Paragraphes
[160]	καιροὶ κάλλιστοι παραγεγόνασιν, ὧν οὐδενὶ	φαίνεται	κεχρημένος. Εἷς μὲν ὁ πρῶτος,
[180]	δραχμαὶ κατ' ἄνδρα· ἔπειτα στεφανῶσαι	φαλλοῦ	στεφάνῳ αὐτῶν ἕκαστον, ἀλλ' οὐ
[130]	ἱκανὸν ἦν τὸ τοῖς μυστηρίοις	φανὲν	σημεῖον φυλάξασθαι, ἡ τῶν μυστῶν
[100]	οὐ μικρὸς τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων,	φανερὰ	δὲ κατηγορία Κτησιφῶντος. Τὸν γὰρ
[90]	ἔσεσθαι. Καὶ ταῦτα μὲν τὰ	φανερά·	ἔφη δὲ καὶ πράξεις πράττειν
[210]	ἴχνη τῶν Μειδίου ἔχειν ἔτι	φανερά.	Ὁ γὰρ ἄνθρωπος οὐ κεφαλήν,
[120]	ὑμῶν ἐξελέγχοντος, ἐπειδὴ ἐκ τοῦ	φανεροῦ	τὴν πόλιν ἅνθρωπος οὐκ ἐδύνατο
[40]	ὁπότε δὲ μηδὲν τούτων γεγένηται,	φανερῶς	δή που ἐξελέγχονται οὐ μόνον
[120]	ἐξ Ἀμφίσσης ἀντιλέγοντος, καὶ ἐμοῦ	φανερῶς	ἐναντίον ὑμῶν ἐξελέγχοντος, ἐπειδὴ ἐκ
[220]	ἐγγεγενημένων, ἐν' οἷς ὑπ' ἐμοῦ	φανερῶς	ἐξηλέγχου, ἴσως ἐλπίζεις τὸν δῆμον
[20]	ὧν ἓν μὲν, καὶ πᾶσι	φανερώτατον,	οἱ κληρωτοὶ καὶ οἱ χειροτονητοὶ
[80]	καὶ πονηρός, πιστὸς τῷ δήμῳ	φανήσεσθαι.	(Κατιδόντες δ' αὐτὸν οἱ τῇ
[10]	γὰρ, οἶμαι, οἱ δικασταί, εἰ	φανήσεται	ὁ αὐτὸς ἀνὴρ ἐν τῇ
[90]	συντάξεις· ἀλλὰ πολὺ τούτου δεινότερον	φανήσεται,	ὃ μέλλω λέγειν. Εἰς γὰρ
[70]	γὰρ, ἐνιαυτὸν βουλεύσας, οὐδεμίαν πώποτε	φανήσεται	πρεσβείαν εἰς προεδρίαν καλέσας, ἀλλὰ
[160]	Πλαταϊκός, ὁ τοῦ Ἀριστοβούλου τοῦ	φαρμακοπώλου	υἱός, εἴ τις ἄρα καὶ
[120]	καὶ στρατηγὸν εἵλοντο Κόττυφον τὸν	Φαρσάλιον,	τὸν τότε τὰς γνώμας ἐπιψηφίζοντα,
[160]	ἐστιν ἃ λέγεται. (Ὡς γάρ	φασιν	οἱ πάραλοι καὶ οἱ πρεσβεύσαντες
[10]	δὲ κατατιθέντας, οὐδ' ἐπιδιδόναι μὲν	φάσκοντας,	ἀποδιδόντας δὲ ὑμῖν τὰ ὑμέτερα,
[130]	δὲ ἀντέλεγε, φιλιππίζειν τὴν Πυθίαν	φάσκων,	ἀπαίδευτος ὢν, καὶ ἀπολαύων καὶ
[160]	καὶ χρυσόκερων ἀποκαλῶν, καὶ κατεστέφθαι	φάσκων,	εἴ τι πταῖσμα συμβήσεται Ἀλεξάνδρῳ,
[60]	ἄξιοι. Ὁ γὰρ μισαλέξανδρος νυνὶ	φάσκων	εἶναι, καὶ τότε μισοφίλιππος, Δημοσθένης,
[200]	μεταβαλλόμενος, τοῖς ἔξω περιεστηκόσι λοιδορήσεται,	φάσκων	τοὺς μὲν ὀλιγαρχικοὺς ὑπ' αὐτῆς
[230]	Δημοσθένους περιθεῖναι τῷ δήμῳ. (Καὶ	φατὲ	μὲν εὐτυχεῖς εἶναι, ὡς καὶ
[170]	λόγοι καλοί, τὰ δ' ἔργα	φαῦλα.	(Πρὸς δὲ ἀνδρείαν βραχύς μοι
[160]	εἶναι τὸν ὀλιγαρχικὸν ἄνθρωπον καὶ	φαῦλον·	ὑμεῖς δ' ἀντιθέντες ἑκάτερα τούτων,
[70]	χρηστός, οὐδ' ὅστις ἐστὶν οἴκοι	φαῦλος,	οὐδέποτ' ἦν ἐν Μακεδονία καλὸς
[230]	καταδεέστερα εἰς τοὺς ῥήτορας τοὺς	φαύλους	ἔτρεπον· Κτησιφῶν δ' ὑμᾶς οἴεται
[150]	τὴν Ἀθηνᾶν, ~ἣν, ὡς ἔοικε,	Φειδίας	ἐνεργολαβεῖν ἠργάσατο καὶ ἐνεπιορκεῖν Δημοσθένει,
[210]	κρίσεως, εὐθὺς ἀρχόμενος τοῦ λόγου,	φέρει	τινὰ αἰτίαν, λέγων ὡς ἐγὼ
[190]	περὶ τούτων ἀναγκάζονται τὴν ψῆφον	φέρειν·	λέγει δὲ ὁ φεύγων, ἂν
[110]	ἐπεύχεται αὐτοῖς μήτε γῆν καρποὺς	φέρειν,	μήτε γυναῖκας τέκνα τίκτειν γονεῦσιν
[10]	ὠφληκώς· ὥστε ἠναγκάζοντο τὴν ψῆφον	φέρειν	οἱ δικασταί, οὐ περὶ τοῦ
[0]	τῇ ἡμέρα μέλλει τὴν ψῆφον	φέρειν	περὶ τῆς ἑαυτοῦ παρρησίας. Διόπερ
[230]	γεγένηται· ἡ γὰρ ψῆφος ἀφανὴς	φέρεται.	(Δοκοῦμεν δ' ἔμοιγε, ὦ Ἀθηναῖοι,
[240]	καὶ θεωρούμενοι, οὕτω τὴν ψῆφον	φέρετε,	εἰς ἀπολογισμὸν τοῖς νῦν μὲν
[250]	μέμνησθε, ἐν ᾧ τὴν ψῆφον	φέρετε.	Ἡμερῶν μὲν ὀλίγων μέλλει τὰ
[240]	καθ' ἑαυτῶν ἐπαίνους λέγωσιν, οὐ	φέρομεν,	ὅταν ἄνθρωπος, αἰσχύνη τῆς πόλεως
[80]	(μικρὸν διαλιπὼν χρόνον, πάλιν ἧκε	φερόμενος	εἰς τὴν ἑαυτοῦ φύσιν, Εὐβοϊκὸν
[90]	Ἐμπέδωνα, καὶ Διόδωρον τὸν δολιχοδρομήσαντα,	φέροντας	τῷ μὲν δήμῳ κενὰς ἐλπίδας,
[220]	τὸν Φίλιππον ἐν ταῖς διαβολαῖς	φέρων,	αἰτιώμενος δέ τινας ἐμποδίζειν τοὺς
[140]	ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἐμοῦ, προσέμειξε	φέρων,	ἀναρπασθέντων τῶν ξένων, τὸν κίνδυνον
[140]	εἰ μὴ δεῖ ληρεῖν, ἄρδην	φέρων	ἀνέθηκε Θηβαίοις· ὥστε, παρὰ τὸν
[90]	Φίλιππον, κἀκεῖθεν ἀποδράς, ὑπέβαλεν ἑαυτὸν	φέρων	Θηβαίοις· ἐγκαταλιπὼν δὲ κἀκείνους, καὶ
[80]	ᾖδεμεν πρότερον, καὶ εἰς τοῦτο	φέρων	περιέστησε τὰ πράγματα, ὥστ' εἰ
[90]	συμμαχίαν· ἀλλ' ὑπῆρχεν αὐτῷ ἢ	φεύγειν	ἐκ Χαλκίδος, ἢ τεθνάναι ἐγκαταληφθέντι·
[180]	Ἔτι δ' οἱ ἀπὸ Φυλῆς	φεύγοντα	τὸν δῆμον καταγαγόντες; Ἀριστείδης δ'
[200]	ἦσαν ὅμοιοι οἱ ἀπὸ Φυλῆς	φεύγοντα	τὸν δῆμον καταγαγόντες, οὐκ ἄν
[180]	ἔδοτε δωρεὰν τοῖς ἀπὸ Φυλῆς	φεύγοντα	τὸν δῆμον καταγαγοῦσιν, ἔστιν ἰδεῖν.
[190]	ἡγοῦντο γάρ, ὥσπερ τότε αὐτοὺς	φεύγοντας	ἀπὸ Φυλῆς Θρασύβουλος κατήγαγεν, οὕτω
[150]	κακῶν τοὺς ταλαιπώρους Θηβαίους, οὓς,	φεύγοντας	διὰ τοῦτον, ὑποδέδεχθε τῇ πόλει,
[120]	μετέστησαν, τοὺς δὲ δι' εὐσέβειαν	φεύγοντας	κατήγαγον. Ἐπειδὴ δὲ οὔτε τὰ
[190]	δεύτερον ὕδωρ τῷ τὴν γραφὴν	φεύγοντι	καὶ τοῖς εἰς αὐτὸ τὸ
[190]	παρασχέσθαι, μήτε τῷ τὴν γραφὴν	φεύγοντι·	οὐ γὰρ ἀόριστόν ἐστι τὸ
[200]	δὲ δημοτικοὺς πρὸς τὸ τοῦ	φεύγοντος.	(Ὅταν δὴ ταῦτα λέγῃ, πρὸς
[200]	ἐθέλετε ἀκούειν· οὐ γὰρ τῶν	φευγόντων	τὰς δικαίας ἀπολογίας εἰσεληλύθατε ἀκροασόμενοι,
[190]	ψῆφον φέρειν· λέγει δὲ ὁ	φεύγων,	ἂν ἄρα ποθ' ἅψηται τοῦ
[210]	Οὐχ ὁ μὲν τὴν γραφὴν	φεύγων	ἐστὶ Κτησιφῶν; Ὁ δὲ ἀγὼν
[190]	γὰρ κατήγορος ἀπολογεῖται, ὁ δὲ	φεύγων	τὴν γραφὴν κατηγορεῖ· οἱ δὲ
[200]	ἐκκλησίας· ὁ δὲ ῥήτωρ, ὁ	φεύγων	τὴν γραφὴν, οὐ τοὺς νόμους
[250]	εἰς τὴν ἀλαζονείαν ἀποβλέψαντες, ὅταν	φῇ	Βυζαντίους μὲν ἐκ τῶν χειρῶν
[170]	τῆς ὑποθέσεως, ἐκεῖνο μέμνησθε· ὅταν	φῇ	δημοτικὸς εἶναι, θεωρεῖτ' αὐτοῦ μὴ
[50]	πότε αὐτὸν οὐ τὰ βέλτιστά	φημι	τῷ δήμῳ πεπολιτεῦσθαι· κἂν μὴ
[210]	τῆς πρὸς Ἀλέξανδρον ἐνδείξεώς με	φὴς	ἀπενεγκεῖν, ἔτι Φιλίππου ζῶντος, πρὶν
[180]	προγόνων ἔργα. Οὐδὲ γὰρ Φιλάμμωνα	φήσει	τὸν πύκτην Ὀλυμπίασι στεφανωθῆναι, νικήσαντα
[240]	Ἀλεξάνδρου τελευτῇ, νυνὶ δὲ οὐ	φήσεις	δύνασθαι λέγειν. Ἔπειτα γυναῖκα μὲν
[50]	ἐγὼ δείξω· (δεύτερον δέ καιρὸν	φησι	γενέσθαι, ὃν ἤγομεν χρόνον τὴν
[10]	δὴ τὸν ἄφυκτον λόγον, ὅν	φησι	Δημοσθένης, βραχέα βούλομαι προειπεῖν. Λέξει
[100]	μιαρὸς καὶ ἀνόσιος ἄνθρωπος, ὅν	φησι	Κτησιφῶν καὶ ἐν τῷδε τῷ
[90]	Δημοσθένης, ὡς αὐτὸς προσποιεῖται, ὅν	φησι	Κτησιφῶν τὰ βέλτιστα λέγειν, ἀπέδοτο
[20]	τῶν νόμων, λέγει, Ἀρχὴν ὑπεύθυνον	(φησὶ)	μὴ ἀποδημεῖν. Ὦ Ἡράκλεις, ὑπολάβοι
[40]	ἀναγορεύεσθαι στεφανούμενον, μήθ' ὑπ' ἄλλου,	φησί,	μηδενός, ἢ ἄτιμον εἶναι τὸν
[110]	τῇ ἀρᾷ· Εἴ τις τάδε	(φησὶ)	παραβαίνοι, ἢ πόλις, ἤ ἰδιώτης,
[160]	καὶ πολεμικῶς εἶχεν, ὥσπερ καὶ	φησί,	πρὸς Ἀλέξανδρον, τρεῖς αὐτῷ καιροὶ
[50]	ἐγκαλύπτωμαι καὶ ἀποδιδράσκω, ἐκκαλύψειν μέ	φησι	προσελθὼν, καὶ ἄξειν ἐπὶ τὸ
[210]	εἰς αὑτὸν μὲν ἀποβλέπων, θαρρεῖν	φησι,	τὴν δὲ τοῦ Κτησιφῶντος πονηρίαν
[80]	καὶ ἀδαμαντίνοις τείχεσιν, ὡς αὐτός	φησι,	τὴν χώραν ἡμῶν ἐτείχισε, τῇ
[120]	τὸ κεφάλαιόν ἐστι, τὸν ἱερομνήμονα	(φησὶ)	τὸν Ἀθηναίων, καὶ τοὺς πυλαγόρους
[220]	γὰρ ὑπ' ἐκείνων οὐ κηλεῖσθαί	φησι	τοὺς ἀκροωμένους, ἀλλ' ἀπόλλυσθαι· διόπερ
[120]	ὁσίως θύσαιεν οἱ μὴ τιμωροῦντες	(φησὶ)	τῷ Ἀπόλλωνι, μήτε τῇ Ἀρτέμιδι,
[120]	καὶ πικρότερον γράφει, τὸν ἱερομνήμονα,	(φησὶ)	τῶν Ἀθηναίων καὶ τοὺς πυλαγόρας
[10]	δῆμος χειροτονεῖ) καὶ τοὺς ἐπιστάτας	(φησὶ)	τῶν δημοσίων ἔργων (ἔστι δὲ
[210]	Κτησιφῶν οὐ τὸ καθ' ἑαυτόν	φησι	φοβεῖσθαι· ἐλπίζειν γὰρ δόξειν ἰδιώτης
[210]	Δημοσθένους ἐν τῇ πολιτείᾳ δωροδοκίαν	φησὶ	φοβεῖσθαι, καὶ τὴν ἐμπληξίαν καὶ
[10]	ᾧ διαρρήδην γέγραπται, τὰς χειροτονητάς	(φησίν)	ἀρχάς (ἁπάσας ἑνὶ περιλαβὼν ὀνόματι
[60]	γεγόμενον· τίνα πρόφασιν ποιησάμενος; Ἵνα,	φησίν,	ἐὰν παρῶσιν ἤδη οἱ Φιλίππου
[70]	οὓς μεθ' ἡμέραν ἐπιορκῶν νύκτωρ	φησὶν	ἑαυτῷ διαλέγεσθαι, καὶ τὰ μέλλοντα
[170]	βίον, καὶ σκοπεῖτε, μὴ τίς	φησιν	εἶναι, ἀλλὰ τίς ἐστιν. (Ἐπεὶ
[110]	ἤ ἰδιώτης, ἢ ἔθνος, ἐναγής	(φησὶν)	ἔστω τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ τῆς
[190]	ἄρξαντας κατέλυσαν, διὰ τοῦτ' αὐτούς	φησιν	ὁ ποιητὴς τιμηθῆναι. Ἔναυλον γὰρ
[230]	οὐδεὶς ἂν ὑμῶν ὑπομείνειεν, ὅτι	φησὶν	Ὅμηρος ἄνανδρον αὐτὸν εἶναι καὶ
[230]	καὶ ἐπὶ τελευτῆς ἐνέγραψεν. Ἐγώ	(φησὶν)	ὑμῖν χρυσίον οὐ δώσω· μή
[110]	καὶ γένος ἐκείνων· καὶ μήποτε	(φησν)	ὁσίως θύσειαν τῷ Ἀπόλλωνι, μηδὲ
[30]	κατὰ δὴ τοῦτον τὸν νόμον	φήσουσι	γεγραφέναι τὸν Κτησιφῶντα. (Ἐγὼ δὲ
[10]	τις καὶ διακονία· ἀρχὰς δὲ	φήσουσιν	ἐκείνας εἶναι, ἃς οἱ θεσμοθέται
[30]	ἐκκλησίας, ἕτερον δ' εἶναι νόμον	φήσουσιν	ἐναντίον τούτῳ, τὸν δεδωκότα ἐξουσίαν
[240]	ὄνομα κεῖται μὲν ἐν μέσῳ,	φθάνουσι	δ' ἐπ' αὐτὰ καταφεύγοντες τῷ
[150]	δόξει τῇ τοῦ κήρυκος φωνῇ	φθέγγεσθαι,	ὅτι Τόνδε τὸν ἄνδρα, εἰ
[10]	γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, τὸ αὐτὸ	φθέγγεσθαι	τὸν ῥήτορα, καὶ τὸν νόμον·
[200]	τὸ κάλλιστον ἐκ παιδείας ῥῆμα	φθεγξάμενοι,	Μὴ μνησικακεῖν· σὺ δὲ ἑλκοποιεῖς,
[150]	ποτ' ἂν ἐρεῖ ἢ τί	φθέγξεται;	Καὶ γὰρ ἐὰν αὐτὰ διεξίῃ
[20]	Χαιρώνδου ἄρχοντος, θαργηλιῶνος μηνὸς δευτέρᾳ	φθίνοντος,	ἐκκλησίας οὔσης, ἔγραψε ψήφισμα Δημοσθένης,
[70]	ποιῆσαι, καὶ τοῦτ' ἔπραξαν ἕκτῃ	φθίνοντος	τοῦ Ἐλαφηβολιῶνος, πρὶν ἐπὶ τὴν
[180]	τῶν προγόνων ἔργα. Οὐδὲ γὰρ	Φιλάμμωνα	φήσει τὸν πύκτην Ὀλυμπίασι στεφανωθῆναι,
[240]	τοὺς προκαταλαμβάνοντας τὰ κοινὰ καὶ	φιλάνθρωπα	τῶν ὀνομάτων, ἀπίστους δ' ὄντας
[50]	θεοὺς αἰτίους γεγενημένους, καὶ τοὺς	φιλανθρώπως	καὶ μετρίως τοῖς τῆς πόλεως
[130]	ἐδυνήθη προτρέψασθαι εἰς τὴν ὑμετέραν	φιλίαν·	τὸ δ' αἴτιον οἶδα μέν,
[130]	χρὴ πράττειν; Δημοσθένης δὲ ἀντέλεγε,	φιλιππίζειν	τὴν Πυθίαν φάσκων, ἀπαίδευτος ὢν,
[60]	δέκα πρέσβεις, οἵτινες, ἀφικόμενοι ὡς	Φίλιππον,	ἀξιώσουσιν αὐτὸν δεῦρο πρέσβεις αὐτοκράτορας
[140]	οὔθ' ὡς δεῖ ποιεῖσθαι πρὸς	Φίλιππον	εἰρήνην, οὔθ' ὡς οὐ δεῖ,
[150]	τις ἐρεῖ ὡς χρὴ πρὸς	Φίλιππον	εἰρήνην ποιήσασθαι, ἀπάξειν εἰς τὸ
[220]	μὲν τὸν Ἀλέξανδρον καὶ τὸν	Φίλιππον	ἐν ταῖς διαβολαῖς φέρων, αἰτιώμενος
[140]	πόλει. (Τί γὰρ ἂν οἴεσθε	Φίλιππον	ἐν τοῖς τότε καιροῖς εὔξασθαι;
[60]	ἀπεδήμουν, παρακαλοῦντες τοὺς Ἕλληνας ἐπὶ	Φίλιππον.	Ἐνταῦθα ἕτερον ψήφισμα νικᾷ Δημοσθένης,
[60]	καὶ συμμαχίαν εἶναι ψηφιεῖσθε πρὸς	Φίλιππον,	ἵν' εἴ τινες προσέχοιεν τῷ
[60]	οὓς ἦτε ἐκπεπομφότες, παρακαλοῦντας ἐπὶ	Φίλιππον,	ἵνα, μὴ μετὰ τῶν Ἑλλήνων,
[90]	εἰς ἑκατὸν ταλάντων πρόσοδον, ἐπὶ	Φίλιππον,	καὶ διελογίζετο, ὅσον ἑκάστους ἔδει
[210]	ἐμοῦ δὲ καταβέβλαπται, καὶ τὸν	Φίλιππον,	καὶ τὸν Ἀλέξανδρον, καὶ τὰς
[60]	(καθ' ὑπερβολὴν δὲ αἰσχύνης κεκολακευκότα	Φίλιππον,	καὶ τοὺς παρ' ἐκείνου πρέσβεις
[90]	ἑταίρων εἷς ὠνομάζετο. ~Ἀδικήσας δὲ	Φίλιππον,	κἀκεῖθεν ἀποδράς, ὑπέβαλεν ἑαυτὸν φέρων
[80]	περιποιούμενος, καί ταύτης ἐλπίζων συναγωνιστὴν	Φίλιππον	λήψεσθαι, ἀπῆλθεν εἰς Μακεδονίαν, καὶ
[50]	εἰς τὴν Ἑλλάδα, παρακαλοῦντες ἐπὶ	Φίλιππον,	μετασχεῖν Ἑλληνικοῦ συνεδρίου, καὶ, προϊόντος
[100]	Ἐξανηλωμένοι γὰρ ἐν τῷ πρὸς	Φίλιππον	πολέμῳ, καὶ παντελῶς ἀπόρως διακείμενοι,
[60]	ὡς τάχιστα περὶ τῶν πρὸς	Φίλιππον	πρέσβεων· τοῖς οὔπω παροῦσι πρέσβεσι
[50]	τὸν χρόνον, ἐν ᾧ πρὸς	Φίλιππον	ὑπὲρ Ἀμφιπόλεως ἐπολεμοῦμεν· τοῦτον δ'
[150]	Θήβας, αἰτήσοντας Θηβαίους δίοδον ἐπὶ	Φίλιππον.	Ὑπεραισχυνθέντες δὲ οἱ ἐν Θήβαις
[90]	πάντας δ' Ἀκαρνᾶνας, συντεταγμένους ἐπὶ	Φίλιππον	ὑφ' ἑαυτοῦ· εἶναι δὲ τὸ
[160]	ἀξιοῖ. ~Ἐπειδὴ δ' ἐτελεύτησε μὲν	Φίλιππος,	Ἀλέξανδρος δ' εἰς τὴν ἀρχὴν
[140]	ἀτυχίας αὐτῶν. ~Ἀλλ' οἶμαι, ἐπειδὴ	Φίλιππος,	αὐτῶν ἀφελόμενος Νίκαιαν, Θετταλοῖς παρέδωκε,
[130]	ἀπετόλμησε λέγειν, ὅτι παρὰ τοῦτο	Φίλιππος	οὐκ ἦλθεν ἡμῶν ἐπὶ τὴν
[80]	~Ὡς γὰρ τάχιστα εἴσω Πυλῶν	Φίλιππος	παρῆλθε, καὶ τάς τε ἐν
[80]	ὥστ' εἰ μὲν μὴ πέμποι	Φίλιππος	πρέσβεις, καταφρονεῖν αὐτὸν ἔφη τῆς
[120]	ἐπιψηφίζοντα, οὐκ ἐπιδημοῦντος, ἐν Μακεδονία	Φιλίππου,	ἀλλ' οὐδ' ἐν τῇ Ἑλλάδι
[90]	τε Θηβαίων ἔχθρας καὶ τῆς	Φιλίππου.	Ἀπορῶν δ' ὅ τι χρήσαιτο
[250]	τῶν χειρῶν πρεσβεύσας ἐξελέσθαι τῶν	Φιλίππου,	ἀποστῆσαι δὲ Ἀκαρνᾶνας, ἐκπλῆξαι δὲ
[140]	μέγιστόν ἐστιν, ὃ μέλλω λέγειν.	Φιλίππου	γὰρ οὐ καταφρονοῦντος τῶν Ἑλλήνων,
[80]	τῆς Εὐβοίας στρατόπεδον, καὶ παρὰ	Φιλίππου	δύναμιν προσμεταπεμψάμενος, ὅ τ' ἀδελφὸς
[120]	ἐποιήσαντο, πολλῷ χρόνῳ ὕστερον, ἐπανεληλυθότος	Φιλίππου	ἐκ τῆς ἐπὶ τοὺς Σκύθας
[70]	ὅρκους τοῖς πρέσβεσι τοῖς παρὰ	Φιλίππου	ἐν τῇδε τῇ ἡμέρᾳ τοὺς
[210]	ἐνδείξεώς με φὴς ἀπενεγκεῖν, ἔτι	Φιλίππου	ζῶντος, πρὶν Ἀλέξανδρον εἰς τὴν
[240]	ὑπέμεινας πρεσβευτὴς ὡς Κλεοπάτραν, τὴν	Φιλίππου	θυγατέρα, χειροτονεῖσθαι, συναχθεσθησόμενος ἐπὶ τῇ
[90]	ἐπ' αὐτὸν ἐπεστράτευον, ἥ τε	Φιλίππου	καὶ Θηβαίων) δεύτερον δ' ἧκον
[60]	τῷ κήρυκι τῷ παρὰ τοῦ	Φιλίππου,	καὶ τοῖς πρέσβεσιν, ἀκόλουθα γράφων
[80]	εἰς Μακεδονίαν, καὶ περιῄει μετὰ	Φιλίππου,	καὶ τῶν ἑταίρων εἷς ὠνομάζετο.
[80]	εἰ τῶν συμπρεσβευόντων καὶ τοῦ	Φιλίππου	κατήγορος ἀναφανείη, τὸν μὲν Φιλοκράτην
[140]	ποιεῖσθαι, χρυσίον ἄνευ αὑτοῦ παρὰ	Φιλίππου	λαβόντας, ἀβίωτον ἡγησάμενος εἶναι εἴ
[70]	εἶναι λόγων, ἐὰν ταῦθ' οἱ	Φιλίππου	μὴ συμπεισθήσονται πρέσβεις, οὐδὲ γιγνώσκειν
[60]	φησίν, ἐὰν παρῶσιν ἤδη οἱ	Φιλίππου	πρέσβεις, βουλεύσηται ὁ δῆμος ὡς
[60]	ὦ Ἀθηναῖοι, ἧκον οἱ τοῦ	Φιλίππου	πρέσβεις· οἱ δὲ ὑμέτεροι ἀπεδήμουν,
[60]	Δημοσθένης οὐδὲν πώποτε εἴρηκεν ὑπὲρ	Φιλίππου,	συστὰς μετὰ Φιλοκράτους, ὅστις οὕτω
[70]	τῶν παρὰ Χαριδήμου, πυθόμενος τὴν	Φιλίππου	τελευτήν, τῶν μὲν θεῶν, συμπλάσας
[140]	ὑμᾶς ἐξημάρτηκε· πρῶτον μέν, ὅτι,	Φιλίππου	τῷ μὲν ὀνόματι πολεμοῦντος ὑμῖν,
[80]	κριτὴν ἴσον ἡμῖν ἔφη καὶ	Φιλίππῳ.	Ἁλόνησον ἐδίδου· ὁ δ' ἀπηγόρευε
[60]	μάλιστα παρακολουθήσετε. (Ἔγραψε Φιλοκράτης ἐξεῖναι	Φιλίππῳ	δεῦρο κήρυκα καὶ πρέσβεις πέμπειν
[60]	ποιήσασθαι τὴν εἰρήνην, ἔκδοτον δὲ	Φιλίππῳ	πεποιηκότα Κερσοβλέπτην τὸν Θρᾴκης βασιλέα,
[80]	ἀλλ' οὖν προσεποιοῦνθ' ὑμῖν εἶναι	φίλοι·	ἐπειδὴ δὲ τάχιστα εἰς Ταμύνας
[190]	οἱ διαπολιτευόμενοι, ἀλλὰ καὶ οἱ	φίλοι	τοὺς φίλους, εἴ τι ἐξαμαρτάνοιεν
[60]	καὶ τοῖς πρέσβεσιν, ἀκόλουθα γράφων	Φιλοκράτει.	Ὁ μέν γε τὴν ἐξουσίαν
[60]	ἅπαντα καὶ λέγοι καὶ πράττοι	Φιλοκράτει,	ὡς αὐτὸ ἔδειξε τὸ ἔργον.
[60]	μεταβολῆς ὑπὸ Δημοσθένους, ἀλλὰ πρὸς	Φιλοκράτην	καὶ Δημοσθένην, εἰκότως, τοὺς ἅμα
[50]	τούτων ἀπεστερήθητε διὰ Δημοσθένην καὶ	Φιλοκράτην	καὶ τὰς τούτων δωροδοκίας, ἃς
[80]	Φιλίππου κατήγορος ἀναφανείη, τὸν μὲν	Φιλοκράτην	προδήλως ἀπολεῖσθαι, τοὺς δὲ ἄλλους
[80]	χρόνοις διαφέρεσθαί τι Δημοσθένην καὶ	Φιλοκράτην,	σχεδὸν ὑπὲρ τούτων, ὑπὲρ ὧν
[80]	μετὰ δειλίας καὶ τῆς πρὸς	Φιλοκράτην	ὑπὲρ τῆς δωροδοκίας ζηλοτυπίας, καὶ
[50]	τὴν εἰρήνην, ἣν σὺ καὶ	Φιλοκράτης	ἐγράψατε. (Ὑμῖν γὰρ ἐξεγένετ' ἄν,
[70]	ἐποίησε. (Λανθάνει γὰρ ὁ μὲν	Φιλοκράτης	ἐν ψηφίσματι μετὰ τῶν ἄλλων
[60]	ἔργον. (Νικᾷ γὰρ ἕτερον ψήφισμα	Φιλοκράτης,	ἐν ᾧ κελεύει ἑλέσθαι δέκα
[60]	δὲ, ὅθεν μάλιστα παρακολουθήσετε. (Ἔγραψε	Φιλοκράτης	ἐξεῖναι Φιλίππῳ δεῦρο κήρυκα καὶ
[80]	πολὺ δὲ τῶν ἄλλων διαφερόντως	Φιλοκράτης	καὶ Δημοσθένης, διὰ τὸ μὴ
[70]	ποτ' ἐστὶ τὸ αἴτιον, ὅτι	Φιλοκράτης	μὲν ἀπὸ τῶν αὐτῶν πολιτευμάτων
[60]	Φιλοκράτης, συναπελογεῖτο δὲ Δημοσθένης. Ἀπέφυγε	Φιλοκράτης.	Μετὰ ταῦτα ἐπῄει ὁ χρόνος·
[50]	γενομένῃ εἰρήνῃ καὶ συμμαχίᾳ, ἣν	Φιλοκράτης	ὁ Ἁγνούσιος ἔγραψε, καὶ αὐτὸς
[60]	Λυκῖνος ὁ γραψάμενος, ἀπελογεῖτο δὲ	Φιλοκράτης,	συναπελογεῖτο δὲ Δημοσθένης. Ἀπέφυγε Φιλοκράτης.
[60]	τὰ ψηφίσματα παρεχομένου ὃ μετὰ	Φιλοκράτους	ἔγραψε Δημοσθένης, ἐὰν αὐτὸς ὁ
[70]	ἐκ παρασκευῆς, ἔκδοτον Κερσοβλέπτην μετὰ	Φιλοκράτους	ἐποίησε. (Λανθάνει γὰρ ὁ μὲν
[70]	Δημοσθένους, τὸ δὲ ψήφισμα γράψαντος	Φιλοκράτους.	(Ὃ δὲ ἦν ὑπόλοιπον αὐτοῖς,
[60]	εἴρηκεν ὑπὲρ Φιλίππου, συστὰς μετὰ	Φιλοκράτους,	ὅστις οὕτω διάκειται, μήτε ἀπογνώτω
[60]	Δημοσθένην πλείω μὲν γεγραφότα ψηφίσματα	Φιλοκράτους	τῆς ἐξ ἀρχῆς εἰρήνης καὶ
[100]	καί αὐτοὶ, τὸν αὐτὸν Ἀθηναίοις	φίλον	καὶ ἐχθρὸν νομίζειν εἶναι. (Ἔπειτα
[220]	καὶ τὴν δεξιὰν ἐνέβαλες, ἄνδρα	φίλον	καὶ ξένον ποιούμενος. Καὶ τοῦτον
[60]	Κερσοβλέπτην τὸν Θρᾴκης βασιλέα, ἄνδρα	φίλον	καὶ σύμμαχον τῇ πόλει, ἐὰν
[50]	ἀξιωθεὶς διὰ τὸ πατρικὸς αὐτῷ	φίλος	εἶναι, οὐκ ὤκνησεν ἀπ' εἰσαγγελίας
[100]	δυνατοῦ, καὶ περὶ ποίησιν καὶ	φιλοσοφίαν	διατετριφότος, ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τοὺς ἐναγεῖς
[250]	νόμοις κοσμήσαντα τὴν δημοκρατίαν, ἄνδρα	φιλόσοφον	καὶ νομοθέτην ἀγαθόν, σωφρόνως, ὡς
[40]	ἐρανίζων στεφάνους καὶ κηρύγματα, ψευδῆ	φιλοτιμίαν	κτᾶται, προσαπείπῃ δ' ἐν τῷ
[20]	πόλεως εἰληφώς. Μὴ ἅρπαζε τὴν	φιλοτιμίαν,	μηδὲ ἐξαιροῦ τῶν δικαστῶν τὰς
[10]	εἰς τὴν πρὸς ὑμᾶς ἀνηλωκότας	φιλοτιμίαν.	Οὐ τοίνυν μόνοι οἱ τριήραρχοι,
[250]	τῆς πόλεως, βουλεύεσθε, καὶ τὰς	φιλοτιμίας	μὴ νέμετε, ἀλλὰ κρίνετε, καὶ
[210]	τοσοῦτον καταγελᾷ τῆς πρὸς ὑμᾶς	φιλοτιμίας,	ὥστε τὴν μιαρὰν κεφαλὴν ταύτην
[20]	πάτριον αὐτοῖς ἐστίν. Οὐκ ἄρα	φιλοτιμοῦνται;	Πάνυ γε· ἀλλ' οὐκ ἀγαπῶσιν
[190]	ἀλλὰ καὶ οἱ φίλοι τοὺς	φίλους,	εἴ τι ἐξαμαρτάνοιεν εἰς τὴν
[70]	δημαγωγὸς χρηστός, οὐδὲ ὁ τὰ	φίλτατα	καὶ οἰκειότατα σώματα μὴ στέργων,
[80]	εὐδοκιμήσειν, καὶ προδότης ὢν τῶν	φίλων	καὶ πονηρός, πιστὸς τῷ δήμῳ
[210]	οὐ τὸ καθ' ἑαυτόν φησι	φοβεῖσθαι·	ἐλπίζειν γὰρ δόξειν ἰδιώτης εἶναι·
[210]	ἐν τῇ πολιτείᾳ δωροδοκίαν φησὶ	φοβεῖσθαι,	καὶ τὴν ἐμπληξίαν καὶ δειλίαν·
[80]	ὑμεῖς τε ἐκ τῶν ἀγρῶν	φοβηθέντες	ἐσκευαγωγήσατε, ἐν ταῖς μεγίσταις δ'
[160]	τι ψήφισμα; Βούλει σε θῶ	φοβηθῆναι,	καὶ χρήσασθαι τῷ σαυτοῦ τρόπῳ;
[210]	Ἡρακλέα, τοῦτό γε ὑμῶν οὐδεὶς	φοβήσεται,	μὴ Δημοσθένης, ἀνὴρ μεγαλόψυχος, καὶ
[250]	ἐκπλεύσας εἰς Ῥόδον, ὅτι τὸν	φόβον	ἀνάνδρως ἤνεγκε, πρώην ποτὲ εἰσηγγέλθη,
[130]	τὸν καιρόν, οὐ διὰ τὸν	φόβον	τὸν περιστάντα αὐτούς, οὐδὲ διὰ
[140]	εἰς τὰς Θήβας καιρὸς καὶ	φόβος	καὶ χρεία συμμαχίας, ἀλλ' οὐ
[230]	ἦν τὸ χρυσίον καιρὸς, καὶ	φόβος	καὶ χρεία συμμάχων. Τὸ δὲ
[160]	γεγενημένον ἐπιγράψεις; ἂν δ' ἔλθῃ	φόβος	τις, ἀποδράσῃ· ἂν δὲ θαρρήσωμεν,
[90]	ἀόριστα καὶ ἀσαφῆ πειρῶνται λέγειν,	φοβούμενοι	τὸν ἔλεγχον· Δημοσθένης δ' ὅταν
[170]	τὰς ἐκ τῶν νόμων ζημίας	φοβούμενος	μᾶλλον ἢ τοὺς πολεμίους, ἀμείνων
[50]	τὸν ἀγῶνα καταχαριζόμενος, ἀλλ' ἐκεῖνο	φοβούμενος,	μή μοι παρ' ὑμῶν ἀπαντήσῃ
[140]	τῶν ἀρχόντων τῶν ἐν Θήβαις	φοβουμένων	τὸν ἐπιόντα κίνδυνον εἰκότως (οὐ
[70]	ἐκάλεσε, καὶ προσκεφάλαια ἔθηκε, καὶ	φοινικίδας	περιεπέτασε, καὶ ἅμα τῇ ἡμέρᾳ
[230]	ἐπαινῶ· ὅτι δ' οὐ γεγένηται	φορὰ	καθ' ἡμᾶς ῥητόρων πονηρῶν ἅμα
[160]	ὑποτέτμηται τὰ νεῦρα τῶν πραγμάτων,	φορμορραφούμεθα,	ἐπὶ τὰ στενά, τινὲς πρῶτον
[250]	νόμων· (Ἀριστείδην δὲ, τὸν τοὺς	φόρους	τάξαντα τοῖς Ἕλλησιν, οὗ τελευτήσαντος
[220]	μὲν οὐδὲν ὧν διαπέπρακται δυναμένῳ	φράσαι,	τὸν δὲ κατήγορον ὁρᾷ δυνάμενον
[170]	μητρὸς, πῶς ἔχει αὐτῷ, ἐγὼ	φράσω.	Γύλων ἦν ἐκ Κεραμέων· οὗτος,
[190]	ἐφ' ᾧ καὶ νυνὶ μέγα	φρονεῖν	ἀκούω Κτησιφῶντα. (Ἐτόλμα δ' ἐν
[220]	πόλιν, ἀποδοῖτο, τοὺς δ' εὖ	φρονοῦντας	κωλύοι διαβάλλων συμβουλεύειν, ἀποδρὰς δ'
[90]	Ἐρετρίας, τὰ δέκα τάλαντα, ὁρώντων,	φρονούντων,	βλεπόντων, ἔλαθον ὑμῶν ὑφελόμενοι, καὶ
[140]	τελευταῖον, Ἐλάτειαν καταλαβὼν ἐχαράκωσε, καὶ	φρουρὰν	εἰσήγαγεν, ἐνταῦθ' ἤδη, ἐπεὶ τὸ
[130]	τούτου πολιτείας. (Ἀλλ' οἶμαι, οὔτε	Φρυνώνδας,	οὔτε Εὐρύβατος, οὔτ' ἄλλος οὐδεὶς
[70]	ἀπὸ τῶν αὐτῶν πολιτευμάτων Δημοσθένει	φυγὰς	ἀπ' εἰσαγγελίας γεγένηται, Δημοσθένης δὲ
[170]	πόλεως ἐχούσης τὸ χωρίον τοῦτο,	φυγὰς	ἀπ' εἰσαγγελίας ἐκ τῆς πόλεως
[30]	κληρωτοὺς ἄρχοντας, καταλείπονται, οὓς αἱ	φυλαὶ	καὶ αἱ τριττύες καὶ οἱ
[30]	ὥσπερ νῦν, ἐπιταχθῇ τι ταῖς	φυλαῖς,	ἢ τάφρους ἐξεργάζεσθαι, ἢ τριήρεις
[250]	εἰς τὰ ἑαυτῶν πρόσωπα, ὡς	φύλακες	τῆς δημοκρατίας, ἕτεροι δ' αἰτοῦσι
[0]	ἣν τέταχθε ὑπὸ τῶν νόμων,	φύλακες	τῆς δημοκρατίας τήνδε τὴν ἡμέραν.
[70]	καλὸν ἡ τῶν δημοσίων γραμμάτων	φυλακή.	Ἀκίνητον γάρ ἐστι, καὶ οὐ
[130]	τὸ τοῖς μυστηρίοις φανὲν σημεῖον	φυλάξασθαι,	ἡ τῶν μυστῶν τελευτή; Οὐ
[130]	προύλεγον, οὐ προεσήμαινον οἱ θεοὶ	φυλάξασθαι,	μόνον οὐκ ἀνθρώπων φωνὰς προσκτησάμενοι;
[150]	τύχην τὴν συμπαρακολουθοῦσαν τῷ ἀνθρώπῳ	φυλάξασθαι·	(οὔτε πόλις γὰρ, οὔτ' ἀνὴρ
[240]	ἀπίστους δ' ὄντας τοῖς ἤθεσι,	φυλάξησθε.	Ἡ γὰρ εὔνοια, καὶ τὸ
[160]	Πέλλῃ περιπατοῦντα, καὶ τὰ σπλάγχνα	φυλάττοντα.	Καὶ ταυτὶ λέγειν ἔφη οὐκ
[40]	τῶν δημοτῶν στεφανουμένοις καὶ καὶ	φυλετῶν	ἀπείπῃ μὴ κηρύττεσθαι τοῖς τραγῳδοῖς,
[40]	μὲν ὅτι στεφανοῦνται ὑπὸ τῶν	φυλετῶν,	ἕτεροι δ' ὅτι ὑπὸ τῶν
[40]	τῷ θεάτρῳ, μήθ' ὑπὸ τῶν	φυλετῶν	ἢ δημοτῶν ἀναγορεύεσθαι στεφανούμενον, μήθ'
[40]	ψηφίσματος ὑμετέρου στεφανουμένων ὑπὸ τῶν	φυλετῶν	καὶ δημοτῶν, καὶ περὶ τῶν
[40]	ἀπούσης βουλῆς, καὶ δήμου, καὶ	φυλετῶν,	καὶ δημοτῶν· ὅταν δέ τις
[30]	τῷ δικαστηρίῳ, ἡ δὲ Πανδιονὶς	φυλὴ	ἄρχοντα καὶ τειχοποιὸν ἀπέδειξε Δημοσθένην,
[180]	βουλὴν σκεψαμένην, ὅσοι αὐτῶν ἐπὶ	Φυλῇ	ἐπολιορκήθησαν, ὅτε Λακεδαιμόνιοι καὶ οἱ
[0]	οἱ πρόεδροι, οὔθ' ἡ προεδρεύουσα	φυλή,	τὸ δέκατον μέρος τῆς πόλεως.
[180]	οἱ Τριάκοντα προσέβαλλον τοῖς καταλαβοῦσι	Φυλὴν,	οὐχ ὅσοι τὴν τάξιν ἔλιπον
[190]	ὥσπερ τότε αὐτοὺς φεύγοντας ἀπὸ	Φυλῆς	Θρασύβουλος κατήγαγεν, οὕτω νῦν μένοντας
[190]	ἕνα τῶν συγκατελθόντων αὐτῷ ἀπὸ	Φυλῆς,	καὶ εἷλε, νεωστὶ γεγενημένων αὐτῷ
[180]	ΨΗΦΙΣΜΑ ΠΕΡΙ ΔΩΡΕΑΣ ΤΟΙΣ ΑΠΟ	ΦΥΛΗΣ	(Παρανάγνωθι καὶ ὃ γέγραφε Κτησιφῶν
[190]	ἐπίγραμμα, ὃ ἐπιγέγραπται τοῖς ἀπὸ	Φυλῆς	τὸν δῆμον καταγαγοῦσιν. ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ. Τούσδ'
[180]	οὗτος; Ἔτι δ' οἱ ἀπὸ	Φυλῆς	φεύγοντα τὸν δῆμον καταγαγόντες; Ἀριστείδης
[200]	σοὶ ἦσαν ὅμοιοι οἱ ἀπὸ	Φυλῆς	φεύγοντα τὸν δῆμον καταγαγόντες, οὐκ
[180]	ἣν ἔδοτε δωρεὰν τοῖς ἀπὸ	Φυλῆς	φεύγοντα τὸν δῆμον καταγαγοῦσιν, ἔστιν
[30]	μὲν νομοθέτης τοὺς ἐκ τῶν	φυλῶν	ἄρχειν κελεύει δοκιμασθέντας ἐν τῷ
[20]	ἐν τῷ ψηφίσματι ἑκάστης τῶν	φυλῶν	ἑλέσθαι τοὺς ἐπιμελησομένους τῶν ἔργων
[20]	ψήφισμα Δημοσθένης, ἀγορὰν ποιῆσαι τῶν	φυλῶν,	σκιροφοριῶνος δευτέρᾳ ἱσταμένου καὶ τρίτῃ,
[210]	ἀναγκαζόμενος ὑπὸ τῆς ἐν τῇ	φύσει	δαπάνης· σὺ δ' οἶμαι, λαβὼν
[10]	παρὰ τοὺς νόμους, οἱ μὲν	φύσει	μέτριοί εἰσιν (εἰ δή τίς
[160]	ἃ δεῖ ὑπάρξαι ἐν τῇ	φύσει	τῷ δημοτικῷ ἀνδρὶ καὶ σώφρονι,
[180]	διαπραξαμένοις χαρίζησθε, καὶ τὰς ἐπιεικεῖς	φύσεις	διαφθερεῖτε. (Ὅτι δὲ ὀρθῶς λέγω,
[230]	εὐτυχοῦμεν. Πρότερον μὲν γὰρ τοιαύτας	φύσεις	ἤνεγκε τὸ δημόσιον, αἳ ῥᾳδίως
[160]	Ἀλέξανδρον οὐκ ἐκ τῆς Αλεξάνδρου	φύσεως,	ἀλλ' ἐκ τῆς ἑαυτοῦ ἀνανδρίας.
[170]	ἄν τις ὑμῶν, εἰ εἰσὶ	φύσεως	γραφαί. Εἰσίν. Τίνος ἕνεκα; Ἵνα
[110]	ἀλλὰ τέρατα, μήτε βοσκήματα κατὰ	φύσιν	γονὰς ποιεῖσθαι, ἧτταν δὲ αὐτοῖς
[80]	ἧκε φερόμενος εἰς τὴν ἑαυτοῦ	φύσιν,	Εὐβοϊκὸν μὲν τῷ λόγῳ συνέδριον
[160]	πρότερον· ἐὰν δ' εἰς τὴν	φύσιν	καὶ τὴν ἀλήθειαν, οὐκ ἐξαπατηθήσεσθε.
[220]	ἐμῶν λόγων ἐμπειρίαν, καὶ τὴν	φύσιν	μου γεγενῆσθαι ἐπὶ βλάβῃ τῶν
[50]	οὐδείς ἐστιν οὕτω δύσκολος τὴν	φύσιν,	ὅστις οὐκ ἀπέρχεται τοῦτο ὁμολογήσας
[220]	τῶν ἀντιδίκων διὰ τοῦτο ἐζηλωκότος	φύσιν,	ὅτι σύνοιδεν ἑαυτῷ μὲν οὐδὲν
[220]	μάλιστα. Ἀφομοιοῖ γὰρ μου τὴν	φύσιν	ταῖς Σειρῆσιν, ὡς ἔοικε· καὶ
[140]	ἀγανακτεῖ. Οὕτως, ὡς ἔοικε, πονηρὰ	φύσις,	μεγάλης ἐξουσίας ἐπιλαβομένη, δημοσίας ἀπεργάζεται
[80]	παρῆλθε, καὶ τάς τε ἐν	Φωκεῦσι	πόλεις παραδόξως ἀναστάτους ἐποίησε, Θηβαίους
[140]	αὐτὸν πόλεμον ἐπήγαγε διὰ τῆς	Φωκίδος	ἐπ' αὐτὰς τὰς Θήβας, καὶ,
[140]	τάξιν αὐτοὺς ἐνουθέτησεν, ἀλλ' ὁ	Φωκικὸς	πόλεμος, δεκέτης γεγονὼς ἀείμνηστον παιδείαν
[80]	πάντας δεξιούμενος καὶ προσγελῶν, τοὺς	Φωκικοὺς	ξένους διαβιβάσας, ἦλθον ἐφ' ἡμᾶς
[130]	θεοὶ φυλάξασθαι, μόνον οὐκ ἀνθρώπων	φωνὰς	προσκτησάμενοι; Οὐδεμίαν τοι πώποτε ἔγωγε
[100]	καὶ χειρὶ, καὶ ποδὶ, καὶ	φωνῇ	καὶ πάσῃ δυνάμει. ~Καὶ οὐκ
[120]	καὶ χειρὶ, καὶ ποδὶ, καὶ	φωνῇ,	καὶ πᾶσιν οἷς δύναμαι, καὶ
[170]	μητρὸς Σκύθης, Βάρβαρος ἑλληνίζων τῇ	φωνῇ·	ὅθεν καὶ τὴν πονηρίαν οὐκ
[120]	καὶ ἰδία. (Σκοπεῖτε δή, ποίᾳ	φωνῇ,	ποίᾳ ψυχῇ, ποίοις ὄμμασι, τίνα
[150]	τἀναντία δόξει τῇ τοῦ κήρυκος	φωνῇ	φθέγγεσθαι, ὅτι Τόνδε τὸν ἄνδρα,
[10]	νόμον· ὅταν δὲ ἑτέραν μὲν	φωνὴν	ἀφιῇ ὁ νόμος, ἑτέραν δὲ
[200]	δακρύων καὶ τοῦ τόνου τῆς	φωνῆς,	ὅταν ὑμᾶς ἐπερωτᾷ. Ποῖ καταφύγω,
[210]	κραυγή; Τίς ὁ τόνος τῆς	φωνῆς;	Οὐχ ὁ μὲν τὴν γραφὴν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 4/10/2007