Paragraphes
[50]	ἡμῶν ἀκούωσι, κἀγὼ δύνωμαι ἀπομνημονεῦσαι	ἅ	σοι σύνοιδα, πάνυ προσδοκῶ ἐπιδείξειν
[90]	περὶ τοῦτον. Τρία δ' ἦν,	ἃ	ἅμα ἐξεωνεῖτο· πρῶτον μὲν, μὴ
[210]	οὐχ ὅταν σοι δοκῇ, οὐδ'	ἃ	βούλει, ἀλλ' ὁπόταν οἱ μισθοδόται
[210]	ἀνὴρ ὄντως βεβιωκὼς μετ' ἀρετῆς·	ἃ	δὲ σὺ λέξεις, εἴποι ἂν
[160]	μὲν ἀπορεῖς, συγγνώμην ἔχω σοι·	ἃ	δὲ τότ' ἔλεγες, ἐγὼ νῦν
[160]	Ἐγὼ μὲν μεθ' ὑμῶν λογιοῦμαι	ἃ	δεῖ ὑπάρξαι ἐν τῇ φύσει
[200]	αὐτοῦ τῶν λόγων ἐπιτηρεῖτε. (Ἀλλ'	ἃ	δὴ συμβήσεται ὑμῖν, ἐὰν τοῦτον
[110]	κατὰ τῆς πόλεως διεξῄει, λέγων	ἃ	ἐγὼ οὔτε τότ' ἐκαρτέρουν ἁκούων,
[160]	ἔπραξας, καὶ τί ποτ' ἦν	ἃ	ἔλεγες, καὶ εἰ βούλει, παραχωρῶ
[220]	ἔνατα, διεξίοι πρὸς τοὺς οἰκείους,	ἃ	ἐπιτηδεύσας ὑγιὴς ἂν ἐγένετο; (Σαυτὸν
[160]	ὦ Δημόσθενες, τί ποτ' ἦν	ἃ	ἔπραξας, καὶ τί ποτ' ἦν
[70]	ἐρώτημά τι ἠρώτα, προειπὼν μὲν	ἃ	ἐρήσεται, προδιδάξας δὲ ἃ χρὴ
[90]	ἐξώλειαν ἐπαρώμενος ἑαυτῷ· δεύτερον δέ,	ἃ	εὖ οἶδεν οὐδέποτε ἐσόμενα, τολμᾷ
[160]	νυνὶ προδέδωκεν, εἴπερ ἀληθῆ ἐστιν	ἃ	λέγεται. (Ὡς γάρ φασιν οἱ
[200]	προβαλλόμενος ὑπὲρ τοῦ δήμου πεπολίτευσαι;	Ἃ	μὲν γὰρ ὑπὲρ σεαυτοῦ βεβούλευσαι,
[210]	προστάττωσιν· οὐκ αἰσχύνῃ δὲ ἀλαζονευόμενος,	ἃ	παραχρῆμα ἐξελέγχῃ ψευδόμενος. (Ἀπηνέχθη γὰρ
[230]	τὰ δ' ἑβδομήκοντα τάλαντα ὑποσιωπᾷς,	ἃ	προλαβὼν τοῦ βασιλικοῦ χρυσίου ἀπεστέρηκας.
[160]	τὰ μιαρὰ καὶ ἀπίθανα ῥήματα,	ἃ	πῶς ποθ' ὑμεῖς, ὦ σιδηροῖ,
[230]	κατέπεμψε τριακόσια τάλαντα τῷ δήμῳ,	ἃ	σωφρονῶν οὐκ ἐδέξατο· ὁ δὲ
[100]	οὐκ ἔστιν ἄνδρα γεγονέναι ἀγαθόν·	ἃ	τετόλμηκεν οὗτος γράψαι ἐν τῷ
[170]	ὥστε με μὴ βούλεσθαι λέγειν,	ἃ	τούτῳ πέπρακται· ἤδη γὰρ ποτε
[20]	ὑποβάλλει καὶ διδάσκει ὁ νόμος	ἃ	χρὴ γράφειν. Κελεύει γὰρ αὐτὸ
[0]	πόλει, σῴζεται καὶ ἡ δημοκρατία·	(ἃ	χρὴ διαμνημονεύοντας ὑμᾶς, μισεῖν τοὺς
[70]	μὲν ἃ ἐρήσεται, προδιδάξας δὲ	ἃ	χρὴ κατὰ τῆς πόλεως ἀποκρίνασθαι·
[120]	ἀρᾷ κατά τε τῶν ἀσεβησάντων,	ἃ	χρὴ παθεῖν αὐτούς, καὶ κατὰ
[140]	ἄνευ αὑτοῦ παρὰ Φιλίππου λαβόντας,	ἀβίωτον	ἡγησάμενος εἶναι εἴ τινος ἀπολειφθήσεται
[220]	στρατηγοῦ, μεγάλα μὲν τὴν πόλιν	ἀγάθ'	εἰργασμένου, λέγειν δὲ ἀδυνάτου, καὶ
[140]	τὸ στρατήγιον· πλείω γὰρ ὑμᾶς	ἀγαθὰ	ὑφ' ἑαυτοῦ ἔφη ἀπὸ τοῦ
[150]	καθοπλίσας τῇδε τῇ πανοπλία, ἀφίησιν	ἀγαθῇ	τύχῃ τρέπεσθαι ἐπὶ τὰ ἑαυτῶν,
[150]	ἐτελεύτησαν ἐν τῷ πολέμῳ, ἄνδρες	ἀγαθοὶ	γενόμενοι, μέχρι μὲν ἥβης ὁ
[80]	πεζοὶ καὶ οἱ ἱππεῖς, ἄνδρες	ἀγαθοί	ἐγένοντο, καὶ παρὰ τὸν ἱππόδρομον
[190]	πᾶν τοὐναντίον γίγνεται. Οἱ γὰρ	ἀγαθοὶ	στρατηγοὶ ὑμῶν, καὶ τῶν τὰς
[100]	δωροδοκοῦντα οὐκ ἔστιν ἄνδρα γεγονέναι	ἀγαθόν·	ἃ τετόλμηκεν οὗτος γράψαι ἐν
[220]	περιβαλὼν ἀξιοῖ στεφανοῦσθαι ἐπ' ἀρετῇ,	ἀγαθὸν	μὲν πεποιηκὼς μηδέν, πάντων δὲ
[250]	δημοκρατίαν, ἄνδρα φιλόσοφον καὶ νομοθέτην	ἀγαθόν,	σωφρόνως, ὡς προσῆκον αὐτῷ, δεόμενον
[230]	τετόλμηκας γράφειν, ὡς ἔστιν ἀνὴρ	ἀγαθός,	καὶ διατελεῖ λέγων καὶ πράττων
[230]	ὀρθῶς πεπολιτευμένον δωρεὰς αἰτεῖν, ἀλλ'	ἀγαθοῦ	τινος αἴτιον γεγενημένον τῇ πόλει·
[240]	Ὅπου γὰρ τοὺς ὄντως ἄνδρας	ἀγαθούς,	οἷς πολλὰ καὶ καλὰ σύνισμεν
[150]	δὴ καὶ τῶν ἀνδρῶν τῶν	ἀγαθῶν	ἄξιόν ἐστιν ἐπιμνησθῆναι, οὓς οὗτος,
[140]	ἀσύνετος) ὅτι περὶ τῶν ὑπαρχόντων	ἀγαθῶν	ἐν ἡμέρας μικρῷ μέρει διαγωνιεῖται,
[140]	μὴ καὶ χρυσῷ στεφάνῳ στεφανωθήσεται,	ἀγανακτεῖ·	οὐδ' ἱκανόν ἐστιν αὐτῷ ἐναντίον
[140]	τῶν Ἑλλήνων ἐναντίον ἀναρρηθήσεται, τοῦτ'	ἀγανακτεῖ.	Οὕτως, ὡς ἔοικε, πονηρὰ φύσις,
[140]	Δεῖ δὲ οὐχ οὕτως, ἀλλ'	ἀγανακτεῖν	καὶ τιμωρεῖσθαι, εἰ χρὴ τὰ
[100]	δὲ καὶ εἰς τοὺς Ἀμφικτύονας.	Ἀγανακτήσαντες	δ' ἐπὶ τοῖς γιγνομένοις μάλιστα
[140]	μᾶλλον ἐφ' οἷς κακῶς ἐπεπόνθεσαν	ἀγανακτήσοντας·	(δεύτερον δὲ, τῶν εἰς τὸν
[220]	ἐφ' ᾧ νυνὶ μέλλω λέγειν	ἀγανακτῶ	μάλιστα. Ἀφομοιοῖ γὰρ μου τὴν
[140]	κακῶν αἴτιος γενόμενος, Δημοσθένης οὐκ	ἀγαπᾷ	εἰ μὴ δίκην δέδωκεν, ἀλλ'
[160]	ὡς οὐ κινηθήσεται ἐκ Μακεδονίας·	ἀγαπᾷν	γὰρ αὐτὸν ἐν Πέλλῃ περιπατοῦντα,
[30]	σεμνύνεσθαι πρὸς τοὺς ἔξωθεν, ἀλλ'	ἀγαπᾶν	ἐν αὐτῇ πόλει τιμώμενον ὑπὸ
[140]	δεῖ ποιεῖσθαι τὴν συμμαχίαν, ἀλλ'	ἀγαπᾷν	μόνον εἰ γίγνεται· τοῦτο δὲ
[140]	τῶν ὀνομάτων σύνθεσιν τῶν Δημοσθένους	ἀγαπήσοντας,	ἀλλ' οὐ μᾶλλον ἐφ' οἷς
[20]	φιλοτιμοῦνται; Πάνυ γε· ἀλλ' οὐκ	ἀγαπῶσιν	ἐάν τις παρ' αὐτοῖς μὴ
[90]	πρὸς ὑμᾶς, οὐκ ἔτι δι'	ἀγγέλων,	ἀλλ' αὐτὸς, ὁ Καλλίας, καὶ,
[20]	σκυθρωπὸν καὶ τῶν μεγίστων κυρίαν	ἄγει	ὑπὸ τὴν ὑμετέραν ψῆφον. Οὐκ
[220]	συλλήψεις, καὶ βασάνους ἐπ' αἰτίαις	ἀγενήτοις,	ὡς ἐμοῦ μετά τινων νεωτερίζειν
[40]	ἂν ἰδιώτης οὐδὲ εἷς οὕτως	ἀγεννὴς	γένοιτο, ὥστε ὃν αὐτὸς ἔδωκε
[200]	τὸ παράνομον, μὴ συγχωρεῖτε, μηδ'	ἀγνοεῖθ'	ὅτι πάλαισμα τοῦτ' ἔστι δικαστηρίου.
[0]	κειμένοις. Μηδεὶς οὖν ὑμῶν τοῦτ'	ἀγνοείτω,	ἀλλὰ σαφῶς ἕκαστος ἐπιστάσθω, ὅτι,
[230]	αἰτίας ἀνατιθῇς Δημοσθένει, τοὺς μὲν	ἀγνοοῦντας	ἐξαπατᾷς, τοὺς δ' εἰδότας καὶ
[180]	καθ' ἑαυτὸν ἀγωνιστάς· ὥσπερ ὑμᾶς	ἀγνοοῦντας,	ὅτι τοῖς μὲν πύκταις ἐστὶν
[140]	οὐ καταφρονοῦντος τῶν Ἑλλήνων, οὐδ'	ἀγνοοῦντος	(οὐ γὰρ ἦν ἀσύνετος) ὅτι
[50]	καὶ συμμαχίᾳ, ἣν Φιλοκράτης ὁ	Ἁγνούσιος	ἔγραψε, καὶ αὐτὸς οὗτος μετ'
[240]	σίδηρον, τὰ ἄφωνα καὶ τὰ	ἀγνώμονα,	ἐάν τινα ἐππεσόντα ἀποκτείνῃ, ὑπερορίζομεν,
[150]	ἢ ἐπὶ τῇ τῆς πόλεως	ἀγνωμοσύνῃ;	(Τίς γὰρ οὐκ ἂν ἀλγήσειεν
[150]	πόλιν, τειχῶν κατασκαφάς, ἐμπρήσεις οἰκιῶν,	ἀγομένας	γυναῖκας, καὶ παῖδας εἰς δουλείαν,
[180]	ἔργων τὰ ὑπομνήματα ἐν τῇ	ἀγορᾷ	ἀνάκειται. Τί οὖν ἐστιν, ὦ
[220]	κατεσκεύασας, τοῦ τὰ ἀγοράσματα Ὀλυμπιάδι	ἀγοράζοντος,	(καὶ, τὸν αὐτὸν ἄνδρα δὶς
[210]	τοῦτ' ἐρῶ. Περιέρχονται γὰρ τὴν	ἀγορὰν	ἀληθεῖς κατ' ἀλλήλων ἔχοντες δόξας
[0]	γεγένηται, καὶ τὰς κατὰ τὴν	ἀγορὰν	δεήσεις, αἷς κέχρηνταί τινες ὑπὲρ
[20]	ἐκκλησίας οὔσης, ἔγραψε ψήφισμα Δημοσθένης,	ἀγορὰν	ποιῆσαι τῶν φυλῶν, σκιροφοριῶνος δευτέρᾳ
[170]	τάξιν, ἔξω τῶν περιραντηρίων τῆς	ἀγορᾶς	ἐξείργει, καὶ οὐκ ἐᾷ στεφανοῦσθαι,
[220]	τοῦ Ὠρείτου κατεσκεύασας, τοῦ τὰ	ἀγοράσματα	Ὀλυμπιάδι ἀγοράζοντος, (καὶ, τὸν αὐτὸν
[0]	τῶν ἐν τῇ πόλει, Τίς	ἀγορεύειν	βούλεται τῶν ὑπὲρ πεντήκοντα ἔτη
[110]	εἶναι πολέμου καὶ δικῶν καὶ	ἀγορῶν,	καὶ ἐξώλεις εἶναι καὶ αὐτοὺς
[250]	Δία τὸν Ὀλύμπιον, οὐχ ὗς	ἀγρίους	κυνηγετῶν, οὐδὲ τῆς τοῦ σώματος
[80]	κατεσκεύασεν, ὑμεῖς τε ἐκ τῶν	ἀγρῶν	φοβηθέντες ἐσκευαγωγήσατε, ἐν ταῖς μεγίσταις
[210]	φεύγων ἐστὶ Κτησιφῶν; Ὁ δὲ	ἀγὼν	οὐκ ἀτίμητος· σὺ δ' οὔτε
[180]	τοῖς μὲν πύκταις ἐστὶν ὁ	ἀγὼν	πρὸς ἀλλήλους, τοῖς δ' ἀξιοῦσι
[50]	ὅσους οὐδεὶς πώποτε μέμνηται πρὸς	ἀγῶνα	δημόσιον παραγενομένους) ἀποκρίνομαι, ὅτι ἁπάντων
[50]	οὐ προδιδοὺς ὑμᾶς, οὐδὲ τὸν	ἀγῶνα	καταχαριζόμενος, ἀλλ' ἐκεῖνο φοβούμενος, μή
[130]	περὶ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἡγεμονίας	ἀγωνίζεται,	ἀλλ' ἤδη περὶ τοῦ τῆς
[210]	σώματος, οὔτε περὶ τῆς ἐπιτιμίας	ἀγωνίζῃ;	Ἀλλὰ περὶ τίνος ἐστὶν αὐτῷ
[40]	καὶ τοὺς χορηγοὺς, καὶ τοὺς	ἀγωνιστὰς	ἐνοχλεῖσθαι, τοὺς δὲ ἀνακηρυττομένους ἐν
[180]	κατὰ τοὺς νόμους διδῶτε, πολλοὺς	ἀγωνιστὰς	ἕξετε τῆς ἀρετῆς, ἐὰν δὲ
[180]	πύκτην, ἀλλὰ τοὺς καθ' ἑαυτὸν	ἀγωνιστάς·	ὥσπερ ὑμᾶς ἀγνοοῦντας, ὅτι τοῖς
[170]	μᾶλλον ἢ τοὺς πολεμίους, ἀμείνων	ἀγωνιστὴς	ὑπὲρ τῆς πατρίδος ὑπάρχῃ. (Ὁ
[180]	Ὑπολάβετε τοίνυν ὑμᾶς αὐτοὺς εἶναι	ἀγωνοθέτας	τῆς πολιτικῆς ἀρετῆς, κᾀκεῖνο ἐκλογίσασθε,
[170]	εἰς ἄλλον τινὰ τῶν στεφανιτῶν	ἀγώνων,	παγκράτιον ἢ καὶ ἄλλο τι
[200]	(Ὥσπερ οὖν ἐν τοῖς γυμνικοῖς	ἀγῶσιν	ὁρᾶτε τοὺς πύκτας περὶ τῆς
[10]	μέν ποτε ἀναγορευόμενος ἐν τοῖς	ἀγῶσιν,	ὅτι στεφανοῦται ἀρετῆς ἕνεκα καὶ
[80]	κατεσκεύασεν. (Ναί. ἀλλὰ χαλκοῖς καὶ	ἀδαμαντίνοις	τείχεσιν, ὡς αὐτός φησι, τὴν
[160]	γράμματα πέμψας Δημοσθένης ὡς Ἀλέξανδρον,	ἄδειάν	τινα εὕρηται καὶ καταλλαγάς, καὶ
[80]	Φιλίππου δύναμιν προσμεταπεμψάμενος, ὅ τ'	ἀδελφὸς	αὐτοῦ Ταυροσθένης, ὁ νυνὶ πάντας
[160]	συνῆγε στρατόπεδον, τὸ δ' ἐσόμενον	ἄδηλον	ἦν. Ἐνταῦθ' ἡμῖν ἀπόδειξιν ποίησαι,
[230]	δὲ χάρις πρὸς ὃν ἐχαρίζετο	ἄδηλος	γεγένηται· ἡ γὰρ ψῆφος ἀφανὴς
[10]	μὲν πόλις τὸ ἴσον ἀδίκημα	ἀδικεῖται	(προκαταλαμβάνονται γὰρ ἐπαίνοις καὶ στεφάνοις
[20]	ἐάν τις παρ' αὐτοῖς μὴ	ἀδικῇ,	ἀλλ' ἐάν τις ἐξαμαρτάνῃ, κολάζουσιν·
[10]	ἡ μὲν πόλις τὸ ἴσον	ἀδίκημα	ἀδικεῖται (προκαταλαμβάνονται γὰρ ἐπαίνοις καὶ
[140]	δὲ καὶ πολὺ τούτου μεῖζον	ἀδίκημα	ἠδίκησεν, ὅτι τὸ βουλευτήριον τὸ
[10]	δικασταί, οὐ περὶ τοῦ παρόντος	ἀδικήματος,	(ἀλλ' ὑπὲρ τῆς αἰσχύνης τοῦ
[260]	μὲν καλῶς καὶ ἀξίως τοῦ	ἀδικήματος	κατηγόρηκα, εἶπον ὡς ἐβουλόμην, εἰ
[0]	ἡγεῖσθαι μικρὸν εἶναι τῶν τοιούτων	ἀδικημάτων,	ἀλλ' ἕκαστον ὑπερμέγεθες, καὶ τοῦθ'
[200]	δὲ πλεῖστα περὶ τῶν δημοσίων,	ἀδικημάτων	λέγω. (Οὕτω δὴ καὶ τὸν
[90]	μέσον, εἰ μνησθεὶς τῶν προτέρων	ἀδικημάτων	ὁ δῆμος, μὴ προσδέξαιτο τὴν
[200]	πρότερον διεξῆλθον, οὔτε τῶν δημοσίων	ἀδικημάτων	οὐδενὸς πρότερον ἐμνήσθην, ἄφθονα δήπου
[50]	δοῦναι; (Περὶ δὲ τῶν δημοσίων	ἀδικημάτων	πειράσομαι σαφέστερον εἰπεῖν. Καὶ γὰρ
[220]	κεκρίσθαι ὑπ' ἐμοῦ, μηδὲ τῶν	ἀδικημάτων	τιμωρίαν ὑποσχεῖν, ὅταν καταφεύγῃς ἐπὶ
[120]	Ἀμφισσεῦσιν· ἀντὶ γὰρ τῶν μεγίστων	ἀδικημάτων	χρήμασιν αὐτοὺς ἐζημίωσαν. Καὶ ταῦτα
[220]	κίνδυνον εἶναι μὴ σοὶ τῷ	ἀδικήσαντι,	ἀλλὰ τοῖς ἐπεξιοῦσι. Σὺ δὲ,
[90]	καὶ τῶν ἑταίρων εἷς ὠνομάζετο.	~Ἀδικήσας	δὲ Φίλιππον, κἀκεῖθεν ἀποδράς, ὑπέβαλεν
[190]	Δῆμος Ἀθηναίων, οἵ ποτε τοὺς	ἀδίκοις	Θεσμοῖς ἄρξαντας πόλιος πρῶτοι καταπαύειν
[100]	τὸ ἱερὸν τὸ ἐν Δελφοῖς,	ἄδικον	δὲ καὶ οὐδαμῶς ἴσην τὴν
[10]	καὶ αἱ κληρωταὶ ἀρχαὶ οὐκ	ἀδοκίμαστοι,	ἀλλὰ δοκιμασθεῖσαι ἄρχουσι) καὶ λόγον
[230]	ὑμᾶς οἴεται δεῖν ἀφελόντας τὴν	ἀδοξίαν	ἀπὸ Δημοσθένους περιθεῖναι τῷ δήμῳ.
[40]	ψευδῆ λέγοντες, ἀλλὰ καὶ παντελῶς	ἀδύνατα	γενέσθαι. (Ὅθεν δὲ τὸ ψεῦδος
[220]	πόλιν ἀγάθ' εἰργασμένου, λέγειν δὲ	ἀδυνάτου,	καὶ τὴν τῶν ἀντιδίκων διὰ
[80]	ἐπὶ τὸ βῆμα, τὸν μόνον	ἀδωροδόκητον	ὀνομάζοντες τῇ πόλει· ὁ δὲ
[200]	ὅτι τῷ πολλάκις μὲν ἐπιορκοῦντι,	ἀεὶ	δὲ μεθ' ὅρκων ἀξιοῦντι πιστεύεσθαι,
[220]	ἐμποδίζειν τοὺς τῆς πόλεως καιρούς,	ἀεὶ	δὲ τὸ παρὸν λυμαινόμενος, τὸ
[90]	τὴν πόλιν πρότερον ποιεῖσθαι τοῖς	ἀεὶ	δεομένοις τῶν Ἑλλήνων, τὰς δὲ
[230]	τὸ τῆς δυστυχεστάτης συμμαχίας ἐνοχλεῖς	ἀεὶ	λέγων, τὰ δ' ἑβδομήκοντα τάλαντα
[120]	Τὸ ἀληθὲς ἐρῶ· τὸ γὰρ	ἀεὶ	πρὸς ἡδονὴν λεγόμενον οὑτωσὶ τὴν
[170]	δὲ μή, τήν γ' εὐγνωμοσύνην	ἀεὶ	προτακτέον τοῦ λόγου· πέμπτον ἀνδρεῖον
[120]	Ἀθηναίων καὶ τοὺς πυλαγόρας τοὺς	ἀεὶ	πυλαγοροῦντας μὴ μετέχειν τοῖς ἐκεῖ
[180]	ἔξοχον ἄνδρα μολεῖν. Οὕτως οὐδὲν	ἀεικὲς	Ἀθηναίοισι καλεῖσθαι Κοσμητὰς πολέμου τ'
[180]	καὶ τὸ καλὸν, καὶ τὸ	ἀείμνηστον	ἐκ τῆς νίκης, ἐθέλουσίν τινες,
[140]	ὁ Φωκικὸς πόλεμος, δεκέτης γεγονὼς	ἀείμνηστον	παιδείαν αὐτοὺς ἐπαίδευσε) (τούτων ἐχόντων
[100]	καὶ Ἀθηνᾷ Προναίᾳ, ἐπὶ πάσῃ	ἀεργίᾳ,	καὶ ταύτην τὴν χώραν μήτ'
[190]	ποτε σεμνύνεσθαι Ἀριστοφῶν ἐκεῖνος, ὁ	Ἀζηνιεὺς,	λέγων, ὅτι γραφὰς παρανόμων ἀπέφυγεν
[130]	διὰ Θηβαίους· δημαγωγὸς Ἀριστοφῶν ὁ	Ἀζηνιεύς,	πλεῖστον χρόνον τὴν τοῦ βοιωτιάζειν
[20]	οὔτ' ἀνήλωσα. Ἀνεύθυνον δὲ, καὶ	ἀζήτητον,	καὶ ἀνεξέταστον οὐδέν ἐστι τῶν
[160]	Περσικῆς ἵππου, τὴν δὲ σὴν	ἀηδίαν	ἡ πόλις οὐκ ἐχώρει, καὶ
[70]	μέμνημαι ὡς εἶπε, διὰ τὴν	ἀηδίαν	τοῦ λέγοντος ἅμα καὶ τοῦ
[180]	χρόνου μέχρι τῆσδε τῆς ἡμέρας	ἀθάνατος	οὖσα διαμένει. Δωρεὰς δὲ τίνας
[100]	Ἀρτέμιδι, καὶ τῇ Λητοῖ, καὶ	Ἀθηνᾷ	Προναίᾳ, ἐπὶ πάσῃ ἀεργίᾳ, καὶ
[110]	Ἀρτέμιδι, μηδὲ τῇ Λητοῖ, μηδ'	Ἀθηνᾷ	Προναίᾳ, μηδὲ δέξαιντο αὐτοῖς τὰ
[120]	Ἀρτέμιδι, μήτε τῇ Λητοῖ, μηδ'	Ἀθηνᾷ	Προναίά, μηδὲ δέξαιντο αὐτοῖς τὰ
[110]	εἰς τὸν λοιπὸν χρόνον ἀποστέλλεσθαι	Ἀθήναζε	τοῦ ἐνιαυτοῦ ἑκάστου μνᾶς εἴκοσιν
[150]	καὶ θεῶν, ἱκετεύω ὑμᾶς, ὦ	Αθηναῖοι,	μὴ τρόπαιον ἵστατε ἀφ' ὑμῶν
[100]	Τοῦτ' ἐστὶ τὸ ψήφισμα, ὦ	Ἀθηναῖοι,	αἰσχύνη μὲν τῆς πόλεως, ἔλεγχος
[40]	νόμους. ΝΟΜΟΙ ~Εἰ τοίνυν, ὦ	Ἀθηναῖοι,	ἀληθὴς ἦν ὁ παρὰ τούτων
[230]	φέρεται. (Δοκοῦμεν δ' ἔμοιγε, ὦ	Ἀθηναῖοι,	ἀμφότερα, καὶ κατορθοῦν, καὶ παρακινδυνεύειν,
[230]	(Ἡδέως δ' ἂν ἔγωγε, ὦ	Ἀθηναῖοι,	ἀναλογισαίμην ἐναντίον ὑμῶν πρὸς τὸν
[20]	γράμματα. (Πρότερον μὲν τοίνυν, ὦ	Ἀθηναῖοι,	ἀντιγραφεὺς ἦν χειροτονητὸς τῇ πόλει,
[110]	καὶ ἐπεγράψαμεν τὸ προσῆκον ἐπίγραμμα·	Ἀθηναῖοι	ἀπὸ Μήδων καὶ Θηβαίων, ὅτε
[250]	πόλεως, καὶ ἐξ ἁπάσης ἧς	Ἀθηναῖοι	ἄρχουσιν, (ὑμεῖς δὲ Δημοσθένην, οὐ
[10]	ἀναγνώσεται. ΝΟΜΟΙ. (Ὅταν τοίνυν, ὦ	Ἀθηναῖοι,	ἃς ὁ νομοθέτης ἀρχὰς ὀνομάζει,
[170]	ἐπιχειρήσω διδάσκειν. Οἴεσθέ ποτε, ὦ	Ἀθηναῖοι,	ἐθελῆσαί τινα ἐπασκεῖν εἰς τὰ
[170]	ἔτι μέμνημαι, προλέγω ὑμῖν, ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	εἰ μὴ καταλύσετε τὰς ἀφθόνους
[200]	ὑμᾶς ἐπερωτᾷ. Ποῖ καταφύγω, ἄνδρες	Ἀθηναῖοι;	Εἰ περιεγράψατέ με ἐκ τῆς
[240]	γὰρ ἂν εἴη δεινόν, ὦ	Ἀθηναῖοι,	εἰ τὰ μὲν ξύλα, καὶ
[60]	τὴν εἰρήνην. (Μετὰ ταῦτα, ὦ	Ἀθηναῖοι,	ἧκον οἱ τοῦ Φιλίππου πρέσβεις·
[10]	ἄρχοντα στεφανοῦν. (Λέξουσι δέ, ὦ	Ἀθηναῖοι,	καὶ ἕτερόν τινα λόγον ὑπεναντίον
[230]	~Θαυμάζω δ' ἔγωγε ὑμῶν, ὦ	Ἀθηναῖοι,	καὶ ζητῶ πυθέσθαι, πρὸς τί
[30]	ΝΟΜΟΣ. (Οὗτος ὁ νόμος, ὦ	Ἀθηναῖοι,	καὶ μάλα καλῶς ἔχει. Οὐ
[0]	δικαίων. (Ἐβουλόμην μὲν οὖν, ὦ	Ἀθηναῖοι,	καὶ τὴν βουλὴν τοὺς Πεντακοσίους,
[0]	(Τὴν μὲν παρασκευὴν ὁρᾶτε, ὦ	Ἀθηναῖοι,	καὶ τὴν παράταξιν, ὅση γεγένηται,
[70]	ἐπιψηφίσασ. ΨΗΦΙΣΜΑ. ΠΡΟΕΔΡΟΣ Καλόν, ὦ	Ἀθηναῖοι,	καλὸν ἡ τῶν δημοσίων γραμμάτων
[120]	μαντείας. (Ἡμεῖς μὲν οὖν, ὦ	Ἀθηναῖοι,	κατεμείναμεν διὰ τοῦτο τὸ ψήφισμα,
[80]	καὶ ταραχῆς. Οὗτός ἐστιν, ὦ	Ἀθηναῖοι,	ὁ πρῶτος ἐξευρὼν Σέρριον Τεῖχος
[70]	προεδρίασ. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Οὗτος τοίνυν, ὦ	Ἀθηναῖοι,	ὁ τηλικοῦτος τὸ μέγεθος κόλαξ,
[180]	ἀνάκειται. Τί οὖν ἐστιν, ὦ	Ἀθηναῖοι,	ὃ ἐγὼ λέγω; Ἐνταῦθα ἡ
[190]	τίμησιν. (Ὅλως δ' ἔγωγε, ὦ	Ἀθηναῖοι,	ὀλίγου δέω εἰπεῖν, ὡς καὶ
[30]	τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Ἀκούετε, ὦ	Ἀθηναῖοι,	ὅτι ὁ μὲν νομοθέτης κελεύει
[240]	ἐδικάζετε. Εὖ γὰρ ἴστε, ὦ	Ἀθηναῖοι,	ὅτι τοιαύτη δόξει ἡ πόλις
[0]	παραχωρήσαντες. (Εὖ γὰρ ἴστε, ὦ	Ἀθηναῖοι,	ὅτι τρεῖς εἰσὶ πολιτεῖαι παρὰ
[150]	συμβούλῳ χρησάμενος. Ὑμεῖς δ' ὦ	Ἀθηναῖοι,	οὐκ αἰσχύνεσθε, εἰ ἐπὶ μὲν
[60]	ἀκούσατε. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. (Ἐπειδὴ τοίνυν, ὦ	Ἀθηναῖοι,	παρεληλύθει τὰ Διονύσια, ἐγίγνοντο δὲ
[80]	καὶ Θηβαίων συμμαχίᾳ. Ἀλλά, ὦ	Ἀθηναῖοι,	περὶ ταῦτα τρία τὰ μέγιστα
[80]	πρῶτον μνησθήσομαι. (Ὑμεῖς γάρ, ὦ	Ἀθηναῖοι,	πολλὰ καὶ μεγάλα ἠδικημένοι ὑπὸ
[180]	τῷ δευτέρῳ· Ἡγεμόνεσσι δὲ μισθὸν	Ἀθηναῖοι	τάδ' ἔδωκαν Ἀντ' εὐεργεσίης καὶ
[0]	ἀσύμφορα τῇ πόλει, λύετε, ὦ	Ἀθηναῖοι,	τὰς παρανόμους γνώμας, βεβαιοῦτε τῇ
[220]	πόλεως ἀφανίζων ναυτικὸν, ἢ ὅτε	Ἀθηναῖοι	τὴν ἐν Νάξῳ ναυμαχίαν Λακεδαιμονίους
[50]	(Ὑμῖν γὰρ ἐξεγένετ' ἄν, ὦ	Ἀθηναῖοι,	τὴν προτέραν ἐκείνην εἰρήνην ποιήσασθαι
[10]	ὀργῆς τεύξεται. Χρὴ γάρ, ὦ	Ἀθηναῖοι,	τὸ αὐτὸ φθέγγεσθαι τὸν ῥήτορα,
[100]	πλημμελημάτων λέγειν. (Ἔστι γάρ, ὦ	Ἀθηναῖοι,	τὸ Κιρραῖον ὠνομασμένον πεδίον, καὶ
[240]	σώματος θάπτομεν· (Δημοσθένην δέ, ὦ	Ἀθηναῖοι,	τὸν γράψαντα μὲν τὴν πανυστάτην
[210]	εἰς τὴν ἐκκλησίαν εἰπεῖν· Ἄνδρες	Ἀθηναῖοι,	τὸν μὲν στέφανον δέχομαι, τὸν
[20]	προειπεῖν βούλομαι. (Ἔστι γάρ, ὦ	Ἀθηναῖοι,	τῶν περὶ τὰς ἀρχὰς εἴδη
[10]	οἷς ἡμάρτηκε. Κτησιφῶν δέ, ὦ	Ἀθηναῖοι,	ὑπερπηδήσας τὸν νόμον τὸν περὶ
[220]	καὶ, περὶ τούτων ἐν ἅπασιν	Ἀθηναίοις	ἐξελεγχθεὶς ὑπ' ἐμοῦ καὶ κληθεὶς
[100]	δεήσονται καί αὐτοὶ, τὸν αὐτὸν	Ἀθηναίοις	φίλον καὶ ἐχθρὸν νομίζειν εἶναι.
[180]	ἄνδρα μολεῖν. Οὕτως οὐδὲν ἀεικὲς	Ἀθηναίοισι	καλεῖσθαι Κοσμητὰς πολέμου τ' ἀμφὶ
[100]	οἱ Ἀμφικτύονες ἐψηφίσαντο, Σόλωνος εἰπόντος	Ἀθηναίου	τὴν γνώμην, ἀνδρὸς καὶ νομοθετῆσαι
[140]	ἀφιστῆται πόλις ἀπὸ Θηβαίων, βοηθεῖν	Ἀθηναίους	Βοιωτοῖς τοῖς ἐν Θήβαις, τοῖς
[80]	οὓς οὗτος νυνὶ, μισθὸν λαβὼν,	Ἀθηναίους	εἶναι τολμᾷ γράφειν, καὶ πάλιν
[220]	τριακοσίων νεῶν, καὶ σαυτὸν πείσας	Ἀθηναίους	ἐπιστάτην τάξαι τοῦ ναυτικοῦ, ἐξηλέγχθης
[140]	τὸ δεινὸν ἥπτετο αὐτῶν, μετεπέμψαντο	Ἀθηναίους,	καὶ ὑμεῖς ἐξήλθετε, καὶ εἰσῇτε
[90]	βοηθεῖν, ἐάν τις ἴῃ ἐπ'	Ἀθηναίους.	(Τὰς δὲ συνεδρίας καὶ τὰς
[200]	τὴν ἀνάρρησιν γίγνεσθαι, οὐδ' ἐκκλησιαζόντων	Ἀθηναίων,	ἀλλὰ μελλόντων τραγῳδῶν εἰσιέναι. Ταῦτα
[30]	τὸν τόπον μετενεγκών, οὐδὲ ἐκκλησιαζόντων	Ἀθηναίων,	ἀλλὰ τραγῳδῶν γιγνομένων, οὐδ' ἐναντίον
[40]	εἰ δὲ ὁ δῆμος ὁ	Ἀθηναίων,	ἀποδέδεικταί σοι τόπος, ὅπου δεῖ
[40]	στεφανοῖ αὐτὸν ὁ δῆμος ὁ	Ἀθηναίων	ἀρετῆς ἕνεκα καὶ ἀνδραγαθίας, καὶ
[150]	ἀνήρ, στεφανοῖ ὁ δῆμος ὁ	Ἀθηναίων	ἀρετῆς ἕνεκα, τὸν κάκιστον, καὶ
[230]	παρόντων αὐτῷ κινδύνων, οὐκ αἰτούντων	Ἀθηναίων,	αὐτὸς ἑκὼν κατέπεμψε τριακόσια τάλαντα
[230]	τὰ ἄριστα τῷ δήμῳ τῷ	Ἀθηναίων,	ἀφελὼν τὴν ἀλαζονείαν καὶ τὸν
[90]	κατεῖδε σωτηρίας, ἔνορκον λαβεῖν τὸν	Ἀθηναίων	δῆμον, σύμμαχον ὀνομασθέντα, βοηθήσειν, εἴ
[110]	ὠνομάζετε τοὔνομα τοῦ δήμου τοῦ	Ἀθηναίων	ἐν ταῖσδε ταῖς ἡμέραις, ἀλλ'
[70]	τὴν αὐτὴν στήλην ἀναγράφεσθαι μετ'	Ἀθηναιων,	καὶ μετέχειν τῶν ὅρκων καὶ
[120]	μὲν, ὑπὲρ τοῦ δήμου τοῦ	Ἀθηναίων,	καὶ τοῦ σώματος, καὶ τῶν
[120]	γράφει, τὸν ἱερομνήμονα, (φησὶ) τῶν	Ἀθηναίων	καὶ τοὺς πυλαγόρας τοὺς ἀεὶ
[120]	ἐστι, τὸν ἱερομνήμονα (φησὶ) τὸν	Ἀθηναίων,	καὶ τοὺς πυλαγόρους τοὺς εἰσαεὶ
[40]	ἀνελευθερίαν καταγνῶναι τοῦ δήμου τοῦ	Ἀθηναίων;	Μὴ γὰρ ὅτι πόλις, ἀλλ'
[150]	τῶν Ἑλλήνων τὸν δῆμον τὸν	Ἀθηναίων,	μηδ' ὑπομιμνῄσκετε τῶν ἀνιάτων καὶ
[190]	ἕνεκα στεφάνοις ἐγέραιρε παλαίχθων Δῆμος	Ἀθηναίων,	οἵ ποτε τοὺς ἀδίκοις Θεσμοῖς
[110]	ταλάντοις ζημιῶσαι τὸν δῆμον τὸν	Ἀθηναίων,	ὅτι χρυσᾶς ἀσπίδας ἀνέθεμεν πρὸς
[250]	πρόξενον ὄντα τοῦ δήμου τοῦ	Ἀθηναίων,	παρ' οὐδὲν μὲν ἦλθον ἀποκτεῖναι,
[200]	αὐτῷ. Ὁ δὲ δῆμος ὁ	Ἀθηναίων	ποῖ καταφύγῃ, Δημόσθενες; Πρὸς ποίαν
[0]	πάλιν ἐν μέρει τῶν ἄλλων	Ἀθηναίων,	τῆς δὲ τῶν ῥητόρων ἀκοσμίας
[100]	τὰ ἄριστα τῷ δήμῳ τῷ	Ἀθηναίων.	ΨΗΦΙΣΜΑ. (Οὐκοῦν τὰς μὲν τριήρεις,
[140]	μέρη τῶν λημμάτων, διώμνυτο τὴν	Ἀθηνᾶν,	~ἣν, ὡς ἔοικε, Φειδίας ἐνεργολαβεῖν
[210]	ἐνύπνιον ἑωρακότος, οὐδὲ πρὸς τὴν	Ἀθηνᾶν	καὶ τὴν Ἥραν νύκτωρ διειλεγμένου.
[90]	καὶ παρηγγέλθαι, πάντας ἥκειν συνεδρεύσοντας	Ἀθήναξε	εἰς τὴν πανσέληνον. Καὶ γὰρ
[40]	ἄστει ἀναρρηθῇ, ἱερὸν εἶναι τῆς	Ἀθηνᾶς	ὁ νόμος κελεύει, ἀφελόμενος τὸν
[70]	παρὰ τοῦ Διὸς καὶ τῆς	Ἀθηνᾶς,	οὓς μεθ' ἡμέραν ἐπιορκῶν νύκτωρ
[110]	Ἀρτέμιδος, καὶ τῆς Λητοῦς, καὶ	Ἀθηνᾶς	Προναίας· (καὶ ἐπεύχεται αὐτοῖς μήτε
[110]	ᾧ τε βοηθήσει τοῖς Ἀμφισσεῦσιν	Ἀθήνησι	κατὰ πάντα τρόπον. Ὅθεν ἔτι
[90]	συμμαχίαν ὑπὲρ τοῦ μὴ συνεδρεύειν	Ἀθήνησι	Χαλκιδέας· τρίτον δὲ ὥστε μὴ
[20]	Δημοσθένην, τὸν συλλήβδην ἁπάσας τὰς	Ἀθήνησιν	ἀρχὰς ἄρχοντα, οὐκ ὤκνησε γράψαι
[240]	ζῶντες γίγνονται, ὁρῶντες τῆς ἀρετῆς	ἆθλον	μὲν τὸν θάνατον κείμενον, τὴν
[170]	καὶ ἄλλο τι τῶν βαρυτέρων	ἄθλων,	εἰ ὁ στέφανος ἐδίδοτο μὴ
[200]	καὶ μὴ ἀπολογῆται, ὑπομνήσατ' αὐτὸν	ἀθορύβῷ,	τὸ σανίδιον λαβεῖν, καὶ τοὺς
[170]	δὲ χρηστοὺς εἰς τὴν ἐσχάτην	ἀθυμίαν	ἐμβαλεῖτε. Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω,
[60]	ὑμετέρῳ, εἰς τὴν ἐσχάτην ἐμπέσοιεν	ἀθυμίαν,	ὁρῶντες ὑμᾶς αὑτοὺς μὲν παρακαλοῦντας
[250]	(ὁ δὲ δῆμος, ἐκ τῆς	ἀθυμίας	τῶν συμβεβηκότων, ὥσπερ παραγεγηρακὼς ἢ
[240]	Οὐκοῦν ὑβρίζονται μὲν οἱ τελευτήσαντες,	ἀθυμότεροι	δὲ οἱ ζῶντες γίγνονται, ὁρῶντες
[160]	ἐμὸν πρόσωπον ὡς ἐκπεπληγμένου καὶ	ἀθυμοῦντος,	καὶ χρυσόκερων ἀποκαλῶν, καὶ κατεστέφθαι
[140]	Ἀμφίσσῃ πρὸς τοὺς ξένους διαγωνίσασθαι;	Ἀθύμους	δὲ τοὺς Ἕλληνας λαβεῖν, τηλικαύτης
[150]	ἄξιόν ἐστιν ἐπιμνησθῆναι, οὓς οὗτος,	ἀθύτων	καὶ ἀκαλλιερήτων ὄντων τῶν ἱερῶν,
[130]	αὐτῷ ἐξουσίας. (Οὐ, τὸ τελευταῖον,	ἀθύτων	καὶ ἀκαλλιερήτων ὄντων τῶν ἱερῶν
[130]	τῶν Περσῶν βασιλεύς, ὁ τὸν	Ἄθω	διορύξας, ὁ τὸν Ἑλλήσποντον ζεύξας,
[250]	βουλευτήριον καὶ ὁ δῆμος παρορᾶται,	αἱ	δ' ἐπιστολαὶ καὶ αἱ πρεσβεῖαι
[0]	ὀλιγαρχίαι τοῖς τρόποις τῶν ἐφεστηκότων,	αἱ	δὲ πόλεις αἱ δημοκρατούμεναι τοῖς
[0]	τῶν ἐφεστηκότων, αἱ δὲ πόλεις	αἱ	δημοκρατούμεναι τοῖς νόμοις τοῖς κειμένοις.
[60]	παρεληλύθει τὰ Διονύσια, ἐγίγνοντο δὲ	αἱ	ἐκκλησίαι, ἐν τῇ προτέρᾳ τῶν
[10]	(προκαταλαμβάνονται γὰρ ἐπαίνοις καὶ στεφάνοις	αἱ	εὔθυναι) ὁ δὲ τὸ ψήφισμα
[10]	ἐν τῷ δικαστηρίῳ (ἐπειδὴ καὶ	αἱ	κληρωταὶ ἀρχαὶ οὐκ ἀδοκίμαστοι, ἀλλὰ
[0]	ὀλιγαρχία, καὶ δημοκρατία. Διοικοῦνται δ'	αἱ	μὲν τυραννίδες καὶ ὀλιγαρχίαι τοῖς
[240]	(Εὖ γὰρ ἴστε, ὅτι οὐχ	αἱ	παλαῖστραι, οὐδὲ τὰ διδασκαλεῖα, οὐδ'
[250]	παρορᾶται, αἱ δ' ἐπιστολαὶ καὶ	αἱ	πρεσβεῖαι ἀφικνοῦνται εἰς ἰδιωτικὰς οἰκίας,
[130]	ἀφικνοῦντο πρότερον ἐκ τῆς Ἑλλάδος	αἱ	πρεσβεῖαι κατὰ πόλεις ἕκαστοι παρ'
[120]	οὔτ' ἂν τοὔνομα εἴποιμι, μήθ'	αἱ	συμφοραὶ παραπλήσιοι γένοιντο αὐτῆς μηδενὶ
[70]	συνεδρίου κτώμενοι, ἵν' εἰ παραβαίνοιντο	αἱ	συνθῆκαι, μὴ μόνοι, μηδ' ἀπαράσκευοι
[30]	καταλείπονται, οὓς αἱ φυλαὶ καὶ	αἱ	τριττύες καὶ οἱ δῆμοι ἐξ
[0]	εἴ τι κἀγὼ τυγχάνω γιγνώσκων,	αἱ	τῶν παρανόμων γραφαί· εἰ δὲ
[30]	τοὺς κληρωτοὺς ἄρχοντας, καταλείπονται, οὓς	αἱ	φυλαὶ καὶ αἱ τριττύες καὶ
[250]	πρώην ποτὲ εἰσηγγέλθη, καὶ ἴσαι	αἱ	ψῆφοι αὐτῷ ἐγένοντο· εἰ δὲ
[0]	ἥ τε πόλις ἄριστα διοικεῖσθαι,	αἵ	τε κρίσεις ἐλάχισται γίγνεσθαι· (ἐπειδὴ
[230]	τοιαύτας φύσεις ἤνεγκε τὸ δημόσιον,	αἳ	ῥᾳδίως οὕτω κατέλυσαν τὸν δῆμον·
[180]	Στρυμόνος ἀμφὶ ῥοάς, Λιμόν τ'	αἴθωνα	κρατερόν τ' ἐπάγοντες Ἄρηα Πρῶτοι
[160]	ἀρετὴ ὠνία, αὐτὸς οὐκ ἔχων	αἷμα,	καὶ θεωρῶν τὸν Ἀλέξανδρον οὐκ
[160]	εἰκάζων, ἀλλ' ἀκριβῶς εἰδώς, ὅτι	αἵματός	ἐστιν ἡ ἀρετὴ ὠνία, αὐτὸς
[120]	ἀραῖς ἐνόχους. Οὐ γὰρ δι'	αἰνιγμῶν,	ἀλλ' ἐναργῶς γέγραπται ἐν τῇ
[20]	δείξαιμι, δικαίως ἂν ἁλίσκοιτο Κτησιφῶν·	αἱρεῖ	γὰρ αὐτὸν οὐχ ἡ κατηγορία
[100]	ἀλλὰ Καλλίᾳ, καὶ πάλιν ἑτέρους	αἱρεῖσθαι	εἰς Ὠρεόν, πρὸς τοὺς Ὠρείτας
[150]	τῇ τοῦ Διονύσου ὀρχήστρᾳ, μηδ'	αἱρεῖτε	παρανοίας ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων τὸν
[10]	εἰρημένῳ, ὡς ἄρα, ὅσα τις,	αἱρετὸς	ὢν, πράττει κατὰ ψήφισμα, οὐκ
[30]	τὰ δημόσια χρήματα διαχειρίζειν, τούτους	αἱρετοὺς	ἄρχοντας εἶναι· τοῦτο δὲ γίγνεται,
[50]	ὅ τι ἂν ὁ λογισμὸς	αἱρῇ.	~Οὕτω καὶ νῦν τὴν ἀκρόασιν
[30]	καὶ οἱ δῆμοι ἐξ ἑαυτῶν	αἱροῦνται	τὰ δημόσια χρήματα διαχειρίζειν, τούτους
[230]	καὶ τὰς αἰτίας ἀκοῦσαι, ἐφ'	αἷς	ἔμελλον ἀποθνῄσκειν, καὶ οὐδ' ἐπὶ
[0]	τὰς κατὰ τὴν ἀγορὰν δεήσεις,	αἷς	κέχρηνταί τινες ὑπὲρ τοῦ τὰ
[230]	ἐξαπατᾷς, τοὺς δ' εἰδότας καὶ	αἰσθανομένους	ὑβρίζεις. Ἀφελὼν γὰρ τὸν καιρὸν,
[140]	αὐτοὺς ἐπαίδευσε) (τούτων ἐχόντων οὕτως	αἰσθόμενος	Δημοσθένης καὶ τοὺς Βοιωτάρχας ὑποπτεύσας
[80]	πολεμίους, ἐκινδύνευσεν ἂν ἡ πόλις	αἴσχιστα	παθεῖν. Οὐ γὰρ τὸ δυστυχῆσαι
[90]	ἔμελλεν, ἄρδην ἀπέδοτο, καλλίστοις ὀνόμασιν	αἰσχίστας	πράξεις γράφων, καὶ τῷ λόγῳ
[260]	διαγιγνώσκομεν τὰ καλὰ καὶ τὰ	αἰσχρά,	βεβοήθηκα καὶ εἴρηκα, καὶ, εἰ
[170]	μισηθέντας τοὺς τὰ τῶν πλησίον	αἰσχρὰ	λίαν σαφῶς λέγοντας. Ἔπειτα τί
[190]	ἐκ τῶν τεχνῶν τῶν Δημοσθένους,	αἰσχρὸν	ἔθος ἐν τοῖς δικαστηρίοις παραδέδεχθε·
[150]	τό γ' ἐκ τῆς ἀληθείας	αἰσχρὸν	σιωπήσεται, ἀλλὰ τἀναντία δόξει τῇ
[220]	ἐμοῦ λέγειν· τῆς γὰρ αἰτίας	αἰσχρὸν	τὸν αἰτιώμενόν ἐστι τὸ ἔργον
[50]	Κτησιφῶν, ὅτῳ τὰ μέγιστα τῶν	αἰσχρῶν	οὕτως ἐστὶ πιστὰ καὶ γνώριμα
[100]	κατηγορία Κτησιφῶντος. Τὸν γὰρ οὕτως	αἰσχρῶς	δωροδοκοῦντα οὐκ ἔστιν ἄνδρα γεγονέναι
[180]	Εἰ τοῦτ' ἔχει καλῶς, ἐκεῖνο	αἰσχρῶς·	εἰ ἐκεῖνοι κατ' ἀξίαν ἐτιμήθησαν,
[120]	τῷ ὀνόματι, ἀλλὰ τῷ ἔργῳ	αἰσχρῶς.	Κωλύει γὰρ εἰς τὸν σύλλογον
[210]	γάρ μοι μικρά, καὶ μειζόνων	αἰσχρῶς	οὐκ ἐπιθυμῶ· ὥστε καὶ σιωπῶ
[150]	Ὑμεῖς δ' ὦ Ἀθηναῖοι, οὐκ	αἰσχύνεσθε,	εἰ ἐπὶ μὲν τοὺς πορθμέας
[250]	προπηλακισμῷ, καὶ ἐπερωτῶντα, εἰ οὐκ	αἰσχύνεσθε,	εἰ οἱ μὲν πατέρες ὑμῶν
[10]	ἀκούουσιν, ὅτι γέγραφε μὲν παράνομα,	αἰσχύνεται	δὲ ἐφ' οἷς ἡμάρτηκε. Κτησιφῶν
[210]	οἱ μισθοδόται σοι προστάττωσιν· οὐκ	αἰσχύνῃ	δὲ ἀλαζονευόμενος, ἃ παραχρῆμα ἐξελέγχῃ
[100]	ἐστὶ τὸ ψήφισμα, ὦ Ἀθηναῖοι,	αἰσχύνη	μὲν τῆς πόλεως, ἔλεγχος δὲ
[240]	λέγωσιν, οὐ φέρομεν, ὅταν ἄνθρωπος,	αἰσχύνη	τῆς πόλεως γεγονὼς, ἑαυτὸν ἐγκωμιάζῃ,
[240]	οὖν ἄν τις τὴν τοιαύτην	αἰσχύνην	ἐκφύγοι; (Ἐὰν τοὺς προκαταλαμβάνοντας τὰ
[60]	καὶ συμμαχίας, (καθ' ὑπερβολὴν δὲ	αἰσχύνης	κεκολακευκότα Φίλιππον, καὶ τοὺς παρ'
[10]	προβάλλονταί γέ τι πρὸ τῆς	αἰσχύνης·	προσγράφουσι γὰρ πρὸς τὰ ψηφίσματα,
[10]	παρόντος ἀδικήματος, (ἀλλ' ὑπὲρ τῆς	αἰσχύνης	τοῦ δήμου. Κατιδὼν δή τις
[0]	ἀλλ' ὥσπερ ἂν ὑμῶν ἕκαστος	αἰσχυνθείη	τὴν τάξιν λιπεῖν, ἣν ἂν
[0]	τῷ πολέμῳῳ, οὕτω καὶ νῦν	αἰσχύνθητε	ἐκλιπεῖν τὴν τάξιν ἣν τέταχθε
[210]	ἐζήλωκα, οὔτ' ἐπὶ ταῖς ἐμαυτοῦ	αἰσχύνομαι,	οὔτε τοὺς εἰρημένους ἐν ὑμῖν
[0]	ἐπὶ τῶν ἰδίων ἔργων· οὓς	αἰσχυνόμενοι,	καὶ τῶν ὅρκων, οὓς ὠμόσατε,
[190]	ψῆφον αἰτεῖ, ὅρκον αἰτεῖ, νόμον	αἰτεῖ,	δημοκρατίαν αἰτεῖ, ὧν οὔτε αἰτῆσαι
[190]	λόγῳ τὴν ψῆφον αἰτεῖ, ὅρκον	αἰτεῖ,	νόμον αἰτεῖ, δημοκρατίαν αἰτεῖ, ὧν
[190]	τῷ πρώτῳ λόγῳ τὴν ψῆφον	αἰτεῖ,	ὅρκον αἰτεῖ, νόμον αἰτεῖ, δημοκρατίαν
[190]	ἐν τῇ τιμήσει τὴν ψῆφον	αἰτεῖ,	τὴν ὀργὴν τὴν ὑμετέραν παραιτεῖται·
[190]	ὅρκον αἰτεῖ, νόμον αἰτεῖ, δημοκρατίαν	αἰτεῖ,	ὧν οὔτε αἰτῆσαι οὐδὲν ὅσιον
[230]	ἀνελόντα, τὸν ὀρθῶς πεπολιτευμένον δωρεὰς	αἰτεῖν,	ἀλλ' ἀγαθοῦ τινος αἴτιον γεγενημένον
[120]	βωμοῖς τὰ θύματα, μέλλετε δ'	αἰτεῖν	τοὺς θεοὺς τἀγαθὰ καὶ κοινῇ
[220]	μὴ δεδωκέναι, ἀλλὰ καὶ δωρεὰς	αἰτεῖς,	καταγέλαστον ἐν τοῖς Ἕλλησι τὴν
[230]	χρυσίον οὐ δώσω· μή με	αἰτεῖτε·	οὐ γὰρ λήψεσθε. (Οὗτος μέντοι
[190]	αἰτῆσαι οὐδὲν ὅσιον οὐδενί, οὔτ'	αἰτηθέντα	ἑτέρῳ δοῦναι. Κελεύσατε οὖν αὐτούς,
[190]	αἰτεῖ, δημοκρατίαν αἰτεῖ, ὧν οὔτε	αἰτῆσαι	οὐδὲν ὅσιον οὐδενί, οὔτ' αἰτηθέντα
[160]	ἀποδράσῃ· ἂν δὲ θαρρήσωμεν, δωρεὰς	αἰτήσεις,	καὶ χρυσοῖς στεφάνοις στεφανοῦσθαι; (Ναί·
[150]	πέμπειν ὑμᾶς πρέσβεις εἰς Θήβας,	αἰτήσοντας	Θηβαίους δίοδον ἐπὶ Φίλιππον. Ὑπεραισχυνθέντες
[160]	ὅμοιόν ἐστι τὸ πρᾶγμα τῇ	αἰτίᾳ.	Εἰ γάρ τι τούτων ἐφρόνει
[160]	πάσχων ἢ πράττων, ἀμφίβολος ἡ	αἰτία,	καὶ τὸ πρᾶγμα οὐδαμῶς εὔσχημον
[220]	κατασκόπων συλλήψεις, καὶ βασάνους ἐπ'	αἰτίαις	ἀγενήτοις, ὡς ἐμοῦ μετά τινων
[220]	Πόλλιν ἐνίκησαν; (Οὕτω δὲ ταῖς	αἰτίαις	ἐνέφραξας τὰς κατὰ σαυτοῦ τιμωρίας,
[80]	ἐν ταῖς μεγίσταις δ' ἦσαν	αἰτίαις	οἱ πρέσβεις, οἱ περὶ τῆς
[160]	ἱερὰ μὲν ἱδρύσατο Παυσανίου, εἰς	αἰτίαν	δὲ εὐαγγελίων θυσίας τὴν βουλὴν
[210]	ἀρχόμενος τοῦ λόγου, φέρει τινὰ	αἰτίαν,	λέγων ὡς ἐγὼ τὴν γραφὴν
[130]	χρόνον τὴν τοῦ βοιωτιάζειν ὑπομείνας	αἰτίαν,	ῥήτωρ Πύρρανδρος ὁ Ἀναφλύστιος, ὃς
[220]	περὶ ἐμοῦ λέγειν· τῆς γὰρ	αἰτίας	αἰσχρὸν τὸν αἰτιώμενόν ἐστι τὸ
[230]	ἀκρίτους ἀπέκτειναν, πρὶν καὶ τὰς	αἰτίας	ἀκοῦσαι, ἐφ' αἷς ἔμελλον ἀποθνῄσκειν,
[230]	τῆς πρὸς Θηβαίους συμμαχίας τὰς	αἰτίας	ἀνατιθῇς Δημοσθένει, τοὺς μὲν ἀγνοοῦντας
[210]	Ἀλέξανδρον, καὶ τὰς ἀπὸ τούτων	αἰτίας	ἀνοίσειν ἐπ' ἐμέ. Οὕτω δ'
[150]	τοῖς τιμωρουμένοις, ἀλλὰ τοῖς τούτων	αἰτίοις,	ἐπισκήπτοντας μηδενὶ τρόπῳ τὸν τῆς
[50]	τῶν δὲ ἀτυχημάτων ἁπάντων Δημοσθένην	αἴτιον	γεγενημένον. Καὶ χρήσομαι τῇ τοῦ
[230]	δωρεὰς αἰτεῖν, ἀλλ' ἀγαθοῦ τινος	αἴτιον	γεγενημένον τῇ πόλει· (εἰ δὲ
[60]	παρ' ἐκείνου πρέσβεις οὐκ ἀναμείναντα,	αἴτιον	δὲ γεγονότα τῷ δήμῳ τοῦ
[130]	τὴν ὑμετέραν φιλίαν· τὸ δ'	αἴτιον	οἶδα μέν, λέγειν δ' οὐδὲν
[70]	καὶ τί ποτ' ἐστὶ τὸ	αἴτιον,	ὅτι Φιλοκράτης μὲν ἀπὸ τῶν
[150]	τὸν τῆς ὀρφανίας τοῖς παισὶν	αἴτιον,	τί ποτ' ἂν ἐρεῖ ἢ
[220]	μηδέν, πάντων δὲ τῶν κακῶν	αἴτιος	γεγονώς, ἐπερωτῴη δὲ τοὺς συκοφαντηθέντας
[140]	πληγῆς προγεγενημένης; Καὶ, τηλικούτων κακῶν	αἴτιος	γενόμενος, Δημοσθένης οὐκ ἀγαπᾷ εἰ
[250]	Ἀνὴρ ῥήτωρ, ἁπάντων τῶν κακῶν	αἴτιος,	ἔλιπε μὲν τὴν ἀπὸ στρατοπέδου
[50]	σωτηρίας τῇ πόλει τοὺς θεοὺς	αἰτίους	γεγενημένους, καὶ τοὺς φιλανθρώπως καὶ
[120]	μὲν ἐναγεῖς καὶ τῶν πεπραγμένων	αἰτίους	μετέστησαν, τοὺς δὲ δι' εὐσέβειαν
[180]	Δημοσθένει, τῷ τῶν μεγίστων κακῶν	αἰτίῳ.	ΨΗΦΙΣΜΑ Τούτῳ τῷ ψηφίσματι ἐξαλείφεται
[220]	τῆς γὰρ αἰτίας αἰσχρὸν τὸν	αἰτιώμενόν	ἐστι τὸ ἔργον μὴ ἔχειν
[220]	Φίλιππον ἐν ταῖς διαβολαῖς φέρων,	αἰτιώμενος	δέ τινας ἐμποδίζειν τοὺς τῆς
[250]	πράξητε, ἀπολύσετε τὸν δῆμον τῶν	αἰτιῶν.	(Μὴ οὖν ὡς ὑπὲρ ἀλλοτρίας,
[230]	νυνὶ παρόντων αὐτῷ κινδύνων, οὐκ	αἰτούντων	Ἀθηναίων, αὐτὸς ἑκὼν κατέπεμψε τριακόσια
[250]	φύλακες τῆς δημοκρατίας, ἕτεροι δ'	αἰτοῦσι	δωρεὰς, ὡς σωτῆρες τῆς πόλεως
[130]	γῆν καὶ ὕδωρ τοὺς Ἕλληνας	αἰτῶν,	ὁ τολμῶν ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς
[210]	τῶν καθεστηκότων ἐπιλελησμένος, ἐπὶ τοιαύτης	ἀκαιρίας	ἐβούλετο στεφανοῦν, αὐτόν, παρελθόντα εἰς
[150]	ἐπιμνησθῆναι, οὓς οὗτος, ἀθύτων καὶ	ἀκαλλιερήτων	ὄντων τῶν ἱερῶν, ἐκπέμψας ἐπὶ
[130]	(Οὐ, τὸ τελευταῖον, ἀθύτων καὶ	ἀκαλλιερήτων	ὄντων τῶν ἱερῶν ἐξέπεμψε τοὺς
[250]	ἐξελέσθαι τῶν Φιλίππου, ἀποστῆσαι δὲ	Ἀκαρνᾶνας,	ἐκπλῆξαι δὲ Θηβαίους δημηγορήσας. Οἴεται
[90]	μὲν Πελοποννησίους ὑπάρχειν, πάντας δ'	Ἀκαρνᾶνας,	συντεταγμένους ἐπὶ Φίλιππον ὑφ' ἑαυτοῦ·
[90]	πλέον ἢ δισχιλίους ὁπλίτας, ἐξ	Ἀκαρνανίας	δὲ ἑτέρους τοσούτους· δεδόσθαι δὲ
[90]	ἣν ἐπρέσβευσε, καὶ τὴν ἐξ	Ἀκαρνανίας	ἔφη βούλεσθαι ὑμῖν ἀπαγγεῖλαι. Ἦν
[160]	ἀρχὴν οὐ πάλαι καθεστηκὼς Ἀλέξανδρος,	ἀκατασκεύων	αὐτῷ τῶν ἰδίων ὄντων, εἰς
[230]	πολιτευμάτων ὑμεῖς μὲν ἀστεφάνωτοι καὶ	ἀκήρυκτοι	γίγνεσθε, οὗτος δὲ κηρυχθήσεται; (Καὶ
[70]	ἡ τῶν δημοσίων γραμμάτων φυλακή.	Ἀκίνητον	γάρ ἐστι, καὶ οὐ συμμεταπίπτει
[60]	τοῦ Φιλίππου, καὶ τοῖς πρέσβεσιν,	ἀκόλουθα	γράφων Φιλοκράτει. Ὁ μέν γε
[0]	Ἀθηναίων, τῆς δὲ τῶν ῥητόρων	ἀκοσμίας	οὐκέτι κρατεῖν δύνανται, οὔθ' οἱ
[200]	ἂν δ' ἄρα ὑμῖν δόξῃ	ἀκούειν,	ἀξιώσατε τὸν Δημοσθένην τὸν αὐτὸν
[200]	ἐὰν δὲ μὴ προσποιῆται ὑμῶν	ἀκούειν,	μηδὲ ὑμεῖς ἐκείνου ἐθέλετε ἀκούειν·
[200]	ἀκούειν, μηδὲ ὑμεῖς ἐκείνου ἐθέλετε	ἀκούειν·	οὐ γὰρ τῶν φευγόντων τὰς
[130]	δαίμονες, καὶ ἄνθρωποι ὅσοι βούλεσθε	ἀκούειν	τἀληθῆ, τολμᾷ λέγειν, βλέπων εἰς
[140]	Δημοσθένη· συνείθισθε ἤδη τἀδικήματα αὐτοῦ	ἀκούειν,	ὥστε οὐ θαυμάζετε. Δεῖ δὲ
[30]	πῶς; Ἀναγίγνωσκε τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ.	(Ἀκούετε,	ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι ὁ μὲν
[0]	Κἂν, ταύτην ἔχοντες τὴν διάνοιαν,	ἀκούητε	τῶν μελλόντων ῥηθήσεσθαι λόγων, εὖ
[170]	καὶ τὸν λόγον πείθειν τοὺς	ἀκούοντας,	εἰ δὲ μή, τήν γ'
[220]	τοὺς τοιούτους λόγους, ἢ τοὺς	ἀκούοντας	ἐπιλήσμονας ὑπολαμβάνεις, ἢ σαυτὸν παραλογίζῃ.
[220]	μου γεγενῆσθαι ἐπὶ βλάβῃ τῶν	ἀκουόντων.	Καίτοι τὸν λόγον τοῦτον ὅλως
[10]	τὸ ψήφισμα γράφων ἐνδείκνυται τοῖς	ἀκούουσιν,	ὅτι γέγραφε μὲν παράνομα, αἰσχύνεται
[220]	πεπραγμένα ὑπ' αὐτοῦ παριστάναι τοῖς	ἀκούουσιν	ὡς διῴκησεν. Ὅταν δ' ἐξ
[50]	ἐστὶ πιστὰ καὶ γνώριμα τοῖς	ἀκούουσιν,	ὥστε τὸν κατήγορον μὴ δοκεῖν
[90]	κακουργημάτων, ταῦτ' ἤδη ἄξιόν ἐστιν	ἀκοῦσαι.	(Ἀφικνεῖται γὰρ πρὸς ὑμᾶς, οὐκ
[230]	ἀπέκτειναν, πρὶν καὶ τὰς αἰτίας	ἀκοῦσαι,	ἐφ' αἷς ἔμελλον ἀποθνῄσκειν, καὶ
[120]	τἀληθὲς εἴπω, ἢ τὸ ἥδιστον	ἀκοῦσαι;	Τὸ ἀληθὲς ἐρῶ· τὸ γὰρ
[70]	ταῦτ' ἤδη διαφερόντως ἄξιόν ἐστιν	ἀκοῦσαι.	~Ὡς γὰρ τάχιστα εἴσω Πυλῶν
[70]	λέγω ἐξ αὐτοῦ τοῦ δόγματος	ἀκούσαντες	μαθήσεσθε. ΔΟΓΜΑ ΣΥΜΜΑΧΩΝ. (Τούτῳ τῷ
[110]	οὔτε νῦν ἡδέως μέμνημαι αὐτῶν.	Ἀκούσας	δὲ οὕτω παρωξύνθην, ὡς οὐδεπώποτ'
[50]	ἡμῖν λόγος γίγνεται, καὶ ὑμῖν	ἀκούσασι	κρῖναι εὐμαθής· δεῖ γὰρ δή
[50]	(Εἰ δέ τισιν ὑμῶν ἐξαίφνης	ἀκούσασιν	ἀπιστότερος προσπέπτωκεν ὁ τοιοῦτος λόγος,
[10]	Πρὸς δὴ ταύτην τὴν πρόφασιν	ἀκούσατέ	μου λέγοντος καὶ δίκαια, καὶ
[40]	ἀληθῆ λέγω, τῶν νόμων αὐτῶν	ἀκούσατε.	ΝΟΜΟΙ. (Ἐπειδὰν τοίνυν ἐξαπατῶντες ὑμᾶς
[110]	ἀνάγνωθι τὴν τοῦ θεοῦ μαντείαν,	ἀκούσατε	τῆς ἀρᾶς, ἀναμνήσθητε τῶν ὅρκων,
[20]	Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω, αὐτῶν	ἀκούσατε	τῶν νόμων. ΝΟΜΟΙ. (Ὅταν τοίνυν
[60]	δ' ἀληθῆ λέγω, τῶν ψηφισμάτων	ἀκούσατε.	ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. (Ἐπειδὴ τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι,
[60]	ἀπογνώτω μηδὲν, μήτε καταγνώτω, πρὶν	ἀκούσῃ·	οὐ γὰρ δίκαιον. Ἀλλ' ἐάν
[160]	ἐμοὶ λέγειν. Οὗτος, ὡς ἐγὼ	ἀκούω,	ἠγνοημένος ὅστις ποτ' ἐστὶ καὶ
[50]	καὶ πρῶτον ἁπάντων, ὡς ἔγωγε	ἀκούω,	καταλογίζεται ἐκεῖνον τὸν χρόνον, ἐν
[190]	ᾧ καὶ νυνὶ μέγα φρονεῖν	ἀκούω	Κτησιφῶντα. (Ἐτόλμα δ' ἐν ὑμῖν
[50]	καιρόν. Ταῦτα δὲ καταριθμησάμενος, ὡς	ἀκούω,	μέλλει με καλεῖν, καὶ ἐπερωτᾶν
[240]	τίς ἂν τὰ τοιαῦτα καρτερήσειεν	ἀκούων;	(Ἀπὸ μὲν οὖν τῆς ἀναισχύντου
[110]	ἃ ἐγὼ οὔτε τότ' ἐκαρτέρουν	ἁκούων,	οὔτε νῦν ἡδέως μέμνημαι αὐτῶν.
[50]	οἱ δικασταὶ ἐξ ἴσου ἡμῶν	ἀκούωσι,	κἀγὼ δύνωμαι ἀπομνημονεῦσαι ἅ σοι
[240]	ταλάντων, οἱ ξένοι Θηβαίοις τὴν	ἄκραν	οὐ παρέδοσαν; Διὰ ἐννέα δὲ
[160]	λέγειν ἔφη οὐκ εἰκάζων, ἀλλ'	ἀκριβῶς	εἰδώς, ὅτι αἵματός ἐστιν ἡ
[30]	ἐν τῷ δήμῳ τοὺς νόμους,	ἀκριβῶς	ἐξετάσαντας καὶ σκεψαμένους εἴ τις
[180]	τοῦτο εἰκῇ πρᾶξαι κελεύει, ἀλλ'	ἀκριβῶς	τὴν βουλὴν σκεψαμένην, ὅσοι αὐτῶν
[230]	χιλίους καὶ πεντακοσίους τῶν πολιτῶν	ἀκρίτους	ἀπέκτειναν, πρὶν καὶ τὰς αἰτίας
[240]	τῶν ἔργων ὧν πεπόνθαμεν τὸ	ἀκρόαμα	γίγνεται. Ὅπου γὰρ τοὺς ὄντως
[200]	ἐγκαθήμενοι καὶ ἐνεδρεύοντες ἐν τῇ	ἀκροάσει,	εἰσελαύνετε αὐτὸν εἰς τοὺς τοῦ
[200]	καὶ τεχνίτην λόγων, κλέπτεις τὴν	ἀκρόασιν,	βλάπτεις τὴν πόλιν, καταλύεις τὴν
[90]	τὰ ὀνόματα λέγει, κλέπτων τὴν	ἀκρόασιν,	καὶ μιμούμενος τοὺς τἀληθῆ λέγοντας.
[60]	αἱρῇ. ~Οὕτω καὶ νῦν τὴν	ἀκρόασιν	ποιήσασθε. Εἴ τινες ὑμῶν ἐκ
[200]	ἐὰν τοῦτον τὸν τρόπον τὴν	ἀκρόασιν	ποιῆσθε, ταῦθ' ὑμῖν ἤδη δίκαιός
[30]	νόμου μέρει τινὶ κλέπτοντες τὴν	ἀκρόασιν	ὑμῶν, (καὶ παρέξονται νόμον οὐδὲν
[190]	λέγοντος καὶ πράττοντος; (Καὶ τὴν	ἀκρόασιν,	ὡς ἐκεῖνος ἀπήγγελλεν, οὐ τὸν
[50]	λόγος, ἐκείνως τὴν ὑπόλοιπον ποιήσασθε	ἀκρόασιν,	ὥσπερ ὅταν περὶ χρημάτων ἀνηλωμένων
[200]	φευγόντων τὰς δικαίας ἀπολογίας εἰσεληλύθατε	ἀκροασόμενοι,	ἀλλὰ τῶν ἐθελόντων δικαίως ἀπολογεῖσθαι·
[200]	τοὺς θεοὺς καινούς, ἢ τοὺς	ἀκροατὰς	μὴ τοὺς αὐτούς. (Περὶ δὲ
[160]	ποθ' ὑμεῖς, ὦ σιδηροῖ, ἐκαρτερεῖτε	ἀκροώμενοι;	Ὅτ' ἔφη παρελθών. Ἀμπελουργοῦσί τινες
[190]	ἐπῳδὴν ἢ ἀλλότριόν τι πρᾶγμα	ἀκροώμενοι,	πρὸς ἑτέρῳ τινὶ τὴν γνώμην
[220]	ἐκείνων οὐ κηλεῖσθαί φησι τοὺς	ἀκροωμένους,	ἀλλ' ἀπόλλυσθαι· διόπερ οὐδ' εὐδοκιμεῖν
[110]	Κῦμα ποτικλύζῃ κελαδοῦν ἱεραῖσιν ἐπ'	ἀκταῖς.	ΟΡΚΟΙ. ΑΡΑ. (Ταύτης τῆς ἀρᾶς,
[30]	νόμος ἐναντίος ἑτέρῳ νόμῳ, ἢ	ἂκυρος	ἐν τοῖς κυρίοις, ἢ εἴπου
[30]	ὑμῶν εἰς τὴν πολιτείαν, ὥστ'	ἀκύρους	νόμους ἐν τοῖς κυρίοις ἀναγεγράφθαι,
[150]	νόμον ἔθεσθε, ἐάν τις αὐτῶν	ἄκων	ἐν τῷ πόρῳ πλοῖον ἀνατρέψῃ,
[250]	κεκτημένους διαγεγένηται· (ἀλλ' εἰς τὴν	ἀλαζονείαν	ἀποβλέψαντες, ὅταν φῇ Βυζαντίους μὲν
[100]	καὶ τὰς τριήρεις, καὶ τὴν	ἀλαζονείαν	ἐκ τοῦ ψηφίσματος ἀνάγνωθι, καὶ
[230]	δήμῳ τῷ Ἀθηναίων, ἀφελὼν τὴν	ἀλαζονείαν	καὶ τὸν κόμπον τοῦ ψηφίσματος,
[90]	ποιεῖ· (οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι	ἀλαζόνες,	ὅταν τι ψεύδωνται, ἀόριστα καὶ
[90]	τὸν ἔλεγχον· Δημοσθένης δ' ὅταν	ἀλαζονεύηται,	πρῶτον μὲν μεθ' ὅρκου ψεύδεται,
[230]	περιτιθείς. (Ἡλίκον δ' ἐστὶ τὸ	ἀλαζόνευμα	τοῦτο, ἐγὼ πειράσομαι μεγάλῳ σημείῳ
[210]	σοι προστάττωσιν· οὐκ αἰσχύνῃ δὲ	ἀλαζονευόμενος,	ἃ παραχρῆμα ἐξελέγχῃ ψευδόμενος. (Ἀπηνέχθη
[220]	ἔφησθα γὰρ τοὺς τῆς πόλεως	ἅλας	περὶ πλείονος ποιεῖσθαι τῆς ξενικῆς
[150]	ἀγνωμοσύνῃ; (Τίς γὰρ οὐκ ἂν	ἀλγήσειεν	ἄνθρωπος Ἕλλην, ἢ καὶ παιδευθεὶς
[130]	εἶ τυχεῖν, ὦ τῆς Ἑλλάδος	ἀλειτήριε;	Εἰ γὰρ ὁ μὲν κρατῶν
[150]	μηδενὶ τρόπῳ τὸν τῆς Ἑλλάδος	ἀλειτήριον	στεφανοῦν, ἀλλὰ καὶ τὸν δαίμονα
[160]	τούτου γράμματα πέμψας Δημοσθένης ὡς	Ἀλέξανδρον,	ἄδειάν τινα εὕρηται καὶ καταλλαγάς,
[130]	συμφορᾶς ἐπίδειξιν ποιησόμενοι, μέλλουσιν ὡς	Ἀλέξανδρον	ἀναπέμπεσθαι, τοῦτο πεισόμενοι, καὶ αὐτοὶ
[210]	ἀπενεγκεῖν, ἔτι Φιλίππου ζῶντος, πρὶν	Ἀλέξανδρον	εἰς τὴν ἀρχὴν καταστῆναι, οὔπω
[210]	πόλεως, ἀλλ' ὑπὲρ τῆς πρὸς	Ἀλέξανδρον	ἐνδείξεώς με φὴς ἀπενεγκεῖν, ἔτι
[210]	καὶ τὸν Φίλιππον, καὶ τὸν	Ἀλέξανδρον,	καὶ τὰς ἀπὸ τούτων αἰτίας
[160]	πάραλοι καὶ οἱ πρεσβεύσαντες πρὸς	Ἀλέξανδρον	(καὶ τὸ πρᾶγμα εἰκότως πιστεύεται)
[220]	δὲ, ὁ πολὺν μὲν τὸν	Ἀλέξανδρον	καὶ τὸν Φίλιππον ἐν ταῖς
[160]	ἔχων αἷμα, καὶ θεωρῶν τὸν	Ἀλέξανδρον	οὐκ ἐκ τῆς Αλεξάνδρου φύσεως,
[160]	εἶχεν, ὥσπερ καὶ φησί, πρὸς	Ἀλέξανδρον,	τρεῖς αὐτῷ καιροὶ κάλλιστοι παραγεγόνασιν,
[160]	ἐστὶ καὶ πῶς βεβιωκώς, τὸν	Ἀλέξανδρον	ὑποτρέχει, καὶ πλησιάζει ἐκείνῳ. Διὰ
[160]	τὴν ἀρχὴν οὐ πάλαι καθεστηκὼς	Ἀλέξανδρος,	ἀκατασκεύων αὐτῷ τῶν ἰδίων ὄντων,
[160]	~Ἐπειδὴ δ' ἐτελεύτησε μὲν Φίλιππος,	Ἀλέξανδρος	δ' εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστη,
[160]	ἐπίδοξος ἦν ἁλῶναι· ὁ δ'	Ἀλέξανδρος	ἔξω τῆς ἄρκτου καὶ τῆς
[160]	δυνάμει Δαρεῖος κατεβεβήκει, ὁ δ'	Ἀλέξανδρος	ἦν ἀπειλημμένος ἐν Κιλικίᾳ, πάντων
[160]	τὸν Ἀλέξανδρον οὐκ ἐκ τῆς	Αλεξάνδρου	φύσεως, ἀλλ' ἐκ τῆς ἑαυτοῦ
[60]	τὴν ξενίαν ἐμοὶ προφέρων τὴν	Ἀλεξάνδρου,	γράφει ψήφισμα, τοὺς καιροὺς τῆς
[230]	πολλῷ πρότερον χρόνῳ πρὸ τῆς	Ἀλεξάνδρου	διαβάσεως εἰς τὴν Ἀσίαν, κατέπεμψε
[230]	οὐ πολλῷ χρόνῳ πρὸ τῆς	Ἀλεξάνδρου	διαβάσεως, οὐ πολλῷ πρότερον χρόνῳ
[240]	ἐπὶ τῇ τοῦ Μολοττῶν βασιλέως	Ἀλεξάνδρου	τελευτῇ, νυνὶ δὲ οὐ φήσεις
[210]	τῆς πόλεως ἐγραψάμην, ἀλλ' ἐνδεικνύμενος	Ἀλεξάνδρῳ	διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν ἔχθραν.
[210]	Πῶς ἂν οὖν ἐγὼ προενεδεικνύμην	Ἀλεξάνδρῳ;	Εἴ γε μὴ ταὐτὸν ἐνύπνιον
[160]	βουλὴν κατέστησεν ποιῆσαι, ἐπωνυμίαν δ'	Ἀλεξάνδρῳ	Μαργίτην ἐτίθετο, ἀπετόλμα δὲ λέγειν
[160]	τοῦ βήματος ἔλεγες ὡς ἀντιπράττων	Ἀλεξάνδρῳ.	Ὀμολογῶ τὰ Λακωνικὰ συστήσασθαι, ὁμολογῶ
[160]	φάσκων, εἴ τι πταῖσμα συμβήσεται	Ἀλεξάνδρῳ,	οὐδ' ἐνταῦθα ἔπραξας οὐδέν, ἀλλ'
[160]	εἰς τὴν φύσιν καὶ τὴν	ἀλήθειαν,	οὐκ ἐξαπατηθήσεσθε. Ἐκείνως δὲ ἀπολάβετε
[150]	οὐ τό γ' ἐκ τῆς	ἀληθείας	αἰσχρὸν σιωπήσεται, ἀλλὰ τἀναντία δόξει
[200]	μὲν ὀλιγαρχικοὺς ὑπ' αὐτῆς τῆς	ἀληθείας	διηριθμημένους ἥκειν πρὸς τὸ τοῦ
[60]	Δημοσθένης, ἐὰν αὐτὸς ὁ τῆς	ἀληθείας	λογισμὸς καταλάβῃ τὸν Δημοσθένην πλείω
[210]	ἐρῶ. Περιέρχονται γὰρ τὴν ἀγορὰν	ἀληθεῖς	κατ' ἀλλήλων ἔχοντες δόξας καὶ
[50]	ὅστις οὐκ ἀπέρχεται τοῦτο ὁμολογήσας	ἀληθὲς	εἶναι, ὅ τι ἂν ὁ
[120]	ἢ τὸ ἥδιστον ἀκοῦσαι; Τὸ	ἀληθὲς	ἐρῶ· τὸ γὰρ ἀεὶ πρὸς
[30]	κατηγορίαν. Εἰ γὰρ τοῦτό ἐστιν	ἀληθές,	καὶ τοιοῦτον ἔθος παραδέδυκεν ὑμῶν
[160]	δ' ὑμᾶς νυνὶ προδέδωκεν, εἴπερ	ἀληθῆ	ἐστιν ἃ λέγεται. (Ὡς γάρ
[70]	ἐξέκλῃσε τῶν ὅρκων. (Ὅτι δ'	ἀληθῆ	λέγω, ἀνάγνωθί μοι, τίς ἦν
[110]	αὐτοῖς τὰ ἱερά. (Ὅτι δὲ	ἀληθῆ	λέγω, ἀνάγνωθι τὴν τοῦ θεοῦ
[120]	τοὺς Ἁμφικτύονας ἐξήμαρτον. Ὅτι δὲ	ἀληθῆ	λέγω, ἀναγνώσεται ὑμῖν ὁ γραμματεὺς
[180]	τῶν πολεμίων ἐπιόντων. Ὅτι δ'	ἀληθῆ	λέγω, ἀναγνώσεται ὑμῖν τὸ ψήφισμα.
[20]	ἐν τῇ πόλει. Ὅτι δὲ	ἀληθῆ	λέγω, αὐτῶν ἀκούσατε τῶν νόμων.
[100]	ἀλλὰ Καλλίᾳ διδόναι. Ὅτι δ'	ἀληθῆ	λέγω, ἀφελὼν τὸν κόμπον, καὶ
[70]	συνέβη διὰ Δημοσθένην. Ὅτι δ'	ἀληθῆ	λέγω ἐξ αὐτοῦ τοῦ δόγματος
[30]	ἢ τριήρεις ναυπηγεῖσθαι. Ὅτι δὲ	ἀληθῆ	λέγω ἐξ αὐτῶν τῶν νόμων
[180]	εἶναι τὸ ἐπίγραμμα. (Ὅτι δ'	ἀληθῆ	λέγω, ἐξ αὐτῶν τῶν ποιημάτων
[90]	Ἵνα δ' εὖ εἰδῆτε, ὅτι	ἀληθῆ	λέγω, λαβέ μοι τὴν Καλλίου
[100]	ψηφίσματος τοῦ δήμου. Ὅτι δ'	ἀληθῆ	λέγω, λαβέ μοι τὸ ψήφισμα
[40]	οἱ ξενικοὶ στέφανοι; (Ὅτι δ'	ἀληθῆ	λέγω, μέγα σημεῖον ὑμῖν τούτου
[170]	ἐσχάτην ἀθυμίαν ἐμβαλεῖτε. Ὅτι δ'	ἀληθῆ	λέγω, μεγάλα τούτων οἶμαι σημεῖα
[10]	ἄλλας ἀρχάς, κελεύει. Ὅτι δὲ	ἀληθῆ	λέγω, τοὺς νόμους ὑμῖν αὐτοὺς
[40]	ὅτι κηρύξαι ἐπετρέψατε. Ὅτι δ'	ἀληθῆ	λέγω, τῶν νόμων αὐτῶν ἀκούσατε.
[60]	ἐνάτῃ ἐπὶ δέκα. Ὅτι δ'	ἀληθῆ	λέγω, τῶν ψηφισμάτων ἀκούσατε. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ.
[50]	παρ' ὑμῶν ἀπαντήσῃ τὸ δοκεῖν	ἀληθῆ	μὲν λέγειν, ἀρχαῖα δὲ, καὶ
[40]	ΝΟΜΟΙ ~Εἰ τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι,	ἀληθὴς	ἦν ὁ παρὰ τούτων λόγος,
[150]	Θήβαις ἄρχοντες, μὴ δόξωσιν ὡς	ἀληθῶς	εἶναι προδόται τῶν Ἑλλήνων, ἀπὸ
[20]	ἔτι περαιτέρω δείξαιμι, δικαίως ἂν	ἁλίσκοιτο	Κτησιφῶν· αἱρεῖ γὰρ αὐτὸν οὐχ
[150]	τὰς συμφοράς, καὶ νομίσατε ὁρᾷν	ἁλισκομένην	τὴν πόλιν, τειχῶν κατασκαφάς, ἐμπρήσεις
[230]	μὲν τὰς τῶν δώρων γραφὰς	ἁλισκομένους	ἀτιμοῦτε, ὃν δ' αὐτοὶ μισθοῦ
[130]	κακοῦ ἀνδρὸς ἀπηύρα, Ὃς κεν	ἀλιτραίνῃ	καὶ ἀτάσθαλα μητιάαται. Τοῖσιν δ'
[200]	ἐκτροπὰς αὐτοῦ τῶν λόγων ἐπιτηρεῖτε.	(Ἀλλ'	ἃ δὴ συμβήσεται ὑμῖν, ἐὰν
[230]	τὸν ὀρθῶς πεπολιτευμένον δωρεὰς αἰτεῖν,	ἀλλ'	ἀγαθοῦ τινος αἴτιον γεγενημένον τῇ
[140]	θαυμάζετε. Δεῖ δὲ οὐχ οὕτως,	ἀλλ'	ἀγανακτεῖν καὶ τιμωρεῖσθαι, εἰ χρὴ
[30]	ῥήτορα σεμνύνεσθαι πρὸς τοὺς ἔξωθεν,	ἀλλ'	ἀγαπᾶν ἐν αὐτῇ πόλει τιμώμενον
[140]	τίσι δεῖ ποιεῖσθαι τὴν συμμαχίαν,	ἀλλ'	ἀγαπᾷν μόνον εἰ γίγνεται· τοῦτο
[160]	ταυτὶ λέγειν ἔφη οὐκ εἰκάζων,	ἀλλ'	ἀκριβῶς εἰδώς, ὅτι αἵματός ἐστιν
[180]	οὐδὲ τοῦτο εἰκῇ πρᾶξαι κελεύει,	ἀλλ'	ἀκριβῶς τὴν βουλὴν σκεψαμένην, ὅσοι
[220]	οὐ Δημοσθένους ἦν ὁ λόγος,	ἀλλ'	ἀνδρὸς στρατηγοῦ, μεγάλα μὲν τὴν
[180]	ἀλλ' ὁ δῆμος οὐκ ἔδωκεν,	ἀλλ'	ἀντὶ τοῦ ὀνόματος συνεχώρησεν αὐτῷ
[20]	λέγε τὸ ψηφίσματα. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. (Ναί·	ἀλλ'	ἀντιδιαπλέκει πρὸς τοῦτο εὐθὺς, λέγων
[70]	τοῖς αὐτομολοῦσιν ἐν τῇ πολιτείᾳ,	ἀλλ'	ἀπέδωκε τῷ δήμῳ, ὁπόταν βούληται,
[220]	ξενοκτόνος, οὐ τὸ ἀσέβημα ἠρνήσω,	ἀλλ'	ἀπεκρίνου, ἐφ' ᾧ ἀνεβόησεν ὁ
[20]	τῶν πολιτῶν, ὡς οὐκ ἐπέδωκας,	ἀλλ'	ἀπὸ πολλῶν, ὧν ἔχεις εἰς
[220]	οὐ κηλεῖσθαί φησι τοὺς ἀκροωμένους,	ἀλλ'	ἀπόλλυσθαι· διόπερ οὐδ' εὐδοκιμεῖν τὴν
[10]	τούτους κελεύει ποιεῖν; Οὐ διακονεῖν,	ἀλλ'	ἄρχειν δοκιμασθέντας ἐν τῷ δικαστηρίῳ
[40]	μετὰ ψηφίσματος, πολλὴν χάριν καταθέμενοι,	ἀλλ'	αὐτοὶ προελόμενοι, ἄνευ δόγματος ὑμετέρου.
[90]	ὑμᾶς, οὐκ ἔτι δι' ἀγγέλων,	ἀλλ'	αὐτὸς, ὁ Καλλίας, καὶ, παρελθὼν
[60]	πρὶν ἀκούσῃ· οὐ γὰρ δίκαιον.	Ἀλλ'	ἐάν ἐμοῦ διὰ βραχέων ὑπομιμνῄσκοντος
[20]	τις παρ' αὐτοῖς μὴ ἀδικῇ,	ἀλλ'	ἐάν τις ἐξαμαρτάνῃ, κολάζουσιν· οἱ
[200]	αὐτὸν ἔξω τοῦ παρανόμου περιίστασθαι,	ἀλλ'	ἐγκαθήμενοι καὶ ἐνεδρεύοντες ἐν τῇ
[50]	πεπολιτεῦσθαι· κἂν μὴ θέλω ἀποκρίνασθαι·	ἀλλ'	ἐγκαλύπτωμαι καὶ ἀποδιδράσκω, ἐκκαλύψειν μέ
[180]	τὴν ἀνόμοιον ἔχων ἐπωνυμίαν Δημοσθένει;	(Ἀλλ'	ἔγωγε, μὰ τοὺς θεοὺς τοὺς
[160]	πρὸς οἰκίαν, ὅπου κίνδυνος πρόσεστιν;	Ἀλλ'	εἰ μέν που χρήματα ἀναλίσκεται,
[140]	ἀγαπᾷ εἰ μὴ δίκην δέδωκεν,	ἀλλ'	εἰ μὴ καὶ χρυσῷ στεφάνῳ
[140]	ἐστιν αὐτῷ ἐναντίον ὑμῶν κηρύττεσθαι,	ἀλλ'	εἰ μὴ τῶν Ἑλλήνων ἐναντίον
[190]	εἰ πάντας παραπηδήσειαν τοὺς νόμους,	ἀλλ'	εἰ μίαν μόνον συλλαβὴν παραλλάξειαν.
[130]	βίον γε ἡμεῖς ἀνθρώπινον βεβιώκαμεν,	ἀλλ'	εἰς παραδοξολογίαν τοῖς μεθ' ἡμᾶς
[250]	τοὺς τὰς οὐσίας κεκτημένους διαγεγένηται·	(ἀλλ'	εἰς τὴν ἀλαζονείαν ἀποβλέψαντες, ὅταν
[90]	δὲ ταῦτα οὐκ εἰς μακράν,	ἀλλ'	εἰς τὴν ἕκτην ἐπὶ δέκα
[160]	Ἀλεξάνδρῳ, οὐδ' ἐνταῦθα ἔπραξας οὐδέν,	ἀλλ'	εἴς τινα καιρὸν ἀνεβάλλου καλλίω.
[0]	τοῦ δικαιοτάτου τρόπου λαχόντες προεδρεύειν,	ἀλλ'	ἐκ παρασκευῆς καθεζόμενοι, ἂν δέ
[60]	Δημοσθένης, οὔτε λαχὼν, οὔτ' ἐπιλαχών,	ἀλλ'	ἐκ παρασκευῆς, πριάμενος, ἵν' εἰς
[160]	οὐκ ἐκ τῆς Αλεξάνδρου φύσεως,	ἀλλ'	ἐκ τῆς ἑαυτοῦ ἀνανδρίας. (Ἤδη
[170]	ἐκ τῶν ἰδίων προσόδων πορίζεται,	ἀλλ'	ἐκ τῶν ὑμετέρων κινδύνων. (Περὶ
[0]	μικρὸν εἶναι τῶν τοιούτων ἀδικημάτων,	ἀλλ'	ἕκαστον ὑπερμέγεθες, καὶ τοῦθ' ὑμῶν
[20]	κατηγορῶν αὐτῶν, οὐδ' ἐπιτιμῶν λέγω,	ἀλλ'	ἐκεῖνο ὑμῖν ἐνδείξασθαι βούλομαι, ὅτι
[50]	ὑμᾶς, οὐδὲ τὸν ἀγῶνα καταχαριζόμενος,	ἀλλ'	ἐκεῖνο φοβούμενος, μή μοι παρ'
[130]	οὐχ ἧττον Δημοσθένους λέγειν δυνάμενος,	ἀλλ'	ἔμοιγε καὶ ἡδίων ῥήτωρ· καὶ
[120]	οὐδ' ἐν τῇ Ἑλλάδι παρόντος,	ἀλλ'	ἐν Σκύθαις, οὕτω μακρὰν, ἀπόντος·
[180]	δεῖν ἐν τοῖς γράμμασι τιμᾶσθαι,	ἀλλ'	ἐν τῇ μνήμῃ τῶν εὖ
[150]	διάνοιαν μὴ ἐν τῷ δικαστηρίῳ,	ἀλλ'	ἐν τῷ θεάτρῳ, καὶ νομίσαθ'
[200]	κελεύων οὐκ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ,	ἀλλ'	ἐν τῷ θεάτρῳ τὴν ἀνάρρησιν
[30]	γιγνομένων, οὐδ' ἐναντίον τοῦ δήμου,	ἀλλ'	ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων, ἵν' ἡμῖν
[120]	ἐνόχους. Οὐ γὰρ δι' αἰνιγμῶν,	ἀλλ'	ἐναργῶς γέγραπται ἐν τῇ ἀρᾷ
[210]	οὐχ ὑπὲρ τῆς πόλεως ἐγραψάμην,	ἀλλ'	ἐνδεικνύμενος Ἀλεξάνδρῳ διὰ τὴν πρὸς
[220]	λανθάνειν μεταφέρων οὐκ ἐκ δημοκρατίας,	ἀλλ'	ἐξ ἑτέρας πολιτείας. Ἐν μὲν
[40]	ἐκκλησίᾳ ἀναρρηθέντα στέφανον οὐδεὶς καθιεροῖ,	ἀλλ'	ἔξεστι κεκτῆσθαι, ἵνα μὴ μόνον
[200]	οἰκεῖς, ὡς δοκεῖς, ἐν Πειραιεῖ,	ἀλλ'	ἐξορμεῖς ἐκ τῆς πόλεως, ἐφόδια
[250]	τῆς τοῦ σώματος εὐεξίας ἐπιμελόμενος,	ἀλλ'	ἐπασκῶν τέχνας ἐπὶ τοὺς τὰς
[80]	οὐ τὰς ὁμοίας ὑμῖν ἀπέδοσαν.	Ἀλλ'	ἐπειδὴ διέβητε εἰς Εὔβοιαν Πλουτάρχῳ
[160]	δειλίαν δημόσιος καιρὸς οὐκ ἀναμένει.	(Ἀλλ'	ἐπειδὴ πάσῃ τῇ δυνάμει Δαρεῖος
[150]	δωροδοκία καὶ τὸ βασιλικὸν χρυσίον.	Ἀλλ'	ἐπειδὴ τοῖς σώμασιν οὐ παρεγένεσθε,
[190]	δοκῶν δημοτικώτατος γεγονέναι, οὐχ οὕτως,	ἀλλ'	ἐπὶ τοῖς ἐναντίοις ἐφιλοτιμεῖτο, λέγων
[10]	γὰρ οὗτος· Τειχοποιός εἰμι· ὁμολογῶ·	ἀλλ'	ἐπιδέδωκα τῇ πόλει μνᾶς ἑκατόν,
[10]	ψήφισμα, οὐκ ἔστι ταῦτα ἀρχή,	ἀλλ'	ἐπιμέλειά τις καὶ διακονία· ἀρχὰς
[20]	λόγον ἀποδῶσι τῇ πόλει. (Ναί·	ἀλλ'	ἔστι τις ἄνθρωπος, ὃς οὔτ'
[60]	περιμείναντας τοὺς πρέσβεις τοὺς ὑμετέρους,	ἀλλ'	εὐθὺς μετὰ τὰ ἐν ἄστει
[180]	ὡς Παταικίωνος ἄμεινον πεπολίτευσαι διέξιθι,	ἀλλ'	ἐφικόμενος τῆς ἀνδραγαθίας, οὕτω τὰς
[70]	τὰ τῶν Ἑλλήνων ἀναμένειν μελλήματα,	ἀλλ'	ἢ πολεμεῖν αὐτούς, ἢ τὴν
[130]	τοῦ κύριος ἑτέρων εἶναι διαγωνίζεται,	ἀλλ'	ἤδη περὶ τῆς τοῦ σώματος
[120]	τῶν ἀσπίδων ἃς ἡμεῖς ἀνέθεμεν,	ἀλλ'	ἤδη περὶ τῆς τῶν Ἀμφισσέων
[130]	τῆς τῶν Ἑλλήνων ἡγεμονίας ἀγωνίζεται,	ἀλλ'	ἤδη περὶ τοῦ τῆς πατρίδος
[190]	τρόπον ἐποιοῦντο ὥσπερ νῦν γίγνεται,	ἀλλ'	ἦσαν πολὺ χαλεπώτεροι οἱ δικασταὶ
[60]	ἵνα, μὴ μετὰ τῶν Ἑλλήνων,	ἀλλ'	ἰδίᾳ ποιήσαισθε τὴν εἰρήνην· (δεύτερον
[0]	οἱ τὴν πολιτείαν οὐκέτι κοινήν,	ἀλλ'	ἰδίαν αὑτῶν, ἡγούμενοι εἶναι, ἀπειλοῦσιν
[180]	ᾖτησε ταύτην τὴν δωρεάν; τησεν,	ἀλλ'	ὁ δῆμος οὐκ ἔδωκεν, ἀλλ'
[220]	ταῖς ὀλιγαρχίαις οὐχ ὁ βουλόμενος,	ἀλλ'	ὁ δυναστεύων δημηγορεῖ· ἐν δὲ
[90]	τῶν προαιρέσεων οὐδεμιᾶς ἀπέτυχε Καλλίας·	ἀλλ'	ὁ μισοτύραννος Δημοσθένης, ὡς αὐτὸς
[140]	λιπὼν τὴν τάξιν αὐτοὺς ἐνουθέτησεν,	ἀλλ'	ὁ Φωκικὸς πόλεμος, δεκέτης γεγονὼς
[40]	ἀνακηρύττειν, καὶ ἀφαιρεῖσθαι καὶ καθιεροῦν.	Ἀλλ'	οἶμαι, διὰ τὸ ξενικὸν εἶναι
[140]	δέομαι διὰ τὰς ἀτυχίας αὐτῶν.	~Ἀλλ'	οἶμαι, ἐπειδὴ Φίλιππος, αὐτῶν ἀφελόμενος
[130]	ἀνηρπασμέναι ἐκ τῆς τούτου πολιτείας.	(Ἀλλ'	οἶμαι, οὔτε Φρυνώνδας, οὔτε Εὐρύβατος,
[210]	ἐκείρατο, ἐπὶ τούτοις ἐμὲ στεφανοῦσθαι.	Ἀλλ'	οἶμαι, ταῦτα μὲν ἂν εἴποι
[230]	ἔπειτ' αὐτὸν οὐχ οὓς ἐφοβεῖτο,	ἀλλ'	οἷς ἑαυτὸν ἐνεχείριζε, κατέλυσαν. (Ἔνιοι
[10]	ἀποδιδόντας δὲ ὑμῖν τὰ ὑμέτερα,	ἀλλ'	ὁμολογουμένως τὰς πατρῴας οὐσίας εἰς
[250]	ταῦτά τινες οὐκ ἐξαρνοῦνται πράττειν,	ἀλλ'	ὁμολογοῦσιν ἐν τῷ δήμῳ, καὶ
[50]	δόξας ἔχοντες κατὰ τῶν λογισμῶν·	ἀλλ'	ὅμως, ἐπειδὰν ὁ λογισμὸς συγκεφαλαιωθῇ,
[130]	ὃς ἔτι καὶ νῦν ζῇ.	Ἀλλ'	ὅμως οὐδεὶς πώποτε αὐτοὺς ἐδυνήθη
[80]	διπλασίαν εἰκὸς εἶναι τὴν συμφοράν.	Ἀλλ'	ὅμως ὑμεῖς, τοιαῦτα πεπονθότες, πάλιν
[210]	σοι δοκῇ, οὐδ' ἃ βούλει,	ἀλλ'	ὁπόταν οἱ μισθοδόται σοι προστάττωσιν·
[160]	αὐτόν, μὴ ὁποτέρου τοῦ λόγου,	ἀλλ'	ὁποτέρου τοῦ βίου ἐστίν. (Οἶμαι
[50]	(ὁρῶ δὲ οὐκ ὀλίγους παρόντας,	ἀλλ'	ὅσους οὐδεὶς πώποτε μέμνηται πρὸς
[10]	οἰόμενον ῥήμασι τοὺς νόμους ἀναιρήσειν,	ἀλλ'	ὅσῳ ἄν τις ἄμεινον λέγῃ
[80]	κατὰ πόλεμον μέγιστόν ἐστι κακόν,	ἀλλ'	ὅταν τις πρὸς ἀνταγωνιστὰς ἀναξίους
[140]	καὶ φόβος καὶ χρεία συμμαχίας,	ἀλλ'	οὐ Δημοσθένης. Ἐπεὶ περὶ γε
[140]	ὀνομάτων σύνθεσιν τῶν Δημοσθένους ἀγαπήσοντας,	ἀλλ'	οὐ μᾶλλον ἐφ' οἷς κακῶς
[190]	παρὰ τοὺς νόμους γράφοντά τι.	(Ἀλλ'	οὐ νῦν, ἀλλὰ πᾶν τοὐναντίον
[150]	προεδρίαν; Τότε μὲν ταῦτ' ἐκήρυττεν,	(ἀλλ'	οὐ νῦν, ἀλλὰ, παραστησάμενος τὸν
[80]	εἰ δὲ πέμποι, κατασκόπους πέμπειν,	ἀλλ'	οὐ πρέσβεις, (εἰ δὲ ἐπιτρέπειν
[130]	δὲ Δημοσθένους δωροδοκίας ἐμποδὼν γεγενημένης.	~Ἀλλ'	οὐ προύλεγον, οὐ προεσήμαινον οἱ
[250]	ταῦτα ἀναπεισθήσεσθαι, ὥσπερ Πειθὼ τρέφοντας,	ἀλλ'	οὐ συκοφάντην ἄνθρωπον, ἐν τῇ
[150]	τὰ ἐκ τοῦ ψηφίσματος προστάγματα,	ἀλλ'	οὐ τό γ' ἐκ τῆς
[180]	στεφανῶσαι φαλλοῦ στεφάνῳ αὐτῶν ἕκαστον,	ἀλλ'	οὐ χρυσῷ· τότε μὲν γὰρ
[40]	Ἀθηναίων; Μὴ γὰρ ὅτι πόλις,	ἀλλ'	οὐδ' ἂν ἰδιώτης οὐδὲ εἷς
[120]	οὐκ ἐπιδημοῦντος, ἐν Μακεδονία Φιλίππου,	ἀλλ'	οὐδ' ἐν τῇ Ἑλλάδι παρόντος,
[230]	ὡς τὸ ψήφισμά ἐστιν ἔννομον;	Ἀλλ'	οὐδεμία πώποτε γνώμη παρανομωτέρα γεγένηται·
[200]	βούλεται πρὸς τὸ παράνομον ἀπολογεῖσθαι,	ἀλλ'	οὐδὲν ἔχων δίκαιον εἰπεῖν, ἑτέρων
[20]	Οὐκ ἄρα φιλοτιμοῦνται; Πάνυ γε·	ἀλλ'	οὐκ ἀγαπῶσιν ἐάν τις παρ'
[210]	καὶ σιωπῶ καὶ λέγω βουλευσάμενος,	ἀλλ'	οὐκ ἀναγκαζόμενος ὑπὸ τῆς ἐν
[170]	καὶ τὸ στεφανοῦν ἐξ ἔθους,	ἀλλ'	οὐκ ἐκ προνοίας, ποιεῖσθε. (Οὔκουν
[40]	πατρίδος, χείρων γένηται τὴν ψυχήν.	(Ἀλλ'	οὐκ ἐκεῖνον τὸν ἐν τῇ
[30]	νόμοι ποιεῖν καὶ μὴ ποιεῖν;	(Ἀλλ'	οὐκ ἔχει ταῦθ' οὕτως (μήθ'
[10]	μέτριος τῶν τὰ παράνομα γραφόντων)	ἀλλ'	οὖν προβάλλονταί γέ τι πρὸ
[80]	βοηθήσοντες, τοὺς μὲν πρώτους χρόνους	ἀλλ'	οὖν προσεποιοῦνθ' ὑμῖν εἶναι φίλοι·
[190]	παρανόμων ἀπέφυγεν ἑβδομήκοντα καὶ πέντε·	ἀλλ'	οὐχὶ Κέφαλος, ὁ παλαιὸς ἐκεῖνος,
[10]	οὐ περὶ τοῦ παρόντος ἀδικήματος,	(ἀλλ'	ὑπὲρ τῆς αἰσχύνης τοῦ δήμου.
[210]	ἣν, οὐχ ὑπὲρ τῆς πόλεως,	ἀλλ'	ὑπὲρ τῆς πρὸς Ἀλέξανδρον ἐνδείξεώς
[220]	περὶ τὴν σὴν εἶναι τιμωρίαν,	ἀλλ'	ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς πόλεως
[90]	δῆμος, μὴ προσδέξαιτο τὴν συμμαχίαν·	ἀλλ'	ὑπῆρχεν αὐτῷ ἢ φεύγειν ἐκ
[20]	χειρῶν, μηδ' ἔμπροσθεν τῶν νόμων,	ἀλλ'	ὕστερος πολιτεύου. Ταῦτα γὰρ ὀρθοῖ
[190]	γὰρ ἀόριστόν ἐστι τὸ δίκαιον,	ἀλλ'	ὡρισμένον τοῖς νόμοις τοῖς ὑμετέροις.
[110]	Ἀθηναίων ἐν ταῖσδε ταῖς ἡμέραις,	ἀλλ'	ὡς ἐναγεῖς ἐξείργετ' ἂν ἐκ
[190]	πράγματος, οὐκ ὡς ἔννομα γέγραφεν,	ἀλλ'	ὡς ἤδη ποτὲ καὶ πρότερον
[230]	οὐδεμία πώποτε γνώμη παρανομωτέρα γεγένηται·	ἀλλ'	ὡς ὁ τὸ ψήφισμα γράψας
[250]	(Μὴ οὖν ὡς ὑπὲρ ἀλλοτρίας,	ἀλλ'	ὡς ὑπὲρ οἰκείας τῆς πόλεως,
[140]	εἰρήνην, οὔθ' ὡς οὐ δεῖ,	ἀλλ'	ὡς ᾤετο, κήρυγμά τι τοῦτο
[0]	τῶν δικαστηρίων, παράνομον πολιτείαν πολιτευόμενοι·	ἀλλ'	ὥσπερ ἂν ὑμῶν ἕκαστος αἰσχυνθείη
[250]	ἐκ τῶν ἐκκλησιῶν οὐ βουλευσάμενοι,	ἀλλ'	ὥσπερ ἐκ τῶν ἐράνων, τὰ
[100]	γῆν ἐργάσεσθαι, μήτε ἄλλῳ ἐπιτρέψειν,	ἀλλὰ	βοηθήσειν τῷ θεῷ καὶ τῇ
[130]	καὶ τὴν ἀφροσύνην οὐκ ἀνθρωπίνως,	ἀλλὰ	δαιμονίως κτησάμενοι; Λακεδαιμόνιοι δ' οἱ
[160]	καὶ χρυσοῖς στεφάνοις στεφανοῦσθαι; (Ναί·	ἀλλὰ	δημοτικός ἐστιν. Ἐὰν μὲν τοίνυν
[140]	γενήσεσθαι, οὐ διὰ τοὺς καιρούς,	ἀλλὰ	διὰ τὰς αὑτοῦ πρεσβείας, (πρῶτον
[130]	οὐδὲ διὰ τὴν ὑμετέραν δόξαν,	ἀλλὰ	διὰ τὰς Δημοσθένους δημηγορίας. (Καίτοι
[210]	ἕκαστον οὐκ ἐκώλυον, οὐδ' ἐγραφόμην,	ἀλλὰ	διαλείπων, καὶ πρὸς τὴν πολιτείαν
[220]	δέ μοι, εἰ, μὴ συνεχῶς,	ἀλλὰ	διαλείπων, πρὸς τὸν δῆμον προσέρχομαι,
[30]	νομοθέτῃ τῷ τὴν δημοκρατίαν καταστήσαντι,	ἀλλὰ	διαρρήδην προστέτακται τοῖς θεσμοθέταις καθ'
[10]	αἱ κληρωταὶ ἀρχαὶ οὐκ ἀδοκίμαστοι,	ἀλλὰ	δοκιμασθεῖσαι ἄρχουσι) καὶ λόγον ἐγγράφειν
[250]	Ἑλλάδα τὸ ἐκ Μήδων χρυσίον,	ἀλλὰ	δωροδοκήσαντα, καὶ ἔτι καὶ νῦν
[140]	μὲν κατηγορῶ, ἕτεροι δὲ παραλείπουσιν,	ἀλλὰ	κᾴγὼ λέγω, καὶ πάντες ἐπιτιμῶσι,
[220]	ἀπέχρη σοι δίκην μὴ δεδωκέναι,	ἀλλὰ	καὶ δωρεὰς αἰτεῖς, καταγέλαστον ἐν
[240]	(Ὡς οὖν μὴ μόνον κρίνοντες,	ἀλλὰ	καὶ θεωρούμενοι, οὕτω τὴν ψῆφον
[10]	εὐχομένους, καὶ οὐ μόνον ἰδίᾳ,	ἀλλὰ	καὶ κοινῇ τὰ γένη, Εὐμολπίδας
[40]	κεκτῆσθαι, ἵνα μὴ μόνον αὐτός,	ἀλλὰ	καὶ οἱ ἐξ ἐκείνου, ἔχοντες
[190]	παρανόμων οὐ μόνον οἱ διαπολιτευόμενοι,	ἀλλὰ	καὶ οἱ φίλοι τοὺς φίλους,
[40]	ἐξελέγχονται οὐ μόνον ψευδῆ λέγοντες,	ἀλλὰ	καὶ παντελῶς ἀδύνατα γενέσθαι. (Ὅθεν
[60]	γράφει, μὴ μόνον ὑπὲρ εἰρήνης,	ἀλλὰ	καὶ περὶ συμμαχίας βουλεύσασθαι, μὴ
[110]	αὐτοῖς τοῦτον τὸν ὅρκον ὀμόσαι,	ἀλλὰ	καὶ προστροπὴν καὶ ἀρὰν ἰσχυρὰν
[60]	δ' ὅπως μὴ μόνον εἰρήνην,	ἀλλὰ	καὶ συμμαχίαν εἶναι ψηφιεῖσθε πρὸς
[60]	οἴκοι δὲ μὴ μόνον εἰρήνην,	ἀλλὰ	καὶ συμμαχίαν ἐψηφισμένους ποιεῖσθαι· τρίτον
[10]	Οὐ τοίνυν μόνοι οἱ τριήραρχοι,	ἀλλὰ	καὶ τὰ μέγιστα τῶν ἐν
[80]	διὰ τὸ μὴ μόνον πρεσβεύειν,	ἀλλὰ	καὶ τὰ ψηφίσματα γεγραφέναι (συνέβη
[60]	συμμαχίας ὄνομα ὑπερέβησαν, οὐκ ἐπιλελησμένοι,	ἀλλὰ	καὶ τὴν εἰρήνην ἀναγκαιοτέραν ἢ
[150]	ἀπὸ στρατοπέδου μόνον τάξιν ἔλιπεν,	ἀλλὰ	καὶ τὴν ἐκ τῆς πόλεως.
[210]	τινας δημηγορίας εἴρηκα, (τούτων κατηγορεῖν,	ἀλλὰ	καὶ τὴν ἡσυχίαν αὐτὴν τοῦ
[250]	Καὶ μὴ μόνον τοῖς ὠσίν,	ἀλλὰ	καὶ τοῖς ὄμμασι, διαβλέψαντες εἰς
[150]	τὸν τῆς Ἑλλάδος ἀλειτήριον στεφανοῦν,	ἀλλὰ	καὶ τὸν δαίμονα καὶ τὴν
[200]	οὐ τοὺς νόμους μόνον παραβέβηκεν,	ἀλλὰ	καὶ τὸν καιρὸν τῆς ἀναρρήσεως
[30]	οὐ τοὺς νόμους μόνον ὑπερβάς,	ἀλλὰ	καὶ τὸν τόπον μετενεγκών, οὐδὲ
[120]	πυλαγόρους καὶ τοὺς ἱερομνήμονας συγκαλέσῃ,	ἀλλὰ	καὶ τοὺς θύοντας καὶ τοὺς
[150]	ἄρχοντες οἱ ἐν ταῖς Θήβαις,	ἀλλὰ	καὶ τοὺς στρατιώτας τοὺς ὑμετέρους
[100]	ἀξιῶν τοὺς Ὠρείτας, μὴ ὑμῖν,	ἀλλὰ	Καλλίᾳ διδόναι. Ὅτι δ' ἀληθῆ
[100]	σύνταξιν ὑμῖν τὰ πέντε τάλαντα,	ἀλλὰ	Καλλίᾳ, καὶ πάλιν ἑτέρους αἱρεῖσθαι
[250]	καὶ τὰς φιλοτιμίας μὴ νέμετε,	ἀλλὰ	κρίνετε, καὶ τὰς δωρεὰς εἰς
[250]	αὐτοῦ, ὅτ' ἦν ἐν ἡλικία;	Ἀλλὰ,	μὰ τὸν Δία τὸν Ὀλύμπιον,
[180]	ἄρ' ἦν ὁ δῆμος; Οὔκ,	ἀλλὰ	μεγαλόφρων, κᾀκεῖνοί γε, οἱ μὴ
[200]	ἀνάρρησιν γίγνεσθαι, οὐδ' ἐκκλησιαζόντων Ἀθηναίων,	ἀλλὰ	μελλόντων τραγῳδῶν εἰσιέναι. Ταῦτα δ'
[80]	ἀπηγόρευε μὴ λαμβάνειν, εἰ δίδωσιν,	ἀλλὰ	μὴ ἀποδίδωσι, περὶ συλλαβῶν διαφερόμενος.
[60]	Ἑλλήνων, ἐπανελθόντων τῶν ὑμετέρων πρέσβεων,	ἀλλὰ	μόνοι ποιήσησθε τὴν εἰρήνην. (Μετὰ
[150]	εἰᾶτε τὸ Δημοσθένους ἐπιγράφειν ὄνομα,	ἀλλὰ	Ναυσικλεῖ τοῦτο προσετάττετε· νυνὶ δ'
[230]	οὐ κυκλίων χορῶν κριταὶ καθεστηκότες,	ἀλλὰ	νόμων καὶ πολιτικῆς ἀρετῆς, τὰς
[50]	κατήγορον μὴ δοκεῖν ψευδῆ λέγειν,	ἀλλὰ	παλαιὰ καὶ λίαν προωμολογημένα, πότερα
[190]	γράφοντά τι. (Ἀλλ' οὐ νῦν,	ἀλλὰ	πᾶν τοὐναντίον γίγνεται. Οἱ γὰρ
[200]	προσγράψαντα, ἐπειδὰν δῷ τὰς εὐθύνας,	ἀλλὰ	παντελῶς καὶ ὑμῶν καὶ τῶν
[70]	παρὰ Χαριδήμου τὸ πρᾶγμα πεπυσμένος,	ἀλλὰ	παρὰ τοῦ Διὸς καὶ τῆς
[250]	οὐ παρὰ τῶν τυχόντων ἀνθρώπων,	ἀλλὰ	παρὰ τῶν πρωτευόντων ἐν τῇ
[150]	ταῦτ' ἐκήρυττεν, (ἀλλ' οὐ νῦν,	ἀλλὰ,	παραστησάμενος τὸν τῆς ὀρφανίας τοῖς
[210]	οὔτε περὶ τῆς ἐπιτιμίας ἀγωνίζῃ;	Ἀλλὰ	περὶ τίνος ἐστὶν αὐτῷ ἡ
[40]	νόμοις τιθείς (οὐ γὰρ ἔξεστιν)	ἀλλὰ	περὶ τῶν ἄνευ ψηφίσματος ὑμετέρου
[240]	μουσικὴ μόνον παιδεύει τοὺς νεωτέρους,	ἀλλὰ	πολὺ μᾶλλον τὰ δημόσια κηρύγματα.
[90]	τηλικοῦτοι, καὶ συνεδρίαι καὶ συντάξεις·	ἀλλὰ	πολὺ τούτου δεινότερον φανήσεται, ὃ
[160]	προσέλθοις μὴ ὅτι πρὸς πόλιν,	ἀλλὰ	πρὸς οἰκίαν, ὅπου κίνδυνος πρόσεστιν;
[60]	ὕστερον ἐκ μεταβολῆς ὑπὸ Δημοσθένους,	ἀλλὰ	πρὸς Φιλοκράτην καὶ Δημοσθένην, εἰκότως,
[210]	Ὁ γὰρ ἄνθρωπος οὐ κεφαλήν,	ἀλλὰ	πρόσοδον κέκτηται. (Περὶ δὲ Κτησιφῶντος
[200]	πάντων γ' ἂν εἴην ἀπορώτατος·	ἀλλὰ	πρῶτον μὲν τοὺς νόμους ἐπέδειξα
[0]	Μηδεὶς οὖν ὑμῶν τοῦτ' ἀγνοείτω,	ἀλλὰ	σαφῶς ἕκαστος ἐπιστάσθω, ὅτι, ὅταν
[20]	οὐχ ἡ κατηγορία ἡ ἐμή,	ἀλλὰ	τὰ δημόσια γράμματα. (Πρότερον μὲν
[150]	ἐπειδὴ τοῖς σώμασιν οὐ παρεγένεσθε,	(ἀλλὰ	ταῖς γε διανοίαις ἀποβλέψατ' αὐτῶν
[150]	ἐκ τῆς ἀληθείας αἰσχρὸν σιωπήσεται,	ἀλλὰ	τἀναντία δόξει τῇ τοῦ κήρυκος
[110]	γυναῖκας τέκνα τίκτειν γονεῦσιν ἐοικότα,	ἀλλὰ	τέρατα, μήτε βοσκήματα κατὰ φύσιν
[240]	ὄνειδος μὴ τοῖς προγόνοις ὑμᾶς,	ἀλλὰ	τῇ Δημοσθένους ἀνανδρίᾳ, προσεικασθῆναι. Πῶς
[130]	τῶν ὅλων οὐκ ὀρθῶς βουλευσάμενοι,	ἀλλὰ	τήν γε θεοβλάβειαν καὶ τὴν
[210]	ἐλπίζειν γὰρ δόξειν ἰδιώτης εἶναι·	ἀλλὰ	τὴν τοῦ Δημοσθένους ἐν τῇ
[170]	σκοπεῖτε, μὴ τίς φησιν εἶναι,	ἀλλὰ	τίς ἐστιν. (Ἐπεὶ δὲ στεφάνων
[40]	(οὐδὲ γὰρ ἡ ἐκκλησία ἠνωχλεῖτο,	ἀλλὰ	τὸ θέατρον) οὔτ' ἐναντίον τοῖς
[240]	δέ γε εἰκότως οὐ πείθεται·	ἀλλὰ	τὸ νουθετεῖν ἐνοχλεῖν ἤδη δικαίως
[180]	τὸ τῶν στρατηγῶν ὄνομα; Οὐδαμοῦ,	ἀλλὰ	τὸ τοῦ δήμου. (Προέλθετε οὖν
[220]	εἶναι μὴ σοὶ τῷ ἀδικήσαντι,	ἀλλὰ	τοῖς ἐπεξιοῦσι. Σὺ δὲ, ὁ
[150]	ὑμᾶς, ὀργιζομένους οὐ τοῖς τιμωρουμένοις,	ἀλλὰ	τοῖς τούτων αἰτίοις, ἐπισκήπτοντας μηδενὶ
[170]	θεωρεῖτ' αὐτοῦ μὴ τὸν λόγον,	ἀλλὰ	τὸν βίον, καὶ σκοπεῖτε, μὴ
[70]	κἀγαθός. Οὐ γὰρ τὸν τρόπον,	ἀλλὰ	τὸν τόπον μετήλλαξεν. (Πόθεν οὖν
[70]	(Καὶ οὐ τὸ δυστύχημα ὀνειδίζω,	ἀλλὰ	τὸν τρόπον ἐξετάξω. Ὁ γὰρ
[70]	φανήσεται πρεσβείαν εἰς προεδρίαν καλέσας,	ἀλλὰ	τότε, μόνον καὶ πρῶτον, πρέσβεις
[180]	ἑαυτῶν, ἵνα μὴ τῶν στρατηγῶν,	ἀλλὰ	τοῦ δήμου δοκῇ εἶναι τὸ
[180]	Γλαῦκον τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον πύκτην,	ἀλλὰ	τοὺς καθ' ἑαυτὸν ἀγωνιστάς· ὥσπερ
[30]	τόπον μετενεγκών, οὐδὲ ἐκκλησιαζόντων Ἀθηναίων,	ἀλλὰ	τραγῳδῶν γιγνομένων, οὐδ' ἐναντίον τοῦ
[230]	οὐδ' ὀλίγοις καὶ τοῖς ἀξίοις,	ἀλλὰ	τῷ διαπραξαμένῳ δώσετε; (Ἔπειτ' ἔξεισιν
[170]	στέφανος ἐδίδοτο μὴ τῷ κρατίστῳ,	ἀλλὰ	τῷ διαπραξαμένῳ; Οὐδεὶς ἄν ποτ'
[120]	προγόνων· εὐπρεπῶς γε τῷ ὀνόματι,	ἀλλὰ	τῷ ἔργῳ αἰσχρῶς. Κωλύει γὰρ
[200]	τὰς δικαίας ἀπολογίας εἰσεληλύθατε ἀκροασόμενοι,	ἀλλὰ	τῶν ἐθελόντων δικαίως ἀπολογεῖσθαι· (ἐὰν
[80]	καὶ τὸν πόλεμον κατεσκεύασεν. (Ναί.	ἀλλὰ	χαλκοῖς καὶ ἀδαμαντίνοις τείχεσιν, ὡς
[130]	δόξειν οὐ ποιήματα Ἡσιόδου εἶναι,	ἀλλὰ	χρησμὸν εἰς τὴν Δημοσθένους πολιτείαν.
[80]	τῶν Εὐβοέων καὶ Θηβαίων συμμαχίᾳ.	Ἀλλά,	ὦ Ἀθηναῖοι, περὶ ταῦτα τρία
[230]	ἐν ᾗ τά τε δὴ	ἄλλα	καὶ μάλ' ἀπαιδεύτως διελέχθη, καὶ
[10]	μετὰ τούτων ἀρχάς, τὰ δ'	ἄλλα	πάντα πραγματείας προστεταγμένας κατὰ ψήφισμα.
[20]	οὐδὲ διαθέσθαι τὰ ἑαυτοῦ, οὐδ'	ἄλλα	πολλά. Ἑνὶ δὲ λόγῳ ἐνεχυράζει
[110]	ὁ Κρωβύλος ἐκεῖνος ἔγραψε, καὶ	ἄλλα	πολλὰ καὶ δυσχερῆ κατὰ τῆς
[10]	τοὺς λογιστάς, καθάπερ καὶ τὰς	ἄλλας	ἀρχάς, κελεύει. Ὅτι δὲ ἀληθῆ
[40]	ὑποβάλλειν· Ναί, εἴγε σέ τις	ἄλλη	πόλις στεφανοῖ· εἰ δὲ ὁ
[200]	τοὺς πύκτας περὶ τῆς στάσεως	ἀλλήλοις	διαγωνιζομένους, οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅλην
[200]	οἱ παραγεγραμμένοι νόμοι. Ταῦτα συμφωνοῦντα	ἀλλήλοις	ἐπιδείξας, κατάβαινε· καὶ τί δεῖ
[250]	τῷ δήμῳ, καὶ τὰς ἐπιστολὰς	ἀλλήλοις	παραναγιγνώσκουσιν, καὶ παρακελεύονται δ' οἱ
[30]	δύο περὶ μιᾶς πράξεως ὑπεναντίους	ἀλλήλοις,	τί ἂν ἔτι ταύτην εἴποι
[190]	καλῶς, οἶμαι, σεμνυνόμενος. Ἐγράφοντο γὰρ	ἀλλήλους	παρανόμων οὐ μόνον οἱ διαπολιτευόμενοι,
[180]	πύκταις ἐστὶν ὁ ἀγὼν πρὸς	ἀλλήλους,	τοῖς δ' ἀξιοῦσι στεφανοῦσθαι πρὸς
[210]	γὰρ τὴν ἀγορὰν ἀληθεῖς κατ'	ἀλλήλων	ἔχοντες δόξας καὶ λόγους οὐ
[210]	ἰσχυρῶς δεδιέναι. Τοὺς δὴ κατεγνωκότας	ἀλλήλων	μηδαμῶς ὑμεῖς οἱ κοινοὶ κριταὶ
[40]	ἢ Χίων, ἢ καί τινος	ἄλλης	πόλεως, ἀρετῆς ἕνεκα καὶ ἀνδραγαθίας.
[170]	στεφανιτῶν ἀγώνων, παγκράτιον ἢ καὶ	ἄλλο	τι τῶν βαρυτέρων ἄθλων, εἰ
[30]	ὁ δῆμος, ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ,	ἄλλοθι	δὲ μηδαμοῦ. Καί μοι λέγε
[30]	τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανούμενον,	ἄλλοθι	δὲ μηδαμοῦ· Κτησιφῶν δὲ ἐν
[40]	ἐκκλησίας μὴ κηρύττεσθαι. Τὸ γὰρ	ἄλλοθι	δὲ μηδαμοῦ, ὅ τι ἐστίν,
[40]	ᾗ χρῆν στεφανοῦσθαι, καὶ ἀπείρητο	ἄλλοθι	μηδαμοῦ κηρύττεσθαι· οἱ δὲ ἀνηγορεύοντο
[90]	κοινὸν ποιεῖ· (οἱ μὲν γὰρ	ἄλλοι	ἀλαζόνες, ὅταν τι ψεύδωνται, ἀόριστα
[100]	οἱ ὑμέτεροι, ἔπειτα καὶ οἱ	ἄλλοι	Ἀμφικτύονες, μαντείαν ἐμαντεύσαντο παρὰ τῷ
[120]	τοῦτο τὸ ψήφισμα, οἱ δ'	ἄλλοι	Ἀμφικτύονες συνελέγησαν εἰς Πύλας, πλὴν
[20]	καὶ ἐπιβολὰς ἐπέβαλλε, καθάπερ οἱ	ἄλλοι	ἄρχοντες, καὶ δικαστηρίων ἡγεμονίας ἐλάμβανε,
[200]	Οὗτος κλάει μὲν ῥᾷον ἢ	ἄλλοι	γελῶσιν, ἐπιορκεῖ δὲ πάντων προχειρότατα
[40]	δ' ὅτι ὑπὸ τῶν δημοτῶν,	ἄλλοι	δέ τινες, ὑποκηρυξάμενοι, τοὺς αὑτῶν
[20]	νόμῳ γέγραπται, Καὶ εἴ τινες	ἄλλοι	ἡγεμονίας δικαστηρίων λαμβάνουσι, καὶ τούτους
[240]	ὥσπερ Κτησιφῶν; Οἱ δέ γε	ἄλλοι	πεπαίδευνται. Τἀναντία τις ψηφισάμενος τῶν
[110]	καὶ τῷ Μειδίᾳ· οἱ δ'	ἄλλοι	συνεκάθηντο Ἀμφικτύονες. (Ἐξηγγέλλετο δ' ἡμῖν
[60]	τῆς εἰρήνης, καὶ ταὐτὰ τοῖς	ἄλλοις	πρέσβεσιν ἀπήγγελλε, καὶ μόνος τῶν
[240]	περίπλουν τὸν εἰς Κέρκυραν, καὶ	ἄλλοις,	ὧν ἑκάστῳ πολλὰ καὶ καλὰ
[100]	χώραν μήτ' αὐτοὺς ἐργάζεσθαι, μήτ'	ἄλλον	ἐᾶν. Λαβόντες δὲ τὸν χρησμὸν
[170]	εἰς τὰ Παναθήναια, ἢ εἰς	ἄλλον	τινὰ τῶν στεφανιτῶν ἀγώνων, παγκράτιον
[130]	οὔτε Φρυνώνδας, οὔτε Εὐρύβατος, οὔτ'	ἄλλος	οὐδεὶς πώποτε τῶν πάλαι πονηρῶν
[40]	ἡ καθιέρωσις γίγνεται, ἵνα μηδεὶς,	ἀλλοτρίαν	εὔνοιαν περὶ πλείονος ποιούμενος τῆς
[240]	δύνασθαι λέγειν. Ἔπειτα γυναῖκα μὲν	ἀλλοτρίαν	πενθοῦσαν δύνασαι παραμυθεῖσθαι, γράψας δὲ
[250]	αἰτιῶν. (Μὴ οὖν ὡς ὑπὲρ	ἀλλοτρίας,	ἀλλ' ὡς ὑπὲρ οἰκείας τῆς
[40]	ὁ νομοθέτης, μὴ κηρύττεσθαι τὸν	ἀλλότριον	στέφανον ἐν τῷ θεάτρῳ, ἐὰν
[190]	δὲ δικασταὶ ὥσπερ ἐπῳδὴν ἢ	ἀλλότριόν	τι πρᾶγμα ἀκροώμενοι, πρὸς ἑτέρῳ
[70]	ὑμᾶς περὶ πολλοῦ ποιήσεται τοὺς	ἀλλοτρίους,	οὐδέ γε ὁ ἰδία πονηρὸς,
[40]	ἐν τῷ νόμῳ, μηδ' ὑπὸ	ἄλλου	μηδενὸς ἀνακηρύττεσθαι, ἀπούσης βουλῆς, καὶ
[40]	δημοτῶν ἀναγορεύεσθαι στεφανούμενον, μήθ' ὑπ'	ἄλλου,	φησί, μηδενός, ἢ ἄτιμον εἶναι
[10]	Εὐμολπίδας καὶ Κήρυκας, καὶ τοὺς	ἄλλους	ἅπαντας. (Πάλιν, τοὺς τριηράρχους ὑπευθύνους
[110]	ἐμαυτοῦ βίῳ. Καὶ τοὺς μὲν	ἄλλους	λόγους ὑπερβήσομαι· ἐπῄει δ' οὖν
[60]	Ἐπράττετο γὰρ οὐ πρὸς τοὺς	ἄλλους	πρέσβεις τὰ πολλὰ, συκοφαντηθέντας ὕστερον
[80]	Φιλοκράτην προδήλως ἀπολεῖσθαι, τοὺς δὲ	ἄλλους	συμπρέσβεις κινδυνεύσειν, αὐτὸς δ' εὐδοκιμήσειν,
[90]	δύναμιν· εἶναι δὲ πολλοὺς καὶ	ἄλλους	τῶν Ἑλλήνων, οὓς βούλεσθαι κοινωνεῖν
[100]	τὴν ἱερὰν γῆν ἐργάσεσθαι, μήτε	ἄλλῳ	ἐπιτρέψειν, ἀλλὰ βοηθήσειν τῷ θεῷ
[0]	καὶ πάλιν ἐν μέρει τῶν	ἄλλων	Ἀθηναίων, τῆς δὲ τῶν ῥητόρων
[0]	καθεζόμενοι, ἂν δέ τις τῶν	ἄλλων	βουλευτῶν ὄντως λάχῃ προεδρεύειν, καὶ
[80]	εἰρήνης πρεσβεύσαντες, πολὺ δὲ τῶν	ἄλλων	διαφερόντως Φιλοκράτης καὶ Δημοσθένης, διὰ
[60]	κατασπεύδων, ἵνα μὴ μετὰ τῶν	ἄλλων	Ἑλλήνων, ἐπανελθόντων τῶν ὑμετέρων πρέσβεων,
[70]	γεγένηται, Δημοσθένης δὲ ἐπέστη τῶν	ἄλλων	κατήγορος, καὶ πόθεν ποθ' ὑμᾶς
[70]	Δημοσθένης τὸ βῆμα, οὐδενὶ τῶν	ἄλλων	παραλιπὼν λόγον, οὐδὲν ὄφελος ἔφη
[70]	Φιλοκράτης ἐν ψηφίσματι μετὰ τῶν	ἄλλων	παρεγγράψας, ὁ δ' ἐπιψηφίσας, Δημοσθένης,
[50]	τῶν δικαστῶν, Δημόσθενες, καὶ τῶν	ἄλλων	πολιτῶν, ὅσοι δὴ ἔξωθεν περιεστᾶσι,
[0]	δεύτερον δ' ἤδη, καὶ τῶν	ἄλλων	πολιτῶν τὸν βουλόμενον, καθ' ἡλικίαν,
[110]	εἰσεληλυθότος εἰς τὸ συνέδριον, τῶν	ἄλλων	πυλαγόρων μεθεστηκότων, ἀναβοήσας τις τῶν
[80]	ἴσον ἡμῖν ἔφη καὶ Φιλίππῳ.	Ἁλόνησον	ἐδίδου· ὁ δ' ἀπηγόρευε μὴ
[160]	καθ' ἑκάστην ἡμέραν ἐπίδοξος ἦν	ἁλῶναι·	ὁ δ' Ἀλέξανδρος ἔξω τῆς
[50]	δικαίως δή που τὴν γραφὴν	ἁλώσεται	Κτησιφῶν· ἅπαντες γὰρ ἀπαγορεύουσιν οἱ
[180]	ἐπιγέγραπται Ἑρμῇ· Ἔκποτε τῆσδε πόληος	ἅμ'	Ἀτρείδῃσι Μενεσθεὺς Ἡγεῖτο ζάθεον Τρωικὸν
[40]	ὥστε ὃν αὐτὸς ἔδωκε στέφανον	ἅμα	ἀνακηρύττειν, καὶ ἀφαιρεῖσθαι καὶ καθιεροῦν.
[240]	τὰς εἰκόνας ἔστησαν. Ἅπαντες γὰρ	ἅμα	ἀποκρινοῦνται, ὅτι Χαβρίᾳ μὲν διὰ
[110]	λαμβάνοντας ἐκ τοῦ ἱεροῦ λιμένος.	Ἅμα	δὲ ἀναγιγνώσκειν ἐκέλευον αὐτοῖς τὴν
[110]	ἐξείργετ' ἂν ἐκ τοῦ ἱεροῦ.	(Ἅμα	δὲ ἐμέμνητο τῆς τῶν Θωκέων,
[60]	εἰκότως, τοὺς ἅμα μὲν πρεσβεύοντας,	ἅμα	δὲ τὰ ψηφίσματα γράφοντας, πρῶτον
[90]	τοῦτον. Τρία δ' ἦν, ἃ	ἅμα	ἐξεωνεῖτο· πρῶτον μὲν, μὴ διασφαλῆναι
[230]	φορὰ καθ' ἡμᾶς ῥητόρων πονηρῶν	ἅμα	καὶ τολμηρῶν, εὐτυχοῦμεν. Πρότερον μὲν
[70]	διὰ τὴν ἀηδίαν τοῦ λέγοντος	ἅμα	καὶ τοῦ ὀνόματος) ἀπορρῆξαι τῆς
[60]	Φιλοκράτην καὶ Δημοσθένην, εἰκότως, τοὺς	ἅμα	μὲν πρεσβεύοντας, ἅμα δὲ τὰ
[120]	καὶ δούλους, καὶ ἐλευθέρους, ἥκειν	ἅμα	τῇ ἡμέρᾳ, ἔχοντας ἄμας καὶ
[70]	ἔθηκε, καὶ φοινικίδας περιεπέτασε, καὶ	ἅμα	τῇ ἡμέρᾳ ἡγεῖτο τοῖς πρέσβεσιν
[50]	καὶ ὡς ἀπέδοτο τριάκοντα μνῶν	ἅμα	τήν τε εἰς αὑτὸν ὕβριν,
[30]	δὲ ἐξελέγχω τὸ παράνομον, μάρτυρας	ἅμα	τοὺς νόμους, καὶ τὰ ψηφίσματα
[230]	αὐτὸν γὰρ, οἶμαι, γέγονε τὸ	ἁμάρτημα·	ἡ δὲ χάρις πρὸς ὃν
[120]	ἥκειν ἅμα τῇ ἡμέρᾳ, ἔχοντας	ἄμας	καὶ δικέλλας, πρὸς τὸ Θυτεῖον
[130]	μυστῶν τελευτή; Οὐ περὶ τούτων	Ἀμεινιάδης	μὲν προύλεγεν εὐλαβεῖσθαι, καὶ πέμπειν
[70]	εἰρήνη, περὶ δὲ συμμαχίας οὐκ	ἄμεινον	εἴη, διὰ τὴν τῶν Ἑλλήνων
[10]	ἀναιρήσειν, ἀλλ' ὅσῳ ἄν τις	ἄμεινον	λέγῃ παράνομα γεγραφὼς, τοσούτῳ μείζονος
[180]	Μὴ οὖν ἡμῖν ὡς Παταικίωνος	ἄμεινον	πεπολίτευσαι διέξιθι, ἀλλ' ἐφικόμενος τῆς
[170]	μὲν χείρους εἶναι, τότε δ'	ἀμείνους;	Ἐγὼ δὲ τοῦθ' ὑμᾶς ἐπιχειρήσω
[170]	προγόνων. Ἄνδρες δὲ πότερον τότε	ἀμείνους	ἦσαν, ἢ νυνί; Τότε μὲν
[170]	φοβούμενος μᾶλλον ἢ τοὺς πολεμίους,	ἀμείνων	ἀγωνιστὴς ὑπὲρ τῆς πατρίδος ὑπάρχῃ.
[180]	ὑμᾶς βούλομαι διδάξαι. Πότερον ὑμῖν	ἀμείνων	ἀνὴρ εἶναι δοκεῖ Θεμιστοκλῆς, ὁ
[180]	ἐπάγοντες Ἄρηα Πρῶτοι δυσμενέων εὗρον	ἀμηχανίην.	Ἐπὶ δὲ τῷ δευτέρῳ· Ἡγεμόνεσσι
[220]	ἐξηλέγχου, ἴσως ἐλπίζεις τὸν δῆμον	ἀμνημονεῖν·	(τὰ δὲ περὶ τὰς τριήρεις
[180]	Ἀτρείδῃσι Μενεσθεὺς Ἡγεῖτο ζάθεον Τρωικὸν	ἂμπεδίον,	Ὃν ποθ' Ὅμηρος ἔφη Δαναῶν
[160]	ἐκαρτερεῖτε ἀκροώμενοι; Ὅτ' ἔφη παρελθών.	Ἀμπελουργοῦσί	τινες τὴν πόλιν, ἀνατετμήκασί τινες
[180]	Ἀθηναίοισι καλεῖσθαι Κοσμητὰς πολέμου τ'	ἀμφὶ	καὶ ἠνορέης. Ἐνταῦθ' ἔστι που
[180]	τάδ' ἰδὼν καὶ ἐπεσσομένων ἐθελήσει	Ἀμφὶ	ξυνοῖσι πράγμασι μόχθον ἔχειν. (Ἐπὶ
[180]	Μήδων Παισὶν ἐπ' Ἠϊόνι, Στρυμόνος	ἀμφὶ	ῥοάς, Λιμόν τ' αἴθωνα κρατερόν
[160]	τι δὲ πάσχων ἢ πράττων,	ἀμφίβολος	ἡ αἰτία, καὶ τὸ πρᾶγμα
[100]	ἐξημάρτανον δὲ καὶ εἰς τοὺς	Ἀμφικτύονας.	Ἀγανακτήσαντες δ' ἐπὶ τοῖς γιγνομένοις
[110]	καὶ εἰπεῖν τι πρὸς τοὺς	Ἀμφικτύονας	ὑπὲρ τῆς πόλεως, καὶ αὐτὸν
[120]	γῆν τὴν ἱερὰν, καὶ τοὺς	Ἁμφικτύονας	ἐξήμαρτον. Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω,
[110]	(Ὁρᾶτε, ἔφην ἐγώ, ὦ ἄνδρες	Ἀμφικτύονες,	ἐξειργασμένον τουτὶ τὸ πεδίον ὑπὸ
[110]	Μειδίᾳ· οἱ δ' ἄλλοι συνεκάθηντο	Ἀμφικτύονες.	(Ἐξηγγέλλετο δ' ἡμῖν παρὰ τῶν
[100]	Λαβόντες δὲ τὸν χρησμὸν οἱ	Ἀμφικτύονες	ἐψηφίσαντο, Σόλωνος εἰπόντος Ἀθηναίου τὴν
[100]	ὑμέτεροι, ἔπειτα καὶ οἱ ἄλλοι	Ἀμφικτύονες,	μαντείαν ἐμαντεύσαντο παρὰ τῷ θεῷ,
[120]	τὸ ψήφισμα, οἱ δ' ἄλλοι	Ἀμφικτύονες	συνελέγησαν εἰς Πύλας, πλὴν μιᾶς
[120]	γνώμας ἐπιψηφίξων, ἐκκλησίαν ἐποίει τῶν	Ἀμφικτυόνων·	ἐκκλησίαν γὰρ ὀνομάζουσιν, ὅταν τις
[120]	τοὺς εὐσεβεῖς, κατελθόντας διὰ τῶν	Ἀμφικτυόνων,	ἐξέβαλλον, οὕτως ἤδη τὴν δευτέραν
[100]	(Καὶ συναθροίσαντες δύναμιν πολλὴν τῶν	Ἀμφικτυόνων,	ἐξηνδραποδίσαντο τοὺς ἀνθρώπους, καὶ τὸν
[120]	πολλὴ καὶ θόρυβος ἦν τῶν	Ἀμφικτυόνων,	καὶ λόγος ἦν οὐκέτι περὶ
[110]	ὑμῶν οἱ πρόγονοι μετὰ τῶν	Ἀμφικτυόνων	συνώμοσαν. ΜΑΝΤΕΙΑ. Οὐ πρὶν τῆσδε
[110]	μνείαν περὶ αὐτῶν ἐν τοῖς	Ἀμφικτύοσι	ποιεῖσθαι· διωμολογήθη δ' αὐτῷ καὶ
[110]	καὶ αὐτόθεν ἑστηκὼς, ἐδείκνυον τοῖς	Ἀμφικτύοσιν·	ὑπόκειται γὰρ τὸ Κιρραῖον πεδίον
[50]	ἐν ᾧ πρὸς Φίλιππον ὑπὲρ	Ἀμφιπόλεως	ἐπολεμοῦμεν· τοῦτον δ' ἀφορίζεται τῇ
[20]	τοῦτο· Τίς βούλεται κατηγορεῖν; Ἔασον	ἀμφισβητῆσαί	σοι τὸν βουλόμενον τῶν πολιτῶν,
[220]	Τὰ μὲν γὰρ περὶ τοὺς	Ἀμφισσέας	ἠσεβημένα σοι, καὶ τὰ περὶ
[120]	συνελθόντες, ἐψηφίσαντο ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τοὺς	Ἀμφισσέας,	καὶ στρατηγὸν εἵλοντο Κόττυφον τὸν
[230]	Τὰς μὲν γὰρ περὶ τοὺς	Ἀμφισσέας	καὶ τοὺς Εὐβοέας δωροδοκίας παραλείπω·
[120]	ἡμῶν πραττόντων, οἱ Λοκροὶ οἱ	Ἀμφισσεῖς,	ἑξήκοντα στάδια ἄπωθεν οἰκοῦντες Δελφῶν,
[110]	καὶ νῦν, οἱ Λοκροὶ οἱ	Ἀμφισσεῖς,	μᾶλλον δὲ οἱ προεστηκότες αὐτῶν,
[120]	ἤδη τὴν δευτέραν ἐπὶ τοὺς	Ἀμφισσεῖς	στρατείαν ἐποιήσαντο, πολλῷ χρόνῳ ὕστερον,
[120]	δόγμα, καθότι δίκας δώσουσιν οἱ	Ἀμφισσεῖς	ὑπὲρ ὧν εἰς τὸν θεὸν,
[110]	ἐνδείκνυσθαι τῇ πόλει, ὅτι οἱ	Ἀμφισσεῖς,	ὑποπεπτωκότες τότε καὶ δεινῶς θεραπεύοντες
[140]	καὶ τοὺς μυρίους ξένους ἐκμισθώσας	Ἀμφισσεῦσι,	πολλὰ διαμαρτυρομένου καὶ σχετλιάζοντος ἐν
[110]	ἐφ' ᾧ τε βοηθήσει τοῖς	Ἀμφισσεῦσιν	Ἀθήνησι κατὰ πάντα τρόπον. Ὅθεν
[120]	καὶ μάλα μετρίως ἐχρήσαντο τοῖς	Ἀμφισσεῦσιν·	ἀντὶ γὰρ τῶν μεγίστων ἀδικημάτων
[110]	πυλαγόρων μεθεστηκότων, ἀναβοήσας τις τῶν	Ἀμφισσέων,	ἄνθρωπος ἀσελγέστατος, καὶ, ὡς ἐμοὶ
[110]	τύχην, ὅσῳ περιεγένετο τῆς τῶν	Ἀμφισσέων	ἀσεβείας. Ἐπὶ γὰρ Θεοφράστου ἄρχοντος,
[120]	Ἐνταῦθ' ἤδη πολλαὶ μὲν τῶν	Ἀμφισσέων	ἐγίγνοντο κατηγορίαι, πολὺς δ' ἔπαινος
[110]	τουτὶ τὸ πεδίον ὑπὸ τῶν	Ἀμφισσέων,	καὶ κεραμεῖα ἐνῳκοδομημένα καὶ αὔλια.
[110]	τὴν γνώμην μνησθῆναι τῆς τῶν	Ἀμφισσέων	περὶ τὴν γῆν τὴν ἱερὰν
[120]	ἀλλ' ἤδη περὶ τῆς τῶν	Ἀμφισσέων	τιμωρίας. Ἤδη δὲ πόρρω τῆς
[110]	λαμβάνει χιλίας δραχμὰς παρὰ τῶν	Ἀμφισσέων,	τοῦ μηδεμίαν μνείαν περὶ αὐτῶν
[140]	πολιτικὴν δύναμιν, χωρὶς δ' ἐν	Ἀμφίσσῃ	πρὸς τοὺς ξένους διαγωνίσασθαι; Ἀθύμους
[120]	ὑπὲρ τοῦ μεσεγγυήματος τοῦ ἐξ	Ἀμφίσσης	ἀντιλέγοντος, καὶ ἐμοῦ φανερῶς ἐναντίον
[110]	Πρίν γε θεοῦ τεμένει κυανώπιδος	Ἀμφιτρίτης	Κῦμα ποτικλύζῃ κελαδοῦν ἱεραῖσιν ἐπ'
[230]	(Δοκοῦμεν δ' ἔμοιγε, ὦ Ἀθηναῖοι,	ἀμφότερα,	καὶ κατορθοῦν, καὶ παρακινδυνεύειν, εἰς
[210]	ἐστὶ κοινὸν καὶ δίκαιον κατ'	ἀμφοτέρων	αὐτῶν ἀπαγγεῖλαι, πρὸς ὑμᾶς τοῦτ'
[250]	δὲ μία ψῆφος μετέπεσεν, ὑπερώριστ'	ἄν	ἢ ἀπέθανε. (Ἀντιθῶμεν δὴ τὸ
[0]	ἑκάστου γνώμην ἀποφαίνεσθαι· οὕτω γὰρ	ἄν	μοι δοκεῖ ἥ τε πόλις
[170]	συνῄδειτε αὐτῷ, διατριβὴν ὁ λόγος	ἄν	μοι παρεῖχεν. Ἐπειδὴ δὲ καὶ
[220]	τίς ἂν ἀποκρύψαι χρόνος δύναιτ'	ἄν,	ὅτε, νομοθετήσας περὶ τῶν τριακοσίων
[180]	Οὑτωσὶ μὲν ἐρωτηθέντες ἅπαντες ἀποκρίναισθε	ἄν,	ὅτι Μιλτιάδης· ἐκεῖ δὲ οὐκ
[200]	φεύγοντα τὸν δῆμον καταγαγόντες, οὐκ	ἄν	ποθ' ἡ δημοκρατία κατέστη· νῦν
[170]	κρατίστῳ, ἀλλὰ τῷ διαπραξαμένῳ; Οὐδεὶς	ἄν	ποτ' ἠθέλησεν ἐπασκεῖν. ~Νῦν δ'
[70]	μισότεκνος, καὶ πατὴρ πονηρὸς, οὐκ	ἄν	ποτε γένοιτο δημαγωγὸς χρηστός, οὐδὲ
[70]	οὐδέ γε ὁ ἰδία πονηρὸς,	ἄν	ποτε γένοιτο δημοσίᾳ χρηστός, οὐδ'
[120]	οὔσης, ἀπεληλυθότος ἐμοῦ (οὐ γὰρ	ἄν	ποτε ἐπέτρεψα) καὶ τῶν πολλῶν
[10]	τοὺς νόμους ἀναιρήσειν, ἀλλ' ὅσῳ	ἄν	τις ἄμεινον λέγῃ παράνομα γεγραφὼς,
[20]	μὴ ἀποδημεῖν. Ὦ Ἡράκλεις, ὑπολάβοι	ἄν	τις, ὅτι ἦρξα, μὴ ἀποδημήσω;
[30]	τοὺς ἀντιδίκους παρεχόμενος. Πῶς οὖν	ἄν	τις περιφανέστερον ἐπιδείξειεν ἄνθρωπον παράνομα
[240]	Δημοσθένους ἀνανδρίᾳ, προσεικασθῆναι. Πῶς οὖν	ἄν	τις τὴν τοιαύτην αἰσχύνην ἐκφύγοι;
[170]	καὶ δειλίας γραφαί. Καίτοι θαυμάσειεν	ἄν	τις ὑμῶν, εἰ εἰσὶ φύσεως
[50]	Φιλοκράτης ἐγράψατε. (Ὑμῖν γὰρ ἐξεγένετ'	ἄν,	ὦ Ἀθηναῖοι, τὴν προτέραν ἐκείνην
[150]	πόλεως ἀγνωμοσύνῃ; (Τίς γὰρ οὐκ	ἂν	ἀλγήσειεν ἄνθρωπος Ἕλλην, ἢ καὶ
[20]	μηδὲν ἔτι περαιτέρω δείξαιμι, δικαίως	ἂν	ἁλίσκοιτο Κτησιφῶν· αἱρεῖ γὰρ αὐτὸν
[220]	καὶ τὰ ἔργα καταφεύγῃ, τίς	ἂν	ἀνάσχοιτο; Οὗ τὴν γλῶτταν ὥσπερ
[230]	καὶ ζητῶ πυθέσθαι, πρὸς τί	ἂν	ἀποβλέψαντες ἀποψηφίσαισθε τὴν γραφήν. Πότερον
[220]	καὶ τοὺς τριηράρχους ἁρπάγματα, τίς	ἂν	ἀποκρύψαι χρόνος δύναιτ' ἄν, ὅτε,
[120]	μόλις ἐξεφύγομεν εἰς Δελφούς, ἐκινδυνεύσαμεν	ἂν	ἀπολέσθαι. (Τῇ δὲ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ
[190]	φέρειν· λέγει δὲ ὁ φεύγων,	ἂν	ἄρα ποθ' ἅψηται τοῦ πράγματος,
[240]	δυνατὸς εἶ λέγειν· καὶ γὰρ	ἂν	ἄτοπόν σοι συμβαίνοι, εἰ πρώην
[140]	βῆμα, πρεσβεύσειν μὲν ἔφη ὅποι	ἂν	αὑτῷ δοκῇ, (κἂν μὴ ὑμεῖς
[200]	καλεῖς, ἐπὶ τὴν δημοκρατίαν καλεῖς·	ἂν	δ' ἄρα ὑμῖν δόξῃ ἀκούειν,
[160]	σαυτὸν ἐπὶ τὸ γεγενημένον ἐπιγράψεις;	ἂν	δ' ἔλθῃ φόβος τις, ἀποδράσῃ·
[160]	δ' ἔλθῃ φόβος τις, ἀποδράσῃ·	ἂν	δὲ θαρρήσωμεν, δωρεὰς αἰτήσεις, καὶ
[0]	προεδρεύειν, ἀλλ' ἐκ παρασκευῆς καθεζόμενοι,	ἂν	δέ τις τῶν ἄλλων βουλευτῶν
[220]	τοὺς οἰκείους, ἃ ἐπιτηδεύσας ὑγιὴς	ἂν	ἐγένετο; (Σαυτὸν δ' οὐκ ἀντερωτᾷς,
[230]	τῶν δικαστηρίων ἰσχύσῃ; (Ἡδέως δ'	ἂν	ἔγωγε, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀναλογισαίμην ἐναντίον
[240]	εἰ οὗτος στεφανωθήσεται. Καὶ γὰρ	ἂν	εἴη δεινόν, ὦ Ἀθηναῖοι, εἰ
[220]	(Σαυτὸν δ' οὐκ ἀντερωτᾷς, τίς	ἂν	εἴη δημαγωγὸς τοιοῦτος, ὅστις τὸν
[220]	ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι, μέλλει· τίς	ἂν	εἴη τοιοῦτος ἰατρός, ὅστις τῷ
[170]	ἀπὸ μὲν τοῦ πάππου πολέμιος	ἂν	εἴη τῷ δήμῳ (θάνατον γὰρ
[200]	ἔχων λέγειν, ἢ πάντων γ'	ἂν	εἴην ἀπορώτατος· ἀλλὰ πρῶτον μὲν
[210]	ἐν ὑμῖν λόγους ἐμαυτῷ ἀρρήτους	ἂν	εἶναι βουλοίμην, οὔτε τὰ αὐτὰ
[160]	παραχωρῶ σοι τοῦ βήματος ἕως	ἂν	εἴπῃς. (Ἐπειδὴ δὲ σιγᾷς, ὅτι
[210]	στεφανοῦσθαι. Ἀλλ' οἶμαι, ταῦτα μὲν	ἂν	εἴποι ἀνὴρ ὄντως βεβιωκὼς μετ'
[30]	νόμων, τοὺς δὲ καταλείπειν, ὅπως	ἂν	εἷς ᾖ νόμος, καὶ μὴ
[110]	ἡμέραις, ἀλλ' ὡς ἐναγεῖς ἐξείργετ'	ἂν	ἐκ τοῦ ἱεροῦ. (Ἅμα δὲ
[130]	καὶ ἡ πατρίς, ὅ τι	ἂν	ἐκείνῳ δόξῃ, καὶ ἐν τῇ
[40]	γὰρ τὸν χρυσοῦν στέφανον, ὃς	ἂν	ἐν τῷ θεάτρῳ τῷ ἐν
[200]	τοῦθ' ὑμῶν μηδεὶς καταλογιζέσθω, ὃς	ἂν,	ἐπανερομένου Κτησιφῶντος, εἰ καλέσοι Δημοσθένην,
[150]	τοῖς παισὶν αἴτιον, τί ποτ'	ἂν	ἐρεῖ ἢ τί φθέγξεται; Καὶ
[30]	μιᾶς πράξεως ὑπεναντίους ἀλλήλοις, τί	ἂν	ἔτι ταύτην εἴποι τις εἶναι
[210]	τὰ αὐτὰ τούτῳ δημηγορήσας δεξαίμην	ἂν	ζῆν. (Τὴν δ' ἐμὴν σιωπήν,
[240]	ἡ πόλις εἶναι, ὁποῖός τις	ἂν	ᾖ ὁ κηρυττόμενος· ἔστι δὲ
[80]	ἀφεῖσαν ὑποσπόνδους τοὺς πολεμίους, ἐκινδύνευσεν	ἂν	ἡ πόλις αἴσχιστα παθεῖν. Οὐ
[160]	καὶ πεζῇ στρατιᾷ, ἄσμενος δ'	ἂν	ἡμᾶς εἰς τὴν συμμαχίαν προσεδέξατο
[200]	δὲ πάντων προχειρότατα ἀνθρώπων. Οὐκ	ἂν	θαυμάσαιμι δὲ εἰ, μεταβαλλόμενος, τοῖς
[40]	γὰρ ὅτι πόλις, ἀλλ' οὐδ'	ἂν	ἰδιώτης οὐδὲ εἷς οὕτως ἀγεννὴς
[210]	ἃ δὲ σὺ λέξεις, εἴποι	ἂν	κάθαρμα ζηλοτυποῦν ἀρετήν. (Οὐ γὰρ
[160]	καὶ Περραιβοὺς ἀφιστάναι. Σὺ γὰρ	ἂν	κώμην ἀποστήσειας; Σὺ γὰρ ἂν
[20]	νομοθέτης τὰς τῶν ὑπενθύνων, ἕως	ἂν	λόγον ἀποδῶσι τῇ πόλει. (Ναί·
[20]	ᾖ, τοῦτον οὐκ ἐᾷ, πρὶν	ἂν	λόγου καὶ εὐθύνας δῷ, στεφανοῦν,
[230]	τῇ τοῦ δήμου καταλύσει, πρὶν	ἂν	μεῖζον τῶν δικαστηρίων ἰσχύσῃ; (Ἡδέως
[120]	γῇ τῇ ἱερᾷ· ἥτις δ'	ἂν	μὴ παρῇ πόλις, εἴρξεται τοῦ
[240]	γιγνώσκεσθαι ὑπὸ τῶν εὖ πεπονθότων,	ἂν	μή τις συνείποι; Ἐπερώτησον δὴ
[40]	πρυτάνεων ἀποδόντων τοῖς νομοθέταις, ἀνῄρητ'	ἂν	ὁ ἕτερος τῶν νόμων, ἤτοι
[50]	ὁμολογήσας ἀληθὲς εἶναι, ὅ τι	ἂν	ὁ λογισμὸς αἱρῇ. ~Οὕτω καὶ
[250]	τοὺς τάφους τῶν προγόνων οὐκ	ἂν	οἴεσθε ἀναστενάξειν, εἰ ὁ μετὰ
[230]	τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον στεφανῶτε, οὐκ	ἂν	οἴεσθε ἐν ταῖς τῶν Ἑλλήνων
[140]	ἀπαρασκεύῳ τῇ πόλει. (Τί γὰρ	ἂν	οἴεσθε Φίλιππον ἐν τοῖς τότε
[170]	ἢ ἐπὶ τῶν προγόνων, ἅπαντες	ἂν	ὁμολογήσαιτε, ἐπὶ τῶν προγόνων. Ἄνδρες
[210]	τὴν Ἥραν νύκτωρ διειλεγμένου. Πῶς	ἂν	οὖν ἐγὼ προενεδεικνύμην Ἀλεξάνδρῳ; Εἴ
[110]	ἐκεῖνον τὸν Ἀναγυράσιον, ὃν ἐβουλόμην	ἂν	πολλῶν ἕνεκα ζῆν, καὶ Θρασυκλέα
[110]	ἢ πρότερον συμβέβηκεν αὐτῷ, ὅτου	ἂν	προσάψηται, ἢ ἀνδρὸς ἰδιώτου, ἢ
[160]	ἂν κώμην ἀποστήσειας; Σὺ γὰρ	ἂν	προσέλθοις μὴ ὅτι πρὸς πόλιν,
[240]	πόλεως γεγονὼς, ἑαυτὸν ἐγκωμιάζῃ, τίς	ἂν	τὰ τοιαῦτα καρτερήσειεν ἀκούων; (Ἀπὸ
[0]	αἰσχυνθείη τὴν τάξιν λιπεῖν, ἣν	ἂν	ταχθῇ ἐν τῷ πολέμῳῳ, οὕτω
[120]	μιᾶς πόλεως, ἧς ἐγὼ οὔτ'	ἂν	τοὔνομα εἴποιμι, μήθ' αἱ συμφοραὶ
[240]	πολλὰ καὶ καλὰ σύνισμεν ἔργα,	ἂν	τοὺς καθ' ἑαυτῶν ἐπαίνους λέγωσιν,
[160]	βίου ἐστίν. (Οἶμαι τοίνυν ἅπαντας	ἂν	ὑμᾶς ὁμολογῆσαι τάδε δεῖν ὑπάρξαι
[0]	παράνομον πολιτείαν πολιτευόμενοι· ἀλλ' ὥσπερ	ἂν	ὑμῶν ἕκαστος αἰσχυνθείη τὴν τάξιν
[40]	ἀφελόμενος τὸν στεφανούμενον. Καίτοι τίς	ἂν	ὑμῶν τολμήσειε τοσαύτην ἀνελευθερίαν καταγνῶναι
[230]	ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων στεφανούμενον, οὐδεὶς	ἂν	ὑμῶν ὑπομείνειεν, ὅτι φησὶν Ὅμηρος
[190]	οὓς ὑμεῖς ἀχαρίστους εἶναι δικαίως	ἂν	ὑπολαμβάνοιτε. Εἰ γάρ τις ἐν
[110]	ἄνδρες Ἕλληνες, εἰ ἐσωφρονεῖτε, οὐδ'	ἂν	ὠνομάζετε τοὔνομα τοῦ δήμου τοῦ
[240]	λέξοντα εἰς ὑμᾶς, οὗτος δ'	ἀναβὰς	ἑαυτὸν ἐγκωμιάζειν, βαρύτερον τῶν ἔργων
[150]	ποσὶ καὶ λελοιπόσι τὴν τάξιν	ἀναβὰς	ἐπὶ τὸν τάφον τὸν τῶν
[0]	τὰς τῶν ξένων δεήσεις, οὓς	ἀναβιβαζόμενοι,	τινὲς ἐκφεύγουσιν ἐκ τῶν δικαστηρίων,
[110]	συνέδριον, τῶν ἄλλων πυλαγόρων μεθεστηκότων,	ἀναβοήσας	τις τῶν Ἀμφισσέων, ἄνθρωπος ἀσελγέστατος,
[200]	Κτησιφῶντος, εἰ καλέσοι Δημοσθένην, πρῶτος	ἀναβοήσῃ,	Κάλει, Κάλει· ἐπὶ σαυτὸν καλεῖς,
[30]	εἴπου εἰσὶ νόμοι πλείους ἑνὸς	ἀναγεγραμμένοι	περὶ ἑκάστης πράξεως, (κἄν τι
[110]	ὅρκων, καὶ τῆς μαντείας γενομένης,	ἀναγεγραμμένων	ἔτι καὶ νῦν, οἱ Λοκροὶ
[30]	ἐξετάσαντας καὶ σκεψαμένους εἴ τις	ἀναγέγραπται	νόμος ἐναντίος ἑτέρῳ νόμῳ, ἢ
[30]	ἀκύρους νόμους ἐν τοῖς κυρίοις	ἀναγεγράφθαι,	καὶ δύο περὶ μιᾶς πράξεως
[30]	πράξεως, (κἄν τι τοιοῦτον εὑρίσκωσιν,	ἀναγεγραφότας	ἐν σανίσιν ἐκτιθέναι κελεύει πρόσθεν
[30]	οὕτως· ὁ δὲ Κτησιφῶν πῶς;	Ἀναγίγνωσκε	τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Ἀκούετε, ὦ
[190]	ἐστιν· ὁ μὲν γὰρ γραμματεὺς	ἀναγιγνώσκει	τὸ παράνομον, οἱ δὲ δικασταὶ
[110]	τοῦ ἱεροῦ λιμένος. Ἅμα δὲ	ἀναγιγνώσκειν	ἐκέλευον αὐτοῖς τὴν μαντείαν τοῦ
[190]	τὸν γραμματέα, καὶ ἐκέλευον πάλιν	ἀναγιγνώσκειν	τοὺς νόμους καὶ τὸ ψήφισμα,
[20]	τὴν ἀρχὴν ἔγραψεν αὐτό, στεφανοῦν,	ἀναγίνωσκε.	ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ. Οὐκοῦν, εἰ
[100]	τάλαντον διὰ τοῦ Καλλίου εἰσέπραττεν.	Ἀναγκαζόμενοι	δὲ οἱ Ὠρεῖται, καὶ οὐκ
[210]	καὶ λέγω βουλευσάμενος, ἀλλ' οὐκ	ἀναγκαζόμενος	ὑπὸ τῆς ἐν τῇ φύσει
[190]	οὐκ εἰσ´ δικασταὶ, περὶ τούτων	ἀναγκάζονται	τὴν ψῆφον φέρειν· λέγει δὲ
[220]	ἔχειν ἐπιδεῖξαι· (εἰ δ' ἦν	ἀναγκαῖον	ῥηθῆναι, οὐ Δημοσθένους ἦν ὁ
[160]	δῆμον ὑπάρχειν, ἢ, τό γ'	ἀναγκαιότατον,	μηδεμίαν ἔχθραν, ἵνα μὴ, βοηθῶν
[60]	ἐπιλελησμένοι, ἀλλὰ καὶ τὴν εἰρήνην	ἀναγκαιοτέραν	ἢ καλλίω ὑπολαμβάνοντες εἶναι· ~ἔπειτα
[50]	ἄξειν ἐπὶ τὸ βῆμα, καὶ	ἀναγκάσειν	ἀποκρίνασθαι. (Ἵν' οὖν μήθ' οὗτος
[40]	νόμοι περὶ τῶν κηρυγμάτων, ἐξ	ἀνάγκης,	οἶμαι, τῶν μὲν θεσμοθετῶν ἐξευρόντων,
[120]	ἐν Πύλαις ἀπαντᾷν, ὃς ἐξ	ἀνάγκης	πρὸ τοῦ καθήκοντος ἔμελλε χρόνου
[20]	τῶν δημοσίων γραμμάτων· καί μοι	ἀνάγνωθι	ἐπὶ τίνος ἄρχοντος, καὶ ποίου
[100]	τὴν ἀλαζονείαν ἐκ τοῦ ψηφίσματος	ἀνάγνωθι,	καὶ τοῦ κλέμματος ἅψαι, ὃ
[70]	ὅρκων. (Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω,	ἀνάγνωθί	μοι, τίς ἦν ὁ ταῦτα
[110]	ἱερά. (Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω,	ἀνάγνωθι	τὴν τοῦ θεοῦ μαντείαν, ἀκούσατε
[90]	γραφὴν, καὶ τὴν συμμαχίαν, καὶ	ἀνάγνωθι	τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ (Οὔπω τοίνυν
[100]	διαφθείρει. ~Ταῦτα δ' εἰπὼν δίδωσιν	ἀναγνῶναι	ψήφισμα τῷ γραμματεῖ, μακρότερον μὲν
[10]	λέγω, τοὺς νόμους ὑμῖν αὐτοὺς	ἀναγνώσεται.	ΝΟΜΟΙ. (Ὅταν τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι,
[190]	ἀποπλανῶ ὑμᾶς ἀπὸ τῆς ὑποθέσεως,	ἀναγνώσεται	ὑμῖν ὁ γραμματεὺς τὸ ἐπίγραμμα,
[120]	ἐξήμαρτον. Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω,	ἀναγνώσεται	ὑμῖν ὁ γραμματεὺς τὸ ψήφισμα.
[180]	ἐπιόντων. Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω,	ἀναγνώσεται	ὑμῖν τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ ΠΕΡΙ
[120]	Καὶ πάλιν ὁ αὐτὸς κῆρυξ	ἀναγορεύει,	τοὺς ἱερομνήμονας καὶ τοὺς πυλαγόρους
[40]	τῷ ψηφίσματι. Καὶ τὸν κήρυκα	ἀναγορεύειν	ἐν τῷ θεάτρῳ πρὸς τοὺς
[40]	ἐν ταῖς ἔξω πόλεσι διεπράττοντο	ἀναγορεύεσθαι	ὅτι στεφανοῖ αὐτοὺς ὁ δῆμος
[40]	ὑπὸ τῶν φυλετῶν ἢ δημοτῶν	ἀναγορεύεσθαι	στεφανούμενον, μήθ' ὑπ' ἄλλου, φησί,
[0]	καὶ τὰς ὑμετέρας χειροτονίας ὀρθῶς	ἀναγορεύῃ,	τοῦτον οἱ τὴν πολιτείαν οὐκέτι
[10]	αὐτῇ πόλει, πρώην μέν ποτε	ἀναγορευόμενος	ἐν τοῖς ἀγῶσιν, ὅτι στεφανοῦται
[70]	μησὶν εἰς τὴν αὐτὴν στήλην	ἀναγράφεσθαι	μετ' Ἀθηναιων, καὶ μετέχειν τῶν
[110]	εἵλεσθε, Μειδίαν τε ἐκεῖνον τὸν	Ἀναγυράσιον,	ὃν ἐβουλόμην ἂν πολλῶν ἕνεκα
[20]	τὴν οὐσίαν καθιεροῦν, οὐδὲ ἀνάθημα	ἀναθεῖναι,	οὐδ' ἐκποίητον γενέσθαι, οὐδὲ διαθέσθαι
[100]	αὐτῶν ἐκπορθήσαντας, καὶ αὐτοὺς ἀνδραποδισαμένους,	ἀναθεῖναι	τῷ Ἀπόλλωνι τῷ Πυθίῳ καὶ
[20]	ἐᾷ τὴν οὐσίαν καθιεροῦν, οὐδὲ	ἀνάθημα	ἀναθεῖναι, οὐδ' ἐκποίητον γενέσθαι, οὐδὲ
[180]	μὲν αὐτοῖς εἰς θυσίαν καὶ	ἀναθήματα	δοῦναι χιλίας δραχμάς, καὶ τοῦτ'
[100]	ἐν Δελφοῖς καὶ περὶ τὰ	ἀναθήματα	ἠσέβουν, ἐξημάρτανον δὲ καὶ εἰς
[10]	τὸν νόμον πρὸς τὴν τούτων	ἀναίδειαν,	καὶ ὑποβάλλειν αὐτοῖς, ὅτι οὐ
[100]	ἀνθρώπους τούτους μετελθεῖν. (Καὶ αὐτοῖς	ἀναιρεῖ	ἡ Πυθία, πολεμεῖν Κιρραίοις καὶ
[30]	τῷ δήμῳ, καὶ τοὺς μὲν	ἀναιρεῖν	τῶν νόμων, τοὺς δὲ καταλείπειν,
[10]	σοφιστήν, οἰόμενον ῥήμασι τοὺς νόμους	ἀναιρήσειν,	ἀλλ' ὅσῳ ἄν τις ἄμεινον
[200]	ἄνθρωπον, οἰόμενον ῥήμασι τοὺς νόμους	ἀναιρήσειν,	μηδ' ἐν ἀρετῇ τοῦθ' ὑμῶν
[80]	διαβιβάσας, ἦλθον ἐφ' ἡμᾶς ὡς	ἀναιρήσοντες.	(Καὶ, εἰ μὴ πρῶτον μὲν
[10]	ψῆφον, οὐ τῇ τοῦ λέγοντος	ἀναισχυντίᾳ.	(Πρὸς δὲ δὴ τὸν ἄφυκτον
[240]	ἀκούων; (Ἀπὸ μὲν οὖν τῆς	ἀναισχύντου	πραγματείας, ἐὰν σωφρονῇς, ἀποστήσῃ· ποιήσῃ
[180]	τὰ ὑπομνήματα ἐν τῇ ἀγορᾷ	ἀνάκειται.	Τί οὖν ἐστιν, ὦ Ἀθηναῖοι,
[40]	ὃν αὐτὸς ἔδωκε στέφανον ἅμα	ἀνακηρύττειν,	καὶ ἀφαιρεῖσθαι καὶ καθιεροῦν. Ἀλλ'
[30]	δήμῳ ἐν Πυκνὶ τῇ ἐκκλησίᾳ	ἀνακηρύττειν	τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανούμενον,
[40]	νόμῳ, μηδ' ὑπὸ ἄλλου μηδενὸς	ἀνακηρύττεσθαι,	ἀπούσης βουλῆς, καὶ δήμου, καὶ
[30]	ἡ βουλή, ἐν τῷ βουλευτηρίῳ	ἀνακηρύττεσθαι,	ἐὰν δὲ ὁ δῆμος, ἐν
[40]	τοὺς ἀγωνιστὰς ἐνοχλεῖσθαι, τοὺς δὲ	ἀνακηρυττομένους	ἐν τῷ θεάτρῳ μείζονως τιμᾶσθαι
[100]	ἄπωθεν ἀπὸ τοῦ κλέμματος, καὶ	ἀνακρεμάσας	ἀπὸ τῶν ἐλπίδων, ἐνταῦθ' δὴ
[160]	Ἀλλ' εἰ μέν που χρήματα	ἀναλίσκεται,	προσκαθιζήσει, πρᾶξιν δὲ ἀνδρὸς οὐ
[230]	δ' ἂν ἔγωγε, ὦ Ἀθηναῖοι,	ἀναλογισαίμην	ἐναντίον ὑμῶν πρὸς τὸν γράψαντα
[140]	θάλατταν ἐποίησε κοινήν, τὸ δ'	ἀνάλωμα	ἴδιον ὑμέτερον, τὴν δὲ κατὰ
[140]	δὲ, τῶν εἰς τὸν πόλεμον	ἀναλωμάτων	τὰ μὲν δύο μέρη ὑμῖν
[20]	ὅ γε μηδὲν λαβὼν, μηδ'	ἀναλώσας,	ἀποίσει λόγον τῇ πόλει; Αὐτὸς
[210]	δ' οἶμαι, λαβὼν μὲν σεσίγηκας,	ἀναλώσας	δὲ κέκραγας, λέγεις δὲ, οὐχ
[60]	τοὺς παρ' ἐκείνου πρέσβεις οὐκ	ἀναμείναντα,	αἴτιον δὲ γεγονότα τῷ δήμῳ
[160]	ῥητορικὴν δειλίαν δημόσιος καιρὸς οὐκ	ἀναμένει.	(Ἀλλ' ἐπειδὴ πάσῃ τῇ δυνάμει
[70]	συμμαχίαν, οὐδὲ τὰ τῶν Ἑλλήνων	ἀναμένειν	μελλήματα, ἀλλ' ἢ πολεμεῖν αὐτούς,
[150]	Ἕλλην, ἢ καὶ παιδευθεὶς ἐλευθερίως,	ἀναμνησθεὶς	ἐν τῷ θεάτρῳ ἐκεῖνό γε,
[30]	αὐτῶν τῶν νόμων μαθήσεσθε. ΝΟΜΟΙ.	(Ἀναμνήσθητε	δὴ τοὺς προειρημένους λόγους, ὅτι
[110]	θεοῦ μαντείαν, ἀκούσατε τῆς ἀρᾶς,	ἀναμνήσθητε	τῶν ὅρκων, οὓς ὑμῶν οἱ
[240]	προγόνοις ὑμᾶς, ἀλλὰ τῇ Δημοσθένους	ἀνανδρίᾳ,	προσεικασθῆναι. Πῶς οὖν ἄν τις
[200]	ἐφόδια δὲ πεπόρισαι τῇ σαυτοῦ	ἀνανδρίᾳ	τὸ βασιλικὸν χρυσίον, καὶ τὰ
[160]	φύσεως, ἀλλ' ἐκ τῆς ἑαυτοῦ	ἀνανδρίας.	(Ἤδη δ' ἐψηφισμένων Θετταλῶν ἐπιστρατεύειν
[230]	ὑμῶν ὑπομείνειεν, ὅτι φησὶν Ὅμηρος	ἄνανδρον	αὐτὸν εἶναι καὶ συκοφάντην· αὐτοὶ
[150]	κάκιστον, καὶ ἀνδραγαθίας ἕνεκα, τὸν	ἄνανδρον	καὶ λελοιπότα τὴν τάξιν. (Μὴ,
[250]	εἰς Ῥόδον, ὅτι τὸν φόβον	ἀνάνδρως	ἤνεγκε, πρώην ποτὲ εἰσηγγέλθη, καὶ
[220]	εἰσαγγέλλεσθαι μέλλων ὑπ' ἐμοῦ, τὴν	Ἀναξίνου	σύλληψιν τοῦ Ὠρείτου κατεσκεύασας, τοῦ
[180]	ἐκεῖνοι κατ' ἀξίαν ἐτιμήθησαν, οὗτος	ἀνάξιος	ὢν στεφανοῦται. (Καίτοι πυνθάνομαί γ'
[80]	ἀλλ' ὅταν τις πρὸς ἀνταγωνιστὰς	ἀναξίους	ἑαυτοῦ διακινδυνεύων ἀποτύχῃ, διπλασίαν εἰκὸς
[250]	ἤδη προβεβηκέναι, ὥστε καὶ ταῦτα	ἀναπεισθήσεσθαι,	ὥσπερ Πειθὼ τρέφοντας, ἀλλ' οὐ
[130]	ἐπίδειξιν ποιησόμενοι, μέλλουσιν ὡς Ἀλέξανδρον	ἀναπέμπεσθαι,	τοῦτο πεισόμενοι, καὶ αὐτοὶ καὶ
[140]	εἶναι εἴ τινος ἀπολειφθήσεται δωροδοκίας,	ἀναπηδήσας	ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, οὐδενὸς ἀνθρώπων
[200]	τῆς πολιτείας, οὐκ ἔστιν ὅπη	ἀναπτήσομαι·	ἀνθυποβάλλετε αὐτῷ. Ὁ δὲ δῆμος
[140]	ταῖς ἐκκλησίαις ἐμοῦ, προσέμειξε φέρων,	ἀναρπασθέντων	τῶν ξένων, τὸν κίνδυνον ἀπαρασκεύῳ
[40]	ἐκεῖνον τὸν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ	ἀναρρηθέντα	στέφανον οὐδεὶς καθιεροῖ, ἀλλ' ἔξεστι
[40]	τῷ θεάτρῳ τῷ ἐν ἄστει	ἀναρρηθῇ,	ἱερὸν εἶναι τῆς Ἀθηνᾶς ὁ
[40]	βουλῆς στεφανουμένοις, εἰς τὸ βουλευτήριον	ἀναρρηθῆναι,	τοῖς δ' ὑπὸ τοῦ δήμου
[140]	εἰ μὴ τῶν Ἑλλήνων ἐναντίον	ἀναρρηθήσεται,	τοῦτ' ἀγανακτεῖ. Οὕτως, ὡς ἔοικε,
[200]	ἀλλὰ καὶ τὸν καιρὸν τῆς	ἀναρρήσεως	καὶ τὸν τόπον, κελεύων οὐκ
[200]	ἀλλ' ἐν τῷ θεάτρῳ τὴν	ἀνάρρησιν	γίγνεσθαι, οὐδ' ἐκκλησιαζόντων Ἀθηναίων, ἀλλὰ
[180]	τὸν κήρυκα ἀψευδεῖν, ὅταν τὴν	ἀνάρρησιν	ἐν τῷ θεάτρῳ ποιῆται πρὸς
[150]	καὶ τὴν ἐκ τοῦ ψηφίσματος	ἀνάρρησιν	μέλλουσαν γίγνεσθαι, καὶ λογίσασθε, πότερ'
[30]	γεγραφότα; (Ὡς τοίνυν καὶ τὴν	ἀνάρρησιν	τοῦ στεφάνου παρανόμως ἐν τῷ
[30]	τὸν δεδωκότα ἐξουσίαν ποιεῖσθαι τὴν	ἀνάρρησιν	τοῦ στεφάνου τραγῳδοῖς ἐν τῷ
[80]	τε ἐν Φωκεῦσι πόλεις παραδόξως	ἀναστάτους	ἐποίησε, Θηβαίους δὲ, ὡς τόθ'
[250]	τῶν προγόνων οὐκ ἂν οἴεσθε	ἀναστενάξειν,	εἰ ὁ μετὰ τῶν βαρβάρων
[220]	τὰ ἔργα καταφεύγῃ, τίς ἂν	ἀνάσχοιτο;	Οὗ τὴν γλῶτταν ὥσπερ τῶν
[160]	παρελθών. Ἀμπελουργοῦσί τινες τὴν πόλιν,	ἀνατετμήκασί	τινες τὰ κλήματα τὰ τοῦ
[150]	Ἑλλάδα καὶ τὴν πόλιν ἄρδην	ἀνατετροφότα,	τοῦτον ἐάσετε πάλιν ἀπευθύνειν τὰ
[230]	πρὸς Θηβαίους συμμαχίας τὰς αἰτίας	ἀνατιθῇς	Δημοσθένει, τοὺς μὲν ἀγνοοῦντας ἐξαπατᾷς,
[150]	ἄκων ἐν τῷ πόρῳ πλοῖον	ἀνατρέψῃ,	τούτῳ μὴ ἐξεῖναι πάλιν πορθμεῖ
[100]	καὶ ἐχθρὸν νομίζειν εἶναι. (Ἔπειτα	ἀναφαίνεται	περὶ ἁπάντων ἐπὶ τῷ ψηφίσματι
[80]	συμπρεσβευόντων καὶ τοῦ Φιλίππου κατήγορος	ἀναφανείη,	τὸν μὲν Φιλοκράτην προδήλως ἀπολεῖσθαι,
[140]	τι τοῦτο τοῖς Βοιωτάρχαις προκηρύττων,	ἀναφέρειν	αὑτῷ τὰ μέρη τῶν λημμάτων,
[130]	ὑπομείνας αἰτίαν, ῥήτωρ Πύρρανδρος ὁ	Ἀναφλύστιος,	ὃς ἔτι καὶ νῦν ζῇ.
[110]	Θεοφράστου ἄρχοντος, ἱερομνήμονος ὄντος Διογνήτου	Ἀναφλυστίου,	πυλαγόρας ὑμεῖς εἵλεσθε, Μειδίαν τε
[80]	μὴ νικήσασι μάχην οὐκ ἦν	ἀναχώρησις,	οὐδὲ βοηθείας ἐλπὶς, οὔτ' ἐκ
[100]	οὕτως αἰσχρῶς δωροδοκοῦντα οὐκ ἔστιν	ἄνδρα	γεγονέναι ἀγαθόν· ἃ τετόλμηκεν οὗτος
[220]	Ὀλυμπιάδι ἀγοράζοντος, (καὶ, τὸν αὐτὸν	ἄνδρα	δὶς στρεβλώσας, τῇ σαυτοῦ χειρί,
[150]	φωνῇ φθέγγεσθαι, ὅτι Τόνδε τὸν	ἄνδρα,	εἰ δὴ καὶ οὗτος ἀνήρ,
[180]	ἔλαττον ἢ δέκα δραχμαὶ κατ'	ἄνδρα·	ἔπειτα στεφανῶσαι φαλλοῦ στεφάνῳ αὐτῶν
[180]	πύκα χαλκοχιτώνων Κοσμητῆρα μάχης ἔξοχον	ἄνδρα	μολεῖν. Οὕτως οὐδὲν ἀεικὲς Ἀθηναίοισι
[30]	Ἑλλήνων, ἵν' ἡμῖν συνειδῶσιν οἷον	ἄνδρα	τιμῶμεν. (Οὕτω τοίνυν περιφανῶς παράνομα
[220]	ἔσπεισας, καὶ τὴν δεξιὰν ἐνέβαλες,	ἄνδρα	φίλον καὶ ξένον ποιούμενος. Καὶ
[60]	πεποιηκότα Κερσοβλέπτην τὸν Θρᾴκης βασιλέα,	ἄνδρα	φίλον καὶ σύμμαχον τῇ πόλει,
[250]	καλλίστοις νόμοις κοσμήσαντα τὴν δημοκρατίαν,	ἄνδρα	φιλόσοφον καὶ νομοθέτην ἀγαθόν, σωφρόνως,
[150]	ἀρετῆς ἕνεκα, τὸν κάκιστον, καὶ	ἀνδραγαθίας	ἕνεκα, τὸν ἄνανδρον καὶ λελοιπότα
[240]	ὅτι στεφανοῦται ἀρετῆς ἕνεκα, καὶ	ἀνδραγαθίας,	καὶ εὐνοίας, ἄνθρωπος ἀσχημονῶν τῷ
[40]	ἄλλης πόλεως, ἀρετῆς ἕνεκα καὶ	ἀνδραγαθίας.	Καὶ ταῦτ' ἔπραττον, οὐχ ὥσπερ
[40]	ὁ Ἀθηναίων ἀρετῆς ἕνεκα καὶ	ἀνδραγαθίας,	καὶ (τὸ μέγιστον) ὅτι διατελεῖ
[180]	πεπολίτευσαι διέξιθι, ἀλλ' ἐφικόμενος τῆς	ἀνδραγαθίας,	οὕτω τὰς χάριτας τὸν δῆμον
[100]	χώραν αὐτῶν ἐκπορθήσαντας, καὶ αὐτοὺς	ἀνδραποδισαμένους,	ἀναθεῖναι τῷ Ἀπόλλωνι τῷ Πυθίῳ
[240]	γίγνεται. Ὅπου γὰρ τοὺς ὄντως	ἄνδρας	ἀγαθούς, οἷς πολλὰ καὶ καλὰ
[250]	δωρεὰς εἰς βελτίω σώματα καὶ	ἄνδρας	ἀξιολογωτέρους ἀπόθεσθε. Καὶ μὴ μόνον
[170]	ἢ νῦν ἰσχύειν, καὶ τοὺς	ἄνδρας	νῦν μὲν χείρους εἶναι, τότε
[170]	δ' ἔργα φαῦλα. (Πρὸς δὲ	ἀνδρείαν	βραχύς μοι λείπεται λόγος. Εἰ
[170]	ἀεὶ προτακτέον τοῦ λόγου· πέμπτον	ἀνδρεῖον	εἶναι τὴν ψυχήν, ἵνα μὴ,
[150]	πατέρες ἐτελεύτησαν ἐν τῷ πολέμῳ,	ἄνδρες	ἀγαθοὶ γενόμενοι, μέχρι μὲν ἥβης
[80]	οἱ πεζοὶ καὶ οἱ ἱππεῖς,	ἄνδρες	ἀγαθοί ἐγένοντο, καὶ παρὰ τὸν
[170]	ἕως ἔτι μέμνημαι, προλέγω ὑμῖν,	ἄνδρες	Ἀθηναῖοι, εἰ μὴ καταλύσετε τὰς
[200]	ὅταν ὑμᾶς ἐπερωτᾷ. Ποῖ καταφύγω,	ἄνδρες	Ἀθηναῖοι; Εἰ περιεγράψατέ με ἐκ
[210]	παρελθόντα εἰς τὴν ἐκκλησίαν εἰπεῖν·	Ἄνδρες	Ἀθηναῖοι, τὸν μὲν στέφανον δέχομαι,
[110]	εὐσύνοπτον· (Ὁρᾶτε, ἔφην ἐγώ, ὦ	ἄνδρες	Ἀμφικτύονες, ἐξειργασμένον τουτὶ τὸ πεδίον
[170]	ἂν ὁμολογήσαιτε, ἐπὶ τῶν προγόνων.	Ἄνδρες	δὲ πότερον τότε ἀμείνους ἦσαν,
[110]	Ἀρχὴν δέ γε, ἔφη, ὦ	ἄνδρες	Ἕλληνες, εἰ ἐσωφρονεῖτε, οὐδ' ἂν
[130]	τῶν ποιητῶν γνώμας ἐκμανθάνειν, ἵν'	ἄνδρες	ὄντες αὐταῖς χρώμεθα) Πολλάκι δὴ
[110]	μᾶλλον δὲ οἱ προεστηκότες αὐτῶν,	ἄνδρες	παρανομώτατοι, ἐνηργάζοντο τὸ πεδίον, καὶ
[190]	τετίμηται. (Τίς οὖν ἀποδέδεικται λόγος	ἀνδρὶ	δικαίῳ συνηγόρῳ καὶ σώφρονι; Ἐγὼ
[160]	ἐν τῇ φύσει τῷ δημοτικῷ	ἀνδρὶ	καὶ σώφρονι, καὶ πάλιν ἀντιθήσω
[130]	Πολλάκι δὴ ξύμπασα πόλις κακοῦ	ἀνδρὸς	ἀπηύρα, Ὃς κεν ἀλιτραίνῃ καὶ
[110]	αὐτῷ, ὅτου ἂν προσάψηται, ἢ	ἀνδρὸς	ἰδιώτου, ἢ δυνάστου ἢ πόλεως
[100]	Σόλωνος εἰπόντος Ἀθηναίου τὴν γνώμην,	ἀνδρὸς	καὶ νομοθετῆσαι δυνατοῦ, καὶ περὶ
[160]	χρήματα ἀναλίσκεται, προσκαθιζήσει, πρᾶξιν δὲ	ἀνδρὸς	οὐ πράξεις· ἐὰν δ' αὐτόματόν
[190]	ἔργον. Τί γάρ ἐστιν ἀνοσιώτερον	ἀνδρὸς	παράνομα λέγοντος καὶ πράττοντος; (Καὶ
[220]	τῶν καιρῶν καὶ τοῦ συμφέροντος	ἀνδρὸς	πολιτευομένου, τὸ δὲ μηδεμίαν παραλείπειν
[220]	Δημοσθένους ἦν ὁ λόγος, ἀλλ'	ἀνδρὸς	στρατηγοῦ, μεγάλα μὲν τὴν πόλιν
[180]	τοῦ θηρίου τούτου κἀκείνων τῶν	ἀνδρῶν.	Ἐπιδειξάτω τοίνυν Δημοσθένης ἐν τῷ
[180]	που γέγραπταί τινα τούτων τῶν	ἀνδρῶν	στεφανῶσαι. Ἀχάριστος ἄρ' ἦν ὁ
[150]	ὥρμησαν. (Ἔνθα δὴ καὶ τῶν	ἀνδρῶν	τῶν ἀγαθῶν ἄξιόν ἐστιν ἐπιμνησθῆναι,
[160]	οὐδέν, ἀλλ' εἴς τινα καιρὸν	ἀνεβάλλου	καλλίω. (Ὑπερβὰς τοίνυν ἅπαντα ταῦτα,
[220]	ἠρνήσω, ἀλλ' ἀπεκρίνου, ἐφ' ᾧ	ἀνεβόησεν	ὁ δῆμος, καὶ ὅσοι ξένοι
[60]	ἐν τῇ προτέρᾳ τῶν ἐκκλησιῶν	ἀνεγνώσθη	δόγμα, τῖη ὀγδόῃ ἐπὶ δέκα,
[120]	περὶ τῶν ἀσπίδων ἃς ἡμεῖς	ἀνέθεμεν,	ἀλλ' ἤδη περὶ τῆς τῶν
[110]	τὸν Ἀθηναίων, ὅτι χρυσᾶς ἀσπίδας	ἀνέθεμεν	πρὸς τὸν καινὸν νεὼν, πρὶν
[140]	μὴ δεῖ ληρεῖν, ἄρδην φέρων	ἀνέθηκε	Θηβαίοις· ὥστε, παρὰ τὸν γενόμενον
[140]	τὰ μὲν δύο μέρη ὑμῖν	ἀνέθηκεν,	οἷς ἦσαν ἀπωτέρω οἱ κίνδυνοι,
[190]	τινες τὰς γραφὰς τῶν παρανόμων	ἀνεῖλον.	Καὶ γὰρ τοι, ὡς ἐγὼ
[120]	ἡμέρας οὔσης, προσελθὼν ὁ κῆρυξ	ἀνεῖπε,	Δελφῶν ὅσοι ἐπὶ δίετες ἡβῶσι,
[40]	ἤτοι ὁ τὴν ἐξουσίαν δεδωκὼς	ἀνειπεῖν	ἢ ὁ ἀπαγορεύων· ὁπότε δὲ
[40]	γὰρ τῶν ἐν ἄστει τραγῳδῶν,	ἀνεκήρυττόν	τινες, οὐ πείσαντες τὸν δῆμον,
[40]	τίς ἂν ὑμῶν τολμήσειε τοσαύτην	ἀνελευθερίαν	καταγνῶναι τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων;
[230]	τάφρους, οὐδὲ τὰς δημοσίας ταφὰς	ἀνελόντα,	τὸν ὀρθῶς πεπολιτευμένον δωρεὰς αἰτεῖν,
[130]	ἢ ὑπερωρίσθαι; (Τοιγάρτοι τί τῶν	ἀνελπίστων	καὶ ἀπροσδοκήτων ἐφ' ἡμῶν οὐ
[10]	ἣν ἐγὼ ἀρτίως προεῖπον ὑμῖν,	ἀνελών,	πρὶν λόγον, πρὶν εὐθύνας δοῦναι,
[60]	τῶν ὅρκων καὶ τῶν συνθηκῶν	ἀνεμέσητον	ἦν αὐτῷ πράττειν τὰ συμφέροντα)
[170]	τίς ἐστιν. (Ἐπεὶ δὲ στεφάνων	ἀνεμνήσθην	καὶ δωρεῶν, ἕως ἔτι μέμνημαι,
[20]	Ἀνεύθυνον δὲ, καὶ ἀζήτητον, καὶ	ἀνεξέταστον	οὐδέν ἐστι τῶν ἐν τῇ
[170]	τοὺς λόγους ἐκφέρων τοῖς ἀντιδίκοις,	ἀνεπήδησεν	ἐπὶ τὸ βῆμα. Πλεῖστον δ'
[190]	αὐτοῦ τοῦ κατηγόρου, καὶ πολλάκις	ἀνεπόδιζον	τὸν γραμματέα, καὶ ἐκέλευον πάλιν
[210]	ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι, μέλλει με	ἀνερωτᾷν,	διὰ τί τὸ μὲν κεφάλαιον
[90]	τούτων συνέδρους παρ' ὑμῶν μὲν	ἀνέστησαν,	πάλιν δὲ εἰς Χαλκίδα, καὶ
[150]	τοὺς στρατιώτας τοὺς ὑμετέρους πάλιν	ἀνέστρεψαν	ἐξεληλυθότας, ἵνα βουλεύσησθε περὶ τῆς
[230]	ἔνδοξα καὶ λαμπρὰ τῶν πραγμάτων	ἀνετίθεσαν	τῷ δήμῷ, τὰ δὲ ταπεινὰ
[140]	μέλλειν εἰρήνην ἰδίᾳ ποιεῖσθαι, χρυσίον	ἄνευ	αὑτοῦ παρὰ Φιλίππου λαβόντας, ἀβίωτον
[40]	χάριν καταθέμενοι, ἀλλ' αὐτοὶ προελόμενοι,	ἄνευ	δόγματος ὑμετέρου. (Ἐκ δὲ τούτου
[0]	σωφρόνως ἐπὶ τὸ βῆμα παρελθόντι,	ἄνευ	θορύβου καὶ ταραχῆς, ἐξ ἐμπειρίας
[40]	ψηφίσματος, πείσαντες ὑμᾶς, οὗτοι δ'	ἄνευ	ψηφίσματος. (Συνιδὼν δή τις ταῦτα
[40]	γὰρ ἔξεστιν) ἀλλὰ περὶ τῶν	ἄνευ	ψηφίσματος ὑμετέρου στεφανουμένων ὑπὸ τῶν
[20]	τῶν τῆς πόλεως, οὔτ' ἀνήλωσα.	Ἀνεύθυνον	δὲ, καὶ ἀζήτητον, καὶ ἀνεξέταστον
[170]	τίς ἐστιν; Ἐκ τριηράρχου λογογράφος	ἀνεφάνη,	τὰ πατρῷα καταγελάστως προέμενος. Ἄπιστος
[120]	κατασκάψαντες καὶ τὰς οἰκίας ἐμπρήσαντες,	ἀνεχωροῦμεν.	Ταῦτα δὲ ἡμῶν πραττόντων, οἱ
[50]	Ἄρειον πάγον Δημομέλην τὸν Παιανιέα,	ἀνεψιὸν	ὄντα ἑαυτῷ, καὶ τὴν τῆς
[40]	ἄλλοθι μηδαμοῦ κηρύττεσθαι· οἱ δὲ	ἀνηγορεύοντο	ἐναντίον ἁπάντων τῶν Ἑλλήνων· κἀκεῖνοι
[220]	τῶν κινδύνων, καὶ τὴν πόλιν	ἀνηκέστοις	κακοῖς περιβαλὼν ἀξιοῖ στεφανοῦσθαι ἐπ'
[150]	μηδ' ὑπομιμνῄσκετε τῶν ἀνιάτων καὶ	ἀνηκέστων	κακῶν τοὺς ταλαιπώρους Θηβαίους, οὓς,
[20]	εἴληφεν οὐδὲν τῶν δημοσίων, οὔτ'	ἀνήλωκε,	προσῆλθε δὲ πρός τι τῶν
[10]	οὐσίας εἰς τὴν πρὸς ὑμᾶς	ἀνηλωκότας	φιλοτιμίαν. Οὐ τοίνυν μόνοι οἱ
[50]	ἀκρόασιν, ὥσπερ ὅταν περὶ χρημάτων	ἀνηλωμένων	διὰ πολλοῦ χρόνου καθεζώμεθα ἐπὶ
[20]	σώματα, παρ' ὧν ἔμελλε τῶν	ἀνηλωμένων	λόγον ἀπολήψεσθαι. Καί μοι λέγε
[20]	οὐδὲν τῶν τῆς πόλεως, οὔτ'	ἀνήλωσα.	Ἀνεύθυνον δὲ, καὶ ἀζήτητον, καὶ
[230]	ᾧ τετόλμηκας γράφειν, ὡς ἔστιν	ἀνὴρ	ἀγαθός, καὶ διατελεῖ λέγων καὶ
[230]	πεποιηκώς, ἰσχυρὸν δὲ τὸν ῥήτορα.	Ἀνὴρ	γὰρ ἰδιώτης ἐν πόλει δημοκρατουμένῃ,
[180]	βούλομαι διδάξαι. Πότερον ὑμῖν ἀμείνων	ἀνὴρ	εἶναι δοκεῖ Θεμιστοκλῆς, ὁ στρατηγήσας
[170]	μὲν ἦν Δημοσθένης ὁ Παιανιεύς,	ἀνὴρ	ἐλεύθερος (οὐ γὰρ δεῖ ψεύδεσθαι)
[130]	πρῶτος μὲν, Θρασύβουλος ὁ Κολλυτεύς,	ἀνὴρ	ἐν Θήβαις πιστευθεὶς ὡς οὐδεὶς
[10]	δικασταί, εἰ φανήσεται ὁ αὐτὸς	ἀνὴρ	ἐν τῇ αὐτῇ πόλει, πρώην
[250]	τὰς ἀτυχίας τῆς πόλεως) ἐνταῦθ'	ἀνὴρ	ἰδιώτης, ὃς, ἐκπλεῖν μόνον εἰς
[150]	φυλάξασθαι· (οὔτε πόλις γὰρ, οὔτ'	ἀνὴρ	ἰδιώτης οὐδεὶς πώποτε καλῶς ἀπήλλαξε
[210]	ὑμῶν οὐδεὶς φοβήσεται, μὴ Δημοσθένης,	ἀνὴρ	μεγαλόψυχος, καὶ τὰ πολεμικὰ διαφέρων,
[10]	χρυσῷ στεφάνῳ, ὁ δὲ αὐτὸς	ἀνὴρ,	μικρὸν ἐπισχὼν, ἔξεισιν ἐκ τοῦ
[210]	οἶμαι, ταῦτα μὲν ἂν εἴποι	ἀνὴρ	ὄντως βεβιωκὼς μετ' ἀρετῆς· ἃ
[250]	(Ἀντιθῶμεν δὴ τὸ νυνὶ γιγνόμενον.	Ἀνὴρ	ῥήτωρ, ἁπάντων τῶν κακῶν αἴτιος,
[150]	ἄνδρα, εἰ δὴ καὶ οὗτος	ἀνήρ,	στεφανοῖ ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναίων
[40]	δὲ πρυτάνεων ἀποδόντων τοῖς νομοθέταις,	ἀνῄρητ'	ἂν ὁ ἕτερος τῶν νόμων,
[130]	στρατιὰ, καὶ πόλεις ἄρδην εἰσὶν	ἀνηρπασμέναι	ἐκ τῆς τούτου πολιτείας. (Ἀλλ'
[130]	μίαν ἐκ μέσης τῆς Ἑλλάδος	ἀνήρπασται,	εἰ καὶ δικαίως, περὶ τῶν
[90]	τὴν ἕκτην ἐπὶ δέκα τοῦ	Ἀνθεστηριῶνος	μηνός· εἰρῆσθαι γὰρ ἐν ταῖς
[130]	Οὐ γὰρ βίον γε ἡμεῖς	ἀνθρώπινον	βεβιώκαμεν, ἀλλ' εἰς παραδοξολογίαν τοῖς
[130]	θεοβλάβειαν καὶ τὴν ἀφροσύνην οὐκ	ἀνθρωπίνως,	ἀλλὰ δαιμονίως κτησάμενοι; Λακεδαιμόνιοι δ'
[130]	καὶ θεοὶ, καὶ δαίμονες, καὶ	ἄνθρωποι	ὅσοι βούλεσθε ἀκούειν τἀληθῆ, τολμᾷ
[0]	τρεῖς εἰσὶ πολιτεῖαι παρὰ πᾶσιν	ἀνθρώποις,	τυραννὶς, καὶ ὀλιγαρχία, καὶ δημοκρατία.
[250]	Πειθὼ τρέφοντας, ἀλλ' οὐ συκοφάντην	ἄνθρωπον,	ἐν τῇ πόλει. (Ὅταν δ'
[200]	τὴν δικαίαν ἀπολογίαν παρακαλῇς κακοῦργον	ἄνθρωπον	καὶ τεχνίτην λόγων, κλέπτεις τὴν
[160]	εἰκός ἐστιν εἶναι τὸν ὀλιγαρχικὸν	ἄνθρωπον	καὶ φαῦλον· ὑμεῖς δ' ἀντιθέντες
[200]	μάλιστα μὲν μὴ προσδέχεσθε κακοῦργον	ἄνθρωπον,	οἰόμενον ῥήμασι τοὺς νόμους ἀναιρήσειν,
[30]	οὖν ἄν τις περιφανέστερον ἐπιδείξειεν	ἄνθρωπον	παράνομα γεγραφότα; (Ὡς τοίνυν καὶ
[230]	αὐτοὶ δ' ὅταν τὸν τοιοῦτον	ἄνθρωπον	στεφανῶτε, οὐκ ἂν οἴεσθε ἐν
[250]	οἴεται δεῖν· οὐκ ἀποπέμψεσθε τὸν	ἄνθρωπον,	ὡς κοινὴν τῶν Ἑλλήνων συμφοράν,
[240]	ἐπαίνους λέγωσιν, οὐ φέρομεν, ὅταν	ἄνθρωπος,	αἰσχύνη τῆς πόλεως γεγονὼς, ἑαυτὸν
[110]	μεθεστηκότων, ἀναβοήσας τις τῶν Ἀμφισσέων,	ἄνθρωπος	ἀσελγέστατος, καὶ, ὡς ἐμοὶ ἐφαίνετο,
[240]	ἕνεκα, καὶ ἀνδραγαθίας, καὶ εὐνοίας,	ἄνθρωπος	ἀσχημονῶν τῷ βίῳ καὶ βδελυρός;
[150]	(Τίς γὰρ οὐκ ἂν ἀλγήσειεν	ἄνθρωπος	Ἕλλην, ἢ καὶ παιδευθεὶς ἐλευθερίως,
[70]	εἰς τὴν ἀτυχίαν ὁ μιαρὸς	ἄνθρωπος	ἐμβέβληκε, ταῦτ' ἤδη διαφερόντως ἄξιόν
[220]	Ὅταν δ' ἐξ ὀνομάτων συγκείμενος	ἄνθρωπος,	καὶ τούτων πικρῶν καὶ περιέργων,
[100]	ὑφείλετο ὁ μιαρὸς καὶ ἀνόσιος	ἄνθρωπος,	ὅν φησι Κτησιφῶν καὶ ἐν
[20]	πόλει. (Ναί· ἀλλ' ἔστι τις	ἄνθρωπος,	ὃς οὔτ' εἴληφεν οὐδὲν τῶν
[210]	ἔχειν ἔτι φανερά. Ὁ γὰρ	ἄνθρωπος	οὐ κεφαλήν, ἀλλὰ πρόσοδον κέκτηται.
[90]	τὴν πανσέληνον. Καὶ γὰρ τοῦτο	ἅνθρωπος	ἴδιον καὶ οὐ κοινὸν ποιεῖ·
[150]	μὲν πρώτους χρόνους ὑπότρομος ἦν	ἅνθρωπος,	καὶ παριὼν ἡμιθνὴς ἐπὶ τὸ
[120]	ἐκ τοῦ φανεροῦ τὴν πόλιν	ἅνθρωπος	οὐκ ἐδύνατο σφῆλαι, εἰσελθὼν εἰς
[100]	πολλὴν τῶν Ἀμφικτυόνων, ἐξηνδραποδίσαντο τοὺς	ἀνθρώπους,	καὶ τὸν λιμένα καὶ τὴν
[150]	καὶ παῖδας εἰς δουλείαν, πρεσβύτας	ἀνθρώπους,	πρεσβύτιδας γυναῖκας, ὀψὲ μεταμανθάνοντας τὴν
[100]	θεῷ, τίνι χρὴ τιμωρίᾳ τοὺς	ἀνθρώπους	τούτους μετελθεῖν. (Καὶ αὐτοῖς ἀναιρεῖ
[150]	τὴν τύχην τὴν συμπαρακολουθοῦσαν τῷ	ἀνθρώπῳ	φυλάξασθαι· (οὔτε πόλις γὰρ, οὔτ'
[250]	οἰκίας, οὐ παρὰ τῶν τυχόντων	ἀνθρώπων,	ἀλλὰ παρὰ τῶν πρωτευόντων ἐν
[130]	γράφειν, ὅτι δεσπότης ἐστὶν ἁπάντων	ἀνθρώπων	ἀφ' ἡλίου ἀνιόντος μέχρι δυομένου,
[150]	καὶ σπουδαῖα τῶν πραγμάτων, ἁπάντων	ἀνθρώπων	ἀχρηστότατε, πρὸς δὲ τὴν ἐν
[0]	ὑμῶν τὸ δίκαιον μηδένα ἐᾶν	ἀνθρώπων	ἐξαιρεῖσθαι, μήτε τὰς τῶν στρατηγῶν
[140]	ἀναπηδήσας ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, οὐδενὸς	ἀνθρώπων	λέγοντος, οὔθ' ὡς δεῖ ποιεῖσθαι
[200]	γελῶσιν, ἐπιορκεῖ δὲ πάντων προχειρότατα	ἀνθρώπων.	Οὐκ ἂν θαυμάσαιμι δὲ εἰ,
[130]	οἱ θεοὶ φυλάξασθαι, μόνον οὐκ	ἀνθρώπων	φωνὰς προσκτησάμενοι; Οὐδεμίαν τοι πώποτε
[200]	πολιτείας, οὐκ ἔστιν ὅπη ἀναπτήσομαι·	ἀνθυποβάλλετε	αὐτῷ. Ὁ δὲ δῆμος ὁ
[110]	ἢ πόλεως δημοκρατουμένης, τούτων ἑκάστους	ἀνιάτοις	συμφοραῖς περιβάλλειν. (Σκέψασθε δὴ τὸν
[150]	τὸν Ἀθηναίων, μηδ' ὑπομιμνῄσκετε τῶν	ἀνιάτων	καὶ ἀνηκέστων κακῶν τοὺς ταλαιπώρους
[130]	ἐστὶν ἁπάντων ἀνθρώπων ἀφ' ἡλίου	ἀνιόντος	μέχρι δυομένου, νῦν οὐ περὶ
[210]	καὶ τὰς ἀπὸ τούτων αἰτίας	ἀνοίσειν	ἐπ' ἐμέ. Οὕτω δ' ἐστὶν,
[180]	δ' ὁ δίκαιος, ὁ τὴν	ἀνόμοιον	ἔχων ἐπωνυμίαν Δημοσθένει; (Ἀλλ' ἔγωγε,
[100]	ὃ ὑφείλετο ὁ μιαρὸς καὶ	ἀνόσιος	ἄνθρωπος, ὅν φησι Κτησιφῶν καὶ
[190]	τὸ ἔργον. Τί γάρ ἐστιν	ἀνοσιώτερον	ἀνδρὸς παράνομα λέγοντος καὶ πράττοντος;
[180]	δὲ μισθὸν Ἀθηναῖοι τάδ' ἔδωκαν	Ἀντ'	εὐεργεσίης καὶ μεγάλης ἀρετῆς. Μᾶλλόν
[80]	κακόν, ἀλλ' ὅταν τις πρὸς	ἀνταγωνιστὰς	ἀναξίους ἑαυτοῦ διακινδυνεύων ἀποτύχῃ, διπλασίαν
[140]	δέ τις αὐτῷ τῶν στρατηγῶν	ἀντείποι,	καταδουλούμενος τοὺς ἄρχοντας, καὶ συνεθίζων
[130]	τι χρὴ πράττειν; Δημοσθένης δὲ	ἀντέλεγε,	φιλιππίζειν τὴν Πυθίαν φάσκων, ἀπαίδευτος
[220]	ἂν ἐγένετο; (Σαυτὸν δ' οὐκ	ἀντερωτᾷς,	τίς ἂν εἴη δημαγωγὸς τοιοῦτος,
[120]	μάλα μετρίως ἐχρήσαντο τοῖς Ἀμφισσεῦσιν·	ἀντὶ	γὰρ τῶν μεγίστων ἀδικημάτων χρήμασιν
[180]	ὁ δῆμος οὐκ ἔδωκεν, ἀλλ'	ἀντὶ	τοῦ ὀνόματος συνεχώρησεν αὐτῷ πρώτῳ
[90]	ἡμᾶς Χαγκιδεῦσι, ῥῆμα μόνον ἀντικαταλλαξάμενος	ἀντὶ	τούτων, εὐφημίας ἕνεκα προσγράψας καὶ
[150]	ψήφισμα, ὁ τοῖς πολεμίοις οὐδεπώποτ'	ἀντιβλέψας,	πέμπειν ὑμᾶς πρέσβεις εἰς Θήβας,
[20]	(Πρότερον μὲν τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι,	ἀντιγραφεὺς	ἦν χειροτονητὸς τῇ πόλει, ὃς
[20]	Ἡγήμονος νόμον γενέσθαι, τὴν τοῦ	ἀντιγραφέως	ἀρχήν, ἦρχον δὲ τὴν τῶν
[20]	τὸ ψηφίσματα. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. (Ναί· ἀλλ'	ἀντιδιαπλέκει	πρὸς τοῦτο εὐθὺς, λέγων ὡς
[170]	καὶ τοὺς λόγους ἐκφέρων τοῖς	ἀντιδίκοις,	ἀνεπήδησεν ἐπὶ τὸ βῆμα. Πλεῖστον
[30]	καὶ τὰ ψηφίσματα καὶ τοὺς	ἀντιδίκους	παρεχόμενος. Πῶς οὖν ἄν τις
[220]	δὲ ἀδυνάτου, καὶ τὴν τῶν	ἀντιδίκων	διὰ τοῦτο ἐζηλωκότος φύσιν, ὅτι
[160]	ἄνθρωπον καὶ φαῦλον· ὑμεῖς δ'	ἀντιθέντες	ἑκάτερα τούτων, θεωρήσατ' αὐτόν, μὴ
[160]	ἀνδρὶ καὶ σώφρονι, καὶ πάλιν	ἀντιθήσω	ποῖόν τινα εἰκός ἐστιν εἶναι
[250]	μετέπεσεν, ὑπερώριστ' ἄν ἢ ἀπέθανε.	(Ἀντιθῶμεν	δὴ τὸ νυνὶ γιγνόμενον. Ἀνὴρ
[90]	βοηθεῖν ἡμᾶς Χαγκιδεῦσι, ῥῆμα μόνον	ἀντικαταλλαξάμενος	ἀντὶ τούτων, εὐφημίας ἕνεκα προσγράψας
[140]	ἄρχοντας, καὶ συνεθίζων μηδὲν αὑτῷ	ἀντιλέγειν,	διαδικασίαν ἔφη γράψειν τῷ βήματι
[120]	τοῦ μεσεγγυήματος τοῦ ἐξ Ἀμφίσσης	ἀντιλέγοντος,	καὶ ἐμοῦ φανερῶς ἐναντίον ὑμῶν
[250]	οὗ νῦν ἑστηκὼς ἐγὼ λέγω,	ἀντιπαρατεταγμένους	πρὸς τὴν τούτων ἀσέλγειαν τοὺς
[70]	τελευτῶν ἐπὶ τὸ βῆμα καλέσας	Ἀντίπατρον,	ἐρώτημά τι ἠρώτα, προειπὼν μὲν
[160]	δεῖν πάσης μεθειστήκει· ὁ δὲ	Ἀντίπατρος	πολὺν χρόνον συνῆγε στρατόπεδον, τὸ
[250]	τῶν βαρβάρων ὁμολογῶν τοῖς Ἕλλησιν	ἀντιπράττειν	στεφανωθήσεται; ~Ἐγὼ μὲν οὖν, ὦ
[160]	ἐπὶ τοῦ βήματος ἔλεγες ὡς	ἀντιπράττων	Ἀλεξάνδρῳ. Ὀμολογῶ τὰ Λακωνικὰ συστήσασθαι,
[10]	ὑμέτερον ἔργον ἐστὶν ἀπομνημονεύειν καὶ	ἀντιτάττειν	τὸν νόμον πρὸς τὴν τούτων
[10]	τηλικαύτῃ τὸ μέγεθος, οὐδείς ἐστιν	ἀνυπεύθυνος	τῶν καὶ ὁπωσοῦν πρὸς τὰ
[50]	ἐκκαλύψειν μέ φησι προσελθὼν, καὶ	ἄξειν	ἐπὶ τὸ βῆμα, καὶ ἀναγκάσειν
[180]	ἐκεῖνο αἰσχρῶς· εἰ ἐκεῖνοι κατ'	ἀξίαν	ἐτιμήθησαν, οὗτος ἀνάξιος ὢν στεφανοῦται.
[230]	τὸ ψήφισμα, διὰ ποίας εὐεργεσίας	ἀξιοῖ	Δημοσθένην στεφανῶσαι. Εἰ μὲν γὰρ
[150]	νυνὶ δ' ἤδη καὶ στεφανοῦσθαι	ἀξιοῖ.	~Ἐπειδὴ δ' ἐτελεύτησε μὲν Φίλιππος,
[250]	ἐκ τῆς πόλεως· οὗτος στεφανοῦσθαι	ἀξιοῖ,	καὶ κηρύττεσθαι οἴεται δεῖν· οὐκ
[220]	τὴν πόλιν ἀνηκέστοις κακοῖς περιβαλὼν	ἀξιοῖ	στεφανοῦσθαι ἐπ' ἀρετῇ, ἀγαθὸν μὲν
[40]	ἡ πρόφασις, δι' ἣν αὐτὸν	ἀξιοῖ	στεφανοῦσθαι. Λέγει γὰρ οὕτως ἐν
[60]	πόλεως ἰσχυρὰ, μεγάλης ὀργῆς ἦσαν	ἄξιοι.	Ὁ γὰρ μισαλέξανδρος νυνὶ φάσκων
[180]	μὴ οὕτω τετιμημένοι, τῆς πόλεως	ἄξιοι.	Οὐ γὰρ ᾤοντο δεῖν ἐν
[230]	νόμους, οὐδ' ὀλίγοις καὶ τοῖς	ἀξίοις,	ἀλλὰ τῷ διαπραξαμένῳ δώσετε; (Ἔπειτ'
[180]	μὲν τὰς δωρεὰς ὀλίγοις καὶ	ἀξίοις	καὶ κατὰ τοὺς νόμους διδῶτε,
[250]	εἰς βελτίω σώματα καὶ ἄνδρας	ἀξιολογωτέρους	ἀπόθεσθε. Καὶ μὴ μόνον τοῖς
[240]	οἱ δὲ κίνδυνοι παρ' ὑμῖν.	(Ἄξιον	δ' ἐστὶ καὶ τὴν ἀπαιδευσίαν
[180]	διαμένει. Δωρεὰς δὲ τίνας ἐλάμβανον,	ἄξιόν	ἐστι μνησθῆναι. (Ἦσάν τινες, κατὰ
[90]	δι' οἵων κακουργημάτων, ταῦτ' ἤδη	ἄξιόν	ἐστιν ἀκοῦσαι. (Ἀφικνεῖται γὰρ πρὸς
[70]	ἄνθρωπος ἐμβέβληκε, ταῦτ' ἤδη διαφερόντως	ἄξιόν	ἐστιν ἀκοῦσαι. ~Ὡς γὰρ τάχιστα
[150]	καὶ τῶν ἀνδρῶν τῶν ἀγαθῶν	ἄξιόν	ἐστιν ἐπιμνησθῆναι, οὓς οὗτος, ἀθύτων
[180]	οὐδ' ἐν ταῖς αὐταῖς ἡμέραις	ἄξιον	ἡγοῦμαι μεμνῆσθαι τοῦ θηρίου τούτου
[130]	ἱερά. Τίνος οὖν σὺ ζημίας	ἄξιος	εἶ τυχεῖν, ὦ τῆς Ἑλλάδος
[90]	τἀληθῆ λέγοντας. Διὸ καὶ σφόδρα	ἄξιός	ἐστι μισεῖσθαι, ὅτι, πονηρὸς ὢν,
[200]	τὸ μέγιστον λέγω, ὡς οὐδὲ	ἄξιός	ἐστι τῆς δωρεᾶς· ἐὰν δ'
[70]	μὲν πονηρούς, ἐκ μεταβολῆς δ'	ἀξιοῦντας	εἶναι χρηστούς. (Ὑπόλοιπον δ' ἐστί
[130]	κατάληψιν, οἱ τῶν Ἑλλήνων ποτὲ	ἀξιοῦντες	ἡγεμόνες εἶναι, νῦν ὁμηρεύσοντες, καὶ
[200]	ἐπιορκοῦντι, ἀεὶ δὲ μεθ' ὅρκων	ἀξιοῦντι	πιστεύεσθαι, δυοῖν θάτερον ὑπάρξαι δεῖ,
[180]	ἀγὼν πρὸς ἀλλήλους, τοῖς δ'	ἀξιοῦσι	στεφανοῦσθαι πρὸς αὐτὴν τὴν ἀρετήν,
[240]	νόμος κελεύει ποιεῖσθαι) εἰς βίον	ἀξιόχρεων,	καὶ τρόπον σώφρονα· ὅτῳ δὲ
[200]	πρὸς ταῦτα προφάσεις εἶπον, ἃς	ἀξιῶ	καὶ ὑμᾶς διαμνημονεύειν· (δεύτερον δ'
[50]	συνθύων, καὶ συσπένδων, καὶ τούτων	ἀξιωθεὶς	διὰ τὸ πατρικὸς αὐτῷ φίλος
[230]	οἴει ἡμᾶς τὸ τῆς πόλεως	ἀξίωμα	Δημοσθένει περιτιθείς. (Ἡλίκον δ' ἐστὶ
[100]	τὰ πέντε τάλαντα τοὺς πρέσβεις	ἀξιῶν	τοὺς Ὠρείτας, μὴ ὑμῖν, ἀλλὰ
[260]	καὶ, εἰ μὲν καλῶς καὶ	ἀξίως	τοῦ ἀδικήματος κατηγόρηκα, εἶπον ὡς
[200]	(Οὕτω δὴ καὶ τὸν Δημοσθένην	ἀξιώσατε	ἀπολογεῖσθαι, πρὸς τὸν τῶν ὑπευθύνων
[200]	δ' ἄρα ὑμῖν δόξῃ ἀκούειν,	ἀξιώσατε	τὸν Δημοσθένην τὸν αὐτὸν τρόπον
[220]	τὸν δῆμον προσέρχομαι, καὶ τὴν	ἀξίωσιν	ταύτην οἴει λανθάνειν μεταφέρων οὐκ
[60]	πρέσβεις, οἵτινες, ἀφικόμενοι ὡς Φίλιππον,	ἀξιώσουσιν	αὐτὸν δεῦρο πρέσβεις αὐτοκράτορας ἀποστέλλειν
[90]	ἄλλοι ἀλαζόνες, ὅταν τι ψεύδωνται,	ἀόριστα	καὶ ἀσαφῆ πειρῶνται λέγειν, φοβούμενοι
[190]	τὴν γραφὴν φεύγοντι· οὐ γὰρ	ἀόριστόν	ἐστι τὸ δίκαιον, ἀλλ' ὡρισμένον
[50]	αὐτῷ φίλος εἶναι, οὐκ ὤκνησεν	ἀπ'	εἰσαγγελίας αὐτοῦ κρινομένου περὶ θανάτου
[70]	τῶν αὐτῶν πολιτευμάτων Δημοσθένει φυγὰς	ἀπ'	εἰσαγγελίας γεγένηται, Δημοσθένης δὲ ἐπέστη
[170]	ἐχούσης τὸ χωρίον τοῦτο, φυγὰς	ἀπ'	εἰσαγγελίας ἐκ τῆς πόλεως ἐγένετο,
[180]	μνήμῃ τῶν εὖ πεπονθότων, ἣ	ἀπ'	ἐκείνου τοῦ χρόνου μέχρι τῆσδε
[100]	ἐσομένων, καὶ στρατοπέδων οὐδέποτε συλλεγησομένων.	Ἀπαγαγὼν	δ' ὑμᾶς ἄπωθεν ἀπὸ τοῦ
[90]	ἐξ Ἀκαρνανίας ἔφη βούλεσθαι ὑμῖν	ἀπαγγεῖλαι.	Ἦν δ' αὐτῷ κεφάλαιον τῶν
[210]	καὶ δίκαιον κατ' ἀμφοτέρων αὐτῶν	ἀπαγγεῖλαι,	πρὸς ὑμᾶς τοῦτ' ἐρῶ. Περιέρχονται
[40]	τῶν ξενικῶν στεφάνων· καὶ διαρρήδην	ἀπαγορεύει	μήτ' οἰκέτην ἀπελευθεροῦν ἐν τῷ
[30]	δεῖν δέκα τάλαντα. Ἕτερος δ'	ἀπαγορεύει	νόμος, ἀρχὴν ὑπεύθυνον μὴ στεφανοῦν,
[10]	καὶ μάλα καλῶς ἔχοντα, διαρρήδην	ἀπαγορεύοντα	τοὺς ὑπευθύνους μὴ στεφανοῦν. Καὶ
[200]	πρῶτον μὲν τοὺς νόμους ἐπέδειξα	ἀπαγορεύοντας	μὴ στεφανοῦν τοὺς ὑπευθύνους, ἔπειτα
[50]	γραφὴν ἁλώσεται Κτησιφῶν· ἅπαντες γὰρ	ἀπαγορεύουσιν	οἱ νόμοι μηδένα ψευδῆ γράφειν
[30]	Οὗτοι γάρ, ὡς μὲν οὐκ	ἀπαγορεύουσιν	οἱ νόμοι τὸν ὑπὸ τοῦ
[40]	ἐξουσίαν δεδωκὼς ἀνειπεῖν ἢ ὁ	ἀπαγορεύων·	ὁπότε δὲ μηδὲν τούτων γεγένηται,
[30]	ὃν νῦν ἐγὼ παρέχομαι, διαρρήδην	ἀπαγορεύων	τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανούμενον
[240]	(Ἄξιον δ' ἐστὶ καὶ τὴν	ἀπαιδευσίαν	αὐτῶν θεωρῆσαι. Εἰ γὰρ τολμήσει
[130]	ἀντέλεγε, φιλιππίζειν τὴν Πυθίαν φάσκων,	ἀπαίδευτος	ὢν, καὶ ἀπολαύων καὶ ἐμπιμπλάμενος
[230]	τε δὴ ἄλλα καὶ μάλ'	ἀπαιδεύτως	διελέχθη, καὶ ἐπὶ τελευτῆς ἐνέγραψεν.
[70]	Ἐλαφηβολιῶνος, πρὶν ἐπὶ τὴν ὑστέραν	ἀπαίρειν	πρεσβείαν τὴν ἐπὶ τοὺς ὅρκους,
[180]	οὕτω τὰς χάριτας τὸν δῆμον	ἀπαίτει.	~Ἵνα δὲ μὴ ἀποπλανῶ ὑμᾶς
[190]	κατὰ τοὺς νόμους διενεγκεῖν, ἔπειτα	ἀπαντᾷ0	ν εἰς τὴν τίμησιν. (Ὅλως
[60]	παρασκευῆς, πριάμενος, ἵν' εἰς ὑποδοχὴν	ἅπαντα	καὶ λέγοι καὶ πράττοι Φιλοκράτει,
[160]	καιρὸν ἀνεβάλλου καλλίω. (Ὑπερβὰς τοίνυν	ἅπαντα	ταῦτα, ὑπὲρ τῶν νυνὶ καθεστηκότων
[120]	τὸν σύλλογον τὸν ἐν Πύλαις	ἀπαντᾷν,	ὃς ἐξ ἀνάγκης πρὸ τοῦ
[160]	τοῦ βίου ἐστίν. (Οἶμαι τοίνυν	ἅπαντας	ἂν ὑμᾶς ὁμολογῆσαι τάδε δεῖν
[120]	τοὺς ἱερομνήμονας καὶ τοὺς πυλαγόρους	ἅπαντας	ἥκειν εἰς τὸν αὐτὸν τόπον
[10]	κελεύει ὁ νόμος, καὶ συλλήβδην	ἅπαντας,	καὶ χωρὶς ἑκάστους κατὰ σῶμα,
[10]	καὶ Κήρυκας, καὶ τοὺς ἄλλους	ἅπαντας.	(Πάλιν, τοὺς τριηράρχους ὑπευθύνους εἶναι
[170]	καιρῶν, ἢ ἐπὶ τῶν προγόνων,	ἅπαντες	ἂν ὁμολογήσαιτε, ἐπὶ τῶν προγόνων.
[180]	ὁ στρατηγός; Οὑτωσὶ μὲν ἐρωτηθέντες	ἅπαντες	ἀποκρίναισθε ἄν, ὅτι Μιλτιάδης· ἐκεῖ
[240]	ἔδοσαν, καὶ τὰς εἰκόνας ἔστησαν.	Ἅπαντες	γὰρ ἅμα ἀποκρινοῦνται, ὅτι Χαβρίᾳ
[50]	που τὴν γραφὴν ἁλώσεται Κτησιφῶν·	ἅπαντες	γὰρ ἀπαγορεύουσιν οἱ νόμοι μηδένα
[200]	μὲν γὰρ ὑπὲρ σεαυτοῦ βεβούλευσαι,	ἅπαντες	ὁρῶμεν. Ἐκλιπὼν μὲν τὸ ἄστυ,
[50]	φοβούμενος, μή μοι παρ' ὑμῶν	ἀπαντήσῃ	τὸ δοκεῖν ἀληθῆ μὲν λέγειν,
[130]	ἐπιστολαῖς γράφειν, ὅτι δεσπότης ἐστὶν	ἁπάντων	ἀνθρώπων ἀφ' ἡλίου ἀνιόντος μέχρι
[150]	μεγάλα καὶ σπουδαῖα τῶν πραγμάτων,	ἁπάντων	ἀνθρώπων ἀχρηστότατε, πρὸς δὲ τὴν
[180]	εἰς τὴν Στοὰν τὴν Ποικίλην·	ἁπάντων	γὰρ ὑμῖν τῶν καλῶν ἔργων
[50]	πράγμασι χρησαμένους, τῶν δὲ ἀτυχημάτων	ἁπάντων	Δημοσθένην αἴτιον γεγενημένον. Καὶ χρήσομαι
[100]	νομίζειν εἶναι. (Ἔπειτα ἀναφαίνεται περὶ	ἁπάντων	ἐπὶ τῷ ψηφίσματι πρὸς τῷ
[190]	βιοὺς ἐνενήκοντα καὶ πέντε ἐτελεύτησεν,	ἁπάντων	μετασχὼν τῶν πόνων τῇ πόλει,
[70]	δὲ κοινῇ μετὰ τῶν Ἑλλήνων	ἁπάντων.	Νὺξ ἐν μέσῳ, καὶ παρῆμεν
[40]	κηρύττεσθαι· οἱ δὲ ἀνηγορεύοντο ἐναντίον	ἁπάντων	τῶν Ἑλλήνων· κἀκεῖνοι μὲν, μετὰ
[250]	τὸ νυνὶ γιγνόμενον. Ἀνὴρ ῥήτωρ,	ἁπάντων	τῶν κακῶν αἴτιος, ἔλιπε μὲν
[50]	ἀγῶνα δημόσιον παραγενομένους) ἀποκρίνομαι, ὅτι	ἁπάντων	τῶν τεττάρων καιρῶν κατηγορῶ σου
[50]	ὧν ἕνα μὲν καὶ πρῶτον	ἁπάντων,	ὡς ἔγωγε ἀκούω, καταλογίζεται ἐκεῖνον
[70]	ἐπρέσβευσεν ἐν Μακεδονίᾳ, ἐξὸν μηδὲ	ἅπαξ,	ὁ νυνὶ κελεύων τῶν Μακεδόνων
[150]	χρὴ πρὸς Φίλιππον εἰρήνην ποιήσασθαι,	ἀπάξειν	εἰς τὸ δεσμωτήριον ἐπιλαβόμενος τῶν
[70]	αἱ συνθῆκαι, μὴ μόνοι, μηδ'	ἀπαράσκευοι	πολεμήσαιμεν· ὃ νῦν ἡμῖν παθεῖν
[140]	ἀναρπασθέντων τῶν ξένων, τὸν κίνδυνον	ἀπαρασκεύῳ	τῇ πόλει. (Τί γὰρ ἂν
[140]	προλαβὼν, ἔκδοτον μὲν τὴν Βοιωτίαν	ἅπασαν	ἐποίησε Θηβαίοις, γράψας ἐν τῷ
[10]	ὁ νομοθέτης, καὶ προσειπὼν ἀρχὰς	ἁπάσας	εἶναι, ἃς ὁ δῆμος χειροτονεῖ)
[10]	γέγραπται, τὰς χειροτονητάς (φησίν) ἀρχάς	(ἁπάσας	ἑνὶ περιλαβὼν ὀνόματι ὁ νομοθέτης,
[20]	δὲ Κτησιφῶν Δημοσθένην, τὸν συλλήβδην	ἁπάσας	τὰς Ἀθήνησιν ἀρχὰς ἄρχοντα, οὐκ
[90]	τὰς δ' ἐν Εὐβοία πόλεις	ἁπάσας	τετταράκοντα· (ἐκ δὲ τούτων τῶν
[250]	ἐκ τῆς πόλεως, καὶ ἐξ	ἁπάσης	ἧς Ἀθηναῖοι ἄρχουσιν, (ὑμεῖς δὲ
[120]	τοῦ δήμου, καὶ τῆς πόλεως	ἁπάσης	προαιρουμένης εὐσεβεῖν, καὶ Δημοσθένους ὑπὲρ
[80]	οὔτ' ἐκ θαλάττης, συναγείρας ἐξ	ἁπάσης	τῆς Εὐβοίας στρατόπεδον, καὶ παρὰ
[220]	ἀπέκτεινας, καὶ, περὶ τούτων ἐν	ἅπασιν	Ἀθηναίοις ἐξελεγχθεὶς ὑπ' ἐμοῦ καὶ
[40]	δήμου στεφανουμένων· τοῖς μὲν γὰρ	ἀπεδέδεικτο	τόπος ἡ ἐκκλησία, ἐν ᾗ
[30]	Πανδιονὶς φυλὴ ἄρχοντα καὶ τειχοποιὸν	ἀπέδειξε	Δημοσθένην, ὃς ἐκ τῆς διοικήσεως
[60]	Φιλίππου πρέσβεις· οἱ δὲ ὑμέτεροι	ἀπεδήμουν,	παρακαλοῦντες τοὺς Ἕλληνας ἐπὶ Φίλιππον.
[80]	Χαλκιδεῖς, οὐ τὰς ὁμοίας ὑμῖν	ἀπέδοσαν.	Ἀλλ' ἐπειδὴ διέβητε εἰς Εὔβοιαν
[100]	τῆς μνᾶς, ἕως τὸ κεφάλαιον	ἀπέδοσαν.	(Καὶ ταῦτ' ἐπράχθη μετὰ ψηφίσματος
[80]	πόλεις αὐτὰς καὶ τὰς πολιτείας	ἀπέδοτε,	ὀρθῶς καὶ δικαίως τοῖς παρακαταθεμένοις,
[90]	ἰσχύσειν ὁ πόλεμος ἔμελλεν, ἄρδην	ἀπέδοτο,	καλλίστοις ὀνόμασιν αἰσχίστας πράξεις γράφων,
[90]	φησι Κτησιφῶν τὰ βέλτιστα λέγειν,	ἀπέδοτο	μὲν τοὺς καιροὺς τοὺς τῆς
[50]	ὀρχήστρᾳ χορηγὸς ὤν, καὶ ὡς	ἀπέδοτο	τριάκοντα μνῶν ἅμα τήν τε
[250]	μὲν τὴν ἀπὸ στρατοπέδου τάξιν,	ἀπέδρα	δ' ἐκ τῆς πόλεως· οὗτος
[70]	αὐτομολοῦσιν ἐν τῇ πολιτείᾳ, ἀλλ'	ἀπέδωκε	τῷ δήμῳ, ὁπόταν βούληται, συνιδεῖν
[250]	ψῆφος μετέπεσεν, ὑπερώριστ' ἄν ἢ	ἀπέθανε.	(Ἀντιθῶμεν δὴ τὸ νυνὶ γιγνόμενον.
[160]	κατεβεβήκει, ὁ δ' Ἀλέξανδρος ἦν	ἀπειλημμένος	ἐν Κιλικίᾳ, πάντων ἐνδεής, ὡς
[0]	ἀλλ' ἰδίαν αὑτῶν, ἡγούμενοι εἶναι,	ἀπειλοῦσιν	εἰσαγγελεῖν καὶ καταδουλούμενοι τοὺς ἰδιώτας
[40]	δημοτῶν στεφανουμένοις καὶ καὶ φυλετῶν	ἀπείπῃ	μὴ κηρύττεσθαι τοῖς τραγῳδοῖς, ἵνα
[40]	τόπος, ὅπου δεῖ τοῦτο γένεσθαι.	Ἀπείρηταί	σοι ἔξω τῆς ἐκκλησίας μὴ
[200]	κηρυγμάτων νόμους, ἐν οἷς διαρρήδην	ἀπείρηται	τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανούμενον
[40]	ἐν ᾗ χρῆν στεφανοῦσθαι, καὶ	ἀπείρητο	ἄλλοθι μηδαμοῦ κηρύττεσθαι· οἱ δὲ
[120]	ἐκκλησίαν, προσλαβὼν τὴν τοῦ γράψαντος	ἀπειρίαν·	(τὸ δ' αὐτὸ τοῦτο καὶ
[0]	τῆσδε τῆς κρίσεως, οἱ δὲ	ἄπεισιν	ἐπὶ τῶν ἰδίων ἔργων· οὓς
[150]	προδότας τῶν Ἑλλήνων τοὺς Βοιωτάρχας	ἀπεκάλεσε,	καὶ γράψειν ἔφη ψήφισμα, ὁ
[100]	σταθήσεσθαι ἐν Ὠρεῷ. (Ὁ δὲ	ἀπεκρίνατο	τῷ Γνωσιδήμῳ, ὅτι ἐλάχιστα χαλκοῦ
[220]	οὐ τὸ ἀσέβημα ἠρνήσω, ἀλλ'	ἀπεκρίνου,	ἐφ' ᾧ ἀνεβόησεν ὁ δῆμος,
[140]	μὲν τὰ τηλικαῦτα τὸ μέγεθος	ἀπεκρύψατο,	προσποιησάμενος δὲ μέλλειν τὴν συμμαχίαν
[230]	καὶ πεντακοσίους τῶν πολιτῶν ἀκρίτους	ἀπέκτειναν,	πρὶν καὶ τὰς αἰτίας ἀκοῦσαι,
[220]	καὶ ξένον ποιούμενος. Καὶ τοῦτον	ἀπέκτεινας,	καὶ, περὶ τούτων ἐν ἅπασιν
[240]	Ἰφικράτει δὲ ὅτι μόραν Λακεδαιμονίων	ἀπέκτεινε,	Τιμοθέῳ δὲ διὰ τὸν περίπλουν
[40]	καὶ διαρρήδην ἀπαγορεύει μήτ' οἰκέτην	ἀπελευθεροῦν	ἐν τῷ θεάτρῳ, μήθ' ὑπὸ
[40]	καὶ περὶ τῶν τοὺς οἰκέτας	ἀπελευθερούντων,	καὶ περὶ τῶν ξενικῶν στεφάνων·
[120]	ἤδη ἐπαναστάσης τῆς ἐκκλησίας, οὔσης,	ἀπεληλυθότος	ἐμοῦ (οὐ γὰρ ἄν ποτε
[60]	Κατηγόρει μὲν Λυκῖνος ὁ γραψάμενος,	ἀπελογεῖτο	δὲ Φιλοκράτης, συναπελογεῖτο δὲ Δημοσθένης.
[20]	πόλει, ὃς καθ' ἑκάστην πρυτανείαν	ἀπελογίζετο	τὰς προσόδους τῷ δήμῳ, διὰ
[210]	πρὸς Ἀλέξανδρον ἐνδείξεώς με φὴς	ἀπενεγκεῖν,	ἔτι Φιλίππου ζῶντος, πρὶν Ἀλέξανδρον
[140]	φύσις, μεγάλης ἐξουσίας ἐπιλαβομένη, δημοσίας	ἀπεργάζεται	συμφοράς. (Τρίτον δὲ, καὶ τῶν
[250]	δ' ἔργων ἑτέροις παρακεχώρηκεν. Ἔπειτ'	ἀπέρχεσθε	ἐκ τῶν ἐκκλησιῶν οὐ βουλευσάμενοι,
[50]	δύσκολος τὴν φύσιν, ὅστις οὐκ	ἀπέρχεται	τοῦτο ὁμολογήσας ἀληθὲς εἶναι, ὅ
[50]	ἀπολαβεῖν τὴν ἡγεμονίαν· καὶ τούτων	ἀπεστερήθητε	διὰ Δημοσθένην καὶ Φιλοκράτην καὶ
[230]	ἃ προλαβὼν τοῦ βασιλικοῦ χρυσίου	ἀπεστέρηκας.	~Οὐ δι' ἔνδειαν χρημάτων, ἕνεκα
[160]	ἐπωνυμίαν δ' Ἀλεξάνδρῳ Μαργίτην ἐτίθετο,	ἀπετόλμα	δὲ λέγειν ὡς οὐ κινηθήσεται
[130]	πρόδηλον κίνδυνον; Καίτοι γέ πρώην	ἀπετόλμησε	λέγειν, ὅτι παρὰ τοῦτο Φίλιππος
[150]	Ἑλλήνων, ἀπὸ μὲν τῆς εἰρήνης	ἀπετράποντο,	ἐπὶ δὲ τὴν παράταξιν ὥρμησαν.
[90]	(Καὶ τούτων τῶν προαιρέσεων οὐδεμιᾶς	ἀπέτυχε	Καλλίας· ἀλλ' ὁ μισοτύραννος Δημοσθένης,
[150]	ἄρδην ἀνατετροφότα, τοῦτον ἐάσετε πάλιν	ἀπευθύνειν	τὰ κοινά; (Ἵνα δ' εἴπω
[60]	δὲ Φιλοκράτης, συναπελογεῖτο δὲ Δημοσθένης.	Ἀπέφυγε	Φιλοκράτης. Μετὰ ταῦτα ἐπῄει ὁ
[190]	Ἀζηνιεὺς, λέγων, ὅτι γραφὰς παρανόμων	ἀπέφυγεν	ἑβδομήκοντα καὶ πέντε· ἀλλ' οὐχὶ
[190]	καὶ πρότερον ἕτερος τοιαῦτα γράψας	ἀπέφυγεν·	ἐφ' ᾧ καὶ νυνὶ μέγα
[170]	ἑτέραν ὁτῳδήποτε, ἵνα μὴ πολλοῖς	ἀπεχθάνωμαι,	τὴν δ' ἑτέραν ἔγημε, παριδὼν
[240]	πολὺ οἱ τοῖς ἔργοις πλεῖστον	ἀπέχοντες.	(Ὅταν οὖν λάβητε ῥήτορα στεφάνων
[220]	πόλεως ἐπρεσβεύομεν. Ἐπειδὴ δὲ οὐκ	ἀπέχρη	σοι δίκην μὴ δεδωκέναι, ἀλλὰ
[110]	καὶ πάσῃ δυνάμει. ~Καὶ οὐκ	ἀπέχρησεν	αὐτοῖς τοῦτον τὸν ὅρκον ὀμόσαι,
[60]	καὶ ταὐτὰ τοῖς ἄλλοις πρέσβεσιν	ἀπήγγελλε,	καὶ μόνος τῶν βουλευτῶν ἔγραψε
[190]	(Καὶ τὴν ἀκρόασιν, ὡς ἐκεῖνος	ἀπήγγελλεν,	οὐ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐποιοῦντο
[80]	Φιλίππῳ. Ἁλόνησον ἐδίδου· ὁ δ'	ἀπηγόρευε	μὴ λαμβάνειν, εἰ δίδωσιν, ἀλλὰ
[70]	ἀσχημοσύνην καὶ κολακείαν. Καὶ ὅτε	ἀπῄεσαν	εἰς Θήβας, ἐμισθώσατο αὐτοῖς τρία
[70]	ἐκκλησιῶν δημηγοροῦντες. Καὶ ὁ δῆμος	ἀπῆλθε	τοιοῦτόν τι ὑπειληφώς, ὡς ἔσται
[80]	ταύτης ἐλπίζων συναγωνιστὴν Φίλιππον λήψεσθαι,	ἀπῆλθεν	εἰς Μακεδονίαν, καὶ περιῄει μετὰ
[120]	πολλὰ διεξελθόντος ἐμοῦ, ἐπειδή ποτε	ἀπηλλάγην	καὶ μετέστην ἐκ τοῦ συνεδρίου,
[150]	ἀνὴρ ἰδιώτης οὐδεὶς πώποτε καλῶς	ἀπήλλαξε	Δημοσένει συμβούλῳ χρησάμενος. Ὑμεῖς δ'
[220]	ἐνταῦθ' ἐνέστην, καὶ τὴν γραφὴν	ἀπήνεγκα,	(καὶ, νὴ τοὺς θεοὺς Ὀλυμπίους,
[210]	τὴν πολιτείαν οὐ πυκνὰ προσιὼν	ἀπήνεγκα	τὴν γραφήν. Ἐγὼ δὲ οὔτε
[210]	ἀλαζονευόμενος, ἃ παραχρῆμα ἐξελέγχῃ ψευδόμενος.	(Ἀπηνέχθη	γὰρ ἡ κατὰ τοῦδε τοῦ
[70]	ἢ καλλίω ὑπολαμβάνοντες εἶναι· ~ἔπειτα	ἀπήντησαν	ὀρθῶς ἰασόμενοι τὸ Δημοσθένους δωροδόκημα,
[130]	δὴ ξύμπασα πόλις κακοῦ ἀνδρὸς	ἀπηύρα,	Ὃς κεν ἀλιτραίνῃ καὶ ἀτάσθαλα
[160]	μέμνησθε αὐτοῦ τὰ μιαρὰ καὶ	ἀπίθανα	ῥήματα, ἃ πῶς ποθ' ὑμεῖς,
[20]	ὁ νομοθέτης, (καὶ οὕτως ἰσχυρῶς	ἀπιστεῖ	τοῖς ὑπευθύνοις, ὥστ' εὐθὺς ἀρχόμενος
[170]	ἀνεφάνη, τὰ πατρῷα καταγελάστως προέμενος.	Ἄπιστος	δὲ καὶ περὶ ταῦτα δόξας
[50]	δέ τισιν ὑμῶν ἐξαίφνης ἀκούσασιν	ἀπιστότερος	προσπέπτωκεν ὁ τοιοῦτος λόγος, ἐκείνως
[240]	κοινὰ καὶ φιλάνθρωπα τῶν ὀνομάτων,	ἀπίστους	δ' ὄντας τοῖς ἤθεσι, φυλάξησθε.
[220]	καὶ περιέργων, ἔπειτα ἐπὶ τὴν	ἁπλότητα	καὶ τὰ ἔργα καταφεύγῃ, τίς
[50]	πράττων τὰ ἄριστα τῷ δήμῳ.	~Ἁπλοῦς	δὴ παντάπασιν ὁ μετὰ ταῦτα
[180]	ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ ΠΕΡΙ ΔΩΡΕΑΣ ΤΟΙΣ	ΑΠΟ	ΦΥΛΗΣ (Παρανάγνωθι καὶ ὃ γέγραφε
[230]	οἴεται δεῖν ἀφελόντας τὴν ἀδοξίαν	ἀπὸ	Δημοσθένους περιθεῖναι τῷ δήμῳ. (Καὶ
[140]	ψηφίσματι, ἐάν τις ἀφιστῆται πόλις	ἀπὸ	Θηβαίων, βοηθεῖν Ἀθηναίους Βοιωτοῖς τοῖς
[240]	ἂν τὰ τοιαῦτα καρτερήσειεν ἀκούων;	(Ἀπὸ	μὲν οὖν τῆς ἀναισχύντου πραγματείας,
[150]	ἀληθῶς εἶναι προδόται τῶν Ἑλλήνων,	ἀπὸ	μὲν τῆς εἰρήνης ἀπετράποντο, ἐπὶ
[170]	καὶ συκοφάντης γεγένηται Δημοσθένης. Οὐκοῦν,	ἀπὸ	μὲν τοῦ πάππου πολέμιος ἂν
[110]	ἐπεγράψαμεν τὸ προσῆκον ἐπίγραμμα· Ἀθηναῖοι	ἀπὸ	Μήδων καὶ Θηβαίων, ὅτε τἀναντία
[20]	πολιτῶν, ὡς οὐκ ἐπέδωκας, ἀλλ'	ἀπὸ	πολλῶν, ὧν ἔχεις εἰς τὴν
[150]	βούλομαι, ὅτι Δημοσθένης οὐ τὴν	ἀπὸ	στρατοπέδου μόνον τάξιν ἔλιπεν, ἀλλὰ
[250]	κακῶν αἴτιος, ἔλιπε μὲν τὴν	ἀπὸ	στρατοπέδου τάξιν, ἀπέδρα δ' ἐκ
[220]	αὐτῷ ἐν Ὠρεῷ κατήγου, καὶ	ἀπὸ	τῆς αὐτῆς τραπέζης ἔφαγες καὶ
[170]	γὰρ δεῖ ψεύδεσθαι) τὰ δ'	ἀπὸ	τῆς μητρὸς καὶ τοῦ πάππου
[170]	τῶν προγόνων κατέγνωτε) τὰ δὲ	ἀπὸ	τῆς μητρὸς Σκύθης, Βάρβαρος ἑλληνίζων
[190]	~Ἵνα δὲ μὴ ἀποπλανῶ ὑμᾶς	ἀπὸ	τῆς ὑποθέσεως, ἀναγνώσεται ὑμῖν ὁ
[170]	Ἵνα δὲ μὴ ἀποπλανῶ ὑμᾶς	ἀπὸ	τῆς ὑποθέσεως, ἐκεῖνο μέμνησθε· ὅταν
[140]	ὑμᾶς ἀγαθὰ ὑφ' ἑαυτοῦ ἔφη	ἀπὸ	τοῦ βήματος πεπονθέναι, ἢ ὑπὸ
[100]	συλλεγησομένων. Ἀπαγαγὼν δ' ὑμᾶς ἄπωθεν	ἀπὸ	τοῦ κλέμματος, καὶ ἀνακρεμάσας ἀπὸ
[210]	καὶ τὸν Ἀλέξανδρον, καὶ τὰς	ἀπὸ	τούτων αἰτίας ἀνοίσειν ἐπ' ἐμέ.
[70]	τὸ αἴτιον, ὅτι Φιλοκράτης μὲν	ἀπὸ	τῶν αὐτῶν πολιτευμάτων Δημοσθένει φυγὰς
[100]	Θηβαίους συμμαχίαν γράψας. Ἄρξομαι δὲ	ἀπὸ	τῶν εἰς τοὺς πλημμελημάτων λέγειν.
[100]	ἀπὸ τοῦ κλέμματος, καὶ ἀνακρεμάσας	ἀπὸ	τῶν ἐλπίδων, ἐνταῦθ' δὴ συστρέψας
[160]	σῴζουσι τὴν δημοκρατίαν· δεύτερον δ'	ἀπὸ	τῶν προγόνων εὐεργεσίαν τινὰ αὐτῷ
[10]	οὐ τὰ κοινὰ διαχειρίσαντας, οὐδ'	ἀπὸ	τῶν ὑμετέρων πολλὰ μὲν ὑφαιρουμένους,
[190]	γάρ, ὥσπερ τότε αὐτοὺς φεύγοντας	ἀπὸ	Φυλῆς Θρασύβουλος κατήγαγεν, οὕτω νῦν
[190]	στεφανοῦν, ἕνα τῶν συγκατελθόντων αὐτῷ	ἀπὸ	Φυλῆς, καὶ εἷλε, νεωστὶ γεγενημένων
[190]	τὸ ἐπίγραμμα, ὃ ἐπιγέγραπται τοῖς	ἀπὸ	Φυλῆς τὸν δῆμον καταγαγοῦσιν. ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ.
[200]	εἰ σοὶ ἦσαν ὅμοιοι οἱ	ἀπὸ	Φυλῆς φεύγοντα τὸν δῆμον καταγαγόντες,
[180]	ἢ οὗτος; Ἔτι δ' οἱ	ἀπὸ	Φυλῆς φεύγοντα τὸν δῆμον καταγαγόντες;
[180]	Μητρώῳ ἣν ἔδοτε δωρεὰν τοῖς	ἀπὸ	Φυλῆς φεύγοντα τὸν δῆμον καταγαγοῦσιν,
[90]	δὲ ἑτέρους τοσούτους· δεδόσθαι δὲ	ἁπὸ	πάντων τούτων τὴν ἡγεμονίαν ὑμῖν·
[160]	τὴν εὐφημίαν αὐτοῦ τῶν λόγων	ἀποβλέπητε,	ἐξαπατηθήσεσθε, ὥσπερ καὶ πρότερον· ἐὰν
[210]	δὲ Δημοσθένης, εἰς αὑτὸν μὲν	ἀποβλέπων,	θαρρεῖν φησι, τὴν δὲ τοῦ
[230]	ζητῶ πυθέσθαι, πρὸς τί ἂν	ἀποβλέψαντες	ἀποψηφίσαισθε τὴν γραφήν. Πότερον ὡς
[250]	διαγεγένηται· (ἀλλ' εἰς τὴν ἀλαζονείαν	ἀποβλέψαντες,	ὅταν φῇ Βυζαντίους μὲν ἐκ
[150]	παρεγένεσθε, (ἀλλὰ ταῖς γε διανοίαις	ἀποβλέψατ'	αὐτῶν εἰς τὰς συμφοράς, καὶ
[60]	Φιλοκράτους, ὅστις οὕτω διάκειται, μήτε	ἀπογνώτω	μηδὲν, μήτε καταγνώτω, πρὶν ἀκούσῃ·
[190]	ὑφ' ἧς τετίμηται. (Τίς οὖν	ἀποδέδεικται	λόγος ἀνδρὶ δικαίῳ συνηγόρῳ καὶ
[40]	δὲ ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναίων,	ἀποδέδεικταί	σοι τόπος, ὅπου δεῖ τοῦτο
[230]	διὰ τὸ ξενικοῖς στεφάνοις ταύτην	ἀποδεδόσθαι	τὴν ἡμέραν, ἐκ δὲ τῶν
[40]	τὴν ἡμέραν λέγε· οὐ γὰρ	ἀποδείξεις	ὡς ἔννομα γέγραφας. (Ἔστι δὲ
[40]	εἶναι τὸν κήρυκα. (Ὅταν οὖν	ἀποδείξῃ,	τοῖς μὲν ὑπὸ τῆς βουλῆς
[160]	ἐσόμενον ἄδηλον ἦν. Ἐνταῦθ' ἡμῖν	ἀπόδειξιν	ποίησαι, ὦ Δημόσθενες, τί ποτ'
[20]	ἀρχήν, ἦρχον δὲ τὴν τῶν	ἀποδεκτῶν	καὶ νεωρίων ἀρχὴν, καὶ σκευοθήκην
[120]	ἐκκλησία, καὶ τὰς πράξεις ἡμῶν	ἀποδεξαμένου	τοῦ δήμου, καὶ τῆς πόλεως
[20]	λέγει, Ἀρχὴν ὑπεύθυνον (φησὶ) μὴ	ἀποδημεῖν.	Ὦ Ἡράκλεις, ὑπολάβοι ἄν τις,
[20]	ἄν τις, ὅτι ἦρξα, μὴ	ἀποδημήσω;	Ἵνα γε μὴ, προλαβὼν χρήματα
[10]	κατατιθέντας, οὐδ' ἐπιδιδόναι μὲν φάσκοντας,	ἀποδιδόντας	δὲ ὑμῖν τὰ ὑμέτερα, ἀλλ'
[50]	θέλω ἀποκρίνασθαι· ἀλλ' ἐγκαλύπτωμαι καὶ	ἀποδιδράσκω,	ἐκκαλύψειν μέ φησι προσελθὼν, καὶ
[80]	λαμβάνειν, εἰ δίδωσιν, ἀλλὰ μὴ	ἀποδίδωσι,	περὶ συλλαβῶν διαφερόμενος. Καὶ, τὸ
[120]	ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ (Τοῦ δόγματος τούτου	ἀποδοθέντος	ὑφ' ἡμῶν ἐν τῇ βουλῇ,
[50]	Δημοσθένην, ἐπειδὰν αὐτοῖς ὁ λόγος	ἀποδοθῇ,	καταριθμεῖσθαι πρὸς ὑμᾶς, ὡς ἄρα
[220]	οἷς ἦν σῴζεσθαι τὴν πόλιν,	ἀποδοῖτο,	τοὺς δ' εὖ φρονοῦντας κωλύοι
[210]	στέφανον δέχομαι, τὸν δὲ καιρὸν	ἀποδοκιμάζω,	ἐν ᾧ τὸ κήρυγμα γίγνεται·
[60]	πράττειν τὰ συμφέροντα) οἱ δ'	ἀποδόμενοι	καὶ κατακοινωνήσαντες τὰ τῆς πόλεως
[40]	θεσμοθετῶν ἐξευρόντων, τῶν δὲ πρυτάνεων	ἀποδόντων	τοῖς νομοθέταις, ἀνῄρητ' ἂν ὁ
[70]	ἐπιψηφίσας, Δημοσθένης, ἐν ᾧ γέγραπται,	ἀποδοῦναι	τοὺς ὅρκους τοῖς πρέσβεσι τοῖς
[220]	εὖ φρονοῦντας κωλύοι διαβάλλων συμβουλεύειν,	ἀποδρὰς	δ' ἐκ τῶν κινδύνων, καὶ
[160]	στρατόπεδον, πρεσβευτὴς ὑφ' ὑμῶν χειροτονηθείς,	ἀποδρὰς	ἐκ μέσου τοῦ Κιθαιρῶνος, ἧκεν
[90]	ὠνομάζετο. ~Ἀδικήσας δὲ Φίλιππον, κἀκεῖθεν	ἀποδράς,	ὑπέβαλεν ἑαυτὸν φέρων Θηβαίοις· ἐγκαταλιπὼν
[160]	ἂν δ' ἔλθῃ φόβος τις,	ἀποδράσῃ·	ἂν δὲ θαρρήσωμεν, δωρεὰς αἰτήσεις,
[20]	τῶν ὑπενθύνων, ἕως ἂν λόγον	ἀποδῶσι	τῇ πόλει. (Ναί· ἀλλ' ἔστι
[250]	βελτίω σώματα καὶ ἄνδρας ἀξιολογωτέρους	ἀπόθεσθε.	Καὶ μὴ μόνον τοῖς ὠσίν,
[230]	αἰτίας ἀκοῦσαι, ἐφ' αἷς ἔμελλον	ἀποθνῄσκειν,	καὶ οὐδ' ἐπὶ τὰς ἐκφορὰς
[20]	γε μηδὲν λαβὼν, μηδ' ἀναλώσας,	ἀποίσει	λόγον τῇ πόλει; Αὐτὸς ὑποβάλλει
[160]	ἐκπεπληγμένου καὶ ἀθυμοῦντος, καὶ χρυσόκερων	ἀποκαλῶν,	καὶ κατεστέφθαι φάσκων, εἴ τι
[10]	ἐκείνας εἶναι, ἃς οἱ θεσμοθέται	ἀποκληροῦσιν	ἐν τῷ Θησείῳ, κἀκείνας ἃς
[180]	στρατηγός; Οὑτωσὶ μὲν ἐρωτηθέντες ἅπαντες	ἀποκρίναισθε	ἄν, ὅτι Μιλτιάδης· ἐκεῖ δὲ
[50]	δήμῳ πεπολιτεῦσθαι· κἂν μὴ θέλω	ἀποκρίνασθαι·	ἀλλ' ἐγκαλύπτωμαι καὶ ἀποδιδράσκω, ἐκκαλύψειν
[50]	ἐπὶ τὸ βῆμα, καὶ ἀναγκάσειν	ἀποκρίνασθαι.	(Ἵν' οὖν μήθ' οὗτος ἰσχυρίζηται,
[70]	ἃ χρὴ κατὰ τῆς πόλεως	ἀποκρίνασθαι·	καὶ, τέλος, ταῦτα ἐνίκα, τῷ
[50]	μέμνηται πρὸς ἀγῶνα δημόσιον παραγενομένους)	ἀποκρίνομαι,	ὅτι ἁπάντων τῶν τεττάρων καιρῶν
[240]	εἰκόνας ἔστησαν. Ἅπαντες γὰρ ἅμα	ἀποκρινοῦνται,	ὅτι Χαβρίᾳ μὲν διὰ τὴν
[50]	ὑμεῖς τε προειδῆτε, ἐγώ τε	ἀποκρίνωμαι,	ἐναντίον σοι τῶν δικαστῶν, Δημόσθενες,
[220]	τί αὐτὸν οὐκ ἐκώλυσαν ἐξαμαρτάνειν;	(Ἀποκρύπτοιτο	δὲ τὸ πάντων τελευταῖον, ὅτι,
[220]	τοὺς τριηράρχους ἁρπάγματα, τίς ἂν	ἀποκρύψαι	χρόνος δύναιτ' ἄν, ὅτε, νομοθετήσας
[250]	Ἀθηναίων, παρ' οὐδὲν μὲν ἦλθον	ἀποκτεῖναι,	ἐξεκήρυξαν δ' ἐκ τῆς πόλεως,
[240]	τὰ ἀγνώμονα, ἐάν τινα ἐππεσόντα	ἀποκτείνῃ,	ὑπερορίζομεν, καὶ, ἐάν τις αὑτὸν
[50]	χρόνου, παρ' ἑκόντων τῶν Ἑλλήνων	ἀπολαβεῖν	τὴν ἡγεμονίαν· καὶ τούτων ἀπεστερήθητε
[160]	ἀλήθειαν, οὐκ ἐξαπατηθήσεσθε. Ἐκείνως δὲ	ἀπολάβετε	παρ' αὐτοῦ λόγον. Ἐγὼ μὲν
[130]	Πυθίαν φάσκων, ἀπαίδευτος ὢν, καὶ	ἀπολαύων	καὶ ἐμπιμπλάμενος τῆς δεδομένης ὑφ'
[80]	ἀναφανείη, τὸν μὲν Φιλοκράτην προδήλως	ἀπολεῖσθαι,	τοὺς δὲ ἄλλους συμπρέσβεις κινδυνεύσειν,
[140]	ἀβίωτον ἡγησάμενος εἶναι εἴ τινος	ἀπολειφθήσεται	δωροδοκίας, ἀναπηδήσας ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ,
[70]	καὶ πρώτην αὐτὸν πατέρα προσειποῦσαν	ἀπολέσας.	(Καὶ οὐ τὸ δυστύχημα ὀνειδίζω,
[120]	ἐξεφύγομεν εἰς Δελφούς, ἐκινδυνεύσαμεν ἂν	ἀπολέσθαι.	(Τῇ δὲ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ Κόττυφος,
[20]	ὧν ἔμελλε τῶν ἀνηλωμένων λόγον	ἀπολήψεσθαι.	Καί μοι λέγε τὸ ψηφίσματα.
[130]	ὑπὸ δὲ τῶν ῥητόρων ἐνίων	ἀπολλυμένην.	Οὐχ ἱκανὸν ἦν τὸ τοῖς
[220]	κηλεῖσθαί φησι τοὺς ἀκροωμένους, ἀλλ'	ἀπόλλυσθαι·	διόπερ οὐδ' εὐδοκιμεῖν τὴν τῶν
[110]	μήποτε (φησν) ὁσίως θύσειαν τῷ	Ἀπόλλωνι,	μηδὲ τῇ Ἀρτέμιδι, μηδὲ τῇ
[120]	οἱ μὴ τιμωροῦντες (φησὶ) τῷ	Ἀπόλλωνι,	μήτε τῇ Ἀρτέμιδι, μήτε τῇ
[100]	καὶ αὐτοὺς ἀνδραποδισαμένους, ἀναθεῖναι τῷ	Ἀπόλλωνι	τῷ Πυθίῳ καὶ τῇ Ἀρτέμιδι,
[110]	ἔθνος, ἐναγής (φησὶν) ἔστω τοῦ	Ἀπόλλωνος,	καὶ τῆς Ἀρτέμιδος, καὶ τῆς
[200]	ποτε βούλεται πρὸς τὸ παράνομον	ἀπολογεῖσθαι,	ἀλλ' οὐδὲν ἔχων δίκαιον εἰπεῖν,
[200]	ἀκροασόμενοι, ἀλλὰ τῶν ἐθελόντων δικαίως	ἀπολογεῖσθαι·	(ἐὰν δὲ, ὑπερπηδήσας τὴν δικαίαν
[200]	τὸν Δημοσθένην τὸν αὐτὸν τρόπον	ἀπολογεῖσθαι,	ὅνπερ κἀγὼ ὧδέ πως κατηγόρηκα,
[200]	δὴ καὶ τὸν Δημοσθένην ἀξιώσατε	ἀπολογεῖσθαι,	πρὸς τὸν τῶν ὑπευθύνων νόμον
[190]	δίκαια. Ὁ μὲν γὰρ κατήγορος	ἀπολογεῖται,	ὁ δὲ φεύγων τὴν γραφὴν
[240]	γράψας δὲ μισθοῦ ψήφισμα οὐκ	ἀπολογήσῃ;	(Ἢ τοιοῦτός ἐστιν, ὃν γέγραφας
[200]	προοίμιον, ἔπειτ' ἐνδιατρίβῃ καὶ μὴ	ἀπολογῆται,	ὑπομνήσατ' αὐτὸν ἀθορύβῷ, τὸ σανίδιον
[200]	(ἐὰν δὲ, ὑπερπηδήσας τὴν δικαίαν	ἀπολογίαν,	Δημοσθένην παρακαλῇ, μάλιστα μὲν μὴ
[240]	ὦ Κτησιφῶν, διὰ σαυτοῦ τὴν	ἀπολογίαν.	Οὐ γὰρ δή που τοῦτό
[200]	Ὅταν δ' ὑπερπηδήσας τὴν δικαίαν	ἀπολογίαν	παρακαλῇς κακοῦργον ἄνθρωπον καὶ τεχνίτην
[30]	λέγειν, οἴσουσι δὲ εἰς τὴν	ἀπολογίαν	τὸν Διονυσιακὸν νόμον, καὶ χρήσονται
[200]	γὰρ τῶν φευγόντων τὰς δικαίας	ἀπολογίας	εἰσεληλύθατε ἀκροασόμενοι, ἀλλὰ τῶν ἐθελόντων
[200]	ὡς ἐπὶ τῇ τελευτῇ τῆς	ἀπολογίας	λύσει τὸ παράνομον, μὴ συγχωρεῖτε,
[240]	οὕτω τὴν ψῆφον φέρετε, εἰς	ἀπολογισμὸν	τοῖς νῦν μὲν οὐ παροῦσι
[50]	τοῖς δημοσίοις ψηφίσμασι· τῷ δ'	ἀπολογουμένῳ	τοὐναντίον τούτου δεικτέον ἐστίν. Ὑμεῖς
[250]	ἐὰν δὲ τοὐναντίον τούτου πράξητε,	ἀπολύσετε	τὸν δῆμον τῶν αἰτιῶν. (Μὴ
[210]	οἱ κοινοὶ κριταὶ τῶν ἐγκλημάτων	ἀπολύσητε.	(Περὶ δὲ τῶν εἰς ἐμαυτὸν
[150]	τὸ δεσμωτήριον ἐπιλαβόμενος τῶν τριχῶν,	ἀπομιμούμενος	τὴν Κλεοφῶντος πολιτείαν, ὃς, ἐπὶ
[80]	ἡγούμενοι δίκαιον εἶναι τὴν ὀργὴν	ἀπομνημονεύειν	ἐν τῷ πιστευθῆναι. (Καὶ τηλικαῦθ'
[10]	καὶ ἐπιμελείας, ὑμέτερον ἔργον ἐστὶν	ἀπομνημονεύειν	καὶ ἀντιτάττειν τὸν νόμον πρὸς
[40]	στεφανοῦν, ἐὰν ψηφίσηται ὁ δῆμος,	ἀπομνημονεύετε	αὐτοῖς ὑποβάλλειν· Ναί, εἴγε σέ
[50]	ἴσου ἡμῶν ἀκούωσι, κἀγὼ δύνωμαι	ἀπομνημονεῦσαι	ἅ σοι σύνοιδα, πάνυ προσδοκῶ
[200]	τῶν ὅρκων πίστιν καταφυγγάνῃ, ἐκεῖνο	ἀπομνημονεύσατε	αὐτῷ, ὅτι τῷ πολλάκις μὲν
[120]	ἀλλ' ἐν Σκύθαις, οὕτω μακρὰν,	ἀπόντος·	ὃν αὐτίκα μάλα τολμήσει λέγειν
[250]	καὶ κηρύττεσθαι οἴεται δεῖν· οὐκ	ἀποπέμψεσθε	τὸν ἄνθρωπον, ὡς κοινὴν τῶν
[230]	ἕξετε τοὺς πολιτευομένους; Οὐ ταπεινώσαντες	ἀποπέμψετε	τοὺς νῦν ἐπηρμένους; Οὐ μεμνήσεσθ'
[190]	δῆμον ἀπαίτει. ~Ἵνα δὲ μὴ	ἀποπλανῶ	ὑμᾶς ἀπὸ τῆς ὑποθέσεως, ἀναγνώσεται
[170]	δειλίαν προδεδωκότα. Ἵνα δὲ μὴ	ἀποπλανῶ	ὑμᾶς ἀπὸ τῆς ὑποθέσεως, ἐκεῖνο
[160]	(Ἐπειδὴ δὲ σιγᾷς, ὅτι μὲν	ἀπορεῖς,	συγγνώμην ἔχω σοι· ἃ δὲ
[0]	ἀρχόντων, εἰς τὴν μεγίστην μὲν	ἀπορίαν	ἀφικνεῖσθαι τοὺς κατηγόρους, πολὺ δὲ
[90]	ὡς οὔτε χρημάτων, οὔτε στρατιωτῶν	ἀπορίαν	ἔσεσθαι. Καὶ ταῦτα μὲν τὰ
[70]	λέγοντος ἅμα καὶ τοῦ ὀνόματος)	ἀπορρῆξαι	τῆς εἰρήνης τὴν συμμαχίαν, οὐδὲ
[90]	τε Καλλίαν ὑπερεπῄνει, καὶ τὸ	ἀπόρρητον	προσεποιήσατο εἰδέναι, τὴν δὲ εἰς
[90]	καὶ πράξεις πράττειν ἑτέρας δι'	ἀπορρήτων,	καὶ τούτων εἶναί τινας μάρτυρας
[90]	Θηβαίων ἔχθρας καὶ τῆς Φιλίππου.	Ἀπορῶν	δ' ὅ τι χρήσαιτο αὑτῷ,
[100]	πρὸς Φίλιππον πολέμῳ, καὶ παντελῶς	ἀπόρως	διακείμενοι, πέμπουσι πρὸς αὐτὸν Γνωσίδημον,
[200]	ἢ πάντων γ' ἂν εἴην	ἀπορώτατος·	ἀλλὰ πρῶτον μὲν τοὺς νόμους
[170]	ἐκεῖνος, δεῦρο μετὰ πολλῶν χρημάτων	ἀποστείλας,	συνῴκισε τὴν μὲν ἑτέραν ὁτῳδήποτε,
[90]	μὴ ὑμεῖς κωλύσετε. (Ταῦτα διανοηθείς,	ἀποστέλλει	δεῦρο πρέσβεις Γλαυκέτην, καὶ Ἐμπέδωνα,
[140]	βουλομένου ποιήσασθαι εἰρήνην, καὶ πρεσβείας	ἀποστέλλειν	μέλλοντος, καὶ τῶν ἀρχόντων τῶν
[60]	ἀξιώσουσιν αὐτὸν δεῦρο πρέσβεις αὐτοκράτορας	ἀποστέλλειν	πέμπειν ὑπὲρ εἰρήνης. Τούτων εἷς
[110]	καὶ εἰς τὸν λοιπὸν χρόνον	ἀποστέλλεσθαι	Ἀθήναζε τοῦ ἐνιαυτοῦ ἑκάστου μνᾶς
[250]	χειρῶν πρεσβεύσας ἐξελέσθαι τῶν Φιλίππου,	ἀποστῆσαι	δὲ Ἀκαρνᾶνας, ἐκπλῆξαι δὲ Θηβαίους
[160]	ἀφιστάναι. Σὺ γὰρ ἂν κώμην	ἀποστήσειας;	Σὺ γὰρ ἂν προσέλθοις μὴ
[240]	τῆς ἀναισχύντου πραγματείας, ἐὰν σωφρονῇς,	ἀποστήσῃ·	ποιήσῃ δέ, ὦ Κτησιφῶν, διὰ
[130]	Ἢ νέας ἐν πόντῳ Κρονίδης	ἀποτείνυται	αὐτῶν. (Ἐὰν δὲ, περιελόντες τοῦ
[200]	τὴν δημοκρατίαν. (Τίς οὖν ἐστιν	ἀποτροπὴ	τῶν τοιούτων λόγων; Ἐγὼ προερῶ.
[80]	πρὸς ἀνταγωνιστὰς ἀναξίους ἑαυτοῦ διακινδυνεύων	ἀποτύχῃ,	διπλασίαν εἰκὸς εἶναι τὴν συμφοράν.
[210]	μεγαλόψυχος, καὶ τὰ πολεμικὰ διαφέρων,	ἀποτυχὼν	τῶν ἀριστείων, οἴκαδε ἐπανελθὼν ἑαυτὸν
[40]	μηδ' ὑπὸ ἄλλου μηδενὸς ἀνακηρύττεσθαι,	ἀπούσης	βουλῆς, καὶ δήμου, καὶ φυλετῶν,
[70]	οὐδὲ γιγνώσκειν ἔφη τὴν εἰρήνην,	ἀπούσης	συμμαχίας· (οὐ γὰρ ἔφη δεῖν
[0]	ἐν μέρει, περὶ ἑκάστου γνώμην	ἀποφαίνεσθαι·	οὕτω γὰρ ἄν μοι δοκεῖ
[130]	τῶν τοιούτων Ἡσίοδος ὁ ποιητὴς	ἀποφαίνεται·	λέγει γάρ που, παιδεύων τὰ
[20]	τι τῶν κοινῶν· καὶ τοῦτον	ἀποφέρειν	κελεύει λόγον πρὸς τοὺς λογιστάς.
[130]	Κρονίων, Λοιμὸν ὁμοῦ καὶ λιμόν·	ἀποφθινύθουσι	δὲ λαοί· Ἤ τῶν γε
[210]	δεινὸς δημιουργὸς λόγων, ὥστε οὐκ	ἀποχρῇ	αὐτῷ, εἴ τι πεπολίτευμαι παρ'
[230]	πυθέσθαι, πρὸς τί ἂν ἀποβλέψαντες	ἀποψηφίσαισθε	τὴν γραφήν. Πότερον ὡς τὸ
[150]	αὐτὸν εἰς τὴν πόλιν τῆς	ἀπροσδοκήτου	σωτηρίας, τοὺς μὲν πρώτους χρόνους
[130]	(Τοιγάρτοι τί τῶν ἀνελπίστων καὶ	ἀπροσδοκήτων	ἐφ' ἡμῶν οὐ γέγονεν; Οὐ
[100]	οὐδέποτε συλλεγησομένων. Ἀπαγαγὼν δ' ὑμᾶς	ἄπωθεν	ἀπὸ τοῦ κλέμματος, καὶ ἀνακρεμάσας
[120]	Λοκροὶ οἱ Ἀμφισσεῖς, ἑξήκοντα στάδια	ἄπωθεν	οἰκοῦντες Δελφῶν, ἦκον πρὸς' ἡμᾶς
[100]	συμμάχων, τὰ δέκα τάλαντα, ἔργῳ	ἀπωλέσατε.	(Ὑπόλοιπον δ' εἰπεῖν ἐστί μοι,
[100]	πικρότατος χρόνος, ἐν ὧ Δημοσθένης	ἀπώλεσε	τὰς τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς
[130]	Ἤ τῶν γε στρατὸν εὐρὺν	ἀπώλεσεν,	ἢ ὅ γε τεῖχος, Ἢ
[150]	ἱερὰ καὶ τέκνα καὶ τάφους	ἀπώλεσεν	ἡ Δημοσθένους δωροδοκία καὶ τὸ
[150]	πολέμου, ὡς λέγεται, τὴν πόλιν	ἀπώλεσεν.	Ὡς δ' οὐ προσεῖχον αὐτῷ
[140]	μέρη ὑμῖν ἀνέθηκεν, οἷς ἦσαν	ἀπωτέρω	οἱ κίνδυνοι, τὸ δὲ τρίτον
[230]	ἐπιτήδειός ἐστι δίκην δοῦναι; Οὐκ	ἄρ'	εἰσὶ παρ' ὑμῖν εὔθυναι βίου,
[180]	τούτων τῶν ἀνδρῶν στεφανῶσαι. Ἀχάριστος	ἄρ'	ἦν ὁ δῆμος; Οὔκ, ἀλλὰ
[110]	κελαδοῦν ἱεραῖσιν ἐπ' ἀκταῖς. ΟΡΚΟΙ.	ΑΡΑ.	(Ταύτης τῆς ἀρᾶς, καὶ τῶν
[120]	ἐπιτρεψάντων, καὶ τελευταῖον ἐν τῇ	ἀρᾷ	γέγραπται· Μηδ' ὁσίως θύσαιεν οἱ
[110]	γέγραπται γὰρ οὕτως ἐν τῇ	ἀρᾷ·	Εἴ τις τάδε (φησὶ) παραβαίνοι,
[120]	καὶ ἐναγὴς ἔσται, καὶ τῇ	ἀρᾷ	ἔνοχος. (Τῇ δὲ ὑστεραίᾳ ἥκομεν
[120]	ἀλλ' ἐναργῶς γέγραπται ἐν τῇ	ἀρᾷ	κατά τε τῶν ἀσεβησάντων, ἃ
[130]	τὰ πρόσωπα τὰ ὑμέτερα, ὡς	ἄρα	Θηβαῖοι τὴν συμμαχίαν ὑμῖν ἐποιήσαντο,
[160]	τοῦ φαρμακοπώλου υἱός, εἴ τις	ἄρα	καὶ ὑμῶν γιγνώσκει. Οὗτός ποτε
[180]	μὲν πρώτῳ τῶν Ἑρμῶν· Ἦν	ἄρα	κᾀκεῖνοι ταλακάρδιοι, οἵ ποτε Μήδων
[60]	τοιαύτην ἔχοντες τὴν δόξαν, ὡς	ἄρα	ὁ Δημοσθένης οὐδὲν πώποτε εἴρηκεν
[10]	ὑπεναντίον τῷ ἀρτίως εἰρημένῳ, ὡς	ἄρα,	ὅσα τις, αἱρετὸς ὢν, πράττει
[190]	λέγει δὲ ὁ φεύγων, ἂν	ἄρα	ποθ' ἅψηται τοῦ πράγματος, οὐκ
[20]	ὑπὸ τὴν ὑμετέραν ψῆφον. Οὐκ	ἄρα	στεφανωθήσεται ἡ βουλὴ ἡ ἐξ
[50]	ἀποδοθῇ, καταριθμεῖσθαι πρὸς ὑμᾶς, ὡς	ἄρα	τῇ πόλει τέτταρες ἤδη γεγένηνται
[200]	τὴν δημοκρατίαν καλεῖς· ἂν δ'	ἄρα	ὑμῖν δόξῃ ἀκούειν, ἀξιώσατε τὸν
[20]	γὰρ πάτριον αὐτοῖς ἐστίν. Οὐκ	ἄρα	φιλοτιμοῦνται; Πάνυ γε· ἀλλ' οὐκ
[120]	ἀτιμωρήτους, τοὺς ἐναγεῖς καὶ ταῖς	ἀραῖς	ἐνόχους. Οὐ γὰρ δι' αἰνιγμῶν,
[190]	πρῶτοι καταπαύειν Ἦρξαν, κίνδυνον σώμασιν	ἀράμενοι.	(Ὅτι τοὺς παρὰ τοὺς νόμους
[110]	ὀμόσαι, ἀλλὰ καὶ προστροπὴν καὶ	ἀρὰν	ἰσχυρὰν ὑπὲρ τούτων ἐποιήσαντο· γέγραπται
[110]	τὸν ὅρκον τῶν προγόνων, τὴν	ἀρὰν	τὴν γενομένην, καὶ διωριζόμην ὅτι
[110]	τοῦ θεοῦ μαντείαν, ἀκούσατε τῆς	ἀρᾶς,	ἀναμνήσθητε τῶν ὅρκων, οὓς ὑμῶν
[110]	ἀκταῖς. ΟΡΚΟΙ. ΑΡΑ. (Ταύτης τῆς	ἀρᾶς,	καὶ τῶν ὅρκων, καὶ τῆς
[120]	οἱ πρόγονοι ὤμοσαν, οὐδὲ τῆς	ἀρᾶς,	οὐδὲ τῆς τοῦ θεοῦ μαντείας.
[170]	δ' ἐκ τῆς πόλεως εἰληφὼς	ἀργύριον,	ἐλάχιστα περιεποιήσατο. Νῦν μέντοι τὸ
[90]	δήμῳ κενὰς ἐλπίδας, Δημοσθένει δ'	ἀργύριον	καὶ τοῖς περὶ τοῦτον. Τρία
[240]	παρέδοσαν; Διὰ ἐννέα δὲ τάλαντα	ἀργυρίου,	πάντων Ἀρκάδων ἐξεληλυθότων, καὶ τῶν
[150]	προσλαβὼν ὑμῶν, καὶ τοὺς Ἕλληνας	ἀργυρολογήσας.	Καταγαγούσης δ' αὐτὸν εἰς τὴν
[150]	τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν πόλιν	ἄρδην	ἀνατετροφότα, τοῦτον ἐάσετε πάλιν ἀπευθύνειν
[90]	ὧν ἰσχύσειν ὁ πόλεμος ἔμελλεν,	ἄρδην	ἀπέδοτο, καλλίστοις ὀνόμασιν αἰσχίστας πράξεις
[130]	καὶ πεζὴ στρατιὰ, καὶ πόλεις	ἄρδην	εἰσὶν ἀνηρπασμέναι ἐκ τῆς τούτου
[140]	τῆς πόλεως, καὶ τὴν δημοκρατίαν	ἄρδην	ἔλαθεν ὑφελόμενος, καὶ μετήνεγκεν εἰς
[140]	γῆν, εἰ μὴ δεῖ ληρεῖν,	ἄρδην	φέρων ἀνέθηκε Θηβαίοις· ὥστε, παρὰ
[50]	αὐτῷ συμβεβηκότα, ὅτ' ἐγράψατο εἰς	Ἄρειον	πάγον Δημομέλην τὸν Παιανιέα, ἀνεψιὸν
[250]	πατρίδος, αὐθημερὸν ὑπὸ τῆς ἐξ	Ἀρείου	Πάγου βουλῆς θανάτῳ ἐζημιώθη. Ἕτερος
[20]	στεφανωθήσεται ἡ βουλὴ ἡ ἐξ	Ἀρείου	Πάγου; Οὐδὲ γὰρ πάτριον αὐτοῖς
[20]	γὰρ, τὴν βουλὴν τὴν ἐν	Ἀρείῳ	Πάγῳ ἐγγράφειν πρὸς τοὺς λογιστὰς
[220]	κακοῖς περιβαλὼν ἀξιοῖ στεφανοῦσθαι ἐπ'	ἀρετῇ,	ἀγαθὸν μὲν πεποιηκὼς μηδέν, πάντων
[260]	ὦ Γῆ καὶ Ἥλιε καὶ	Ἀρετὴ	καὶ Σύνεσις καὶ Παιδεία ᾗ
[200]	τοὺς νόμους ἀναιρήσειν, μηδ' ἐν	ἀρετῇ	τοῦθ' ὑμῶν μηδεὶς καταλογιζέσθω, ὃς
[160]	εἰδώς, ὅτι αἵματός ἐστιν ἡ	ἀρετὴ	ὠνία, αὐτὸς οὐκ ἔχων αἷμα,
[180]	ἀξιοῦσι στεφανοῦσθαι πρὸς αὐτὴν τὴν	ἀρετήν,	ἧς καὶ ἕνεκα στεφανοῦνται. Δεῖ
[150]	κάλλιστον κήρυγμα καὶ προτρεπτικώτατον πρὸς	ἀρετήν,	ὅτι Τούσδε τοὺς νεανίσκους, ὧν
[210]	λέξεις, εἴποι ἂν κάθαρμα ζηλοτυποῦν	ἀρετήν.	(Οὐ γὰρ δὴ, μὰ τὸν
[150]	τῶν τελευτησάντων, ἐγκωμιάζειν τὴν ἐκείνων	ἀρετήν.	Ὦ, πρὸς μὲν τὰ μεγάλα
[210]	εἴποι ἀνὴρ ὄντως βεβιωκὼς μετ'	ἀρετῆς·	ἃ δὲ σὺ λέξεις, εἴποι
[240]	οἱ ζῶντες γίγνονται, ὁρῶντες τῆς	ἀρετῆς	ἆθλον μὲν τὸν θάνατον κείμενον,
[180]	διδῶτε, πολλοὺς ἀγωνιστὰς ἕξετε τῆς	ἀρετῆς,	ἐὰν δὲ τῷ βουλομένῳ καὶ
[240]	ἐν τῷ θεάτρῳ, ὅτι στεφανοῦται	ἀρετῆς	ἕνεκα, καὶ ἀνδραγαθίας, καὶ εὐνοίας,
[40]	ἢ καί τινος ἄλλης πόλεως,	ἀρετῆς	ἕνεκα καὶ ἀνδραγαθίας. Καὶ ταῦτ'
[40]	αὐτὸν ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναίων	ἀρετῆς	ἕνεκα καὶ ἀνδραγαθίας, καὶ (τὸ
[10]	ἐν τοῖς ἀγῶσιν, ὅτι στεφανοῦται	ἀρετῆς	ἕνεκα καὶ δικαιοσύνης ὑπὸ τοῦ
[190]	τὸν δῆμον καταγαγοῦσιν. ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ. Τούσδ'	ἀρετῆς	ἕνεκα στεφάνοις ἐγέραιρε παλαίχθων Δῆμος
[150]	στεφανοῖ ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναίων	ἀρετῆς	ἕνεκα, τὸν κάκιστον, καὶ ἀνδραγαθίας
[180]	αὐτοὺς εἶναι ἀγωνοθέτας τῆς πολιτικῆς	ἀρετῆς,	κᾀκεῖνο ἐκλογίσασθε, ὅτι, ἐὰν μὲν
[180]	ἔδωκαν Ἀντ' εὐεργεσίης καὶ μεγάλης	ἀρετῆς.	Μᾶλλόν τις τάδ' ἰδὼν καὶ
[170]	παρ' ἡμῖν, καὶ τὸ τῆς	ἀρετῆς	ὄνομα τίμιον· νῦν δ' ἤδη
[230]	καθεστηκότες, ἀλλὰ νόμων καὶ πολιτικῆς	ἀρετῆς,	τὰς δωρεὰς οὐ κατὰ τοὺς
[180]	τ' αἴθωνα κρατερόν τ' ἐπάγοντες	Ἄρηα	Πρῶτοι δυσμενέων εὗρον ἀμηχανίην. Ἐπὶ
[250]	εἰ οἱ μὲν πατέρες ὑμῶν	Ἄρθμιον	τὸν Ζελείτην, κομίσαντα εἰς τὴν
[0]	μοι δοκεῖ ἥ τε πόλις	ἄριστα	διοικεῖσθαι, αἵ τε κρίσεις ἐλάχισται
[40]	καὶ λέγων καὶ πράττων τὰ	ἄριστα	τῷ δήμῳ. ~Ἁπλοῦς δὴ παντάπασιν
[230]	διατελεῖ λέγων καὶ πράττων τὰ	ἄριστα	τῷ δήμῳ τῷ Ἀθηναίων, ἀφελὼν
[100]	διατελεῖν λέγοντα καὶ πράττοντα τὰ	ἄριστα	τῷ δήμῳ τῷ Ἀθηναίων. ΨΗΦΙΣΜΑ.
[250]	τῶν ὅρκων καὶ τῶν νόμων·	(Ἀριστείδην	δὲ, τὸν τοὺς φόρους τάξαντα
[180]	Φυλῆς φεύγοντα τὸν δῆμον καταγαγόντες;	Ἀριστείδης	δ' ὁ δίκαιος, ὁ τὴν
[210]	τὰ πολεμικὰ διαφέρων, ἀποτυχὼν τῶν	ἀριστείων,	οἴκαδε ἐπανελθὼν ἑαυτὸν διαχρήσηται, ὃς
[160]	πρᾶγμα εἰκότως πιστεύεται) ἔστι τις	Ἀριστίων	Πλαταϊκός, ὁ τοῦ Ἀριστοβούλου τοῦ
[160]	τις Ἀριστίων Πλαταϊκός, ὁ τοῦ	Ἀριστοβούλου	τοῦ φαρμακοπώλου υἱός, εἴ τις
[80]	τὸ τελευταῖον, στεφανώσας τοὺς μετὰ	Ἀριστοδήμου	εἰς Θετταλίαν καὶ Μαγνησίαν παρὰ
[190]	δ' ἐν ὑμῖν ποτε σεμνύνεσθαι	Ἀριστοφῶν	ἐκεῖνος, ὁ Ἀζηνιεὺς, λέγων, ὅτι
[130]	τῇ πολιτείᾳ διὰ Θηβαίους· δημαγωγὸς	Ἀριστοφῶν	ὁ Ἀζηνιεύς, πλεῖστον χρόνον τὴν
[160]	Ἀχαιοὶ πάντες, πλὴν Πελληνέων, καὶ	Ἀρκαδία	πᾶσα, πλὴν Μεγάλης πόλεως· αὕτη
[240]	ἐννέα δὲ τάλαντα ἀργυρίου, πάντων	Ἀρκάδων	ἐξεληλυθότων, καὶ τῶν ἡγεμόνων ἑτοίμων
[210]	ἡ τοῦ βίου μετριότης παρεσκεύασεν·	ἀρκεῖ	γάρ μοι μικρά, καὶ μειζόνων
[160]	ὁ δ' Ἀλέξανδρος ἔξω τῆς	ἄρκτου	καὶ τῆς οἰκουμένης ὀλίγου δεῖν
[190]	(Ὅτι τοὺς παρὰ τοὺς νόμους	ἄρξαντας	κατέλυσαν, διὰ τοῦτ' αὐτούς φησιν
[190]	οἵ ποτε τοὺς ἀδίκοις Θεσμοῖς	ἄρξαντας	πόλιος πρῶτοι καταπαύειν Ἦρξαν, κίνδυνον
[100]	τὴν πρὸς Θηβαίους συμμαχίαν γράψας.	Ἄρξομαι	δὲ ἀπὸ τῶν εἰς τοὺς
[220]	τὰς τριήρεις καὶ τοὺς τριηράρχους	ἁρπάγματα,	τίς ἂν ἀποκρύψαι χρόνος δύναιτ'
[20]	ταῦτα τῆς πόλεως εἰληφώς. Μὴ	ἅρπαζε	τὴν φιλοτιμίαν, μηδὲ ἐξαιροῦ τῶν
[210]	εἰρημένους ἐν ὑμῖν λόγους ἐμαυτῷ	ἀρρήτους	ἂν εἶναι βουλοίμην, οὔτε τὰ
[100]	Ἀπόλλωνι τῷ Πυθίῳ καὶ τῇ	Ἀρτέμιδι,	καὶ τῇ Λητοῖ, καὶ Ἀθηνᾷ
[110]	θύσειαν τῷ Ἀπόλλωνι, μηδὲ τῇ	Ἀρτέμιδι,	μηδὲ τῇ Λητοῖ, μηδ' Ἀθηνᾷ
[120]	(φησὶ) τῷ Ἀπόλλωνι, μήτε τῇ	Ἀρτέμιδι,	μήτε τῇ Λητοῖ, μηδ' Ἀθηνᾷ
[110]	ἔστω τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ τῆς	Ἀρτέμιδος,	καὶ τῆς Λητοῦς, καὶ Ἀθηνᾶς
[10]	ἕτερόν τινα λόγον ὑπεναντίον τῷ	ἀρτίως	εἰρημένῳ, ὡς ἄρα, ὅσα τις,
[190]	ἐπὶ σχολῆς· ἔφη γὰρ, ὅτε	ἀρτίως	κατεληλύθει ὁ δῆμος, εἴ τις
[110]	τούτων ἐμέ. Συνέβη δὲ ἡμῖν	ἀρτίως	μὲν εἰς Δελφοὺς ἀφῖχθαι, παραχρῆμα
[10]	καὶ τὴν πρόφασιν, ἣν ἐγὼ	ἀρτίως	προεῖπον ὑμῖν, ἀνελών, πρὶν λόγον,
[10]	δικαστηρίῳ (ἐπειδὴ καὶ αἱ κληρωταὶ	ἀρχαὶ	οὐκ ἀδοκίμαστοι, ἀλλὰ δοκιμασθεῖσαι ἄρχουσι)
[50]	τὸ δοκεῖν ἀληθῆ μὲν λέγειν,	ἀρχαῖα	δὲ, καὶ λίαν ὁμολογούμενα. Καίτοι,
[10]	Ἐν γὰρ ταύτῃ Πόλει, οὕτως	ἀρχαίᾳ	οὔσῃ καὶ τηλικαύτῃ τὸ μέγεθος,
[10]	ἃς ὁ δῆμος χειροτονεῖ ἐν	ἀρχαιρεσίαις,	στρατηγοὺς, καὶ ἱππάρχους, καὶ τὰς
[10]	ὀνόματι ὁ νομοθέτης, καὶ προσειπὼν	ἀρχὰς	ἁπάσας εἶναι, ἃς ὁ δῆμος
[10]	διαρρήδην γέγραπται, τὰς χειροτονητάς (φησίν)	ἀρχάς	(ἁπάσας ἑνὶ περιλαβὼν ὀνόματι ὁ
[20]	τὸν συλλήβδην ἁπάσας τὰς Ἀθήνησιν	ἀρχὰς	ἄρχοντα, οὐκ ὤκνησε γράψαι στεφανῶσαι.
[80]	τῇ πόλει· ὁ δὲ παριὼν,	ἀρχὰς	αὐτοῖς ἐνεδίδου πολέμου καὶ ταραχῆς.
[10]	ἀλλ' ἐπιμέλειά τις καὶ διακονία·	ἀρχὰς	δὲ φήσουσιν ἐκείνας εἶναι, ἃς
[20]	ὦ Ἀθηναῖοι, τῶν περὶ τὰς	ἀρχὰς	εἴδη τρία· ὧν ἓν μὲν,
[0]	χρόνοις ἄρχοντές τινες τὰς μεγίστας	ἀρχὰς,	καὶ τὰς προσόδους διοικοῦντες, καὶ
[10]	λογιστάς, καθάπερ καὶ τὰς ἄλλας	ἀρχάς,	κελεύει. Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω,
[10]	ὦ Ἀθηναῖοι, ἃς ὁ νομοθέτης	ἀρχὰς	ὀνομάζει, οὗτοι προσαγορεύωσι πραγματείας καὶ
[10]	ἱππάρχους, καὶ τὰς μετὰ τούτων	ἀρχάς,	τὰ δ' ἄλλα πάντα πραγματείας
[130]	καὶ ἡδίων ῥήτωρ· καὶ οὗτος	Ἀρχέδημος	ὁ Πήληξ, καὶ δυνατὸς εἰπεῖν,
[10]	κελεύει ποιεῖν; Οὐ διακονεῖν, ἀλλ'	ἄρχειν	δοκιμασθέντας ἐν τῷ δικαστηρίῳ (ἐπειδὴ
[20]	ἡγεμονίας δικαστηρίων λαμβάνουσι, καὶ τούτους	ἄρχειν	δοκιμασθέντας. ~Ἐπειδὰν δ' ἀφέλῃ τις
[30]	νομοθέτης τοὺς ἐκ τῶν φυλῶν	ἄρχειν	κελεύει δοκιμασθέντας ἐν τῷ δικαστηρίῳ,
[10]	κατὰ ψήφισμα, οὐκ ἔστι ταῦτα	ἀρχή,	ἀλλ' ἐπιμέλειά τις καὶ διακονία·
[20]	μὲν τὴν ἐπὶ τὸ θεωρικὸν	ἀρχὴν,	ἄρχων δὲ τὴν τῶν τειχοποιῶν,
[110]	καὶ δαιμονίου τινὸς ἐξαμαρτάνειν προαγομένου,	Ἀρχὴν	δέ γε, ἔφη, ὦ ἄνδρες
[20]	τῶν θεωρικῶν· ὅτι μεσοῦντα τὴν	ἀρχὴν	ἔγραψεν αὐτό, στεφανοῦν, ἀναγίνωσκε. ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ
[20]	τοίνυν καὶ τὴν τῶν τειχοποιῶν	ἀρχὴν	ἦρχεν, ὅθ' οὗτος τὸ ψήφισμα
[20]	νόμον γενέσθαι, τὴν τοῦ ἀντιγραφέως	ἀρχήν,	ἦρχον δὲ τὴν τῶν ἀποδεκτῶν
[20]	τὴν τῶν ἀποδεκτῶν καὶ νεωρίων	ἀρχὴν,	καὶ σκευοθήκην ᾠκοδόμουν, ἦσαν δὲ
[210]	ζῶντος, πρὶν Ἀλέξανδρον εἰς τὴν	ἀρχὴν	καταστῆναι, οὔπω σοῦ τὸ περὶ
[160]	Φίλιππος, Ἀλέξανδρος δ' εἰς τὴν	ἀρχὴν	κατέστη, πάλιν αὖ τερατευόμενος, ἱερὰ
[160]	ὁ πρῶτος, ὅτ' εἰς τὴν	ἀρχὴν	οὐ πάλαι καθεστηκὼς Ἀλέξανδρος, ἀκατασκεύων
[20]	ποίᾳ ἐκκλησίᾳ, ἐχειροτονήθη Δημοσθένης τὴν	ἀρχὴν	τὴν ἐπὶ τῶν θεωρικῶν· ὅτι
[230]	μὲν γὰρ λέξεις, ὅθεν τὴν	ἀρχὴν	τοῦ ψηφίσματος ἐποιήσω, ὅτι τὰς
[30]	τάλαντα. Ἕτερος δ' ἀπαγορεύει νόμος,	ἀρχὴν	ὑπεύθυνον μὴ στεφανοῦν, ὑμεῖς δὲ
[20]	εὐθὺς ἀρχόμενος τῶν νόμων, λέγει,	Ἀρχὴν	ὑπεύθυνον (φησὶ) μὴ ἀποδημεῖν. Ὦ
[10]	ἐπειδὰν λόγον καὶ εὐθύνας τῆς	ἀρχῆς	δῷ· (καὶ ἡ μὲν πόλις
[60]	γεγραφότα ψηφίσματα Φιλοκράτους τῆς ἐξ	ἀρχῆς	εἰρήνης καὶ συμμαχίας, (καθ' ὑπερβολὴν
[130]	μόνον τούτων τῶν πραγμάτων ἐξ	ἀρχῆς	περὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ κατάληψιν,
[20]	μὲν νομοθέτης, ἐάν τις μιᾶς	ἀρχῆς	τῆς ἐλαχίστης ὑπεύθυνος ᾖ, τοῦτον
[190]	πόλιν. Ἐκεῖθεν δὲ τοῦτο γνώσεσθε.	(Ἀρχῖνος	γὰρ, ὁ ἐκ Κοίλης, ἐγράψατο
[180]	τὸ ψήφισμα γράψας καὶ νικήσας	Ἀρχῖνος	ὁ ἐκ Κοίλης, εἷς τῶν
[210]	κατὰ τῆσδε τῆς κρίσεως, εὐθὺς	ἀρχόμενος	τοῦ λόγου, φέρει τινὰ αἰτίαν,
[20]	ἀπιστεῖ τοῖς ὑπευθύνοις, ὥστ' εὐθὺς	ἀρχόμενος	τῶν νόμων, λέγει, Ἀρχὴν ὑπεύθυνον
[110]	πόλεως, καὶ αὐτὸν οὕτω προῃρημένον.	(Ἀρχομένου	δέ μου λέγειν, καὶ προθυμότερόν
[30]	δικαστηρίῳ, ἡ δὲ Πανδιονὶς φυλὴ	ἄρχοντα	καὶ τειχοποιὸν ἀπέδειξε Δημοσθένην, ὃς
[20]	συλλήβδην ἁπάσας τὰς Ἀθήνησιν ἀρχὰς	ἄρχοντα,	οὐκ ὤκνησε γράψαι στεφανῶσαι. (Ὡς
[10]	εὐθύνας δοῦναι, γέγραφε μεταξὺ Δημοσθένην	ἄρχοντα	στεφανοῦν. (Λέξουσι δέ, ὦ Ἀθηναῖοι,
[30]	δημόσια χρήματα διαχειρίζειν, τούτους αἱρετοὺς	ἄρχοντας	εἶναι· τοῦτο δὲ γίγνεται, ὅταν,
[140]	τῶν στρατηγῶν ἀντείποι, καταδουλούμενος τοὺς	ἄρχοντας,	καὶ συνεθίζων μηδὲν αὑτῷ ἀντιλέγειν,
[30]	δήμου κεχειροτονημένους καὶ τοὺς κληρωτοὺς	ἄρχοντας,	καταλείπονται, οὓς αἱ φυλαὶ καὶ
[20]	οἱ κληρωτοὶ καὶ οἱ χειροτονητοὶ	ἄρχοντες·	δεύτερον δὲ, ὅσοι τι διαχειρίζουσι
[20]	ἐπιβολὰς ἐπέβαλλε, καθάπερ οἱ ἄλλοι	ἄρχοντες,	καὶ δικαστηρίων ἡγεμονίας ἐλάμβανε, τούτων
[150]	Ὑπεραισχυνθέντες δὲ οἱ ἐν Θήβαις	ἄρχοντες,	μὴ δόξωσιν ὡς ἀληθῶς εἶναι
[150]	δ' οὐ προσεῖχον αὐτῷ οἱ	ἄρχοντες	οἱ ἐν ταῖς Θήβαις, ἀλλὰ
[0]	Ἐν γὰρ τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις	ἄρχοντές	τινες τὰς μεγίστας ἀρχὰς, καὶ
[20]	μάρτυρας παρέξομαι. Ἐπὶ γὰρ Χαιρώνδου	ἄρχοντος,	θαργηλιῶνος μηνὸς δευτέρᾳ φθίνοντος, ἐκκλησίας
[110]	Ἀμφισσέων ἀσεβείας. Ἐπὶ γὰρ Θεοφράστου	ἄρχοντος,	ἱερομνήμονος ὄντος Διογνήτου Ἀναφλυστίου, πυλαγόρας
[20]	καί μοι ἀνάγνωθι ἐπὶ τίνος	ἄρχοντος,	καὶ ποίου μηνὸς, καὶ ἐν
[0]	ὥστ' ἐν ταῖς εὐθύναις τῶν	ἀρχόντων,	εἰς τὴν μεγίστην μὲν ἀπορίαν
[140]	πρεσβείας ἀποστέλλειν μέλλοντος, καὶ τῶν	ἀρχόντων	τῶν ἐν Θήβαις φοβουμένων τὸν
[10]	ἀρχαὶ οὐκ ἀδοκίμαστοι, ἀλλὰ δοκιμασθεῖσαι	ἄρχουσι)	καὶ λόγον ἐγγράφειν πρὸς τὸν
[250]	καὶ ἐξ ἁπάσης ἧς Ἀθηναῖοι	ἄρχουσιν,	(ὑμεῖς δὲ Δημοσθένην, οὐ κομίσαντα
[20]	τειχοποιῶν, οὐδετέρας δέ πω τῶν	ἀρχῶν	τούτων λόγον ὑμῖν οὐδ' εὐθύνας
[20]	τὴν ἐπὶ τὸ θεωρικὸν ἀρχὴν,	ἄρχων	δὲ τὴν τῶν τειχοποιῶν, οὐδετέρας
[60]	ταῦτα ἐπῄει ὁ χρόνος· Θεμιστοκλῆς	ἄρχων.	Ἐνταῦθ' εἰσέρχεται βουλευτὴς Δημοσθένης, οὔτε
[20]	ὅθ' οὗτος εἰσήνεγκε τὸ ψήφισμα,	ἄρχων	μὲν τὴν ἐπὶ τὸ θεωρικὸν
[200]	ἐσομένας πρὸς ταῦτα προφάσεις εἶπον,	ἃς	ἀξιῶ καὶ ὑμᾶς διαμνημονεύειν· (δεύτερον
[30]	Δημοσθένους ἐποίσει τέχνας τοῖς νόμοις·	ἃς	ἐγὼ δηλώσω καὶ προερῶ ὑμῖν,
[50]	Φιλοκράτην καὶ τὰς τούτων δωροδοκίας,	ἃς	ἐδωροδόκησαν, συστάντες ἐπὶ τὸ δημόσιον
[170]	ἧς γίγνονται αὐτῷ θυγατέρες δύο,	ἃς	ἐκεῖνος, δεῦρο μετὰ πολλῶν χρημάτων
[160]	οὐκ ἐχώρει, καὶ τὰς ἐπιστολὰς,	ἃς	ἐξηρτημένος ἐκ τῶν δακτύλων περιῄεις,
[120]	ἦν οὐκέτι περὶ τῶν ἀσπίδων	ἃς	ἡμεῖς ἀνέθεμεν, ἀλλ' ἤδη περὶ
[50]	ὑμᾶς εἴασαν, περιμεῖναι τὰς πρεσβείας,	ἃς	ἦτε ἐκπεπομφότες κατ' ἐκεῖνον τὸν
[10]	ἀποκληροῦσιν ἐν τῷ Θησείῳ, κἀκείνας	ἃς	ὁ δῆμος χειροτονεῖ ἐν ἀρχαιρεσίαις,
[10]	καὶ προσειπὼν ἀρχὰς ἁπάσας εἶναι,	ἃς	ὁ δῆμος χειροτονεῖ) καὶ τοὺς
[10]	ΝΟΜΟΙ. (Ὅταν τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι,	ἃς	ὁ νομοθέτης ἀρχὰς ὀνομάζει, οὗτοι
[10]	ἀρχὰς δὲ φήσουσιν ἐκείνας εἶναι,	ἃς	οἱ θεσμοθέται ἀποκληροῦσιν ἐν τῷ
[20]	μὲν οὖν τὰς κενὰς προφάσεις,	ἃς	οὗτοι προφασιοῦνται, μέχρι δεῦρο εἰρήσθω
[190]	νεωστὶ γεγενημένων αὐτῷ τῶν εὐεργεσιῶν,	ἃς	οὐχ ὑπελογίσαντο οἱ δικασταί· ἡγοῦντο
[90]	ὅταν τι ψεύδωνται, ἀόριστα καὶ	ἀσαφῆ	πειρῶνται λέγειν, φοβούμενοι τὸν ἔλεγχον·
[110]	ὅσῳ περιεγένετο τῆς τῶν Ἀμφισσέων	ἀσεβείας.	Ἐπὶ γὰρ Θεοφράστου ἄρχοντος, ἱερομνήμονος
[110]	περὶ τὴν γῆν τὴν ἱερὰν	ἀσεβείας,	καὶ αὐτόθεν ἑστηκὼς, ἐδείκνυον τοῖς
[220]	καὶ κληθεὶς ξενοκτόνος, οὐ τὸ	ἀσέβημα	ἠρνήσω, ἀλλ' ἀπεκρίνου, ἐφ' ᾧ
[120]	τῇ ἀρᾷ κατά τε τῶν	ἀσεβησάντων,	ἃ χρὴ παθεῖν αὐτούς, καὶ
[100]	Ἑλλήνων καὶ τῆς πόλεως πράξεις,	ἀσεβήσας	μὲν εἰς τὸ ἱερὸν τὸ
[170]	δίαιταν, ὅπως μὴ, διὰ τὴν	ἀσέλγειαν	τῆς δαπάνης, δωροδοκῇ κατὰ τοῦ
[250]	λέγω, ἀντιπαρατεταγμένους πρὸς τὴν τούτων	ἀσέλγειαν	τοὺς τῆς πόλεως εὐεργέτας· Σόλωνα
[110]	ἀναβοήσας τις τῶν Ἀμφισσέων, ἄνθρωπος	ἀσελγέστατος,	καὶ, ὡς ἐμοὶ ἐφαίνετο, οὐδεμιᾶς
[230]	ὁ τοιοῦτος κριτὴς, ἑαυτὸν μὲν	ἀσθενῆ	πεποιηκώς, ἰσχυρὸν δὲ τὸν ῥήτορα.
[220]	ὅστις τῷ νοσοῦντι μεταξὺ μὲν	ἀσθενοῦντι	μηδὲν συμβουλεύοι, τελευτήσαντος δὲ αὐτοῦ,
[250]	παρὰ τῶν πρωτευόντων ἐν τῇ	Ἀσίᾳ	καὶ τῇ Εὐρώπῃ; Καὶ ἐφ'
[160]	τῶν ἰδίων ὄντων, εἰς τὴν	Ἀσίαν	διέβη, ἤκμαζε δ' ὁ τῶν
[230]	τῆς Ἀλεξάνδρου διαβάσεως εἰς τὴν	Ἀσίαν,	κατέπεμψε τῷ δήμῳ καὶ μάλα
[60]	ἐλαφηβολιῶνος μηνός, ὅτε ἦν τῷ	Ἀσκληπιῷ	ἡ θυσία, καὶ ὅτε ἦν
[80]	τῇ τῆς πόλεως προσπολεμοῦντες ἡσυχίᾳ,	ἄσμενοι	παρεκάλουν ἐπὶ τὸ βῆμα, τὸν
[160]	καὶ χρήμασι, καὶ πεζῇ στρατιᾷ,	ἄσμενος	δ' ἂν ἡμᾶς εἰς τὴν
[110]	δῆμον τὸν Ἀθηναίων, ὅτι χρυσᾶς	ἀσπίδας	ἀνέθεμεν πρὸς τὸν καινὸν νεὼν,
[120]	λόγος ἦν οὐκέτι περὶ τῶν	ἀσπίδων	ἃς ἡμεῖς ἀνέθεμεν, ἀλλ' ἤδη
[40]	ἐν τῷ θεάτρῳ τῷ ἐν	ἄστει	ἀναρρηθῇ, ἱερὸν εἶναι τῆς Ἀθηνᾶς
[60]	ἀλλ' εὐθὺς μετὰ τὰ ἐν	ἄστει	Διονύσια τῇ ὀγδόῃ καὶ ἐνάτῃ
[40]	κηρυγμάτων. Γιγνομένων γὰρ τῶν ἐν	ἄστει	τραγῳδῶν, ἀνεκήρυττόν τινες, οὐ πείσαντες
[230]	τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων ὑμεῖς μὲν	ἀστεφάνωτοι	καὶ ἀκήρυκτοι γίγνεσθε, οὗτος δὲ
[170]	τὰ δημοτελῆ· σὺ δὲ τὸν	ἀστεφάνωτον	ἐκ τῶν νόμων κελεύεις ἡμᾶς
[170]	(Ὁ μὲν τοίνυν νομοθέτης τὸν	ἀστράτευτον,	καὶ τὸν δειλὸν, καὶ τὸν
[170]	ἐπιτιμίοις ᾤετο δεῖν ἐνέχεσθαι τὸν	ἀστράτευτον,	καὶ τὸν λελοιπότα τὴν τάξιν,
[140]	κίνδυνον εἰκότως (οὐ γὰρ ῥήτωρ	ἀστράτευτος	καὶ λιπὼν τὴν τάξιν αὐτοὺς
[200]	ἅπαντες ὁρῶμεν. Ἐκλιπὼν μὲν τὸ	ἄστυ,	οὐκ οἰκεῖς, ὡς δοκεῖς, ἐν
[130]	ἠλευθέρωσαν; (Θῆβαι δέ, Θῆβαι, πόλις	ἀστυγείτων,	μεθ' ἡμέραν μίαν ἐκ μέσης
[210]	κατηγορεῖ, ἵνα μηδεὶς αὐτῷ τόπος	ἀσυκοφάντητος	παραλείπηται, καὶ τὰς ἐν τοῖς
[0]	παράνομα γεγραφότα, καὶ ψευδῆ, καὶ	ἀσύμφορα	τῇ πόλει, λύετε, ὦ Ἀθηναῖοι,
[140]	οὐδ' ἀγνοοῦντος (οὐ γὰρ ἦν	ἀσύνετος)	ὅτι περὶ τῶν ὑπαρχόντων ἀγαθῶν
[240]	καὶ ἀνδραγαθίας, καὶ εὐνοίας, ἄνθρωπος	ἀσχημονῶν	τῷ βίῳ καὶ βδελυρός; Ὁ
[70]	ὥστε καὶ συρίττεσθαι διὰ τὴν	ἀσχημοσύνην	καὶ κολακείαν. Καὶ ὅτε ἀπῄεσαν
[30]	(μήθ' ὑμεῖς ποτε εἰς τοσαύτην	ἀταξίαν	τῶν νόμων προβαίητε) οὔτε ἠμέληται
[130]	ἀπηύρα, Ὃς κεν ἀλιτραίνῃ καὶ	ἀτάσθαλα	μητιάαται. Τοῖσιν δ' οὐρανόθεν μέγ'
[210]	Κτησιφῶν; Ὁ δὲ ἀγὼν οὐκ	ἀτίμητος·	σὺ δ' οὔτε περὶ τοῦ
[40]	ὑπ' ἄλλου, φησί, μηδενός, ἢ	ἄτιμον	εἶναι τὸν κήρυκα. (Ὅταν οὖν
[230]	τὰς τῶν δώρων γραφὰς ἁλισκομένους	ἀτιμοῦτε,	ὃν δ' αὐτοὶ μισθοῦ πολιτευόμενον
[120]	τὰς ἱκετείας ποιήσεσθε, τούτους παρέντες	ἀτιμωρήτους,	τοὺς ἐναγεῖς καὶ ταῖς ἀραῖς
[240]	τοῦτον τιμήσετε, ἢ ὑμᾶς αὐτοὺς	ἀτιμωσετε,	καὶ τοὺς ὑπὲρ ὑμῶν ἐν
[230]	ἐξεργασθῆναι καλῶς, τὸ γεγενῆσθαι τούτων	ἄτιον,	μείζω κατηγορίαν ἔχει· οὐ γὰρ
[170]	οὐκ ἐκ προνοίας, ποιεῖσθε. (Οὔκουν	ἄτοπον	οὑτωσὶ διαλογιζομένοις, τὰς μὲν δωρεὰς
[240]	εἶ λέγειν· καὶ γὰρ ἂν	ἄτοπόν	σοι συμβαίνοι, εἰ πρώην μέν
[230]	εὖ πεπονθέναι; Καὶ, τὸ πάντων	ἀτοπώτατον,	ἐν τοῖς αὐτοῖς δικαστηρίοις, τοὺς
[180]	Ἑρμῇ· Ἔκποτε τῆσδε πόληος ἅμ'	Ἀτρείδῃσι	Μενεσθεὺς Ἡγεῖτο ζάθεον Τρωικὸν ἂμπεδίον,
[160]	μὴ, βοηθῶν τοῖς τῶν προγόνων	ἀτυχήμασι,	κακῶς ἐπιχειρῇ ποιεῖν τὴν πόλιν·
[50]	πόλεως πράγμασι χρησαμένους, τῶν δὲ	ἀτυχημάτων	ἁπάντων Δημοσθένην αἴτιον γεγενημένον. Καὶ
[130]	δεῖ ἐπὶ ταῖς τῆς πόλεως	ἀτυχίαις,	ἢ ὑπερωρίσθαι; (Τοιγάρτοι τί τῶν
[160]	διὰ τὴν περὶ τὸ γένος	ἀτυχίαν,	δυσμενὴς ᾖ τοῖς νόμοις, οἳ
[70]	πόθεν ποθ' ὑμᾶς εἰς τὴν	ἀτυχίαν	ὁ μιαρὸς ἄνθρωπος ἐμβέβληκε, ταῦτ'
[130]	δ' οὐδὲν δέομαι διὰ τὰς	ἀτυχίας	αὐτῶν. ~Ἀλλ' οἶμαι, ἐπειδὴ Φίλιππος,
[250]	(ἄχθομαι δὲ πολλάκις μεμνημένος τὰς	ἀτυχίας	τῆς πόλεως) ἐνταῦθ' ἀνὴρ ἰδιώτης,
[160]	εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστη, πάλιν	αὖ	τερατευόμενος, ἱερὰ μὲν ἱδρύσατο Παυσανίου,
[200]	καὶ μᾶλλόν σοι μέλει τῶν	αὐθημερὸν	λόγων, ἢ τῆς σωτηρίας τῆς
[250]	ἐπιχειρήσας, ὡς προδότης τῆς πατρίδος,	αὐθημερὸν	ὑπὸ τῆς ἐξ Ἀρείου Πάγου
[110]	Ἀμφισσέων, καὶ κεραμεῖα ἐνῳκοδομημένα καὶ	αὔλια.	Ὁρᾶτε τοῖς ὀφθαλμοῖς τὸν Ἐξάγιστον
[220]	Οὗ τὴν γλῶτταν ὥσπερ τῶν	αὐλῶν	ἐάν τις ἀφέλῃ, τὸ λοιπὸν
[150]	τί φθέγξεται; Καὶ γὰρ ἐὰν	αὐτὰ	διεξίῃ τὰ ἐκ τοῦ ψηφίσματος
[240]	ἐν μέσῳ, φθάνουσι δ' ἐπ'	αὐτὰ	καταφεύγοντες τῷ λόγῳ ὡς ἐπὶ
[140]	πολὺ μᾶλλον μισοῦντος Θηβαίους, ὡς	αὐτὰ	τὰ πράγματα δεδήλωκε (καὶ τί
[210]	ἂν εἶναι βουλοίμην, οὔτε τὰ	αὐτὰ	τούτῳ δημηγορήσας δεξαίμην ἂν ζῆν.
[180]	τοὺς Ὀλυμπίους, οὐδ' ἐν ταῖς	αὐταῖς	ἡμέραις ἄξιον ἡγοῦμαι μεμνῆσθαι τοῦ
[130]	γνώμας ἐκμανθάνειν, ἵν' ἄνδρες ὄντες	αὐταῖς	χρώμεθα) Πολλάκι δὴ ξύμπασα πόλις
[80]	γενόμενοι, καὶ τάς τε πόλεις	αὐτὰς	καὶ τὰς πολιτείας ἀπέδοτε, ὀρθῶς
[140]	ἐπήγαγε διὰ τῆς Φωκίδος ἐπ'	αὐτὰς	τὰς Θήβας, καὶ, τὸ τελευταῖον,
[10]	ὁ αὐτὸς ἀνὴρ ἐν τῇ	αὐτῇ	πόλει, πρώην μέν ποτε ἀναγορευόμενος
[30]	τοὺς ἔξωθεν, ἀλλ' ἀγαπᾶν ἐν	αὐτῇ	πόλει τιμώμενον ὑπὸ τοῦ δήμου,
[160]	Ἀρκαδία πᾶσα, πλὴν Μεγάλης πόλεως·	αὕτη	δὲ ἐπολιορκεῖτο, καὶ καθ' ἑκάστην
[70]	ἐν τρισὶ μησὶν εἰς τὴν	αὐτὴν	στήλην ἀναγράφεσθαι μετ' Ἀθηναιων, καὶ
[180]	τοῖς δ' ἀξιοῦσι στεφανοῦσθαι πρὸς	αὐτὴν	τὴν ἀρετήν, ἧς καὶ ἕνεκα
[210]	κατηγορεῖν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἡσυχίαν	αὐτὴν	τοῦ βίου διαβάλλει, καὶ τῆς
[120]	μήθ' αἱ συμφοραὶ παραπλήσιοι γένοιντο	αὐτῆς	μηδενὶ τῶν Ἑλλήνων. Καὶ, συνελθόντες,
[200]	φάσκων τοὺς μὲν ὀλιγαρχικοὺς ὑπ'	αὐτῆς	τῆς ἀληθείας διηριθμημένους ἥκειν πρὸς
[220]	Ὠρεῷ κατήγου, καὶ ἀπὸ τῆς	αὐτῆς	τραπέζης ἔφαγες καὶ ἔπιες καὶ
[150]	λόγοις τόλμαν θαυμασιώτατε, ἐπιχειρήσεις ἐθελήσεις	αὐτίκα	μάλα, βλέπων εἰς τὰ τούτων
[160]	πάντων ἐνδεής, ὡς ἔφησθα σύ,	αὐτίκα	μάλα δ' ἔμελλεν, ὡς ἦν
[120]	Σκύθαις, οὕτω μακρὰν, ἀπόντος· ὃν	αὐτίκα	μάλα τολμήσει λέγειν Δημοσθένης ὡς
[60]	λέγοι καὶ πράττοι Φιλοκράτει, ὡς	αὐτὸ	ἔδειξε τὸ ἔργον. (Νικᾷ γὰρ
[250]	ὥσπερ παραγεγηρακὼς ἢ παρανοίας ἑαλωκώς,	αὐτὸ	μόνον τοὔνομα τῆς δημοκρατίας περιποιεῖται,
[20]	ὅτι μεσοῦντα τὴν ἀρχὴν ἔγραψεν	αὐτό,	στεφανοῦν, ἀναγίνωσκε. ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ.
[190]	γραφὴν φεύγοντι καὶ τοῖς εἰς	αὐτὸ	τὸ πρᾶγμα λέγουσιν· ἐπειδὰν δὲ
[20]	ἃ χρὴ γράφειν. Κελεύει γὰρ	αὐτὸ	τοῦτο ἐγγράφειν ὅτι, Οὔτ' ἔλαβον
[120]	τοῦ γράψαντος ἀπειρίαν· (τὸ δ'	αὐτὸ	τοῦτο καὶ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ
[230]	καὶ χρεία συμμάχων. Τὸ δὲ	αὐτὸ	τοῦτο καὶ τὴν Θηβαίων συμμαχίαν
[110]	ἱερομνήμονα Διόγνητον πυρέττειν· τὸ δ'	αὐτὸ	τοῦτο συνεπεπτώκει καὶ τῷ Μειδίᾳ·
[10]	Χρὴ γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, τὸ	αὐτὸ	φθέγγεσθαι τὸν ῥήτορα, καὶ τὸν
[110]	γῆν τὴν ἱερὰν ἀσεβείας, καὶ	αὐτόθεν	ἑστηκὼς, ἐδείκνυον τοῖς Ἀμφικτύοσιν· ὑπόκειται
[230]	ἄνανδρον αὐτὸν εἶναι καὶ συκοφάντην·	αὐτοὶ	δ' ὅταν τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον
[230]	τοὺς κυκλίους χοροὺς κρίνωσι, ζημιοῦτε·	αὐτοὶ	δὲ, οὐ κυκλίων χορῶν κριταὶ
[130]	Ἀλέξανδρον ἀναπέμπεσθαι, τοῦτο πεισόμενοι, καὶ	αὐτοὶ	καὶ ἡ πατρίς, ὅ τι
[110]	Ἐπάρατον λιμένα τετειχισμένον. Ἴστε τούτους	αὐτοί,	καὶ οὐδὲν ἑτέρων δεῖσθε μαρτύρων,
[230]	γραφὰς ἁλισκομένους ἀτιμοῦτε, ὃν δ'	αὐτοὶ	μισθοῦ πολιτευόμενον σύνιστε, στεφανώσετε; Καὶ
[40]	ψηφίσματος, πολλὴν χάριν καταθέμενοι, ἀλλ'	αὐτοὶ	προελόμενοι, ἄνευ δόγματος ὑμετέρου. (Ἐκ
[260]	λόγων, καὶ ἐκ τῶν παραλειπομένων	αὐτοὶ	τὰ δίκαια καὶ τὰ συμφέροντα
[100]	τούτοις, ὅρκον ὤμοσαν ἰσχυρόν, μήτε	αὐτοὶ	τὴν ἱερὰν γῆν ἐργάσεσθαι, μήτε
[100]	Ὠρείτας πρέσβεις, οἵτινες δεήσονται καί	αὐτοὶ,	τὸν αὐτὸν Ἀθηναίοις φίλον καὶ
[230]	ἐνεχείριζε, κατέλυσαν. (Ἔνιοι δὲ καὶ	αὐτοὶ	τῶν Τριάκοντα ἐγένοντο, οἳ πλείους
[100]	τοὺς ἀνθρώπους τούτους μετελθεῖν. (Καὶ	αὐτοῖς	ἀναιρεῖ ἡ Πυθία, πολεμεῖν Κιρραίοις
[230]	τὸ πάντων ἀτοπώτατον, ἐν τοῖς	αὐτοῖς	δικαστηρίοις, τοὺς μὲν τὰς τῶν
[240]	αὐτῶν, διὰ τί τὰς δωρεὰς	αὐτοῖς	ἔδοσαν, καὶ τὰς εἰκόνας ἔστησαν.
[110]	φύσιν γονὰς ποιεῖσθαι, ἧτταν δὲ	αὐτοῖς	εἶναι πολέμου καὶ δικῶν καὶ
[180]	δῆμον· ἔγραψε δὲ πρῶτον μὲν	αὐτοῖς	εἰς θυσίαν καὶ ἀναθήματα δοῦναι
[80]	πόλει· ὁ δὲ παριὼν, ἀρχὰς	αὐτοῖς	ἐνεδίδου πολέμου καὶ ταραχῆς. Οὗτός
[230]	προσήκοντας παραγενέσθαι. Οὐχ ὑφ' ὑμῖν	αὐτοῖς	ἕξετε τοὺς πολιτευομένους; Οὐ ταπεινώσαντες
[170]	ὁ παλαιὸς νομοθέτης, ἐν τοῖς	αὐτοῖς	ἐπιτιμίοις ᾤετο δεῖν ἐνέχεσθαι τὸν
[20]	Ἀρείου Πάγου; Οὐδὲ γὰρ πάτριον	αὐτοῖς	ἐστίν. Οὐκ ἄρα φιλοτιμοῦνται; Πάνυ
[80]	πειρώμενοι, ἐν πέντε ἡμέραις ἐβοηθήσατε	αὐτοῖς,	καὶ ναυσὶ καὶ πεζῇ δυνάμει,
[70]	Φιλοκράτους. (Ὃ δὲ ἦν ὑπόλοιπον	αὐτοῖς,	Κερσοβλέπτην καὶ τὸν ἐπὶ Θρᾴκης
[20]	οὐκ ἀγαπῶσιν ἐάν τις παρ'	αὐτοῖς	μὴ ἀδικῇ, ἀλλ' ἐάν τις
[110]	καὶ Ἀθηνᾶς Προναίας· (καὶ ἐπεύχεται	αὐτοῖς	μήτε γῆν καρποὺς φέρειν, μήτε
[180]	δῆμον ᾖτησαν δωρεάν, καὶ ἔδωκεν	αὐτοῖς	ὁ δῆμος τιμὰς μεγάλας, ὡς
[50]	γὰρ πυνθάνομαι μέλλειν Δημοσθένην, ἐπειδὰν	αὐτοῖς	ὁ λόγος ἀποδοθῇ, καταριθμεῖσθαι πρὸς
[10]	τὴν τούτων ἀναίδειαν, καὶ ὑποβάλλειν	αὐτοῖς,	ὅτι οὐ προσδέχεσθε κακοῦργον σοφιστήν,
[160]	περὶ Κόρραγον στρατιώτας, Ἠλεῖοι δ'	αὐτοῖς	συμμετεβάλοντο καὶ Ἀχαιοὶ πάντες, πλὴν
[110]	μηδ' Ἀθηνᾷ Προναίᾳ, μηδὲ δέξαιντο	αὐτοῖς	τὰ ἱερά. (Ὅτι δὲ ἀληθῆ
[120]	μηδ' Ἀθηνᾷ Προναίά, μηδὲ δέξαιντο	αὐτοῖς	τὰ ἱερά. (Τοιαῦτα καὶ πρὸς
[110]	λιμένος. Ἅμα δὲ ἀναγιγνώσκειν ἐκέλευον	αὐτοῖς	τὴν μαντείαν τοῦ θεοῦ, τὸν
[110]	πάσῃ δυνάμει. ~Καὶ οὐκ ἀπέχρησεν	αὐτοῖς	τοῦτον τὸν ὅρκον ὀμόσαι, ἀλλὰ
[70]	ὅτε ἀπῄεσαν εἰς Θήβας, ἐμισθώσατο	αὐτοῖς	τρία ζεύγη ὀρεικὰ, καὶ τοὺς
[40]	ἐὰν ψηφίσηται ὁ δῆμος, ἀπομνημονεύετε	αὐτοῖς	ὑποβάλλειν· Ναί, εἴγε σέ τις
[80]	γεγραφέναι (συνέβη τε ἐν τοῖς	αὐτοῖς	χρόνοις διαφέρεσθαί τι Δημοσθένην καὶ
[0]	καὶ εὔορκα, καὶ συμφέροντα ὑμῖν	αὐτοῖς	ψηφιεῖσθε καὶ πάσῃ τῇ πόλει.
[60]	Φίλιππον, ἀξιώσουσιν αὐτὸν δεῦρο πρέσβεις	αὐτοκράτορας	ἀποστέλλειν πέμπειν ὑπὲρ εἰρήνης. Τούτων
[160]	ἀνδρὸς οὐ πράξεις· ἐὰν δ'	αὐτόματόν	τι συμβῇ, προσποιήσῃ καὶ σαυτὸν
[70]	ἐστι, καὶ οὐ συμμεταπίπτει τοῖς	αὐτομολοῦσιν	ἐν τῇ πολιτείᾳ, ἀλλ' ἀπέδωκε
[100]	οἵτινες δεήσονται καί αὐτοὶ, τὸν	αὐτὸν	Ἀθηναίοις φίλον καὶ ἐχθρὸν νομίζειν
[200]	ἐνδιατρίβῃ καὶ μὴ ἀπολογῆται, ὑπομνήσατ'	αὐτὸν	ἀθορύβῷ, τὸ σανίδιον λαβεῖν, καὶ
[220]	ἀγοράσματα Ὀλυμπιάδι ἀγοράζοντος, (καὶ, τὸν	αὐτὸν	ἄνδρα δὶς στρεβλώσας, τῇ σαυτοῦ
[40]	ἐστιν ἡ πρόφασις, δι' ἣν	αὐτὸν	ἀξιοῖ στεφανοῦσθαι. Λέγει γὰρ οὕτως
[230]	δικάζει, συμπαρακολουθῶν αὐτὸν λυπεῖ· δι'	αὐτὸν	γὰρ, οἶμαι, γέγονε τὸ ἁμάρτημα·
[40]	ἐξ αὐτῶν τῶν νόμων ἐπιδείξω.	Αὐτὸν	γὰρ τὸν χρυσοῦν στέφανον, ὃς
[100]	παντελῶς ἀπόρως διακείμενοι, πέμπουσι πρὸς	αὐτὸν	Γνωσίδημον, τὸν Χαριγένους υἱὸν τοῦ
[50]	παλαιὰ καὶ λίαν προωμολογημένα, πότερα	αὐτὸν	δεῖ χρυσῷ στεφάνῳ στεφανωθῆναι, ἢ
[60]	οἵτινες, ἀφικόμενοι ὡς Φίλιππον, ἀξιώσουσιν	αὐτὸν	δεῦρο πρέσβεις αὐτοκράτορας ἀποστέλλειν πέμπειν
[20]	δικαστηρίων ἡγεμονίας ἐλάμβανε, τούτων ὑμῖν	αὐτὸν	Δημοσθένην καὶ Κτησιφῶντα μάρτυρας παρέξομαι.
[230]	ὑπομείνειεν, ὅτι φησὶν Ὅμηρος ἄνανδρον	αὐτὸν	εἶναι καὶ συκοφάντην· αὐτοὶ δ'
[150]	τοὺς Ἕλληνας ἀργυρολογήσας. Καταγαγούσης δ'	αὐτὸν	εἰς τὴν πόλιν τῆς ἀπροσδοκήτου
[200]	ἐνεδρεύοντες ἐν τῇ ἀκροάσει, εἰσελαύνετε	αὐτὸν	εἰς τοὺς τοῦ παρανόμου λόγους,
[160]	κινηθήσεται ἐκ Μακεδονίας· ἀγαπᾷν γὰρ	αὐτὸν	ἐν Πέλλῃ περιπατοῦντα, καὶ τὰ
[200]	λόγου μάχεσθε, καὶ μὴ ἐᾶτε	αὐτὸν	ἔξω τοῦ παρανόμου περιίστασθαι, ἀλλ'
[90]	τεθνάναι ἐγκαταληφθέντι· τηλικαῦται δυνάμεις ἐπ'	αὐτὸν	ἐπεστράτευον, ἥ τε Φιλίππου καὶ
[80]	μὴ πέμποι Φίλιππος πρέσβεις, καταφρονεῖν	αὐτὸν	ἔφη τῆς πόλεως, εἰ δὲ
[210]	ἐνδεικνύμενος Ἀλεξάνδρῳ διὰ τὴν πρὸς	αὐτὸν	ἔχθραν. (Καὶ, νὴ Δί' ὡς
[60]	εἰρήνης αὐτῷ· παρηγγέλλετο δ' ἐπ'	αὐτὸν	ἤδη στρατεία. (Καὶ ταῦθ' ὁ
[90]	χρήσαιτο αὑτῷ, καὶ παραγγελλομένης ἐπ'	αὐτὸν	ἤδη στρατείας, μίαν ἐλπίδα λοιπὴν
[220]	στρεβλώσας, τῇ σαυτοῦ χειρί, ἔγραψας	αὐτὸν	θανάτῳ ζημιῶσαι· καὶ παρὰ τῷ
[90]	ὀνομασθέντα, βοηθήσειν, εἴ τις ἐπ'	αὐτὸν	ἴῃ· ὃ πρόδηλον ἦν ἐσόμενον,
[240]	ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἐπιθυμοῦντα, ἐπανάγειν	αὐτὸν	κελεύετε κάὶ τῶν λόγων τὰς
[230]	ὅρκος, ὃν ὀμωμοκὼς δικάζει, συμπαρακολουθῶν	αὐτὸν	λυπεῖ· δι' αὐτὸν γὰρ, οἶμαι,
[180]	ὢν στεφανοῦται. (Καίτοι πυνθάνομαί γ'	αὐτὸν	μέλλειν λέγειν, ὡς οὐ δίκαια
[160]	δ' ἀντιθέντες ἑκάτερα τούτων, θεωρήσατ'	αὐτόν,	μὴ ὁποτέρου τοῦ λόγου, ἀλλ'
[40]	πρὸς τοὺς Ἕλληνας, ὅτι στεφανοῖ	αὐτὸν	ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναίων ἀρετῆς
[80]	τῷ δήμῳ φανήσεσθαι. (Κατιδόντες δ'	αὐτὸν	οἱ τῇ τῆς πόλεως προσπολεμοῦντες
[210]	γραφὰς γραφόμενος, καὶ κατακεκονδύλισται, ὥστε	αὐτὸν	οἶμαι τὰ τῶν κονδύλων ἴχνη
[50]	αὐτοῦ καιρῶν κατηγορῶ, καὶ πότε	αὐτὸν	οὐ τὰ βέλτιστά φημι τῷ
[220]	ὅτε ἐνῆν σῴζεσθαι, διὰ τί	αὐτὸν	οὐκ ἐκώλυσαν ἐξαμαρτάνειν; (Ἀποκρύπτοιτο δὲ
[110]	Ἀμφικτύονας ὑπὲρ τῆς πόλεως, καὶ	αὐτὸν	οὕτω προῃρημένον. (Ἀρχομένου δέ μου
[20]	ἂν ἁλίσκοιτο Κτησιφῶν· αἱρεῖ γὰρ	αὐτὸν	οὐχ ἡ κατηγορία ἡ ἐμή,
[230]	δῆμον· ἔχαιρε γὰρ κολακευόμενος· ἔπειτ'	αὐτὸν	οὐχ οὓς ἐφοβεῖτο, ἀλλ' οἷς
[210]	ἐπὶ τοιαύτης ἀκαιρίας ἐβούλετο στεφανοῦν,	αὐτόν,	παρελθόντα εἰς τὴν ἐκκλησίαν εἰπεῖν·
[70]	μόνην ὁ δείλαιος καὶ πρώτην	αὐτὸν	πατέρα προσειποῦσαν ἀπολέσας. (Καὶ οὐ
[60]	τῶν τεττάρων καιρῶν μὴ καλῶς	αὐτὸν	πεπολιτεῦσθαι. Λέξω δὲ, ὅθεν μάλιστα
[140]	τῆς Βοιωτῶν, τοῦτον πάλιν τὸν	αὐτὸν	πόλεμον ἐπήγαγε διὰ τῆς Φωκίδος
[170]	σώφρονα καὶ μέτριον χρὴ πεφυκέναι	αὐτὸν	πρὸς τὴν καθ' ἡμέραν δίαιταν,
[120]	πυλαγόρους ἅπαντας ἥκειν εἰς τὸν	αὐτὸν	τόπον βοηθήσοντας τῷ θεῷ καὶ
[200]	ἀκούειν, ἀξιώσατε τὸν Δημοσθένην τὸν	αὐτὸν	τρόπον ἀπολογεῖσθαι, ὅνπερ κἀγὼ ὧδέ
[190]	ὡς ἐκεῖνος ἀπήγγελλεν, οὐ τὸν	αὐτὸν	τρόπον ἐποιοῦντο ὥσπερ νῦν γίγνεται,
[240]	ἀποκτείνῃ, ὑπερορίζομεν, καὶ, ἐάν τις	αὑτὸν	διαχρήσηται, τὴν χεῖρα τὴν τοῦτο
[150]	ἐπὶ τὸ βῆμα, εἰρηνοφύλακα ὑμᾶς	αὑτὸν	ἐκέλευε χειροτονεῖν· ὑμεῖς δὲ, κατὰ
[210]	δειλίαν· ὁ δὲ Δημοσθένης, εἰς	αὑτὸν	μὲν ἀποβλέπων, θαρρεῖν φησι, τὴν
[50]	μνῶν ἅμα τήν τε εἰς	αὑτὸν	ὕβριν, καὶ τὴν τοῦ δήμου
[40]	ἔξεστι κεκτῆσθαι, ἵνα μὴ μόνον	αὐτός,	ἀλλὰ καὶ οἱ ἐξ ἐκείνου,
[10]	οἱ δικασταί, εἰ φανήσεται ὁ	αὐτὸς	ἀνὴρ ἐν τῇ αὐτῇ πόλει,
[10]	δήμου χρυσῷ στεφάνῳ, ὁ δὲ	αὐτὸς	ἀνὴρ, μικρὸν ἐπισχὼν, ἔξεισιν ἐκ
[230]	ἑτέρῳ ταῦτα παραδῷ, καταλέλυκε τὴν	αὐτὸς	αὑτοῦ δυναστείαν. Ἔπειθ' ὁ μὲν
[140]	τοῖς Βοιωτάρχαις συνθέμενος. Καὶ τηλικαύτην	αὐτὸς	αὐτῷ δυναστείαν κατεσκεύασεν, ὥστ' ἤδη
[80]	τοὺς δὲ ἄλλους συμπρέσβεις κινδυνεύσειν,	αὐτὸς	δ' εὐδοκιμήσειν, καὶ προδότης ὢν
[230]	γὰρ λήψεσθε. (Οὗτος μέντοι ὁ	αὐτὸς	ἐγκαταληφθεὶς ὑπὸ τῶν νυνὶ παρόντων
[40]	οὕτως ἀγεννὴς γένοιτο, ὥστε ὃν	αὐτὸς	ἔδωκε στέφανον ἅμα ἀνακηρύττειν, καὶ
[230]	αὐτῷ κινδύνων, οὐκ αἰτούντων Ἀθηναίων,	αὐτὸς	ἑκὼν κατέπεμψε τριακόσια τάλαντα τῷ
[120]	ἐκεῖ καλούμενον. Καὶ πάλιν ὁ	αὐτὸς	κῆρυξ ἀναγορεύει, τοὺς ἱερομνήμονας καὶ
[90]	οὐκ ἔτι δι' ἀγγέλων, ἀλλ'	αὐτὸς,	ὁ Καλλίας, καὶ, παρελθὼν εἰς
[60]	μετὰ Φιλοκράτους ἔγραψε Δημοσθένης, ἐὰν	αὐτὸς	ὁ τῆς ἀληθείας λογισμὸς καταλάβῃ
[170]	μοι παρεῖχεν. Ἐπειδὴ δὲ καὶ	αὐτὸς	ὁμολογεῖ ἐν ταῖς ἐκκλησίαις, καὶ
[160]	αἵματός ἐστιν ἡ ἀρετὴ ὠνία,	αὐτὸς	οὐκ ἔχων αἷμα, καὶ θεωρῶν
[50]	Φιλοκράτης ὁ Ἁγνούσιος ἔγραψε, καὶ	αὐτὸς	οὗτος μετ' ἐκείνου, ὡς ἐγὼ
[50]	ὑπάρχουσαν εἰρήνην τῇ πόλει, ὁ	αὐτὸς	οὗτος ῥήτωρ ἔγραψε τὸν πόλεμον·
[50]	ἤδη γεγένηνται καιροί, ἐν οἷς	αὐτὸς	πεπολίτευται· ὧν ἕνα μὲν καὶ
[90]	ἀλλ' ὁ μισοτύραννος Δημοσθένης, ὡς	αὐτὸς	προσποιεῖται, ὅν φησι Κτησιφῶν τὰ
[20]	ἀναλώσας, ἀποίσει λόγον τῇ πόλει;	Αὐτὸς	ὑποβάλλει καὶ διδάσκει ὁ νόμος
[80]	χαλκοῖς καὶ ἀδαμαντίνοις τείχεσιν, ὡς	αὐτός	φησι, τὴν χώραν ἡμῶν ἐτείχισε,
[150]	πάλιν πορθμεῖ γενέσθαι, ἵνα μηδεὶς	αὐτοσχεδιάζῃ	εἰς τὰ τῶν Ἑλλήνων σώματα,
[140]	πρὸς Δημοσθένη· συνείθισθε ἤδη τἀδικήματα	αὐτοῦ	ἀκούειν, ὥστε οὐ θαυμάζετε. Δεῖ
[220]	ἀσθενοῦντι μηδὲν συμβουλεύοι, τελευτήσαντος δὲ	αὐτοῦ,	ἐλθὼν εἰς τὰ ἔνατα, διεξίοι
[170]	βασιλικὸν χρυσίον ἐπικέκλυκε τὴν δαπάνην	αὐτοῦ·	ἔσται δ' οὐδὲ τοῦθ' ἱκανόν·
[90]	γὰρ ἐν ταῖς πόλεσιν ὑπ'	αὐτοῦ	καὶ παρηγγέλθαι, πάντας ἥκειν συνεδρεύσοντας
[50]	ἐπερωτᾶν ὁποίου τούτων τῶν τεττάρων	αὐτοῦ	καιρῶν κατηγορῶ, καὶ πότε αὐτὸν
[50]	εἶναι, οὐκ ὤκνησεν ἀπ' εἰσαγγελίας	αὐτοῦ	κρινομένου περὶ θανάτου κατήγορος γενέσθαι;
[160]	ἐξαπατηθήσεσθε. Ἐκείνως δὲ ἀπολάβετε παρ'	αὐτοῦ	λόγον. Ἐγὼ μὲν μεθ' ὑμῶν
[180]	Ἐπιδειξάτω τοίνυν Δημοσθένης ἐν τῷ	αὐτοῦ	λόγῳ, εἴ που γέγραπταί τινα
[210]	Δημοσθένην, ὡς ἡ πόλις ὑπ'	αὐτοῦ	μὲν ὠφέληται πολλά, ὑπ' ἐμοῦ
[170]	ὅταν φῇ δημοτικὸς εἶναι, θεωρεῖτ'	αὐτοῦ	μὴ τὸν λόγον, ἀλλὰ τὸν
[250]	οἱ συγκυνηγέται, ἢ οἱ συγγυμνασταὶ	αὐτοῦ,	ὅτ' ἦν ἐν ἡλικία; Ἀλλὰ,
[220]	καὶ τὰ μὴ πεπραγμένα ὑπ'	αὐτοῦ	παριστάναι τοῖς ἀκούουσιν ὡς διῴκησεν.
[160]	ἐγὼ νῦν λέξω. Οὐ μέμνησθε	αὐτοῦ	τὰ μιαρὰ καὶ ἀπίθανα ῥήματα,
[80]	δύναμιν προσμεταπεμψάμενος, ὅ τ' ἀδελφὸς	αὐτοῦ	Ταυροσθένης, ὁ νυνὶ πάντας δεξιούμενος
[170]	τῆς πόλεως ἐγένετο, θανάτου καταγνωσθέντος	αὐτοῦ,	τὴν κρίσιν οὐχ ὑπομείνας, καὶ
[100]	δυναστεύσαντός ποτε ἐν Ὠρεῷ, δεησόμενον	αὐτοῦ,	τὸ μὲν τάλαντον ἀφεῖναι τῇ
[70]	Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω ἐξ	αὐτοῦ	τοῦ δόγματος ἀκούσαντες μαθήσεσθε. ΔΟΓΜΑ
[190]	δικασταὶ τοῖς τὰ παράνομα γράφουσιν	αὐτοῦ	τοῦ κατηγόρου, καὶ πολλάκις ἀνεπόδιζον
[160]	μὲν τοίνυν πρὸς τὴν εὐφημίαν	αὐτοῦ	τῶν λόγων ἀποβλέπητε, ἐξαπατηθήσεσθε, ὥσπερ
[200]	παρανόμου λόγους, καὶ τὰς ἐκτροπὰς	αὐτοῦ	τῶν λόγων ἐπιτηρεῖτε. (Ἀλλ' ἃ
[170]	εἴη τῷ δήμῳ (θάνατον γὰρ	αὐτοῦ	τῶν προγόνων κατέγνωτε) τὰ δὲ
[210]	τὸ μὲν κεφάλαιον τῆς πολιτείας	αὐτοῦ	ψέγω, τὰ δὲ καθ' ἕκαστον
[230]	ταῦτα παραδῷ, καταλέλυκε τὴν αὐτὸς	αὑτοῦ	δυναστείαν. Ἔπειθ' ὁ μὲν ὅρκος,
[140]	εἰρήνην ἰδίᾳ ποιεῖσθαι, χρυσίον ἄνευ	αὑτοῦ	παρὰ Φιλίππου λαβόντας, ἀβίωτον ἡγησάμενος
[140]	τοὺς καιρούς, ἀλλὰ διὰ τὰς	αὑτοῦ	πρεσβείας, (πρῶτον μὲν συνέπεισε τὸν
[10]	ἀληθῆ λέγω, τοὺς νόμους ὑμῖν	αὐτοὺς	ἀναγνώσεται. ΝΟΜΟΙ. (Ὅταν τοίνυν, ὦ
[100]	τὴν χώραν αὐτῶν ἐκπορθήσαντας, καὶ	αὐτοὺς	ἀνδραποδισαμένους, ἀναθεῖναι τῷ Ἀπόλλωνι τῷ
[240]	πότερον τοῦτον τιμήσετε, ἢ ὑμᾶς	αὐτοὺς	ἀτιμωσετε, καὶ τοὺς ὑπὲρ ὑμῶν
[250]	τοῖς ὄμμασι, διαβλέψαντες εἰς ὑμᾶς	αὐτοὺς,	βουλεύσασθε, τίνες ὑμῶν εἰσιν οἱ
[190]	αἰτηθέντα ἑτέρῳ δοῦναι. Κελεύσατε οὖν	αὐτούς,	ἐάσαντας τὴν πρώτην ὑμᾶς ψῆφον
[130]	ζῇ. Ἀλλ' ὅμως οὐδεὶς πώποτε	αὐτοὺς	ἐδυνήθη προτρέψασθαι εἰς τὴν ὑμετέραν
[120]	γὰρ τῶν μεγίστων ἀδικημάτων χρήμασιν	αὐτοὺς	ἐζημίωσαν. Καὶ ταῦτα ἐν ῥητῷ
[180]	ὑπομείναντες, διακινδυνεύειν. Ὑπολάβετε τοίνυν ὑμᾶς	αὐτοὺς	εἶναι ἀγωνοθέτας τῆς πολιτικῆς ἀρετῆς,
[140]	ἀστράτευτος καὶ λιπὼν τὴν τάξιν	αὐτοὺς	ἐνουθέτησεν, ἀλλ' ὁ Φωκικὸς πόλεμος,
[140]	πόλεμος, δεκέτης γεγονὼς ἀείμνηστον παιδείαν	αὐτοὺς	ἐπαίδευσε) (τούτων ἐχόντων οὕτως αἰσθόμενος
[100]	καὶ ταύτην τὴν χώραν μήτ'	αὐτοὺς	ἐργάζεσθαι, μήτ' ἄλλον ἐᾶν. Λαβόντες
[70]	ἀναμένειν μελλήματα, ἀλλ' ἢ πολεμεῖν	αὐτούς,	ἢ τὴν εἰρήνην ἰδίᾳ ποιεῖσθαι.
[120]	τῶν ἀσεβησάντων, ἃ χρὴ παθεῖν	αὐτούς,	καὶ κατὰ τῶν ἐπιτρεψάντων, καὶ
[110]	ἀγορῶν, καὶ ἐξώλεις εἶναι καὶ	αὐτοὺς	καὶ οἰκίας καὶ γένος ἐκείνων·
[40]	πόλεσι διεπράττοντο ἀναγορεύεσθαι ὅτι στεφανοῖ	αὐτοὺς	ὁ δῆμος (εἰ οὕτω τύχοι)
[130]	τοῦ σώματος σωτηρίας; Καὶ τοὺς	αὐτοὺς	ὁρῶμεν τῆς τε δόξης ταύτης
[130]	διὰ τὸν φόβον τὸν περιστάντα	αὐτούς,	οὐδὲ διὰ τὴν ὑμετέραν δόξαν,
[200]	ἢ τοὺς ἀκροατὰς μὴ τοὺς	αὐτούς.	(Περὶ δὲ τῶν δακρύων καὶ
[240]	νεώτεροι, πρὸς ποῖον παράδειγμα χρὴ	αὐτοὺς	τὸν βίον ποιεῖσθαι, τί κρινεῖτε.
[250]	καὶ τοὺς ἐν Πλαταιαῖς, καὶ	αὐτοὺς	τοὺς τάφους τῶν προγόνων οὐκ
[80]	τοιαῦτα πεπονθότες, πάλιν διελύσασθε πρὸς	αὐτούς.	Τυχὼν δὲ συγγνώμης παρ' ὑμῶν
[0]	τῇ πόλει τοιούτων, ὁποίους τινὰς	αὐτοὺς	ὑμεῖς ὑπολαμβάνετε εἶναι, ἓν ὑπολείπεται
[190]	δικασταί· ἡγοῦντο γάρ, ὥσπερ τότε	αὐτοὺς	φεύγοντας ἀπὸ Φυλῆς Θρασύβουλος κατήγαγεν,
[190]	νόμους ἄρξαντας κατέλυσαν, διὰ τοῦτ'	αὐτούς	φησιν ὁ ποιητὴς τιμηθῆναι. Ἔναυλον
[60]	ἐσχάτην ἐμπέσοιεν ἀθυμίαν, ὁρῶντες ὑμᾶς	αὑτοὺς	μὲν παρακαλοῦντας ἐπὶ τὸν πόλεμον,
[190]	νόμους στεφανοῦν, ἕνα τῶν συγκατελθόντων	αὐτῷ	ἀπὸ Φυλῆς, καὶ εἷλε, νεωστὶ
[250]	νομοθέτην ἀγαθόν, σωφρόνως, ὡς προσῆκον	αὐτῷ,	δεόμενον ὑμῶν μηδενὶ τρόπῳ τοὺς
[170]	εἶναι, ἢ ὑμεῖς μὴ συνῄδειτε	αὐτῷ,	διατριβὴν ὁ λόγος ἄν μοι
[220]	δημοκρατίαις, ὁ βουλόμενος, καὶ ὅταν	αὐτῷ	δοκῇ. Καὶ τὸ μὲν διὰ
[140]	Βοιωτάρχαις συνθέμενος. Καὶ τηλικαύτην αὐτὸς	αὐτῷ	δυναστείαν κατεσκεύασεν, ὥστ' ἤδη παριὼν
[250]	εἰσηγγέλθη, καὶ ἴσαι αἱ ψῆφοι	αὐτῷ	ἐγένοντο· εἰ δὲ μία ψῆφος
[170]	τοῦ πρὸς μητρὸς, πῶς ἔχει	αὐτῷ,	ἐγὼ φράσω. Γύλων ἦν ἐκ
[210]	δημιουργὸς λόγων, ὥστε οὐκ ἀποχρῇ	αὐτῷ,	εἴ τι πεπολίτευμαι παρ' ὑμῖν
[220]	θανάτῳ ζημιῶσαι· καὶ παρὰ τῷ	αὐτῷ	ἐν Ὠρεῷ κατήγου, καὶ ἀπὸ
[140]	στεφανωθήσεται, ἀγανακτεῖ· οὐδ' ἱκανόν ἐστιν	αὐτῷ	ἐναντίον ὑμῶν κηρύττεσθαι, ἀλλ' εἰ
[130]	ἐμπιμπλάμενος τῆς δεδομένης ὑφ' ὑμῶν	αὐτῷ	ἐξουσίας. (Οὐ, τὸ τελευταῖον, ἀθύτων
[90]	προσδέξαιτο τὴν συμμαχίαν· ἀλλ' ὑπῆρχεν	αὐτῷ	ἢ φεύγειν ἐκ Χαλκίδος, ἢ
[210]	ἀγωνίζῃ; Ἀλλὰ περὶ τίνος ἐστὶν	αὐτῷ	ἡ σπουδή; Περὶ χρυσῶν στεφάνων
[170]	τὸ γένος, ἐξ ἧς γίγνονται	αὐτῷ	θυγατέρες δύο, ἃς ἐκεῖνος, δεῦρο
[110]	τοῖς Ἀμφικτύοσι ποιεῖσθαι· διωμολογήθη δ'	αὐτῷ	καὶ εἰς τὸν λοιπὸν χρόνον
[160]	καὶ φησί, πρὸς Ἀλέξανδρον, τρεῖς	αὐτῷ	καιροὶ κάλλιστοι παραγεγόνασιν, ὧν οὐδενὶ
[130]	κρατουμένων χώραν, ὅτι οὐκ ἦν	αὐτῷ	καλὰ τὰ ἱερά, σὺ δ'
[130]	τὴν χώραν, ὅτι οὐκ ἦν	αὐτῷ	καλὰ τὰ ἱερά. Τίνος οὖν
[90]	βούλεσθαι ὑμῖν ἀπαγγεῖλαι. Ἦν δ'	αὐτῷ	κεφάλαιον τῶν λόγων, πάντας μὲν
[230]	ἐγκαταληφθεὶς ὑπὸ τῶν νυνὶ παρόντων	αὐτῷ	κινδύνων, οὐκ αἰτούντων Ἀθηναίων, αὐτὸς
[80]	ἐμπιπτούσης ταραχῆς, μετὰ τῶν συμφύτων	αὐτῷ	νοσημάτων ἤδη τὰ μετὰ ταῦτα
[200]	οὐκ ἔστιν ὅπη ἀναπτήσομαι· ἀνθυποβάλλετε	αὐτῷ.	Ὁ δὲ δῆμος ὁ Ἀθηναίων
[150]	ἀπώλεσεν. Ὡς δ' οὐ προσεῖχον	αὐτῷ	οἱ ἄρχοντες οἱ ἐν ταῖς
[200]	ὅρκων πίστιν καταφυγγάνῃ, ἐκεῖνο ἀπομνημονεύσατε	αὐτῷ,	ὅτι τῷ πολλάκις μὲν ἐπιορκοῦντι,
[110]	ἔτι μᾶλλον ἢ πρότερον συμβέβηκεν	αὐτῷ,	ὅτου ἂν προσάψηται, ἢ ἀνδρὸς
[60]	τῆς συμμαχίας καὶ τῆς εἰρήνης	αὐτῷ·	παρηγγέλλετο δ' ἐπ' αὐτὸν ἤδη
[60]	καὶ τῶν συνθηκῶν ἀνεμέσητον ἦν	αὐτῷ	πράττειν τὰ συμφέροντα) οἱ δ'
[200]	ὑμὰς τοῦτο δὴ τὸ συντεταγμένον	αὐτῷ	προοίμιον, ἔπειτ' ἐνδιατρίβῃ καὶ μὴ
[160]	ἀπὸ τῶν προγόνων εὐεργεσίαν τινὰ	αὐτῷ	πρὸς τὸν δῆμον ὑπάρχειν, ἢ,
[180]	ἀλλ' ἀντὶ τοῦ ὀνόματος συνεχώρησεν	αὐτῷ	πρώτῳ γραφῆναι παρακαλοῦντι τοὺς στρατιώτας.
[50]	περὶ τὴν τοῦ τραύματος γραφὴν	αὐτῷ	συμβεβηκότα, ὅτ' ἐγράψατο εἰς Ἄρειον
[180]	ὡς οὐ δίκαια ποιῶ, παραβάλλων	αὐτῷ	τὰ τῶν προγόνων ἔργα. Οὐδὲ
[70]	ἑβδόμην δ' ἡμέραν τῆς θυγατρὸς	αὐτῷ	τετελευτηκυίας, πρὶν πενθῆσαι καὶ τὰ
[210]	σιωπῆς μου κατηγορεῖ, ἵνα μηδεὶς	αὐτῷ	τόπος ἀσυκοφάντητος παραλείπηται, καὶ τὰς
[200]	τῆς πόλεως περὶ τῆς στάσεως	αὐτῷ	τοῦ λόγου μάχεσθε, καὶ μὴ
[100]	Ὠρεῖται, καὶ οὐκ εὐποροῦντες, ὑπέθεσαν	αὐτῷ	τοῦ ταλάντου τὰς δημοσίας προσόδους,
[240]	ταῦτα μὴ μαρτυρεῖται, μὴ βεβαιοῦτε	αὐτῷ	τοὺς ἐπαίνους, καὶ τῆς δημοκρατίας
[190]	Φυλῆς, καὶ εἷλε, νεωστὶ γεγενημένων	αὐτῷ	τῶν εὐεργεσιῶν, ἃς οὐχ ὑπελογίσαντο
[160]	οὐ πάλαι καθεστηκὼς Ἀλέξανδρος, ἀκατασκεύων	αὐτῷ	τῶν ἰδίων ὄντων, εἰς τὴν
[140]	ὑμεῖς ἐκπέμπητε· εἰ δέ τις	αὐτῷ	τῶν στρατηγῶν ἀντείποι, καταδουλούμενος τοὺς
[200]	μὲν τοὺς στασιαστικοὺς λόγους ἐκεῖνο	αὐτῷ	ὑποβάλλετε, ὅτι, Ὦ Δημόσθενες, εἰ
[20]	ἐπίδοσιν οὐκ ἔστιν ὑπεύθυνος, ἐκεῖνο	αὐτῷ	ὑποβάλλετε· Οὔκουν ἐχρῆν σε, ὦ
[50]	τούτων ἀξιωθεὶς διὰ τὸ πατρικὸς	αὐτῷ	φίλος εἶναι, οὐκ ὤκνησεν ἀπ'
[100]	ἀφεῖναι τῇ πόλει, ἐπαγγελούμενον δ'	αὐτῷ	χαλκῆν εἰκόνα σταθήσεσθαι ἐν Ὠρεῷ.
[120]	γίγνεσθαι. (Καὶ πάλιν ἐν τῷ	αὐτῷ	ψηφίσματι πολὺ καὶ σαφέστερον καὶ
[140]	τοὺς ἄρχοντας, καὶ συνεθίζων μηδὲν	αὑτῷ	ἀντιλέγειν, διαδικασίαν ἔφη γράψειν τῷ
[140]	πρεσβεύσειν μὲν ἔφη ὅποι ἂν	αὑτῷ	δοκῇ, (κἂν μὴ ὑμεῖς ἐκπέμπητε·
[90]	Ἀπορῶν δ' ὅ τι χρήσαιτο	αὑτῷ,	καὶ παραγγελλομένης ἐπ' αὐτὸν ἤδη
[250]	συνηγόρους τοὺς κοινωνοὺς τῶν δωροδοκημάτων	αὑτῷ	παρακαλῇ, ὑπολαμβάνετε ὁρᾶν ἐπὶ τοῦ
[200]	ἐὰν δ' ὑμῶν δέηται συγχωρῆσαι	αὑτῷ	περὶ τῆς τάξεως τοῦ λόγου,
[140]	τοῦτο τοῖς Βοιωτάρχαις προκηρύττων, ἀναφέρειν	αὑτῷ	τὰ μέρη τῶν λημμάτων, διώμνυτο
[80]	ὑμᾶς ἔργῳ κατασκευάζων, ἐξαίρετον δ'	αὑτῷ	τυραννίδα περιποιούμενος, καί ταύτης ἐλπίζων
[110]	ἁκούων, οὔτε νῦν ἡδέως μέμνημαι	αὐτῶν.	Ἀκούσας δὲ οὕτω παρωξύνθην, ὡς
[40]	δ' ἀληθῆ λέγω, τῶν νόμων	αὐτῶν	ἀκούσατε. ΝΟΜΟΙ. (Ἐπειδὰν τοίνυν ἐξαπατῶντες
[20]	πόλει. Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω,	αὐτῶν	ἀκούσατε τῶν νόμων. ΝΟΜΟΙ. (Ὅταν
[150]	πορθμεύοντας, νόμον ἔθεσθε, ἐάν τις	αὐτῶν	ἄκων ἐν τῷ πόρῳ πλοῖον
[130]	οὐδὲν δέομαι διὰ τὰς ἀτυχίας	αὐτῶν.	~Ἀλλ' οἶμαι, ἐπειδὴ Φίλιππος, αὐτῶν
[110]	Ἀμφισσεῖς, μᾶλλον δὲ οἱ προεστηκότες	αὐτῶν,	ἄνδρες παρανομώτατοι, ἐνηργάζοντο τὸ πεδίον,
[210]	κοινὸν καὶ δίκαιον κατ' ἀμφοτέρων	αὐτῶν	ἀπαγγεῖλαι, πρὸς ὑμᾶς τοῦτ' ἐρῶ.
[140]	αὐτῶν. ~Ἀλλ' οἶμαι, ἐπειδὴ Φίλιππος,	αὐτῶν	ἀφελόμενος Νίκαιαν, Θετταλοῖς παρέδωκε, καὶ
[240]	καὶ Τιμόθεον, καὶ πυθοῦ παρ'	αὐτῶν,	διὰ τί τὰς δωρεὰς αὐτοῖς
[130]	νέας ἐν πόντῳ Κρονίδης ἀποτείνυται	αὐτῶν.	(Ἐὰν δὲ, περιελόντες τοῦ ποιητοῦ
[150]	(ἀλλὰ ταῖς γε διανοίαις ἀποβλέψατ'	αὐτῶν	εἰς τὰς συμφοράς, καὶ νομίσατε
[180]	ἄνδρα· ἔπειτα στεφανῶσαι φαλλοῦ στεφάνῳ	αὐτῶν	ἕκαστον, ἀλλ' οὐ χρυσῷ· τότε
[100]	πάσας νύκτας, καὶ, τὴν χώραν	αὐτῶν	ἐκπορθήσαντας, καὶ αὐτοὺς ἀνδραποδισαμένους, ἀναθεῖναι
[150]	μὴ τρόπαιον ἵστατε ἀφ' ὑμῶν	αὐτῶν	ἐν τῇ τοῦ Διονύσου ὀρχήστρᾳ,
[110]	Ἀμφισσέων, τοῦ μηδεμίαν μνείαν περὶ	αὐτῶν	ἐν τοῖς Ἀμφικτύοσι ποιεῖσθαι· διωμολογήθη
[180]	ἀκριβῶς τὴν βουλὴν σκεψαμένην, ὅσοι	αὐτῶν	ἐπὶ Φυλῇ ἐπολιορκήθησαν, ὅτε Λακεδαιμόνιοι
[120]	ἀφοσιῶ· ὑμεῖς δ' ὑπὲρ ὑμῶν	αὐτῶν	ἤδη βουλεύεσθε. Ἐνῆκται μὲν τὰ
[240]	δ' ἐστὶ καὶ τὴν ἀπαιδευσίαν	αὐτῶν	θεωρῆσαι. Εἰ γὰρ τολμήσει Κτησιφῶν
[100]	τὸν λιμένα καὶ τὴν πόλιν	αὐτῶν	κατέσκαψαν, καὶ τὴν χώραν καθιέρωσαν
[140]	ἤδη, ἐπεὶ τὸ δεινὸν ἥπτετο	αὐτῶν,	μετεπέμψαντο Ἀθηναίους, καὶ ὑμεῖς ἐξήλθετε,
[100]	Ἐρετριέων (πάνυ γὰρ ἔδει δεηθῆναι	αὐτῶν)	μηκέτι διδόναι τὴν σύνταξιν ὑμῖν
[20]	τῆς πόλεως· (καὶ οὐ κατηγορῶν	αὐτῶν,	οὐδ' ἐπιτιμῶν λέγω, ἀλλ' ἐκεῖνο
[70]	ὅτι Φιλοκράτης μὲν ἀπὸ τῶν	αὐτῶν	πολιτευμάτων Δημοσθένει φυγὰς ἀπ' εἰσαγγελίας
[20]	τέχνας. Μικρὰ δὲ ὑμῖν ὑπὲρ	αὐτῶν	πρῶτον προειπεῖν βούλομαι. (Ἔστι γάρ,
[40]	μέγα σημεῖον ὑμῖν τούτου ἐξ	αὐτῶν	τῶν νόμων ἐπιδείξω. Αὐτὸν γὰρ
[30]	Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω ἐξ	αὐτῶν	τῶν νόμων μαθήσεσθε. ΝΟΜΟΙ. (Ἀναμνήσθητε
[0]	μοι ἐλπίζω προειρῆσθαι· περὶ δὲ	αὐτῶν	τῶν νόμων, οἳ κεῖνται περὶ
[180]	(Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω, ἐξ	αὐτῶν	τῶν ποιημάτων γνώσεσθε· ἐπιγέγραπται γὰρ
[0]	πολιτείαν οὐκέτι κοινήν, ἀλλ' ἰδίαν	αὑτῶν,	ἡγούμενοι εἶναι, ἀπειλοῦσιν εἰσαγγελεῖν καὶ
[40]	ἄλλοι δέ τινες, ὑποκηρυξάμενοι, τοὺς	αὑτῶν	οἰκέτας ἀφίεσαν ἐλευθέρους, μάρτυρας τοὺς
[130]	ὅτι δεσπότης ἐστὶν ἁπάντων ἀνθρώπων	ἀφ'	ἡλίου ἀνιόντος μέχρι δυομένου, νῦν
[150]	ὦ Αθηναῖοι, μὴ τρόπαιον ἵστατε	ἀφ'	ὑμῶν αὐτῶν ἐν τῇ τοῦ
[40]	ἔδωκε στέφανον ἅμα ἀνακηρύττειν, καὶ	ἀφαιρεῖσθαι	καὶ καθιεροῦν. Ἀλλ' οἶμαι, διὰ
[230]	ἄδηλος γεγένηται· ἡ γὰρ ψῆφος	ἀφανὴς	φέρεται. (Δοκοῦμεν δ' ἔμοιγε, ὦ
[220]	τριηράρχους ὑφῃρημένος, πλεῖον τῆς πόλεως	ἀφανίζων	ναυτικὸν, ἢ ὅτε Ἀθηναῖοι τὴν
[80]	ὃς ἡμῶν, εἰρήνης οὔσης, Ὠρωπὸν	ἀφείλετο,	τούτων ἑκόντες ἐπιλαθόμενοι, ἐπειδὴ διέβησαν
[120]	ἐπέτρεψα) καὶ τῶν πολλῶν δὲ	ἀφειμένων·	οὗ τὸ κεφάλαιόν ἐστι, τὸν
[100]	δεησόμενον αὐτοῦ, τὸ μὲν τάλαντον	ἀφεῖναι	τῇ πόλει, ἐπαγγελούμενον δ' αὐτῷ
[80]	Ταμύναις, ἐκ παρατάξεως μάχῃ κρατήσαντες,	ἀφεῖσαν	ὑποσπόνδους τοὺς πολεμίους, ἐκινδύνευσεν ἂν
[40]	δημοτῶν· ὅταν δέ τις ταῦτα	ἀφέλῃ,	τί τὸ καταλειπόμενόν ἐστι, πλὴν
[30]	τούτους ἄρχειν δοκιμασθέντας. ~Ἐπειδὰν δ'	ἀφέλῃ	τις τοὺς ὑπὸ τοῦ δήμου
[220]	ὥσπερ τῶν αὐλῶν ἐάν τις	ἀφέλῃ,	τὸ λοιπὸν οὐδέν ἐστιν. ~Θαυμάζω
[140]	~Ἀλλ' οἶμαι, ἐπειδὴ Φίλιππος, αὐτῶν	ἀφελόμενος	Νίκαιαν, Θετταλοῖς παρέδωκε, καὶ τὸν
[40]	τῆς Ἀθηνᾶς ὁ νόμος κελεύει,	ἀφελόμενος	τὸν στεφανούμενον. Καίτοι τίς ἂν
[230]	Κτησιφῶν δ' ὑμᾶς οἴεται δεῖν	ἀφελόντας	τὴν ἀδοξίαν ἀπὸ Δημοσθένους περιθεῖναι
[230]	δ' εἰδότας καὶ αἰσθανομένους ὑβρίζεις.	Ἀφελὼν	γὰρ τὸν καιρὸν, καὶ τὴν
[230]	ἄριστα τῷ δήμῳ τῷ Ἀθηναίων,	ἀφελὼν	τὴν ἀλαζονείαν καὶ τὸν κόμπον
[100]	διδόναι. Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω,	ἀφελὼν	τὸν κόμπον, καὶ τὰς τριήρεις,
[80]	τριάκονθ' ἡμέρας διελθεῖν, ὑποσπόνδους Θηβαίους	ἀφήκατε,	κύριοι τῆς Εὖβοίας γενόμενοι, καὶ
[150]	οἰκείους τῶν τελευτησάντων πλείω δάκρυα	ἀφήσειν	ἐπὶ ταῖς τραγῳδίαις καὶ τοῖς
[230]	ὑμῖν εὔθυναι βίου, εἰ τοῦτον	ἀφήσετε.	Ἐκεῖνο δ' οὐ λυπηρόν, εἰ
[200]	δημοσίων ἀδικημάτων οὐδενὸς πρότερον ἐμνήσθην,	ἄφθονα	δήπου καὶ πολλὰ ἔχων λέγειν,
[170]	Ἀθηναῖοι, εἰ μὴ καταλύσετε τὰς	ἀφθόνους	ταύτας δωρεὰς καὶ τοὺς εἰκῇ
[40]	τινες, ὑποκηρυξάμενοι, τοὺς αὑτῶν οἰκέτας	ἀφίεσαν	ἐλευθέρους, μάρτυρας τοὺς Ἕλληνας ποιούμενοι·
[10]	ὅταν δὲ ἑτέραν μὲν φωνὴν	ἀφιῇ	ὁ νόμος, ἑτέραν δὲ ὁ
[150]	δὲ, καθοπλίσας τῇδε τῇ πανοπλία,	ἀφίησιν	ἀγαθῇ τύχῃ τρέπεσθαι ἐπὶ τὰ
[0]	εἰς τὴν μεγίστην μὲν ἀπορίαν	ἀφικνεῖσθαι	τοὺς κατηγόρους, πολὺ δὲ ἔτι
[90]	ταῦτ' ἤδη ἄξιόν ἐστιν ἀκοῦσαι.	(Ἀφικνεῖται	γὰρ πρὸς ὑμᾶς, οὐκ ἔτι
[170]	τὴν κρίσιν οὐχ ὑπομείνας, καὶ	ἀφικνεῖται	εἰς Βόσπορον, κᾀκεῖ λαμβάνει δωρεὰν
[110]	τοὺς καταπλέοντας ἐξέλεγον, καὶ τῶν	ἀφικνουμένων	εἰς Δελφοὺς πυλαγόρων ἐνίους χρήμασι
[250]	δ' ἐπιστολαὶ καὶ αἱ πρεσβεῖαι	ἀφικνοῦνται	εἰς ἰδιωτικὰς οἰκίας, οὐ παρὰ
[130]	καταφυγὴ τῶν Ἑλλήνων, πρὸς ἣν	ἀφικνοῦντο	πρότερον ἐκ τῆς Ἑλλάδος αἱ
[180]	ἐνίκων μαχόμενοι Μήδους. Οὗτοι, δεῦρο	ἀφικόμενοι,	τὸν δῆμον ᾖτησαν δωρεάν, καὶ
[60]	κελεύει ἑλέσθαι δέκα πρέσβεις, οἵτινες,	ἀφικόμενοι	ὡς Φίλιππον, ἀξιώσουσιν αὐτὸν δεῦρο
[160]	συστήσασθαι, ὁμολογῶ Θετταλοὺς καὶ Περραιβοὺς	ἀφιστάναι.	Σὺ γὰρ ἂν κώμην ἀποστήσειας;
[140]	ἐν τῷ ψηφίσματι, ἐάν τις	ἀφιστῆται	πόλις ἀπὸ Θηβαίων, βοηθεῖν Ἀθηναίους
[110]	ἡμῖν ἀρτίως μὲν εἰς Δελφοὺς	ἀφῖχθαι,	παραχρῆμα δὲ τὸν ἱερομνήμονα Διόγνητον
[220]	νυνὶ μέλλω λέγειν ἀγανακτῶ μάλιστα.	Ἀφομοιοῖ	γὰρ μου τὴν φύσιν ταῖς
[50]	ὑπὲρ Ἀμφιπόλεως ἐπολεμοῦμεν· τοῦτον δ'	ἀφορίζεται	τῇ γενομένῃ εἰρήνῃ καὶ συμμαχίᾳ,
[120]	ἡμετέραν τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς	ἀφοσιῶ·	ὑμεῖς δ' ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν
[130]	τήν γε θεοβλάβειαν καὶ τὴν	ἀφροσύνην	οὐκ ἀνθρωπίνως, ἀλλὰ δαιμονίως κτησάμενοι;
[10]	ἀναισχυντίᾳ. (Πρὸς δὲ δὴ τὸν	ἄφυκτον	λόγον, ὅν φησι Δημοσθένης, βραχέα
[240]	λίθους, καὶ τὸν σίδηρον, τὰ	ἄφωνα	καὶ τὰ ἀγνώμονα, ἐάν τινα
[160]	Ἠλεῖοι δ' αὐτοῖς συμμετεβάλοντο καὶ	Ἀχαιοὶ	πάντες, πλὴν Πελληνέων, καὶ Ἀρκαδία
[90]	διελογίζετο, ὅσον ἑκάστους ἔδει συντελεῖν·	Ἀχαιοὺς	μὲν πάντας καὶ Μεγαρέας ἑξήκοντα
[180]	τινα τούτων τῶν ἀνδρῶν στεφανῶσαι.	Ἀχάριστος	ἄρ' ἦν ὁ δῆμος; Οὔκ,
[190]	γραφὰς τῶν παρανόμων, οὓς ὑμεῖς	ἀχαρίστους	εἶναι δικαίως ἂν ὑπολαμβάνοιτε. Εἰ
[130]	ὢν Θηβαίοις· (εἶτα Λεωδάμας ὁ	Ἀχαρνεύς,	οὐχ ἧττον Δημοσθένους λέγειν δυνάμενος,
[250]	τὸν λόγον θεωρήσατε. Ἐγένετό τις	(ἄχθομαι	δὲ πολλάκις μεμνημένος τὰς ἀτυχίας
[150]	σπουδαῖα τῶν πραγμάτων, ἁπάντων ἀνθρώπων	ἀχρηστότατε,	πρὸς δὲ τὴν ἐν τοῖς
[100]	ψηφίσματος ἀνάγνωθι, καὶ τοῦ κλέμματος	ἅψαι,	ὃ ὑφείλετο ὁ μιαρὸς καὶ
[230]	καὶ τὸν κόμπον τοῦ ψηφίσματος,	ἅψαι	τῶν ἔργων, ἐπίδειξον ἡμῖν ὅ
[180]	στεφανοῦνται. Δεῖ γὰρ τὸν κήρυκα	ἀψευδεῖν,	ὅταν τὴν ἀνάρρησιν ἐν τῷ
[190]	ὁ φεύγων, ἂν ἄρα ποθ'	ἅψηται	τοῦ πράγματος, οὐκ ὡς ἔννομα