| Paragraphes |
| [230] |
φύσεις
ἤνεγκε
τὸ
δημόσιον,
αἳ
|
ῥᾳδίως |
οὕτω
κατέλυσαν
τὸν
δῆμον·
ἔχαιρε |
| [0] |
καταλέλυται,
καὶ
γράφουσί
τε
τινὲς
|
ῥᾳδίως |
παρανόμους
γνώμας,
καὶ
ταύτας
ἕτεροι |
| [200] |
τὴν
πολιτείαν.
Οὗτος
κλάει
μὲν
|
ῥᾷον |
ἢ
ἄλλοι
γελῶσιν,
ἐπιορκεῖ
δὲ |
| [220] |
ἐπιδεῖξαι·
(εἰ
δ'
ἦν
ἀναγκαῖον
|
ῥηθῆναι, |
οὐ
Δημοσθένους
ἦν
ὁ
λόγος, |
| [0] |
τὴν
διάνοιαν,
ἀκούητε
τῶν
μελλόντων
|
ῥηθήσεσθαι |
λόγων,
εὖ
οἶδ'
καὶ
δίκαια, |
| [70] |
ἔφη
δεῖν
(καὶ
γὰρ
τὸ
|
ῥῆμα |
μέμνημαι
ὡς
εἶπε,
διὰ
τὴν |
| [90] |
τῇ
συμμαχίᾳ
βοηθεῖν
ἡμᾶς
Χαγκιδεῦσι,
|
ῥῆμα |
μόνον
ἀντικαταλλαξάμενος
ἀντὶ
τούτων,
εὐφημίας |
| [200] |
πόλιν,
τὸ
κάλλιστον
ἐκ
παιδείας
|
ῥῆμα |
φθεγξάμενοι,
Μὴ
μνησικακεῖν·
σὺ
δὲ |
| [10] |
οὐ
προσδέχεσθε
κακοῦργον
σοφιστήν,
οἰόμενον
|
ῥήμασι |
τοὺς
νόμους
ἀναιρήσειν,
ἀλλ'
ὅσῳ |
| [200] |
μὴ
προσδέχεσθε
κακοῦργον
ἄνθρωπον,
οἰόμενον
|
ῥήμασι |
τοὺς
νόμους
ἀναιρήσειν,
μηδ'
ἐν |
| [160] |
αὐτοῦ
τὰ
μιαρὰ
καὶ
ἀπίθανα
|
ῥήματα, |
ἃ
πῶς
ποθ'
ὑμεῖς,
ὦ |
| [160] |
δὲ
τίνος
ἐστιν,
ὦ
κίναδος,
|
ῥήματα |
ἢ
θαύματα;
Καὶ
πάλιν,
ὅτε, |
| [230] |
ἀσθενῆ
πεποιηκώς,
ἰσχυρὸν
δὲ
τὸν
|
ῥήτορα. |
Ἀνὴρ
γὰρ
ἰδιώτης
ἐν
πόλει |
| [200] |
στεφανοῦν
τοὺς
ὑπευθύνους,
ἔπειτα
τὸν
|
ῥήτορα |
ἐξήλεγξα,
γράψαντα
Δημοσθένην
ὑπεύθυνον
ὄντα |
| [10] |
Ἀθηναῖοι,
τὸ
αὐτὸ
φθέγγεσθαι
τὸν
|
ῥήτορα, |
καὶ
τὸν
νόμον·
ὅταν
δὲ |
| [30] |
ᾤετο
δεῖν
ὁ
νομοθέτης
τὸν
|
ῥήτορα |
σεμνύνεσθαι
πρὸς
τοὺς
ἔξωθεν,
ἀλλ' |
| [240] |
πλεῖστον
ἀπέχοντες.
(Ὅταν
οὖν
λάβητε
|
ῥήτορα |
στεφάνων
καὶ
κηρυγμάτων
ἐν
τοῖς |
| [0] |
τούς
τε
ἐκ
τοῦ
βουλευτηρίου
|
ῥήτορας, |
καὶ
τοὺς
ἐκ
τοῦ
δήμου, |
| [230] |
ταπεινὰ
καὶ
καταδεέστερα
εἰς
τοὺς
|
ῥήτορας |
τοὺς
φαύλους
ἔτρεπον·
Κτησιφῶν
δ' |
| [20] |
ἐξαμαρτάνῃ,
κολάζουσιν·
οἱ
δὲ
ὑμέτεροι
|
ῥήτορες |
τρυφῶσι.
Πάλιν,
τὴν
βουλὴν
τοὺς |
| [160] |
χρήσασθαι
τῷ
σαυτοῦ
τρόπῳ;
Καίτοι
|
ῥητορικὴν |
δειλίαν
δημόσιος
καιρὸς
οὐκ
ἀναμένει. |
| [170] |
τὴν
δὲ
παιδείαν
τὴν
τοῦ
|
ῥήτορος |
καὶ
τὸν
λόγον
πείθειν
τοὺς |
| [0] |
ἄλλων
Ἀθηναίων,
τῆς
δὲ
τῶν
|
ῥητόρων |
ἀκοσμίας
οὐκέτι
κρατεῖν
δύνανται,
οὔθ' |
| [130] |
θεῶν
σῳζομένην,
ὑπὸ
δὲ
τῶν
|
ῥητόρων |
ἐνίων
ἀπολλυμένην.
Οὐχ
ἱκανὸν
ἦν |
| [0] |
ὁ
Σόλων
περὶ
τῆς
τῶν
|
ῥητόρων |
εὐκοσμίας
ἰσχύειν,
ἵνα
ἐξῆν,
πρῶτον |
| [0] |
ἤδη
χρόνον
συνεργοῦντές
τισι
τῶν
|
ῥητόρων, |
λυμαίνονται
τὴν
πολιτείαν,
μήτε
τὰς |
| [230] |
οὐ
γεγένηται
φορὰ
καθ'
ἡμᾶς
|
ῥητόρων |
πονηρῶν
ἅμα
καὶ
τολμηρῶν,
εὐτυχοῦμεν. |
| [120] |
πρὸ
τῆς
ἐπιούσης
πυλαίας,
ἐν
|
ῥητῷ |
χρόνῳ
εἰς
Πύλας,
ἔχοντας
δόγμα, |
| [120] |
αὐτοὺς
ἐζημίωσαν.
Καὶ
ταῦτα
ἐν
|
ῥητῷ |
χρόνῳ
προεῖπον
τῷ
θεῷ
καταθεῖναι, |
| [250] |
δὴ
τὸ
νυνὶ
γιγνόμενον.
Ἀνὴρ
|
ῥήτωρ, |
ἁπάντων
τῶν
κακῶν
αἴτιος,
ἔλιπε |
| [140] |
ἐπιόντα
κίνδυνον
εἰκότως
(οὐ
γὰρ
|
ῥήτωρ |
ἀστράτευτος
καὶ
λιπὼν
τὴν
τάξιν |
| [30] |
τοὺς
νόμους
ψηφιεῖσθαι·
ὁ
δὲ
|
ῥήτωρ |
γέγραφε
τὸν
ὑπεύθυνον
στεφανοῦν,
μὴ |
| [70] |
μισαλέξανδρος
καὶ
μισοφίλιππος
ἡμῖν
οὑτοσὶ
|
ῥήτωρ |
δὶς
ἐπρέσβευσεν
ἐν
Μακεδονίᾳ,
ἐξὸν |
| [50] |
τῇ
πόλει,
ὁ
αὐτὸς
οὗτος
|
ῥήτωρ |
ἔγραψε
τὸν
πόλεμον·
τρίτον
δὲ, |
| [130] |
δυνάμενος,
ἀλλ'
ἔμοιγε
καὶ
ἡδίων
|
ῥήτωρ· |
καὶ
οὗτος
Ἀρχέδημος
ὁ
Πήληξ, |
| [200] |
ἔξω
τῆς
ἐκκλησίας·
ὁ
δὲ
|
ῥήτωρ, |
ὁ
φεύγων
τὴν
γραφὴν,
οὐ |
| [130] |
τὴν
τοῦ
βοιωτιάζειν
ὑπομείνας
αἰτίαν,
|
ῥήτωρ |
Πύρρανδρος
ὁ
Ἀναφλύστιος,
ὃς
ἔτι |
| [10] |
ὁ
νόμος,
ἑτέραν
δὲ
ὁ
|
ῥήτωρ, |
τῷ
τοῦ
νόμου
δικαίῳ
χρὴ |
| [180] |
Παισὶν
ἐπ'
Ἠϊόνι,
Στρυμόνος
ἀμφὶ
|
ῥοάς, |
Λιμόν
τ'
αἴθωνα
κρατερόν
τ' |
| [40] |
(εἰ
οὕτω
τύχοι)
ὁ
τῶν
|
Ῥοδίων, |
ἢ
Χίων,
ἢ
καί
τινος |
| [250] |
Ἕτερος
δ'
ἰδιώτης
ἐκπλεύσας
εἰς
|
Ῥόδον, |
ὅτι
τὸν
φόβον
ἀνάνδρως
ἤνεγκε, |