Paragraphes
[120]	οὑτωσὶ τὴν πόλιν διατέθηκεν· Οὐκ	ἐᾷ	μεμνῆσθαι τῶν ὅρκων, οὓς ὑμῶν
[20]	ἐλαχίστης ὑπεύθυνος ᾖ, τοῦτον οὐκ	ἐᾷ,	πρὶν ἂν λόγου καὶ εὐθύνας
[170]	τῆς ἀγορᾶς ἐξείργει, καὶ οὐκ	ἐᾷ	στεφανοῦσθαι, οὐδὲ εἰσιέναι εἰς τὰ
[20]	δρασμῷ χρήσῃ. Πάλιν, ὑπεύθυνον οὐκ	ἐᾷ	τὴν οὐσίαν καθιεροῦν, οὐδὲ ἀνάθημα
[250]	συμβεβηκότων, ὥσπερ παραγεγηρακὼς ἢ παρανοίας	ἑαλωκώς,	αὐτὸ μόνον τοὔνομα τῆς δημοκρατίας
[0]	τοῦθ' ὑμῶν τὸ δίκαιον μηδένα	ἐᾶν	ἀνθρώπων ἐξαιρεῖσθαι, μήτε τὰς τῶν
[150]	ἢ τί φθέγξεται; Καὶ γὰρ	ἐὰν	αὐτὰ διεξίῃ τὰ ἐκ τοῦ
[60]	ὃ μετὰ Φιλοκράτους ἔγραψε Δημοσθένης,	ἐὰν	αὐτὸς ὁ τῆς ἀληθείας λογισμὸς
[160]	πρᾶξιν δὲ ἀνδρὸς οὐ πράξεις·	ἐὰν	δ' αὐτόματόν τι συμβῇ, προσποιήσῃ
[160]	ἀποβλέπητε, ἐξαπατηθήσεσθε, ὥσπερ καὶ πρότερον·	ἐὰν	δ' εἰς τὴν φύσιν καὶ
[150]	ταῖς τῆς πόλεως συμφοραῖς στεφανοῦσθαι;	Ἐὰν	δ' οὗτος λέγῃ, ὑμεῖς ὑπομενεῖτε,
[200]	οὐδὲ ἄξιός ἐστι τῆς δωρεᾶς·	ἐὰν	δ' ὑμῶν δέηται συγχωρῆσαι αὑτῷ
[200]	τοὺς νόμους τῷ ψηφίσματι παραναγνῶναι·	ἐὰν	δὲ μὴ προσποιῆται ὑμῶν ἀκούειν,
[30]	βουλή, ἐν τῷ βουλευτηρίῳ ἀνακηρύττεσθαι,	ἐὰν	δὲ ὁ δῆμος, ἐν τῇ
[130]	ἐν πόντῳ Κρονίδης ἀποτείνυται αὐτῶν.	(Ἐὰν	δὲ, περιελόντες τοῦ ποιητοῦ τὸ
[250]	τοῖς παραβαίνουσι τὴν κοινὴν εἰρήνην·	ἐὰν	δὲ τοὐναντίον τούτου πράξητε, ἀπολύσετε
[180]	πολλοὺς ἀγωνιστὰς ἕξετε τῆς ἀρετῆς,	ἐὰν	δὲ τῷ βουλομένῳ καὶ τοῖς
[200]	ἀλλὰ τῶν ἐθελόντων δικαίως ἀπολογεῖσθαι·	(ἐὰν	δὲ, ὑπερπηδήσας τὴν δικαίαν ἀπολογίαν,
[60]	ἀκούσῃ· οὐ γὰρ δίκαιον. Ἀλλ'	ἐάν	ἐμοῦ διὰ βραχέων ὑπομιμνῄσκοντος τοὺς
[0]	ὠμόσατε, μεμνημένοι, καὶ τῶν νόμων,	ἐὰν	ἐξελέγξω Κτησιφῶντα, καὶ παράνομα γεγραφότα,
[240]	δὲ μνήμην ἐπιλείπουσαν. Τὸ μέγιστον,	ἐὰν	ἐπερωτῶσιν ὑμᾶς οἱ νεώτεροι, πρὸς
[100]	μήτ' αὐτοὺς ἐργάζεσθαι, μήτ' ἄλλον	ἐᾶν.	Λαβόντες δὲ τὸν χρησμὸν οἱ
[180]	πολιτικῆς ἀρετῆς, κᾀκεῖνο ἐκλογίσασθε, ὅτι,	ἐὰν	μὲν τὰς δωρεὰς ὀλίγοις καὶ
[30]	Ὁ γὰρ νόμος διαρρήδην κελεύει,	ἐὰν	μέν τινα στεφανοῖ ἡ βουλή,
[160]	στεφανοῦσθαι; (Ναί· ἀλλὰ δημοτικός ἐστιν.	Ἐὰν	μὲν τοίνυν πρὸς τὴν εὐφημίαν
[250]	τοὺς νῦν καιρούς. Δόξετε δέ,	ἐὰν	μὲν τοῦτον στεφανώσητε, ὁμογνώμονες εἶναι
[230]	κριτὰς τοὺς ἐκ τῶν Διονυσίων,	ἐὰν	μὴ δικαίως τοὺς κυκλίους χοροὺς
[40]	ἀλλότριον στέφανον ἐν τῷ θεάτρῳ,	ἐὰν	μὴ ψηφίσηται ὁ δῆμος, ἵν'
[60]	τίνα πρόφασιν ποιησάμενος; Ἵνα, φησίν,	ἐὰν	παρῶσιν ἤδη οἱ Φιλίππου πρέσβεις,
[240]	μὲν οὖν τῆς ἀναισχύντου πραγματείας,	ἐὰν	σωφρονῇς, ἀποστήσῃ· ποιήσῃ δέ, ὦ
[70]	τῶν χθὲς εἰρημένων εἶναι λόγων,	ἐὰν	ταῦθ' οἱ Φιλίππου μὴ συμπεισθήσονται
[60]	φίλον καὶ σύμμαχον τῇ πόλει,	ἐὰν	ταῦθ' ὑμῖν σαφῶς ἐπιδείξω, δεήσομαι
[240]	τὰ ἄφωνα καὶ τὰ ἀγνώμονα,	ἐάν	τινα ἐππεσόντα ἀποκτείνῃ, ὑπερορίζομεν, καὶ,
[240]	τινα ἐππεσόντα ἀποκτείνῃ, ὑπερορίζομεν, καὶ,	ἐάν	τις αὑτὸν διαχρήσηται, τὴν χεῖρα
[150]	εἰς Σαλαμῖνα πορθμεύοντας, νόμον ἔθεσθε,	ἐάν	τις αὐτῶν ἄκων ἐν τῷ
[220]	τὴν γλῶτταν ὥσπερ τῶν αὐλῶν	ἐάν	τις ἀφέλῃ, τὸ λοιπὸν οὐδέν
[140]	Θηβαίοις, γράψας ἐν τῷ ψηφίσματι,	ἐάν	τις ἀφιστῆται πόλις ἀπὸ Θηβαίων,
[20]	παρ' αὐτοῖς μὴ ἀδικῇ, ἀλλ'	ἐάν	τις ἐξαμαρτάνῃ, κολάζουσιν· οἱ δὲ
[240]	πόλεμον ἔργα πέπρακται. (Δημοσθένει δ'	ἐάν	τις ἐρωτᾷ, διὰ τί οὐ
[90]	ἕνεκα προσγράψας καὶ Χαλκιδέας βοηθεῖν,	ἐάν	τις ἴῃ ἐπ' Ἀθηναίους. (Τὰς
[20]	βούλομαι, ὅτι ὁ μὲν νομοθέτης,	ἐάν	τις μιᾶς ἀρχῆς τῆς ἐλαχίστης
[20]	Πάνυ γε· ἀλλ' οὐκ ἀγαπῶσιν	ἐάν	τις παρ' αὐτοῖς μὴ ἀδικῇ,
[240]	τις τὴν τοιαύτην αἰσχύνην ἐκφύγοι;	(Ἐὰν	τοὺς προκαταλαμβάνοντας τὰ κοινὰ καὶ
[200]	(Ἀλλ' ἃ δὴ συμβήσεται ὑμῖν,	ἐὰν	τοῦτον τὸν τρόπον τὴν ἀκρόασιν
[40]	ἐν τῷ νόμῳ, ἐξεῖναι στεφανοῦν,	ἐὰν	ψηφίσηται ὁ δῆμος, ἀπομνημονεύετε αὐτοῖς
[30]	στεφάνου τραγῳδοῖς ἐν τῷ θεάτρῳ,	ἐὰν	ψηφίσηται ὁ δῆμος· κατὰ δὴ
[20]	Οὔκουν ἐχρῆν σε, ὦ Δημόσθενες,	ἐᾶσαι	τὸν τῶν λογιστῶν κήρυκα κηρύξαι
[190]	ἑτέρῳ δοῦναι. Κελεύσατε οὖν αὐτούς,	ἐάσαντας	τὴν πρώτην ὑμᾶς ψῆφον κατὰ
[150]	τὴν πόλιν ἄρδην ἀνατετροφότα, τοῦτον	ἐάσετε	πάλιν ἀπευθύνειν τὰ κοινά; (Ἵνα
[20]	κήρυγμα τοῦτο· Τίς βούλεται κατηγορεῖν;	Ἔασον	ἀμφισβητῆσαί σοι τὸν βουλόμενον τῶν
[200]	τοῦ λόγου μάχεσθε, καὶ μὴ	ἐᾶτε	αὐτὸν ἔξω τοῦ παρανόμου περιίστασθαι,
[0]	καταδουλούμενοι τοὺς ἰδιώτας καὶ δυναστείας	ἑαυτοῖς	περιποιοῦντες, (τὰς κρίσεις τὰς μὲν
[180]	ἐκεῖνον πύκτην, ἀλλὰ τοὺς καθ'	ἑαυτὸν	ἀγωνιστάς· ὥσπερ ὑμᾶς ἀγνοοῦντας, ὅτι
[210]	ἀποτυχὼν τῶν ἀριστείων, οἴκαδε ἐπανελθὼν	ἑαυτὸν	διαχρήσηται, ὃς τοσοῦτον καταγελᾷ τῆς
[240]	εἰς ὑμᾶς, οὗτος δ' ἀναβὰς	ἑαυτὸν	ἐγκωμιάζειν, βαρύτερον τῶν ἔργων ὧν
[240]	ἄνθρωπος, αἰσχύνη τῆς πόλεως γεγονὼς,	ἑαυτὸν	ἐγκωμιάζῃ, τίς ἂν τὰ τοιαῦτα
[230]	οὐχ οὓς ἐφοβεῖτο, ἀλλ' οἷς	ἑαυτὸν	ἐνεχείριζε, κατέλυσαν. (Ἔνιοι δὲ καὶ
[230]	τοῦ δικαστηρίου ὁ τοιοῦτος κριτὴς,	ἑαυτὸν	μὲν ἀσθενῆ πεποιηκώς, ἰσχυρὸν δὲ
[160]	εἰρήνῃ, οὔτ' ἐν πολέμῳ χρήσιμον	ἑαυτὸν	παρέχων. Καὶ, τὸ πάντων δεινότατον,
[90]	δὲ Φίλιππον, κἀκεῖθεν ἀποδράς, ὑπέβαλεν	ἑαυτὸν	φέρων Θηβαίοις· ἐγκαταλιπὼν δὲ κἀκείνους,
[210]	γὰρ Κτησιφῶν οὐ τὸ καθ'	ἑαυτόν	φησι φοβεῖσθαι· ἐλπίζειν γὰρ δόξειν
[160]	Αλεξάνδρου φύσεως, ἀλλ' ἐκ τῆς	ἑαυτοῦ	ἀνανδρίας. (Ἤδη δ' ἐψηφισμένων Θετταλῶν
[80]	ὅταν τις πρὸς ἀνταγωνιστὰς ἀναξίους	ἑαυτοῦ	διακινδυνεύων ἀποτύχῃ, διπλασίαν εἰκὸς εἶναι
[90]	Ἀκαρνᾶνας, συντεταγμένους ἐπὶ Φίλιππον ὑφ'	ἑαυτοῦ·	εἶναι δὲ τὸ σύνταγμα χρημάτων
[140]	πλείω γὰρ ὑμᾶς ἀγαθὰ ὑφ'	ἑαυτοῦ	ἔφη ἀπὸ τοῦ βήματος πεπονθέναι,
[20]	ἐκποίητον γενέσθαι, οὐδὲ διαθέσθαι τὰ	ἑαυτοῦ,	οὐδ' ἄλλα πολλά. Ἑνὶ δὲ
[0]	τὴν ψῆφον φέρειν περὶ τῆς	ἑαυτοῦ	παρρησίας. Διόπερ καὶ ὁ νομοθέτης
[170]	Οὕτω γὰρ κέχρηται καὶ τῷ	ἑαυτοῦ	σώματι καὶ παιδοποιίᾳ, ὥστε με
[80]	πάλιν ἧκε φερόμενος εἰς τὴν	ἑαυτοῦ	φύσιν, Εὐβοϊκὸν μὲν τῷ λόγῳ
[90]	μεθ' ὅρκου ψεύδεται, ἐξώλειαν ἐπαρώμενος	ἑαυτῷ·	δεύτερον δέ, ἃ εὖ οἶδεν
[70]	μεθ' ἡμέραν ἐπιορκῶν νύκτωρ φησὶν	ἑαυτῷ	διαλέγεσθαι, καὶ τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι
[70]	τελευτήν, τῶν μὲν θεῶν, συμπλάσας	ἑαυτῷ	ἐνύπνιον, κατεψεύσατο, ὡς οὐ παρὰ
[50]	Δημομέλην τὸν Παιανιέα, ἀνεψιὸν ὄντα	ἑαυτῷ,	καὶ τὴν τῆς κεφαλῆς ἐπιτομήν;
[160]	συμμαχίαν προσεδέξατο διὰ τοὺς ἐπιφερομένους	ἑαυτῷ	κινδύνους. Εἶπάς τινα ἐνταῦθα λόγον,
[220]	τοῦτο ἐζηλωκότος φύσιν, ὅτι σύνοιδεν	ἑαυτῷ	μὲν οὐδὲν ὧν διαπέπρακται δυναμένῳ
[30]	τριττύες καὶ οἱ δῆμοι ἐξ	ἑαυτῶν	αἱροῦνται τὰ δημόσια χρήματα διαχειρίζειν,
[240]	σύνισμεν ἔργα, ἂν τοὺς καθ'	ἑαυτῶν	ἐπαίνους λέγωσιν, οὐ φέρομεν, ὅταν
[180]	μὴ ἐπιγράφειν τὰ ὀνόματα τὰ	ἑαυτῶν,	ἵνα μὴ τῶν στρατηγῶν, ἀλλὰ
[150]	ἀγαθῇ τύχῃ τρέπεσθαι ἐπὶ τὰ	ἑαυτῶν,	καὶ καλεῖ εἰς προεδρίαν; Τότε
[250]	οἱ μὲν βλέπειν εἰς τὰ	ἑαυτῶν	πρόσωπα, ὡς φύλακες τῆς δημοκρατίας,
[190]	λέγων, ὅτι γραφὰς παρανόμων ἀπέφυγεν	ἑβδομήκοντα	καὶ πέντε· ἀλλ' οὐχὶ Κέφαλος,
[230]	ἐνοχλεῖς ἀεὶ λέγων, τὰ δ'	ἑβδομήκοντα	τάλαντα ὑποσιωπᾷς, ἃ προλαβὼν τοῦ
[70]	καὶ τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι προλέγειν·	ἑβδόμην	δ' ἡμέραν τῆς θυγατρὸς αὐτῷ
[80]	πόλεις πειρώμενοι, ἐν πέντε ἡμέραις	ἐβοηθήσατε	αὐτοῖς, καὶ ναυσὶ καὶ πεζῇ
[70]	στεφανωσάμενος, καὶ λευκὴν ἐσθῆτα λαβὼν,	ἐβουθύτει,	καὶ παρενόμει, τὴν μόνην ὁ
[210]	καθεστηκότων ἐπιλελησμένος, ἐπὶ τοιαύτης ἀκαιρίας	ἐβούλετο	στεφανοῦν, αὐτόν, παρελθόντα εἰς τὴν
[80]	νοσημάτων ἤδη τὰ μετὰ ταῦτα	ἐβουλεύετο,	μετὰ δειλίας καὶ τῆς πρὸς
[110]	τε ἐκεῖνον τὸν Ἀναγυράσιον, ὃν	ἐβουλόμην	ἂν πολλῶν ἕνεκα ζῆν, καὶ
[260]	τοῦ ἀδικήματος κατηγόρηκα, εἶπον ὡς	ἐβουλόμην,	εἰ δὲ ἐνδεεστέρως, ὡς ἐδυνάμην·
[0]	τῶν νόμων καὶ τῶν δικαίων.	(Ἐβουλόμην	μὲν οὖν, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ
[220]	περὶ τὴν Εὔβοιαν δωροδοκηθέντα, χρόνων	ἐγγεγενημένων,	ἐν' οἷς ὑπ' ἐμοῦ φανερῶς
[20]	γράφειν. Κελεύει γὰρ αὐτὸ τοῦτο	ἐγγράφειν	ὅτι, Οὔτ' ἔλαβον οὐδὲν τῶν
[10]	ἀλλὰ δοκιμασθεῖσαι ἄρχουσι) καὶ λόγον	ἐγγράφειν	πρὸς τὸν γραμματέα καὶ τοὺς
[20]	βουλὴν τὴν ἐν Ἀρείῳ Πάγῳ	ἐγγράφειν	πρὸς τοὺς λογιστὰς ὁ νόμος
[100]	ἐξ Ὠρεοῦ. Διὸ καὶ καταφανὴς	ἐγένετο,	δημοκρατουμένων τῶν Ὠρειτῶν, καὶ πάντα
[230]	δόξαν τὴν τούτων, δι' ἣν	ἐγένετο	ἡ συμμαχία, λανθάνειν οἴει ἡμᾶς
[170]	ἀπ' εἰσαγγελίας ἐκ τῆς πόλεως	ἐγένετο,	θανάτου καταγνωσθέντος αὐτοῦ, τὴν κρίσιν
[150]	εἰρήνης, (ἐνταῦθ' ἤδη παντάπασιν ἔκφρων	ἐγένετο,	καὶ, παρελθὼν ἐπὶ τὸ βῆμα,
[130]	πονηρῶν τοιοῦτος μάγος καὶ γόης	ἐγένετο,	ὅς, ὦ γῆ, καὶ θεοὶ,
[220]	οἰκείους, ἃ ἐπιτηδεύσας ὑγιὴς ἂν	ἐγένετο;	(Σαυτὸν δ' οὐκ ἀντερωτᾷς, τίς
[250]	ληρῶ, ἐκεῖθεν τὸν λόγον θεωρήσατε.	Ἐγένετό	τις (ἄχθομαι δὲ πολλάκις μεμνημένος
[250]	καὶ ἴσαι αἱ ψῆφοι αὐτῷ	ἐγένοντο·	εἰ δὲ μία ψῆφος μετέπεσεν,
[80]	καὶ οἱ ἱππεῖς, ἄνδρες ἀγαθοί	ἐγένοντο,	καὶ παρὰ τὸν ἱππόδρομον τὸν
[230]	δὲ καὶ αὐτοὶ τῶν Τριάκοντα	ἐγένοντο,	οἳ πλείους ἢ χιλίους καὶ
[190]	ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ. Τούσδ' ἀρετῆς ἕνεκα στεφάνοις	ἐγέραιρε	παλαίχθων Δῆμος Ἀθηναίων, οἵ ποτε
[170]	πολλοῖς ἀπεχθάνωμαι, τὴν δ' ἑτέραν	ἔγημε,	παριδὼν τοὺς τῆς πόλεως νόμους,
[60]	ὦ Ἀθηναῖοι, παρεληλύθει τὰ Διονύσια,	ἐγίγνοντο	δὲ αἱ ἐκκλησίαι, ἐν τῇ
[120]	ἤδη πολλαὶ μὲν τῶν Ἀμφισσέων	ἐγίγνοντο	κατηγορίαι, πολὺς δ' ἔπαινος ἦν
[240]	Ἐπερώτησον δὴ τοὺς δικαστάς, εἰ	ἐγίγνωσκον	Χαβρίαν καὶ Ἰφικράτην, καὶ Τιμόθεον,
[200]	ἔξω τοῦ παρανόμου περιίστασθαι, ἀλλ'	ἐγκαθήμενοι	καὶ ἐνεδρεύοντες ἐν τῇ ἀκροάσει,
[50]	κἂν μὴ θέλω ἀποκρίνασθαι· ἀλλ'	ἐγκαλύπτωμαι	καὶ ἀποδιδράσκω, ἐκκαλύψειν μέ φησι
[230]	δ' ὑπὸ μὲν τῆς τύχης	ἐγκαταλελεῖφθαι,	ὑπὸ Δημοσθένους δὲ εὖ πεπονθέναι;
[230]	λήψεσθε. (Οὗτος μέντοι ὁ αὐτὸς	ἐγκαταληφθεὶς	ὑπὸ τῶν νυνὶ παρόντων αὐτῷ
[90]	φεύγειν ἐκ Χαλκίδος, ἢ τεθνάναι	ἐγκαταληφθέντι·	τηλικαῦται δυνάμεις ἐπ' αὐτὸν ἐπεστράτευον,
[170]	τὰ δεινὰ καὶ τοὺς πολέμους,	ἐγκαταλίπῃ	τὸν δῆμον· τὸν δ' ὀλιγαρχικὸν,
[90]	ἀποδράς, ὑπέβαλεν ἑαυτὸν φέρων Θηβαίοις·	ἐγκαταλιπὼν	δὲ κἀκείνους, καὶ πλείους τραπόμενος
[210]	ὑμεῖς οἱ κοινοὶ κριταὶ τῶν	ἐγκλημάτων	ἀπολύσητε. (Περὶ δὲ τῶν εἰς
[80]	ἴσῃ καὶ ὁμοίᾳ περὶ τῶν	ἐγκλημάτων,	οὐκ εἶναι κριτὴν ἴσον ἡμῖν
[240]	ὑμᾶς, οὗτος δ' ἀναβὰς ἑαυτὸν	ἐγκωμιάζειν,	βαρύτερον τῶν ἔργων ὧν πεπόνθαμεν
[150]	τὸν τάφον τὸν τῶν τελευτησάντων,	ἐγκωμιάζειν	τὴν ἐκείνων ἀρετήν. Ὦ, πρὸς
[240]	αἰσχύνη τῆς πόλεως γεγονὼς, ἑαυτὸν	ἐγκωμιάζῃ,	τίς ἂν τὰ τοιαῦτα καρτερήσειεν
[60]	κάὶ συμμαχὶας. Τοῦτο τὸ ψήφισμα	ἐγράφη	παρανόμων. Ἧκον οἱ τῆς κρίσεως
[210]	καθ' ἕκαστον οὐκ ἐκώλυον, οὐδ'	ἐγραφόμην,	ἀλλὰ διαλείπων, καὶ πρὸς τὴν
[190]	πέφευγε παρανόμων, καλῶς, οἶμαι, σεμνυνόμενος.	Ἐγράφοντο	γὰρ ἀλλήλους παρανόμων οὐ μόνον
[210]	γραφὴν οὐχ ὑπὲρ τῆς πόλεως	ἐγραψάμην,	ἀλλ' ἐνδεικνύμενος Ἀλεξάνδρῳ διὰ τὴν
[60]	ἐγὼ προερῶ. Πρῶτον μὲν γὰρ	ἔγραψαν	ὑπὲρ εἰρήνης ὑμᾶς μόνον βουλεύσασθαι,
[220]	δὶς στρεβλώσας, τῇ σαυτοῦ χειρί,	ἔγραψας	αὐτὸν θανάτῳ ζημιῶσαι· καὶ παρὰ
[160]	τινα ἐνταῦθα λόγον, Δημόσθενες, ἢ	ἔγραψάς	τι ψήφισμα; Βούλει σε θῶ
[50]	εἰρήνην, ἣν σὺ καὶ Φιλοκράτης	ἐγράψατε.	(Ὑμῖν γὰρ ἐξεγένετ' ἄν, ὦ
[50]	τραύματος γραφὴν αὐτῷ συμβεβηκότα, ὅτ'	ἐγράψατο	εἰς Ἄρειον πάγον Δημομέλην τὸν
[190]	(Ἀρχῖνος γὰρ, ὁ ἐκ Κοίλης,	ἐγράψατο	παρανόμων Θρασύβουλον τὸν Στειριέα, γράψαντά
[90]	τοὺς καιροὺς τοὺς τῆς πόλεως,	ἔγραψε	δ' ἐν τῇ συμμαχίᾳ βοηθεῖν
[180]	εἷς τῶν καταγαγόντων τὸν δῆμον·	ἔγραψε	δὲ πρῶτον μὲν αὐτοῖς εἰς
[60]	ψηφίσματα παρεχομένου ὃ μετὰ Φιλοκράτους	ἔγραψε	Δημοσθένης, ἐὰν αὐτὸς ὁ τῆς
[100]	τάλαντα μισθὸν, τὴν γνώμην ταύτην	ἔγραψε	Δημοσθένης, τάλαντον μὲν ἐκ Χαλκίδος
[110]	συμμαχίας, ἣν ὁ Κρωβύλος ἐκεῖνος	ἔγραψε,	καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ δυσχερῆ
[50]	συμμαχίᾳ, ἣν Φιλοκράτης ὁ Ἁγνούσιος	ἔγραψε,	καὶ αὐτὸς οὗτος μετ' ἐκείνου,
[20]	ἦρχεν, ὅθ' οὗτος τὸ ψήφισμα	ἔγραψε,	καὶ τὰ δημόσια χρήματα διεχείριζε,
[60]	ἀπήγγελλε, καὶ μόνος τῶν βουλευτῶν	ἔγραψε	σπείσασθαι τῷ κήρυκι τῷ παρὰ
[50]	πόλει, ὁ αὐτὸς οὗτος ῥήτωρ	ἔγραψε	τὸν πόλεμον· τρίτον δὲ, ὃν
[60]	Λέξω δὲ, ὅθεν μάλιστα παρακολουθήσετε.	(Ἔγραψε	Φιλοκράτης ἐξεῖναι Φιλίππῳ δεῦρο κήρυκα
[20]	μηνὸς δευτέρᾳ φθίνοντος, ἐκκλησίας οὔσης,	ἔγραψε	ψήφισμα Δημοσθένης, ἀγορὰν ποιῆσαι τῶν
[20]	θεωρικῶν· ὅτι μεσοῦντα τὴν ἀρχὴν	ἔγραψεν	αὐτό, στεφανοῦν, ἀναγίνωσκε. ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ
[190]	γραφὴ παρανόμων εἰς τὸ δικαστήριον.	Ἐγχεῖται	γὰρ τὸ μὲν πρῶτον ὕδωρ
[190]	παράνομον, ἤδη τὸ τρίτον ὕδωρ	ἐγχεῖται	τῇ τιμήσει καὶ τῷ μεγέθει
[70]	ἐκκλησίαν (τὴν τῇ ἕκτῃ λ'	εγω)	καθεζόμενος, βουλευτὴς ὢν ἐκ παρασκευῆς,
[160]	εὔσχημον ἐμοὶ λέγειν. Οὗτος, ὡς	ἐγὼ	ἀκούω, ἠγνοημένος ὅστις ποτ' ἐστὶ
[10]	κείμενον, καὶ τὴν πρόφασιν, ἣν	ἐγὼ	ἀρτίως προεῖπον ὑμῖν, ἀνελών, πρὶν
[30]	ἐπειδὰν δῷ λόγον καὶ εὐθύνας.	Ἐγὼ	δὲ ἐξελέγχω τὸ παράνομον, μάρτυρας
[210]	πυκνὰ προσιὼν ἀπήνεγκα τὴν γραφήν.	Ἐγὼ	δὲ οὔτε τὰς Δημοσθένους διατριβὰς
[0]	μὴ γίγνεσθαι ἐν τῇ πόλει·	ἐγὼ	δὲ πεπιστευκὼς ἥκω, πρῶτον μὲν,
[30]	νόμον φήσουσι γεγραφέναι τὸν Κτησιφῶντα.	(Ἐγὼ	δὲ πρὸς τὰς τούτων τέχνας
[10]	πάντα πραγματείας προστεταγμένας κατὰ ψήφισμα.	(Ἐγὼ	δὲ πρὸς τοὺς λόγους τοὺς
[170]	χείρους εἶναι, τότε δ' ἀμείνους;	Ἐγὼ	δὲ τοῦθ' ὑμᾶς ἐπιχειρήσω διδάσκειν.
[50]	αὐτὸς οὗτος μετ' ἐκείνου, ὡς	ἐγὼ	δείξω· (δεύτερον δέ καιρὸν φησι
[30]	ἐποίσει τέχνας τοῖς νόμοις· ἃς	ἐγὼ	δηλώσω καὶ προερῶ ὑμῖν, ἵνα
[40]	δὲ τὸ ψεῦδος τοῦτο ἐπιφέρουσιν,	ἐγὼ	διδάξω ὑμᾶς, προειπὼν ὧν ἕνεκα
[120]	μάλα τολμήσει λέγειν Δημοσθένης ὡς	ἐγὼ	ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας ἐπήγαγον. (Καὶ
[210]	εἴ τι πεπολίτευμαι παρ' ὑμῖν	ἐγώ,	ἢ εἴ τινας δημηγορίας εἴρηκα,
[210]	Εἴ γε μὴ ταὐτὸν ἐνύπνιον	ἐγὼ	καὶ Δημοσθένης ἴδομεν. ~Ἐπιτιμᾷς δέ
[250]	τοῦ βήματος, οὗ νῦν ἑστηκὼς	ἐγὼ	λέγω, ἀντιπαρατεταγμένους πρὸς τὴν τούτων
[180]	οὖν ἐστιν, ὦ Ἀθηναῖοι, ὃ	ἐγὼ	λέγω; Ἐνταῦθα ἡ ἐν Μαραθῶνι
[190]	ἀνδρὶ δικαίῳ συνηγόρῳ καὶ σώφρονι;	Ἐγὼ	λέξω. Εἰς τρία μέρη διαιρεῖται
[140]	στρατιωτῶν σωτηρίας. (Καὶ ταῦτ' οὐκ	ἐγὼ	μὲν κατηγορῶ, ἕτεροι δὲ παραλείπουσιν,
[160]	δὲ ἀπολάβετε παρ' αὐτοῦ λόγον.	Ἐγὼ	μὲν μεθ' ὑμῶν λογιοῦμαι ἃ
[260]	ὁμολογῶν τοῖς Ἕλλησιν ἀντιπράττειν στεφανωθήσεται;	~Ἐγὼ	μὲν οὖν, ὦ Γῆ καὶ
[120]	τὴν γενομένην, καὶ διωριζόμην ὅτι	~Ἐγὼ	μὲν, ὑπὲρ τοῦ δήμου τοῦ
[160]	σοι· ἃ δὲ τότ' ἔλεγες,	ἐγὼ	νῦν λέξω. Οὐ μέμνησθε αὐτοῦ
[120]	Πύλας, πλὴν μιᾶς πόλεως, ἧς	ἐγὼ	οὔτ' ἂν τοὔνομα εἴποιμι, μήθ'
[110]	τῆς πόλεως διεξῄει, λέγων ἃ	ἐγὼ	οὔτε τότ' ἐκαρτέρουν ἁκούων, οὔτε
[30]	κηρυγμάτων, εἷς μέν, ὃν νῦν	ἐγὼ	παρέχομαι, διαρρήδην ἀπαγορεύων τὸν ὑπὸ
[230]	δ' ἐστὶ τὸ ἀλαζόνευμα τοῦτο,	ἐγὼ	πειράσομαι μεγάλῳ σημείῳ διδάξαι. Ὁ
[210]	νύκτωρ διειλεγμένου. Πῶς ἂν οὖν	ἐγὼ	προενεδεικνύμην Ἀλεξάνδρῳ; Εἴ γε μὴ
[200]	ἐστιν ἀποτροπὴ τῶν τοιούτων λόγων;	Ἐγὼ	προερῶ. Ἐπειδὰν, προελθὼν ἐνταυθοῖ, Κτησιφῶν
[60]	οὗ τὰ κεφάλαια διὰ βραχέων	ἐγὼ	προερῶ. Πρῶτον μὲν γὰρ ἔγραψαν
[220]	νὴ τοὺς θεοὺς Ὀλυμπίους, ὧν	ἐγὼ	πυνθάνομαι Δημοσθένην λέξειν, ἐφ' ᾧ
[210]	ἔχθραν. (Καὶ, νὴ Δί' ὡς	ἐγὼ	πυνθάνομαι, μέλλει με ἀνερωτᾷν, διὰ
[220]	βουλομένου. Ἔπειτα ἐπερωτᾶν με, ὡς	ἐγὼ	πυνθάνομαι, μέλλει· τίς ἂν εἴη
[50]	οὗτος ἰσχυρίζηται, ὑμεῖς τε προειδῆτε,	ἐγώ	τε ἀποκρίνωμαι, ἐναντίον σοι τῶν
[210]	φέρει τινὰ αἰτίαν, λέγων ὡς	ἐγὼ	τὴν γραφὴν οὐχ ὑπὲρ τῆς
[50]	λόγων κριταί. (Ἔχει δ' οὕτως.	Ἐγὼ	τὸν μὲν ἴδιον βίον τὸν
[190]	ἀνεῖλον. Καὶ γὰρ τοι, ὡς	ἐγὼ	τοῦ πατρὸς τοῦ ἐμαυτοῦ ἐπυνθανόμην,
[230]	διελέχθη, καὶ ἐπὶ τελευτῆς ἐνέγραψεν.	Ἐγώ	(φησὶν) ὑμῖν χρυσίον οὐ δώσω·
[170]	πρὸς μητρὸς, πῶς ἔχει αὐτῷ,	ἐγὼ	φράσω. Γύλων ἦν ἐκ Κεραμέων·
[110]	καὶ ἔστιν εὐσύνοπτον· (Ὁρᾶτε, ἔφην	ἐγώ,	ὦ ἄνδρες Ἀμφικτύονες, ἐξειργασμένον τουτὶ
[50]	μὲν καὶ πρῶτον ἁπάντων, ὡς	ἔγωγε	ἀκούω, καταλογίζεται ἐκεῖνον τὸν χρόνον,
[180]	ἀνόμοιον ἔχων ἐπωνυμίαν Δημοσθένει; (Ἀλλ'	ἔγωγε,	μὰ τοὺς θεοὺς τοὺς Ὀλυμπίους,
[130]	φωνὰς προσκτησάμενοι; Οὐδεμίαν τοι πώποτε	ἔγωγε	μᾶλλον πόλιν ἑώρακα ὑπὸ μὲν
[220]	τὸν λόγον τοῦτον ὅλως μὲν	ἔγωγε	οὐδενὶ πρέπειν ἡγοῦμαι περὶ ἐμοῦ
[230]	λοιπὸν οὐδέν ἐστιν. ~Θαυμάζω δ'	ἔγωγε	ὑμῶν, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ ζητῶ
[230]	δικαστηρίων ἰσχύσῃ; (Ἡδέως δ' ἂν	ἔγωγε,	ὦ Ἀθηναῖοι, ἀναλογισαίμην ἐναντίον ὑμῶν
[190]	εἰς τὴν τίμησιν. (Ὅλως δ'	ἔγωγε,	ὦ Ἀθηναῖοι, ὀλίγου δέω εἰπεῖν,
[130]	ἤδη περὶ τοῦ τῆς πατρίδος	ἐδάφους·	καὶ ταῦθ' ἡμῖν συμβέβηκεν, ἐξ
[100]	δεήσονται τῶν Ἐρετριέων (πάνυ γὰρ	ἔδει	δεηθῆναι αὐτῶν) μηκέτι διδόναι τὴν
[90]	Φίλιππον, καὶ διελογίζετο, ὅσον ἑκάστους	ἔδει	συντελεῖν· Ἀχαιοὺς μὲν πάντας καὶ
[110]	ἱερὰν ἀσεβείας, καὶ αὐτόθεν ἑστηκὼς,	ἐδείκνυον	τοῖς Ἀμφικτύοσιν· ὑπόκειται γὰρ τὸ
[60]	καὶ πράττοι Φιλοκράτει, ὡς αὐτὸ	ἔδειξε	τὸ ἔργον. (Νικᾷ γὰρ ἕτερον
[230]	τῷ δήμῳ, ἃ σωφρονῶν οὐκ	ἐδέξατο·	ὁ δὲ κομίζων ἦν τὸ
[170]	βαρυτέρων ἄθλων, εἰ ὁ στέφανος	ἐδίδοτο	μὴ τῷ κρατίστῳ, ἀλλὰ τῷ
[80]	ἡμῖν ἔφη καὶ Φιλίππῳ. Ἁλόνησον	ἐδίδου·	ὁ δ' ἀπηγόρευε μὴ λαμβάνειν,
[240]	πολιτῶν, ἐπερησομένοις δὲ ὑμᾶς, τί	ἐδικάζετε.	Εὖ γὰρ ἴστε, ὦ Ἀθηναῖοι,
[80]	Θηβαίους δὲ, ὡς τόθ' ὑμῖν	ἐδόκει,	περαιτέρω καιροῦ καὶ τοῦ ὑμετέρου
[180]	δῆμος τιμὰς μεγάλας, ὡς τότ'	ἐδόκει,	τρεῖς λιθίνους Ἑρμᾶς στῆσαι ἐν
[240]	διὰ τί τὰς δωρεὰς αὐτοῖς	ἔδοσαν,	καὶ τὰς εἰκόνας ἔστησαν. Ἅπαντες
[180]	(Ἐν τοίνυν τῷ Μητρώῳ ἣν	ἔδοτε	δωρεὰν τοῖς ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα
[260]	ἐβουλόμην, εἰ δὲ ἐνδεεστέρως, ὡς	ἐδυνάμην·	ὑμεῖς δὲ, καὶ ἐκ τῶν
[120]	φανεροῦ τὴν πόλιν ἅνθρωπος οὐκ	ἐδύνατο	σφῆλαι, εἰσελθὼν εἰς τὸ βουλευτήριον
[130]	Ἀλλ' ὅμως οὐδεὶς πώποτε αὐτοὺς	ἐδυνήθη	προτρέψασθαι εἰς τὴν ὑμετέραν φιλίαν·
[180]	Ἡγεμόνεσσι δὲ μισθὸν Ἀθηναῖοι τάδ'	ἔδωκαν	Ἀντ' εὐεργεσίης καὶ μεγάλης ἀρετῆς.
[40]	ἀγεννὴς γένοιτο, ὥστε ὃν αὐτὸς	ἔδωκε	στέφανον ἅμα ἀνακηρύττειν, καὶ ἀφαιρεῖσθαι
[180]	τησεν, ἀλλ' ὁ δῆμος οὐκ	ἔδωκεν,	ἀλλ' ἀντὶ τοῦ ὀνόματος συνεχώρησεν
[180]	τὸν δῆμον ᾖτησαν δωρεάν, καὶ	ἔδωκεν	αὐτοῖς ὁ δῆμος τιμὰς μεγάλας,
[50]	καὶ τὰς τούτων δωροδοκίας, ἃς	ἐδωροδόκησαν,	συστάντες ἐπὶ τὸ δημόσιον τὸ
[210]	δὲ οὔτε τὰς Δημοσθένους διατριβὰς	ἐζήλωκα,	οὔτ' ἐπὶ ταῖς ἐμαυτοῦ αἰσχύνομαι,
[220]	τὴν τῶν ἀντιδίκων διὰ τοῦτο	ἐζηλωκότος	φύσιν, ὅτι σύνοιδεν ἑαυτῷ μὲν
[250]	ἐξ Ἀρείου Πάγου βουλῆς θανάτῳ	ἐζημιώθη.	Ἕτερος δ' ἰδιώτης ἐκπλεύσας εἰς
[120]	τῶν μεγίστων ἀδικημάτων χρήμασιν αὐτοὺς	ἐζημίωσαν.	Καὶ ταῦτα ἐν ῥητῷ χρόνῳ
[200]	ὑμῶν ἀκούειν, μηδὲ ὑμεῖς ἐκείνου	ἐθέλετε	ἀκούειν· οὐ γὰρ τῶν φευγόντων
[170]	διδάσκειν. Οἴεσθέ ποτε, ὦ Ἀθηναῖοι,	ἐθελῆσαί	τινα ἐπασκεῖν εἰς τὰ Παναθήναια,
[180]	τις τάδ' ἰδὼν καὶ ἐπεσσομένων	ἐθελήσει	Ἀμφὶ ξυνοῖσι πράγμασι μόχθον ἔχειν.
[150]	τοῖς λόγοις τόλμαν θαυμασιώτατε, ἐπιχειρήσεις	ἐθελήσεις	αὐτίκα μάλα, βλέπων εἰς τὰ
[80]	οὐ πρέσβεις, (εἰ δὲ ἐπιτρέπειν	ἐθέλοι	πόλει τινὶ ἴσῃ καὶ ὁμοίᾳ
[200]	ἀπολογίας εἰσεληλύθατε ἀκροασόμενοι, ἀλλὰ τῶν	ἐθελόντων	δικαίως ἀπολογεῖσθαι· (ἐὰν δὲ, ὑπερπηδήσας
[180]	τὸ ἀείμνηστον ἐκ τῆς νίκης,	ἐθέλουσίν	τινες, τὰ σώματα παρακαταθέμενοι, καὶ
[150]	τοὺς εἰς Σαλαμῖνα πορθμεύοντας, νόμον	ἔθεσθε,	ἐάν τις αὐτῶν ἄκων ἐν
[70]	εἰς προεδρίαν ἐκάλεσε, καὶ προσκεφάλαια	ἔθηκε,	καὶ φοινικίδας περιεπέτασε, καὶ ἅμα
[110]	ἢ πόλις, ἤ ἰδιώτης, ἢ	ἔθνος,	ἐναγής (φησὶν) ἔστω τοῦ Ἀπόλλωνος,
[190]	τῶν τεχνῶν τῶν Δημοσθένους, αἰσχρὸν	ἔθος	ἐν τοῖς δικαστηρίοις παραδέδεχθε· μετενήνεκται
[30]	τοῦτό ἐστιν ἀληθές, καὶ τοιοῦτον	ἔθος	παραδέδυκεν ὑμῶν εἰς τὴν πολιτείαν,
[170]	πρᾶγμα, καὶ τὸ στεφανοῦν ἐξ	ἔθους,	ἀλλ' οὐκ ἐκ προνοίας, ποιεῖσθε.
[160]	ποτ' ἦν ἃ ἔλεγες, καὶ	εἰ	βούλει, παραχωρῶ σοι τοῦ βήματος
[130]	τυχεῖν, ὦ τῆς Ἑλλάδος ἀλειτήριε;	Εἰ	γὰρ ὁ μὲν κρατῶν οὐκ
[160]	ἐστι τὸ πρᾶγμα τῇ αἰτίᾳ.	Εἰ	γάρ τι τούτων ἐφρόνει Δημοσθένης,
[190]	ἀχαρίστους εἶναι δικαίως ἂν ὑπολαμβάνοιτε.	Εἰ	γάρ τις ἐν δημοκρατίᾳ τετιμημένος,
[170]	τούτων οἶμαι σημεῖα δείξειν ὑμῖν.	(Εἰ	γάρ τις ὑμᾶς ἐρωτήσειε, πότερον
[240]	καὶ τὴν ἀπαιδευσίαν αὐτῶν θεωρῆσαι.	Εἰ	γὰρ τολμήσει Κτησιφῶν μὲν Δημοσθένην
[30]	σπουδάζων παρὰ πᾶσαν τὴν κατηγορίαν.	Εἰ	γὰρ τοῦτό ἐστιν ἀληθές, καὶ
[140]	τὴν συμμαχίαν, ἀλλ' ἀγαπᾷν μόνον	εἰ	γίγνεται· τοῦτο δὲ προλαβὼν, ἔκδοτον
[220]	τὸ ἔργον μὴ ἔχειν ἐπιδεῖξαι·	(εἰ	δ' ἦν ἀναγκαῖον ῥηθῆναι, οὐ
[260]	ἀδικήματος κατηγόρηκα, εἶπον ὡς ἐβουλόμην,	εἰ	δὲ ἐνδεεστέρως, ὡς ἐδυνάμην· ὑμεῖς
[80]	κατασκόπους πέμπειν, ἀλλ' οὐ πρέσβεις,	(εἰ	δὲ ἐπιτρέπειν ἐθέλοι πόλει τινὶ
[230]	τινος αἴτιον γεγενημένον τῇ πόλει·	(εἰ	δὲ ἥξεις ἐπὶ τὸ δεύτερον
[0]	γιγνώσκων, αἱ τῶν παρανόμων γραφαί·	εἰ	δὲ καὶ ταύτας καταλύσετε, ἢ
[170]	τὸν λόγον πείθειν τοὺς ἀκούοντας,	εἰ	δὲ μή, τήν γ' εὐγνωμοσύνην
[250]	ἴσαι αἱ ψῆφοι αὐτῷ ἐγένοντο·	εἰ	δὲ μία ψῆφος μετέπεσεν, ὑπερώριστ'
[40]	σέ τις ἄλλη πόλις στεφανοῖ·	εἰ	δὲ ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναίων,
[80]	καταφρονεῖν αὐτὸν ἔφη τῆς πόλεως,	εἰ	δὲ πέμποι, κατασκόπους πέμπειν, ἀλλ'
[140]	δοκῇ, (κἂν μὴ ὑμεῖς ἐκπέμπητε·	εἰ	δέ τις αὐτῷ τῶν στρατηγῶν
[50]	ἐπὶ τὸ δημόσιον τὸ ὑμέτερον.	(Εἰ	δέ τισιν ὑμῶν ἐξαίφνης ἀκούσασιν
[150]	φθέγγεσθαι, ὅτι Τόνδε τὸν ἄνδρα,	εἰ	δὴ καὶ οὗτος ἀνήρ, στεφανοῖ
[10]	οἱ μὲν φύσει μέτριοί εἰσιν	(εἰ	δή τίς ἐστι μέτριος τῶν
[80]	ὁ δ' ἀπηγόρευε μὴ λαμβάνειν,	εἰ	δίδωσιν, ἀλλὰ μὴ ἀποδίδωσι, περὶ
[210]	ὑπερβήσομαι, ἵνα καὶ πεῖραν λάβω,	εἰ	δύνασθε τοὺς σφόδρα πονηρούς, κἂν
[240]	συνείποι; Ἐπερώτησον δὴ τοὺς δικαστάς,	εἰ	ἐγίγνωσκον Χαβρίαν καὶ Ἰφικράτην, καὶ
[170]	Καίτοι θαυμάσειεν ἄν τις ὑμῶν,	εἰ	εἰσὶ φύσεως γραφαί. Εἰσίν. Τίνος
[180]	τοῦτ' ἔχει καλῶς, ἐκεῖνο αἰσχρῶς·	εἰ	ἐκεῖνοι κατ' ἀξίαν ἐτιμήθησαν, οὗτος
[150]	δ' ὦ Ἀθηναῖοι, οὐκ αἰσχύνεσθε,	εἰ	ἐπὶ μὲν τοὺς πορθμέας τοὺς
[110]	γε, ἔφη, ὦ ἄνδρες Ἕλληνες,	εἰ	ἐσωφρονεῖτε, οὐδ' ἂν ὠνομάζετε τοὔνομα
[130]	ἐκ μέσης τῆς Ἑλλάδος ἀνήρπασται,	εἰ	καὶ δικαίως, περὶ τῶν ὅλων
[210]	παρὰ τοὺς νόμους· (ὃν ἐχρῆν,	εἰ	καὶ μανεὶς ὁ δῆμος, ἢ
[200]	καταλογιζέσθω, ὃς ἂν, ἐπανερομένου Κτησιφῶντος,	εἰ	καλέσοι Δημοσθένην, πρῶτος ἀναβοήσῃ, Κάλει,
[170]	ἀνδρείαν βραχύς μοι λείπεται λόγος.	Εἰ	μὲν γὰρ ἠρνεῖτο μὴ δειλὸς
[230]	ποίας εὐεργεσίας ἀξιοῖ Δημοσθένην στεφανῶσαι.	Εἰ	μὲν γὰρ λέξεις, ὅθεν τὴν
[260]	αἰσχρά, βεβοήθηκα καὶ εἴρηκα, καὶ,	εἰ	μὲν καλῶς καὶ ἀξίως τοῦ
[80]	φέρων περιέστησε τὰ πράγματα, ὥστ'	εἰ	μὲν μὴ πέμποι Φίλιππος πρέσβεις,
[160]	οἰκίαν, ὅπου κίνδυνος πρόσεστιν; Ἀλλ'	εἰ	μέν που χρήματα ἀναλίσκεται, προσκαθιζήσει,
[230]	γίγνεσθε, οὗτος δὲ κηρυχθήσεται; (Καὶ	εἰ	μέν τις τῶν τραγικῶν ποιητῶν,
[200]	ἀνθρώπων. Οὐκ ἂν θαυμάσαιμι δὲ	εἰ,	μεταβαλλόμενος, τοῖς ἔξω περιεστηκόσι λοιδορήσεται,
[140]	ὑμέτερον, τὴν δὲ κατὰ γῆν,	εἰ	μὴ δεῖ ληρεῖν, ἄρδην φέρων
[140]	αἴτιος γενόμενος, Δημοσθένης οὐκ ἀγαπᾷ	εἰ	μὴ δίκην δέδωκεν, ἀλλ' εἰ
[120]	ἡμᾶς μεθ' ὅπλων πανδημεί, καὶ,	εἰ	μὴ δρόμῳ μόλις ἐξεφύγομεν εἰς
[140]	εἰ μὴ δίκην δέδωκεν, ἀλλ'	εἰ	μὴ καὶ χρυσῷ στεφάνῳ στεφανωθήσεται,
[170]	μέμνημαι, προλέγω ὑμῖν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,	εἰ	μὴ καταλύσετε τὰς ἀφθόνους ταύτας
[80]	ἐφ' ἡμᾶς ὡς ἀναιρήσοντες. (Καὶ,	εἰ	μὴ πρῶτον μὲν θεῶν τις
[220]	Δημοσθένης ἴδομεν. ~Ἐπιτιμᾷς δέ μοι,	εἰ,	μὴ συνεχῶς, ἀλλὰ διαλείπων, πρὸς
[10]	ἐξείργασμαι. Τίνος οὖν εἰμι ὑπεύθυνος,	εἰ	μή τις ἐστὶν εὐνοίας εὐθύνη;
[10]	κρείττονες λόγοι τῶν νόμων, οὓς	εἰ	μή τις ὑμῖν ἐρεῖ, λήσετε
[140]	αὐτῷ ἐναντίον ὑμῶν κηρύττεσθαι, ἀλλ'	εἰ	μὴ τῶν Ἑλλήνων ἐναντίον ἀναρρηθήσεται,
[90]	ἴῃ· ὃ πρόδηλον ἦν ἐσόμενον,	εἰ	μὴ ὑμεῖς κωλύσετε. (Ταῦτα διανοηθείς,
[150]	ἐν τῷ θεάτρῳ ἐκεῖνό γε,	εἰ	μηδὲν ἕτερον, ὅτι ταύτῃ ποτὲ
[20]	ἀναγίνωσκε. ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ. Οὐκοῦν,	εἰ	μηδὲν ἔτι περαιτέρω δείξαιμι, δικαίως
[190]	πάντας παραπηδήσειαν τοὺς νόμους, ἀλλ'	εἰ	μίαν μόνον συλλαβὴν παραλλάξειαν. Τὸ
[90]	(οὐδὲν γὰρ ἦν τὸ μέσον,	εἰ	μνησθεὶς τῶν προτέρων ἀδικημάτων ὁ
[250]	προγόνων οὐκ ἂν οἴεσθε ἀναστενάξειν,	εἰ	ὁ μετὰ τῶν βαρβάρων ὁμολογῶν
[170]	ἄλλο τι τῶν βαρυτέρων ἄθλων,	εἰ	ὁ στέφανος ἐδίδοτο μὴ τῷ
[90]	(Οὔπω τοίνυν τοῦτ' ἐστὶ δεινόν,	εἰ	οἱ καιροὶ πέπρανται τηλικοῦτοι, καὶ
[250]	καὶ ἐπερωτῶντα, εἰ οὐκ αἰσχύνεσθε,	εἰ	οἱ μὲν πατέρες ὑμῶν Ἄρθμιον
[250]	τῆς δικαιοσύνης προπηλακισμῷ, καὶ ἐπερωτῶντα,	εἰ	οὐκ αἰσχύνεσθε, εἰ οἱ μὲν
[240]	τελευτήσαντας; Οὓς νομίσαθ' ὁρᾶν σχετλιάζοντας,	εἰ	οὗτος στεφανωθήσεται. Καὶ γὰρ ἂν
[40]	ὅτι στεφανοῖ αὐτοὺς ὁ δῆμος	(εἰ	οὕτω τύχοι) ὁ τῶν Ῥοδίων,
[190]	οἱ τὰ παράνομα γράφοντες, οὐκ	εἰ	πάντας παραπηδήσειαν τοὺς νόμους, ἀλλ'
[70]	μετὰ κοινοῦ συνεδρίου κτώμενοι, ἵν'	εἰ	παραβαίνοιντο αἱ συνθῆκαι, μὴ μόνοι,
[200]	ἐπερωτᾷ. Ποῖ καταφύγω, ἄνδρες Ἀθηναῖοι;	Εἰ	περιεγράψατέ με ἐκ τῆς πολιτείας,
[230]	ἀφήσετε. Ἐκεῖνο δ' οὐ λυπηρόν,	εἰ	πρότερον μὲν ἐνεπίμπλατο ἡ ὀρχήστρα
[240]	γὰρ ἂν ἄτοπόν σοι συμβαίνοι,	εἰ	πρώην μέν ποθ' ὑπέμεινας πρεσβευτὴς
[200]	αὐτῷ ὑποβάλλετε, ὅτι, Ὦ Δημόσθενες,	εἰ	σοὶ ἦσαν ὅμοιοι οἱ ἀπὸ
[240]	ἂν εἴη δεινόν, ὦ Ἀθηναῖοι,	εἰ	τὰ μὲν ξύλα, καὶ τοὺς
[250]	οὐ δεινὸν ὑμῖν εἶναι δοκεῖ,	εἰ	τὸ μὲν βουλευτήριον καὶ ὁ
[40]	μοι λέγε τοὺς νόμους. ΝΟΜΟΙ	~Εἰ	τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀληθὴς ἦν
[180]	ἐξαλείφεται ἡ τῶν καταγαγόντων δωρεά.	Εἰ	τοῦτ' ἔχει καλῶς, ἐκεῖνο αἰσχρῶς·
[230]	εἰσὶ παρ' ὑμῖν εὔθυναι βίου,	εἰ	τοῦτον ἀφήσετε. Ἐκεῖνο δ' οὐ
[80]	τῆς δωροδοκίας ζηλοτυπίας, καὶ ἡγήσατο,	εἰ	τῶν συμπρεσβευόντων καὶ τοῦ Φιλίππου
[10]	σχύνοντο γὰρ, οἶμαι, οἱ δικασταί,	εἰ	φανήσεται ὁ αὐτὸς ἀνὴρ ἐν
[140]	οὕτως, ἀλλ' ἀγανακτεῖν καὶ τιμωρεῖσθαι,	εἰ	χρὴ τὰ λοιπὰ τῇ πόλει
[210]	ἂν οὖν ἐγὼ προενεδεικνύμην Ἀλεξάνδρῳ;	Εἴ	γε μὴ ταὐτὸν ἐνύπνιον ἐγὼ
[180]	Δημοσθένης ἐν τῷ αὐτοῦ λόγῳ,	εἴ	που γέγραπταί τινα τούτων τῶν
[190]	καὶ οἱ φίλοι τοὺς φίλους,	εἴ	τι ἐξαμαρτάνοιεν εἰς τὴν πόλιν.
[0]	ἓν ὑπολείπεται μέρος τῆς πολιτείας,	εἴ	τι κἀγὼ τυγχάνω γιγνώσκων, αἱ
[210]	λόγων, ὥστε οὐκ ἀποχρῇ αὐτῷ,	εἴ	τι πεπολίτευμαι παρ' ὑμῖν ἐγώ,
[160]	χρυσόκερων ἀποκαλῶν, καὶ κατεστέφθαι φάσκων,	εἴ	τι πταῖσμα συμβήσεται Ἀλεξάνδρῳ, οὐδ'
[210]	πεπολίτευμαι παρ' ὑμῖν ἐγώ, ἢ	εἴ	τινας δημηγορίας εἴρηκα, (τούτων κατηγορεῖν,
[20]	ἐν τῷ νόμῳ γέγραπται, Καὶ	εἴ	τινες ἄλλοι ἡγεμονίας δικαστηρίων λαμβάνουσι,
[60]	εἶναι ψηφιεῖσθε πρὸς Φίλιππον, ἵν'	εἴ	τινες προσέχοιεν τῷ πλήθει τῷ
[50]	μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν Ἑλλήνων,	εἴ	τινες ὑμᾶς εἴασαν, περιμεῖναι τὰς
[60]	καὶ νῦν τὴν ἀκρόασιν ποιήσασθε.	Εἴ	τινες ὑμῶν ἐκ τῶν ἔμπροσθεν
[140]	Φιλίππου λαβόντας, ἀβίωτον ἡγησάμενος εἶναι	εἴ	τινος ἀπολειφθήσεται δωροδοκίας, ἀναπηδήσας ἐν
[30]	νόμους, ἀκριβῶς ἐξετάσαντας καὶ σκεψαμένους	εἴ	τις ἀναγέγραπται νόμος ἐναντίος ἑτέρῳ
[160]	τοῦ Ἀριστοβούλου τοῦ φαρμακοπώλου υἱός,	εἴ	τις ἄρα καὶ ὑμῶν γιγνώσκει.
[190]	ὅτε ἀρτίως κατεληλύθει ὁ δῆμος,	εἴ	τις εἰσίοι γραφὴ παρανόμων εἰς
[90]	Ἀθηναίων δῆμον, σύμμαχον ὀνομασθέντα, βοηθήσειν,	εἴ	τις ἐπ' αὐτὸν ἴῃ· ὃ
[150]	καὶ ἐνεπιορκεῖν Δημοσθένει, ἦ μήν,	εἴ	τις ἐρεῖ ὡς χρὴ πρὸς
[110]	γὰρ οὕτως ἐν τῇ ἀρᾷ·	Εἴ	τις τάδε (φησὶ) παραβαίνοι, ἢ
[240]	γε σκήψῃ, ὡς οὐ δυνατὸς	εἶ	λέγειν· καὶ γὰρ ἂν ἄτοπόν
[130]	Τίνος οὖν σὺ ζημίας ἄξιος	εἶ	τυχεῖν, ὦ τῆς Ἑλλάδος ἀλειτήριε;
[50]	τῶν Ἑλλήνων, εἴ τινες ὑμᾶς	εἴασαν,	περιμεῖναι τὰς πρεσβείας, ἃς ἦτε
[160]	μὲν τοῦτον οὐ προὔδοτε, οὐδ'	εἰάσατε	κριθῆναι ἐν τῷ τῶν Ἑλλήνων
[150]	χρόνους, οὐδ' ἐπὶ τὰ ψηφίσματα	εἰᾶτε	τὸ Δημοσθένους ἐπιγράφειν ὄνομα, ἀλλὰ
[40]	δῆμος, ἀπομνημονεύετε αὐτοῖς ὑποβάλλειν· Ναί,	εἴγε	σέ τις ἄλλη πόλις στεφανοῖ·
[190]	γὰρ ἐν τῇ τεκτονικῇ, ὅταν	εἰδέναι	βουλώμεθα τὸ ὀρθὸν καὶ τὸ
[90]	ὑπερεπῄνει, καὶ τὸ ἀπόρρητον προσεποιήσατο	εἰδέναι,	τὴν δὲ εἰς Πελοπόννησον πρεσβείαν,
[40]	ἵν' ὁ κηρυττόμενος μείζω χάριν	εἰδῇ	τῶν στεφανούντων ὑμῖν, ἢ τοῖς
[20]	Ἀθηναῖοι, τῶν περὶ τὰς ἀρχὰς	εἴδη	τρία· ὧν ἓν μὲν, καὶ
[90]	τὰς εὐεργεσίας. Ἵνα δ' εὖ	εἰδῆτε,	ὅτι ἀληθῆ λέγω, λαβέ μοι
[170]	τούτῳ πέπρακται· ἤδη γὰρ ποτε	εἶδον	μισηθέντας τοὺς τὰ τῶν πλησίον
[230]	μὲν ἀγνοοῦντας ἐξαπατᾷς, τοὺς δ'	εἰδότας	καὶ αἰσθανομένους ὑβρίζεις. Ἀφελὼν γὰρ
[160]	ἔφη οὐκ εἰκάζων, ἀλλ' ἀκριβῶς	εἰδώς,	ὅτι αἵματός ἐστιν ἡ ἀρετὴ
[0]	τοὺς νόμους· ἐκεῖνό γε εὖ	εἰδώς,	ὅτι, ὅταν διατηρηθῶσιν οἱ νόμοι
[240]	οὗτος στεφανωθήσεται. Καὶ γὰρ ἂν	εἴη	δεινόν, ὦ Ἀθηναῖοι, εἰ τὰ
[220]	δ' οὐκ ἀντερωτᾷς, τίς ἂν	εἴη	δημαγωγὸς τοιοῦτος, ὅστις τὸν μὲν
[70]	περὶ δὲ συμμαχίας οὐκ ἄμεινον	εἴη,	διὰ τὴν τῶν Ἑλλήνων παράκλησιν,
[220]	ἐγὼ πυνθάνομαι, μέλλει· τίς ἂν	εἴη	τοιοῦτος ἰατρός, ὅστις τῷ νοσοῦντι
[170]	μὲν τοῦ πάππου πολέμιος ἂν	εἴη	τῷ δήμῳ (θάνατον γὰρ αὐτοῦ
[200]	λέγειν, ἢ πάντων γ' ἂν	εἴην	ἀπορώτατος· ἀλλὰ πρῶτον μὲν τοὺς
[160]	Καὶ ταυτὶ λέγειν ἔφη οὐκ	εἰκάζων,	ἀλλ' ἀκριβῶς εἰδώς, ὅτι αἵματός
[170]	ἀφθόνους ταύτας δωρεὰς καὶ τοὺς	εἰκῇ	διδομένους στεφάνους, οὔθ' οἱ τιμώμενοι
[180]	χρυσοῦς καταπεφρόνηται· καὶ οὐδὲ τοῦτο	εἰκῇ	πρᾶξαι κελεύει, ἀλλ' ἀκριβῶς τὴν
[100]	πόλει, ἐπαγγελούμενον δ' αὐτῷ χαλκῆν	εἰκόνα	σταθήσεσθαι ἐν Ὠρεῷ. (Ὁ δὲ
[240]	δωρεὰς αὐτοῖς ἔδοσαν, καὶ τὰς	εἰκόνας	ἔστησαν. Ἅπαντες γὰρ ἅμα ἀποκρινοῦνται,
[80]	ἀναξίους ἑαυτοῦ διακινδυνεύων ἀποτύχῃ, διπλασίαν	εἰκὸς	εἶναι τὴν συμφοράν. Ἀλλ' ὅμως
[160]	καὶ πάλιν ἀντιθήσω ποῖόν τινα	εἰκός	ἐστιν εἶναι τὸν ὀλιγαρχικὸν ἄνθρωπον
[110]	Ἀθήναζε τοῦ ἐνιαυτοῦ ἑκάστου μνᾶς	εἴκοσιν	τῶν ἐξαγίστων καὶ ἐπαράτων χρημάτων,
[160]	τοῦ νεανίσκου τὸ πρῶτον παροξυνθέντος,	εἰκότως,	ἐπειδὴ περὶ Θήβας ἦν τὸ
[140]	Θήβαις φοβουμένων τὸν ἐπιόντα κίνδυνον	εἰκότως	(οὐ γὰρ ῥήτωρ ἀστράτευτος καὶ
[240]	τὸν υἱόν; Ὁ δέ γε	εἰκότως	οὐ πείθεται· ἀλλὰ τὸ νουθετεῖν
[160]	πρὸς Ἀλέξανδρον (καὶ τὸ πρᾶγμα	εἰκότως	πιστεύεται) ἔστι τις Ἀριστίων Πλαταϊκός,
[10]	ἐξελεγχόμενοι, διεφύγγανον ἐκ τῶν δικαστηρίων·	εἰκότως.	σχύνοντο γὰρ, οἶμαι, οἱ δικασταί,
[60]	ἀλλὰ πρὸς Φιλοκράτην καὶ Δημοσθένην,	εἰκότως,	τοὺς ἅμα μὲν πρεσβεύοντας, ἅμα
[190]	συγκατελθόντων αὐτῷ ἀπὸ Φυλῆς, καὶ	εἷλε,	νεωστὶ γεγενημένων αὐτῷ τῶν εὐεργεσιῶν,
[110]	ὄντος Διογνήτου Ἀναφλυστίου, πυλαγόρας ὑμεῖς	εἵλεσθε,	Μειδίαν τε ἐκεῖνον τὸν Ἀναγυράσιον,
[210]	μυριάκις κατατέτμηκε, καὶ τούτων μισθοὺς	εἴληφε,	τραύματος ἐκ προνοίας γραφὰς γραφόμενος,
[20]	ἔστι τις ἄνθρωπος, ὃς οὔτ'	εἴληφεν	οὐδὲν τῶν δημοσίων, οὔτ' ἀνήλωκε,
[170]	Πλεῖστον δ' ἐκ τῆς πόλεως	εἰληφὼς	ἀργύριον, ἐλάχιστα περιεποιήσατο. Νῦν μέντοι
[20]	τάλαντα εἰς ταῦτα τῆς πόλεως	εἰληφώς.	Μὴ ἅρπαζε τὴν φιλοτιμίαν, μηδὲ
[120]	ἐπὶ τοὺς Ἀμφισσέας, καὶ στρατηγὸν	εἵλοντο	Κόττυφον τὸν Φαρσάλιον, τὸν τότε
[10]	προειπεῖν. Λέξει γὰρ οὗτος· Τειχοποιός	εἰμι·	ὁμολογῶ· ἀλλ' ἐπιδέδωκα τῇ πόλει
[200]	ποιῆσθε, ταῦθ' ὑμῖν ἤδη δίκαιός	εἰμι	προειπεῖν. Ἐπεισάξει γὰρ τὸν γόητα,
[10]	ἔργον μεῖζον ἐξείργασμαι. Τίνος οὖν	εἰμι	ὑπεύθυνος, εἰ μή τις ἐστὶν
[180]	διακινδυνεύειν. Ὑπολάβετε τοίνυν ὑμᾶς αὐτοὺς	εἶναι	ἀγωνοθέτας τῆς πολιτικῆς ἀρετῆς, κᾀκεῖνο
[210]	φοβεῖσθαι· ἐλπίζειν γὰρ δόξειν ἰδιώτης	εἶναι·	ἀλλὰ τὴν τοῦ Δημοσθένους ἐν
[170]	καὶ σκοπεῖτε, μὴ τίς φησιν	εἶναι,	ἀλλὰ τίς ἐστιν. (Ἐπεὶ δὲ
[130]	ὑμῖν δόξειν οὐ ποιήματα Ἡσιόδου	εἶναι,	ἀλλὰ χρησμὸν εἰς τὴν Δημοσθένους
[0]	κοινήν, ἀλλ' ἰδίαν αὑτῶν, ἡγούμενοι	εἶναι,	ἀπειλοῦσιν εἰσαγγελεῖν καὶ καταδουλούμενοι τοὺς
[10]	νομοθέτης, καὶ προσειπὼν ἀρχὰς ἁπάσας	εἶναι,	ἃς ὁ δῆμος χειροτονεῖ) καὶ
[10]	διακονία· ἀρχὰς δὲ φήσουσιν ἐκείνας	εἶναι,	ἃς οἱ θεσμοθέται ἀποκληροῦσιν ἐν
[210]	ὑμῖν λόγους ἐμαυτῷ ἀρρήτους ἂν	εἶναι	βουλοίμην, οὔτε τὰ αὐτὰ τούτῳ
[90]	καὶ ναυτικὴν καὶ πεζὴν δύναμιν·	εἶναι	δὲ πολλοὺς καὶ ἄλλους τῶν
[90]	συντεταγμένους ἐπὶ Φίλιππον ὑφ' ἑαυτοῦ·	εἶναι	δὲ τὸ σύνταγμα χρημάτων μὲν
[130]	οὐ περὶ τοῦ κύριος ἑτέρων	εἶναι	διαγωνίζεται, ἀλλ' ἤδη περὶ τῆς
[190]	τῶν παρανόμων, οὓς ὑμεῖς ἀχαρίστους	εἶναι	δικαίως ἂν ὑπολαμβάνοιτε. Εἰ γάρ
[250]	ὑμᾶς. ~Ἢ οὐ δεινὸν ὑμῖν	εἶναι	δοκεῖ, εἰ τὸ μὲν βουλευτήριον
[180]	διδάξαι. Πότερον ὑμῖν ἀμείνων ἀνὴρ	εἶναι	δοκεῖ Θεμιστοκλῆς, ὁ στρατηγήσας ὅτ'
[140]	παρὰ Φιλίππου λαβόντας, ἀβίωτον ἡγησάμενος	εἶναι	εἴ τινος ἀπολειφθήσεται δωροδοκίας, ἀναπηδήσας
[0]	ὁποίους τινὰς αὐτοὺς ὑμεῖς ὑπολαμβάνετε	εἶναι,	ἓν ὑπολείπεται μέρος τῆς πολιτείας,
[100]	Ἀθηναίοις φίλον καὶ ἐχθρὸν νομίζειν	εἶναι.	(Ἔπειτα ἀναφαίνεται περὶ ἁπάντων ἐπὶ
[60]	εἰρήνην ἀναγκαιοτέραν ἢ καλλίω ὑπολαμβάνοντες	εἶναι·	~ἔπειτα ἀπήντησαν ὀρθῶς ἰασόμενοι τὸ
[170]	ἐνδοξοτέρα δοκεῖ ἡ πόλις ἡμῶν	εἶναι	ἐπὶ τῶν νυνὶ καιρῶν, ἢ
[170]	μὲν γὰρ ἠρνεῖτο μὴ δειλὸς	εἶναι,	ἢ ὑμεῖς μὴ συνῄδειτε αὐτῷ,
[170]	ἐκεῖνο μέμνησθε· ὅταν φῇ δημοτικὸς	εἶναι,	θεωρεῖτ' αὐτοῦ μὴ τὸν λόγον,
[110]	δικῶν καὶ ἀγορῶν, καὶ ἐξώλεις	εἶναι	καὶ αὐτοὺς καὶ οἰκίας καὶ
[160]	τῷ δημοτικῷ, πρῶτον μὲν, ἐλεύθερον	εἶναι	καὶ πρὸς πατρὸς καὶ πρὸς
[230]	ὅτι φησὶν Ὅμηρος ἄνανδρον αὐτὸν	εἶναι	καὶ συκοφάντην· αὐτοὶ δ' ὅταν
[60]	Ὁ γὰρ μισαλέξανδρος νυνὶ φάσκων	εἶναι,	καὶ τότε μισοφίλιππος, Δημοσθένης, ὁ
[170]	δὲ καὶ περὶ ταῦτα δόξας	εἶναι,	καὶ τοὺς λόγους ἐκφέρων τοῖς
[10]	ἱερέας καὶ τὰς ἱερείας ὑπευθύνους	εἶναι	κελεύει ὁ νόμος, καὶ συλλήβδην
[10]	ἅπαντας. (Πάλιν, τοὺς τριηράρχους ὑπευθύνους	εἶναι	κελεύει ὁ νόμος, οὐ τὰ
[80]	ὁμοίᾳ περὶ τῶν ἐγκλημάτων, οὐκ	εἶναι	κριτὴν ἴσον ἡμῖν ἔφη καὶ
[70]	ὄφελος ἔφη τῶν χθὲς εἰρημένων	εἶναι	λόγων, ἐὰν ταῦθ' οἱ Φιλίππου
[220]	σαυτοῦ τιμωρίας, ὥστε τὸν κίνδυνον	εἶναι	μὴ σοὶ τῷ ἀδικήσαντι, ἀλλὰ
[30]	ἔξω τῆς ἐκκλησίας, ἕτερον δ'	εἶναι	νόμον φήσουσιν ἐναντίον τούτῳ, τὸν
[130]	τῶν Ἑλλήνων ποτὲ ἀξιοῦντες ἡγεμόνες	εἶναι,	νῦν ὁμηρεύσοντες, καὶ τῆς συμφορᾶς
[50]	οὐκ ἀπέρχεται τοῦτο ὁμολογήσας ἀληθὲς	εἶναι,	ὅ τι ἂν ὁ λογισμὸς
[190]	εἰσίοι γραφὴ παρανόμων εἰς δικαστήριον,	εἶναι	ὅμοιον τὸ ὄνομα καὶ τὸ
[240]	ὅτι τοιαύτη δόξει ἡ πόλις	εἶναι,	ὁποῖός τις ἂν ᾖ ὁ
[50]	διὰ τὸ πατρικὸς αὐτῷ φίλος	εἶναι,	οὐκ ὤκνησεν ἀπ' εἰσαγγελίας αὐτοῦ
[110]	γονὰς ποιεῖσθαι, ἧτταν δὲ αὐτοῖς	εἶναι	πολέμου καὶ δικῶν καὶ ἀγορῶν,
[30]	ἂν ἔτι ταύτην εἴποι τις	εἶναι	πολιτείαν, ἐν ᾗ ταὐτὰ προστάττουσιν
[150]	ἄρχοντες, μὴ δόξωσιν ὡς ἀληθῶς	εἶναι	προδόται τῶν Ἑλλήνων, ἀπὸ μὲν
[170]	τὰς μὲν δωρεὰς νῦν πλείους	εἶναι,	τὰ δὲ πράγματα τῆς πόλεως
[80]	τοῖς παρακαταθεμένοις, οὐχ ἡγούμενοι δίκαιον	εἶναι	τὴν ὀργὴν ἀπομνημονεύειν ἐν τῷ
[80]	ἑαυτοῦ διακινδυνεύων ἀποτύχῃ, διπλασίαν εἰκὸς	εἶναι	τὴν συμφοράν. Ἀλλ' ὅμως ὑμεῖς,
[170]	προτακτέον τοῦ λόγου· πέμπτον ἀνδρεῖον	εἶναι	τὴν ψυχήν, ἵνα μὴ, παρὰ
[40]	τῷ ἐν ἄστει ἀναρρηθῇ, ἱερὸν	εἶναι	τῆς Ἀθηνᾶς ὁ νόμος κελεύει,
[220]	οὐκ ἐσχολάζομεν περὶ τὴν σὴν	εἶναι	τιμωρίαν, ἀλλ' ὑπὲρ τῆς σωτηρίας
[90]	ἑτέρας δι' ἀπορρήτων, καὶ τούτων	εἶναί	τινας μάρτυρας τῶν ἡμετέρων πολιτῶν,
[180]	στρατηγῶν, ἀλλὰ τοῦ δήμου δοκῇ	εἶναι	τὸ ἐπίγραμμα. (Ὅτι δ' ἀληθῆ
[250]	ἐὰν μὲν τοῦτον στεφανώσητε, ὁμογνώμονες	εἶναι	τοῖς παραβαίνουσι τὴν κοινὴν εἰρήνην·
[80]	οὗτος νυνὶ, μισθὸν λαβὼν, Ἀθηναίους	εἶναι	τολμᾷ γράφειν, καὶ πάλιν ὑπὸ
[40]	ἄλλου, φησί, μηδενός, ἢ ἄτιμον	εἶναι	τὸν κήρυκα. (Ὅταν οὖν ἀποδείξῃ,
[160]	ἀντιθήσω ποῖόν τινα εἰκός ἐστιν	εἶναι	τὸν ὀλιγαρχικὸν ἄνθρωπον καὶ φαῦλον·
[40]	Ἀλλ' οἶμαι, διὰ τὸ ξενικὸν	εἶναι	τὸν στέφανον, καὶ ἡ καθιέρωσις
[170]	τοὺς ἄνδρας νῦν μὲν χείρους	εἶναι,	τότε δ' ἀμείνους; Ἐγὼ δὲ
[30]	χρήματα διαχειρίζειν, τούτους αἱρετοὺς ἄρχοντας	εἶναι·	τοῦτο δὲ γίγνεται, ὅταν, ὥσπερ
[0]	γράφοντας, καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι μικρὸν	εἶναι	τῶν τοιούτων ἀδικημάτων, ἀλλ' ἕκαστον
[80]	χρόνους ἀλλ' οὖν προσεποιοῦνθ' ὑμῖν	εἶναι	φίλοι· ἐπειδὴ δὲ τάχιστα εἰς
[70]	πονηρούς, ἐκ μεταβολῆς δ' ἀξιοῦντας	εἶναι	χρηστούς. (Ὑπόλοιπον δ' ἐστί μοι
[60]	μόνον εἰρήνην, ἀλλὰ καὶ συμμαχίαν	εἶναι	ψηφιεῖσθε πρὸς Φίλιππον, ἵν' εἴ
[230]	δήμῳ. (Καὶ φατὲ μὲν εὐτυχεῖς	εἶναι,	ὡς καὶ ἐστὲ, καλῶς ποιοῦντες·
[160]	διὰ τοὺς ἐπιφερομένους ἑαυτῷ κινδύνους.	Εἶπάς	τινα ἐνταῦθα λόγον, Δημόσθενες, ἢ
[90]	λόγους διεξῆλθε κατεσκευασμένους ὑπὸ Δημοσθένους.	Εἶπε	γὰρ, ὡς ἥκοι ἐκ Πελοποννήσου
[70]	γὰρ τὸ ῥῆμα μέμνημαι ὡς	εἶπε,	διὰ τὴν ἀηδίαν τοῦ λέγοντος
[210]	αὐτόν, παρελθόντα εἰς τὴν ἐκκλησίαν	εἰπεῖν·	Ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὸν μὲν στέφανον
[0]	τυγχάνει γεγραφὼς Κτησιφῶν, διὰ βραχέων	εἰπεῖν	βούλομαι. Ἐν γὰρ τοῖς ἔμπροσθεν
[100]	τάλαντα, ἔργῳ ἀπωλέσατε. (Ὑπόλοιπον δ'	εἰπεῖν	ἐστί μοι, ὅτι, λαβὼν τρία
[200]	ἀπολογεῖσθαι, ἀλλ' οὐδὲν ἔχων δίκαιον	εἰπεῖν,	ἑτέρων παρεμβολῇ πραγμάτων εἰς λήθην
[50]	τῶν δημοσίων ἀδικημάτων πειράσομαι σαφέστερον	εἰπεῖν.	Καὶ γὰρ πυνθάνομαι μέλλειν Δημοσθένην,
[130]	Ἀρχέδημος ὁ Πήληξ, καὶ δυνατὸς	εἰπεῖν,	καὶ πολλὰ κεκινδυνευκὼς ἐν τῇ
[170]	δήμου· τέταρτον, εὐγνώμονα καὶ δυνατὸν	εἰπεῖν·	καλὸν γὰρ τὴν μὲν διάνοιαν
[80]	καὶ μάλιστα ἠγνοήκατε. Σπεύδων δ'	εἰπεῖν	περὶ τῆς θαυμαστῆς συμμαχίας τῆς
[210]	γράψαντος τὴν γνώμην βραχέα βούλομαι	εἰπεῖν,	τὰ δὲ πολλὰ ὑπερβήσομαι, ἵνα
[110]	εἰσελθεῖν εἰς τὸ συνέδριον, καὶ	εἰπεῖν	τι πρὸς τοὺς Ἀμφικτύονας ὑπὲρ
[190]	ἔγωγε, ὦ Ἀθηναῖοι, ὀλίγου δέω	εἰπεῖν,	ὡς καὶ νόμον δεῖ τεθῆναι
[160]	οὗτος δ' ὑμᾶς νυνὶ προδέδωκεν,	εἴπερ	ἀληθῆ ἐστιν ἃ λέγεται. (Ὡς
[160]	σοι τοῦ βήματος ἕως ἂν	εἴπῃς.	(Ἐπειδὴ δὲ σιγᾷς, ὅτι μὲν
[210]	ἀρετῆς· ἃ δὲ σὺ λέξεις,	εἴποι	ἂν κάθαρμα ζηλοτυποῦν ἀρετήν. (Οὐ
[210]	Ἀλλ' οἶμαι, ταῦτα μὲν ἂν	εἴποι	ἀνὴρ ὄντως βεβιωκὼς μετ' ἀρετῆς·
[30]	ἀλλήλοις, τί ἂν ἔτι ταύτην	εἴποι	τις εἶναι πολιτείαν, ἐν ᾗ
[120]	ἧς ἐγὼ οὔτ' ἂν τοὔνομα	εἴποιμι,	μήθ' αἱ συμφοραὶ παραπλήσιοι γένοιντο
[200]	τὰς ἐσομένας πρὸς ταῦτα προφάσεις	εἶπον,	ἃς ἀξιῶ καὶ ὑμᾶς διαμνημονεύειν·
[200]	μικρὰ μὲν περὶ τῶν ἰδίων	εἶπον,	τὰ δὲ πλεῖστα περὶ τῶν
[260]	καὶ ἀξίως τοῦ ἀδικήματος κατηγόρηκα,	εἶπον	ὡς ἐβουλόμην, εἰ δὲ ἐνδεεστέρως,
[100]	χρησμὸν οἱ Ἀμφικτύονες ἐψηφίσαντο, Σόλωνος	εἰπόντος	Ἀθηναίου τὴν γνώμην, ἀνδρὸς καὶ
[30]	ἂκυρος ἐν τοῖς κυρίοις, ἢ	εἴπου	εἰσὶ νόμοι πλείους ἑνὸς ἀναγεγραμμένοι
[120]	μετέχειν τί ἐστι; Πότερα τἀληθὲς	εἴπω,	ἢ τὸ ἥδιστον ἀκοῦσαι; Τὸ
[150]	ἀπευθύνειν τὰ κοινά; (Ἵνα δ'	εἴπω	καὶ περὶ τοῦ τετάρτου καιροῦ
[100]	χρηστῶν σημεῖα διαφθείρει. ~Ταῦτα δ'	εἰπὼν	δίδωσιν ἀναγνῶναι ψήφισμα τῷ γραμματεῖ,
[200]	μελλόντων τραγῳδῶν εἰσιέναι. Ταῦτα δ'	εἰπὼν	μικρὰ μὲν περὶ τῶν ἰδίων
[220]	μεγάλα μὲν τὴν πόλιν ἀγάθ'	εἰργασμένου,	λέγειν δὲ ἀδυνάτου, καὶ τὴν
[260]	καὶ τὰ αἰσχρά, βεβοήθηκα καὶ	εἴρηκα,	καὶ, εἰ μὲν καλῶς καὶ
[210]	ἐγώ, ἢ εἴ τινας δημηγορίας	εἴρηκα,	(τούτων κατηγορεῖν, ἀλλὰ καὶ τὴν
[60]	ἄρα ὁ Δημοσθένης οὐδὲν πώποτε	εἴρηκεν	ὑπὲρ Φιλίππου, συστὰς μετὰ Φιλοκράτους,
[210]	ταῖς ἐμαυτοῦ αἰσχύνομαι, οὔτε τοὺς	εἰρημένους	ἐν ὑμῖν λόγους ἐμαυτῷ ἀρρήτους
[10]	τινα λόγον ὑπεναντίον τῷ ἀρτίως	εἰρημένῳ,	ὡς ἄρα, ὅσα τις, αἱρετὸς
[70]	οὐδὲν ὄφελος ἔφη τῶν χθὲς	εἰρημένων	εἶναι λόγων, ἐὰν ταῦθ' οἱ
[260]	ὑμεῖς δὲ, καὶ ἐκ τῶν	εἰρημένων	λόγων, καὶ ἐκ τῶν παραλειπομένων
[50]	τοῦτον δ' ἀφορίζεται τῇ γενομένῃ	εἰρήνῃ	καὶ συμμαχίᾳ, ἣν Φιλοκράτης ὁ
[160]	Κιθαιρῶνος, ἧκεν ὑποστρέψας, οὔτ' ἐν	εἰρήνῃ,	οὔτ' ἐν πολέμῳ χρήσιμον ἑαυτὸν
[70]	ὑπειληφώς, ὡς ἔσται μὲν ἡ	εἰρήνη,	περὶ δὲ συμμαχίας οὐκ ἄμεινον
[60]	(δεύτερον δ' ὅπως μὴ μόνον	εἰρήνην,	ἀλλὰ καὶ συμμαχίαν εἶναι ψηφιεῖσθε
[60]	πόλεμον, οἴκοι δὲ μὴ μόνον	εἰρήνην,	ἀλλὰ καὶ συμμαχίαν ἐψηφισμένους ποιεῖσθαι·
[60]	οὐκ ἐπιλελησμένοι, ἀλλὰ καὶ τὴν	εἰρήνην	ἀναγκαιοτέραν ἢ καλλίω ὑπολαμβάνοντες εἶναι·
[70]	πρέσβεις, οὐδὲ γιγνώσκειν ἔφη τὴν	εἰρήνην,	ἀπούσης συμμαχίας· (οὐ γὰρ ἔφη
[60]	Ἑλλήνων, ἀλλ' ἰδίᾳ ποιήσαισθε τὴν	εἰρήνην·	(δεύτερον δ' ὅπως μὴ μόνον
[50]	γενέσθαι, ὃν ἤγομεν χρόνον τὴν	εἰρήνην,	δηλονότι μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης,
[80]	εἰρήνης συνθήκας πρεσβεύσαντας, τὴν μὲν	εἰρήνην	διέλυσε, τὴν δὲ συμφορὰν καὶ
[250]	εἶναι τοῖς παραβαίνουσι τὴν κοινὴν	εἰρήνην·	ἐὰν δὲ τοὐναντίον τούτου πράξητε,
[60]	συνεδρίου τῶν Ἑλλήνων ποιήσασθαι τὴν	εἰρήνην,	ἔκδοτον δὲ Φιλίππῳ πεποιηκότα Κερσοβλέπτην
[50]	δὴ ἐπανάγω ἐμαυτὸν ἐπὶ τὴν	εἰρήνην,	ἣν σὺ καὶ Φιλοκράτης ἐγράψατε.
[70]	ἢ πολεμεῖν αὐτούς, ἢ τὴν	εἰρήνην	ἰδίᾳ ποιεῖσθαι. Καὶ τελευτῶν ἐπὶ
[140]	καὶ τοὺς Βοιωτάρχας ὑποπτεύσας μέλλειν	εἰρήνην	ἰδίᾳ ποιεῖσθαι, χρυσίον ἄνευ αὑτοῦ
[140]	καὶ διὰ ταῦτα βουλομένου ποιήσασθαι	εἰρήνην,	καὶ πρεσβείας ἀποστέλλειν μέλλοντος, καὶ
[60]	πρέσβεων, ἀλλὰ μόνοι ποιήσησθε τὴν	εἰρήνην.	(Μετὰ ταῦτα, ὦ Ἀθηναῖοι, ἧκον
[140]	ὡς δεῖ ποιεῖσθαι πρὸς Φίλιππον	εἰρήνην,	οὔθ' ὡς οὐ δεῖ, ἀλλ'
[150]	ἐρεῖ ὡς χρὴ πρὸς Φίλιππον	εἰρήνην	ποιήσασθαι, ἀπάξειν εἰς τὸ δεσμωτήριον
[50]	ὦ Ἀθηναῖοι, τὴν προτέραν ἐκείνην	εἰρήνην	ποιήσασθαι μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν
[50]	ἐν ᾗ, καταλύσας τὴν ὑπάρχουσαν	εἰρήνην	τῇ πόλει, ὁ αὐτὸς οὗτος
[60]	ᾧ γράφει, μὴ μόνον ὑπὲρ	εἰρήνης,	ἀλλὰ καὶ περὶ συμμαχίας βουλεύσασθαι,
[150]	τῶν Ἑλλήνων, ἀπὸ μὲν τῆς	εἰρήνης	ἀπετράποντο, ἐπὶ δὲ τὴν παράταξιν
[60]	μετέσται τῆς συμμαχίας καὶ τῆς	εἰρήνης	αὐτῷ· παρηγγέλλετο δ' ἐπ' αὐτὸν
[150]	ἐξεληλυθότας, ἵνα βουλεύσησθε περὶ τῆς	εἰρήνης,	(ἐνταῦθ' ἤδη παντάπασιν ἔκφρων ἐγένετο,
[60]	ψηφίσματα Φιλοκράτους τῆς ἐξ ἀρχῆς	εἰρήνης	καὶ συμμαχίας, (καθ' ὑπερβολὴν δὲ
[60]	κήρυκα καὶ πρέσβεις πέμπειν περὶ	εἰρήνης	κάὶ συμμαχὶας. Τοῦτο τὸ ψήφισμα
[60]	Κἀκεῖθεν ἐπανήκων ἐπαινέτης ἦν τῆς	εἰρήνης,	καὶ ταὐτὰ τοῖς ἄλλοις πρέσβεσιν
[80]	Θεμίσωνος τοῦ Ἐρετριέως, ὃς ἡμῶν,	εἰρήνης	οὔσης, Ὠρωπὸν ἀφείλετο, τούτων ἑκόντες
[80]	οἱ πρέσβεις, οἱ περὶ τῆς	εἰρήνης	πρεσβεύσαντες, πολὺ δὲ τῶν ἄλλων
[80]	καὶ Μαγνησίαν παρὰ τὰς τῆς	εἰρήνης	συνθήκας πρεσβεύσαντας, τὴν μὲν εἰρήνην
[70]	καὶ τοῦ ὀνόματος) ἀπορρῆξαι τῆς	εἰρήνης	τὴν συμμαχίαν, οὐδὲ τὰ τῶν
[60]	πρέσβεις αὐτοκράτορας ἀποστέλλειν πέμπειν ὑπὲρ	εἰρήνης.	Τούτων εἷς ἦν Δημοσθένης. Κἀκεῖθεν
[60]	Πρῶτον μὲν γὰρ ἔγραψαν ὑπὲρ	εἰρήνης	ὑμᾶς μόνον βουλεύσασθαι, τὸ δὲ
[150]	παριὼν ἡμιθνὴς ἐπὶ τὸ βῆμα,	εἰρηνοφύλακα	ὑμᾶς αὑτὸν ἐκέλευε χειροτονεῖν· ὑμεῖς
[90]	ἐπὶ δέκα τοῦ Ἀνθεστηριῶνος μηνός·	εἰρῆσθαι	γὰρ ἐν ταῖς πόλεσιν ὑπ'
[20]	ἃς οὗτοι προφασιοῦνται, μέχρι δεῦρο	εἰρήσθω	μοι· ὅτι δὲ ὄντως ἦν
[120]	δ' ἂν μὴ παρῇ πόλις,	εἴρξεται	τοῦ ἱεροῦ, καὶ ἐναγὴς ἔσται,
[160]	τερατευόμενος, ἱερὰ μὲν ἱδρύσατο Παυσανίου,	εἰς	αἰτίαν δὲ εὐαγγελίων θυσίας τὴν
[170]	ἐπασκεῖν εἰς τὰ Παναθήναια, ἢ	εἰς	ἄλλον τινὰ τῶν στεφανιτῶν ἀγώνων,
[240]	θεωρούμενοι, οὕτω τὴν ψῆφον φέρετε,	εἰς	ἀπολογισμὸν τοῖς νῦν μὲν οὐ
[50]	γραφὴν αὐτῷ συμβεβηκότα, ὅτ' ἐγράψατο	εἰς	Ἄρειον πάγον Δημομέλην τὸν Παιανιέα,
[190]	τὴν γραφὴν φεύγοντι καὶ τοῖς	εἰς	αὐτὸ τὸ πρᾶγμα λέγουσιν· ἐπειδὰν
[210]	καὶ δειλίαν· ὁ δὲ Δημοσθένης,	εἰς	αὑτὸν μὲν ἀποβλέπων, θαρρεῖν φησι,
[50]	τριάκοντα μνῶν ἅμα τήν τε	εἰς	αὑτὸν ὕβριν, καὶ τὴν τοῦ
[250]	ἀλλὰ κρίνετε, καὶ τὰς δωρεὰς	εἰς	βελτίω σώματα καὶ ἄνδρας ἀξιολογωτέρους
[240]	κηρυγμάτων ὁ νόμος κελεύει ποιεῖσθαι)	εἰς	βίον ἀξιόχρεων, καὶ τρόπον σώφρονα·
[170]	κρίσιν οὐχ ὑπομείνας, καὶ ἀφικνεῖται	εἰς	Βόσπορον, κᾀκεῖ λαμβάνει δωρεὰν παρὰ
[90]	δεινότερον φανήσεται, ὃ μέλλω λέγειν.	Εἰς	γὰρ τοῦτο προήχθη Καλλίας μὲν
[70]	νυνὶ κελεύων τῶν Μακεδόνων καταπτύειν.	Εἰς	δὲ τὴν ἐκκλησίαν (τὴν τῇ
[80]	τὸ στρατόπεδον τὸ τῆς πόλεως	εἰς	δεινὰς δυσχωρίας κατακεκλῃμένον, ὅθεν μὴ
[110]	Συνέβη δὲ ἡμῖν ἀρτίως μὲν	εἰς	Δελφοὺς ἀφῖχθαι, παραχρῆμα δὲ τὸν
[120]	εἰ μὴ δρόμῳ μόλις ἐξεφύγομεν	εἰς	Δελφούς, ἐκινδυνεύσαμεν ἂν ἀπολέσθαι. (Τῇ
[120]	πυλαγοροῦντας, πορεύεσθαι εἰς Πύλας καὶ	εἰς	Δελφοὺς ἐν τοῖς τεταγμένοις χρόνοις
[130]	μὲν προύλεγεν εὐλαβεῖσθαι, καὶ πέμπειν	εἰς	Δελφοὺς ἐπερησομένους τὸν θεὸν ὅ
[110]	καταπλέοντας ἐξέλεγον, καὶ τῶν ἀφικνουμένων	εἰς	Δελφοὺς πυλαγόρων ἐνίους χρήμασι διέφθειρον,
[190]	κριταὶ, ἐπιλανθάνονται, ὧν δ' οὐκ	εἰσ´	δικασταὶ, περὶ τούτων ἀναγκάζονται τὴν
[0]	ἕκαστος ἐπιστάσθω, ὅτι, ὅταν εἰσίῃ	εἰς	δικαστήριον, γραφὴν παρανόμων δικάσων, ἐν
[190]	εἴ τις εἰσίοι γραφὴ παρανόμων	εἰς	δικαστήριον, εἶναι ὅμοιον τὸ ὄνομα
[150]	οἰκιῶν, ἀγομένας γυναῖκας, καὶ παῖδας	εἰς	δουλείαν, πρεσβύτας ἀνθρώπους, πρεσβύτιδας γυναῖκας,
[90]	δὲ τὸ σύνταγμα χρημάτων μὲν	εἰς	ἑκατὸν νεῶν ταχυναυτουσῶν πληρώματα, καὶ
[90]	ἐκ Πελοποννήσου νεωστὶ σύνταγμα συντάξας,	εἰς	ἑκατὸν ταλάντων πρόσοδον, ἐπὶ Φίλιππον,
[50]	τὸν τῶν νεῶν ἔκπλουν τὸν	εἰς	Ἑλλήσποντον, (ὅτε, εἷς ὢν τῶν
[210]	ἐγκλημάτων ἀπολύσητε. (Περὶ δὲ τῶν	εἰς	ἐμαυτὸν λοιδοριῶν βραχέα βούλομαι προειπεῖν.
[100]	συστρέψας γράφει, κελεύων ἑλέσθαι πρέσβεις	εἰς	Ἐρέτριαν, οἵτινες δεήσονται τῶν Ἐρετριέων
[80]	τούτων ἑκόντες ἐπιλαθόμενοι, ἐπειδὴ διέβησαν	εἰς	Εὔβοιαν Θηβαῖοι, καταδουλώσασθαι τὰς πόλεις
[80]	ὑμῖν ἀπέδοσαν. Ἀλλ' ἐπειδὴ διέβητε	εἰς	Εὔβοιαν Πλουτάρχῳ βοηθήσοντες, τοὺς μὲν
[80]	τελευταῖον, στεφανώσας τοὺς μετὰ Ἀριστοδήμου	εἰς	Θετταλίαν καὶ Μαγνησίαν παρὰ τὰς
[150]	οὐδεπώποτ' ἀντιβλέψας, πέμπειν ὑμᾶς πρέσβεις	εἰς	Θήβας, αἰτήσοντας Θηβαίους δίοδον ἐπὶ
[140]	ἄρδην ἔλαθεν ὑφελόμενος, καὶ μετήνεγκεν	εἰς	Θήβας, εἰς τὴν Καδμείαν, κοινωνίαν
[70]	καὶ κολακείαν. Καὶ ὅτε ἀπῄεσαν	εἰς	Θήβας, ἐμισθώσατο αὐτοῖς τρία ζεύγη
[70]	ὀρεικὰ, καὶ τοὺς πρέσβεις προὔπεμψεν	εἰς	Θήβας, καταγέλαστον τὴν πόλιν ποιῶν.
[130]	πολλὰς μὲν πρότερον πρεσβείας ἐπρέσβευσαν	εἰς	Θήβας οἱ μάλιστα οἰκείως ἐκείνοις
[180]	ἔγραψε δὲ πρῶτον μὲν αὐτοῖς	εἰς	θυσίαν καὶ ἀναθήματα δοῦναι χιλίας
[250]	ἐπιστολαὶ καὶ αἱ πρεσβεῖαι ἀφικνοῦνται	εἰς	ἰδιωτικὰς οἰκίας, οὐ παρὰ τῶν
[240]	δὲ διὰ τὸν περίπλουν τὸν	εἰς	Κέρκυραν, καὶ ἄλλοις, ὧν ἑκάστῳ
[200]	δίκαιον εἰπεῖν, ἑτέρων παρεμβολῇ πραγμάτων	εἰς	λήθην ὑμᾶς βούλεται τῆς κατηγορίας
[80]	ἐλπίζων συναγωνιστὴν Φίλιππον λήψεσθαι, ἀπῆλθεν	εἰς	Μακεδονίαν, καὶ περιῄει μετὰ Φιλίππου,
[90]	ὑμῖν· πραχθήσεσθαι δὲ ταῦτα οὐκ	εἰς	μακράν, ἀλλ' εἰς τὴν ἕκτην
[90]	τοῦ Εὐρίπου παρ' ὃν ὤκει,	εἰς	μέσον πίπτει τῆς τε Θηβαίων
[90]	οἶδεν οὐδέποτε ἐσόμενα, τολμᾷ λέγειν,	εἰς	ὁπότ' ἔσται, καὶ, ὧν τὰ
[130]	γε ἡμεῖς ἀνθρώπινον βεβιώκαμεν, ἀλλ'	εἰς	παραδοξολογίαν τοῖς μεθ' ἡμᾶς ἔφυμεν.
[90]	ἑκατὸν νεῶν ταχυναυτουσῶν πληρώματα, καὶ	εἰς	πεζοὺς στρατιώτας μυρίους, καὶ ἱππέας
[90]	ἀπόρρητον προσεποιήσατο εἰδέναι, τὴν δὲ	εἰς	Πελοπόννησον πρεσβείαν, ἣν ἐπρέσβευσε, καὶ
[70]	τότε, μόνον καὶ πρῶτον, πρέσβεις	εἰς	προεδρίαν ἐκάλεσε, καὶ προσκεφάλαια ἔθηκε,
[70]	βουλεύσας, οὐδεμίαν πώποτε φανήσεται πρεσβείαν	εἰς	προεδρίαν καλέσας, ἀλλὰ τότε, μόνον
[150]	ἐπὶ τὰ ἑαυτῶν, καὶ καλεῖ	εἰς	προεδρίαν; Τότε μὲν ταῦτ' ἐκήρυττεν,
[120]	ἐπιούσης πυλαίας, ἐν ῥητῷ χρόνῳ	εἰς	Πύλας, ἔχοντας δόγμα, καθότι δίκας
[120]	πυλαγόρους τοὺς εἰσαεὶ πυλαγοροῦντας, πορεύεσθαι	εἰς	Πύλας καὶ εἰς Δελφοὺς ἐν
[120]	οἱ δ' ἄλλοι Ἀμφικτύονες συνελέγησαν	εἰς	Πύλας, πλὴν μιᾶς πόλεως, ἧς
[250]	ἐζημιώθη. Ἕτερος δ' ἰδιώτης ἐκπλεύσας	εἰς	Ῥόδον, ὅτι τὸν φόβον ἀνάνδρως
[150]	ἐπὶ μὲν τοὺς πορθμέας τοὺς	εἰς	Σαλαμῖνα πορθμεύοντας, νόμον ἔθεσθε, ἐάν
[250]	ἀνὴρ ἰδιώτης, ὃς, ἐκπλεῖν μόνον	εἰς	Σάμον ἐπιχειρήσας, ὡς προδότης τῆς
[250]	παρακελεύονται δ' οἱ μὲν βλέπειν	εἰς	τὰ ἑαυτῶν πρόσωπα, ὡς φύλακες
[220]	συμβουλεύοι, τελευτήσαντος δὲ αὐτοῦ, ἐλθὼν	εἰς	τὰ ἔνατα, διεξίοι πρὸς τοὺς
[170]	οὐκ ἐᾷ στεφανοῦσθαι, οὐδὲ εἰσιέναι	εἰς	τὰ ἱερὰ τὰ δημοτελῆ· σὺ
[170]	ὦ Ἀθηναῖοι, ἐθελῆσαί τινα ἐπασκεῖν	εἰς	τὰ Παναθήναια, ἢ εἰς ἄλλον
[130]	ἀκούειν τἀληθῆ, τολμᾷ λέγειν, βλέπων	εἰς	τὰ πρόσωπα τὰ ὑμέτερα, ὡς
[150]	ἐπιχειρήσεις ἐθελήσεις αὐτίκα μάλα, βλέπων	εἰς	τὰ τούτων πρόσωπα λέγειν, ὡς
[150]	πορθμεῖ γενέσθαι, ἵνα μηδεὶς αὐτοσχεδιάζῃ	εἰς	τὰ τῶν Ἑλλήνων σώματα, τὸν
[80]	εἶναι φίλοι· ἐπειδὴ δὲ τάχιστα	εἰς	Ταμύνας παρήλθομεν, καὶ τὸ Κοτύλαιον
[140]	καὶ ὑμεῖς ἐξήλθετε, καὶ εἰσῇτε	εἰς	τὰς Θήβας, ἐν τοῖς ὅπλοις
[140]	(ὁ δ' εἰσάγων ἦν ὑμᾶς	εἰς	τὰς Θήβας καιρὸς καὶ φόβος
[150]	ταῖς γε διανοίαις ἀποβλέψατ' αὐτῶν	εἰς	τὰς συμφοράς, καὶ νομίσατε ὁρᾷν
[30]	Δημοσθένην, ὃς ἐκ τῆς διοικήσεως	εἰς	ταῦτα ἔχει μικροῦ δεῖν δέκα
[20]	οἰκοδομίαν, μικρὰ κατέθηκας, δέκα τάλαντα	εἰς	ταῦτα τῆς πόλεως εἰληφώς. Μὴ
[250]	τὰς οὐσίας κεκτημένους διαγεγένηται· (ἀλλ'	εἰς	τὴν ἀλαζονείαν ἀποβλέψαντες, ὅταν φῇ
[30]	οὐχ ἕξουσι λέγειν, οἴσουσι δὲ	εἰς	τὴν ἀπολογίαν τὸν Διονυσιακὸν νόμον,
[210]	ἔτι Φιλίππου ζῶντος, πρὶν Ἀλέξανδρον	εἰς	τὴν ἀρχὴν καταστῆναι, οὔπω σοῦ
[160]	ἐτελεύτησε μὲν Φίλιππος, Ἀλέξανδρος δ'	εἰς	τὴν ἀρχὴν κατέστη, πάλιν αὖ
[160]	Εἷς μὲν ὁ πρῶτος, ὅτ'	εἰς	τὴν ἀρχὴν οὐ πάλαι καθεστηκὼς
[160]	ἀκατασκεύων αὐτῷ τῶν ἰδίων ὄντων,	εἰς	τὴν Ἀσίαν διέβη, ἤκμαζε δ'
[230]	χρόνῳ πρὸ τῆς Ἀλεξάνδρου διαβάσεως	εἰς	τὴν Ἀσίαν, κατέπεμψε τῷ δήμῳ
[70]	κατήγορος, καὶ πόθεν ποθ' ὑμᾶς	εἰς	τὴν ἀτυχίαν ὁ μιαρὸς ἄνθρωπος
[70]	τῶν Ἑλλήνων ἐν τρισὶ μησὶν	εἰς	τὴν αὐτὴν στήλην ἀναγράφεσθαι μετ'
[130]	ποιήματα Ἡσιόδου εἶναι, ἀλλὰ χρησμὸν	εἰς	τὴν Δημοσθένους πολιτείαν. Καὶ γὰρ
[80]	διαλιπὼν χρόνον, πάλιν ἧκε φερόμενος	εἰς	τὴν ἑαυτοῦ φύσιν, Εὐβοϊκὸν μὲν
[210]	ἀκαιρίας ἐβούλετο στεφανοῦν, αὐτόν, παρελθόντα	εἰς	τὴν ἐκκλησίαν εἰπεῖν· Ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[70]	μέσῳ, καὶ παρῆμεν τῇ ὑστεραίᾳ	εἰς	τὴν ἐκκλησίαν. Ἐνταῦθα δὴ προκαταλαβὼν
[90]	αὐτὸς, ὁ Καλλίας, καὶ, παρελθὼν	εἰς	τὴν ἐκκλησίαν, λόγους διεξῆλθε κατεσκευασμένους
[120]	μεταστησάμενος τοὺς ἰδιώτας, ἐκφέρεται προβούλευμα	εἰς	τὴν ἐκκλησίαν, προσλαβὼν τὴν τοῦ
[40]	δ' ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανομένοις,	εἰς	τὴν ἐκκλησίαν, τοῖς δ' ὑπὸ
[90]	ταῦτα οὐκ εἰς μακράν, ἀλλ'	εἰς	τὴν ἕκτην ἐπὶ δέκα τοῦ
[50]	ἐκπεπομφότες κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρὸν	εἰς	τὴν Ἑλλάδα, παρακαλοῦντες ἐπὶ Φίλιππον,
[250]	ὑμῶν Ἄρθμιον τὸν Ζελείτην, κομίσαντα	εἰς	τὴν Ἑλλάδα τὸ ἐκ Μήδων
[250]	(ὑμεῖς δὲ Δημοσθένην, οὐ κομίσαντα	εἰς	τὴν Ἑλλάδα τὸ ἐκ Μήδων
[170]	βελτίους ποιήσετε, τοὺς δὲ χρηστοὺς	εἰς	τὴν ἐσχάτην ἀθυμίαν ἐμβαλεῖτε. Ὅτι
[60]	προσέχοιεν τῷ πλήθει τῷ ὑμετέρῳ,	εἰς	τὴν ἐσχάτην ἐμπέσοιεν ἀθυμίαν, ὁρῶντες
[140]	ὑφελόμενος, καὶ μετήνεγκεν εἰς Θήβας,	εἰς	τὴν Καδμείαν, κοινωνίαν τῶν πράξεων
[0]	ἐν ταῖς εὐθύναις τῶν ἀρχόντων,	εἰς	τὴν μεγίστην μὲν ἀπορίαν ἀφικνεῖσθαι
[170]	οὐ προσήκοντα εἰσκαλεῖς τοῖς τραγῳδοῖς	εἰς	τὴν ὀρχήστραν, εἰς τὸ ἱερὸν
[90]	παρηγγέλθαι, πάντας ἥκειν συνεδρεύσοντας Ἀθήναξε	εἰς	τὴν πανσέληνον. Καὶ γὰρ τοῦτο
[190]	τοὺς φίλους, εἴ τι ἐξαμαρτάνοιεν	εἰς	τὴν πόλιν. Ἐκεῖθεν δὲ τοῦτο
[250]	τὸ ἐκ Μήδων χρυσίον, ἐπιδημήσαντα	εἰς	τὴν πόλιν, πρόξενον ὄντα τοῦ
[150]	Ἕλληνας ἀργυρολογήσας. Καταγαγούσης δ' αὐτὸν	εἰς	τὴν πόλιν τῆς ἀπροσδοκήτου σωτηρίας,
[230]	ἀμφότερα, καὶ κατορθοῦν, καὶ παρακινδυνεύειν,	εἰς	τὴν πολιτείαν, οὐ σωφρονοῦντες. Ὅτι
[30]	καὶ τοιοῦτον ἔθος παραδέδυκεν ὑμῶν	εἰς	τὴν πολιτείαν, ὥστ' ἀκύρους νόμους
[10]	ἀλλ' ὁμολογουμένως τὰς πατρῴας οὐσίας	εἰς	τὴν πρὸς ὑμᾶς ἀνηλωκότας φιλοτιμίαν.
[180]	(Προέλθετε οὖν τῇ διανοίᾳ καὶ	εἰς	τὴν Στοὰν τὴν Ποικίλην· ἁπάντων
[160]	στρατιᾷ, ἄσμενος δ' ἂν ἡμᾶς	εἰς	τὴν συμμαχίαν προσεδέξατο διὰ τοὺς
[190]	νόμους διενεγκεῖν, ἔπειτα ἀπαντᾷ0 ν	εἰς	τὴν τίμησιν. (Ὅλως δ' ἔγωγε,
[130]	ὁ μὲν κρατῶν οὐκ ἦλθεν	εἰς	τὴν τῶν κρατουμένων χώραν, ὅτι
[200]	πόλεως· ὅταν δ' ἐπίορκος ὢν,	εἰς	τὴν τῶν ὅρκων πίστιν καταφυγγάνῃ,
[20]	ἀλλ' ἀπὸ πολλῶν, ὧν ἔχεις	εἰς	τὴν τῶν τειχῶν οἰκοδομίαν, μικρὰ
[130]	οὐδεὶς πώποτε αὐτοὺς ἐδυνήθη προτρέψασθαι	εἰς	τὴν ὑμετέραν φιλίαν· τὸ δ'
[160]	ὥσπερ καὶ πρότερον· ἐὰν δ'	εἰς	τὴν φύσιν καὶ τὴν ἀλήθειαν,
[40]	μὲν ὑπὸ τῆς βουλῆς στεφανουμένοις,	εἰς	τὸ βουλευτήριον ἀναρρηθῆναι, τοῖς δ'
[120]	ἅνθρωπος οὐκ ἐδύνατο σφῆλαι, εἰσελθὼν	εἰς	τὸ βουλευτήριον καὶ μεταστησάμενος τοὺς
[150]	πρὸς Φίλιππον εἰρήνην ποιήσασθαι, ἀπάξειν	εἰς	τὸ δεσμωτήριον ἐπιλαβόμενος τῶν τριχῶν,
[190]	ἡμέρα, ὅταν εἰσίῃ γραφὴ παρανόμων	εἰς	τὸ δικαστήριον. Ἐγχεῖται γὰρ τὸ
[70]	τῇ ἡμέρᾳ ἡγεῖτο τοῖς πρέσβεσιν	εἰς	τὸ θέατρον, ὥστε καὶ συρίττεσθαι
[100]	τῆς πόλεως πράξεις, ἀσεβήσας μὲν	εἰς	τὸ ἱερὸν τὸ ἐν Δελφοῖς,
[100]	καὶ Κραγαλίδαι, γένη παρανομώτατα, οἳ	εἰς	τὸ ἱερὸν τὸ ἐν Δελφοῖς
[170]	τοῖς τραγῳδοῖς εἰς τὴν ὀρχήστραν,	εἰς	τὸ ἱερὸν τοῦ Διονύσου, τὸν
[120]	τὸν προειρημένον τόπον, καὶ κατέβημεν	εἰς	τὸ Κιρραῖον πεδίον, καὶ, τὸν
[110]	ἐμὲ ὁ ἱερομνήμων ἠξίου εἰσελθεῖν	εἰς	τὸ συνέδριον, καὶ εἰπεῖν τι
[110]	λέγειν, καὶ προθυμότερόν πως εἰσεληλυθότος	εἰς	τὸ συνέδριον, τῶν ἄλλων πυλαγόρων
[120]	καὶ τοὺς πυλαγόρους ἅπαντας ἥκειν	εἰς	τὸν αὐτὸν τόπον βοηθήσοντας τῷ
[40]	ὑπόμνημα, μηδέποτε κακοὶ τὴν ψυχὴν	εἰς	τὸν δῆμον γίγνωνται. Καὶ διὰ
[120]	δώσουσιν οἱ Ἀμφισσεῖς ὑπὲρ ὧν	εἰς	τὸν θεὸν, καὶ τὴν γῆν
[110]	ποιεῖσθαι· διωμολογήθη δ' αὐτῷ καὶ	εἰς	τὸν λοιπὸν χρόνον ἀποστέλλεσθαι Ἀθήναζε
[140]	ἐπεπόνθεσαν ἀγανακτήσοντας· (δεύτερον δὲ, τῶν	εἰς	τὸν πόλεμον ἀναλωμάτων τὰ μὲν
[120]	(Τῇ δὲ ὑστεραίᾳ ἥκομεν ἕωθεν	εἰς	τὸν προειρημένον τόπον, καὶ κατέβημεν
[120]	τῷ ἔργῳ αἰσχρῶς. Κωλύει γὰρ	εἰς	τὸν σύλλογον τὸν ἐν Πύλαις
[30]	ταῦθ' οὕτως (μήθ' ὑμεῖς ποτε	εἰς	τοσαύτην ἀταξίαν τῶν νόμων προβαίητε)
[250]	Θηβαίους δημηγορήσας. Οἴεται γὰρ ὑμᾶς	εἰς	τοσοῦτον εὐηθείας ἤδη προβεβηκέναι, ὥστε
[100]	ἀναθήματα ἠσέβουν, ἐξημάρτανον δὲ καὶ	εἰς	τοὺς Ἀμφικτύονας. Ἀγανακτήσαντες δ' ἐπὶ
[100]	γράψας. Ἄρξομαι δὲ ἀπὸ τῶν	εἰς	τοὺς πλημμελημάτων λέγειν. (Ἔστι γάρ,
[230]	τὰ δὲ ταπεινὰ καὶ καταδεέστερα	εἰς	τοὺς ῥήτορας τοὺς φαύλους ἔτρεπον·
[200]	ἐν τῇ ἀκροάσει, εἰσελαύνετε αὐτὸν	εἰς	τοὺς τοῦ παρανόμου λόγους, καὶ
[80]	τὰ ὀνόματα ᾖδεμεν πρότερον, καὶ	εἰς	τοῦτο φέρων περιέστησε τὰ πράγματα,
[190]	συνηγόρῳ καὶ σώφρονι; Ἐγὼ λέξω.	Εἰς	τρία μέρη διαιρεῖται ἡ ἡμέρα,
[250]	ἀλλὰ καὶ τοῖς ὄμμασι, διαβλέψαντες	εἰς	ὑμᾶς αὐτοὺς, βουλεύσασθε, τίνες ὑμῶν
[140]	τρία τὰ πάντων μέγιστα Δημοσθένης	εἰς	ὑμᾶς ἐξημάρτηκε· πρῶτον μέν, ὅτι,
[240]	Κτησιφῶν μὲν Δημοσθένην παρακαλεῖν λέξοντα	εἰς	ὑμᾶς, οὗτος δ' ἀναβὰς ἑαυτὸν
[60]	ἀλλ' ἐκ παρασκευῆς, πριάμενος, ἵν'	εἰς	ὑποδοχὴν ἅπαντα καὶ λέγοι καὶ
[90]	ὑμῶν μὲν ἀνέστησαν, πάλιν δὲ	εἰς	Χαλκίδα, καὶ τὸ καλούμενον Εὐβοϊκὸν
[80]	Εὐβοϊκὸν μὲν τῷ λόγῳ συνέδριον	εἰς	Χαλκίδα συνάγων, ἰσχυρὰν δὲ τὴν
[100]	Καλλίᾳ, καὶ πάλιν ἑτέρους αἱρεῖσθαι	εἰς	Ὠρεόν, πρὸς τοὺς Ὠρείτας πρέσβεις,
[160]	οὐδ' ἐνταῦθα ἔπραξας οὐδέν, ἀλλ'	εἴς	τινα καιρὸν ἀνεβάλλου καλλίω. (Ὑπερβὰς
[30]	τοὺς δὲ καταλείπειν, ὅπως ἂν	εἷς	ᾖ νόμος, καὶ μὴ πλείους
[60]	ἀποστέλλειν πέμπειν ὑπὲρ εἰρήνης. Τούτων	εἷς	ἦν Δημοσθένης. Κἀκεῖθεν ἐπανήκων ἐπαινέτης
[110]	πυλαγόρων ἐνίους χρήμασι διέφθειρον, ὧν	εἷς	ἦν Δημοσθένης. (Χειροτονηθεὶς γὰρ ὑφ'
[160]	παραγεγόνασιν, ὧν οὐδενὶ φαίνεται κεχρημένος.	Εἷς	μὲν ὁ πρῶτος, ὅτ' εἰς
[30]	νόμοι κείμενοι περὶ τῶν κηρυγμάτων,	εἷς	μέν, ὃν νῦν ἐγὼ παρέχομαι,
[40]	ἀλλ' οὐδ' ἂν ἰδιώτης οὐδὲ	εἷς	οὕτως ἀγεννὴς γένοιτο, ὥστε ὃν
[180]	νικήσας Ἀρχῖνος ὁ ἐκ Κοίλης,	εἷς	τῶν καταγαγόντων τὸν δῆμον· ἔγραψε
[50]	ἔκπλουν τὸν εἰς Ἑλλήσποντον, (ὅτε,	εἷς	ὢν τῶν τριηράρχων Δημοσθένης, καὶ
[80]	μετὰ Φιλίππου, καὶ τῶν ἑταίρων	εἷς	ὠνομάζετο. ~Ἀδικήσας δὲ Φίλιππον, κἀκεῖθεν
[0]	ἰδίαν αὑτῶν, ἡγούμενοι εἶναι, ἀπειλοῦσιν	εἰσαγγελεῖν	καὶ καταδουλούμενοι τοὺς ἰδιώτας καὶ
[50]	φίλος εἶναι, οὐκ ὤκνησεν ἀπ'	εἰσαγγελίας	αὐτοῦ κρινομένου περὶ θανάτου κατήγορος
[70]	αὐτῶν πολιτευμάτων Δημοσθένει φυγὰς ἀπ'	εἰσαγγελίας	γεγένηται, Δημοσθένης δὲ ἐπέστη τῶν
[170]	τὸ χωρίον τοῦτο, φυγὰς ἀπ'	εἰσαγγελίας	ἐκ τῆς πόλεως ἐγένετο, θανάτου
[220]	μέλλον κατεπαγγελλόμενος, οὐ τὸ τελευταῖον	εἰσαγγέλλεσθαι	μέλλων ὑπ' ἐμοῦ, τὴν Ἀναξίνου
[140]	συλλαβὴν γράψαι Δημοσθένην· (ὁ δ'	εἰσάγων	ἦν ὑμᾶς εἰς τὰς Θήβας
[120]	Ἀθηναίων, καὶ τοὺς πυλαγόρους τοὺς	εἰσαεὶ	πυλαγοροῦντας, πορεύεσθαι εἰς Πύλας καὶ
[200]	τοῦτ' ἔστι δικαστηρίου. Οὐ γὰρ	εἰσαῦθίς	ποτε βούλεται πρὸς τὸ παράνομον
[200]	καὶ ἐνεδρεύοντες ἐν τῇ ἀκροάσει,	εἰσελαύνετε	αὐτὸν εἰς τοὺς τοῦ παρανόμου
[200]	τῶν φευγόντων τὰς δικαίας ἀπολογίας	εἰσεληλύθατε	ἀκροασόμενοι, ἀλλὰ τῶν ἐθελόντων δικαίως
[110]	μου λέγειν, καὶ προθυμότερόν πως	εἰσεληλυθότος	εἰς τὸ συνέδριον, τῶν ἄλλων
[110]	δ' ἐμὲ ὁ ἱερομνήμων ἠξίου	εἰσελθεῖν	εἰς τὸ συνέδριον, καὶ εἰπεῖν
[120]	πόλιν ἅνθρωπος οὐκ ἐδύνατο σφῆλαι,	εἰσελθὼν	εἰς τὸ βουλευτήριον καὶ μεταστησάμενος
[100]	δὲ τάλαντον διὰ τοῦ Καλλίου	εἰσέπραττεν.	Ἀναγκαζόμενοι δὲ οἱ Ὠρεῖται, καὶ
[60]	ὁ χρόνος· Θεμιστοκλῆς ἄρχων. Ἐνταῦθ'	εἰσέρχεται	βουλευτὴς Δημοσθένης, οὔτε λαχὼν, οὔτ'
[110]	καὶ δεινῶς θεραπεύοντες τοὺς Θηβαίους,	εἰσέφερον	δόγμα κατὰ τῆς ἡμετέρας πόλεως,
[140]	Ἐλάτειαν καταλαβὼν ἐχαράκωσε, καὶ φρουρὰν	εἰσήγαγεν,	ἐνταῦθ' ἤδη, ἐπεὶ τὸ δεινὸν
[250]	φόβον ἀνάνδρως ἤνεγκε, πρώην ποτὲ	εἰσηγγέλθη,	καὶ ἴσαι αἱ ψῆφοι αὐτῷ
[20]	ὑπεύθυνος ὁ Δημοσθένης, ὅθ' οὗτος	εἰσήνεγκε	τὸ ψήφισμα, ἄρχων μὲν τὴν
[140]	Ἀθηναίους, καὶ ὑμεῖς ἐξήλθετε, καὶ	εἰσῇτε	εἰς τὰς Θήβας, ἐν τοῖς
[170]	τάξιν, καὶ τὸν δειλὸν ὁμοίως·	εἰσὶ	γὰρ καὶ δειλίας γραφαί. Καίτοι
[190]	δὲ δικασταὶ ἐνίοτε ὧν μέν	εἰσι	κριταὶ, ἐπιλανθάνονται, ὧν δ' οὐκ
[30]	ἐν τοῖς κυρίοις, ἢ εἴπου	εἰσὶ	νόμοι πλείους ἑνὸς ἀναγεγραμμένοι περὶ
[230]	ἐστι δίκην δοῦναι; Οὐκ ἄρ'	εἰσὶ	παρ' ὑμῖν εὔθυναι βίου, εἰ
[0]	ἴστε, ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι τρεῖς	εἰσὶ	πολιτεῖαι παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις, τυραννὶς,
[30]	τῇ γραφῇ, καὶ λέξουσιν, ὡς	εἰσὶ	τῇ πόλει δύο νόμοι κείμενοι
[170]	θαυμάσειεν ἄν τις ὑμῶν, εἰ	εἰσὶ	φύσεως γραφαί. Εἰσίν. Τίνος ἕνεκα;
[170]	καὶ οὐκ ἐᾷ στεφανοῦσθαι, οὐδὲ	εἰσιέναι	εἰς τὰ ἱερὰ τὰ δημοτελῆ·
[200]	ἐκκλησιαζόντων Ἀθηναίων, ἀλλὰ μελλόντων τραγῳδῶν	εἰσιέναι.	Ταῦτα δ' εἰπὼν μικρὰ μὲν
[190]	μέρη διαιρεῖται ἡ ἡμέρα, ὅταν	εἰσίῃ	γραφὴ παρανόμων εἰς τὸ δικαστήριον.
[0]	σαφῶς ἕκαστος ἐπιστάσθω, ὅτι, ὅταν	εἰσίῃ	εἰς δικαστήριον, γραφὴν παρανόμων δικάσων,
[130]	πεζὴ στρατιὰ, καὶ πόλεις ἄρδην	εἰσὶν	ἀνηρπασμέναι ἐκ τῆς τούτου πολιτείας.
[10]	νόμους, οἱ μὲν φύσει μέτριοί	εἰσιν	(εἰ δή τίς ἐστι μέτριος
[250]	ὑμᾶς αὐτοὺς, βουλεύσασθε, τίνες ὑμῶν	εἰσιν	οἱ βοηθήσοντες Δημοσθένει· πότερον οἱ
[50]	ἐμὲ τοῦθ' ὑμῖν ἐπιδεικνύναι, ὡς	εἰσὶν	οἱ κατὰ Δημοσθένους ἔπαινοι ψευδεῖς,
[170]	ὑμῶν, εἰ εἰσὶ φύσεως γραφαί.	Εἰσίν.	Τίνος ἕνεκα; Ἵνα ἕκαστος ἡμῶν,
[190]	κατεληλύθει ὁ δῆμος, εἴ τις	εἰσίοι	γραφὴ παρανόμων εἰς δικαστήριον, εἶναι
[170]	σαυτοῦ ψηφίσματι τὸν οὐ προσήκοντα	εἰσκαλεῖς	τοῖς τραγῳδοῖς εἰς τὴν ὀρχήστραν,
[170]	οὔθ' οἱ τιμώμενοι χάριν ὑμῖν	εἴσονται,	οὔτε τὰ τῆς πόλεως πράγματα
[80]	ἐστιν ἀκοῦσαι. ~Ὡς γὰρ τάχιστα	εἴσω	Πυλῶν Φίλιππος παρῆλθε, καὶ τάς
[130]	ὁ Ἑρχιεύς, πρόξενος ὢν Θηβαίοις·	(εἶτα	Λεωδάμας ὁ Ἀχαρνεύς, οὐχ ἧττον
[160]	τούτων ἐφρόνει Δημοσθένης, καὶ πολεμικῶς	εἶχεν,	ὥσπερ καὶ φησί, πρὸς Ἀλέξανδρον,
[20]	καὶ σχεδὸν τὴν ὅλην διοίκησιν	εἶχον	τῆς πόλεως· (καὶ οὐ κατηγορῶν
[100]	κενότερον δὲ τῶν λόγων οὓς	εἴωθε	λέγειν, καὶ τοῦ βίου ὃν
[140]	καὶ μεταφέρων τὰ πράγματα, ὥσπερ	εἴωθεν,	ὡς τοὺς Βοιωτοὺς, ἔργῳ κακῶς
[230]	ἐπὶ τὰς ἐκφορὰς τῶν τελευτησάντων	εἴων	τοὺς προσήκοντας παραγενέσθαι. Οὐχ ὑφ'
[80]	ἀναχώρησις, οὐδὲ βοηθείας ἐλπὶς, οὔτ'	ἐκ	γῆς, οὔτ' ἐκ θαλάττης, συναγείρας
[40]	αὐτοὶ προελόμενοι, ἄνευ δόγματος ὑμετέρου.	(Ἐκ	δὲ τούτου τοῦ τρόπου συνέβαινε
[90]	ἐν Εὐβοία πόλεις ἁπάσας τετταράκοντα·	(ἐκ	δὲ τούτων τῶν χρημάτων ὑπάρξειν
[230]	στεφάνοις ταύτην ἀποδεδόσθαι τὴν ἡμέραν,	ἐκ	δὲ τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων ὑμεῖς
[220]	ταύτην οἴει λανθάνειν μεταφέρων οὐκ	ἐκ	δημοκρατίας, ἀλλ' ἐξ ἑτέρας πολιτείας.
[80]	ἐλπὶς, οὔτ' ἐκ γῆς, οὔτ'	ἐκ	θαλάττης, συναγείρας ἐξ ἁπάσης τῆς
[170]	αὐτῷ, ἐγὼ φράσω. Γύλων ἦν	ἐκ	Κεραμέων· οὗτος, προδοὺς τοῖς πολεμίοις
[190]	τοῦτο γνώσεσθε. (Ἀρχῖνος γὰρ, ὁ	ἐκ	Κοίλης, ἐγράψατο παρανόμων Θρασύβουλον τὸν
[180]	γράψας καὶ νικήσας Ἀρχῖνος ὁ	ἐκ	Κοίλης, εἷς τῶν καταγαγόντων τὸν
[160]	δὲ λέγειν ὡς οὐ κινηθήσεται	ἐκ	Μακεδονίας· ἀγαπᾷν γὰρ αὐτὸν ἐν
[130]	πόλις ἀστυγείτων, μεθ' ἡμέραν μίαν	ἐκ	μέσης τῆς Ἑλλάδος ἀνήρπασται, εἰ
[160]	πρεσβευτὴς ὑφ' ὑμῶν χειροτονηθείς, ἀποδρὰς	ἐκ	μέσου τοῦ Κιθαιρῶνος, ἧκεν ὑποστρέψας,
[70]	συνιδεῖν τοὺς πάλαι μὲν πονηρούς,	ἐκ	μεταβολῆς δ' ἀξιοῦντας εἶναι χρηστούς.
[60]	πρέσβεις τὰ πολλὰ, συκοφαντηθέντας ὕστερον	ἐκ	μεταβολῆς ὑπὸ Δημοσθένους, ἀλλὰ πρὸς
[250]	κομίσαντα εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ	ἐκ	Μήδων χρυσίον, ἀλλὰ δωροδοκήσαντα, καὶ
[250]	κομίσαντα εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ	ἐκ	Μήδων χρυσίον, ἐπιδημήσαντα εἰς τὴν
[200]	ἔσωσαν τὴν πόλιν, τὸ κάλλιστον	ἐκ	παιδείας ῥῆμα φθεγξάμενοι, Μὴ μνησικακεῖν·
[70]	λ' εγω) καθεζόμενος, βουλευτὴς ὢν	ἐκ	παρασκευῆς, ἔκδοτον Κερσοβλέπτην μετὰ Φιλοκράτους
[0]	δικαιοτάτου τρόπου λαχόντες προεδρεύειν, ἀλλ'	ἐκ	παρασκευῆς καθεζόμενοι, ἂν δέ τις
[60]	οὔτε λαχὼν, οὔτ' ἐπιλαχών, ἀλλ'	ἐκ	παρασκευῆς, πριάμενος, ἵν' εἰς ὑποδοχὴν
[80]	τὸν ἱππόδρομον τὸν ἐν Ταμύναις,	ἐκ	παρατάξεως μάχῃ κρατήσαντες, ἀφεῖσαν ὑποσπόνδους
[90]	τούτοις καὶ τὰς πολιτικὰς δυνάμεις,	ἐκ	Πελοποννήσου μὲν πλέον ἢ δισχιλίους
[90]	Δημοσθένους. Εἶπε γὰρ, ὡς ἥκοι	ἐκ	Πελοποννήσου νεωστὶ σύνταγμα συντάξας, εἰς
[210]	καὶ τούτων μισθοὺς εἴληφε, τραύματος	ἐκ	προνοίας γραφὰς γραφόμενος, καὶ κατακεκονδύλισται,
[170]	στεφανοῦν ἐξ ἔθους, ἀλλ' οὐκ	ἐκ	προνοίας, ποιεῖσθε. (Οὔκουν ἄτοπον οὑτωσὶ
[250]	πόλεως ὄντες· (ὁ δὲ δῆμος,	ἐκ	τῆς ἀθυμίας τῶν συμβεβηκότων, ὥσπερ
[160]	καὶ θεωρῶν τὸν Ἀλέξανδρον οὐκ	ἐκ	τῆς Αλεξάνδρου φύσεως, ἀλλ' ἐκ
[150]	προστάγματα, ἀλλ' οὐ τό γ'	ἐκ	τῆς ἀληθείας αἰσχρὸν σιωπήσεται, ἀλλὰ
[30]	καὶ τειχοποιὸν ἀπέδειξε Δημοσθένην, ὃς	ἐκ	τῆς διοικήσεως εἰς ταῦτα ἔχει
[160]	ἐκ τῆς Αλεξάνδρου φύσεως, ἀλλ'	ἐκ	τῆς ἑαυτοῦ ἀνανδρίας. (Ἤδη δ'
[130]	Ἑλλήνων, πρὸς ἣν ἀφικνοῦντο πρότερον	ἐκ	τῆς Ἑλλάδος αἱ πρεσβεῖαι κατὰ
[120]	πολλῷ χρόνῳ ὕστερον, ἐπανεληλυθότος Φιλίππου	ἐκ	τῆς ἐπὶ τοὺς Σκύθας στρατείας,
[180]	τὸ καλὸν, καὶ τὸ ἀείμνηστον	ἐκ	τῆς νίκης, ἐθέλουσίν τινες, τὰ
[170]	χωρίον τοῦτο, φυγὰς ἀπ' εἰσαγγελίας	ἐκ	τῆς πόλεως ἐγένετο, θανάτου καταγνωσθέντος
[170]	ἐπὶ τὸ βῆμα. Πλεῖστον δ'	ἐκ	τῆς πόλεως εἰληφὼς ἀργύριον, ἐλάχιστα
[200]	δοκεῖς, ἐν Πειραιεῖ, ἀλλ' ἐξορμεῖς	ἐκ	τῆς πόλεως, ἐφόδια δὲ πεπόρισαι
[250]	μὲν ἦλθον ἀποκτεῖναι, ἐξεκήρυξαν δ'	ἐκ	τῆς πόλεως, καὶ ἐξ ἁπάσης
[250]	ἀπὸ στρατοπέδου τάξιν, ἀπέδρα δ'	ἐκ	τῆς πόλεως· οὗτος στεφανοῦσθαι ἀξιοῖ,
[150]	τάξιν ἔλιπεν, ἀλλὰ καὶ τὴν	ἐκ	τῆς πόλεως. Τριήρη προσλαβὼν ὑμῶν,
[220]	γεγονώς, ἐπερωτῴη δὲ τοὺς συκοφαντηθέντας	ἐκ	τῆς πολιτείας ἐπ' ἐκείνων τῶν
[200]	ἄνδρες Ἀθηναῖοι; Εἰ περιεγράψατέ με	ἐκ	τῆς πολιτείας, οὐκ ἔστιν ὅπη
[130]	καὶ πόλεις ἄρδην εἰσὶν ἀνηρπασμέναι	ἐκ	τῆς τούτου πολιτείας. (Ἀλλ' οἶμαι,
[140]	τὸν πόλεμον, ὃν πρότερον ἐξήλασεν	ἐκ	τῆς χώρας τῆς Βοιωτῶν, τοῦτον
[0]	ἕκαστα τούτων, προσλαμβάνοντες τούς τε	ἐκ	τοῦ βουλευτηρίου ῥήτορας, καὶ τοὺς
[0]	τοῦ βουλευτηρίου ῥήτορας, καὶ τοὺς	ἐκ	τοῦ δήμου, πόρρωθεν προκατελάμβανον τὰς
[0]	ταύτας ἕτεροι τινες ἐπιψηφίζουσιν, οὐκ	ἐκ	τοῦ δικαιοτάτου τρόπου λαχόντες προεδρεύειν,
[10]	αὐτὸς ἀνὴρ, μικρὸν ἐπισχὼν, ἔξεισιν	ἐκ	τοῦ δικαστηρίου κλοπῆς ἕνεκα τὰς
[230]	τῷ διαπραξαμένῳ δώσετε; (Ἔπειτ' ἔξεισιν	ἐκ	τοῦ δικαστηρίου ὁ τοιοῦτος κριτὴς,
[110]	ἀλλ' ὡς ἐναγεῖς ἐξείργετ' ἂν	ἐκ	τοῦ ἱεροῦ. (Ἅμα δὲ ἐμέμνητο
[110]	τέλη πεπρακότας, καὶ χρήματα λαμβάνοντας	ἐκ	τοῦ ἱεροῦ λιμένος. Ἅμα δὲ
[140]	πεπονθέναι, ἢ ὑπὸ τῶν στρατηγῶν	ἐκ	τοῦ στρατηγίου. Μισθοφορῶν δ' ἐν
[120]	ἐπειδή ποτε ἀπηλλάγην καὶ μετέστην	ἐκ	τοῦ συνεδρίου, κραυγὴ πολλὴ καὶ
[120]	φανερῶς ἐναντίον ὑμῶν ἐξελέγχοντος, ἐπειδὴ	ἐκ	τοῦ φανεροῦ τὴν πόλιν ἅνθρωπος
[100]	τὰς τριήρεις, καὶ τὴν ἀλαζονείαν	ἐκ	τοῦ ψηφίσματος ἀνάγνωθι, καὶ τοῦ
[150]	προϊόντα τὸν κήρυκα, καὶ τὴν	ἐκ	τοῦ ψηφίσματος ἀνάρρησιν μέλλουσαν γίγνεσθαι,
[150]	γὰρ ἐὰν αὐτὰ διεξίῃ τὰ	ἐκ	τοῦ ψηφίσματος προστάγματα, ἀλλ' οὐ
[170]	καθ' ἡμέρων δίαιταν, τίς ἐστιν;	Ἐκ	τριηράρχου λογογράφος ἀνεφάνη, τὰ πατρῷα
[80]	συμφέροντος ἰσχυροὺς κατεσκεύασεν, ὑμεῖς τε	ἐκ	τῶν ἀγρῶν φοβηθέντες ἐσκευαγωγήσατε, ἐν
[160]	καὶ τὰς ἐπιστολὰς, ἃς ἐξηρτημένος	ἐκ	τῶν δακτύλων περιῄεις, ἐπιδεικνύων τισὶ
[250]	διαβέβληται δ' ἡμῶν ἡ πόλις	ἐκ	τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων περὶ τοὺς
[20]	ταῦτ' ἤδη πειράσομαι ὑμᾶς διδάσκειν	ἐκ	τῶν δημοσίων γραμμάτων· καί μοι
[10]	δημοσίων χρημάτων ὄντες ἐξελεγχόμενοι, διεφύγγανον	ἐκ	τῶν δικαστηρίων· εἰκότως. σχύνοντο γὰρ,
[0]	δεήσεις, οὓς ἀναβιβαζόμενοι, τινὲς ἐκφεύγουσιν	ἐκ	τῶν δικαστηρίων, παράνομον πολιτείαν πολιτευόμενοι·
[230]	Καὶ τοὺς μὲν κριτὰς τοὺς	ἐκ	τῶν Διονυσίων, ἐὰν μὴ δικαίως
[260]	ὡς ἐδυνάμην· ὑμεῖς δὲ, καὶ	ἐκ	τῶν εἰρημένων λόγων, καὶ ἐκ
[250]	ἔργων ἑτέροις παρακεχώρηκεν. Ἔπειτ' ἀπέρχεσθε	ἐκ	τῶν ἐκκλησιῶν οὐ βουλευσάμενοι, ἀλλ'
[60]	ἀκρόασιν ποιήσασθε. Εἴ τινες ὑμῶν	ἐκ	τῶν ἔμπροσθεν χρόνων ἥκουσιν οἴκοθεν
[250]	ἐκκλησιῶν οὐ βουλευσάμενοι, ἀλλ' ὥσπερ	ἐκ	τῶν ἐράνων, τὰ περιόντα νειμάμενοι.
[170]	τὸ κεφάλαιον, τὸν βίον οὐκ	ἐκ	τῶν ἰδίων προσόδων πορίζεται, ἀλλ'
[220]	κωλύοι διαβάλλων συμβουλεύειν, ἀποδρὰς δ'	ἐκ	τῶν κινδύνων, καὶ τὴν πόλιν
[250]	Εὐρώπῃ; Καὶ ἐφ' οἷς ἐστιν	ἐκ	τῶν νόμων ζημία θάνατος, ταῦτά
[170]	ἕνεκα; Ἵνα ἕκαστος ἡμῶν, τὰς	ἐκ	τῶν νόμων ζημίας φοβούμενος μᾶλλον
[0]	περιποιοῦντες, (τὰς κρίσεις τὰς μὲν	ἐκ	τῶν νόμων καταλελύκασι, τὰς δ'
[170]	δημοτελῆ· σὺ δὲ τὸν ἀστεφάνωτον	ἐκ	τῶν νόμων κελεύεις ἡμᾶς στεφανοῦν,
[260]	ἐκ τῶν εἰρημένων λόγων, καὶ	ἐκ	τῶν παραλειπομένων αὐτοὶ τὰ δίκαια
[90]	ἔλαθον ὑμῶν ὑφελόμενοι, καὶ τοὺς	ἐκ	τῶν πόλεων τούτων συνέδρους παρ'
[190]	τὴν γνώμην ἔχουσιν. (Ἤδη δ'	ἐκ	τῶν τεχνῶν τῶν Δημοσθένους, αἰσχρὸν
[170]	τῶν ἰδίων προσόδων πορίζεται, ἀλλ'	ἐκ	τῶν ὑμετέρων κινδύνων. (Περὶ δ'
[30]	ὅτι ὁ μὲν νομοθέτης τοὺς	ἐκ	τῶν φυλῶν ἄρχειν κελεύει δοκιμασθέντας
[20]	ἐξαιροῦ τῶν δικαστῶν τὰς ψήφους	ἐκ	τῶν χειρῶν, μηδ' ἔμπροσθεν τῶν
[250]	ἀποβλέψαντες, ὅταν φῇ Βυζαντίους μὲν	ἐκ	τῶν χειρῶν πρεσβεύσας ἐξελέσθαι τῶν
[0]	τῶν νόμων καταλελύκασι, τὰς δ'	ἐκ	τῶν ψηφισμάτων μετ' ὀργῆς κρίνουσιν,
[90]	ἀλλ' ὑπῆρχεν αὐτῷ ἢ φεύγειν	ἐκ	Χαλκίδος, ἢ τεθνάναι ἐγκαταληφθέντι· τηλικαῦται
[100]	ταύτην ἔγραψε Δημοσθένης, τάλαντον μὲν	ἐκ	Χαλκίδος παρὰ Καλλίου, τάλαντον δὲ
[70]	παρὰ δὲ Κερσοβλέπτου σύνεδρος οὐκ	ἐκάθητο·	γράψας δὲ τοὺς συνεδρεύοντας ὀμνύναι,
[70]	καὶ πρῶτον, πρέσβεις εἰς προεδρίαν	ἐκάλεσε,	καὶ προσκεφάλαια ἔθηκε, καὶ φοινικίδας
[160]	πῶς ποθ' ὑμεῖς, ὦ σιδηροῖ,	ἐκαρτερεῖτε	ἀκροώμενοι; Ὅτ' ἔφη παρελθών. Ἀμπελουργοῦσί
[110]	λέγων ἃ ἐγὼ οὔτε τότ'	ἐκαρτέρουν	ἁκούων, οὔτε νῦν ἡδέως μέμνημαι
[0]	προσόδους διοικοῦντες, καὶ δωροδοκοῦντες περὶ	ἕκαστα	τούτων, προσλαμβάνοντες τούς τε ἐκ
[160]	αὕτη δὲ ἐπολιορκεῖτο, καὶ καθ'	ἑκάστην	ἡμέραν ἐπίδοξος ἦν ἁλῶναι· ὁ
[20]	χειροτονητὸς τῇ πόλει, ὃς καθ'	ἑκάστην	πρυτανείαν ἀπελογίζετο τὰς προσόδους τῷ
[30]	νόμος, καὶ μὴ πλείους περὶ	ἑκάστης	πράξεως. Καί μοι λέγε τοὺς
[30]	νόμοι πλείους ἑνὸς ἀναγεγραμμένοι περὶ	ἑκάστης	πράξεως, (κἄν τι τοιοῦτον εὑρίσκωσιν,
[20]	καὶ ἐπέταξεν ἐν τῷ ψηφίσματι	ἑκάστης	τῶν φυλῶν ἑλέσθαι τοὺς ἐπιμελησομένους
[130]	Ἑλλάδος αἱ πρεσβεῖαι κατὰ πόλεις	ἕκαστοι	παρ' ἡμῶν τὴν σωτηρίαν εὑρησόμενοι,
[140]	τρίτον μέρος Θηβαίοις, δωροδοκῶν ἐφ'	ἑκάστοις	τούτων, καὶ τὴν ἡγεμονίαν, τὴν
[180]	ἔπειτα στεφανῶσαι φαλλοῦ στεφάνῳ αὐτῶν	ἕκαστον,	ἀλλ' οὐ χρυσῷ· τότε μὲν
[30]	διαρρήδην προστέτακται τοῖς θεσμοθέταις καθ'	ἕκαστον	ἐνιαυτὸν διορθοῦν ἐν τῷ δήμῳ
[210]	αὐτοῦ ψέγω, τὰ δὲ καθ'	ἕκαστον	οὐκ ἐκώλυον, οὐδ' ἐγραφόμην, ἀλλὰ
[0]	εἶναι τῶν τοιούτων ἀδικημάτων, ἀλλ'	ἕκαστον	ὑπερμέγεθες, καὶ τοῦθ' ὑμῶν τὸ
[0]	πολιτευόμενοι· ἀλλ' ὥσπερ ἂν ὑμῶν	ἕκαστος	αἰσχυνθείη τὴν τάξιν λιπεῖν, ἣν
[0]	ὑμῶν τοῦτ' ἀγνοείτω, ἀλλὰ σαφῶς	ἕκαστος	ἐπιστάσθω, ὅτι, ὅταν εἰσίῃ εἰς
[170]	γραφαί. Εἰσίν. Τίνος ἕνεκα; Ἵνα	ἕκαστος	ἡμῶν, τὰς ἐκ τῶν νόμων
[0]	χωρὶς καὶ ἐν μέρει, περὶ	ἑκάστου	γνώμην ἀποφαίνεσθαι· οὕτω γὰρ ἄν
[110]	χρόνον ἀποστέλλεσθαι Ἀθήναζε τοῦ ἐνιαυτοῦ	ἑκάστου	μνᾶς εἴκοσιν τῶν ἐξαγίστων καὶ
[110]	δυνάστου ἢ πόλεως δημοκρατουμένης, τούτων	ἑκάστους	ἀνιάτοις συμφοραῖς περιβάλλειν. (Σκέψασθε δὴ
[90]	ἐπὶ Φίλιππον, καὶ διελογίζετο, ὅσον	ἑκάστους	ἔδει συντελεῖν· Ἀχαιοὺς μὲν πάντας
[10]	καὶ συλλήβδην ἅπαντας, καὶ χωρὶς	ἑκάστους	κατὰ σῶμα, τοὺς τὰ γέρα
[240]	εἰς Κέρκυραν, καὶ ἄλλοις, ὧν	ἑκάστῳ	πολλὰ καὶ καλὰ κατὰ πόλεμον
[160]	καὶ φαῦλον· ὑμεῖς δ' ἀντιθέντες	ἑκάτερα	τούτων, θεωρήσατ' αὐτόν, μὴ ὁποτέρου
[10]	ἀλλ' ἐπιδέδωκα τῇ πόλει μνᾶς	ἑκατόν,	καὶ τὸ ἔργον μεῖζον ἐξείργασμαι.
[90]	τὸ σύνταγμα χρημάτων μὲν εἰς	ἑκατὸν	νεῶν ταχυναυτουσῶν πληρώματα, καὶ εἰς
[90]	Πελοποννήσου νεωστὶ σύνταγμα συντάξας, εἰς	ἑκατὸν	ταλάντων πρόσοδον, ἐπὶ Φίλιππον, καὶ
[60]	τῶν Ἑλλήνων ποιήσασθαι τὴν εἰρήνην,	ἔκδοτον	δὲ Φιλίππῳ πεποιηκότα Κερσοβλέπτην τὸν
[70]	καθεζόμενος, βουλευτὴς ὢν ἐκ παρασκευῆς,	ἔκδοτον	Κερσοβλέπτην μετὰ Φιλοκράτους ἐποίησε. (Λανθάνει
[140]	εἰ γίγνεται· τοῦτο δὲ προλαβὼν,	ἔκδοτον	μὲν τὴν Βοιωτίαν ἅπασαν ἐποίησε
[70]	καὶ τὸν ἐπὶ Θρᾴκης τόπον	ἔκδοτον	ποιῆσαι, καὶ τοῦτ' ἔπραξαν ἕκτῃ
[180]	ἅπαντες ἀποκρίναισθε ἄν, ὅτι Μιλτιάδης·	ἐκεῖ	δὲ οὐκ ἐπιγέγραπται. Πῶς; Οὐκ
[120]	καὶ δικέλλας, πρὸς τὸ Θυτεῖον	ἐκεῖ	καλούμενον. Καὶ πάλιν ὁ αὐτὸς
[20]	καὶ εὐθύνας διδόναι, καὶ τὴν	ἐκεῖ	σκυθρωπὸν καὶ τῶν μεγίστων κυρίαν
[120]	ἀεὶ πυλαγοροῦντας μὴ μετέχειν τοῖς	ἐκεῖ	συλλεγομένοις, μή λόγων, μήτε ἔργων,
[160]	καὶ πολλὴν τὴν κολακείαν πεποίηται.	(Ἐκεῖθεν	δὲ θεωρήσατε ὡς ὅμοιόν ἐστι
[190]	τι ἐξαμαρτάνοιεν εἰς τὴν πόλιν.	Ἐκεῖθεν	δὲ τοῦτο γνώσεσθε. (Ἀρχῖνος γὰρ,
[250]	νειμάμενοι. (Ὅτι δ' οὐ ληρῶ,	ἐκεῖθεν	τὸν λόγον θεωρήσατε. Ἐγένετό τις
[10]	καὶ διακονία· ἀρχὰς δὲ φήσουσιν	ἐκείνας	εἶναι, ἃς οἱ θεσμοθέται ἀποκληροῦσιν
[50]	ἄν, ὦ Ἀθηναῖοι, τὴν προτέραν	ἐκείνην	εἰρήνην ποιήσασθαι μετὰ κοινοῦ συνεδρίου
[50]	εἰρήνην, δηλονότι μέχρι τῆς ἡμέρας	ἐκείνης,	ἐν ᾗ, καταλύσας τὴν ὑπάρχουσαν
[180]	δωρεά. Εἰ τοῦτ' ἔχει καλῶς,	ἐκεῖνο	αἰσχρῶς· εἰ ἐκεῖνοι κατ' ἀξίαν
[200]	τὴν τῶν ὅρκων πίστιν καταφυγγάνῃ,	ἐκεῖνο	ἀπομνημονεύσατε αὐτῷ, ὅτι τῷ πολλάκις
[200]	πρὸς μὲν τοὺς στασιαστικοὺς λόγους	ἐκεῖνο	αὐτῷ ὑποβάλλετε, ὅτι, Ὦ Δημόσθενες,
[20]	τὴν ἐπίδοσιν οὐκ ἔστιν ὑπεύθυνος,	ἐκεῖνο	αὐτῷ ὑποβάλλετε· Οὔκουν ἐχρῆν σε,
[140]	ὑμεῖς σύνιστε καὶ οὐκ ὀργίζεσθε.	Ἐκεῖνο	γὰρ πεπόνθατε πρὸς Δημοσθένη· συνείθισθε
[150]	ἐλευθερίως, ἀναμνησθεὶς ἐν τῷ θεάτρῳ	ἐκεῖνό	γε, εἰ μηδὲν ἕτερον, ὅτι
[0]	ὅρκῳ, ψηφιοῦμαι κατὰ τοὺς νόμους·	ἐκεῖνό	γε εὖ εἰδώς, ὅτι, ὅταν
[230]	εὔθυναι βίου, εἰ τοῦτον ἀφήσετε.	Ἐκεῖνο	δ' οὐ λυπηρόν, εἰ πρότερον
[170]	ἀποπλανῶ ὑμᾶς ἀπὸ τῆς ὑποθέσεως,	ἐκεῖνο	μέμνησθε· ὅταν φῇ δημοτικὸς εἶναι,
[150]	καὶ τῶν νυνὶ καθεστηκότων πραγμάτων,	ἐκεῖνο	ὑμᾶς ὑπομνῆσαι βούλομαι, ὅτι Δημοσθένης
[20]	αὐτῶν, οὐδ' ἐπιτιμῶν λέγω, ἀλλ'	ἐκεῖνο	ὑμῖν ἐνδείξασθαι βούλομαι, ὅτι ὁ
[50]	οὐδὲ τὸν ἀγῶνα καταχαριζόμενος, ἀλλ'	ἐκεῖνο	φοβούμενος, μή μοι παρ' ὑμῶν
[180]	ἔχει καλῶς, ἐκεῖνο αἰσχρῶς· εἰ	ἐκεῖνοι	κατ' ἀξίαν ἐτιμήθησαν, οὗτος ἀνάξιος
[200]	ἡ δημοκρατία κατέστη· νῦν δὲ	ἐκεῖνοι	μὲν, μεγάλων κακῶν συμβάντων, ἔσωσαν
[130]	εἰς Θήβας οἱ μάλιστα οἰκείως	ἐκείνοις	διακείμενοι· πρῶτος μὲν, Θρασύβουλος ὁ
[40]	δήμου στεφανουμένων νόμῳ, οὔτε λύσας	ἐκεῖνον	(οὐδὲ γὰρ ἡ ἐκκλησία ἠνωχλεῖτο,
[180]	στεφανωθῆναι, νικήσαντα Γλαῦκον τὸν παλαιὸν	ἐκεῖνον	πύκτην, ἀλλὰ τοὺς καθ' ἑαυτὸν
[110]	πυλαγόρας ὑμεῖς εἵλεσθε, Μειδίαν τε	ἐκεῖνον	τὸν Ἀναγυράσιον, ὃν ἐβουλόμην ἂν
[40]	γένηται τὴν ψυχήν. (Ἀλλ' οὐκ	ἐκεῖνον	τὸν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἀναρρηθέντα
[50]	πρεσβείας, ἃς ἦτε ἐκπεπομφότες κατ'	ἐκεῖνον	τὸν καιρὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα,
[50]	ἁπάντων, ὡς ἔγωγε ἀκούω, καταλογίζεται	ἐκεῖνον	τὸν χρόνον, ἐν ᾧ πρὸς
[190]	πράττοντος; (Καὶ τὴν ἀκρόασιν, ὡς	ἐκεῖνος	ἀπήγγελλεν, οὐ τὸν αὐτὸν τρόπον
[170]	γίγνονται αὐτῷ θυγατέρες δύο, ἃς	ἐκεῖνος,	δεῦρο μετὰ πολλῶν χρημάτων ἀποστείλας,
[110]	Θωκέων, συμμαχίας, ἣν ὁ Κρωβύλος	ἐκεῖνος	ἔγραψε, καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ
[190]	ἐν ὑμῖν ποτε σεμνύνεσθαι Ἀριστοφῶν	ἐκεῖνος,	ὁ Ἀζηνιεὺς, λέγων, ὅτι γραφὰς
[190]	ἀλλ' οὐχὶ Κέφαλος, ὁ παλαιὸς	ἐκεῖνος,	ὁ δοκῶν δημοτικώτατος γεγονέναι, οὐχ
[200]	προσποιῆται ὑμῶν ἀκούειν, μηδὲ ὑμεῖς	ἐκείνου	ἐθέλετε ἀκούειν· οὐ γὰρ τῶν
[40]	αὐτός, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐξ	ἐκείνου,	ἔχοντες ἐν τῇ οἰκίᾳ τὸ
[60]	κεκολακευκότα Φίλιππον, καὶ τοὺς παρ'	ἐκείνου	πρέσβεις οὐκ ἀναμείναντα, αἴτιον δὲ
[180]	τῶν εὖ πεπονθότων, ἣ ἀπ'	ἐκείνου	τοῦ χρόνου μέχρι τῆσδε τῆς
[50]	ἔγραψε, καὶ αὐτὸς οὗτος μετ'	ἐκείνου,	ὡς ἐγὼ δείξω· (δεύτερον δέ
[160]	τὸν Ἀλέξανδρον ὑποτρέχει, καὶ πλησιάζει	ἐκείνῳ.	Διὰ τούτου γράμματα πέμψας Δημοσθένης
[130]	ἡ πατρίς, ὅ τι ἂν	ἐκείνῳ	δόξῃ, καὶ ἐν τῇ τοῦ
[150]	τὸν τῶν τελευτησάντων, ἐγκωμιάζειν τὴν	ἐκείνων	ἀρετήν. Ὦ, πρὸς μὲν τὰ
[110]	αὐτοὺς καὶ οἰκίας καὶ γένος	ἐκείνων·	καὶ μήποτε (φησν) ὁσίως θύσειαν
[220]	ὡς ἔοικε· καὶ γὰρ ὑπ'	ἐκείνων	οὐ κηλεῖσθαί φησι τοὺς ἀκροωμένους,
[220]	συκοφαντηθέντας ἐκ τῆς πολιτείας ἐπ'	ἐκείνων	τῶν καιρῶν, ὅτε ἐνῆν σῴζεσθαι,
[160]	καὶ τὴν ἀλήθειαν, οὐκ ἐξαπατηθήσεσθε.	Ἐκείνως	δὲ ἀπολάβετε παρ' αὐτοῦ λόγον.
[50]	ἀπιστότερος προσπέπτωκεν ὁ τοιοῦτος λόγος,	ἐκείνως	τὴν ὑπόλοιπον ποιήσασθε ἀκρόασιν, ὥσπερ
[210]	οἷς ἡ πόλις ἐπένθησε καὶ	ἐκείρατο,	ἐπὶ τούτοις ἐμὲ στεφανοῦσθαι. Ἀλλ'
[150]	τὸ βῆμα, εἰρηνοφύλακα ὑμᾶς αὑτὸν	ἐκέλευε	χειροτονεῖν· ὑμεῖς δὲ, κατὰ μὲν
[110]	ἱεροῦ λιμένος. Ἅμα δὲ ἀναγιγνώσκειν	ἐκέλευον	αὐτοῖς τὴν μαντείαν τοῦ θεοῦ,
[190]	πολλάκις ἀνεπόδιζον τὸν γραμματέα, καὶ	ἐκέλευον	πάλιν ἀναγιγνώσκειν τοὺς νόμους καὶ
[150]	πολέμῳ τετελευτηκότες, νεανίσκους πανοπλίᾳ κεκοσμημένους,	ἐκήρυττε	τὸ κάλλιστον κήρυγμα καὶ προτρεπτικώτατον
[150]	εἰς προεδρίαν; Τότε μὲν ταῦτ'	ἐκήρυττεν,	(ἀλλ' οὐ νῦν, ἀλλὰ, παραστησάμενος
[120]	δρόμῳ μόλις ἐξεφύγομεν εἰς Δελφούς,	ἐκινδυνεύσαμεν	ἂν ἀπολέσθαι. (Τῇ δὲ ἐπιούσῃ
[80]	κρατήσαντες, ἀφεῖσαν ὑποσπόνδους τοὺς πολεμίους,	ἐκινδύνευσεν	ἂν ἡ πόλις αἴσχιστα παθεῖν.
[50]	ἀποκρίνασθαι· ἀλλ' ἐγκαλύπτωμαι καὶ ἀποδιδράσκω,	ἐκκαλύψειν	μέ φησι προσελθὼν, καὶ ἄξειν
[200]	τόπον, κελεύων οὐκ ἐν τῇ	ἐκκλησίᾳ,	ἀλλ' ἐν τῷ θεάτρῳ τὴν
[30]	δὲ ὁ δῆμος, ἐν τῇ	ἐκκλησίᾳ,	ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ. Καί μοι
[30]	τῷ δήμῳ ἐν Πυκνὶ τῇ	ἐκκλησίᾳ	ἀνακηρύττειν τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου
[40]	οὐκ ἐκεῖνον τὸν ἐν τῇ	ἐκκλησίᾳ	ἀναρρηθέντα στέφανον οὐδεὶς καθιεροῖ, ἀλλ'
[120]	αὐτὸ τοῦτο καὶ ἐν τῇ	ἐκκλησίᾳ	διεπράξατο ἐπιψηφισθῆναι, καὶ γενέσθαι δήμου
[40]	μὲν γὰρ ἀπεδέδεικτο τόπος ἡ	ἐκκλησία,	ἐν ᾗ χρῆν στεφανοῦσθαι, καὶ
[20]	τίνι ἡμέρᾳ, καὶ ἐν ποίᾳ	ἐκκλησίᾳ,	ἐχειροτονήθη Δημοσθένης τὴν ἀρχὴν τὴν
[40]	λύσας ἐκεῖνον (οὐδὲ γὰρ ἡ	ἐκκλησία	ἠνωχλεῖτο, ἀλλὰ τὸ θέατρον) οὔτ'
[120]	βουλῇ, καὶ πάλιν ἐν τῇ	ἐκκλησία,	καὶ τὰς πράξεις ἡμῶν ἀποδεξαμένου
[140]	ἀπολειφθήσεται δωροδοκίας, ἀναπηδήσας ἐν τῇ	ἐκκλησίᾳ,	οὐδενὸς ἀνθρώπων λέγοντος, οὔθ' ὡς
[200]	θεάτρῳ τὴν ἀνάρρησιν γίγνεσθαι, οὐδ'	ἐκκλησιαζόντων	Ἀθηναίων, ἀλλὰ μελλόντων τραγῳδῶν εἰσιέναι.
[30]	καὶ τὸν τόπον μετενεγκών, οὐδὲ	ἐκκλησιαζόντων	Ἀθηναίων, ἀλλὰ τραγῳδῶν γιγνομένων, οὐδ'
[60]	τὰ Διονύσια, ἐγίγνοντο δὲ αἱ	ἐκκλησίαι,	ἐν τῇ προτέρᾳ τῶν ἐκκλησιῶν
[140]	διαμαρτυρομένου καὶ σχετλιάζοντος ἐν ταῖς	ἐκκλησίαις	ἐμοῦ, προσέμειξε φέρων, ἀναρπασθέντων τῶν
[170]	καὶ αὐτὸς ὁμολογεῖ ἐν ταῖς	ἐκκλησίαις,	καὶ ὑμεῖς σύνιστε, λοιπὸν ὑπομνῆσαι
[120]	ἐπιψηφίξων, ἐκκλησίαν ἐποίει τῶν Ἀμφικτυόνων·	ἐκκλησίαν	γὰρ ὀνομάζουσιν, ὅταν τις μὴ
[210]	στεφανοῦν, αὐτόν, παρελθόντα εἰς τὴν	ἐκκλησίαν	εἰπεῖν· Ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὸν μὲν
[70]	παρῆμεν τῇ ὑστεραίᾳ εἰς τὴν	ἐκκλησίαν.	Ἐνταῦθα δὴ προκαταλαβὼν Δημοσθένης τὸ
[30]	Ἐπωνύμων, τοὺς δὲ πρυτάνεις ποιεῖν	ἐκκλησίαν	ἐπιγράψαντας νομοθέταις, τὸν δ' ἐπιστάτην
[120]	Κόττυφος, ὁ τὰς γνώμας ἐπιψηφίξων,	ἐκκλησίαν	ἐποίει τῶν Ἀμφικτυόνων· ἐκκλησίαν γὰρ
[220]	καὶ ὅσοι ξένοι περιέστασαν τὴν	ἐκκλησίαν·	ἔφησθα γὰρ τοὺς τῆς πόλεως
[60]	οὔπω παροῦσι πρέσβεσι προκαταλαμβάνων τὴν	ἐκκλησίαν,	καὶ τοὺς χρόνους ὑμῶν ὑποτεμνόμενος,
[90]	Καλλίας, καὶ, παρελθὼν εἰς τὴν	ἐκκλησίαν,	λόγους διεξῆλθε κατεσκευασμένους ὑπὸ Δημοσθένους.
[60]	τοὺς καιροὺς τῆς πόλεως ὑφαιρούμενος,	(ἐκκλησίαν	ποιεῖσθαι τοὺς πρυτάνεις τῇ ὀγδόῃ
[120]	ἰδιώτας, ἐκφέρεται προβούλευμα εἰς τὴν	ἐκκλησίαν,	προσλαβὼν τὴν τοῦ γράψαντος ἀπειρίαν·
[70]	Μακεδόνων καταπτύειν. Εἰς δὲ τὴν	ἐκκλησίαν	(τὴν τῇ ἕκτῃ λ' εγω)
[40]	τοῦ δήμου στεφανομένοις, εἰς τὴν	ἐκκλησίαν,	τοῖς δ' ὑπὸ τῶν δημοτῶν
[30]	στεφανούμενον μὴ κηρύττεσθαι ἔξω τῆς	ἐκκλησίας,	ἕτερον δ' εἶναι νόμον φήσουσιν
[40]	γένεσθαι. Ἀπείρηταί σοι ἔξω τῆς	ἐκκλησίας	μὴ κηρύττεσθαι. Τὸ γὰρ ἄλλοθι
[200]	στεφανούμενον μὴ κηρύττεσθαι ἔξω τῆς	ἐκκλησίας·	ὁ δὲ ῥήτωρ, ὁ φεύγων
[120]	δήμου ψήφισμα, ἤδη ἐπαναστάσης τῆς	ἐκκλησίας,	οὔσης, ἀπεληλυθότος ἐμοῦ (οὐ γὰρ
[20]	ἄρχοντος, θαργηλιῶνος μηνὸς δευτέρᾳ φθίνοντος,	ἐκκλησίας	οὔσης, ἔγραψε ψήφισμα Δημοσθένης, ἀγορὰν
[30]	στεφανούμενον μὴ κηρύττειν ἔξω τῆς	ἐκκλησίας,	οὐχ ἕξουσι λέγειν, οἴσουσι δὲ
[0]	βουλὴν τοὺς Πεντακοσίους, καὶ τὰς	ἐκκλησίας	ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων ὀρθῶς διοικεῖσθαι,
[60]	ἐκκλησίαι, ἐν τῇ προτέρᾳ τῶν	ἐκκλησιῶν	ἀνεγνώσθη δόγμα, τῖη ὀγδόῃ ἐπὶ
[70]	οἱ ἐν τῇ προτέρᾳ τῶν	ἐκκλησιῶν	δημηγοροῦντες. Καὶ ὁ δῆμος ἀπῆλθε
[250]	παρακεχώρηκεν. Ἔπειτ' ἀπέρχεσθε ἐκ τῶν	ἐκκλησιῶν	οὐ βουλευσάμενοι, ἀλλ' ὥσπερ ἐκ
[0]	πολέμῳῳ, οὕτω καὶ νῦν αἰσχύνθητε	ἐκλιπεῖν	τὴν τάξιν ἣν τέταχθε ὑπὸ
[200]	ὑπὲρ σεαυτοῦ βεβούλευσαι, ἅπαντες ὁρῶμεν.	Ἐκλιπὼν	μὲν τὸ ἄστυ, οὐκ οἰκεῖς,
[180]	ἀγωνοθέτας τῆς πολιτικῆς ἀρετῆς, κᾀκεῖνο	ἐκλογίσασθε,	ὅτι, ἐὰν μὲν τὰς δωρεὰς
[130]	ἡμᾶς τὰς τῶν ποιητῶν γνώμας	ἐκμανθάνειν,	ἵν' ἄνδρες ὄντες αὐταῖς χρώμεθα)
[140]	κλέπτων, καὶ τοὺς μυρίους ξένους	ἐκμισθώσας	Ἀμφισσεῦσι, πολλὰ διαμαρτυρομένου καὶ σχετλιάζοντος
[80]	εἰρήνης οὔσης, Ὠρωπὸν ἀφείλετο, τούτων	ἑκόντες	ἐπιλαθόμενοι, ἐπειδὴ διέβησαν εἰς Εὔβοιαν
[50]	καὶ, προϊόντος τοῦ χρόνου, παρ'	ἑκόντων	τῶν Ἑλλήνων ἀπολαβεῖν τὴν ἡγεμονίαν·
[140]	αὑτῷ δοκῇ, (κἂν μὴ ὑμεῖς	ἐκπέμπητε·	εἰ δέ τις αὐτῷ τῶν
[150]	καὶ ἀκαλλιερήτων ὄντων τῶν ἱερῶν,	ἐκπέμψας	ἐπὶ τὸν πρόδηλον κίνδυνον, ἐτόλμησε,
[160]	τισὶ τὸ ἐμὸν πρόσωπον ὡς	ἐκπεπληγμένου	καὶ ἀθυμοῦντος, καὶ χρυσόκερων ἀποκαλῶν,
[50]	περιμεῖναι τὰς πρεσβείας, ἃς ἦτε	ἐκπεπομφότες	κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρὸν εἰς
[60]	περιμενεῖτε τοὺς πρέσβεις, οὓς ἦτε	ἐκπεπομφότες,	παρακαλοῦντας ἐπὶ Φίλιππον, ἵνα, μὴ
[250]	πόλεως) ἐνταῦθ' ἀνὴρ ἰδιώτης, ὃς,	ἐκπλεῖν	μόνον εἰς Σάμον ἐπιχειρήσας, ὡς
[250]	θανάτῳ ἐζημιώθη. Ἕτερος δ' ἰδιώτης	ἐκπλεύσας	εἰς Ῥόδον, ὅτι τὸν φόβον
[250]	τῶν Φιλίππου, ἀποστῆσαι δὲ Ἀκαρνᾶνας,	ἐκπλῆξαι	δὲ Θηβαίους δημηγορήσας. Οἴεται γὰρ
[50]	στρατηγίαν καὶ τὸν τῶν νεῶν	ἔκπλουν	τὸν εἰς Ἑλλήσποντον, (ὅτε, εἷς
[20]	καθιεροῦν, οὐδὲ ἀνάθημα ἀναθεῖναι, οὐδ'	ἐκποίητον	γενέσθαι, οὐδὲ διαθέσθαι τὰ ἑαυτοῦ,
[100]	νύκτας, καὶ, τὴν χώραν αὐτῶν	ἐκπορθήσαντας,	καὶ αὐτοὺς ἀνδραποδισαμένους, ἀναθεῖναι τῷ
[180]	δὲ τῷ τρίτῳ ἐπιγέγραπται Ἑρμῇ·	Ἔκποτε	τῆσδε πόληος ἅμ' Ἀτρείδῃσι Μενεσθεὺς
[70]	δὲ τὴν ἐκκλησίαν (τὴν τῇ	ἕκτῃ	λ' εγω) καθεζόμενος, βουλευτὴς ὢν
[70]	ἔκδοτον ποιῆσαι, καὶ τοῦτ' ἔπραξαν	ἕκτῃ	φθίνοντος τοῦ Ἐλαφηβολιῶνος, πρὶν ἐπὶ
[90]	εἰς μακράν, ἀλλ' εἰς τὴν	ἕκτην	ἐπὶ δέκα τοῦ Ἀνθεστηριῶνος μηνός·
[30]	τοιοῦτον εὑρίσκωσιν, ἀναγεγραφότας ἐν σανίσιν	ἐκτιθέναι	κελεύει πρόσθεν τῶν Ἐπωνύμων, τοὺς
[200]	τοῦ παρανόμου λόγους, καὶ τὰς	ἐκτροπὰς	αὐτοῦ τῶν λόγων ἐπιτηρεῖτε. (Ἀλλ'
[120]	βουλευτήριον καὶ μεταστησάμενος τοὺς ἰδιώτας,	ἐκφέρεται	προβούλευμα εἰς τὴν ἐκκλησίαν, προσλαβὼν
[170]	δόξας εἶναι, καὶ τοὺς λόγους	ἐκφέρων	τοῖς ἀντιδίκοις, ἀνεπήδησεν ἐπὶ τὸ
[0]	ξένων δεήσεις, οὓς ἀναβιβαζόμενοι, τινὲς	ἐκφεύγουσιν	ἐκ τῶν δικαστηρίων, παράνομον πολιτείαν
[230]	ἀποθνῄσκειν, καὶ οὐδ' ἐπὶ τὰς	ἐκφορὰς	τῶν τελευτησάντων εἴων τοὺς προσήκοντας
[150]	τῆς εἰρήνης, (ἐνταῦθ' ἤδη παντάπασιν	ἔκφρων	ἐγένετο, καὶ, παρελθὼν ἐπὶ τὸ
[240]	ἄν τις τὴν τοιαύτην αἰσχύνην	ἐκφύγοι;	(Ἐὰν τοὺς προκαταλαμβάνοντας τὰ κοινὰ
[210]	τὰ δὲ καθ' ἕκαστον οὐκ	ἐκώλυον,	οὐδ' ἐγραφόμην, ἀλλὰ διαλείπων, καὶ
[220]	σῴζεσθαι, διὰ τί αὐτὸν οὐκ	ἐκώλυσαν	ἐξαμαρτάνειν; (Ἀποκρύπτοιτο δὲ τὸ πάντων
[230]	κινδύνων, οὐκ αἰτούντων Ἀθηναίων, αὐτὸς	ἑκὼν	κατέπεμψε τριακόσια τάλαντα τῷ δήμῳ,
[50]	Μειδίαν, καὶ τοὺς κονδύλους, οὓς	ἔλαβεν	ἐν τῇ ὀρχήστρᾳ χορηγὸς ὤν,
[20]	αὐτὸ τοῦτο ἐγγράφειν ὅτι, Οὔτ'	ἔλαβον	οὐδὲν τῶν τῆς πόλεως, οὔτ'
[140]	πόλεως, καὶ τὴν δημοκρατίαν ἄρδην	ἔλαθεν	ὑφελόμενος, καὶ μετήνεγκεν εἰς Θήβας,
[90]	δέκα τάλαντα, ὁρώντων, φρονούντων, βλεπόντων,	ἔλαθον	ὑμῶν ὑφελόμενοι, καὶ τοὺς ἐκ
[20]	ἄλλοι ἄρχοντες, καὶ δικαστηρίων ἡγεμονίας	ἐλάμβανε,	τούτων ὑμῖν αὐτὸν Δημοσθένην καὶ
[180]	οὖσα διαμένει. Δωρεὰς δὲ τίνας	ἐλάμβανον,	ἄξιόν ἐστι μνησθῆναι. (Ἦσάν τινες,
[140]	τὰς Θήβας, καὶ, τὸ τελευταῖον,	Ἐλάτειαν	καταλαβὼν ἐχαράκωσε, καὶ φρουρὰν εἰσήγαγεν,
[180]	χιλίας δραχμάς, καὶ τοῦτ' ἔστιν	ἔλαττον	ἢ δέκα δραχμαὶ κατ' ἄνδρα·
[60]	πρυτάνεις τῇ ὀγδόῃ ἱσταμένου τοῦ	ἐλαφηβολιῶνος	μηνός, ὅτε ἦν τῷ Ἀσκληπιῷ
[70]	τοῦτ' ἔπραξαν ἕκτῃ φθίνοντος τοῦ	Ἐλαφηβολιῶνος,	πρὶν ἐπὶ τὴν ὑστέραν ἀπαίρειν
[20]	τοῦτο εὐθὺς, λέγων ὡς οὔτ'	ἔλαχε	τειχοποιὸς, οὔτ' ἐχειροτονήθη ὑπὸ τοῦ
[170]	ἐκ τῆς πόλεως εἰληφὼς ἀργύριον,	ἐλάχιστα	περιεποιήσατο. Νῦν μέντοι τὸ βασιλικὸν
[100]	δὲ ἀπεκρίνατο τῷ Γνωσιδήμῳ, ὅτι	ἐλάχιστα	χαλκοῦ οὐδὲν δέοιτο, τὸ δὲ
[0]	ἄριστα διοικεῖσθαι, αἵ τε κρίσεις	ἐλάχισται	γίγνεσθαι· (ἐπειδὴ δὲ πάντα, τὰ
[20]	ἐάν τις μιᾶς ἀρχῆς τῆς	ἐλαχίστης	ὑπεύθυνος ᾖ, τοῦτον οὐκ ἐᾷ,
[160]	ἔχω σοι· ἃ δὲ τότ'	ἔλεγες,	ἐγὼ νῦν λέξω. Οὐ μέμνησθε
[160]	καὶ τί ποτ' ἦν ἃ	ἔλεγες,	καὶ εἰ βούλει, παραχωρῶ σοι
[160]	περιδινῶν σεαυτὸν ἐπὶ τοῦ βήματος	ἔλεγες	ὡς ἀντιπράττων Ἀλεξάνδρῳ. Ὀμολογῶ τὰ
[90]	ἀσαφῆ πειρῶνται λέγειν, φοβούμενοι τὸν	ἔλεγχον·	Δημοσθένης δ' ὅταν ἀλαζονεύηται, πρῶτον
[100]	Ἀθηναῖοι, αἰσχύνη μὲν τῆς πόλεως,	ἔλεγχος	δὲ οὐ μικρὸς τῶν Δημοσθένους
[60]	ψήφισμα Φιλοκράτης, ἐν ᾧ κελεύει	ἑλέσθαι	δέκα πρέσβεις, οἵτινες, ἀφικόμενοι ὡς
[100]	ἐνταῦθ' δὴ συστρέψας γράφει, κελεύων	ἑλέσθαι	πρέσβεις εἰς Ἐρέτριαν, οἵτινες δεήσονται
[20]	τῷ ψηφίσματι ἑκάστης τῶν φυλῶν	ἑλέσθαι	τοὺς ἐπιμελησομένους τῶν ἔργων ἐπὶ
[150]	πρεσβύτιδας γυναῖκας, ὀψὲ μεταμανθάνοντας τὴν	ἐλευθερίαν,	κλαίοντας, ἱκετεύοντας ὑμᾶς, ὀργιζομένους οὐ
[150]	ἄνθρωπος Ἕλλην, ἢ καὶ παιδευθεὶς	ἐλευθερίως,	ἀναμνησθεὶς ἐν τῷ θεάτρῳ ἐκεῖνό
[160]	ὑπάρξαι τῷ δημοτικῷ, πρῶτον μὲν,	ἐλεύθερον	εἶναι καὶ πρὸς πατρὸς καὶ
[170]	ἦν Δημοσθένης ὁ Παιανιεύς, ἀνὴρ	ἐλεύθερος	(οὐ γὰρ δεῖ ψεύδεσθαι) τὰ
[120]	δίετες ἡβῶσι, καὶ δούλους, καὶ	ἐλευθέρους,	ἥκειν ἅμα τῇ ἡμέρᾳ, ἔχοντας
[40]	ὑποκηρυξάμενοι, τοὺς αὑτῶν οἰκέτας ἀφίεσαν	ἐλευθέρους,	μάρτυρας τοὺς Ἕλληνας ποιούμενοι· (ὃ
[160]	τὸ γεγενημένον ἐπιγράψεις; ἂν δ'	ἔλθῃ	φόβος τις, ἀποδράσῃ· ἂν δὲ
[220]	μηδὲν συμβουλεύοι, τελευτήσαντος δὲ αὐτοῦ,	ἐλθὼν	εἰς τὰ ἔνατα, διεξίοι πρὸς
[240]	ὅτι δειλός, ὅτι τὴν τάξιν	ἔλιπε.	Καὶ πότερον τοῦτον τιμήσετε, ἢ
[250]	ῥήτωρ, ἁπάντων τῶν κακῶν αἴτιος,	ἔλιπε	μὲν τὴν ἀπὸ στρατοπέδου τάξιν,
[150]	τὴν ἀπὸ στρατοπέδου μόνον τάξιν	ἔλιπεν,	ἀλλὰ καὶ τὴν ἐκ τῆς
[180]	Φυλὴν, οὐχ ὅσοι τὴν τάξιν	ἔλιπον	ἐν Χαιρωνείᾳ τῶν πολεμίων ἐπιόντων.
[200]	φθεγξάμενοι, Μὴ μνησικακεῖν· σὺ δὲ	ἑλκοποιεῖς,	καὶ μᾶλλόν σοι μέλει τῶν
[150]	Ἑλλήνων σώματα, τὸν δὲ τὴν	Ἑλλάδα	καὶ τὴν πόλιν ἄρδην ἀνατετροφότα,
[50]	ἐκεῖνον τὸν καιρὸν εἰς τὴν	Ἑλλάδα,	παρακαλοῦντες ἐπὶ Φίλιππον, μετασχεῖν Ἑλληνικοῦ
[250]	Δημοσθένην, οὐ κομίσαντα εἰς τὴν	Ἑλλάδα	τὸ ἐκ Μήδων χρυσίον, ἀλλὰ
[250]	τὸν Ζελείτην, κομίσαντα εἰς τὴν	Ἑλλάδα	τὸ ἐκ Μήδων χρυσίον, ἐπιδημήσαντα
[120]	Φιλίππου, ἀλλ' οὐδ' ἐν τῇ	Ἑλλάδι	παρόντος, ἀλλ' ἐν Σκύθαις, οὕτω
[130]	ἣν ἀφικνοῦντο πρότερον ἐκ τῆς	Ἑλλάδος	αἱ πρεσβεῖαι κατὰ πόλεις ἕκαστοι
[130]	ἄξιος εἶ τυχεῖν, ὦ τῆς	Ἑλλάδος	ἀλειτήριε; Εἰ γὰρ ὁ μὲν
[150]	ἐπισκήπτοντας μηδενὶ τρόπῳ τὸν τῆς	Ἑλλάδος	ἀλειτήριον στεφανοῦν, ἀλλὰ καὶ τὸν
[130]	ἡμέραν μίαν ἐκ μέσης τῆς	Ἑλλάδος	ἀνήρπασται, εἰ καὶ δικαίως, περὶ
[150]	γὰρ οὐκ ἂν ἀλγήσειεν ἄνθρωπος	Ἕλλην,	ἢ καὶ παιδευθεὶς ἐλευθερίως, ἀναμνησθεὶς
[130]	ὁ γῆν καὶ ὕδωρ τοὺς	Ἕλληνας	αἰτῶν, ὁ τολμῶν ἐν ταῖς
[150]	Τριήρη προσλαβὼν ὑμῶν, καὶ τοὺς	Ἕλληνας	ἀργυρολογήσας. Καταγαγούσης δ' αὐτὸν εἰς
[120]	Δημοσθένης ὡς ἐγὼ ἐπὶ τοὺς	Ἕλληνας	ἐπήγαγον. (Καὶ παρελθόντες τῇ πρώτῃ
[60]	δὲ ὑμέτεροι ἀπεδήμουν, παρακαλοῦντες τοὺς	Ἕλληνας	ἐπὶ Φίλιππον. Ἐνταῦθα ἕτερον ψήφισμα
[140]	ξένους διαγωνίσασθαι; Ἀθύμους δὲ τοὺς	Ἕλληνας	λαβεῖν, τηλικαύτης πληγῆς προγεγενημένης; Καὶ,
[180]	τῷ θεάτρῳ ποιῆται πρὸς τοὺς	Ἕλληνας.	Μὴ οὖν ἡμῖν ὡς Παταικίωνος
[40]	ἐν τῷ θεάτρῳ πρὸς τοὺς	Ἕλληνας,	ὅτι στεφανοῖ αὐτὸν ὁ δῆμος
[40]	οἰκέτας ἀφίεσαν ἐλευθέρους, μάρτυρας τοὺς	Ἕλληνας	ποιούμενοι· (ὃ δ' ἦν ἐπιφθονώτατον,
[110]	δέ γε, ἔφη, ὦ ἄνδρες	Ἕλληνες,	εἰ ἐσωφρονεῖτε, οὐδ' ἂν ὠνομάζετε
[170]	ἀπὸ τῆς μητρὸς Σκύθης, Βάρβαρος	ἑλληνίζων	τῇ φωνῇ· ὅθεν καὶ τὴν
[50]	Ἑλλάδα, παρακαλοῦντες ἐπὶ Φίλιππον, μετασχεῖν	Ἑλληνικοῦ	συνεδρίου, καὶ, προϊόντος τοῦ χρόνου,
[60]	Φίλιππον, ἵνα, μὴ μετὰ τῶν	Ἑλλήνων,	ἀλλ' ἰδίᾳ ποιήσαισθε τὴν εἰρήνην·
[70]	τὴν συμμαχίαν, οὐδὲ τὰ τῶν	Ἑλλήνων	ἀναμένειν μελλήματα, ἀλλ' ἢ πολεμεῖν
[70]	ἔσται δὲ κοινῇ μετὰ τῶν	Ἑλλήνων	ἁπάντων. Νὺξ ἐν μέσῳ, καὶ
[150]	ὡς ἀληθῶς εἶναι προδόται τῶν	Ἑλλήνων,	ἀπὸ μὲν τῆς εἰρήνης ἀπετράποντο,
[50]	τοῦ χρόνου, παρ' ἑκόντων τῶν	Ἑλλήνων	ἀπολαβεῖν τὴν ἡγεμονίαν· καὶ τούτων
[230]	ὁ δῆμος ἐστεφανοῦτο ὑπὸ τῶν	Ἑλλήνων,	διὰ τὸ ξενικοῖς στεφάνοις ταύτην
[230]	ἂν οἴεσθε ἐν ταῖς τῶν	Ἑλλήνων	δόξαις συρίττεσθαι; Οἱ μὲν γὰρ
[50]	ποιήσασθαι μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν	Ἑλλήνων,	εἴ τινες ὑμᾶς εἴασαν, περιμεῖναι
[70]	προσέγραψαν ἐξεῖναι τῷ βουλομένῳ τῶν	Ἑλλήνων	ἐν τρισὶ μησὶν εἰς τὴν
[140]	κηρύττεσθαι, ἀλλ' εἰ μὴ τῶν	Ἑλλήνων	ἐναντίον ἀναρρηθήσεται, τοῦτ' ἀγανακτεῖ. Οὕτως,
[60]	ἵνα μὴ μετὰ τῶν ἄλλων	Ἑλλήνων,	ἐπανελθόντων τῶν ὑμετέρων πρέσβεων, ἀλλὰ
[70]	παραγενέσθαι κατασκευάζοντες, ἔπειτα τὴν τῶν	Ἑλλήνων	εὔνοιαν τῇ πόλει μετὰ κοινοῦ
[130]	νῦν οὐκέτι περὶ τῆς τῶν	Ἑλλήνων	ἡγεμονίας ἀγωνίζεται, ἀλλ' ἤδη περὶ
[30]	τοῦ δήμου, ἀλλ' ἐναντίον τῶν	Ἑλλήνων,	ἵν' ἡμῖν συνειδῶσιν οἷον ἄνδρα
[120]	παραπλήσιοι γένοιντο αὐτῆς μηδενὶ τῶν	Ἑλλήνων.	Καὶ, συνελθόντες, ἐψηφίσαντο ἐπιστρατεύειν ἐπὶ
[100]	ὧ Δημοσθένης ἀπώλεσε τὰς τῶν	Ἑλλήνων	καὶ τῆς πόλεως πράξεις, ἀσεβήσας
[40]	δὲ ἀνηγορεύοντο ἐναντίον ἁπάντων τῶν	Ἑλλήνων·	κἀκεῖνοι μὲν, μετὰ ψηφίσματος, πείσαντες
[50]	δὴ ἔξωθεν περιεστᾶσι, καὶ τῶν	Ἑλλήνων	ὅσοις ἐπιμελὲς γέγονεν ἐπακούειν τῆσδε
[140]	Φιλίππου γὰρ οὐ καταφρονοῦντος τῶν	Ἑλλήνων,	οὐδ' ἀγνοοῦντος (οὐ γὰρ ἦν
[90]	δὲ πολλοὺς καὶ ἄλλους τῶν	Ἑλλήνων,	οὓς βούλεσθαι κοινωνεῖν τῆς συντάξεως,
[70]	ἄμεινον εἴη, διὰ τὴν τῶν	Ἑλλήνων	παράκλησιν, βουλεύσασθαι, ἔσται δὲ κοινῇ
[60]	μὴ μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν	Ἑλλήνων	ποιήσασθαι τὴν εἰρήνην, ἔκδοτον δὲ
[130]	τοῦ ἱεροῦ κατάληψιν, οἱ τῶν	Ἑλλήνων	ποτὲ ἀξιοῦντες ἡγεμόνες εἶναι, νῦν
[70]	τὸν τῆς τριμήνου ταῖς τῶν	Ἑλλήνων	πρεσβείαις ἱκανὸν παραγενέσθαι κατασκευάζοντες, ἔπειτα
[130]	πόλις, ἡ κοινὴ καταφυγὴ τῶν	Ἑλλήνων,	πρὸς ἣν ἀφικνοῦντο πρότερον ἐκ
[230]	τραγῳδίᾳ τὸν Θερσίτην ὑπὸ τῶν	Ἑλλήνων	στεφανούμενον, οὐδεὶς ἂν ὑμῶν ὑπομείνειεν,
[250]	καὶ τὸ συνέδριον τὸ τῶν	Ἑλλήνων	συλλέγεσθαι· διαβέβληται δ' ἡμῶν ἡ
[250]	τὸν ἄνθρωπον, ὡς κοινὴν τῶν	Ἑλλήνων	συμφοράν, ἢ συλλαβόντες ὡς λῃστὴν
[160]	εἰάσατε κριθῆναι ἐν τῷ τῶν	Ἑλλήνων	συνεδρίῳ· οὗτος δ' ὑμᾶς νυνὶ
[150]	μηδεὶς αὐτοσχεδιάζῃ εἰς τὰ τῶν	Ἑλλήνων	σώματα, τὸν δὲ τὴν Ἑλλάδα
[90]	ποιεῖσθαι τοῖς ἀεὶ δεομένοις τῶν	Ἑλλήνων,	τὰς δὲ συμμαχίας ὑστέρας μετὰ
[150]	μηδ' αἱρεῖτε παρανοίας ἐναντίον τῶν	Ἑλλήνων	τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων, μηδ'
[150]	ἐπὶ τὸ βῆμα, προδότας τῶν	Ἑλλήνων	τοὺς Βοιωτάρχας ἀπεκάλεσε, καὶ γράψειν
[220]	δωρεὰς αἰτεῖς, καταγέλαστον ἐν τοῖς	Ἕλλησι	τὴν πόλιν ποιῶν, ἐνταῦθ' ἐνέστην,
[250]	μετὰ τῶν βαρβάρων ὁμολογῶν τοῖς	Ἕλλησιν	ἀντιπράττειν στεφανωθήσεται; ~Ἐγὼ μὲν οὖν,
[110]	καὶ Θηβαίων, ὅτε τἀναντία τοῖς	Ἕλλησιν	ἐμάχοντο. Μεταπεμψάμενος δ' ἐμὲ ὁ
[240]	στεφάνων καὶ κηρυγμάτων ἐν τοῖς	Ἕλλησιν	ἐπιθυμοῦντα, ἐπανάγειν αὐτὸν κελεύετε κάὶ
[250]	τὸν τοὺς φόρους τάξαντα τοῖς	Ἕλλησιν,	οὗ τελευτήσαντος τὰς θυγατέρας ἐξέδωκεν
[130]	τὸν Ἄθω διορύξας, ὁ τὸν	Ἑλλήσποντον	ζεύξας, ὁ γῆν καὶ ὕδωρ
[50]	τῶν νεῶν ἔκπλουν τὸν εἰς	Ἑλλήσποντον,	(ὅτε, εἷς ὢν τῶν τριηράρχων
[110]	πρὶν τῆσδε πόληος ἐρείψετε πύργον	ἑλόντες,	Πρίν γε θεοῦ τεμένει κυανώπιδος
[90]	ἐπ' αὐτὸν ἤδη στρατείας, μίαν	ἐλπίδα	λοιπὴν κατεῖδε σωτηρίας, ἔνορκον λαβεῖν
[90]	φέροντας τῷ μὲν δήμῳ κενὰς	ἐλπίδας,	Δημοσθένει δ' ἀργύριον καὶ τοῖς
[100]	κλέμματος, καὶ ἀνακρεμάσας ἀπὸ τῶν	ἐλπίδων,	ἐνταῦθ' δὴ συστρέψας γράφει, κελεύων
[100]	βίου ὃν βεβίωκε, μεστὸν δ'	ἐλπίδων	οὐκ ἐσομένων, καὶ στρατοπέδων οὐδέποτε
[210]	τὸ καθ' ἑαυτόν φησι φοβεῖσθαι·	ἐλπίζειν	γὰρ δόξειν ἰδιώτης εἶναι· ἀλλὰ
[220]	ὑπ' ἐμοῦ φανερῶς ἐξηλέγχου, ἴσως	ἐλπίζεις	τὸν δῆμον ἀμνημονεῖν· (τὰ δὲ
[0]	τῆς ὅλης κατηγορίας μετρίως μοι	ἐλπίζω	προειρῆσθαι· περὶ δὲ αὐτῶν τῶν
[80]	αὑτῷ τυραννίδα περιποιούμενος, καί ταύτης	ἐλπίζων	συναγωνιστὴν Φίλιππον λήψεσθαι, ἀπῆλθεν εἰς
[80]	οὐκ ἦν ἀναχώρησις, οὐδὲ βοηθείας	ἐλπὶς,	οὔτ' ἐκ γῆς, οὔτ' ἐκ
[100]	καὶ οἱ ἄλλοι Ἀμφικτύονες, μαντείαν	ἐμαντεύσαντο	παρὰ τῷ θεῷ, τίνι χρὴ
[50]	καθεστηκότων πραγμάτων. Καὶ δὴ ἐπανάγω	ἐμαυτὸν	ἐπὶ τὴν εἰρήνην, ἣν σὺ
[210]	ἀπολύσητε. (Περὶ δὲ τῶν εἰς	ἐμαυτὸν	λοιδοριῶν βραχέα βούλομαι προειπεῖν. Πυνθάνομαι
[210]	διατριβὰς ἐζήλωκα, οὔτ' ἐπὶ ταῖς	ἐμαυτοῦ	αἰσχύνομαι, οὔτε τοὺς εἰρημένους ἐν
[110]	παρωξύνθην, ὡς οὐδεπώποτ' ἐν τῷ	ἐμαυτοῦ	βίῳ. Καὶ τοὺς μὲν ἄλλους
[120]	τῶν τέκνων, καὶ οἰκίας τῆς	ἐμαυτοῦ,	βοηθῶ κατὰ τὸν ὅρκον καὶ
[190]	ὡς ἐγὼ τοῦ πατρὸς τοῦ	ἐμαυτοῦ	ἐπυνθανόμην, ὃς ἔτη βιοὺς ἐνενήκοντα
[210]	τοὺς εἰρημένους ἐν ὑμῖν λόγους	ἐμαυτῷ	ἀρρήτους ἂν εἶναι βουλοίμην, οὔτε
[110]	Θηβαίων, ὅτε τἀναντία τοῖς Ἕλλησιν	ἐμάχοντο.	Μεταπεμψάμενος δ' ἐμὲ ὁ ἱερομνήμων
[200]	λήθην ὑμᾶς βούλεται τῆς κατηγορίας	ἐμβαλεῖν.	(Ὥσπερ οὖν ἐν τοῖς γυμνικοῖς
[170]	χρηστοὺς εἰς τὴν ἐσχάτην ἀθυμίαν	ἐμβαλεῖτε.	Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω, μεγάλα
[70]	τὴν ἀτυχίαν ὁ μιαρὸς ἄνθρωπος	ἐμβέβληκε,	ταῦτ' ἤδη διαφερόντως ἄξιόν ἐστιν
[190]	τῇ πόλει, ὂς πολλάκις πρὸς	ἐμὲ	διεξῄει ἐπὶ σχολῆς· ἔφη γὰρ,
[110]	τοῖς Ἕλλησιν ἐμάχοντο. Μεταπεμψάμενος δ'	ἐμὲ	ὁ ἱερομνήμων ἠξίου εἰσελθεῖν εἰς
[210]	ἀπὸ τούτων αἰτίας ἀνοίσειν ἐπ'	ἐμέ.	Οὕτω δ' ἐστὶν, ὡς ἔοικε,
[210]	ἐπένθησε καὶ ἐκείρατο, ἐπὶ τούτοις	ἐμὲ	στεφανοῦσθαι. Ἀλλ' οἶμαι, ταῦτα μὲν
[110]	Λέσβιον, καὶ τρίτον μετὰ τούτων	ἐμέ.	Συνέβη δὲ ἡμῖν ἀρτίως μὲν
[50]	δή που τὸν μὲν κατηγοροῦντα	ἐμὲ	τοῦθ' ὑμῖν ἐπιδεικνύναι, ὡς εἰσὶν
[20]	ἔχοι ὑπεύθυνα σώματα, παρ' ὧν	ἔμελλε	τῶν ἀνηλωμένων λόγον ἀπολήψεσθαι. Καί
[120]	ἐξ ἀνάγκης πρὸ τοῦ καθήκοντος	ἔμελλε	χρόνου γίγνεσθαι. (Καὶ πάλιν ἐν
[90]	ἐξ ὧν ἰσχύσειν ὁ πόλεμος	ἔμελλεν,	ἄρδην ἀπέδοτο, καλλίστοις ὀνόμασιν αἰσχίστας
[160]	ἔφησθα σύ, αὐτίκα μάλα δ'	ἔμελλεν,	ὡς ἦν ὁ παρὰ σοῦ
[230]	τὰς αἰτίας ἀκοῦσαι, ἐφ' αἷς	ἔμελλον	ἀποθνῄσκειν, καὶ οὐδ' ἐπὶ τὰς
[110]	ἐκ τοῦ ἱεροῦ. (Ἅμα δὲ	ἐμέμνητο	τῆς τῶν Θωκέων, συμμαχίας, ἣν
[20]	αὐτὸν οὐχ ἡ κατηγορία ἡ	ἐμή,	ἀλλὰ τὰ δημόσια γράμματα. (Πρότερον
[210]	δεξαίμην ἂν ζῆν. (Τὴν δ'	ἐμὴν	σιωπήν, ὦ Δημόσθενες, ἡ τοῦ
[70]	Καὶ ὅτε ἀπῄεσαν εἰς Θήβας,	ἐμισθώσατο	αὐτοῖς τρία ζεύγη ὀρεικὰ, καὶ
[200]	τῶν δημοσίων ἀδικημάτων οὐδενὸς πρότερον	ἐμνήσθην,	ἄφθονα δήπου καὶ πολλὰ ἔχων
[110]	Ἀμφισσέων, ἄνθρωπος ἀσελγέστατος, καὶ, ὡς	ἐμοὶ	ἐφαίνετο, οὐδεμιᾶς παιδείας μετεσχηκώς, ἴσως
[160]	καὶ τὸ πρᾶγμα οὐδαμῶς εὔσχημον	ἐμοὶ	λέγειν. Οὗτος, ὡς ἐγὼ ἀκούω,
[60]	μισοφίλιππος, Δημοσθένης, ὁ τὴν ξενίαν	ἐμοὶ	προφέρων τὴν Ἀλεξάνδρου, γράφει ψήφισμα,
[130]	ἧττον Δημοσθένους λέγειν δυνάμενος, ἀλλ'	ἔμοιγε	καὶ ἡδίων ῥήτωρ· καὶ οὗτος
[230]	ψῆφος ἀφανὴς φέρεται. (Δοκοῦμεν δ'	ἔμοιγε,	ὦ Ἀθηναῖοι, ἀμφότερα, καὶ κατορθοῦν,
[160]	δακτύλων περιῄεις, ἐπιδεικνύων τισὶ τὸ	ἐμὸν	πρόσωπον ὡς ἐκπεπληγμένου καὶ ἀθυμοῦντος,
[210]	αὐτοῦ μὲν ὠφέληται πολλά, ὑπ'	ἐμοῦ	δὲ καταβέβλαπται, καὶ τὸν Φίλιππον,
[60]	οὐ γὰρ δίκαιον. Ἀλλ' ἐάν	ἐμοῦ	διὰ βραχέων ὑπομιμνῄσκοντος τοὺς καιροὺς,
[220]	τάξαι τοῦ ναυτικοῦ, ἐξηλέγχθης ὑπ'	ἐμοῦ	ἑξήκοντα καὶ πέντε νεῶν ταχυναυτουσῶν
[120]	πρὸς τούτοις ἕτερα πολλὰ διεξελθόντος	ἐμοῦ,	ἐπειδή ποτε ἀπηλλάγην καὶ μετέστην
[220]	ἐν ἅπασιν Ἀθηναίοις ἐξελεγχθεὶς ὑπ'	ἐμοῦ	καὶ κληθεὶς ξενοκτόνος, οὐ τὸ
[220]	ἔγωγε οὐδενὶ πρέπειν ἡγοῦμαι περὶ	ἐμοῦ	λέγειν· τῆς γὰρ αἰτίας αἰσχρὸν
[220]	βασάνους ἐπ' αἰτίαις ἀγενήτοις, ὡς	ἐμοῦ	μετά τινων νεωτερίζειν βουλομένου. Ἔπειτα
[220]	δὲ τοῦ μήπω κεκρίσθαι ὑπ'	ἐμοῦ,	μηδὲ τῶν ἀδικημάτων τιμωρίαν ὑποσχεῖν,
[120]	ἐπαναστάσης τῆς ἐκκλησίας, οὔσης, ἀπεληλυθότος	ἐμοῦ	(οὐ γὰρ ἄν ποτε ἐπέτρεψα)
[140]	καὶ σχετλιάζοντος ἐν ταῖς ἐκκλησίαις	ἐμοῦ,	προσέμειξε φέρων, ἀναρπασθέντων τῶν ξένων,
[220]	τὸ τελευταῖον εἰσαγγέλλεσθαι μέλλων ὑπ'	ἐμοῦ,	τὴν Ἀναξίνου σύλληψιν τοῦ Ὠρείτου
[120]	τοῦ ἐξ Ἀμφίσσης ἀντιλέγοντος, καὶ	ἐμοῦ	φανερῶς ἐναντίον ὑμῶν ἐξελέγχοντος, ἐπειδὴ
[220]	χρόνων ἐγγεγενημένων, ἐν' οἷς ὑπ'	ἐμοῦ	φανερῶς ἐξηλέγχου, ἴσως ἐλπίζεις τὸν
[90]	ἀποστέλλει δεῦρο πρέσβεις Γλαυκέτην, καὶ	Ἐμπέδωνα,	καὶ Διόδωρον τὸν δολιχοδρομήσαντα, φέροντας
[220]	καὶ τὴν τῶν ἐμῶν λόγων	ἐμπειρίαν,	καὶ τὴν φύσιν μου γεγενῆσθαι
[0]	ἄνευ θορύβου καὶ ταραχῆς, ἐξ	ἐμπειρίας	τὰ βέλτιστα τῇ πόλει συμβουλεύειν·
[60]	τῷ ὑμετέρῳ, εἰς τὴν ἐσχάτην	ἐμπέσοιεν	ἀθυμίαν, ὁρῶντες ὑμᾶς αὑτοὺς μὲν
[130]	ἀπαίδευτος ὢν, καὶ ἀπολαύων καὶ	ἐμπιμπλάμενος	τῆς δεδομένης ὑφ' ὑμῶν αὐτῷ
[80]	ὧν καὶ ὑμεῖς ὑπωπτεύσατε) τοιαύτης	ἐμπιπτούσης	ταραχῆς, μετὰ τῶν συμφύτων αὐτῷ
[210]	δωροδοκίαν φησὶ φοβεῖσθαι, καὶ τὴν	ἐμπληξίαν	καὶ δειλίαν· ὁ δὲ Δημοσθένης,
[220]	διαβολαῖς φέρων, αἰτιώμενος δέ τινας	ἐμποδίζειν	τοὺς τῆς πόλεως καιρούς, ἀεὶ
[120]	παραδεδωκότων, τῆς δὲ Δημοσθένους δωροδοκίας	ἐμποδὼν	γεγενημένης. ~Ἀλλ' οὐ προύλεγον, οὐ
[120]	λιμένα κατασκάψαντες καὶ τὰς οἰκίας	ἐμπρήσαντες,	ἀνεχωροῦμεν. Ταῦτα δὲ ἡμῶν πραττόντων,
[150]	ἁλισκομένην τὴν πόλιν, τειχῶν κατασκαφάς,	ἐμπρήσεις	οἰκιῶν, ἀγομένας γυναῖκας, καὶ παῖδας
[20]	ψήφους ἐκ τῶν χειρῶν, μηδ'	ἔμπροσθεν	τῶν νόμων, ἀλλ' ὕστερος πολιτεύου.
[0]	εἰπεῖν βούλομαι. Ἐν γὰρ τοῖς	ἔμπροσθεν	χρόνοις ἄρχοντές τινες τὰς μεγίστας
[60]	Εἴ τινες ὑμῶν ἐκ τῶν	ἔμπροσθεν	χρόνων ἥκουσιν οἴκοθεν τοιαύτην ἔχοντες
[220]	καὶ δὴ καὶ τὴν τῶν	ἐμῶν	λόγων ἐμπειρίαν, καὶ τὴν φύσιν
[140]	τὴν πολιτικὴν δύναμιν, χωρὶς δ'	ἐν	Ἀμφίσσῃ πρὸς τοὺς ξένους διαγωνίσασθαι;
[220]	τοῦτον ἀπέκτεινας, καὶ, περὶ τούτων	ἐν	ἅπασιν Ἀθηναίοις ἐξελεγχθεὶς ὑπ' ἐμοῦ
[20]	μὲν γὰρ, τὴν βουλὴν τὴν	ἐν	Ἀρείῳ Πάγῳ ἐγγράφειν πρὸς τοὺς
[200]	ῥήμασι τοὺς νόμους ἀναιρήσειν, μηδ'	ἐν	ἀρετῇ τοῦθ' ὑμῶν μηδεὶς καταλογιζέσθω,
[10]	κἀκείνας ἃς ὁ δῆμος χειροτονεῖ	ἐν	ἀρχαιρεσίαις, στρατηγοὺς, καὶ ἱππάρχους, καὶ
[40]	ἂν ἐν τῷ θεάτρῳ τῷ	ἐν	ἄστει ἀναρρηθῇ, ἱερὸν εἶναι τῆς
[60]	ὑμετέρους, ἀλλ' εὐθὺς μετὰ τὰ	ἐν	ἄστει Διονύσια τῇ ὀγδόῃ καὶ
[40]	θεάτρῳ κηρυγμάτων. Γιγνομένων γὰρ τῶν	ἐν	ἄστει τραγῳδῶν, ἀνεκήρυττόν τινες, οὐ
[30]	πρὸς τοὺς ἔξωθεν, ἀλλ' ἀγαπᾶν	ἐν	αὐτῇ πόλει τιμώμενον ὑπὸ τοῦ
[10]	καὶ δίκαια, καὶ ὑμῖν συμφέροντα.	Ἐν	γὰρ ταύτῃ Πόλει, οὕτως ἀρχαίᾳ
[0]	Κτησιφῶν, διὰ βραχέων εἰπεῖν βούλομαι.	Ἐν	γὰρ τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις ἄρχοντές
[220]	βουλόμενος, ἀλλ' ὁ δυναστεύων δημηγορεῖ·	ἐν	δὲ ταῖς δημοκρατίαις, ὁ βουλόμενος,
[100]	μὲν εἰς τὸ ἱερὸν τὸ	ἐν	Δελφοῖς, ἄδικον δὲ καὶ οὐδαμῶς
[130]	ἡγεμονίας ἠξιωμένους, οἳ καὶ τὸ	ἐν	Δελφοῖς ἱερὸν ἠλευθέρωσαν; (Θῆβαι δέ,
[100]	οἳ εἰς τὸ ἱερὸν τὸ	ἐν	Δελφοῖς καὶ περὶ τὰ ἀναθήματα
[190]	ἂν ὑπολαμβάνοιτε. Εἰ γάρ τις	ἐν	δημοκρατίᾳ τετιμημένος, ἐν τοιαύτῃ πόλει,
[50]	τὴν τοῦ δήμου καταχειροτονίαν, ἣν	ἐν	Διονύσου κατεχειροτόνησε Μειδίου. (Ταῦτα μὲν
[160]	τοῦ Κιθαιρῶνος, ἧκεν ὑποστρέψας, οὔτ'	ἐν	εἰρήνῃ, οὔτ' ἐν πολέμῳ χρήσιμον
[90]	Μεγαρέας ἑξήκοντα τάλαντα, τὰς δ'	ἐν	Εὐβοία πόλεις ἁπάσας τετταράκοντα· (ἐκ
[50]	δηλονότι μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης,	ἐν	ᾗ, καταλύσας τὴν ὑπάρχουσαν εἰρήνην
[230]	μάλα ὑβριστικὴν καὶ βάρβαρον ἐπιστολήν,	ἐν	ᾗ τά τε δὴ ἄλλα
[30]	ταύτην εἴποι τις εἶναι πολιτείαν,	ἐν	ᾗ ταὐτὰ προστάττουσιν οἱ νόμοι
[40]	γὰρ ἀπεδέδεικτο τόπος ἡ ἐκκλησία,	ἐν	ᾗ χρῆν στεφανοῦσθαι, καὶ ἀπείρητο
[250]	οἱ συγγυμνασταὶ αὐτοῦ, ὅτ' ἦν	ἐν	ἡλικία; Ἀλλὰ, μὰ τὸν Δία
[140]	ὅτι περὶ τῶν ὑπαρχόντων ἀγαθῶν	ἐν	ἡμέρας μικρῷ μέρει διαγωνιεῖται, καὶ
[150]	ἐπὶ Φίλιππον. Ὑπεραισχυνθέντες δὲ οἱ	ἐν	Θήβαις ἄρχοντες, μὴ δόξωσιν ὡς
[130]	μὲν, Θρασύβουλος ὁ Κολλυτεύς, ἀνὴρ	ἐν	Θήβαις πιστευθεὶς ὡς οὐδεὶς ἕτερος·
[140]	Θηβαίων, βοηθεῖν Ἀθηναίους Βοιωτοῖς τοῖς	ἐν	Θήβαις, τοῖς ὀνόμασι κλέπτων καὶ
[140]	μέλλοντος, καὶ τῶν ἀρχόντων τῶν	ἐν	Θήβαις φοβουμένων τὸν ἐπιόντα κίνδυνον
[160]	ὁ δ' Ἀλέξανδρος ἦν ἀπειλημμένος	ἐν	Κιλικίᾳ, πάντων ἐνδεής, ὡς ἔφησθα
[70]	ἡμῖν οὑτοσὶ ῥήτωρ δὶς ἐπρέσβευσεν	ἐν	Μακεδονίᾳ, ἐξὸν μηδὲ ἅπαξ, ὁ
[70]	ἐστὶν οἴκοι φαῦλος, οὐδέποτ' ἦν	ἐν	Μακεδονία καλὸς κἀγαθός. Οὐ γὰρ
[120]	τὰς γνώμας ἐπιψηφίζοντα, οὐκ ἐπιδημοῦντος,	ἐν	Μακεδονία Φιλίππου, ἀλλ' οὐδ' ἐν
[180]	ὃ ἐγὼ λέγω; Ἐνταῦθα ἡ	ἐν	Μαραθῶνι μάχη γέγραπται. Τίς οὖν
[180]	λιπών; Μιλτιάδης δέ, ὁ τὴν	ἐν	Μαραθῶνι μάχην νικήσας, ἢ οὗτος;
[250]	στεφανοῦν. Θεμιστοκλέα δὲ, καὶ τοὺς	ἐν	Μαραθῶνι τελευτήσαντας, καὶ τοὺς ἐν
[220]	δημοκρατίας, ἀλλ' ἐξ ἑτέρας πολιτείας.	Ἐν	μὲν γὰρ ταῖς ὀλιγαρχίαις οὐχ
[0]	βουλόμενον, καθ' ἡλικίαν, χωρὶς καὶ	ἐν	μέρει, περὶ ἑκάστου γνώμην ἀποφαίνεσθαι·
[0]	πεντήκοντα ἔτη γεγονότων καὶ πάλιν	ἐν	μέρει τῶν ἄλλων Ἀθηναίων, τῆς
[70]	μετὰ τῶν Ἑλλήνων ἁπάντων. Νὺξ	ἐν	μέσῳ, καὶ παρῆμεν τῇ ὑστεραίᾳ
[240]	τῆς δημοκρατίας ὄνομα κεῖται μὲν	ἐν	μέσῳ, φθάνουσι δ' ἐπ' αὐτὰ
[220]	ναυτικὸν, ἢ ὅτε Ἀθηναῖοι τὴν	ἐν	Νάξῳ ναυμαχίαν Λακεδαιμονίους καὶ Πόλλιν
[50]	πόλει τέτταρες ἤδη γεγένηνται καιροί,	ἐν	οἷς αὐτὸς πεπολίτευται· ὧν ἕνα
[200]	τοὺς περὶ τῶν κηρυγμάτων νόμους,	ἐν	οἷς διαρρήδην ἀπείρηται τὸν ὑπὸ
[220]	θωπεῦσαι δύναιτο, τοὺς δὲ καιροὺς,	ἐν	οἷς ἦν σῴζεσθαι τὴν πόλιν,
[220]	τὴν Εὔβοιαν δωροδοκηθέντα, χρόνων ἐγγεγενημένων,	ἐν'	οἷς ὑπ' ἐμοῦ φανερῶς ἐξηλέγχου,
[200]	ἄστυ, οὐκ οἰκεῖς, ὡς δοκεῖς,	ἐν	Πειραιεῖ, ἀλλ' ἐξορμεῖς ἐκ τῆς
[160]	ἐκ Μακεδονίας· ἀγαπᾷν γὰρ αὐτὸν	ἐν	Πέλλῃ περιπατοῦντα, καὶ τὰ σπλάγχνα
[80]	Θηβαῖοι, καταδουλώσασθαι τὰς πόλεις πειρώμενοι,	ἐν	πέντε ἡμέραις ἐβοηθήσατε αὐτοῖς, καὶ
[250]	ἐν Μαραθῶνι τελευτήσαντας, καὶ τοὺς	ἐν	Πλαταιαῖς, καὶ αὐτοὺς τοὺς τάφους
[20]	καὶ ἐν τίνι ἡμέρᾳ, καὶ	ἐν	ποίᾳ ἐκκλησίᾳ, ἐχειροτονήθη Δημοσθένης τὴν
[230]	τὸν ῥήτορα. Ἀνὴρ γὰρ ἰδιώτης	ἐν	πόλει δημοκρατουμένῃ, νόμῳ καὶ ψήφῳ
[160]	ὑποστρέψας, οὔτ' ἐν εἰρήνῃ, οὔτ'	ἐν	πολέμῳ χρήσιμον ἑαυτὸν παρέχων. Καὶ,
[130]	ὅ γε τεῖχος, Ἢ νέας	ἐν	πόντῳ Κρονίδης ἀποτείνυται αὐτῶν. (Ἐὰν
[170]	στέφανοι, καὶ κηρύγματα, καὶ σιτήσεις	ἐν	Πρυτανείῳ πότερον τότε ἦσαν πλείους,
[30]	νομοθέτης κελεύει ἐν τῷ δήμῳ	ἐν	Πυκνὶ τῇ ἐκκλησίᾳ ἀνακηρύττειν τὸν
[120]	γὰρ εἰς τὸν σύλλογον τὸν	ἐν	Πύλαις ἀπαντᾷν, ὃς ἐξ ἀνάγκης
[120]	ἱερομνήμονας, πρὸ τῆς ἐπιούσης πυλαίας,	ἐν	ῥητῷ χρόνῳ εἰς Πύλας, ἔχοντας
[120]	χρήμασιν αὐτοὺς ἐζημίωσαν. Καὶ ταῦτα	ἐν	ῥητῷ χρόνῳ προεῖπον τῷ θεῷ
[30]	(κἄν τι τοιοῦτον εὑρίσκωσιν, ἀναγεγραφότας	ἐν	σανίσιν ἐκτιθέναι κελεύει πρόσθεν τῶν
[120]	ἐν τῇ Ἑλλάδι παρόντος, ἀλλ'	ἐν	Σκύθαις, οὕτω μακρὰν, ἀπόντος· ὃν
[180]	τοὺς θεοὺς τοὺς Ὀλυμπίους, οὐδ'	ἐν	ταῖς αὐταῖς ἡμέραις ἄξιον ἡγοῦμαι
[200]	προσφέρομεν, ~ᾧ διαγιγνώσκεται, οὕτω καὶ	ἐν	ταῖς γραφαῖς τῶν παρανόμων παράκειται
[220]	τὸν Ἀλέξανδρον καὶ τὸν Φίλιππον	ἐν	ταῖς διαβολαῖς φέρων, αἰτιώμενος δέ
[140]	Ἀμφισσεῦσι, πολλὰ διαμαρτυρομένου καὶ σχετλιάζοντος	ἐν	ταῖς ἐκκλησίαις ἐμοῦ, προσέμειξε φέρων,
[170]	Ἐπειδὴ δὲ καὶ αὐτὸς ὁμολογεῖ	ἐν	ταῖς ἐκκλησίαις, καὶ ὑμεῖς σύνιστε,
[40]	ἦν ἐπιφθονώτατον, προξενίας εὑρημένοι τινὲς	ἐν	ταῖς ἔξω πόλεσι διεπράττοντο ἀναγορεύεσθαι
[130]	τοὺς Ἕλληνας αἰτῶν, ὁ τολμῶν	ἐν	ταῖς ἐπιστολαῖς γράφειν, ὅτι δεσπότης
[0]	εὐθύνας ἐπαίνοις καὶ κηρύγμασιν· ὥστ'	ἐν	ταῖς εὐθύναις τῶν ἀρχόντων, εἰς
[150]	προσεῖχον αὐτῷ οἱ ἄρχοντες οἱ	ἐν	ταῖς Θήβαις, ἀλλὰ καὶ τοὺς
[80]	ἐκ τῶν ἀγρῶν φοβηθέντες ἐσκευαγωγήσατε,	ἐν	ταῖς μεγίσταις δ' ἦσαν αἰτίαις
[90]	τοῦ Ἀνθεστηριῶνος μηνός· εἰρῆσθαι γὰρ	ἐν	ταῖς πόλεσιν ὑπ' αὐτοῦ καὶ
[230]	ἄνθρωπον στεφανῶτε, οὐκ ἂν οἴεσθε	ἐν	ταῖς τῶν Ἑλλήνων δόξαις συρίττεσθαι;
[110]	τοὔνομα τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων	ἐν	ταῖσδε ταῖς ἡμέραις, ἀλλ' ὡς
[80]	καὶ παρὰ τὸν ἱππόδρομον τὸν	ἐν	Ταμύναις, ἐκ παρατάξεως μάχῃ κρατήσαντες,
[0]	εἰς δικαστήριον, γραφὴν παρανόμων δικάσων,	ἐν	ταύτῃ τῇ ἡμέρα μέλλει τὴν
[180]	τῶν καλῶν ἔργων τὰ ὑπομνήματα	ἐν	τῇ ἀγορᾷ ἀνάκειται. Τί οὖν
[200]	περιίστασθαι, ἀλλ' ἐγκαθήμενοι καὶ ἐνεδρεύοντες	ἐν	τῇ ἀκροάσει, εἰσελαύνετε αὐτὸν εἰς
[120]	κατὰ τῶν ἐπιτρεψάντων, καὶ τελευταῖον	ἐν	τῇ ἀρᾷ γέγραπται· Μηδ' ὁσίως
[110]	τούτων ἐποιήσαντο· γέγραπται γὰρ οὕτως	ἐν	τῇ ἀρᾷ· Εἴ τις τάδε
[120]	δι' αἰνιγμῶν, ἀλλ' ἐναργῶς γέγραπται	ἐν	τῇ ἀρᾷ κατά τε τῶν
[250]	ἀνθρώπων, ἀλλὰ παρὰ τῶν πρωτευόντων	ἐν	τῇ Ἀσίᾳ καὶ τῇ Εὐρώπῃ;
[10]	εἰ φανήσεται ὁ αὐτὸς ἀνὴρ	ἐν	τῇ αὐτῇ πόλει, πρώην μέν
[120]	δόγματος τούτου ἀποδοθέντος ὑφ' ἡμῶν	ἐν	τῇ βουλῇ, καὶ πάλιν ἐν
[160]	διαφέρων γενόμενος, ᾤκησε πολὺν χρόνον	ἐν	τῇ Δημοσθένους οἰκίᾳ, ὅ τι
[200]	καὶ τὸν τόπον, κελεύων οὐκ	ἐν	τῇ ἐκκλησίᾳ, ἀλλ' ἐν τῷ
[30]	ἀνακηρύττεσθαι, ἐὰν δὲ ὁ δῆμος,	ἐν	τῇ ἐκκλησίᾳ, ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ.
[40]	ψυχήν. (Ἀλλ' οὐκ ἐκεῖνον τὸν	ἐν	τῇ ἐκκλησίᾳ ἀναρρηθέντα στέφανον οὐδεὶς
[120]	(τὸ δ' αὐτὸ τοῦτο καὶ	ἐν	τῇ ἐκκλησίᾳ διεπράξατο ἐπιψηφισθῆναι, καὶ
[120]	ἐν τῇ βουλῇ, καὶ πάλιν	ἐν	τῇ ἐκκλησία, καὶ τὰς πράξεις
[140]	εἴ τινος ἀπολειφθήσεται δωροδοκίας, ἀναπηδήσας	ἐν	τῇ ἐκκλησίᾳ, οὐδενὸς ἀνθρώπων λέγοντος,
[120]	ἐν Μακεδονία Φιλίππου, ἀλλ' οὐδ'	ἐν	τῇ Ἑλλάδι παρόντος, ἀλλ' ἐν
[60]	θυσία, καὶ ὅτε ἦν προαγών,	ἐν	τῇ ἱερᾷ ἡμέρᾳ, ὃ πρότερον
[240]	ἀτιμωσετε, καὶ τοὺς ὑπὲρ ὑμῶν	ἐν	τῇ μάχῃ τελευτήσαντας; Οὓς νομίσαθ'
[180]	ἐν τοῖς γράμμασι τιμᾶσθαι, ἀλλ'	ἐν	τῇ μνήμῃ τῶν εὖ πεπονθότων,
[40]	καὶ οἱ ἐξ ἐκείνου, ἔχοντες	ἐν	τῇ οἰκίᾳ τὸ ὑπόμνημα, μηδέποτε
[50]	καὶ τοὺς κονδύλους, οὓς ἔλαβεν	ἐν	τῇ ὀρχήστρᾳ χορηγὸς ὤν, καὶ
[180]	δοκεῖ Θεμιστοκλῆς, ὁ στρατηγήσας ὅτ'	ἐν	τῇ περὶ Σαλαμῖνα ναυμαχίᾳ τὸν
[0]	μέτρια καὶ συνήθη μὴ γίγνεσθαι	ἐν	τῇ πόλει· ἐγὼ δὲ πεπιστευκὼς
[250]	τρέφοντας, ἀλλ' οὐ συκοφάντην ἄνθρωπον,	ἐν	τῇ πόλει. (Ὅταν δ' ἐπὶ
[20]	καὶ ἀνεξέταστον οὐδέν ἐστι τῶν	ἐν	τῇ πόλει. Ὅτι δὲ ἀληθῆ
[10]	ἀλλὰ καὶ τὰ μέγιστα τῶν	ἐν	τῇ πόλει συνεδρίων ὑπὸ τὴν
[0]	κάλλιστον καὶ σωφρονέστατον κήρυγμα τῶν	ἐν	τῇ πόλει, Τίς ἀγορεύειν βούλεται
[70]	καὶ οὐ συμμεταπίπτει τοῖς αὐτομολοῦσιν	ἐν	τῇ πολιτείᾳ, ἀλλ' ἀπέδωκε τῷ
[130]	δυνατὸς εἰπεῖν, καὶ πολλὰ κεκινδυνευκὼς	ἐν	τῇ πολιτείᾳ διὰ Θηβαίους· δημαγωγὸς
[210]	εἶναι· ἀλλὰ τὴν τοῦ Δημοσθένους	ἐν	τῇ πολιτείᾳ δωροδοκίαν φησὶ φοβεῖσθαι,
[60]	Διονύσια, ἐγίγνοντο δὲ αἱ ἐκκλησίαι,	ἐν	τῇ προτέρᾳ τῶν ἐκκλησιῶν ἀνεγνώσθη
[70]	συνειπεῖν ὁμολογῶ, καὶ πάντες οἱ	ἐν	τῇ προτέρᾳ τῶν ἐκκλησιῶν δημηγοροῦντες.
[180]	ἐδόκει, τρεῖς λιθίνους Ἑρμᾶς στῆσαι	ἐν	τῇ στοᾷ τῇ τῶν Ἑρμῶν,
[90]	τοὺς τῆς πόλεως, ἔγραψε δ'	ἐν	τῇ συμμαχίᾳ βοηθεῖν ἡμᾶς Χαγκιδεῦσι,
[190]	νόμοις τοῖς ὑμετέροις. Ὥσπερ γὰρ	ἐν	τῇ τεκτονικῇ, ὅταν εἰδέναι βουλώμεθα
[190]	τῆς ὑμετέρας. (Ὅστις μὲν οὖν	ἐν	τῇ τιμήσει τὴν ψῆφον αἰτεῖ,
[150]	τρόπαιον ἵστατε ἀφ' ὑμῶν αὐτῶν	ἐν	τῇ τοῦ Διονύσου ὀρχήστρᾳ, μηδ'
[130]	τι ἂν ἐκείνῳ δόξῃ, καὶ	ἐν	τῇ τοῦ κρατοῦντος καὶ προηδικημένου
[210]	ἀλλ' οὐκ ἀναγκαζόμενος ὑπὸ τῆς	ἐν	τῇ φύσει δαπάνης· σὺ δ'
[160]	ὑμῶν λογιοῦμαι ἃ δεῖ ὑπάρξαι	ἐν	τῇ φύσει τῷ δημοτικῷ ἀνδρὶ
[70]	τοῖς πρέσβεσι τοῖς παρὰ Φιλίππου	ἐν	τῇδε τῇ ἡμέρᾳ τοὺς συνέδρους
[20]	ἄρχοντος, καὶ ποίου μηνὸς, καὶ	ἐν	τίνι ἡμέρᾳ, καὶ ἐν ποίᾳ
[190]	γάρ τις ἐν δημοκρατίᾳ τετιμημένος,	ἐν	τοιαύτῃ πόλει, ἣν οἱ θεοὶ
[180]	πρώτῳ γραφῆναι παρακαλοῦντι τοὺς στρατιώτας.	(Ἐν	τοίνυν τῷ Μητρώῳ ἣν ἔδοτε
[10]	πόλει, πρώην μέν ποτε ἀναγορευόμενος	ἐν	τοῖς ἀγῶσιν, ὅτι στεφανοῦται ἀρετῆς
[110]	τοῦ μηδεμίαν μνείαν περὶ αὐτῶν	ἐν	τοῖς Ἀμφικτύοσι ποιεῖσθαι· διωμολογήθη δ'
[230]	πεπονθέναι; Καὶ, τὸ πάντων ἀτοπώτατον,	ἐν	τοῖς αὐτοῖς δικαστηρίοις, τοὺς μὲν
[170]	γὰρ Σόλων, ὁ παλαιὸς νομοθέτης,	ἐν	τοῖς αὐτοῖς ἐπιτιμίοις ᾤετο δεῖν
[80]	τὰ ψηφίσματα γεγραφέναι (συνέβη τε	ἐν	τοῖς αὐτοῖς χρόνοις διαφέρεσθαί τι
[180]	ἄξιοι. Οὐ γὰρ ᾤοντο δεῖν	ἐν	τοῖς γράμμασι τιμᾶσθαι, ἀλλ' ἐν
[210]	τόπος ἀσυκοφάντητος παραλείπηται, καὶ τὰς	ἐν	τοῖς γυμνασίοις μετὰ τῶν νεωτέρων
[200]	τῆς κατηγορίας ἐμβαλεῖν. (Ὥσπερ οὖν	ἐν	τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσιν ὁρᾶτε τοὺς
[50]	οἱ νόμοι μηδένα ψευδῆ γράφειν	ἐν	τοῖς δημοσίοις ψηφίσμασι· τῷ δ'
[190]	τεχνῶν τῶν Δημοσθένους, αἰσχρὸν ἔθος	ἐν	τοῖς δικαστηρίοις παραδέδεχθε· μετενήνεκται γὰρ
[220]	ἀλλὰ καὶ δωρεὰς αἰτεῖς, καταγέλαστον	ἐν	τοῖς Ἕλλησι τὴν πόλιν ποιῶν,
[240]	λάβητε ῥήτορα στεφάνων καὶ κηρυγμάτων	ἐν	τοῖς Ἕλλησιν ἐπιθυμοῦντα, ἐπανάγειν αὐτὸν
[30]	τοῦ δήμου, καὶ μὴ ἐργολαβεῖν	ἐν	τοῖς κηρύγμασιν. Ὁ μὲν οὖν
[30]	τὴν πολιτείαν, ὥστ' ἀκύρους νόμους	ἐν	τοῖς κυρίοις ἀναγεγράφθαι, καὶ δύο
[30]	ἐναντίος ἑτέρῳ νόμῳ, ἢ ἂκυρος	ἐν	τοῖς κυρίοις, ἢ εἴπου εἰσὶ
[150]	ἀνθρώπων ἀχρηστότατε, πρὸς δὲ τὴν	ἐν	τοῖς λόγοις τόλμαν θαυμασιώτατε, ἐπιχειρήσεις
[140]	καὶ εἰσῇτε εἰς τὰς Θήβας,	ἐν	τοῖς ὅπλοις διεσκευασμένοι, καὶ οἱ
[120]	εἰς Πύλας καὶ εἰς Δελφοὺς	ἐν	τοῖς τεταγμένοις χρόνοις ὑπὸ τῶν
[140]	(Τί γὰρ ἂν οἴεσθε Φίλιππον	ἐν	τοῖς τότε καιροῖς εὔξασθαι; Οὐ
[230]	τῶν μετὰ ταῦτα ἐπεισαγόντων, ποιήσειεν	ἐν	τραγῳδίᾳ τὸν Θερσίτην ὑπὸ τῶν
[70]	ἐξεῖναι τῷ βουλομένῳ τῶν Ἑλλήνων	ἐν	τρισὶ μησὶν εἰς τὴν αὐτὴν
[180]	τῶν ἀνδρῶν. Ἐπιδειξάτω τοίνυν Δημοσθένης	ἐν	τῷ αὐτοῦ λόγῳ, εἴ που
[120]	ἔμελλε χρόνου γίγνεσθαι. (Καὶ πάλιν	ἐν	τῷ αὐτῷ ψηφίσματι πολὺ καὶ
[30]	μέν τινα στεφανοῖ ἡ βουλή,	ἐν	τῷ βουλευτηρίῳ ἀνακηρύττεσθαι, ἐὰν δὲ
[30]	ὅτι ὁ μὲν νομοθέτης κελεύει	ἐν	τῷ δήμῳ ἐν Πυκνὶ τῇ
[250]	οὐκ ἐξαρνοῦνται πράττειν, ἀλλ' ὁμολογοῦσιν	ἐν	τῷ δήμῳ, καὶ τὰς ἐπιστολὰς
[30]	θεσμοθέταις καθ' ἕκαστον ἐνιαυτὸν διορθοῦν	ἐν	τῷ δήμῳ τοὺς νόμους, ἀκριβῶς
[150]	μικρὸν χρόνον, τὴν διάνοιαν μὴ	ἐν	τῷ δικαστηρίῳ, ἀλλ' ἐν τῷ
[10]	Οὐ διακονεῖν, ἀλλ' ἄρχειν δοκιμασθέντας	ἐν	τῷ δικαστηρίῳ (ἐπειδὴ καὶ αἱ
[30]	τῶν φυλῶν ἄρχειν κελεύει δοκιμασθέντας	ἐν	τῷ δικαστηρίῳ, ἡ δὲ Πανδιονὶς
[110]	δὲ οὕτω παρωξύνθην, ὡς οὐδεπώποτ'	ἐν	τῷ ἐμαυτοῦ βίῳ. Καὶ τοὺς
[40]	μὴ κηρύττεσθαι τὸν ἀλλότριον στέφανον	ἐν	τῷ θεάτρῳ, ἐὰν μὴ ψηφίσηται
[30]	τὴν ἀνάρρησιν τοῦ στεφάνου τραγῳδοῖς	ἐν	τῷ θεάτρῳ, ἐὰν ψηφίσηται ὁ
[150]	ἢ καὶ παιδευθεὶς ἐλευθερίως, ἀναμνησθεὶς	ἐν	τῷ θεάτρῳ ἐκεῖνό γε, εἰ
[150]	μὴ ἐν τῷ δικαστηρίῳ, ἀλλ'	ἐν	τῷ θεάτρῳ, καὶ νομίσαθ' ὁρᾷν
[40]	νόμοι ἐτέθησαν οἱ περὶ τῶν	ἐν	τῷ θεάτρῳ κηρυγμάτων. Γιγνομένων γὰρ
[40]	ἀγωνιστὰς ἐνοχλεῖσθαι, τοὺς δὲ ἀνακηρυττομένους	ἐν	τῷ θεάτρῳ μείζονως τιμᾶσθαι τῶν
[40]	διαρρήδην ἀπαγορεύει μήτ' οἰκέτην ἀπελευθεροῦν	ἐν	τῷ θεάτρῳ, μήθ' ὑπὸ τῶν
[240]	τὰ δημόσια κηρύγματα. Κηρύττεταί τις	ἐν	τῷ θεάτρῳ, ὅτι στεφανοῦται ἀρετῆς
[30]	ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ· Κτησιφῶν δὲ	ἐν	τῷ θεάτρῳ, οὐ τοὺς νόμους
[210]	Περὶ χρυσῶν στεφάνων καὶ κηρυγμάτων	ἐν	τῷ θεάτρῳ παρὰ τοὺς νόμους·
[180]	κήρυκα ἀψευδεῖν, ὅταν τὴν ἀνάρρησιν	ἐν	τῷ θεάτρῳ ποιῆται πρὸς τοὺς
[40]	ψηφίσματι. Καὶ τὸν κήρυκα ἀναγορεύειν	ἐν	τῷ θεάτρῳ πρὸς τοὺς Ἕλληνας,
[200]	οὐκ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἀλλ'	ἐν	τῷ θεάτρῳ τὴν ἀνάρρησιν γίγνεσθαι,
[40]	τὸν χρυσοῦν στέφανον, ὃς ἂν	ἐν	τῷ θεάτρῳ τῷ ἐν ἄστει
[10]	εἶναι, ἃς οἱ θεσμοθέται ἀποκληροῦσιν	ἐν	τῷ Θησείῳ, κἀκείνας ἃς ὁ
[20]	δημοσίων ἔργων ἐπιστάται· τρίτον δ'	ἐν	τῷ νόμῳ γέγραπται, Καὶ εἴ
[40]	ἐξαπατῶντες ὑμᾶς λέγωσιν, ὡς προσγέγραπται	ἐν	τῷ νόμῳ, ἐξεῖναι στεφανοῦν, ἐὰν
[40]	ψευδῆ φιλοτιμίαν κτᾶται, προσαπείπῃ δ'	ἐν	τῷ νόμῳ, μηδ' ὑπὸ ἄλλου
[140]	ἐκ τοῦ στρατηγίου. Μισθοφορῶν δ'	ἐν	τῷ ξενικῷ κεναῖς χώραις, καὶ
[80]	δίκαιον εἶναι τὴν ὀργὴν ἀπομνημονεύειν	ἐν	τῷ πιστευθῆναι. (Καὶ τηλικαῦθ' ὑφ'
[150]	νεανίσκους, ὧν οἱ πατέρες ἐτελεύτησαν	ἐν	τῷ πολέμῳ, ἄνδρες ἀγαθοὶ γενόμενοι,
[150]	ὀρφανοὺς, ὧν οἱ πατέρες ἦσαν	ἐν	τῷ πολέμῳ τετελευτηκότες, νεανίσκους πανοπλίᾳ
[0]	τάξιν λιπεῖν, ἣν ἂν ταχθῇ	ἐν	τῷ πολέμῳῳ, οὕτω καὶ νῦν
[170]	προδοὺς τοῖς πολεμίοις Νύμφαιον τὸ	ἐν	τῷ Πόντῳ, τότε τῆς πόλεως
[150]	ἔθεσθε, ἐάν τις αὐτῶν ἄκων	ἐν	τῷ πόρῳ πλοῖον ἀνατρέψῃ, τούτῳ
[100]	πραττόντων μετὰ ψηφίσματος. Ἐξανηλωμένοι γὰρ	ἐν	τῷ πρὸς Φίλιππον πολέμῳ, καὶ
[190]	τῶν τὰς σιτήσεις τινὲς εὑρημένων	ἐν	τῷ Πρυτανείῳ, ἐξαιτοῦνται τὰς γραφὰς
[190]	τὴν ὑμετέραν παραιτεῖται· ὅστις δ'	ἐν	τῷ πρώτῳ λόγῳ τὴν ψῆφον
[0]	ὁ νομοθέτης τοῦτο πρῶτον ἔταξεν	ἐν	τῷ τῶν δικαστῶν ὅρκῳ, ψηφιοῦμαι
[160]	οὐ προὔδοτε, οὐδ' εἰάσατε κριθῆναι	ἐν	τῷ τῶν Ἑλλήνων συνεδρίῳ· οὗτος
[140]	Βοιωτίαν ἅπασαν ἐποίησε Θηβαίοις, γράψας	ἐν	τῷ ψηφίσματι, ἐάν τις ἀφιστῆται
[20]	ἱσταμένου καὶ τρίτῃ, καὶ ἐπέταξεν	ἐν	τῷ ψηφίσματι ἑκάστης τῶν φυλῶν
[100]	ἀγαθόν· ἃ τετόλμηκεν οὗτος γράψαι	ἐν	τῷ ψηφίσματι. (Ἐνταῦθ' ἤδη τέτακται
[40]	ἀξιοῖ στεφανοῦσθαι. Λέγει γὰρ οὕτως	ἐν	τῷ ψηφίσματι. Καὶ τὸν κήρυκα
[30]	τὴν ἀνάρρησιν τοῦ στεφάνου παρανόμως	ἐν	τῷ ψηφίσματι κελεύει γίγνεσθαι, καὶ
[100]	ἄνθρωπος, ὅν φησι Κτησιφῶν καὶ	ἐν	τῷδε τῷ ψηφίσματι διατελεῖν λέγοντα
[210]	ἐμαυτοῦ αἰσχύνομαι, οὔτε τοὺς εἰρημένους	ἐν	ὑμῖν λόγους ἐμαυτῷ ἀρρήτους ἂν
[190]	φρονεῖν ἀκούω Κτησιφῶντα. (Ἐτόλμα δ'	ἐν	ὑμῖν ποτε σεμνύνεσθαι Ἀριστοφῶν ἐκεῖνος,
[80]	Φίλιππος παρῆλθε, καὶ τάς τε	ἐν	Φωκεῦσι πόλεις παραδόξως ἀναστάτους ἐποίησε,
[50]	ὃν ἐπολεμοῦμεν χρόνον, μέχρι τῶν	ἐν	Χαιρωνείᾳ· τέταρτον δὲ, τὸν νῦν
[180]	οὐχ ὅσοι τὴν τάξιν ἔλιπον	ἐν	Χαιρωνείᾳ τῶν πολεμίων ἐπιόντων. Ὅτι
[70]	(Λανθάνει γὰρ ὁ μὲν Φιλοκράτης	ἐν	ψηφίσματι μετὰ τῶν ἄλλων παρεγγράψας,
[70]	παρεγγράψας, ὁ δ' ἐπιψηφίσας, Δημοσθένης,	ἐν	ᾧ γέγραπται, ἀποδοῦναι τοὺς ὅρκους
[60]	Ἐνταῦθα ἕτερον ψήφισμα νικᾷ Δημοσθένης,	ἐν	ᾧ γράφει, μὴ μόνον ὑπὲρ
[100]	δ' ὁ πάντων πικρότατος χρόνος,	ἐν	ὧ Δημοσθένης ἀπώλεσε τὰς τῶν
[10]	λύσειν ἡγούμενοι τὰς τοιαύτας προφάσεις,	ἐν	ᾧ διαρρήδην γέγραπται, τὰς χειροτονητάς
[60]	(Νικᾷ γὰρ ἕτερον ψήφισμα Φιλοκράτης,	ἐν	ᾧ κελεύει ἑλέσθαι δέκα πρέσβεις,
[50]	ἀκούω, καταλογίζεται ἐκεῖνον τὸν χρόνον,	ἐν	ᾧ πρὸς Φίλιππον ὑπὲρ Ἀμφιπόλεως
[230]	τὸ δεύτερον μέρος τοῦ ψηφίσματος,	ἐν	ᾧ τετόλμηκας γράφειν, ὡς ἔστιν
[250]	τιμωρήσεσθε; (Καὶ τὸν καιρὸν μέμνησθε,	ἐν	ᾧ τὴν ψῆφον φέρετε. Ἡμερῶν
[210]	δέχομαι, τὸν δὲ καιρὸν ἀποδοκιμάζω,	ἐν	ᾧ τὸ κήρυγμα γίγνεται· οὐ
[100]	Χαριγένους υἱὸν τοῦ δυναστεύσαντός ποτε	ἐν	Ὠρεῷ, δεησόμενον αὐτοῦ, τὸ μὲν
[220]	ζημιῶσαι· καὶ παρὰ τῷ αὐτῷ	ἐν	Ὠρεῷ κατήγου, καὶ ἀπὸ τῆς
[100]	δ' αὐτῷ χαλκῆν εἰκόνα σταθήσεσθαι	ἐν	Ὠρεῷ. (Ὁ δὲ ἀπεκρίνατο τῷ
[20]	τὰς ἀρχὰς εἴδη τρία· ὧν	ἓν	μὲν, καὶ πᾶσι φανερώτατον, οἱ
[0]	τινὰς αὐτοὺς ὑμεῖς ὑπολαμβάνετε εἶναι,	ἓν	ὑπολείπεται μέρος τῆς πολιτείας, εἴ
[50]	ἐν οἷς αὐτὸς πεπολίτευται· ὧν	ἕνα	μὲν καὶ πρῶτον ἁπάντων, ὡς
[190]	τι παρὰ τοὺς νόμους στεφανοῦν,	ἕνα	τῶν συγκατελθόντων αὐτῷ ἀπὸ Φυλῆς,
[110]	ταῖσδε ταῖς ἡμέραις, ἀλλ' ὡς	ἐναγεῖς	ἐξείργετ' ἂν ἐκ τοῦ ἱεροῦ.
[120]	ποιήσεσθε, τούτους παρέντες ἀτιμωρήτους, τοὺς	ἐναγεῖς	καὶ ταῖς ἀραῖς ἐνόχους. Οὐ
[120]	θεῷ καταθεῖναι, καὶ τοὺς μὲν	ἐναγεῖς	καὶ τῶν πεπραγμένων αἰτίους μετέστησαν,
[100]	φιλοσοφίαν διατετριφότος, ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τοὺς	ἐναγεῖς	κατὰ τὴν μαντείαν τοῦ θεοῦ·
[120]	ἐξέτινον τῷ θεῷ, τούς τ'	ἐναγεῖς	κατήγαγον, καὶ τοὺς εὐσεβεῖς, κατελθόντας
[120]	πόλις, εἴρξεται τοῦ ἱεροῦ, καὶ	ἐναγὴς	ἔσται, καὶ τῇ ἀρᾷ ἔνοχος.
[110]	πόλις, ἤ ἰδιώτης, ἢ ἔθνος,	ἐναγής	(φησὶν) ἔστω τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ
[190]	οὐχ οὕτως, ἀλλ' ἐπὶ τοῖς	ἐναντίοις	ἐφιλοτιμεῖτο, λέγων ὅτι, πλεῖστα πάντων
[140]	ἀλλ' εἰ μὴ τῶν Ἑλλήνων	ἐναντίον	ἀναρρηθήσεται, τοῦτ' ἀγανακτεῖ. Οὕτως, ὡς
[40]	μηδαμοῦ κηρύττεσθαι· οἱ δὲ ἀνηγορεύοντο	ἐναντίον	ἁπάντων τῶν Ἑλλήνων· κἀκεῖνοι μὲν,
[50]	τε προειδῆτε, ἐγώ τε ἀποκρίνωμαι,	ἐναντίον	σοι τῶν δικαστῶν, Δημόσθενες, καὶ
[40]	ἠνωχλεῖτο, ἀλλὰ τὸ θέατρον) οὔτ'	ἐναντίον	τοῖς πρότερον κειμένοις νόμοις τιθείς
[30]	Ἀθηναίων, ἀλλὰ τραγῳδῶν γιγνομένων, οὐδ'	ἐναντίον	τοῦ δήμου, ἀλλ' ἐναντίον τῶν
[30]	ἕτερον δ' εἶναι νόμον φήσουσιν	ἐναντίον	τούτῳ, τὸν δεδωκότα ἐξουσίαν ποιεῖσθαι
[30]	οὐδ' ἐναντίον τοῦ δήμου, ἀλλ'	ἐναντίον	τῶν Ἑλλήνων, ἵν' ἡμῖν συνειδῶσιν
[150]	Διονύσου ὀρχήστρᾳ, μηδ' αἱρεῖτε παρανοίας	ἐναντίον	τῶν Ἑλλήνων τὸν δῆμον τὸν
[120]	Ἀμφίσσης ἀντιλέγοντος, καὶ ἐμοῦ φανερῶς	ἐναντίον	ὑμῶν ἐξελέγχοντος, ἐπειδὴ ἐκ τοῦ
[140]	ἀγανακτεῖ· οὐδ' ἱκανόν ἐστιν αὐτῷ	ἐναντίον	ὑμῶν κηρύττεσθαι, ἀλλ' εἰ μὴ
[230]	ἂν ἔγωγε, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀναλογισαίμην	ἐναντίον	ὑμῶν πρὸς τὸν γράψαντα τὸ
[30]	σκεψαμένους εἴ τις ἀναγέγραπται νόμος	ἐναντίος	ἑτέρῳ νόμῳ, ἢ ἂκυρος ἐν
[120]	Οὐ γὰρ δι' αἰνιγμῶν, ἀλλ'	ἐναργῶς	γέγραπται ἐν τῇ ἀρᾷ κατά
[220]	δὲ αὐτοῦ, ἐλθὼν εἰς τὰ	ἔνατα,	διεξίοι πρὸς τοὺς οἰκείους, ἃ
[60]	ἄστει Διονύσια τῇ ὀγδόῃ καὶ	ἐνάτῃ	ἐπὶ δέκα. Ὅτι δ' ἀληθῆ
[190]	αὐτούς φησιν ὁ ποιητὴς τιμηθῆναι.	Ἔναυλον	γὰρ ἦν ἔτι τότε πᾶσιν,
[260]	εἶπον ὡς ἐβουλόμην, εἰ δὲ	ἐνδεεστέρως,	ὡς ἐδυνάμην· ὑμεῖς δὲ, καὶ
[160]	ἦν ἀπειλημμένος ἐν Κιλικίᾳ, πάντων	ἐνδεής,	ὡς ἔφησθα σύ, αὐτίκα μάλα
[240]	βασιλικοῦ χρυσίου ἀπεστέρηκας. ~Οὐ δι'	ἔνδειαν	χρημάτων, ἕνεκα μὲν πέντε ταλάντων,
[210]	ὑπὲρ τῆς πόλεως ἐγραψάμην, ἀλλ'	ἐνδεικνύμενος	Ἀλεξάνδρῳ διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν
[110]	ἡμῖν παρὰ τῶν βουλομένων εὔνοιαν	ἐνδείκνυσθαι	τῇ πόλει, ὅτι οἱ Ἀμφισσεῖς,
[10]	ὁ δὲ τὸ ψήφισμα γράφων	ἐνδείκνυται	τοῖς ἀκούουσιν, ὅτι γέγραφε μὲν
[20]	ἐπιτιμῶν λέγω, ἀλλ' ἐκεῖνο ὑμῖν	ἐνδείξασθαι	βούλομαι, ὅτι ὁ μὲν νομοθέτης,
[210]	ἀλλ' ὑπὲρ τῆς πρὸς Ἀλέξανδρον	ἐνδείξεώς	με φὴς ἀπενεγκεῖν, ἔτι Φιλίππου
[200]	τὸ συντεταγμένον αὐτῷ προοίμιον, ἔπειτ'	ἐνδιατρίβῃ	καὶ μὴ ἀπολογῆται, ὑπομνήσατ' αὐτὸν
[230]	γὰρ πατέρες ὑμῶν τὰ μὲν	ἔνδοξα	καὶ λαμπρὰ τῶν πραγμάτων ἀνετίθεσαν
[170]	τις ὑμᾶς ἐρωτήσειε, πότερον ὑμῖν	ἐνδοξοτέρα	δοκεῖ ἡ πόλις ἡμῶν εἶναι
[220]	καὶ ἔσπεισας, καὶ τὴν δεξιὰν	ἐνέβαλες,	ἄνδρα φίλον καὶ ξένον ποιούμενος.
[230]	ἀπαιδεύτως διελέχθη, καὶ ἐπὶ τελευτῆς	ἐνέγραψεν.	Ἐγώ (φησὶν) ὑμῖν χρυσίον οὐ
[80]	ὁ δὲ παριὼν, ἀρχὰς αὐτοῖς	ἐνεδίδου	πολέμου καὶ ταραχῆς. Οὗτός ἐστιν,
[200]	παρανόμου περιίστασθαι, ἀλλ' ἐγκαθήμενοι καὶ	ἐνεδρεύοντες	ἐν τῇ ἀκροάσει, εἰσελαύνετε αὐτὸν
[110]	Ἀναγυράσιον, ὃν ἐβουλόμην ἂν πολλῶν	ἕνεκα	ζῆν, καὶ Θρασυκλέα τὸν Λέσβιον,
[170]	εἰσὶ φύσεως γραφαί. Εἰσίν. Τίνος	ἕνεκα;	Ἵνα ἕκαστος ἡμῶν, τὰς ἐκ
[240]	τῷ θεάτρῳ, ὅτι στεφανοῦται ἀρετῆς	ἕνεκα,	καὶ ἀνδραγαθίας, καὶ εὐνοίας, ἄνθρωπος
[40]	καί τινος ἄλλης πόλεως, ἀρετῆς	ἕνεκα	καὶ ἀνδραγαθίας. Καὶ ταῦτ' ἔπραττον,
[40]	ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναίων ἀρετῆς	ἕνεκα	καὶ ἀνδραγαθίας, καὶ (τὸ μέγιστον)
[10]	τοῖς ἀγῶσιν, ὅτι στεφανοῦται ἀρετῆς	ἕνεκα	καὶ δικαιοσύνης ὑπὸ τοῦ δήμου
[240]	ἀπεστέρηκας. ~Οὐ δι' ἔνδειαν χρημάτων,	ἕνεκα	μὲν πέντε ταλάντων, οἱ ξένοι
[40]	ἐγὼ διδάξω ὑμᾶς, προειπὼν ὧν	ἕνεκα	οἱ νόμοι ἐτέθησαν οἱ περὶ
[90]	μόνον ἀντικαταλλαξάμενος ἀντὶ τούτων, εὐφημίας	ἕνεκα	προσγράψας καὶ Χαλκιδέας βοηθεῖν, ἐάν
[190]	δῆμον καταγαγοῦσιν. ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ. Τούσδ' ἀρετῆς	ἕνεκα	στεφάνοις ἐγέραιρε παλαίχθων Δῆμος Ἀθηναίων,
[180]	αὐτὴν τὴν ἀρετήν, ἧς καὶ	ἕνεκα	στεφανοῦνται. Δεῖ γὰρ τὸν κήρυκα
[10]	ἔξεισιν ἐκ τοῦ δικαστηρίου κλοπῆς	ἕνεκα	τὰς εὐθύνας ὠφληκώς· ὥστε ἠναγκάζοντο
[150]	ἕνεκα, τὸν κάκιστον, καὶ ἀνδραγαθίας	ἕνεκα,	τὸν ἄνανδρον καὶ λελοιπότα τὴν
[150]	ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναίων ἀρετῆς	ἕνεκα,	τὸν κάκιστον, καὶ ἀνδραγαθίας ἕνεκα,
[80]	ὁ Χαλκιδεύς, ὃν Δημοσθένης μισθαρνῶν	ἐνεκωμίαζεν,	(ὁρῶν τὸ στρατόπεδον τὸ τῆς
[190]	ἐμαυτοῦ ἐπυνθανόμην, ὃς ἔτη βιοὺς	ἐνενήκοντα	καὶ πέντε ἐτελεύτησεν, ἁπάντων μετασχὼν
[230]	οὐ λυπηρόν, εἰ πρότερον μὲν	ἐνεπίμπλατο	ἡ ὀρχήστρα χρυσῶν στεφάνων, οἷς
[150]	ἔοικε, Φειδίας ἐνεργολαβεῖν ἠργάσατο καὶ	ἐνεπιορκεῖν	Δημοσθένει, ἦ μήν, εἴ τις
[150]	Ἀθηνᾶν, ~ἣν, ὡς ἔοικε, Φειδίας	ἐνεργολαβεῖν	ἠργάσατο καὶ ἐνεπιορκεῖν Δημοσθένει, ἦ
[220]	Ἕλλησι τὴν πόλιν ποιῶν, ἐνταῦθ'	ἐνέστην,	καὶ τὴν γραφὴν ἀπήνεγκα, (καὶ,
[220]	ἐνίκησαν; (Οὕτω δὲ ταῖς αἰτίαις	ἐνέφραξας	τὰς κατὰ σαυτοῦ τιμωρίας, ὥστε
[230]	οὓς ἐφοβεῖτο, ἀλλ' οἷς ἑαυτὸν	ἐνεχείριζε,	κατέλυσαν. (Ἔνιοι δὲ καὶ αὐτοὶ
[170]	τοῖς αὐτοῖς ἐπιτιμίοις ᾤετο δεῖν	ἐνέχεσθαι	τὸν ἀστράτευτον, καὶ τὸν λελοιπότα
[20]	ἄλλα πολλά. Ἑνὶ δὲ λόγῳ	ἐνεχυράζει	τὰς οὐσίας ὁ νομοθέτης τὰς
[120]	ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν ἤδη βουλεύεσθε.	Ἐνῆκται	μὲν τὰ κανᾶ, παρέστηκε δὲ
[220]	ἐπ' ἐκείνων τῶν καιρῶν, ὅτε	ἐνῆν	σῴζεσθαι, διὰ τί αὐτὸν οὐκ
[110]	οἱ προεστηκότες αὐτῶν, ἄνδρες παρανομώτατοι,	ἐνηργάζοντο	τὸ πεδίον, καὶ τὸν λιμένα
[150]	ἐπὶ δὲ τὴν παράταξιν ὥρμησαν.	(Ἔνθα	δὴ καὶ τῶν ἀνδρῶν τῶν
[20]	τὰ ἑαυτοῦ, οὐδ' ἄλλα πολλά.	Ἑνὶ	δὲ λόγῳ ἐνεχυράζει τὰς οὐσίας
[10]	τὰς χειροτονητάς (φησίν) ἀρχάς (ἁπάσας	ἑνὶ	περιλαβὼν ὀνόματι ὁ νομοθέτης, καὶ
[70]	τὴν κολακείαν διεξελθεῖν. Δημοσθένης γὰρ,	ἐνιαυτὸν	βουλεύσας, οὐδεμίαν πώποτε φανήσεται πρεσβείαν
[30]	προστέτακται τοῖς θεσμοθέταις καθ' ἕκαστον	ἐνιαυτὸν	διορθοῦν ἐν τῷ δήμῳ τοὺς
[110]	λοιπὸν χρόνον ἀποστέλλεσθαι Ἀθήναζε τοῦ	ἐνιαυτοῦ	ἑκάστου μνᾶς εἴκοσιν τῶν ἐξαγίστων
[70]	πόλεως ἀποκρίνασθαι· καὶ, τέλος, ταῦτα	ἐνίκα,	τῷ μὲν λόγῳ προσβιασαμένου Δημοσθένους,
[180]	περὶ Σαλαμῖνα ναυμαχίᾳ τὸν Πέρσην	ἐνικᾶτε,	ἢ Δημοσθένης, ὁ νυνὶ τὴν
[220]	Νάξῳ ναυμαχίαν Λακεδαιμονίους καὶ Πόλλιν	ἐνίκησαν;	(Οὕτω δὲ ταῖς αἰτίαις ἐνέφραξας
[180]	κινδύνους, ἐπὶ τῷ Στρυμόνι ποταμῷ	ἐνίκων	μαχόμενοι Μήδους. Οὗτοι, δεῦρο ἀφικόμενοι,
[230]	ἀλλ' οἷς ἑαυτὸν ἐνεχείριζε, κατέλυσαν.	(Ἔνιοι	δὲ καὶ αὐτοὶ τῶν Τριάκοντα
[50]	τοὺς λογισμούς. Ἐρχόμεθα δή που	ἐνίοτε	ψευδεῖς οἴκοθεν δόξας ἔχοντες κατὰ
[190]	γραφὴν κατηγορεῖ· οἱ δὲ δικασταὶ	ἐνίοτε	ὧν μέν εἰσι κριταὶ, ἐπιλανθάνονται,
[110]	τῶν ἀφικνουμένων εἰς Δελφοὺς πυλαγόρων	ἐνίους	χρήμασι διέφθειρον, ὧν εἷς ἦν
[130]	σῳζομένην, ὑπὸ δὲ τῶν ῥητόρων	ἐνίων	ἀπολλυμένην. Οὐχ ἱκανὸν ἦν τὸ
[240]	τὴν ἄκραν οὐ παρέδοσαν; Διὰ	ἐννέα	δὲ τάλαντα ἀργυρίου, πάντων Ἀρκάδων
[40]	λέγε· οὐ γὰρ ἀποδείξεις ὡς	ἔννομα	γέγραφας. (Ἔστι δὲ ὑπόλοιπόν μοι
[190]	ἅψηται τοῦ πράγματος, οὐκ ὡς	ἔννομα	γέγραφεν, ἀλλ' ὡς ἤδη ποτὲ
[230]	Πότερον ὡς τὸ ψήφισμά ἐστιν	ἔννομον;	Ἀλλ' οὐδεμία πώποτε γνώμη παρανομωτέρα
[20]	κήρυκα κηρύξαι τὸ πάτριον καὶ	ἔννομον	κήρυγμα τοῦτο· Τίς βούλεται κατηγορεῖν;
[10]	νόμον ὑμέτερον παρέξομαι, ὃν ὑμεῖς	ἐνομοθετήσατε,	λύσειν ἡγούμενοι τὰς τοιαύτας προφάσεις,
[0]	διοικεῖσθαι, καὶ τοὺς νόμους, οὓς	ἐνομοθέτησεν	ὁ Σόλων περὶ τῆς τῶν
[90]	μίαν ἐλπίδα λοιπὴν κατεῖδε σωτηρίας,	ἔνορκον	λαβεῖν τὸν Ἀθηναίων δῆμον, σύμμαχον
[60]	ὁ Θρᾴκης βασιλεὺς μὴ ἔσται	ἔνορκος,	μηδέ μετέσται τῆς συμμαχίας καὶ
[30]	ἢ εἴπου εἰσὶ νόμοι πλείους	ἑνὸς	ἀναγεγραμμένοι περὶ ἑκάστης πράξεως, (κἄν
[140]	καὶ λιπὼν τὴν τάξιν αὐτοὺς	ἐνουθέτησεν,	ἀλλ' ὁ Φωκικὸς πόλεμος, δεκέτης
[240]	οὐ πείθεται· ἀλλὰ τὸ νουθετεῖν	ἐνοχλεῖν	ἤδη δικαίως ὀνομάζεται. (Ὡς οὖν
[230]	καὶ τὸ τῆς δυστυχεστάτης συμμαχίας	ἐνοχλεῖς	ἀεὶ λέγων, τὰ δ' ἑβδομήκοντα
[40]	τοὺς χορηγοὺς, καὶ τοὺς ἀγωνιστὰς	ἐνοχλεῖσθαι,	τοὺς δὲ ἀνακηρυττομένους ἐν τῷ
[120]	ἐναγὴς ἔσται, καὶ τῇ ἀρᾷ	ἔνοχος.	(Τῇ δὲ ὑστεραίᾳ ἥκομεν ἕωθεν
[120]	τοὺς ἐναγεῖς καὶ ταῖς ἀραῖς	ἐνόχους.	Οὐ γὰρ δι' αἰνιγμῶν, ἀλλ'
[250]	μεμνημένος τὰς ἀτυχίας τῆς πόλεως)	ἐνταῦθ'	ἀνὴρ ἰδιώτης, ὃς, ἐκπλεῖν μόνον
[100]	καὶ ἀνακρεμάσας ἀπὸ τῶν ἐλπίδων,	ἐνταῦθ'	δὴ συστρέψας γράφει, κελεύων ἑλέσθαι
[60]	ἐπῄει ὁ χρόνος· Θεμιστοκλῆς ἄρχων.	Ἐνταῦθ'	εἰσέρχεται βουλευτὴς Δημοσθένης, οὔτε λαχὼν,
[220]	τοῖς Ἕλλησι τὴν πόλιν ποιῶν,	ἐνταῦθ'	ἐνέστην, καὶ τὴν γραφὴν ἀπήνεγκα,
[180]	πολέμου τ' ἀμφὶ καὶ ἠνορέης.	Ἐνταῦθ'	ἔστι που τὸ τῶν στρατηγῶν
[140]	καταλαβὼν ἐχαράκωσε, καὶ φρουρὰν εἰσήγαγεν,	ἐνταῦθ'	ἤδη, ἐπεὶ τὸ δεινὸν ἥπτετο
[150]	ἵνα βουλεύσησθε περὶ τῆς εἰρήνης,	(ἐνταῦθ'	ἤδη παντάπασιν ἔκφρων ἐγένετο, καὶ,
[120]	καὶ τοὺς χρωμένους τῷ θεῷ.	Ἐνταῦθ'	ἤδη πολλαὶ μὲν τῶν Ἀμφισσέων
[100]	οὗτος γράψαι ἐν τῷ ψηφίσματι.	(Ἐνταῦθ'	ἤδη τέτακται καὶ ὁ τρίτος
[160]	τὸ δ' ἐσόμενον ἄδηλον ἦν.	Ἐνταῦθ'	ἡμῖν ἀπόδειξιν ποίησαι, ὦ Δημόσθενες,
[70]	τῇ ὑστεραίᾳ εἰς τὴν ἐκκλησίαν.	Ἐνταῦθα	δὴ προκαταλαβὼν Δημοσθένης τὸ βῆμα,
[160]	τι πταῖσμα συμβήσεται Ἀλεξάνδρῳ, οὐδ'	ἐνταῦθα	ἔπραξας οὐδέν, ἀλλ' εἴς τινα
[60]	παρακαλοῦντες τοὺς Ἕλληνας ἐπὶ Φίλιππον.	Ἐνταῦθα	ἕτερον ψήφισμα νικᾷ Δημοσθένης, ἐν
[180]	ὦ Ἀθηναῖοι, ὃ ἐγὼ λέγω;	Ἐνταῦθα	ἡ ἐν Μαραθῶνι μάχη γέγραπται.
[80]	τὸ Κοτύλαιον ὀνομαζόμενον ὄρος ὑπερεβάλομεν,	ἐνταῦθα	Καλλίας ὁ Χαλκιδεύς, ὃν Δημοσθένης
[160]	ἐπιφερομένους ἑαυτῷ κινδύνους. Εἶπάς τινα	ἐνταῦθα	λόγον, Δημόσθενες, ἢ ἔγραψάς τι
[200]	λόγων; Ἐγὼ προερῶ. Ἐπειδὰν, προελθὼν	ἐνταυθοῖ,	Κτησιφῶν διεξέλθῃ πρὸς ὑμὰς τοῦτο
[210]	Ἀλεξάνδρῳ; Εἴ γε μὴ ταὐτὸν	ἐνύπνιον	ἐγὼ καὶ Δημοσθένης ἴδομεν. ~Ἐπιτιμᾷς
[210]	οὔπω σοῦ τὸ περὶ Παυσανίαν	ἐνύπνιον	ἑωρακότος, οὐδὲ πρὸς τὴν Ἀθηνᾶν
[70]	τῶν μὲν θεῶν, συμπλάσας ἑαυτῷ	ἐνύπνιον,	κατεψεύσατο, ὡς οὐ παρὰ Χαριδήμου
[110]	ὑπὸ τῶν Ἀμφισσέων, καὶ κεραμεῖα	ἐνῳκοδομημένα	καὶ αὔλια. Ὁρᾶτε τοῖς ὀφθαλμοῖς
[90]	μὲν πλέον ἢ δισχιλίους ὁπλίτας,	ἐξ	Ἀκαρνανίας δὲ ἑτέρους τοσούτους· δεδόσθαι
[90]	πρεσβείαν, ἣν ἐπρέσβευσε, καὶ τὴν	ἐξ	Ἀκαρνανίας ἔφη βούλεσθαι ὑμῖν ἀπαγγεῖλαι.
[120]	Δημοσθένους ὑπὲρ τοῦ μεσεγγυήματος τοῦ	ἐξ	Ἀμφίσσης ἀντιλέγοντος, καὶ ἐμοῦ φανερῶς
[40]	κείμενοι νόμοι περὶ τῶν κηρυγμάτων,	ἐξ	ἀνάγκης, οἶμαι, τῶν μὲν θεσμοθετῶν
[120]	τὸν ἐν Πύλαις ἀπαντᾷν, ὃς	ἐξ	ἀνάγκης πρὸ τοῦ καθήκοντος ἔμελλε
[250]	δ' ἐκ τῆς πόλεως, καὶ	ἐξ	ἁπάσης ἧς Ἀθηναῖοι ἄρχουσιν, (ὑμεῖς
[80]	γῆς, οὔτ' ἐκ θαλάττης, συναγείρας	ἐξ	ἁπάσης τῆς Εὐβοίας στρατόπεδον, καὶ
[250]	τῆς πατρίδος, αὐθημερὸν ὑπὸ τῆς	ἐξ	Ἀρείου Πάγου βουλῆς θανάτῳ ἐζημιώθη.
[20]	ἄρα στεφανωθήσεται ἡ βουλὴ ἡ	ἐξ	Ἀρείου Πάγου; Οὐδὲ γὰρ πάτριον
[60]	μὲν γεγραφότα ψηφίσματα Φιλοκράτους τῆς	ἐξ	ἀρχῆς εἰρήνης καὶ συμμαχίας, (καθ'
[130]	προσαψάμενοι μόνον τούτων τῶν πραγμάτων	ἐξ	ἀρχῆς περὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ
[70]	Δημοσθένην. Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω	ἐξ	αὐτοῦ τοῦ δόγματος ἀκούσαντες μαθήσεσθε.
[40]	λέγω, μέγα σημεῖον ὑμῖν τούτου	ἐξ	αὐτῶν τῶν νόμων ἐπιδείξω. Αὐτὸν
[30]	ναυπηγεῖσθαι. Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω	ἐξ	αὐτῶν τῶν νόμων μαθήσεσθε. ΝΟΜΟΙ.
[180]	ἐπίγραμμα. (Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω,	ἐξ	αὐτῶν τῶν ποιημάτων γνώσεσθε· ἐπιγέγραπται
[30]	αἱ τριττύες καὶ οἱ δῆμοι	ἐξ	ἑαυτῶν αἱροῦνται τὰ δημόσια χρήματα
[170]	τὸ πρᾶγμα, καὶ τὸ στεφανοῦν	ἐξ	ἔθους, ἀλλ' οὐκ ἐκ προνοίας,
[40]	μόνον αὐτός, ἀλλὰ καὶ οἱ	ἐξ	ἐκείνου, ἔχοντες ἐν τῇ οἰκίᾳ
[0]	παρελθόντι, ἄνευ θορύβου καὶ ταραχῆς,	ἐξ	ἐμπειρίας τὰ βέλτιστα τῇ πόλει
[100]	Χαλκίδος παρὰ Καλλίου, τάλαντον δὲ	ἐξ	Ἐρετρίας παρὰ Κλειτάρχου τυράννου, τάλαντον
[90]	ἐξ Ὠρεοῦ συντάξεις, καὶ τὰς	ἐξ	Ἐρετρίας, τὰ δέκα τάλαντα, ὁρώντων,
[220]	μεταφέρων οὐκ ἐκ δημοκρατίας, ἀλλ'	ἐξ	ἑτέρας πολιτείας. Ἐν μὲν γὰρ
[170]	πολύ, Σκύθιν δὲ τὸ γένος,	ἐξ	ἧς γίγνονται αὐτῷ θυγατέρες δύο,
[170]	πόλεως νόμους, Δημοσθένης ὁ Παιανιεύς·	ἐξ	ἧς ἡμῖν ὁ περίεργος καὶ
[50]	θεοὶ θέλωσι, καὶ οἱ δικασταὶ	ἐξ	ἴσου ἡμῶν ἀκούωσι, κἀγὼ δύνωμαι
[220]	ἀκούουσιν ὡς διῴκησεν. Ὅταν δ'	ἐξ	ὀνομάτων συγκείμενος ἄνθρωπος, καὶ τούτων
[130]	ἐδάφους· καὶ ταῦθ' ἡμῖν συμβέβηκεν,	ἐξ	ὅτου Δημοσθένης πρὸς τὴν πολιτείαν
[90]	δὲ συνεδρίας καὶ τὰς συντάξεις·	ἐξ	ὧν ἰσχύσειν ὁ πόλεμος ἔμελλεν,
[100]	παρὰ Κλειτάρχου τυράννου, τάλαντον δὲ	ἐξ	Ὠρεοῦ. Διὸ καὶ καταφανὴς ἐγένετο,
[90]	ἐπαινεῖ Κτησιφῶν, δωροδοκίας, ὥστε τὰς	ἐξ	Ὠρεοῦ συντάξεις, καὶ τὰς ἐξ
[110]	αὔλια. Ὁρᾶτε τοῖς ὀφθαλμοῖς τὸν	Ἐξάγιστον	καὶ Ἐπάρατον λιμένα τετειχισμένον. Ἴστε
[110]	πεδίον, καὶ τὸν λιμένα τὸν	Ἐξάγιστον	καὶ Ἐπάρατον πάλιν ἐτείχισαν καὶ
[100]	πεδίον, καὶ λιμὴν ὁ νῦν	Ἐξάγιστος	καὶ Ἐπάρατος ὠνομασμένος. Ταύτην ποτὲ
[110]	ἐνιαυτοῦ ἑκάστου μνᾶς εἴκοσιν τῶν	ἐξαγίστων	καὶ ἐπαράτων χρημάτων, ἐφ' ᾧ
[0]	τὸ δίκαιον μηδένα ἐᾶν ἀνθρώπων	ἐξαιρεῖσθαι,	μήτε τὰς τῶν στρατηγῶν συνηγορίας,
[80]	Εὔβοιαν ἐφ' ὑμᾶς ἔργῳ κατασκευάζων,	ἐξαίρετον	δ' αὑτῷ τυραννίδα περιποιούμενος, καί
[20]	Μὴ ἅρπαζε τὴν φιλοτιμίαν, μηδὲ	ἐξαιροῦ	τῶν δικαστῶν τὰς ψήφους ἐκ
[190]	τινὲς εὑρημένων ἐν τῷ Πρυτανείῳ,	ἐξαιτοῦνται	τὰς γραφὰς τῶν παρανόμων, οὓς
[50]	ὑμέτερον. (Εἰ δέ τισιν ὑμῶν	ἐξαίφνης	ἀκούσασιν ἀπιστότερος προσπέπτωκεν ὁ τοιοῦτος
[180]	αἰτίῳ. ΨΗΦΙΣΜΑ Τούτῳ τῷ ψηφίσματι	ἐξαλείφεται	ἡ τῶν καταγαγόντων δωρεά. Εἰ
[220]	διὰ τί αὐτὸν οὐκ ἐκώλυσαν	ἐξαμαρτάνειν;	(Ἀποκρύπτοιτο δὲ τὸ πάντων τελευταῖον,
[110]	ἴσως δὲ καὶ δαιμονίου τινὸς	ἐξαμαρτάνειν	προαγομένου, Ἀρχὴν δέ γε, ἔφη,
[20]	μὴ ἀδικῇ, ἀλλ' ἐάν τις	ἐξαμαρτάνῃ,	κολάζουσιν· οἱ δὲ ὑμέτεροι ῥήτορες
[190]	φίλοι τοὺς φίλους, εἴ τι	ἐξαμαρτάνοιεν	εἰς τὴν πόλιν. Ἐκεῖθεν δὲ
[100]	καὶ πάντα πραττόντων μετὰ ψηφίσματος.	Ἐξανηλωμένοι	γὰρ ἐν τῷ πρὸς Φίλιππον
[230]	ἀνατιθῇς Δημοσθένει, τοὺς μὲν ἀγνοοῦντας	ἐξαπατᾷς,	τοὺς δ' εἰδότας καὶ αἰσθανομένους
[30]	προερῶ ὑμῖν, ἵνα μὴ λάθητε	ἐξαπατηθέντες.	Οὗτοι γάρ, ὡς μὲν οὐκ
[10]	μή τις ὑμῖν ἐρεῖ, λήσετε	ἐξαπατηθέντες.	Τούτων γάρ τινες, τῶν τοὺς
[160]	φύσιν καὶ τὴν ἀλήθειαν, οὐκ	ἐξαπατηθήσεσθε.	Ἐκείνως δὲ ἀπολάβετε παρ' αὐτοῦ
[160]	εὐφημίαν αὐτοῦ τῶν λόγων ἀποβλέπητε,	ἐξαπατηθήσεσθε,	ὥσπερ καὶ πρότερον· ἐὰν δ'
[40]	αὐτῶν ἀκούσατε. ΝΟΜΟΙ. (Ἐπειδὰν τοίνυν	ἐξαπατῶντες	ὑμᾶς λέγωσιν, ὡς προσγέγραπται ἐν
[110]	πρὸς τὸν καινὸν νεὼν, πρὶν	ἐξαρέσασθαι,	καὶ ἐπεγράψαμεν τὸ προσῆκον ἐπίγραμμα·
[250]	ζημία θάνατος, ταῦτά τινες οὐκ	ἐξαρνοῦνται	πράττειν, ἀλλ' ὁμολογοῦσιν ἐν τῷ
[120]	εὐσεβεῖς, κατελθόντας διὰ τῶν Ἀμφικτυόνων,	ἐξέβαλλον,	οὕτως ἤδη τὴν δευτέραν ἐπὶ
[50]	καὶ Φιλοκράτης ἐγράψατε. (Ὑμῖν γὰρ	ἐξεγένετ'	ἄν, ὦ Ἀθηναῖοι, τὴν προτέραν
[250]	Ἕλλησιν, οὗ τελευτήσαντος τὰς θυγατέρας	ἐξέδωκεν	ὁ δῆμος, σχετλιάζοντα ἐπὶ τῷ
[190]	μόνον ταῖς τῶν παρανόμων, μὴ	ἐξεῖναι	μήτε τῷ κατηγόρῳ συνηγόρους παρασχέσθαι,
[150]	πόρῳ πλοῖον ἀνατρέψῃ, τούτῳ μὴ	ἐξεῖναι	πάλιν πορθμεῖ γενέσθαι, ἵνα μηδεὶς
[40]	ὡς προσγέγραπται ἐν τῷ νόμῳ,	ἐξεῖναι	στεφανοῦν, ἐὰν ψηφίσηται ὁ δῆμος,
[70]	τὸ Δημοσθένους δωροδόκημα, (καὶ προσέγραψαν	ἐξεῖναι	τῷ βουλομένῳ τῶν Ἑλλήνων ἐν
[60]	ὅθεν μάλιστα παρακολουθήσετε. (Ἔγραψε Φιλοκράτης	ἐξεῖναι	Φιλίππῳ δεῦρο κήρυκα καὶ πρέσβεις
[10]	ἑκατόν, καὶ τὸ ἔργον μεῖζον	ἐξείργασμαι.	Τίνος οὖν εἰμι ὑπεύθυνος, εἰ
[110]	ἔφην ἐγώ, ὦ ἄνδρες Ἀμφικτύονες,	ἐξειργασμένον	τουτὶ τὸ πεδίον ὑπὸ τῶν
[170]	ἔξω τῶν περιραντηρίων τῆς ἀγορᾶς	ἐξείργει,	καὶ οὐκ ἐᾷ στεφανοῦσθαι, οὐδὲ
[110]	ταῖς ἡμέραις, ἀλλ' ὡς ἐναγεῖς	ἐξείργετ'	ἂν ἐκ τοῦ ἱεροῦ. (Ἅμα
[10]	δὲ αὐτὸς ἀνὴρ, μικρὸν ἐπισχὼν,	ἔξεισιν	ἐκ τοῦ δικαστηρίου κλοπῆς ἕνεκα
[230]	ἀλλὰ τῷ διαπραξαμένῳ δώσετε; (Ἔπειτ'	ἔξεισιν	ἐκ τοῦ δικαστηρίου ὁ τοιοῦτος
[250]	παρ' οὐδὲν μὲν ἦλθον ἀποκτεῖναι,	ἐξεκήρυξαν	δ' ἐκ τῆς πόλεως, καὶ
[70]	ὀμνύναι, τὸν Κερσοβλέπτην οὐ συνεδρεύοντα	ἐξέκλῃσε	τῶν ὅρκων. (Ὅτι δ' ἀληθῆ
[190]	Θρασύβουλος κατήγαγεν, οὕτω νῦν μένοντας	ἐξελαύνειν,	παρὰ τοὺς νόμους γράφοντά τι.
[0]	μεμνημένοι, καὶ τῶν νόμων, ἐὰν	ἐξελέγξω	Κτησιφῶντα, καὶ παράνομα γεγραφότα, καὶ
[110]	συνῴκισαν, καὶ τέλη τοὺς καταπλέοντας	ἐξέλεγον,	καὶ τῶν ἀφικνουμένων εἰς Δελφοὺς
[210]	αἰσχύνῃ δὲ ἀλαζονευόμενος, ἃ παραχρῆμα	ἐξελέγχῃ	ψευδόμενος. (Ἀπηνέχθη γὰρ ἡ κατὰ
[220]	περὶ τούτων ἐν ἅπασιν Ἀθηναίοις	ἐξελεγχθεὶς	ὑπ' ἐμοῦ καὶ κληθεὶς ξενοκτόνος,
[10]	κλέπται τῶν δημοσίων χρημάτων ὄντες	ἐξελεγχόμενοι,	διεφύγγανον ἐκ τῶν δικαστηρίων· εἰκότως.
[40]	τούτων γεγένηται, φανερῶς δή που	ἐξελέγχονται	οὐ μόνον ψευδῆ λέγοντες, ἀλλὰ
[120]	καὶ ἐμοῦ φανερῶς ἐναντίον ὑμῶν	ἐξελέγχοντος,	ἐπειδὴ ἐκ τοῦ φανεροῦ τὴν
[30]	λόγον καὶ εὐθύνας. Ἐγὼ δὲ	ἐξελέγχω	τὸ παράνομον, μάρτυρας ἅμα τοὺς
[250]	μὲν ἐκ τῶν χειρῶν πρεσβεύσας	ἐξελέσθαι	τῶν Φιλίππου, ἀποστῆσαι δὲ Ἀκαρνᾶνας,
[150]	στρατιώτας τοὺς ὑμετέρους πάλιν ἀνέστρεψαν	ἐξεληλυθότας,	ἵνα βουλεύσησθε περὶ τῆς εἰρήνης,
[240]	δὲ τάλαντα ἀργυρίου, πάντων Ἀρκάδων	ἐξεληλυθότων,	καὶ τῶν ἡγεμόνων ἑτοίμων ὄντων
[130]	ἔσεσθαι, πρὶν καλλιερῆσαι, τοὺς στρατιώτας	ἐξέπεμψας,	πότερα στεφανοῦσθαι σε δεῖ ἐπὶ
[130]	καὶ ἀκαλλιερήτων ὄντων τῶν ἱερῶν	ἐξέπεμψε	τοὺς στρατιώτας ἐπὶ τὸν πρόδηλον
[30]	τι ταῖς φυλαῖς, ἢ τάφρους	ἐξεργάζεσθαι,	ἢ τριήρεις ναυπηγεῖσθαι. Ὅτι δὲ
[230]	θαυμάζω σου· τοῦ γὰρ ταῦτ'	ἐξεργασθῆναι	καλῶς, τὸ γεγενῆσθαι τούτων ἄτιον,
[40]	ἀναρρηθέντα στέφανον οὐδεὶς καθιεροῖ, ἀλλ'	ἔξεστι	κεκτῆσθαι, ἵνα μὴ μόνον αὐτός,
[40]	κειμένοις νόμοις τιθείς (οὐ γὰρ	ἔξεστιν)	ἀλλὰ περὶ τῶν ἄνευ ψηφίσματος
[50]	μὲν ἴδιον βίον τὸν Δημοσθένους	ἐξετάζειν	μακροτέρου λόγου ἔργον ἡγοῦμαι. Τί
[130]	ποιητοῦ τὸ μέτρον, τὰς γνώμας	ἐξετάζητε,	οἶμαι ὑμῖν δόξειν οὐ ποιήματα
[70]	δυστύχημα ὀνειδίζω, ἀλλὰ τὸν τρόπον	ἐξετάξω.	Ὁ γὰρ μισότεκνος, καὶ πατὴρ
[30]	τῷ δήμῳ τοὺς νόμους, ἀκριβῶς	ἐξετάσαντας	καὶ σκεψαμένους εἴ τις ἀναγέγραπται
[180]	τοὺς νόμους διδῶτε, πολλοὺς ἀγωνιστὰς	ἕξετε	τῆς ἀρετῆς, ἐὰν δὲ τῷ
[230]	παραγενέσθαι. Οὐχ ὑφ' ὑμῖν αὐτοῖς	ἕξετε	τοὺς πολιτευομένους; Οὐ ταπεινώσαντες ἀποπέμψετε
[120]	Ἐπειδὴ δὲ οὔτε τὰ χρήματα	ἐξέτινον	τῷ θεῷ, τούς τ' ἐναγεῖς
[40]	ἀνάγκης, οἶμαι, τῶν μὲν θεσμοθετῶν	ἐξευρόντων,	τῶν δὲ πρυτάνεων ἀποδόντων τοῖς
[80]	ἐστιν, ὦ Ἀθηναῖοι, ὁ πρῶτος	ἐξευρὼν	Σέρριον Τεῖχος καὶ Δορίσκον, καὶ
[120]	καὶ, εἰ μὴ δρόμῳ μόλις	ἐξεφύγομεν	εἰς Δελφούς, ἐκινδυνεύσαμεν ἂν ἀπολέσθαι.
[90]	Τρία δ' ἦν, ἃ ἅμα	ἐξεωνεῖτο·	πρῶτον μὲν, μὴ διασφαλῆναι τῆς
[110]	οἱ δ' ἄλλοι συνεκάθηντο Ἀμφικτύονες.	(Ἐξηγγέλλετο	δ' ἡμῖν παρὰ τῶν βουλομένων
[220]	τοῦ ναυτικοῦ, ἐξηλέγχθης ὑπ' ἐμοῦ	ἑξήκοντα	καὶ πέντε νεῶν ταχυναυτουσῶν τριηράρχους
[120]	πραττόντων, οἱ Λοκροὶ οἱ Ἀμφισσεῖς,	ἑξήκοντα	στάδια ἄπωθεν οἰκοῦντες Δελφῶν, ἦκον
[90]	Ἀχαιοὺς μὲν πάντας καὶ Μεγαρέας	ἑξήκοντα	τάλαντα, τὰς δ' ἐν Εὐβοία
[140]	καὶ τὸν πόλεμον, ὃν πρότερον	ἐξήλασεν	ἐκ τῆς χώρας τῆς Βοιωτῶν,
[200]	τοὺς ὑπευθύνους, ἔπειτα τὸν ῥήτορα	ἐξήλεγξα,	γράψαντα Δημοσθένην ὑπεύθυνον ὄντα στεφανοῦν,
[220]	Ἀθηναίους ἐπιστάτην τάξαι τοῦ ναυτικοῦ,	ἐξηλέγχθης	ὑπ' ἐμοῦ ἑξήκοντα καὶ πέντε
[220]	ἐν' οἷς ὑπ' ἐμοῦ φανερῶς	ἐξηλέγχου,	ἴσως ἐλπίζεις τὸν δῆμον ἀμνημονεῖν·
[140]	αὐτῶν, μετεπέμψαντο Ἀθηναίους, καὶ ὑμεῖς	ἐξήλθετε,	καὶ εἰσῇτε εἰς τὰς Θήβας,
[100]	καὶ περὶ τὰ ἀναθήματα ἠσέβουν,	ἐξημάρτανον	δὲ καὶ εἰς τοὺς Ἀμφικτύονας.
[140]	πάντων μέγιστα Δημοσθένης εἰς ὑμᾶς	ἐξημάρτηκε·	πρῶτον μέν, ὅτι, Φιλίππου τῷ
[120]	τὴν ἱερὰν, καὶ τοὺς Ἁμφικτύονας	ἐξήμαρτον.	Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω, ἀναγνώσεται
[0]	τῶν ῥητόρων εὐκοσμίας ἰσχύειν, ἵνα	ἐξῆν,	πρῶτον μὲν, τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν
[100]	συναθροίσαντες δύναμιν πολλὴν τῶν Ἀμφικτυόνων,	ἐξηνδραποδίσαντο	τοὺς ἀνθρώπους, καὶ τὸν λιμένα
[230]	τοῦτο καὶ τὴν Θηβαίων συμμαχίαν	ἐξηργάσατο.	Σὺ δὲ τὸ μὲν τῶν
[160]	ἐχώρει, καὶ τὰς ἐπιστολὰς, ἃς	ἐξηρτημένος	ἐκ τῶν δακτύλων περιῄεις, ἐπιδεικνύων
[240]	τὸν γράψαντα μὲν τὴν πανυστάτην	ἔξοδον,	προδόντα δὲ τοὺς στρατιώτας, τοῦτον
[70]	ῥήτωρ δὶς ἐπρέσβευσεν ἐν Μακεδονίᾳ,	ἐξὸν	μηδὲ ἅπαξ, ὁ νυνὶ κελεύων
[200]	ὡς δοκεῖς, ἐν Πειραιεῖ, ἀλλ'	ἐξορμεῖς	ἐκ τῆς πόλεως, ἐφόδια δὲ
[30]	κηρύττειν ἔξω τῆς ἐκκλησίας, οὐχ	ἕξουσι	λέγειν, οἴσουσι δὲ εἰς τὴν
[60]	Φιλοκράτει. Ὁ μέν γε τὴν	ἐξουσίαν	δέδωκε τοῦ δεῦρο κήρυκα καὶ
[40]	τῶν νόμων, ἤτοι ὁ τὴν	ἐξουσίαν	δεδωκὼς ἀνειπεῖν ἢ ὁ ἀπαγορεύων·
[30]	φήσουσιν ἐναντίον τούτῳ, τὸν δεδωκότα	ἐξουσίαν	ποιεῖσθαι τὴν ἀνάρρησιν τοῦ στεφάνου
[140]	ὡς ἔοικε, πονηρὰ φύσις, μεγάλης	ἐξουσίας	ἐπιλαβομένη, δημοσίας ἀπεργάζεται συμφοράς. (Τρίτον
[130]	τῆς δεδομένης ὑφ' ὑμῶν αὐτῷ	ἐξουσίας.	(Οὐ, τὸ τελευταῖον, ἀθύτων καὶ
[180]	Δαναῶν πύκα χαλκοχιτώνων Κοσμητῆρα μάχης	ἔξοχον	ἄνδρα μολεῖν. Οὕτως οὐδὲν ἀεικὲς
[200]	θαυμάσαιμι δὲ εἰ, μεταβαλλόμενος, τοῖς	ἔξω	περιεστηκόσι λοιδορήσεται, φάσκων τοὺς μὲν
[40]	προξενίας εὑρημένοι τινὲς ἐν ταῖς	ἔξω	πόλεσι διεπράττοντο ἀναγορεύεσθαι ὅτι στεφανοῖ
[160]	ἦν ἁλῶναι· ὁ δ' Ἀλέξανδρος	ἔξω	τῆς ἄρκτου καὶ τῆς οἰκουμένης
[30]	τοῦ δήμου στεφανούμενον μὴ κηρύττεσθαι	ἔξω	τῆς ἐκκλησίας, ἕτερον δ' εἶναι
[40]	δεῖ τοῦτο γένεσθαι. Ἀπείρηταί σοι	ἔξω	τῆς ἐκκλησίας μὴ κηρύττεσθαι. Τὸ
[200]	τοῦ δήμου στεφανούμενον μὴ κηρύττεσθαι	ἔξω	τῆς ἐκκλησίας· ὁ δὲ ῥήτωρ,
[30]	τοῦ δήμου στεφανούμενον μὴ κηρύττειν	ἔξω	τῆς ἐκκλησίας, οὐχ ἕξουσι λέγειν,
[200]	μάχεσθε, καὶ μὴ ἐᾶτε αὐτὸν	ἔξω	τοῦ παρανόμου περιίστασθαι, ἀλλ' ἐγκαθήμενοι
[170]	καὶ τὸν λιπόντα τὴν τάξιν,	ἔξω	τῶν περιραντηρίων τῆς ἀγορᾶς ἐξείργει,
[30]	τὸν ῥήτορα σεμνύνεσθαι πρὸς τοὺς	ἔξωθεν,	ἀλλ' ἀγαπᾶν ἐν αὐτῇ πόλει
[50]	τῶν ἄλλων πολιτῶν, ὅσοι δὴ	ἔξωθεν	περιεστᾶσι, καὶ τῶν Ἑλλήνων ὅσοις
[90]	πρῶτον μὲν μεθ' ὅρκου ψεύδεται,	ἐξώλειαν	ἐπαρώμενος ἑαυτῷ· δεύτερον δέ, ἃ
[110]	καὶ δικῶν καὶ ἀγορῶν, καὶ	ἐξώλεις	εἶναι καὶ αὐτοὺς καὶ οἰκίας
[60]	στρατεία. (Καὶ ταῦθ' ὁ μὲν	ἐξωνούμενος	οὐκ ἠδίκει (πρὸ γὰρ τῶν
[210]	ἐμέ. Οὕτω δ' ἐστὶν, ὡς	ἔοικε,	δεινὸς δημιουργὸς λόγων, ὥστε οὐκ
[220]	τὴν φύσιν ταῖς Σειρῆσιν, ὡς	ἔοικε·	καὶ γὰρ ὑπ' ἐκείνων οὐ
[150]	καὶ συναποθανεῖται τοῖς τελευτήσασιν, ὡς	ἔοικε,	καὶ ἡ ὑμετέρα μνήμη; (Γένεσθε
[140]	ἀναρρηθήσεται, τοῦτ' ἀγανακτεῖ. Οὕτως, ὡς	ἔοικε,	πονηρὰ φύσις, μεγάλης ἐξουσίας ἐπιλαβομένη,
[150]	διώμνυτο τὴν Ἀθηνᾶν, ~ἣν, ὡς	ἔοικε,	Φειδίας ἐνεργολαβεῖν ἠργάσατο καὶ ἐνεπιορκεῖν
[110]	μήτε γυναῖκας τέκνα τίκτειν γονεῦσιν	ἐοικότα,	ἀλλὰ τέρατα, μήτε βοσκήματα κατὰ
[90]	Χαλκιδέας βοηθεῖν, ἐάν τις ἴῃ	ἐπ'	Ἀθηναίους. (Τὰς δὲ συνεδρίας καὶ
[220]	καὶ κατασκόπων συλλήψεις, καὶ βασάνους	ἐπ'	αἰτίαις ἀγενήτοις, ὡς ἐμοῦ μετά
[110]	Ἀμφιτρίτης Κῦμα ποτικλύζῃ κελαδοῦν ἱεραῖσιν	ἐπ'	ἀκταῖς. ΟΡΚΟΙ. ΑΡΑ. (Ταύτης τῆς
[220]	ἀνηκέστοις κακοῖς περιβαλὼν ἀξιοῖ στεφανοῦσθαι	ἐπ'	ἀρετῇ, ἀγαθὸν μὲν πεποιηκὼς μηδέν,
[240]	μὲν ἐν μέσῳ, φθάνουσι δ'	ἐπ'	αὐτὰ καταφεύγοντες τῷ λόγῳ ὡς
[140]	πόλεμον ἐπήγαγε διὰ τῆς Φωκίδος	ἐπ'	αὐτὰς τὰς Θήβας, καὶ, τὸ
[90]	ἢ τεθνάναι ἐγκαταληφθέντι· τηλικαῦται δυνάμεις	ἐπ'	αὐτὸν ἐπεστράτευον, ἥ τε Φιλίππου
[60]	τῆς εἰρήνης αὐτῷ· παρηγγέλλετο δ'	ἐπ'	αὐτὸν ἤδη στρατεία. (Καὶ ταῦθ'
[90]	τι χρήσαιτο αὑτῷ, καὶ παραγγελλομένης	ἐπ'	αὐτὸν ἤδη στρατείας, μίαν ἐλπίδα
[90]	σύμμαχον ὀνομασθέντα, βοηθήσειν, εἴ τις	ἐπ'	αὐτὸν ἴῃ· ὃ πρόδηλον ἦν
[220]	τοὺς συκοφαντηθέντας ἐκ τῆς πολιτείας	ἐπ'	ἐκείνων τῶν καιρῶν, ὅτε ἐνῆν
[210]	τὰς ἀπὸ τούτων αἰτίας ἀνοίσειν	ἐπ'	ἐμέ. Οὕτω δ' ἐστὶν, ὡς
[180]	ταλακάρδιοι, οἵ ποτε Μήδων Παισὶν	ἐπ'	Ἠϊόνι, Στρυμόνος ἀμφὶ ῥοάς, Λιμόν
[250]	συλλαβόντες ὡς λῃστὴν τῶν πραγμάτων,	ἐπ'	ὀνομάτων διὰ τῆς πολιτείας πλέοντα,
[100]	μὲν τάλαντον ἀφεῖναι τῇ πόλει,	ἐπαγγελούμενον	δ' αὐτῷ χαλκῆν εἰκόνα σταθήσεσθαι
[180]	Λιμόν τ' αἴθωνα κρατερόν τ'	ἐπάγοντες	Ἄρηα Πρῶτοι δυσμενέων εὗρον ἀμηχανίην.
[140]	δεκέτης γεγονὼς ἀείμνηστον παιδείαν αὐτοὺς	ἐπαίδευσε)	(τούτων ἐχόντων οὕτως αἰσθόμενος Δημοσθένης
[90]	καὶ πλεονεξίας, Δημοσθένης δέ, ὃν	ἐπαινεῖ	Κτησιφῶν, δωροδοκίας, ὥστε τὰς ἐξ
[60]	εἷς ἦν Δημοσθένης. Κἀκεῖθεν ἐπανήκων	ἐπαινέτης	ἦν τῆς εἰρήνης, καὶ ταὐτὰ
[50]	ὡς εἰσὶν οἱ κατὰ Δημοσθένους	ἔπαινοι	ψευδεῖς, καὶ ὡς οὔτ' ἤρξατο
[0]	δήμου, πόρρωθεν προκατελάμβανον τὰς εὐθύνας	ἐπαίνοις	καὶ κηρύγμασιν· ὥστ' ἐν ταῖς
[10]	ἴσον ἀδίκημα ἀδικεῖται (προκαταλαμβάνονται γὰρ	ἐπαίνοις	καὶ στεφάνοις αἱ εὔθυναι) ὁ
[120]	Ἀμφισσέων ἐγίγνοντο κατηγορίαι, πολὺς δ'	ἔπαινος	ἦν κατὰ τῆς ἡμετέρας πόλεως·
[240]	μαρτυρεῖται, μὴ βεβαιοῦτε αὐτῷ τοὺς	ἐπαίνους,	καὶ τῆς δημοκρατίας ἐπιμελήθητε ἤδη
[240]	ἔργα, ἂν τοὺς καθ' ἑαυτῶν	ἐπαίνους	λέγωσιν, οὐ φέρομεν, ὅταν ἄνθρωπος,
[230]	τὰ τῆς δημοκρατίας ἰσχυρά, οὐκ	ἐπαινῶ·	ὅτι δ' οὐ γεγένηται φορὰ
[50]	τῶν Ἑλλήνων ὅσοις ἐπιμελὲς γέγονεν	ἐπακούειν	τῆσδε τῆς κρίσεως (ὁρῶ δὲ
[0]	διαπιστεύσαντες, οἱ μὲν πάρεισι καὶ	ἐπακούουσι	τῆσδε τῆς κρίσεως, οἱ δὲ
[240]	κηρυγμάτων ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἐπιθυμοῦντα,	ἐπανάγειν	αὐτὸν κελεύετε κάὶ τῶν λόγων
[50]	νυνὶ καθεστηκότων πραγμάτων. Καὶ δὴ	ἐπανάγω	ἐμαυτὸν ἐπὶ τὴν εἰρήνην, ἣν
[120]	καὶ γενέσθαι δήμου ψήφισμα, ἤδη	ἐπαναστάσης	τῆς ἐκκλησίας, οὔσης, ἀπεληλυθότος ἐμοῦ
[120]	στρατείαν ἐποιήσαντο, πολλῷ χρόνῳ ὕστερον,	ἐπανεληλυθότος	Φιλίππου ἐκ τῆς ἐπὶ τοὺς
[60]	μὴ μετὰ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων,	ἐπανελθόντων	τῶν ὑμετέρων πρέσβεων, ἀλλὰ μόνοι
[210]	διαφέρων, ἀποτυχὼν τῶν ἀριστείων, οἴκαδε	ἐπανελθὼν	ἑαυτὸν διαχρήσηται, ὃς τοσοῦτον καταγελᾷ
[240]	ψηφισάμενος τῶν καλῶν καὶ δικαίων,	ἐπανελθὼν	οἴκαδε παιδεύει τὸν υἱόν; Ὁ
[200]	ὑμῶν μηδεὶς καταλογιζέσθω, ὃς ἂν,	ἐπανερομένου	Κτησιφῶντος, εἰ καλέσοι Δημοσθένην, πρῶτος
[60]	Τούτων εἷς ἦν Δημοσθένης. Κἀκεῖθεν	ἐπανήκων	ἐπαινέτης ἦν τῆς εἰρήνης, καὶ
[170]	οὔτε τὰ τῆς πόλεως πράγματα	ἐπανορθωθήσεται·	τοὺς μὲν γὰρ πονηροὺς οὐ
[110]	τοῖς ὀφθαλμοῖς τὸν Ἐξάγιστον καὶ	Ἐπάρατον	λιμένα τετειχισμένον. Ἴστε τούτους αὐτοί,
[110]	τὸν λιμένα τὸν Ἐξάγιστον καὶ	Ἐπάρατον	πάλιν ἐτείχισαν καὶ συνῴκισαν, καὶ
[100]	λιμὴν ὁ νῦν Ἐξάγιστος καὶ	Ἐπάρατος	ὠνομασμένος. Ταύτην ποτὲ τὴν χώραν
[110]	μνᾶς εἴκοσιν τῶν ἐξαγίστων καὶ	ἐπαράτων	χρημάτων, ἐφ' ᾧ τε βοηθήσει
[90]	μὲν μεθ' ὅρκου ψεύδεται, ἐξώλειαν	ἐπαρώμενος	ἑαυτῷ· δεύτερον δέ, ἃ εὖ
[170]	ποτε, ὦ Ἀθηναῖοι, ἐθελῆσαί τινα	ἐπασκεῖν	εἰς τὰ Παναθήναια, ἢ εἰς
[170]	διαπραξαμένῳ; Οὐδεὶς ἄν ποτ' ἠθέλησεν	ἐπασκεῖν.	~Νῦν δ' οἶμαι, διὰ τὸ
[250]	τοῦ σώματος εὐεξίας ἐπιμελόμενος, ἀλλ'	ἐπασκῶν	τέχνας ἐπὶ τοὺς τὰς οὐσίας
[10]	~Πολλοὶ γὰρ πάνυ τῶν ὑπευθύνων,	ἐπαυτοφώρῳ	κλέπται τῶν δημοσίων χρημάτων ὄντες
[20]	δημόσια χρήματα διεχείριζε, καὶ ἐπιβολὰς	ἐπέβαλλε,	καθάπερ οἱ ἄλλοι ἄρχοντες, καὶ
[110]	καινὸν νεὼν, πρὶν ἐξαρέσασθαι, καὶ	ἐπεγράψαμεν	τὸ προσῆκον ἐπίγραμμα· Ἀθηναῖοι ἀπὸ
[200]	ἀλλὰ πρῶτον μὲν τοὺς νόμους	ἐπέδειξα	ἀπαγορεύοντας μὴ στεφανοῦν τοὺς ὑπευθύνους,
[20]	βουλόμενον τῶν πολιτῶν, ὡς οὐκ	ἐπέδωκας,	ἀλλ' ἀπὸ πολλῶν, ὧν ἔχεις
[230]	Οὐ μεμνήσεσθ' ὅτι οὐδεὶς πώποτε	ἐπέθετο	τῇ τοῦ δήμου καταλύσει, πρὶν
[170]	φησιν εἶναι, ἀλλὰ τίς ἐστιν.	(Ἐπεὶ	δὲ στεφάνων ἀνεμνήσθην καὶ δωρεῶν,
[140]	χρεία συμμαχίας, ἀλλ' οὐ Δημοσθένης.	Ἐπεὶ	περὶ γε ταύτας τὰς πράξεις
[140]	καὶ φρουρὰν εἰσήγαγεν, ἐνταῦθ' ἤδη,	ἐπεὶ	τὸ δεινὸν ἥπτετο αὐτῶν, μετεπέμψαντο
[50]	Καὶ γὰρ πυνθάνομαι μέλλειν Δημοσθένην,	ἐπειδὰν	αὐτοῖς ὁ λόγος ἀποδοθῇ, καταριθμεῖσθαι
[30]	λαμβάνουσι, καὶ τούτους ἄρχειν δοκιμασθέντας.	~Ἐπειδὰν	δ' ἀφέλῃ τις τοὺς ὑπὸ
[190]	εἰς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα λέγουσιν·	ἐπειδὰν	δὲ τῇ πρώτῃ ψήφῳ λυθῇ
[30]	τὸν ὑπεύθυνον στεφανοῦν, μὴ προσθεὶς,	ἐπειδὰν	δῷ λόγον καὶ εὐθύνας. Ἐγὼ
[200]	στεφανοῦν, οὐδὲν προβαλόμενον, οὐδὲ προσγράψαντα,	ἐπειδὰν	δῷ τὰς εὐθύνας, ἀλλὰ παντελῶς
[10]	τὰ ψηφίσματα, στεφανοῦν τὸν ὑπεύθυνον	ἐπειδὰν	λόγον καὶ εὐθύνας τῆς ἀρχῆς
[50]	κατὰ τῶν λογισμῶν· ἀλλ' ὅμως,	ἐπειδὰν	ὁ λογισμὸς συγκεφαλαιωθῇ, οὐδείς ἐστιν
[200]	τῶν τοιούτων λόγων; Ἐγὼ προερῶ.	Ἐπειδὰν,	προελθὼν ἐνταυθοῖ, Κτησιφῶν διεξέλθῃ πρὸς
[40]	τῶν νόμων αὐτῶν ἀκούσατε. ΝΟΜΟΙ.	(Ἐπειδὰν	τοίνυν ἐξαπατῶντες ὑμᾶς λέγωσιν, ὡς
[160]	δ' ἤδη καὶ στεφανοῦσθαι ἀξιοῖ.	~Ἐπειδὴ	δ' ἐτελεύτησε μὲν Φίλιππος, Ἀλέξανδρος
[170]	ὁ λόγος ἄν μοι παρεῖχεν.	Ἐπειδὴ	δὲ καὶ αὐτὸς ὁμολογεῖ ἐν
[220]	τῆς σωτηρίας τῆς πόλεως ἐπρεσβεύομεν.	Ἐπειδὴ	δὲ οὐκ ἀπέχρη σοι δίκην
[120]	δὲ δι' εὐσέβειαν φεύγοντας κατήγαγον.	Ἐπειδὴ	δὲ οὔτε τὰ χρήματα ἐξέτινον
[0]	αἵ τε κρίσεις ἐλάχισται γίγνεσθαι·	(ἐπειδὴ	δὲ πάντα, τὰ πρότερον ὡμολογημένα
[160]	τοῦ βήματος ἕως ἂν εἴπῃς.	(Ἐπειδὴ	δὲ σιγᾷς, ὅτι μὲν ἀπορεῖς,
[80]	οὖν προσεποιοῦνθ' ὑμῖν εἶναι φίλοι·	ἐπειδὴ	δὲ τάχιστα εἰς Ταμύνας παρήλθομεν,
[80]	Ὠρωπὸν ἀφείλετο, τούτων ἑκόντες ἐπιλαθόμενοι,	ἐπειδὴ	διέβησαν εἰς Εὔβοιαν Θηβαῖοι, καταδουλώσασθαι
[80]	τὰς ὁμοίας ὑμῖν ἀπέδοσαν. Ἀλλ'	ἐπειδὴ	διέβητε εἰς Εὔβοιαν Πλουτάρχῳ βοηθήσοντες,
[120]	ἐμοῦ φανερῶς ἐναντίον ὑμῶν ἐξελέγχοντος,	ἐπειδὴ	ἐκ τοῦ φανεροῦ τὴν πόλιν
[10]	ἄρχειν δοκιμασθέντας ἐν τῷ δικαστηρίῳ	(ἐπειδὴ	καὶ αἱ κληρωταὶ ἀρχαὶ οὐκ
[160]	δημόσιος καιρὸς οὐκ ἀναμένει. (Ἀλλ'	ἐπειδὴ	πάσῃ τῇ δυνάμει Δαρεῖος κατεβεβήκει,
[160]	νεανίσκου τὸ πρῶτον παροξυνθέντος, εἰκότως,	ἐπειδὴ	περὶ Θήβας ἦν τὸ στρατόπεδον,
[120]	τούτοις ἕτερα πολλὰ διεξελθόντος ἐμοῦ,	ἐπειδή	ποτε ἀπηλλάγην καὶ μετέστην ἐκ
[190]	ὅτι τηνικαῦτα ὁ δῆμος κατελύθη,	ἐπειδή	τινες τὰς γραφὰς τῶν παρανόμων
[60]	λέγω, τῶν ψηφισμάτων ἀκούσατε. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ.	(Ἐπειδὴ	τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, παρεληλύθει τὰ
[150]	καὶ τὸ βασιλικὸν χρυσίον. Ἀλλ'	ἐπειδὴ	τοῖς σώμασιν οὐ παρεγένεσθε, (ἀλλὰ
[140]	τὰς ἀτυχίας αὐτῶν. ~Ἀλλ' οἶμαι,	ἐπειδὴ	Φίλιππος, αὐτῶν ἀφελόμενος Νίκαιαν, Θετταλοῖς
[230]	καταλέλυκε τὴν αὐτὸς αὑτοῦ δυναστείαν.	Ἔπειθ'	ὁ μὲν ὅρκος, ὃν ὀμωμοκὼς
[80]	θεῶν τις ἔσωσε τὸ στρατόπεδον,	ἔπειθ'	οἱ στρατιῶται οἱ ὑμέτεροι, καὶ
[230]	τραγικῶν ποιητῶν, τῶν μετὰ ταῦτα	ἐπεισαγόντων,	ποιήσειεν ἐν τραγῳδίᾳ τὸν Θερσίτην
[200]	ὑμῖν ἤδη δίκαιός εἰμι προειπεῖν.	Ἐπεισάξει	γὰρ τὸν γόητα, καὶ βαλλαντιοτόμον,
[150]	ἡρωικοῖς πάθεσι τοῖς μετὰ ταῦτ'	ἐπεισιοῦσιν,	ἢ ἐπὶ τῇ τῆς πόλεως
[250]	τῶν δ' ἔργων ἑτέροις παρακεχώρηκεν.	Ἔπειτ'	ἀπέρχεσθε ἐκ τῶν ἐκκλησιῶν οὐ
[230]	τὸν δῆμον· ἔχαιρε γὰρ κολακευόμενος·	ἔπειτ'	αὐτὸν οὐχ οὓς ἐφοβεῖτο, ἀλλ'
[200]	δὴ τὸ συντεταγμένον αὐτῷ προοίμιον,	ἔπειτ'	ἐνδιατρίβῃ καὶ μὴ ἀπολογῆται, ὑπομνήσατ'
[230]	ἀξίοις, ἀλλὰ τῷ διαπραξαμένῳ δώσετε;	(Ἔπειτ'	ἔξεισιν ἐκ τοῦ δικαστηρίου ὁ
[100]	φίλον καὶ ἐχθρὸν νομίζειν εἶναι.	(Ἔπειτα	ἀναφαίνεται περὶ ἁπάντων ἐπὶ τῷ
[190]	ψῆφον κατὰ τοὺς νόμους διενεγκεῖν,	ἔπειτα	ἀπαντᾷ0 ν εἰς τὴν τίμησιν.
[70]	ἀναγκαιοτέραν ἢ καλλίω ὑπολαμβάνοντες εἶναι·	~ἔπειτα	ἀπήντησαν ὀρθῶς ἰασόμενοι τὸ Δημοσθένους
[240]	δὲ οὐ φήσεις δύνασθαι λέγειν.	Ἔπειτα	γυναῖκα μὲν ἀλλοτρίαν πενθοῦσαν δύνασαι
[220]	ἐμοῦ μετά τινων νεωτερίζειν βουλομένου.	Ἔπειτα	ἐπερωτᾶν με, ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι,
[220]	καὶ τούτων πικρῶν καὶ περιέργων,	ἔπειτα	ἐπὶ τὴν ἁπλότητα καὶ τὰ
[100]	λέγονται, οἱ πρόγονοι οἱ ὑμέτεροι,	ἔπειτα	καὶ οἱ ἄλλοι Ἀμφικτύονες, μαντείαν
[180]	ἢ δέκα δραχμαὶ κατ' ἄνδρα·	ἔπειτα	στεφανῶσαι φαλλοῦ στεφάνῳ αὐτῶν ἕκαστον,
[70]	Ἑλλήνων πρεσβείαις ἱκανὸν παραγενέσθαι κατασκευάζοντες,	ἔπειτα	τὴν τῶν Ἑλλήνων εὔνοιαν τῇ
[170]	πλησίον αἰσχρὰ λίαν σαφῶς λέγοντας.	Ἔπειτα	τί συμβαίνει τῇ πόλει; Οἱ
[200]	ἀπαγορεύοντας μὴ στεφανοῦν τοὺς ὑπευθύνους,	ἔπειτα	τὸν ῥήτορα ἐξήλεγξα, γράψαντα Δημοσθένην
[210]	δεῖ, ἐφ' οἷς ἡ πόλις	ἐπένθησε	καὶ ἐκείρατο, ἐπὶ τούτοις ἐμὲ
[220]	σοὶ τῷ ἀδικήσαντι, ἀλλὰ τοῖς	ἐπεξιοῦσι.	Σὺ δὲ, ὁ πολὺν μὲν
[140]	οὐ μᾶλλον ἐφ' οἷς κακῶς	ἐπεπόνθεσαν	ἀγανακτήσοντας· (δεύτερον δὲ, τῶν εἰς
[240]	μὲν οὐ παροῦσι τῶν πολιτῶν,	ἐπερησομένοις	δὲ ὑμᾶς, τί ἐδικάζετε. Εὖ
[130]	εὐλαβεῖσθαι, καὶ πέμπειν εἰς Δελφοὺς	ἐπερησομένους	τὸν θεὸν ὅ τι χρὴ
[200]	τόνου τῆς φωνῆς, ὅταν ὑμᾶς	ἐπερωτᾷ.	Ποῖ καταφύγω, ἄνδρες Ἀθηναῖοι; Εἰ
[220]	μετά τινων νεωτερίζειν βουλομένου. Ἔπειτα	ἐπερωτᾶν	με, ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι, μέλλει·
[50]	ἀκούω, μέλλει με καλεῖν, καὶ	ἐπερωτᾶν	ὁποίου τούτων τῶν τεττάρων αὐτοῦ
[240]	πεπονθότων, ἂν μή τις συνείποι;	Ἐπερώτησον	δὴ τοὺς δικαστάς, εἰ ἐγίγνωσκον
[220]	δὲ τῶν κακῶν αἴτιος γεγονώς,	ἐπερωτῴη	δὲ τοὺς συκοφαντηθέντας ἐκ τῆς
[250]	τῷ τῆς δικαιοσύνης προπηλακισμῷ, καὶ	ἐπερωτῶντα,	εἰ οὐκ αἰσχύνεσθε, εἰ οἱ
[240]	μνήμην ἐπιλείπουσαν. Τὸ μέγιστον, ἐὰν	ἐπερωτῶσιν	ὑμᾶς οἱ νεώτεροι, πρὸς ποῖον
[180]	Μᾶλλόν τις τάδ' ἰδὼν καὶ	ἐπεσσομένων	ἐθελήσει Ἀμφὶ ξυνοῖσι πράγμασι μόχθον
[70]	ἀπ' εἰσαγγελίας γεγένηται, Δημοσθένης δὲ	ἐπέστη	τῶν ἄλλων κατήγορος, καὶ πόθεν
[90]	ἐγκαταληφθέντι· τηλικαῦται δυνάμεις ἐπ' αὐτὸν	ἐπεστράτευον,	ἥ τε Φιλίππου καὶ Θηβαίων)
[20]	δευτέρᾳ ἱσταμένου καὶ τρίτῃ, καὶ	ἐπέταξεν	ἐν τῷ ψηφίσματι ἑκάστης τῶν
[120]	ἐμοῦ (οὐ γὰρ ἄν ποτε	ἐπέτρεψα)	καὶ τῶν πολλῶν δὲ ἀφειμένων·
[40]	ἢ τοῖς στεφανοῦσι, ὅτι κηρύξαι	ἐπετρέψατε.	Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω, τῶν
[160]	Λακεδαιμόνιοι μὲν καὶ τὸ ξενικὸν	ἐπέτυχον	μάχῃ, καὶ διέφθειραν τοὺς περὶ
[110]	Λητοῦς, καὶ Ἀθηνᾶς Προναίας· (καὶ	ἐπεύχεται	αὐτοῖς μήτε γῆν καρποὺς φέρειν,
[130]	προσδέχεσθαι· (λέξω δὲ κἀγὼ τὰ	ἔπη·	διὰ τοῦτο γὰρ οἶμαι παῖδας
[140]	τοῦτον πάλιν τὸν αὐτὸν πόλεμον	ἐπήγαγε	διὰ τῆς Φωκίδος ἐπ' αὐτὰς
[130]	μητιάαται. Τοῖσιν δ' οὐρανόθεν μέγ'	ἐπήγαγε	πῆμα Κρονίων, Λοιμὸν ὁμοῦ καὶ
[120]	ὡς ἐγὼ ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας	ἐπήγαγον.	(Καὶ παρελθόντες τῇ πρώτῃ στρατεία
[110]	τοὺς μὲν ἄλλους λόγους ὑπερβήσομαι·	ἐπῄει	δ' οὖν μοι ἐπὶ τὴν
[60]	Δημοσθένης. Ἀπέφυγε Φιλοκράτης. Μετὰ ταῦτα	ἐπῄει	ὁ χρόνος· Θεμιστοκλῆς ἄρχων. Ἐνταῦθ'
[230]	Οὐ ταπεινώσαντες ἀποπέμψετε τοὺς νῦν	ἐπηρμένους;	Οὐ μεμνήσεσθ' ὅτι οὐδεὶς πώποτε
[220]	καὶ τὴν φύσιν μου γεγενῆσθαι	ἐπὶ	βλάβῃ τῶν ἀκουόντων. Καίτοι τὸν
[110]	περιεγένετο τῆς τῶν Ἀμφισσέων ἀσεβείας.	Ἐπὶ	γὰρ Θεοφράστου ἄρχοντος, ἱερομνήμονος ὄντος
[20]	Δημοσθένην καὶ Κτησιφῶντα μάρτυρας παρέξομαι.	Ἐπὶ	γὰρ Χαιρώνδου ἄρχοντος, θαργηλιῶνος μηνὸς
[150]	ἀπὸ μὲν τῆς εἰρήνης ἀπετράποντο,	ἐπὶ	δὲ τὴν παράταξιν ὥρμησαν. (Ἔνθα
[180]	Ἄρηα Πρῶτοι δυσμενέων εὗρον ἀμηχανίην.	Ἐπὶ	δὲ τῷ δευτέρῳ· Ἡγεμόνεσσι δὲ
[180]	Ἀμφὶ ξυνοῖσι πράγμασι μόχθον ἔχειν.	(Ἐπὶ	δὲ τῷ τρίτῳ ἐπιγέγραπται Ἑρμῇ·
[60]	ἐκκλησιῶν ἀνεγνώσθη δόγμα, τῖη ὀγδόῃ	ἐπὶ	δέκα, κοινὸν τῶν συμμάχων, οὗ
[60]	Διονύσια τῇ ὀγδόῃ καὶ ἐνάτῃ	ἐπὶ	δέκα. Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω,
[90]	μακράν, ἀλλ' εἰς τὴν ἕκτην	ἐπὶ	δέκα τοῦ Ἀνθεστηριῶνος μηνός· εἰρῆσθαι
[120]	ὁ κῆρυξ ἀνεῖπε, Δελφῶν ὅσοι	ἐπὶ	δίετες ἡβῶσι, καὶ δούλους, καὶ
[70]	ὑπόλοιπον αὐτοῖς, Κερσοβλέπτην καὶ τὸν	ἐπὶ	Θρᾴκης τόπον ἔκδοτον ποιῆσαι, καὶ
[150]	ὦ Ἀθηναῖοι, οὐκ αἰσχύνεσθε, εἰ	ἐπὶ	μὲν τοὺς πορθμέας τοὺς εἰς
[100]	τῇ Λητοῖ, καὶ Ἀθηνᾷ Προναίᾳ,	ἐπὶ	πάσῃ ἀεργίᾳ, καὶ ταύτην τὴν
[170]	Δημοσθένει· ὁ δὲ λογισμὸς ἔστω	ἐπὶ	πᾶσι δικαίοις. (Τούτῳ πατὴρ μὲν
[0]	τὰς τῶν στρατηγῶν συνηγορίας, οἳ,	ἐπὶ	πολὺν ἤδη χρόνον συνεργοῦντές τισι
[200]	Δημοσθένην, πρῶτος ἀναβοήσῃ, Κάλει, Κάλει·	ἐπὶ	σαυτὸν καλεῖς, ἐπὶ τοὺς νόμους
[190]	ὂς πολλάκις πρὸς ἐμὲ διεξῄει	ἐπὶ	σχολῆς· ἔφη γὰρ, ὅτε ἀρτίως
[150]	πανοπλία, ἀφίησιν ἀγαθῇ τύχῃ τρέπεσθαι	ἐπὶ	τὰ ἑαυτῶν, καὶ καλεῖ εἰς
[160]	τὰ νεῦρα τῶν πραγμάτων, φορμορραφούμεθα,	ἐπὶ	τὰ στενά, τινὲς πρῶτον ὥσπερ
[20]	ἑλέσθαι τοὺς ἐπιμελησομένους τῶν ἔργων	ἐπὶ	τὰ τείχη, καὶ ταμίας. Καὶ
[150]	μὲν τοὺς πρώτους χρόνους, οὐδ'	ἐπὶ	τὰ ψηφίσματα εἰᾶτε τὸ Δημοσθένους
[190]	ὡς καὶ νόμον δεῖ τεθῆναι	ἐπὶ	ταῖς γραφαῖς μόνον ταῖς τῶν
[210]	τὰς Δημοσθένους διατριβὰς ἐζήλωκα, οὔτ'	ἐπὶ	ταῖς ἐμαυτοῦ αἰσχύνομαι, οὔτε τοὺς
[130]	ἐξέπεμψας, πότερα στεφανοῦσθαι σε δεῖ	ἐπὶ	ταῖς τῆς πόλεως ἀτυχίαις, ἢ
[150]	πρόσωπα λέγειν, ὡς δεῖ σε	ἐπὶ	ταῖς τῆς πόλεως συμφοραῖς στεφανοῦσθαι;
[150]	τῶν τελευτησάντων πλείω δάκρυα ἀφήσειν	ἐπὶ	ταῖς τραγῳδίαις καὶ τοῖς ἡρωικοῖς
[230]	αἷς ἔμελλον ἀποθνῄσκειν, καὶ οὐδ'	ἐπὶ	τὰς ἐκφορὰς τῶν τελευτησάντων εἴων
[230]	καὶ μάλ' ἀπαιδεύτως διελέχθη, καὶ	ἐπὶ	τελευτῆς ἐνέγραψεν. Ἐγώ (φησὶν) ὑμῖν
[250]	ἐν τῇ πόλει. (Ὅταν δ'	ἐπὶ	τελευτῆς ἤδη τοῦ λόγου συνηγόρους
[200]	τάξεως τοῦ λόγου, κατεπαγγελλόμενος ὡς	ἐπὶ	τῇ τελευτῇ τῆς ἀπολογίας λύσει
[150]	τοῖς μετὰ ταῦτ' ἐπεισιοῦσιν, ἢ	ἐπὶ	τῇ τῆς πόλεως ἀγνωμοσύνῃ; (Τίς
[240]	τὴν Φιλίππου θυγατέρα, χειροτονεῖσθαι, συναχθεσθησόμενος	ἐπὶ	τῇ τοῦ Μολοττῶν βασιλέως Ἀλεξάνδρου
[220]	τούτων πικρῶν καὶ περιέργων, ἔπειτα	ἐπὶ	τὴν ἁπλότητα καὶ τὰ ἔργα
[110]	ὑπερβήσομαι· ἐπῄει δ' οὖν μοι	ἐπὶ	τὴν γνώμην μνησθῆναι τῆς τῶν
[200]	καλεῖς, ἐπὶ τοὺς νόμους καλεῖς,	ἐπὶ	τὴν δημοκρατίαν καλεῖς· ἂν δ'
[50]	πραγμάτων. Καὶ δὴ ἐπανάγω ἐμαυτὸν	ἐπὶ	τὴν εἰρήνην, ἣν σὺ καὶ
[160]	(Ἤδη δ' ἐψηφισμένων Θετταλῶν ἐπιστρατεύειν	ἐπὶ	τὴν ἡμετέραν πόλιν, καὶ τοῦ
[70]	τὸν τόπον μετήλλαξεν. (Πόθεν οὖν	ἐπὶ	τὴν μεταβολὴν ἦλθε τῶν πραγμάτων
[70]	ἕκτῃ φθίνοντος τοῦ Ἐλαφηβολιῶνος, πρὶν	ἐπὶ	τὴν ὑστέραν ἀπαίρειν πρεσβείαν τὴν
[130]	τοῦτο Φίλιππος οὐκ ἦλθεν ἡμῶν	ἐπὶ	τὴν χώραν, ὅτι οὐκ ἦν
[50]	Δημοσθένης, καὶ περιάγων τὸν στρατηγὸν	ἐπὶ	τῆς νεώς, καὶ συσσιτῶν, καὶ
[70]	τὴν πόλιν ποιῶν. Ἵνα δ'	ἐπὶ	τῆς ὑποθέσεως μείνω, λαβέ μοι
[20]	δημοσίων γραμμάτων· καί μοι ἀνάγνωθι	ἐπὶ	τίνος ἄρχοντος, καὶ ποίου μηνὸς,
[140]	συνέπεισε τὸν δῆμον μηκέτι βουλεύεσθαι	ἐπὶ	τίσι δεῖ ποιεῖσθαι τὴν συμμαχίαν,
[150]	ἦν ἅνθρωπος, καὶ παριὼν ἡμιθνὴς	ἐπὶ	τὸ βῆμα, εἰρηνοφύλακα ὑμᾶς αὑτὸν
[50]	μέ φησι προσελθὼν, καὶ ἄξειν	ἐπὶ	τὸ βῆμα, καὶ ἀναγκάσειν ἀποκρίνασθαι.
[70]	εἰρήνην ἰδίᾳ ποιεῖσθαι. Καὶ τελευτῶν	ἐπὶ	τὸ βῆμα καλέσας Ἀντίπατρον, ἐρώτημά
[0]	ὥσπερ οἱ νόμοι κελεύουσι, σωφρόνως	ἐπὶ	τὸ βῆμα παρελθόντι, ἄνευ θορύβου
[170]	λόγους ἐκφέρων τοῖς ἀντιδίκοις, ἀνεπήδησεν	ἐπὶ	τὸ βῆμα. Πλεῖστον δ' ἐκ
[140]	δυναστείαν κατεσκεύασεν, ὥστ' ἤδη παριὼν	ἐπὶ	τὸ βῆμα, πρεσβεύσειν μὲν ἔφη
[150]	παντάπασιν ἔκφρων ἐγένετο, καὶ, παρελθὼν	ἐπὶ	τὸ βῆμα, προδότας τῶν Ἑλλήνων
[80]	πόλεως προσπολεμοῦντες ἡσυχίᾳ, ἄσμενοι παρεκάλουν	ἐπὶ	τὸ βῆμα, τὸν μόνον ἀδωροδόκητον
[160]	τι συμβῇ, προσποιήσῃ καὶ σαυτὸν	ἐπὶ	τὸ γεγενημένον ἐπιγράψεις; ἂν δ'
[230]	τῇ πόλει· (εἰ δὲ ἥξεις	ἐπὶ	τὸ δεύτερον μέρος τοῦ ψηφίσματος,
[50]	τούτων δωροδοκίας, ἃς ἐδωροδόκησαν, συστάντες	ἐπὶ	τὸ δημόσιον τὸ ὑμέτερον. (Εἰ
[20]	τὸ ψήφισμα, ἄρχων μὲν τὴν	ἐπὶ	τὸ θεωρικὸν ἀρχὴν, ἄρχων δὲ
[20]	Εὔβουλον γενομένην πίστιν ὑμῖν, οἱ	ἐπὶ	τὸ θεωρικὸν κεχειροτονημένοι ἦρχον μὲν,
[240]	αὐτὰ καταφεύγοντες τῷ λόγῳ ὡς	ἐπὶ	τὸ πολὺ οἱ τοῖς ἔργοις
[210]	δῆμος, ἢ τῶν καθεστηκότων ἐπιλελησμένος,	ἐπὶ	τοιαύτης ἀκαιρίας ἐβούλετο στεφανοῦν, αὐτόν,
[100]	εἰς τοὺς Ἀμφικτύονας. Ἀγανακτήσαντες δ'	ἐπὶ	τοῖς γιγνομένοις μάλιστα μέν, ὡς
[190]	δημοτικώτατος γεγονέναι, οὐχ οὕτως, ἀλλ'	ἐπὶ	τοῖς ἐναντίοις ἐφιλοτιμεῖτο, λέγων ὅτι,
[130]	τε δόξης ταύτης καὶ τῆς	ἐπὶ	τὸν Πέρσην ἡγεμονίας ἠξιωμένους, οἳ
[60]	ὁρῶντες ὑμᾶς αὑτοὺς μὲν παρακαλοῦντας	ἐπὶ	τὸν πόλεμον, οἴκοι δὲ μὴ
[150]	ἀκαλλιερήτων ὄντων τῶν ἱερῶν, ἐκπέμψας	ἐπὶ	τὸν πρόδηλον κίνδυνον, ἐτόλμησε, τοῖς
[130]	τῶν ἱερῶν ἐξέπεμψε τοὺς στρατιώτας	ἐπὶ	τὸν πρόδηλον κίνδυνον; Καίτοι γέ
[150]	καὶ λελοιπόσι τὴν τάξιν ἀναβὰς	ἐπὶ	τὸν τάφον τὸν τῶν τελευτησάντων,
[160]	πάλιν, ὅτε, κύκλῳ περιδινῶν σεαυτὸν	ἐπὶ	τοῦ βήματος ἔλεγες ὡς ἀντιπράττων
[250]	δωροδοκημάτων αὑτῷ παρακαλῇ, ὑπολαμβάνετε ὁρᾶν	ἐπὶ	τοῦ βήματος, οὗ νῦν ἑστηκὼς
[150]	ἀπομιμούμενος τὴν Κλεοφῶντος πολιτείαν, ὃς,	ἐπὶ	τοῦ πρὸς Λακεδαιμονίους πολέμου, ὡς
[120]	Ἑλλήνων. Καὶ, συνελθόντες, ἐψηφίσαντο ἐπιστρατεύειν	ἐπὶ	τοὺς Ἀμφισσέας, καὶ στρατηγὸν εἵλοντο
[120]	ἐξέβαλλον, οὕτως ἤδη τὴν δευτέραν	ἐπὶ	τοὺς Ἀμφισσεῖς στρατείαν ἐποιήσαντο, πολλῷ
[120]	τολμήσει λέγειν Δημοσθένης ὡς ἐγὼ	ἐπὶ	τοὺς Ἕλληνας ἐπήγαγον. (Καὶ παρελθόντες
[100]	ποίησιν καὶ φιλοσοφίαν διατετριφότος, ἐπιστρατεύειν	ἐπὶ	τοὺς ἐναγεῖς κατὰ τὴν μαντείαν
[50]	ἀνηλωμένων διὰ πολλοῦ χρόνου καθεζώμεθα	ἐπὶ	τοὺς λογισμούς. Ἐρχόμεθα δή που
[200]	Κάλει, Κάλει· ἐπὶ σαυτὸν καλεῖς,	ἐπὶ	τοὺς νόμους καλεῖς, ἐπὶ τὴν
[70]	τὴν ὑστέραν ἀπαίρειν πρεσβείαν τὴν	ἐπὶ	τοὺς ὅρκους, Δημοσθένην. Ὁ γὰρ
[120]	ὕστερον, ἐπανεληλυθότος Φιλίππου ἐκ τῆς	ἐπὶ	τοὺς Σκύθας στρατείας, τῶν μὲν
[250]	εὐεξίας ἐπιμελόμενος, ἀλλ' ἐπασκῶν τέχνας	ἐπὶ	τοὺς τὰς οὐσίας κεκτημένους διαγεγένηται·
[220]	ἀδικημάτων τιμωρίαν ὑποσχεῖν, ὅταν καταφεύγῃς	ἐπὶ	τοὺς τοιούτους λόγους, ἢ τοὺς
[210]	ἡ πόλις ἐπένθησε καὶ ἐκείρατο,	ἐπὶ	τούτοις ἐμὲ στεφανοῦσθαι. Ἀλλ' οἶμαι,
[100]	καθιέρωσαν κατὰ τὴν μαντείαν, καὶ,	ἐπὶ	τούτοις, ὅρκον ὤμοσαν ἰσχυρόν, μήτε
[180]	τῶν ποιημάτων γνώσεσθε· ἐπιγέγραπται γὰρ	ἐπὶ	τῷ μὲν πρώτῳ τῶν Ἑρμῶν·
[180]	ὑπομείναντες χρόνον καὶ μεγάλους κινδύνους,	ἐπὶ	τῷ Στρυμόνι ποταμῷ ἐνίκων μαχόμενοι
[250]	θυγατέρας ἐξέδωκεν ὁ δῆμος, σχετλιάζοντα	ἐπὶ	τῷ τῆς δικαιοσύνης προπηλακισμῷ, καὶ
[100]	εἶναι. (Ἔπειτα ἀναφαίνεται περὶ ἁπάντων	ἐπὶ	τῷ ψηφίσματι πρὸς τῷ κλέμματι,
[20]	ἐχειροτονήθη Δημοσθένης τὴν ἀρχὴν τὴν	ἐπὶ	τῶν θεωρικῶν· ὅτι μεσοῦντα τὴν
[0]	τῆς κρίσεως, οἱ δὲ ἄπεισιν	ἐπὶ	τῶν ἰδίων ἔργων· οὓς αἰσχυνόμενοι,
[220]	διὰ χρόνου λέγειν σημεῖόν ἐστιν	ἐπὶ	τῶν καιρῶν καὶ τοῦ συμφέροντος
[230]	οὐ σωφρονοῦντες. Ὅτι μὲν γὰρ,	ἐπὶ	τῶν νῦν καιρῶν, οἱ πολλοὶ
[170]	δοκεῖ ἡ πόλις ἡμῶν εἶναι	ἐπὶ	τῶν νυνὶ καιρῶν, ἢ ἐπὶ
[10]	προσεληλυθότων. (Διδάξω δ' ὑμᾶς, πρῶτον	ἐπὶ	τῶν παραδόξων· οἷον, τοὺς ἱερέας
[170]	τῶν προγόνων, ἅπαντες ἂν ὁμολογήσαιτε,	ἐπὶ	τῶν προγόνων. Ἄνδρες δὲ πότερον
[170]	ἐπὶ τῶν νυνὶ καιρῶν, ἢ	ἐπὶ	τῶν προγόνων, ἅπαντες ἂν ὁμολογήσαιτε,
[60]	ὑμέτεροι ἀπεδήμουν, παρακαλοῦντες τοὺς Ἕλληνας	ἐπὶ	Φίλιππον. Ἐνταῦθα ἕτερον ψήφισμα νικᾷ
[60]	πρέσβεις, οὓς ἦτε ἐκπεπομφότες, παρακαλοῦντας	ἐπὶ	Φίλιππον, ἵνα, μὴ μετὰ τῶν
[90]	συντάξας, εἰς ἑκατὸν ταλάντων πρόσοδον,	ἐπὶ	Φίλιππον, καὶ διελογίζετο, ὅσον ἑκάστους
[50]	καιρὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα, παρακαλοῦντες	ἐπὶ	Φίλιππον, μετασχεῖν Ἑλληνικοῦ συνεδρίου, καὶ,
[150]	εἰς Θήβας, αἰτήσοντας Θηβαίους δίοδον	ἐπὶ	Φίλιππον. Ὑπεραισχυνθέντες δὲ οἱ ἐν
[90]	ὑπάρχειν, πάντας δ' Ἀκαρνᾶνας, συντεταγμένους	ἐπὶ	Φίλιππον ὑφ' ἑαυτοῦ· εἶναι δὲ
[180]	τὴν βουλὴν σκεψαμένην, ὅσοι αὐτῶν	ἐπὶ	Φυλῇ ἐπολιορκήθησαν, ὅτε Λακεδαιμόνιοι καὶ
[20]	τὰ δημόσια χρήματα διεχείριζε, καὶ	ἐπιβολὰς	ἐπέβαλλε, καθάπερ οἱ ἄλλοι ἄρχοντες,
[180]	ἐξ αὐτῶν τῶν ποιημάτων γνώσεσθε·	ἐπιγέγραπται	γὰρ ἐπὶ τῷ μὲν πρώτῳ
[180]	ἔχειν. (Ἐπὶ δὲ τῷ τρίτῳ	ἐπιγέγραπται	Ἑρμῇ· Ἔκποτε τῆσδε πόληος ἅμ'
[180]	ὅτι Μιλτιάδης· ἐκεῖ δὲ οὐκ	ἐπιγέγραπται.	Πῶς; Οὐκ ᾖτησε ταύτην τὴν
[190]	ὁ γραμματεὺς τὸ ἐπίγραμμα, ὃ	ἐπιγέγραπται	τοῖς ἀπὸ Φυλῆς τὸν δῆμον
[220]	πάντων τελευταῖον, ὅτι, Τῆς μάχης	ἐπιγενομένης,	οὐκ ἐσχολάζομεν περὶ τὴν σὴν
[190]	ἀπὸ Φυλῆς τὸν δῆμον καταγαγοῦσιν.	ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ.	Τούσδ' ἀρετῆς ἕνεκα στεφάνοις ἐγέραιρε
[110]	ἐξαρέσασθαι, καὶ ἐπεγράψαμεν τὸ προσῆκον	ἐπίγραμμα·	Ἀθηναῖοι ἀπὸ Μήδων καὶ Θηβαίων,
[190]	ἀναγνώσεται ὑμῖν ὁ γραμματεὺς τὸ	ἐπίγραμμα,	ὃ ἐπιγέγραπται τοῖς ἀπὸ Φυλῆς
[180]	τοῦ δήμου δοκῇ εἶναι τὸ	ἐπίγραμμα.	(Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω, ἐξ
[150]	τὰ ψηφίσματα εἰᾶτε τὸ Δημοσθένους	ἐπιγράφειν	ὄνομα, ἀλλὰ Ναυσικλεῖ τοῦτο προσετάττετε·
[180]	Ἑρμῶν, ἐφ' ᾗ τε μὴ	ἐπιγράφειν	τὰ ὀνόματα τὰ ἑαυτῶν, ἵνα
[30]	τοὺς δὲ πρυτάνεις ποιεῖν ἐκκλησίαν	ἐπιγράψαντας	νομοθέταις, τὸν δ' ἐπιστάτην τῶν
[160]	καὶ σαυτὸν ἐπὶ τὸ γεγενημένον	ἐπιγράψεις;	ἂν δ' ἔλθῃ φόβος τις,
[10]	οὗτος· Τειχοποιός εἰμι· ὁμολογῶ· ἀλλ'	ἐπιδέδωκα	τῇ πόλει μνᾶς ἑκατόν, καὶ
[50]	μὲν κατηγοροῦντα ἐμὲ τοῦθ' ὑμῖν	ἐπιδεικνύναι,	ὡς εἰσὶν οἱ κατὰ Δημοσθένους
[160]	ἐξηρτημένος ἐκ τῶν δακτύλων περιῄεις,	ἐπιδεικνύων	τισὶ τὸ ἐμὸν πρόσωπον ὡς
[220]	ἐστι τὸ ἔργον μὴ ἔχειν	ἐπιδεῖξαι·	(εἰ δ' ἦν ἀναγκαῖον ῥηθῆναι,
[200]	παραγεγραμμένοι νόμοι. Ταῦτα συμφωνοῦντα ἀλλήλοις	ἐπιδείξας,	κατάβαινε· καὶ τί δεῖ σε
[180]	θηρίου τούτου κἀκείνων τῶν ἀνδρῶν.	Ἐπιδειξάτω	τοίνυν Δημοσθένης ἐν τῷ αὐτοῦ
[30]	Πῶς οὖν ἄν τις περιφανέστερον	ἐπιδείξειεν	ἄνθρωπον παράνομα γεγραφότα; (Ὡς τοίνυν
[50]	ἅ σοι σύνοιδα, πάνυ προσδοκῶ	ἐπιδείξειν	τοῖς δικασταῖς, τῆς μὲν σωτηρίας
[130]	νῦν ὁμηρεύσοντες, καὶ τῆς συμφορᾶς	ἐπίδειξιν	ποιησόμενοι, μέλλουσιν ὡς Ἀλέξανδρον ἀναπέμπεσθαι,
[230]	τοῦ ψηφίσματος, ἅψαι τῶν ἔργων,	ἐπίδειξον	ἡμῖν ὅ τι λέγεις. Τὰς
[40]	τούτου ἐξ αὐτῶν τῶν νόμων	ἐπιδείξω.	Αὐτὸν γὰρ τὸν χρυσοῦν στέφανον,
[60]	πόλει, ἐὰν ταῦθ' ὑμῖν σαφῶς	ἐπιδείξω,	δεήσομαι ὑμῶν μετρίαν δέησιν· ἐπινεύσατέ
[50]	συμφέροντα τῷ δήμῳ· κἂν τοῦτ'	ἐπιδείξω,	δικαίως δή που τὴν γραφὴν
[250]	Ἑλλάδα τὸ ἐκ Μήδων χρυσίον,	ἐπιδημήσαντα	εἰς τὴν πόλιν, πρόξενον ὄντα
[120]	τότε τὰς γνώμας ἐπιψηφίζοντα, οὐκ	ἐπιδημοῦντος,	ἐν Μακεδονία Φιλίππου, ἀλλ' οὐδ'
[10]	ὑφαιρουμένους, βραχέα δὲ κατατιθέντας, οὐδ'	ἐπιδιδόναι	μὲν φάσκοντας, ἀποδιδόντας δὲ ὑμῖν
[160]	ἐπολιορκεῖτο, καὶ καθ' ἑκάστην ἡμέραν	ἐπίδοξος	ἦν ἁλῶναι· ὁ δ' Ἀλέξανδρος
[20]	Δημοσθένης, λέγων ὡς διὰ τὴν	ἐπίδοσιν	οὐκ ἔστιν ὑπεύθυνος, ἐκεῖνο αὐτῷ
[180]	τοῖς διαπραξαμένοις χαρίζησθε, καὶ τὰς	ἐπιεικεῖς	φύσεις διαφθερεῖτε. (Ὅτι δὲ ὀρθῶς
[220]	τῆς αὐτῆς τραπέζης ἔφαγες καὶ	ἔπιες	καὶ ἔσπεισας, καὶ τὴν δεξιὰν
[240]	καὶ κηρυγμάτων ἐν τοῖς Ἕλλησιν	ἐπιθυμοῦντα,	ἐπανάγειν αὐτὸν κελεύετε κάὶ τῶν
[210]	μικρά, καὶ μειζόνων αἰσχρῶς οὐκ	ἐπιθυμῶ·	ὥστε καὶ σιωπῶ καὶ λέγω
[170]	Νῦν μέντοι τὸ βασιλικὸν χρυσίον	ἐπικέκλυκε	τὴν δαπάνην αὐτοῦ· ἔσται δ'
[40]	ταῦτα νομοθέτης, τίθησι νόμον οὐδὲν	ἐπικοινωνοῦντα	τῷ περὶ τῶν ὑπὸ τοῦ
[140]	ἔοικε, πονηρὰ φύσις, μεγάλης ἐξουσίας	ἐπιλαβομένη,	δημοσίας ἀπεργάζεται συμφοράς. (Τρίτον δὲ,
[150]	ποιήσασθαι, ἀπάξειν εἰς τὸ δεσμωτήριον	ἐπιλαβόμενος	τῶν τριχῶν, ἀπομιμούμενος τὴν Κλεοφῶντος
[80]	οὔσης, Ὠρωπὸν ἀφείλετο, τούτων ἑκόντες	ἐπιλαθόμενοι,	ἐπειδὴ διέβησαν εἰς Εὔβοιαν Θηβαῖοι,
[190]	ἐνίοτε ὧν μέν εἰσι κριταὶ,	ἐπιλανθάνονται,	ὧν δ' οὐκ εἰσ´ δικασταὶ,
[60]	βουλευτὴς Δημοσθένης, οὔτε λαχὼν, οὔτ'	ἐπιλαχών,	ἀλλ' ἐκ παρασκευῆς, πριάμενος, ἵν'
[240]	θάνατον κείμενον, τὴν δὲ μνήμην	ἐπιλείπουσαν.	Τὸ μέγιστον, ἐὰν ἐπερωτῶσιν ὑμᾶς
[60]	τῆς συμμαχίας ὄνομα ὑπερέβησαν, οὐκ	ἐπιλελησμένοι,	ἀλλὰ καὶ τὴν εἰρήνην ἀναγκαιοτέραν
[210]	ὁ δῆμος, ἢ τῶν καθεστηκότων	ἐπιλελησμένος,	ἐπὶ τοιαύτης ἀκαιρίας ἐβούλετο στεφανοῦν,
[220]	τοιούτους λόγους, ἢ τοὺς ἀκούοντας	ἐπιλήσμονας	ὑπολαμβάνεις, ἢ σαυτὸν παραλογίζῃ. Τὰ
[10]	οὐκ ἔστι ταῦτα ἀρχή, ἀλλ'	ἐπιμέλειά	τις καὶ διακονία· ἀρχὰς δὲ
[10]	ὀνομάζει, οὗτοι προσαγορεύωσι πραγματείας καὶ	ἐπιμελείας,	ὑμέτερον ἔργον ἐστὶν ἀπομνημονεύειν καὶ
[50]	περιεστᾶσι, καὶ τῶν Ἑλλήνων ὅσοις	ἐπιμελὲς	γέγονεν ἐπακούειν τῆσδε τῆς κρίσεως
[240]	τοὺς ἐπαίνους, καὶ τῆς δημοκρατίας	ἐπιμελήθητε	ἤδη διαφευγούσης ὑμᾶς. ~Ἢ οὐ
[20]	ἑκάστης τῶν φυλῶν ἑλέσθαι τοὺς	ἐπιμελησομένους	τῶν ἔργων ἐπὶ τὰ τείχη,
[250]	οὐδὲ τῆς τοῦ σώματος εὐεξίας	ἐπιμελόμενος,	ἀλλ' ἐπασκῶν τέχνας ἐπὶ τοὺς
[150]	ἀνδρῶν τῶν ἀγαθῶν ἄξιόν ἐστιν	ἐπιμνησθῆναι,	οὓς οὗτος, ἀθύτων καὶ ἀκαλλιερήτων
[60]	ἐπιδείξω, δεήσομαι ὑμῶν μετρίαν δέησιν·	ἐπινεύσατέ	μοι, πρὸς θεῶν, τὸν πρῶτον
[140]	τῶν ἐν Θήβαις φοβουμένων τὸν	ἐπιόντα	κίνδυνον εἰκότως (οὐ γὰρ ῥήτωρ
[180]	ἔλιπον ἐν Χαιρωνείᾳ τῶν πολεμίων	ἐπιόντων.	Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω, ἀναγνώσεται
[200]	μὲν ῥᾷον ἢ ἄλλοι γελῶσιν,	ἐπιορκεῖ	δὲ πάντων προχειρότατα ἀνθρώπων. Οὐκ
[200]	σωτηρίας τῆς πόλεως· ὅταν δ'	ἐπίορκος	ὢν, εἰς τὴν τῶν ὅρκων
[200]	αὐτῷ, ὅτι τῷ πολλάκις μὲν	ἐπιορκοῦντι,	ἀεὶ δὲ μεθ' ὅρκων ἀξιοῦντι
[70]	τῆς Ἀθηνᾶς, οὓς μεθ' ἡμέραν	ἐπιορκῶν	νύκτωρ φησὶν ἑαυτῷ διαλέγεσθαι, καὶ
[120]	ἐκινδυνεύσαμεν ἂν ἀπολέσθαι. (Τῇ δὲ	ἐπιούσῃ	ἡμέρᾳ Κόττυφος, ὁ τὰς γνώμας
[120]	ἥκειν τοὺς ἱερομνήμονας, πρὸ τῆς	ἐπιούσης	πυλαίας, ἐν ῥητῷ χρόνῳ εἰς
[150]	τιμωρουμένοις, ἀλλὰ τοῖς τούτων αἰτίοις,	ἐπισκήπτοντας	μηδενὶ τρόπῳ τὸν τῆς Ἑλλάδος
[0]	τοῦτ' ἀγνοείτω, ἀλλὰ σαφῶς ἕκαστος	ἐπιστάσθω,	ὅτι, ὅταν εἰσίῃ εἰς δικαστήριον,
[10]	δικαστηρίων (οἱ δὲ τῶν ἔργων	ἐπιστάται	πάντες ἡγεμονίᾳ χρῶνται δικαστηρίου) (τί
[20]	καὶ οἱ τῶν δημοσίων ἔργων	ἐπιστάται·	τρίτον δ' ἐν τῷ νόμῳ
[10]	ὁ δῆμος χειροτονεῖ) καὶ τοὺς	ἐπιστάτας	(φησὶ) τῶν δημοσίων ἔργων (ἔστι
[220]	νεῶν, καὶ σαυτὸν πείσας Ἀθηναίους	ἐπιστάτην	τάξαι τοῦ ναυτικοῦ, ἐξηλέγχθης ὑπ'
[30]	ἐκκλησίαν ἐπιγράψαντας νομοθέταις, τὸν δ'	ἐπιστάτην	τῶν προέδρων διαχειροτονίαν διδόναι τῷ
[10]	(ἔστι δὲ ὁ Δημοσθένης τειχοποιὸς	ἐπιστάτης	τοῦ μεγίστου τῶν ἔργων) καὶ
[250]	ὁ δῆμος παρορᾶται, αἱ δ'	ἐπιστολαὶ	καὶ αἱ πρεσβεῖαι ἀφικνοῦνται εἰς
[130]	αἰτῶν, ὁ τολμῶν ἐν ταῖς	ἐπιστολαῖς	γράφειν, ὅτι δεσπότης ἐστὶν ἁπάντων
[250]	ἐν τῷ δήμῳ, καὶ τὰς	ἐπιστολὰς	ἀλλήλοις παραναγιγνώσκουσιν, καὶ παρακελεύονται δ'
[160]	πόλις οὐκ ἐχώρει, καὶ τὰς	ἐπιστολὰς,	ἃς ἐξηρτημένος ἐκ τῶν δακτύλων
[220]	πλείονος ποιεῖσθαι τῆς ξενικῆς τραπέζης.	(Ἐπιστολὰς	δὲ σιγῶ ψευδεῖς, καὶ κατασκόπων
[230]	καὶ μάλα ὑβριστικὴν καὶ βάρβαρον	ἐπιστολήν,	ἐν ᾗ τά τε δὴ
[160]	ἀνανδρίας. (Ἤδη δ' ἐψηφισμένων Θετταλῶν	ἐπιστρατεύειν	ἐπὶ τὴν ἡμετέραν πόλιν, καὶ
[120]	τῶν Ἑλλήνων. Καὶ, συνελθόντες, ἐψηφίσαντο	ἐπιστρατεύειν	ἐπὶ τοὺς Ἀμφισσέας, καὶ στρατηγὸν
[100]	περὶ ποίησιν καὶ φιλοσοφίαν διατετριφότος,	ἐπιστρατεύειν	ἐπὶ τοὺς ἐναγεῖς κατὰ τὴν
[10]	ὁ δὲ αὐτὸς ἀνὴρ, μικρὸν	ἐπισχὼν,	ἔξεισιν ἐκ τοῦ δικαστηρίου κλοπῆς
[30]	δὲ γίγνεται, ὅταν, ὥσπερ νῦν,	ἐπιταχθῇ	τι ταῖς φυλαῖς, ἢ τάφρους
[230]	ὁ τὸ ψήφισμα γράψας οὐκ	ἐπιτήδειός	ἐστι δίκην δοῦναι; Οὐκ ἄρ'
[220]	διεξίοι πρὸς τοὺς οἰκείους, ἃ	ἐπιτηδεύσας	ὑγιὴς ἂν ἐγένετο; (Σαυτὸν δ'
[200]	τὰς ἐκτροπὰς αὐτοῦ τῶν λόγων	ἐπιτηρεῖτε.	(Ἀλλ' ἃ δὴ συμβήσεται ὑμῖν,
[220]	ἐνύπνιον ἐγὼ καὶ Δημοσθένης ἴδομεν.	~Ἐπιτιμᾷς	δέ μοι, εἰ, μὴ συνεχῶς,
[210]	τοῦ σώματος, οὔτε περὶ τῆς	ἐπιτιμίας	ἀγωνίζῃ; Ἀλλὰ περὶ τίνος ἐστὶν
[170]	παλαιὸς νομοθέτης, ἐν τοῖς αὐτοῖς	ἐπιτιμίοις	ᾤετο δεῖν ἐνέχεσθαι τὸν ἀστράτευτον,
[20]	(καὶ οὐ κατηγορῶν αὐτῶν, οὐδ'	ἐπιτιμῶν	λέγω, ἀλλ' ἐκεῖνο ὑμῖν ἐνδείξασθαι
[140]	ἀλλὰ κᾴγὼ λέγω, καὶ πάντες	ἐπιτιμῶσι,	καὶ ὑμεῖς σύνιστε καὶ οὐκ
[50]	ἑαυτῷ, καὶ τὴν τῆς κεφαλῆς	ἐπιτομήν;	ἢ τὰ περὶ τὴν Κηφισοδότου
[80]	ἀλλ' οὐ πρέσβεις, (εἰ δὲ	ἐπιτρέπειν	ἐθέλοι πόλει τινὶ ἴσῃ καὶ
[120]	παθεῖν αὐτούς, καὶ κατὰ τῶν	ἐπιτρεψάντων,	καὶ τελευταῖον ἐν τῇ ἀρᾷ
[100]	ἱερὰν γῆν ἐργάσεσθαι, μήτε ἄλλῳ	ἐπιτρέψειν,	ἀλλὰ βοηθήσειν τῷ θεῷ καὶ
[0]	ταύτας καταλύσετε, ἢ τοῖς καταλύουσιν	ἐπιτρέψετε,	προλέγω ὑμῖν, ὅτι λήσετε κατὰ
[170]	μὲν, νὴ Δία, καὶ χρυσίον	ἐπιφερομένην	πολύ, Σκύθιν δὲ τὸ γένος,
[160]	τὴν συμμαχίαν προσεδέξατο διὰ τοὺς	ἐπιφερομένους	ἑαυτῷ κινδύνους. Εἶπάς τινα ἐνταῦθα
[40]	(Ὅθεν δὲ τὸ ψεῦδος τοῦτο	ἐπιφέρουσιν,	ἐγὼ διδάξω ὑμᾶς, προειπὼν ὧν
[40]	Ἕλληνας ποιούμενοι· (ὃ δ' ἦν	ἐπιφθονώτατον,	προξενίας εὑρημένοι τινὲς ἐν ταῖς
[160]	τοῖς τῶν προγόνων ἀτυχήμασι, κακῶς	ἐπιχειρῇ	ποιεῖν τὴν πόλιν· ~τρίτον, σώφρονα
[250]	ὃς, ἐκπλεῖν μόνον εἰς Σάμον	ἐπιχειρήσας,	ὡς προδότης τῆς πατρίδος, αὐθημερὸν
[150]	ἐν τοῖς λόγοις τόλμαν θαυμασιώτατε,	ἐπιχειρήσεις	ἐθελήσεις αὐτίκα μάλα, βλέπων εἰς
[170]	ἀμείνους; Ἐγὼ δὲ τοῦθ' ὑμᾶς	ἐπιχειρήσω	διδάσκειν. Οἴεσθέ ποτε, ὦ Ἀθηναῖοι,
[170]	ὅθεν καὶ τὴν πονηρίαν οὐκ	ἐπιχώριός	ἐστι. (Περὶ δὲ τὴν καθ'
[120]	Φαρσάλιον, τὸν τότε τὰς γνώμας	ἐπιψηφίζοντα,	οὐκ ἐπιδημοῦντος, ἐν Μακεδονία Φιλίππου,
[0]	γνώμας, καὶ ταύτας ἕτεροι τινες	ἐπιψηφίζουσιν,	οὐκ ἐκ τοῦ δικαιοτάτου τρόπου
[120]	ἡμέρᾳ Κόττυφος, ὁ τὰς γνώμας	ἐπιψηφίξων,	ἐκκλησίαν ἐποίει τῶν Ἀμφικτυόνων· ἐκκλησίαν
[70]	τῶν ἄλλων παρεγγράψας, ὁ δ'	ἐπιψηφίσας,	Δημοσθένης, ἐν ᾧ γέγραπται, ἀποδοῦναι
[70]	ταῦτα γράψας, καὶ τίς ὁ	ἐπιψηφίσασ.	ΨΗΦΙΣΜΑ. ΠΡΟΕΔΡΟΣ Καλόν, ὦ Ἀθηναῖοι,
[120]	καὶ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ διεπράξατο	ἐπιψηφισθῆναι,	καὶ γενέσθαι δήμου ψήφισμα, ἤδη
[120]	ὁ τὰς γνώμας ἐπιψηφίξων, ἐκκλησίαν	ἐποίει	τῶν Ἀμφικτυόνων· ἐκκλησίαν γὰρ ὀνομάζουσιν,
[110]	καὶ ἀρὰν ἰσχυρὰν ὑπὲρ τούτων	ἐποιήσαντο·	γέγραπται γὰρ οὕτως ἐν τῇ
[130]	ἄρα Θηβαῖοι τὴν συμμαχίαν ὑμῖν	ἐποιήσαντο,	οὐ διὰ τὸν καιρόν, οὐ
[120]	δευτέραν ἐπὶ τοὺς Ἀμφισσεῖς στρατείαν	ἐποιήσαντο,	πολλῷ χρόνῳ ὕστερον, ἐπανεληλυθότος Φιλίππου
[140]	ἔκδοτον μὲν τὴν Βοιωτίαν ἅπασαν	ἐποίησε	Θηβαίοις, γράψας ἐν τῷ ψηφίσματι,
[80]	ἐν Φωκεῦσι πόλεις παραδόξως ἀναστάτους	ἐποίησε,	Θηβαίους δὲ, ὡς τόθ' ὑμῖν
[140]	ἡγεμονίαν, τὴν μὲν κατὰ θάλατταν	ἐποίησε	κοινήν, τὸ δ' ἀνάλωμα ἴδιον
[70]	παρασκευῆς, ἔκδοτον Κερσοβλέπτην μετὰ Φιλοκράτους	ἐποίησε.	(Λανθάνει γὰρ ὁ μὲν Φιλοκράτης
[230]	ὅθεν τὴν ἀρχὴν τοῦ ψηφίσματος	ἐποιήσω,	ὅτι τὰς τάφους τὰς περὶ
[190]	ἀπήγγελλεν, οὐ τὸν αὐτὸν τρόπον	ἐποιοῦντο	ὥσπερ νῦν γίγνεται, ἀλλ' ἦσαν
[30]	παράνομα γεγραφώς, παραταχθεὶς μετὰ Δημοσθένους	ἐποίσει	τέχνας τοῖς νόμοις· ἃς ἐγὼ
[50]	ᾧ πρὸς Φίλιππον ὑπὲρ Ἀμφιπόλεως	ἐπολεμοῦμεν·	τοῦτον δ' ἀφορίζεται τῇ γενομένῃ
[50]	τὸν πόλεμον· τρίτον δὲ, ὃν	ἐπολεμοῦμεν	χρόνον, μέχρι τῶν ἐν Χαιρωνείᾳ·
[160]	πλὴν Μεγάλης πόλεως· αὕτη δὲ	ἐπολιορκεῖτο,	καὶ καθ' ἑκάστην ἡμέραν ἐπίδοξος
[180]	σκεψαμένην, ὅσοι αὐτῶν ἐπὶ Φυλῇ	ἐπολιορκήθησαν,	ὅτε Λακεδαιμόνιοι καὶ οἱ Τριάκοντα
[240]	καὶ τὰ ἀγνώμονα, ἐάν τινα	ἐππεσόντα	ἀποκτείνῃ, ὑπερορίζομεν, καὶ, ἐάν τις
[70]	τόπον ἔκδοτον ποιῆσαι, καὶ τοῦτ'	ἔπραξαν	ἕκτῃ φθίνοντος τοῦ Ἐλαφηβολιῶνος, πρὶν
[160]	Δημόσθενες, τί ποτ' ἦν ἃ	ἔπραξας,	καὶ τί ποτ' ἦν ἃ
[160]	πταῖσμα συμβήσεται Ἀλεξάνδρῳ, οὐδ' ἐνταῦθα	ἔπραξας	οὐδέν, ἀλλ' εἴς τινα καιρὸν
[60]	μοι σφόδρα προσέχετε τὸν νοῦν.	Ἐπράττετο	γὰρ οὐ πρὸς τοὺς ἄλλους
[40]	ἕνεκα καὶ ἀνδραγαθίας. Καὶ ταῦτ'	ἔπραττον,	οὐχ ὥσπερ οἱ ὑπὸ τῆς
[100]	τὸ κεφάλαιον ἀπέδοσαν. (Καὶ ταῦτ'	ἐπράχθη	μετὰ ψηφίσματος τοῦ δήμου. Ὅτι
[220]	ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς πόλεως	ἐπρεσβεύομεν.	Ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἀπέχρη σοι
[130]	(Καίτοι πολλὰς μὲν πρότερον πρεσβείας	ἐπρέσβευσαν	εἰς Θήβας οἱ μάλιστα οἰκείως
[90]	δὲ εἰς Πελοπόννησον πρεσβείαν, ἣν	ἐπρέσβευσε,	καὶ τὴν ἐξ Ἀκαρνανίας ἔφη
[70]	μισοφίλιππος ἡμῖν οὑτοσὶ ῥήτωρ δὶς	ἐπρέσβευσεν	ἐν Μακεδονίᾳ, ἐξὸν μηδὲ ἅπαξ,
[190]	ἐγὼ τοῦ πατρὸς τοῦ ἐμαυτοῦ	ἐπυνθανόμην,	ὃς ἔτη βιοὺς ἐνενήκοντα καὶ
[190]	παράνομον, οἱ δὲ δικασταὶ ὥσπερ	ἐπῳδὴν	ἢ ἀλλότριόν τι πρᾶγμα ἀκροώμενοι,
[160]	θυσίας τὴν βουλὴν κατέστησεν ποιῆσαι,	ἐπωνυμίαν	δ' Ἀλεξάνδρῳ Μαργίτην ἐτίθετο, ἀπετόλμα
[180]	δίκαιος, ὁ τὴν ἀνόμοιον ἔχων	ἐπωνυμίαν	Δημοσθένει; (Ἀλλ' ἔγωγε, μὰ τοὺς
[30]	σανίσιν ἐκτιθέναι κελεύει πρόσθεν τῶν	Ἐπωνύμων,	τοὺς δὲ πρυτάνεις ποιεῖν ἐκκλησίαν
[40]	κηρύττεσθαι τοῖς τραγῳδοῖς, ἵνα μηδεὶς	ἐρανίζων	στεφάνους καὶ κηρύγματα, ψευδῆ φιλοτιμίαν
[250]	βουλευσάμενοι, ἀλλ' ὥσπερ ἐκ τῶν	ἐράνων,	τὰ περιόντα νειμάμενοι. (Ὅτι δ'
[240]	οἷς πολλὰ καὶ καλὰ σύνισμεν	ἔργα,	ἂν τοὺς καθ' ἑαυτῶν ἐπαίνους
[220]	ἐπὶ τὴν ἁπλότητα καὶ τὰ	ἔργα	καταφεύγῃ, τίς ἂν ἀνάσχοιτο; Οὗ
[180]	παραβάλλων αὐτῷ τὰ τῶν προγόνων	ἔργα.	Οὐδὲ γὰρ Φιλάμμωνα φήσει τὸν
[240]	πολλὰ καὶ καλὰ κατὰ πόλεμον	ἔργα	πέπρακται. (Δημοσθένει δ' ἐάν τις
[170]	μὲν λόγοι καλοί, τὰ δ'	ἔργα	φαῦλα. (Πρὸς δὲ ἀνδρείαν βραχύς
[100]	ταύτην τὴν χώραν μήτ' αὐτοὺς	ἐργάζεσθαι,	μήτ' ἄλλον ἐᾶν. Λαβόντες δὲ
[220]	τὸ δὲ μηδεμίαν παραλείπειν ἡμέραν	ἐργαζομένου	καὶ μισθαρνοῦντος. (Ὑπὲρ δὲ τοῦ
[100]	μήτε αὐτοὶ τὴν ἱερὰν γῆν	ἐργάσεσθαι,	μήτε ἄλλῳ ἐπιτρέψειν, ἀλλὰ βοηθήσειν
[80]	Σέρριον Τεῖχος καὶ Δορίσκον, καὶ	Ἐργίσκην,	καὶ Μυρτίσκην, καὶ Γάνος, καὶ
[240]	ἐπὶ τὸ πολὺ οἱ τοῖς	ἔργοις	πλεῖστον ἀπέχοντες. (Ὅταν οὖν λάβητε
[30]	ὑπὸ τοῦ δήμου, καὶ μὴ	ἐργολαβεῖν	ἐν τοῖς κηρύγμασιν. Ὁ μὲν
[10]	προσαγορεύωσι πραγματείας καὶ ἐπιμελείας, ὑμέτερον	ἔργον	ἐστὶν ἀπομνημονεύειν καὶ ἀντιτάττειν τὸν
[50]	τὸν Δημοσθένους ἐξετάζειν μακροτέρου λόγου	ἔργον	ἡγοῦμαι. Τί γὰρ δεῖ νῦν
[10]	πόλει μνᾶς ἑκατόν, καὶ τὸ	ἔργον	μεῖζον ἐξείργασμαι. Τίνος οὖν εἰμι
[220]	αἰσχρὸν τὸν αἰτιώμενόν ἐστι τὸ	ἔργον	μὴ ἔχειν ἐπιδεῖξαι· (εἰ δ'
[60]	Φιλοκράτει, ὡς αὐτὸ ἔδειξε τὸ	ἔργον.	(Νικᾷ γὰρ ἕτερον ψήφισμα Φιλοκράτης,
[190]	ὅμοιον τὸ ὄνομα καὶ τὸ	ἔργον.	Τί γάρ ἐστιν ἀνοσιώτερον ἀνδρὸς
[120]	γε τῷ ὀνόματι, ἀλλὰ τῷ	ἔργῳ	αἰσχρῶς. Κωλύει γὰρ εἰς τὸν
[100]	τῶν συμμάχων, τὰ δέκα τάλαντα,	ἔργῳ	ἀπωλέσατε. (Ὑπόλοιπον δ' εἰπεῖν ἐστί
[140]	ὥσπερ εἴωθεν, ὡς τοὺς Βοιωτοὺς,	ἔργῳ	κακῶς πάσχοντας, τὴν τῶν ὀνομάτων
[80]	δὲ τὴν Εὔβοιαν ἐφ' ὑμᾶς	ἔργῳ	κατασκευάζων, ἐξαίρετον δ' αὑτῷ τυραννίδα
[140]	ὀνόματι πολεμοῦντος ὑμῖν, τῷ δ'	ἔργῳ	πολὺ μᾶλλον μισοῦντος Θηβαίους, ὡς
[20]	φυλῶν ἑλέσθαι τοὺς ἐπιμελησομένους τῶν	ἔργων	ἐπὶ τὰ τείχη, καὶ ταμίας.
[230]	κόμπον τοῦ ψηφίσματος, ἅψαι τῶν	ἔργων,	ἐπίδειξον ἡμῖν ὅ τι λέγεις.
[10]	ἡγεμονίας δικαστηρίων (οἱ δὲ τῶν	ἔργων	ἐπιστάται πάντες ἡγεμονίᾳ χρῶνται δικαστηρίου)
[20]	ἡμέρας, καὶ οἱ τῶν δημοσίων	ἔργων	ἐπιστάται· τρίτον δ' ἐν τῷ
[10]	τοὺς ἐπιστάτας (φησὶ) τῶν δημοσίων	ἔργων	(ἔστι δὲ ὁ Δημοσθένης τειχοποιὸς
[250]	τῆς δημοκρατίας περιποιεῖται, τῶν δ'	ἔργων	ἑτέροις παρακεχώρηκεν. Ἔπειτ' ἀπέρχεσθε ἐκ
[10]	τειχοποιὸς ἐπιστάτης τοῦ μεγίστου τῶν	ἔργων)	καὶ πάντας, ὅσοι διαχειρίζουσί τι
[120]	ἐκεῖ συλλεγομένοις, μή λόγων, μήτε	ἔργων,	μήτε δόγματων, μήτε πράξεως μηδεμιᾶς.
[0]	δὲ ἄπεισιν ἐπὶ τῶν ἰδίων	ἔργων·	οὓς αἰσχυνόμενοι, καὶ τῶν ὅρκων,
[180]	ἁπάντων γὰρ ὑμῖν τῶν καλῶν	ἔργων	τὰ ὑπομνήματα ἐν τῇ ἀγορᾷ
[240]	ἀναβὰς ἑαυτὸν ἐγκωμιάζειν, βαρύτερον τῶν	ἔργων	ὧν πεπόνθαμεν τὸ ἀκρόαμα γίγνεται.
[150]	παισὶν αἴτιον, τί ποτ' ἂν	ἐρεῖ	ἢ τί φθέγξεται; Καὶ γὰρ
[10]	οὓς εἰ μή τις ὑμῖν	ἐρεῖ,	λήσετε ἐξαπατηθέντες. Τούτων γάρ τινες,
[150]	Δημοσθένει, ἦ μήν, εἴ τις	ἐρεῖ	ὡς χρὴ πρὸς Φίλιππον εἰρήνην
[110]	ΜΑΝΤΕΙΑ. Οὐ πρὶν τῆσδε πόληος	ἐρείψετε	πύργον ἑλόντες, Πρίν γε θεοῦ
[100]	γράφει, κελεύων ἑλέσθαι πρέσβεις εἰς	Ἐρέτριαν,	οἵτινες δεήσονται τῶν Ἐρετριέων (πάνυ
[100]	παρὰ Καλλίου, τάλαντον δὲ ἐξ	Ἐρετρίας	παρὰ Κλειτάρχου τυράννου, τάλαντον δὲ
[90]	Ὠρεοῦ συντάξεις, καὶ τὰς ἐξ	Ἐρετρίας,	τὰ δέκα τάλαντα, ὁρώντων, φρονούντων,
[100]	εἰς Ἐρέτριαν, οἵτινες δεήσονται τῶν	Ἐρετριέων	(πάνυ γὰρ ἔδει δεηθῆναι αὐτῶν)
[80]	καὶ πάλιν ὑπὸ Θεμίσωνος τοῦ	Ἐρετριέως,	ὃς ἡμῶν, εἰρήνης οὔσης, Ὠρωπὸν
[70]	τι ἠρώτα, προειπὼν μὲν ἃ	ἐρήσεται,	προδιδάξας δὲ ἃ χρὴ κατὰ
[180]	ὡς τότ' ἐδόκει, τρεῖς λιθίνους	Ἑρμᾶς	στῆσαι ἐν τῇ στοᾷ τῇ
[180]	(Ἐπὶ δὲ τῷ τρίτῳ ἐπιγέγραπται	Ἑρμῇ·	Ἔκποτε τῆσδε πόληος ἅμ' Ἀτρείδῃσι
[180]	ἐν τῇ στοᾷ τῇ τῶν	Ἑρμῶν,	ἐφ' ᾗ τε μὴ ἐπιγράφειν
[180]	ἐπὶ τῷ μὲν πρώτῳ τῶν	Ἑρμῶν·	Ἦν ἄρα κᾀκεῖνοι ταλακάρδιοι, οἵ
[10]	συνεδρίων ὑπὸ τὴν τῶν δικαστηρίων	ἔρχεται	ψῆφον. ~Πρῶτον μὲν γὰρ, τὴν
[130]	οὐδεὶς ἕτερος· πάλιν Θράσων ὁ	Ἑρχιεύς,	πρόξενος ὢν Θηβαίοις· (εἶτα Λεωδάμας
[50]	χρόνου καθεζώμεθα ἐπὶ τοὺς λογισμούς.	Ἐρχόμεθα	δή που ἐνίοτε ψευδεῖς οἴκοθεν
[210]	αὐτῶν ἀπαγγεῖλαι, πρὸς ὑμᾶς τοῦτ'	ἐρῶ.	Περιέρχονται γὰρ τὴν ἀγορὰν ἀληθεῖς
[120]	τὸ ἥδιστον ἀκοῦσαι; Τὸ ἀληθὲς	ἐρῶ·	τὸ γὰρ ἀεὶ πρὸς ἡδονὴν
[240]	πέπρακται. (Δημοσθένει δ' ἐάν τις	ἐρωτᾷ,	διὰ τί οὐ δωροδόκος, ὅτι
[180]	ἦν ὁ στρατηγός; Οὑτωσὶ μὲν	ἐρωτηθέντες	ἅπαντες ἀποκρίναισθε ἄν, ὅτι Μιλτιάδης·
[70]	ἐπὶ τὸ βῆμα καλέσας Ἀντίπατρον,	ἐρώτημά	τι ἠρώτα, προειπὼν μὲν ἃ
[170]	ὑμῖν. (Εἰ γάρ τις ὑμᾶς	ἐρωτήσειε,	πότερον ὑμῖν ἐνδοξοτέρα δοκεῖ ἡ
[90]	οὔτε χρημάτων, οὔτε στρατιωτῶν ἀπορίαν	ἔσεσθαι.	Καὶ ταῦτα μὲν τὰ φανερά·
[130]	δ' οὐδὲν προειδὼς τῶν μελλόντων	ἔσεσθαι,	πρὶν καλλιερῆσαι, τοὺς στρατιώτας ἐξέπεμψας,
[70]	ἑαυτῷ διαλέγεσθαι, καὶ τὰ μέλλοντα	ἔσεσθαι	προλέγειν· ἑβδόμην δ' ἡμέραν τῆς
[50]	δεικτέον ἐστίν. Ὑμεῖς δ' ἡμῖν	ἔσεσθε	τῶν λόγων κριταί. (Ἔχει δ'
[70]	νομιζόμενα ποιῆσαι, στεφανωσάμενος, καὶ λευκὴν	ἐσθῆτα	λαβὼν, ἐβουθύτει, καὶ παρενόμει, τὴν
[80]	τε ἐκ τῶν ἀγρῶν φοβηθέντες	ἐσκευαγωγήσατε,	ἐν ταῖς μεγίσταις δ' ἦσαν
[90]	δέ, ἃ εὖ οἶδεν οὐδέποτε	ἐσόμενα,	τολμᾷ λέγειν, εἰς ὁπότ' ἔσται,
[200]	τῶν νόμων καταπεφρονηκότα· καὶ τὰς	ἐσομένας	πρὸς ταῦτα προφάσεις εἶπον, ἃς
[160]	χρόνον συνῆγε στρατόπεδον, τὸ δ'	ἐσόμενον	ἄδηλον ἦν. Ἐνταῦθ' ἡμῖν ἀπόδειξιν
[90]	αὐτὸν ἴῃ· ὃ πρόδηλον ἦν	ἐσόμενον,	εἰ μὴ ὑμεῖς κωλύσετε. (Ταῦτα
[100]	βεβίωκε, μεστὸν δ' ἐλπίδων οὐκ	ἐσομένων,	καὶ στρατοπέδων οὐδέποτε συλλεγησομένων. Ἀπαγαγὼν
[220]	τραπέζης ἔφαγες καὶ ἔπιες καὶ	ἔσπεισας,	καὶ τὴν δεξιὰν ἐνέβαλες, ἄνδρα
[170]	χρυσίον ἐπικέκλυκε τὴν δαπάνην αὐτοῦ·	ἔσται	δ' οὐδὲ τοῦθ' ἱκανόν· οὐδεὶς
[70]	τὴν τῶν Ἑλλήνων παράκλησιν, βουλεύσασθαι,	ἔσται	δὲ κοινῇ μετὰ τῶν Ἑλλήνων
[60]	Κερσοβλέπτης ὁ Θρᾴκης βασιλεὺς μὴ	ἔσται	ἔνορκος, μηδέ μετέσται τῆς συμμαχίας
[120]	εἴρξεται τοῦ ἱεροῦ, καὶ ἐναγὴς	ἔσται,	καὶ τῇ ἀρᾷ ἔνοχος. (Τῇ
[90]	ἐσόμενα, τολμᾷ λέγειν, εἰς ὁπότ'	ἔσται,	καὶ, ὧν τὰ σώματα οὐχ
[70]	ἀπῆλθε τοιοῦτόν τι ὑπειληφώς, ὡς	ἔσται	μὲν ἡ εἰρήνη, περὶ δὲ
[230]	μὲν εὐτυχεῖς εἶναι, ὡς καὶ	ἐστὲ,	καλῶς ποιοῦντες· ψηφιεῖσθε δ' ὑπὸ
[230]	χρυσῶν στεφάνων, οἷς ὁ δῆμος	ἐστεφανοῦτο	ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων, διὰ τὸ
[250]	ἐπὶ τοῦ βήματος, οὗ νῦν	ἑστηκὼς	ἐγὼ λέγω, ἀντιπαρατεταγμένους πρὸς τὴν
[110]	τὴν ἱερὰν ἀσεβείας, καὶ αὐτόθεν	ἑστηκὼς,	ἐδείκνυον τοῖς Ἀμφικτύοσιν· ὑπόκειται γὰρ
[240]	αὐτοῖς ἔδοσαν, καὶ τὰς εἰκόνας	ἔστησαν.	Ἅπαντες γὰρ ἅμα ἀποκρινοῦνται, ὅτι
[90]	ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ (Οὔπω τοίνυν τοῦτ'	ἐστὶ	δεινόν, εἰ οἱ καιροὶ πέπρανται
[200]	θάτερον ὑπάρξαι δεῖ, ὧν οὐδέτερόν	ἐστι	Δημοσθένει ὑπάρχον, ἢ τοὺς θεοὺς
[230]	τὸ ψήφισμα γράψας οὐκ ἐπιτήδειός	ἐστι	δίκην δοῦναι; Οὐκ ἄρ' εἰσὶ
[70]	δημοσίων γραμμάτων φυλακή. Ἀκίνητον γάρ	ἐστι,	καὶ οὐ συμμεταπίπτει τοῖς αὐτομολοῦσιν
[160]	ἐγὼ ἀκούω, ἠγνοημένος ὅστις ποτ'	ἐστὶ	καὶ πῶς βεβιωκώς, τὸν Ἀλέξανδρον
[240]	κίνδυνοι παρ' ὑμῖν. (Ἄξιον δ'	ἐστὶ	καὶ τὴν ἀπαιδευσίαν αὐτῶν θεωρῆσαι.
[80]	τὸ δυστυχῆσαι κατὰ πόλεμον μέγιστόν	ἐστι	κακόν, ἀλλ' ὅταν τις πρὸς
[210]	τις προείπῃ, διαγιγνώσκειν. Ὃ δ'	ἐστὶ	κοινὸν καὶ δίκαιον κατ' ἀμφοτέρων
[210]	ὁ μὲν τὴν γραφὴν φεύγων	ἐστὶ	Κτησιφῶν; Ὁ δὲ ἀγὼν οὐκ
[10]	μέτριοί εἰσιν (εἰ δή τίς	ἐστι	μέτριος τῶν τὰ παράνομα γραφόντων)
[90]	λέγοντας. Διὸ καὶ σφόδρα ἄξιός	ἐστι	μισεῖσθαι, ὅτι, πονηρὸς ὢν, καὶ
[180]	Δωρεὰς δὲ τίνας ἐλάμβανον, ἄξιόν	ἐστι	μνησθῆναι. (Ἦσάν τινες, κατὰ τοὺς
[100]	ἔργῳ ἀπωλέσατε. (Ὑπόλοιπον δ' εἰπεῖν	ἐστί	μοι, ὅτι, λαβὼν τρία τάλαντα
[70]	ἀξιοῦντας εἶναι χρηστούς. (Ὑπόλοιπον δ'	ἐστί	μοι τὴν κολακείαν διεξελθεῖν. Δημοσθένης
[170]	καὶ τὴν πονηρίαν οὐκ ἐπιχώριός	ἐστι.	(Περὶ δὲ τὴν καθ' ἡμέρων
[50]	τὰ μέγιστα τῶν αἰσχρῶν οὕτως	ἐστὶ	πιστὰ καὶ γνώριμα τοῖς ἀκούουσιν,
[40]	ταῦτα ἀφέλῃ, τί τὸ καταλειπόμενόν	ἐστι,	πλὴν οἱ ξενικοὶ στέφανοι; (Ὅτι
[120]	Τὸ δὲ μὴ μετέχειν τί	ἐστι;	Πότερα τἀληθὲς εἴπω, ἢ τὸ
[200]	μέγιστον λέγω, ὡς οὐδὲ ἄξιός	ἐστι	τῆς δωρεᾶς· ἐὰν δ' ὑμῶν
[70]	δεύτερος καιρός) καὶ τί ποτ'	ἐστὶ	τὸ αἴτιον, ὅτι Φιλοκράτης μὲν
[230]	ἀξίωμα Δημοσθένει περιτιθείς. (Ἡλίκον δ'	ἐστὶ	τὸ ἀλαζόνευμα τοῦτο, ἐγὼ πειράσομαι
[190]	γραφὴν φεύγοντι· οὐ γὰρ ἀόριστόν	ἐστι	τὸ δίκαιον, ἀλλ' ὡρισμένον τοῖς
[220]	γὰρ αἰτίας αἰσχρὸν τὸν αἰτιώμενόν	ἐστι	τὸ ἔργον μὴ ἔχειν ἐπιδεῖξαι·
[160]	(Ἐκεῖθεν δὲ θεωρήσατε ὡς ὅμοιόν	ἐστι	τὸ πρᾶγμα τῇ αἰτίᾳ. Εἰ
[100]	ψήφισμα τῶν Ὠρειτῶν. ΨΗΦΙΣΜΑ. Τοῦτ'	ἐστὶ	τὸ ψήφισμα, ὦ Ἀθηναῖοι, αἰσχύνη
[120]	δὲ ἀφειμένων· οὗ τὸ κεφάλαιόν	ἐστι,	τὸν ἱερομνήμονα (φησὶ) τὸν Ἀθηναίων,
[20]	καὶ ἀζήτητον, καὶ ἀνεξέταστον οὐδέν	ἐστι	τῶν ἐν τῇ πόλει. Ὅτι
[100]	τῶν εἰς τοὺς πλημμελημάτων λέγειν.	(Ἔστι	γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, τὸ Κιρραῖον
[20]	ὑπὲρ αὐτῶν πρῶτον προειπεῖν βούλομαι.	(Ἔστι	γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, τῶν περὶ
[10]	ἐπιστάτας (φησὶ) τῶν δημοσίων ἔργων	(ἔστι	δὲ ὁ Δημοσθένης τειχοποιὸς ἐπιστάτης
[240]	τις ἂν ᾖ ὁ κηρυττόμενος·	ἔστι	δὲ ὄνειδος μὴ τοῖς προγόνοις
[40]	γὰρ ἀποδείξεις ὡς ἔννομα γέγραφας.	(Ἔστι	δὲ ὑπόλοιπόν μοι μέρος τῆς
[200]	μηδ' ἀγνοεῖθ' ὅτι πάλαισμα τοῦτ'	ἔστι	δικαστηρίου. Οὐ γὰρ εἰσαῦθίς ποτε
[180]	τ' ἀμφὶ καὶ ἠνορέης. Ἐνταῦθ'	ἔστι	που τὸ τῶν στρατηγῶν ὄνομα;
[10]	ὢν, πράττει κατὰ ψήφισμα, οὐκ	ἔστι	ταῦτα ἀρχή, ἀλλ' ἐπιμέλειά τις
[20]	ἀποδῶσι τῇ πόλει. (Ναί· ἀλλ'	ἔστι	τις ἄνθρωπος, ὃς οὔτ' εἴληφεν
[160]	(καὶ τὸ πρᾶγμα εἰκότως πιστεύεται)	ἔστι	τις Ἀριστίων Πλαταϊκός, ὁ τοῦ
[160]	ὑμᾶς νυνὶ προδέδωκεν, εἴπερ ἀληθῆ	ἐστιν	ἃ λέγεται. (Ὡς γάρ φασιν
[90]	οἵων κακουργημάτων, ταῦτ' ἤδη ἄξιόν	ἐστιν	ἀκοῦσαι. (Ἀφικνεῖται γὰρ πρὸς ὑμᾶς,
[70]	ἐμβέβληκε, ταῦτ' ἤδη διαφερόντως ἄξιόν	ἐστιν	ἀκοῦσαι. ~Ὡς γὰρ τάχιστα εἴσω
[30]	τὴν κατηγορίαν. Εἰ γὰρ τοῦτό	ἐστιν	ἀληθές, καὶ τοιοῦτον ἔθος παραδέδυκεν
[190]	καὶ τὸ ἔργον. Τί γάρ	ἐστιν	ἀνοσιώτερον ἀνδρὸς παράνομα λέγοντος καὶ
[10]	καὶ τηλικαύτῃ τὸ μέγεθος, οὐδείς	ἐστιν	ἀνυπεύθυνος τῶν καὶ ὁπωσοῦν πρὸς
[130]	ταῖς ἐπιστολαῖς γράφειν, ὅτι δεσπότης	ἐστὶν	ἁπάντων ἀνθρώπων ἀφ' ἡλίου ἀνιόντος
[10]	πραγματείας καὶ ἐπιμελείας, ὑμέτερον ἔργον	ἐστὶν	ἀπομνημονεύειν καὶ ἀντιτάττειν τὸν νόμον
[200]	καταλύεις τὴν δημοκρατίαν. (Τίς οὖν	ἐστιν	ἀποτροπὴ τῶν τοιούτων λόγων; Ἐγὼ
[140]	στεφάνῳ στεφανωθήσεται, ἀγανακτεῖ· οὐδ' ἱκανόν	ἐστιν	αὐτῷ ἐναντίον ὑμῶν κηρύττεσθαι, ἀλλ'
[210]	ἐπιτιμίας ἀγωνίζῃ; Ἀλλὰ περὶ τίνος	ἐστὶν	αὐτῷ ἡ σπουδή; Περὶ χρυσῶν
[160]	στεφάνοις στεφανοῦσθαι; (Ναί· ἀλλὰ δημοτικός	ἐστιν.	Ἐὰν μὲν τοίνυν πρὸς τὴν
[160]	πάλιν ἀντιθήσω ποῖόν τινα εἰκός	ἐστιν	εἶναι τὸν ὀλιγαρχικὸν ἄνθρωπον καὶ
[170]	τὴν καθ' ἡμέρων δίαιταν, τίς	ἐστιν;	Ἐκ τριηράρχου λογογράφος ἀνεφάνη, τὰ
[250]	τῇ Εὐρώπῃ; Καὶ ἐφ' οἷς	ἐστιν	ἐκ τῶν νόμων ζημία θάνατος,
[230]	γραφήν. Πότερον ὡς τὸ ψήφισμά	ἐστιν	ἔννομον; Ἀλλ' οὐδεμία πώποτε γνώμη
[170]	τίς φησιν εἶναι, ἀλλὰ τίς	ἐστιν.	(Ἐπεὶ δὲ στεφάνων ἀνεμνήσθην καὶ
[220]	μὲν διὰ χρόνου λέγειν σημεῖόν	ἐστιν	ἐπὶ τῶν καιρῶν καὶ τοῦ
[150]	τῶν ἀνδρῶν τῶν ἀγαθῶν ἄξιόν	ἐστιν	ἐπιμνησθῆναι, οὓς οὗτος, ἀθύτων καὶ
[10]	εἰμι ὑπεύθυνος, εἰ μή τις	ἐστὶν	εὐνοίας εὐθύνη; Πρὸς δὴ ταύτην
[160]	ἀλλ' ἀκριβῶς εἰδώς, ὅτι αἵματός	ἐστιν	ἡ ἀρετὴ ὠνία, αὐτὸς οὐκ
[40]	ᾧ μάλιστα σπουδάζω· τοῦτο δέ	ἐστιν	ἡ πρόφασις, δι' ἣν αὐτὸν
[220]	τις ἀφέλῃ, τὸ λοιπὸν οὐδέν	ἐστιν.	~Θαυμάζω δ' ἔγωγε ὑμῶν, ὦ
[180]	ἀγνοοῦντας, ὅτι τοῖς μὲν πύκταις	ἐστὶν	ὁ ἀγὼν πρὸς ἀλλήλους, τοῖς
[70]	ἦλθε τῶν πραγμάτων (οὗτος γάρ	ἐστιν	ὁ δεύτερος καιρός) καὶ τί
[190]	δὲ νυνὶ γιγνόμενον πρᾶγμα ὑπερκαταγέλαστόν	ἐστιν·	ὁ μὲν γὰρ γραμματεὺς ἀναγιγνώσκει
[140]	δὲ, καὶ τῶν προειρημένων μέγιστόν	ἐστιν,	ὃ μέλλω λέγειν. Φιλίππου γὰρ
[70]	γένοιτο δημοσίᾳ χρηστός, οὐδ' ὅστις	ἐστὶν	οἴκοι φαῦλος, οὐδέποτ' ἦν ἐν
[160]	λόγου, ἀλλ' ὁποτέρου τοῦ βίου	ἐστίν.	(Οἶμαι τοίνυν ἅπαντας ἂν ὑμᾶς
[40]	ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ, ὅ τι	ἐστίν,	ὅλην τὴν ἡμέραν λέγε· οὐ
[240]	ψήφισμα οὐκ ἀπολογήσῃ; (Ἢ τοιοῦτός	ἐστιν,	ὃν γέγραφας στεφανοῦσθαι, οἷος μὴ
[20]	Πάγου; Οὐδὲ γὰρ πάτριον αὐτοῖς	ἐστίν.	Οὐκ ἄρα φιλοτιμοῦνται; Πάνυ γε·
[50]	ἐπειδὰν ὁ λογισμὸς συγκεφαλαιωθῇ, οὐδείς	ἐστιν	οὕτω δύσκολος τὴν φύσιν, ὅστις
[50]	δ' ἀπολογουμένῳ τοὐναντίον τούτου δεικτέον	ἐστίν.	Ὑμεῖς δ' ἡμῖν ἔσεσθε τῶν
[80]	ἐνεδίδου πολέμου καὶ ταραχῆς. Οὗτός	ἐστιν,	ὦ Ἀθηναῖοι, ὁ πρῶτος ἐξευρὼν
[180]	τῇ ἀγορᾷ ἀνάκειται. Τί οὖν	ἐστιν,	ὦ Ἀθηναῖοι, ὃ ἐγὼ λέγω;
[160]	βελόνας διείρουσι. (Ταῦτα δὲ τίνος	ἐστιν,	ὦ κίναδος, ῥήματα ἢ θαύματα;
[210]	ἀνοίσειν ἐπ' ἐμέ. Οὕτω δ'	ἐστὶν,	ὡς ἔοικε, δεινὸς δημιουργὸς λόγων,
[100]	γὰρ οὕτως αἰσχρῶς δωροδοκοῦντα οὐκ	ἔστιν	ἄνδρα γεγονέναι ἀγαθόν· ἃ τετόλμηκεν
[230]	ἐν ᾧ τετόλμηκας γράφειν, ὡς	ἔστιν	ἀνὴρ ἀγαθός, καὶ διατελεῖ λέγων
[180]	δοῦναι χιλίας δραχμάς, καὶ τοῦτ'	ἔστιν	ἔλαττον ἢ δέκα δραχμαὶ κατ'
[110]	Κιρραῖον πεδίον τῷ ἱερῷ καὶ	ἔστιν	εὐσύνοπτον· (Ὁρᾶτε, ἔφην ἐγώ, ὦ
[180]	Φυλῆς φεύγοντα τὸν δῆμον καταγαγοῦσιν,	ἔστιν	ἰδεῖν. Ἦν μὲν γὰρ ὁ
[200]	με ἐκ τῆς πολιτείας, οὐκ	ἔστιν	ὅπη ἀναπτήσομαι· ἀνθυποβάλλετε αὐτῷ. Ὁ
[20]	ὡς διὰ τὴν ἐπίδοσιν οὐκ	ἔστιν	ὑπεύθυνος, ἐκεῖνο αὐτῷ ὑποβάλλετε· Οὔκουν
[170]	ὑπάρχει Δημοσθένει· ὁ δὲ λογισμὸς	ἔστω	ἐπὶ πᾶσι δικαίοις. (Τούτῳ πατὴρ
[110]	ἰδιώτης, ἢ ἔθνος, ἐναγής (φησὶν)	ἔστω	τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ τῆς Ἀρτέμιδος,
[170]	τοὺς δὲ χρηστοὺς εἰς τὴν	ἐσχάτην	ἀθυμίαν ἐμβαλεῖτε. Ὅτι δ' ἀληθῆ
[60]	πλήθει τῷ ὑμετέρῳ, εἰς τὴν	ἐσχάτην	ἐμπέσοιεν ἀθυμίαν, ὁρῶντες ὑμᾶς αὑτοὺς
[220]	ὅτι, Τῆς μάχης ἐπιγενομένης, οὐκ	ἐσχολάζομεν	περὶ τὴν σὴν εἶναι τιμωρίαν,
[200]	ἐκεῖνοι μὲν, μεγάλων κακῶν συμβάντων,	ἔσωσαν	τὴν πόλιν, τὸ κάλλιστον ἐκ
[80]	μὴ πρῶτον μὲν θεῶν τις	ἔσωσε	τὸ στρατόπεδον, ἔπειθ' οἱ στρατιῶται
[110]	ἔφη, ὦ ἄνδρες Ἕλληνες, εἰ	ἐσωφρονεῖτε,	οὐδ' ἂν ὠνομάζετε τοὔνομα τοῦ
[80]	περιῄει μετὰ Φιλίππου, καὶ τῶν	ἑταίρων	εἷς ὠνομάζετο. ~Ἀδικήσας δὲ Φίλιππον,
[0]	καὶ ὁ νομοθέτης τοῦτο πρῶτον	ἔταξεν	ἐν τῷ τῶν δικαστῶν ὅρκῳ,
[230]	τὰς περὶ τὰ τείχη καλῶς	ἐτάφρευσε,	θαυμάζω σου· τοῦ γὰρ ταῦτ'
[40]	προειπὼν ὧν ἕνεκα οἱ νόμοι	ἐτέθησαν	οἱ περὶ τῶν ἐν τῷ
[110]	τὸν Ἐξάγιστον καὶ Ἐπάρατον πάλιν	ἐτείχισαν	καὶ συνῴκισαν, καὶ τέλη τοὺς
[80]	αὐτός φησι, τὴν χώραν ἡμῶν	ἐτείχισε,	τῇ τῶν Εὐβοέων καὶ Θηβαίων
[150]	τοὺς νεανίσκους, ὧν οἱ πατέρες	ἐτελεύτησαν	ἐν τῷ πολέμῳ, ἄνδρες ἀγαθοὶ
[160]	καὶ στεφανοῦσθαι ἀξιοῖ. ~Ἐπειδὴ δ'	ἐτελεύτησε	μὲν Φίλιππος, Ἀλέξανδρος δ' εἰς
[190]	ἔτη βιοὺς ἐνενήκοντα καὶ πέντε	ἐτελεύτησεν,	ἁπάντων μετασχὼν τῶν πόνων τῇ
[120]	ἱερά. (Τοιαῦτα καὶ πρὸς τούτοις	ἕτερα	πολλὰ διεξελθόντος ἐμοῦ, ἐπειδή ποτε
[10]	μὲν φωνὴν ἀφιῇ ὁ νόμος,	ἑτέραν	δὲ ὁ ῥήτωρ, τῷ τοῦ
[170]	μὴ πολλοῖς ἀπεχθάνωμαι, τὴν δ'	ἑτέραν	ἔγημε, παριδὼν τοὺς τῆς πόλεως
[10]	καὶ τὸν νόμον· ὅταν δὲ	ἑτέραν	μὲν φωνὴν ἀφιῇ ὁ νόμος,
[170]	χρημάτων ἀποστείλας, συνῴκισε τὴν μὲν	ἑτέραν	ὁτῳδήποτε, ἵνα μὴ πολλοῖς ἀπεχθάνωμαι,
[90]	ἔφη δὲ καὶ πράξεις πράττειν	ἑτέρας	δι' ἀπορρήτων, καὶ τούτων εἶναί
[220]	οὐκ ἐκ δημοκρατίας, ἀλλ' ἐξ	ἑτέρας	πολιτείας. Ἐν μὲν γὰρ ταῖς
[250]	πρόσωπα, ὡς φύλακες τῆς δημοκρατίας,	ἕτεροι	δ' αἰτοῦσι δωρεὰς, ὡς σωτῆρες
[40]	ὅτι στεφανοῦνται ὑπὸ τῶν φυλετῶν,	ἕτεροι	δ' ὅτι ὑπὸ τῶν δημοτῶν,
[140]	ταῦτ' οὐκ ἐγὼ μὲν κατηγορῶ,	ἕτεροι	δὲ παραλείπουσιν, ἀλλὰ κᾴγὼ λέγω,
[0]	ῥᾳδίως παρανόμους γνώμας, καὶ ταύτας	ἕτεροι	τινες ἐπιψηφίζουσιν, οὐκ ἐκ τοῦ
[250]	δημοκρατίας περιποιεῖται, τῶν δ' ἔργων	ἑτέροις	παρακεχώρηκεν. Ἔπειτ' ἀπέρχεσθε ἐκ τῶν
[30]	μὴ κηρύττεσθαι ἔξω τῆς ἐκκλησίας,	ἕτερον	δ' εἶναι νόμον φήσουσιν ἐναντίον
[150]	θεάτρῳ ἐκεῖνό γε, εἰ μηδὲν	ἕτερον,	ὅτι ταύτῃ ποτὲ τῇ ἡμέρᾳ
[10]	(Λέξουσι δέ, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ	ἕτερόν	τινα λόγον ὑπεναντίον τῷ ἀρτίως
[60]	τοὺς Ἕλληνας ἐπὶ Φίλιππον. Ἐνταῦθα	ἕτερον	ψήφισμα νικᾷ Δημοσθένης, ἐν ᾧ
[60]	ἔδειξε τὸ ἔργον. (Νικᾷ γὰρ	ἕτερον	ψήφισμα Φιλοκράτης, ἐν ᾧ κελεύει
[30]	ἔχει μικροῦ δεῖν δέκα τάλαντα.	Ἕτερος	δ' ἀπαγορεύει νόμος, ἀρχὴν ὑπεύθυνον
[250]	Ἀρείου Πάγου βουλῆς θανάτῳ ἐζημιώθη.	Ἕτερος	δ' ἰδιώτης ἐκπλεύσας εἰς Ῥόδον,
[130]	ἐν Θήβαις πιστευθεὶς ὡς οὐδεὶς	ἕτερος·	πάλιν Θράσων ὁ Ἑρχιεύς, πρόξενος
[190]	ὡς ἤδη ποτὲ καὶ πρότερον	ἕτερος	τοιαῦτα γράψας ἀπέφυγεν· ἐφ' ᾧ
[40]	τοῖς νομοθέταις, ἀνῄρητ' ἂν ὁ	ἕτερος	τῶν νόμων, ἤτοι ὁ τὴν
[100]	τάλαντα, ἀλλὰ Καλλίᾳ, καὶ πάλιν	ἑτέρους	αἱρεῖσθαι εἰς Ὠρεόν, πρὸς τοὺς
[90]	δισχιλίους ὁπλίτας, ἐξ Ἀκαρνανίας δὲ	ἑτέρους	τοσούτους· δεδόσθαι δὲ ἁπὸ πάντων
[190]	οὐδὲν ὅσιον οὐδενί, οὔτ' αἰτηθέντα	ἑτέρῳ	δοῦναι. Κελεύσατε οὖν αὐτούς, ἐάσαντας
[30]	εἴ τις ἀναγέγραπται νόμος ἐναντίος	ἑτέρῳ	νόμῳ, ἢ ἂκυρος ἐν τοῖς
[230]	καὶ ψήφῳ βασιλεύει· ὅταν δ'	ἑτέρῳ	ταῦτα παραδῷ, καταλέλυκε τὴν αὐτὸς
[190]	ἀλλότριόν τι πρᾶγμα ἀκροώμενοι, πρὸς	ἑτέρῳ	τινὶ τὴν γνώμην ἔχουσιν. (Ἤδη
[110]	Ἴστε τούτους αὐτοί, καὶ οὐδὲν	ἑτέρων	δεῖσθε μαρτύρων, τέλη πεπρακότας, καὶ
[130]	νῦν οὐ περὶ τοῦ κύριος	ἑτέρων	εἶναι διαγωνίζεται, ἀλλ' ἤδη περὶ
[200]	ἀλλ' οὐδὲν ἔχων δίκαιον εἰπεῖν,	ἑτέρων	παρεμβολῇ πραγμάτων εἰς λήθην ὑμᾶς
[160]	γιγνώσκει. Οὗτός ποτε ὁ νεανίσκος,	ἑτέρων	τὴν ὄψιν διαφέρων γενόμενος, ᾤκησε
[190]	πατρὸς τοῦ ἐμαυτοῦ ἐπυνθανόμην, ὃς	ἔτη	βιοὺς ἐνενήκοντα καὶ πέντε ἐτελεύτησεν,
[0]	ἀγορεύειν βούλεται τῶν ὑπὲρ πεντήκοντα	ἔτη	γεγονότων καὶ πάλιν ἐν μέρει
[180]	Μαραθῶνι μάχην νικήσας, ἢ οὗτος;	Ἔτι	δ' οἱ ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα
[90]	(Ἀφικνεῖται γὰρ πρὸς ὑμᾶς, οὐκ	ἔτι	δι' ἀγγέλων, ἀλλ' αὐτὸς, ὁ
[130]	ῥήτωρ Πύρρανδρος ὁ Ἀναφλύστιος, ὃς	ἔτι	καὶ νῦν ζῇ. Ἀλλ' ὅμως
[250]	Μήδων χρυσίον, ἀλλὰ δωροδοκήσαντα, καὶ	ἔτι	καὶ νῦν κεκτημένον, χρυσῷ στεφάνῳ
[110]	καὶ τῆς μαντείας γενομένης, ἀναγεγραμμένων	ἔτι	καὶ νῦν, οἱ Λοκροὶ οἱ
[110]	Ἀθήνησι κατὰ πάντα τρόπον. Ὅθεν	ἔτι	μᾶλλον ἢ πρότερον συμβέβηκεν αὐτῷ,
[0]	ἀφικνεῖσθαι τοὺς κατηγόρους, πολὺ δὲ	ἔτι	μᾶλλον τοὺς δικαστάς. ~Πολλοὶ γὰρ
[170]	στεφάνων ἀνεμνήσθην καὶ δωρεῶν, ἕως	ἔτι	μέμνημαι, προλέγω ὑμῖν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι,
[180]	διαφθερεῖτε. (Ὅτι δὲ ὀρθῶς λέγω,	ἔτι	μικρῷ σαφέστερον ὑμᾶς βούλομαι διδάξαι.
[20]	ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ. Οὐκοῦν, εἰ μηδὲν	ἔτι	περαιτέρω δείξαιμι, δικαίως ἂν ἁλίσκοιτο
[30]	πράξεως ὑπεναντίους ἀλλήλοις, τί ἂν	ἔτι	ταύτην εἴποι τις εἶναι πολιτείαν,
[190]	ποιητὴς τιμηθῆναι. Ἔναυλον γὰρ ἦν	ἔτι	τότε πᾶσιν, ὅτι τηνικαῦτα ὁ
[210]	κονδύλων ἴχνη τῶν Μειδίου ἔχειν	ἔτι	φανερά. Ὁ γὰρ ἄνθρωπος οὐ
[210]	Ἀλέξανδρον ἐνδείξεώς με φὴς ἀπενεγκεῖν,	ἔτι	Φιλίππου ζῶντος, πρὶν Ἀλέξανδρον εἰς
[160]	ποιῆσαι, ἐπωνυμίαν δ' Ἀλεξάνδρῳ Μαργίτην	ἐτίθετο,	ἀπετόλμα δὲ λέγειν ὡς οὐ
[180]	αἰσχρῶς· εἰ ἐκεῖνοι κατ' ἀξίαν	ἐτιμήθησαν,	οὗτος ἀνάξιος ὢν στεφανοῦται. (Καίτοι
[240]	Ἀρκάδων ἐξεληλυθότων, καὶ τῶν ἡγεμόνων	ἑτοίμων	ὄντων βοηθεῖν, ἡ πρᾶξις οὐ
[190]	νυνὶ μέγα φρονεῖν ἀκούω Κτησιφῶντα.	(Ἐτόλμα	δ' ἐν ὑμῖν ποτε σεμνύνεσθαι
[150]	ἐκπέμψας ἐπὶ τὸν πρόδηλον κίνδυνον,	ἐτόλμησε,	τοῖς δραπέταις ποσὶ καὶ λελοιπόσι
[230]	εἰς τοὺς ῥήτορας τοὺς φαύλους	ἔτρεπον·	Κτησιφῶν δ' ὑμᾶς οἴεται δεῖν
[150]	μέχρι μὲν ἥβης ὁ δῆμος	ἔτρεφε,	νυνὶ δὲ, καθοπλίσας τῇδε τῇ
[240]	τὸν βίον ποιεῖσθαι, τί κρινεῖτε.	(Εὖ	γὰρ ἴστε, ὅτι οὐχ αἱ
[240]	ἐπερησομένοις δὲ ὑμᾶς, τί ἐδικάζετε.	Εὖ	γὰρ ἴστε, ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι
[0]	μικρὸν τῆς πολιτείας τισὶ παραχωρήσαντες.	(Εὖ	γὰρ ἴστε, ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι
[130]	Δημοσθένης πρὸς τὴν πολιτείαν προσελήλυθεν.	Εὖ	γὰρ περὶ τῶν τοιούτων Ἡσίοδος
[90]	μετὰ τὰς εὐεργεσίας. Ἵνα δ'	εὖ	εἰδῆτε, ὅτι ἀληθῆ λέγω, λαβέ
[0]	κατὰ τοὺς νόμους· ἐκεῖνό γε	εὖ	εἰδώς, ὅτι, ὅταν διατηρηθῶσιν οἱ
[0]	ἀκούητε τῶν μελλόντων ῥηθήσεσθαι λόγων,	εὖ	οἶδ' καὶ δίκαια, καὶ εὔορκα,
[90]	ἐπαρώμενος ἑαυτῷ· δεύτερον δέ, ἃ	εὖ	οἶδεν οὐδέποτε ἐσόμενα, τολμᾷ λέγειν,
[230]	τύχης ἐγκαταλελεῖφθαι, ὑπὸ Δημοσθένους δὲ	εὖ	πεπονθέναι; Καὶ, τὸ πάντων ἀτοπώτατον,
[80]	πιστευθῆναι. (Καὶ τηλικαῦθ' ὑφ' ὑμῶν	εὖ	πεπονθότες οἱ Χαλκιδεῖς, οὐ τὰς
[240]	οἷος μὴ γιγνώσκεσθαι ὑπὸ τῶν	εὖ	πεπονθότων, ἂν μή τις συνείποι;
[180]	ἀλλ' ἐν τῇ μνήμῃ τῶν	εὖ	πεπονθότων, ἣ ἀπ' ἐκείνου τοῦ
[10]	μὴ στεφανοῦν. Καὶ ταῦτα οὕτως	εὖ	προκατειληφότος τοῦ νομοθέτου, εὕρηνται κρείττονες
[220]	τὴν πόλιν, ἀποδοῖτο, τοὺς δ'	εὖ	φρονοῦντας κωλύοι διαβάλλων συμβουλεύειν, ἀποδρὰς
[160]	ἱδρύσατο Παυσανίου, εἰς αἰτίαν δὲ	εὐαγγελίων	θυσίας τὴν βουλὴν κατέστησεν ποιῆσαι,
[230]	περὶ τοὺς Ἀμφισσέας καὶ τοὺς	Εὐβοέας	δωροδοκίας παραλείπω· ὅταν δὲ τῆς
[80]	χώραν ἡμῶν ἐτείχισε, τῇ τῶν	Εὐβοέων	καὶ Θηβαίων συμμαχίᾳ. Ἀλλά, ὦ
[80]	ἵνα ἐφεξῆς λέγω, περὶ τῶν	Εὐβοέων	πρῶτον μνησθήσομαι. (Ὑμεῖς γάρ, ὦ
[90]	ἑξήκοντα τάλαντα, τὰς δ' ἐν	Εὐβοία	πόλεις ἁπάσας τετταράκοντα· (ἐκ δὲ
[220]	σοι, καὶ τὰ περὶ τὴν	Εὔβοιαν	δωροδοκηθέντα, χρόνων ἐγγεγενημένων, ἐν' οἷς
[80]	Χαλκίδα συνάγων, ἰσχυρὰν δὲ τὴν	Εὔβοιαν	ἐφ' ὑμᾶς ἔργῳ κατασκευάζων, ἐξαίρετον
[80]	ἑκόντες ἐπιλαθόμενοι, ἐπειδὴ διέβησαν εἰς	Εὔβοιαν	Θηβαῖοι, καταδουλώσασθαι τὰς πόλεις πειρώμενοι,
[80]	ἀπέδοσαν. Ἀλλ' ἐπειδὴ διέβητε εἰς	Εὔβοιαν	Πλουτάρχῳ βοηθήσοντες, τοὺς μὲν πρώτους
[80]	θαλάττης, συναγείρας ἐξ ἁπάσης τῆς	Εὐβοίας	στρατόπεδον, καὶ παρὰ Φιλίππου δύναμιν
[80]	ὑποσπόνδους Θηβαίους ἀφήκατε, κύριοι τῆς	Εὖβοίας	γενόμενοι, καὶ τάς τε πόλεις
[80]	φερόμενος εἰς τὴν ἑαυτοῦ φύσιν,	Εὐβοϊκὸν	μὲν τῷ λόγῳ συνέδριον εἰς
[90]	εἰς Χαλκίδα, καὶ τὸ καλούμενον	Εὐβοϊκὸν	συνέδριον συνήγαγον· ὃν δὲ τρόπον,
[20]	δήμῳ, διὰ δὲ τὴν πρὸς	Εὔβουλον	γενομένην πίστιν ὑμῖν, οἱ ἐπὶ
[170]	δωροδοκῇ κατὰ τοῦ δήμου· τέταρτον,	εὐγνώμονα	καὶ δυνατὸν εἰπεῖν· καλὸν γὰρ
[170]	εἰ δὲ μή, τήν γ'	εὐγνωμοσύνην	ἀεὶ προτακτέον τοῦ λόγου· πέμπτον
[170]	τῶν ὑμετέρων κινδύνων. (Περὶ δ'	εὐγνωμοσύνην	καὶ λόγου δύναμιν, πῶς πέφυκε;
[220]	ἀκροωμένους, ἀλλ' ἀπόλλυσθαι· διόπερ οὐδ'	εὐδοκιμεῖν	τὴν τῶν Σειρήνων μουσικήν, καὶ
[80]	ἄλλους συμπρέσβεις κινδυνεύσειν, αὐτὸς δ'	εὐδοκιμήσειν,	καὶ προδότης ὢν τῶν φίλων
[250]	κυνηγετῶν, οὐδὲ τῆς τοῦ σώματος	εὐεξίας	ἐπιμελόμενος, ἀλλ' ἐπασκῶν τέχνας ἐπὶ
[160]	δεύτερον δ' ἀπὸ τῶν προγόνων	εὐεργεσίαν	τινὰ αὐτῷ πρὸς τὸν δῆμον
[230]	γράψαντα τὸ ψήφισμα, διὰ ποίας	εὐεργεσίας	ἀξιοῖ Δημοσθένην στεφανῶσαι. Εἰ μὲν
[90]	δὲ συμμαχίας ὑστέρας μετὰ τὰς	εὐεργεσίας.	Ἵνα δ' εὖ εἰδῆτε, ὅτι
[180]	μισθὸν Ἀθηναῖοι τάδ' ἔδωκαν Ἀντ'	εὐεργεσίης	καὶ μεγάλης ἀρετῆς. Μᾶλλόν τις
[190]	εἷλε, νεωστὶ γεγενημένων αὐτῷ τῶν	εὐεργεσιῶν,	ἃς οὐχ ὑπελογίσαντο οἱ δικασταί·
[250]	τούτων ἀσέλγειαν τοὺς τῆς πόλεως	εὐεργέτας·	Σόλωνα μὲν, τὸν καλλίστοις νόμοις
[250]	Οἴεται γὰρ ὑμᾶς εἰς τοσοῦτον	εὐηθείας	ἤδη προβεβηκέναι, ὥστε καὶ ταῦτα
[230]	Οὐκ ἄρ' εἰσὶ παρ' ὑμῖν	εὔθυναι	βίου, εἰ τοῦτον ἀφήσετε. Ἐκεῖνο
[10]	γὰρ ἐπαίνοις καὶ στεφάνοις αἱ	εὔθυναι)	ὁ δὲ τὸ ψήφισμα γράφων
[0]	καὶ κηρύγμασιν· ὥστ' ἐν ταῖς	εὐθύναις	τῶν ἀρχόντων, εἰς τὴν μεγίστην
[200]	οὐδὲ προσγράψαντα, ἐπειδὰν δῷ τὰς	εὐθύνας,	ἀλλὰ παντελῶς καὶ ὑμῶν καὶ
[20]	ἀρχῶν τούτων λόγον ὑμῖν οὐδ'	εὐθύνας	δεδωκώς, ταῦτ' ἤδη πειράσομαι ὑμᾶς
[20]	ὁ νόμος κελεύει λόγον, καὶ	εὐθύνας	διδόναι, καὶ τὴν ἐκεῖ σκυθρωπὸν
[10]	ὑμῖν, ἀνελών, πρὶν λόγον, πρὶν	εὐθύνας	δοῦναι, γέγραφε μεταξὺ Δημοσθένην ἄρχοντα
[20]	ἐᾷ, πρὶν ἂν λόγου καὶ	εὐθύνας	δῷ, στεφανοῦν, ὁ δὲ Κτησιφῶν
[30]	προσθεὶς, ἐπειδὰν δῷ λόγον καὶ	εὐθύνας.	Ἐγὼ δὲ ἐξελέγχω τὸ παράνομον,
[0]	τοῦ δήμου, πόρρωθεν προκατελάμβανον τὰς	εὐθύνας	ἐπαίνοις καὶ κηρύγμασιν· ὥστ' ἐν
[10]	τὸν ὑπεύθυνον ἐπειδὰν λόγον καὶ	εὐθύνας	τῆς ἀρχῆς δῷ· (καὶ ἡ
[10]	τοῦ δικαστηρίου κλοπῆς ἕνεκα τὰς	εὐθύνας	ὠφληκώς· ὥστε ἠναγκάζοντο τὴν ψῆφον
[10]	εἰ μή τις ἐστὶν εὐνοίας	εὐθύνη;	Πρὸς δὴ ταύτην τὴν πρόφασιν
[210]	καὶ κατὰ τῆσδε τῆς κρίσεως,	εὐθὺς	ἀρχόμενος τοῦ λόγου, φέρει τινὰ
[20]	ἰσχυρῶς ἀπιστεῖ τοῖς ὑπευθύνοις, ὥστ'	εὐθὺς	ἀρχόμενος τῶν νόμων, λέγει, Ἀρχὴν
[20]	(Ναί· ἀλλ' ἀντιδιαπλέκει πρὸς τοῦτο	εὐθὺς,	λέγων ὡς οὔτ' ἔλαχε τειχοποιὸς,
[60]	τοὺς πρέσβεις τοὺς ὑμετέρους, ἀλλ'	εὐθὺς	μετὰ τὰ ἐν ἄστει Διονύσια
[0]	Σόλων περὶ τῆς τῶν ῥητόρων	εὐκοσμίας	ἰσχύειν, ἵνα ἐξῆν, πρῶτον μὲν,
[130]	περὶ τούτων Ἀμεινιάδης μὲν προύλεγεν	εὐλαβεῖσθαι,	καὶ πέμπειν εἰς Δελφοὺς ἐπερησομένους
[50]	γίγνεται, καὶ ὑμῖν ἀκούσασι κρῖναι	εὐμαθής·	δεῖ γὰρ δή που τὸν
[10]	ἀλλὰ καὶ κοινῇ τὰ γένη,	Εὐμολπίδας	καὶ Κήρυκας, καὶ τοὺς ἄλλους
[240]	τοῖς ἤθεσι, φυλάξησθε. Ἡ γὰρ	εὔνοια,	καὶ τὸ τῆς δημοκρατίας ὄνομα
[110]	δ' ἡμῖν παρὰ τῶν βουλομένων	εὔνοιαν	ἐνδείκνυσθαι τῇ πόλει, ὅτι οἱ
[40]	καθιέρωσις γίγνεται, ἵνα μηδεὶς, ἀλλοτρίαν	εὔνοιαν	περὶ πλείονος ποιούμενος τῆς πατρίδος,
[70]	κατασκευάζοντες, ἔπειτα τὴν τῶν Ἑλλήνων	εὔνοιαν	τῇ πόλει μετὰ κοινοῦ συνεδρίου
[240]	ἀρετῆς ἕνεκα, καὶ ἀνδραγαθίας, καὶ	εὐνοίας,	ἄνθρωπος ἀσχημονῶν τῷ βίῳ καὶ
[10]	ὑπεύθυνος, εἰ μή τις ἐστὶν	εὐνοίας	εὐθύνη; Πρὸς δὴ ταύτην τὴν
[150]	νυνὶ, τῶν τραγῳδῶν γίγνεσθαι, ὅτ'	εὐνομεῖτο	μᾶλλον ἡ πόλις καὶ βελτίοσι
[140]	Φίλιππον ἐν τοῖς τότε καιροῖς	εὔξασθαι;	Οὐ χωρὶς μὲν πρὸς τὴν
[0]	εὖ οἶδ' καὶ δίκαια, καὶ	εὔορκα,	καὶ συμφέροντα ὑμῖν αὐτοῖς ψηφιεῖσθε
[100]	δὲ οἱ Ὠρεῖται, καὶ οὐκ	εὐποροῦντες,	ὑπέθεσαν αὐτῷ τοῦ ταλάντου τὰς
[120]	τεταγμένοις χρόνοις ὑπὸ τῶν προγόνων·	εὐπρεπῶς	γε τῷ ὀνόματι, ἀλλὰ τῷ
[40]	(ὃ δ' ἦν ἐπιφθονώτατον, προξενίας	εὑρημένοι	τινὲς ἐν ταῖς ἔξω πόλεσι
[190]	καὶ τῶν τὰς σιτήσεις τινὲς	εὑρημένων	ἐν τῷ Πρυτανείῳ, ἐξαιτοῦνται τὰς
[10]	οὕτως εὖ προκατειληφότος τοῦ νομοθέτου,	εὕρηνται	κρείττονες λόγοι τῶν νόμων, οὓς
[130]	ἕκαστοι παρ' ἡμῶν τὴν σωτηρίαν	εὑρησόμενοι,	νῦν οὐκέτι περὶ τῆς τῶν
[160]	Δημοσθένης ὡς Ἀλέξανδρον, ἄδειάν τινα	εὕρηται	καὶ καταλλαγάς, καὶ πολλὴν τὴν
[90]	καὶ πλείους τραπόμενος τροπὰς τοῦ	Εὐρίπου	παρ' ὃν ὤκει, εἰς μέσον
[30]	ἑκάστης πράξεως, (κἄν τι τοιοῦτον	εὑρίσκωσιν,	ἀναγεγραφότας ἐν σανίσιν ἐκτιθέναι κελεύει
[180]	τ' ἐπάγοντες Ἄρηα Πρῶτοι δυσμενέων	εὗρον	ἀμηχανίην. Ἐπὶ δὲ τῷ δευτέρῳ·
[130]	(Ἀλλ' οἶμαι, οὔτε Φρυνώνδας, οὔτε	Εὐρύβατος,	οὔτ' ἄλλος οὐδεὶς πώποτε τῶν
[130]	λαοί· Ἤ τῶν γε στρατὸν	εὐρὺν	ἀπώλεσεν, ἢ ὅ γε τεῖχος,
[250]	ἐν τῇ Ἀσίᾳ καὶ τῇ	Εὐρώπῃ;	Καὶ ἐφ' οἷς ἐστιν ἐκ
[120]	αἰτίους μετέστησαν, τοὺς δὲ δι'	εὐσέβειαν	φεύγοντας κατήγαγον. Ἐπειδὴ δὲ οὔτε
[120]	μὲν θεῶν τὴν ἡγεμονίαν τῆς	εὐσεβείας	ἡμῖν παραδεδωκότων, τῆς δὲ Δημοσθένους
[120]	καὶ τῆς πόλεως ἁπάσης προαιρουμένης	εὐσεβεῖν,	καὶ Δημοσθένους ὑπὲρ τοῦ μεσεγγυήματος
[120]	τ' ἐναγεῖς κατήγαγον, καὶ τοὺς	εὐσεβεῖς,	κατελθόντας διὰ τῶν Ἀμφικτυόνων, ἐξέβαλλον,
[110]	πεδίον τῷ ἱερῷ καὶ ἔστιν	εὐσύνοπτον·	(Ὁρᾶτε, ἔφην ἐγώ, ὦ ἄνδρες
[160]	αἰτία, καὶ τὸ πρᾶγμα οὐδαμῶς	εὔσχημον	ἐμοὶ λέγειν. Οὗτος, ὡς ἐγὼ
[230]	τῷ δήμῳ. (Καὶ φατὲ μὲν	εὐτυχεῖς	εἶναι, ὡς καὶ ἐστὲ, καλῶς
[230]	ῥητόρων πονηρῶν ἅμα καὶ τολμηρῶν,	εὐτυχοῦμεν.	Πρότερον μὲν γὰρ τοιαύτας φύσεις
[160]	Ἐὰν μὲν τοίνυν πρὸς τὴν	εὐφημίαν	αὐτοῦ τῶν λόγων ἀποβλέπητε, ἐξαπατηθήσεσθε,
[90]	ῥῆμα μόνον ἀντικαταλλαξάμενος ἀντὶ τούτων,	εὐφημίας	ἕνεκα προσγράψας καὶ Χαλκιδέας βοηθεῖν,
[10]	γέρα μόνον λαμβάνοντας, καὶ τὰς	εὐχὰς	ὑπὲρ ὑμῶν πρὸς τοὺς θεοὺς
[10]	ὑπὲρ ὑμῶν πρὸς τοὺς θεοὺς	εὐχομένους,	καὶ οὐ μόνον ἰδίᾳ, ἀλλὰ
[230]	πρὶν καὶ τὰς αἰτίας ἀκοῦσαι,	ἐφ'	αἷς ἔμελλον ἀποθνῄσκειν, καὶ οὐδ'
[140]	δὲ τρίτον μέρος Θηβαίοις, δωροδοκῶν	ἐφ'	ἑκάστοις τούτων, καὶ τὴν ἡγεμονίαν,
[180]	τῇ στοᾷ τῇ τῶν Ἑρμῶν,	ἐφ'	ᾗ τε μὴ ἐπιγράφειν τὰ
[80]	τοὺς Φωκικοὺς ξένους διαβιβάσας, ἦλθον	ἐφ'	ἡμᾶς ὡς ἀναιρήσοντες. (Καὶ, εἰ
[130]	τί τῶν ἀνελπίστων καὶ ἀπροσδοκήτων	ἐφ'	ἡμῶν οὐ γέγονεν; Οὐ γὰρ
[250]	Ἀσίᾳ καὶ τῇ Εὐρώπῃ; Καὶ	ἐφ'	οἷς ἐστιν ἐκ τῶν νόμων
[210]	κήρυγμα γίγνεται· οὐ γὰρ δεῖ,	ἐφ'	οἷς ἡ πόλις ἐπένθησε καὶ
[10]	γέγραφε μὲν παράνομα, αἰσχύνεται δὲ	ἐφ'	οἷς ἡμάρτηκε. Κτησιφῶν δέ, ὦ
[140]	Δημοσθένους ἀγαπήσοντας, ἀλλ' οὐ μᾶλλον	ἐφ'	οἷς κακῶς ἐπεπόνθεσαν ἀγανακτήσοντας· (δεύτερον
[80]	συνάγων, ἰσχυρὰν δὲ τὴν Εὔβοιαν	ἐφ'	ὑμᾶς ἔργῳ κατασκευάζων, ἐξαίρετον δ'
[220]	τὸ ἀσέβημα ἠρνήσω, ἀλλ' ἀπεκρίνου,	ἐφ'	ᾧ ἀνεβόησεν ὁ δῆμος, καὶ
[190]	πρότερον ἕτερος τοιαῦτα γράψας ἀπέφυγεν·	ἐφ'	ᾧ καὶ νυνὶ μέγα φρονεῖν
[40]	ὑπόλοιπόν μοι μέρος τῆς κατηγορίας,	ἐφ'	ᾧ μάλιστα σπουδάζω· τοῦτο δέ
[220]	ὧν ἐγὼ πυνθάνομαι Δημοσθένην λέξειν,	ἐφ'	ᾧ νυνὶ μέλλω λέγειν ἀγανακτῶ
[110]	τῶν ἐξαγίστων καὶ ἐπαράτων χρημάτων,	ἐφ'	ᾧ τε βοηθήσει τοῖς Ἀμφισσεῦσιν
[220]	καὶ ἀπὸ τῆς αὐτῆς τραπέζης	ἔφαγες	καὶ ἔπιες καὶ ἔσπεισας, καὶ
[110]	ἄνθρωπος ἀσελγέστατος, καὶ, ὡς ἐμοὶ	ἐφαίνετο,	οὐδεμιᾶς παιδείας μετεσχηκώς, ἴσως δὲ
[50]	δευτέρου, καὶ τρίτου περὶ τοῦ	ἐφεξῆς,	καὶ τέταρτον περὶ τῶν νυνὶ
[80]	συμμαχίας τῆς τῶν Θηβαίων, ἵνα	ἐφεξῆς	λέγω, περὶ τῶν Εὐβοέων πρῶτον
[0]	καὶ ὀλιγαρχίαι τοῖς τρόποις τῶν	ἐφεστηκότων,	αἱ δὲ πόλεις αἱ δημοκρατούμεναι
[0]	καὶ τὰς ἐκκλησίας ὑπὸ τῶν	ἐφεστηκότων	ὀρθῶς διοικεῖσθαι, καὶ τοὺς νόμους,
[140]	γὰρ ὑμᾶς ἀγαθὰ ὑφ' ἑαυτοῦ	ἔφη	ἀπὸ τοῦ βήματος πεπονθέναι, ἢ
[90]	ἐπρέσβευσε, καὶ τὴν ἐξ Ἀκαρνανίας	ἔφη	βούλεσθαι ὑμῖν ἀπαγγεῖλαι. Ἦν δ'
[190]	πρὸς ἐμὲ διεξῄει ἐπὶ σχολῆς·	ἔφη	γὰρ, ὅτε ἀρτίως κατεληλύθει ὁ
[140]	συνεθίζων μηδὲν αὑτῷ ἀντιλέγειν, διαδικασίαν	ἔφη	γράψειν τῷ βήματι πρὸς τὸ
[180]	Τρωικὸν ἂμπεδίον, Ὃν ποθ' Ὅμηρος	ἔφη	Δαναῶν πύκα χαλκοχιτώνων Κοσμητῆρα μάχης
[90]	Καὶ ταῦτα μὲν τὰ φανερά·	ἔφη	δὲ καὶ πράξεις πράττειν ἑτέρας
[70]	εἰρήνην, ἀπούσης συμμαχίας· (οὐ γὰρ	ἔφη	δεῖν (καὶ γὰρ τὸ ῥῆμα
[80]	οὐκ εἶναι κριτὴν ἴσον ἡμῖν	ἔφη	καὶ Φιλίππῳ. Ἁλόνησον ἐδίδου· ὁ
[140]	ἐπὶ τὸ βῆμα, πρεσβεύσειν μὲν	ἔφη	ὅποι ἂν αὑτῷ δοκῇ, (κἂν
[160]	σπλάγχνα φυλάττοντα. Καὶ ταυτὶ λέγειν	ἔφη	οὐκ εἰκάζων, ἀλλ' ἀκριβῶς εἰδώς,
[160]	ὦ σιδηροῖ, ἐκαρτερεῖτε ἀκροώμενοι; Ὅτ'	ἔφη	παρελθών. Ἀμπελουργοῦσί τινες τὴν πόλιν,
[70]	μὴ συμπεισθήσονται πρέσβεις, οὐδὲ γιγνώσκειν	ἔφη	τὴν εἰρήνην, ἀπούσης συμμαχίας· (οὐ
[80]	πέμποι Φίλιππος πρέσβεις, καταφρονεῖν αὐτὸν	ἔφη	τῆς πόλεως, εἰ δὲ πέμποι,
[70]	ἄλλων παραλιπὼν λόγον, οὐδὲν ὄφελος	ἔφη	τῶν χθὲς εἰρημένων εἶναι λόγων,
[150]	τοὺς Βοιωτάρχας ἀπεκάλεσε, καὶ γράψειν	ἔφη	ψήφισμα, ὁ τοῖς πολεμίοις οὐδεπώποτ'
[110]	ἐξαμαρτάνειν προαγομένου, Ἀρχὴν δέ γε,	ἔφη,	ὦ ἄνδρες Ἕλληνες, εἰ ἐσωφρονεῖτε,
[110]	ἱερῷ καὶ ἔστιν εὐσύνοπτον· (Ὁρᾶτε,	ἔφην	ἐγώ, ὦ ἄνδρες Ἀμφικτύονες, ἐξειργασμένον
[220]	ὅσοι ξένοι περιέστασαν τὴν ἐκκλησίαν·	ἔφησθα	γὰρ τοὺς τῆς πόλεως ἅλας
[160]	ἐν Κιλικίᾳ, πάντων ἐνδεής, ὡς	ἔφησθα	σύ, αὐτίκα μάλα δ' ἔμελλεν,
[180]	Παταικίωνος ἄμεινον πεπολίτευσαι διέξιθι, ἀλλ'	ἐφικόμενος	τῆς ἀνδραγαθίας, οὕτω τὰς χάριτας
[190]	οὕτως, ἀλλ' ἐπὶ τοῖς ἐναντίοις	ἐφιλοτιμεῖτο,	λέγων ὅτι, πλεῖστα πάντων γεγραφὼς
[230]	κολακευόμενος· ἔπειτ' αὐτὸν οὐχ οὓς	ἐφοβεῖτο,	ἀλλ' οἷς ἑαυτὸν ἐνεχείριζε, κατέλυσαν.
[200]	ἀλλ' ἐξορμεῖς ἐκ τῆς πόλεως,	ἐφόδια	δὲ πεπόρισαι τῇ σαυτοῦ ἀνανδρίᾳ
[160]	αἰτίᾳ. Εἰ γάρ τι τούτων	ἐφρόνει	Δημοσθένης, καὶ πολεμικῶς εἶχεν, ὥσπερ
[130]	εἰς παραδοξολογίαν τοῖς μεθ' ἡμᾶς	ἔφυμεν.	Οὐχ ὁ μὲν τῶν Περσῶν
[230]	ῥᾳδίως οὕτω κατέλυσαν τὸν δῆμον·	ἔχαιρε	γὰρ κολακευόμενος· ἔπειτ' αὐτὸν οὐχ
[140]	καὶ, τὸ τελευταῖον, Ἐλάτειαν καταλαβὼν	ἐχαράκωσε,	καὶ φρουρὰν εἰσήγαγεν, ἐνταῦθ' ἤδη,
[230]	ἡ δὲ χάρις πρὸς ὃν	ἐχαρίζετο	ἄδηλος γεγένηται· ἡ γὰρ ψῆφος
[170]	πάππου τοῦ πρὸς μητρὸς, πῶς	ἔχει	αὐτῷ, ἐγὼ φράσω. Γύλων ἦν
[50]	ἡμῖν ἔσεσθε τῶν λόγων κριταί.	(Ἔχει	δ' οὕτως. Ἐγὼ τὸν μὲν
[180]	τῶν καταγαγόντων δωρεά. Εἰ τοῦτ'	ἔχει	καλῶς, ἐκεῖνο αἰσχρῶς· εἰ ἐκεῖνοι
[30]	ἐκ τῆς διοικήσεως εἰς ταῦτα	ἔχει	μικροῦ δεῖν δέκα τάλαντα. Ἕτερος
[30]	ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ μάλα καλῶς	ἔχει.	Οὐ γὰρ, οἶμαι, ᾤετο δεῖν
[230]	γεγενῆσθαι τούτων ἄτιον, μείζω κατηγορίαν	ἔχει·	οὐ γὰρ περιχαρακώσαντα χρὴ τὰ
[30]	καὶ μὴ ποιεῖν; (Ἀλλ' οὐκ	ἔχει	ταῦθ' οὕτως (μήθ' ὑμεῖς ποτε
[140]	τὰ λοιπὰ τῇ πόλει καλῶς	ἔχειν.	(Δεύτερον δὲ καὶ πολὺ τούτου
[180]	ἐθελήσει Ἀμφὶ ξυνοῖσι πράγμασι μόχθον	ἔχειν.	(Ἐπὶ δὲ τῷ τρίτῳ ἐπιγέγραπται
[220]	αἰτιώμενόν ἐστι τὸ ἔργον μὴ	ἔχειν	ἐπιδεῖξαι· (εἰ δ' ἦν ἀναγκαῖον
[210]	τῶν κονδύλων ἴχνη τῶν Μειδίου	ἔχειν	ἔτι φανερά. Ὁ γὰρ ἄνθρωπος
[0]	πάντα, τὰ πρότερον ὡμολογημένα καλῶς	ἔχειν,	νυνὶ καταλέλυται, καὶ γράφουσί τε
[170]	ὀλιγαρχικὸν, πάντα δεῖ τἀναντία τούτων	ἔχειν.	Τί γὰρ δεῖ πάλιν διεξιέναι;
[20]	ἡμέρᾳ, καὶ ἐν ποίᾳ ἐκκλησίᾳ,	ἐχειροτονήθη	Δημοσθένης τὴν ἀρχὴν τὴν ἐπὶ
[20]	ὡς οὔτ' ἔλαχε τειχοποιὸς, οὔτ'	ἐχειροτονήθη	ὑπὸ τοῦ δήμου. Καὶ περὶ
[20]	ἐπέδωκας, ἀλλ' ἀπὸ πολλῶν, ὧν	ἔχεις	εἰς τὴν τῶν τειχῶν οἰκοδομίαν,
[160]	ἢ, τό γ' ἀναγκαιότατον, μηδεμίαν	ἔχθραν,	ἵνα μὴ, βοηθῶν τοῖς τῶν
[210]	Ἀλεξάνδρῳ διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν	ἔχθραν.	(Καὶ, νὴ Δί' ὡς ἐγὼ
[90]	μέσον πίπτει τῆς τε Θηβαίων	ἔχθρας	καὶ τῆς Φιλίππου. Ἀπορῶν δ'
[100]	τὸν αὐτὸν Ἀθηναίοις φίλον καὶ	ἐχθρὸν	νομίζειν εἶναι. (Ἔπειτα ἀναφαίνεται περὶ
[20]	μάλα ὀρθῶς, ἵν' ἡ πόλις	ἔχοι	ὑπεύθυνα σώματα, παρ' ὧν ἔμελλε
[10]	τίθησι νόμον, καὶ μάλα καλῶς	ἔχοντα,	διαρρήδην ἀπαγορεύοντα τοὺς ὑπευθύνους μὴ
[120]	ἐλευθέρους, ἥκειν ἅμα τῇ ἡμέρᾳ,	ἔχοντας	ἄμας καὶ δικέλλας, πρὸς τὸ
[120]	ἐν ῥητῷ χρόνῳ εἰς Πύλας,	ἔχοντας	δόγμα, καθότι δίκας δώσουσιν οἱ
[210]	τὴν ἀγορὰν ἀληθεῖς κατ' ἀλλήλων	ἔχοντες	δόξας καὶ λόγους οὐ ψευδεῖς
[40]	ἀλλὰ καὶ οἱ ἐξ ἐκείνου,	ἔχοντες	ἐν τῇ οἰκίᾳ τὸ ὑπόμνημα,
[50]	που ἐνίοτε ψευδεῖς οἴκοθεν δόξας	ἔχοντες	κατὰ τῶν λογισμῶν· ἀλλ' ὅμως,
[0]	τῷ ὑμετέρῳ πολιτευομένους. Κἂν, ταύτην	ἔχοντες	τὴν διάνοιαν, ἀκούητε τῶν μελλόντων
[60]	ἔμπροσθεν χρόνων ἥκουσιν οἴκοθεν τοιαύτην	ἔχοντες	τὴν δόξαν, ὡς ἄρα ὁ
[140]	ἀείμνηστον παιδείαν αὐτοὺς ἐπαίδευσε) (τούτων	ἐχόντων	οὕτως αἰσθόμενος Δημοσθένης καὶ τοὺς
[0]	μέρος τῆς πόλεως. (Τούτων δ'	ἐχόντων	οὕτως, καὶ τῶν καιρῶν ὄντων
[170]	τῷ Πόντῳ, τότε τῆς πόλεως	ἐχούσης	τὸ χωρίον τοῦτο, φυγὰς ἀπ'
[190]	πρὸς ἑτέρῳ τινὶ τὴν γνώμην	ἔχουσιν.	(Ἤδη δ' ἐκ τῶν τεχνῶν
[210]	θεάτρῳ παρὰ τοὺς νόμους· (ὃν	ἐχρῆν,	εἰ καὶ μανεὶς ὁ δῆμος,
[20]	ὑπεύθυνος, ἐκεῖνο αὐτῷ ὑποβάλλετε· Οὔκουν	ἐχρῆν	σε, ὦ Δημόσθενες, ἐᾶσαι τὸν
[120]	πρώτῃ στρατεία καὶ μάλα μετρίως	ἐχρήσαντο	τοῖς Ἀμφισσεῦσιν· ἀντὶ γὰρ τῶν
[150]	ἡ πόλις καὶ βελτίοσι προστάταις	ἐχρῆτο,	προελθὼν ὁ κῆρυξ καὶ παραστησάμενος
[160]	σιγᾷς, ὅτι μὲν ἀπορεῖς, συγγνώμην	ἔχω	σοι· ἃ δὲ τότ' ἔλεγες,
[160]	ἡ ἀρετὴ ὠνία, αὐτὸς οὐκ	ἔχων	αἷμα, καὶ θεωρῶν τὸν Ἀλέξανδρον
[200]	τὸ παράνομον ἀπολογεῖσθαι, ἀλλ' οὐδὲν	ἔχων	δίκαιον εἰπεῖν, ἑτέρων παρεμβολῇ πραγμάτων
[180]	ὁ δίκαιος, ὁ τὴν ἀνόμοιον	ἔχων	ἐπωνυμίαν Δημοσθένει; (Ἀλλ' ἔγωγε, μὰ
[200]	ἐμνήσθην, ἄφθονα δήπου καὶ πολλὰ	ἔχων	λέγειν, ἢ πάντων γ' ἂν
[160]	σὴν ἀηδίαν ἡ πόλις οὐκ	ἐχώρει,	καὶ τὰς ἐπιστολὰς, ἃς ἐξηρτημένος
[120]	μηδενὶ τῶν Ἑλλήνων. Καὶ, συνελθόντες,	ἐψηφίσαντο	ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τοὺς Ἀμφισσέας, καὶ
[100]	δὲ τὸν χρησμὸν οἱ Ἀμφικτύονες	ἐψηφίσαντο,	Σόλωνος εἰπόντος Ἀθηναίου τὴν γνώμην,
[60]	μόνον εἰρήνην, ἀλλὰ καὶ συμμαχίαν	ἐψηφισμένους	ποιεῖσθαι· τρίτον δὲ, ὅπως Κερσοβλέπτης
[160]	τῆς ἑαυτοῦ ἀνανδρίας. (Ἤδη δ'	ἐψηφισμένων	Θετταλῶν ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τὴν ἡμετέραν
[120]	ἔνοχος. (Τῇ δὲ ὑστεραίᾳ ἥκομεν	ἕωθεν	εἰς τὸν προειρημένον τόπον, καὶ
[130]	τοι πώποτε ἔγωγε μᾶλλον πόλιν	ἑώρακα	ὑπὸ μὲν τῶν θεῶν σῳζομένην,
[90]	καὶ, ὧν τὰ σώματα οὐχ	ἑώρακε,	τούτων τὰ ὀνόματα λέγει, κλέπτων
[210]	σοῦ τὸ περὶ Παυσανίαν ἐνύπνιον	ἑωρακότος,	οὐδὲ πρὸς τὴν Ἀθηνᾶν καὶ
[160]	βούλει, παραχωρῶ σοι τοῦ βήματος	ἕως	ἂν εἴπῃς. (Ἐπειδὴ δὲ σιγᾷς,
[20]	ὁ νομοθέτης τὰς τῶν ὑπενθύνων,	ἕως	ἂν λόγον ἀποδῶσι τῇ πόλει.
[170]	δὲ στεφάνων ἀνεμνήσθην καὶ δωρεῶν,	ἕως	ἔτι μέμνημαι, προλέγω ὑμῖν, ἄνδρες
[100]	δραχμὴν τοῦ μηνὸς τῆς μνᾶς,	ἕως	τὸ κεφάλαιον ἀπέδοσαν. (Καὶ ταῦτ'