HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ESCHINE, Contre Ctésiphon (discours complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)

χ = 93 formes différentes pour 188 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Paragraphes

[240]   Ἅπαντες γὰρ ἅμα ἀποκρινοῦνται, ὅτι Χαβρίᾳ μὲν διὰ τὴν περὶ Νάξον

[240]   δὴ τοὺς δικαστάς, εἰ ἐγίγνωσκον Χαβρίαν καὶ Ἰφικράτην, καὶ Τιμόθεον, καὶ

[90]   ἐν τῇ συμμαχίᾳ βοηθεῖν ἡμᾶς Χαγκιδεῦσι, ῥῆμα μόνον ἀντικαταλλαξάμενος ἀντὶ τούτων,

[20]   Κτησιφῶντα μάρτυρας παρέξομαι. Ἐπὶ γὰρ Χαιρώνδου ἄρχοντος, θαργηλιῶνος μηνὸς δευτέρᾳ φθίνοντος,

[50]   ἐπολεμοῦμεν χρόνον, μέχρι τῶν ἐν Χαιρωνείᾳ· τέταρτον δὲ, τὸν νῦν παρόντα

[180]   ὅσοι τὴν τάξιν ἔλιπον ἐν Χαιρωνείᾳ τῶν πολεμίων ἐπιόντων. Ὅτι δ'

[190]   νῦν γίγνεται, ἀλλ' ἦσαν πολὺ χαλεπώτεροι οἱ δικασταὶ τοῖς τὰ παράνομα

[100]   τῇ πόλει, ἐπαγγελούμενον δ' αὐτῷ χαλκῆν εἰκόνα σταθήσεσθαι ἐν Ὠρεῷ. (Ὁ

[90]   μὲν ἀνέστησαν, πάλιν δὲ εἰς Χαλκίδα, καὶ τὸ καλούμενον Εὐβοϊκὸν συνέδριον

[80]   μὲν τῷ λόγῳ συνέδριον εἰς Χαλκίδα συνάγων, ἰσχυρὰν δὲ τὴν Εὔβοιαν

[90]   τούτων, εὐφημίας ἕνεκα προσγράψας καὶ Χαλκιδέας βοηθεῖν, ἐάν τις ἴῃ ἐπ'

[90]   ὑπὲρ τοῦ μὴ συνεδρεύειν Ἀθήνησι Χαλκιδέας· τρίτον δὲ ὥστε μὴ τελεῖν

[80]   ὑφ' ὑμῶν εὖ πεπονθότες οἱ Χαλκιδεῖς, οὐ τὰς ὁμοίας ὑμῖν ἀπέδοσαν.

[80]   συγγνώμης παρ' ὑμῶν Καλλίας ὁ Χαλκιδεύς, (μικρὸν διαλιπὼν χρόνον, πάλιν ἧκε

[80]   ὄρος ὑπερεβάλομεν, ἐνταῦθα Καλλίας ὁ Χαλκιδεύς, ὃν Δημοσθένης μισθαρνῶν ἐνεκωμίαζεν, (ὁρῶν

[80]   μεγάλα ἠδικημένοι ὑπὸ Μνησάρχου τοῦ Χαλκιδέως, τοῦ Καλλίου καὶ Ταυροσθένους πατρός,

[90]   ὑπῆρχεν αὐτῷ ἢ φεύγειν ἐκ Χαλκίδος, ἢ τεθνάναι ἐγκαταληφθέντι· τηλικαῦται δυνάμεις

[100]   ἔγραψε Δημοσθένης, τάλαντον μὲν ἐκ Χαλκίδος παρὰ Καλλίου, τάλαντον δὲ ἐξ

[80]   τὸν πόλεμον κατεσκεύασεν. (Ναί. ἀλλὰ χαλκοῖς καὶ ἀδαμαντίνοις τείχεσιν, ὡς αὐτός

[100]   ἀπεκρίνατο τῷ Γνωσιδήμῳ, ὅτι ἐλάχιστα χαλκοῦ οὐδὲν δέοιτο, τὸ δὲ τάλαντον

[180]   ποθ' Ὅμηρος ἔφη Δαναῶν πύκα χαλκοχιτώνων Κοσμητῆρα μάχης ἔξοχον ἄνδρα μολεῖν.

[100]   πέμπουσι πρὸς αὐτὸν Γνωσίδημον, τὸν Χαριγένους υἱὸν τοῦ δυναστεύσαντός ποτε ἐν

[70]   διὰ τῶν κατασκόπων, τῶν παρὰ Χαριδήμου, πυθόμενος τὴν Φιλίππου τελευτήν, τῶν

[70]   ἐνύπνιον, κατεψεύσατο, ὡς οὐ παρὰ Χαριδήμου τὸ πρᾶγμα πεπυσμένος, ἀλλὰ παρὰ

[180]   τῷ βουλομένῳ καὶ τοῖς διαπραξαμένοις χαρίζησθε, καὶ τὰς ἐπιεικεῖς φύσεις διαφθερεῖτε.

[40]   δήμου, ἵν' ὁ κηρυττόμενος μείζω χάριν εἰδῇ τῶν στεφανούντων ὑμῖν, ἢ

[40]   ὑμᾶς, καὶ μετὰ ψηφίσματος, πολλὴν χάριν καταθέμενοι, ἀλλ' αὐτοὶ προελόμενοι, ἄνευ

[170]   διδομένους στεφάνους, οὔθ' οἱ τιμώμενοι χάριν ὑμῖν εἴσονται, οὔτε τὰ τῆς

[230]   γέγονε τὸ ἁμάρτημα· ἡ δὲ χάρις πρὸς ὃν ἐχαρίζετο ἄδηλος γεγένηται·

[180]   ἐφικόμενος τῆς ἀνδραγαθίας, οὕτω τὰς χάριτας τὸν δῆμον ἀπαίτει. ~Ἵνα δὲ

[240]   ἐάν τις αὑτὸν διαχρήσηται, τὴν χεῖρα τὴν τοῦτο πράξασαν χωρὶς τοῦ

[220]   ἄνδρα δὶς στρεβλώσας, τῇ σαυτοῦ χειρί, ἔγραψας αὐτὸν θανάτῳ ζημιῶσαι· καὶ

[100]   τῇ γῇ τῇ ἱερᾷ, καὶ χειρὶ, καὶ ποδὶ, καὶ φωνῇ καὶ

[120]   τῇ γῇ τῇ ἱερᾷ, καὶ χειρὶ, καὶ ποδὶ, καὶ φωνῇ, καὶ

[10]   Θησείῳ, κἀκείνας ἃς ὁ δῆμος χειροτονεῖ ἐν ἀρχαιρεσίαις, στρατηγοὺς, καὶ ἱππάρχους,

[10]   ἁπάσας εἶναι, ἃς ὁ δῆμος χειροτονεῖ) καὶ τοὺς ἐπιστάτας (φησὶ) τῶν

[150]   βῆμα, εἰρηνοφύλακα ὑμᾶς αὑτὸν ἐκέλευε χειροτονεῖν· ὑμεῖς δὲ, κατὰ μὲν τοὺς

[240]   ὡς Κλεοπάτραν, τὴν Φιλίππου θυγατέρα, χειροτονεῖσθαι, συναχθεσθησόμενος ἐπὶ τῇ τοῦ Μολοττῶν

[160]   τὸ στρατόπεδον, πρεσβευτὴς ὑφ' ὑμῶν χειροτονηθείς, ἀποδρὰς ἐκ μέσου τοῦ Κιθαιρῶνος,

[110]   διέφθειρον, ὧν εἷς ἦν Δημοσθένης. (Χειροτονηθεὶς γὰρ ὑφ' ὑμῶν πυλάγορας, λαμβάνει

[10]   ἐν ᾧ διαρρήδην γέγραπται, τὰς χειροτονητάς (φησίν) ἀρχάς (ἁπάσας ἑνὶ περιλαβὼν

[20]   φανερώτατον, οἱ κληρωτοὶ καὶ οἱ χειροτονητοὶ ἄρχοντες· δεύτερον δὲ, ὅσοι τι

[20]   τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀντιγραφεὺς ἦν χειροτονητὸς τῇ πόλει, ὃς καθ' ἑκάστην

[0]   λάχῃ προεδρεύειν, καὶ τὰς ὑμετέρας χειροτονίας ὀρθῶς ἀναγορεύῃ, τοῦτον οἱ τὴν

[170]   καὶ τοὺς ἄνδρας νῦν μὲν χείρους εἶναι, τότε δ' ἀμείνους; Ἐγὼ

[40]   περὶ πλείονος ποιούμενος τῆς πατρίδος, χείρων γένηται τὴν ψυχήν. (Ἀλλ' οὐκ

[20]   δικαστῶν τὰς ψήφους ἐκ τῶν χειρῶν, μηδ' ἔμπροσθεν τῶν νόμων, ἀλλ'

[250]   φῇ Βυζαντίους μὲν ἐκ τῶν χειρῶν πρεσβεύσας ἐξελέσθαι τῶν Φιλίππου, ἀποστῆσαι

[70]   λόγον, οὐδὲν ὄφελος ἔφη τῶν χθὲς εἰρημένων εἶναι λόγων, ἐὰν ταῦθ'

[180]   εἰς θυσίαν καὶ ἀναθήματα δοῦναι χιλίας δραχμάς, καὶ τοῦτ' ἔστιν ἔλαττον

[110]   γὰρ ὑφ' ὑμῶν πυλάγορας, λαμβάνει χιλίας δραχμὰς παρὰ τῶν Ἀμφισσέων, τοῦ

[230]   Τριάκοντα ἐγένοντο, οἳ πλείους ἢ χιλίους καὶ πεντακοσίους τῶν πολιτῶν ἀκρίτους

[90]   πεζοὺς στρατιώτας μυρίους, καὶ ἱππέας χιλίους· (ὑπάρξειν δὲ πρὸς τούτοις καὶ

[40]   τύχοι) ὁ τῶν Ῥοδίων, ἢ Χίων, ἢ καί τινος ἄλλης πόλεως,

[240]   καὶ ταῖς ἡδοναῖς ταῖς σαυτοῦ χορηγεῖς, καὶ τὸ κεφάλαιον, τὸ μὲν

[50]   οὓς ἔλαβεν ἐν τῇ ὀρχήστρᾳ χορηγὸς ὤν, καὶ ὡς ἀπέδοτο τριάκοντα

[40]   τοὺς μὲν θεατὰς, καὶ τοὺς χορηγοὺς, καὶ τοὺς ἀγωνιστὰς ἐνοχλεῖσθαι, τοὺς

[230]   ἐὰν μὴ δικαίως τοὺς κυκλίους χοροὺς κρίνωσι, ζημιοῦτε· αὐτοὶ δὲ, οὐ

[230]   ζημιοῦτε· αὐτοὶ δὲ, οὐ κυκλίων χορῶν κριταὶ καθεστηκότες, ἀλλὰ νόμων καὶ

[140]   Θήβας καιρὸς καὶ φόβος καὶ χρεία συμμαχίας, ἀλλ' οὐ Δημοσθένης. Ἐπεὶ

[230]   χρυσίον καιρὸς, καὶ φόβος καὶ χρεία συμμάχων. Τὸ δὲ αὐτὸ τοῦτο

[240]   οἱ νεώτεροι, πρὸς ποῖον παράδειγμα χρὴ αὐτοὺς τὸν βίον ποιεῖσθαι, τί

[10]   γεγραφὼς, τοσούτῳ μείζονος ὀργῆς τεύξεται. Χρὴ γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, τὸ αὐτὸ

[20]   καὶ διδάσκει ὁ νόμος ἃ χρὴ γράφειν. Κελεύει γὰρ αὐτὸ τοῦτο

[0]   τήνδε τὴν ἡμέραν. (Κἀκεῖνο δὲ χρὴ διαμνημονεύειν, ὅτι νυνὶ πάντες οἱ

[0]   σῴζεται καὶ ἡ δημοκρατία· (ἃ χρὴ διαμνημονεύοντας ὑμᾶς, μισεῖν τοὺς τὰ

[10]   ῥήτωρ, τῷ τοῦ νόμου δικαίῳ χρὴ διδόναι τὴν ψῆφον, οὐ τῇ

[70]   ἃ ἐρήσεται, προδιδάξας δὲ ἃ χρὴ κατὰ τῆς πόλεως ἀποκρίνασθαι· καὶ,

[50]   καὶ παράνομα τολμῶντα γράφειν πότερα χρὴ καταφρονεῖν τῶν δικαστηρίων, ἢ δίκην

[120]   κατά τε τῶν ἀσεβησάντων, ἃ χρὴ παθεῖν αὐτούς, καὶ κατὰ τῶν

[170]   πόλιν· ~τρίτον, σώφρονα καὶ μέτριον χρὴ πεφυκέναι αὐτὸν πρὸς τὴν καθ'

[130]   ἐπερησομένους τὸν θεὸν ὅ τι χρὴ πράττειν; Δημοσθένης δὲ ἀντέλεγε, φιλιππίζειν

[150]   μήν, εἴ τις ἐρεῖ ὡς χρὴ πρὸς Φίλιππον εἰρήνην ποιήσασθαι, ἀπάξειν

[140]   ἀλλ' ἀγανακτεῖν καὶ τιμωρεῖσθαι, εἰ χρὴ τὰ λοιπὰ τῇ πόλει καλῶς

[230]   κατηγορίαν ἔχει· οὐ γὰρ περιχαρακώσαντα χρὴ τὰ τείχη, οὐδὲ τὰς τάφρους,

[100]   ἐμαντεύσαντο παρὰ τῷ θεῷ, τίνι χρὴ τιμωρίᾳ τοὺς ἀνθρώπους τούτους μετελθεῖν.

[110]   ἀφικνουμένων εἰς Δελφοὺς πυλαγόρων ἐνίους χρήμασι διέφθειρον, ὧν εἷς ἦν Δημοσθένης.

[160]   Περσῶν βασιλεὺς καὶ ναυσὶ καὶ χρήμασι, καὶ πεζῇ στρατιᾷ, ἄσμενος δ'

[120]   ἀντὶ γὰρ τῶν μεγίστων ἀδικημάτων χρήμασιν αὐτοὺς ἐζημίωσαν. Καὶ ταῦτα ἐν

[160]   πρόσεστιν; Ἀλλ' εἰ μέν που χρήματα ἀναλίσκεται, προσκαθιζήσει, πρᾶξιν δὲ ἀνδρὸς

[30]   ἐξ ἑαυτῶν αἱροῦνται τὰ δημόσια χρήματα διαχειρίζειν, τούτους αἱρετοὺς ἄρχοντας εἶναι·

[20]   ψήφισμα ἔγραψε, καὶ τὰ δημόσια χρήματα διεχείριζε, καὶ ἐπιβολὰς ἐπέβαλλε, καθάπερ

[120]   κατήγαγον. Ἐπειδὴ δὲ οὔτε τὰ χρήματα ἐξέτινον τῷ θεῷ, τούς τ'

[140]   κεναῖς χώραις, καὶ τὰ στρατιωτικὰ χρήματα κλέπτων, καὶ τοὺς μυρίους ξένους

[110]   δεῖσθε μαρτύρων, τέλη πεπρακότας, καὶ χρήματα λαμβάνοντας ἐκ τοῦ ἱεροῦ λιμένος.

[20]   ἀποδημήσω; Ἵνα γε μὴ, προλαβὼν χρήματα τῆς πόλεως ἢ πράξεις, δρασμῷ

[200]   ποίαν συμμάχων παρασκευήν; Πρὸς ποῖα χρήματα; Τί προβαλλόμενος ὑπὲρ τοῦ δήμου

[50]   ποιήσασθε ἀκρόασιν, ὥσπερ ὅταν περὶ χρημάτων ἀνηλωμένων διὰ πολλοῦ χρόνου καθεζώμεθα

[170]   ἃς ἐκεῖνος, δεῦρο μετὰ πολλῶν χρημάτων ἀποστείλας, συνῴκισε τὴν μὲν ἑτέραν

[240]   χρυσίου ἀπεστέρηκας. ~Οὐ δι' ἔνδειαν χρημάτων, ἕνεκα μὲν πέντε ταλάντων, οἱ

[110]   εἴκοσιν τῶν ἐξαγίστων καὶ ἐπαράτων χρημάτων, ἐφ' ᾧ τε βοηθήσει τοῖς

[90]   ἑαυτοῦ· εἶναι δὲ τὸ σύνταγμα χρημάτων μὲν εἰς ἑκατὸν νεῶν ταχυναυτουσῶν

[10]   ὑπευθύνων, ἐπαυτοφώρῳ κλέπται τῶν δημοσίων χρημάτων ὄντες ἐξελεγχόμενοι, διεφύγγανον ἐκ τῶν

[90]   κοινωνεῖν τῆς συντάξεως, ὡς οὔτε χρημάτων, οὔτε στρατιωτῶν ἀπορίαν ἔσεσθαι. Καὶ

[90]   τετταράκοντα· (ἐκ δὲ τούτων τῶν χρημάτων ὑπάρξειν καὶ ναυτικὴν καὶ πεζὴν

[40]   τόπος ἡ ἐκκλησία, ἐν ᾗ χρῆν στεφανοῦσθαι, καὶ ἀπείρητο ἄλλοθι μηδαμοῦ

[90]   Φιλίππου. Ἀπορῶν δ' ὅ τι χρήσαιτο αὑτῷ, καὶ παραγγελλομένης ἐπ' αὐτὸν

[150]   πώποτε καλῶς ἀπήλλαξε Δημοσένει συμβούλῳ χρησάμενος. Ὑμεῖς δ' ὦ Ἀθηναῖοι, οὐκ

[50]   μετρίως τοῖς τῆς πόλεως πράγμασι χρησαμένους, τῶν δὲ ἀτυχημάτων ἁπάντων Δημοσθένην

[160]   Βούλει σε θῶ φοβηθῆναι, καὶ χρήσασθαι τῷ σαυτοῦ τρόπῳ; Καίτοι ῥητορικὴν

[20]   τῆς πόλεως ἢ πράξεις, δρασμῷ χρήσῃ. Πάλιν, ὑπεύθυνον οὐκ ἐᾷ τὴν

[160]   ἐν εἰρήνῃ, οὔτ' ἐν πολέμῳ χρήσιμον ἑαυτὸν παρέχων. Καὶ, τὸ πάντων

[130]   οὐ ποιήματα Ἡσιόδου εἶναι, ἀλλὰ χρησμὸν εἰς τὴν Δημοσθένους πολιτείαν. Καὶ

[100]   ἄλλον ἐᾶν. Λαβόντες δὲ τὸν χρησμὸν οἱ Ἀμφικτύονες ἐψηφίσαντο, Σόλωνος εἰπόντος

[50]   ἁπάντων Δημοσθένην αἴτιον γεγενημένον. Καὶ χρήσομαι τῇ τοῦ λόγου τάξει ταύτῃ,

[30]   ἀπολογίαν τὸν Διονυσιακὸν νόμον, καὶ χρήσονται τοῦ νόμου μέρει τινὶ κλέπτοντες

[70]   πονηρὸς, ἄν ποτε γένοιτο δημοσίᾳ χρηστός, οὐδ' ὅστις ἐστὶν οἴκοι φαῦλος,

[70]   οὐκ ἄν ποτε γένοιτο δημαγωγὸς χρηστός, οὐδὲ ὁ τὰ φίλτατα καὶ

[170]   ποτε βελτίους ποιήσετε, τοὺς δὲ χρηστοὺς εἰς τὴν ἐσχάτην ἀθυμίαν ἐμβαλεῖτε.

[70]   ἐκ μεταβολῆς δ' ἀξιοῦντας εἶναι χρηστούς. (Ὑπόλοιπον δ' ἐστί μοι τὴν

[90]   πονηρὸς ὢν, καὶ τὰ τῶν χρηστῶν σημεῖα διαφθείρει. ~Ταῦτα δ' εἰπὼν

[60]   παρανόμων. Ἧκον οἱ τῆς κρίσεως χρόνοι. Κατηγόρει μὲν Λυκῖνος ὁ γραψάμενος,

[0]   βούλομαι. Ἐν γὰρ τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις ἄρχοντές τινες τὰς μεγίστας ἀρχὰς,

[80]   (συνέβη τε ἐν τοῖς αὐτοῖς χρόνοις διαφέρεσθαί τι Δημοσθένην καὶ Φιλοκράτην,

[120]   εἰς Δελφοὺς ἐν τοῖς τεταγμένοις χρόνοις ὑπὸ τῶν προγόνων· εὐπρεπῶς γε

[110]   αὐτῷ καὶ εἰς τὸν λοιπὸν χρόνον ἀποστέλλεσθαι Ἀθήναζε τοῦ ἐνιαυτοῦ ἑκάστου

[160]   ὄψιν διαφέρων γενόμενος, ᾤκησε πολὺν χρόνον ἐν τῇ Δημοσθένους οἰκίᾳ, ὅ

[50]   ἔγωγε ἀκούω, καταλογίζεται ἐκεῖνον τὸν χρόνον, ἐν ᾧ πρὸς Φίλιππον ὑπὲρ

[180]   καιρούς, οἳ, πολλοὺς πολὺν ὑπομείναντες χρόνον καὶ μεγάλους κινδύνους, ἐπὶ τῷ

[50]   πόλεμον· τρίτον δὲ, ὃν ἐπολεμοῦμεν χρόνον, μέχρι τῶν ἐν Χαιρωνείᾳ· τέταρτον

[80]   Καλλίας ὁ Χαλκιδεύς, (μικρὸν διαλιπὼν χρόνον, πάλιν ἧκε φερόμενος εἰς τὴν

[0]   συνηγορίας, οἳ, ἐπὶ πολὺν ἤδη χρόνον συνεργοῦντές τισι τῶν ῥητόρων, λυμαίνονται

[160]   μεθειστήκει· ὁ δὲ Ἀντίπατρος πολὺν χρόνον συνῆγε στρατόπεδον, τὸ δ' ἐσόμενον

[150]   μνήμη; (Γένεσθε δή μοι, μικρὸν χρόνον, τὴν διάνοιαν μὴ ἐν τῷ

[50]   καιρὸν φησι γενέσθαι, ὃν ἤγομεν χρόνον τὴν εἰρήνην, δηλονότι μέχρι τῆς

[130]   δημαγωγὸς Ἀριστοφῶν ὁ Ἀζηνιεύς, πλεῖστον χρόνον τὴν τοῦ βοιωτιάζειν ὑπομείνας αἰτίαν,

[70]   μέγιστα προκαταλαμβάνοντες· πρῶτον μὲν τὸν χρόνον τὸν τῆς τριμήνου ταῖς τῶν

[220]   τριηράρχους ἁρπάγματα, τίς ἂν ἀποκρύψαι χρόνος δύναιτ' ἄν, ὅτε, νομοθετήσας περὶ

[100]   μᾶλλον δ' ὁ πάντων πικρότατος χρόνος, ἐν ὧ Δημοσθένης ἀπώλεσε τὰς

[60]   Φιλοκράτης. Μετὰ ταῦτα ἐπῄει ὁ χρόνος· Θεμιστοκλῆς ἄρχων. Ἐνταῦθ' εἰσέρχεται βουλευτὴς

[120]   ἀνάγκης πρὸ τοῦ καθήκοντος ἔμελλε χρόνου γίγνεσθαι. (Καὶ πάλιν ἐν τῷ

[50]   περὶ χρημάτων ἀνηλωμένων διὰ πολλοῦ χρόνου καθεζώμεθα ἐπὶ τοὺς λογισμούς. Ἐρχόμεθα

[220]   δοκῇ. Καὶ τὸ μὲν διὰ χρόνου λέγειν σημεῖόν ἐστιν ἐπὶ τῶν

[180]   πεπονθότων, ἣ ἀπ' ἐκείνου τοῦ χρόνου μέχρι τῆσδε τῆς ἡμέρας ἀθάνατος

[50]   Ἑλληνικοῦ συνεδρίου, καὶ, προϊόντος τοῦ χρόνου, παρ' ἑκόντων τῶν Ἑλλήνων ἀπολαβεῖν

[80]   Πλουτάρχῳ βοηθήσοντες, τοὺς μὲν πρώτους χρόνους ἀλλ' οὖν προσεποιοῦνθ' ὑμῖν εἶναι

[150]   δὲ, κατὰ μὲν τοὺς πρώτους χρόνους, οὐδ' ἐπὶ τὰ ψηφίσματα εἰᾶτε

[60]   προκαταλαμβάνων τὴν ἐκκλησίαν, καὶ τοὺς χρόνους ὑμῶν ὑποτεμνόμενος, καὶ τὸ πρᾶγμα

[150]   ἀπροσδοκήτου σωτηρίας, τοὺς μὲν πρώτους χρόνους ὑπότρομος ἦν ἅνθρωπος, καὶ παριὼν

[120]   τῆς ἐπιούσης πυλαίας, ἐν ῥητῷ χρόνῳ εἰς Πύλας, ἔχοντας δόγμα, καθότι

[230]   Ἀλεξάνδρου διαβάσεως, οὐ πολλῷ πρότερον χρόνῳ πρὸ τῆς Ἀλεξάνδρου διαβάσεως εἰς

[230]   τῶν Περσῶν βασιλεὺς, οὐ πολλῷ χρόνῳ πρὸ τῆς Ἀλεξάνδρου διαβάσεως, οὐ

[120]   ἐζημίωσαν. Καὶ ταῦτα ἐν ῥητῷ χρόνῳ προεῖπον τῷ θεῷ καταθεῖναι, καὶ

[120]   τοὺς Ἀμφισσεῖς στρατείαν ἐποιήσαντο, πολλῷ χρόνῳ ὕστερον, ἐπανεληλυθότος Φιλίππου ἐκ τῆς

[220]   τὰ περὶ τὴν Εὔβοιαν δωροδοκηθέντα, χρόνων ἐγγεγενημένων, ἐν' οἷς ὑπ' ἐμοῦ

[60]   τινες ὑμῶν ἐκ τῶν ἔμπροσθεν χρόνων ἥκουσιν οἴκοθεν τοιαύτην ἔχοντες τὴν

[110]   τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων, ὅτι χρυσᾶς ἀσπίδας ἀνέθεμεν πρὸς τὸν καινὸν

[150]   Δημοσθένους δωροδοκία καὶ τὸ βασιλικὸν χρυσίον. Ἀλλ' ἐπειδὴ τοῖς σώμασιν οὐ

[250]   τὴν Ἑλλάδα τὸ ἐκ Μήδων χρυσίον, ἀλλὰ δωροδοκήσαντα, καὶ ἔτι καὶ

[140]   ὑποπτεύσας μέλλειν εἰρήνην ἰδίᾳ ποιεῖσθαι, χρυσίον ἄνευ αὑτοῦ παρὰ Φιλίππου λαβόντας,

[250]   τὴν Ἑλλάδα τὸ ἐκ Μήδων χρυσίον, ἐπιδημήσαντα εἰς τὴν πόλιν, πρόξενον

[170]   περιεποιήσατο. Νῦν μέντοι τὸ βασιλικὸν χρυσίον ἐπικέκλυκε τὴν δαπάνην αὐτοῦ· ἔσται

[170]   πλουσίαν μὲν, νὴ Δία, καὶ χρυσίον ἐπιφερομένην πολύ, Σκύθιν δὲ τὸ

[200]   τῇ σαυτοῦ ἀνανδρίᾳ τὸ βασιλικὸν χρυσίον, καὶ τὰ δημόσια δωροδοκήματα. ~Ὅλως

[230]   ὁ δὲ κομίζων ἦν τὸ χρυσίον καιρὸς, καὶ φόβος καὶ χρεία

[230]   τελευτῆς ἐνέγραψεν. Ἐγώ (φησὶν) ὑμῖν χρυσίον οὐ δώσω· μή με αἰτεῖτε·

[240]   τὸ κεφάλαιον, τὸ μὲν βασιλικὸν χρυσίον παρὰ τούτῳ, οἱ δὲ κίνδυνοι

[230]   ὑποσιωπᾷς, ἃ προλαβὼν τοῦ βασιλικοῦ χρυσίου ἀπεστέρηκας. ~Οὐ δι' ἔνδειαν χρημάτων,

[160]   δὲ θαρρήσωμεν, δωρεὰς αἰτήσεις, καὶ χρυσοῖς στεφάνοις στεφανοῦσθαι; (Ναί· ἀλλὰ δημοτικός

[160]   ὡς ἐκπεπληγμένου καὶ ἀθυμοῦντος, καὶ χρυσόκερων ἀποκαλῶν, καὶ κατεστέφθαι φάσκων, εἴ

[40]   νόμων ἐπιδείξω. Αὐτὸν γὰρ τὸν χρυσοῦν στέφανον, ὃς ἂν ἐν τῷ

[180]   τίμιος, νυνὶ δὲ καὶ ὁ χρυσοῦς καταπεφρόνηται· καὶ οὐδὲ τοῦτο εἰκῇ

[250]   καὶ ἔτι καὶ νῦν κεκτημένον, χρυσῷ στεφάνῳ μέλλετε στεφανοῦν. Θεμιστοκλέα δὲ,

[10]   καὶ δικαιοσύνης ὑπὸ τοῦ δήμου χρυσῷ στεφάνῳ, ὁ δὲ αὐτὸς ἀνὴρ,

[50]   λίαν προωμολογημένα, πότερα αὐτὸν δεῖ χρυσῷ στεφάνῳ στεφανωθῆναι, ἢ ψέγεσθαι; Καὶ

[140]   δέδωκεν, ἀλλ' εἰ μὴ καὶ χρυσῷ στεφάνῳ στεφανωθήσεται, ἀγανακτεῖ· οὐδ' ἱκανόν

[180]   στεφάνῳ αὐτῶν ἕκαστον, ἀλλ' οὐ χρυσῷ· τότε μὲν γὰρ ἦν ὁ

[210]   ἐστὶν αὐτῷ ἡ σπουδή; Περὶ χρυσῶν στεφάνων καὶ κηρυγμάτων ἐν τῷ

[230]   πρότερον μὲν ἐνεπίμπλατο ἡ ὀρχήστρα χρυσῶν στεφάνων, οἷς ὁ δῆμος ἐστεφανοῦτο

[130]   ἐκμανθάνειν, ἵν' ἄνδρες ὄντες αὐταῖς χρώμεθα) Πολλάκι δὴ ξύμπασα πόλις κακοῦ

[120]   καὶ τοὺς θύοντας καὶ τοὺς χρωμένους τῷ θεῷ. Ἐνταῦθ' ἤδη πολλαὶ

[10]   τῶν ἔργων ἐπιστάται πάντες ἡγεμονίᾳ χρῶνται δικαστηρίου) (τί τούτους κελεύει ποιεῖν;

[140]   δ' ἐν τῷ ξενικῷ κεναῖς χώραις, καὶ τὰ στρατιωτικὰ χρήματα κλέπτων,

[100]   καὶ πάσας νύκτας, καὶ, τὴν χώραν αὐτῶν ἐκπορθήσαντας, καὶ αὐτοὺς ἀνδραποδισαμένους,

[80]   τείχεσιν, ὡς αὐτός φησι, τὴν χώραν ἡμῶν ἐτείχισε, τῇ τῶν Εὐβοέων

[100]   πόλιν αὐτῶν κατέσκαψαν, καὶ τὴν χώραν καθιέρωσαν κατὰ τὴν μαντείαν, καὶ,

[100]   Ἐπάρατος ὠνομασμένος. Ταύτην ποτὲ τὴν χώραν κατῴκησαν Κιρραῖοι καὶ Κραγαλίδαι, γένη

[100]   πάσῃ ἀεργίᾳ, καὶ ταύτην τὴν χώραν μήτ' αὐτοὺς ἐργάζεσθαι, μήτ' ἄλλον

[130]   οὐκ ἦλθεν ἡμῶν ἐπὶ τὴν χώραν, ὅτι οὐκ ἦν αὐτῷ καλὰ

[130]   ἦλθεν εἰς τὴν τῶν κρατουμένων χώραν, ὅτι οὐκ ἦν αὐτῷ καλὰ

[140]   ὃν πρότερον ἐξήλασεν ἐκ τῆς χώρας τῆς Βοιωτῶν, τοῦτον πάλιν τὸν

[80]   Μυρτίσκην, καὶ Γάνος, καὶ Γανίδα, χωρία ὧν οὐδὲ τὰ ὀνόματα ᾖδεμεν

[170]   τότε τῆς πόλεως ἐχούσης τὸ χωρίον τοῦτο, φυγὰς ἀπ' εἰσαγγελίας ἐκ

[140]   μὲν πρὸς τὴν πολιτικὴν δύναμιν, χωρὶς δ' ἐν Ἀμφίσσῃ πρὸς τοὺς

[10]   νόμος, καὶ συλλήβδην ἅπαντας, καὶ χωρὶς ἑκάστους κατὰ σῶμα, τοὺς τὰ

[0]   πολιτῶν τὸν βουλόμενον, καθ' ἡλικίαν, χωρὶς καὶ ἐν μέρει, περὶ ἑκάστου

[140]   τοῖς τότε καιροῖς εὔξασθαι; Οὐ χωρὶς μὲν πρὸς τὴν πολιτικὴν δύναμιν,

[240]   τὴν χεῖρα τὴν τοῦτο πράξασαν χωρὶς τοῦ σώματος θάπτομεν· (Δημοσθένην δέ,

Paragraphes
[240]	Ἅπαντες γὰρ ἅμα ἀποκρινοῦνται, ὅτι	Χαβρίᾳ	μὲν διὰ τὴν περὶ Νάξον
[240]	δὴ τοὺς δικαστάς, εἰ ἐγίγνωσκον	Χαβρίαν	καὶ Ἰφικράτην, καὶ Τιμόθεον, καὶ
[90]	ἐν τῇ συμμαχίᾳ βοηθεῖν ἡμᾶς	Χαγκιδεῦσι,	ῥῆμα μόνον ἀντικαταλλαξάμενος ἀντὶ τούτων,
[20]	Κτησιφῶντα μάρτυρας παρέξομαι. Ἐπὶ γὰρ	Χαιρώνδου	ἄρχοντος, θαργηλιῶνος μηνὸς δευτέρᾳ φθίνοντος,
[50]	ἐπολεμοῦμεν χρόνον, μέχρι τῶν ἐν	Χαιρωνείᾳ·	τέταρτον δὲ, τὸν νῦν παρόντα
[180]	ὅσοι τὴν τάξιν ἔλιπον ἐν	Χαιρωνείᾳ	τῶν πολεμίων ἐπιόντων. Ὅτι δ'
[190]	νῦν γίγνεται, ἀλλ' ἦσαν πολὺ	χαλεπώτεροι	οἱ δικασταὶ τοῖς τὰ παράνομα
[100]	τῇ πόλει, ἐπαγγελούμενον δ' αὐτῷ	χαλκῆν	εἰκόνα σταθήσεσθαι ἐν Ὠρεῷ. (Ὁ
[90]	μὲν ἀνέστησαν, πάλιν δὲ εἰς	Χαλκίδα,	καὶ τὸ καλούμενον Εὐβοϊκὸν συνέδριον
[80]	μὲν τῷ λόγῳ συνέδριον εἰς	Χαλκίδα	συνάγων, ἰσχυρὰν δὲ τὴν Εὔβοιαν
[90]	τούτων, εὐφημίας ἕνεκα προσγράψας καὶ	Χαλκιδέας	βοηθεῖν, ἐάν τις ἴῃ ἐπ'
[90]	ὑπὲρ τοῦ μὴ συνεδρεύειν Ἀθήνησι	Χαλκιδέας·	τρίτον δὲ ὥστε μὴ τελεῖν
[80]	ὑφ' ὑμῶν εὖ πεπονθότες οἱ	Χαλκιδεῖς,	οὐ τὰς ὁμοίας ὑμῖν ἀπέδοσαν.
[80]	συγγνώμης παρ' ὑμῶν Καλλίας ὁ	Χαλκιδεύς,	(μικρὸν διαλιπὼν χρόνον, πάλιν ἧκε
[80]	ὄρος ὑπερεβάλομεν, ἐνταῦθα Καλλίας ὁ	Χαλκιδεύς,	ὃν Δημοσθένης μισθαρνῶν ἐνεκωμίαζεν, (ὁρῶν
[80]	μεγάλα ἠδικημένοι ὑπὸ Μνησάρχου τοῦ	Χαλκιδέως,	τοῦ Καλλίου καὶ Ταυροσθένους πατρός,
[90]	ὑπῆρχεν αὐτῷ ἢ φεύγειν ἐκ	Χαλκίδος,	ἢ τεθνάναι ἐγκαταληφθέντι· τηλικαῦται δυνάμεις
[100]	ἔγραψε Δημοσθένης, τάλαντον μὲν ἐκ	Χαλκίδος	παρὰ Καλλίου, τάλαντον δὲ ἐξ
[80]	τὸν πόλεμον κατεσκεύασεν. (Ναί. ἀλλὰ	χαλκοῖς	καὶ ἀδαμαντίνοις τείχεσιν, ὡς αὐτός
[100]	ἀπεκρίνατο τῷ Γνωσιδήμῳ, ὅτι ἐλάχιστα	χαλκοῦ	οὐδὲν δέοιτο, τὸ δὲ τάλαντον
[180]	ποθ' Ὅμηρος ἔφη Δαναῶν πύκα	χαλκοχιτώνων	Κοσμητῆρα μάχης ἔξοχον ἄνδρα μολεῖν.
[100]	πέμπουσι πρὸς αὐτὸν Γνωσίδημον, τὸν	Χαριγένους	υἱὸν τοῦ δυναστεύσαντός ποτε ἐν
[70]	διὰ τῶν κατασκόπων, τῶν παρὰ	Χαριδήμου,	πυθόμενος τὴν Φιλίππου τελευτήν, τῶν
[70]	ἐνύπνιον, κατεψεύσατο, ὡς οὐ παρὰ	Χαριδήμου	τὸ πρᾶγμα πεπυσμένος, ἀλλὰ παρὰ
[180]	τῷ βουλομένῳ καὶ τοῖς διαπραξαμένοις	χαρίζησθε,	καὶ τὰς ἐπιεικεῖς φύσεις διαφθερεῖτε.
[40]	δήμου, ἵν' ὁ κηρυττόμενος μείζω	χάριν	εἰδῇ τῶν στεφανούντων ὑμῖν, ἢ
[40]	ὑμᾶς, καὶ μετὰ ψηφίσματος, πολλὴν	χάριν	καταθέμενοι, ἀλλ' αὐτοὶ προελόμενοι, ἄνευ
[170]	διδομένους στεφάνους, οὔθ' οἱ τιμώμενοι	χάριν	ὑμῖν εἴσονται, οὔτε τὰ τῆς
[230]	γέγονε τὸ ἁμάρτημα· ἡ δὲ	χάρις	πρὸς ὃν ἐχαρίζετο ἄδηλος γεγένηται·
[180]	ἐφικόμενος τῆς ἀνδραγαθίας, οὕτω τὰς	χάριτας	τὸν δῆμον ἀπαίτει. ~Ἵνα δὲ
[240]	ἐάν τις αὑτὸν διαχρήσηται, τὴν	χεῖρα	τὴν τοῦτο πράξασαν χωρὶς τοῦ
[220]	ἄνδρα δὶς στρεβλώσας, τῇ σαυτοῦ	χειρί,	ἔγραψας αὐτὸν θανάτῳ ζημιῶσαι· καὶ
[100]	τῇ γῇ τῇ ἱερᾷ, καὶ	χειρὶ,	καὶ ποδὶ, καὶ φωνῇ καὶ
[120]	τῇ γῇ τῇ ἱερᾷ, καὶ	χειρὶ,	καὶ ποδὶ, καὶ φωνῇ, καὶ
[10]	Θησείῳ, κἀκείνας ἃς ὁ δῆμος	χειροτονεῖ	ἐν ἀρχαιρεσίαις, στρατηγοὺς, καὶ ἱππάρχους,
[10]	ἁπάσας εἶναι, ἃς ὁ δῆμος	χειροτονεῖ)	καὶ τοὺς ἐπιστάτας (φησὶ) τῶν
[150]	βῆμα, εἰρηνοφύλακα ὑμᾶς αὑτὸν ἐκέλευε	χειροτονεῖν·	ὑμεῖς δὲ, κατὰ μὲν τοὺς
[240]	ὡς Κλεοπάτραν, τὴν Φιλίππου θυγατέρα,	χειροτονεῖσθαι,	συναχθεσθησόμενος ἐπὶ τῇ τοῦ Μολοττῶν
[160]	τὸ στρατόπεδον, πρεσβευτὴς ὑφ' ὑμῶν	χειροτονηθείς,	ἀποδρὰς ἐκ μέσου τοῦ Κιθαιρῶνος,
[110]	διέφθειρον, ὧν εἷς ἦν Δημοσθένης.	(Χειροτονηθεὶς	γὰρ ὑφ' ὑμῶν πυλάγορας, λαμβάνει
[10]	ἐν ᾧ διαρρήδην γέγραπται, τὰς	χειροτονητάς	(φησίν) ἀρχάς (ἁπάσας ἑνὶ περιλαβὼν
[20]	φανερώτατον, οἱ κληρωτοὶ καὶ οἱ	χειροτονητοὶ	ἄρχοντες· δεύτερον δὲ, ὅσοι τι
[20]	τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀντιγραφεὺς ἦν	χειροτονητὸς	τῇ πόλει, ὃς καθ' ἑκάστην
[0]	λάχῃ προεδρεύειν, καὶ τὰς ὑμετέρας	χειροτονίας	ὀρθῶς ἀναγορεύῃ, τοῦτον οἱ τὴν
[170]	καὶ τοὺς ἄνδρας νῦν μὲν	χείρους	εἶναι, τότε δ' ἀμείνους; Ἐγὼ
[40]	περὶ πλείονος ποιούμενος τῆς πατρίδος,	χείρων	γένηται τὴν ψυχήν. (Ἀλλ' οὐκ
[20]	δικαστῶν τὰς ψήφους ἐκ τῶν	χειρῶν,	μηδ' ἔμπροσθεν τῶν νόμων, ἀλλ'
[250]	φῇ Βυζαντίους μὲν ἐκ τῶν	χειρῶν	πρεσβεύσας ἐξελέσθαι τῶν Φιλίππου, ἀποστῆσαι
[70]	λόγον, οὐδὲν ὄφελος ἔφη τῶν	χθὲς	εἰρημένων εἶναι λόγων, ἐὰν ταῦθ'
[180]	εἰς θυσίαν καὶ ἀναθήματα δοῦναι	χιλίας	δραχμάς, καὶ τοῦτ' ἔστιν ἔλαττον
[110]	γὰρ ὑφ' ὑμῶν πυλάγορας, λαμβάνει	χιλίας	δραχμὰς παρὰ τῶν Ἀμφισσέων, τοῦ
[230]	Τριάκοντα ἐγένοντο, οἳ πλείους ἢ	χιλίους	καὶ πεντακοσίους τῶν πολιτῶν ἀκρίτους
[90]	πεζοὺς στρατιώτας μυρίους, καὶ ἱππέας	χιλίους·	(ὑπάρξειν δὲ πρὸς τούτοις καὶ
[40]	τύχοι) ὁ τῶν Ῥοδίων, ἢ	Χίων,	ἢ καί τινος ἄλλης πόλεως,
[240]	καὶ ταῖς ἡδοναῖς ταῖς σαυτοῦ	χορηγεῖς,	καὶ τὸ κεφάλαιον, τὸ μὲν
[50]	οὓς ἔλαβεν ἐν τῇ ὀρχήστρᾳ	χορηγὸς	ὤν, καὶ ὡς ἀπέδοτο τριάκοντα
[40]	τοὺς μὲν θεατὰς, καὶ τοὺς	χορηγοὺς,	καὶ τοὺς ἀγωνιστὰς ἐνοχλεῖσθαι, τοὺς
[230]	ἐὰν μὴ δικαίως τοὺς κυκλίους	χοροὺς	κρίνωσι, ζημιοῦτε· αὐτοὶ δὲ, οὐ
[230]	ζημιοῦτε· αὐτοὶ δὲ, οὐ κυκλίων	χορῶν	κριταὶ καθεστηκότες, ἀλλὰ νόμων καὶ
[140]	Θήβας καιρὸς καὶ φόβος καὶ	χρεία	συμμαχίας, ἀλλ' οὐ Δημοσθένης. Ἐπεὶ
[230]	χρυσίον καιρὸς, καὶ φόβος καὶ	χρεία	συμμάχων. Τὸ δὲ αὐτὸ τοῦτο
[240]	οἱ νεώτεροι, πρὸς ποῖον παράδειγμα	χρὴ	αὐτοὺς τὸν βίον ποιεῖσθαι, τί
[10]	γεγραφὼς, τοσούτῳ μείζονος ὀργῆς τεύξεται.	Χρὴ	γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, τὸ αὐτὸ
[20]	καὶ διδάσκει ὁ νόμος ἃ	χρὴ	γράφειν. Κελεύει γὰρ αὐτὸ τοῦτο
[0]	τήνδε τὴν ἡμέραν. (Κἀκεῖνο δὲ	χρὴ	διαμνημονεύειν, ὅτι νυνὶ πάντες οἱ
[0]	σῴζεται καὶ ἡ δημοκρατία· (ἃ	χρὴ	διαμνημονεύοντας ὑμᾶς, μισεῖν τοὺς τὰ
[10]	ῥήτωρ, τῷ τοῦ νόμου δικαίῳ	χρὴ	διδόναι τὴν ψῆφον, οὐ τῇ
[70]	ἃ ἐρήσεται, προδιδάξας δὲ ἃ	χρὴ	κατὰ τῆς πόλεως ἀποκρίνασθαι· καὶ,
[50]	καὶ παράνομα τολμῶντα γράφειν πότερα	χρὴ	καταφρονεῖν τῶν δικαστηρίων, ἢ δίκην
[120]	κατά τε τῶν ἀσεβησάντων, ἃ	χρὴ	παθεῖν αὐτούς, καὶ κατὰ τῶν
[170]	πόλιν· ~τρίτον, σώφρονα καὶ μέτριον	χρὴ	πεφυκέναι αὐτὸν πρὸς τὴν καθ'
[130]	ἐπερησομένους τὸν θεὸν ὅ τι	χρὴ	πράττειν; Δημοσθένης δὲ ἀντέλεγε, φιλιππίζειν
[150]	μήν, εἴ τις ἐρεῖ ὡς	χρὴ	πρὸς Φίλιππον εἰρήνην ποιήσασθαι, ἀπάξειν
[140]	ἀλλ' ἀγανακτεῖν καὶ τιμωρεῖσθαι, εἰ	χρὴ	τὰ λοιπὰ τῇ πόλει καλῶς
[230]	κατηγορίαν ἔχει· οὐ γὰρ περιχαρακώσαντα	χρὴ	τὰ τείχη, οὐδὲ τὰς τάφρους,
[100]	ἐμαντεύσαντο παρὰ τῷ θεῷ, τίνι	χρὴ	τιμωρίᾳ τοὺς ἀνθρώπους τούτους μετελθεῖν.
[110]	ἀφικνουμένων εἰς Δελφοὺς πυλαγόρων ἐνίους	χρήμασι	διέφθειρον, ὧν εἷς ἦν Δημοσθένης.
[160]	Περσῶν βασιλεὺς καὶ ναυσὶ καὶ	χρήμασι,	καὶ πεζῇ στρατιᾷ, ἄσμενος δ'
[120]	ἀντὶ γὰρ τῶν μεγίστων ἀδικημάτων	χρήμασιν	αὐτοὺς ἐζημίωσαν. Καὶ ταῦτα ἐν
[160]	πρόσεστιν; Ἀλλ' εἰ μέν που	χρήματα	ἀναλίσκεται, προσκαθιζήσει, πρᾶξιν δὲ ἀνδρὸς
[30]	ἐξ ἑαυτῶν αἱροῦνται τὰ δημόσια	χρήματα	διαχειρίζειν, τούτους αἱρετοὺς ἄρχοντας εἶναι·
[20]	ψήφισμα ἔγραψε, καὶ τὰ δημόσια	χρήματα	διεχείριζε, καὶ ἐπιβολὰς ἐπέβαλλε, καθάπερ
[120]	κατήγαγον. Ἐπειδὴ δὲ οὔτε τὰ	χρήματα	ἐξέτινον τῷ θεῷ, τούς τ'
[140]	κεναῖς χώραις, καὶ τὰ στρατιωτικὰ	χρήματα	κλέπτων, καὶ τοὺς μυρίους ξένους
[110]	δεῖσθε μαρτύρων, τέλη πεπρακότας, καὶ	χρήματα	λαμβάνοντας ἐκ τοῦ ἱεροῦ λιμένος.
[20]	ἀποδημήσω; Ἵνα γε μὴ, προλαβὼν	χρήματα	τῆς πόλεως ἢ πράξεις, δρασμῷ
[200]	ποίαν συμμάχων παρασκευήν; Πρὸς ποῖα	χρήματα;	Τί προβαλλόμενος ὑπὲρ τοῦ δήμου
[50]	ποιήσασθε ἀκρόασιν, ὥσπερ ὅταν περὶ	χρημάτων	ἀνηλωμένων διὰ πολλοῦ χρόνου καθεζώμεθα
[170]	ἃς ἐκεῖνος, δεῦρο μετὰ πολλῶν	χρημάτων	ἀποστείλας, συνῴκισε τὴν μὲν ἑτέραν
[240]	χρυσίου ἀπεστέρηκας. ~Οὐ δι' ἔνδειαν	χρημάτων,	ἕνεκα μὲν πέντε ταλάντων, οἱ
[110]	εἴκοσιν τῶν ἐξαγίστων καὶ ἐπαράτων	χρημάτων,	ἐφ' ᾧ τε βοηθήσει τοῖς
[90]	ἑαυτοῦ· εἶναι δὲ τὸ σύνταγμα	χρημάτων	μὲν εἰς ἑκατὸν νεῶν ταχυναυτουσῶν
[10]	ὑπευθύνων, ἐπαυτοφώρῳ κλέπται τῶν δημοσίων	χρημάτων	ὄντες ἐξελεγχόμενοι, διεφύγγανον ἐκ τῶν
[90]	κοινωνεῖν τῆς συντάξεως, ὡς οὔτε	χρημάτων,	οὔτε στρατιωτῶν ἀπορίαν ἔσεσθαι. Καὶ
[90]	τετταράκοντα· (ἐκ δὲ τούτων τῶν	χρημάτων	ὑπάρξειν καὶ ναυτικὴν καὶ πεζὴν
[40]	τόπος ἡ ἐκκλησία, ἐν ᾗ	χρῆν	στεφανοῦσθαι, καὶ ἀπείρητο ἄλλοθι μηδαμοῦ
[90]	Φιλίππου. Ἀπορῶν δ' ὅ τι	χρήσαιτο	αὑτῷ, καὶ παραγγελλομένης ἐπ' αὐτὸν
[150]	πώποτε καλῶς ἀπήλλαξε Δημοσένει συμβούλῳ	χρησάμενος.	Ὑμεῖς δ' ὦ Ἀθηναῖοι, οὐκ
[50]	μετρίως τοῖς τῆς πόλεως πράγμασι	χρησαμένους,	τῶν δὲ ἀτυχημάτων ἁπάντων Δημοσθένην
[160]	Βούλει σε θῶ φοβηθῆναι, καὶ	χρήσασθαι	τῷ σαυτοῦ τρόπῳ; Καίτοι ῥητορικὴν
[20]	τῆς πόλεως ἢ πράξεις, δρασμῷ	χρήσῃ.	Πάλιν, ὑπεύθυνον οὐκ ἐᾷ τὴν
[160]	ἐν εἰρήνῃ, οὔτ' ἐν πολέμῳ	χρήσιμον	ἑαυτὸν παρέχων. Καὶ, τὸ πάντων
[130]	οὐ ποιήματα Ἡσιόδου εἶναι, ἀλλὰ	χρησμὸν	εἰς τὴν Δημοσθένους πολιτείαν. Καὶ
[100]	ἄλλον ἐᾶν. Λαβόντες δὲ τὸν	χρησμὸν	οἱ Ἀμφικτύονες ἐψηφίσαντο, Σόλωνος εἰπόντος
[50]	ἁπάντων Δημοσθένην αἴτιον γεγενημένον. Καὶ	χρήσομαι	τῇ τοῦ λόγου τάξει ταύτῃ,
[30]	ἀπολογίαν τὸν Διονυσιακὸν νόμον, καὶ	χρήσονται	τοῦ νόμου μέρει τινὶ κλέπτοντες
[70]	πονηρὸς, ἄν ποτε γένοιτο δημοσίᾳ	χρηστός,	οὐδ' ὅστις ἐστὶν οἴκοι φαῦλος,
[70]	οὐκ ἄν ποτε γένοιτο δημαγωγὸς	χρηστός,	οὐδὲ ὁ τὰ φίλτατα καὶ
[170]	ποτε βελτίους ποιήσετε, τοὺς δὲ	χρηστοὺς	εἰς τὴν ἐσχάτην ἀθυμίαν ἐμβαλεῖτε.
[70]	ἐκ μεταβολῆς δ' ἀξιοῦντας εἶναι	χρηστούς.	(Ὑπόλοιπον δ' ἐστί μοι τὴν
[90]	πονηρὸς ὢν, καὶ τὰ τῶν	χρηστῶν	σημεῖα διαφθείρει. ~Ταῦτα δ' εἰπὼν
[60]	παρανόμων. Ἧκον οἱ τῆς κρίσεως	χρόνοι.	Κατηγόρει μὲν Λυκῖνος ὁ γραψάμενος,
[0]	βούλομαι. Ἐν γὰρ τοῖς ἔμπροσθεν	χρόνοις	ἄρχοντές τινες τὰς μεγίστας ἀρχὰς,
[80]	(συνέβη τε ἐν τοῖς αὐτοῖς	χρόνοις	διαφέρεσθαί τι Δημοσθένην καὶ Φιλοκράτην,
[120]	εἰς Δελφοὺς ἐν τοῖς τεταγμένοις	χρόνοις	ὑπὸ τῶν προγόνων· εὐπρεπῶς γε
[110]	αὐτῷ καὶ εἰς τὸν λοιπὸν	χρόνον	ἀποστέλλεσθαι Ἀθήναζε τοῦ ἐνιαυτοῦ ἑκάστου
[160]	ὄψιν διαφέρων γενόμενος, ᾤκησε πολὺν	χρόνον	ἐν τῇ Δημοσθένους οἰκίᾳ, ὅ
[50]	ἔγωγε ἀκούω, καταλογίζεται ἐκεῖνον τὸν	χρόνον,	ἐν ᾧ πρὸς Φίλιππον ὑπὲρ
[180]	καιρούς, οἳ, πολλοὺς πολὺν ὑπομείναντες	χρόνον	καὶ μεγάλους κινδύνους, ἐπὶ τῷ
[50]	πόλεμον· τρίτον δὲ, ὃν ἐπολεμοῦμεν	χρόνον,	μέχρι τῶν ἐν Χαιρωνείᾳ· τέταρτον
[80]	Καλλίας ὁ Χαλκιδεύς, (μικρὸν διαλιπὼν	χρόνον,	πάλιν ἧκε φερόμενος εἰς τὴν
[0]	συνηγορίας, οἳ, ἐπὶ πολὺν ἤδη	χρόνον	συνεργοῦντές τισι τῶν ῥητόρων, λυμαίνονται
[160]	μεθειστήκει· ὁ δὲ Ἀντίπατρος πολὺν	χρόνον	συνῆγε στρατόπεδον, τὸ δ' ἐσόμενον
[150]	μνήμη; (Γένεσθε δή μοι, μικρὸν	χρόνον,	τὴν διάνοιαν μὴ ἐν τῷ
[50]	καιρὸν φησι γενέσθαι, ὃν ἤγομεν	χρόνον	τὴν εἰρήνην, δηλονότι μέχρι τῆς
[130]	δημαγωγὸς Ἀριστοφῶν ὁ Ἀζηνιεύς, πλεῖστον	χρόνον	τὴν τοῦ βοιωτιάζειν ὑπομείνας αἰτίαν,
[70]	μέγιστα προκαταλαμβάνοντες· πρῶτον μὲν τὸν	χρόνον	τὸν τῆς τριμήνου ταῖς τῶν
[220]	τριηράρχους ἁρπάγματα, τίς ἂν ἀποκρύψαι	χρόνος	δύναιτ' ἄν, ὅτε, νομοθετήσας περὶ
[100]	μᾶλλον δ' ὁ πάντων πικρότατος	χρόνος,	ἐν ὧ Δημοσθένης ἀπώλεσε τὰς
[60]	Φιλοκράτης. Μετὰ ταῦτα ἐπῄει ὁ	χρόνος·	Θεμιστοκλῆς ἄρχων. Ἐνταῦθ' εἰσέρχεται βουλευτὴς
[120]	ἀνάγκης πρὸ τοῦ καθήκοντος ἔμελλε	χρόνου	γίγνεσθαι. (Καὶ πάλιν ἐν τῷ
[50]	περὶ χρημάτων ἀνηλωμένων διὰ πολλοῦ	χρόνου	καθεζώμεθα ἐπὶ τοὺς λογισμούς. Ἐρχόμεθα
[220]	δοκῇ. Καὶ τὸ μὲν διὰ	χρόνου	λέγειν σημεῖόν ἐστιν ἐπὶ τῶν
[180]	πεπονθότων, ἣ ἀπ' ἐκείνου τοῦ	χρόνου	μέχρι τῆσδε τῆς ἡμέρας ἀθάνατος
[50]	Ἑλληνικοῦ συνεδρίου, καὶ, προϊόντος τοῦ	χρόνου,	παρ' ἑκόντων τῶν Ἑλλήνων ἀπολαβεῖν
[80]	Πλουτάρχῳ βοηθήσοντες, τοὺς μὲν πρώτους	χρόνους	ἀλλ' οὖν προσεποιοῦνθ' ὑμῖν εἶναι
[150]	δὲ, κατὰ μὲν τοὺς πρώτους	χρόνους,	οὐδ' ἐπὶ τὰ ψηφίσματα εἰᾶτε
[60]	προκαταλαμβάνων τὴν ἐκκλησίαν, καὶ τοὺς	χρόνους	ὑμῶν ὑποτεμνόμενος, καὶ τὸ πρᾶγμα
[150]	ἀπροσδοκήτου σωτηρίας, τοὺς μὲν πρώτους	χρόνους	ὑπότρομος ἦν ἅνθρωπος, καὶ παριὼν
[120]	τῆς ἐπιούσης πυλαίας, ἐν ῥητῷ	χρόνῳ	εἰς Πύλας, ἔχοντας δόγμα, καθότι
[230]	Ἀλεξάνδρου διαβάσεως, οὐ πολλῷ πρότερον	χρόνῳ	πρὸ τῆς Ἀλεξάνδρου διαβάσεως εἰς
[230]	τῶν Περσῶν βασιλεὺς, οὐ πολλῷ	χρόνῳ	πρὸ τῆς Ἀλεξάνδρου διαβάσεως, οὐ
[120]	ἐζημίωσαν. Καὶ ταῦτα ἐν ῥητῷ	χρόνῳ	προεῖπον τῷ θεῷ καταθεῖναι, καὶ
[120]	τοὺς Ἀμφισσεῖς στρατείαν ἐποιήσαντο, πολλῷ	χρόνῳ	ὕστερον, ἐπανεληλυθότος Φιλίππου ἐκ τῆς
[220]	τὰ περὶ τὴν Εὔβοιαν δωροδοκηθέντα,	χρόνων	ἐγγεγενημένων, ἐν' οἷς ὑπ' ἐμοῦ
[60]	τινες ὑμῶν ἐκ τῶν ἔμπροσθεν	χρόνων	ἥκουσιν οἴκοθεν τοιαύτην ἔχοντες τὴν
[110]	τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων, ὅτι	χρυσᾶς	ἀσπίδας ἀνέθεμεν πρὸς τὸν καινὸν
[150]	Δημοσθένους δωροδοκία καὶ τὸ βασιλικὸν	χρυσίον.	Ἀλλ' ἐπειδὴ τοῖς σώμασιν οὐ
[250]	τὴν Ἑλλάδα τὸ ἐκ Μήδων	χρυσίον,	ἀλλὰ δωροδοκήσαντα, καὶ ἔτι καὶ
[140]	ὑποπτεύσας μέλλειν εἰρήνην ἰδίᾳ ποιεῖσθαι,	χρυσίον	ἄνευ αὑτοῦ παρὰ Φιλίππου λαβόντας,
[250]	τὴν Ἑλλάδα τὸ ἐκ Μήδων	χρυσίον,	ἐπιδημήσαντα εἰς τὴν πόλιν, πρόξενον
[170]	περιεποιήσατο. Νῦν μέντοι τὸ βασιλικὸν	χρυσίον	ἐπικέκλυκε τὴν δαπάνην αὐτοῦ· ἔσται
[170]	πλουσίαν μὲν, νὴ Δία, καὶ	χρυσίον	ἐπιφερομένην πολύ, Σκύθιν δὲ τὸ
[200]	τῇ σαυτοῦ ἀνανδρίᾳ τὸ βασιλικὸν	χρυσίον,	καὶ τὰ δημόσια δωροδοκήματα. ~Ὅλως
[230]	ὁ δὲ κομίζων ἦν τὸ	χρυσίον	καιρὸς, καὶ φόβος καὶ χρεία
[230]	τελευτῆς ἐνέγραψεν. Ἐγώ (φησὶν) ὑμῖν	χρυσίον	οὐ δώσω· μή με αἰτεῖτε·
[240]	τὸ κεφάλαιον, τὸ μὲν βασιλικὸν	χρυσίον	παρὰ τούτῳ, οἱ δὲ κίνδυνοι
[230]	ὑποσιωπᾷς, ἃ προλαβὼν τοῦ βασιλικοῦ	χρυσίου	ἀπεστέρηκας. ~Οὐ δι' ἔνδειαν χρημάτων,
[160]	δὲ θαρρήσωμεν, δωρεὰς αἰτήσεις, καὶ	χρυσοῖς	στεφάνοις στεφανοῦσθαι; (Ναί· ἀλλὰ δημοτικός
[160]	ὡς ἐκπεπληγμένου καὶ ἀθυμοῦντος, καὶ	χρυσόκερων	ἀποκαλῶν, καὶ κατεστέφθαι φάσκων, εἴ
[40]	νόμων ἐπιδείξω. Αὐτὸν γὰρ τὸν	χρυσοῦν	στέφανον, ὃς ἂν ἐν τῷ
[180]	τίμιος, νυνὶ δὲ καὶ ὁ	χρυσοῦς	καταπεφρόνηται· καὶ οὐδὲ τοῦτο εἰκῇ
[250]	καὶ ἔτι καὶ νῦν κεκτημένον,	χρυσῷ	στεφάνῳ μέλλετε στεφανοῦν. Θεμιστοκλέα δὲ,
[10]	καὶ δικαιοσύνης ὑπὸ τοῦ δήμου	χρυσῷ	στεφάνῳ, ὁ δὲ αὐτὸς ἀνὴρ,
[50]	λίαν προωμολογημένα, πότερα αὐτὸν δεῖ	χρυσῷ	στεφάνῳ στεφανωθῆναι, ἢ ψέγεσθαι; Καὶ
[140]	δέδωκεν, ἀλλ' εἰ μὴ καὶ	χρυσῷ	στεφάνῳ στεφανωθήσεται, ἀγανακτεῖ· οὐδ' ἱκανόν
[180]	στεφάνῳ αὐτῶν ἕκαστον, ἀλλ' οὐ	χρυσῷ·	τότε μὲν γὰρ ἦν ὁ
[210]	ἐστὶν αὐτῷ ἡ σπουδή; Περὶ	χρυσῶν	στεφάνων καὶ κηρυγμάτων ἐν τῷ
[230]	πρότερον μὲν ἐνεπίμπλατο ἡ ὀρχήστρα	χρυσῶν	στεφάνων, οἷς ὁ δῆμος ἐστεφανοῦτο
[130]	ἐκμανθάνειν, ἵν' ἄνδρες ὄντες αὐταῖς	χρώμεθα)	Πολλάκι δὴ ξύμπασα πόλις κακοῦ
[120]	καὶ τοὺς θύοντας καὶ τοὺς	χρωμένους	τῷ θεῷ. Ἐνταῦθ' ἤδη πολλαὶ
[10]	τῶν ἔργων ἐπιστάται πάντες ἡγεμονίᾳ	χρῶνται	δικαστηρίου) (τί τούτους κελεύει ποιεῖν;
[140]	δ' ἐν τῷ ξενικῷ κεναῖς	χώραις,	καὶ τὰ στρατιωτικὰ χρήματα κλέπτων,
[100]	καὶ πάσας νύκτας, καὶ, τὴν	χώραν	αὐτῶν ἐκπορθήσαντας, καὶ αὐτοὺς ἀνδραποδισαμένους,
[80]	τείχεσιν, ὡς αὐτός φησι, τὴν	χώραν	ἡμῶν ἐτείχισε, τῇ τῶν Εὐβοέων
[100]	πόλιν αὐτῶν κατέσκαψαν, καὶ τὴν	χώραν	καθιέρωσαν κατὰ τὴν μαντείαν, καὶ,
[100]	Ἐπάρατος ὠνομασμένος. Ταύτην ποτὲ τὴν	χώραν	κατῴκησαν Κιρραῖοι καὶ Κραγαλίδαι, γένη
[100]	πάσῃ ἀεργίᾳ, καὶ ταύτην τὴν	χώραν	μήτ' αὐτοὺς ἐργάζεσθαι, μήτ' ἄλλον
[130]	οὐκ ἦλθεν ἡμῶν ἐπὶ τὴν	χώραν,	ὅτι οὐκ ἦν αὐτῷ καλὰ
[130]	ἦλθεν εἰς τὴν τῶν κρατουμένων	χώραν,	ὅτι οὐκ ἦν αὐτῷ καλὰ
[140]	ὃν πρότερον ἐξήλασεν ἐκ τῆς	χώρας	τῆς Βοιωτῶν, τοῦτον πάλιν τὸν
[80]	Μυρτίσκην, καὶ Γάνος, καὶ Γανίδα,	χωρία	ὧν οὐδὲ τὰ ὀνόματα ᾖδεμεν
[170]	τότε τῆς πόλεως ἐχούσης τὸ	χωρίον	τοῦτο, φυγὰς ἀπ' εἰσαγγελίας ἐκ
[140]	μὲν πρὸς τὴν πολιτικὴν δύναμιν,	χωρὶς	δ' ἐν Ἀμφίσσῃ πρὸς τοὺς
[10]	νόμος, καὶ συλλήβδην ἅπαντας, καὶ	χωρὶς	ἑκάστους κατὰ σῶμα, τοὺς τὰ
[0]	πολιτῶν τὸν βουλόμενον, καθ' ἡλικίαν,	χωρὶς	καὶ ἐν μέρει, περὶ ἑκάστου
[140]	τοῖς τότε καιροῖς εὔξασθαι; Οὐ	χωρὶς	μὲν πρὸς τὴν πολιτικὴν δύναμιν,
[240]	τὴν χεῖρα τὴν τοῦτο πράξασαν	χωρὶς	τοῦ σώματος θάπτομεν· (Δημοσθένην δέ,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 4/10/2007