ἀπετόλμησε λέγειν, ὅτι παρὰ	τοῦτο	Φίλιππος οὐκ ἦλθεν ἡμῶν ἐπὶ
[170]	τῆς πόλεως ἐχούσης τὸ χωρίον	τοῦτο,	φυγὰς ἀπ' εἰσαγγελίας ἐκ τῆς
[210]	πόλις ἐπένθησε καὶ ἐκείρατο, ἐπὶ	τούτοις	ἐμὲ στεφανοῦσθαι. Ἀλλ' οἶμαι, ταῦτα
[120]	τὰ ἱερά. (Τοιαῦτα καὶ πρὸς	τούτοις	ἕτερα πολλὰ διεξελθόντος ἐμοῦ, ἐπειδή
[90]	ἱππέας χιλίους· (ὑπάρξειν δὲ πρὸς	τούτοις	καὶ τὰς πολιτικὰς δυνάμεις, ἐκ
[50]	μοι δοκῶ καὶ τἆλλα τὰ	τούτοις	ὅμοια ὑπερβήσεσθαι, οὐ προδιδοὺς ὑμᾶς,
[100]	κατὰ τὴν μαντείαν, καὶ, ἐπὶ	τούτοις,	ὅρκον ὤμοσαν ἰσχυρόν, μήτε αὐτοὶ
[220]	φίλον καὶ ξένον ποιούμενος. Καὶ	τοῦτον	ἀπέκτεινας, καὶ, περὶ τούτων ἐν
[20]	πρός τι τῶν κοινῶν· καὶ	τοῦτον	ἀποφέρειν κελεύει λόγον πρὸς τοὺς
[230]	παρ' ὑμῖν εὔθυναι βίου, εἰ	τοῦτον	ἀφήσετε. Ἐκεῖνο δ' οὐ λυπηρόν,
[50]	πρὸς Φίλιππον ὑπὲρ Ἀμφιπόλεως ἐπολεμοῦμεν·	τοῦτον	δ' ἀφορίζεται τῇ γενομένῃ εἰρήνῃ
[150]	καὶ τὴν πόλιν ἄρδην ἀνατετροφότα,	τοῦτον	ἐάσετε πάλιν ἀπευθύνειν τὰ κοινά;
[0]	τὰς ὑμετέρας χειροτονίας ὀρθῶς ἀναγορεύῃ,	τοῦτον	οἱ τὴν πολιτείαν οὐκέτι κοινήν,
[220]	τῶν ἀκουόντων. Καίτοι τὸν λόγον	τοῦτον	ὅλως μὲν ἔγωγε οὐδενὶ πρέπειν
[160]	τὸ πάντων δεινότατον, ὑμεῖς μὲν	τοῦτον	οὐ προὔδοτε, οὐδ' εἰάσατε κριθῆναι
[20]	ἀρχῆς τῆς ἐλαχίστης ὑπεύθυνος ᾖ,	τοῦτον	οὐκ ἐᾷ, πρὶν ἂν λόγου
[140]	ἐκ τῆς χώρας τῆς Βοιωτῶν,	τοῦτον	πάλιν τὸν αὐτὸν πόλεμον ἐπήγαγε
[50]	τοῦ λόγου τάξει ταύτῃ, ἣν	τοῦτον	πυνθάνομαι μέλλειν· λέξω δὲ πρῶτον
[250]	καιρούς. Δόξετε δέ, ἐὰν μὲν	τοῦτον	στεφανώσητε, ὁμογνώμονες εἶναι τοῖς παραβαίνουσι
[240]	τὴν τάξιν ἔλιπε. Καὶ πότερον	τοῦτον	τιμήσετε, ἢ ὑμᾶς αὐτοὺς ἀτιμωσετε,
[30]	ψηφίσηται ὁ δῆμος· κατὰ δὴ	τοῦτον	τὸν νόμον φήσουσι γεγραφέναι τὸν
[110]	δυνάμει. ~Καὶ οὐκ ἀπέχρησεν αὐτοῖς	τοῦτον	τὸν ὅρκον ὀμόσαι, ἀλλὰ καὶ
[200]	ἃ δὴ συμβήσεται ὑμῖν, ἐὰν	τοῦτον	τὸν τρόπον τὴν ἀκρόασιν ποιῆσθε,
[90]	δ' ἀργύριον καὶ τοῖς περὶ	τοῦτον.	Τρία δ' ἦν, ἃ ἅμα
[240]	ἔξοδον, προδόντα δὲ τοὺς στρατιώτας,	τοῦτον	ὑμεῖς τιμήσετε. Οὐκοῦν ὑβρίζονται μὲν
[150]	ταλαιπώρους Θηβαίους, οὓς, φεύγοντας διὰ	τοῦτον,	ὑποδέδεχθε τῇ πόλει, ὧν ἱερὰ
[120]	τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ (Τοῦ δόγματος	τούτου	ἀποδοθέντος ὑφ' ἡμῶν ἐν τῇ
[160]	ὑποτρέχει, καὶ πλησιάζει ἐκείνῳ. Διὰ	τούτου	γράμματα πέμψας Δημοσθένης ὡς Ἀλέξανδρον,
[50]	ψηφίσμασι· τῷ δ' ἀπολογουμένῳ τοὐναντίον	τούτου	δεικτέον ἐστίν. Ὑμεῖς δ' ἡμῖν
[90]	συνεδρίαι καὶ συντάξεις· ἀλλὰ πολὺ	τούτου	δεινότερον φανήσεται, ὃ μέλλω λέγειν.
[20]	ὑπὸ τοῦ δήμου. Καὶ περὶ	τούτου	Δημοσθένης μὲν καὶ Κτησιφῶν πολὺν
[40]	ἀληθῆ λέγω, μέγα σημεῖον ὑμῖν	τούτου	ἐξ αὐτῶν τῶν νόμων ἐπιδείξω.
[180]	ἄξιον ἡγοῦμαι μεμνῆσθαι τοῦ θηρίου	τούτου	κἀκείνων τῶν ἀνδρῶν. Ἐπιδειξάτω τοίνυν
[140]	ἔχειν. (Δεύτερον δὲ καὶ πολὺ	τούτου	μεῖζον ἀδίκημα ἠδίκησεν, ὅτι τὸ
[130]	ἄρδην εἰσὶν ἀνηρπασμέναι ἐκ τῆς	τούτου	πολιτείας. (Ἀλλ' οἶμαι, οὔτε Φρυνώνδας,
[250]	κοινὴν εἰρήνην· ἐὰν δὲ τοὐναντίον	τούτου	πράξητε, ἀπολύσετε τὸν δῆμον τῶν
[40]	ἄνευ δόγματος ὑμετέρου. (Ἐκ δὲ	τούτου	τοῦ τρόπου συνέβαινε τοὺς μὲν
[30]	αἱροῦνται τὰ δημόσια χρήματα διαχειρίζειν,	τούτους	αἱρετοὺς ἄρχοντας εἶναι· τοῦτο δὲ
[20]	ἄλλοι ἡγεμονίας δικαστηρίων λαμβάνουσι, καὶ	τούτους	ἄρχειν δοκιμασθέντας. ~Ἐπειδὰν δ' ἀφέλῃ
[110]	καὶ Ἐπάρατον λιμένα τετειχισμένον. Ἴστε	τούτους	αὐτοί, καὶ οὐδὲν ἑτέρων δεῖσθε
[10]	πάντες ἡγεμονίᾳ χρῶνται δικαστηρίου) (τί	τούτους	κελεύει ποιεῖν; Οὐ διακονεῖν, ἀλλ'
[100]	τίνι χρὴ τιμωρίᾳ τοὺς ἀνθρώπους	τούτους	μετελθεῖν. (Καὶ αὐτοῖς ἀναιρεῖ ἡ
[120]	τόλμαν κτησάμενοι, τὰς ἱκετείας ποιήσεσθε,	τούτους	παρέντες ἀτιμωρήτους, τοὺς ἐναγεῖς καὶ
[210]	εἶναι βουλοίμην, οὔτε τὰ αὐτὰ	τούτῳ	δημηγορήσας δεξαίμην ἂν ζῆν. (Τὴν
[150]	ἐν τῷ πόρῳ πλοῖον ἀνατρέψῃ,	τούτῳ	μὴ ἐξεῖναι πάλιν πορθμεῖ γενέσθαι,
[240]	τὸ μὲν βασιλικὸν χρυσίον παρὰ	τούτῳ,	οἱ δὲ κίνδυνοι παρ' ὑμῖν.
[170]	λογισμὸς ἔστω ἐπὶ πᾶσι δικαίοις.	(Τούτῳ	πατὴρ μὲν ἦν Δημοσθένης ὁ
[170]	με μὴ βούλεσθαι λέγειν, ἃ	τούτῳ	πέπρακται· ἤδη γὰρ ποτε εἶδον
[30]	δ' εἶναι νόμον φήσουσιν ἐναντίον	τούτῳ,	τὸν δεδωκότα ἐξουσίαν ποιεῖσθαι τὴν
[70]	δόγματος ἀκούσαντες μαθήσεσθε. ΔΟΓΜΑ ΣΥΜΜΑΧΩΝ.	(Τούτῳ	τῷ δόγματι συνειπεῖν ὁμολογῶ, καὶ
[180]	τῶν μεγίστων κακῶν αἰτίῳ. ΨΗΦΙΣΜΑ	Τούτῳ	τῷ ψηφίσματι ἐξαλείφεται ἡ τῶν
[210]	τὸν Ἀλέξανδρον, καὶ τὰς ἀπὸ	τούτων	αἰτίας ἀνοίσειν ἐπ' ἐμέ. Οὕτω
[150]	οὐ τοῖς τιμωρουμένοις, ἀλλὰ τοῖς	τούτων	αἰτίοις, ἐπισκήπτοντας μηδενὶ τρόπῳ τὸν
[130]	τῶν μυστῶν τελευτή; Οὐ περὶ	τούτων	Ἀμεινιάδης μὲν προύλεγεν εὐλαβεῖσθαι, καὶ
[190]	δ' οὐκ εἰσ´ δικασταὶ, περὶ	τούτων	ἀναγκάζονται τὴν ψῆφον φέρειν· λέγει
[10]	ἀντιτάττειν τὸν νόμον πρὸς τὴν	τούτων	ἀναίδειαν, καὶ ὑποβάλλειν αὐτοῖς, ὅτι
[50]	καὶ συνθύων, καὶ συσπένδων, καὶ	τούτων	ἀξιωθεὶς διὰ τὸ πατρικὸς αὐτῷ
[50]	Ἑλλήνων ἀπολαβεῖν τὴν ἡγεμονίαν· καὶ	τούτων	ἀπεστερήθητε διὰ Δημοσθένην καὶ Φιλοκράτην
[10]	καὶ ἱππάρχους, καὶ τὰς μετὰ	τούτων	ἀρχάς, τὰ δ' ἄλλα πάντα
[250]	ἐγὼ λέγω, ἀντιπαρατεταγμένους πρὸς τὴν	τούτων	ἀσέλγειαν τοὺς τῆς πόλεως εὐεργέτας·
[230]	ταῦτ' ἐξεργασθῆναι καλῶς, τὸ γεγενῆσθαι	τούτων	ἄτιον, μείζω κατηγορίαν ἔχει· οὐ
[10]	τις ὑμῖν ἐρεῖ, λήσετε ἐξαπατηθέντες.	Τούτων	γάρ τινες, τῶν τοὺς ὑπευθύνους
[40]	ὁ ἀπαγορεύων· ὁπότε δὲ μηδὲν	τούτων	γεγένηται, φανερῶς δή που ἐξελέγχονται
[0]	τὸ δέκατον μέρος τῆς πόλεως.	(Τούτων	δ' ἐχόντων οὕτως, καὶ τῶν
[230]	καιρὸν, καὶ τὴν δόξαν τὴν	τούτων,	δι' ἣν ἐγένετο ἡ συμμαχία,
[50]	Δημοσθένην καὶ Φιλοκράτην καὶ τὰς	τούτων	δωροδοκίας, ἃς ἐδωροδόκησαν, συστάντες ἐπὶ
[90]	πράττειν ἑτέρας δι' ἀπορρήτων, καὶ	τούτων	εἶναί τινας μάρτυρας τῶν ἡμετέρων
[60]	αὐτοκράτορας ἀποστέλλειν πέμπειν ὑπὲρ εἰρήνης.	Τούτων	εἷς ἦν Δημοσθένης. Κἀκεῖθεν ἐπανήκων
[110]	ἢ δυνάστου ἢ πόλεως δημοκρατουμένης,	τούτων	ἑκάστους ἀνιάτοις συμφοραῖς περιβάλλειν. (Σκέψασθε
[80]	ἡμῶν, εἰρήνης οὔσης, Ὠρωπὸν ἀφείλετο,	τούτων	ἑκόντες ἐπιλαθόμενοι, ἐπειδὴ διέβησαν εἰς
[110]	τὸν Λέσβιον, καὶ τρίτον μετὰ	τούτων	ἐμέ. Συνέβη δὲ ἡμῖν ἀρτίως
[220]	Καὶ τοῦτον ἀπέκτεινας, καὶ, περὶ	τούτων	ἐν ἅπασιν Ἀθηναίοις ἐξελεγχθεὶς ὑπ'
[110]	προστροπὴν καὶ ἀρὰν ἰσχυρὰν ὑπὲρ	τούτων	ἐποιήσαντο· γέγραπται γὰρ οὕτως ἐν
[90]	Χαγκιδεῦσι, ῥῆμα μόνον ἀντικαταλλαξάμενος ἀντὶ	τούτων,	εὐφημίας ἕνεκα προσγράψας καὶ Χαλκιδέας
[160]	τῇ αἰτίᾳ. Εἰ γάρ τι	τούτων	ἐφρόνει Δημοσθένης, καὶ πολεμικῶς εἶχεν,
[170]	δ' ὀλιγαρχικὸν, πάντα δεῖ τἀναντία	τούτων	ἔχειν. Τί γὰρ δεῖ πάλιν
[140]	γεγονὼς ἀείμνηστον παιδείαν αὐτοὺς ἐπαίδευσε)	(τούτων	ἐχόντων οὕτως αἰσθόμενος Δημοσθένης καὶ
[160]	φαῦλον· ὑμεῖς δ' ἀντιθέντες ἑκάτερα	τούτων,	θεωρήσατ' αὐτόν, μὴ ὁποτέρου τοῦ
[140]	μέρος Θηβαίοις, δωροδοκῶν ἐφ' ἑκάστοις	τούτων,	καὶ τὴν ἡγεμονίαν, τὴν μὲν
[210]	ἢ εἴ τινας δημηγορίας εἴρηκα,	(τούτων	κατηγορεῖν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἡσυχίαν
[170]	σύνιστε, λοιπὸν ὑπομνῆσαι τοὺς περὶ	τούτων	κειμένους νόμους. Ὁ γὰρ Σόλων,
[20]	οὐδετέρας δέ πω τῶν ἀρχῶν	τούτων	λόγον ὑμῖν οὐδ' εὐθύνας δεδωκώς,
[40]	Ἀθηναῖοι, ἀληθὴς ἦν ὁ παρὰ	τούτων	λόγος, καὶ ἦσαν δύο κείμενοι
[210]	γέγραφε στεφανῶσαι, μυριάκις κατατέτμηκε, καὶ	τούτων	μισθοὺς εἴληφε, τραύματος ἐκ προνοίας
[10]	δὲ πρὸς τοὺς λόγους τοὺς	τούτων	νόμον ὑμέτερον παρέξομαι, ὃν ὑμεῖς
[170]	Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω, μεγάλα	τούτων	οἶμαι σημεῖα δείξειν ὑμῖν. (Εἰ
[220]	ἐξ ὀνομάτων συγκείμενος ἄνθρωπος, καὶ	τούτων	πικρῶν καὶ περιέργων, ἔπειτα ἐπὶ
[0]	διοικοῦντες, καὶ δωροδοκοῦντες περὶ ἕκαστα	τούτων,	προσλαμβάνοντες τούς τε ἐκ τοῦ
[150]	αὐτίκα μάλα, βλέπων εἰς τὰ	τούτων	πρόσωπα λέγειν, ὡς δεῖ σε
[90]	καὶ τοὺς ἐκ τῶν πόλεων	τούτων	συνέδρους παρ' ὑμῶν μὲν ἀνέστησαν,
[90]	ὧν τὰ σώματα οὐχ ἑώρακε,	τούτων	τὰ ὀνόματα λέγει, κλέπτων τὴν
[20]	σαφὴς, καὶ ταχὺ λύων τὰς	τούτων	τέχνας. Μικρὰ δὲ ὑμῖν ὑπὲρ
[30]	Κτησιφῶντα. (Ἐγὼ δὲ πρὸς τὰς	τούτων	τέχνας παρέξομαι συνηγόρους τοὺς νόμους
[90]	τοσούτους· δεδόσθαι δὲ ἁπὸ πάντων	τούτων	τὴν ἡγεμονίαν ὑμῖν· πραχθήσεσθαι δὲ
[180]	λόγῳ, εἴ που γέγραπταί τινα	τούτων	τῶν ἀνδρῶν στεφανῶσαι. Ἀχάριστος ἄρ'
[130]	δ' οἱ ταλαίπωροι, προσαψάμενοι μόνον	τούτων	τῶν πραγμάτων ἐξ ἀρχῆς περὶ
[90]	ὥστε μὴ τελεῖν συντάξεις. (Καὶ	τούτων	τῶν προαιρέσεων οὐδεμιᾶς ἀπέτυχε Καλλίας·
[50]	με καλεῖν, καὶ ἐπερωτᾶν ὁποίου	τούτων	τῶν τεττάρων αὐτοῦ καιρῶν κατηγορῶ,
[90]	πόλεις ἁπάσας τετταράκοντα· (ἐκ δὲ	τούτων	τῶν χρημάτων ὑπάρξειν καὶ ναυτικὴν
[20]	ἄρχοντες, καὶ δικαστηρίων ἡγεμονίας ἐλάμβανε,	τούτων	ὑμῖν αὐτὸν Δημοσθένην καὶ Κτησιφῶντα
[170]	πάλιν διεξιέναι; Σκέψασθε δή, τί	τούτων	ὑπάρχει Δημοσθένει· ὁ δὲ λογισμὸς
[80]	Δημοσθένην καὶ Φιλοκράτην, σχεδὸν ὑπὲρ	τούτων,	ὑπὲρ ὧν καὶ ὑμεῖς ὑπωπτεύσατε)
[230]	(Καὶ εἰ μέν τις τῶν	τραγικῶν	ποιητῶν, τῶν μετὰ ταῦτα ἐπεισαγόντων,
[230]	μετὰ ταῦτα ἐπεισαγόντων, ποιήσειεν ἐν	τραγῳδίᾳ	τὸν Θερσίτην ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων
[150]	πλείω δάκρυα ἀφήσειν ἐπὶ ταῖς	τραγῳδίαις	καὶ τοῖς ἡρωικοῖς πάθεσι τοῖς
[170]	τὸν οὐ προσήκοντα εἰσκαλεῖς τοῖς	τραγῳδοῖς	εἰς τὴν ὀρχήστραν, εἰς τὸ
[30]	ποιεῖσθαι τὴν ἀνάρρησιν τοῦ στεφάνου	τραγῳδοῖς	ἐν τῷ θεάτρῳ, ἐὰν ψηφίσηται
[40]	φυλετῶν ἀπείπῃ μὴ κηρύττεσθαι τοῖς	τραγῳδοῖς,	ἵνα μηδεὶς ἐρανίζων στεφάνους καὶ
[40]	Γιγνομένων γὰρ τῶν ἐν ἄστει	τραγῳδῶν,	ἀνεκήρυττόν τινες, οὐ πείσαντες τὸν
[150]	ἡμέρᾳ μελλόντων, ὥσπερ νυνὶ, τῶν	τραγῳδῶν	γίγνεσθαι, ὅτ' εὐνομεῖτο μᾶλλον ἡ
[30]	μετενεγκών, οὐδὲ ἐκκλησιαζόντων Ἀθηναίων, ἀλλὰ	τραγῳδῶν	γιγνομένων, οὐδ' ἐναντίον τοῦ δήμου,
[200]	οὐδ' ἐκκλησιαζόντων Ἀθηναίων, ἀλλὰ μελλόντων	τραγῳδῶν	εἰσιέναι. Ταῦτα δ' εἰπὼν μικρὰ
[220]	περὶ πλείονος ποιεῖσθαι τῆς ξενικῆς	τραπέζης.	(Ἐπιστολὰς δὲ σιγῶ ψευδεῖς, καὶ
[220]	κατήγου, καὶ ἀπὸ τῆς αὐτῆς	τραπέζης	ἔφαγες καὶ ἔπιες καὶ ἔσπεισας,
[90]	ἐγκαταλιπὼν δὲ κἀκείνους, καὶ πλείους	τραπόμενος	τροπὰς τοῦ Εὐρίπου παρ' ὃν
[50]	ἢ τὰ περὶ τὴν τοῦ	τραύματος	γραφὴν αὐτῷ συμβεβηκότα, ὅτ' ἐγράψατο
[210]	κατατέτμηκε, καὶ τούτων μισθοὺς εἴληφε,	τραύματος	ἐκ προνοίας γραφὰς γραφόμενος, καὶ
[160]	ὥσπερ καὶ φησί, πρὸς Ἀλέξανδρον,	τρεῖς	αὐτῷ καιροὶ κάλλιστοι παραγεγόνασιν, ὧν
[0]	γὰρ ἴστε, ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι	τρεῖς	εἰσὶ πολιτεῖαι παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις,
[180]	τιμὰς μεγάλας, ὡς τότ' ἐδόκει,	τρεῖς	λιθίνους Ἑρμᾶς στῆσαι ἐν τῇ
[150]	τῇ πανοπλία, ἀφίησιν ἀγαθῇ τύχῃ	τρέπεσθαι	ἐπὶ τὰ ἑαυτῶν, καὶ καλεῖ
[250]	καὶ ταῦτα ἀναπεισθήσεσθαι, ὥσπερ Πειθὼ	τρέφοντας,	ἀλλ' οὐ συκοφάντην ἄνθρωπον, ἐν
[90]	ἀργύριον καὶ τοῖς περὶ τοῦτον.	Τρία	δ' ἦν, ἃ ἅμα ἐξεωνεῖτο·
[70]	ἀπῄεσαν εἰς Θήβας, ἐμισθώσατο αὐτοῖς	τρία	ζεύγη ὀρεικὰ, καὶ τοὺς πρέσβεις
[190]	καὶ σώφρονι; Ἐγὼ λέξω. Εἰς	τρία	μέρη διαιρεῖται ἡ ἡμέρα, ὅταν
[80]	Ἀλλά, ὦ Ἀθηναῖοι, περὶ ταῦτα	τρία	τὰ μέγιστα ἠδίκησθε, καὶ μάλιστα
[140]	περὶ γε ταύτας τὰς πράξεις	τρία	τὰ πάντων μέγιστα Δημοσθένης εἰς
[100]	εἰπεῖν ἐστί μοι, ὅτι, λαβὼν	τρία	τάλαντα μισθὸν, τὴν γνώμην ταύτην
[20]	τῶν περὶ τὰς ἀρχὰς εἴδη	τρία·	ὧν ἓν μὲν, καὶ πᾶσι
[80]	καὶ πεζῇ δυνάμει, καὶ, πρὶν	τριάκονθ'	ἡμέρας διελθεῖν, ὑποσπόνδους Θηβαίους ἀφήκατε,
[10]	τῶν τῆς πόλεως πλέον ἢ	τριάκονθ'	ἡμέρας, καὶ ὅσοι λαμβάνουσιν ἡγεμονίας
[230]	(Ἔνιοι δὲ καὶ αὐτοὶ τῶν	Τριάκοντα	ἐγένοντο, οἳ πλείους ἢ χιλίους
[20]	διαχειρίζουσι τῶν τῆς πόλεως ὑπὲρ	τριάκοντα	ἡμέρας, καὶ οἱ τῶν δημοσίων
[50]	χορηγὸς ὤν, καὶ ὡς ἀπέδοτο	τριάκοντα	μνῶν ἅμα τήν τε εἰς
[180]	ἐπολιορκήθησαν, ὅτε Λακεδαιμόνιοι καὶ οἱ	Τριάκοντα	προσέβαλλον τοῖς καταλαβοῦσι Φυλὴν, οὐχ
[230]	αἰτούντων Ἀθηναίων, αὐτὸς ἑκὼν κατέπεμψε	τριακόσια	τάλαντα τῷ δήμῳ, ἃ σωφρονῶν
[220]	ἄν, ὅτε, νομοθετήσας περὶ τῶν	τριακοσίων	νεῶν, καὶ σαυτὸν πείσας Ἀθηναίους
[10]	φιλοτιμίαν. Οὐ τοίνυν μόνοι οἱ	τριήραρχοι,	ἀλλὰ καὶ τὰ μέγιστα τῶν
[170]	ἡμέρων δίαιταν, τίς ἐστιν; Ἐκ	τριηράρχου	λογογράφος ἀνεφάνη, τὰ πατρῷα καταγελάστως
[220]	περὶ τὰς τριήρεις καὶ τοὺς	τριηράρχους	ἁρπάγματα, τίς ἂν ἀποκρύψαι χρόνος
[10]	τοὺς ἄλλους ἅπαντας. (Πάλιν, τοὺς	τριηράρχους	ὑπευθύνους εἶναι κελεύει ὁ νόμος,
[220]	ἑξήκοντα καὶ πέντε νεῶν ταχυναυτουσῶν	τριηράρχους	ὑφῃρημένος, πλεῖον τῆς πόλεως ἀφανίζων
[50]	Ἑλλήσποντον, (ὅτε, εἷς ὢν τῶν	τριηράρχων	Δημοσθένης, καὶ περιάγων τὸν στρατηγὸν
[100]	ἀφελὼν τὸν κόμπον, καὶ τὰς	τριήρεις,	καὶ τὴν ἀλαζονείαν ἐκ τοῦ
[100]	Ἀθηναίων. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Οὐκοῦν τὰς μὲν	τριήρεις,	καὶ τὴν πεζὴν στρατιὰν καὶ
[220]	ἀμνημονεῖν· (τὰ δὲ περὶ τὰς	τριήρεις	καὶ τοὺς τριηράρχους ἁρπάγματα, τίς
[30]	φυλαῖς, ἢ τάφρους ἐξεργάζεσθαι, ἢ	τριήρεις	ναυπηγεῖσθαι. Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω
[150]	καὶ τὴν ἐκ τῆς πόλεως.	Τριήρη	προσλαβὼν ὑμῶν, καὶ τοὺς Ἕλληνας
[70]	μὲν τὸν χρόνον τὸν τῆς	τριμήνου	ταῖς τῶν Ἑλλήνων πρεσβείαις ἱκανὸν
[70]	τῷ βουλομένῳ τῶν Ἑλλήνων ἐν	τρισὶ	μησὶν εἰς τὴν αὐτὴν στήλην
[20]	φυλῶν, σκιροφοριῶνος δευτέρᾳ ἱσταμένου καὶ	τρίτῃ,	καὶ ἐπέταξεν ἐν τῷ ψηφίσματι
[20]	οἱ τῶν δημοσίων ἔργων ἐπιστάται·	τρίτον	δ' ἐν τῷ νόμῳ γέγραπται,
[140]	ἐξουσίας ἐπιλαβομένη, δημοσίας ἀπεργάζεται συμφοράς.	(Τρίτον	δὲ, καὶ τῶν προειρημένων μέγιστόν
[50]	οὗτος ῥήτωρ ἔγραψε τὸν πόλεμον·	τρίτον	δὲ, ὃν ἐπολεμοῦμεν χρόνον, μέχρι
[60]	ἀλλὰ καὶ συμμαχίαν ἐψηφισμένους ποιεῖσθαι·	τρίτον	δὲ, ὅπως Κερσοβλέπτης ὁ Θρᾴκης
[200]	τὸν περὶ τῶν κηρυγμάτων δεύτερον,	τρίτον	δὲ, τὸ μέγιστον λέγω, ὡς
[90]	τοῦ μὴ συνεδρεύειν Ἀθήνησι Χαλκιδέας·	τρίτον	δὲ ὥστε μὴ τελεῖν συντάξεις.
[140]	ἀπωτέρω οἱ κίνδυνοι, τὸ δὲ	τρίτον	μέρος Θηβαίοις, δωροδοκῶν ἐφ' ἑκάστοις
[110]	καὶ Θρασυκλέα τὸν Λέσβιον, καὶ	τρίτον	μετὰ τούτων ἐμέ. Συνέβη δὲ
[170]	κακῶς ἐπιχειρῇ ποιεῖν τὴν πόλιν·	~τρίτον,	σώφρονα καὶ μέτριον χρὴ πεφυκέναι
[190]	λυθῇ τὸ παράνομον, ἤδη τὸ	τρίτον	ὕδωρ ἐγχεῖται τῇ τιμήσει καὶ
[100]	(Ἐνταῦθ' ἤδη τέτακται καὶ ὁ	τρίτος	τῶν καιρῶν, μᾶλλον δ' ὁ
[50]	δεύτερον περὶ τοῦ δευτέρου, καὶ	τρίτου	περὶ τοῦ ἐφεξῆς, καὶ τέταρτον
[30]	οὓς αἱ φυλαὶ καὶ αἱ	τριττύες	καὶ οἱ δῆμοι ἐξ ἑαυτῶν
[180]	μόχθον ἔχειν. (Ἐπὶ δὲ τῷ	τρίτῳ	ἐπιγέγραπται Ἑρμῇ· Ἔκποτε τῆσδε πόληος
[150]	εἰς τὸ δεσμωτήριον ἐπιλαβόμενος τῶν	τριχῶν,	ἀπομιμούμενος τὴν Κλεοφῶντος πολιτείαν, ὃς,
[150]	ἱκετεύω ὑμᾶς, ὦ Αθηναῖοι, μὴ	τρόπαιον	ἵστατε ἀφ' ὑμῶν αὐτῶν ἐν
[90]	δὲ κἀκείνους, καὶ πλείους τραπόμενος	τροπὰς	τοῦ Εὐρίπου παρ' ὃν ὤκει,
[0]	μὲν τυραννίδες καὶ ὀλιγαρχίαι τοῖς	τρόποις	τῶν ἐφεστηκότων, αἱ δὲ πόλεις
[70]	καλὸς κἀγαθός. Οὐ γὰρ τὸν	τρόπον,	ἀλλὰ τὸν τόπον μετήλλαξεν. (Πόθεν
[200]	ἀξιώσατε τὸν Δημοσθένην τὸν αὐτὸν	τρόπον	ἀπολογεῖσθαι, ὅνπερ κἀγὼ ὧδέ πως
[70]	τὸ δυστύχημα ὀνειδίζω, ἀλλὰ τὸν	τρόπον	ἐξετάξω. Ὁ γὰρ μισότεκνος, καὶ
[190]	ἐκεῖνος ἀπήγγελλεν, οὐ τὸν αὐτὸν	τρόπον	ἐποιοῦντο ὥσπερ νῦν γίγνεται, ἀλλ'
[90]	Εὐβοϊκὸν συνέδριον συνήγαγον· ὃν δὲ	τρόπον,	καὶ δι' οἵων κακουργημάτων, ταῦτ'
[110]	τοῖς Ἀμφισσεῦσιν Ἀθήνησι κατὰ πάντα	τρόπον.	Ὅθεν ἔτι μᾶλλον ἢ πρότερον
[240]	ποιεῖσθαι) εἰς βίον ἀξιόχρεων, καὶ	τρόπον	σώφρονα· ὅτῳ δὲ ταῦτα μὴ
[200]	συμβήσεται ὑμῖν, ἐὰν τοῦτον τὸν	τρόπον	τὴν ἀκρόασιν ποιῆσθε, ταῦθ' ὑμῖν
[0]	ἐπιψηφίζουσιν, οὐκ ἐκ τοῦ δικαιοτάτου	τρόπου	λαχόντες προεδρεύειν, ἀλλ' ἐκ παρασκευῆς
[170]	ἱκανόν· οὐδεὶς γὰρ πώποτε πλοῦτος	τρόπου	πονηροῦ περιεγένετο· καὶ, τὸ κεφάλαιον,
[40]	ὑμετέρου. (Ἐκ δὲ τούτου τοῦ	τρόπου	συνέβαινε τοὺς μὲν θεατὰς, καὶ
[160]	φοβηθῆναι, καὶ χρήσασθαι τῷ σαυτοῦ	τρόπῳ;	Καίτοι ῥητορικὴν δειλίαν δημόσιος καιρὸς
[150]	τοῖς τούτων αἰτίοις, ἐπισκήπτοντας μηδενὶ	τρόπῳ	τὸν τῆς Ἑλλάδος ἀλειτήριον στεφανοῦν,
[250]	προσῆκον αὐτῷ, δεόμενον ὑμῶν μηδενὶ	τρόπῳ	τοὺς Δημοσθένους λόγους περὶ πλείονος
[20]	κολάζουσιν· οἱ δὲ ὑμέτεροι ῥήτορες	τρυφῶσι.	Πάλιν, τὴν βουλὴν τοὺς πεντακοσίους
[180]	ἅμ' Ἀτρείδῃσι Μενεσθεὺς Ἡγεῖτο ζάθεον	Τρωικὸν	ἂμπεδίον, Ὃν ποθ' Ὅμηρος ἔφη
[0]	ὑπευθύνων, παρ' οὓς τὸ ψήφισμα	τυγχάνει	γεγραφὼς Κτησιφῶν, διὰ βραχέων εἰπεῖν
[0]	τῆς πολιτείας, εἴ τι κἀγὼ	τυγχάνω	γιγνώσκων, αἱ τῶν παρανόμων γραφαί·
[80]	ἔργῳ κατασκευάζων, ἐξαίρετον δ' αὑτῷ	τυραννίδα	περιποιούμενος, καί ταύτης ἐλπίζων συναγωνιστὴν
[0]	δημοκρατία. Διοικοῦνται δ' αἱ μὲν	τυραννίδες	καὶ ὀλιγαρχίαι τοῖς τρόποις τῶν
[0]	εἰσὶ πολιτεῖαι παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις,	τυραννὶς,	καὶ ὀλιγαρχία, καὶ δημοκρατία. Διοικοῦνται
[100]	δὲ ἐξ Ἐρετρίας παρὰ Κλειτάρχου	τυράννου,	τάλαντον δὲ ἐξ Ὠρεοῦ. Διὸ
[170]	κᾀκεῖ λαμβάνει δωρεὰν παρὰ τῶν	τυράννων	τοὺς ὠνομασμένους Κήπους, (καὶ γαμεῖ
[130]	οὖν σὺ ζημίας ἄξιος εἶ	τυχεῖν,	ὦ τῆς Ἑλλάδος ἀλειτήριε; Εἰ
[150]	τῇδε τῇ πανοπλία, ἀφίησιν ἀγαθῇ	τύχῃ	τρέπεσθαι ἐπὶ τὰ ἑαυτῶν, καὶ
[110]	δὴ τὸν δαίμονα καὶ τὴν	τύχην,	ὅσῳ περιεγένετο τῆς τῶν Ἀμφισσέων
[150]	καὶ τὸν δαίμονα καὶ τὴν	τύχην	τὴν συμπαρακολουθοῦσαν τῷ ἀνθρώπῳ φυλάξασθαι·
[230]	ψηφιεῖσθε δ' ὑπὸ μὲν τῆς	τύχης	ἐγκαταλελεῖφθαι, ὑπὸ Δημοσθένους δὲ εὖ
[40]	αὐτοὺς ὁ δῆμος (εἰ οὕτω	τύχοι)	ὁ τῶν Ῥοδίων, ἢ Χίων,
[250]	ἰδιωτικὰς οἰκίας, οὐ παρὰ τῶν	τυχόντων	ἀνθρώπων, ἀλλὰ παρὰ τῶν πρωτευόντων
[80]	πεπονθότες, πάλιν διελύσασθε πρὸς αὐτούς.	Τυχὼν	δὲ συγγνώμης παρ' ὑμῶν Καλλίας
[220]	τὸν κίνδυνον εἶναι μὴ σοὶ	τῷ	ἀδικήσαντι, ἀλλὰ τοῖς ἐπεξιοῦσι. Σὺ
[230]	πράττων τὰ ἄριστα τῷ δήμῳ	τῷ	Ἀθηναίων, ἀφελὼν τὴν ἀλαζονείαν καὶ
[100]	πράττοντα τὰ ἄριστα τῷ δήμῳ	τῷ	Ἀθηναίων. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Οὐκοῦν τὰς μὲν
[150]	καὶ τὴν τύχην τὴν συμπαρακολουθοῦσαν	τῷ	ἀνθρώπῳ φυλάξασθαι· (οὔτε πόλις γὰρ,
[110]	καὶ μήποτε (φησν) ὁσίως θύσειαν	τῷ	Ἀπόλλωνι, μηδὲ τῇ Ἀρτέμιδι, μηδὲ
[120]	θύσαιεν οἱ μὴ τιμωροῦντες (φησὶ)	τῷ	Ἀπόλλωνι, μήτε τῇ Ἀρτέμιδι, μήτε
[100]	ἐκπορθήσαντας, καὶ αὐτοὺς ἀνδραποδισαμένους, ἀναθεῖναι	τῷ	Ἀπόλλωνι τῷ Πυθίῳ καὶ τῇ
[10]	καὶ ἕτερόν τινα λόγον ὑπεναντίον	τῷ	ἀρτίως εἰρημένῳ, ὡς ἄρα, ὅσα
[60]	τοῦ ἐλαφηβολιῶνος μηνός, ὅτε ἦν	τῷ	Ἀσκληπιῷ ἡ θυσία, καὶ ὅτε
[180]	ἀνδρῶν. Ἐπιδειξάτω τοίνυν Δημοσθένης ἐν	τῷ	αὐτοῦ λόγῳ, εἴ που γέγραπταί
[220]	αὐτὸν θανάτῳ ζημιῶσαι· καὶ παρὰ	τῷ	αὐτῷ ἐν Ὠρεῷ κατήγου, καὶ
[120]	χρόνου γίγνεσθαι. (Καὶ πάλιν ἐν	τῷ	αὐτῷ ψηφίσματι πολὺ καὶ σαφέστερον
[140]	αὑτῷ ἀντιλέγειν, διαδικασίαν ἔφη γράψειν	τῷ	βήματι πρὸς τὸ στρατήγιον· πλείω
[240]	ἀνδραγαθίας, καὶ εὐνοίας, ἄνθρωπος ἀσχημονῶν	τῷ	βίῳ καὶ βδελυρός; Ὁ δέ
[30]	τινα στεφανοῖ ἡ βουλή, ἐν	τῷ	βουλευτηρίῳ ἀνακηρύττεσθαι, ἐὰν δὲ ὁ
[180]	ἕξετε τῆς ἀρετῆς, ἐὰν δὲ	τῷ	βουλομένῳ καὶ τοῖς διαπραξαμένοις χαρίζησθε,
[70]	Δημοσθένους δωροδόκημα, (καὶ προσέγραψαν ἐξεῖναι	τῷ	βουλομένῳ τῶν Ἑλλήνων ἐν τρισὶ
[100]	ἐν Ὠρεῷ. (Ὁ δὲ ἀπεκρίνατο	τῷ	Γνωσιδήμῳ, ὅτι ἐλάχιστα χαλκοῦ οὐδὲν
[100]	δ' εἰπὼν δίδωσιν ἀναγνῶναι ψήφισμα	τῷ	γραμματεῖ, μακρότερον μὲν τῆς Ἰλιάδος,
[90]	δεύτερον δ' ἧκον οἱ μισθοὶ	τῷ	γράψοντι τὴν συμμαχίαν ὑπὲρ τοῦ
[50]	γράφειν ἐν τοῖς δημοσίοις ψηφίσμασι·	τῷ	δ' ἀπολογουμένῳ τοὐναντίον τούτου δεικτέον
[140]	τῷ μὲν ὀνόματι πολεμοῦντος ὑμῖν,	τῷ	δ' ἔργῳ πολὺ μᾶλλον μισοῦντος
[180]	δυσμενέων εὗρον ἀμηχανίην. Ἐπὶ δὲ	τῷ	δευτέρῳ· Ἡγεμόνεσσι δὲ μισθὸν Ἀθηναῖοι
[160]	δεῖ ὑπάρξαι ἐν τῇ φύσει	τῷ	δημοτικῷ ἀνδρὶ καὶ σώφρονι, καὶ
[160]	ὑμᾶς ὁμολογῆσαι τάδε δεῖν ὑπάρξαι	τῷ	δημοτικῷ, πρῶτον μὲν, ἐλεύθερον εἶναι
[230]	αὐτὸς ἑκὼν κατέπεμψε τριακόσια τάλαντα	τῷ	δήμῳ, ἃ σωφρονῶν οὐκ ἐδέξατο·
[40]	λέγων καὶ πράττων τὰ ἄριστα	τῷ	δήμῳ. ~Ἁπλοῦς δὴ παντάπασιν ὁ
[20]	ἑκάστην πρυτανείαν ἀπελογίζετο τὰς προσόδους	τῷ	δήμῳ, διὰ δὲ τὴν πρὸς
[30]	ὁ μὲν νομοθέτης κελεύει ἐν	τῷ	δήμῳ ἐν Πυκνὶ τῇ ἐκκλησίᾳ
[170]	τοῦ πάππου πολέμιος ἂν εἴη	τῷ	δήμῳ (θάνατον γὰρ αὐτοῦ τῶν
[230]	διαβάσεως εἰς τὴν Ἀσίαν, κατέπεμψε	τῷ	δήμῳ καὶ μάλα ὑβριστικὴν καὶ
[250]	ἐξαρνοῦνται πράττειν, ἀλλ' ὁμολογοῦσιν ἐν	τῷ	δήμῳ, καὶ τὰς ἐπιστολὰς ἀλλήλοις
[30]	ἐπιστάτην τῶν προέδρων διαχειροτονίαν διδόναι	τῷ	δήμῳ, καὶ τοὺς μὲν ἀναιρεῖν
[230]	τὴν ἀδοξίαν ἀπὸ Δημοσθένους περιθεῖναι	τῷ	δήμῳ. (Καὶ φατὲ μὲν εὐτυχεῖς
[50]	νῦν διατελεῖ πράττων τὰ συμφέροντα	τῷ	δήμῳ· κἂν τοῦτ' ἐπιδείξω, δικαίως
[70]	ἐν τῇ πολιτείᾳ, ἀλλ' ἀπέδωκε	τῷ	δήμῳ, ὁπόταν βούληται, συνιδεῖν τοὺς
[50]	αὐτὸν οὐ τὰ βέλτιστά φημι	τῷ	δήμῳ πεπολιτεῦσθαι· κἂν μὴ θέλω
[230]	καὶ λαμπρὰ τῶν πραγμάτων ἀνετίθεσαν	τῷ	δήμῷ, τὰ δὲ ταπεινὰ καὶ
[60]	οὐκ ἀναμείναντα, αἴτιον δὲ γεγονότα	τῷ	δήμῳ τοῦ μὴ μετὰ κοινοῦ
[30]	καθ' ἕκαστον ἐνιαυτὸν διορθοῦν ἐν	τῷ	δήμῳ τοὺς νόμους, ἀκριβῶς ἐξετάσαντας
[230]	λέγων καὶ πράττων τὰ ἄριστα	τῷ	δήμῳ τῷ Ἀθηναίων, ἀφελὼν τὴν
[100]	λέγοντα καὶ πράττοντα τὰ ἄριστα	τῷ	δήμῳ τῷ Ἀθηναίων. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Οὐκοῦν
[80]	τῶν φίλων καὶ πονηρός, πιστὸς	τῷ	δήμῳ φανήσεσθαι. (Κατιδόντες δ' αὐτὸν
[230]	ὀλίγοις καὶ τοῖς ἀξίοις, ἀλλὰ	τῷ	διαπραξαμένῳ δώσετε; (Ἔπειτ' ἔξεισιν ἐκ
[170]	ἐδίδοτο μὴ τῷ κρατίστῳ, ἀλλὰ	τῷ	διαπραξαμένῳ; Οὐδεὶς ἄν ποτ' ἠθέλησεν
[150]	χρόνον, τὴν διάνοιαν μὴ ἐν	τῷ	δικαστηρίῳ, ἀλλ' ἐν τῷ θεάτρῳ,
[10]	διακονεῖν, ἀλλ' ἄρχειν δοκιμασθέντας ἐν	τῷ	δικαστηρίῳ (ἐπειδὴ καὶ αἱ κληρωταὶ
[30]	φυλῶν ἄρχειν κελεύει δοκιμασθέντας ἐν	τῷ	δικαστηρίῳ, ἡ δὲ Πανδιονὶς φυλὴ
[70]	ἀκούσαντες μαθήσεσθε. ΔΟΓΜΑ ΣΥΜΜΑΧΩΝ. (Τούτῳ	τῷ	δόγματι συνειπεῖν ὁμολογῶ, καὶ πάντες
[170]	βιῶναι. Οὕτω γὰρ κέχρηται καὶ	τῷ	ἑαυτοῦ σώματι καὶ παιδοποιίᾳ, ὥστε
[110]	οὕτω παρωξύνθην, ὡς οὐδεπώποτ' ἐν	τῷ	ἐμαυτοῦ βίῳ. Καὶ τοὺς μὲν
[40]	ὃς ἂν ἐν τῷ θεάτρῳ	τῷ	ἐν ἄστει ἀναρρηθῇ, ἱερὸν εἶναι
[120]	εὐπρεπῶς γε τῷ ὀνόματι, ἀλλὰ	τῷ	ἔργῳ αἰσχρῶς. Κωλύει γὰρ εἰς
[40]	κηρύττεσθαι τὸν ἀλλότριον στέφανον ἐν	τῷ	θεάτρῳ, ἐὰν μὴ ψηφίσηται ὁ
[30]	ἀνάρρησιν τοῦ στεφάνου τραγῳδοῖς ἐν	τῷ	θεάτρῳ, ἐὰν ψηφίσηται ὁ δῆμος·
[150]	καὶ παιδευθεὶς ἐλευθερίως, ἀναμνησθεὶς ἐν	τῷ	θεάτρῳ ἐκεῖνό γε, εἰ μηδὲν
[150]	ἐν τῷ δικαστηρίῳ, ἀλλ' ἐν	τῷ	θεάτρῳ, καὶ νομίσαθ' ὁρᾷν προϊόντα
[40]	ἐτέθησαν οἱ περὶ τῶν ἐν	τῷ	θεάτρῳ κηρυγμάτων. Γιγνομένων γὰρ τῶν
[40]	ἐνοχλεῖσθαι, τοὺς δὲ ἀνακηρυττομένους ἐν	τῷ	θεάτρῳ μείζονως τιμᾶσθαι τῶν ὑπὸ
[40]	ἀπαγορεύει μήτ' οἰκέτην ἀπελευθεροῦν ἐν	τῷ	θεάτρῳ, μήθ' ὑπὸ τῶν φυλετῶν
[240]	δημόσια κηρύγματα. Κηρύττεταί τις ἐν	τῷ	θεάτρῳ, ὅτι στεφανοῦται ἀρετῆς ἕνεκα,
[30]	δὲ μηδαμοῦ· Κτησιφῶν δὲ ἐν	τῷ	θεάτρῳ, οὐ τοὺς νόμους μόνον
[210]	χρυσῶν στεφάνων καὶ κηρυγμάτων ἐν	τῷ	θεάτρῳ παρὰ τοὺς νόμους· (ὃν
[180]	ἀψευδεῖν, ὅταν τὴν ἀνάρρησιν ἐν	τῷ	θεάτρῳ ποιῆται πρὸς τοὺς Ἕλληνας.
[40]	Καὶ τὸν κήρυκα ἀναγορεύειν ἐν	τῷ	θεάτρῳ πρὸς τοὺς Ἕλληνας, ὅτι
[200]	ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἀλλ' ἐν	τῷ	θεάτρῳ τὴν ἀνάρρησιν γίγνεσθαι, οὐδ'
[40]	χρυσοῦν στέφανον, ὃς ἂν ἐν	τῷ	θεάτρῳ τῷ ἐν ἄστει ἀναρρηθῇ,
[120]	τοὺς θύοντας καὶ τοὺς χρωμένους	τῷ	θεῷ. Ἐνταῦθ' ἤδη πολλαὶ μὲν
[100]	μήτε ἄλλῳ ἐπιτρέψειν, ἀλλὰ βοηθήσειν	τῷ	θεῷ καὶ τῇ γῇ τῇ
[120]	εἰς τὸν αὐτὸν τόπον βοηθήσοντας	τῷ	θεῷ καὶ τῇ γῇ τῇ
[120]	βοηθῶ κατὰ τὸν ὅρκον καὶ	τῷ	θεῷ, καὶ τῇ γῇ τῇ
[120]	ταῦτα ἐν ῥητῷ χρόνῳ προεῖπον	τῷ	θεῷ καταθεῖναι, καὶ τοὺς μὲν
[100]	ἄλλοι Ἀμφικτύονες, μαντείαν ἐμαντεύσαντο παρὰ	τῷ	θεῷ, τίνι χρὴ τιμωρίᾳ τοὺς
[120]	δὲ οὔτε τὰ χρήματα ἐξέτινον	τῷ	θεῷ, τούς τ' ἐναγεῖς κατήγαγον,
[10]	ἃς οἱ θεσμοθέται ἀποκληροῦσιν ἐν	τῷ	Θησείῳ, κἀκείνας ἃς ὁ δῆμος
[110]	ὑπόκειται γὰρ τὸ Κιρραῖον πεδίον	τῷ	ἱερῷ καὶ ἔστιν εὐσύνοπτον· (Ὁρᾶτε,
[190]	γὰρ τὸ μὲν πρῶτον ὕδωρ	τῷ	κατηγόρῳ καὶ τοῖς νόμοις καὶ
[190]	τῶν παρανόμων, μὴ ἐξεῖναι μήτε	τῷ	κατηγόρῳ συνηγόρους παρασχέσθαι, μήτε τῷ
[60]	μόνος τῶν βουλευτῶν ἔγραψε σπείσασθαι	τῷ	κήρυκι τῷ παρὰ τοῦ Φιλίππου,
[100]	ἁπάντων ἐπὶ τῷ ψηφίσματι πρὸς	τῷ	κλέμματι, γράψας, καὶ τὰ πέντε
[170]	εἰ ὁ στέφανος ἐδίδοτο μὴ	τῷ	κρατίστῳ, ἀλλὰ τῷ διαπραξαμένῳ; Οὐδεὶς
[90]	ὀνόμασιν αἰσχίστας πράξεις γράφων, καὶ	τῷ	λόγῳ προσβιβάζων ὑμᾶς, τὰς μὲν
[80]	τὴν ἑαυτοῦ φύσιν, Εὐβοϊκὸν μὲν	τῷ	λόγῳ συνέδριον εἰς Χαλκίδα συνάγων,
[240]	φθάνουσι δ' ἐπ' αὐτὰ καταφεύγοντες	τῷ	λόγῳ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ
[190]	ὕδωρ ἐγχεῖται τῇ τιμήσει καὶ	τῷ	μεγέθει τῆς ὀργῆς τῆς ὑμετέρας.
[110]	δ' αὐτὸ τοῦτο συνεπεπτώκει καὶ	τῷ	Μειδίᾳ· οἱ δ' ἄλλοι συνεκάθηντο
[90]	καὶ Διόδωρον τὸν δολιχοδρομήσαντα, φέροντας	τῷ	μὲν δήμῳ κενὰς ἐλπίδας, Δημοσθένει
[70]	ἀποκρίνασθαι· καὶ, τέλος, ταῦτα ἐνίκα,	τῷ	μὲν λόγῳ προσβιασαμένου Δημοσθένους, τὸ
[140]	ἐξημάρτηκε· πρῶτον μέν, ὅτι, Φιλίππου	τῷ	μὲν ὀνόματι πολεμοῦντος ὑμῖν, τῷ
[180]	ποιημάτων γνώσεσθε· ἐπιγέγραπται γὰρ ἐπὶ	τῷ	μὲν πρώτῳ τῶν Ἑρμῶν· Ἦν
[180]	παρακαλοῦντι τοὺς στρατιώτας. (Ἐν τοίνυν	τῷ	Μητρώῳ ἣν ἔδοτε δωρεὰν τοῖς
[30]	οὔτε ἠμέληται περὶ τῶν τοιούτων	τῷ	νομοθέτῃ τῷ τὴν δημοκρατίαν καταστήσαντι,
[20]	ἔργων ἐπιστάται· τρίτον δ' ἐν	τῷ	νόμῳ γέγραπται, Καὶ εἴ τινες
[40]	ὑμᾶς λέγωσιν, ὡς προσγέγραπται ἐν	τῷ	νόμῳ, ἐξεῖναι στεφανοῦν, ἐὰν ψηφίσηται
[0]	τὴν δημοκρατίαν, κολάζετε τοὺς ὑπεναντίως	τῷ	νόμῷ, καὶ τῇ πόλει, καὶ
[40]	φιλοτιμίαν κτᾶται, προσαπείπῃ δ' ἐν	τῷ	νόμῳ, μηδ' ὑπὸ ἄλλου μηδενὸς
[220]	ἂν εἴη τοιοῦτος ἰατρός, ὅστις	τῷ	νοσοῦντι μεταξὺ μὲν ἀσθενοῦντι μηδὲν
[140]	τοῦ στρατηγίου. Μισθοφορῶν δ' ἐν	τῷ	ξενικῷ κεναῖς χώραις, καὶ τὰ
[120]	ὑπὸ τῶν προγόνων· εὐπρεπῶς γε	τῷ	ὀνόματι, ἀλλὰ τῷ ἔργῳ αἰσχρῶς.
[60]	βουλευτῶν ἔγραψε σπείσασθαι τῷ κήρυκι	τῷ	παρὰ τοῦ Φιλίππου, καὶ τοῖς
[40]	νομοθέτης, τίθησι νόμον οὐδὲν ἐπικοινωνοῦντα	τῷ	περὶ τῶν ὑπὸ τοῦ δήμου
[80]	εἶναι τὴν ὀργὴν ἀπομνημονεύειν ἐν	τῷ	πιστευθῆναι. (Καὶ τηλικαῦθ' ὑφ' ὑμῶν
[60]	Φίλιππον, ἵν' εἴ τινες προσέχοιεν	τῷ	πλήθει τῷ ὑμετέρῳ, εἰς τὴν
[150]	ὧν οἱ πατέρες ἐτελεύτησαν ἐν	τῷ	πολέμῳ, ἄνδρες ἀγαθοὶ γενόμενοι, μέχρι
[150]	ὧν οἱ πατέρες ἦσαν ἐν	τῷ	πολέμῳ τετελευτηκότες, νεανίσκους πανοπλίᾳ κεκοσμημένους,
[0]	λιπεῖν, ἣν ἂν ταχθῇ ἐν	τῷ	πολέμῳῳ, οὕτω καὶ νῦν αἰσχύνθητε
[200]	καταφυγγάνῃ, ἐκεῖνο ἀπομνημονεύσατε αὐτῷ, ὅτι	τῷ	πολλάκις μὲν ἐπιορκοῦντι, ἀεὶ δὲ
[170]	τοῖς πολεμίοις Νύμφαιον τὸ ἐν	τῷ	Πόντῳ, τότε τῆς πόλεως ἐχούσης
[150]	ἐάν τις αὐτῶν ἄκων ἐν	τῷ	πόρῳ πλοῖον ἀνατρέψῃ, τούτῳ μὴ
[0]	ἰσχύειν, ἵνα ἐξῆν, πρῶτον μὲν,	τῷ	πρεσβυτάτῳ τῶν πολιτῶν, ὥσπερ οἱ
[100]	μετὰ ψηφίσματος. Ἐξανηλωμένοι γὰρ ἐν	τῷ	πρὸς Φίλιππον πολέμῳ, καὶ παντελῶς
[190]	τὰς σιτήσεις τινὲς εὑρημένων ἐν	τῷ	Πρυτανείῳ, ἐξαιτοῦνται τὰς γραφὰς τῶν
[190]	ὑμετέραν παραιτεῖται· ὅστις δ' ἐν	τῷ	πρώτῳ λόγῳ τὴν ψῆφον αἰτεῖ,
[100]	αὐτοὺς ἀνδραποδισαμένους, ἀναθεῖναι τῷ Ἀπόλλωνι	τῷ	Πυθίῳ καὶ τῇ Ἀρτέμιδι, καὶ
[160]	σε θῶ φοβηθῆναι, καὶ χρήσασθαι	τῷ	σαυτοῦ τρόπῳ; Καίτοι ῥητορικὴν δειλίαν
[170]	νόμων κελεύεις ἡμᾶς στεφανοῦν, καὶ	τῷ	σαυτοῦ ψηφίσματι τὸν οὐ προσήκοντα
[180]	χρόνον καὶ μεγάλους κινδύνους, ἐπὶ	τῷ	Στρυμόνι ποταμῷ ἐνίκων μαχόμενοι Μήδους.
[0]	νόμῷ, καὶ τῇ πόλει, καὶ	τῷ	συμφέροντι τῷ ὑμετέρῳ πολιτευομένους. Κἂν,
[190]	δημοκρατίᾳ, τὸ δὲ δεύτερον ὕδωρ	τῷ	τὴν γραφὴν φεύγοντι καὶ τοῖς
[190]	τῷ κατηγόρῳ συνηγόρους παρασχέσθαι, μήτε	τῷ	τὴν γραφὴν φεύγοντι· οὐ γὰρ
[30]	περὶ τῶν τοιούτων τῷ νομοθέτῃ	τῷ	τὴν δημοκρατίαν καταστήσαντι, ἀλλὰ διαρρήδην
[250]	ἐξέδωκεν ὁ δῆμος, σχετλιάζοντα ἐπὶ	τῷ	τῆς δικαιοσύνης προπηλακισμῷ, καὶ ἐπερωτῶντα,
[10]	νόμος, ἑτέραν δὲ ὁ ῥήτωρ,	τῷ	τοῦ νόμου δικαίῳ χρὴ διδόναι
[180]	πράγμασι μόχθον ἔχειν. (Ἐπὶ δὲ	τῷ	τρίτῳ ἐπιγέγραπται Ἑρμῇ· Ἔκποτε τῆσδε
[0]	νομοθέτης τοῦτο πρῶτον ἔταξεν ἐν	τῷ	τῶν δικαστῶν ὅρκῳ, ψηφιοῦμαι κατὰ
[160]	προὔδοτε, οὐδ' εἰάσατε κριθῆναι ἐν	τῷ	τῶν Ἑλλήνων συνεδρίῳ· οὗτος δ'
[180]	καὶ ὃ γέγραφε Κτησιφῶν Δημοσθένει,	τῷ	τῶν μεγίστων κακῶν αἰτίῳ. ΨΗΦΙΣΜΑ
[60]	εἴ τινες προσέχοιεν τῷ πλήθει	τῷ	ὑμετέρῳ, εἰς τὴν ἐσχάτην ἐμπέσοιεν
[0]	τῇ πόλει, καὶ τῷ συμφέροντι	τῷ	ὑμετέρῳ πολιτευομένους. Κἂν, ταύτην ἔχοντες
[100]	φησι Κτησιφῶν καὶ ἐν τῷδε	τῷ	ψηφίσματι διατελεῖν λέγοντα καὶ πράττοντα
[140]	ἅπασαν ἐποίησε Θηβαίοις, γράψας ἐν	τῷ	ψηφίσματι, ἐάν τις ἀφιστῆται πόλις
[20]	καὶ τρίτῃ, καὶ ἐπέταξεν ἐν	τῷ	ψηφίσματι ἑκάστης τῶν φυλῶν ἑλέσθαι
[100]	ἃ τετόλμηκεν οὗτος γράψαι ἐν	τῷ	ψηφίσματι. (Ἐνταῦθ' ἤδη τέτακται καὶ
[180]	μεγίστων κακῶν αἰτίῳ. ΨΗΦΙΣΜΑ Τούτῳ	τῷ	ψηφίσματι ἐξαλείφεται ἡ τῶν καταγαγόντων
[40]	στεφανοῦσθαι. Λέγει γὰρ οὕτως ἐν	τῷ	ψηφίσματι. Καὶ τὸν κήρυκα ἀναγορεύειν
[30]	ἀνάρρησιν τοῦ στεφάνου παρανόμως ἐν	τῷ	ψηφίσματι κελεύει γίγνεσθαι, καὶ τοῦθ'
[200]	σανίδιον λαβεῖν, καὶ τοὺς νόμους	τῷ	ψηφίσματι παραναγνῶναι· ἐὰν δὲ μὴ
[100]	(Ἔπειτα ἀναφαίνεται περὶ ἁπάντων ἐπὶ	τῷ	ψηφίσματι πρὸς τῷ κλέμματι, γράψας,
[100]	ὅν φησι Κτησιφῶν καὶ ἐν	τῷδε	τῷ ψηφίσματι διατελεῖν λέγοντα καὶ
[150]	(Ἔνθα δὴ καὶ τῶν ἀνδρῶν	τῶν	ἀγαθῶν ἄξιόν ἐστιν ἐπιμνησθῆναι, οὓς
[80]	ἰσχυροὺς κατεσκεύασεν, ὑμεῖς τε ἐκ	τῶν	ἀγρῶν φοβηθέντες ἐσκευαγωγήσατε, ἐν ταῖς
[220]	μήπω κεκρίσθαι ὑπ' ἐμοῦ, μηδὲ	τῶν	ἀδικημάτων τιμωρίαν ὑποσχεῖν, ὅταν καταφεύγῃς
[120]	πικρότερον γράφει, τὸν ἱερομνήμονα, (φησὶ)	τῶν	Ἀθηναίων καὶ τοὺς πυλαγόρας τοὺς
[50]	ὦ Κτησιφῶν, ὅτῳ τὰ μέγιστα	τῶν	αἰσχρῶν οὕτως ἐστὶ πιστὰ καὶ
[250]	τούτου πράξητε, ἀπολύσετε τὸν δῆμον	τῶν	αἰτιῶν. (Μὴ οὖν ὡς ὑπὲρ
[220]	φύσιν μου γεγενῆσθαι ἐπὶ βλάβῃ	τῶν	ἀκουόντων. Καίτοι τὸν λόγον τοῦτον
[0]	γεγονότων καὶ πάλιν ἐν μέρει	τῶν	ἄλλων Ἀθηναίων, τῆς δὲ τῶν
[0]	παρασκευῆς καθεζόμενοι, ἂν δέ τις	τῶν	ἄλλων βουλευτῶν ὄντως λάχῃ προεδρεύειν,
[80]	τῆς εἰρήνης πρεσβεύσαντες, πολὺ δὲ	τῶν	ἄλλων διαφερόντως Φιλοκράτης καὶ Δημοσθένης,
[60]	πρᾶγμα κατασπεύδων, ἵνα μὴ μετὰ	τῶν	ἄλλων Ἑλλήνων, ἐπανελθόντων τῶν ὑμετέρων
[70]	εἰσαγγελίας γεγένηται, Δημοσθένης δὲ ἐπέστη	τῶν	ἄλλων κατήγορος, καὶ πόθεν ποθ'
[70]	προκαταλαβὼν Δημοσθένης τὸ βῆμα, οὐδενὶ	τῶν	ἄλλων παραλιπὼν λόγον, οὐδὲν ὄφελος
[70]	μὲν Φιλοκράτης ἐν ψηφίσματι μετὰ	τῶν	ἄλλων παρεγγράψας, ὁ δ' ἐπιψηφίσας,
[50]	σοι τῶν δικαστῶν, Δημόσθενες, καὶ	τῶν	ἄλλων πολιτῶν, ὅσοι δὴ ἔξωθεν
[0]	συμβουλεύειν· δεύτερον δ' ἤδη, καὶ	τῶν	ἄλλων πολιτῶν τὸν βουλόμενον, καθ'
[110]	πως εἰσεληλυθότος εἰς τὸ συνέδριον,	τῶν	ἄλλων πυλαγόρων μεθεστηκότων, ἀναβοήσας τις
[120]	τὰς γνώμας ἐπιψηφίξων, ἐκκλησίαν ἐποίει	τῶν	Ἀμφικτυόνων· ἐκκλησίαν γὰρ ὀνομάζουσιν, ὅταν
[120]	καὶ τοὺς εὐσεβεῖς, κατελθόντας διὰ	τῶν	Ἀμφικτυόνων, ἐξέβαλλον, οὕτως ἤδη τὴν
[100]	θεοῦ· (Καὶ συναθροίσαντες δύναμιν πολλὴν	τῶν	Ἀμφικτυόνων, ἐξηνδραποδίσαντο τοὺς ἀνθρώπους, καὶ
[120]	κραυγὴ πολλὴ καὶ θόρυβος ἦν	τῶν	Ἀμφικτυόνων, καὶ λόγος ἦν οὐκέτι
[110]	οὓς ὑμῶν οἱ πρόγονοι μετὰ	τῶν	Ἀμφικτυόνων συνώμοσαν. ΜΑΝΤΕΙΑ. Οὐ πρὶν
[110]	ἄλλων πυλαγόρων μεθεστηκότων, ἀναβοήσας τις	τῶν	Ἀμφισσέων, ἄνθρωπος ἀσελγέστατος, καὶ, ὡς
[110]	τὴν τύχην, ὅσῳ περιεγένετο τῆς	τῶν	Ἀμφισσέων ἀσεβείας. Ἐπὶ γὰρ Θεοφράστου
[120]	θεῷ. Ἐνταῦθ' ἤδη πολλαὶ μὲν	τῶν	Ἀμφισσέων ἐγίγνοντο κατηγορίαι, πολὺς δ'
[110]	ἐξειργασμένον τουτὶ τὸ πεδίον ὑπὸ	τῶν	Ἀμφισσέων, καὶ κεραμεῖα ἐνῳκοδομημένα καὶ
[110]	ἐπὶ τὴν γνώμην μνησθῆναι τῆς	τῶν	Ἀμφισσέων περὶ τὴν γῆν τὴν
[120]	ἀνέθεμεν, ἀλλ' ἤδη περὶ τῆς	τῶν	Ἀμφισσέων τιμωρίας. Ἤδη δὲ πόρρω
[110]	πυλάγορας, λαμβάνει χιλίας δραχμὰς παρὰ	τῶν	Ἀμφισσέων, τοῦ μηδεμίαν μνείαν περὶ
[180]	μεμνῆσθαι τοῦ θηρίου τούτου κἀκείνων	τῶν	ἀνδρῶν. Ἐπιδειξάτω τοίνυν Δημοσθένης ἐν
[180]	εἴ που γέγραπταί τινα τούτων	τῶν	ἀνδρῶν στεφανῶσαι. Ἀχάριστος ἄρ' ἦν
[150]	παράταξιν ὥρμησαν. (Ἔνθα δὴ καὶ	τῶν	ἀνδρῶν τῶν ἀγαθῶν ἄξιόν ἐστιν
[130]	ἀτυχίαις, ἢ ὑπερωρίσθαι; (Τοιγάρτοι τί	τῶν	ἀνελπίστων καὶ ἀπροσδοκήτων ἐφ' ἡμῶν
[40]	(οὐ γὰρ ἔξεστιν) ἀλλὰ περὶ	τῶν	ἄνευ ψηφίσματος ὑμετέρου στεφανουμένων ὑπὸ
[20]	ὑπεύθυνα σώματα, παρ' ὧν ἔμελλε	τῶν	ἀνηλωμένων λόγον ἀπολήψεσθαι. Καί μοι
[150]	δῆμον τὸν Ἀθηναίων, μηδ' ὑπομιμνῄσκετε	τῶν	ἀνιάτων καὶ ἀνηκέστων κακῶν τοὺς
[220]	λέγειν δὲ ἀδυνάτου, καὶ τὴν	τῶν	ἀντιδίκων διὰ τοῦτο ἐζηλωκότος φύσιν,
[20]	ἀντιγραφέως ἀρχήν, ἦρχον δὲ τὴν	τῶν	ἀποδεκτῶν καὶ νεωρίων ἀρχὴν, καὶ
[210]	καὶ τὰ πολεμικὰ διαφέρων, ἀποτυχὼν	τῶν	ἀριστείων, οἴκαδε ἐπανελθὼν ἑαυτὸν διαχρήσηται,
[0]	κηρύγμασιν· ὥστ' ἐν ταῖς εὐθύναις	τῶν	ἀρχόντων, εἰς τὴν μεγίστην μὲν
[140]	καὶ πρεσβείας ἀποστέλλειν μέλλοντος, καὶ	τῶν	ἀρχόντων τῶν ἐν Θήβαις φοβουμένων
[20]	τῶν τειχοποιῶν, οὐδετέρας δέ πω	τῶν	ἀρχῶν τούτων λόγον ὑμῖν οὐδ'
[120]	ἐν τῇ ἀρᾷ κατά τε	τῶν	ἀσεβησάντων, ἃ χρὴ παθεῖν αὐτούς,
[120]	καὶ λόγος ἦν οὐκέτι περὶ	τῶν	ἀσπίδων ἃς ἡμεῖς ἀνέθεμεν, ἀλλ'
[200]	ἑλκοποιεῖς, καὶ μᾶλλόν σοι μέλει	τῶν	αὐθημερὸν λόγων, ἢ τῆς σωτηρίας
[220]	ἀνάσχοιτο; Οὗ τὴν γλῶτταν ὥσπερ	τῶν	αὐλῶν ἐάν τις ἀφέλῃ, τὸ
[70]	αἴτιον, ὅτι Φιλοκράτης μὲν ἀπὸ	τῶν	αὐτῶν πολιτευμάτων Δημοσθένει φυγὰς ἀπ'
[110]	τέλη τοὺς καταπλέοντας ἐξέλεγον, καὶ	τῶν	ἀφικνουμένων εἰς Δελφοὺς πυλαγόρων ἐνίους
[250]	οἴεσθε ἀναστενάξειν, εἰ ὁ μετὰ	τῶν	βαρβάρων ὁμολογῶν τοῖς Ἕλλησιν ἀντιπράττειν
[170]	παγκράτιον ἢ καὶ ἄλλο τι	τῶν	βαρυτέρων ἄθλων, εἰ ὁ στέφανος
[60]	ἄλλοις πρέσβεσιν ἀπήγγελλε, καὶ μόνος	τῶν	βουλευτῶν ἔγραψε σπείσασθαι τῷ κήρυκι
[110]	Ἀμφικτύονες. (Ἐξηγγέλλετο δ' ἡμῖν παρὰ	τῶν	βουλομένων εὔνοιαν ἐνδείκνυσθαι τῇ πόλει,
[130]	λιμόν· ἀποφθινύθουσι δὲ λαοί· Ἤ	τῶν	γε στρατὸν εὐρὺν ἀπώλεσεν, ἢ
[250]	μόνον τοὔνομα τῆς δημοκρατίας περιποιεῖται,	τῶν	δ' ἔργων ἑτέροις παρακεχώρηκεν. Ἔπειτ'
[200]	μὴ τοὺς αὐτούς. (Περὶ δὲ	τῶν	δακρύων καὶ τοῦ τόνου τῆς
[160]	τὰς ἐπιστολὰς, ἃς ἐξηρτημένος ἐκ	τῶν	δακτύλων περιῄεις, ἐπιδεικνύων τισὶ τὸ
[50]	τοῖς τῆς πόλεως πράγμασι χρησαμένους,	τῶν	δὲ ἀτυχημάτων ἁπάντων Δημοσθένην αἴτιον
[40]	οἶμαι, τῶν μὲν θεσμοθετῶν ἐξευρόντων,	τῶν	δὲ πρυτάνεων ἀποδόντων τοῖς νομοθέταις,
[130]	συμβουλεύων ταῖς πόλεσι τοὺς πονηροὺς	τῶν	δημαγωγῶν μὴ προσδέχεσθαι· (λέξω δὲ
[140]	πάσχοντας, τὴν τῶν ὀνομάτων σύνθεσιν	τῶν	Δημοσθένους ἀγαπήσοντας, ἀλλ' οὐ μᾶλλον
[190]	(Ἤδη δ' ἐκ τῶν τεχνῶν	τῶν	Δημοσθένους, αἰσχρὸν ἔθος ἐν τοῖς
[250]	δ' ἡμῶν ἡ πόλις ἐκ	τῶν	Δημοσθένους πολιτευμάτων περὶ τοὺς νῦν
[230]	ἀποδεδόσθαι τὴν ἡμέραν, ἐκ δὲ	τῶν	Δημοσθένους πολιτευμάτων ὑμεῖς μὲν ἀστεφάνωτοι
[100]	πόλεως, ἔλεγχος δὲ οὐ μικρὸς	τῶν	Δημοσθένους πολιτευμάτων, φανερὰ δὲ κατηγορία
[200]	εἶπον, τὰ δὲ πλεῖστα περὶ	τῶν	δημοσίων, ἀδικημάτων λέγω. (Οὕτω δὴ
[200]	τὸν Δημοσθένους πρότερον διεξῆλθον, οὔτε	τῶν	δημοσίων ἀδικημάτων οὐδενὸς πρότερον ἐμνήσθην,
[50]	τῇ πόλει δοῦναι; (Περὶ δὲ	τῶν	δημοσίων ἀδικημάτων πειράσομαι σαφέστερον εἰπεῖν.
[20]	ἤδη πειράσομαι ὑμᾶς διδάσκειν ἐκ	τῶν	δημοσίων γραμμάτων· καί μοι ἀνάγνωθι
[70]	Καλόν, ὦ Ἀθηναῖοι, καλὸν ἡ	τῶν	δημοσίων γραμμάτων φυλακή. Ἀκίνητον γάρ
[20]	ὑπὲρ τριάκοντα ἡμέρας, καὶ οἱ	τῶν	δημοσίων ἔργων ἐπιστάται· τρίτον δ'
[10]	χειροτονεῖ) καὶ τοὺς ἐπιστάτας (φησὶ)	τῶν	δημοσίων ἔργων (ἔστι δὲ ὁ
[20]	ἄνθρωπος, ὃς οὔτ' εἴληφεν οὐδὲν	τῶν	δημοσίων, οὔτ' ἀνήλωκε, προσῆλθε δὲ
[10]	πάνυ τῶν ὑπευθύνων, ἐπαυτοφώρῳ κλέπται	τῶν	δημοσίων χρημάτων ὄντες ἐξελεγχόμενοι, διεφύγγανον
[40]	φυλετῶν, ἕτεροι δ' ὅτι ὑπὸ	τῶν	δημοτῶν, ἄλλοι δέ τινες, ὑποκηρυξάμενοι,
[40]	τὴν ἐκκλησίαν, τοῖς δ' ὑπὸ	τῶν	δημοτῶν στεφανουμένοις καὶ καὶ φυλετῶν
[0]	παρ' ὑμῖν τῶν νόμων καὶ	τῶν	δικαίων. (Ἐβουλόμην μὲν οὖν, ὦ
[10]	χρημάτων ὄντες ἐξελεγχόμενοι, διεφύγγανον ἐκ	τῶν	δικαστηρίων· εἰκότως. σχύνοντο γὰρ, οἶμαι,
[10]	τῇ πόλει συνεδρίων ὑπὸ τὴν	τῶν	δικαστηρίων ἔρχεται ψῆφον. ~Πρῶτον μὲν
[50]	τολμῶντα γράφειν πότερα χρὴ καταφρονεῖν	τῶν	δικαστηρίων, ἢ δίκην τῇ πόλει
[230]	δήμου καταλύσει, πρὶν ἂν μεῖζον	τῶν	δικαστηρίων ἰσχύσῃ; (Ἡδέως δ' ἂν
[0]	οὓς ἀναβιβαζόμενοι, τινὲς ἐκφεύγουσιν ἐκ	τῶν	δικαστηρίων, παράνομον πολιτείαν πολιτευόμενοι· ἀλλ'
[50]	ἐγώ τε ἀποκρίνωμαι, ἐναντίον σοι	τῶν	δικαστῶν, Δημόσθενες, καὶ τῶν ἄλλων
[0]	τοῦτο πρῶτον ἔταξεν ἐν τῷ	τῶν	δικαστῶν ὅρκῳ, ψηφιοῦμαι κατὰ τοὺς
[20]	ἅρπαζε τὴν φιλοτιμίαν, μηδὲ ἐξαιροῦ	τῶν	δικαστῶν τὰς ψήφους ἐκ τῶν
[230]	τοὺς μὲν κριτὰς τοὺς ἐκ	τῶν	Διονυσίων, ἐὰν μὴ δικαίως τοὺς
[250]	τοῦ λόγου συνηγόρους τοὺς κοινωνοὺς	τῶν	δωροδοκημάτων αὑτῷ παρακαλῇ, ὑπολαμβάνετε ὁρᾶν
[230]	αὐτοῖς δικαστηρίοις, τοὺς μὲν τὰς	τῶν	δώρων γραφὰς ἁλισκομένους ἀτιμοῦτε, ὃν
[210]	μηδαμῶς ὑμεῖς οἱ κοινοὶ κριταὶ	τῶν	ἐγκλημάτων ἀπολύσητε. (Περὶ δὲ τῶν
[80]	τινὶ ἴσῃ καὶ ὁμοίᾳ περὶ	τῶν	ἐγκλημάτων, οὐκ εἶναι κριτὴν ἴσον
[200]	δικαίας ἀπολογίας εἰσεληλύθατε ἀκροασόμενοι, ἀλλὰ	τῶν	ἐθελόντων δικαίως ἀπολογεῖσθαι· (ἐὰν δὲ,
[260]	ἐδυνάμην· ὑμεῖς δὲ, καὶ ἐκ	τῶν	εἰρημένων λόγων, καὶ ἐκ τῶν
[210]	τῶν ἐγκλημάτων ἀπολύσητε. (Περὶ δὲ	τῶν	εἰς ἐμαυτὸν λοιδοριῶν βραχέα βούλομαι
[140]	κακῶς ἐπεπόνθεσαν ἀγανακτήσοντας· (δεύτερον δὲ,	τῶν	εἰς τὸν πόλεμον ἀναλωμάτων τὰ
[100]	συμμαχίαν γράψας. Ἄρξομαι δὲ ἀπὸ	τῶν	εἰς τοὺς πλημμελημάτων λέγειν. (Ἔστι
[60]	αἱ ἐκκλησίαι, ἐν τῇ προτέρᾳ	τῶν	ἐκκλησιῶν ἀνεγνώσθη δόγμα, τῖη ὀγδόῃ
[70]	πάντες οἱ ἐν τῇ προτέρᾳ	τῶν	ἐκκλησιῶν δημηγοροῦντες. Καὶ ὁ δῆμος
[250]	ἑτέροις παρακεχώρηκεν. Ἔπειτ' ἀπέρχεσθε ἐκ	τῶν	ἐκκλησιῶν οὐ βουλευσάμενοι, ἀλλ' ὥσπερ
[60]	ἐπὶ Φίλιππον, ἵνα, μὴ μετὰ	τῶν	Ἑλλήνων, ἀλλ' ἰδίᾳ ποιήσαισθε τὴν
[70]	εἰρήνης τὴν συμμαχίαν, οὐδὲ τὰ	τῶν	Ἑλλήνων ἀναμένειν μελλήματα, ἀλλ' ἢ
[70]	βουλεύσασθαι, ἔσται δὲ κοινῇ μετὰ	τῶν	Ἑλλήνων ἁπάντων. Νὺξ ἐν μέσῳ,
[150]	δόξωσιν ὡς ἀληθῶς εἶναι προδόται	τῶν	Ἑλλήνων, ἀπὸ μὲν τῆς εἰρήνης
[50]	προϊόντος τοῦ χρόνου, παρ' ἑκόντων	τῶν	Ἑλλήνων ἀπολαβεῖν τὴν ἡγεμονίαν· καὶ
[230]	οἷς ὁ δῆμος ἐστεφανοῦτο ὑπὸ	τῶν	Ἑλλήνων, διὰ τὸ ξενικοῖς στεφάνοις
[230]	οὐκ ἂν οἴεσθε ἐν ταῖς	τῶν	Ἑλλήνων δόξαις συρίττεσθαι; Οἱ μὲν
[50]	εἰρήνην ποιήσασθαι μετὰ κοινοῦ συνεδρίου	τῶν	Ἑλλήνων, εἴ τινες ὑμᾶς εἴασαν,
[70]	(καὶ προσέγραψαν ἐξεῖναι τῷ βουλομένῳ	τῶν	Ἑλλήνων ἐν τρισὶ μησὶν εἰς
[140]	ὑμῶν κηρύττεσθαι, ἀλλ' εἰ μὴ	τῶν	Ἑλλήνων ἐναντίον ἀναρρηθήσεται, τοῦτ' ἀγανακτεῖ.
[70]	ἱκανὸν παραγενέσθαι κατασκευάζοντες, ἔπειτα τὴν	τῶν	Ἑλλήνων εὔνοιαν τῇ πόλει μετὰ
[130]	εὑρησόμενοι, νῦν οὐκέτι περὶ τῆς	τῶν	Ἑλλήνων ἡγεμονίας ἀγωνίζεται, ἀλλ' ἤδη
[30]	ἐναντίον τοῦ δήμου, ἀλλ' ἐναντίον	τῶν	Ἑλλήνων, ἵν' ἡμῖν συνειδῶσιν οἷον
[120]	συμφοραὶ παραπλήσιοι γένοιντο αὐτῆς μηδενὶ	τῶν	Ἑλλήνων. Καὶ, συνελθόντες, ἐψηφίσαντο ἐπιστρατεύειν
[100]	ἐν ὧ Δημοσθένης ἀπώλεσε τὰς	τῶν	Ἑλλήνων καὶ τῆς πόλεως πράξεις,
[40]	οἱ δὲ ἀνηγορεύοντο ἐναντίον ἁπάντων	τῶν	Ἑλλήνων· κἀκεῖνοι μὲν, μετὰ ψηφίσματος,
[50]	ὅσοι δὴ ἔξωθεν περιεστᾶσι, καὶ	τῶν	Ἑλλήνων ὅσοις ἐπιμελὲς γέγονεν ἐπακούειν
[140]	λέγειν. Φιλίππου γὰρ οὐ καταφρονοῦντος	τῶν	Ἑλλήνων, οὐδ' ἀγνοοῦντος (οὐ γὰρ
[90]	εἶναι δὲ πολλοὺς καὶ ἄλλους	τῶν	Ἑλλήνων, οὓς βούλεσθαι κοινωνεῖν τῆς
[70]	οὐκ ἄμεινον εἴη, διὰ τὴν	τῶν	Ἑλλήνων παράκλησιν, βουλεύσασθαι, ἔσται δὲ
[60]	τοῦ μὴ μετὰ κοινοῦ συνεδρίου	τῶν	Ἑλλήνων ποιήσασθαι τὴν εἰρήνην, ἔκδοτον
[130]	τὴν τοῦ ἱεροῦ κατάληψιν, οἱ	τῶν	Ἑλλήνων ποτὲ ἀξιοῦντες ἡγεμόνες εἶναι,
[70]	χρόνον τὸν τῆς τριμήνου ταῖς	τῶν	Ἑλλήνων πρεσβείαις ἱκανὸν παραγενέσθαι κατασκευάζοντες,
[130]	ἡμετέρα πόλις, ἡ κοινὴ καταφυγὴ	τῶν	Ἑλλήνων, πρὸς ἣν ἀφικνοῦντο πρότερον
[230]	ἐν τραγῳδίᾳ τὸν Θερσίτην ὑπὸ	τῶν	Ἑλλήνων στεφανούμενον, οὐδεὶς ἂν ὑμῶν
[250]	γίγνεσθαι, καὶ τὸ συνέδριον τὸ	τῶν	Ἑλλήνων συλλέγεσθαι· διαβέβληται δ' ἡμῶν
[250]	ἀποπέμψεσθε τὸν ἄνθρωπον, ὡς κοινὴν	τῶν	Ἑλλήνων συμφοράν, ἢ συλλαβόντες ὡς
[160]	οὐδ' εἰάσατε κριθῆναι ἐν τῷ	τῶν	Ἑλλήνων συνεδρίῳ· οὗτος δ' ὑμᾶς
[150]	ἵνα μηδεὶς αὐτοσχεδιάζῃ εἰς τὰ	τῶν	Ἑλλήνων σώματα, τὸν δὲ τὴν
[90]	πρότερον ποιεῖσθαι τοῖς ἀεὶ δεομένοις	τῶν	Ἑλλήνων, τὰς δὲ συμμαχίας ὑστέρας
[150]	ὀρχήστρᾳ, μηδ' αἱρεῖτε παρανοίας ἐναντίον	τῶν	Ἑλλήνων τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων,
[150]	παρελθὼν ἐπὶ τὸ βῆμα, προδότας	τῶν	Ἑλλήνων τοὺς Βοιωτάρχας ἀπεκάλεσε, καὶ
[100]	τοῦ κλέμματος, καὶ ἀνακρεμάσας ἀπὸ	τῶν	ἐλπίδων, ἐνταῦθ' δὴ συστρέψας γράφει,
[60]	ποιήσασθε. Εἴ τινες ὑμῶν ἐκ	τῶν	ἔμπροσθεν χρόνων ἥκουσιν οἴκοθεν τοιαύτην
[220]	μουσικήν, καὶ δὴ καὶ τὴν	τῶν	ἐμῶν λόγων ἐμπειρίαν, καὶ τὴν
[40]	τῷ θεάτρῳ κηρυγμάτων. Γιγνομένων γὰρ	τῶν	ἐν ἄστει τραγῳδῶν, ἀνεκήρυττόν τινες,
[140]	ἀποστέλλειν μέλλοντος, καὶ τῶν ἀρχόντων	τῶν	ἐν Θήβαις φοβουμένων τὸν ἐπιόντα
[20]	ἀζήτητον, καὶ ἀνεξέταστον οὐδέν ἐστι	τῶν	ἐν τῇ πόλει. Ὅτι δὲ
[10]	τριήραρχοι, ἀλλὰ καὶ τὰ μέγιστα	τῶν	ἐν τῇ πόλει συνεδρίων ὑπὸ
[0]	τὸ κάλλιστον καὶ σωφρονέστατον κήρυγμα	τῶν	ἐν τῇ πόλει, Τίς ἀγορεύειν
[40]	οἱ νόμοι ἐτέθησαν οἱ περὶ	τῶν	ἐν τῷ θεάτρῳ κηρυγμάτων. Γιγνομένων
[50]	δὲ, ὃν ἐπολεμοῦμεν χρόνον, μέχρι	τῶν	ἐν Χαιρωνείᾳ· τέταρτον δὲ, τὸν
[110]	τοῦ ἐνιαυτοῦ ἑκάστου μνᾶς εἴκοσιν	τῶν	ἐξαγίστων καὶ ἐπαράτων χρημάτων, ἐφ'
[120]	χρὴ παθεῖν αὐτούς, καὶ κατὰ	τῶν	ἐπιτρεψάντων, καὶ τελευταῖον ἐν τῇ
[30]	ἐν σανίσιν ἐκτιθέναι κελεύει πρόσθεν	τῶν	Ἐπωνύμων, τοὺς δὲ πρυτάνεις ποιεῖν
[250]	οὐ βουλευσάμενοι, ἀλλ' ὥσπερ ἐκ	τῶν	ἐράνων, τὰ περιόντα νειμάμενοι. (Ὅτι
[20]	τῶν φυλῶν ἑλέσθαι τοὺς ἐπιμελησομένους	τῶν	ἔργων ἐπὶ τὰ τείχη, καὶ
[230]	τὸν κόμπον τοῦ ψηφίσματος, ἅψαι	τῶν	ἔργων, ἐπίδειξον ἡμῖν ὅ τι
[10]	λαμβάνουσιν ἡγεμονίας δικαστηρίων (οἱ δὲ	τῶν	ἔργων ἐπιστάται πάντες ἡγεμονίᾳ χρῶνται
[10]	Δημοσθένης τειχοποιὸς ἐπιστάτης τοῦ μεγίστου	τῶν	ἔργων) καὶ πάντας, ὅσοι διαχειρίζουσί
[240]	δ' ἀναβὰς ἑαυτὸν ἐγκωμιάζειν, βαρύτερον	τῶν	ἔργων ὧν πεπόνθαμεν τὸ ἀκρόαμα
[100]	πρέσβεις εἰς Ἐρέτριαν, οἵτινες δεήσονται	τῶν	Ἐρετριέων (πάνυ γὰρ ἔδει δεηθῆναι
[180]	στῆσαι ἐν τῇ στοᾷ τῇ	τῶν	Ἑρμῶν, ἐφ' ᾗ τε μὴ
[180]	γὰρ ἐπὶ τῷ μὲν πρώτῳ	τῶν	Ἑρμῶν· Ἦν ἄρα κᾀκεῖνοι ταλακάρδιοι,
[80]	καὶ περιῄει μετὰ Φιλίππου, καὶ	τῶν	ἑταίρων εἷς ὠνομάζετο. ~Ἀδικήσας δὲ
[240]	στεφανοῦσθαι, οἷος μὴ γιγνώσκεσθαι ὑπὸ	τῶν	εὖ πεπονθότων, ἂν μή τις
[180]	τιμᾶσθαι, ἀλλ' ἐν τῇ μνήμῃ	τῶν	εὖ πεπονθότων, ἣ ἀπ' ἐκείνου
[80]	τὴν χώραν ἡμῶν ἐτείχισε, τῇ	τῶν	Εὐβοέων καὶ Θηβαίων συμμαχίᾳ. Ἀλλά,
[80]	Θηβαίων, ἵνα ἐφεξῆς λέγω, περὶ	τῶν	Εὐβοέων πρῶτον μνησθήσομαι. (Ὑμεῖς γάρ,
[190]	καὶ εἷλε, νεωστὶ γεγενημένων αὐτῷ	τῶν	εὐεργεσιῶν, ἃς οὐχ ὑπελογίσαντο οἱ
[0]	τυραννίδες καὶ ὀλιγαρχίαι τοῖς τρόποις	τῶν	ἐφεστηκότων, αἱ δὲ πόλεις αἱ
[0]	Πεντακοσίους, καὶ τὰς ἐκκλησίας ὑπὸ	τῶν	ἐφεστηκότων ὀρθῶς διοικεῖσθαι, καὶ τοὺς
[240]	ἀργυρίου, πάντων Ἀρκάδων ἐξεληλυθότων, καὶ	τῶν	ἡγεμόνων ἑτοίμων ὄντων βοηθεῖν, ἡ
[20]	ἔγραψεν αὐτό, στεφανοῦν, ἀναγίνωσκε. ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ	ΤΩΝ	ΗΜΕΡΩΝ. Οὐκοῦν, εἰ μηδὲν ἔτι
[90]	καὶ τούτων εἶναί τινας μάρτυρας	τῶν	ἡμετέρων πολιτῶν, καὶ τελευτῶν ὀνομαστὶ
[130]	μᾶλλον πόλιν ἑώρακα ὑπὸ μὲν	τῶν	θεῶν σῳζομένην, ὑπὸ δὲ τῶν
[20]	Δημοσθένης τὴν ἀρχὴν τὴν ἐπὶ	τῶν	θεωρικῶν· ὅτι μεσοῦντα τὴν ἀρχὴν
[80]	περὶ τῆς θαυμαστῆς συμμαχίας τῆς	τῶν	Θηβαίων, ἵνα ἐφεξῆς λέγω, περὶ
[230]	ἐξηργάσατο. Σὺ δὲ τὸ μὲν	τῶν	Θηβαίων ὄνομα, καὶ τὸ τῆς
[110]	ἱεροῦ. (Ἅμα δὲ ἐμέμνητο τῆς	τῶν	Θωκέων, συμμαχίας, ἣν ὁ Κρωβύλος
[200]	δ' εἰπὼν μικρὰ μὲν περὶ	τῶν	ἰδίων εἶπον, τὰ δὲ πλεῖστα
[0]	κρίσεως, οἱ δὲ ἄπεισιν ἐπὶ	τῶν	ἰδίων ἔργων· οὓς αἰσχυνόμενοι, καὶ
[160]	πάλαι καθεστηκὼς Ἀλέξανδρος, ἀκατασκεύων αὐτῷ	τῶν	ἰδίων ὄντων, εἰς τὴν Ἀσίαν
[170]	κεφάλαιον, τὸν βίον οὐκ ἐκ	τῶν	ἰδίων προσόδων πορίζεται, ἀλλ' ἐκ
[150]	οὗτος, ἀθύτων καὶ ἀκαλλιερήτων ὄντων	τῶν	ἱερῶν, ἐκπέμψας ἐπὶ τὸν πρόδηλον
[130]	τελευταῖον, ἀθύτων καὶ ἀκαλλιερήτων ὄντων	τῶν	ἱερῶν ἐξέπεμψε τοὺς στρατιώτας ἐπὶ
[210]	καὶ μανεὶς ὁ δῆμος, ἢ	τῶν	καθεστηκότων ἐπιλελησμένος, ἐπὶ τοιαύτης ἀκαιρίας
[10]	τὸ μέγεθος, οὐδείς ἐστιν ἀνυπεύθυνος	τῶν	καὶ ὁπωσοῦν πρὸς τὰ κοινὰ
[220]	χρόνου λέγειν σημεῖόν ἐστιν ἐπὶ	τῶν	καιρῶν καὶ τοῦ συμφέροντος ἀνδρὸς
[100]	ἤδη τέτακται καὶ ὁ τρίτος	τῶν	καιρῶν, μᾶλλον δ' ὁ πάντων
[0]	(Τούτων δ' ἐχόντων οὕτως, καὶ	τῶν	καιρῶν ὄντων τῇ πόλει τοιούτων,
[220]	ἐκ τῆς πολιτείας ἐπ' ἐκείνων	τῶν	καιρῶν, ὅτε ἐνῆν σῴζεσθαι, διὰ
[220]	μὲν πεποιηκὼς μηδέν, πάντων δὲ	τῶν	κακῶν αἴτιος γεγονώς, ἐπερωτῴη δὲ
[250]	νυνὶ γιγνόμενον. Ἀνὴρ ῥήτωρ, ἁπάντων	τῶν	κακῶν αἴτιος, ἔλιπε μὲν τὴν
[180]	τὴν Ποικίλην· ἁπάντων γὰρ ὑμῖν	τῶν	καλῶν ἔργων τὰ ὑπομνήματα ἐν
[240]	ἄλλοι πεπαίδευνται. Τἀναντία τις ψηφισάμενος	τῶν	καλῶν καὶ δικαίων, ἐπανελθὼν οἴκαδε
[180]	Τούτῳ τῷ ψηφίσματι ἐξαλείφεται ἡ	τῶν	καταγαγόντων δωρεά. Εἰ τοῦτ' ἔχει
[180]	Ἀρχῖνος ὁ ἐκ Κοίλης, εἷς	τῶν	καταγαγόντων τὸν δῆμον· ἔγραψε δὲ
[70]	τὸ μέγεθος κόλαξ, πρῶτος διὰ	τῶν	κατασκόπων, τῶν παρὰ Χαριδήμου, πυθόμενος
[200]	νόμον πρῶτον, καὶ τὸν περὶ	τῶν	κηρυγμάτων δεύτερον, τρίτον δὲ, τὸ
[30]	πόλει δύο νόμοι κείμενοι περὶ	τῶν	κηρυγμάτων, εἷς μέν, ὃν νῦν
[40]	ἦσαν δύο κείμενοι νόμοι περὶ	τῶν	κηρυγμάτων, ἐξ ἀνάγκης, οἶμαι, τῶν
[200]	δ' ὑμῖν διεξῆλθον τοὺς περὶ	τῶν	κηρυγμάτων νόμους, ἐν οἷς διαρρήδην
[240]	λόγων τὰς βεβαιώσεις (ὡς περὶ	τῶν	κηρυγμάτων ὁ νόμος κελεύει ποιεῖσθαι)
[220]	διαβάλλων συμβουλεύειν, ἀποδρὰς δ' ἐκ	τῶν	κινδύνων, καὶ τὴν πόλιν ἀνηκέστοις
[20]	ἀνήλωκε, προσῆλθε δὲ πρός τι	τῶν	κοινῶν· καὶ τοῦτον ἀποφέρειν κελεύει
[210]	κατακεκονδύλισται, ὥστε αὐτὸν οἶμαι τὰ	τῶν	κονδύλων ἴχνη τῶν Μειδίου ἔχειν
[130]	κρατῶν οὐκ ἦλθεν εἰς τὴν	τῶν	κρατουμένων χώραν, ὅτι οὐκ ἦν
[140]	προκηρύττων, ἀναφέρειν αὑτῷ τὰ μέρη	τῶν	λημμάτων, διώμνυτο τὴν Ἀθηνᾶν, ~ἣν,
[50]	ψευδεῖς οἴκοθεν δόξας ἔχοντες κατὰ	τῶν	λογισμῶν· ἀλλ' ὅμως, ἐπειδὰν ὁ
[20]	σε, ὦ Δημόσθενες, ἐᾶσαι τὸν	τῶν	λογιστῶν κήρυκα κηρύξαι τὸ πάτριον
[160]	τοίνυν πρὸς τὴν εὐφημίαν αὐτοῦ	τῶν	λόγων ἀποβλέπητε, ἐξαπατηθήσεσθε, ὥσπερ καὶ
[200]	λόγους, καὶ τὰς ἐκτροπὰς αὐτοῦ	τῶν	λόγων ἐπιτηρεῖτε. (Ἀλλ' ἃ δὴ
[50]	ἐστίν. Ὑμεῖς δ' ἡμῖν ἔσεσθε	τῶν	λόγων κριταί. (Ἔχει δ' οὕτως.
[100]	μὲν τῆς Ἰλιάδος, κενότερον δὲ	τῶν	λόγων οὓς εἴωθε λέγειν, καὶ
[90]	ἀπαγγεῖλαι. Ἦν δ' αὐτῷ κεφάλαιον	τῶν	λόγων, πάντας μὲν Πελοποννησίους ὑπάρχειν,
[240]	ἐπιθυμοῦντα, ἐπανάγειν αὐτὸν κελεύετε κάὶ	τῶν	λόγων τὰς βεβαιώσεις (ὡς περὶ
[70]	μηδὲ ἅπαξ, ὁ νυνὶ κελεύων	τῶν	Μακεδόνων καταπτύειν. Εἰς δὲ τὴν
[120]	ἐχρήσαντο τοῖς Ἀμφισσεῦσιν· ἀντὶ γὰρ	τῶν	μεγίστων ἀδικημάτων χρήμασιν αὐτοὺς ἐζημίωσαν.
[180]	ὃ γέγραφε Κτησιφῶν Δημοσθένει, τῷ	τῶν	μεγίστων κακῶν αἰτίῳ. ΨΗΦΙΣΜΑ Τούτῳ
[20]	καὶ τὴν ἐκεῖ σκυθρωπὸν καὶ	τῶν	μεγίστων κυρίαν ἄγει ὑπὸ τὴν
[210]	οἶμαι τὰ τῶν κονδύλων ἴχνη	τῶν	Μειδίου ἔχειν ἔτι φανερά. Ὁ
[130]	ἱερά, σὺ δ' οὐδὲν προειδὼς	τῶν	μελλόντων ἔσεσθαι, πρὶν καλλιερῆσαι, τοὺς
[0]	ταύτην ἔχοντες τὴν διάνοιαν, ἀκούητε	τῶν	μελλόντων ῥηθήσεσθαι λόγων, εὖ οἶδ'
[40]	τῶν κηρυγμάτων, ἐξ ἀνάγκης, οἶμαι,	τῶν	μὲν θεσμοθετῶν ἐξευρόντων, τῶν δὲ
[70]	Χαριδήμου, πυθόμενος τὴν Φιλίππου τελευτήν,	τῶν	μὲν θεῶν, συμπλάσας ἑαυτῷ ἐνύπνιον,
[120]	τῆς ἐπὶ τοὺς Σκύθας στρατείας,	τῶν	μὲν θεῶν τὴν ἡγεμονίαν τῆς
[230]	μέν τις τῶν τραγικῶν ποιητῶν,	τῶν	μετὰ ταῦτα ἐπεισαγόντων, ποιήσειεν ἐν
[130]	μυστηρίοις φανὲν σημεῖον φυλάξασθαι, ἡ	τῶν	μυστῶν τελευτή; Οὐ περὶ τούτων
[50]	τὴν Κηφισοδότου στρατηγίαν καὶ τὸν	τῶν	νεῶν ἔκπλουν τὸν εἰς Ἑλλήσποντον,
[210]	τὰς ἐν τοῖς γυμνασίοις μετὰ	τῶν	νεωτέρων μου διατριβὰς καταμέμφεται, καὶ
[20]	ἐκ τῶν χειρῶν, μηδ' ἔμπροσθεν	τῶν	νόμων, ἀλλ' ὕστερος πολιτεύου. Ταῦτα
[250]	πλείονος ποιήσασθαι τῶν ὅρκων καὶ	τῶν	νόμων· (Ἀριστείδην δὲ, τὸν τοὺς
[40]	ἐπετρέψατε. Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω,	τῶν	νόμων αὐτῶν ἀκούσατε. ΝΟΜΟΙ. (Ἐπειδὰν
[0]	ὅρκων, οὓς ὠμόσατε, μεμνημένοι, καὶ	τῶν	νόμων, ἐὰν ἐξελέγξω Κτησιφῶντα, καὶ
[40]	σημεῖον ὑμῖν τούτου ἐξ αὐτῶν	τῶν	νόμων ἐπιδείξω. Αὐτὸν γὰρ τὸν
[250]	Καὶ ἐφ' οἷς ἐστιν ἐκ	τῶν	νόμων ζημία θάνατος, ταῦτά τινες
[170]	Ἵνα ἕκαστος ἡμῶν, τὰς ἐκ	τῶν	νόμων ζημίας φοβούμενος μᾶλλον ἢ
[40]	νομοθέταις, ἀνῄρητ' ἂν ὁ ἕτερος	τῶν	νόμων, ἤτοι ὁ τὴν ἐξουσίαν
[0]	παρασκευὴν μεῖζον ἰσχύειν παρ' ὑμῖν	τῶν	νόμων καὶ τῶν δικαίων. (Ἐβουλόμην
[0]	(τὰς κρίσεις τὰς μὲν ἐκ	τῶν	νόμων καταλελύκασι, τὰς δ' ἐκ
[200]	ἀλλὰ παντελῶς καὶ ὑμῶν καὶ	τῶν	νόμων καταπεφρονηκότα· καὶ τὰς ἐσομένας
[170]	σὺ δὲ τὸν ἀστεφάνωτον ἐκ	τῶν	νόμων κελεύεις ἡμᾶς στεφανοῦν, καὶ
[20]	τοῖς ὑπευθύνοις, ὥστ' εὐθὺς ἀρχόμενος	τῶν	νόμων, λέγει, Ἀρχὴν ὑπεύθυνον (φησὶ)
[30]	δὲ ἀληθῆ λέγω ἐξ αὐτῶν	τῶν	νόμων μαθήσεσθε. ΝΟΜΟΙ. (Ἀναμνήσθητε δὴ
[20]	δὲ ἀληθῆ λέγω, αὐτῶν ἀκούσατε	τῶν	νόμων. ΝΟΜΟΙ. (Ὅταν τοίνυν μάλιστα
[0]	ἐλπίζω προειρῆσθαι· περὶ δὲ αὐτῶν	τῶν	νόμων, οἳ κεῖνται περὶ τῶν
[10]	τοῦ νομοθέτου, εὕρηνται κρείττονες λόγοι	τῶν	νόμων, οὓς εἰ μή τις
[30]	ὑμεῖς ποτε εἰς τοσαύτην ἀταξίαν	τῶν	νόμων προβαίητε) οὔτε ἠμέληται περὶ
[30]	δήμῳ, καὶ τοὺς μὲν ἀναιρεῖν	τῶν	νόμων, τοὺς δὲ καταλείπειν, ὅπως
[0]	τὴν τάξιν ἣν τέταχθε ὑπὸ	τῶν	νόμων, φύλακες τῆς δημοκρατίας τήνδε
[230]	σωφρονοῦντες. Ὅτι μὲν γὰρ, ἐπὶ	τῶν	νῦν καιρῶν, οἱ πολλοὶ τοῖς
[160]	(Ὑπερβὰς τοίνυν ἅπαντα ταῦτα, ὑπὲρ	τῶν	νυνὶ καθεστηκότων λέξω. Λακεδαιμόνιοι μὲν
[150]	περὶ τοῦ τετάρτου καιροῦ καὶ	τῶν	νυνὶ καθεστηκότων πραγμάτων, ἐκεῖνο ὑμᾶς
[50]	τοῦ ἐφεξῆς, καὶ τέταρτον περὶ	τῶν	νυνὶ καθεστηκότων πραγμάτων. Καὶ δὴ
[170]	ἡ πόλις ἡμῶν εἶναι ἐπὶ	τῶν	νυνὶ καιρῶν, ἢ ἐπὶ τῶν
[230]	μέντοι ὁ αὐτὸς ἐγκαταληφθεὶς ὑπὸ	τῶν	νυνὶ παρόντων αὐτῷ κινδύνων, οὐκ
[40]	τοὺς οἰκέτας ἀπελευθερούντων, καὶ περὶ	τῶν	ξενικῶν στεφάνων· καὶ διαρρήδην ἀπαγορεύει
[0]	λυμαίνονται τὴν πολιτείαν, μήτε τὰς	τῶν	ξένων δεήσεις, οὓς ἀναβιβαζόμενοι, τινὲς
[140]	ἐκκλησίαις ἐμοῦ, προσέμειξε φέρων, ἀναρπασθέντων	τῶν	ξένων, τὸν κίνδυνον ἀπαρασκεύῳ τῇ
[130]	ἀνήρπασται, εἰ καὶ δικαίως, περὶ	τῶν	ὅλων οὐκ ὀρθῶς βουλευσάμενοι, ἀλλὰ
[240]	προκαταλαμβάνοντας τὰ κοινὰ καὶ φιλάνθρωπα	τῶν	ὀνομάτων, ἀπίστους δ' ὄντας τοῖς
[140]	Βοιωτοὺς, ἔργῳ κακῶς πάσχοντας, τὴν	τῶν	ὀνομάτων σύνθεσιν τῶν Δημοσθένους ἀγαπήσοντας,
[110]	ΑΡΑ. (Ταύτης τῆς ἀρᾶς, καὶ	τῶν	ὅρκων, καὶ τῆς μαντείας γενομένης,
[250]	Δημοσθένους λόγους περὶ πλείονος ποιήσασθαι	τῶν	ὅρκων καὶ τῶν νόμων· (Ἀριστείδην
[60]	ἐξωνούμενος οὐκ ἠδίκει (πρὸ γὰρ	τῶν	ὅρκων καὶ τῶν συνθηκῶν ἀνεμέσητον
[70]	ἀναγράφεσθαι μετ' Ἀθηναιων, καὶ μετέχειν	τῶν	ὅρκων καὶ τῶν συνθηκῶν, δύω
[70]	τὸν Κερσοβλέπτην οὐ συνεδρεύοντα ἐξέκλῃσε	τῶν	ὅρκων. (Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω,
[120]	πόλιν διατέθηκεν· Οὐκ ἐᾷ μεμνῆσθαι	τῶν	ὅρκων, οὓς ὑμῶν οἱ πρόγονοι
[110]	μαντείαν, ἀκούσατε τῆς ἀρᾶς, ἀναμνήσθητε	τῶν	ὅρκων, οὓς ὑμῶν οἱ πρόγονοι
[0]	ἰδίων ἔργων· οὓς αἰσχυνόμενοι, καὶ	τῶν	ὅρκων, οὓς ὠμόσατε, μεμνημένοι, καὶ
[200]	δ' ἐπίορκος ὢν, εἰς τὴν	τῶν	ὅρκων πίστιν καταφυγγάνῃ, ἐκεῖνο ἀπομνημονεύσατε
[130]	Εὐρύβατος, οὔτ' ἄλλος οὐδεὶς πώποτε	τῶν	πάλαι πονηρῶν τοιοῦτος μάγος καὶ
[70]	κόλαξ, πρῶτος διὰ τῶν κατασκόπων,	τῶν	παρὰ Χαριδήμου, πυθόμενος τὴν Φιλίππου
[10]	(Διδάξω δ' ὑμᾶς, πρῶτον ἐπὶ	τῶν	παραδόξων· οἷον, τοὺς ἱερέας καὶ
[260]	τῶν εἰρημένων λόγων, καὶ ἐκ	τῶν	παραλειπομένων αὐτοὶ τὰ δίκαια καὶ
[190]	κατελύθη, ἐπειδή τινες τὰς γραφὰς	τῶν	παρανόμων ἀνεῖλον. Καὶ γὰρ τοι,
[0]	τι κἀγὼ τυγχάνω γιγνώσκων, αἱ	τῶν	παρανόμων γραφαί· εἰ δὲ καὶ
[190]	ἐπὶ ταῖς γραφαῖς μόνον ταῖς	τῶν	παρανόμων, μὴ ἐξεῖναι μήτε τῷ
[190]	τῷ Πρυτανείῳ, ἐξαιτοῦνται τὰς γραφὰς	τῶν	παρανόμων, οὓς ὑμεῖς ἀχαρίστους εἶναι
[200]	οὕτω καὶ ἐν ταῖς γραφαῖς	τῶν	παρανόμων παράκειται κανὼν τοῦ δικαίου,
[120]	καὶ τοὺς μὲν ἐναγεῖς καὶ	τῶν	πεπραγμένων αἰτίους μετέστησαν, τοὺς δὲ
[20]	βούλομαι. (Ἔστι γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι,	τῶν	περὶ τὰς ἀρχὰς εἴδη τρία·
[170]	τὸν λιπόντα τὴν τάξιν, ἔξω	τῶν	περιραντηρίων τῆς ἀγορᾶς ἐξείργει, καὶ
[160]	Ἀσίαν διέβη, ἤκμαζε δ' ὁ	τῶν	Περσῶν βασιλεὺς καὶ ναυσὶ καὶ
[130]	ἡμᾶς ἔφυμεν. Οὐχ ὁ μὲν	τῶν	Περσῶν βασιλεύς, ὁ τὸν Ἄθω
[230]	μεγάλῳ σημείῳ διδάξαι. Ὁ γὰρ	τῶν	Περσῶν βασιλεὺς, οὐ πολλῷ χρόνῳ
[170]	ποτε εἶδον μισηθέντας τοὺς τὰ	τῶν	πλησίον αἰσχρὰ λίαν σαφῶς λέγοντας.
[180]	δ' ἀληθῆ λέγω, ἐξ αὐτῶν	τῶν	ποιημάτων γνώσεσθε· ἐπιγέγραπται γὰρ ἐπὶ
[130]	οἶμαι παῖδας ὄντας ἡμᾶς τὰς	τῶν	ποιητῶν γνώμας ἐκμανθάνειν, ἵν' ἄνδρες
[180]	τὴν τάξιν ἔλιπον ἐν Χαιρωνείᾳ	τῶν	πολεμίων ἐπιόντων. Ὅτι δ' ἀληθῆ
[90]	ὑμῶν ὑφελόμενοι, καὶ τοὺς ἐκ	τῶν	πόλεων τούτων συνέδρους παρ' ὑμῶν
[230]	πλείους ἢ χιλίους καὶ πεντακοσίους	τῶν	πολιτῶν ἀκρίτους ἀπέκτειναν, πρὶν καὶ
[240]	τοῖς νῦν μὲν οὐ παροῦσι	τῶν	πολιτῶν, ἐπερησομένοις δὲ ὑμᾶς, τί
[20]	Ἔασον ἀμφισβητῆσαί σοι τὸν βουλόμενον	τῶν	πολιτῶν, ὡς οὐκ ἐπέδωκας, ἀλλ'
[0]	ἐξῆν, πρῶτον μὲν, τῷ πρεσβυτάτῳ	τῶν	πολιτῶν, ὥσπερ οἱ νόμοι κελεύουσι,
[120]	γὰρ ἄν ποτε ἐπέτρεψα) καὶ	τῶν	πολλῶν δὲ ἀφειμένων· οὗ τὸ
[190]	καὶ πέντε ἐτελεύτησεν, ἁπάντων μετασχὼν	τῶν	πόνων τῇ πόλει, ὂς πολλάκις
[230]	τὰ μὲν ἔνδοξα καὶ λαμπρὰ	τῶν	πραγμάτων ἀνετίθεσαν τῷ δήμῷ, τὰ
[150]	μὲν τὰ μεγάλα καὶ σπουδαῖα	τῶν	πραγμάτων, ἁπάντων ἀνθρώπων ἀχρηστότατε, πρὸς
[130]	οἱ ταλαίπωροι, προσαψάμενοι μόνον τούτων	τῶν	πραγμάτων ἐξ ἀρχῆς περὶ τὴν
[250]	συμφοράν, ἢ συλλαβόντες ὡς λῃστὴν	τῶν	πραγμάτων, ἐπ' ὀνομάτων διὰ τῆς
[70]	οὖν ἐπὶ τὴν μεταβολὴν ἦλθε	τῶν	πραγμάτων (οὗτος γάρ ἐστιν ὁ
[160]	τοῦ δήμου, ὑποτέτμηται τὰ νεῦρα	τῶν	πραγμάτων, φορμορραφούμεθα, ἐπὶ τὰ στενά,
[140]	Θήβας, εἰς τὴν Καδμείαν, κοινωνίαν	τῶν	πράξεων τοῖς Βοιωτάρχαις συνθέμενος. Καὶ
[90]	μὴ τελεῖν συντάξεις. (Καὶ τούτων	τῶν	προαιρέσεων οὐδεμιᾶς ἀπέτυχε Καλλίας· ἀλλ'
[170]	προγόνων, ἅπαντες ἂν ὁμολογήσαιτε, ἐπὶ	τῶν	προγόνων. Ἄνδρες δὲ πότερον τότε
[170]	τῶν νυνὶ καιρῶν, ἢ ἐπὶ	τῶν	προγόνων, ἅπαντες ἂν ὁμολογήσαιτε, ἐπὶ
[160]	ἔχθραν, ἵνα μὴ, βοηθῶν τοῖς	τῶν	προγόνων ἀτυχήμασι, κακῶς ἐπιχειρῇ ποιεῖν
[180]	δίκαια ποιῶ, παραβάλλων αὐτῷ τὰ	τῶν	προγόνων ἔργα. Οὐδὲ γὰρ Φιλάμμωνα
[160]	τὴν δημοκρατίαν· δεύτερον δ' ἀπὸ	τῶν	προγόνων εὐεργεσίαν τινὰ αὐτῷ πρὸς
[120]	ἐν τοῖς τεταγμένοις χρόνοις ὑπὸ	τῶν	προγόνων· εὐπρεπῶς γε τῷ ὀνόματι,
[170]	τῷ δήμῳ (θάνατον γὰρ αὐτοῦ	τῶν	προγόνων κατέγνωτε) τὰ δὲ ἀπὸ
[250]	Πλαταιαῖς, καὶ αὐτοὺς τοὺς τάφους	τῶν	προγόνων οὐκ ἂν οἴεσθε ἀναστενάξειν,
[110]	μαντείαν τοῦ θεοῦ, τὸν ὅρκον	τῶν	προγόνων, τὴν ἀρὰν τὴν γενομένην,
[30]	ἐπιγράψαντας νομοθέταις, τὸν δ' ἐπιστάτην	τῶν	προέδρων διαχειροτονίαν διδόναι τῷ δήμῳ,
[140]	ἀπεργάζεται συμφοράς. (Τρίτον δὲ, καὶ	τῶν	προειρημένων μέγιστόν ἐστιν, ὃ μέλλω
[60]	ὁ δῆμος ὡς τάχιστα περὶ	τῶν	πρὸς Φίλιππον πρέσβεων· τοῖς οὔπω
[90]	ἦν τὸ μέσον, εἰ μνησθεὶς	τῶν	προτέρων ἀδικημάτων ὁ δῆμος, μὴ
[250]	τῶν τυχόντων ἀνθρώπων, ἀλλὰ παρὰ	τῶν	πρωτευόντων ἐν τῇ Ἀσίᾳ καὶ
[0]	τῶν ἄλλων Ἀθηναίων, τῆς δὲ	τῶν	ῥητόρων ἀκοσμίας οὐκέτι κρατεῖν δύνανται,
[130]	τῶν θεῶν σῳζομένην, ὑπὸ δὲ	τῶν	ῥητόρων ἐνίων ἀπολλυμένην. Οὐχ ἱκανὸν
[0]	ἐνομοθέτησεν ὁ Σόλων περὶ τῆς	τῶν	ῥητόρων εὐκοσμίας ἰσχύειν, ἵνα ἐξῆν,
[0]	πολὺν ἤδη χρόνον συνεργοῦντές τισι	τῶν	ῥητόρων, λυμαίνονται τὴν πολιτείαν, μήτε
[40]	δῆμος (εἰ οὕτω τύχοι) ὁ	τῶν	Ῥοδίων, ἢ Χίων, ἢ καί
[220]	ἀπόλλυσθαι· διόπερ οὐδ' εὐδοκιμεῖν τὴν	τῶν	Σειρήνων μουσικήν, καὶ δὴ καὶ
[170]	Παναθήναια, ἢ εἰς ἄλλον τινὰ	τῶν	στεφανιτῶν ἀγώνων, παγκράτιον ἢ καὶ
[40]	ὁ κηρυττόμενος μείζω χάριν εἰδῇ	τῶν	στεφανούντων ὑμῖν, ἢ τοῖς στεφανοῦσι,
[180]	ὀνόματα τὰ ἑαυτῶν, ἵνα μὴ	τῶν	στρατηγῶν, ἀλλὰ τοῦ δήμου δοκῇ
[140]	ἐκπέμπητε· εἰ δέ τις αὐτῷ	τῶν	στρατηγῶν ἀντείποι, καταδουλούμενος τοὺς ἄρχοντας,
[140]	τοῦ βήματος πεπονθέναι, ἢ ὑπὸ	τῶν	στρατηγῶν ἐκ τοῦ στρατηγίου. Μισθοφορῶν
[180]	ἠνορέης. Ἐνταῦθ' ἔστι που τὸ	τῶν	στρατηγῶν ὄνομα; Οὐδαμοῦ, ἀλλὰ τὸ
[0]	ἐᾶν ἀνθρώπων ἐξαιρεῖσθαι, μήτε τὰς	τῶν	στρατηγῶν συνηγορίας, οἳ, ἐπὶ πολὺν
[140]	ὑμέτερον στρατηγὸν βουλεύσασθαι περὶ τῆς	τῶν	στρατιωτῶν σωτηρίας. (Καὶ ταῦτ' οὐκ
[190]	παρὰ τοὺς νόμους στεφανοῦν, ἕνα	τῶν	συγκατελθόντων αὐτῷ ἀπὸ Φυλῆς, καὶ
[250]	δὲ δῆμος, ἐκ τῆς ἀθυμίας	τῶν	συμβεβηκότων, ὥσπερ παραγεγηρακὼς ἢ παρανοίας
[60]	τῖη ὀγδόῃ ἐπὶ δέκα, κοινὸν	τῶν	συμμάχων, οὗ τὰ κεφάλαια διὰ
[70]	τῇδε τῇ ἡμέρᾳ τοὺς συνέδρους	τῶν	συμμάχων· παρὰ δὲ Κερσοβλέπτου σύνεδρος
[100]	λόγῳ ἠκούσατε· τὰς δὲ συντάξεις	τῶν	συμμάχων, τὰ δέκα τάλαντα, ἔργῳ
[80]	δωροδοκίας ζηλοτυπίας, καὶ ἡγήσατο, εἰ	τῶν	συμπρεσβευόντων καὶ τοῦ Φιλίππου κατήγορος
[80]	ὑπωπτεύσατε) τοιαύτης ἐμπιπτούσης ταραχῆς, μετὰ	τῶν	συμφύτων αὐτῷ νοσημάτων ἤδη τὰ
[60]	(πρὸ γὰρ τῶν ὅρκων καὶ	τῶν	συνθηκῶν ἀνεμέσητον ἦν αὐτῷ πράττειν
[70]	καὶ μετέχειν τῶν ὅρκων καὶ	τῶν	συνθηκῶν, δύω μέγιστα προκαταλαμβάνοντες· πρῶτον
[10]	(εἰ δή τίς ἐστι μέτριος	τῶν	τὰ παράνομα γραφόντων) ἀλλ' οὖν
[190]	γὰρ ἀγαθοὶ στρατηγοὶ ὑμῶν, καὶ	τῶν	τὰς σιτήσεις τινὲς εὑρημένων ἐν
[20]	στεφανῶσαι. (Ὡς τοίνυν καὶ τὴν	τῶν	τειχοποιῶν ἀρχὴν ἦρχεν, ὅθ' οὗτος
[20]	θεωρικὸν ἀρχὴν, ἄρχων δὲ τὴν	τῶν	τειχοποιῶν, οὐδετέρας δέ πω τῶν
[20]	πολλῶν, ὧν ἔχεις εἰς τὴν	τῶν	τειχῶν οἰκοδομίαν, μικρὰ κατέθηκας, δέκα
[120]	Ἀθηναίων, καὶ τοῦ σώματος, καὶ	τῶν	τέκνων, καὶ οἰκίας τῆς ἐμαυτοῦ,
[150]	ἀναβὰς ἐπὶ τὸν τάφον τὸν	τῶν	τελευτησάντων, ἐγκωμιάζειν τὴν ἐκείνων ἀρετήν.
[230]	καὶ οὐδ' ἐπὶ τὰς ἐκφορὰς	τῶν	τελευτησάντων εἴων τοὺς προσήκοντας παραγενέσθαι.
[150]	λογίσασθε, πότερ' οἴεσθε τοὺς οἰκείους	τῶν	τελευτησάντων πλείω δάκρυα ἀφήσειν ἐπὶ
[50]	καλεῖν, καὶ ἐπερωτᾶν ὁποίου τούτων	τῶν	τεττάρων αὐτοῦ καιρῶν κατηγορῶ, καὶ
[50]	δημόσιον παραγενομένους) ἀποκρίνομαι, ὅτι ἁπάντων	τῶν	τεττάρων καιρῶν κατηγορῶ σου ὅσους
[60]	μοι, πρὸς θεῶν, τὸν πρῶτον	τῶν	τεττάρων καιρῶν μὴ καλῶς αὐτὸν
[190]	γνώμην ἔχουσιν. (Ἤδη δ' ἐκ	τῶν	τεχνῶν τῶν Δημοσθένους, αἰσχρὸν ἔθος
[20]	ἐγγράφειν ὅτι, Οὔτ' ἔλαβον οὐδὲν	τῶν	τῆς πόλεως, οὔτ' ἀνήλωσα. Ἀνεύθυνον
[10]	καὶ πάντας, ὅσοι διαχειρίζουσί τι	τῶν	τῆς πόλεως πλέον ἢ τριάκονθ'
[20]	δεύτερον δὲ, ὅσοι τι διαχειρίζουσι	τῶν	τῆς πόλεως ὑπὲρ τριάκοντα ἡμέρας,
[0]	καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι μικρὸν εἶναι	τῶν	τοιούτων ἀδικημάτων, ἀλλ' ἕκαστον ὑπερμέγεθες,
[130]	πολιτείαν προσελήλυθεν. Εὖ γὰρ περὶ	τῶν	τοιούτων Ἡσίοδος ὁ ποιητὴς ἀποφαίνεται·
[200]	δημοκρατίαν. (Τίς οὖν ἐστιν ἀποτροπὴ	τῶν	τοιούτων λόγων; Ἐγὼ προερῶ. Ἐπειδὰν,
[30]	νόμων προβαίητε) οὔτε ἠμέληται περὶ	τῶν	τοιούτων τῷ νομοθέτῃ τῷ τὴν
[40]	φυλετῶν καὶ δημοτῶν, καὶ περὶ	τῶν	τοὺς οἰκέτας ἀπελευθερούντων, καὶ περὶ
[10]	λήσετε ἐξαπατηθέντες. Τούτων γάρ τινες,	τῶν	τοὺς ὑπευθύνους στεφανούντων παρὰ τοὺς
[230]	κηρυχθήσεται; (Καὶ εἰ μέν τις	τῶν	τραγικῶν ποιητῶν, τῶν μετὰ ταῦτα
[150]	τῇ ἡμέρᾳ μελλόντων, ὥσπερ νυνὶ,	τῶν	τραγῳδῶν γίγνεσθαι, ὅτ' εὐνομεῖτο μᾶλλον
[230]	κατέλυσαν. (Ἔνιοι δὲ καὶ αὐτοὶ	τῶν	Τριάκοντα ἐγένοντο, οἳ πλείους ἢ
[220]	δύναιτ' ἄν, ὅτε, νομοθετήσας περὶ	τῶν	τριακοσίων νεῶν, καὶ σαυτὸν πείσας
[50]	εἰς Ἑλλήσποντον, (ὅτε, εἷς ὢν	τῶν	τριηράρχων Δημοσθένης, καὶ περιάγων τὸν
[150]	ἀπάξειν εἰς τὸ δεσμωτήριον ἐπιλαβόμενος	τῶν	τριχῶν, ἀπομιμούμενος τὴν Κλεοφῶντος πολιτείαν,
[170]	Βόσπορον, κᾀκεῖ λαμβάνει δωρεὰν παρὰ	τῶν	τυράννων τοὺς ὠνομασμένους Κήπους, (καὶ
[250]	εἰς ἰδιωτικὰς οἰκίας, οὐ παρὰ	τῶν	τυχόντων ἀνθρώπων, ἀλλὰ παρὰ τῶν
[170]	ἰδίων προσόδων πορίζεται, ἀλλ' ἐκ	τῶν	ὑμετέρων κινδύνων. (Περὶ δ' εὐγνωμοσύνην
[10]	τὰ κοινὰ διαχειρίσαντας, οὐδ' ἀπὸ	τῶν	ὑμετέρων πολλὰ μὲν ὑφαιρουμένους, βραχέα
[60]	μετὰ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων, ἐπανελθόντων	τῶν	ὑμετέρων πρέσβεων, ἀλλὰ μόνοι ποιήσησθε
[40]	ἡ πόλις, ἡ βουλομένη τινὰ	τῶν	ὑμετέρων στεφανοῦν, πρέσβεις πέμψασα δεηθῇ
[140]	γὰρ ἦν ἀσύνετος) ὅτι περὶ	τῶν	ὑπαρχόντων ἀγαθῶν ἐν ἡμέρας μικρῷ
[20]	τὰς οὐσίας ὁ νομοθέτης τὰς	τῶν	ὑπενθύνων, ἕως ἂν λόγον ἀποδῶσι
[0]	τῇ πόλει, Τίς ἀγορεύειν βούλεται	τῶν	ὑπὲρ πεντήκοντα ἔτη γεγονότων καὶ
[10]	τοὺς δικαστάς. ~Πολλοὶ γὰρ πάνυ	τῶν	ὑπευθύνων, ἐπαυτοφώρῳ κλέπται τῶν δημοσίων
[10]	ὑπερπηδήσας τὸν νόμον τὸν περὶ	τῶν	ὑπευθύνων κείμενον, καὶ τὴν πρόφασιν,
[200]	Δημοσθένην ἀξιώσατε ἀπολογεῖσθαι, πρὸς τὸν	τῶν	ὑπευθύνων νόμον πρῶτον, καὶ τὸν
[0]	τῶν νόμων, οἳ κεῖνται περὶ	τῶν	ὑπευθύνων, παρ' οὓς τὸ ψήφισμα
[40]	νόμον οὐδὲν ἐπικοινωνοῦντα τῷ περὶ	τῶν	ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανουμένων νόμῳ,
[40]	ἐν τῷ θεάτρῳ μείζονως τιμᾶσθαι	τῶν	ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανουμένων· τοῖς
[200]	ἐκείνου ἐθέλετε ἀκούειν· οὐ γὰρ	τῶν	φευγόντων τὰς δικαίας ἀπολογίας εἰσεληλύθατε
[250]	ἐκ τῶν χειρῶν πρεσβεύσας ἐξελέσθαι	τῶν	Φιλίππου, ἀποστῆσαι δὲ Ἀκαρνᾶνας, ἐκπλῆξαι
[80]	δ' εὐδοκιμήσειν, καὶ προδότης ὢν	τῶν	φίλων καὶ πονηρός, πιστὸς τῷ
[40]	οἱ μὲν ὅτι στεφανοῦνται ὑπὸ	τῶν	φυλετῶν, ἕτεροι δ' ὅτι ὑπὸ
[40]	ἐν τῷ θεάτρῳ, μήθ' ὑπὸ	τῶν	φυλετῶν ἢ δημοτῶν ἀναγορεύεσθαι στεφανούμενον,
[40]	ἄνευ ψηφίσματος ὑμετέρου στεφανουμένων ὑπὸ	τῶν	φυλετῶν καὶ δημοτῶν, καὶ περὶ
[30]	ὁ μὲν νομοθέτης τοὺς ἐκ	τῶν	φυλῶν ἄρχειν κελεύει δοκιμασθέντας ἐν
[20]	ἐπέταξεν ἐν τῷ ψηφίσματι ἑκάστης	τῶν	φυλῶν ἑλέσθαι τοὺς ἐπιμελησομένους τῶν
[20]	ἔγραψε ψήφισμα Δημοσθένης, ἀγορὰν ποιῆσαι	τῶν	φυλῶν, σκιροφοριῶνος δευτέρᾳ ἱσταμένου καὶ
[20]	τῶν δικαστῶν τὰς ψήφους ἐκ	τῶν	χειρῶν, μηδ' ἔμπροσθεν τῶν νόμων,
[250]	ὅταν φῇ Βυζαντίους μὲν ἐκ	τῶν	χειρῶν πρεσβεύσας ἐξελέσθαι τῶν Φιλίππου,
[70]	παραλιπὼν λόγον, οὐδὲν ὄφελος ἔφη	τῶν	χθὲς εἰρημένων εἶναι λόγων, ἐὰν
[90]	ἁπάσας τετταράκοντα· (ἐκ δὲ τούτων	τῶν	χρημάτων ὑπάρξειν καὶ ναυτικὴν καὶ
[90]	ὅτι, πονηρὸς ὢν, καὶ τὰ	τῶν	χρηστῶν σημεῖα διαφθείρει. ~Ταῦτα δ'
[60]	δέκα. Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω,	τῶν	ψηφισμάτων ἀκούσατε. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. (Ἐπειδὴ τοίνυν,
[0]	νόμων καταλελύκασι, τὰς δ' ἐκ	τῶν	ψηφισμάτων μετ' ὀργῆς κρίνουσιν, σεσίγηται
[100]	Διὸ καὶ καταφανὴς ἐγένετο, δημοκρατουμένων	τῶν	Ὠρειτῶν, καὶ πάντα πραττόντων μετὰ
[100]	λέγω, λαβέ μοι τὸ ψήφισμα	τῶν	Ὠρειτῶν. ΨΗΦΙΣΜΑ. Τοῦτ' ἐστὶ τὸ