Paragraphes
[190]	τοὺς νόμους διενεγκεῖν, ἔπειτα ἀπαντᾷ0	ν	εἰς τὴν τίμησιν. (Ὅλως δ'
[20]	μοι λέγε τὸ ψηφίσματα. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ.	(Ναί·	ἀλλ' ἀντιδιαπλέκει πρὸς τοῦτο εὐθὺς,
[20]	ἂν λόγον ἀποδῶσι τῇ πόλει.	(Ναί·	ἀλλ' ἔστι τις ἄνθρωπος, ὃς
[160]	αἰτήσεις, καὶ χρυσοῖς στεφάνοις στεφανοῦσθαι;	(Ναί·	ἀλλὰ δημοτικός ἐστιν. Ἐὰν μὲν
[80]	συμφορὰν καὶ τὸν πόλεμον κατεσκεύασεν.	(Ναί.	ἀλλὰ χαλκοῖς καὶ ἀδαμαντίνοις τείχεσιν,
[40]	ὁ δῆμος, ἀπομνημονεύετε αὐτοῖς ὑποβάλλειν·	Ναί,	εἴγε σέ τις ἄλλη πόλις
[240]	Χαβρίᾳ μὲν διὰ τὴν περὶ	Νάξον	ναυμαχίαν, Ἰφικράτει δὲ ὅτι μόραν
[220]	ἢ ὅτε Ἀθηναῖοι τὴν ἐν	Νάξῳ	ναυμαχίαν Λακεδαιμονίους καὶ Πόλλιν ἐνίκησαν;
[180]	ὅτ' ἐν τῇ περὶ Σαλαμῖνα	ναυμαχίᾳ	τὸν Πέρσην ἐνικᾶτε, ἢ Δημοσθένης,
[240]	μὲν διὰ τὴν περὶ Νάξον	ναυμαχίαν,	Ἰφικράτει δὲ ὅτι μόραν Λακεδαιμονίων
[220]	ὅτε Ἀθηναῖοι τὴν ἐν Νάξῳ	ναυμαχίαν	Λακεδαιμονίους καὶ Πόλλιν ἐνίκησαν; (Οὕτω
[30]	ἢ τάφρους ἐξεργάζεσθαι, ἢ τριήρεις	ναυπηγεῖσθαι.	Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω ἐξ
[80]	πέντε ἡμέραις ἐβοηθήσατε αὐτοῖς, καὶ	ναυσὶ	καὶ πεζῇ δυνάμει, καὶ, πρὶν
[160]	ὁ τῶν Περσῶν βασιλεὺς καὶ	ναυσὶ	καὶ χρήμασι, καὶ πεζῇ στρατιᾷ,
[150]	τὸ Δημοσθένους ἐπιγράφειν ὄνομα, ἀλλὰ	Ναυσικλεῖ	τοῦτο προσετάττετε· νυνὶ δ' ἤδη
[130]	τὴν Δημοσθένους πολιτείαν. Καὶ γὰρ	ναυτικὴ	καὶ πεζὴ στρατιὰ, καὶ πόλεις
[90]	τούτων τῶν χρημάτων ὑπάρξειν καὶ	ναυτικὴν	καὶ πεζὴν δύναμιν· εἶναι δὲ
[220]	ὑφῃρημένος, πλεῖον τῆς πόλεως ἀφανίζων	ναυτικὸν,	ἢ ὅτε Ἀθηναῖοι τὴν ἐν
[220]	πείσας Ἀθηναίους ἐπιστάτην τάξαι τοῦ	ναυτικοῦ,	ἐξηλέγχθης ὑπ' ἐμοῦ ἑξήκοντα καὶ
[160]	ὑμῶν γιγνώσκει. Οὗτός ποτε ὁ	νεανίσκος,	ἑτέρων τὴν ὄψιν διαφέρων γενόμενος,
[160]	τὴν ἡμετέραν πόλιν, καὶ τοῦ	νεανίσκου	τὸ πρῶτον παροξυνθέντος, εἰκότως, ἐπειδὴ
[150]	ἦσαν ἐν τῷ πολέμῳ τετελευτηκότες,	νεανίσκους	πανοπλίᾳ κεκοσμημένους, ἐκήρυττε τὸ κάλλιστον
[150]	πρὸς ἀρετήν, ὅτι Τούσδε τοὺς	νεανίσκους,	ὧν οἱ πατέρες ἐτελεύτησαν ἐν
[130]	ἢ ὅ γε τεῖχος, Ἢ	νέας	ἐν πόντῳ Κρονίδης ἀποτείνυται αὐτῶν.
[250]	ἐκ τῶν ἐράνων, τὰ περιόντα	νειμάμενοι.	(Ὅτι δ' οὐ ληρῶ, ἐκεῖθεν
[250]	βουλεύεσθε, καὶ τὰς φιλοτιμίας μὴ	νέμετε,	ἀλλὰ κρίνετε, καὶ τὰς δωρεὰς
[160]	τὰ τοῦ δήμου, ὑποτέτμηται τὰ	νεῦρα	τῶν πραγμάτων, φορμορραφούμεθα, ἐπὶ τὰ
[50]	Κηφισοδότου στρατηγίαν καὶ τὸν τῶν	νεῶν	ἔκπλουν τὸν εἰς Ἑλλήσποντον, (ὅτε,
[220]	ὅτε, νομοθετήσας περὶ τῶν τριακοσίων	νεῶν,	καὶ σαυτὸν πείσας Ἀθηναίους ἐπιστάτην
[110]	ἀσπίδας ἀνέθεμεν πρὸς τὸν καινὸν	νεὼν,	πρὶν ἐξαρέσασθαι, καὶ ἐπεγράψαμεν τὸ
[90]	σύνταγμα χρημάτων μὲν εἰς ἑκατὸν	νεῶν	ταχυναυτουσῶν πληρώματα, καὶ εἰς πεζοὺς
[220]	ὑπ' ἐμοῦ ἑξήκοντα καὶ πέντε	νεῶν	ταχυναυτουσῶν τριηράρχους ὑφῃρημένος, πλεῖον τῆς
[20]	δὲ τὴν τῶν ἀποδεκτῶν καὶ	νεωρίων	ἀρχὴν, καὶ σκευοθήκην ᾠκοδόμουν, ἦσαν
[50]	περιάγων τὸν στρατηγὸν ἐπὶ τῆς	νεώς,	καὶ συσσιτῶν, καὶ συνθύων, καὶ
[190]	αὐτῷ ἀπὸ Φυλῆς, καὶ εἷλε,	νεωστὶ	γεγενημένων αὐτῷ τῶν εὐεργεσιῶν, ἃς
[90]	γὰρ, ὡς ἥκοι ἐκ Πελοποννήσου	νεωστὶ	σύνταγμα συντάξας, εἰς ἑκατὸν ταλάντων
[220]	ἀγενήτοις, ὡς ἐμοῦ μετά τινων	νεωτερίζειν	βουλομένου. Ἔπειτα ἐπερωτᾶν με, ὡς
[240]	μέγιστον, ἐὰν ἐπερωτῶσιν ὑμᾶς οἱ	νεώτεροι,	πρὸς ποῖον παράδειγμα χρὴ αὐτοὺς
[240]	καὶ βδελυρός; Ὁ δέ γε	νεώτερος	ταῦτ' ἰδὼν διεφθάρη. Δίκην τις
[240]	ἡ μουσικὴ μόνον παιδεύει τοὺς	νεωτέρους,	ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον τὰ δημόσια
[210]	ἐν τοῖς γυμνασίοις μετὰ τῶν	νεωτέρων	μου διατριβὰς καταμέμφεται, καὶ κατὰ
[210]	τὴν πρὸς αὐτὸν ἔχθραν. (Καὶ,	νὴ	Δί' ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι, μέλλει
[170]	(καὶ γαμεῖ γυναῖκα πλουσίαν μὲν,	νὴ	Δία, καὶ χρυσίον ἐπιφερομένην πολύ,
[220]	καὶ τὴν γραφὴν ἀπήνεγκα, (καὶ,	νὴ	τοὺς θεοὺς Ὀλυμπίους, ὧν ἐγὼ
[60]	ὡς αὐτὸ ἔδειξε τὸ ἔργον.	(Νικᾷ	γὰρ ἕτερον ψήφισμα Φιλοκράτης, ἐν
[60]	ἐπὶ Φίλιππον. Ἐνταῦθα ἕτερον ψήφισμα	νικᾷ	Δημοσθένης, ἐν ᾧ γράφει, μὴ
[140]	οἶμαι, ἐπειδὴ Φίλιππος, αὐτῶν ἀφελόμενος	Νίκαιαν,	Θετταλοῖς παρέδωκε, καὶ τὸν πόλεμον,
[180]	καὶ τὸ ἀείμνηστον ἐκ τῆς	νίκης,	ἐθέλουσίν τινες, τὰ σώματα παρακαταθέμενοι,
[180]	φήσει τὸν πύκτην Ὀλυμπίασι στεφανωθῆναι,	νικήσαντα	Γλαῦκον τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον πύκτην,
[180]	ὁ τὸ ψήφισμα γράψας καὶ	νικήσας	Ἀρχῖνος ὁ ἐκ Κοίλης, εἷς
[180]	ὁ τὴν ἐν Μαραθῶνι μάχην	νικήσας,	ἢ οὗτος; Ἔτι δ' οἱ
[80]	δεινὰς δυσχωρίας κατακεκλῃμένον, ὅθεν μὴ	νικήσασι	μάχην οὐκ ἦν ἀναχώρησις, οὐδὲ
[100]	αὐτὸν Ἀθηναίοις φίλον καὶ ἐχθρὸν	νομίζειν	εἶναι. (Ἔπειτα ἀναφαίνεται περὶ ἁπάντων
[70]	τετελευτηκυίας, πρὶν πενθῆσαι καὶ τὰ	νομιζόμενα	ποιῆσαι, στεφανωσάμενος, καὶ λευκὴν ἐσθῆτα
[150]	ἀλλ' ἐν τῷ θεάτρῳ, καὶ	νομίσαθ'	ὁρᾷν προϊόντα τὸν κήρυκα, καὶ
[240]	ἐν τῇ μάχῃ τελευτήσαντας; Οὓς	νομίσαθ'	ὁρᾶν σχετλιάζοντας, εἰ οὗτος στεφανωθήσεται.
[150]	αὐτῶν εἰς τὰς συμφοράς, καὶ	νομίσατε	ὁρᾷν ἁλισκομένην τὴν πόλιν, τειχῶν
[40]	τῶν δὲ πρυτάνεων ἀποδόντων τοῖς	νομοθέταις,	ἀνῄρητ' ἂν ὁ ἕτερος τῶν
[30]	δὲ πρυτάνεις ποιεῖν ἐκκλησίαν ἐπιγράψαντας	νομοθέταις,	τὸν δ' ἐπιστάτην τῶν προέδρων
[30]	ἠμέληται περὶ τῶν τοιούτων τῷ	νομοθέτῃ	τῷ τὴν δημοκρατίαν καταστήσαντι, ἀλλὰ
[250]	τὴν δημοκρατίαν, ἄνδρα φιλόσοφον καὶ	νομοθέτην	ἀγαθόν, σωφρόνως, ὡς προσῆκον αὐτῷ,
[10]	τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, ἃς ὁ	νομοθέτης	ἀρχὰς ὀνομάζει, οὗτοι προσαγορεύωσι πραγματείας
[20]	ἐνδείξασθαι βούλομαι, ὅτι ὁ μὲν	νομοθέτης,	ἐάν τις μιᾶς ἀρχῆς τῆς
[170]	Ὁ γὰρ Σόλων, ὁ παλαιὸς	νομοθέτης,	ἐν τοῖς αὐτοῖς ἐπιτιμίοις ᾤετο
[20]	τοὺς πεντακοσίους ὑπεύθυνον πεποίηκεν ὁ	νομοθέτης,	(καὶ οὕτως ἰσχυρῶς ἀπιστεῖ τοῖς
[10]	(ἁπάσας ἑνὶ περιλαβὼν ὀνόματι ὁ	νομοθέτης,	καὶ προσειπὼν ἀρχὰς ἁπάσας εἶναι,
[30]	ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι ὁ μὲν	νομοθέτης	κελεύει ἐν τῷ δήμῳ ἐν
[40]	Καὶ διὰ τοῦτο προσέθηκεν ὁ	νομοθέτης,	μὴ κηρύττεσθαι τὸν ἀλλότριον στέφανον
[30]	τοῖς κηρύγμασιν. Ὁ μὲν οὖν	νομοθέτης	οὕτως· ὁ δὲ Κτησιφῶν πῶς;
[20]	λόγῳ ἐνεχυράζει τὰς οὐσίας ὁ	νομοθέτης	τὰς τῶν ὑπενθύνων, ἕως ἂν
[10]	δήμου. Κατιδὼν δή τις ταῦτα	νομοθέτης	τίθησι νόμον, καὶ μάλα καλῶς
[40]	ψηφίσματος. (Συνιδὼν δή τις ταῦτα	νομοθέτης,	τίθησι νόμον οὐδὲν ἐπικοινωνοῦντα τῷ
[170]	πατρίδος ὑπάρχῃ. (Ὁ μὲν τοίνυν	νομοθέτης	τὸν ἀστράτευτον, καὶ τὸν δειλὸν,
[30]	γὰρ, οἶμαι, ᾤετο δεῖν ὁ	νομοθέτης	τὸν ῥήτορα σεμνύνεσθαι πρὸς τοὺς
[30]	προειρημένους λόγους, ὅτι ὁ μὲν	νομοθέτης	τοὺς ἐκ τῶν φυλῶν ἄρχειν
[0]	ἑαυτοῦ παρρησίας. Διόπερ καὶ ὁ	νομοθέτης	τοῦτο πρῶτον ἔταξεν ἐν τῷ
[100]	Ἀθηναίου τὴν γνώμην, ἀνδρὸς καὶ	νομοθετῆσαι	δυνατοῦ, καὶ περὶ ποίησιν καὶ
[220]	ἀποκρύψαι χρόνος δύναιτ' ἄν, ὅτε,	νομοθετήσας	περὶ τῶν τριακοσίων νεῶν, καὶ
[10]	ταῦτα οὕτως εὖ προκατειληφότος τοῦ	νομοθέτου,	εὕρηνται κρείττονες λόγοι τῶν νόμων,
[30]	ἐξ αὐτῶν τῶν νόμων μαθήσεσθε.	ΝΟΜΟΙ.	(Ἀναμνήσθητε δὴ τοὺς προειρημένους λόγους,
[30]	Καί μοι λέγε τοὺς νόμους.	ΝΟΜΟΙ	~Εἰ τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀληθὴς
[40]	λέγω, τῶν νόμων αὐτῶν ἀκούσατε.	ΝΟΜΟΙ.	(Ἐπειδὰν τοίνυν ἐξαπατῶντες ὑμᾶς λέγωσιν,
[40]	ὑμᾶς, προειπὼν ὧν ἕνεκα οἱ	νόμοι	ἐτέθησαν οἱ περὶ τῶν ἐν
[30]	ὡς εἰσὶ τῇ πόλει δύο	νόμοι	κείμενοι περὶ τῶν κηρυγμάτων, εἷς
[0]	πρεσβυτάτῳ τῶν πολιτῶν, ὥσπερ οἱ	νόμοι	κελεύουσι, σωφρόνως ἐπὶ τὸ βῆμα
[50]	Κτησιφῶν· ἅπαντες γὰρ ἀπαγορεύουσιν οἱ	νόμοι	μηδένα ψευδῆ γράφειν ἐν τοῖς
[20]	λέγω, αὐτῶν ἀκούσατε τῶν νόμων.	ΝΟΜΟΙ.	(Ὅταν τοίνυν μάλιστα θρασύνηται Δημοσθένης,
[10]	τοὺς νόμους ὑμῖν αὐτοὺς ἀναγνώσεται.	ΝΟΜΟΙ.	(Ὅταν τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, ἃς
[0]	οὐκέτι κρατεῖν δύνανται, οὔθ' οἱ	νόμοι,	οὔθ' οἱ πρυτάνεις, οὔθ' οἱ
[40]	λόγος, καὶ ἦσαν δύο κείμενοι	νόμοι	περὶ τῶν κηρυγμάτων, ἐξ ἀνάγκης,
[30]	τοῖς κυρίοις, ἢ εἴπου εἰσὶ	νόμοι	πλείους ἑνὸς ἀναγεγραμμένοι περὶ ἑκάστης
[30]	ἐν ᾗ ταὐτὰ προστάττουσιν οἱ	νόμοι	ποιεῖν καὶ μὴ ποιεῖν; (Ἀλλ'
[190]	ἣν οἱ θεοὶ καὶ οἱ	νόμοι	σῴζουσι, τολμᾷ βοηθεῖν τοῖς παράνομα
[200]	τὸ ψήφισμα, καὶ οἱ παραγεγραμμένοι	νόμοι.	Ταῦτα συμφωνοῦντα ἀλλήλοις ἐπιδείξας, κατάβαινε·
[0]	εἰδώς, ὅτι, ὅταν διατηρηθῶσιν οἱ	νόμοι	τῇ πόλει, σῴζεται καὶ ἡ
[30]	ὡς μὲν οὐκ ἀπαγορεύουσιν οἱ	νόμοι	τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανούμενον
[30]	μετὰ Δημοσθένους ἐποίσει τέχνας τοῖς	νόμοις·	ἃς ἐγὼ δηλώσω καὶ προερῶ
[190]	ὕδωρ τῷ κατηγόρῳ καὶ τοῖς	νόμοις	καὶ τῇ δημοκρατίᾳ, τὸ δὲ
[0]	τοῖς θεοῖς, δεὺτερον δὲ, τοῖς	νόμοις	καὶ ὑμῖν, ἡγούμενος οὐδεμίαν παρασκευὴν
[250]	εὐεργέτας· Σόλωνα μὲν, τὸν καλλίστοις	νόμοις	κοσμήσαντα τὴν δημοκρατίαν, ἄνδρα φιλόσοφον
[160]	γένος ἀτυχίαν, δυσμενὴς ᾖ τοῖς	νόμοις,	οἳ σῴζουσι τὴν δημοκρατίαν· δεύτερον
[40]	οὔτ' ἐναντίον τοῖς πρότερον κειμένοις	νόμοις	τιθείς (οὐ γὰρ ἔξεστιν) ἀλλὰ
[0]	δὲ πόλεις αἱ δημοκρατούμεναι τοῖς	νόμοις	τοῖς κειμένοις. Μηδεὶς οὖν ὑμῶν
[190]	τὸ δίκαιον, ἀλλ' ὡρισμένον τοῖς	νόμοις	τοῖς ὑμετέροις. Ὥσπερ γὰρ ἐν
[190]	τὴν ψῆφον αἰτεῖ, ὅρκον αἰτεῖ,	νόμον	αἰτεῖ, δημοκρατίαν αἰτεῖ, ὧν οὔτε
[20]	μὲν, πρὶν ἢ τὸν Ἡγήμονος	νόμον	γενέσθαι, τὴν τοῦ ἀντιγραφέως ἀρχήν,
[190]	ὀλίγου δέω εἰπεῖν, ὡς καὶ	νόμον	δεῖ τεθῆναι ἐπὶ ταῖς γραφαῖς
[150]	πορθμέας τοὺς εἰς Σαλαμῖνα πορθμεύοντας,	νόμον	ἔθεσθε, ἐάν τις αὐτῶν ἄκων
[10]	δή τις ταῦτα νομοθέτης τίθησι	νόμον,	καὶ μάλα καλῶς ἔχοντα, διαρρήδην
[30]	εἰς τὴν ἀπολογίαν τὸν Διονυσιακὸν	νόμον,	καὶ χρήσονται τοῦ νόμου μέρει
[30]	μηδαμοῦ. Καί μοι λέγε τὸν	νόμον.	ΝΟΜΟΣ. (Οὗτος ὁ νόμος, ὦ
[10]	φθέγγεσθαι τὸν ῥήτορα, καὶ τὸν	νόμον·	ὅταν δὲ ἑτέραν μὲν φωνὴν
[40]	δή τις ταῦτα νομοθέτης, τίθησι	νόμον	οὐδὲν ἐπικοινωνοῦντα τῷ περὶ τῶν
[30]	τὴν ἀκρόασιν ὑμῶν, (καὶ παρέξονται	νόμον	οὐδὲν προσήκοντα τῇδε τῇ γραφῇ,
[10]	ἐστὶν ἀπομνημονεύειν καὶ ἀντιτάττειν τὸν	νόμον	πρὸς τὴν τούτων ἀναίδειαν, καὶ
[200]	ἀπολογεῖσθαι, πρὸς τὸν τῶν ὑπευθύνων	νόμον	πρῶτον, καὶ τὸν περὶ τῶν
[10]	δέ, ὦ Ἀθηναῖοι, ὑπερπηδήσας τὸν	νόμον	τὸν περὶ τῶν ὑπευθύνων κείμενον,
[10]	πρὸς τοὺς λόγους τοὺς τούτων	νόμον	ὑμέτερον παρέξομαι, ὃν ὑμεῖς ἐνομοθετήσατε,
[30]	δῆμος· κατὰ δὴ τοῦτον τὸν	νόμον	φήσουσι γεγραφέναι τὸν Κτησιφῶντα. (Ἐγὼ
[30]	τῆς ἐκκλησίας, ἕτερον δ' εἶναι	νόμον	φήσουσιν ἐναντίον τούτῳ, τὸν δεδωκότα
[20]	Αὐτὸς ὑποβάλλει καὶ διδάσκει ὁ	νόμος	ἃ χρὴ γράφειν. Κελεύει γὰρ
[30]	δέκα τάλαντα. Ἕτερος δ' ἀπαγορεύει	νόμος,	ἀρχὴν ὑπεύθυνον μὴ στεφανοῦν, ὑμεῖς
[20]	ποιήσονται λόγον· ὁ δέ γε	νόμος,	βραχὺς καὶ σαφὴς, καὶ ταχὺ
[30]	τοῦθ' ὑμᾶς διδάξω. Ὁ γὰρ	νόμος	διαρρήδην κελεύει, ἐὰν μέν τινα
[30]	καὶ σκεψαμένους εἴ τις ἀναγέγραπται	νόμος	ἐναντίος ἑτέρῳ νόμῳ, ἢ ἂκυρος
[10]	ἑτέραν μὲν φωνὴν ἀφιῇ ὁ	νόμος,	ἑτέραν δὲ ὁ ῥήτωρ, τῷ
[30]	καταλείπειν, ὅπως ἂν εἷς ᾖ	νόμος,	καὶ μὴ πλείους περὶ ἑκάστης
[10]	ἱερείας ὑπευθύνους εἶναι κελεύει ὁ	νόμος,	καὶ συλλήβδην ἅπαντας, καὶ χωρὶς
[40]	ἱερὸν εἶναι τῆς Ἀθηνᾶς ὁ	νόμος	κελεύει, ἀφελόμενος τὸν στεφανούμενον. Καίτοι
[20]	ἐγγράφειν πρὸς τοὺς λογιστὰς ὁ	νόμος	κελεύει λόγον, καὶ εὐθύνας διδόναι,
[240]	(ὡς περὶ τῶν κηρυγμάτων ὁ	νόμος	κελεύει ποιεῖσθαι) εἰς βίον ἀξιόχρεων,
[10]	τριηράρχους ὑπευθύνους εἶναι κελεύει ὁ	νόμος,	οὐ τὰ κοινὰ διαχειρίσαντας, οὐδ'
[30]	Καί μοι λέγε τὸν νόμον.	ΝΟΜΟΣ.	(Οὗτος ὁ νόμος, ὦ Ἀθηναῖοι,
[30]	τὸν νόμον. ΝΟΜΟΣ. (Οὗτος ὁ	νόμος,	ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ μάλα καλῶς
[10]	δὲ ὁ ῥήτωρ, τῷ τοῦ	νόμου	δικαίῳ χρὴ διδόναι τὴν ψῆφον,
[30]	Διονυσιακὸν νόμον, καὶ χρήσονται τοῦ	νόμου	μέρει τινὶ κλέπτοντες τὴν ἀκρόασιν
[30]	διορθοῦν ἐν τῷ δήμῳ τοὺς	νόμους,	ἀκριβῶς ἐξετάσαντας καὶ σκεψαμένους εἴ
[190]	οὐκ εἰ πάντας παραπηδήσειαν τοὺς	νόμους,	ἀλλ' εἰ μίαν μόνον συλλαβὴν
[10]	κακοῦργον σοφιστήν, οἰόμενον ῥήμασι τοὺς	νόμους	ἀναιρήσειν, ἀλλ' ὅσῳ ἄν τις
[200]	κακοῦργον ἄνθρωπον, οἰόμενον ῥήμασι τοὺς	νόμους	ἀναιρήσειν, μηδ' ἐν ἀρετῇ τοῦθ'
[190]	ἀράμενοι. (Ὅτι τοὺς παρὰ τοὺς	νόμους	ἄρξαντας κατέλυσαν, διὰ τοῦτ' αὐτούς
[210]	ἣν οὗτος παρὰ πάντας τοὺς	νόμους	γέγραφε στεφανῶσαι, μυριάκις κατατέτμηκε, καὶ
[190]	νῦν μένοντας ἐξελαύνειν, παρὰ τοὺς	νόμους	γράφοντά τι. (Ἀλλ' οὐ νῦν,
[170]	ἔγημε, παριδὼν τοὺς τῆς πόλεως	νόμους,	Δημοσθένης ὁ Παιανιεύς· ἐξ ἧς
[180]	καὶ ἀξίοις καὶ κατὰ τοὺς	νόμους	διδῶτε, πολλοὺς ἀγωνιστὰς ἕξετε τῆς
[190]	πρώτην ὑμᾶς ψῆφον κατὰ τοὺς	νόμους	διενεγκεῖν, ἔπειτα ἀπαντᾷ0 ν εἰς
[0]	δικαστῶν ὅρκῳ, ψηφιοῦμαι κατὰ τοὺς	νόμους·	ἐκεῖνό γε εὖ εἰδώς, ὅτι,
[200]	διεξῆλθον τοὺς περὶ τῶν κηρυγμάτων	νόμους,	ἐν οἷς διαρρήδην ἀπείρηται τὸν
[30]	εἰς τὴν πολιτείαν, ὥστ' ἀκύρους	νόμους	ἐν τοῖς κυρίοις ἀναγεγράφθαι, καὶ
[200]	ἀπορώτατος· ἀλλὰ πρῶτον μὲν τοὺς	νόμους	ἐπέδειξα ἀπαγορεύοντας μὴ στεφανοῦν τοὺς
[30]	τὸ παράνομον, μάρτυρας ἅμα τοὺς	νόμους,	καὶ τὰ ψηφίσματα καὶ τοὺς
[190]	καὶ ἐκέλευον πάλιν ἀναγιγνώσκειν τοὺς	νόμους	καὶ τὸ ψήφισμα, καὶ ἡλίσκοντο
[200]	ἐπὶ σαυτὸν καλεῖς, ἐπὶ τοὺς	νόμους	καλεῖς, ἐπὶ τὴν δημοκρατίαν καλεῖς·
[200]	φεύγων τὴν γραφὴν, οὐ τοὺς	νόμους	μόνον παραβέβηκεν, ἀλλὰ καὶ τὸν
[30]	ἐν τῷ θεάτρῳ, οὐ τοὺς	νόμους	μόνον ὑπερβάς, ἀλλὰ καὶ τὸν
[30]	πράξεως. Καί μοι λέγε τοὺς	νόμους.	ΝΟΜΟΙ ~Εἰ τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι,
[170]	ὑπομνῆσαι τοὺς περὶ τούτων κειμένους	νόμους.	Ὁ γὰρ Σόλων, ὁ παλαιὸς
[10]	τοὺς ὑπευθύνους στεφανούντων παρὰ τοὺς	νόμους,	οἱ μὲν φύσει μέτριοί εἰσιν
[210]	ἐν τῷ θεάτρῳ παρὰ τοὺς	νόμους·	(ὃν ἐχρῆν, εἰ καὶ μανεὶς
[230]	τὰς δωρεὰς οὐ κατὰ τοὺς	νόμους,	οὐδ' ὀλίγοις καὶ τοῖς ἀξίοις,
[0]	ἐφεστηκότων ὀρθῶς διοικεῖσθαι, καὶ τοὺς	νόμους,	οὓς ἐνομοθέτησεν ὁ Σόλων περὶ
[190]	Στειριέα, γράψαντά τι παρὰ τοὺς	νόμους	στεφανοῦν, ἕνα τῶν συγκατελθόντων αὐτῷ
[30]	τούτων τέχνας παρέξομαι συνηγόρους τοὺς	νόμους	τοὺς ὑμετέρους, ὅπερ διατελῶ σπουδάζων
[200]	τὸ σανίδιον λαβεῖν, καὶ τοὺς	νόμους	τῷ ψηφίσματι παραναγνῶναι· ἐὰν δὲ
[10]	Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω, τοὺς	νόμους	ὑμῖν αὐτοὺς ἀναγνώσεται. ΝΟΜΟΙ. (Ὅταν
[30]	ὑμεῖς δὲ ὀμωμόκατε κατὰ τοὺς	νόμους	ψηφιεῖσθαι· ὁ δὲ ῥήτωρ γέγραφε
[20]	ἐπιστάται· τρίτον δ' ἐν τῷ	νόμῳ	γέγραπται, Καὶ εἴ τινες ἄλλοι
[40]	λέγωσιν, ὡς προσγέγραπται ἐν τῷ	νόμῳ,	ἐξεῖναι στεφανοῦν, ἐὰν ψηφίσηται ὁ
[30]	τις ἀναγέγραπται νόμος ἐναντίος ἑτέρῳ	νόμῳ,	ἢ ἂκυρος ἐν τοῖς κυρίοις,
[0]	δημοκρατίαν, κολάζετε τοὺς ὑπεναντίως τῷ	νόμῷ,	καὶ τῇ πόλει, καὶ τῷ
[230]	γὰρ ἰδιώτης ἐν πόλει δημοκρατουμένῃ,	νόμῳ	καὶ ψήφῳ βασιλεύει· ὅταν δ'
[40]	κτᾶται, προσαπείπῃ δ' ἐν τῷ	νόμῳ,	μηδ' ὑπὸ ἄλλου μηδενὸς ἀνακηρύττεσθαι,
[40]	τῶν ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανουμένων	νόμῳ,	οὔτε λύσας ἐκεῖνον (οὐδὲ γὰρ
[20]	τῶν χειρῶν, μηδ' ἔμπροσθεν τῶν	νόμων,	ἀλλ' ὕστερος πολιτεύου. Ταῦτα γὰρ
[250]	ποιήσασθαι τῶν ὅρκων καὶ τῶν	νόμων·	(Ἀριστείδην δὲ, τὸν τοὺς φόρους
[40]	Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω, τῶν	νόμων	αὐτῶν ἀκούσατε. ΝΟΜΟΙ. (Ἐπειδὰν τοίνυν
[0]	οὓς ὠμόσατε, μεμνημένοι, καὶ τῶν	νόμων,	ἐὰν ἐξελέγξω Κτησιφῶντα, καὶ παράνομα
[40]	ὑμῖν τούτου ἐξ αὐτῶν τῶν	νόμων	ἐπιδείξω. Αὐτὸν γὰρ τὸν χρυσοῦν
[250]	ἐφ' οἷς ἐστιν ἐκ τῶν	νόμων	ζημία θάνατος, ταῦτά τινες οὐκ
[170]	ἕκαστος ἡμῶν, τὰς ἐκ τῶν	νόμων	ζημίας φοβούμενος μᾶλλον ἢ τοὺς
[40]	ἀνῄρητ' ἂν ὁ ἕτερος τῶν	νόμων,	ἤτοι ὁ τὴν ἐξουσίαν δεδωκὼς
[230]	κυκλίων χορῶν κριταὶ καθεστηκότες, ἀλλὰ	νόμων	καὶ πολιτικῆς ἀρετῆς, τὰς δωρεὰς
[0]	μεῖζον ἰσχύειν παρ' ὑμῖν τῶν	νόμων	καὶ τῶν δικαίων. (Ἐβουλόμην μὲν
[0]	κρίσεις τὰς μὲν ἐκ τῶν	νόμων	καταλελύκασι, τὰς δ' ἐκ τῶν
[200]	παντελῶς καὶ ὑμῶν καὶ τῶν	νόμων	καταπεφρονηκότα· καὶ τὰς ἐσομένας πρὸς
[170]	δὲ τὸν ἀστεφάνωτον ἐκ τῶν	νόμων	κελεύεις ἡμᾶς στεφανοῦν, καὶ τῷ
[20]	ὑπευθύνοις, ὥστ' εὐθὺς ἀρχόμενος τῶν	νόμων,	λέγει, Ἀρχὴν ὑπεύθυνον (φησὶ) μὴ
[30]	ἀληθῆ λέγω ἐξ αὐτῶν τῶν	νόμων	μαθήσεσθε. ΝΟΜΟΙ. (Ἀναμνήσθητε δὴ τοὺς
[20]	ἀληθῆ λέγω, αὐτῶν ἀκούσατε τῶν	νόμων.	ΝΟΜΟΙ. (Ὅταν τοίνυν μάλιστα θρασύνηται
[0]	προειρῆσθαι· περὶ δὲ αὐτῶν τῶν	νόμων,	οἳ κεῖνται περὶ τῶν ὑπευθύνων,
[10]	νομοθέτου, εὕρηνται κρείττονες λόγοι τῶν	νόμων,	οὓς εἰ μή τις ὑμῖν
[30]	ποτε εἰς τοσαύτην ἀταξίαν τῶν	νόμων	προβαίητε) οὔτε ἠμέληται περὶ τῶν
[30]	καὶ τοὺς μὲν ἀναιρεῖν τῶν	νόμων,	τοὺς δὲ καταλείπειν, ὅπως ἂν
[0]	τάξιν ἣν τέταχθε ὑπὸ τῶν	νόμων,	φύλακες τῆς δημοκρατίας τήνδε τὴν
[80]	ταραχῆς, μετὰ τῶν συμφύτων αὐτῷ	νοσημάτων	ἤδη τὰ μετὰ ταῦτα ἐβουλεύετο,
[220]	εἴη τοιοῦτος ἰατρός, ὅστις τῷ	νοσοῦντι	μεταξὺ μὲν ἀσθενοῦντι μηδὲν συμβουλεύοι,
[240]	εἰκότως οὐ πείθεται· ἀλλὰ τὸ	νουθετεῖν	ἐνοχλεῖν ἤδη δικαίως ὀνομάζεται. (Ὡς
[60]	ἤδη μοι σφόδρα προσέχετε τὸν	νοῦν.	Ἐπράττετο γὰρ οὐ πρὸς τοὺς
[100]	Κραγαλίδαις πάντ' ἤματα καὶ πάσας	νύκτας,	καὶ, τὴν χώραν αὐτῶν ἐκπορθήσαντας,
[210]	τὴν Ἀθηνᾶν καὶ τὴν Ἥραν	νύκτωρ	διειλεγμένου. Πῶς ἂν οὖν ἐγὼ
[70]	Ἀθηνᾶς, οὓς μεθ' ἡμέραν ἐπιορκῶν	νύκτωρ	φησὶν ἑαυτῷ διαλέγεσθαι, καὶ τὰ
[170]	Κεραμέων· οὗτος, προδοὺς τοῖς πολεμίοις	Νύμφαιον	τὸ ἐν τῷ Πόντῳ, τότε
[0]	ἐν τῷ πολέμῳῳ, οὕτω καὶ	νῦν	αἰσχύνθητε ἐκλιπεῖν τὴν τάξιν ἣν
[190]	νόμους γράφοντά τι. (Ἀλλ' οὐ	νῦν,	ἀλλὰ πᾶν τοὐναντίον γίγνεται. Οἱ
[150]	μὲν ταῦτ' ἐκήρυττεν, (ἀλλ' οὐ	νῦν,	ἀλλὰ, παραστησάμενος τὸν τῆς ὀρφανίας
[190]	τὸν αὐτὸν τρόπον ἐποιοῦντο ὥσπερ	νῦν	γίγνεται, ἀλλ' ἦσαν πολὺ χαλεπώτεροι
[170]	τὸ τῆς ἀρετῆς ὄνομα τίμιον·	νῦν	δ' ἤδη καταπέπλυται τὸ πρᾶγμα,
[180]	Οὐδεὶς ἄν ποτ' ἠθέλησεν ἐπασκεῖν.	~Νῦν	δ' οἶμαι, διὰ τὸ σπάνιον,
[200]	ἄν ποθ' ἡ δημοκρατία κατέστη·	νῦν	δὲ ἐκεῖνοι μὲν, μεγάλων κακῶν
[50]	ἤρξατο λέγειν τὰ βέλτιστα, οὔτε	νῦν	διατελεῖ πράττων τὰ συμφέροντα τῷ
[30]	τῶν κηρυγμάτων, εἷς μέν, ὃν	νῦν	ἐγὼ παρέχομαι, διαρρήδην ἀπαγορεύων τὸν
[100]	ὠνομασμένον πεδίον, καὶ λιμὴν ὁ	νῦν	Ἐξάγιστος καὶ Ἐπάρατος ὠνομασμένος. Ταύτην
[230]	πολιτευομένους; Οὐ ταπεινώσαντες ἀποπέμψετε τοὺς	νῦν	ἐπηρμένους; Οὐ μεμνήσεσθ' ὅτι οὐδεὶς
[30]	τοῦτο δὲ γίγνεται, ὅταν, ὥσπερ	νῦν,	ἐπιταχθῇ τι ταῖς φυλαῖς, ἢ
[250]	ὁρᾶν ἐπὶ τοῦ βήματος, οὗ	νῦν	ἑστηκὼς ἐγὼ λέγω, ἀντιπαρατεταγμένους πρὸς
[130]	ὁ Ἀναφλύστιος, ὃς ἔτι καὶ	νῦν	ζῇ. Ἀλλ' ὅμως οὐδεὶς πώποτε
[110]	οὔτε τότ' ἐκαρτέρουν ἁκούων, οὔτε	νῦν	ἡδέως μέμνημαι αὐτῶν. Ἀκούσας δὲ
[70]	μόνοι, μηδ' ἀπαράσκευοι πολεμήσαιμεν· ὃ	νῦν	ἡμῖν παθεῖν συνέβη διὰ Δημοσθένην.
[170]	τῆς πόλεως τότε μᾶλλον ἢ	νῦν	ἰσχύειν, καὶ τοὺς ἄνδρας νῦν
[250]	τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων περὶ τοὺς	νῦν	καιρούς. Δόξετε δέ, ἐὰν μὲν
[230]	Ὅτι μὲν γὰρ, ἐπὶ τῶν	νῦν	καιρῶν, οἱ πολλοὶ τοῖς ὀλίγοις
[250]	ἀλλὰ δωροδοκήσαντα, καὶ ἔτι καὶ	νῦν	κεκτημένον, χρυσῷ στεφάνῳ μέλλετε στεφανοῦν.
[160]	ἃ δὲ τότ' ἔλεγες, ἐγὼ	νῦν	λέξω. Οὐ μέμνησθε αὐτοῦ τὰ
[240]	ψῆφον φέρετε, εἰς ἀπολογισμὸν τοῖς	νῦν	μὲν οὐ παροῦσι τῶν πολιτῶν,
[170]	νῦν ἰσχύειν, καὶ τοὺς ἄνδρας	νῦν	μὲν χείρους εἶναι, τότε δ'
[190]	ἀπὸ Φυλῆς Θρασύβουλος κατήγαγεν, οὕτω	νῦν	μένοντας ἐξελαύνειν, παρὰ τοὺς νόμους
[170]	πόλεως εἰληφὼς ἀργύριον, ἐλάχιστα περιεποιήσατο.	Νῦν	μέντοι τὸ βασιλικὸν χρυσίον ἐπικέκλυκε
[110]	μαντείας γενομένης, ἀναγεγραμμένων ἔτι καὶ	νῦν,	οἱ Λοκροὶ οἱ Ἀμφισσεῖς, μᾶλλον
[130]	Ἑλλήνων ποτὲ ἀξιοῦντες ἡγεμόνες εἶναι,	νῦν	ὁμηρεύσοντες, καὶ τῆς συμφορᾶς ἐπίδειξιν
[130]	ἀφ' ἡλίου ἀνιόντος μέχρι δυομένου,	νῦν	οὐ περὶ τοῦ κύριος ἑτέρων
[130]	παρ' ἡμῶν τὴν σωτηρίαν εὑρησόμενοι,	νῦν	οὐκέτι περὶ τῆς τῶν Ἑλλήνων
[50]	ἐν Χαιρωνείᾳ· τέταρτον δὲ, τὸν	νῦν	παρόντα καιρόν. Ταῦτα δὲ καταριθμησάμενος,
[170]	οὑτωσὶ διαλογιζομένοις, τὰς μὲν δωρεὰς	νῦν	πλείους εἶναι, τὰ δὲ πράγματα
[50]	ἔργον ἡγοῦμαι. Τί γὰρ δεῖ	νῦν	ταῦτα λέγειν, ἢ τὰ περὶ
[60]	ὁ λογισμὸς αἱρῇ. ~Οὕτω καὶ	νῦν	τὴν ἀκρόασιν ποιήσασθε. Εἴ τινες
[250]	ἢ ἀπέθανε. (Ἀντιθῶμεν δὴ τὸ	νυνὶ	γιγνόμενον. Ἀνὴρ ῥήτωρ, ἁπάντων τῶν
[190]	μόνον συλλαβὴν παραλλάξειαν. Τὸ δὲ	νυνὶ	γιγνόμενον πρᾶγμα ὑπερκαταγέλαστόν ἐστιν· ὁ
[150]	ὄνομα, ἀλλὰ Ναυσικλεῖ τοῦτο προσετάττετε·	νυνὶ	δ' ἤδη καὶ στεφανοῦσθαι ἀξιοῖ.
[150]	μὲν ἥβης ὁ δῆμος ἔτρεφε,	νυνὶ	δὲ, καθοπλίσας τῇδε τῇ πανοπλία,
[180]	ὁ τοῦ θαλλοῦ στέφανος τίμιος,	νυνὶ	δὲ καὶ ὁ χρυσοῦς καταπεφρόνηται·
[240]	τοῦ Μολοττῶν βασιλέως Ἀλεξάνδρου τελευτῇ,	νυνὶ	δὲ οὐ φήσεις δύνασθαι λέγειν.
[170]	ἢ νυνί; Τότε μὲν διαφέροντες,	νυνὶ	δὲ πολλῷ καταδεέστεροι. Δωρεαὶ δὲ,
[160]	τοίνυν ἅπαντα ταῦτα, ὑπὲρ τῶν	νυνὶ	καθεστηκότων λέξω. Λακεδαιμόνιοι μὲν καὶ
[150]	τοῦ τετάρτου καιροῦ καὶ τῶν	νυνὶ	καθεστηκότων πραγμάτων, ἐκεῖνο ὑμᾶς ὑπομνῆσαι
[50]	ἐφεξῆς, καὶ τέταρτον περὶ τῶν	νυνὶ	καθεστηκότων πραγμάτων. Καὶ δὴ ἐπανάγω
[170]	πόλις ἡμῶν εἶναι ἐπὶ τῶν	νυνὶ	καιρῶν, ἢ ἐπὶ τῶν προγόνων,
[0]	τὰ πρότερον ὡμολογημένα καλῶς ἔχειν,	νυνὶ	καταλέλυται, καὶ γράφουσί τε τινὲς
[70]	Μακεδονίᾳ, ἐξὸν μηδὲ ἅπαξ, ὁ	νυνὶ	κελεύων τῶν Μακεδόνων καταπτύειν. Εἰς
[190]	γράψας ἀπέφυγεν· ἐφ' ᾧ καὶ	νυνὶ	μέγα φρονεῖν ἀκούω Κτησιφῶντα. (Ἐτόλμα
[220]	πυνθάνομαι Δημοσθένην λέξειν, ἐφ' ᾧ	νυνὶ	μέλλω λέγειν ἀγανακτῶ μάλιστα. Ἀφομοιοῖ
[80]	καὶ Ταυροσθένους πατρός, οὓς οὗτος	νυνὶ,	μισθὸν λαβὼν, Ἀθηναίους εἶναι τολμᾷ
[80]	τ' ἀδελφὸς αὐτοῦ Ταυροσθένης, ὁ	νυνὶ	πάντας δεξιούμενος καὶ προσγελῶν, τοὺς
[0]	(Κἀκεῖνο δὲ χρὴ διαμνημονεύειν, ὅτι	νυνὶ	πάντες οἱ πολῖται παρακαταθέμενοι τὴν
[230]	ὁ αὐτὸς ἐγκαταληφθεὶς ὑπὸ τῶν	νυνὶ	παρόντων αὐτῷ κινδύνων, οὐκ αἰτούντων
[160]	Ἑλλήνων συνεδρίῳ· οὗτος δ' ὑμᾶς	νυνὶ	προδέδωκεν, εἴπερ ἀληθῆ ἐστιν ἃ
[180]	Πέρσην ἐνικᾶτε, ἢ Δημοσθένης, ὁ	νυνὶ	τὴν τάξιν λιπών; Μιλτιάδης δέ,
[170]	πότερον τότε ἀμείνους ἦσαν, ἢ	νυνί;	Τότε μὲν διαφέροντες, νυνὶ δὲ
[170]	πότερον τότε ἦσαν πλείους, ἢ	νυνί;	Τότε μὲν ἦν σπάνια τὰ
[150]	ποτὲ τῇ ἡμέρᾳ μελλόντων, ὥσπερ	νυνὶ,	τῶν τραγῳδῶν γίγνεσθαι, ὅτ' εὐνομεῖτο
[60]	ἦσαν ἄξιοι. Ὁ γὰρ μισαλέξανδρος	νυνὶ	φάσκων εἶναι, καὶ τότε μισοφίλιππος,
[70]	κοινῇ μετὰ τῶν Ἑλλήνων ἁπάντων.	Νὺξ	ἐν μέσῳ, καὶ παρῆμεν τῇ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 4/10/2007