Paragraphes
[50]	εἰρήνῃ καὶ συμμαχίᾳ, ἣν Φιλοκράτης	ὁ	Ἁγνούσιος ἔγραψε, καὶ αὐτὸς οὗτος
[180]	ὅτι τοῖς μὲν πύκταις ἐστὶν	ὁ	ἀγὼν πρὸς ἀλλήλους, τοῖς δ'
[190]	ὑμῖν ποτε σεμνύνεσθαι Ἀριστοφῶν ἐκεῖνος,	ὁ	Ἀζηνιεὺς, λέγων, ὅτι γραφὰς παρανόμων
[130]	πολιτείᾳ διὰ Θηβαίους· δημαγωγὸς Ἀριστοφῶν	ὁ	Ἀζηνιεύς, πλεῖστον χρόνον τὴν τοῦ
[40]	στεφανοῖ· εἰ δὲ ὁ δῆμος	ὁ	Ἀθηναίων, ἀποδέδεικταί σοι τόπος, ὅπου
[40]	ὅτι στεφανοῖ αὐτὸν ὁ δῆμος	ὁ	Ἀθηναίων ἀρετῆς ἕνεκα καὶ ἀνδραγαθίας,
[150]	οὗτος ἀνήρ, στεφανοῖ ὁ δῆμος	ὁ	Ἀθηναίων ἀρετῆς ἕνεκα, τὸν κάκιστον,
[200]	ἀνθυποβάλλετε αὐτῷ. Ὁ δὲ δῆμος	ὁ	Ἀθηναίων ποῖ καταφύγῃ, Δημόσθενες; Πρὸς
[130]	βοιωτιάζειν ὑπομείνας αἰτίαν, ῥήτωρ Πύρρανδρος	ὁ	Ἀναφλύστιος, ὃς ἔτι καὶ νῦν
[40]	τὴν ἐξουσίαν δεδωκὼς ἀνειπεῖν ἢ	ὁ	ἀπαγορεύων· ὁπότε δὲ μηδὲν τούτων
[10]	οἶμαι, οἱ δικασταί, εἰ φανήσεται	ὁ	αὐτὸς ἀνὴρ ἐν τῇ αὐτῇ
[230]	οὐ γὰρ λήψεσθε. (Οὗτος μέντοι	ὁ	αὐτὸς ἐγκαταληφθεὶς ὑπὸ τῶν νυνὶ
[120]	Θυτεῖον ἐκεῖ καλούμενον. Καὶ πάλιν	ὁ	αὐτὸς κῆρυξ ἀναγορεύει, τοὺς ἱερομνήμονας
[50]	τὴν ὑπάρχουσαν εἰρήνην τῇ πόλει,	ὁ	αὐτὸς οὗτος ῥήτωρ ἔγραψε τὸν
[130]	πρόξενος ὢν Θηβαίοις· (εἶτα Λεωδάμας	ὁ	Ἀχαρνεύς, οὐχ ἧττον Δημοσθένους λέγειν
[220]	μὲν γὰρ ταῖς ὀλιγαρχίαις οὐχ	ὁ	βουλόμενος, ἀλλ' ὁ δυναστεύων δημηγορεῖ·
[220]	δημηγορεῖ· ἐν δὲ ταῖς δημοκρατίαις,	ὁ	βουλόμενος, καὶ ὅταν αὐτῷ δοκῇ.
[210]	τῶν Μειδίου ἔχειν ἔτι φανερά.	Ὁ	γὰρ ἄνθρωπος οὐ κεφαλήν, ἀλλὰ
[70]	τὴν ἐπὶ τοὺς ὅρκους, Δημοσθένην.	Ὁ	γὰρ μισαλέξανδρος καὶ μισοφίλιππος ἡμῖν
[60]	ἰσχυρὰ, μεγάλης ὀργῆς ἦσαν ἄξιοι.	Ὁ	γὰρ μισαλέξανδρος νυνὶ φάσκων εἶναι,
[70]	ὀνειδίζω, ἀλλὰ τὸν τρόπον ἐξετάξω.	Ὁ	γὰρ μισότεκνος, καὶ πατὴρ πονηρὸς,
[30]	γίγνεσθαι, καὶ τοῦθ' ὑμᾶς διδάξω.	Ὁ	γὰρ νόμος διαρρήδην κελεύει, ἐὰν
[170]	τοὺς περὶ τούτων κειμένους νόμους.	Ὁ	γὰρ Σόλων, ὁ παλαιὸς νομοθέτης,
[230]	ἐγὼ πειράσομαι μεγάλῳ σημείῳ διδάξαι.	Ὁ	γὰρ τῶν Περσῶν βασιλεὺς, οὐ
[130]	διορύξας, ὁ τὸν Ἑλλήσποντον ζεύξας,	ὁ	γῆν καὶ ὕδωρ τοὺς Ἕλληνας
[190]	ἀπὸ τῆς ὑποθέσεως, ἀναγνώσεται ὑμῖν	ὁ	γραμματεὺς τὸ ἐπίγραμμα, ὃ ἐπιγέγραπται
[120]	δὲ ἀληθῆ λέγω, ἀναγνώσεται ὑμῖν	ὁ	γραμματεὺς τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ (Τοῦ
[60]	κρίσεως χρόνοι. Κατηγόρει μὲν Λυκῖνος	ὁ	γραψάμενος, ἀπελογεῖτο δὲ Φιλοκράτης, συναπελογεῖτο
[160]	ἑκάστην ἡμέραν ἐπίδοξος ἦν ἁλῶναι·	ὁ	δ' Ἀλέξανδρος ἔξω τῆς ἄρκτου
[160]	πάσῃ τῇ δυνάμει Δαρεῖος κατεβεβήκει,	ὁ	δ' Ἀλέξανδρος ἦν ἀπειλημμένος ἐν
[80]	ἔφη καὶ Φιλίππῳ. Ἁλόνησον ἐδίδου·	ὁ	δ' ἀπηγόρευε μὴ λαμβάνειν, εἰ
[140]	μίαν μόνον συλλαβὴν γράψαι Δημοσθένην·	(ὁ	δ' εἰσάγων ἦν ὑμᾶς εἰς
[70]	ψηφίσματι μετὰ τῶν ἄλλων παρεγγράψας,	ὁ	δ' ἐπιψηφίσας, Δημοσθένης, ἐν ᾧ
[210]	τὴν γραφὴν φεύγων ἐστὶ Κτησιφῶν;	Ὁ	δὲ ἀγὼν οὐκ ἀτίμητος· σὺ
[160]	οἰκουμένης ὀλίγου δεῖν πάσης μεθειστήκει·	ὁ	δὲ Ἀντίπατρος πολὺν χρόνον συνῆγε
[100]	χαλκῆν εἰκόνα σταθήσεσθαι ἐν Ὠρεῷ.	(Ὁ	δὲ ἀπεκρίνατο τῷ Γνωσιδήμῳ, ὅτι
[10]	ὑπὸ τοῦ δήμου χρυσῷ στεφάνῳ,	ὁ	δὲ αὐτὸς ἀνὴρ, μικρὸν ἐπισχὼν,
[240]	ἐπανελθὼν οἴκαδε παιδεύει τὸν υἱόν;	Ὁ	δέ γε εἰκότως οὐ πείθεται·
[240]	ἀσχημονῶν τῷ βίῳ καὶ βδελυρός;	Ὁ	δέ γε νεώτερος ταῦτ' ἰδὼν
[20]	καὶ Κτησιφῶν πολὺν ποιήσονται λόγον·	ὁ	δέ γε νόμος, βραχὺς καὶ
[250]	ὡς σωτῆρες τῆς πόλεως ὄντες·	(ὁ	δὲ δῆμος, ἐκ τῆς ἀθυμίας
[200]	ἔστιν ὅπη ἀναπτήσομαι· ἀνθυποβάλλετε αὐτῷ.	Ὁ	δὲ δῆμος ὁ Ἀθηναίων ποῖ
[210]	καὶ τὴν ἐμπληξίαν καὶ δειλίαν·	ὁ	δὲ Δημοσθένης, εἰς αὑτὸν μὲν
[230]	δήμῳ, ἃ σωφρονῶν οὐκ ἐδέξατο·	ὁ	δὲ κομίζων ἦν τὸ χρυσίον
[20]	λόγου καὶ εὐθύνας δῷ, στεφανοῦν,	ὁ	δὲ Κτησιφῶν Δημοσθένην, τὸν συλλήβδην
[30]	Ὁ μὲν οὖν νομοθέτης οὕτως·	ὁ	δὲ Κτησιφῶν πῶς; Ἀναγίγνωσκε τὸ
[170]	δή, τί τούτων ὑπάρχει Δημοσθένει·	ὁ	δὲ λογισμὸς ἔστω ἐπὶ πᾶσι
[80]	μόνον ἀδωροδόκητον ὀνομάζοντες τῇ πόλει·	ὁ	δὲ παριὼν, ἀρχὰς αὐτοῖς ἐνεδίδου
[30]	ὀμωμόκατε κατὰ τοὺς νόμους ψηφιεῖσθαι·	ὁ	δὲ ῥήτωρ γέγραφε τὸν ὑπεύθυνον
[200]	μὴ κηρύττεσθαι ἔξω τῆς ἐκκλησίας·	ὁ	δὲ ῥήτωρ, ὁ φεύγων τὴν
[90]	παρεκάλει Δημοσθένην, καὶ συνειπεῖν ἠξίου.	(Ὁ	δὲ, σεμνῶς πάνυ παρελθών, τόν
[60]	δεῦρο κήρυκα καὶ πρέσβεις πέμπεσθαι·	ὁ	δὲ τῇ πρεσβείᾳ σπένδεται. (Τὰ
[10]	ἐπαίνοις καὶ στεφάνοις αἱ εὔθυναι)	ὁ	δὲ τὸ ψήφισμα γράφων ἐνδείκνυται
[190]	Ὁ μὲν γὰρ κατήγορος ἀπολογεῖται,	ὁ	δὲ φεύγων τὴν γραφὴν κατηγορεῖ·
[70]	ἐβουθύτει, καὶ παρενόμει, τὴν μόνην	ὁ	δείλαιος καὶ πρώτην αὐτὸν πατέρα
[70]	τῶν πραγμάτων (οὗτος γάρ ἐστιν	ὁ	δεύτερος καιρός) καὶ τί ποτ'
[70]	προτέρᾳ τῶν ἐκκλησιῶν δημηγοροῦντες. Καὶ	ὁ	δῆμος ἀπῆλθε τοιοῦτόν τι ὑπειληφώς,
[40]	νόμῳ, ἐξεῖναι στεφανοῦν, ἐὰν ψηφίσηται	ὁ	δῆμος, ἀπομνημονεύετε αὐτοῖς ὑποβάλλειν· Ναί,
[40]	διεπράττοντο ἀναγορεύεσθαι ὅτι στεφανοῖ αὐτοὺς	ὁ	δῆμος (εἰ οὕτω τύχοι) ὁ
[190]	ἔφη γὰρ, ὅτε ἀρτίως κατεληλύθει	ὁ	δῆμος, εἴ τις εἰσίοι γραφὴ
[30]	τῷ βουλευτηρίῳ ἀνακηρύττεσθαι, ἐὰν δὲ	ὁ	δῆμος, ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἄλλοθι
[230]	ἡ ὀρχήστρα χρυσῶν στεφάνων, οἷς	ὁ	δῆμος ἐστεφανοῦτο ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων,
[150]	ἀγαθοὶ γενόμενοι, μέχρι μὲν ἥβης	ὁ	δῆμος ἔτρεφε, νυνὶ δὲ, καθοπλίσας
[210]	(ὃν ἐχρῆν, εἰ καὶ μανεὶς	ὁ	δῆμος, ἢ τῶν καθεστηκότων ἐπιλελησμένος,
[40]	τῷ θεάτρῳ, ἐὰν μὴ ψηφίσηται	ὁ	δῆμος, ἵν' ἡ πόλις, ἡ
[220]	ἀλλ' ἀπεκρίνου, ἐφ' ᾧ ἀνεβόησεν	ὁ	δῆμος, καὶ ὅσοι ξένοι περιέστασαν
[30]	ἐν τῷ θεάτρῳ, ἐὰν ψηφίσηται	ὁ	δῆμος· κατὰ δὴ τοῦτον τὸν
[190]	ἔτι τότε πᾶσιν, ὅτι τηνικαῦτα	ὁ	δῆμος κατελύθη, ἐπειδή τινες τὰς
[90]	εἰ μνησθεὶς τῶν προτέρων ἀδικημάτων	ὁ	δῆμος, μὴ προσδέξαιτο τὴν συμμαχίαν·
[40]	ἄλλη πόλις στεφανοῖ· εἰ δὲ	ὁ	δῆμος ὁ Ἀθηναίων, ἀποδέδεικταί σοι
[40]	τοὺς Ἕλληνας, ὅτι στεφανοῖ αὐτὸν	ὁ	δῆμος ὁ Ἀθηναίων ἀρετῆς ἕνεκα
[150]	δὴ καὶ οὗτος ἀνήρ, στεφανοῖ	ὁ	δῆμος ὁ Ἀθηναίων ἀρετῆς ἕνεκα,
[180]	ταύτην τὴν δωρεάν; τησεν, ἀλλ'	ὁ	δῆμος οὐκ ἔδωκεν, ἀλλ' ἀντὶ
[180]	ἀνδρῶν στεφανῶσαι. Ἀχάριστος ἄρ' ἦν	ὁ	δῆμος; Οὔκ, ἀλλὰ μεγαλόφρων, κᾀκεῖνοί
[250]	εἰ τὸ μὲν βουλευτήριον καὶ	ὁ	δῆμος παρορᾶται, αἱ δ' ἐπιστολαὶ
[250]	οὗ τελευτήσαντος τὰς θυγατέρας ἐξέδωκεν	ὁ	δῆμος, σχετλιάζοντα ἐπὶ τῷ τῆς
[180]	ᾖτησαν δωρεάν, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς	ὁ	δῆμος τιμὰς μεγάλας, ὡς τότ'
[10]	ἐν τῷ Θησείῳ, κἀκείνας ἃς	ὁ	δῆμος χειροτονεῖ ἐν ἀρχαιρεσίαις, στρατηγοὺς,
[10]	προσειπὼν ἀρχὰς ἁπάσας εἶναι, ἃς	ὁ	δῆμος χειροτονεῖ) καὶ τοὺς ἐπιστάτας
[60]	ἤδη οἱ Φιλίππου πρέσβεις, βουλεύσηται	ὁ	δῆμος ὡς τάχιστα περὶ τῶν
[20]	ὅτι δὲ ὄντως ἦν ὑπεύθυνος	ὁ	Δημοσθένης, ὅθ' οὗτος εἰσήνεγκε τὸ
[60]	ἔχοντες τὴν δόξαν, ὡς ἄρα	ὁ	Δημοσθένης οὐδὲν πώποτε εἴρηκεν ὑπὲρ
[10]	τῶν δημοσίων ἔργων (ἔστι δὲ	ὁ	Δημοσθένης τειχοποιὸς ἐπιστάτης τοῦ μεγίστου
[180]	τὸν δῆμον καταγαγόντες; Ἀριστείδης δ'	ὁ	δίκαιος, ὁ τὴν ἀνόμοιον ἔχων
[190]	οὐχὶ Κέφαλος, ὁ παλαιὸς ἐκεῖνος,	ὁ	δοκῶν δημοτικώτατος γεγονέναι, οὐχ οὕτως,
[220]	ὀλιγαρχίαις οὐχ ὁ βουλόμενος, ἀλλ'	ὁ	δυναστεύων δημηγορεῖ· ἐν δὲ ταῖς
[190]	δὲ τοῦτο γνώσεσθε. (Ἀρχῖνος γὰρ,	ὁ	ἐκ Κοίλης, ἐγράψατο παρανόμων Θρασύβουλον
[180]	ψήφισμα γράψας καὶ νικήσας Ἀρχῖνος	ὁ	ἐκ Κοίλης, εἷς τῶν καταγαγόντων
[70]	ὁ ταῦτα γράψας, καὶ τίς	ὁ	ἐπιψηφίσασ. ΨΗΦΙΣΜΑ. ΠΡΟΕΔΡΟΣ Καλόν, ὦ
[130]	ὡς οὐδεὶς ἕτερος· πάλιν Θράσων	ὁ	Ἑρχιεύς, πρόξενος ὢν Θηβαίοις· (εἶτα
[40]	ἀποδόντων τοῖς νομοθέταις, ἀνῄρητ' ἂν	ὁ	ἕτερος τῶν νόμων, ἤτοι ὁ
[60]	ποιεῖσθαι· τρίτον δὲ, ὅπως Κερσοβλέπτης	ὁ	Θρᾴκης βασιλεὺς μὴ ἔσται ἔνορκος,
[70]	ποιήσεται τοὺς ἀλλοτρίους, οὐδέ γε	ὁ	ἰδία πονηρὸς, ἄν ποτε γένοιτο
[110]	Ἕλλησιν ἐμάχοντο. Μεταπεμψάμενος δ' ἐμὲ	ὁ	ἱερομνήμων ἠξίου εἰσελθεῖν εἰς τὸ
[90]	ἔτι δι' ἀγγέλων, ἀλλ' αὐτὸς,	ὁ	Καλλίας, καὶ, παρελθὼν εἰς τὴν
[120]	πόρρω τῆς ἡμέρας οὔσης, προσελθὼν	ὁ	κῆρυξ ἀνεῖπε, Δελφῶν ὅσοι ἐπὶ
[150]	καὶ βελτίοσι προστάταις ἐχρῆτο, προελθὼν	ὁ	κῆρυξ καὶ παραστησάμενος τοὺς ὀρφανοὺς,
[240]	εἶναι, ὁποῖός τις ἂν ᾖ	ὁ	κηρυττόμενος· ἔστι δὲ ὄνειδος μὴ
[40]	πέμψασα δεηθῇ τοῦ δήμου, ἵν'	ὁ	κηρυττόμενος μείζω χάριν εἰδῇ τῶν
[130]	ἐκείνοις διακείμενοι· πρῶτος μὲν, Θρασύβουλος	ὁ	Κολλυτεύς, ἀνὴρ ἐν Θήβαις πιστευθεὶς
[110]	τῆς τῶν Θωκέων, συμμαχίας, ἣν	ὁ	Κρωβύλος ἐκεῖνος ἔγραψε, καὶ ἄλλα
[50]	ἀληθὲς εἶναι, ὅ τι ἂν	ὁ	λογισμὸς αἱρῇ. ~Οὕτω καὶ νῦν
[50]	τῶν λογισμῶν· ἀλλ' ὅμως, ἐπειδὰν	ὁ	λογισμὸς συγκεφαλαιωθῇ, οὐδείς ἐστιν οὕτω
[220]	ἀναγκαῖον ῥηθῆναι, οὐ Δημοσθένους ἦν	ὁ	λόγος, ἀλλ' ἀνδρὸς στρατηγοῦ, μεγάλα
[170]	ὑμεῖς μὴ συνῄδειτε αὐτῷ, διατριβὴν	ὁ	λόγος ἄν μοι παρεῖχεν. Ἐπειδὴ
[50]	πυνθάνομαι μέλλειν Δημοσθένην, ἐπειδὰν αὐτοῖς	ὁ	λόγος ἀποδοθῇ, καταριθμεῖσθαι πρὸς ὑμᾶς,
[190]	νυνὶ γιγνόμενον πρᾶγμα ὑπερκαταγέλαστόν ἐστιν·	ὁ	μὲν γὰρ γραμματεὺς ἀναγιγνώσκει τὸ
[190]	ὑμῖν τὰ τῆς πόλεως δίκαια.	Ὁ	μὲν γὰρ κατήγορος ἀπολογεῖται, ὁ
[210]	καὶ λόγους οὐ ψευδεῖς λέγοντες.	(Ὁ	μὲν γὰρ Κτησιφῶν οὐ τὸ
[60]	τοῖς πρέσβεσιν, ἀκόλουθα γράφων Φιλοκράτει.	Ὁ	μέν γε τὴν ἐξουσίαν δέδωκε
[60]	αὐτὸν ἤδη στρατεία. (Καὶ ταῦθ'	ὁ	μὲν ἐξωνούμενος οὐκ ἠδίκει (πρὸ
[130]	τῆς Ἑλλάδος ἀλειτήριε; Εἰ γὰρ	ὁ	μὲν κρατῶν οὐκ ἦλθεν εἰς
[20]	ἐκεῖνο ὑμῖν ἐνδείξασθαι βούλομαι, ὅτι	ὁ	μὲν νομοθέτης, ἐάν τις μιᾶς
[30]	ΨΗΦΙΣΜΑ. (Ἀκούετε, ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι	ὁ	μὲν νομοθέτης κελεύει ἐν τῷ
[30]	δὴ τοὺς προειρημένους λόγους, ὅτι	ὁ	μὲν νομοθέτης τοὺς ἐκ τῶν
[230]	τὴν αὐτὸς αὑτοῦ δυναστείαν. Ἔπειθ'	ὁ	μὲν ὅρκος, ὃν ὀμωμοκὼς δικάζει,
[30]	μὴ ἐργολαβεῖν ἐν τοῖς κηρύγμασιν.	Ὁ	μὲν οὖν νομοθέτης οὕτως· ὁ
[210]	ὁ τόνος τῆς φωνῆς; Οὐχ	ὁ	μὲν τὴν γραφὴν φεύγων ἐστὶ
[170]	ἀγωνιστὴς ὑπὲρ τῆς πατρίδος ὑπάρχῃ.	(Ὁ	μὲν τοίνυν νομοθέτης τὸν ἀστράτευτον,
[130]	τοῖς μεθ' ἡμᾶς ἔφυμεν. Οὐχ	ὁ	μὲν τῶν Περσῶν βασιλεύς, ὁ
[70]	μετὰ Φιλοκράτους ἐποίησε. (Λανθάνει γὰρ	ὁ	μὲν Φιλοκράτης ἐν ψηφίσματι μετὰ
[50]	τῷ δήμῳ. ~Ἁπλοῦς δὴ παντάπασιν	ὁ	μετὰ ταῦτα ἡμῖν λόγος γίγνεται,
[250]	οὐκ ἂν οἴεσθε ἀναστενάξειν, εἰ	ὁ	μετὰ τῶν βαρβάρων ὁμολογῶν τοῖς
[70]	ποθ' ὑμᾶς εἰς τὴν ἀτυχίαν	ὁ	μιαρὸς ἄνθρωπος ἐμβέβληκε, ταῦτ' ἤδη
[100]	τοῦ κλέμματος ἅψαι, ὃ ὑφείλετο	ὁ	μιαρὸς καὶ ἀνόσιος ἄνθρωπος, ὅν
[90]	προαιρέσεων οὐδεμιᾶς ἀπέτυχε Καλλίας· ἀλλ'	ὁ	μισοτύραννος Δημοσθένης, ὡς αὐτὸς προσποιεῖται,
[160]	καὶ ὑμῶν γιγνώσκει. Οὗτός ποτε	ὁ	νεανίσκος, ἑτέρων τὴν ὄψιν διαφέρων
[10]	(Ὅταν τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, ἃς	ὁ	νομοθέτης ἀρχὰς ὀνομάζει, οὗτοι προσαγορεύωσι
[20]	βουλὴν τοὺς πεντακοσίους ὑπεύθυνον πεποίηκεν	ὁ	νομοθέτης, (καὶ οὕτως ἰσχυρῶς ἀπιστεῖ
[10]	ἀρχάς (ἁπάσας ἑνὶ περιλαβὼν ὀνόματι	ὁ	νομοθέτης, καὶ προσειπὼν ἀρχὰς ἁπάσας
[40]	γίγνωνται. Καὶ διὰ τοῦτο προσέθηκεν	ὁ	νομοθέτης, μὴ κηρύττεσθαι τὸν ἀλλότριον
[20]	δὲ λόγῳ ἐνεχυράζει τὰς οὐσίας	ὁ	νομοθέτης τὰς τῶν ὑπενθύνων, ἕως
[30]	Οὐ γὰρ, οἶμαι, ᾤετο δεῖν	ὁ	νομοθέτης τὸν ῥήτορα σεμνύνεσθαι πρὸς
[0]	τῆς ἑαυτοῦ παρρησίας. Διόπερ καὶ	ὁ	νομοθέτης τοῦτο πρῶτον ἔταξεν ἐν
[20]	πόλει; Αὐτὸς ὑποβάλλει καὶ διδάσκει	ὁ	νόμος ἃ χρὴ γράφειν. Κελεύει
[10]	δὲ ἑτέραν μὲν φωνὴν ἀφιῇ	ὁ	νόμος, ἑτέραν δὲ ὁ ῥήτωρ,
[10]	τὰς ἱερείας ὑπευθύνους εἶναι κελεύει	ὁ	νόμος, καὶ συλλήβδην ἅπαντας, καὶ
[40]	ἀναρρηθῇ, ἱερὸν εἶναι τῆς Ἀθηνᾶς	ὁ	νόμος κελεύει, ἀφελόμενος τὸν στεφανούμενον.
[20]	Πάγῳ ἐγγράφειν πρὸς τοὺς λογιστὰς	ὁ	νόμος κελεύει λόγον, καὶ εὐθύνας
[240]	βεβαιώσεις (ὡς περὶ τῶν κηρυγμάτων	ὁ	νόμος κελεύει ποιεῖσθαι) εἰς βίον
[10]	τοὺς τριηράρχους ὑπευθύνους εἶναι κελεύει	ὁ	νόμος, οὐ τὰ κοινὰ διαχειρίσαντας,
[30]	λέγε τὸν νόμον. ΝΟΜΟΣ. (Οὗτος	ὁ	νόμος, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ μάλα
[100]	Κιρραῖον ὠνομασμένον πεδίον, καὶ λιμὴν	ὁ	νῦν Ἐξάγιστος καὶ Ἐπάρατος ὠνομασμένος.
[70]	ἐν Μακεδονίᾳ, ἐξὸν μηδὲ ἅπαξ,	ὁ	νυνὶ κελεύων τῶν Μακεδόνων καταπτύειν.
[80]	ὅ τ' ἀδελφὸς αὐτοῦ Ταυροσθένης,	ὁ	νυνὶ πάντας δεξιούμενος καὶ προσγελῶν,
[180]	τὸν Πέρσην ἐνικᾶτε, ἢ Δημοσθένης,	ὁ	νυνὶ τὴν τάξιν λιπών; Μιλτιάδης
[170]	(Τούτῳ πατὴρ μὲν ἦν Δημοσθένης	ὁ	Παιανιεύς, ἀνὴρ ἐλεύθερος (οὐ γὰρ
[170]	τοὺς τῆς πόλεως νόμους, Δημοσθένης	ὁ	Παιανιεύς· ἐξ ἧς ἡμῖν ὁ
[190]	καὶ πέντε· ἀλλ' οὐχὶ Κέφαλος,	ὁ	παλαιὸς ἐκεῖνος, ὁ δοκῶν δημοτικώτατος
[170]	κειμένους νόμους. Ὁ γὰρ Σόλων,	ὁ	παλαιὸς νομοθέτης, ἐν τοῖς αὐτοῖς
[100]	τρίτος τῶν καιρῶν, μᾶλλον δ'	ὁ	πάντων πικρότατος χρόνος, ἐν ὧ
[160]	μάλα δ' ἔμελλεν, ὡς ἦν	ὁ	παρὰ σοῦ λόγος, συμπατηθήσεσθαι ὑπὸ
[40]	τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀληθὴς ἦν	ὁ	παρὰ τούτων λόγος, καὶ ἦσαν
[170]	ὁ Παιανιεύς· ἐξ ἧς ἡμῖν	ὁ	περίεργος καὶ συκοφάντης γεγένηται Δημοσθένης.
[130]	ἡδίων ῥήτωρ· καὶ οὗτος Ἀρχέδημος	ὁ	Πήληξ, καὶ δυνατὸς εἰπεῖν, καὶ
[130]	γὰρ περὶ τῶν τοιούτων Ἡσίοδος	ὁ	ποιητὴς ἀποφαίνεται· λέγει γάρ που,
[190]	κατέλυσαν, διὰ τοῦτ' αὐτούς φησιν	ὁ	ποιητὴς τιμηθῆναι. Ἔναυλον γὰρ ἦν
[90]	τὰς συντάξεις· ἐξ ὧν ἰσχύσειν	ὁ	πόλεμος ἔμελλεν, ἄρδην ἀπέδοτο, καλλίστοις
[220]	ἀλλὰ τοῖς ἐπεξιοῦσι. Σὺ δὲ,	ὁ	πολὺν μὲν τὸν Ἀλέξανδρον καὶ
[80]	ταραχῆς. Οὗτός ἐστιν, ὦ Ἀθηναῖοι,	ὁ	πρῶτος ἐξευρὼν Σέρριον Τεῖχος καὶ
[160]	οὐδενὶ φαίνεται κεχρημένος. Εἷς μὲν	ὁ	πρῶτος, ὅτ' εἰς τὴν ἀρχὴν
[10]	ἀφιῇ ὁ νόμος, ἑτέραν δὲ	ὁ	ῥήτωρ, τῷ τοῦ νόμου δικαίῳ
[0]	καὶ τοὺς νόμους, οὓς ἐνομοθέτησεν	ὁ	Σόλων περὶ τῆς τῶν ῥητόρων
[170]	τι τῶν βαρυτέρων ἄθλων, εἰ	ὁ	στέφανος ἐδίδοτο μὴ τῷ κρατίστῳ,
[180]	ἀμείνων ἀνὴρ εἶναι δοκεῖ Θεμιστοκλῆς,	ὁ	στρατηγήσας ὅτ' ἐν τῇ περὶ
[180]	μάχη γέγραπται. Τίς οὖν ἦν	ὁ	στρατηγός; Οὑτωσὶ μὲν ἐρωτηθέντες ἅπαντες
[70]	ποτε γένοιτο δημαγωγὸς χρηστός, οὐδὲ	ὁ	τὰ φίλτατα καὶ οἰκειότατα σώματα
[120]	(Τῇ δὲ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ Κόττυφος,	ὁ	τὰς γνώμας ἐπιψηφίξων, ἐκκλησίαν ἐποίει
[70]	λέγω, ἀνάγνωθί μοι, τίς ἦν	ὁ	ταῦτα γράψας, καὶ τίς ὁ
[70]	ΨΗΦΙΣΜΑ. (Οὗτος τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι,	ὁ	τηλικοῦτος τὸ μέγεθος κόλαξ, πρῶτος
[180]	καταγαγόντες; Ἀριστείδης δ' ὁ δίκαιος,	ὁ	τὴν ἀνόμοιον ἔχων ἐπωνυμίαν Δημοσθένει;
[180]	τὴν τάξιν λιπών; Μιλτιάδης δέ,	ὁ	τὴν ἐν Μαραθῶνι μάχην νικήσας,
[40]	ὁ ἕτερος τῶν νόμων, ἤτοι	ὁ	τὴν ἐξουσίαν δεδωκὼς ἀνειπεῖν ἢ
[60]	εἶναι, καὶ τότε μισοφίλιππος, Δημοσθένης,	ὁ	τὴν ξενίαν ἐμοὶ προφέρων τὴν
[60]	Φιλοκράτους ἔγραψε Δημοσθένης, ἐὰν αὐτὸς	ὁ	τῆς ἀληθείας λογισμὸς καταλάβῃ τὸν
[180]	ἔστιν ἰδεῖν. Ἦν μὲν γὰρ	ὁ	τὸ ψήφισμα γράψας καὶ νικήσας
[230]	γνώμη παρανομωτέρα γεγένηται· ἀλλ' ὡς	ὁ	τὸ ψήφισμα γράψας οὐκ ἐπιτήδειός
[230]	(Ἔπειτ' ἔξεισιν ἐκ τοῦ δικαστηρίου	ὁ	τοιοῦτος κριτὴς, ἑαυτὸν μὲν ἀσθενῆ
[50]	ὑμῶν ἐξαίφνης ἀκούσασιν ἀπιστότερος προσπέπτωκεν	ὁ	τοιοῦτος λόγος, ἐκείνως τὴν ὑπόλοιπον
[150]	ἀπεκάλεσε, καὶ γράψειν ἔφη ψήφισμα,	ὁ	τοῖς πολεμίοις οὐδεπώποτ' ἀντιβλέψας, πέμπειν
[130]	καὶ ὕδωρ τοὺς Ἕλληνας αἰτῶν,	ὁ	τολμῶν ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς γράφειν,
[130]	ὁ μὲν τῶν Περσῶν βασιλεύς,	ὁ	τὸν Ἄθω διορύξας, ὁ τὸν
[130]	βασιλεύς, ὁ τὸν Ἄθω διορύξας,	ὁ	τὸν Ἑλλήσποντον ζεύξας, ὁ γῆν
[210]	δάκρυα; Τίς ἡ κραυγή; Τίς	ὁ	τόνος τῆς φωνῆς; Οὐχ ὁ
[160]	πιστεύεται) ἔστι τις Ἀριστίων Πλαταϊκός,	ὁ	τοῦ Ἀριστοβούλου τοῦ φαρμακοπώλου υἱός,
[180]	χρυσῷ· τότε μὲν γὰρ ἦν	ὁ	τοῦ θαλλοῦ στέφανος τίμιος, νυνὶ
[100]	ψηφίσματι. (Ἐνταῦθ' ἤδη τέτακται καὶ	ὁ	τρίτος τῶν καιρῶν, μᾶλλον δ'
[160]	τὴν Ἀσίαν διέβη, ἤκμαζε δ'	ὁ	τῶν Περσῶν βασιλεὺς καὶ ναυσὶ
[40]	ὁ δῆμος (εἰ οὕτω τύχοι)	ὁ	τῶν Ῥοδίων, ἢ Χίων, ἢ
[190]	τὴν ψῆφον φέρειν· λέγει δὲ	ὁ	φεύγων, ἂν ἄρα ποθ' ἅψηται
[200]	τῆς ἐκκλησίας· ὁ δὲ ῥήτωρ,	ὁ	φεύγων τὴν γραφὴν, οὐ τοὺς
[140]	τὴν τάξιν αὐτοὺς ἐνουθέτησεν, ἀλλ'	ὁ	Φωκικὸς πόλεμος, δεκέτης γεγονὼς ἀείμνηστον
[80]	δὲ συγγνώμης παρ' ὑμῶν Καλλίας	ὁ	Χαλκιδεύς, (μικρὸν διαλιπὼν χρόνον, πάλιν
[80]	ὀνομαζόμενον ὄρος ὑπερεβάλομεν, ἐνταῦθα Καλλίας	ὁ	Χαλκιδεύς, ὃν Δημοσθένης μισθαρνῶν ἐνεκωμίαζεν,
[60]	Ἀπέφυγε Φιλοκράτης. Μετὰ ταῦτα ἐπῄει	ὁ	χρόνος· Θεμιστοκλῆς ἄρχων. Ἐνταῦθ' εἰσέρχεται
[180]	στέφανος τίμιος, νυνὶ δὲ καὶ	ὁ	χρυσοῦς καταπεφρόνηται· καὶ οὐδὲ τοῦτο
[20]	πρὸς τοὺς λογιστάς. Καὶ πῶς	ὅ	γε μηδὲν λαβὼν, μηδ' ἀναλώσας,
[130]	γε στρατὸν εὐρὺν ἀπώλεσεν, ἢ	ὅ	γε τεῖχος, Ἢ νέας ἐν
[80]	καὶ παρὰ Φιλίππου δύναμιν προσμεταπεμψάμενος,	ὅ	τ' ἀδελφὸς αὐτοῦ Ταυροσθένης, ὁ
[50]	κατηγορῶ σου ὅσους διαιρῇ, (κἂν	ὅ	τε θεοὶ θέλωσι, καὶ οἱ
[130]	καὶ αὐτοὶ καὶ ἡ πατρίς,	ὅ	τι ἂν ἐκείνῳ δόξῃ, καὶ
[50]	ἀπέρχεται τοῦτο ὁμολογήσας ἀληθὲς εἶναι,	ὅ	τι ἂν ὁ λογισμὸς αἱρῇ.
[160]	χρόνον ἐν τῇ Δημοσθένους οἰκίᾳ,	ὅ	τι δὲ πάσχων ἢ πράττων,
[40]	Τὸ γὰρ ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ,	ὅ	τι ἐστίν, ὅλην τὴν ἡμέραν
[230]	ἅψαι τῶν ἔργων, ἐπίδειξον ἡμῖν	ὅ	τι λέγεις. Τὰς μὲν γὰρ
[130]	εἰς Δελφοὺς ἐπερησομένους τὸν θεὸν	ὅ	τι χρὴ πράττειν; Δημοσθένης δὲ
[90]	καὶ τῆς Φιλίππου. Ἀπορῶν δ'	ὅ	τι χρήσαιτο αὑτῷ, καὶ παραγγελλομένης
[180]	ΤΟΙΣ ΑΠΟ ΦΥΛΗΣ (Παρανάγνωθι καὶ	ὃ	γέγραφε Κτησιφῶν Δημοσθένει, τῷ τῶν
[210]	κἂν μή τις προείπῃ, διαγιγνώσκειν.	Ὃ	δ' ἐστὶ κοινὸν καὶ δίκαιον
[40]	ἐλευθέρους, μάρτυρας τοὺς Ἕλληνας ποιούμενοι·	(ὃ	δ' ἦν ἐπιφθονώτατον, προξενίας εὑρημένοι
[70]	τὸ δὲ ψήφισμα γράψαντος Φιλοκράτους.	(Ὃ	δὲ ἦν ὑπόλοιπον αὐτοῖς, Κερσοβλέπτην
[180]	Τί οὖν ἐστιν, ὦ Ἀθηναῖοι,	ὃ	ἐγὼ λέγω; Ἐνταῦθα ἡ ἐν
[190]	ὑμῖν ὁ γραμματεὺς τὸ ἐπίγραμμα,	ὃ	ἐπιγέγραπται τοῖς ἀπὸ Φυλῆς τὸν
[90]	ἀλλὰ πολὺ τούτου δεινότερον φανήσεται,	ὃ	μέλλω λέγειν. Εἰς γὰρ τοῦτο
[140]	καὶ τῶν προειρημένων μέγιστόν ἐστιν,	ὃ	μέλλω λέγειν. Φιλίππου γὰρ οὐ
[60]	καιροὺς, καὶ τὰ ψηφίσματα παρεχομένου	ὃ	μετὰ Φιλοκράτους ἔγραψε Δημοσθένης, ἐὰν
[70]	μὴ μόνοι, μηδ' ἀπαράσκευοι πολεμήσαιμεν·	ὃ	νῦν ἡμῖν παθεῖν συνέβη διὰ
[90]	εἴ τις ἐπ' αὐτὸν ἴῃ·	ὃ	πρόδηλον ἦν ἐσόμενον, εἰ μὴ
[60]	προαγών, ἐν τῇ ἱερᾷ ἡμέρᾳ,	ὃ	πρότερον οὐδεὶς μέμνηται γεγόμενον· τίνα
[100]	ἀνάγνωθι, καὶ τοῦ κλέμματος ἅψαι,	ὃ	ὑφείλετο ὁ μιαρὸς καὶ ἀνόσιος
[60]	τῶν ἐκκλησιῶν ἀνεγνώσθη δόγμα, τῖη	ὀγδόῃ	ἐπὶ δέκα, κοινὸν τῶν συμμάχων,
[60]	(ἐκκλησίαν ποιεῖσθαι τοὺς πρυτάνεις τῇ	ὀγδόῃ	ἱσταμένου τοῦ ἐλαφηβολιῶνος μηνός, ὅτε
[60]	τὰ ἐν ἄστει Διονύσια τῇ	ὀγδόῃ	καὶ ἐνάτῃ ἐπὶ δέκα. Ὅτι
[20]	σκευοθήκην ᾠκοδόμουν, ἦσαν δὲ καὶ	ὁδοποιοί,	καὶ σχεδὸν τὴν ὅλην διοίκησιν
[20]	ὄντως ἦν ὑπεύθυνος ὁ Δημοσθένης,	ὅθ'	οὗτος εἰσήνεγκε τὸ ψήφισμα, ἄρχων
[20]	τὴν τῶν τειχοποιῶν ἀρχὴν ἦρχεν,	ὅθ'	οὗτος τὸ ψήφισμα ἔγραψε, καὶ
[40]	ἀλλὰ καὶ παντελῶς ἀδύνατα γενέσθαι.	(Ὅθεν	δὲ τὸ ψεῦδος τοῦτο ἐπιφέρουσιν,
[110]	Ἀμφισσεῦσιν Ἀθήνησι κατὰ πάντα τρόπον.	Ὅθεν	ἔτι μᾶλλον ἢ πρότερον συμβέβηκεν
[170]	Σκύθης, Βάρβαρος ἑλληνίζων τῇ φωνῇ·	ὅθεν	καὶ τὴν πονηρίαν οὐκ ἐπιχώριός
[60]	καλῶς αὐτὸν πεπολιτεῦσθαι. Λέξω δὲ,	ὅθεν	μάλιστα παρακολουθήσετε. (Ἔγραψε Φιλοκράτης ἐξεῖναι
[80]	πόλεως εἰς δεινὰς δυσχωρίας κατακεκλῃμένον,	ὅθεν	μὴ νικήσασι μάχην οὐκ ἦν
[230]	στεφανῶσαι. Εἰ μὲν γὰρ λέξεις,	ὅθεν	τὴν ἀρχὴν τοῦ ψηφίσματος ἐποιήσω,
[100]	πρόγονοι οἱ ὑμέτεροι, ἔπειτα καὶ	οἱ	ἄλλοι Ἀμφικτύονες, μαντείαν ἐμαντεύσαντο παρὰ
[20]	διεχείριζε, καὶ ἐπιβολὰς ἐπέβαλλε, καθάπερ	οἱ	ἄλλοι ἄρχοντες, καὶ δικαστηρίων ἡγεμονίας
[100]	ἐᾶν. Λαβόντες δὲ τὸν χρησμὸν	οἱ	Ἀμφικτύονες ἐψηφίσαντο, Σόλωνος εἰπόντος Ἀθηναίου
[120]	δὲ ἡμῶν πραττόντων, οἱ Λοκροὶ	οἱ	Ἀμφισσεῖς, ἑξήκοντα στάδια ἄπωθεν οἰκοῦντες
[110]	ἔτι καὶ νῦν, οἱ Λοκροὶ	οἱ	Ἀμφισσεῖς, μᾶλλον δὲ οἱ προεστηκότες
[120]	ἔχοντας δόγμα, καθότι δίκας δώσουσιν	οἱ	Ἀμφισσεῖς ὑπὲρ ὧν εἰς τὸν
[110]	εὔνοιαν ἐνδείκνυσθαι τῇ πόλει, ὅτι	οἱ	Ἀμφισσεῖς, ὑποπεπτωκότες τότε καὶ δεινῶς
[180]	νικήσας, ἢ οὗτος; Ἔτι δ'	οἱ	ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα τὸν δῆμον
[200]	Δημόσθενες, εἰ σοὶ ἦσαν ὅμοιοι	οἱ	ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα τὸν δῆμον
[150]	Ὡς δ' οὐ προσεῖχον αὐτῷ	οἱ	ἄρχοντες οἱ ἐν ταῖς Θήβαις,
[250]	αὐτοὺς, βουλεύσασθε, τίνες ὑμῶν εἰσιν	οἱ	βοηθήσοντες Δημοσθένει· πότερον οἱ συγκυνηγέται,
[190]	νῦν, ἀλλὰ πᾶν τοὐναντίον γίγνεται.	Οἱ	γὰρ ἀγαθοὶ στρατηγοὶ ὑμῶν, καὶ
[120]	κατεμείναμεν διὰ τοῦτο τὸ ψήφισμα,	οἱ	δ' ἄλλοι Ἀμφικτύονες συνελέγησαν εἰς
[110]	τοῦτο συνεπεπτώκει καὶ τῷ Μειδίᾳ·	οἱ	δ' ἄλλοι συνεκάθηντο Ἀμφικτύονες. (Ἐξηγγέλλετο
[60]	ἦν αὐτῷ πράττειν τὰ συμφέροντα)	οἱ	δ' ἀποδόμενοι καὶ κατακοινωνήσαντες τὰ
[40]	καὶ ἀπείρητο ἄλλοθι μηδαμοῦ κηρύττεσθαι·	οἱ	δὲ ἀνηγορεύοντο ἐναντίον ἁπάντων τῶν
[0]	καὶ ἐπακούουσι τῆσδε τῆς κρίσεως,	οἱ	δὲ ἄπεισιν ἐπὶ τῶν ἰδίων
[240]	πονηρὸς καὶ πορνοβοσκός, ὥσπερ Κτησιφῶν;	Οἱ	δέ γε ἄλλοι πεπαίδευνται. Τἀναντία
[190]	δὲ φεύγων τὴν γραφὴν κατηγορεῖ·	οἱ	δὲ δικασταὶ ἐνίοτε ὧν μέν
[190]	γὰρ γραμματεὺς ἀναγιγνώσκει τὸ παράνομον,	οἱ	δὲ δικασταὶ ὥσπερ ἐπῳδὴν ἢ
[240]	μὲν βασιλικὸν χρυσίον παρὰ τούτῳ,	οἱ	δὲ κίνδυνοι παρ' ὑμῖν. (Ἄξιον
[10]	καὶ ὅσοι λαμβάνουσιν ἡγεμονίας δικαστηρίων	(οἱ	δὲ τῶν ἔργων ἐπιστάται πάντες
[60]	ἧκον οἱ τοῦ Φιλίππου πρέσβεις·	οἱ	δὲ ὑμέτεροι ἀπεδήμουν, παρακαλοῦντες τοὺς
[20]	ἀλλ' ἐάν τις ἐξαμαρτάνῃ, κολάζουσιν·	οἱ	δὲ ὑμέτεροι ῥήτορες τρυφῶσι. Πάλιν,
[30]	φυλαὶ καὶ αἱ τριττύες καὶ	οἱ	δῆμοι ἐξ ἑαυτῶν αἱροῦνται τὰ
[190]	γὰρ ἀλλήλους παρανόμων οὐ μόνον	οἱ	διαπολιτευόμενοι, ἀλλὰ καὶ οἱ φίλοι
[10]	δικαστηρίων· εἰκότως. σχύνοντο γὰρ, οἶμαι,	οἱ	δικασταί, εἰ φανήσεται ὁ αὐτὸς
[50]	ὅ τε θεοὶ θέλωσι, καὶ	οἱ	δικασταὶ ἐξ ἴσου ἡμῶν ἀκούωσι,
[190]	τῶν εὐεργεσιῶν, ἃς οὐχ ὑπελογίσαντο	οἱ	δικασταί· ἡγοῦντο γάρ, ὥσπερ τότε
[10]	ὥστε ἠναγκάζοντο τὴν ψῆφον φέρειν	οἱ	δικασταί, οὐ περὶ τοῦ παρόντος
[190]	γίγνεται, ἀλλ' ἦσαν πολὺ χαλεπώτεροι	οἱ	δικασταὶ τοῖς τὰ παράνομα γράφουσιν
[150]	δίοδον ἐπὶ Φίλιππον. Ὑπεραισχυνθέντες δὲ	οἱ	ἐν Θήβαις ἄρχοντες, μὴ δόξωσιν
[150]	οὐ προσεῖχον αὐτῷ οἱ ἄρχοντες	οἱ	ἐν ταῖς Θήβαις, ἀλλὰ καὶ
[70]	δόγματι συνειπεῖν ὁμολογῶ, καὶ πάντες	οἱ	ἐν τῇ προτέρᾳ τῶν ἐκκλησιῶν
[40]	μὴ μόνον αὐτός, ἀλλὰ καὶ	οἱ	ἐξ ἐκείνου, ἔχοντες ἐν τῇ
[20]	πρὸς Εὔβουλον γενομένην πίστιν ὑμῖν,	οἱ	ἐπὶ τὸ θεωρικὸν κεχειροτονημένοι ἦρχον
[240]	μὲν οἱ τελευτήσαντες, ἀθυμότεροι δὲ	οἱ	ζῶντες γίγνονται, ὁρῶντες τῆς ἀρετῆς
[190]	τετιμημένος, ἐν τοιαύτῃ πόλει, ἣν	οἱ	θεοὶ καὶ οἱ νόμοι σῴζουσι,
[130]	~Ἀλλ' οὐ προύλεγον, οὐ προεσήμαινον	οἱ	θεοὶ φυλάξασθαι, μόνον οὐκ ἀνθρώπων
[10]	δὲ φήσουσιν ἐκείνας εἶναι, ἃς	οἱ	θεσμοθέται ἀποκληροῦσιν ἐν τῷ Θησείῳ,
[80]	ὑμέτεροι, καὶ οἱ πεζοὶ καὶ	οἱ	ἱππεῖς, ἄνδρες ἀγαθοί ἐγένοντο, καὶ
[140]	διεσκευασμένοι, καὶ οἱ πεζοὶ καὶ	οἱ	ἱππεῖς, πρὶν περὶ συμμαχίας μίαν
[90]	τοίνυν τοῦτ' ἐστὶ δεινόν, εἰ	οἱ	καιροὶ πέπρανται τηλικοῦτοι, καὶ συνεδρίαι
[50]	τοῦθ' ὑμῖν ἐπιδεικνύναι, ὡς εἰσὶν	οἱ	κατὰ Δημοσθένους ἔπαινοι ψευδεῖς, καὶ
[140]	ὑμῖν ἀνέθηκεν, οἷς ἦσαν ἀπωτέρω	οἱ	κίνδυνοι, τὸ δὲ τρίτον μέρος
[20]	ἓν μὲν, καὶ πᾶσι φανερώτατον,	οἱ	κληρωτοὶ καὶ οἱ χειροτονητοὶ ἄρχοντες·
[210]	δὴ κατεγνωκότας ἀλλήλων μηδαμῶς ὑμεῖς	οἱ	κοινοὶ κριταὶ τῶν ἐγκλημάτων ἀπολύσητε.
[120]	ἀνεχωροῦμεν. Ταῦτα δὲ ἡμῶν πραττόντων,	οἱ	Λοκροὶ οἱ Ἀμφισσεῖς, ἑξήκοντα στάδια
[110]	γενομένης, ἀναγεγραμμένων ἔτι καὶ νῦν,	οἱ	Λοκροὶ οἱ Ἀμφισσεῖς, μᾶλλον δὲ
[130]	πρότερον πρεσβείας ἐπρέσβευσαν εἰς Θήβας	οἱ	μάλιστα οἰκείως ἐκείνοις διακείμενοι· πρῶτος
[250]	ἀλλήλοις παραναγιγνώσκουσιν, καὶ παρακελεύονται δ'	οἱ	μὲν βλέπειν εἰς τὰ ἑαυτῶν
[90]	ἴδιον καὶ οὐ κοινὸν ποιεῖ·	(οἱ	μὲν γὰρ ἄλλοι ἀλαζόνες, ὅταν
[230]	ταῖς τῶν Ἑλλήνων δόξαις συρίττεσθαι;	Οἱ	μὲν γὰρ πατέρες ὑμῶν τὰ
[170]	Ἔπειτα τί συμβαίνει τῇ πόλει;	Οἱ	μὲν λόγοι καλοί, τὰ δ'
[40]	τινες, οὐ πείσαντες τὸν δῆμον,	οἱ	μὲν ὅτι στεφανοῦνται ὑπὸ τῶν
[0]	ὑμῖν, καὶ τὴν πολιτείαν διαπιστεύσαντες,	οἱ	μὲν πάρεισι καὶ ἐπακούουσι τῆσδε
[250]	ἐπερωτῶντα, εἰ οὐκ αἰσχύνεσθε, εἰ	οἱ	μὲν πατέρες ὑμῶν Ἄρθμιον τὸν
[10]	ὑπευθύνους στεφανούντων παρὰ τοὺς νόμους,	οἱ	μὲν φύσει μέτριοί εἰσιν (εἰ
[180]	Οὔκ, ἀλλὰ μεγαλόφρων, κᾀκεῖνοί γε,	οἱ	μὴ οὕτω τετιμημένοι, τῆς πόλεως
[120]	ἀρᾷ γέγραπται· Μηδ' ὁσίως θύσαιεν	οἱ	μὴ τιμωροῦντες (φησὶ) τῷ Ἀπόλλωνι,
[210]	οὐδ' ἃ βούλει, ἀλλ' ὁπόταν	οἱ	μισθοδόται σοι προστάττωσιν· οὐκ αἰσχύνῃ
[90]	καὶ Θηβαίων) δεύτερον δ' ἧκον	οἱ	μισθοὶ τῷ γράψοντι τὴν συμμαχίαν
[240]	Τὸ μέγιστον, ἐὰν ἐπερωτῶσιν ὑμᾶς	οἱ	νεώτεροι, πρὸς ποῖον παράδειγμα χρὴ
[40]	διδάξω ὑμᾶς, προειπὼν ὧν ἕνεκα	οἱ	νόμοι ἐτέθησαν οἱ περὶ τῶν
[0]	τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν πολιτῶν, ὥσπερ	οἱ	νόμοι κελεύουσι, σωφρόνως ἐπὶ τὸ
[50]	ἁλώσεται Κτησιφῶν· ἅπαντες γὰρ ἀπαγορεύουσιν	οἱ	νόμοι μηδένα ψευδῆ γράφειν ἐν
[0]	ἀκοσμίας οὐκέτι κρατεῖν δύνανται, οὔθ'	οἱ	νόμοι, οὔθ' οἱ πρυτάνεις, οὔθ'
[30]	πολιτείαν, ἐν ᾗ ταὐτὰ προστάττουσιν	οἱ	νόμοι ποιεῖν καὶ μὴ ποιεῖν;
[190]	πόλει, ἣν οἱ θεοὶ καὶ	οἱ	νόμοι σῴζουσι, τολμᾷ βοηθεῖν τοῖς
[0]	εὖ εἰδώς, ὅτι, ὅταν διατηρηθῶσιν	οἱ	νόμοι τῇ πόλει, σῴζεται καὶ
[30]	γάρ, ὡς μὲν οὐκ ἀπαγορεύουσιν	οἱ	νόμοι τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου
[40]	τί τὸ καταλειπόμενόν ἐστι, πλὴν	οἱ	ξενικοὶ στέφανοι; (Ὅτι δ' ἀληθῆ
[240]	χρημάτων, ἕνεκα μὲν πέντε ταλάντων,	οἱ	ξένοι Θηβαίοις τὴν ἄκραν οὐ
[200]	σανίδιον, καὶ τὸ ψήφισμα, καὶ	οἱ	παραγεγραμμένοι νόμοι. Ταῦτα συμφωνοῦντα ἀλλήλοις
[160]	ἃ λέγεται. (Ὡς γάρ φασιν	οἱ	πάραλοι καὶ οἱ πρεσβεύσαντες πρὸς
[150]	ὅτι Τούσδε τοὺς νεανίσκους, ὧν	οἱ	πατέρες ἐτελεύτησαν ἐν τῷ πολέμῳ,
[150]	καὶ παραστησάμενος τοὺς ὀρφανοὺς, ὧν	οἱ	πατέρες ἦσαν ἐν τῷ πολέμῳ
[80]	οἱ στρατιῶται οἱ ὑμέτεροι, καὶ	οἱ	πεζοὶ καὶ οἱ ἱππεῖς, ἄνδρες
[140]	ἐν τοῖς ὅπλοις διεσκευασμένοι, καὶ	οἱ	πεζοὶ καὶ οἱ ἱππεῖς, πρὶν
[80]	δ' ἦσαν αἰτίαις οἱ πρέσβεις,	οἱ	περὶ τῆς εἰρήνης πρεσβεύσαντες, πολὺ
[40]	ὧν ἕνεκα οἱ νόμοι ἐτέθησαν	οἱ	περὶ τῶν ἐν τῷ θεάτρῳ
[0]	χρὴ διαμνημονεύειν, ὅτι νυνὶ πάντες	οἱ	πολῖται παρακαταθέμενοι τὴν πόλιν ὑμῖν,
[230]	γὰρ, ἐπὶ τῶν νῦν καιρῶν,	οἱ	πολλοὶ τοῖς ὀλίγοις προΐεσθε τὰ
[80]	ταῖς μεγίσταις δ' ἦσαν αἰτίαις	οἱ	πρέσβεις, οἱ περὶ τῆς εἰρήνης
[160]	γάρ φασιν οἱ πάραλοι καὶ	οἱ	πρεσβεύσαντες πρὸς Ἀλέξανδρον (καὶ τὸ
[110]	ἀναμνήσθητε τῶν ὅρκων, οὓς ὑμῶν	οἱ	πρόγονοι μετὰ τῶν Ἀμφικτυόνων συνώμοσαν.
[100]	γιγνομένοις μάλιστα μέν, ὡς λέγονται,	οἱ	πρόγονοι οἱ ὑμέτεροι, ἔπειτα καὶ
[120]	μεμνῆσθαι τῶν ὅρκων, οὓς ὑμῶν	οἱ	πρόγονοι ὤμοσαν, οὐδὲ τῆς ἀρᾶς,
[0]	νόμοι, οὔθ' οἱ πρυτάνεις, οὔθ'	οἱ	πρόεδροι, οὔθ' ἡ προεδρεύουσα φυλή,
[110]	Λοκροὶ οἱ Ἀμφισσεῖς, μᾶλλον δὲ	οἱ	προεστηκότες αὐτῶν, ἄνδρες παρανομώτατοι, ἐνηργάζοντο
[0]	δύνανται, οὔθ' οἱ νόμοι, οὔθ'	οἱ	πρυτάνεις, οὔθ' οἱ πρόεδροι, οὔθ'
[80]	τις ἔσωσε τὸ στρατόπεδον, ἔπειθ'	οἱ	στρατιῶται οἱ ὑμέτεροι, καὶ οἱ
[250]	Δημοσθένει· πότερον οἱ συγκυνηγέται, ἢ	οἱ	συγγυμνασταὶ αὐτοῦ, ὅτ' ἦν ἐν
[250]	εἰσιν οἱ βοηθήσοντες Δημοσθένει· πότερον	οἱ	συγκυνηγέται, ἢ οἱ συγγυμνασταὶ αὐτοῦ,
[190]	καὶ τὸ ψήφισμα, καὶ ἡλίσκοντο	οἱ	τὰ παράνομα γράφοντες, οὐκ εἰ
[130]	ἀλλὰ δαιμονίως κτησάμενοι; Λακεδαιμόνιοι δ'	οἱ	ταλαίπωροι, προσαψάμενοι μόνον τούτων τῶν
[240]	ὑμεῖς τιμήσετε. Οὐκοῦν ὑβρίζονται μὲν	οἱ	τελευτήσαντες, ἀθυμότεροι δὲ οἱ ζῶντες
[80]	δήμῳ φανήσεσθαι. (Κατιδόντες δ' αὐτὸν	οἱ	τῇ τῆς πόλεως προσπολεμοῦντες ἡσυχίᾳ,
[0]	ὑμετέρας χειροτονίας ὀρθῶς ἀναγορεύῃ, τοῦτον	οἱ	τὴν πολιτείαν οὐκέτι κοινήν, ἀλλ'
[60]	τὸ ψήφισμα ἐγράφη παρανόμων. Ἧκον	οἱ	τῆς κρίσεως χρόνοι. Κατηγόρει μὲν
[170]	τοὺς εἰκῇ διδομένους στεφάνους, οὔθ'	οἱ	τιμώμενοι χάριν ὑμῖν εἴσονται, οὔτε
[240]	λόγῳ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ	οἱ	τοῖς ἔργοις πλεῖστον ἀπέχοντες. (Ὅταν
[60]	(Μετὰ ταῦτα, ὦ Ἀθηναῖοι, ἧκον	οἱ	τοῦ Φιλίππου πρέσβεις· οἱ δὲ
[180]	Φυλῇ ἐπολιορκήθησαν, ὅτε Λακεδαιμόνιοι καὶ	οἱ	Τριάκοντα προσέβαλλον τοῖς καταλαβοῦσι Φυλὴν,
[10]	ἀνηλωκότας φιλοτιμίαν. Οὐ τοίνυν μόνοι	οἱ	τριήραρχοι, ἀλλὰ καὶ τὰ μέγιστα
[20]	πόλεως ὑπὲρ τριάκοντα ἡμέρας, καὶ	οἱ	τῶν δημοσίων ἔργων ἐπιστάται· τρίτον
[130]	περὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ κατάληψιν,	οἱ	τῶν Ἑλλήνων ποτὲ ἀξιοῦντες ἡγεμόνες
[100]	μέν, ὡς λέγονται, οἱ πρόγονοι	οἱ	ὑμέτεροι, ἔπειτα καὶ οἱ ἄλλοι
[80]	τὸ στρατόπεδον, ἔπειθ' οἱ στρατιῶται	οἱ	ὑμέτεροι, καὶ οἱ πεζοὶ καὶ
[40]	Καὶ ταῦτ' ἔπραττον, οὐχ ὥσπερ	οἱ	ὑπὸ τῆς βουλῆς τῆς ὑμετέρας
[70]	εἰρημένων εἶναι λόγων, ἐὰν ταῦθ'	οἱ	Φιλίππου μὴ συμπεισθήσονται πρέσβεις, οὐδὲ
[60]	Ἵνα, φησίν, ἐὰν παρῶσιν ἤδη	οἱ	Φιλίππου πρέσβεις, βουλεύσηται ὁ δῆμος
[190]	μόνον οἱ διαπολιτευόμενοι, ἀλλὰ καὶ	οἱ	φίλοι τοὺς φίλους, εἴ τι
[80]	τηλικαῦθ' ὑφ' ὑμῶν εὖ πεπονθότες	οἱ	Χαλκιδεῖς, οὐ τὰς ὁμοίας ὑμῖν
[20]	πᾶσι φανερώτατον, οἱ κληρωτοὶ καὶ	οἱ	χειροτονητοὶ ἄρχοντες· δεύτερον δὲ, ὅσοι
[100]	τοῦ Καλλίου εἰσέπραττεν. Ἀναγκαζόμενοι δὲ	οἱ	Ὠρεῖται, καὶ οὐκ εὐποροῦντες, ὑπέθεσαν
[180]	Ἑρμῶν· Ἦν ἄρα κᾀκεῖνοι ταλακάρδιοι,	οἵ	ποτε Μήδων Παισὶν ἐπ' Ἠϊόνι,
[190]	στεφάνοις ἐγέραιρε παλαίχθων Δῆμος Ἀθηναίων,	οἵ	ποτε τοὺς ἀδίκοις Θεσμοῖς ἄρξαντας
[100]	Κιρραῖοι καὶ Κραγαλίδαι, γένη παρανομώτατα,	οἳ	εἰς τὸ ἱερὸν τὸ ἐν
[0]	μήτε τὰς τῶν στρατηγῶν συνηγορίας,	οἳ,	ἐπὶ πολὺν ἤδη χρόνον συνεργοῦντές
[130]	ἐπὶ τὸν Πέρσην ἡγεμονίας ἠξιωμένους,	οἳ	καὶ τὸ ἐν Δελφοῖς ἱερὸν
[0]	περὶ δὲ αὐτῶν τῶν νόμων,	οἳ	κεῖνται περὶ τῶν ὑπευθύνων, παρ'
[230]	καὶ αὐτοὶ τῶν Τριάκοντα ἐγένοντο,	οἳ	πλείους ἢ χιλίους καὶ πεντακοσίους
[180]	τινες, κατὰ τοὺς τότε καιρούς,	οἳ,	πολλοὺς πολὺν ὑπομείναντες χρόνον καὶ
[160]	ἀτυχίαν, δυσμενὴς ᾖ τοῖς νόμοις,	οἳ	σῴζουσι τὴν δημοκρατίαν· δεύτερον δ'
[0]	τῶν μελλόντων ῥηθήσεσθαι λόγων, εὖ	οἶδ'	καὶ δίκαια, καὶ εὔορκα, καὶ
[130]	ὑμετέραν φιλίαν· τὸ δ' αἴτιον	οἶδα	μέν, λέγειν δ' οὐδὲν δέομαι
[90]	ἑαυτῷ· δεύτερον δέ, ἃ εὖ	οἶδεν	οὐδέποτε ἐσόμενα, τολμᾷ λέγειν, εἰς
[230]	ἣν ἐγένετο ἡ συμμαχία, λανθάνειν	οἴει	ἡμᾶς τὸ τῆς πόλεως ἀξίωμα
[220]	προσέρχομαι, καὶ τὴν ἀξίωσιν ταύτην	οἴει	λανθάνειν μεταφέρων οὐκ ἐκ δημοκρατίας,
[250]	τάφους τῶν προγόνων οὐκ ἂν	οἴεσθε	ἀναστενάξειν, εἰ ὁ μετὰ τῶν
[230]	τοιοῦτον ἄνθρωπον στεφανῶτε, οὐκ ἂν	οἴεσθε	ἐν ταῖς τῶν Ἑλλήνων δόξαις
[170]	δὲ τοῦθ' ὑμᾶς ἐπιχειρήσω διδάσκειν.	Οἴεσθέ	ποτε, ὦ Ἀθηναῖοι, ἐθελῆσαί τινα
[150]	μέλλουσαν γίγνεσθαι, καὶ λογίσασθε, πότερ'	οἴεσθε	τοὺς οἰκείους τῶν τελευτησάντων πλείω
[140]	τῇ πόλει. (Τί γὰρ ἂν	οἴεσθε	Φίλιππον ἐν τοῖς τότε καιροῖς
[250]	Ἀκαρνᾶνας, ἐκπλῆξαι δὲ Θηβαίους δημηγορήσας.	Οἴεται	γὰρ ὑμᾶς εἰς τοσοῦτον εὐηθείας
[230]	φαύλους ἔτρεπον· Κτησιφῶν δ' ὑμᾶς	οἴεται	δεῖν ἀφελόντας τὴν ἀδοξίαν ἀπὸ
[250]	οὗτος στεφανοῦσθαι ἀξιοῖ, καὶ κηρύττεσθαι	οἴεται	δεῖν· οὐκ ἀποπέμψεσθε τὸν ἄνθρωπον,
[210]	πολεμικὰ διαφέρων, ἀποτυχὼν τῶν ἀριστείων,	οἴκαδε	ἐπανελθὼν ἑαυτὸν διαχρήσηται, ὃς τοσοῦτον
[240]	τῶν καλῶν καὶ δικαίων, ἐπανελθὼν	οἴκαδε	παιδεύει τὸν υἱόν; Ὁ δέ
[250]	ὑπὲρ ἀλλοτρίας, ἀλλ' ὡς ὑπὲρ	οἰκείας	τῆς πόλεως, βουλεύεσθε, καὶ τὰς
[70]	οὐδὲ ὁ τὰ φίλτατα καὶ	οἰκειότατα	σώματα μὴ στέργων, οὐδέποτε' ὑμᾶς
[220]	τὰ ἔνατα, διεξίοι πρὸς τοὺς	οἰκείους,	ἃ ἐπιτηδεύσας ὑγιὴς ἂν ἐγένετο;
[150]	καὶ λογίσασθε, πότερ' οἴεσθε τοὺς	οἰκείους	τῶν τελευτησάντων πλείω δάκρυα ἀφήσειν
[200]	Ἐκλιπὼν μὲν τὸ ἄστυ, οὐκ	οἰκεῖς,	ὡς δοκεῖς, ἐν Πειραιεῖ, ἀλλ'
[130]	ἐπρέσβευσαν εἰς Θήβας οἱ μάλιστα	οἰκείως	ἐκείνοις διακείμενοι· πρῶτος μὲν, Θρασύβουλος
[40]	δημοτῶν, καὶ περὶ τῶν τοὺς	οἰκέτας	ἀπελευθερούντων, καὶ περὶ τῶν ξενικῶν
[40]	δέ τινες, ὑποκηρυξάμενοι, τοὺς αὑτῶν	οἰκέτας	ἀφίεσαν ἐλευθέρους, μάρτυρας τοὺς Ἕλληνας
[40]	στεφάνων· καὶ διαρρήδην ἀπαγορεύει μήτ'	οἰκέτην	ἀπελευθεροῦν ἐν τῷ θεάτρῳ, μήθ'
[160]	πολὺν χρόνον ἐν τῇ Δημοσθένους	οἰκίᾳ,	ὅ τι δὲ πάσχων ἢ
[40]	ἐξ ἐκείνου, ἔχοντες ἐν τῇ	οἰκίᾳ	τὸ ὑπόμνημα, μηδέποτε κακοὶ τὴν
[160]	ὅτι πρὸς πόλιν, ἀλλὰ πρὸς	οἰκίαν,	ὅπου κίνδυνος πρόσεστιν; Ἀλλ' εἰ
[120]	τὸν λιμένα κατασκάψαντες καὶ τὰς	οἰκίας	ἐμπρήσαντες, ἀνεχωροῦμεν. Ταῦτα δὲ ἡμῶν
[110]	ἐξώλεις εἶναι καὶ αὐτοὺς καὶ	οἰκίας	καὶ γένος ἐκείνων· καὶ μήποτε
[250]	αἱ πρεσβεῖαι ἀφικνοῦνται εἰς ἰδιωτικὰς	οἰκίας,	οὐ παρὰ τῶν τυχόντων ἀνθρώπων,
[120]	σώματος, καὶ τῶν τέκνων, καὶ	οἰκίας	τῆς ἐμαυτοῦ, βοηθῶ κατὰ τὸν
[150]	τὴν πόλιν, τειχῶν κατασκαφάς, ἐμπρήσεις	οἰκιῶν,	ἀγομένας γυναῖκας, καὶ παῖδας εἰς
[20]	ἔχεις εἰς τὴν τῶν τειχῶν	οἰκοδομίαν,	μικρὰ κατέθηκας, δέκα τάλαντα εἰς
[50]	Ἐρχόμεθα δή που ἐνίοτε ψευδεῖς	οἴκοθεν	δόξας ἔχοντες κατὰ τῶν λογισμῶν·
[60]	ἐκ τῶν ἔμπροσθεν χρόνων ἥκουσιν	οἴκοθεν	τοιαύτην ἔχοντες τὴν δόξαν, ὡς
[60]	μὲν παρακαλοῦντας ἐπὶ τὸν πόλεμον,	οἴκοι	δὲ μὴ μόνον εἰρήνην, ἀλλὰ
[70]	δημοσίᾳ χρηστός, οὐδ' ὅστις ἐστὶν	οἴκοι	φαῦλος, οὐδέποτ' ἦν ἐν Μακεδονία
[160]	ἔξω τῆς ἄρκτου καὶ τῆς	οἰκουμένης	ὀλίγου δεῖν πάσης μεθειστήκει· ὁ
[120]	οἱ Ἀμφισσεῖς, ἑξήκοντα στάδια ἄπωθεν	οἰκοῦντες	Δελφῶν, ἦκον πρὸς' ἡμᾶς μεθ'
[230]	αὐτὸν λυπεῖ· δι' αὐτὸν γὰρ,	οἶμαι,	γέγονε τὸ ἁμάρτημα· ἡ δὲ
[40]	καὶ ἀφαιρεῖσθαι καὶ καθιεροῦν. Ἀλλ'	οἶμαι,	διὰ τὸ ξενικὸν εἶναι τὸν
[180]	ποτ' ἠθέλησεν ἐπασκεῖν. ~Νῦν δ'	οἶμαι,	διὰ τὸ σπάνιον, καὶ τὸ
[140]	διὰ τὰς ἀτυχίας αὐτῶν. ~Ἀλλ'	οἶμαι,	ἐπειδὴ Φίλιππος, αὐτῶν ἀφελόμενος Νίκαιαν,
[210]	τῇ φύσει δαπάνης· σὺ δ'	οἶμαι,	λαβὼν μὲν σεσίγηκας, ἀναλώσας δὲ
[10]	τῶν δικαστηρίων· εἰκότως. σχύνοντο γὰρ,	οἶμαι,	οἱ δικασταί, εἰ φανήσεται ὁ
[130]	ἐκ τῆς τούτου πολιτείας. (Ἀλλ'	οἶμαι,	οὔτε Φρυνώνδας, οὔτε Εὐρύβατος, οὔτ'
[130]	τὰ ἔπη· διὰ τοῦτο γὰρ	οἶμαι	παῖδας ὄντας ἡμᾶς τὰς τῶν
[190]	πώποτε γραφὴν πέφευγε παρανόμων, καλῶς,	οἶμαι,	σεμνυνόμενος. Ἐγράφοντο γὰρ ἀλλήλους παρανόμων
[170]	δ' ἀληθῆ λέγω, μεγάλα τούτων	οἶμαι	σημεῖα δείξειν ὑμῖν. (Εἰ γάρ
[210]	γραφόμενος, καὶ κατακεκονδύλισται, ὥστε αὐτὸν	οἶμαι	τὰ τῶν κονδύλων ἴχνη τῶν
[210]	ἐπὶ τούτοις ἐμὲ στεφανοῦσθαι. Ἀλλ'	οἶμαι,	ταῦτα μὲν ἂν εἴποι ἀνὴρ
[160]	ἀλλ' ὁποτέρου τοῦ βίου ἐστίν.	(Οἶμαι	τοίνυν ἅπαντας ἂν ὑμᾶς ὁμολογῆσαι
[40]	περὶ τῶν κηρυγμάτων, ἐξ ἀνάγκης,	οἶμαι,	τῶν μὲν θεσμοθετῶν ἐξευρόντων, τῶν
[130]	τὸ μέτρον, τὰς γνώμας ἐξετάζητε,	οἶμαι	ὑμῖν δόξειν οὐ ποιήματα Ἡσιόδου
[30]	μάλα καλῶς ἔχει. Οὐ γὰρ,	οἶμαι,	ᾤετο δεῖν ὁ νομοθέτης τὸν
[10]	ὅτι οὐ προσδέχεσθε κακοῦργον σοφιστήν,	οἰόμενον	ῥήμασι τοὺς νόμους ἀναιρήσειν, ἀλλ'
[200]	μὲν μὴ προσδέχεσθε κακοῦργον ἄνθρωπον,	οἰόμενον	ῥήμασι τοὺς νόμους ἀναιρήσειν, μηδ'
[30]	τῶν Ἑλλήνων, ἵν' ἡμῖν συνειδῶσιν	οἷον	ἄνδρα τιμῶμεν. (Οὕτω τοίνυν περιφανῶς
[10]	ὑμᾶς, πρῶτον ἐπὶ τῶν παραδόξων·	οἷον,	τοὺς ἱερέας καὶ τὰς ἱερείας
[240]	τοιοῦτός ἐστιν, ὃν γέγραφας στεφανοῦσθαι,	οἷος	μὴ γιγνώσκεσθαι ὑπὸ τῶν εὖ
[50]	τέτταρες ἤδη γεγένηνται καιροί, ἐν	οἷς	αὐτὸς πεπολίτευται· ὧν ἕνα μὲν
[200]	περὶ τῶν κηρυγμάτων νόμους, ἐν	οἷς	διαρρήδην ἀπείρηται τὸν ὑπὸ τοῦ
[120]	ποδὶ, καὶ φωνῇ, καὶ πᾶσιν	οἷς	δύναμαι, καὶ τὴν πόλιν τὴν
[230]	αὐτὸν οὐχ οὓς ἐφοβεῖτο, ἀλλ'	οἷς	ἑαυτὸν ἐνεχείριζε, κατέλυσαν. (Ἔνιοι δὲ
[250]	καὶ τῇ Εὐρώπῃ; Καὶ ἐφ'	οἷς	ἐστιν ἐκ τῶν νόμων ζημία
[210]	γίγνεται· οὐ γὰρ δεῖ, ἐφ'	οἷς	ἡ πόλις ἐπένθησε καὶ ἐκείρατο,
[10]	μὲν παράνομα, αἰσχύνεται δὲ ἐφ'	οἷς	ἡμάρτηκε. Κτησιφῶν δέ, ὦ Ἀθηναῖοι,
[220]	δύναιτο, τοὺς δὲ καιροὺς, ἐν	οἷς	ἦν σῴζεσθαι τὴν πόλιν, ἀποδοῖτο,
[140]	μὲν δύο μέρη ὑμῖν ἀνέθηκεν,	οἷς	ἦσαν ἀπωτέρω οἱ κίνδυνοι, τὸ
[140]	ἀγαπήσοντας, ἀλλ' οὐ μᾶλλον ἐφ'	οἷς	κακῶς ἐπεπόνθεσαν ἀγανακτήσοντας· (δεύτερον δὲ,
[230]	ἐνεπίμπλατο ἡ ὀρχήστρα χρυσῶν στεφάνων,	οἷς	ὁ δῆμος ἐστεφανοῦτο ὑπὸ τῶν
[240]	γὰρ τοὺς ὄντως ἄνδρας ἀγαθούς,	οἷς	πολλὰ καὶ καλὰ σύνισμεν ἔργα,
[220]	Εὔβοιαν δωροδοκηθέντα, χρόνων ἐγγεγενημένων, ἐν'	οἷς	ὑπ' ἐμοῦ φανερῶς ἐξηλέγχου, ἴσως
[30]	τῆς ἐκκλησίας, οὐχ ἕξουσι λέγειν,	οἴσουσι	δὲ εἰς τὴν ἀπολογίαν τὸν
[60]	ᾧ κελεύει ἑλέσθαι δέκα πρέσβεις,	οἵτινες,	ἀφικόμενοι ὡς Φίλιππον, ἀξιώσουσιν αὐτὸν
[100]	Ὠρεόν, πρὸς τοὺς Ὠρείτας πρέσβεις,	οἵτινες	δεήσονται καί αὐτοὶ, τὸν αὐτὸν
[100]	κελεύων ἑλέσθαι πρέσβεις εἰς Ἐρέτριαν,	οἵτινες	δεήσονται τῶν Ἐρετριέων (πάνυ γὰρ
[90]	ὃν δὲ τρόπον, καὶ δι'	οἵων	κακουργημάτων, ταῦτ' ἤδη ἄξιόν ἐστιν
[20]	καὶ ὁδοποιοί, καὶ σχεδὸν τὴν	ὅλην	διοίκησιν εἶχον τῆς πόλεως· (καὶ
[40]	δὲ μηδαμοῦ, ὅ τι ἐστίν,	ὅλην	τὴν ἡμέραν λέγε· οὐ γὰρ
[200]	ἀλλήλοις διαγωνιζομένους, οὕτω καὶ ὑμεῖς,	ὅλην	τὴν ἡμέραν, ὑπὲρ τῆς πόλεως
[0]	πόλει. (Περὶ μὲν οὖν τῆς	ὅλης	κατηγορίας μετρίως μοι ἐλπίζω προειρῆσθαι·
[0]	παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις, τυραννὶς, καὶ	ὀλιγαρχία,	καὶ δημοκρατία. Διοικοῦνται δ' αἱ
[0]	δ' αἱ μὲν τυραννίδες καὶ	ὀλιγαρχίαι	τοῖς τρόποις τῶν ἐφεστηκότων, αἱ
[220]	πολιτείας. Ἐν μὲν γὰρ ταῖς	ὀλιγαρχίαις	οὐχ ὁ βουλόμενος, ἀλλ' ὁ
[160]	τινα εἰκός ἐστιν εἶναι τὸν	ὀλιγαρχικὸν	ἄνθρωπον καὶ φαῦλον· ὑμεῖς δ'
[170]	ἐγκαταλίπῃ τὸν δῆμον· τὸν δ'	ὀλιγαρχικὸν,	πάντα δεῖ τἀναντία τούτων ἔχειν.
[200]	περιεστηκόσι λοιδορήσεται, φάσκων τοὺς μὲν	ὀλιγαρχικοὺς	ὑπ' αὐτῆς τῆς ἀληθείας διηριθμημένους
[180]	ὅτι, ἐὰν μὲν τὰς δωρεὰς	ὀλίγοις	καὶ ἀξίοις καὶ κατὰ τοὺς
[230]	οὐ κατὰ τοὺς νόμους, οὐδ'	ὀλίγοις	καὶ τοῖς ἀξίοις, ἀλλὰ τῷ
[230]	νῦν καιρῶν, οἱ πολλοὶ τοῖς	ὀλίγοις	προΐεσθε τὰ τῆς δημοκρατίας ἰσχυρά,
[160]	τῆς ἄρκτου καὶ τῆς οἰκουμένης	ὀλίγου	δεῖν πάσης μεθειστήκει· ὁ δὲ
[190]	(Ὅλως δ' ἔγωγε, ὦ Ἀθηναῖοι,	ὀλίγου	δέω εἰπεῖν, ὡς καὶ νόμον
[50]	τῆς κρίσεως (ὁρῶ δὲ οὐκ	ὀλίγους	παρόντας, ἀλλ' ὅσους οὐδεὶς πώποτε
[250]	τὴν ψῆφον φέρετε. Ἡμερῶν μὲν	ὀλίγων	μέλλει τὰ Πύθια γίγνεσθαι, καὶ
[220]	Ὠρείτου κατεσκεύασας, τοῦ τὰ ἀγοράσματα	Ὀλυμπιάδι	ἀγοράζοντος, (καὶ, τὸν αὐτὸν ἄνδρα
[180]	γὰρ Φιλάμμωνα φήσει τὸν πύκτην	Ὀλυμπίασι	στεφανωθῆναι, νικήσαντα Γλαῦκον τὸν παλαιὸν
[250]	Ἀλλὰ, μὰ τὸν Δία τὸν	Ὀλύμπιον,	οὐχ ὗς ἀγρίους κυνηγετῶν, οὐδὲ
[180]	ἔγωγε, μὰ τοὺς θεοὺς τοὺς	Ὀλυμπίους,	οὐδ' ἐν ταῖς αὐταῖς ἡμέραις
[220]	ἀπήνεγκα, (καὶ, νὴ τοὺς θεοὺς	Ὀλυμπίους,	ὧν ἐγὼ πυνθάνομαι Δημοσθένην λέξειν,
[130]	εἰ καὶ δικαίως, περὶ τῶν	ὅλων	οὐκ ὀρθῶς βουλευσάμενοι, ἀλλὰ τήν
[190]	ἀπαντᾷ0 ν εἰς τὴν τίμησιν.	(Ὅλως	δ' ἔγωγε, ὦ Ἀθηναῖοι, ὀλίγου
[210]	χρυσίον, καὶ τὰ δημόσια δωροδοκήματα.	~Ὅλως	δὲ τί τὰ δάκρυα; Τίς
[220]	ἀκουόντων. Καίτοι τὸν λόγον τοῦτον	ὅλως	μὲν ἔγωγε οὐδενὶ πρέπειν ἡγοῦμαι
[130]	ποτὲ ἀξιοῦντες ἡγεμόνες εἶναι, νῦν	ὁμηρεύσοντες,	καὶ τῆς συμφορᾶς ἐπίδειξιν ποιησόμενοι,
[230]	ἂν ὑμῶν ὑπομείνειεν, ὅτι φησὶν	Ὅμηρος	ἄνανδρον αὐτὸν εἶναι καὶ συκοφάντην·
[180]	ζάθεον Τρωικὸν ἂμπεδίον, Ὃν ποθ'	Ὅμηρος	ἔφη Δαναῶν πύκα χαλκοχιτώνων Κοσμητῆρα
[250]	τοῖς ὠσίν, ἀλλὰ καὶ τοῖς	ὄμμασι,	διαβλέψαντες εἰς ὑμᾶς αὐτοὺς, βουλεύσασθε,
[120]	ποίᾳ φωνῇ, ποίᾳ ψυχῇ, ποίοις	ὄμμασι,	τίνα τόλμαν κτησάμενοι, τὰς ἱκετείας
[70]	ἐκάθητο· γράψας δὲ τοὺς συνεδρεύοντας	ὀμνύναι,	τὸν Κερσοβλέπτην οὐ συνεδρεύοντα ἐξέκλῃσε
[250]	δέ, ἐὰν μὲν τοῦτον στεφανώσητε,	ὁμογνώμονες	εἶναι τοῖς παραβαίνουσι τὴν κοινὴν
[80]	ἐθέλοι πόλει τινὶ ἴσῃ καὶ	ὁμοίᾳ	περὶ τῶν ἐγκλημάτων, οὐκ εἶναι
[50]	δοκῶ καὶ τἆλλα τὰ τούτοις	ὅμοια	ὑπερβήσεσθαι, οὐ προδιδοὺς ὑμᾶς, οὐδὲ
[80]	πεπονθότες οἱ Χαλκιδεῖς, οὐ τὰς	ὁμοίας	ὑμῖν ἀπέδοσαν. Ἀλλ' ἐπειδὴ διέβητε
[200]	Ὦ Δημόσθενες, εἰ σοὶ ἦσαν	ὅμοιοι	οἱ ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα τὸν
[160]	πεποίηται. (Ἐκεῖθεν δὲ θεωρήσατε ὡς	ὅμοιόν	ἐστι τὸ πρᾶγμα τῇ αἰτίᾳ.
[190]	γραφὴ παρανόμων εἰς δικαστήριον, εἶναι	ὅμοιον	τὸ ὄνομα καὶ τὸ ἔργον.
[170]	τὴν τάξιν, καὶ τὸν δειλὸν	ὁμοίως·	εἰσὶ γὰρ καὶ δειλίας γραφαί.
[170]	παρεῖχεν. Ἐπειδὴ δὲ καὶ αὐτὸς	ὁμολογεῖ	ἐν ταῖς ἐκκλησίαις, καὶ ὑμεῖς
[160]	(Οἶμαι τοίνυν ἅπαντας ἂν ὑμᾶς	ὁμολογῆσαι	τάδε δεῖν ὑπάρξαι τῷ δημοτικῷ,
[170]	ἐπὶ τῶν προγόνων, ἅπαντες ἂν	ὁμολογήσαιτε,	ἐπὶ τῶν προγόνων. Ἄνδρες δὲ
[50]	φύσιν, ὅστις οὐκ ἀπέρχεται τοῦτο	ὁμολογήσας	ἀληθὲς εἶναι, ὅ τι ἂν
[50]	λέγειν, ἀρχαῖα δὲ, καὶ λίαν	ὁμολογούμενα.	Καίτοι, ὦ Κτησιφῶν, ὅτῳ τὰ
[10]	δὲ ὑμῖν τὰ ὑμέτερα, ἀλλ'	ὁμολογουμένως	τὰς πατρῴας οὐσίας εἰς τὴν
[250]	τινες οὐκ ἐξαρνοῦνται πράττειν, ἀλλ'	ὁμολογοῦσιν	ἐν τῷ δήμῳ, καὶ τὰς
[160]	βήματος ἔλεγες ὡς ἀντιπράττων Ἀλεξάνδρῳ.	Ὀμολογῶ	τὰ Λακωνικὰ συστήσασθαι, ὁμολογῶ Θετταλοὺς
[10]	Λέξει γὰρ οὗτος· Τειχοποιός εἰμι·	ὁμολογῶ·	ἀλλ' ἐπιδέδωκα τῇ πόλει μνᾶς
[160]	Ἀλεξάνδρῳ. Ὀμολογῶ τὰ Λακωνικὰ συστήσασθαι,	ὁμολογῶ	Θετταλοὺς καὶ Περραιβοὺς ἀφιστάναι. Σὺ
[70]	ΣΥΜΜΑΧΩΝ. (Τούτῳ τῷ δόγματι συνειπεῖν	ὁμολογῶ,	καὶ πάντες οἱ ἐν τῇ
[250]	εἰ ὁ μετὰ τῶν βαρβάρων	ὁμολογῶν	τοῖς Ἕλλησιν ἀντιπράττειν στεφανωθήσεται; ~Ἐγὼ
[110]	ἀπέχρησεν αὐτοῖς τοῦτον τὸν ὅρκον	ὀμόσαι,	ἀλλὰ καὶ προστροπὴν καὶ ἀρὰν
[130]	μέγ' ἐπήγαγε πῆμα Κρονίων, Λοιμὸν	ὁμοῦ	καὶ λιμόν· ἀποφθινύθουσι δὲ λαοί·
[30]	ὑπεύθυνον μὴ στεφανοῦν, ὑμεῖς δὲ	ὀμωμόκατε	κατὰ τοὺς νόμους ψηφιεῖσθαι· ὁ
[230]	Ἔπειθ' ὁ μὲν ὅρκος, ὃν	ὀμωμοκὼς	δικάζει, συμπαρακολουθῶν αὐτὸν λυπεῖ· δι'
[50]	ἔχοντες κατὰ τῶν λογισμῶν· ἀλλ'	ὅμως,	ἐπειδὰν ὁ λογισμὸς συγκεφαλαιωθῇ, οὐδείς
[130]	ἔτι καὶ νῦν ζῇ. Ἀλλ'	ὅμως	οὐδεὶς πώποτε αὐτοὺς ἐδυνήθη προτρέψασθαι
[80]	εἰκὸς εἶναι τὴν συμφοράν. Ἀλλ'	ὅμως	ὑμεῖς, τοιαῦτα πεπονθότες, πάλιν διελύσασθε
[10]	δὲ δὴ τὸν ἄφυκτον λόγον,	ὅν	φησι Δημοσθένης, βραχέα βούλομαι προειπεῖν.
[100]	ὁ μιαρὸς καὶ ἀνόσιος ἄνθρωπος,	ὅν	φησι Κτησιφῶν καὶ ἐν τῷδε
[90]	μισοτύραννος Δημοσθένης, ὡς αὐτὸς προσποιεῖται,	ὅν	φησι Κτησιφῶν τὰ βέλτιστα λέγειν,
[120]	ἐν Σκύθαις, οὕτω μακρὰν, ἀπόντος·	ὃν	αὐτίκα μάλα τολμήσει λέγειν Δημοσθένης
[40]	εἷς οὕτως ἀγεννὴς γένοιτο, ὥστε	ὃν	αὐτὸς ἔδωκε στέφανον ἅμα ἀνακηρύττειν,
[100]	εἴωθε λέγειν, καὶ τοῦ βίου	ὃν	βεβίωκε, μεστὸν δ' ἐλπίδων οὐκ
[240]	οὐκ ἀπολογήσῃ; (Ἢ τοιοῦτός ἐστιν,	ὃν	γέγραφας στεφανοῦσθαι, οἷος μὴ γιγνώσκεσθαι
[230]	τῶν δώρων γραφὰς ἁλισκομένους ἀτιμοῦτε,	ὃν	δ' αὐτοὶ μισθοῦ πολιτευόμενον σύνιστε,
[90]	τὸ καλούμενον Εὐβοϊκὸν συνέδριον συνήγαγον·	ὃν	δὲ τρόπον, καὶ δι' οἵων
[80]	ὑπερεβάλομεν, ἐνταῦθα Καλλίας ὁ Χαλκιδεύς,	ὃν	Δημοσθένης μισθαρνῶν ἐνεκωμίαζεν, (ὁρῶν τὸ
[110]	Μειδίαν τε ἐκεῖνον τὸν Ἀναγυράσιον,	ὃν	ἐβουλόμην ἂν πολλῶν ἕνεκα ζῆν,
[90]	ὕβρεως καὶ πλεονεξίας, Δημοσθένης δέ,	ὃν	ἐπαινεῖ Κτησιφῶν, δωροδοκίας, ὥστε τὰς
[50]	ἔγραψε τὸν πόλεμον· τρίτον δὲ,	ὃν	ἐπολεμοῦμεν χρόνον, μέχρι τῶν ἐν
[230]	ἁμάρτημα· ἡ δὲ χάρις πρὸς	ὃν	ἐχαρίζετο ἄδηλος γεγένηται· ἡ γὰρ
[210]	τῷ θεάτρῳ παρὰ τοὺς νόμους·	(ὃν	ἐχρῆν, εἰ καὶ μανεὶς ὁ
[50]	(δεύτερον δέ καιρὸν φησι γενέσθαι,	ὃν	ἤγομεν χρόνον τὴν εἰρήνην, δηλονότι
[30]	περὶ τῶν κηρυγμάτων, εἷς μέν,	ὃν	νῦν ἐγὼ παρέχομαι, διαρρήδην ἀπαγορεύων
[230]	δυναστείαν. Ἔπειθ' ὁ μὲν ὅρκος,	ὃν	ὀμωμοκὼς δικάζει, συμπαρακολουθῶν αὐτὸν λυπεῖ·
[180]	Μενεσθεὺς Ἡγεῖτο ζάθεον Τρωικὸν ἂμπεδίον,	Ὃν	ποθ' Ὅμηρος ἔφη Δαναῶν πύκα
[140]	Θετταλοῖς παρέδωκε, καὶ τὸν πόλεμον,	ὃν	πρότερον ἐξήλασεν ἐκ τῆς χώρας
[10]	τοὺς τούτων νόμον ὑμέτερον παρέξομαι,	ὃν	ὑμεῖς ἐνομοθετήσατε, λύσειν ἡγούμενοι τὰς
[90]	τραπόμενος τροπὰς τοῦ Εὐρίπου παρ'	ὃν	ὤκει, εἰς μέσον πίπτει τῆς
[70]	ἀπολέσας. (Καὶ οὐ τὸ δυστύχημα	ὀνειδίζω,	ἀλλὰ τὸν τρόπον ἐξετάξω. Ὁ
[240]	ᾖ ὁ κηρυττόμενος· ἔστι δὲ	ὄνειδος	μὴ τοῖς προγόνοις ὑμᾶς, ἀλλὰ
[150]	ψηφίσματα εἰᾶτε τὸ Δημοσθένους ἐπιγράφειν	ὄνομα,	ἀλλὰ Ναυσικλεῖ τοῦτο προσετάττετε· νυνὶ
[190]	εἰς δικαστήριον, εἶναι ὅμοιον τὸ	ὄνομα	καὶ τὸ ἔργον. Τί γάρ
[230]	δὲ τὸ μὲν τῶν Θηβαίων	ὄνομα,	καὶ τὸ τῆς δυστυχεστάτης συμμαχίας
[240]	εὔνοια, καὶ τὸ τῆς δημοκρατίας	ὄνομα	κεῖται μὲν ἐν μέσῳ, φθάνουσι
[180]	ἔστι που τὸ τῶν στρατηγῶν	ὄνομα;	Οὐδαμοῦ, ἀλλὰ τὸ τοῦ δήμου.
[170]	ἡμῖν, καὶ τὸ τῆς ἀρετῆς	ὄνομα	τίμιον· νῦν δ' ἤδη καταπέπλυται
[60]	βουλεύσασθαι, τὸ δὲ τῆς συμμαχίας	ὄνομα	ὑπερέβησαν, οὐκ ἐπιλελησμένοι, ἀλλὰ καὶ
[10]	Ἀθηναῖοι, ἃς ὁ νομοθέτης ἀρχὰς	ὀνομάζει,	οὗτοι προσαγορεύωσι πραγματείας καὶ ἐπιμελείας,
[240]	τὸ νουθετεῖν ἐνοχλεῖν ἤδη δικαίως	ὀνομάζεται.	(Ὡς οὖν μὴ μόνον κρίνοντες,
[80]	Ταμύνας παρήλθομεν, καὶ τὸ Κοτύλαιον	ὀνομαζόμενον	ὄρος ὑπερεβάλομεν, ἐνταῦθα Καλλίας ὁ
[80]	τὸ βῆμα, τὸν μόνον ἀδωροδόκητον	ὀνομάζοντες	τῇ πόλει· ὁ δὲ παριὼν,
[120]	ἐποίει τῶν Ἀμφικτυόνων· ἐκκλησίαν γὰρ	ὀνομάζουσιν,	ὅταν τις μὴ μόνον τοὺς
[90]	λαβεῖν τὸν Ἀθηναίων δῆμον, σύμμαχον	ὀνομασθέντα,	βοηθήσειν, εἴ τις ἐπ' αὐτὸν
[140]	Βοιωτοῖς τοῖς ἐν Θήβαις, τοῖς	ὀνόμασι	κλέπτων καὶ μεταφέρων τὰ πράγματα,
[90]	πόλεμος ἔμελλεν, ἄρδην ἀπέδοτο, καλλίστοις	ὀνόμασιν	αἰσχίστας πράξεις γράφων, καὶ τῷ
[90]	τῶν ἡμετέρων πολιτῶν, καὶ τελευτῶν	ὀνομαστὶ	παρεκάλει Δημοσθένην, καὶ συνειπεῖν ἠξίου.
[80]	Γανίδα, χωρία ὧν οὐδὲ τὰ	ὀνόματα	ᾖδεμεν πρότερον, καὶ εἰς τοῦτο
[90]	σώματα οὐχ ἑώρακε, τούτων τὰ	ὀνόματα	λέγει, κλέπτων τὴν ἀκρόασιν, καὶ
[180]	ᾗ τε μὴ ἐπιγράφειν τὰ	ὀνόματα	τὰ ἑαυτῶν, ἵνα μὴ τῶν
[120]	τῶν προγόνων· εὐπρεπῶς γε τῷ	ὀνόματι,	ἀλλὰ τῷ ἔργῳ αἰσχρῶς. Κωλύει
[10]	(φησίν) ἀρχάς (ἁπάσας ἑνὶ περιλαβὼν	ὀνόματι	ὁ νομοθέτης, καὶ προσειπὼν ἀρχὰς
[140]	μέν, ὅτι, Φιλίππου τῷ μὲν	ὀνόματι	πολεμοῦντος ὑμῖν, τῷ δ' ἔργῳ
[70]	τοῦ λέγοντος ἅμα καὶ τοῦ	ὀνόματος)	ἀπορρῆξαι τῆς εἰρήνης τὴν συμμαχίαν,
[180]	οὐκ ἔδωκεν, ἀλλ' ἀντὶ τοῦ	ὀνόματος	συνεχώρησεν αὐτῷ πρώτῳ γραφῆναι παρακαλοῦντι
[240]	τὰ κοινὰ καὶ φιλάνθρωπα τῶν	ὀνομάτων,	ἀπίστους δ' ὄντας τοῖς ἤθεσι,
[250]	ὡς λῃστὴν τῶν πραγμάτων, ἐπ'	ὀνομάτων	διὰ τῆς πολιτείας πλέοντα, τιμωρήσεσθε;
[220]	ὡς διῴκησεν. Ὅταν δ' ἐξ	ὀνομάτων	συγκείμενος ἄνθρωπος, καὶ τούτων πικρῶν
[140]	ἔργῳ κακῶς πάσχοντας, τὴν τῶν	ὀνομάτων	σύνθεσιν τῶν Δημοσθένους ἀγαπήσοντας, ἀλλ'
[200]	Δημοσθένην τὸν αὐτὸν τρόπον ἀπολογεῖσθαι,	ὅνπερ	κἀγὼ ὧδέ πως κατηγόρηκα, ἵνα
[50]	πάγον Δημομέλην τὸν Παιανιέα, ἀνεψιὸν	ὄντα	ἑαυτῷ, καὶ τὴν τῆς κεφαλῆς
[200]	ῥήτορα ἐξήλεγξα, γράψαντα Δημοσθένην ὑπεύθυνον	ὄντα	στεφανοῦν, οὐδὲν προβαλόμενον, οὐδὲ προσγράψαντα,
[250]	ἐπιδημήσαντα εἰς τὴν πόλιν, πρόξενον	ὄντα	τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων, παρ'
[130]	διὰ τοῦτο γὰρ οἶμαι παῖδας	ὄντας	ἡμᾶς τὰς τῶν ποιητῶν γνώμας
[240]	φιλάνθρωπα τῶν ὀνομάτων, ἀπίστους δ'	ὄντας	τοῖς ἤθεσι, φυλάξησθε. Ἡ γὰρ
[130]	ποιητῶν γνώμας ἐκμανθάνειν, ἵν' ἄνδρες	ὄντες	αὐταῖς χρώμεθα) Πολλάκι δὴ ξύμπασα
[10]	ἐπαυτοφώρῳ κλέπται τῶν δημοσίων χρημάτων	ὄντες	ἐξελεγχόμενοι, διεφύγγανον ἐκ τῶν δικαστηρίων·
[250]	δωρεὰς, ὡς σωτῆρες τῆς πόλεως	ὄντες·	(ὁ δὲ δῆμος, ἐκ τῆς
[110]	Ἐπὶ γὰρ Θεοφράστου ἄρχοντος, ἱερομνήμονος	ὄντος	Διογνήτου Ἀναφλυστίου, πυλαγόρας ὑμεῖς εἵλεσθε,
[240]	ἐξεληλυθότων, καὶ τῶν ἡγεμόνων ἑτοίμων	ὄντων	βοηθεῖν, ἡ πρᾶξις οὐ γεγένηται;
[160]	Ἀλέξανδρος, ἀκατασκεύων αὐτῷ τῶν ἰδίων	ὄντων,	εἰς τὴν Ἀσίαν διέβη, ἤκμαζε
[0]	ἐχόντων οὕτως, καὶ τῶν καιρῶν	ὄντων	τῇ πόλει τοιούτων, ὁποίους τινὰς
[150]	οὓς οὗτος, ἀθύτων καὶ ἀκαλλιερήτων	ὄντων	τῶν ἱερῶν, ἐκπέμψας ἐπὶ τὸν
[130]	τὸ τελευταῖον, ἀθύτων καὶ ἀκαλλιερήτων	ὄντων	τῶν ἱερῶν ἐξέπεμψε τοὺς στρατιώτας
[240]	ἀκρόαμα γίγνεται. Ὅπου γὰρ τοὺς	ὄντως	ἄνδρας ἀγαθούς, οἷς πολλὰ καὶ
[210]	ταῦτα μὲν ἂν εἴποι ἀνὴρ	ὄντως	βεβιωκὼς μετ' ἀρετῆς· ἃ δὲ
[20]	δεῦρο εἰρήσθω μοι· ὅτι δὲ	ὄντως	ἦν ὑπεύθυνος ὁ Δημοσθένης, ὅθ'
[0]	δέ τις τῶν ἄλλων βουλευτῶν	ὄντως	λάχῃ προεδρεύειν, καὶ τὰς ὑμετέρας
[30]	συνηγόρους τοὺς νόμους τοὺς ὑμετέρους,	ὅπερ	διατελῶ σπουδάζων παρὰ πᾶσαν τὴν
[200]	ἐκ τῆς πολιτείας, οὐκ ἔστιν	ὅπη	ἀναπτήσομαι· ἀνθυποβάλλετε αὐτῷ. Ὁ δὲ
[90]	Πελοποννήσου μὲν πλέον ἢ δισχιλίους	ὁπλίτας,	ἐξ Ἀκαρνανίας δὲ ἑτέρους τοσούτους·
[140]	εἰς τὰς Θήβας, ἐν τοῖς	ὅπλοις	διεσκευασμένοι, καὶ οἱ πεζοὶ καὶ
[120]	Δελφῶν, ἦκον πρὸς' ἡμᾶς μεθ'	ὅπλων	πανδημεί, καὶ, εἰ μὴ δρόμῳ
[140]	τὸ βῆμα, πρεσβεύσειν μὲν ἔφη	ὅποι	ἂν αὑτῷ δοκῇ, (κἂν μὴ
[240]	τοιαύτη δόξει ἡ πόλις εἶναι,	ὁποῖός	τις ἂν ᾖ ὁ κηρυττόμενος·
[50]	μέλλει με καλεῖν, καὶ ἐπερωτᾶν	ὁποίου	τούτων τῶν τεττάρων αὐτοῦ καιρῶν
[0]	καιρῶν ὄντων τῇ πόλει τοιούτων,	ὁποίους	τινὰς αὐτοὺς ὑμεῖς ὑπολαμβάνετε εἶναι,
[90]	οὐδέποτε ἐσόμενα, τολμᾷ λέγειν, εἰς	ὁπότ'	ἔσται, καὶ, ὧν τὰ σώματα
[70]	πολιτείᾳ, ἀλλ' ἀπέδωκε τῷ δήμῳ,	ὁπόταν	βούληται, συνιδεῖν τοὺς πάλαι μὲν
[210]	δοκῇ, οὐδ' ἃ βούλει, ἀλλ'	ὁπόταν	οἱ μισθοδόται σοι προστάττωσιν· οὐκ
[40]	δεδωκὼς ἀνειπεῖν ἢ ὁ ἀπαγορεύων·	ὁπότε	δὲ μηδὲν τούτων γεγένηται, φανερῶς
[160]	μὴ ὁποτέρου τοῦ λόγου, ἀλλ'	ὁποτέρου	τοῦ βίου ἐστίν. (Οἶμαι τοίνυν
[160]	ἑκάτερα τούτων, θεωρήσατ' αὐτόν, μὴ	ὁποτέρου	τοῦ λόγου, ἀλλ' ὁποτέρου τοῦ
[240]	ὧν πεπόνθαμεν τὸ ἀκρόαμα γίγνεται.	Ὅπου	γὰρ τοὺς ὄντως ἄνδρας ἀγαθούς,
[40]	ὁ Ἀθηναίων, ἀποδέδεικταί σοι τόπος,	ὅπου	δεῖ τοῦτο γένεσθαι. Ἀπείρηταί σοι
[160]	πρὸς πόλιν, ἀλλὰ πρὸς οἰκίαν,	ὅπου	κίνδυνος πρόσεστιν; Ἀλλ' εἰ μέν
[30]	τῶν νόμων, τοὺς δὲ καταλείπειν,	ὅπως	ἂν εἷς ᾖ νόμος, καὶ
[60]	συμμαχίαν ἐψηφισμένους ποιεῖσθαι· τρίτον δὲ,	ὅπως	Κερσοβλέπτης ὁ Θρᾴκης βασιλεὺς μὴ
[170]	πρὸς τὴν καθ' ἡμέραν δίαιταν,	ὅπως	μὴ, διὰ τὴν ἀσέλγειαν τῆς
[60]	ποιήσαισθε τὴν εἰρήνην· (δεύτερον δ'	ὅπως	μὴ μόνον εἰρήνην, ἀλλὰ καὶ
[60]	τὰ ψηφίσματα γράφοντας, πρῶτον μὲν,	ὅπως	μὴ περιμενεῖτε τοὺς πρέσβεις, οὓς
[10]	οὐδείς ἐστιν ἀνυπεύθυνος τῶν καὶ	ὁπωσοῦν	πρὸς τὰ κοινὰ προσεληλυθότων. (Διδάξω
[220]	δυναμένῳ φράσαι, τὸν δὲ κατήγορον	ὁρᾷ	δυνάμενον καὶ τὰ μὴ πεπραγμένα
[150]	εἰς τὰς συμφοράς, καὶ νομίσατε	ὁρᾷν	ἁλισκομένην τὴν πόλιν, τειχῶν κατασκαφάς,
[250]	τῶν δωροδοκημάτων αὑτῷ παρακαλῇ, ὑπολαμβάνετε	ὁρᾶν	ἐπὶ τοῦ βήματος, οὗ νῦν
[150]	ἐν τῷ θεάτρῳ, καὶ νομίσαθ'	ὁρᾷν	προϊόντα τὸν κήρυκα, καὶ τὴν
[240]	τῇ μάχῃ τελευτήσαντας; Οὓς νομίσαθ'	ὁρᾶν	σχετλιάζοντας, εἰ οὗτος στεφανωθήσεται. Καὶ
[110]	τῷ ἱερῷ καὶ ἔστιν εὐσύνοπτον·	(Ὁρᾶτε,	ἔφην ἐγώ, ὦ ἄνδρες Ἀμφικτύονες,
[110]	καὶ κεραμεῖα ἐνῳκοδομημένα καὶ αὔλια.	Ὁρᾶτε	τοῖς ὀφθαλμοῖς τὸν Ἐξάγιστον καὶ
[200]	οὖν ἐν τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσιν	ὁρᾶτε	τοὺς πύκτας περὶ τῆς στάσεως
[0]	~Κατὰ Κτησιφῶντος. (Τὴν μὲν παρασκευὴν	ὁρᾶτε,	ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ τὴν παράταξιν,
[80]	οὐχ ἡγούμενοι δίκαιον εἶναι τὴν	ὀργὴν	ἀπομνημονεύειν ἐν τῷ πιστευθῆναι. (Καὶ
[190]	τιμήσει τὴν ψῆφον αἰτεῖ, τὴν	ὀργὴν	τὴν ὑμετέραν παραιτεῖται· ὅστις δ'
[60]	τὰ τῆς πόλεως ἰσχυρὰ, μεγάλης	ὀργῆς	ἦσαν ἄξιοι. Ὁ γὰρ μισαλέξανδρος
[0]	δ' ἐκ τῶν ψηφισμάτων μετ'	ὀργῆς	κρίνουσιν, σεσίγηται μὲν τὸ κάλλιστον
[10]	λέγῃ παράνομα γεγραφὼς, τοσούτῳ μείζονος	ὀργῆς	τεύξεται. Χρὴ γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι,
[190]	τιμήσει καὶ τῷ μεγέθει τῆς	ὀργῆς	τῆς ὑμετέρας. (Ὅστις μὲν οὖν
[140]	καὶ ὑμεῖς σύνιστε καὶ οὐκ	ὀργίζεσθε.	Ἐκεῖνο γὰρ πεπόνθατε πρὸς Δημοσθένη·
[150]	τὴν ἐλευθερίαν, κλαίοντας, ἱκετεύοντας ὑμᾶς,	ὀργιζομένους	οὐ τοῖς τιμωρουμένοις, ἀλλὰ τοῖς
[70]	Θήβας, ἐμισθώσατο αὐτοῖς τρία ζεύγη	ὀρεικὰ,	καὶ τοὺς πρέσβεις προὔπεμψεν εἰς
[20]	ἀλλ' ὕστερος πολιτεύου. Ταῦτα γὰρ	ὀρθοῖ	τὴν δημοκρατίαν. (Πρὸς μὲν οὖν
[190]	τεκτονικῇ, ὅταν εἰδέναι βουλώμεθα τὸ	ὀρθὸν	καὶ τὸ μή, τὸν κανόνα
[0]	προεδρεύειν, καὶ τὰς ὑμετέρας χειροτονίας	ὀρθῶς	ἀναγορεύῃ, τοῦτον οἱ τὴν πολιτείαν
[130]	δικαίως, περὶ τῶν ὅλων οὐκ	ὀρθῶς	βουλευσάμενοι, ἀλλὰ τήν γε θεοβλάβειαν
[0]	τὰς ἐκκλησίας ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων	ὀρθῶς	διοικεῖσθαι, καὶ τοὺς νόμους, οὓς
[70]	καλλίω ὑπολαμβάνοντες εἶναι· ~ἔπειτα ἀπήντησαν	ὀρθῶς	ἰασόμενοι τὸ Δημοσθένους δωροδόκημα, (καὶ
[20]	τείχη, καὶ ταμίας. Καὶ μάλα	ὀρθῶς,	ἵν' ἡ πόλις ἔχοι ὑπεύθυνα
[80]	αὐτὰς καὶ τὰς πολιτείας ἀπέδοτε,	ὀρθῶς	καὶ δικαίως τοῖς παρακαταθεμένοις, οὐχ
[180]	ἐπιεικεῖς φύσεις διαφθερεῖτε. (Ὅτι δὲ	ὀρθῶς	λέγω, ἔτι μικρῷ σαφέστερον ὑμᾶς
[230]	τὰς δημοσίας ταφὰς ἀνελόντα, τὸν	ὀρθῶς	πεπολιτευμένον δωρεὰς αἰτεῖν, ἀλλ' ἀγαθοῦ
[110]	ποτικλύζῃ κελαδοῦν ἱεραῖσιν ἐπ' ἀκταῖς.	ΟΡΚΟΙ.	ΑΡΑ. (Ταύτης τῆς ἀρᾶς, καὶ
[190]	πρώτῳ λόγῳ τὴν ψῆφον αἰτεῖ,	ὅρκον	αἰτεῖ, νόμον αἰτεῖ, δημοκρατίαν αἰτεῖ,
[120]	τῆς ἐμαυτοῦ, βοηθῶ κατὰ τὸν	ὅρκον	καὶ τῷ θεῷ, καὶ τῇ
[110]	οὐκ ἀπέχρησεν αὐτοῖς τοῦτον τὸν	ὅρκον	ὀμόσαι, ἀλλὰ καὶ προστροπὴν καὶ
[110]	τὴν μαντείαν τοῦ θεοῦ, τὸν	ὅρκον	τῶν προγόνων, τὴν ἀρὰν τὴν
[100]	τὴν μαντείαν, καὶ, ἐπὶ τούτοις,	ὅρκον	ὤμοσαν ἰσχυρόν, μήτε αὐτοὶ τὴν
[230]	αὑτοῦ δυναστείαν. Ἔπειθ' ὁ μὲν	ὅρκος,	ὃν ὀμωμοκὼς δικάζει, συμπαρακολουθῶν αὐτὸν
[90]	ὅταν ἀλαζονεύηται, πρῶτον μὲν μεθ'	ὅρκου	ψεύδεται, ἐξώλειαν ἐπαρώμενος ἑαυτῷ· δεύτερον
[70]	ἀπαίρειν πρεσβείαν τὴν ἐπὶ τοὺς	ὅρκους,	Δημοσθένην. Ὁ γὰρ μισαλέξανδρος καὶ
[70]	ἐν ᾧ γέγραπται, ἀποδοῦναι τοὺς	ὅρκους	τοῖς πρέσβεσι τοῖς παρὰ Φιλίππου
[0]	ἔταξεν ἐν τῷ τῶν δικαστῶν	ὅρκῳ,	ψηφιοῦμαι κατὰ τοὺς νόμους· ἐκεῖνό
[200]	μὲν ἐπιορκοῦντι, ἀεὶ δὲ μεθ'	ὅρκων	ἀξιοῦντι πιστεύεσθαι, δυοῖν θάτερον ὑπάρξαι
[110]	(Ταύτης τῆς ἀρᾶς, καὶ τῶν	ὅρκων,	καὶ τῆς μαντείας γενομένης, ἀναγεγραμμένων
[250]	λόγους περὶ πλείονος ποιήσασθαι τῶν	ὅρκων	καὶ τῶν νόμων· (Ἀριστείδην δὲ,
[60]	οὐκ ἠδίκει (πρὸ γὰρ τῶν	ὅρκων	καὶ τῶν συνθηκῶν ἀνεμέσητον ἦν
[70]	μετ' Ἀθηναιων, καὶ μετέχειν τῶν	ὅρκων	καὶ τῶν συνθηκῶν, δύω μέγιστα
[70]	Κερσοβλέπτην οὐ συνεδρεύοντα ἐξέκλῃσε τῶν	ὅρκων.	(Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω, ἀνάγνωθί
[110]	ἀκούσατε τῆς ἀρᾶς, ἀναμνήσθητε τῶν	ὅρκων,	οὓς ὑμῶν οἱ πρόγονοι μετὰ
[120]	διατέθηκεν· Οὐκ ἐᾷ μεμνῆσθαι τῶν	ὅρκων,	οὓς ὑμῶν οἱ πρόγονοι ὤμοσαν,
[0]	ἔργων· οὓς αἰσχυνόμενοι, καὶ τῶν	ὅρκων,	οὓς ὠμόσατε, μεμνημένοι, καὶ τῶν
[200]	ἐπίορκος ὢν, εἰς τὴν τῶν	ὅρκων	πίστιν καταφυγγάνῃ, ἐκεῖνο ἀπομνημονεύσατε αὐτῷ,
[80]	παρήλθομεν, καὶ τὸ Κοτύλαιον ὀνομαζόμενον	ὄρος	ὑπερεβάλομεν, ἐνταῦθα Καλλίας ὁ Χαλκιδεύς,
[150]	νῦν, ἀλλὰ, παραστησάμενος τὸν τῆς	ὀρφανίας	τοῖς παισὶν αἴτιον, τί ποτ'
[150]	ὁ κῆρυξ καὶ παραστησάμενος τοὺς	ὀρφανοὺς,	ὧν οἱ πατέρες ἦσαν ἐν
[150]	αὐτῶν ἐν τῇ τοῦ Διονύσου	ὀρχήστρᾳ,	μηδ' αἱρεῖτε παρανοίας ἐναντίον τῶν
[50]	κονδύλους, οὓς ἔλαβεν ἐν τῇ	ὀρχήστρᾳ	χορηγὸς ὤν, καὶ ὡς ἀπέδοτο
[230]	εἰ πρότερον μὲν ἐνεπίμπλατο ἡ	ὀρχήστρα	χρυσῶν στεφάνων, οἷς ὁ δῆμος
[170]	εἰσκαλεῖς τοῖς τραγῳδοῖς εἰς τὴν	ὀρχήστραν,	εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ Διονύσου,
[50]	γέγονεν ἐπακούειν τῆσδε τῆς κρίσεως	(ὁρῶ	δὲ οὐκ ὀλίγους παρόντας, ἀλλ'
[200]	γὰρ ὑπὲρ σεαυτοῦ βεβούλευσαι, ἅπαντες	ὁρῶμεν.	Ἐκλιπὼν μὲν τὸ ἄστυ, οὐκ
[130]	σώματος σωτηρίας; Καὶ τοὺς αὐτοὺς	ὁρῶμεν	τῆς τε δόξης ταύτης καὶ
[80]	Χαλκιδεύς, ὃν Δημοσθένης μισθαρνῶν ἐνεκωμίαζεν,	(ὁρῶν	τὸ στρατόπεδον τὸ τῆς πόλεως
[240]	ἀθυμότεροι δὲ οἱ ζῶντες γίγνονται,	ὁρῶντες	τῆς ἀρετῆς ἆθλον μὲν τὸν
[60]	εἰς τὴν ἐσχάτην ἐμπέσοιεν ἀθυμίαν,	ὁρῶντες	ὑμᾶς αὑτοὺς μὲν παρακαλοῦντας ἐπὶ
[90]	ἐξ Ἐρετρίας, τὰ δέκα τάλαντα,	ὁρώντων,	φρονούντων, βλεπόντων, ἔλαθον ὑμῶν ὑφελόμενοι,
[190]	μετασχὼν τῶν πόνων τῇ πόλει,	ὂς	πολλάκις πρὸς ἐμὲ διεξῄει ἐπὶ
[130]	τοιοῦτος μάγος καὶ γόης ἐγένετο,	ὅς,	ὦ γῆ, καὶ θεοὶ, καὶ
[40]	Αὐτὸν γὰρ τὸν χρυσοῦν στέφανον,	ὃς	ἂν ἐν τῷ θεάτρῳ τῷ
[200]	ἀρετῇ τοῦθ' ὑμῶν μηδεὶς καταλογιζέσθω,	ὃς	ἂν, ἐπανερομένου Κτησιφῶντος, εἰ καλέσοι
[30]	ἄρχοντα καὶ τειχοποιὸν ἀπέδειξε Δημοσθένην,	ὃς	ἐκ τῆς διοικήσεως εἰς ταῦτα
[250]	τῆς πόλεως) ἐνταῦθ' ἀνὴρ ἰδιώτης,	ὃς,	ἐκπλεῖν μόνον εἰς Σάμον ἐπιχειρήσας,
[120]	σύλλογον τὸν ἐν Πύλαις ἀπαντᾷν,	ὃς	ἐξ ἀνάγκης πρὸ τοῦ καθήκοντος
[150]	τριχῶν, ἀπομιμούμενος τὴν Κλεοφῶντος πολιτείαν,	ὃς,	ἐπὶ τοῦ πρὸς Λακεδαιμονίους πολέμου,
[190]	τοῦ πατρὸς τοῦ ἐμαυτοῦ ἐπυνθανόμην,	ὃς	ἔτη βιοὺς ἐνενήκοντα καὶ πέντε
[130]	αἰτίαν, ῥήτωρ Πύρρανδρος ὁ Ἀναφλύστιος,	ὃς	ἔτι καὶ νῦν ζῇ. Ἀλλ'
[80]	πάλιν ὑπὸ Θεμίσωνος τοῦ Ἐρετριέως,	ὃς	ἡμῶν, εἰρήνης οὔσης, Ὠρωπὸν ἀφείλετο,
[20]	ἀντιγραφεὺς ἦν χειροτονητὸς τῇ πόλει,	ὃς	καθ' ἑκάστην πρυτανείαν ἀπελογίζετο τὰς
[130]	ξύμπασα πόλις κακοῦ ἀνδρὸς ἀπηύρα,	Ὃς	κεν ἀλιτραίνῃ καὶ ἀτάσθαλα μητιάαται.
[20]	(Ναί· ἀλλ' ἔστι τις ἄνθρωπος,	ὃς	οὔτ' εἴληφεν οὐδὲν τῶν δημοσίων,
[210]	ἀριστείων, οἴκαδε ἐπανελθὼν ἑαυτὸν διαχρήσηται,	ὃς	τοσοῦτον καταγελᾷ τῆς πρὸς ὑμᾶς
[10]	τῷ ἀρτίως εἰρημένῳ, ὡς ἄρα,	ὅσα	τις, αἱρετὸς ὢν, πράττει κατὰ
[0]	ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ τὴν παράταξιν,	ὅση	γεγένηται, καὶ τὰς κατὰ τὴν
[190]	αἰτεῖ, ὧν οὔτε αἰτῆσαι οὐδὲν	ὅσιον	οὐδενί, οὔτ' αἰτηθέντα ἑτέρῳ δοῦναι.
[120]	ἐν τῇ ἀρᾷ γέγραπται· Μηδ'	ὁσίως	θύσαιεν οἱ μὴ τιμωροῦντες (φησὶ)
[110]	γένος ἐκείνων· καὶ μήποτε (φησν)	ὁσίως	θύσειαν τῷ Ἀπόλλωνι, μηδὲ τῇ
[180]	ἀλλ' ἀκριβῶς τὴν βουλὴν σκεψαμένην,	ὅσοι	αὐτῶν ἐπὶ Φυλῇ ἐπολιορκήθησαν, ὅτε
[130]	θεοὶ, καὶ δαίμονες, καὶ ἄνθρωποι	ὅσοι	βούλεσθε ἀκούειν τἀληθῆ, τολμᾷ λέγειν,
[50]	Δημόσθενες, καὶ τῶν ἄλλων πολιτῶν,	ὅσοι	δὴ ἔξωθεν περιεστᾶσι, καὶ τῶν
[10]	μεγίστου τῶν ἔργων) καὶ πάντας,	ὅσοι	διαχειρίζουσί τι τῶν τῆς πόλεως
[120]	προσελθὼν ὁ κῆρυξ ἀνεῖπε, Δελφῶν	ὅσοι	ἐπὶ δίετες ἡβῶσι, καὶ δούλους,
[10]	πλέον ἢ τριάκονθ' ἡμέρας, καὶ	ὅσοι	λαμβάνουσιν ἡγεμονίας δικαστηρίων (οἱ δὲ
[220]	ᾧ ἀνεβόησεν ὁ δῆμος, καὶ	ὅσοι	ξένοι περιέστασαν τὴν ἐκκλησίαν· ἔφησθα
[180]	προσέβαλλον τοῖς καταλαβοῦσι Φυλὴν, οὐχ	ὅσοι	τὴν τάξιν ἔλιπον ἐν Χαιρωνείᾳ
[20]	οἱ χειροτονητοὶ ἄρχοντες· δεύτερον δὲ,	ὅσοι	τι διαχειρίζουσι τῶν τῆς πόλεως
[50]	ἔξωθεν περιεστᾶσι, καὶ τῶν Ἑλλήνων	ὅσοις	ἐπιμελὲς γέγονεν ἐπακούειν τῆσδε τῆς
[90]	πρόσοδον, ἐπὶ Φίλιππον, καὶ διελογίζετο,	ὅσον	ἑκάστους ἔδει συντελεῖν· Ἀχαιοὺς μὲν
[50]	τῶν τεττάρων καιρῶν κατηγορῶ σου	ὅσους	διαιρῇ, (κἂν ὅ τε θεοὶ
[50]	δὲ οὐκ ὀλίγους παρόντας, ἀλλ'	ὅσους	οὐδεὶς πώποτε μέμνηται πρὸς ἀγῶνα
[190]	τὴν ὀργὴν τὴν ὑμετέραν παραιτεῖται·	ὅστις	δ' ἐν τῷ πρώτῳ λόγῳ
[70]	ποτε γένοιτο δημοσίᾳ χρηστός, οὐδ'	ὅστις	ἐστὶν οἴκοι φαῦλος, οὐδέποτ' ἦν
[190]	μεγέθει τῆς ὀργῆς τῆς ὑμετέρας.	(Ὅστις	μὲν οὖν ἐν τῇ τιμήσει
[50]	ἐστιν οὕτω δύσκολος τὴν φύσιν,	ὅστις	οὐκ ἀπέρχεται τοῦτο ὁμολογήσας ἀληθὲς
[60]	ὑπὲρ Φιλίππου, συστὰς μετὰ Φιλοκράτους,	ὅστις	οὕτω διάκειται, μήτε ἀπογνώτω μηδὲν,
[160]	Οὗτος, ὡς ἐγὼ ἀκούω, ἠγνοημένος	ὅστις	ποτ' ἐστὶ καὶ πῶς βεβιωκώς,
[220]	τίς ἂν εἴη δημαγωγὸς τοιοῦτος,	ὅστις	τὸν μὲν δῆμον θωπεῦσαι δύναιτο,
[220]	τίς ἂν εἴη τοιοῦτος ἰατρός,	ὅστις	τῷ νοσοῦντι μεταξὺ μὲν ἀσθενοῦντι
[10]	ῥήμασι τοὺς νόμους ἀναιρήσειν, ἀλλ'	ὅσῳ	ἄν τις ἄμεινον λέγῃ παράνομα
[110]	τὸν δαίμονα καὶ τὴν τύχην,	ὅσῳ	περιεγένετο τῆς τῶν Ἀμφισσέων ἀσεβείας.
[50]	τοῦ τραύματος γραφὴν αὐτῷ συμβεβηκότα,	ὅτ'	ἐγράψατο εἰς Ἄρειον πάγον Δημομέλην
[160]	κεχρημένος. Εἷς μὲν ὁ πρῶτος,	ὅτ'	εἰς τὴν ἀρχὴν οὐ πάλαι
[180]	εἶναι δοκεῖ Θεμιστοκλῆς, ὁ στρατηγήσας	ὅτ'	ἐν τῇ περὶ Σαλαμῖνα ναυμαχίᾳ
[150]	ὥσπερ νυνὶ, τῶν τραγῳδῶν γίγνεσθαι,	ὅτ'	εὐνομεῖτο μᾶλλον ἡ πόλις καὶ
[160]	ὑμεῖς, ὦ σιδηροῖ, ἐκαρτερεῖτε ἀκροώμενοι;	Ὅτ'	ἔφη παρελθών. Ἀμπελουργοῦσί τινες τὴν
[250]	συγκυνηγέται, ἢ οἱ συγγυμνασταὶ αὐτοῦ,	ὅτ'	ἦν ἐν ἡλικία; Ἀλλὰ, μὰ
[90]	φοβούμενοι τὸν ἔλεγχον· Δημοσθένης δ'	ὅταν	ἀλαζονεύηται, πρῶτον μὲν μεθ' ὅρκου
[240]	ἑαυτῶν ἐπαίνους λέγωσιν, οὐ φέρομεν,	ὅταν	ἄνθρωπος, αἰσχύνη τῆς πόλεως γεγονὼς,
[220]	ταῖς δημοκρατίαις, ὁ βουλόμενος, καὶ	ὅταν	αὐτῷ δοκῇ. Καὶ τὸ μὲν
[220]	παριστάναι τοῖς ἀκούουσιν ὡς διῴκησεν.	Ὅταν	δ' ἐξ ὀνομάτων συγκείμενος ἄνθρωπος,
[250]	συκοφάντην ἄνθρωπον, ἐν τῇ πόλει.	(Ὅταν	δ' ἐπὶ τελευτῆς ἤδη τοῦ
[200]	ἢ τῆς σωτηρίας τῆς πόλεως·	ὅταν	δ' ἐπίορκος ὢν, εἰς τὴν
[230]	δημοκρατουμένῃ, νόμῳ καὶ ψήφῳ βασιλεύει·	ὅταν	δ' ἑτέρῳ ταῦτα παραδῷ, καταλέλυκε
[200]	τί δεῖ σε Δημοσθένην παρακαλεῖν;	Ὅταν	δ' ὑπερπηδήσας τὴν δικαίαν ἀπολογίαν
[10]	τὸν ῥήτορα, καὶ τὸν νόμον·	ὅταν	δὲ ἑτέραν μὲν φωνὴν ἀφιῇ
[230]	καὶ τοὺς Εὐβοέας δωροδοκίας παραλείπω·	ὅταν	δὲ τῆς πρὸς Θηβαίους συμμαχίας
[40]	δήμου, καὶ φυλετῶν, καὶ δημοτῶν·	ὅταν	δέ τις ταῦτα ἀφέλῃ, τί
[200]	δημοτικοὺς πρὸς τὸ τοῦ φεύγοντος.	(Ὅταν	δὴ ταῦτα λέγῃ, πρὸς μὲν
[0]	ἐκεῖνό γε εὖ εἰδώς, ὅτι,	ὅταν	διατηρηθῶσιν οἱ νόμοι τῇ πόλει,
[190]	Ὥσπερ γὰρ ἐν τῇ τεκτονικῇ,	ὅταν	εἰδέναι βουλώμεθα τὸ ὀρθὸν καὶ
[190]	τρία μέρη διαιρεῖται ἡ ἡμέρα,	ὅταν	εἰσίῃ γραφὴ παρανόμων εἰς τὸ
[0]	ἀλλὰ σαφῶς ἕκαστος ἐπιστάσθω, ὅτι,	ὅταν	εἰσίῃ εἰς δικαστήριον, γραφὴν παρανόμων
[220]	μηδὲ τῶν ἀδικημάτων τιμωρίαν ὑποσχεῖν,	ὅταν	καταφεύγῃς ἐπὶ τοὺς τοιούτους λόγους,
[40]	ἢ ἄτιμον εἶναι τὸν κήρυκα.	(Ὅταν	οὖν ἀποδείξῃ, τοῖς μὲν ὑπὸ
[240]	οἱ τοῖς ἔργοις πλεῖστον ἀπέχοντες.	(Ὅταν	οὖν λάβητε ῥήτορα στεφάνων καὶ
[50]	τὴν ὑπόλοιπον ποιήσασθε ἀκρόασιν, ὥσπερ	ὅταν	περὶ χρημάτων ἀνηλωμένων διὰ πολλοῦ
[210]	δὲ κέκραγας, λέγεις δὲ, οὐχ	ὅταν	σοι δοκῇ, οὐδ' ἃ βούλει,
[180]	Δεῖ γὰρ τὸν κήρυκα ἀψευδεῖν,	ὅταν	τὴν ἀνάρρησιν ἐν τῷ θεάτρῳ
[90]	(οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι ἀλαζόνες,	ὅταν	τι ψεύδωνται, ἀόριστα καὶ ἀσαφῆ
[120]	τῶν Ἀμφικτυόνων· ἐκκλησίαν γὰρ ὀνομάζουσιν,	ὅταν	τις μὴ μόνον τοὺς πυλαγόρους
[80]	πόλεμον μέγιστόν ἐστι κακόν, ἀλλ'	ὅταν	τις πρὸς ἀνταγωνιστὰς ἀναξίους ἑαυτοῦ
[20]	αὐτῶν ἀκούσατε τῶν νόμων. ΝΟΜΟΙ.	(Ὅταν	τοίνυν μάλιστα θρασύνηται Δημοσθένης, λέγων
[10]	νόμους ὑμῖν αὐτοὺς ἀναγνώσεται. ΝΟΜΟΙ.	(Ὅταν	τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, ἃς ὁ
[230]	εἶναι καὶ συκοφάντην· αὐτοὶ δ'	ὅταν	τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον στεφανῶτε, οὐκ
[200]	καὶ τοῦ τόνου τῆς φωνῆς,	ὅταν	ὑμᾶς ἐπερωτᾷ. Ποῖ καταφύγω, ἄνδρες
[250]	(ἀλλ' εἰς τὴν ἀλαζονείαν ἀποβλέψαντες,	ὅταν	φῇ Βυζαντίους μὲν ἐκ τῶν
[170]	ἀπὸ τῆς ὑποθέσεως, ἐκεῖνο μέμνησθε·	ὅταν	φῇ δημοτικὸς εἶναι, θεωρεῖτ' αὐτοῦ
[30]	ἄρχοντας εἶναι· τοῦτο δὲ γίγνεται,	ὅταν,	ὥσπερ νῦν, ἐπιταχθῇ τι ταῖς
[220]	τῆς πόλεως ἀφανίζων ναυτικὸν, ἢ	ὅτε	Ἀθηναῖοι τὴν ἐν Νάξῳ ναυμαχίαν
[70]	τὴν ἀσχημοσύνην καὶ κολακείαν. Καὶ	ὅτε	ἀπῄεσαν εἰς Θήβας, ἐμισθώσατο αὐτοῖς
[190]	διεξῄει ἐπὶ σχολῆς· ἔφη γὰρ,	ὅτε	ἀρτίως κατεληλύθει ὁ δῆμος, εἴ
[50]	νεῶν ἔκπλουν τὸν εἰς Ἑλλήσποντον,	(ὅτε,	εἷς ὢν τῶν τριηράρχων Δημοσθένης,
[220]	πολιτείας ἐπ' ἐκείνων τῶν καιρῶν,	ὅτε	ἐνῆν σῴζεσθαι, διὰ τί αὐτὸν
[60]	τῷ Ἀσκληπιῷ ἡ θυσία, καὶ	ὅτε	ἦν προαγών, ἐν τῇ ἱερᾷ
[60]	ὀγδόῃ ἱσταμένου τοῦ ἐλαφηβολιῶνος μηνός,	ὅτε	ἦν τῷ Ἀσκληπιῷ ἡ θυσία,
[160]	ῥήματα ἢ θαύματα; Καὶ πάλιν,	ὅτε,	κύκλῳ περιδινῶν σεαυτὸν ἐπὶ τοῦ
[180]	ὅσοι αὐτῶν ἐπὶ Φυλῇ ἐπολιορκήθησαν,	ὅτε	Λακεδαιμόνιοι καὶ οἱ Τριάκοντα προσέβαλλον
[220]	ἂν ἀποκρύψαι χρόνος δύναιτ' ἄν,	ὅτε,	νομοθετήσας περὶ τῶν τριακοσίων νεῶν,
[110]	Ἀθηναῖοι ἀπὸ Μήδων καὶ Θηβαίων,	ὅτε	τἀναντία τοῖς Ἕλλησιν ἐμάχοντο. Μεταπεμψάμενος
[160]	οὐκ εἰκάζων, ἀλλ' ἀκριβῶς εἰδώς,	ὅτι	αἵματός ἐστιν ἡ ἀρετὴ ὠνία,
[90]	εὐεργεσίας. Ἵνα δ' εὖ εἰδῆτε,	ὅτι	ἀληθῆ λέγω, λαβέ μοι τὴν
[50]	πρὸς ἀγῶνα δημόσιον παραγενομένους) ἀποκρίνομαι,	ὅτι	ἁπάντων τῶν τεττάρων καιρῶν κατηγορῶ
[10]	ψήφισμα γράφων ἐνδείκνυται τοῖς ἀκούουσιν,	ὅτι	γέγραφε μὲν παράνομα, αἰσχύνεται δὲ
[190]	Ἀριστοφῶν ἐκεῖνος, ὁ Ἀζηνιεὺς, λέγων,	ὅτι	γραφὰς παρανόμων ἀπέφυγεν ἑβδομήκοντα καὶ
[70]	οὐ συνεδρεύοντα ἐξέκλῃσε τῶν ὅρκων.	(Ὅτι	δ' ἀληθῆ λέγω, ἀνάγνωθί μοι,
[180]	ἐν Χαιρωνείᾳ τῶν πολεμίων ἐπιόντων.	Ὅτι	δ' ἀληθῆ λέγω, ἀναγνώσεται ὑμῖν
[100]	μὴ ὑμῖν, ἀλλὰ Καλλίᾳ διδόναι.	Ὅτι	δ' ἀληθῆ λέγω, ἀφελὼν τὸν
[70]	ἡμῖν παθεῖν συνέβη διὰ Δημοσθένην.	Ὅτι	δ' ἀληθῆ λέγω ἐξ αὐτοῦ
[180]	δήμου δοκῇ εἶναι τὸ ἐπίγραμμα.	(Ὅτι	δ' ἀληθῆ λέγω, ἐξ αὐτῶν
[100]	ἐπράχθη μετὰ ψηφίσματος τοῦ δήμου.	Ὅτι	δ' ἀληθῆ λέγω, λαβέ μοι
[40]	ἐστι, πλὴν οἱ ξενικοὶ στέφανοι;	(Ὅτι	δ' ἀληθῆ λέγω, μέγα σημεῖον
[170]	εἰς τὴν ἐσχάτην ἀθυμίαν ἐμβαλεῖτε.	Ὅτι	δ' ἀληθῆ λέγω, μεγάλα τούτων
[40]	τοῖς στεφανοῦσι, ὅτι κηρύξαι ἐπετρέψατε.	Ὅτι	δ' ἀληθῆ λέγω, τῶν νόμων
[60]	ὀγδόῃ καὶ ἐνάτῃ ἐπὶ δέκα.	Ὅτι	δ' ἀληθῆ λέγω, τῶν ψηφισμάτων
[230]	τῆς δημοκρατίας ἰσχυρά, οὐκ ἐπαινῶ·	ὅτι	δ' οὐ γεγένηται φορὰ καθ'
[250]	τῶν ἐράνων, τὰ περιόντα νειμάμενοι.	(Ὅτι	δ' οὐ ληρῶ, ἐκεῖθεν τὸν
[110]	μηδὲ δέξαιντο αὐτοῖς τὰ ἱερά.	(Ὅτι	δὲ ἀληθῆ λέγω, ἀνάγνωθι τὴν
[120]	ἱερὰν, καὶ τοὺς Ἁμφικτύονας ἐξήμαρτον.	Ὅτι	δὲ ἀληθῆ λέγω, ἀναγνώσεται ὑμῖν
[20]	ἐστι τῶν ἐν τῇ πόλει.	Ὅτι	δὲ ἀληθῆ λέγω, αὐτῶν ἀκούσατε
[30]	τάφρους ἐξεργάζεσθαι, ἢ τριήρεις ναυπηγεῖσθαι.	Ὅτι	δὲ ἀληθῆ λέγω ἐξ αὐτῶν
[10]	καὶ τὰς ἄλλας ἀρχάς, κελεύει.	Ὅτι	δὲ ἀληθῆ λέγω, τοὺς νόμους
[20]	προφασιοῦνται, μέχρι δεῦρο εἰρήσθω μοι·	ὅτι	δὲ ὄντως ἦν ὑπεύθυνος ὁ
[180]	καὶ τὰς ἐπιεικεῖς φύσεις διαφθερεῖτε.	(Ὅτι	δὲ ὀρθῶς λέγω, ἔτι μικρῷ
[240]	ἐρωτᾷ, διὰ τί οὐ δωροδόκος,	ὅτι	δειλός, ὅτι τὴν τάξιν ἔλιπε.
[130]	τολμῶν ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς γράφειν,	ὅτι	δεσπότης ἐστὶν ἁπάντων ἀνθρώπων ἀφ'
[150]	πραγμάτων, ἐκεῖνο ὑμᾶς ὑπομνῆσαι βούλομαι,	ὅτι	Δημοσθένης οὐ τὴν ἀπὸ στρατοπέδου
[40]	καὶ ἀνδραγαθίας, καὶ (τὸ μέγιστον)	ὅτι	διατελεῖ καὶ λέγων καὶ πράττων
[180]	τῆς πολιτικῆς ἀρετῆς, κᾀκεῖνο ἐκλογίσασθε,	ὅτι,	ἐὰν μὲν τὰς δωρεὰς ὀλίγοις
[110]	ἀρὰν τὴν γενομένην, καὶ διωριζόμην	ὅτι	~Ἐγὼ μὲν, ὑπὲρ τοῦ δήμου
[100]	(Ὁ δὲ ἀπεκρίνατο τῷ Γνωσιδήμῳ,	ὅτι	ἐλάχιστα χαλκοῦ οὐδὲν δέοιτο, τὸ
[20]	Ὦ Ἡράκλεις, ὑπολάβοι ἄν τις,	ὅτι	ἦρξα, μὴ ἀποδημήσω; Ἵνα γε
[40]	στεφανούντων ὑμῖν, ἢ τοῖς στεφανοῦσι,	ὅτι	κηρύξαι ἐπετρέψατε. Ὅτι δ' ἀληθῆ
[100]	(Ὑπόλοιπον δ' εἰπεῖν ἐστί μοι,	ὅτι,	λαβὼν τρία τάλαντα μισθὸν, τὴν
[0]	τοῖς καταλύουσιν ἐπιτρέψετε, προλέγω ὑμῖν,	ὅτι	λήσετε κατὰ μικρὸν μικρὸν τῆς
[160]	ἂν εἴπῃς. (Ἐπειδὴ δὲ σιγᾷς,	ὅτι	μὲν ἀπορεῖς, συγγνώμην ἔχω σοι·
[230]	εἰς τὴν πολιτείαν, οὐ σωφρονοῦντες.	Ὅτι	μὲν γὰρ, ἐπὶ τῶν νῦν
[20]	ἀρχὴν τὴν ἐπὶ τῶν θεωρικῶν·	ὅτι	μεσοῦντα τὴν ἀρχὴν ἔγραψεν αὐτό,
[180]	μὲν ἐρωτηθέντες ἅπαντες ἀποκρίναισθε ἄν,	ὅτι	Μιλτιάδης· ἐκεῖ δὲ οὐκ ἐπιγέγραπται.
[240]	περὶ Νάξον ναυμαχίαν, Ἰφικράτει δὲ	ὅτι	μόραν Λακεδαιμονίων ἀπέκτεινε, Τιμοθέῳ δὲ
[0]	ἡμέραν. (Κἀκεῖνο δὲ χρὴ διαμνημονεύειν,	ὅτι	νυνὶ πάντες οἱ πολῖται παρακαταθέμενοι
[20]	ἀλλ' ἐκεῖνο ὑμῖν ἐνδείξασθαι βούλομαι,	ὅτι	ὁ μὲν νομοθέτης, ἐάν τις
[30]	ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Ἀκούετε, ὦ Ἀθηναῖοι,	ὅτι	ὁ μὲν νομοθέτης κελεύει ἐν
[30]	(Ἀναμνήσθητε δὴ τοὺς προειρημένους λόγους,	ὅτι	ὁ μὲν νομοθέτης τοὺς ἐκ
[110]	βουλομένων εὔνοιαν ἐνδείκνυσθαι τῇ πόλει,	ὅτι	οἱ Ἀμφισσεῖς, ὑποπεπτωκότες τότε καὶ
[0]	νόμους· ἐκεῖνό γε εὖ εἰδώς,	ὅτι,	ὅταν διατηρηθῶσιν οἱ νόμοι τῇ
[0]	ἀγνοείτω, ἀλλὰ σαφῶς ἕκαστος ἐπιστάσθω,	ὅτι,	ὅταν εἰσίῃ εἰς δικαστήριον, γραφὴν
[10]	τούτων ἀναίδειαν, καὶ ὑποβάλλειν αὐτοῖς,	ὅτι	οὐ προσδέχεσθε κακοῦργον σοφιστήν, οἰόμενον
[230]	τοὺς νῦν ἐπηρμένους; Οὐ μεμνήσεσθ'	ὅτι	οὐδεὶς πώποτε ἐπέθετο τῇ τοῦ
[130]	ἦλθεν ἡμῶν ἐπὶ τὴν χώραν,	ὅτι	οὐκ ἦν αὐτῷ καλὰ τὰ
[130]	εἰς τὴν τῶν κρατουμένων χώραν,	ὅτι	οὐκ ἦν αὐτῷ καλὰ τὰ
[20]	Κελεύει γὰρ αὐτὸ τοῦτο ἐγγράφειν	ὅτι,	Οὔτ' ἔλαβον οὐδὲν τῶν τῆς
[240]	τί κρινεῖτε. (Εὖ γὰρ ἴστε,	ὅτι	οὐχ αἱ παλαῖστραι, οὐδὲ τὰ
[200]	παράνομον, μὴ συγχωρεῖτε, μηδ' ἀγνοεῖθ'	ὅτι	πάλαισμα τοῦτ' ἔστι δικαστηρίου. Οὐ
[130]	Καίτοι γέ πρώην ἀπετόλμησε λέγειν,	ὅτι	παρὰ τοῦτο Φίλιππος οὐκ ἦλθεν
[140]	ἀγνοοῦντος (οὐ γὰρ ἦν ἀσύνετος)	ὅτι	περὶ τῶν ὑπαρχόντων ἀγαθῶν ἐν
[190]	ἐπὶ τοῖς ἐναντίοις ἐφιλοτιμεῖτο, λέγων	ὅτι,	πλεῖστα πάντων γεγραφὼς ψηφίσματα, οὐδεμίαν
[40]	δήμου τοῦ Ἀθηναίων; Μὴ γὰρ	ὅτι	πόλις, ἀλλ' οὐδ' ἂν ἰδιώτης
[90]	καὶ σφόδρα ἄξιός ἐστι μισεῖσθαι,	ὅτι,	πονηρὸς ὢν, καὶ τὰ τῶν
[160]	Σὺ γὰρ ἂν προσέλθοις μὴ	ὅτι	πρὸς πόλιν, ἀλλὰ πρὸς οἰκίαν,
[40]	τῷ θεάτρῳ πρὸς τοὺς Ἕλληνας,	ὅτι	στεφανοῖ αὐτὸν ὁ δῆμος ὁ
[40]	ταῖς ἔξω πόλεσι διεπράττοντο ἀναγορεύεσθαι	ὅτι	στεφανοῖ αὐτοὺς ὁ δῆμος (εἰ
[40]	πείσαντες τὸν δῆμον, οἱ μὲν	ὅτι	στεφανοῦνται ὑπὸ τῶν φυλετῶν, ἕτεροι
[240]	Κηρύττεταί τις ἐν τῷ θεάτρῳ,	ὅτι	στεφανοῦται ἀρετῆς ἕνεκα, καὶ ἀνδραγαθίας,
[10]	ποτε ἀναγορευόμενος ἐν τοῖς ἀγῶσιν,	ὅτι	στεφανοῦται ἀρετῆς ἕνεκα καὶ δικαιοσύνης
[220]	ἀντιδίκων διὰ τοῦτο ἐζηλωκότος φύσιν,	ὅτι	σύνοιδεν ἑαυτῷ μὲν οὐδὲν ὧν
[230]	τὴν ἀρχὴν τοῦ ψηφίσματος ἐποιήσω,	ὅτι	τὰς τάφους τὰς περὶ τὰ
[150]	ἐκεῖνό γε, εἰ μηδὲν ἕτερον,	ὅτι	ταύτῃ ποτὲ τῇ ἡμέρᾳ μελλόντων,
[240]	τί οὐ δωροδόκος, ὅτι δειλός,	ὅτι	τὴν τάξιν ἔλιπε. Καὶ πότερον
[190]	γὰρ ἦν ἔτι τότε πᾶσιν,	ὅτι	τηνικαῦτα ὁ δῆμος κατελύθη, ἐπειδή
[220]	(Ἀποκρύπτοιτο δὲ τὸ πάντων τελευταῖον,	ὅτι,	Τῆς μάχης ἐπιγενομένης, οὐκ ἐσχολάζομεν
[140]	πολὺ τούτου μεῖζον ἀδίκημα ἠδίκησεν,	ὅτι	τὸ βουλευτήριον τὸ τῆς πόλεως,
[240]	Εὖ γὰρ ἴστε, ὦ Ἀθηναῖοι,	ὅτι	τοιαύτη δόξει ἡ πόλις εἶναι,
[180]	ἑαυτὸν ἀγωνιστάς· ὥσπερ ὑμᾶς ἀγνοοῦντας,	ὅτι	τοῖς μὲν πύκταις ἐστὶν ὁ
[250]	δ' ἰδιώτης ἐκπλεύσας εἰς Ῥόδον,	ὅτι	τὸν φόβον ἀνάνδρως ἤνεγκε, πρώην
[150]	τῇ τοῦ κήρυκος φωνῇ φθέγγεσθαι,	ὅτι	Τόνδε τὸν ἄνδρα, εἰ δὴ
[190]	καταπαύειν Ἦρξαν, κίνδυνον σώμασιν ἀράμενοι.	(Ὅτι	τοὺς παρὰ τοὺς νόμους ἄρξαντας
[150]	κήρυγμα καὶ προτρεπτικώτατον πρὸς ἀρετήν,	ὅτι	Τούσδε τοὺς νεανίσκους, ὧν οἱ
[0]	(Εὖ γὰρ ἴστε, ὦ Ἀθηναῖοι,	ὅτι	τρεῖς εἰσὶ πολιτεῖαι παρὰ πᾶσιν
[200]	πίστιν καταφυγγάνῃ, ἐκεῖνο ἀπομνημονεύσατε αὐτῷ,	ὅτι	τῷ πολλάκις μὲν ἐπιορκοῦντι, ἀεὶ
[40]	ὑπὸ τῶν φυλετῶν, ἕτεροι δ'	ὅτι	ὑπὸ τῶν δημοτῶν, ἄλλοι δέ
[230]	στεφανούμενον, οὐδεὶς ἂν ὑμῶν ὑπομείνειεν,	ὅτι	φησὶν Ὅμηρος ἄνανδρον αὐτὸν εἶναι
[140]	εἰς ὑμᾶς ἐξημάρτηκε· πρῶτον μέν,	ὅτι,	Φιλίππου τῷ μὲν ὀνόματι πολεμοῦντος
[70]	τί ποτ' ἐστὶ τὸ αἴτιον,	ὅτι	Φιλοκράτης μὲν ἀπὸ τῶν αὐτῶν
[240]	ἔστησαν. Ἅπαντες γὰρ ἅμα ἀποκρινοῦνται,	ὅτι	Χαβρίᾳ μὲν διὰ τὴν περὶ
[110]	ζημιῶσαι τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων,	ὅτι	χρυσᾶς ἀσπίδας ἀνέθεμεν πρὸς τὸν
[200]	στασιαστικοὺς λόγους ἐκεῖνο αὐτῷ ὑποβάλλετε,	ὅτι,	Ὦ Δημόσθενες, εἰ σοὶ ἦσαν
[110]	μᾶλλον ἢ πρότερον συμβέβηκεν αὐτῷ,	ὅτου	ἂν προσάψηται, ἢ ἀνδρὸς ἰδιώτου,
[130]	καὶ ταῦθ' ἡμῖν συμβέβηκεν, ἐξ	ὅτου	Δημοσθένης πρὸς τὴν πολιτείαν προσελήλυθεν.
[240]	βίον ἀξιόχρεων, καὶ τρόπον σώφρονα·	ὅτῳ	δὲ ταῦτα μὴ μαρτυρεῖται, μὴ
[50]	λίαν ὁμολογούμενα. Καίτοι, ὦ Κτησιφῶν,	ὅτῳ	τὰ μέγιστα τῶν αἰσχρῶν οὕτως
[170]	ἀποστείλας, συνῴκισε τὴν μὲν ἑτέραν	ὁτῳδήποτε,	ἵνα μὴ πολλοῖς ἀπεχθάνωμαι, τὴν
[250]	Ἔπειτ' ἀπέρχεσθε ἐκ τῶν ἐκκλησιῶν	οὐ	βουλευσάμενοι, ἀλλ' ὥσπερ ἐκ τῶν
[120]	τῆς ἐκκλησίας, οὔσης, ἀπεληλυθότος ἐμοῦ	(οὐ	γὰρ ἄν ποτε ἐπέτρεψα) καὶ
[190]	μήτε τῷ τὴν γραφὴν φεύγοντι·	οὐ	γὰρ ἀόριστόν ἐστι τὸ δίκαιον,
[40]	ἐστίν, ὅλην τὴν ἡμέραν λέγε·	οὐ	γὰρ ἀποδείξεις ὡς ἔννομα γέγραφας.
[130]	ἀπροσδοκήτων ἐφ' ἡμῶν οὐ γέγονεν;	Οὐ	γὰρ βίον γε ἡμεῖς ἀνθρώπινον
[210]	ἐν ᾧ τὸ κήρυγμα γίγνεται·	οὐ	γὰρ δεῖ, ἐφ' οἷς ἡ
[170]	Δημοσθένης ὁ Παιανιεύς, ἀνὴρ ἐλεύθερος	(οὐ	γὰρ δεῖ ψεύδεσθαι) τὰ δ'
[210]	εἴποι ἂν κάθαρμα ζηλοτυποῦν ἀρετήν.	(Οὐ	γὰρ δὴ, μὰ τὸν Ἡρακλέα,
[240]	Κτησιφῶν, διὰ σαυτοῦ τὴν ἀπολογίαν.	Οὐ	γὰρ δή που τοῦτό γε
[120]	ἐναγεῖς καὶ ταῖς ἀραῖς ἐνόχους.	Οὐ	γὰρ δι' αἰνιγμῶν, ἀλλ' ἐναργῶς
[60]	μηδὲν, μήτε καταγνώτω, πρὶν ἀκούσῃ·	οὐ	γὰρ δίκαιον. Ἀλλ' ἐάν ἐμοῦ
[200]	ὅτι πάλαισμα τοῦτ' ἔστι δικαστηρίου.	Οὐ	γὰρ εἰσαῦθίς ποτε βούλεται πρὸς
[40]	τοῖς πρότερον κειμένοις νόμοις τιθείς	(οὐ	γὰρ ἔξεστιν) ἀλλὰ περὶ τῶν
[70]	ἔφη τὴν εἰρήνην, ἀπούσης συμμαχίας·	(οὐ	γὰρ ἔφη δεῖν (καὶ γὰρ
[140]	καταφρονοῦντος τῶν Ἑλλήνων, οὐδ' ἀγνοοῦντος	(οὐ	γὰρ ἦν ἀσύνετος) ὅτι περὶ
[230]	οὐ δώσω· μή με αἰτεῖτε·	οὐ	γὰρ λήψεσθε. (Οὗτος μέντοι ὁ
[30]	Ἀθηναῖοι, καὶ μάλα καλῶς ἔχει.	Οὐ	γὰρ, οἶμαι, ᾤετο δεῖν ὁ
[230]	τούτων ἄτιον, μείζω κατηγορίαν ἔχει·	οὐ	γὰρ περιχαρακώσαντα χρὴ τὰ τείχη,
[140]	φοβουμένων τὸν ἐπιόντα κίνδυνον εἰκότως	(οὐ	γὰρ ῥήτωρ ἀστράτευτος καὶ λιπὼν
[80]	ἂν ἡ πόλις αἴσχιστα παθεῖν.	Οὐ	γὰρ τὸ δυστυχῆσαι κατὰ πόλεμον
[70]	ἦν ἐν Μακεδονία καλὸς κἀγαθός.	Οὐ	γὰρ τὸν τρόπον, ἀλλὰ τὸν
[200]	μηδὲ ὑμεῖς ἐκείνου ἐθέλετε ἀκούειν·	οὐ	γὰρ τῶν φευγόντων τὰς δικαίας
[180]	οὕτω τετιμημένοι, τῆς πόλεως ἄξιοι.	Οὐ	γὰρ ᾤοντο δεῖν ἐν τοῖς
[240]	ἑτοίμων ὄντων βοηθεῖν, ἡ πρᾶξις	οὐ	γεγένηται; Σὺ δὲ πλουτεῖς, καὶ
[230]	ἰσχυρά, οὐκ ἐπαινῶ· ὅτι δ'	οὐ	γεγένηται φορὰ καθ' ἡμᾶς ῥητόρων
[130]	ἀνελπίστων καὶ ἀπροσδοκήτων ἐφ' ἡμῶν	οὐ	γέγονεν; Οὐ γὰρ βίον γε
[140]	πρὸς Φίλιππον εἰρήνην, οὔθ' ὡς	οὐ	δεῖ, ἀλλ' ὡς ᾤετο, κήρυγμά
[250]	ἐπιμελήθητε ἤδη διαφευγούσης ὑμᾶς. ~Ἢ	οὐ	δεινὸν ὑμῖν εἶναι δοκεῖ, εἰ
[140]	φόβος καὶ χρεία συμμαχίας, ἀλλ'	οὐ	Δημοσθένης. Ἐπεὶ περὶ γε ταύτας
[220]	(εἰ δ' ἦν ἀναγκαῖον ῥηθῆναι,	οὐ	Δημοσθένους ἦν ὁ λόγος, ἀλλ'
[240]	προλαβὼν τοῦ βασιλικοῦ χρυσίου ἀπεστέρηκας.	~Οὐ	δι' ἔνδειαν χρημάτων, ἕνεκα μὲν
[130]	Θηβαῖοι τὴν συμμαχίαν ὑμῖν ἐποιήσαντο,	οὐ	διὰ τὸν καιρόν, οὐ διὰ
[130]	ἐποιήσαντο, οὐ διὰ τὸν καιρόν,	οὐ	διὰ τὸν φόβον τὸν περιστάντα
[140]	δὲ μέλλειν τὴν συμμαχίαν γενήσεσθαι,	οὐ	διὰ τοὺς καιρούς, ἀλλὰ διὰ
[10]	δικαστηρίου) (τί τούτους κελεύει ποιεῖν;	Οὐ	διακονεῖν, ἀλλ' ἄρχειν δοκιμασθέντας ἐν
[180]	γ' αὐτὸν μέλλειν λέγειν, ὡς	οὐ	δίκαια ποιῶ, παραβάλλων αὐτῷ τὰ
[240]	που τοῦτό γε σκήψῃ, ὡς	οὐ	δυνατὸς εἶ λέγειν· καὶ γὰρ
[240]	ἐάν τις ἐρωτᾷ, διὰ τί	οὐ	δωροδόκος, ὅτι δειλός, ὅτι τὴν
[230]	ἐνέγραψεν. Ἐγώ (φησὶν) ὑμῖν χρυσίον	οὐ	δώσω· μή με αἰτεῖτε· οὐ
[140]	ἤδη τἀδικήματα αὐτοῦ ἀκούειν, ὥστε	οὐ	θαυμάζετε. Δεῖ δὲ οὐχ οὕτως,
[230]	καὶ πολιτικῆς ἀρετῆς, τὰς δωρεὰς	οὐ	κατὰ τοὺς νόμους, οὐδ' ὀλίγοις
[140]	ὃ μέλλω λέγειν. Φιλίππου γὰρ	οὐ	καταφρονοῦντος τῶν Ἑλλήνων, οὐδ' ἀγνοοῦντος
[20]	διοίκησιν εἶχον τῆς πόλεως· (καὶ	οὐ	κατηγορῶν αὐτῶν, οὐδ' ἐπιτιμῶν λέγω,
[210]	ἔτι φανερά. Ὁ γὰρ ἄνθρωπος	οὐ	κεφαλήν, ἀλλὰ πρόσοδον κέκτηται. (Περὶ
[220]	ἔοικε· καὶ γὰρ ὑπ' ἐκείνων	οὐ	κηλεῖσθαί φησι τοὺς ἀκροωμένους, ἀλλ'
[160]	ἐτίθετο, ἀπετόλμα δὲ λέγειν ὡς	οὐ	κινηθήσεται ἐκ Μακεδονίας· ἀγαπᾷν γὰρ
[90]	γὰρ τοῦτο ἅνθρωπος ἴδιον καὶ	οὐ	κοινὸν ποιεῖ· (οἱ μὲν γὰρ
[250]	Ἀθηναῖοι ἄρχουσιν, (ὑμεῖς δὲ Δημοσθένην,	οὐ	κομίσαντα εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ
[230]	χοροὺς κρίνωσι, ζημιοῦτε· αὐτοὶ δὲ,	οὐ	κυκλίων χορῶν κριταὶ καθεστηκότες, ἀλλὰ
[250]	τὰ περιόντα νειμάμενοι. (Ὅτι δ'	οὐ	ληρῶ, ἐκεῖθεν τὸν λόγον θεωρήσατε.
[230]	εἰ τοῦτον ἀφήσετε. Ἐκεῖνο δ'	οὐ	λυπηρόν, εἰ πρότερον μὲν ἐνεπίμπλατο
[140]	σύνθεσιν τῶν Δημοσθένους ἀγαπήσοντας, ἀλλ'	οὐ	μᾶλλον ἐφ' οἷς κακῶς ἐπεπόνθεσαν
[230]	ταπεινώσαντες ἀποπέμψετε τοὺς νῦν ἐπηρμένους;	Οὐ	μεμνήσεσθ' ὅτι οὐδεὶς πώποτε ἐπέθετο
[160]	τότ' ἔλεγες, ἐγὼ νῦν λέξω.	Οὐ	μέμνησθε αὐτοῦ τὰ μιαρὰ καὶ
[170]	ἐπανορθωθήσεται· τοὺς μὲν γὰρ πονηροὺς	οὐ	μή ποτε βελτίους ποιήσετε, τοὺς
[100]	μὲν τῆς πόλεως, ἔλεγχος δὲ	οὐ	μικρὸς τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων, φανερὰ
[10]	πρὸς τοὺς θεοὺς εὐχομένους, καὶ	οὐ	μόνον ἰδίᾳ, ἀλλὰ καὶ κοινῇ
[190]	σεμνυνόμενος. Ἐγράφοντο γὰρ ἀλλήλους παρανόμων	οὐ	μόνον οἱ διαπολιτευόμενοι, ἀλλὰ καὶ
[40]	γεγένηται, φανερῶς δή που ἐξελέγχονται	οὐ	μόνον ψευδῆ λέγοντες, ἀλλὰ καὶ
[190]	τοὺς νόμους γράφοντά τι. (Ἀλλ'	οὐ	νῦν, ἀλλὰ πᾶν τοὐναντίον γίγνεται.
[150]	Τότε μὲν ταῦτ' ἐκήρυττεν, (ἀλλ'	οὐ	νῦν, ἀλλὰ, παραστησάμενος τὸν τῆς
[160]	πρῶτος, ὅτ' εἰς τὴν ἀρχὴν	οὐ	πάλαι καθεστηκὼς Ἀλέξανδρος, ἀκατασκεύων αὐτῷ
[250]	πρεσβεῖαι ἀφικνοῦνται εἰς ἰδιωτικὰς οἰκίας,	οὐ	παρὰ τῶν τυχόντων ἀνθρώπων, ἀλλὰ
[70]	συμπλάσας ἑαυτῷ ἐνύπνιον, κατεψεύσατο, ὡς	οὐ	παρὰ Χαριδήμου τὸ πρᾶγμα πεπυσμένος,
[150]	χρυσίον. Ἀλλ' ἐπειδὴ τοῖς σώμασιν	οὐ	παρεγένεσθε, (ἀλλὰ ταῖς γε διανοίαις
[240]	οἱ ξένοι Θηβαίοις τὴν ἄκραν	οὐ	παρέδοσαν; Διὰ ἐννέα δὲ τάλαντα
[240]	εἰς ἀπολογισμὸν τοῖς νῦν μὲν	οὐ	παροῦσι τῶν πολιτῶν, ἐπερησομένοις δὲ
[240]	υἱόν; Ὁ δέ γε εἰκότως	οὐ	πείθεται· ἀλλὰ τὸ νουθετεῖν ἐνοχλεῖν
[40]	ἐν ἄστει τραγῳδῶν, ἀνεκήρυττόν τινες,	οὐ	πείσαντες τὸν δῆμον, οἱ μὲν
[130]	ἡλίου ἀνιόντος μέχρι δυομένου, νῦν	οὐ	περὶ τοῦ κύριος ἑτέρων εἶναι
[10]	τὴν ψῆφον φέρειν οἱ δικασταί,	οὐ	περὶ τοῦ παρόντος ἀδικήματος, (ἀλλ'
[130]	φυλάξασθαι, ἡ τῶν μυστῶν τελευτή;	Οὐ	περὶ τούτων Ἀμεινιάδης μὲν προύλεγεν
[130]	γνώμας ἐξετάζητε, οἶμαι ὑμῖν δόξειν	οὐ	ποιήματα Ἡσιόδου εἶναι, ἀλλὰ χρησμὸν
[230]	χρόνῳ πρὸ τῆς Ἀλεξάνδρου διαβάσεως,	οὐ	πολλῷ πρότερον χρόνῳ πρὸ τῆς
[230]	Ὁ γὰρ τῶν Περσῶν βασιλεὺς,	οὐ	πολλῷ χρόνῳ πρὸ τῆς Ἀλεξάνδρου
[160]	ἀναλίσκεται, προσκαθιζήσει, πρᾶξιν δὲ ἀνδρὸς	οὐ	πράξεις· ἐὰν δ' αὐτόματόν τι
[80]	δὲ πέμποι, κατασκόπους πέμπειν, ἀλλ'	οὐ	πρέσβεις, (εἰ δὲ ἐπιτρέπειν ἐθέλοι
[110]	μετὰ τῶν Ἀμφικτυόνων συνώμοσαν. ΜΑΝΤΕΙΑ.	Οὐ	πρὶν τῆσδε πόληος ἐρείψετε πύργον
[50]	τἆλλα τὰ τούτοις ὅμοια ὑπερβήσεσθαι,	οὐ	προδιδοὺς ὑμᾶς, οὐδὲ τὸν ἀγῶνα
[130]	ἐμποδὼν γεγενημένης. ~Ἀλλ' οὐ προύλεγον,	οὐ	προεσήμαινον οἱ θεοὶ φυλάξασθαι, μόνον
[60]	προσέχετε τὸν νοῦν. Ἐπράττετο γὰρ	οὐ	πρὸς τοὺς ἄλλους πρέσβεις τὰ
[10]	ἀναίδειαν, καὶ ὑποβάλλειν αὐτοῖς, ὅτι	οὐ	προσδέχεσθε κακοῦργον σοφιστήν, οἰόμενον ῥήμασι
[150]	τὴν πόλιν ἀπώλεσεν. Ὡς δ'	οὐ	προσεῖχον αὐτῷ οἱ ἄρχοντες οἱ
[170]	καὶ τῷ σαυτοῦ ψηφίσματι τὸν	οὐ	προσήκοντα εἰσκαλεῖς τοῖς τραγῳδοῖς εἰς
[160]	πάντων δεινότατον, ὑμεῖς μὲν τοῦτον	οὐ	προὔδοτε, οὐδ' εἰάσατε κριθῆναι ἐν
[130]	Δημοσθένους δωροδοκίας ἐμποδὼν γεγενημένης. ~Ἀλλ'	οὐ	προύλεγον, οὐ προεσήμαινον οἱ θεοὶ
[210]	διαλείπων, καὶ πρὸς τὴν πολιτείαν	οὐ	πυκνὰ προσιὼν ἀπήνεγκα τὴν γραφήν.
[250]	ἀναπεισθήσεσθαι, ὥσπερ Πειθὼ τρέφοντας, ἀλλ'	οὐ	συκοφάντην ἄνθρωπον, ἐν τῇ πόλει.
[70]	φυλακή. Ἀκίνητον γάρ ἐστι, καὶ	οὐ	συμμεταπίπτει τοῖς αὐτομολοῦσιν ἐν τῇ
[70]	τοὺς συνεδρεύοντας ὀμνύναι, τὸν Κερσοβλέπτην	οὐ	συνεδρεύοντα ἐξέκλῃσε τῶν ὅρκων. (Ὅτι
[230]	καὶ παρακινδυνεύειν, εἰς τὴν πολιτείαν,	οὐ	σωφρονοῦντες. Ὅτι μὲν γὰρ, ἐπὶ
[50]	καιρῶν κατηγορῶ, καὶ πότε αὐτὸν	οὐ	τὰ βέλτιστά φημι τῷ δήμῳ
[10]	ὑπευθύνους εἶναι κελεύει ὁ νόμος,	οὐ	τὰ κοινὰ διαχειρίσαντας, οὐδ' ἀπὸ
[230]	ὑμῖν αὐτοῖς ἕξετε τοὺς πολιτευομένους;	Οὐ	ταπεινώσαντες ἀποπέμψετε τοὺς νῦν ἐπηρμένους;
[80]	ὑμῶν εὖ πεπονθότες οἱ Χαλκιδεῖς,	οὐ	τὰς ὁμοίας ὑμῖν ἀπέδοσαν. Ἀλλ'
[10]	δικαίῳ χρὴ διδόναι τὴν ψῆφον,	οὐ	τῇ τοῦ λέγοντος ἀναισχυντίᾳ. (Πρὸς
[150]	ὑμᾶς ὑπομνῆσαι βούλομαι, ὅτι Δημοσθένης	οὐ	τὴν ἀπὸ στρατοπέδου μόνον τάξιν
[220]	ὑπ' ἐμοῦ καὶ κληθεὶς ξενοκτόνος,	οὐ	τὸ ἀσέβημα ἠρνήσω, ἀλλ' ἀπεκρίνου,
[150]	ἐκ τοῦ ψηφίσματος προστάγματα, ἀλλ'	οὐ	τό γ' ἐκ τῆς ἀληθείας
[70]	αὐτὸν πατέρα προσειποῦσαν ἀπολέσας. (Καὶ	οὐ	τὸ δυστύχημα ὀνειδίζω, ἀλλὰ τὸν
[210]	λέγοντες. (Ὁ μὲν γὰρ Κτησιφῶν	οὐ	τὸ καθ' ἑαυτόν φησι φοβεῖσθαι·
[130]	δεδομένης ὑφ' ὑμῶν αὐτῷ ἐξουσίας.	(Οὐ,	τὸ τελευταῖον, ἀθύτων καὶ ἀκαλλιερήτων
[220]	λυμαινόμενος, τὸ δὲ μέλλον κατεπαγγελλόμενος,	οὐ	τὸ τελευταῖον εἰσαγγέλλεσθαι μέλλων ὑπ'
[10]	τὴν πρὸς ὑμᾶς ἀνηλωκότας φιλοτιμίαν.	Οὐ	τοίνυν μόνοι οἱ τριήραρχοι, ἀλλὰ
[150]	ἐλευθερίαν, κλαίοντας, ἱκετεύοντας ὑμᾶς, ὀργιζομένους	οὐ	τοῖς τιμωρουμένοις, ἀλλὰ τοῖς τούτων
[190]	τὴν ἀκρόασιν, ὡς ἐκεῖνος ἀπήγγελλεν,	οὐ	τὸν αὐτὸν τρόπον ἐποιοῦντο ὥσπερ
[200]	ῥήτωρ, ὁ φεύγων τὴν γραφὴν,	οὐ	τοὺς νόμους μόνον παραβέβηκεν, ἀλλὰ
[30]	Κτησιφῶν δὲ ἐν τῷ θεάτρῳ,	οὐ	τοὺς νόμους μόνον ὑπερβάς, ἀλλὰ
[240]	τοὺς καθ' ἑαυτῶν ἐπαίνους λέγωσιν,	οὐ	φέρομεν, ὅταν ἄνθρωπος, αἰσχύνη τῆς
[240]	βασιλέως Ἀλεξάνδρου τελευτῇ, νυνὶ δὲ	οὐ	φήσεις δύνασθαι λέγειν. Ἔπειτα γυναῖκα
[180]	φαλλοῦ στεφάνῳ αὐτῶν ἕκαστον, ἀλλ'	οὐ	χρυσῷ· τότε μὲν γὰρ ἦν
[140]	ἐν τοῖς τότε καιροῖς εὔξασθαι;	Οὐ	χωρὶς μὲν πρὸς τὴν πολιτικὴν
[210]	ἀλλήλων ἔχοντες δόξας καὶ λόγους	οὐ	ψευδεῖς λέγοντες. (Ὁ μὲν γὰρ
[250]	ὑπολαμβάνετε ὁρᾶν ἐπὶ τοῦ βήματος,	οὗ	νῦν ἑστηκὼς ἐγὼ λέγω, ἀντιπαρατεταγμένους
[60]	ἐπὶ δέκα, κοινὸν τῶν συμμάχων,	οὗ	τὰ κεφάλαια διὰ βραχέων ἐγὼ
[250]	τοὺς φόρους τάξαντα τοῖς Ἕλλησιν,	οὗ	τελευτήσαντος τὰς θυγατέρας ἐξέδωκεν ὁ
[220]	ἔργα καταφεύγῃ, τίς ἂν ἀνάσχοιτο;	Οὗ	τὴν γλῶτταν ὥσπερ τῶν αὐλῶν
[120]	καὶ τῶν πολλῶν δὲ ἀφειμένων·	οὗ	τὸ κεφάλαιόν ἐστι, τὸν ἱερομνήμονα
[210]	δὲ, οὐχ ὅταν σοι δοκῇ,	οὐδ'	ἃ βούλει, ἀλλ' ὁπόταν οἱ
[140]	γὰρ οὐ καταφρονοῦντος τῶν Ἑλλήνων,	οὐδ'	ἀγνοοῦντος (οὐ γὰρ ἦν ἀσύνετος)
[20]	γενέσθαι, οὐδὲ διαθέσθαι τὰ ἑαυτοῦ,	οὐδ'	ἄλλα πολλά. Ἑνὶ δὲ λόγῳ
[40]	Μὴ γὰρ ὅτι πόλις, ἀλλ'	οὐδ'	ἂν ἰδιώτης οὐδὲ εἷς οὕτως
[110]	ὦ ἄνδρες Ἕλληνες, εἰ ἐσωφρονεῖτε,	οὐδ'	ἂν ὠνομάζετε τοὔνομα τοῦ δήμου
[10]	νόμος, οὐ τὰ κοινὰ διαχειρίσαντας,	οὐδ'	ἀπὸ τῶν ὑμετέρων πολλὰ μὲν
[210]	δὲ καθ' ἕκαστον οὐκ ἐκώλυον,	οὐδ'	ἐγραφόμην, ἀλλὰ διαλείπων, καὶ πρὸς
[160]	ὑμεῖς μὲν τοῦτον οὐ προὔδοτε,	οὐδ'	εἰάσατε κριθῆναι ἐν τῷ τῶν
[200]	τῷ θεάτρῳ τὴν ἀνάρρησιν γίγνεσθαι,	οὐδ'	ἐκκλησιαζόντων Ἀθηναίων, ἀλλὰ μελλόντων τραγῳδῶν
[20]	οὐσίαν καθιεροῦν, οὐδὲ ἀνάθημα ἀναθεῖναι,	οὐδ'	ἐκποίητον γενέσθαι, οὐδὲ διαθέσθαι τὰ
[180]	μὰ τοὺς θεοὺς τοὺς Ὀλυμπίους,	οὐδ'	ἐν ταῖς αὐταῖς ἡμέραις ἄξιον
[120]	ἐπιδημοῦντος, ἐν Μακεδονία Φιλίππου, ἀλλ'	οὐδ'	ἐν τῇ Ἑλλάδι παρόντος, ἀλλ'
[30]	ἐκκλησιαζόντων Ἀθηναίων, ἀλλὰ τραγῳδῶν γιγνομένων,	οὐδ'	ἐναντίον τοῦ δήμου, ἀλλ' ἐναντίον
[160]	εἴ τι πταῖσμα συμβήσεται Ἀλεξάνδρῳ,	οὐδ'	ἐνταῦθα ἔπραξας οὐδέν, ἀλλ' εἴς
[150]	κατὰ μὲν τοὺς πρώτους χρόνους,	οὐδ'	ἐπὶ τὰ ψηφίσματα εἰᾶτε τὸ
[230]	ἐφ' αἷς ἔμελλον ἀποθνῄσκειν, καὶ	οὐδ'	ἐπὶ τὰς ἐκφορὰς τῶν τελευτησάντων
[10]	μὲν ὑφαιρουμένους, βραχέα δὲ κατατιθέντας,	οὐδ'	ἐπιδιδόναι μὲν φάσκοντας, ἀποδιδόντας δὲ
[20]	πόλεως· (καὶ οὐ κατηγορῶν αὐτῶν,	οὐδ'	ἐπιτιμῶν λέγω, ἀλλ' ἐκεῖνο ὑμῖν
[220]	τοὺς ἀκροωμένους, ἀλλ' ἀπόλλυσθαι· διόπερ	οὐδ'	εὐδοκιμεῖν τὴν τῶν Σειρήνων μουσικήν,
[20]	τῶν ἀρχῶν τούτων λόγον ὑμῖν	οὐδ'	εὐθύνας δεδωκώς, ταῦτ' ἤδη πειράσομαι
[240]	αἱ παλαῖστραι, οὐδὲ τὰ διδασκαλεῖα,	οὐδ'	ἡ μουσικὴ μόνον παιδεύει τοὺς
[140]	καὶ χρυσῷ στεφάνῳ στεφανωθήσεται, ἀγανακτεῖ·	οὐδ'	ἱκανόν ἐστιν αὐτῷ ἐναντίον ὑμῶν
[230]	δωρεὰς οὐ κατὰ τοὺς νόμους,	οὐδ'	ὀλίγοις καὶ τοῖς ἀξίοις, ἀλλὰ
[70]	ἄν ποτε γένοιτο δημοσίᾳ χρηστός,	οὐδ'	ὅστις ἐστὶν οἴκοι φαῦλος, οὐδέποτ'
[180]	που τὸ τῶν στρατηγῶν ὄνομα;	Οὐδαμοῦ,	ἀλλὰ τὸ τοῦ δήμου. (Προέλθετε
[160]	ἡ αἰτία, καὶ τὸ πρᾶγμα	οὐδαμῶς	εὔσχημον ἐμοὶ λέγειν. Οὗτος, ὡς
[100]	ἐν Δελφοῖς, ἄδικον δὲ καὶ	οὐδαμῶς	ἴσην τὴν πρὸς Θηβαίους συμμαχίαν
[20]	οὐκ ἐᾷ τὴν οὐσίαν καθιεροῦν,	οὐδὲ	ἀνάθημα ἀναθεῖναι, οὐδ' ἐκποίητον γενέσθαι,
[200]	δὲ, τὸ μέγιστον λέγω, ὡς	οὐδὲ	ἄξιός ἐστι τῆς δωρεᾶς· ἐὰν
[80]	νικήσασι μάχην οὐκ ἦν ἀναχώρησις,	οὐδὲ	βοηθείας ἐλπὶς, οὔτ' ἐκ γῆς,
[40]	στεφανουμένων νόμῳ, οὔτε λύσας ἐκεῖνον	(οὐδὲ	γὰρ ἡ ἐκκλησία ἠνωχλεῖτο, ἀλλὰ
[20]	βουλὴ ἡ ἐξ Ἀρείου Πάγου;	Οὐδὲ	γὰρ πάτριον αὐτοῖς ἐστίν. Οὐκ
[180]	αὐτῷ τὰ τῶν προγόνων ἔργα.	Οὐδὲ	γὰρ Φιλάμμωνα φήσει τὸν πύκτην
[70]	περὶ πολλοῦ ποιήσεται τοὺς ἀλλοτρίους,	οὐδέ	γε ὁ ἰδία πονηρὸς, ἄν
[70]	οἱ Φιλίππου μὴ συμπεισθήσονται πρέσβεις,	οὐδὲ	γιγνώσκειν ἔφη τὴν εἰρήνην, ἀπούσης
[130]	τὸν φόβον τὸν περιστάντα αὐτούς,	οὐδὲ	διὰ τὴν ὑμετέραν δόξαν, ἀλλὰ
[20]	ἀνάθημα ἀναθεῖναι, οὐδ' ἐκποίητον γενέσθαι,	οὐδὲ	διαθέσθαι τὰ ἑαυτοῦ, οὐδ' ἄλλα
[40]	πόλις, ἀλλ' οὐδ' ἂν ἰδιώτης	οὐδὲ	εἷς οὕτως ἀγεννὴς γένοιτο, ὥστε
[170]	ἐξείργει, καὶ οὐκ ἐᾷ στεφανοῦσθαι,	οὐδὲ	εἰσιέναι εἰς τὰ ἱερὰ τὰ
[30]	ἀλλὰ καὶ τὸν τόπον μετενεγκών,	οὐδὲ	ἐκκλησιαζόντων Ἀθηναίων, ἀλλὰ τραγῳδῶν γιγνομένων,
[70]	ἄν ποτε γένοιτο δημαγωγὸς χρηστός,	οὐδὲ	ὁ τὰ φίλτατα καὶ οἰκειότατα
[210]	τὸ περὶ Παυσανίαν ἐνύπνιον ἑωρακότος,	οὐδὲ	πρὸς τὴν Ἀθηνᾶν καὶ τὴν
[200]	ὑπεύθυνον ὄντα στεφανοῦν, οὐδὲν προβαλόμενον,	οὐδὲ	προσγράψαντα, ἐπειδὰν δῷ τὰς εὐθύνας,
[240]	ἴστε, ὅτι οὐχ αἱ παλαῖστραι,	οὐδὲ	τὰ διδασκαλεῖα, οὐδ' ἡ μουσικὴ
[80]	Γάνος, καὶ Γανίδα, χωρία ὧν	οὐδὲ	τὰ ὀνόματα ᾖδεμεν πρότερον, καὶ
[70]	ἀπορρῆξαι τῆς εἰρήνης τὴν συμμαχίαν,	οὐδὲ	τὰ τῶν Ἑλλήνων ἀναμένειν μελλήματα,
[230]	τὰ τείχη, οὐδὲ τὰς τάφρους,	οὐδὲ	τὰς δημοσίας ταφὰς ἀνελόντα, τὸν
[230]	γὰρ περιχαρακώσαντα χρὴ τὰ τείχη,	οὐδὲ	τὰς τάφρους, οὐδὲ τὰς δημοσίας
[120]	οὓς ὑμῶν οἱ πρόγονοι ὤμοσαν,	οὐδὲ	τῆς ἀρᾶς, οὐδὲ τῆς τοῦ
[120]	πρόγονοι ὤμοσαν, οὐδὲ τῆς ἀρᾶς,	οὐδὲ	τῆς τοῦ θεοῦ μαντείας. (Ἡμεῖς
[250]	Ὀλύμπιον, οὐχ ὗς ἀγρίους κυνηγετῶν,	οὐδὲ	τῆς τοῦ σώματος εὐεξίας ἐπιμελόμενος,
[50]	ὅμοια ὑπερβήσεσθαι, οὐ προδιδοὺς ὑμᾶς,	οὐδὲ	τὸν ἀγῶνα καταχαριζόμενος, ἀλλ' ἐκεῖνο
[170]	τὴν δαπάνην αὐτοῦ· ἔσται δ'	οὐδὲ	τοῦθ' ἱκανόν· οὐδεὶς γὰρ πώποτε
[180]	καὶ ὁ χρυσοῦς καταπεφρόνηται· καὶ	οὐδὲ	τοῦτο εἰκῇ πρᾶξαι κελεύει, ἀλλ'
[170]	τῷ κρατίστῳ, ἀλλὰ τῷ διαπραξαμένῳ;	Οὐδεὶς	ἄν ποτ' ἠθέλησεν ἐπασκεῖν. ~Νῦν
[230]	Θερσίτην ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων στεφανούμενον,	οὐδεὶς	ἂν ὑμῶν ὑπομείνειεν, ὅτι φησὶν
[170]	ἔσται δ' οὐδὲ τοῦθ' ἱκανόν·	οὐδεὶς	γὰρ πώποτε πλοῦτος τρόπου πονηροῦ
[10]	οὔσῃ καὶ τηλικαύτῃ τὸ μέγεθος,	οὐδείς	ἐστιν ἀνυπεύθυνος τῶν καὶ ὁπωσοῦν
[50]	ὅμως, ἐπειδὰν ὁ λογισμὸς συγκεφαλαιωθῇ,	οὐδείς	ἐστιν οὕτω δύσκολος τὴν φύσιν,
[130]	ἀνὴρ ἐν Θήβαις πιστευθεὶς ὡς	οὐδεὶς	ἕτερος· πάλιν Θράσων ὁ Ἑρχιεύς,
[40]	ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἀναρρηθέντα στέφανον	οὐδεὶς	καθιεροῖ, ἀλλ' ἔξεστι κεκτῆσθαι, ἵνα
[60]	τῇ ἱερᾷ ἡμέρᾳ, ὃ πρότερον	οὐδεὶς	μέμνηται γεγόμενον· τίνα πρόφασιν ποιησάμενος;
[130]	καὶ νῦν ζῇ. Ἀλλ' ὅμως	οὐδεὶς	πώποτε αὐτοὺς ἐδυνήθη προτρέψασθαι εἰς
[230]	νῦν ἐπηρμένους; Οὐ μεμνήσεσθ' ὅτι	οὐδεὶς	πώποτε ἐπέθετο τῇ τοῦ δήμου
[150]	πόλις γὰρ, οὔτ' ἀνὴρ ἰδιώτης	οὐδεὶς	πώποτε καλῶς ἀπήλλαξε Δημοσένει συμβούλῳ
[50]	οὐκ ὀλίγους παρόντας, ἀλλ' ὅσους	οὐδεὶς	πώποτε μέμνηται πρὸς ἀγῶνα δημόσιον
[130]	Φρυνώνδας, οὔτε Εὐρύβατος, οὔτ' ἄλλος	οὐδεὶς	πώποτε τῶν πάλαι πονηρῶν τοιοῦτος
[210]	τὸν Ἡρακλέα, τοῦτό γε ὑμῶν	οὐδεὶς	φοβήσεται, μὴ Δημοσθένης, ἀνὴρ μεγαλόψυχος,
[230]	τὸ ψήφισμά ἐστιν ἔννομον; Ἀλλ'	οὐδεμία	πώποτε γνώμη παρανομωτέρα γεγένηται· ἀλλ'
[0]	τοῖς νόμοις καὶ ὑμῖν, ἡγούμενος	οὐδεμίαν	παρασκευὴν μεῖζον ἰσχύειν παρ' ὑμῖν
[190]	ὅτι, πλεῖστα πάντων γεγραφὼς ψηφίσματα,	οὐδεμίαν	πώποτε γραφὴν πέφευγε παρανόμων, καλῶς,
[70]	διεξελθεῖν. Δημοσθένης γὰρ, ἐνιαυτὸν βουλεύσας,	οὐδεμίαν	πώποτε φανήσεται πρεσβείαν εἰς προεδρίαν
[130]	μόνον οὐκ ἀνθρώπων φωνὰς προσκτησάμενοι;	Οὐδεμίαν	τοι πώποτε ἔγωγε μᾶλλον πόλιν
[90]	συντάξεις. (Καὶ τούτων τῶν προαιρέσεων	οὐδεμιᾶς	ἀπέτυχε Καλλίας· ἀλλ' ὁ μισοτύραννος
[110]	ἀσελγέστατος, καὶ, ὡς ἐμοὶ ἐφαίνετο,	οὐδεμιᾶς	παιδείας μετεσχηκώς, ἴσως δὲ καὶ
[180]	μάχης ἔξοχον ἄνδρα μολεῖν. Οὕτως	οὐδὲν	ἀεικὲς Ἀθηναίοισι καλεῖσθαι Κοσμητὰς πολέμου
[160]	συμβήσεται Ἀλεξάνδρῳ, οὐδ' ἐνταῦθα ἔπραξας	οὐδέν,	ἀλλ' εἴς τινα καιρὸν ἀνεβάλλου
[90]	διασφαλῆναι τῆς πρὸς ὑμᾶς συμμαχίας	(οὐδὲν	γὰρ ἦν τὸ μέσον, εἰ
[100]	τῷ Γνωσιδήμῳ, ὅτι ἐλάχιστα χαλκοῦ	οὐδὲν	δέοιτο, τὸ δὲ τάλαντον διὰ
[130]	αἴτιον οἶδα μέν, λέγειν δ'	οὐδὲν	δέομαι διὰ τὰς ἀτυχίας αὐτῶν.
[40]	τις ταῦτα νομοθέτης, τίθησι νόμον	οὐδὲν	ἐπικοινωνοῦντα τῷ περὶ τῶν ὑπὸ
[20]	δὲ, καὶ ἀζήτητον, καὶ ἀνεξέταστον	οὐδέν	ἐστι τῶν ἐν τῇ πόλει.
[220]	ἐάν τις ἀφέλῃ, τὸ λοιπὸν	οὐδέν	ἐστιν. ~Θαυμάζω δ' ἔγωγε ὑμῶν,
[110]	τετειχισμένον. Ἴστε τούτους αὐτοί, καὶ	οὐδὲν	ἑτέρων δεῖσθε μαρτύρων, τέλη πεπρακότας,
[200]	πρὸς τὸ παράνομον ἀπολογεῖσθαι, ἀλλ'	οὐδὲν	ἔχων δίκαιον εἰπεῖν, ἑτέρων παρεμβολῇ
[250]	τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων, παρ'	οὐδὲν	μὲν ἦλθον ἀποκτεῖναι, ἐξεκήρυξαν δ'
[190]	δημοκρατίαν αἰτεῖ, ὧν οὔτε αἰτῆσαι	οὐδὲν	ὅσιον οὐδενί, οὔτ' αἰτηθέντα ἑτέρῳ
[70]	οὐδενὶ τῶν ἄλλων παραλιπὼν λόγον,	οὐδὲν	ὄφελος ἔφη τῶν χθὲς εἰρημένων
[200]	γράψαντα Δημοσθένην ὑπεύθυνον ὄντα στεφανοῦν,	οὐδὲν	προβαλόμενον, οὐδὲ προσγράψαντα, ἐπειδὰν δῷ
[130]	καλὰ τὰ ἱερά, σὺ δ'	οὐδὲν	προειδὼς τῶν μελλόντων ἔσεσθαι, πρὶν
[30]	ἀκρόασιν ὑμῶν, (καὶ παρέξονται νόμον	οὐδὲν	προσήκοντα τῇδε τῇ γραφῇ, καὶ
[60]	δόξαν, ὡς ἄρα ὁ Δημοσθένης	οὐδὲν	πώποτε εἴρηκεν ὑπὲρ Φιλίππου, συστὰς
[20]	τις ἄνθρωπος, ὃς οὔτ' εἴληφεν	οὐδὲν	τῶν δημοσίων, οὔτ' ἀνήλωκε, προσῆλθε
[20]	τοῦτο ἐγγράφειν ὅτι, Οὔτ' ἔλαβον	οὐδὲν	τῶν τῆς πόλεως, οὔτ' ἀνήλωσα.
[220]	φύσιν, ὅτι σύνοιδεν ἑαυτῷ μὲν	οὐδὲν	ὧν διαπέπρακται δυναμένῳ φράσαι, τὸν
[190]	ὧν οὔτε αἰτῆσαι οὐδὲν ὅσιον	οὐδενί,	οὔτ' αἰτηθέντα ἑτέρῳ δοῦναι. Κελεύσατε
[220]	λόγον τοῦτον ὅλως μὲν ἔγωγε	οὐδενὶ	πρέπειν ἡγοῦμαι περὶ ἐμοῦ λέγειν·
[70]	δὴ προκαταλαβὼν Δημοσθένης τὸ βῆμα,	οὐδενὶ	τῶν ἄλλων παραλιπὼν λόγον, οὐδὲν
[160]	αὐτῷ καιροὶ κάλλιστοι παραγεγόνασιν, ὧν	οὐδενὶ	φαίνεται κεχρημένος. Εἷς μὲν ὁ
[140]	δωροδοκίας, ἀναπηδήσας ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ,	οὐδενὸς	ἀνθρώπων λέγοντος, οὔθ' ὡς δεῖ
[200]	διεξῆλθον, οὔτε τῶν δημοσίων ἀδικημάτων	οὐδενὸς	πρότερον ἐμνήσθην, ἄφθονα δήπου καὶ
[70]	οὐδ' ὅστις ἐστὶν οἴκοι φαῦλος,	οὐδέποτ'	ἦν ἐν Μακεδονία καλὸς κἀγαθός.
[90]	δεύτερον δέ, ἃ εὖ οἶδεν	οὐδέποτε	ἐσόμενα, τολμᾷ λέγειν, εἰς ὁπότ'
[100]	ἐλπίδων οὐκ ἐσομένων, καὶ στρατοπέδων	οὐδέποτε	συλλεγησομένων. Ἀπαγαγὼν δ' ὑμᾶς ἄπωθεν
[70]	καὶ οἰκειότατα σώματα μὴ στέργων,	οὐδέποτε'	ὑμᾶς περὶ πολλοῦ ποιήσεται τοὺς
[150]	ἔφη ψήφισμα, ὁ τοῖς πολεμίοις	οὐδεπώποτ'	ἀντιβλέψας, πέμπειν ὑμᾶς πρέσβεις εἰς
[110]	Ἀκούσας δὲ οὕτω παρωξύνθην, ὡς	οὐδεπώποτ'	ἐν τῷ ἐμαυτοῦ βίῳ. Καὶ
[20]	ἄρχων δὲ τὴν τῶν τειχοποιῶν,	οὐδετέρας	δέ πω τῶν ἀρχῶν τούτων
[200]	δυοῖν θάτερον ὑπάρξαι δεῖ, ὧν	οὐδέτερόν	ἐστι Δημοσθένει ὑπάρχον, ἢ τοὺς
[0]	οἱ πρυτάνεις, οὔθ' οἱ πρόεδροι,	οὔθ'	ἡ προεδρεύουσα φυλή, τὸ δέκατον
[0]	ῥητόρων ἀκοσμίας οὐκέτι κρατεῖν δύνανται,	οὔθ'	οἱ νόμοι, οὔθ' οἱ πρυτάνεις,
[0]	οἱ νόμοι, οὔθ' οἱ πρυτάνεις,	οὔθ'	οἱ πρόεδροι, οὔθ' ἡ προεδρεύουσα
[0]	κρατεῖν δύνανται, οὔθ' οἱ νόμοι,	οὔθ'	οἱ πρυτάνεις, οὔθ' οἱ πρόεδροι,
[170]	καὶ τοὺς εἰκῇ διδομένους στεφάνους,	οὔθ'	οἱ τιμώμενοι χάριν ὑμῖν εἴσονται,
[140]	τῇ ἐκκλησίᾳ, οὐδενὸς ἀνθρώπων λέγοντος,	οὔθ'	ὡς δεῖ ποιεῖσθαι πρὸς Φίλιππον
[140]	δεῖ ποιεῖσθαι πρὸς Φίλιππον εἰρήνην,	οὔθ'	ὡς οὐ δεῖ, ἀλλ' ὡς
[140]	τηλικούτων κακῶν αἴτιος γενόμενος, Δημοσθένης	οὐκ	ἀγαπᾷ εἰ μὴ δίκην δέδωκεν,
[20]	ἄρα φιλοτιμοῦνται; Πάνυ γε· ἀλλ'	οὐκ	ἀγαπῶσιν ἐάν τις παρ' αὐτοῖς
[10]	(ἐπειδὴ καὶ αἱ κληρωταὶ ἀρχαὶ	οὐκ	ἀδοκίμαστοι, ἀλλὰ δοκιμασθεῖσαι ἄρχουσι) καὶ
[150]	χρησάμενος. Ὑμεῖς δ' ὦ Ἀθηναῖοι,	οὐκ	αἰσχύνεσθε, εἰ ἐπὶ μὲν τοὺς
[250]	δικαιοσύνης προπηλακισμῷ, καὶ ἐπερωτῶντα, εἰ	οὐκ	αἰσχύνεσθε, εἰ οἱ μὲν πατέρες
[210]	ὁπόταν οἱ μισθοδόται σοι προστάττωσιν·	οὐκ	αἰσχύνῃ δὲ ἀλαζονευόμενος, ἃ παραχρῆμα
[230]	τῶν νυνὶ παρόντων αὐτῷ κινδύνων,	οὐκ	αἰτούντων Ἀθηναίων, αὐτὸς ἑκὼν κατέπεμψε
[70]	ἡ εἰρήνη, περὶ δὲ συμμαχίας	οὐκ	ἄμεινον εἴη, διὰ τὴν τῶν
[200]	Φυλῆς φεύγοντα τὸν δῆμον καταγαγόντες,	οὐκ	ἄν ποθ' ἡ δημοκρατία κατέστη·
[70]	γὰρ μισότεκνος, καὶ πατὴρ πονηρὸς,	οὐκ	ἄν ποτε γένοιτο δημαγωγὸς χρηστός,
[150]	τῆς πόλεως ἀγνωμοσύνῃ; (Τίς γὰρ	οὐκ	ἂν ἀλγήσειεν ἄνθρωπος Ἕλλην, ἢ
[200]	ἐπιορκεῖ δὲ πάντων προχειρότατα ἀνθρώπων.	Οὐκ	ἂν θαυμάσαιμι δὲ εἰ, μεταβαλλόμενος,
[250]	αὐτοὺς τοὺς τάφους τῶν προγόνων	οὐκ	ἂν οἴεσθε ἀναστενάξειν, εἰ ὁ
[230]	ὅταν τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον στεφανῶτε,	οὐκ	ἂν οἴεσθε ἐν ταῖς τῶν
[210]	σιωπῶ καὶ λέγω βουλευσάμενος, ἀλλ'	οὐκ	ἀναγκαζόμενος ὑπὸ τῆς ἐν τῇ
[60]	καὶ τοὺς παρ' ἐκείνου πρέσβεις	οὐκ	ἀναμείναντα, αἴτιον δὲ γεγονότα τῷ
[160]	Καίτοι ῥητορικὴν δειλίαν δημόσιος καιρὸς	οὐκ	ἀναμένει. (Ἀλλ' ἐπειδὴ πάσῃ τῇ
[130]	γε θεοβλάβειαν καὶ τὴν ἀφροσύνην	οὐκ	ἀνθρωπίνως, ἀλλὰ δαιμονίως κτησάμενοι; Λακεδαιμόνιοι
[130]	προεσήμαινον οἱ θεοὶ φυλάξασθαι, μόνον	οὐκ	ἀνθρώπων φωνὰς προσκτησάμενοι; Οὐδεμίαν τοι
[220]	ὑγιὴς ἂν ἐγένετο; (Σαυτὸν δ'	οὐκ	ἀντερωτᾷς, τίς ἂν εἴη δημαγωγὸς
[30]	ἐξαπατηθέντες. Οὗτοι γάρ, ὡς μὲν	οὐκ	ἀπαγορεύουσιν οἱ νόμοι τὸν ὑπὸ
[50]	οὕτω δύσκολος τὴν φύσιν, ὅστις	οὐκ	ἀπέρχεται τοῦτο ὁμολογήσας ἀληθὲς εἶναι,
[220]	τῆς πόλεως ἐπρεσβεύομεν. Ἐπειδὴ δὲ	οὐκ	ἀπέχρη σοι δίκην μὴ δεδωκέναι,
[110]	φωνῇ καὶ πάσῃ δυνάμει. ~Καὶ	οὐκ	ἀπέχρησεν αὐτοῖς τοῦτον τὸν ὅρκον
[240]	παραμυθεῖσθαι, γράψας δὲ μισθοῦ ψήφισμα	οὐκ	ἀπολογήσῃ; (Ἢ τοιοῦτός ἐστιν, ὃν
[250]	ἀξιοῖ, καὶ κηρύττεσθαι οἴεται δεῖν·	οὐκ	ἀποπέμψεσθε τὸν ἄνθρωπον, ὡς κοινὴν
[210]	ἔοικε, δεινὸς δημιουργὸς λόγων, ὥστε	οὐκ	ἀποχρῇ αὐτῷ, εἴ τι πεπολίτευμαι
[230]	οὐκ ἐπιτήδειός ἐστι δίκην δοῦναι;	Οὐκ	ἄρ' εἰσὶ παρ' ὑμῖν εὔθυναι
[20]	ἄγει ὑπὸ τὴν ὑμετέραν ψῆφον.	Οὐκ	ἄρα στεφανωθήσεται ἡ βουλὴ ἡ
[20]	Οὐδὲ γὰρ πάτριον αὐτοῖς ἐστίν.	Οὐκ	ἄρα φιλοτιμοῦνται; Πάνυ γε· ἀλλ'
[210]	ἐστὶ Κτησιφῶν; Ὁ δὲ ἀγὼν	οὐκ	ἀτίμητος· σὺ δ' οὔτε περὶ
[120]	λεγόμενον οὑτωσὶ τὴν πόλιν διατέθηκεν·	Οὐκ	ἐᾷ μεμνῆσθαι τῶν ὅρκων, οὓς
[20]	τῆς ἐλαχίστης ὑπεύθυνος ᾖ, τοῦτον	οὐκ	ἐᾷ, πρὶν ἂν λόγου καὶ
[170]	περιραντηρίων τῆς ἀγορᾶς ἐξείργει, καὶ	οὐκ	ἐᾷ στεφανοῦσθαι, οὐδὲ εἰσιέναι εἰς
[20]	πράξεις, δρασμῷ χρήσῃ. Πάλιν, ὑπεύθυνον	οὐκ	ἐᾷ τὴν οὐσίαν καθιεροῦν, οὐδὲ
[140]	τῶν στρατιωτῶν σωτηρίας. (Καὶ ταῦτ'	οὐκ	ἐγὼ μὲν κατηγορῶ, ἕτεροι δὲ
[230]	τάλαντα τῷ δήμῳ, ἃ σωφρονῶν	οὐκ	ἐδέξατο· ὁ δὲ κομίζων ἦν
[120]	τοῦ φανεροῦ τὴν πόλιν ἅνθρωπος	οὐκ	ἐδύνατο σφῆλαι, εἰσελθὼν εἰς τὸ
[180]	δωρεάν; τησεν, ἀλλ' ὁ δῆμος	οὐκ	ἔδωκεν, ἀλλ' ἀντὶ τοῦ ὀνόματος
[190]	ἡλίσκοντο οἱ τὰ παράνομα γράφοντες,	οὐκ	εἰ πάντας παραπηδήσειαν τοὺς νόμους,
[160]	φυλάττοντα. Καὶ ταυτὶ λέγειν ἔφη	οὐκ	εἰκάζων, ἀλλ' ἀκριβῶς εἰδώς, ὅτι
[80]	καὶ ὁμοίᾳ περὶ τῶν ἐγκλημάτων,	οὐκ	εἶναι κριτὴν ἴσον ἡμῖν ἔφη
[190]	εἰσι κριταὶ, ἐπιλανθάνονται, ὧν δ'	οὐκ	εἰσ´ δικασταὶ, περὶ τούτων ἀναγκάζονται
[90]	ἡγεμονίαν ὑμῖν· πραχθήσεσθαι δὲ ταῦτα	οὐκ	εἰς μακράν, ἀλλ' εἰς τὴν
[220]	ἀξίωσιν ταύτην οἴει λανθάνειν μεταφέρων	οὐκ	ἐκ δημοκρατίας, ἀλλ' ἐξ ἑτέρας
[170]	τὸ στεφανοῦν ἐξ ἔθους, ἀλλ'	οὐκ	ἐκ προνοίας, ποιεῖσθε. (Οὔκουν ἄτοπον
[160]	αἷμα, καὶ θεωρῶν τὸν Ἀλέξανδρον	οὐκ	ἐκ τῆς Αλεξάνδρου φύσεως, ἀλλ'
[0]	καὶ ταύτας ἕτεροι τινες ἐπιψηφίζουσιν,	οὐκ	ἐκ τοῦ δικαιοτάτου τρόπου λαχόντες
[170]	καὶ, τὸ κεφάλαιον, τὸν βίον	οὐκ	ἐκ τῶν ἰδίων προσόδων πορίζεται,
[70]	συμμάχων· παρὰ δὲ Κερσοβλέπτου σύνεδρος	οὐκ	ἐκάθητο· γράψας δὲ τοὺς συνεδρεύοντας
[40]	χείρων γένηται τὴν ψυχήν. (Ἀλλ'	οὐκ	ἐκεῖνον τὸν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ
[210]	ψέγω, τὰ δὲ καθ' ἕκαστον	οὐκ	ἐκώλυον, οὐδ' ἐγραφόμην, ἀλλὰ διαλείπων,
[220]	ἐνῆν σῴζεσθαι, διὰ τί αὐτὸν	οὐκ	ἐκώλυσαν ἐξαμαρτάνειν; (Ἀποκρύπτοιτο δὲ τὸ
[200]	ἀναρρήσεως καὶ τὸν τόπον, κελεύων	οὐκ	ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἀλλ' ἐν
[160]	τὴν φύσιν καὶ τὴν ἀλήθειαν,	οὐκ	ἐξαπατηθήσεσθε. Ἐκείνως δὲ ἀπολάβετε παρ'
[250]	νόμων ζημία θάνατος, ταῦτά τινες	οὐκ	ἐξαρνοῦνται πράττειν, ἀλλ' ὁμολογοῦσιν ἐν
[230]	προΐεσθε τὰ τῆς δημοκρατίας ἰσχυρά,	οὐκ	ἐπαινῶ· ὅτι δ' οὐ γεγένηται
[20]	τὸν βουλόμενον τῶν πολιτῶν, ὡς	οὐκ	ἐπέδωκας, ἀλλ' ἀπὸ πολλῶν, ὧν
[180]	ἄν, ὅτι Μιλτιάδης· ἐκεῖ δὲ	οὐκ	ἐπιγέγραπται. Πῶς; Οὐκ ᾖτησε ταύτην
[120]	τὸν τότε τὰς γνώμας ἐπιψηφίζοντα,	οὐκ	ἐπιδημοῦντος, ἐν Μακεδονία Φιλίππου, ἀλλ'
[210]	μοι μικρά, καὶ μειζόνων αἰσχρῶς	οὐκ	ἐπιθυμῶ· ὥστε καὶ σιωπῶ καὶ
[60]	δὲ τῆς συμμαχίας ὄνομα ὑπερέβησαν,	οὐκ	ἐπιλελησμένοι, ἀλλὰ καὶ τὴν εἰρήνην
[230]	ὡς ὁ τὸ ψήφισμα γράψας	οὐκ	ἐπιτήδειός ἐστι δίκην δοῦναι; Οὐκ
[170]	φωνῇ· ὅθεν καὶ τὴν πονηρίαν	οὐκ	ἐπιχώριός ἐστι. (Περὶ δὲ τὴν
[100]	ὃν βεβίωκε, μεστὸν δ' ἐλπίδων	οὐκ	ἐσομένων, καὶ στρατοπέδων οὐδέποτε συλλεγησομένων.
[10]	αἱρετὸς ὢν, πράττει κατὰ ψήφισμα,	οὐκ	ἔστι ταῦτα ἀρχή, ἀλλ' ἐπιμέλειά
[100]	Τὸν γὰρ οὕτως αἰσχρῶς δωροδοκοῦντα	οὐκ	ἔστιν ἄνδρα γεγονέναι ἀγαθόν· ἃ
[200]	περιεγράψατέ με ἐκ τῆς πολιτείας,	οὐκ	ἔστιν ὅπη ἀναπτήσομαι· ἀνθυποβάλλετε αὐτῷ.
[20]	λέγων ὡς διὰ τὴν ἐπίδοσιν	οὐκ	ἔστιν ὑπεύθυνος, ἐκεῖνο αὐτῷ ὑποβάλλετε·
[220]	τελευταῖον, ὅτι, Τῆς μάχης ἐπιγενομένης,	οὐκ	ἐσχολάζομεν περὶ τὴν σὴν εἶναι
[90]	ἀκοῦσαι. (Ἀφικνεῖται γὰρ πρὸς ὑμᾶς,	οὐκ	ἔτι δι' ἀγγέλων, ἀλλ' αὐτὸς,
[100]	Ἀναγκαζόμενοι δὲ οἱ Ὠρεῖται, καὶ	οὐκ	εὐποροῦντες, ὑπέθεσαν αὐτῷ τοῦ ταλάντου
[30]	ποιεῖν καὶ μὴ ποιεῖν; (Ἀλλ'	οὐκ	ἔχει ταῦθ' οὕτως (μήθ' ὑμεῖς
[160]	ἐστιν ἡ ἀρετὴ ὠνία, αὐτὸς	οὐκ	ἔχων αἷμα, καὶ θεωρῶν τὸν
[160]	δὲ σὴν ἀηδίαν ἡ πόλις	οὐκ	ἐχώρει, καὶ τὰς ἐπιστολὰς, ἃς
[60]	(Καὶ ταῦθ' ὁ μὲν ἐξωνούμενος	οὐκ	ἠδίκει (πρὸ γὰρ τῶν ὅρκων
[130]	Εἰ γὰρ ὁ μὲν κρατῶν	οὐκ	ἦλθεν εἰς τὴν τῶν κρατουμένων
[130]	λέγειν, ὅτι παρὰ τοῦτο Φίλιππος	οὐκ	ἦλθεν ἡμῶν ἐπὶ τὴν χώραν,
[80]	κατακεκλῃμένον, ὅθεν μὴ νικήσασι μάχην	οὐκ	ἦν ἀναχώρησις, οὐδὲ βοηθείας ἐλπὶς,
[130]	ἡμῶν ἐπὶ τὴν χώραν, ὅτι	οὐκ	ἦν αὐτῷ καλὰ τὰ ἱερά.
[130]	τὴν τῶν κρατουμένων χώραν, ὅτι	οὐκ	ἦν αὐτῷ καλὰ τὰ ἱερά,
[180]	ἐκεῖ δὲ οὐκ ἐπιγέγραπται. Πῶς;	Οὐκ	ᾖτησε ταύτην τὴν δωρεάν; τησεν,
[200]	ὁρῶμεν. Ἐκλιπὼν μὲν τὸ ἄστυ,	οὐκ	οἰκεῖς, ὡς δοκεῖς, ἐν Πειραιεῖ,
[50]	τῆσδε τῆς κρίσεως (ὁρῶ δὲ	οὐκ	ὀλίγους παρόντας, ἀλλ' ὅσους οὐδεὶς
[140]	ἐπιτιμῶσι, καὶ ὑμεῖς σύνιστε καὶ	οὐκ	ὀργίζεσθε. Ἐκεῖνο γὰρ πεπόνθατε πρὸς
[130]	καὶ δικαίως, περὶ τῶν ὅλων	οὐκ	ὀρθῶς βουλευσάμενοι, ἀλλὰ τήν γε
[20]	ἁπάσας τὰς Ἀθήνησιν ἀρχὰς ἄρχοντα,	οὐκ	ὤκνησε γράψαι στεφανῶσαι. (Ὡς τοίνυν
[50]	τὸ πατρικὸς αὐτῷ φίλος εἶναι,	οὐκ	ὤκνησεν ἀπ' εἰσαγγελίας αὐτοῦ κρινομένου
[190]	ἄρα ποθ' ἅψηται τοῦ πράγματος,	οὐκ	ὡς ἔννομα γέγραφεν, ἀλλ' ὡς
[180]	Ἀχάριστος ἄρ' ἦν ὁ δῆμος;	Οὔκ,	ἀλλὰ μεγαλόφρων, κᾀκεῖνοί γε, οἱ
[0]	ἀναγορεύῃ, τοῦτον οἱ τὴν πολιτείαν	οὐκέτι	κοινήν, ἀλλ' ἰδίαν αὑτῶν, ἡγούμενοι
[0]	τῆς δὲ τῶν ῥητόρων ἀκοσμίας	οὐκέτι	κρατεῖν δύνανται, οὔθ' οἱ νόμοι,
[130]	ἡμῶν τὴν σωτηρίαν εὑρησόμενοι, νῦν	οὐκέτι	περὶ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἡγεμονίας
[120]	τῶν Ἀμφικτυόνων, καὶ λόγος ἦν	οὐκέτι	περὶ τῶν ἀσπίδων ἃς ἡμεῖς
[170]	περίεργος καὶ συκοφάντης γεγένηται Δημοσθένης.	Οὐκοῦν,	ἀπὸ μὲν τοῦ πάππου πολέμιος
[20]	στεφανοῦν, ἀναγίνωσκε. ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ.	Οὐκοῦν,	εἰ μηδὲν ἔτι περαιτέρω δείξαιμι,
[100]	τῷ δήμῳ τῷ Ἀθηναίων. ΨΗΦΙΣΜΑ.	(Οὐκοῦν	τὰς μὲν τριήρεις, καὶ τὴν
[240]	τοὺς στρατιώτας, τοῦτον ὑμεῖς τιμήσετε.	Οὐκοῦν	ὑβρίζονται μὲν οἱ τελευτήσαντες, ἀθυμότεροι
[170]	ἀλλ' οὐκ ἐκ προνοίας, ποιεῖσθε.	(Οὔκουν	ἄτοπον οὑτωσὶ διαλογιζομένοις, τὰς μὲν
[20]	ἔστιν ὑπεύθυνος, ἐκεῖνο αὐτῷ ὑποβάλλετε·	Οὔκουν	ἐχρῆν σε, ὦ Δημόσθενες, ἐᾶσαι
[30]	καὶ τοὺς ἀντιδίκους παρεχόμενος. Πῶς	οὖν	ἄν τις περιφανέστερον ἐπιδείξειεν ἄνθρωπον
[240]	τῇ Δημοσθένους ἀνανδρίᾳ, προσεικασθῆναι. Πῶς	οὖν	ἄν τις τὴν τοιαύτην αἰσχύνην
[190]	πολιτείαν ὑφ' ἧς τετίμηται. (Τίς	οὖν	ἀποδέδεικται λόγος ἀνδρὶ δικαίῳ συνηγόρῳ
[40]	ἄτιμον εἶναι τὸν κήρυκα. (Ὅταν	οὖν	ἀποδείξῃ, τοῖς μὲν ὑπὸ τῆς
[190]	οὔτ' αἰτηθέντα ἑτέρῳ δοῦναι. Κελεύσατε	οὖν	αὐτούς, ἐάσαντας τὴν πρώτην ὑμᾶς
[210]	Ἥραν νύκτωρ διειλεγμένου. Πῶς ἂν	οὖν	ἐγὼ προενεδεικνύμην Ἀλεξάνδρῳ; Εἴ γε
[10]	τὸ ἔργον μεῖζον ἐξείργασμαι. Τίνος	οὖν	εἰμι ὑπεύθυνος, εἰ μή τις
[190]	ὀργῆς τῆς ὑμετέρας. (Ὅστις μὲν	οὖν	ἐν τῇ τιμήσει τὴν ψῆφον
[200]	βούλεται τῆς κατηγορίας ἐμβαλεῖν. (Ὥσπερ	οὖν	ἐν τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσιν ὁρᾶτε
[70]	ἀλλὰ τὸν τόπον μετήλλαξεν. (Πόθεν	οὖν	ἐπὶ τὴν μεταβολὴν ἦλθε τῶν
[200]	πόλιν, καταλύεις τὴν δημοκρατίαν. (Τίς	οὖν	ἐστιν ἀποτροπὴ τῶν τοιούτων λόγων;
[180]	ἐν τῇ ἀγορᾷ ἀνάκειται. Τί	οὖν	ἐστιν, ὦ Ἀθηναῖοι, ὃ ἐγὼ
[180]	ποιῆται πρὸς τοὺς Ἕλληνας. Μὴ	οὖν	ἡμῖν ὡς Παταικίωνος ἄμεινον πεπολίτευσαι
[180]	ἐν Μαραθῶνι μάχη γέγραπται. Τίς	οὖν	ἦν ὁ στρατηγός; Οὑτωσὶ μὲν
[240]	τοῖς ἔργοις πλεῖστον ἀπέχοντες. (Ὅταν	οὖν	λάβητε ῥήτορα στεφάνων καὶ κηρυγμάτων
[240]	ἐνοχλεῖν ἤδη δικαίως ὀνομάζεται. (Ὡς	οὖν	μὴ μόνον κρίνοντες, ἀλλὰ καὶ
[50]	βῆμα, καὶ ἀναγκάσειν ἀποκρίνασθαι. (Ἵν'	οὖν	μήθ' οὗτος ἰσχυρίζηται, ὑμεῖς τε
[50]	Διονύσου κατεχειροτόνησε Μειδίου. (Ταῦτα μὲν	οὖν	μοι δοκῶ καὶ τἆλλα τὰ
[110]	ἄλλους λόγους ὑπερβήσομαι· ἐπῄει δ'	οὖν	μοι ἐπὶ τὴν γνώμην μνησθῆναι
[30]	ἐν τοῖς κηρύγμασιν. Ὁ μὲν	οὖν	νομοθέτης οὕτως· ὁ δὲ Κτησιφῶν
[10]	τῶν τὰ παράνομα γραφόντων) ἀλλ'	οὖν	προβάλλονταί γέ τι πρὸ τῆς
[80]	τοὺς μὲν πρώτους χρόνους ἀλλ'	οὖν	προσεποιοῦνθ' ὑμῖν εἶναι φίλοι· ἐπειδὴ
[130]	αὐτῷ καλὰ τὰ ἱερά. Τίνος	οὖν	σὺ ζημίας ἄξιος εἶ τυχεῖν,
[20]	ὀρθοῖ τὴν δημοκρατίαν. (Πρὸς μὲν	οὖν	τὰς κενὰς προφάσεις, ἃς οὗτοι
[180]	ἀλλὰ τὸ τοῦ δήμου. (Προέλθετε	οὖν	τῇ διανοίᾳ καὶ εἰς τὴν
[240]	τοιαῦτα καρτερήσειεν ἀκούων; (Ἀπὸ μὲν	οὖν	τῆς ἀναισχύντου πραγματείας, ἐὰν σωφρονῇς,
[0]	πάσῃ τῇ πόλει. (Περὶ μὲν	οὖν	τῆς ὅλης κατηγορίας μετρίως μοι
[0]	τοῖς νόμοις τοῖς κειμένοις. Μηδεὶς	οὖν	ὑμῶν τοῦτ' ἀγνοείτω, ἀλλὰ σαφῶς
[0]	καὶ τῶν δικαίων. (Ἐβουλόμην μὲν	οὖν,	ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ τὴν βουλὴν
[120]	τοῦ θεοῦ μαντείας. (Ἡμεῖς μὲν	οὖν,	ὦ Ἀθηναῖοι, κατεμείναμεν διὰ τοῦτο
[260]	Ἕλλησιν ἀντιπράττειν στεφανωθήσεται; ~Ἐγὼ μὲν	οὖν,	ὦ Γῆ καὶ Ἥλιε καὶ
[250]	τὸν δῆμον τῶν αἰτιῶν. (Μὴ	οὖν	ὡς ὑπὲρ ἀλλοτρίας, ἀλλ' ὡς
[60]	τῶν πρὸς Φίλιππον πρέσβεων· τοῖς	οὔπω	παροῦσι πρέσβεσι προκαταλαμβάνων τὴν ἐκκλησίαν,
[210]	Ἀλέξανδρον εἰς τὴν ἀρχὴν καταστῆναι,	οὔπω	σοῦ τὸ περὶ Παυσανίαν ἐνύπνιον
[90]	καὶ ἀνάγνωθι τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ	(Οὔπω	τοίνυν τοῦτ' ἐστὶ δεινόν, εἰ
[130]	καὶ ἀτάσθαλα μητιάαται. Τοῖσιν δ'	οὐρανόθεν	μέγ' ἐπήγαγε πῆμα Κρονίων, Λοιμὸν
[30]	καὶ τοὺς κληρωτοὺς ἄρχοντας, καταλείπονται,	οὓς	αἱ φυλαὶ καὶ αἱ τριττύες
[0]	ἄπεισιν ἐπὶ τῶν ἰδίων ἔργων·	οὓς	αἰσχυνόμενοι, καὶ τῶν ὅρκων, οὓς
[0]	μήτε τὰς τῶν ξένων δεήσεις,	οὓς	ἀναβιβαζόμενοι, τινὲς ἐκφεύγουσιν ἐκ τῶν
[90]	πολλοὺς καὶ ἄλλους τῶν Ἑλλήνων,	οὓς	βούλεσθαι κοινωνεῖν τῆς συντάξεως, ὡς
[10]	εὕρηνται κρείττονες λόγοι τῶν νόμων,	οὓς	εἰ μή τις ὑμῖν ἐρεῖ,
[100]	Ἰλιάδος, κενότερον δὲ τῶν λόγων	οὓς	εἴωθε λέγειν, καὶ τοῦ βίου
[50]	περὶ Μειδίαν, καὶ τοὺς κονδύλους,	οὓς	ἔλαβεν ἐν τῇ ὀρχήστρᾳ χορηγὸς
[0]	ὀρθῶς διοικεῖσθαι, καὶ τοὺς νόμους,	οὓς	ἐνομοθέτησεν ὁ Σόλων περὶ τῆς
[230]	γὰρ κολακευόμενος· ἔπειτ' αὐτὸν οὐχ	οὓς	ἐφοβεῖτο, ἀλλ' οἷς ἑαυτὸν ἐνεχείριζε,
[60]	ὅπως μὴ περιμενεῖτε τοὺς πρέσβεις,	οὓς	ἦτε ἐκπεπομφότες, παρακαλοῦντας ἐπὶ Φίλιππον,
[70]	τοῦ Διὸς καὶ τῆς Ἀθηνᾶς,	οὓς	μεθ' ἡμέραν ἐπιορκῶν νύκτωρ φησὶν
[240]	ὑμῶν ἐν τῇ μάχῃ τελευτήσαντας;	Οὓς	νομίσαθ' ὁρᾶν σχετλιάζοντας, εἰ οὗτος
[150]	τῶν ἀγαθῶν ἄξιόν ἐστιν ἐπιμνησθῆναι,	οὓς	οὗτος, ἀθύτων καὶ ἀκαλλιερήτων ὄντων
[80]	τοῦ Καλλίου καὶ Ταυροσθένους πατρός,	οὓς	οὗτος νυνὶ, μισθὸν λαβὼν, Ἀθηναίους
[0]	κεῖνται περὶ τῶν ὑπευθύνων, παρ'	οὓς	τὸ ψήφισμα τυγχάνει γεγραφὼς Κτησιφῶν,
[190]	ἐξαιτοῦνται τὰς γραφὰς τῶν παρανόμων,	οὓς	ὑμεῖς ἀχαρίστους εἶναι δικαίως ἂν
[110]	τῆς ἀρᾶς, ἀναμνήσθητε τῶν ὅρκων,	οὓς	ὑμῶν οἱ πρόγονοι μετὰ τῶν
[120]	Οὐκ ἐᾷ μεμνῆσθαι τῶν ὅρκων,	οὓς	ὑμῶν οἱ πρόγονοι ὤμοσαν, οὐδὲ
[150]	ἀνηκέστων κακῶν τοὺς ταλαιπώρους Θηβαίους,	οὓς,	φεύγοντας διὰ τοῦτον, ὑποδέδεχθε τῇ
[0]	οὓς αἰσχυνόμενοι, καὶ τῶν ὅρκων,	οὓς	ὠμόσατε, μεμνημένοι, καὶ τῶν νόμων,
[180]	μέχρι τῆσδε τῆς ἡμέρας ἀθάνατος	οὖσα	διαμένει. Δωρεὰς δὲ τίνας ἐλάμβανον,
[10]	γὰρ ταύτῃ Πόλει, οὕτως ἀρχαίᾳ	οὔσῃ	καὶ τηλικαύτῃ τὸ μέγεθος, οὐδείς
[120]	ψήφισμα, ἤδη ἐπαναστάσης τῆς ἐκκλησίας,	οὔσης,	ἀπεληλυθότος ἐμοῦ (οὐ γὰρ ἄν
[20]	θαργηλιῶνος μηνὸς δευτέρᾳ φθίνοντος, ἐκκλησίας	οὔσης,	ἔγραψε ψήφισμα Δημοσθένης, ἀγορὰν ποιῆσαι
[120]	Ἤδη δὲ πόρρω τῆς ἡμέρας	οὔσης,	προσελθὼν ὁ κῆρυξ ἀνεῖπε, Δελφῶν
[80]	τοῦ Ἐρετριέως, ὃς ἡμῶν, εἰρήνης	οὔσης,	Ὠρωπὸν ἀφείλετο, τούτων ἑκόντες ἐπιλαθόμενοι,
[20]	Πάλιν, ὑπεύθυνον οὐκ ἐᾷ τὴν	οὐσίαν	καθιεροῦν, οὐδὲ ἀνάθημα ἀναθεῖναι, οὐδ'
[10]	ὑμέτερα, ἀλλ' ὁμολογουμένως τὰς πατρῴας	οὐσίας	εἰς τὴν πρὸς ὑμᾶς ἀνηλωκότας
[250]	ἐπασκῶν τέχνας ἐπὶ τοὺς τὰς	οὐσίας	κεκτημένους διαγεγένηται· (ἀλλ' εἰς τὴν
[20]	Ἑνὶ δὲ λόγῳ ἐνεχυράζει τὰς	οὐσίας	ὁ νομοθέτης τὰς τῶν ὑπενθύνων,
[190]	οὔτε αἰτῆσαι οὐδὲν ὅσιον οὐδενί,	οὔτ'	αἰτηθέντα ἑτέρῳ δοῦναι. Κελεύσατε οὖν
[130]	οἶμαι, οὔτε Φρυνώνδας, οὔτε Εὐρύβατος,	οὔτ'	ἄλλος οὐδεὶς πώποτε τῶν πάλαι
[120]	πλὴν μιᾶς πόλεως, ἧς ἐγὼ	οὔτ'	ἂν τοὔνομα εἴποιμι, μήθ' αἱ
[20]	οὔτ' εἴληφεν οὐδὲν τῶν δημοσίων,	οὔτ'	ἀνήλωκε, προσῆλθε δὲ πρός τι
[20]	ἔλαβον οὐδὲν τῶν τῆς πόλεως,	οὔτ'	ἀνήλωσα. Ἀνεύθυνον δὲ, καὶ ἀζήτητον,
[150]	ἀνθρώπῳ φυλάξασθαι· (οὔτε πόλις γὰρ,	οὔτ'	ἀνὴρ ἰδιώτης οὐδεὶς πώποτε καλῶς
[20]	ἀλλ' ἔστι τις ἄνθρωπος, ὃς	οὔτ'	εἴληφεν οὐδὲν τῶν δημοσίων, οὔτ'
[80]	ἦν ἀναχώρησις, οὐδὲ βοηθείας ἐλπὶς,	οὔτ'	ἐκ γῆς, οὔτ' ἐκ θαλάττης,
[80]	βοηθείας ἐλπὶς, οὔτ' ἐκ γῆς,	οὔτ'	ἐκ θαλάττης, συναγείρας ἐξ ἁπάσης
[20]	γὰρ αὐτὸ τοῦτο ἐγγράφειν ὅτι,	Οὔτ'	ἔλαβον οὐδὲν τῶν τῆς πόλεως,
[20]	πρὸς τοῦτο εὐθὺς, λέγων ὡς	οὔτ'	ἔλαχε τειχοποιὸς, οὔτ' ἐχειροτονήθη ὑπὸ
[160]	μέσου τοῦ Κιθαιρῶνος, ἧκεν ὑποστρέψας,	οὔτ'	ἐν εἰρήνῃ, οὔτ' ἐν πολέμῳ
[160]	ἧκεν ὑποστρέψας, οὔτ' ἐν εἰρήνῃ,	οὔτ'	ἐν πολέμῳ χρήσιμον ἑαυτὸν παρέχων.
[40]	ἐκκλησία ἠνωχλεῖτο, ἀλλὰ τὸ θέατρον)	οὔτ'	ἐναντίον τοῖς πρότερον κειμένοις νόμοις
[210]	οὔτε τὰς Δημοσθένους διατριβὰς ἐζήλωκα,	οὔτ'	ἐπὶ ταῖς ἐμαυτοῦ αἰσχύνομαι, οὔτε
[60]	εἰσέρχεται βουλευτὴς Δημοσθένης, οὔτε λαχὼν,	οὔτ'	ἐπιλαχών, ἀλλ' ἐκ παρασκευῆς, πριάμενος,
[20]	λέγων ὡς οὔτ' ἔλαχε τειχοποιὸς,	οὔτ'	ἐχειροτονήθη ὑπὸ τοῦ δήμου. Καὶ
[50]	Δημοσθένους ἔπαινοι ψευδεῖς, καὶ ὡς	οὔτ'	ἤρξατο λέγειν τὰ βέλτιστα, οὔτε
[190]	νόμον αἰτεῖ, δημοκρατίαν αἰτεῖ, ὧν	οὔτε	αἰτῆσαι οὐδὲν ὅσιον οὐδενί, οὔτ'
[130]	πολιτείας. (Ἀλλ' οἶμαι, οὔτε Φρυνώνδας,	οὔτε	Εὐρύβατος, οὔτ' ἄλλος οὐδεὶς πώποτε
[30]	τοσαύτην ἀταξίαν τῶν νόμων προβαίητε)	οὔτε	ἠμέληται περὶ τῶν τοιούτων τῷ
[60]	ἄρχων. Ἐνταῦθ' εἰσέρχεται βουλευτὴς Δημοσθένης,	οὔτε	λαχὼν, οὔτ' ἐπιλαχών, ἀλλ' ἐκ
[40]	ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανουμένων νόμῳ,	οὔτε	λύσας ἐκεῖνον (οὐδὲ γὰρ ἡ
[50]	οὔτ' ἤρξατο λέγειν τὰ βέλτιστα,	οὔτε	νῦν διατελεῖ πράττων τὰ συμφέροντα
[110]	ἐγὼ οὔτε τότ' ἐκαρτέρουν ἁκούων,	οὔτε	νῦν ἡδέως μέμνημαι αὐτῶν. Ἀκούσας
[210]	δ' οὔτε περὶ τοῦ σώματος,	οὔτε	περὶ τῆς ἐπιτιμίας ἀγωνίζῃ; Ἀλλὰ
[210]	ἀγὼν οὐκ ἀτίμητος· σὺ δ'	οὔτε	περὶ τοῦ σώματος, οὔτε περὶ
[150]	τὴν συμπαρακολουθοῦσαν τῷ ἀνθρώπῳ φυλάξασθαι·	(οὔτε	πόλις γὰρ, οὔτ' ἀνὴρ ἰδιώτης
[90]	τῆς συντάξεως, ὡς οὔτε χρημάτων,	οὔτε	στρατιωτῶν ἀπορίαν ἔσεσθαι. Καὶ ταῦτα
[210]	ἐμαυτῷ ἀρρήτους ἂν εἶναι βουλοίμην,	οὔτε	τὰ αὐτὰ τούτῳ δημηγορήσας δεξαίμην
[170]	οἱ τιμώμενοι χάριν ὑμῖν εἴσονται,	οὔτε	τὰ τῆς πόλεως πράγματα ἐπανορθωθήσεται·
[120]	εὐσέβειαν φεύγοντας κατήγαγον. Ἐπειδὴ δὲ	οὔτε	τὰ χρήματα ἐξέτινον τῷ θεῷ,
[210]	ἀπήνεγκα τὴν γραφήν. Ἐγὼ δὲ	οὔτε	τὰς Δημοσθένους διατριβὰς ἐζήλωκα, οὔτ'
[200]	κατηγόρηκα, ἵνα καὶ ὑπομνήσω ὑμᾶς.	(Οὔτε	τὸν ἴδιον βίον τὸν Δημοσθένους
[110]	πόλεως διεξῄει, λέγων ἃ ἐγὼ	οὔτε	τότ' ἐκαρτέρουν ἁκούων, οὔτε νῦν
[210]	οὔτ' ἐπὶ ταῖς ἐμαυτοῦ αἰσχύνομαι,	οὔτε	τοὺς εἰρημένους ἐν ὑμῖν λόγους
[200]	βίον τὸν Δημοσθένους πρότερον διεξῆλθον,	οὔτε	τῶν δημοσίων ἀδικημάτων οὐδενὸς πρότερον
[130]	τῆς τούτου πολιτείας. (Ἀλλ' οἶμαι,	οὔτε	Φρυνώνδας, οὔτε Εὐρύβατος, οὔτ' ἄλλος
[90]	βούλεσθαι κοινωνεῖν τῆς συντάξεως, ὡς	οὔτε	χρημάτων, οὔτε στρατιωτῶν ἀπορίαν ἔσεσθαι.
[30]	ὑμῖν, ἵνα μὴ λάθητε ἐξαπατηθέντες.	Οὗτοι	γάρ, ὡς μὲν οὐκ ἀπαγορεύουσιν
[40]	μὲν, μετὰ ψηφίσματος, πείσαντες ὑμᾶς,	οὗτοι	δ' ἄνευ ψηφίσματος. (Συνιδὼν δή
[180]	Στρυμόνι ποταμῷ ἐνίκων μαχόμενοι Μήδους.	Οὗτοι,	δεῦρο ἀφικόμενοι, τὸν δῆμον ᾖτησαν
[10]	ἃς ὁ νομοθέτης ἀρχὰς ὀνομάζει,	οὗτοι	προσαγορεύωσι πραγματείας καὶ ἐπιμελείας, ὑμέτερον
[20]	οὖν τὰς κενὰς προφάσεις, ἃς	οὗτοι	προφασιοῦνται, μέχρι δεῦρο εἰρήσθω μοι·
[150]	ἀγαθῶν ἄξιόν ἐστιν ἐπιμνησθῆναι, οὓς	οὗτος,	ἀθύτων καὶ ἀκαλλιερήτων ὄντων τῶν
[180]	εἰ ἐκεῖνοι κατ' ἀξίαν ἐτιμήθησαν,	οὗτος	ἀνάξιος ὢν στεφανοῦται. (Καίτοι πυνθάνομαί
[150]	τὸν ἄνδρα, εἰ δὴ καὶ	οὗτος	ἀνήρ, στεφανοῖ ὁ δῆμος ὁ
[130]	ἔμοιγε καὶ ἡδίων ῥήτωρ· καὶ	οὗτος	Ἀρχέδημος ὁ Πήληξ, καὶ δυνατὸς
[70]	τὴν μεταβολὴν ἦλθε τῶν πραγμάτων	(οὗτος	γάρ ἐστιν ὁ δεύτερος καιρός)
[100]	ἄνδρα γεγονέναι ἀγαθόν· ἃ τετόλμηκεν	οὗτος	γράψαι ἐν τῷ ψηφίσματι. (Ἐνταῦθ'
[240]	Δημοσθένην παρακαλεῖν λέξοντα εἰς ὑμᾶς,	οὗτος	δ' ἀναβὰς ἑαυτὸν ἐγκωμιάζειν, βαρύτερον
[160]	ἐν τῷ τῶν Ἑλλήνων συνεδρίῳ·	οὗτος	δ' ὑμᾶς νυνὶ προδέδωκεν, εἴπερ
[230]	μὲν ἀστεφάνωτοι καὶ ἀκήρυκτοι γίγνεσθε,	οὗτος	δὲ κηρυχθήσεται; (Καὶ εἰ μέν
[20]	ἦν ὑπεύθυνος ὁ Δημοσθένης, ὅθ'	οὗτος	εἰσήνεγκε τὸ ψήφισμα, ἄρχων μὲν
[80]	αὐτοῖς ἐνεδίδου πολέμου καὶ ταραχῆς.	Οὗτός	ἐστιν, ὦ Ἀθηναῖοι, ὁ πρῶτος
[180]	ἐν Μαραθῶνι μάχην νικήσας, ἢ	οὗτος;	Ἔτι δ' οἱ ἀπὸ Φυλῆς
[50]	ἀναγκάσειν ἀποκρίνασθαι. (Ἵν' οὖν μήθ'	οὗτος	ἰσχυρίζηται, ὑμεῖς τε προειδῆτε, ἐγώ
[200]	βαλλαντιοτόμον, καὶ διατετμηκότα τὴν πολιτείαν.	Οὗτος	κλάει μὲν ῥᾷον ἢ ἄλλοι
[150]	πόλεως συμφοραῖς στεφανοῦσθαι; Ἐὰν δ'	οὗτος	λέγῃ, ὑμεῖς ὑπομενεῖτε, καὶ συναποθανεῖται
[230]	με αἰτεῖτε· οὐ γὰρ λήψεσθε.	(Οὗτος	μέντοι ὁ αὐτὸς ἐγκαταληφθεὶς ὑπὸ
[50]	ὁ Ἁγνούσιος ἔγραψε, καὶ αὐτὸς	οὗτος	μετ' ἐκείνου, ὡς ἐγὼ δείξω·
[80]	Καλλίου καὶ Ταυροσθένους πατρός, οὓς	οὗτος	νυνὶ, μισθὸν λαβὼν, Ἀθηναίους εἶναι
[30]	μοι λέγε τὸν νόμον. ΝΟΜΟΣ.	(Οὗτος	ὁ νόμος, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ
[210]	κεφαλὴν ταύτην καὶ ὑπεύθυνον, ἣν	οὗτος	παρὰ πάντας τοὺς νόμους γέγραφε
[160]	τις ἄρα καὶ ὑμῶν γιγνώσκει.	Οὗτός	ποτε ὁ νεανίσκος, ἑτέρων τὴν
[170]	φράσω. Γύλων ἦν ἐκ Κεραμέων·	οὗτος,	προδοὺς τοῖς πολεμίοις Νύμφαιον τὸ
[50]	εἰρήνην τῇ πόλει, ὁ αὐτὸς	οὗτος	ῥήτωρ ἔγραψε τὸν πόλεμον· τρίτον
[250]	ἀπέδρα δ' ἐκ τῆς πόλεως·	οὗτος	στεφανοῦσθαι ἀξιοῖ, καὶ κηρύττεσθαι οἴεται
[240]	Οὓς νομίσαθ' ὁρᾶν σχετλιάζοντας, εἰ	οὗτος	στεφανωθήσεται. Καὶ γὰρ ἂν εἴη
[10]	βραχέα βούλομαι προειπεῖν. Λέξει γὰρ	οὗτος·	Τειχοποιός εἰμι· ὁμολογῶ· ἀλλ' ἐπιδέδωκα
[20]	τῶν τειχοποιῶν ἀρχὴν ἦρχεν, ὅθ'	οὗτος	τὸ ψήφισμα ἔγραψε, καὶ τὰ
[70]	τὸ περὶ τῆς προεδρίασ. ΨΗΦΙΣΜΑ.	(Οὗτος	τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, ὁ τηλικοῦτος
[160]	πρᾶγμα οὐδαμῶς εὔσχημον ἐμοὶ λέγειν.	Οὗτος,	ὡς ἐγὼ ἀκούω, ἠγνοημένος ὅστις
[70]	γὰρ μισαλέξανδρος καὶ μισοφίλιππος ἡμῖν	οὑτοσὶ	ῥήτωρ δὶς ἐπρέσβευσεν ἐν Μακεδονίᾳ,
[0]	μέρει, περὶ ἑκάστου γνώμην ἀποφαίνεσθαι·	οὕτω	γὰρ ἄν μοι δοκεῖ ἥ
[170]	πέφυκε; Δεινῶς λέγειν, κακῶς βιῶναι.	Οὕτω	γὰρ κέχρηται καὶ τῷ ἑαυτοῦ
[210]	τούτων αἰτίας ἀνοίσειν ἐπ' ἐμέ.	Οὕτω	δ' ἐστὶν, ὡς ἔοικε, δεινὸς
[220]	ναυμαχίαν Λακεδαιμονίους καὶ Πόλλιν ἐνίκησαν;	(Οὕτω	δὲ ταῖς αἰτίαις ἐνέφραξας τὰς
[200]	περὶ τῶν δημοσίων, ἀδικημάτων λέγω.	(Οὕτω	δὴ καὶ τὸν Δημοσθένην ἀξιώσατε
[60]	Φιλίππου, συστὰς μετὰ Φιλοκράτους, ὅστις	οὕτω	διάκειται, μήτε ἀπογνώτω μηδὲν, μήτε
[50]	ὁ λογισμὸς συγκεφαλαιωθῇ, οὐδείς ἐστιν	οὕτω	δύσκολος τὴν φύσιν, ὅστις οὐκ
[200]	τὸν κανόνα προσφέρομεν, ~ᾧ διαγιγνώσκεται,	οὕτω	καὶ ἐν ταῖς γραφαῖς τῶν
[0]	ἂν ταχθῇ ἐν τῷ πολέμῳῳ,	οὕτω	καὶ νῦν αἰσχύνθητε ἐκλιπεῖν τὴν
[60]	τι ἂν ὁ λογισμὸς αἱρῇ.	~Οὕτω	καὶ νῦν τὴν ἀκρόασιν ποιήσασθε.
[200]	περὶ τῆς στάσεως ἀλλήλοις διαγωνιζομένους,	οὕτω	καὶ ὑμεῖς, ὅλην τὴν ἡμέραν,
[230]	ἤνεγκε τὸ δημόσιον, αἳ ῥᾳδίως	οὕτω	κατέλυσαν τὸν δῆμον· ἔχαιρε γὰρ
[120]	Ἑλλάδι παρόντος, ἀλλ' ἐν Σκύθαις,	οὕτω	μακρὰν, ἀπόντος· ὃν αὐτίκα μάλα
[190]	φεύγοντας ἀπὸ Φυλῆς Θρασύβουλος κατήγαγεν,	οὕτω	νῦν μένοντας ἐξελαύνειν, παρὰ τοὺς
[110]	ἡδέως μέμνημαι αὐτῶν. Ἀκούσας δὲ	οὕτω	παρωξύνθην, ὡς οὐδεπώποτ' ἐν τῷ
[110]	ὑπὲρ τῆς πόλεως, καὶ αὐτὸν	οὕτω	προῃρημένον. (Ἀρχομένου δέ μου λέγειν,
[180]	διέξιθι, ἀλλ' ἐφικόμενος τῆς ἀνδραγαθίας,	οὕτω	τὰς χάριτας τὸν δῆμον ἀπαίτει.
[180]	μεγαλόφρων, κᾀκεῖνοί γε, οἱ μὴ	οὕτω	τετιμημένοι, τῆς πόλεως ἄξιοι. Οὐ
[240]	μόνον κρίνοντες, ἀλλὰ καὶ θεωρούμενοι,	οὕτω	τὴν ψῆφον φέρετε, εἰς ἀπολογισμὸν
[30]	ἡμῖν συνειδῶσιν οἷον ἄνδρα τιμῶμεν.	(Οὕτω	τοίνυν περιφανῶς παράνομα γεγραφώς, παραταχθεὶς
[40]	στεφανοῖ αὐτοὺς ὁ δῆμος (εἰ	οὕτω	τύχοι) ὁ τῶν Ῥοδίων, ἢ
[40]	οὐδ' ἂν ἰδιώτης οὐδὲ εἷς	οὕτως	ἀγεννὴς γένοιτο, ὥστε ὃν αὐτὸς
[140]	παιδείαν αὐτοὺς ἐπαίδευσε) (τούτων ἐχόντων	οὕτως	αἰσθόμενος Δημοσθένης καὶ τοὺς Βοιωτάρχας
[100]	δὲ κατηγορία Κτησιφῶντος. Τὸν γὰρ	οὕτως	αἰσχρῶς δωροδοκοῦντα οὐκ ἔστιν ἄνδρα
[140]	οὐ θαυμάζετε. Δεῖ δὲ οὐχ	οὕτως,	ἀλλ' ἀγανακτεῖν καὶ τιμωρεῖσθαι, εἰ
[190]	ὁ δοκῶν δημοτικώτατος γεγονέναι, οὐχ	οὕτως,	ἀλλ' ἐπὶ τοῖς ἐναντίοις ἐφιλοτιμεῖτο,
[10]	συμφέροντα. Ἐν γὰρ ταύτῃ Πόλει,	οὕτως	ἀρχαίᾳ οὔσῃ καὶ τηλικαύτῃ τὸ
[50]	τῶν λόγων κριταί. (Ἔχει δ'	οὕτως.	Ἐγὼ τὸν μὲν ἴδιον βίον
[110]	ὑπὲρ τούτων ἐποιήσαντο· γέγραπται γὰρ	οὕτως	ἐν τῇ ἀρᾷ· Εἴ τις
[40]	αὐτὸν ἀξιοῖ στεφανοῦσθαι. Λέγει γὰρ	οὕτως	ἐν τῷ ψηφίσματι. Καὶ τὸν
[50]	ὅτῳ τὰ μέγιστα τῶν αἰσχρῶν	οὕτως	ἐστὶ πιστὰ καὶ γνώριμα τοῖς
[10]	ὑπευθύνους μὴ στεφανοῦν. Καὶ ταῦτα	οὕτως	εὖ προκατειληφότος τοῦ νομοθέτου, εὕρηνται
[120]	κατελθόντας διὰ τῶν Ἀμφικτυόνων, ἐξέβαλλον,	οὕτως	ἤδη τὴν δευτέραν ἐπὶ τοὺς
[20]	ὑπεύθυνον πεποίηκεν ὁ νομοθέτης, (καὶ	οὕτως	ἰσχυρῶς ἀπιστεῖ τοῖς ὑπευθύνοις, ὥστ'
[0]	τῆς πόλεως. (Τούτων δ' ἐχόντων	οὕτως,	καὶ τῶν καιρῶν ὄντων τῇ
[30]	ποιεῖν; (Ἀλλ' οὐκ ἔχει ταῦθ'	οὕτως	(μήθ' ὑμεῖς ποτε εἰς τοσαύτην
[30]	κηρύγμασιν. Ὁ μὲν οὖν νομοθέτης	οὕτως·	ὁ δὲ Κτησιφῶν πῶς; Ἀναγίγνωσκε
[180]	Κοσμητῆρα μάχης ἔξοχον ἄνδρα μολεῖν.	Οὕτως	οὐδὲν ἀεικὲς Ἀθηναίοισι καλεῖσθαι Κοσμητὰς
[140]	Ἑλλήνων ἐναντίον ἀναρρηθήσεται, τοῦτ' ἀγανακτεῖ.	Οὕτως,	ὡς ἔοικε, πονηρὰ φύσις, μεγάλης
[170]	ἐκ προνοίας, ποιεῖσθε. (Οὔκουν ἄτοπον	οὑτωσὶ	διαλογιζομένοις, τὰς μὲν δωρεὰς νῦν
[180]	Τίς οὖν ἦν ὁ στρατηγός;	Οὑτωσὶ	μὲν ἐρωτηθέντες ἅπαντες ἀποκρίναισθε ἄν,
[120]	γὰρ ἀεὶ πρὸς ἡδονὴν λεγόμενον	οὑτωσὶ	τὴν πόλιν διατέθηκεν· Οὐκ ἐᾷ
[240]	κρινεῖτε. (Εὖ γὰρ ἴστε, ὅτι	οὐχ	αἱ παλαῖστραι, οὐδὲ τὰ διδασκαλεῖα,
[30]	μὴ κηρύττειν ἔξω τῆς ἐκκλησίας,	οὐχ	ἕξουσι λέγειν, οἴσουσι δὲ εἰς
[90]	ἔσται, καὶ, ὧν τὰ σώματα	οὐχ	ἑώρακε, τούτων τὰ ὀνόματα λέγει,
[20]	ἁλίσκοιτο Κτησιφῶν· αἱρεῖ γὰρ αὐτὸν	οὐχ	ἡ κατηγορία ἡ ἐμή, ἀλλὰ
[80]	ὀρθῶς καὶ δικαίως τοῖς παρακαταθεμένοις,	οὐχ	ἡγούμενοι δίκαιον εἶναι τὴν ὀργὴν
[130]	Θηβαίοις· (εἶτα Λεωδάμας ὁ Ἀχαρνεύς,	οὐχ	ἧττον Δημοσθένους λέγειν δυνάμενος, ἀλλ'
[130]	δὲ τῶν ῥητόρων ἐνίων ἀπολλυμένην.	Οὐχ	ἱκανὸν ἦν τὸ τοῖς μυστηρίοις
[220]	Ἐν μὲν γὰρ ταῖς ὀλιγαρχίαις	οὐχ	ὁ βουλόμενος, ἀλλ' ὁ δυναστεύων
[210]	Τίς ὁ τόνος τῆς φωνῆς;	Οὐχ	ὁ μὲν τὴν γραφὴν φεύγων
[130]	παραδοξολογίαν τοῖς μεθ' ἡμᾶς ἔφυμεν.	Οὐχ	ὁ μὲν τῶν Περσῶν βασιλεύς,
[180]	Τριάκοντα προσέβαλλον τοῖς καταλαβοῦσι Φυλὴν,	οὐχ	ὅσοι τὴν τάξιν ἔλιπον ἐν
[210]	ἀναλώσας δὲ κέκραγας, λέγεις δὲ,	οὐχ	ὅταν σοι δοκῇ, οὐδ' ἃ
[230]	ἔχαιρε γὰρ κολακευόμενος· ἔπειτ' αὐτὸν	οὐχ	οὓς ἐφοβεῖτο, ἀλλ' οἷς ἑαυτὸν
[140]	ὥστε οὐ θαυμάζετε. Δεῖ δὲ	οὐχ	οὕτως, ἀλλ' ἀγανακτεῖν καὶ τιμωρεῖσθαι,
[190]	ἐκεῖνος, ὁ δοκῶν δημοτικώτατος γεγονέναι,	οὐχ	οὕτως, ἀλλ' ἐπὶ τοῖς ἐναντίοις
[190]	γεγενημένων αὐτῷ τῶν εὐεργεσιῶν, ἃς	οὐχ	ὑπελογίσαντο οἱ δικασταί· ἡγοῦντο γάρ,
[210]	τοῦδε τοῦ ψηφίσματος γραφή, ἣν,	οὐχ	ὑπὲρ τῆς πόλεως, ἀλλ' ὑπὲρ
[210]	λέγων ὡς ἐγὼ τὴν γραφὴν	οὐχ	ὑπὲρ τῆς πόλεως ἐγραψάμην, ἀλλ'
[170]	θανάτου καταγνωσθέντος αὐτοῦ, τὴν κρίσιν	οὐχ	ὑπομείνας, καὶ ἀφικνεῖται εἰς Βόσπορον,
[250]	μὰ τὸν Δία τὸν Ὀλύμπιον,	οὐχ	ὗς ἀγρίους κυνηγετῶν, οὐδὲ τῆς
[230]	τελευτησάντων εἴων τοὺς προσήκοντας παραγενέσθαι.	Οὐχ	ὑφ' ὑμῖν αὐτοῖς ἕξετε τοὺς
[40]	καὶ ἀνδραγαθίας. Καὶ ταῦτ' ἔπραττον,	οὐχ	ὥσπερ οἱ ὑπὸ τῆς βουλῆς
[190]	ἀπέφυγεν ἑβδομήκοντα καὶ πέντε· ἀλλ'	οὐχὶ	Κέφαλος, ὁ παλαιὸς ἐκεῖνος, ὁ
[70]	τῶν ἄλλων παραλιπὼν λόγον, οὐδὲν	ὄφελος	ἔφη τῶν χθὲς εἰρημένων εἶναι
[110]	ἐνῳκοδομημένα καὶ αὔλια. Ὁρᾶτε τοῖς	ὀφθαλμοῖς	τὸν Ἐξάγιστον καὶ Ἐπάρατον λιμένα
[150]	δουλείαν, πρεσβύτας ἀνθρώπους, πρεσβύτιδας γυναῖκας,	ὀψὲ	μεταμανθάνοντας τὴν ἐλευθερίαν, κλαίοντας, ἱκετεύοντας
[160]	ποτε ὁ νεανίσκος, ἑτέρων τὴν	ὄψιν	διαφέρων γενόμενος, ᾤκησε πολὺν χρόνον