HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ESCHINE, Contre Ctésiphon (discours complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ι = 70 formes différentes pour 155 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Paragraphes

[70]   ὑπολαμβάνοντες εἶναι· ~ἔπειτα ἀπήντησαν ὀρθῶς ἰασόμενοι τὸ Δημοσθένους δωροδόκημα, (καὶ προσέγραψαν

[220]   μέλλει· τίς ἂν εἴη τοιοῦτος ἰατρός, ὅστις τῷ νοσοῦντι μεταξὺ μὲν

[180]   φεύγοντα τὸν δῆμον καταγαγοῦσιν, ἔστιν ἰδεῖν. Ἦν μὲν γὰρ ὁ τὸ

[10]   θεοὺς εὐχομένους, καὶ οὐ μόνον ἰδίᾳ, ἀλλὰ καὶ κοινῇ τὰ γένη,

[70]   πολεμεῖν αὐτούς, ἢ τὴν εἰρήνην ἰδίᾳ ποιεῖσθαι. Καὶ τελευτῶν ἐπὶ τὸ

[140]   τοὺς Βοιωτάρχας ὑποπτεύσας μέλλειν εἰρήνην ἰδίᾳ ποιεῖσθαι, χρυσίον ἄνευ αὑτοῦ παρὰ

[60]   μὴ μετὰ τῶν Ἑλλήνων, ἀλλ' ἰδίᾳ ποιήσαισθε τὴν εἰρήνην· (δεύτερον δ'

[70]   τοὺς ἀλλοτρίους, οὐδέ γε ὁ ἰδία πονηρὸς, ἄν ποτε γένοιτο δημοσίᾳ

[120]   θεοὺς τἀγαθὰ καὶ κοινῇ καὶ ἰδία. (Σκοπεῖτε δή, ποίᾳ φωνῇ, ποίᾳ

[0]   τὴν πολιτείαν οὐκέτι κοινήν, ἀλλ' ἰδίαν αὑτῶν, ἡγούμενοι εἶναι, ἀπειλοῦσιν εἰσαγγελεῖν

[50]   δ' οὕτως. Ἐγὼ τὸν μὲν ἴδιον βίον τὸν Δημοσθένους ἐξετάζειν μακροτέρου

[200]   καὶ ὑπομνήσω ὑμᾶς. (Οὔτε τὸν ἴδιον βίον τὸν Δημοσθένους πρότερον διεξῆλθον,

[90]   πανσέληνον. Καὶ γὰρ τοῦτο ἅνθρωπος ἴδιον καὶ οὐ κοινὸν ποιεῖ· (οἱ

[140]   ἐποίησε κοινήν, τὸ δ' ἀνάλωμα ἴδιον ὑμέτερον, τὴν δὲ κατὰ γῆν,

[200]   εἰπὼν μικρὰ μὲν περὶ τῶν ἰδίων εἶπον, τὰ δὲ πλεῖστα περὶ

[0]   οἱ δὲ ἄπεισιν ἐπὶ τῶν ἰδίων ἔργων· οὓς αἰσχυνόμενοι, καὶ τῶν

[160]   καθεστηκὼς Ἀλέξανδρος, ἀκατασκεύων αὐτῷ τῶν ἰδίων ὄντων, εἰς τὴν Ἀσίαν διέβη,

[170]   τὸν βίον οὐκ ἐκ τῶν ἰδίων προσόδων πορίζεται, ἀλλ' ἐκ τῶν

[120]   τὸ βουλευτήριον καὶ μεταστησάμενος τοὺς ἰδιώτας, ἐκφέρεται προβούλευμα εἰς τὴν ἐκκλησίαν,

[0]   ἀπειλοῦσιν εἰσαγγελεῖν καὶ καταδουλούμενοι τοὺς ἰδιώτας καὶ δυναστείας ἑαυτοῖς περιποιοῦντες, (τὰς

[210]   φησι φοβεῖσθαι· ἐλπίζειν γὰρ δόξειν ἰδιώτης εἶναι· ἀλλὰ τὴν τοῦ Δημοσθένους

[250]   βουλῆς θανάτῳ ἐζημιώθη. Ἕτερος δ' ἰδιώτης ἐκπλεύσας εἰς Ῥόδον, ὅτι τὸν

[230]   δὲ τὸν ῥήτορα. Ἀνὴρ γὰρ ἰδιώτης ἐν πόλει δημοκρατουμένῃ, νόμῳ καὶ

[110]   (φησὶ) παραβαίνοι, ἢ πόλις, ἤ ἰδιώτης, ἢ ἔθνος, ἐναγής (φησὶν) ἔστω

[250]   ἀτυχίας τῆς πόλεως) ἐνταῦθ' ἀνὴρ ἰδιώτης, ὃς, ἐκπλεῖν μόνον εἰς Σάμον

[40]   ὅτι πόλις, ἀλλ' οὐδ' ἂν ἰδιώτης οὐδὲ εἷς οὕτως ἀγεννὴς γένοιτο,

[150]   (οὔτε πόλις γὰρ, οὔτ' ἀνὴρ ἰδιώτης οὐδεὶς πώποτε καλῶς ἀπήλλαξε Δημοσένει

[250]   καὶ αἱ πρεσβεῖαι ἀφικνοῦνται εἰς ἰδιωτικὰς οἰκίας, οὐ παρὰ τῶν τυχόντων

[110]   ὅτου ἂν προσάψηται, ἢ ἀνδρὸς ἰδιώτου, ἢ δυνάστου ἢ πόλεως δημοκρατουμένης,

[210]   ταὐτὸν ἐνύπνιον ἐγὼ καὶ Δημοσθένης ἴδομεν. ~Ἐπιτιμᾷς δέ μοι, εἰ, μὴ

[160]   πάλιν αὖ τερατευόμενος, ἱερὰ μὲν ἱδρύσατο Παυσανίου, εἰς αἰτίαν δὲ εὐαγγελίων

[240]   Ὁ δέ γε νεώτερος ταῦτ' ἰδὼν διεφθάρη. Δίκην τις δέδωκε πονηρὸς

[180]   μεγάλης ἀρετῆς. Μᾶλλόν τις τάδ' ἰδὼν καὶ ἐπεσσομένων ἐθελήσει Ἀμφὶ ξυνοῖσι

[170]   ἱερὸν τοῦ Διονύσου, τὸν τὰ ἱερὰ διὰ δειλίαν προδεδωκότα. Ἵνα δὲ

[60]   ὅτε ἦν προαγών, ἐν τῇ ἱερᾷ ἡμέρᾳ, ὃ πρότερον οὐδεὶς μέμνηται

[120]   θεῷ καὶ τῇ γῇ τῇ ἱερᾷ· ἥτις δ' ἂν μὴ παρῇ

[150]   τοῦτον, ὑποδέδεχθε τῇ πόλει, ὧν ἱερὰ καὶ τέκνα καὶ τάφους ἀπώλεσεν

[120]   θεῷ, καὶ τῇ γῇ τῇ ἱερᾷ, καὶ χειρὶ, καὶ ποδὶ, καὶ

[100]   θεῷ καὶ τῇ γῇ τῇ ἱερᾷ, καὶ χειρὶ, καὶ ποδὶ, καὶ

[160]   ἀρχὴν κατέστη, πάλιν αὖ τερατευόμενος, ἱερὰ μὲν ἱδρύσατο Παυσανίου, εἰς αἰτίαν

[110]   Προναίᾳ, μηδὲ δέξαιντο αὐτοῖς τὰ ἱερά. (Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω, ἀνάγνωθι

[130]   οὐκ ἦν αὐτῷ καλὰ τὰ ἱερά, σὺ δ' οὐδὲν προειδὼς τῶν

[170]   στεφανοῦσθαι, οὐδὲ εἰσιέναι εἰς τὰ ἱερὰ τὰ δημοτελῆ· σὺ δὲ τὸν

[130]   οὐκ ἦν αὐτῷ καλὰ τὰ ἱερά. Τίνος οὖν σὺ ζημίας ἄξιος

[120]   Προναίά, μηδὲ δέξαιντο αὐτοῖς τὰ ἱερά. (Τοιαῦτα καὶ πρὸς τούτοις ἕτερα

[110]   κυανώπιδος Ἀμφιτρίτης Κῦμα ποτικλύζῃ κελαδοῦν ἱεραῖσιν ἐπ' ἀκταῖς. ΟΡΚΟΙ. ΑΡΑ. (Ταύτης

[110]   Ἀμφισσέων περὶ τὴν γῆν τὴν ἱερὰν ἀσεβείας, καὶ αὐτόθεν ἑστηκὼς, ἐδείκνυον

[100]   ὤμοσαν ἰσχυρόν, μήτε αὐτοὶ τὴν ἱερὰν γῆν ἐργάσεσθαι, μήτε ἄλλῳ ἐπιτρέψειν,

[120]   θεὸν, καὶ τὴν γῆν τὴν ἱερὰν, καὶ τοὺς Ἁμφικτύονας ἐξήμαρτον. Ὅτι

[10]   ἐπὶ τῶν παραδόξων· οἷον, τοὺς ἱερέας καὶ τὰς ἱερείας ὑπευθύνους εἶναι

[10]   οἷον, τοὺς ἱερέας καὶ τὰς ἱερείας ὑπευθύνους εἶναι κελεύει ὁ νόμος,

[110]   Δελφοὺς ἀφῖχθαι, παραχρῆμα δὲ τὸν ἱερομνήμονα Διόγνητον πυρέττειν· τὸ δ' αὐτὸ

[120]   οὗ τὸ κεφάλαιόν ἐστι, τὸν ἱερομνήμονα (φησὶ) τὸν Ἀθηναίων, καὶ τοὺς

[120]   σαφέστερον καὶ πικρότερον γράφει, τὸν ἱερομνήμονα, (φησὶ) τῶν Ἀθηναίων καὶ τοὺς

[120]   ὁ αὐτὸς κῆρυξ ἀναγορεύει, τοὺς ἱερομνήμονας καὶ τοὺς πυλαγόρους ἅπαντας ἥκειν

[120]   τοῦ λόγου ψηφίξονται ἥκειν τοὺς ἱερομνήμονας, πρὸ τῆς ἐπιούσης πυλαίας, ἐν

[120]   μόνον τοὺς πυλαγόρους καὶ τοὺς ἱερομνήμονας συγκαλέσῃ, ἀλλὰ καὶ τοὺς θύοντας

[110]   ἀσεβείας. Ἐπὶ γὰρ Θεοφράστου ἄρχοντος, ἱερομνήμονος ὄντος Διογνήτου Ἀναφλυστίου, πυλαγόρας ὑμεῖς

[110]   ἐμάχοντο. Μεταπεμψάμενος δ' ἐμὲ ὁ ἱερομνήμων ἠξίου εἰσελθεῖν εἰς τὸ συνέδριον,

[40]   θεάτρῳ τῷ ἐν ἄστει ἀναρρηθῇ, ἱερὸν εἶναι τῆς Ἀθηνᾶς ὁ νόμος

[130]   οἳ καὶ τὸ ἐν Δελφοῖς ἱερὸν ἠλευθέρωσαν; (Θῆβαι δέ, Θῆβαι, πόλις

[100]   πράξεις, ἀσεβήσας μὲν εἰς τὸ ἱερὸν τὸ ἐν Δελφοῖς, ἄδικον δὲ

[100]   γένη παρανομώτατα, οἳ εἰς τὸ ἱερὸν τὸ ἐν Δελφοῖς καὶ περὶ

[170]   εἰς τὴν ὀρχήστραν, εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ Διονύσου, τὸν τὰ ἱερὰ

[110]   ἐναγεῖς ἐξείργετ' ἂν ἐκ τοῦ ἱεροῦ. (Ἅμα δὲ ἐμέμνητο τῆς τῶν

[120]   μὴ παρῇ πόλις, εἴρξεται τοῦ ἱεροῦ, καὶ ἐναγὴς ἔσται, καὶ τῇ

[130]   ἐξ ἀρχῆς περὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ κατάληψιν, οἱ τῶν Ἑλλήνων ποτὲ

[110]   καὶ χρήματα λαμβάνοντας ἐκ τοῦ ἱεροῦ λιμένος. Ἅμα δὲ ἀναγιγνώσκειν ἐκέλευον

[110]   γὰρ τὸ Κιρραῖον πεδίον τῷ ἱερῷ καὶ ἔστιν εὐσύνοπτον· (Ὁρᾶτε, ἔφην

[150]   ἀθύτων καὶ ἀκαλλιερήτων ὄντων τῶν ἱερῶν, ἐκπέμψας ἐπὶ τὸν πρόδηλον κίνδυνον,

[130]   ἀθύτων καὶ ἀκαλλιερήτων ὄντων τῶν ἱερῶν ἐξέπεμψε τοὺς στρατιώτας ἐπὶ τὸν

[90]   καὶ Χαλκιδέας βοηθεῖν, ἐάν τις ἴῃ ἐπ' Ἀθηναίους. (Τὰς δὲ συνεδρίας

[90]   βοηθήσειν, εἴ τις ἐπ' αὐτὸν ἴῃ· ὃ πρόδηλον ἦν ἐσόμενον, εἰ

[140]   χρυσῷ στεφάνῳ στεφανωθήσεται, ἀγανακτεῖ· οὐδ' ἱκανόν ἐστιν αὐτῷ ἐναντίον ὑμῶν κηρύττεσθαι,

[130]   τῶν ῥητόρων ἐνίων ἀπολλυμένην. Οὐχ ἱκανὸν ἦν τὸ τοῖς μυστηρίοις φανὲν

[170]   αὐτοῦ· ἔσται δ' οὐδὲ τοῦθ' ἱκανόν· οὐδεὶς γὰρ πώποτε πλοῦτος τρόπου

[70]   τριμήνου ταῖς τῶν Ἑλλήνων πρεσβείαις ἱκανὸν παραγενέσθαι κατασκευάζοντες, ἔπειτα τὴν τῶν

[120]   ὄμμασι, τίνα τόλμαν κτησάμενοι, τὰς ἱκετείας ποιήσεσθε, τούτους παρέντες ἀτιμωρήτους, τοὺς

[150]   ὀψὲ μεταμανθάνοντας τὴν ἐλευθερίαν, κλαίοντας, ἱκετεύοντας ὑμᾶς, ὀργιζομένους οὐ τοῖς τιμωρουμένοις,

[150]   (Μὴ, πρὸς Διὸς καὶ θεῶν, ἱκετεύω ὑμᾶς, ὦ Αθηναῖοι, μὴ τρόπαιον

[100]   τῷ γραμματεῖ, μακρότερον μὲν τῆς Ἰλιάδος, κενότερον δὲ τῶν λόγων οὓς

[130]   τὰς τῶν ποιητῶν γνώμας ἐκμανθάνειν, ἵν' ἄνδρες ὄντες αὐταῖς χρώμεθα) Πολλάκι

[70]   πόλει μετὰ κοινοῦ συνεδρίου κτώμενοι, ἵν' εἰ παραβαίνοιντο αἱ συνθῆκαι, μὴ

[60]   συμμαχίαν εἶναι ψηφιεῖσθε πρὸς Φίλιππον, ἵν' εἴ τινες προσέχοιεν τῷ πλήθει

[60]   ἐπιλαχών, ἀλλ' ἐκ παρασκευῆς, πριάμενος, ἵν' εἰς ὑποδοχὴν ἅπαντα καὶ λέγοι

[20]   καὶ ταμίας. Καὶ μάλα ὀρθῶς, ἵν' ἡ πόλις ἔχοι ὑπεύθυνα σώματα,

[40]   ἐὰν μὴ ψηφίσηται ὁ δῆμος, ἵν' ἡ πόλις, ἡ βουλομένη τινὰ

[30]   δήμου, ἀλλ' ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων, ἵν' ἡμῖν συνειδῶσιν οἷον ἄνδρα τιμῶμεν.

[40]   πρέσβεις πέμψασα δεηθῇ τοῦ δήμου, ἵν' ὁ κηρυττόμενος μείζω χάριν εἰδῇ

[50]   τὸ βῆμα, καὶ ἀναγκάσειν ἀποκρίνασθαι. (Ἵν' οὖν μήθ' οὗτος ἰσχυρίζηται, ὑμεῖς

[150]   τοὺς ὑμετέρους πάλιν ἀνέστρεψαν ἐξεληλυθότας, ἵνα βουλεύσησθε περὶ τῆς εἰρήνης, (ἐνταῦθ'

[20]   τις, ὅτι ἦρξα, μὴ ἀποδημήσω; Ἵνα γε μὴ, προλαβὼν χρήματα τῆς

[150]   ἐάσετε πάλιν ἀπευθύνειν τὰ κοινά; (Ἵνα δ' εἴπω καὶ περὶ τοῦ

[70]   Θήβας, καταγέλαστον τὴν πόλιν ποιῶν. Ἵνα δ' ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως μείνω,

[90]   συμμαχίας ὑστέρας μετὰ τὰς εὐεργεσίας. Ἵνα δ' εὖ εἰδῆτε, ὅτι ἀληθῆ

[190]   τὰς χάριτας τὸν δῆμον ἀπαίτει. ~Ἵνα δὲ μὴ ἀποπλανῶ ὑμᾶς ἀπὸ

[170]   τὰ ἱερὰ διὰ δειλίαν προδεδωκότα. Ἵνα δὲ μὴ ἀποπλανῶ ὑμᾶς ἀπὸ

[170]   φύσεως γραφαί. Εἰσίν. Τίνος ἕνεκα; Ἵνα ἕκαστος ἡμῶν, τὰς ἐκ τῶν

[0]   τῆς τῶν ῥητόρων εὐκοσμίας ἰσχύειν, ἵνα ἐξῆν, πρῶτον μὲν, τῷ πρεσβυτάτῳ

[80]   θαυμαστῆς συμμαχίας τῆς τῶν Θηβαίων, ἵνα ἐφεξῆς λέγω, περὶ τῶν Εὐβοέων

[210]   εἰπεῖν, τὰ δὲ πολλὰ ὑπερβήσομαι, ἵνα καὶ πεῖραν λάβω, εἰ δύνασθε

[200]   ὅνπερ κἀγὼ ὧδέ πως κατηγόρηκα, ἵνα καὶ ὑπομνήσω ὑμᾶς. (Οὔτε τὸν

[160]   τό γ' ἀναγκαιότατον, μηδεμίαν ἔχθραν, ἵνα μὴ, βοηθῶν τοῖς τῶν προγόνων

[160]   πρὸς πατρὸς καὶ πρὸς μητρός, ἵνα μὴ, διὰ τὴν περὶ τὸ

[30]   ἐγὼ δηλώσω καὶ προερῶ ὑμῖν, ἵνα μὴ λάθητε ἐξαπατηθέντες. Οὗτοι γάρ,

[60]   ὑποτεμνόμενος, καὶ τὸ πρᾶγμα κατασπεύδων, ἵνα μὴ μετὰ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων,

[60]   ἦτε ἐκπεπομφότες, παρακαλοῦντας ἐπὶ Φίλιππον, ἵνα, μὴ μετὰ τῶν Ἑλλήνων, ἀλλ'

[40]   οὐδεὶς καθιεροῖ, ἀλλ' ἔξεστι κεκτῆσθαι, ἵνα μὴ μόνον αὐτός, ἀλλὰ καὶ

[170]   πέμπτον ἀνδρεῖον εἶναι τὴν ψυχήν, ἵνα μὴ, παρὰ τὰ δεινὰ καὶ

[170]   συνῴκισε τὴν μὲν ἑτέραν ὁτῳδήποτε, ἵνα μὴ πολλοῖς ἀπεχθάνωμαι, τὴν δ'

[180]   ἐπιγράφειν τὰ ὀνόματα τὰ ἑαυτῶν, ἵνα μὴ τῶν στρατηγῶν, ἀλλὰ τοῦ

[40]   στέφανον, καὶ ἡ καθιέρωσις γίγνεται, ἵνα μηδεὶς, ἀλλοτρίαν εὔνοιαν περὶ πλείονος

[150]   μὴ ἐξεῖναι πάλιν πορθμεῖ γενέσθαι, ἵνα μηδεὶς αὐτοσχεδιάζῃ εἰς τὰ τῶν

[210]   καὶ τῆς σιωπῆς μου κατηγορεῖ, ἵνα μηδεὶς αὐτῷ τόπος ἀσυκοφάντητος παραλείπηται,

[40]   ἀπείπῃ μὴ κηρύττεσθαι τοῖς τραγῳδοῖς, ἵνα μηδεὶς ἐρανίζων στεφάνους καὶ κηρύγματα,

[60]   μέμνηται γεγόμενον· τίνα πρόφασιν ποιησάμενος; Ἵνα, φησίν, ἐὰν παρῶσιν ἤδη οἱ

[10]   χειροτονεῖ ἐν ἀρχαιρεσίαις, στρατηγοὺς, καὶ ἱππάρχους, καὶ τὰς μετὰ τούτων ἀρχάς,

[90]   εἰς πεζοὺς στρατιώτας μυρίους, καὶ ἱππέας χιλίους· (ὑπάρξειν δὲ πρὸς τούτοις

[80]   καὶ οἱ πεζοὶ καὶ οἱ ἱππεῖς, ἄνδρες ἀγαθοί ἐγένοντο, καὶ παρὰ

[140]   καὶ οἱ πεζοὶ καὶ οἱ ἱππεῖς, πρὶν περὶ συμμαχίας μίαν μόνον

[80]   ἀγαθοί ἐγένοντο, καὶ παρὰ τὸν ἱππόδρομον τὸν ἐν Ταμύναις, ἐκ παρατάξεως

[160]   λόγος, συμπατηθήσεσθαι ὑπὸ τῆς Περσικῆς ἵππου, τὴν δὲ σὴν ἀηδίαν ἡ

[250]   ἤνεγκε, πρώην ποτὲ εἰσηγγέλθη, καὶ ἴσαι αἱ ψῆφοι αὐτῷ ἐγένοντο· εἰ

[80]   δὲ ἐπιτρέπειν ἐθέλοι πόλει τινὶ ἴσῃ καὶ ὁμοίᾳ περὶ τῶν ἐγκλημάτων,

[100]   Δελφοῖς, ἄδικον δὲ καὶ οὐδαμῶς ἴσην τὴν πρὸς Θηβαίους συμμαχίαν γράψας.

[10]   (καὶ ἡ μὲν πόλις τὸ ἴσον ἀδίκημα ἀδικεῖται (προκαταλαμβάνονται γὰρ ἐπαίνοις

[80]   τῶν ἐγκλημάτων, οὐκ εἶναι κριτὴν ἴσον ἡμῖν ἔφη καὶ Φιλίππῳ. Ἁλόνησον

[50]   θέλωσι, καὶ οἱ δικασταὶ ἐξ ἴσου ἡμῶν ἀκούωσι, κἀγὼ δύνωμαι ἀπομνημονεῦσαι

[20]   ποιῆσαι τῶν φυλῶν, σκιροφοριῶνος δευτέρᾳ ἱσταμένου καὶ τρίτῃ, καὶ ἐπέταξεν ἐν

[60]   ποιεῖσθαι τοὺς πρυτάνεις τῇ ὀγδόῃ ἱσταμένου τοῦ ἐλαφηβολιῶνος μηνός, ὅτε ἦν

[150]   ὑμᾶς, ὦ Αθηναῖοι, μὴ τρόπαιον ἵστατε ἀφ' ὑμῶν αὐτῶν ἐν τῇ

[240]   ποιεῖσθαι, τί κρινεῖτε. (Εὖ γὰρ ἴστε, ὅτι οὐχ αἱ παλαῖστραι, οὐδὲ

[110]   Ἐξάγιστον καὶ Ἐπάρατον λιμένα τετειχισμένον. Ἴστε τούτους αὐτοί, καὶ οὐδὲν ἑτέρων

[240]   ὑμᾶς, τί ἐδικάζετε. Εὖ γὰρ ἴστε, ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι τοιαύτη δόξει

[0]   πολιτείας τισὶ παραχωρήσαντες. (Εὖ γὰρ ἴστε, ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι τρεῖς εἰσὶ

[0]   περὶ τῆς τῶν ῥητόρων εὐκοσμίας ἰσχύειν, ἵνα ἐξῆν, πρῶτον μὲν, τῷ

[170]   πόλεως τότε μᾶλλον ἢ νῦν ἰσχύειν, καὶ τοὺς ἄνδρας νῦν μὲν

[0]   ὑμῖν, ἡγούμενος οὐδεμίαν παρασκευὴν μεῖζον ἰσχύειν παρ' ὑμῖν τῶν νόμων καὶ

[60]   καὶ κατακοινωνήσαντες τὰ τῆς πόλεως ἰσχυρὰ, μεγάλης ὀργῆς ἦσαν ἄξιοι. Ὁ

[230]   ὀλίγοις προΐεσθε τὰ τῆς δημοκρατίας ἰσχυρά, οὐκ ἐπαινῶ· ὅτι δ' οὐ

[80]   λόγῳ συνέδριον εἰς Χαλκίδα συνάγων, ἰσχυρὰν δὲ τὴν Εὔβοιαν ἐφ' ὑμᾶς

[110]   ἀλλὰ καὶ προστροπὴν καὶ ἀρὰν ἰσχυρὰν ὑπὲρ τούτων ἐποιήσαντο· γέγραπται γὰρ

[50]   ἀποκρίνασθαι. (Ἵν' οὖν μήθ' οὗτος ἰσχυρίζηται, ὑμεῖς τε προειδῆτε, ἐγώ τε

[230]   κριτὴς, ἑαυτὸν μὲν ἀσθενῆ πεποιηκώς, ἰσχυρὸν δὲ τὸν ῥήτορα. Ἀνὴρ γὰρ

[100]   καὶ, ἐπὶ τούτοις, ὅρκον ὤμοσαν ἰσχυρόν, μήτε αὐτοὶ τὴν ἱερὰν γῆν

[80]   καιροῦ καὶ τοῦ ὑμετέρου συμφέροντος ἰσχυροὺς κατεσκεύασεν, ὑμεῖς τε ἐκ τῶν

[20]   πεποίηκεν ὁ νομοθέτης, (καὶ οὕτως ἰσχυρῶς ἀπιστεῖ τοῖς ὑπευθύνοις, ὥστ' εὐθὺς

[210]   τοῦ Κτησιφῶντος πονηρίαν καὶ πορνοβοσκίαν ἰσχυρῶς δεδιέναι. Τοὺς δὴ κατεγνωκότας ἀλλήλων

[90]   καὶ τὰς συντάξεις· ἐξ ὧν ἰσχύσειν ὁ πόλεμος ἔμελλεν, ἄρδην ἀπέδοτο,

[230]   πρὶν ἂν μεῖζον τῶν δικαστηρίων ἰσχύσῃ; (Ἡδέως δ' ἂν ἔγωγε, ὦ

[110]   ἐμοὶ ἐφαίνετο, οὐδεμιᾶς παιδείας μετεσχηκώς, ἴσως δὲ καὶ δαιμονίου τινὸς ἐξαμαρτάνειν

[220]   οἷς ὑπ' ἐμοῦ φανερῶς ἐξηλέγχου, ἴσως ἐλπίζεις τὸν δῆμον ἀμνημονεῖν· (τὰ

[240]   διὰ τὴν περὶ Νάξον ναυμαχίαν, Ἰφικράτει δὲ ὅτι μόραν Λακεδαιμονίων ἀπέκτεινε,

[240]   δικαστάς, εἰ ἐγίγνωσκον Χαβρίαν καὶ Ἰφικράτην, καὶ Τιμόθεον, καὶ πυθοῦ παρ'

[210]   αὐτὸν οἶμαι τὰ τῶν κονδύλων ἴχνη τῶν Μειδίου ἔχειν ἔτι φανερά.

Paragraphes
[70]	ὑπολαμβάνοντες εἶναι· ~ἔπειτα ἀπήντησαν ὀρθῶς	ἰασόμενοι	τὸ Δημοσθένους δωροδόκημα, (καὶ προσέγραψαν
[220]	μέλλει· τίς ἂν εἴη τοιοῦτος	ἰατρός,	ὅστις τῷ νοσοῦντι μεταξὺ μὲν
[180]	φεύγοντα τὸν δῆμον καταγαγοῦσιν, ἔστιν	ἰδεῖν.	Ἦν μὲν γὰρ ὁ τὸ
[10]	θεοὺς εὐχομένους, καὶ οὐ μόνον	ἰδίᾳ,	ἀλλὰ καὶ κοινῇ τὰ γένη,
[70]	πολεμεῖν αὐτούς, ἢ τὴν εἰρήνην	ἰδίᾳ	ποιεῖσθαι. Καὶ τελευτῶν ἐπὶ τὸ
[140]	τοὺς Βοιωτάρχας ὑποπτεύσας μέλλειν εἰρήνην	ἰδίᾳ	ποιεῖσθαι, χρυσίον ἄνευ αὑτοῦ παρὰ
[60]	μὴ μετὰ τῶν Ἑλλήνων, ἀλλ'	ἰδίᾳ	ποιήσαισθε τὴν εἰρήνην· (δεύτερον δ'
[70]	τοὺς ἀλλοτρίους, οὐδέ γε ὁ	ἰδία	πονηρὸς, ἄν ποτε γένοιτο δημοσίᾳ
[120]	θεοὺς τἀγαθὰ καὶ κοινῇ καὶ	ἰδία.	(Σκοπεῖτε δή, ποίᾳ φωνῇ, ποίᾳ
[0]	τὴν πολιτείαν οὐκέτι κοινήν, ἀλλ'	ἰδίαν	αὑτῶν, ἡγούμενοι εἶναι, ἀπειλοῦσιν εἰσαγγελεῖν
[50]	δ' οὕτως. Ἐγὼ τὸν μὲν	ἴδιον	βίον τὸν Δημοσθένους ἐξετάζειν μακροτέρου
[200]	καὶ ὑπομνήσω ὑμᾶς. (Οὔτε τὸν	ἴδιον	βίον τὸν Δημοσθένους πρότερον διεξῆλθον,
[90]	πανσέληνον. Καὶ γὰρ τοῦτο ἅνθρωπος	ἴδιον	καὶ οὐ κοινὸν ποιεῖ· (οἱ
[140]	ἐποίησε κοινήν, τὸ δ' ἀνάλωμα	ἴδιον	ὑμέτερον, τὴν δὲ κατὰ γῆν,
[200]	εἰπὼν μικρὰ μὲν περὶ τῶν	ἰδίων	εἶπον, τὰ δὲ πλεῖστα περὶ
[0]	οἱ δὲ ἄπεισιν ἐπὶ τῶν	ἰδίων	ἔργων· οὓς αἰσχυνόμενοι, καὶ τῶν
[160]	καθεστηκὼς Ἀλέξανδρος, ἀκατασκεύων αὐτῷ τῶν	ἰδίων	ὄντων, εἰς τὴν Ἀσίαν διέβη,
[170]	τὸν βίον οὐκ ἐκ τῶν	ἰδίων	προσόδων πορίζεται, ἀλλ' ἐκ τῶν
[120]	τὸ βουλευτήριον καὶ μεταστησάμενος τοὺς	ἰδιώτας,	ἐκφέρεται προβούλευμα εἰς τὴν ἐκκλησίαν,
[0]	ἀπειλοῦσιν εἰσαγγελεῖν καὶ καταδουλούμενοι τοὺς	ἰδιώτας	καὶ δυναστείας ἑαυτοῖς περιποιοῦντες, (τὰς
[210]	φησι φοβεῖσθαι· ἐλπίζειν γὰρ δόξειν	ἰδιώτης	εἶναι· ἀλλὰ τὴν τοῦ Δημοσθένους
[250]	βουλῆς θανάτῳ ἐζημιώθη. Ἕτερος δ'	ἰδιώτης	ἐκπλεύσας εἰς Ῥόδον, ὅτι τὸν
[230]	δὲ τὸν ῥήτορα. Ἀνὴρ γὰρ	ἰδιώτης	ἐν πόλει δημοκρατουμένῃ, νόμῳ καὶ
[110]	(φησὶ) παραβαίνοι, ἢ πόλις, ἤ	ἰδιώτης,	ἢ ἔθνος, ἐναγής (φησὶν) ἔστω
[250]	ἀτυχίας τῆς πόλεως) ἐνταῦθ' ἀνὴρ	ἰδιώτης,	ὃς, ἐκπλεῖν μόνον εἰς Σάμον
[40]	ὅτι πόλις, ἀλλ' οὐδ' ἂν	ἰδιώτης	οὐδὲ εἷς οὕτως ἀγεννὴς γένοιτο,
[150]	(οὔτε πόλις γὰρ, οὔτ' ἀνὴρ	ἰδιώτης	οὐδεὶς πώποτε καλῶς ἀπήλλαξε Δημοσένει
[250]	καὶ αἱ πρεσβεῖαι ἀφικνοῦνται εἰς	ἰδιωτικὰς	οἰκίας, οὐ παρὰ τῶν τυχόντων
[110]	ὅτου ἂν προσάψηται, ἢ ἀνδρὸς	ἰδιώτου,	ἢ δυνάστου ἢ πόλεως δημοκρατουμένης,
[210]	ταὐτὸν ἐνύπνιον ἐγὼ καὶ Δημοσθένης	ἴδομεν.	~Ἐπιτιμᾷς δέ μοι, εἰ, μὴ
[160]	πάλιν αὖ τερατευόμενος, ἱερὰ μὲν	ἱδρύσατο	Παυσανίου, εἰς αἰτίαν δὲ εὐαγγελίων
[240]	Ὁ δέ γε νεώτερος ταῦτ'	ἰδὼν	διεφθάρη. Δίκην τις δέδωκε πονηρὸς
[180]	μεγάλης ἀρετῆς. Μᾶλλόν τις τάδ'	ἰδὼν	καὶ ἐπεσσομένων ἐθελήσει Ἀμφὶ ξυνοῖσι
[170]	ἱερὸν τοῦ Διονύσου, τὸν τὰ	ἱερὰ	διὰ δειλίαν προδεδωκότα. Ἵνα δὲ
[60]	ὅτε ἦν προαγών, ἐν τῇ	ἱερᾷ	ἡμέρᾳ, ὃ πρότερον οὐδεὶς μέμνηται
[120]	θεῷ καὶ τῇ γῇ τῇ	ἱερᾷ·	ἥτις δ' ἂν μὴ παρῇ
[150]	τοῦτον, ὑποδέδεχθε τῇ πόλει, ὧν	ἱερὰ	καὶ τέκνα καὶ τάφους ἀπώλεσεν
[120]	θεῷ, καὶ τῇ γῇ τῇ	ἱερᾷ,	καὶ χειρὶ, καὶ ποδὶ, καὶ
[100]	θεῷ καὶ τῇ γῇ τῇ	ἱερᾷ,	καὶ χειρὶ, καὶ ποδὶ, καὶ
[160]	ἀρχὴν κατέστη, πάλιν αὖ τερατευόμενος,	ἱερὰ	μὲν ἱδρύσατο Παυσανίου, εἰς αἰτίαν
[110]	Προναίᾳ, μηδὲ δέξαιντο αὐτοῖς τὰ	ἱερά.	(Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω, ἀνάγνωθι
[130]	οὐκ ἦν αὐτῷ καλὰ τὰ	ἱερά,	σὺ δ' οὐδὲν προειδὼς τῶν
[170]	στεφανοῦσθαι, οὐδὲ εἰσιέναι εἰς τὰ	ἱερὰ	τὰ δημοτελῆ· σὺ δὲ τὸν
[130]	οὐκ ἦν αὐτῷ καλὰ τὰ	ἱερά.	Τίνος οὖν σὺ ζημίας ἄξιος
[120]	Προναίά, μηδὲ δέξαιντο αὐτοῖς τὰ	ἱερά.	(Τοιαῦτα καὶ πρὸς τούτοις ἕτερα
[110]	κυανώπιδος Ἀμφιτρίτης Κῦμα ποτικλύζῃ κελαδοῦν	ἱεραῖσιν	ἐπ' ἀκταῖς. ΟΡΚΟΙ. ΑΡΑ. (Ταύτης
[110]	Ἀμφισσέων περὶ τὴν γῆν τὴν	ἱερὰν	ἀσεβείας, καὶ αὐτόθεν ἑστηκὼς, ἐδείκνυον
[100]	ὤμοσαν ἰσχυρόν, μήτε αὐτοὶ τὴν	ἱερὰν	γῆν ἐργάσεσθαι, μήτε ἄλλῳ ἐπιτρέψειν,
[120]	θεὸν, καὶ τὴν γῆν τὴν	ἱερὰν,	καὶ τοὺς Ἁμφικτύονας ἐξήμαρτον. Ὅτι
[10]	ἐπὶ τῶν παραδόξων· οἷον, τοὺς	ἱερέας	καὶ τὰς ἱερείας ὑπευθύνους εἶναι
[10]	οἷον, τοὺς ἱερέας καὶ τὰς	ἱερείας	ὑπευθύνους εἶναι κελεύει ὁ νόμος,
[110]	Δελφοὺς ἀφῖχθαι, παραχρῆμα δὲ τὸν	ἱερομνήμονα	Διόγνητον πυρέττειν· τὸ δ' αὐτὸ
[120]	οὗ τὸ κεφάλαιόν ἐστι, τὸν	ἱερομνήμονα	(φησὶ) τὸν Ἀθηναίων, καὶ τοὺς
[120]	σαφέστερον καὶ πικρότερον γράφει, τὸν	ἱερομνήμονα,	(φησὶ) τῶν Ἀθηναίων καὶ τοὺς
[120]	ὁ αὐτὸς κῆρυξ ἀναγορεύει, τοὺς	ἱερομνήμονας	καὶ τοὺς πυλαγόρους ἅπαντας ἥκειν
[120]	τοῦ λόγου ψηφίξονται ἥκειν τοὺς	ἱερομνήμονας,	πρὸ τῆς ἐπιούσης πυλαίας, ἐν
[120]	μόνον τοὺς πυλαγόρους καὶ τοὺς	ἱερομνήμονας	συγκαλέσῃ, ἀλλὰ καὶ τοὺς θύοντας
[110]	ἀσεβείας. Ἐπὶ γὰρ Θεοφράστου ἄρχοντος,	ἱερομνήμονος	ὄντος Διογνήτου Ἀναφλυστίου, πυλαγόρας ὑμεῖς
[110]	ἐμάχοντο. Μεταπεμψάμενος δ' ἐμὲ ὁ	ἱερομνήμων	ἠξίου εἰσελθεῖν εἰς τὸ συνέδριον,
[40]	θεάτρῳ τῷ ἐν ἄστει ἀναρρηθῇ,	ἱερὸν	εἶναι τῆς Ἀθηνᾶς ὁ νόμος
[130]	οἳ καὶ τὸ ἐν Δελφοῖς	ἱερὸν	ἠλευθέρωσαν; (Θῆβαι δέ, Θῆβαι, πόλις
[100]	πράξεις, ἀσεβήσας μὲν εἰς τὸ	ἱερὸν	τὸ ἐν Δελφοῖς, ἄδικον δὲ
[100]	γένη παρανομώτατα, οἳ εἰς τὸ	ἱερὸν	τὸ ἐν Δελφοῖς καὶ περὶ
[170]	εἰς τὴν ὀρχήστραν, εἰς τὸ	ἱερὸν	τοῦ Διονύσου, τὸν τὰ ἱερὰ
[110]	ἐναγεῖς ἐξείργετ' ἂν ἐκ τοῦ	ἱεροῦ.	(Ἅμα δὲ ἐμέμνητο τῆς τῶν
[120]	μὴ παρῇ πόλις, εἴρξεται τοῦ	ἱεροῦ,	καὶ ἐναγὴς ἔσται, καὶ τῇ
[130]	ἐξ ἀρχῆς περὶ τὴν τοῦ	ἱεροῦ	κατάληψιν, οἱ τῶν Ἑλλήνων ποτὲ
[110]	καὶ χρήματα λαμβάνοντας ἐκ τοῦ	ἱεροῦ	λιμένος. Ἅμα δὲ ἀναγιγνώσκειν ἐκέλευον
[110]	γὰρ τὸ Κιρραῖον πεδίον τῷ	ἱερῷ	καὶ ἔστιν εὐσύνοπτον· (Ὁρᾶτε, ἔφην
[150]	ἀθύτων καὶ ἀκαλλιερήτων ὄντων τῶν	ἱερῶν,	ἐκπέμψας ἐπὶ τὸν πρόδηλον κίνδυνον,
[130]	ἀθύτων καὶ ἀκαλλιερήτων ὄντων τῶν	ἱερῶν	ἐξέπεμψε τοὺς στρατιώτας ἐπὶ τὸν
[90]	καὶ Χαλκιδέας βοηθεῖν, ἐάν τις	ἴῃ	ἐπ' Ἀθηναίους. (Τὰς δὲ συνεδρίας
[90]	βοηθήσειν, εἴ τις ἐπ' αὐτὸν	ἴῃ·	ὃ πρόδηλον ἦν ἐσόμενον, εἰ
[140]	χρυσῷ στεφάνῳ στεφανωθήσεται, ἀγανακτεῖ· οὐδ'	ἱκανόν	ἐστιν αὐτῷ ἐναντίον ὑμῶν κηρύττεσθαι,
[130]	τῶν ῥητόρων ἐνίων ἀπολλυμένην. Οὐχ	ἱκανὸν	ἦν τὸ τοῖς μυστηρίοις φανὲν
[170]	αὐτοῦ· ἔσται δ' οὐδὲ τοῦθ'	ἱκανόν·	οὐδεὶς γὰρ πώποτε πλοῦτος τρόπου
[70]	τριμήνου ταῖς τῶν Ἑλλήνων πρεσβείαις	ἱκανὸν	παραγενέσθαι κατασκευάζοντες, ἔπειτα τὴν τῶν
[120]	ὄμμασι, τίνα τόλμαν κτησάμενοι, τὰς	ἱκετείας	ποιήσεσθε, τούτους παρέντες ἀτιμωρήτους, τοὺς
[150]	ὀψὲ μεταμανθάνοντας τὴν ἐλευθερίαν, κλαίοντας,	ἱκετεύοντας	ὑμᾶς, ὀργιζομένους οὐ τοῖς τιμωρουμένοις,
[150]	(Μὴ, πρὸς Διὸς καὶ θεῶν,	ἱκετεύω	ὑμᾶς, ὦ Αθηναῖοι, μὴ τρόπαιον
[100]	τῷ γραμματεῖ, μακρότερον μὲν τῆς	Ἰλιάδος,	κενότερον δὲ τῶν λόγων οὓς
[130]	τὰς τῶν ποιητῶν γνώμας ἐκμανθάνειν,	ἵν'	ἄνδρες ὄντες αὐταῖς χρώμεθα) Πολλάκι
[70]	πόλει μετὰ κοινοῦ συνεδρίου κτώμενοι,	ἵν'	εἰ παραβαίνοιντο αἱ συνθῆκαι, μὴ
[60]	συμμαχίαν εἶναι ψηφιεῖσθε πρὸς Φίλιππον,	ἵν'	εἴ τινες προσέχοιεν τῷ πλήθει
[60]	ἐπιλαχών, ἀλλ' ἐκ παρασκευῆς, πριάμενος,	ἵν'	εἰς ὑποδοχὴν ἅπαντα καὶ λέγοι
[20]	καὶ ταμίας. Καὶ μάλα ὀρθῶς,	ἵν'	ἡ πόλις ἔχοι ὑπεύθυνα σώματα,
[40]	ἐὰν μὴ ψηφίσηται ὁ δῆμος,	ἵν'	ἡ πόλις, ἡ βουλομένη τινὰ
[30]	δήμου, ἀλλ' ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων,	ἵν'	ἡμῖν συνειδῶσιν οἷον ἄνδρα τιμῶμεν.
[40]	πρέσβεις πέμψασα δεηθῇ τοῦ δήμου,	ἵν'	ὁ κηρυττόμενος μείζω χάριν εἰδῇ
[50]	τὸ βῆμα, καὶ ἀναγκάσειν ἀποκρίνασθαι.	(Ἵν'	οὖν μήθ' οὗτος ἰσχυρίζηται, ὑμεῖς
[150]	τοὺς ὑμετέρους πάλιν ἀνέστρεψαν ἐξεληλυθότας,	ἵνα	βουλεύσησθε περὶ τῆς εἰρήνης, (ἐνταῦθ'
[20]	τις, ὅτι ἦρξα, μὴ ἀποδημήσω;	Ἵνα	γε μὴ, προλαβὼν χρήματα τῆς
[150]	ἐάσετε πάλιν ἀπευθύνειν τὰ κοινά;	(Ἵνα	δ' εἴπω καὶ περὶ τοῦ
[70]	Θήβας, καταγέλαστον τὴν πόλιν ποιῶν.	Ἵνα	δ' ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως μείνω,
[90]	συμμαχίας ὑστέρας μετὰ τὰς εὐεργεσίας.	Ἵνα	δ' εὖ εἰδῆτε, ὅτι ἀληθῆ
[190]	τὰς χάριτας τὸν δῆμον ἀπαίτει.	~Ἵνα	δὲ μὴ ἀποπλανῶ ὑμᾶς ἀπὸ
[170]	τὰ ἱερὰ διὰ δειλίαν προδεδωκότα.	Ἵνα	δὲ μὴ ἀποπλανῶ ὑμᾶς ἀπὸ
[170]	φύσεως γραφαί. Εἰσίν. Τίνος ἕνεκα;	Ἵνα	ἕκαστος ἡμῶν, τὰς ἐκ τῶν
[0]	τῆς τῶν ῥητόρων εὐκοσμίας ἰσχύειν,	ἵνα	ἐξῆν, πρῶτον μὲν, τῷ πρεσβυτάτῳ
[80]	θαυμαστῆς συμμαχίας τῆς τῶν Θηβαίων,	ἵνα	ἐφεξῆς λέγω, περὶ τῶν Εὐβοέων
[210]	εἰπεῖν, τὰ δὲ πολλὰ ὑπερβήσομαι,	ἵνα	καὶ πεῖραν λάβω, εἰ δύνασθε
[200]	ὅνπερ κἀγὼ ὧδέ πως κατηγόρηκα,	ἵνα	καὶ ὑπομνήσω ὑμᾶς. (Οὔτε τὸν
[160]	τό γ' ἀναγκαιότατον, μηδεμίαν ἔχθραν,	ἵνα	μὴ, βοηθῶν τοῖς τῶν προγόνων
[160]	πρὸς πατρὸς καὶ πρὸς μητρός,	ἵνα	μὴ, διὰ τὴν περὶ τὸ
[30]	ἐγὼ δηλώσω καὶ προερῶ ὑμῖν,	ἵνα	μὴ λάθητε ἐξαπατηθέντες. Οὗτοι γάρ,
[60]	ὑποτεμνόμενος, καὶ τὸ πρᾶγμα κατασπεύδων,	ἵνα	μὴ μετὰ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων,
[60]	ἦτε ἐκπεπομφότες, παρακαλοῦντας ἐπὶ Φίλιππον,	ἵνα,	μὴ μετὰ τῶν Ἑλλήνων, ἀλλ'
[40]	οὐδεὶς καθιεροῖ, ἀλλ' ἔξεστι κεκτῆσθαι,	ἵνα	μὴ μόνον αὐτός, ἀλλὰ καὶ
[170]	πέμπτον ἀνδρεῖον εἶναι τὴν ψυχήν,	ἵνα	μὴ, παρὰ τὰ δεινὰ καὶ
[170]	συνῴκισε τὴν μὲν ἑτέραν ὁτῳδήποτε,	ἵνα	μὴ πολλοῖς ἀπεχθάνωμαι, τὴν δ'
[180]	ἐπιγράφειν τὰ ὀνόματα τὰ ἑαυτῶν,	ἵνα	μὴ τῶν στρατηγῶν, ἀλλὰ τοῦ
[40]	στέφανον, καὶ ἡ καθιέρωσις γίγνεται,	ἵνα	μηδεὶς, ἀλλοτρίαν εὔνοιαν περὶ πλείονος
[150]	μὴ ἐξεῖναι πάλιν πορθμεῖ γενέσθαι,	ἵνα	μηδεὶς αὐτοσχεδιάζῃ εἰς τὰ τῶν
[210]	καὶ τῆς σιωπῆς μου κατηγορεῖ,	ἵνα	μηδεὶς αὐτῷ τόπος ἀσυκοφάντητος παραλείπηται,
[40]	ἀπείπῃ μὴ κηρύττεσθαι τοῖς τραγῳδοῖς,	ἵνα	μηδεὶς ἐρανίζων στεφάνους καὶ κηρύγματα,
[60]	μέμνηται γεγόμενον· τίνα πρόφασιν ποιησάμενος;	Ἵνα,	φησίν, ἐὰν παρῶσιν ἤδη οἱ
[10]	χειροτονεῖ ἐν ἀρχαιρεσίαις, στρατηγοὺς, καὶ	ἱππάρχους,	καὶ τὰς μετὰ τούτων ἀρχάς,
[90]	εἰς πεζοὺς στρατιώτας μυρίους, καὶ	ἱππέας	χιλίους· (ὑπάρξειν δὲ πρὸς τούτοις
[80]	καὶ οἱ πεζοὶ καὶ οἱ	ἱππεῖς,	ἄνδρες ἀγαθοί ἐγένοντο, καὶ παρὰ
[140]	καὶ οἱ πεζοὶ καὶ οἱ	ἱππεῖς,	πρὶν περὶ συμμαχίας μίαν μόνον
[80]	ἀγαθοί ἐγένοντο, καὶ παρὰ τὸν	ἱππόδρομον	τὸν ἐν Ταμύναις, ἐκ παρατάξεως
[160]	λόγος, συμπατηθήσεσθαι ὑπὸ τῆς Περσικῆς	ἵππου,	τὴν δὲ σὴν ἀηδίαν ἡ
[250]	ἤνεγκε, πρώην ποτὲ εἰσηγγέλθη, καὶ	ἴσαι	αἱ ψῆφοι αὐτῷ ἐγένοντο· εἰ
[80]	δὲ ἐπιτρέπειν ἐθέλοι πόλει τινὶ	ἴσῃ	καὶ ὁμοίᾳ περὶ τῶν ἐγκλημάτων,
[100]	Δελφοῖς, ἄδικον δὲ καὶ οὐδαμῶς	ἴσην	τὴν πρὸς Θηβαίους συμμαχίαν γράψας.
[10]	(καὶ ἡ μὲν πόλις τὸ	ἴσον	ἀδίκημα ἀδικεῖται (προκαταλαμβάνονται γὰρ ἐπαίνοις
[80]	τῶν ἐγκλημάτων, οὐκ εἶναι κριτὴν	ἴσον	ἡμῖν ἔφη καὶ Φιλίππῳ. Ἁλόνησον
[50]	θέλωσι, καὶ οἱ δικασταὶ ἐξ	ἴσου	ἡμῶν ἀκούωσι, κἀγὼ δύνωμαι ἀπομνημονεῦσαι
[20]	ποιῆσαι τῶν φυλῶν, σκιροφοριῶνος δευτέρᾳ	ἱσταμένου	καὶ τρίτῃ, καὶ ἐπέταξεν ἐν
[60]	ποιεῖσθαι τοὺς πρυτάνεις τῇ ὀγδόῃ	ἱσταμένου	τοῦ ἐλαφηβολιῶνος μηνός, ὅτε ἦν
[150]	ὑμᾶς, ὦ Αθηναῖοι, μὴ τρόπαιον	ἵστατε	ἀφ' ὑμῶν αὐτῶν ἐν τῇ
[240]	ποιεῖσθαι, τί κρινεῖτε. (Εὖ γὰρ	ἴστε,	ὅτι οὐχ αἱ παλαῖστραι, οὐδὲ
[110]	Ἐξάγιστον καὶ Ἐπάρατον λιμένα τετειχισμένον.	Ἴστε	τούτους αὐτοί, καὶ οὐδὲν ἑτέρων
[240]	ὑμᾶς, τί ἐδικάζετε. Εὖ γὰρ	ἴστε,	ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι τοιαύτη δόξει
[0]	πολιτείας τισὶ παραχωρήσαντες. (Εὖ γὰρ	ἴστε,	ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι τρεῖς εἰσὶ
[0]	περὶ τῆς τῶν ῥητόρων εὐκοσμίας	ἰσχύειν,	ἵνα ἐξῆν, πρῶτον μὲν, τῷ
[170]	πόλεως τότε μᾶλλον ἢ νῦν	ἰσχύειν,	καὶ τοὺς ἄνδρας νῦν μὲν
[0]	ὑμῖν, ἡγούμενος οὐδεμίαν παρασκευὴν μεῖζον	ἰσχύειν	παρ' ὑμῖν τῶν νόμων καὶ
[60]	καὶ κατακοινωνήσαντες τὰ τῆς πόλεως	ἰσχυρὰ,	μεγάλης ὀργῆς ἦσαν ἄξιοι. Ὁ
[230]	ὀλίγοις προΐεσθε τὰ τῆς δημοκρατίας	ἰσχυρά,	οὐκ ἐπαινῶ· ὅτι δ' οὐ
[80]	λόγῳ συνέδριον εἰς Χαλκίδα συνάγων,	ἰσχυρὰν	δὲ τὴν Εὔβοιαν ἐφ' ὑμᾶς
[110]	ἀλλὰ καὶ προστροπὴν καὶ ἀρὰν	ἰσχυρὰν	ὑπὲρ τούτων ἐποιήσαντο· γέγραπται γὰρ
[50]	ἀποκρίνασθαι. (Ἵν' οὖν μήθ' οὗτος	ἰσχυρίζηται,	ὑμεῖς τε προειδῆτε, ἐγώ τε
[230]	κριτὴς, ἑαυτὸν μὲν ἀσθενῆ πεποιηκώς,	ἰσχυρὸν	δὲ τὸν ῥήτορα. Ἀνὴρ γὰρ
[100]	καὶ, ἐπὶ τούτοις, ὅρκον ὤμοσαν	ἰσχυρόν,	μήτε αὐτοὶ τὴν ἱερὰν γῆν
[80]	καιροῦ καὶ τοῦ ὑμετέρου συμφέροντος	ἰσχυροὺς	κατεσκεύασεν, ὑμεῖς τε ἐκ τῶν
[20]	πεποίηκεν ὁ νομοθέτης, (καὶ οὕτως	ἰσχυρῶς	ἀπιστεῖ τοῖς ὑπευθύνοις, ὥστ' εὐθὺς
[210]	τοῦ Κτησιφῶντος πονηρίαν καὶ πορνοβοσκίαν	ἰσχυρῶς	δεδιέναι. Τοὺς δὴ κατεγνωκότας ἀλλήλων
[90]	καὶ τὰς συντάξεις· ἐξ ὧν	ἰσχύσειν	ὁ πόλεμος ἔμελλεν, ἄρδην ἀπέδοτο,
[230]	πρὶν ἂν μεῖζον τῶν δικαστηρίων	ἰσχύσῃ;	(Ἡδέως δ' ἂν ἔγωγε, ὦ
[110]	ἐμοὶ ἐφαίνετο, οὐδεμιᾶς παιδείας μετεσχηκώς,	ἴσως	δὲ καὶ δαιμονίου τινὸς ἐξαμαρτάνειν
[220]	οἷς ὑπ' ἐμοῦ φανερῶς ἐξηλέγχου,	ἴσως	ἐλπίζεις τὸν δῆμον ἀμνημονεῖν· (τὰ
[240]	διὰ τὴν περὶ Νάξον ναυμαχίαν,	Ἰφικράτει	δὲ ὅτι μόραν Λακεδαιμονίων ἀπέκτεινε,
[240]	δικαστάς, εἰ ἐγίγνωσκον Χαβρίαν καὶ	Ἰφικράτην,	καὶ Τιμόθεον, καὶ πυθοῦ παρ'
[210]	αὐτὸν οἶμαι τὰ τῶν κονδύλων	ἴχνη	τῶν Μειδίου ἔχειν ἔτι φανερά.

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 4/10/2007