HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ESCHINE, Contre Ctésiphon (discours complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)

β = 99 formes différentes pour 180 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Paragraphes

[200]   Ἐπεισάξει γὰρ τὸν γόητα, καὶ βαλλαντιοτόμον, καὶ διατετμηκότα τὴν πολιτείαν. Οὗτος

[230]   δήμῳ καὶ μάλα ὑβριστικὴν καὶ βάρβαρον ἐπιστολήν, ἐν ᾗ τά τε

[170]   δὲ ἀπὸ τῆς μητρὸς Σκύθης, Βάρβαρος ἑλληνίζων τῇ φωνῇ· ὅθεν καὶ

[250]   ἀναστενάξειν, εἰ ὁ μετὰ τῶν βαρβάρων ὁμολογῶν τοῖς Ἕλλησιν ἀντιπράττειν στεφανωθήσεται;

[240]   οὗτος δ' ἀναβὰς ἑαυτὸν ἐγκωμιάζειν, βαρύτερον τῶν ἔργων ὧν πεπόνθαμεν τὸ

[170]   ἢ καὶ ἄλλο τι τῶν βαρυτέρων ἄθλων, εἰ ὁ στέφανος ἐδίδοτο

[220]   ψευδεῖς, καὶ κατασκόπων συλλήψεις, καὶ βασάνους ἐπ' αἰτίαις ἀγενήτοις, ὡς ἐμοῦ

[60]   Φιλίππῳ πεποιηκότα Κερσοβλέπτην τὸν Θρᾴκης βασιλέα, ἄνδρα φίλον καὶ σύμμαχον τῇ

[230]   πόλει δημοκρατουμένῃ, νόμῳ καὶ ψήφῳ βασιλεύει· ὅταν δ' ἑτέρῳ ταῦτα παραδῷ,

[160]   ἤκμαζε δ' ὁ τῶν Περσῶν βασιλεὺς καὶ ναυσὶ καὶ χρήμασι, καὶ

[60]   δὲ, ὅπως Κερσοβλέπτης ὁ Θρᾴκης βασιλεὺς μὴ ἔσται ἔνορκος, μηδέ μετέσται

[130]   Οὐχ ὁ μὲν τῶν Περσῶν βασιλεύς, ὁ τὸν Ἄθω διορύξας, ὁ

[230]   διδάξαι. Ὁ γὰρ τῶν Περσῶν βασιλεὺς, οὐ πολλῷ χρόνῳ πρὸ τῆς

[240]   συναχθεσθησόμενος ἐπὶ τῇ τοῦ Μολοττῶν βασιλέως Ἀλεξάνδρου τελευτῇ, νυνὶ δὲ οὐ

[150]   ἡ Δημοσθένους δωροδοκία καὶ τὸ βασιλικὸν χρυσίον. Ἀλλ' ἐπειδὴ τοῖς σώμασιν

[170]   ἐλάχιστα περιεποιήσατο. Νῦν μέντοι τὸ βασιλικὸν χρυσίον ἐπικέκλυκε τὴν δαπάνην αὐτοῦ·

[200]   πεπόρισαι τῇ σαυτοῦ ἀνανδρίᾳ τὸ βασιλικὸν χρυσίον, καὶ τὰ δημόσια δωροδοκήματα.

[240]   καὶ τὸ κεφάλαιον, τὸ μὲν βασιλικὸν χρυσίον παρὰ τούτῳ, οἱ δὲ

[230]   τάλαντα ὑποσιωπᾷς, ἃ προλαβὼν τοῦ βασιλικοῦ χρυσίου ἀπεστέρηκας. ~Οὐ δι' ἔνδειαν

[240]   ἄνθρωπος ἀσχημονῶν τῷ βίῳ καὶ βδελυρός; Ὁ δέ γε νεώτερος ταῦτ'

[240]   δὲ ταῦτα μὴ μαρτυρεῖται, μὴ βεβαιοῦτε αὐτῷ τοὺς ἐπαίνους, καὶ τῆς

[0]   ὦ Ἀθηναῖοι, τὰς παρανόμους γνώμας, βεβαιοῦτε τῇ πόλει τὴν δημοκρατίαν, κολάζετε

[240]   κελεύετε κάὶ τῶν λόγων τὰς βεβαιώσεις (ὡς περὶ τῶν κηρυγμάτων ὁ

[130]   γὰρ βίον γε ἡμεῖς ἀνθρώπινον βεβιώκαμεν, ἀλλ' εἰς παραδοξολογίαν τοῖς μεθ'

[100]   λέγειν, καὶ τοῦ βίου ὃν βεβίωκε, μεστὸν δ' ἐλπίδων οὐκ ἐσομένων,

[210]   μὲν ἂν εἴποι ἀνὴρ ὄντως βεβιωκὼς μετ' ἀρετῆς· ἃ δὲ σὺ

[160]   ὅστις ποτ' ἐστὶ καὶ πῶς βεβιωκώς, τὸν Ἀλέξανδρον ὑποτρέχει, καὶ πλησιάζει

[260]   τὰ καλὰ καὶ τὰ αἰσχρά, βεβοήθηκα καὶ εἴρηκα, καὶ, εἰ μὲν

[200]   Ἃ μὲν γὰρ ὑπὲρ σεαυτοῦ βεβούλευσαι, ἅπαντες ὁρῶμεν. Ἐκλιπὼν μὲν τὸ

[160]   στενά, τινὲς πρῶτον ὥσπερ τὰς βελόνας διείρουσι. (Ταῦτα δὲ τίνος ἐστιν,

[150]   εὐνομεῖτο μᾶλλον ἡ πόλις καὶ βελτίοσι προστάταις ἐχρῆτο, προελθὼν ὁ κῆρυξ

[170]   γὰρ πονηροὺς οὐ μή ποτε βελτίους ποιήσετε, τοὺς δὲ χρηστοὺς εἰς

[90]   προσποιεῖται, ὅν φησι Κτησιφῶν τὰ βέλτιστα λέγειν, ἀπέδοτο μὲν τοὺς καιροὺς

[50]   ὡς οὔτ' ἤρξατο λέγειν τὰ βέλτιστα, οὔτε νῦν διατελεῖ πράττων τὰ

[0]   καὶ ταραχῆς, ἐξ ἐμπειρίας τὰ βέλτιστα τῇ πόλει συμβουλεύειν· δεύτερον δ'

[170]   τὴν μὲν διάνοιαν προαιρεῖσθαι τὰ βέλτιστα, τὴν δὲ παιδείαν τὴν τοῦ

[50]   καὶ πότε αὐτὸν οὐ τὰ βέλτιστά φημι τῷ δήμῳ πεπολιτεῦσθαι· κἂν

[250]   κρίνετε, καὶ τὰς δωρεὰς εἰς βελτίω σώματα καὶ ἄνδρας ἀξιολογωτέρους ἀπόθεσθε.

[150]   καὶ παριὼν ἡμιθνὴς ἐπὶ τὸ βῆμα, εἰρηνοφύλακα ὑμᾶς αὑτὸν ἐκέλευε χειροτονεῖν·

[50]   προσελθὼν, καὶ ἄξειν ἐπὶ τὸ βῆμα, καὶ ἀναγκάσειν ἀποκρίνασθαι. (Ἵν' οὖν

[70]   ποιεῖσθαι. Καὶ τελευτῶν ἐπὶ τὸ βῆμα καλέσας Ἀντίπατρον, ἐρώτημά τι ἠρώτα,

[70]   Ἐνταῦθα δὴ προκαταλαβὼν Δημοσθένης τὸ βῆμα, οὐδενὶ τῶν ἄλλων παραλιπὼν λόγον,

[0]   νόμοι κελεύουσι, σωφρόνως ἐπὶ τὸ βῆμα παρελθόντι, ἄνευ θορύβου καὶ ταραχῆς,

[170]   τοῖς ἀντιδίκοις, ἀνεπήδησεν ἐπὶ τὸ βῆμα. Πλεῖστον δ' ἐκ τῆς πόλεως

[140]   ὥστ' ἤδη παριὼν ἐπὶ τὸ βῆμα, πρεσβεύσειν μὲν ἔφη ὅποι ἂν

[150]   ἐγένετο, καὶ, παρελθὼν ἐπὶ τὸ βῆμα, προδότας τῶν Ἑλλήνων τοὺς Βοιωτάρχας

[80]   ἡσυχίᾳ, ἄσμενοι παρεκάλουν ἐπὶ τὸ βῆμα, τὸν μόνον ἀδωροδόκητον ὀνομάζοντες τῇ

[200]   ἥκειν πρὸς τὸ τοῦ κατηγόρου βῆμα, τοὺς δὲ δημοτικοὺς πρὸς τὸ

[140]   ἀντιλέγειν, διαδικασίαν ἔφη γράψειν τῷ βήματι πρὸς τὸ στρατήγιον· πλείω γὰρ

[160]   κύκλῳ περιδινῶν σεαυτὸν ἐπὶ τοῦ βήματος ἔλεγες ὡς ἀντιπράττων Ἀλεξάνδρῳ. Ὀμολογῶ

[160]   εἰ βούλει, παραχωρῶ σοι τοῦ βήματος ἕως ἂν εἴπῃς. (Ἐπειδὴ δὲ

[250]   παρακαλῇ, ὑπολαμβάνετε ὁρᾶν ἐπὶ τοῦ βήματος, οὗ νῦν ἑστηκὼς ἐγὼ λέγω,

[140]   ὑφ' ἑαυτοῦ ἔφη ἀπὸ τοῦ βήματος πεπονθέναι, ἢ ὑπὸ τῶν στρατηγῶν

[240]   ὁ νόμος κελεύει ποιεῖσθαι) εἰς βίον ἀξιόχρεων, καὶ τρόπον σώφρονα· ὅτῳ

[130]   ἡμῶν οὐ γέγονεν; Οὐ γὰρ βίον γε ἡμεῖς ἀνθρώπινον βεβιώκαμεν, ἀλλ'

[170]   μὴ τὸν λόγον, ἀλλὰ τὸν βίον, καὶ σκοπεῖτε, μὴ τίς φησιν

[170]   περιεγένετο· καὶ, τὸ κεφάλαιον, τὸν βίον οὐκ ἐκ τῶν ἰδίων προσόδων

[240]   ποῖον παράδειγμα χρὴ αὐτοὺς τὸν βίον ποιεῖσθαι, τί κρινεῖτε. (Εὖ γὰρ

[50]   οὕτως. Ἐγὼ τὸν μὲν ἴδιον βίον τὸν Δημοσθένους ἐξετάζειν μακροτέρου λόγου

[200]   ὑπομνήσω ὑμᾶς. (Οὔτε τὸν ἴδιον βίον τὸν Δημοσθένους πρότερον διεξῆλθον, οὔτε

[210]   καὶ τὴν ἡσυχίαν αὐτὴν τοῦ βίου διαβάλλει, καὶ τῆς σιωπῆς μου

[230]   ἄρ' εἰσὶ παρ' ὑμῖν εὔθυναι βίου, εἰ τοῦτον ἀφήσετε. Ἐκεῖνο δ'

[160]   τοῦ λόγου, ἀλλ' ὁποτέρου τοῦ βίου ἐστίν. (Οἶμαι τοίνυν ἅπαντας ἂν

[210]   σιωπήν, ὦ Δημόσθενες, ἡ τοῦ βίου μετριότης παρεσκεύασεν· ἀρκεῖ γάρ μοι

[100]   οὓς εἴωθε λέγειν, καὶ τοῦ βίου ὃν βεβίωκε, μεστὸν δ' ἐλπίδων

[190]   τοῦ ἐμαυτοῦ ἐπυνθανόμην, ὃς ἔτη βιοὺς ἐνενήκοντα καὶ πέντε ἐτελεύτησεν, ἁπάντων

[240]   καὶ εὐνοίας, ἄνθρωπος ἀσχημονῶν τῷ βίῳ καὶ βδελυρός; Ὁ δέ γε

[110]   ὡς οὐδεπώποτ' ἐν τῷ ἐμαυτοῦ βίῳ. Καὶ τοὺς μὲν ἄλλους λόγους

[170]   πῶς πέφυκε; Δεινῶς λέγειν, κακῶς βιῶναι. Οὕτω γὰρ κέχρηται καὶ τῷ

[220]   τὴν φύσιν μου γεγενῆσθαι ἐπὶ βλάβῃ τῶν ἀκουόντων. Καίτοι τὸν λόγον

[200]   τεχνίτην λόγων, κλέπτεις τὴν ἀκρόασιν, βλάπτεις τὴν πόλιν, καταλύεις τὴν δημοκρατίαν.

[250]   καὶ παρακελεύονται δ' οἱ μὲν βλέπειν εἰς τὰ ἑαυτῶν πρόσωπα, ὡς

[90]   τὰ δέκα τάλαντα, ὁρώντων, φρονούντων, βλεπόντων, ἔλαθον ὑμῶν ὑφελόμενοι, καὶ τοὺς

[130]   βούλεσθε ἀκούειν τἀληθῆ, τολμᾷ λέγειν, βλέπων εἰς τὰ πρόσωπα τὰ ὑμέτερα,

[150]   θαυμασιώτατε, ἐπιχειρήσεις ἐθελήσεις αὐτίκα μάλα, βλέπων εἰς τὰ τούτων πρόσωπα λέγειν,

[80]   μάχην οὐκ ἦν ἀναχώρησις, οὐδὲ βοηθείας ἐλπὶς, οὔτ' ἐκ γῆς, οὔτ'

[90]   λόγῳ προσβιβάζων ὑμᾶς, τὰς μὲν βοηθείας ὡς δεῖ τὴν πόλιν πρότερον

[140]   τις ἀφιστῆται πόλις ἀπὸ Θηβαίων, βοηθεῖν Ἀθηναίους Βοιωτοῖς τοῖς ἐν Θήβαις,

[90]   εὐφημίας ἕνεκα προσγράψας καὶ Χαλκιδέας βοηθεῖν, ἐάν τις ἴῃ ἐπ' Ἀθηναίους.

[240]   καὶ τῶν ἡγεμόνων ἑτοίμων ὄντων βοηθεῖν, ἡ πρᾶξις οὐ γεγένηται; Σὺ

[90]   ἔγραψε δ' ἐν τῇ συμμαχίᾳ βοηθεῖν ἡμᾶς Χαγκιδεῦσι, ῥῆμα μόνον ἀντικαταλλαξάμενος

[190]   καὶ οἱ νόμοι σῴζουσι, τολμᾷ βοηθεῖν τοῖς παράνομα γράφουσι, καταλύει τὴν

[110]   ἐπαράτων χρημάτων, ἐφ' ᾧ τε βοηθήσει τοῖς Ἀμφισσεῦσιν Ἀθήνησι κατὰ πάντα

[90]   τὸν Ἀθηναίων δῆμον, σύμμαχον ὀνομασθέντα, βοηθήσειν, εἴ τις ἐπ' αὐτὸν ἴῃ·

[100]   ἐργάσεσθαι, μήτε ἄλλῳ ἐπιτρέψειν, ἀλλὰ βοηθήσειν τῷ θεῷ καὶ τῇ γῇ

[120]   ἥκειν εἰς τὸν αὐτὸν τόπον βοηθήσοντας τῷ θεῷ καὶ τῇ γῇ

[250]   βουλεύσασθε, τίνες ὑμῶν εἰσιν οἱ βοηθήσοντες Δημοσθένει· πότερον οἱ συγκυνηγέται, ἢ

[80]   ἐπειδὴ διέβητε εἰς Εὔβοιαν Πλουτάρχῳ βοηθήσοντες, τοὺς μὲν πρώτους χρόνους ἀλλ'

[120]   τέκνων, καὶ οἰκίας τῆς ἐμαυτοῦ, βοηθῶ κατὰ τὸν ὅρκον καὶ τῷ

[160]   ἀναγκαιότατον, μηδεμίαν ἔχθραν, ἵνα μὴ, βοηθῶν τοῖς τῶν προγόνων ἀτυχήμασι, κακῶς

[140]   ᾤετο, κήρυγμά τι τοῦτο τοῖς Βοιωτάρχαις προκηρύττων, ἀναφέρειν αὑτῷ τὰ μέρη

[140]   Καδμείαν, κοινωνίαν τῶν πράξεων τοῖς Βοιωτάρχαις συνθέμενος. Καὶ τηλικαύτην αὐτὸς αὐτῷ

[150]   βῆμα, προδότας τῶν Ἑλλήνων τοὺς Βοιωτάρχας ἀπεκάλεσε, καὶ γράψειν ἔφη ψήφισμα,

[140]   οὕτως αἰσθόμενος Δημοσθένης καὶ τοὺς Βοιωτάρχας ὑποπτεύσας μέλλειν εἰρήνην ἰδίᾳ ποιεῖσθαι,

[130]   Ἀζηνιεύς, πλεῖστον χρόνον τὴν τοῦ βοιωτιάζειν ὑπομείνας αἰτίαν, ῥήτωρ Πύρρανδρος ὁ

[140]   δὲ προλαβὼν, ἔκδοτον μὲν τὴν Βοιωτίαν ἅπασαν ἐποίησε Θηβαίοις, γράψας ἐν

[140]   πόλις ἀπὸ Θηβαίων, βοηθεῖν Ἀθηναίους Βοιωτοῖς τοῖς ἐν Θήβαις, τοῖς ὀνόμασι

[140]   πράγματα, ὥσπερ εἴωθεν, ὡς τοὺς Βοιωτοὺς, ἔργῳ κακῶς πάσχοντας, τὴν τῶν

[140]   ἐξήλασεν ἐκ τῆς χώρας τῆς Βοιωτῶν, τοῦτον πάλιν τὸν αὐτὸν πόλεμον

[110]   γονεῦσιν ἐοικότα, ἀλλὰ τέρατα, μήτε βοσκήματα κατὰ φύσιν γονὰς ποιεῖσθαι, ἧτταν

[170]   οὐχ ὑπομείνας, καὶ ἀφικνεῖται εἰς Βόσπορον, κᾀκεῖ λαμβάνει δωρεὰν παρὰ τῶν

[210]   ὅταν σοι δοκῇ, οὐδ' ἃ βούλει, ἀλλ' ὁπόταν οἱ μισθοδόται σοι

[160]   ἦν ἃ ἔλεγες, καὶ εἰ βούλει, παραχωρῶ σοι τοῦ βήματος ἕως

[160]   Δημόσθενες, ἢ ἔγραψάς τι ψήφισμα; Βούλει σε θῶ φοβηθῆναι, καὶ χρήσασθαι

[90]   καὶ ἄλλους τῶν Ἑλλήνων, οὓς βούλεσθαι κοινωνεῖν τῆς συντάξεως, ὡς οὔτε

[170]   καὶ παιδοποιίᾳ, ὥστε με μὴ βούλεσθαι λέγειν, ἃ τούτῳ πέπρακται· ἤδη

[90]   καὶ τὴν ἐξ Ἀκαρνανίας ἔφη βούλεσθαι ὑμῖν ἀπαγγεῖλαι. Ἦν δ' αὐτῷ

[130]   καὶ δαίμονες, καὶ ἄνθρωποι ὅσοι βούλεσθε ἀκούειν τἀληθῆ, τολμᾷ λέγειν, βλέπων

[20]   καὶ ἔννομον κήρυγμα τοῦτο· Τίς βούλεται κατηγορεῖν; Ἔασον ἀμφισβητῆσαί σοι τὸν

[200]   δικαστηρίου. Οὐ γὰρ εἰσαῦθίς ποτε βούλεται πρὸς τὸ παράνομον ἀπολογεῖσθαι, ἀλλ'

[200]   παρεμβολῇ πραγμάτων εἰς λήθην ὑμᾶς βούλεται τῆς κατηγορίας ἐμβαλεῖν. (Ὥσπερ οὖν

[0]   ἐν τῇ πόλει, Τίς ἀγορεύειν βούλεται τῶν ὑπὲρ πεντήκοντα ἔτη γεγονότων

[140]   μὲν συνέπεισε τὸν δῆμον μηκέτι βουλεύεσθαι ἐπὶ τίσι δεῖ ποιεῖσθαι τὴν

[120]   δ' ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν ἤδη βουλεύεσθε. Ἐνῆκται μὲν τὰ κανᾶ, παρέστηκε

[250]   ὡς ὑπὲρ οἰκείας τῆς πόλεως, βουλεύεσθε, καὶ τὰς φιλοτιμίας μὴ νέμετε,

[250]   ἀπέρχεσθε ἐκ τῶν ἐκκλησιῶν οὐ βουλευσάμενοι, ἀλλ' ὥσπερ ἐκ τῶν ἐράνων,

[130]   περὶ τῶν ὅλων οὐκ ὀρθῶς βουλευσάμενοι, ἀλλὰ τήν γε θεοβλάβειαν καὶ

[210]   ὥστε καὶ σιωπῶ καὶ λέγω βουλευσάμενος, ἀλλ' οὐκ ἀναγκαζόμενος ὑπὸ τῆς

[70]   κολακείαν διεξελθεῖν. Δημοσθένης γὰρ, ἐνιαυτὸν βουλεύσας, οὐδεμίαν πώποτε φανήσεται πρεσβείαν εἰς

[70]   διὰ τὴν τῶν Ἑλλήνων παράκλησιν, βουλεύσασθαι, ἔσται δὲ κοινῇ μετὰ τῶν

[60]   εἰρήνης, ἀλλὰ καὶ περὶ συμμαχίας βουλεύσασθαι, μὴ περιμείναντας τοὺς πρέσβεις τοὺς

[140]   γενέσθαι Στρατοκλέα τὸν ὑμέτερον στρατηγὸν βουλεύσασθαι περὶ τῆς τῶν στρατιωτῶν σωτηρίας.

[60]   ἔγραψαν ὑπὲρ εἰρήνης ὑμᾶς μόνον βουλεύσασθαι, τὸ δὲ τῆς συμμαχίας ὄνομα

[250]   ὄμμασι, διαβλέψαντες εἰς ὑμᾶς αὐτοὺς, βουλεύσασθε, τίνες ὑμῶν εἰσιν οἱ βοηθήσοντες

[150]   ὑμετέρους πάλιν ἀνέστρεψαν ἐξεληλυθότας, ἵνα βουλεύσησθε περὶ τῆς εἰρήνης, (ἐνταῦθ' ἤδη

[60]   παρῶσιν ἤδη οἱ Φιλίππου πρέσβεις, βουλεύσηται ὁ δῆμος ὡς τάχιστα περὶ

[40]   τῆς βουλῆς στεφανουμένοις, εἰς τὸ βουλευτήριον ἀναρρηθῆναι, τοῖς δ' ὑπὸ τοῦ

[120]   ἐδύνατο σφῆλαι, εἰσελθὼν εἰς τὸ βουλευτήριον καὶ μεταστησάμενος τοὺς ἰδιώτας, ἐκφέρεται

[250]   εἶναι δοκεῖ, εἰ τὸ μὲν βουλευτήριον καὶ ὁ δῆμος παρορᾶται, αἱ

[140]   μεῖζον ἀδίκημα ἠδίκησεν, ὅτι τὸ βουλευτήριον τὸ τῆς πόλεως, καὶ τὴν

[0]   προσλαμβάνοντες τούς τε ἐκ τοῦ βουλευτηρίου ῥήτορας, καὶ τοὺς ἐκ τοῦ

[30]   στεφανοῖ ἡ βουλή, ἐν τῷ βουλευτηρίῳ ἀνακηρύττεσθαι, ἐὰν δὲ ὁ δῆμος,

[60]   χρόνος· Θεμιστοκλῆς ἄρχων. Ἐνταῦθ' εἰσέρχεται βουλευτὴς Δημοσθένης, οὔτε λαχὼν, οὔτ' ἐπιλαχών,

[70]   τῇ ἕκτῃ λ' εγω) καθεζόμενος, βουλευτὴς ὢν ἐκ παρασκευῆς, ἔκδοτον Κερσοβλέπτην

[60]   πρέσβεσιν ἀπήγγελλε, καὶ μόνος τῶν βουλευτῶν ἔγραψε σπείσασθαι τῷ κήρυκι τῷ

[0]   ἂν δέ τις τῶν ἄλλων βουλευτῶν ὄντως λάχῃ προεδρεύειν, καὶ τὰς

[30]   ἐὰν μέν τινα στεφανοῖ ἡ βουλή, ἐν τῷ βουλευτηρίῳ ἀνακηρύττεσθαι, ἐὰν

[20]   ψῆφον. Οὐκ ἄρα στεφανωθήσεται ἡ βουλὴ ἡ ἐξ Ἀρείου Πάγου; Οὐδὲ

[120]   ἀποδοθέντος ὑφ' ἡμῶν ἐν τῇ βουλῇ, καὶ πάλιν ἐν τῇ ἐκκλησία,

[160]   αἰτίαν δὲ εὐαγγελίων θυσίας τὴν βουλὴν κατέστησεν ποιῆσαι, ἐπωνυμίαν δ' Ἀλεξάνδρῳ

[180]   πρᾶξαι κελεύει, ἀλλ' ἀκριβῶς τὴν βουλὴν σκεψαμένην, ὅσοι αὐτῶν ἐπὶ Φυλῇ

[20]   ψῆφον. ~Πρῶτον μὲν γὰρ, τὴν βουλὴν τὴν ἐν Ἀρείῳ Πάγῳ ἐγγράφειν

[0]   οὖν, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ τὴν βουλὴν τοὺς Πεντακοσίους, καὶ τὰς ἐκκλησίας

[20]   ὑμέτεροι ῥήτορες τρυφῶσι. Πάλιν, τὴν βουλὴν τοὺς πεντακοσίους ὑπεύθυνον πεποίηκεν ὁ

[250]   ὑπὸ τῆς ἐξ Ἀρείου Πάγου βουλῆς θανάτῳ ἐζημιώθη. Ἕτερος δ' ἰδιώτης

[40]   ὑπὸ ἄλλου μηδενὸς ἀνακηρύττεσθαι, ἀπούσης βουλῆς, καὶ δήμου, καὶ φυλετῶν, καὶ

[40]   ἀποδείξῃ, τοῖς μὲν ὑπὸ τῆς βουλῆς στεφανουμένοις, εἰς τὸ βουλευτήριον ἀναρρηθῆναι,

[40]   οὐχ ὥσπερ οἱ ὑπὸ τῆς βουλῆς τῆς ὑμετέρας στεφανούμενοι, ἢ ὑπὸ

[70]   ἀλλ' ἀπέδωκε τῷ δήμῳ, ὁπόταν βούληται, συνιδεῖν τοὺς πάλαι μὲν πονηρούς,

[210]   λόγους ἐμαυτῷ ἀρρήτους ἂν εἶναι βουλοίμην, οὔτε τὰ αὐτὰ τούτῳ δημηγορήσας

[180]   λέγω, ἔτι μικρῷ σαφέστερον ὑμᾶς βούλομαι διδάξαι. Πότερον ὑμῖν ἀμείνων ἀνὴρ

[210]   τοῦ γράψαντος τὴν γνώμην βραχέα βούλομαι εἰπεῖν, τὰ δὲ πολλὰ ὑπερβήσομαι,

[0]   γεγραφὼς Κτησιφῶν, διὰ βραχέων εἰπεῖν βούλομαι. Ἐν γὰρ τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις

[20]   ὑμῖν ὑπὲρ αὐτῶν πρῶτον προειπεῖν βούλομαι. (Ἔστι γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, τῶν

[150]   καθεστηκότων πραγμάτων, ἐκεῖνο ὑμᾶς ὑπομνῆσαι βούλομαι, ὅτι Δημοσθένης οὐ τὴν ἀπὸ

[20]   λέγω, ἀλλ' ἐκεῖνο ὑμῖν ἐνδείξασθαι βούλομαι, ὅτι ὁ μὲν νομοθέτης, ἐάν

[10]   λόγον, ὅν φησι Δημοσθένης, βραχέα βούλομαι προειπεῖν. Λέξει γὰρ οὗτος· Τειχοποιός

[210]   τῶν εἰς ἐμαυτὸν λοιδοριῶν βραχέα βούλομαι προειπεῖν. Πυνθάνομαι γὰρ λέξειν Δημοσθένην,

[40]   δῆμος, ἵν' ἡ πόλις, ἡ βουλομένη τινὰ τῶν ὑμετέρων στεφανοῦν, πρέσβεις

[0]   καὶ τῶν ἄλλων πολιτῶν τὸν βουλόμενον, καθ' ἡλικίαν, χωρὶς καὶ ἐν

[20]   κατηγορεῖν; Ἔασον ἀμφισβητῆσαί σοι τὸν βουλόμενον τῶν πολιτῶν, ὡς οὐκ ἐπέδωκας,

[220]   γὰρ ταῖς ὀλιγαρχίαις οὐχ ὁ βουλόμενος, ἀλλ' ὁ δυναστεύων δημηγορεῖ· ἐν

[220]   ἐν δὲ ταῖς δημοκρατίαις, ὁ βουλόμενος, καὶ ὅταν αὐτῷ δοκῇ. Καὶ

[220]   ὡς ἐμοῦ μετά τινων νεωτερίζειν βουλομένου. Ἔπειτα ἐπερωτᾶν με, ὡς ἐγὼ

[140]   μέρει διαγωνιεῖται, καὶ διὰ ταῦτα βουλομένου ποιήσασθαι εἰρήνην, καὶ πρεσβείας ἀποστέλλειν

[180]   τῆς ἀρετῆς, ἐὰν δὲ τῷ βουλομένῳ καὶ τοῖς διαπραξαμένοις χαρίζησθε, καὶ

[70]   δωροδόκημα, (καὶ προσέγραψαν ἐξεῖναι τῷ βουλομένῳ τῶν Ἑλλήνων ἐν τρισὶ μησὶν

[110]   (Ἐξηγγέλλετο δ' ἡμῖν παρὰ τῶν βουλομένων εὔνοιαν ἐνδείκνυσθαι τῇ πόλει, ὅτι

[190]   ἐν τῇ τεκτονικῇ, ὅταν εἰδέναι βουλώμεθα τὸ ὀρθὸν καὶ τὸ μή,

[210]   Κτησιφῶντος τοῦ γράψαντος τὴν γνώμην βραχέα βούλομαι εἰπεῖν, τὰ δὲ πολλὰ

[10]   ἄφυκτον λόγον, ὅν φησι Δημοσθένης, βραχέα βούλομαι προειπεῖν. Λέξει γὰρ οὗτος·

[210]   δὲ τῶν εἰς ἐμαυτὸν λοιδοριῶν βραχέα βούλομαι προειπεῖν. Πυνθάνομαι γὰρ λέξειν

[10]   τῶν ὑμετέρων πολλὰ μὲν ὑφαιρουμένους, βραχέα δὲ κατατιθέντας, οὐδ' ἐπιδιδόναι μὲν

[60]   συμμάχων, οὗ τὰ κεφάλαια διὰ βραχέων ἐγὼ προερῶ. Πρῶτον μὲν γὰρ

[0]   ψήφισμα τυγχάνει γεγραφὼς Κτησιφῶν, διὰ βραχέων εἰπεῖν βούλομαι. Ἐν γὰρ τοῖς

[60]   δίκαιον. Ἀλλ' ἐάν ἐμοῦ διὰ βραχέων ὑπομιμνῄσκοντος τοὺς καιροὺς, καὶ τὰ

[20]   λόγον· ὁ δέ γε νόμος, βραχὺς καὶ σαφὴς, καὶ ταχὺ λύων

[170]   ἔργα φαῦλα. (Πρὸς δὲ ἀνδρείαν βραχύς μοι λείπεται λόγος. Εἰ μὲν

[250]   τὴν ἀλαζονείαν ἀποβλέψαντες, ὅταν φῇ Βυζαντίους μὲν ἐκ τῶν χειρῶν πρεσβεύσας

[120]   τὰ κανᾶ, παρέστηκε δὲ τοῖς βωμοῖς τὰ θύματα, μέλλετε δ' αἰτεῖν

Paragraphes
[200]	Ἐπεισάξει γὰρ τὸν γόητα, καὶ	βαλλαντιοτόμον,	καὶ διατετμηκότα τὴν πολιτείαν. Οὗτος
[230]	δήμῳ καὶ μάλα ὑβριστικὴν καὶ	βάρβαρον	ἐπιστολήν, ἐν ᾗ τά τε
[170]	δὲ ἀπὸ τῆς μητρὸς Σκύθης,	Βάρβαρος	ἑλληνίζων τῇ φωνῇ· ὅθεν καὶ
[250]	ἀναστενάξειν, εἰ ὁ μετὰ τῶν	βαρβάρων	ὁμολογῶν τοῖς Ἕλλησιν ἀντιπράττειν στεφανωθήσεται;
[240]	οὗτος δ' ἀναβὰς ἑαυτὸν ἐγκωμιάζειν,	βαρύτερον	τῶν ἔργων ὧν πεπόνθαμεν τὸ
[170]	ἢ καὶ ἄλλο τι τῶν	βαρυτέρων	ἄθλων, εἰ ὁ στέφανος ἐδίδοτο
[220]	ψευδεῖς, καὶ κατασκόπων συλλήψεις, καὶ	βασάνους	ἐπ' αἰτίαις ἀγενήτοις, ὡς ἐμοῦ
[60]	Φιλίππῳ πεποιηκότα Κερσοβλέπτην τὸν Θρᾴκης	βασιλέα,	ἄνδρα φίλον καὶ σύμμαχον τῇ
[230]	πόλει δημοκρατουμένῃ, νόμῳ καὶ ψήφῳ	βασιλεύει·	ὅταν δ' ἑτέρῳ ταῦτα παραδῷ,
[160]	ἤκμαζε δ' ὁ τῶν Περσῶν	βασιλεὺς	καὶ ναυσὶ καὶ χρήμασι, καὶ
[60]	δὲ, ὅπως Κερσοβλέπτης ὁ Θρᾴκης	βασιλεὺς	μὴ ἔσται ἔνορκος, μηδέ μετέσται
[130]	Οὐχ ὁ μὲν τῶν Περσῶν	βασιλεύς,	ὁ τὸν Ἄθω διορύξας, ὁ
[230]	διδάξαι. Ὁ γὰρ τῶν Περσῶν	βασιλεὺς,	οὐ πολλῷ χρόνῳ πρὸ τῆς
[240]	συναχθεσθησόμενος ἐπὶ τῇ τοῦ Μολοττῶν	βασιλέως	Ἀλεξάνδρου τελευτῇ, νυνὶ δὲ οὐ
[150]	ἡ Δημοσθένους δωροδοκία καὶ τὸ	βασιλικὸν	χρυσίον. Ἀλλ' ἐπειδὴ τοῖς σώμασιν
[170]	ἐλάχιστα περιεποιήσατο. Νῦν μέντοι τὸ	βασιλικὸν	χρυσίον ἐπικέκλυκε τὴν δαπάνην αὐτοῦ·
[200]	πεπόρισαι τῇ σαυτοῦ ἀνανδρίᾳ τὸ	βασιλικὸν	χρυσίον, καὶ τὰ δημόσια δωροδοκήματα.
[240]	καὶ τὸ κεφάλαιον, τὸ μὲν	βασιλικὸν	χρυσίον παρὰ τούτῳ, οἱ δὲ
[230]	τάλαντα ὑποσιωπᾷς, ἃ προλαβὼν τοῦ	βασιλικοῦ	χρυσίου ἀπεστέρηκας. ~Οὐ δι' ἔνδειαν
[240]	ἄνθρωπος ἀσχημονῶν τῷ βίῳ καὶ	βδελυρός;	Ὁ δέ γε νεώτερος ταῦτ'
[240]	δὲ ταῦτα μὴ μαρτυρεῖται, μὴ	βεβαιοῦτε	αὐτῷ τοὺς ἐπαίνους, καὶ τῆς
[0]	ὦ Ἀθηναῖοι, τὰς παρανόμους γνώμας,	βεβαιοῦτε	τῇ πόλει τὴν δημοκρατίαν, κολάζετε
[240]	κελεύετε κάὶ τῶν λόγων τὰς	βεβαιώσεις	(ὡς περὶ τῶν κηρυγμάτων ὁ
[130]	γὰρ βίον γε ἡμεῖς ἀνθρώπινον	βεβιώκαμεν,	ἀλλ' εἰς παραδοξολογίαν τοῖς μεθ'
[100]	λέγειν, καὶ τοῦ βίου ὃν	βεβίωκε,	μεστὸν δ' ἐλπίδων οὐκ ἐσομένων,
[210]	μὲν ἂν εἴποι ἀνὴρ ὄντως	βεβιωκὼς	μετ' ἀρετῆς· ἃ δὲ σὺ
[160]	ὅστις ποτ' ἐστὶ καὶ πῶς	βεβιωκώς,	τὸν Ἀλέξανδρον ὑποτρέχει, καὶ πλησιάζει
[260]	τὰ καλὰ καὶ τὰ αἰσχρά,	βεβοήθηκα	καὶ εἴρηκα, καὶ, εἰ μὲν
[200]	Ἃ μὲν γὰρ ὑπὲρ σεαυτοῦ	βεβούλευσαι,	ἅπαντες ὁρῶμεν. Ἐκλιπὼν μὲν τὸ
[160]	στενά, τινὲς πρῶτον ὥσπερ τὰς	βελόνας	διείρουσι. (Ταῦτα δὲ τίνος ἐστιν,
[150]	εὐνομεῖτο μᾶλλον ἡ πόλις καὶ	βελτίοσι	προστάταις ἐχρῆτο, προελθὼν ὁ κῆρυξ
[170]	γὰρ πονηροὺς οὐ μή ποτε	βελτίους	ποιήσετε, τοὺς δὲ χρηστοὺς εἰς
[90]	προσποιεῖται, ὅν φησι Κτησιφῶν τὰ	βέλτιστα	λέγειν, ἀπέδοτο μὲν τοὺς καιροὺς
[50]	ὡς οὔτ' ἤρξατο λέγειν τὰ	βέλτιστα,	οὔτε νῦν διατελεῖ πράττων τὰ
[0]	καὶ ταραχῆς, ἐξ ἐμπειρίας τὰ	βέλτιστα	τῇ πόλει συμβουλεύειν· δεύτερον δ'
[170]	τὴν μὲν διάνοιαν προαιρεῖσθαι τὰ	βέλτιστα,	τὴν δὲ παιδείαν τὴν τοῦ
[50]	καὶ πότε αὐτὸν οὐ τὰ	βέλτιστά	φημι τῷ δήμῳ πεπολιτεῦσθαι· κἂν
[250]	κρίνετε, καὶ τὰς δωρεὰς εἰς	βελτίω	σώματα καὶ ἄνδρας ἀξιολογωτέρους ἀπόθεσθε.
[150]	καὶ παριὼν ἡμιθνὴς ἐπὶ τὸ	βῆμα,	εἰρηνοφύλακα ὑμᾶς αὑτὸν ἐκέλευε χειροτονεῖν·
[50]	προσελθὼν, καὶ ἄξειν ἐπὶ τὸ	βῆμα,	καὶ ἀναγκάσειν ἀποκρίνασθαι. (Ἵν' οὖν
[70]	ποιεῖσθαι. Καὶ τελευτῶν ἐπὶ τὸ	βῆμα	καλέσας Ἀντίπατρον, ἐρώτημά τι ἠρώτα,
[70]	Ἐνταῦθα δὴ προκαταλαβὼν Δημοσθένης τὸ	βῆμα,	οὐδενὶ τῶν ἄλλων παραλιπὼν λόγον,
[0]	νόμοι κελεύουσι, σωφρόνως ἐπὶ τὸ	βῆμα	παρελθόντι, ἄνευ θορύβου καὶ ταραχῆς,
[170]	τοῖς ἀντιδίκοις, ἀνεπήδησεν ἐπὶ τὸ	βῆμα.	Πλεῖστον δ' ἐκ τῆς πόλεως
[140]	ὥστ' ἤδη παριὼν ἐπὶ τὸ	βῆμα,	πρεσβεύσειν μὲν ἔφη ὅποι ἂν
[150]	ἐγένετο, καὶ, παρελθὼν ἐπὶ τὸ	βῆμα,	προδότας τῶν Ἑλλήνων τοὺς Βοιωτάρχας
[80]	ἡσυχίᾳ, ἄσμενοι παρεκάλουν ἐπὶ τὸ	βῆμα,	τὸν μόνον ἀδωροδόκητον ὀνομάζοντες τῇ
[200]	ἥκειν πρὸς τὸ τοῦ κατηγόρου	βῆμα,	τοὺς δὲ δημοτικοὺς πρὸς τὸ
[140]	ἀντιλέγειν, διαδικασίαν ἔφη γράψειν τῷ	βήματι	πρὸς τὸ στρατήγιον· πλείω γὰρ
[160]	κύκλῳ περιδινῶν σεαυτὸν ἐπὶ τοῦ	βήματος	ἔλεγες ὡς ἀντιπράττων Ἀλεξάνδρῳ. Ὀμολογῶ
[160]	εἰ βούλει, παραχωρῶ σοι τοῦ	βήματος	ἕως ἂν εἴπῃς. (Ἐπειδὴ δὲ
[250]	παρακαλῇ, ὑπολαμβάνετε ὁρᾶν ἐπὶ τοῦ	βήματος,	οὗ νῦν ἑστηκὼς ἐγὼ λέγω,
[140]	ὑφ' ἑαυτοῦ ἔφη ἀπὸ τοῦ	βήματος	πεπονθέναι, ἢ ὑπὸ τῶν στρατηγῶν
[240]	ὁ νόμος κελεύει ποιεῖσθαι) εἰς	βίον	ἀξιόχρεων, καὶ τρόπον σώφρονα· ὅτῳ
[130]	ἡμῶν οὐ γέγονεν; Οὐ γὰρ	βίον	γε ἡμεῖς ἀνθρώπινον βεβιώκαμεν, ἀλλ'
[170]	μὴ τὸν λόγον, ἀλλὰ τὸν	βίον,	καὶ σκοπεῖτε, μὴ τίς φησιν
[170]	περιεγένετο· καὶ, τὸ κεφάλαιον, τὸν	βίον	οὐκ ἐκ τῶν ἰδίων προσόδων
[240]	ποῖον παράδειγμα χρὴ αὐτοὺς τὸν	βίον	ποιεῖσθαι, τί κρινεῖτε. (Εὖ γὰρ
[50]	οὕτως. Ἐγὼ τὸν μὲν ἴδιον	βίον	τὸν Δημοσθένους ἐξετάζειν μακροτέρου λόγου
[200]	ὑπομνήσω ὑμᾶς. (Οὔτε τὸν ἴδιον	βίον	τὸν Δημοσθένους πρότερον διεξῆλθον, οὔτε
[210]	καὶ τὴν ἡσυχίαν αὐτὴν τοῦ	βίου	διαβάλλει, καὶ τῆς σιωπῆς μου
[230]	ἄρ' εἰσὶ παρ' ὑμῖν εὔθυναι	βίου,	εἰ τοῦτον ἀφήσετε. Ἐκεῖνο δ'
[160]	τοῦ λόγου, ἀλλ' ὁποτέρου τοῦ	βίου	ἐστίν. (Οἶμαι τοίνυν ἅπαντας ἂν
[210]	σιωπήν, ὦ Δημόσθενες, ἡ τοῦ	βίου	μετριότης παρεσκεύασεν· ἀρκεῖ γάρ μοι
[100]	οὓς εἴωθε λέγειν, καὶ τοῦ	βίου	ὃν βεβίωκε, μεστὸν δ' ἐλπίδων
[190]	τοῦ ἐμαυτοῦ ἐπυνθανόμην, ὃς ἔτη	βιοὺς	ἐνενήκοντα καὶ πέντε ἐτελεύτησεν, ἁπάντων
[240]	καὶ εὐνοίας, ἄνθρωπος ἀσχημονῶν τῷ	βίῳ	καὶ βδελυρός; Ὁ δέ γε
[110]	ὡς οὐδεπώποτ' ἐν τῷ ἐμαυτοῦ	βίῳ.	Καὶ τοὺς μὲν ἄλλους λόγους
[170]	πῶς πέφυκε; Δεινῶς λέγειν, κακῶς	βιῶναι.	Οὕτω γὰρ κέχρηται καὶ τῷ
[220]	τὴν φύσιν μου γεγενῆσθαι ἐπὶ	βλάβῃ	τῶν ἀκουόντων. Καίτοι τὸν λόγον
[200]	τεχνίτην λόγων, κλέπτεις τὴν ἀκρόασιν,	βλάπτεις	τὴν πόλιν, καταλύεις τὴν δημοκρατίαν.
[250]	καὶ παρακελεύονται δ' οἱ μὲν	βλέπειν	εἰς τὰ ἑαυτῶν πρόσωπα, ὡς
[90]	τὰ δέκα τάλαντα, ὁρώντων, φρονούντων,	βλεπόντων,	ἔλαθον ὑμῶν ὑφελόμενοι, καὶ τοὺς
[130]	βούλεσθε ἀκούειν τἀληθῆ, τολμᾷ λέγειν,	βλέπων	εἰς τὰ πρόσωπα τὰ ὑμέτερα,
[150]	θαυμασιώτατε, ἐπιχειρήσεις ἐθελήσεις αὐτίκα μάλα,	βλέπων	εἰς τὰ τούτων πρόσωπα λέγειν,
[80]	μάχην οὐκ ἦν ἀναχώρησις, οὐδὲ	βοηθείας	ἐλπὶς, οὔτ' ἐκ γῆς, οὔτ'
[90]	λόγῳ προσβιβάζων ὑμᾶς, τὰς μὲν	βοηθείας	ὡς δεῖ τὴν πόλιν πρότερον
[140]	τις ἀφιστῆται πόλις ἀπὸ Θηβαίων,	βοηθεῖν	Ἀθηναίους Βοιωτοῖς τοῖς ἐν Θήβαις,
[90]	εὐφημίας ἕνεκα προσγράψας καὶ Χαλκιδέας	βοηθεῖν,	ἐάν τις ἴῃ ἐπ' Ἀθηναίους.
[240]	καὶ τῶν ἡγεμόνων ἑτοίμων ὄντων	βοηθεῖν,	ἡ πρᾶξις οὐ γεγένηται; Σὺ
[90]	ἔγραψε δ' ἐν τῇ συμμαχίᾳ	βοηθεῖν	ἡμᾶς Χαγκιδεῦσι, ῥῆμα μόνον ἀντικαταλλαξάμενος
[190]	καὶ οἱ νόμοι σῴζουσι, τολμᾷ	βοηθεῖν	τοῖς παράνομα γράφουσι, καταλύει τὴν
[110]	ἐπαράτων χρημάτων, ἐφ' ᾧ τε	βοηθήσει	τοῖς Ἀμφισσεῦσιν Ἀθήνησι κατὰ πάντα
[90]	τὸν Ἀθηναίων δῆμον, σύμμαχον ὀνομασθέντα,	βοηθήσειν,	εἴ τις ἐπ' αὐτὸν ἴῃ·
[100]	ἐργάσεσθαι, μήτε ἄλλῳ ἐπιτρέψειν, ἀλλὰ	βοηθήσειν	τῷ θεῷ καὶ τῇ γῇ
[120]	ἥκειν εἰς τὸν αὐτὸν τόπον	βοηθήσοντας	τῷ θεῷ καὶ τῇ γῇ
[250]	βουλεύσασθε, τίνες ὑμῶν εἰσιν οἱ	βοηθήσοντες	Δημοσθένει· πότερον οἱ συγκυνηγέται, ἢ
[80]	ἐπειδὴ διέβητε εἰς Εὔβοιαν Πλουτάρχῳ	βοηθήσοντες,	τοὺς μὲν πρώτους χρόνους ἀλλ'
[120]	τέκνων, καὶ οἰκίας τῆς ἐμαυτοῦ,	βοηθῶ	κατὰ τὸν ὅρκον καὶ τῷ
[160]	ἀναγκαιότατον, μηδεμίαν ἔχθραν, ἵνα μὴ,	βοηθῶν	τοῖς τῶν προγόνων ἀτυχήμασι, κακῶς
[140]	ᾤετο, κήρυγμά τι τοῦτο τοῖς	Βοιωτάρχαις	προκηρύττων, ἀναφέρειν αὑτῷ τὰ μέρη
[140]	Καδμείαν, κοινωνίαν τῶν πράξεων τοῖς	Βοιωτάρχαις	συνθέμενος. Καὶ τηλικαύτην αὐτὸς αὐτῷ
[150]	βῆμα, προδότας τῶν Ἑλλήνων τοὺς	Βοιωτάρχας	ἀπεκάλεσε, καὶ γράψειν ἔφη ψήφισμα,
[140]	οὕτως αἰσθόμενος Δημοσθένης καὶ τοὺς	Βοιωτάρχας	ὑποπτεύσας μέλλειν εἰρήνην ἰδίᾳ ποιεῖσθαι,
[130]	Ἀζηνιεύς, πλεῖστον χρόνον τὴν τοῦ	βοιωτιάζειν	ὑπομείνας αἰτίαν, ῥήτωρ Πύρρανδρος ὁ
[140]	δὲ προλαβὼν, ἔκδοτον μὲν τὴν	Βοιωτίαν	ἅπασαν ἐποίησε Θηβαίοις, γράψας ἐν
[140]	πόλις ἀπὸ Θηβαίων, βοηθεῖν Ἀθηναίους	Βοιωτοῖς	τοῖς ἐν Θήβαις, τοῖς ὀνόμασι
[140]	πράγματα, ὥσπερ εἴωθεν, ὡς τοὺς	Βοιωτοὺς,	ἔργῳ κακῶς πάσχοντας, τὴν τῶν
[140]	ἐξήλασεν ἐκ τῆς χώρας τῆς	Βοιωτῶν,	τοῦτον πάλιν τὸν αὐτὸν πόλεμον
[110]	γονεῦσιν ἐοικότα, ἀλλὰ τέρατα, μήτε	βοσκήματα	κατὰ φύσιν γονὰς ποιεῖσθαι, ἧτταν
[170]	οὐχ ὑπομείνας, καὶ ἀφικνεῖται εἰς	Βόσπορον,	κᾀκεῖ λαμβάνει δωρεὰν παρὰ τῶν
[210]	ὅταν σοι δοκῇ, οὐδ' ἃ	βούλει,	ἀλλ' ὁπόταν οἱ μισθοδόται σοι
[160]	ἦν ἃ ἔλεγες, καὶ εἰ	βούλει,	παραχωρῶ σοι τοῦ βήματος ἕως
[160]	Δημόσθενες, ἢ ἔγραψάς τι ψήφισμα;	Βούλει	σε θῶ φοβηθῆναι, καὶ χρήσασθαι
[90]	καὶ ἄλλους τῶν Ἑλλήνων, οὓς	βούλεσθαι	κοινωνεῖν τῆς συντάξεως, ὡς οὔτε
[170]	καὶ παιδοποιίᾳ, ὥστε με μὴ	βούλεσθαι	λέγειν, ἃ τούτῳ πέπρακται· ἤδη
[90]	καὶ τὴν ἐξ Ἀκαρνανίας ἔφη	βούλεσθαι	ὑμῖν ἀπαγγεῖλαι. Ἦν δ' αὐτῷ
[130]	καὶ δαίμονες, καὶ ἄνθρωποι ὅσοι	βούλεσθε	ἀκούειν τἀληθῆ, τολμᾷ λέγειν, βλέπων
[20]	καὶ ἔννομον κήρυγμα τοῦτο· Τίς	βούλεται	κατηγορεῖν; Ἔασον ἀμφισβητῆσαί σοι τὸν
[200]	δικαστηρίου. Οὐ γὰρ εἰσαῦθίς ποτε	βούλεται	πρὸς τὸ παράνομον ἀπολογεῖσθαι, ἀλλ'
[200]	παρεμβολῇ πραγμάτων εἰς λήθην ὑμᾶς	βούλεται	τῆς κατηγορίας ἐμβαλεῖν. (Ὥσπερ οὖν
[0]	ἐν τῇ πόλει, Τίς ἀγορεύειν	βούλεται	τῶν ὑπὲρ πεντήκοντα ἔτη γεγονότων
[140]	μὲν συνέπεισε τὸν δῆμον μηκέτι	βουλεύεσθαι	ἐπὶ τίσι δεῖ ποιεῖσθαι τὴν
[120]	δ' ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν ἤδη	βουλεύεσθε.	Ἐνῆκται μὲν τὰ κανᾶ, παρέστηκε
[250]	ὡς ὑπὲρ οἰκείας τῆς πόλεως,	βουλεύεσθε,	καὶ τὰς φιλοτιμίας μὴ νέμετε,
[250]	ἀπέρχεσθε ἐκ τῶν ἐκκλησιῶν οὐ	βουλευσάμενοι,	ἀλλ' ὥσπερ ἐκ τῶν ἐράνων,
[130]	περὶ τῶν ὅλων οὐκ ὀρθῶς	βουλευσάμενοι,	ἀλλὰ τήν γε θεοβλάβειαν καὶ
[210]	ὥστε καὶ σιωπῶ καὶ λέγω	βουλευσάμενος,	ἀλλ' οὐκ ἀναγκαζόμενος ὑπὸ τῆς
[70]	κολακείαν διεξελθεῖν. Δημοσθένης γὰρ, ἐνιαυτὸν	βουλεύσας,	οὐδεμίαν πώποτε φανήσεται πρεσβείαν εἰς
[70]	διὰ τὴν τῶν Ἑλλήνων παράκλησιν,	βουλεύσασθαι,	ἔσται δὲ κοινῇ μετὰ τῶν
[60]	εἰρήνης, ἀλλὰ καὶ περὶ συμμαχίας	βουλεύσασθαι,	μὴ περιμείναντας τοὺς πρέσβεις τοὺς
[140]	γενέσθαι Στρατοκλέα τὸν ὑμέτερον στρατηγὸν	βουλεύσασθαι	περὶ τῆς τῶν στρατιωτῶν σωτηρίας.
[60]	ἔγραψαν ὑπὲρ εἰρήνης ὑμᾶς μόνον	βουλεύσασθαι,	τὸ δὲ τῆς συμμαχίας ὄνομα
[250]	ὄμμασι, διαβλέψαντες εἰς ὑμᾶς αὐτοὺς,	βουλεύσασθε,	τίνες ὑμῶν εἰσιν οἱ βοηθήσοντες
[150]	ὑμετέρους πάλιν ἀνέστρεψαν ἐξεληλυθότας, ἵνα	βουλεύσησθε	περὶ τῆς εἰρήνης, (ἐνταῦθ' ἤδη
[60]	παρῶσιν ἤδη οἱ Φιλίππου πρέσβεις,	βουλεύσηται	ὁ δῆμος ὡς τάχιστα περὶ
[40]	τῆς βουλῆς στεφανουμένοις, εἰς τὸ	βουλευτήριον	ἀναρρηθῆναι, τοῖς δ' ὑπὸ τοῦ
[120]	ἐδύνατο σφῆλαι, εἰσελθὼν εἰς τὸ	βουλευτήριον	καὶ μεταστησάμενος τοὺς ἰδιώτας, ἐκφέρεται
[250]	εἶναι δοκεῖ, εἰ τὸ μὲν	βουλευτήριον	καὶ ὁ δῆμος παρορᾶται, αἱ
[140]	μεῖζον ἀδίκημα ἠδίκησεν, ὅτι τὸ	βουλευτήριον	τὸ τῆς πόλεως, καὶ τὴν
[0]	προσλαμβάνοντες τούς τε ἐκ τοῦ	βουλευτηρίου	ῥήτορας, καὶ τοὺς ἐκ τοῦ
[30]	στεφανοῖ ἡ βουλή, ἐν τῷ	βουλευτηρίῳ	ἀνακηρύττεσθαι, ἐὰν δὲ ὁ δῆμος,
[60]	χρόνος· Θεμιστοκλῆς ἄρχων. Ἐνταῦθ' εἰσέρχεται	βουλευτὴς	Δημοσθένης, οὔτε λαχὼν, οὔτ' ἐπιλαχών,
[70]	τῇ ἕκτῃ λ' εγω) καθεζόμενος,	βουλευτὴς	ὢν ἐκ παρασκευῆς, ἔκδοτον Κερσοβλέπτην
[60]	πρέσβεσιν ἀπήγγελλε, καὶ μόνος τῶν	βουλευτῶν	ἔγραψε σπείσασθαι τῷ κήρυκι τῷ
[0]	ἂν δέ τις τῶν ἄλλων	βουλευτῶν	ὄντως λάχῃ προεδρεύειν, καὶ τὰς
[30]	ἐὰν μέν τινα στεφανοῖ ἡ	βουλή,	ἐν τῷ βουλευτηρίῳ ἀνακηρύττεσθαι, ἐὰν
[20]	ψῆφον. Οὐκ ἄρα στεφανωθήσεται ἡ	βουλὴ	ἡ ἐξ Ἀρείου Πάγου; Οὐδὲ
[120]	ἀποδοθέντος ὑφ' ἡμῶν ἐν τῇ	βουλῇ,	καὶ πάλιν ἐν τῇ ἐκκλησία,
[160]	αἰτίαν δὲ εὐαγγελίων θυσίας τὴν	βουλὴν	κατέστησεν ποιῆσαι, ἐπωνυμίαν δ' Ἀλεξάνδρῳ
[180]	πρᾶξαι κελεύει, ἀλλ' ἀκριβῶς τὴν	βουλὴν	σκεψαμένην, ὅσοι αὐτῶν ἐπὶ Φυλῇ
[20]	ψῆφον. ~Πρῶτον μὲν γὰρ, τὴν	βουλὴν	τὴν ἐν Ἀρείῳ Πάγῳ ἐγγράφειν
[0]	οὖν, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ τὴν	βουλὴν	τοὺς Πεντακοσίους, καὶ τὰς ἐκκλησίας
[20]	ὑμέτεροι ῥήτορες τρυφῶσι. Πάλιν, τὴν	βουλὴν	τοὺς πεντακοσίους ὑπεύθυνον πεποίηκεν ὁ
[250]	ὑπὸ τῆς ἐξ Ἀρείου Πάγου	βουλῆς	θανάτῳ ἐζημιώθη. Ἕτερος δ' ἰδιώτης
[40]	ὑπὸ ἄλλου μηδενὸς ἀνακηρύττεσθαι, ἀπούσης	βουλῆς,	καὶ δήμου, καὶ φυλετῶν, καὶ
[40]	ἀποδείξῃ, τοῖς μὲν ὑπὸ τῆς	βουλῆς	στεφανουμένοις, εἰς τὸ βουλευτήριον ἀναρρηθῆναι,
[40]	οὐχ ὥσπερ οἱ ὑπὸ τῆς	βουλῆς	τῆς ὑμετέρας στεφανούμενοι, ἢ ὑπὸ
[70]	ἀλλ' ἀπέδωκε τῷ δήμῳ, ὁπόταν	βούληται,	συνιδεῖν τοὺς πάλαι μὲν πονηρούς,
[210]	λόγους ἐμαυτῷ ἀρρήτους ἂν εἶναι	βουλοίμην,	οὔτε τὰ αὐτὰ τούτῳ δημηγορήσας
[180]	λέγω, ἔτι μικρῷ σαφέστερον ὑμᾶς	βούλομαι	διδάξαι. Πότερον ὑμῖν ἀμείνων ἀνὴρ
[210]	τοῦ γράψαντος τὴν γνώμην βραχέα	βούλομαι	εἰπεῖν, τὰ δὲ πολλὰ ὑπερβήσομαι,
[0]	γεγραφὼς Κτησιφῶν, διὰ βραχέων εἰπεῖν	βούλομαι.	Ἐν γὰρ τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις
[20]	ὑμῖν ὑπὲρ αὐτῶν πρῶτον προειπεῖν	βούλομαι.	(Ἔστι γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, τῶν
[150]	καθεστηκότων πραγμάτων, ἐκεῖνο ὑμᾶς ὑπομνῆσαι	βούλομαι,	ὅτι Δημοσθένης οὐ τὴν ἀπὸ
[20]	λέγω, ἀλλ' ἐκεῖνο ὑμῖν ἐνδείξασθαι	βούλομαι,	ὅτι ὁ μὲν νομοθέτης, ἐάν
[10]	λόγον, ὅν φησι Δημοσθένης, βραχέα	βούλομαι	προειπεῖν. Λέξει γὰρ οὗτος· Τειχοποιός
[210]	τῶν εἰς ἐμαυτὸν λοιδοριῶν βραχέα	βούλομαι	προειπεῖν. Πυνθάνομαι γὰρ λέξειν Δημοσθένην,
[40]	δῆμος, ἵν' ἡ πόλις, ἡ	βουλομένη	τινὰ τῶν ὑμετέρων στεφανοῦν, πρέσβεις
[0]	καὶ τῶν ἄλλων πολιτῶν τὸν	βουλόμενον,	καθ' ἡλικίαν, χωρὶς καὶ ἐν
[20]	κατηγορεῖν; Ἔασον ἀμφισβητῆσαί σοι τὸν	βουλόμενον	τῶν πολιτῶν, ὡς οὐκ ἐπέδωκας,
[220]	γὰρ ταῖς ὀλιγαρχίαις οὐχ ὁ	βουλόμενος,	ἀλλ' ὁ δυναστεύων δημηγορεῖ· ἐν
[220]	ἐν δὲ ταῖς δημοκρατίαις, ὁ	βουλόμενος,	καὶ ὅταν αὐτῷ δοκῇ. Καὶ
[220]	ὡς ἐμοῦ μετά τινων νεωτερίζειν	βουλομένου.	Ἔπειτα ἐπερωτᾶν με, ὡς ἐγὼ
[140]	μέρει διαγωνιεῖται, καὶ διὰ ταῦτα	βουλομένου	ποιήσασθαι εἰρήνην, καὶ πρεσβείας ἀποστέλλειν
[180]	τῆς ἀρετῆς, ἐὰν δὲ τῷ	βουλομένῳ	καὶ τοῖς διαπραξαμένοις χαρίζησθε, καὶ
[70]	δωροδόκημα, (καὶ προσέγραψαν ἐξεῖναι τῷ	βουλομένῳ	τῶν Ἑλλήνων ἐν τρισὶ μησὶν
[110]	(Ἐξηγγέλλετο δ' ἡμῖν παρὰ τῶν	βουλομένων	εὔνοιαν ἐνδείκνυσθαι τῇ πόλει, ὅτι
[190]	ἐν τῇ τεκτονικῇ, ὅταν εἰδέναι	βουλώμεθα	τὸ ὀρθὸν καὶ τὸ μή,
[210]	Κτησιφῶντος τοῦ γράψαντος τὴν γνώμην	βραχέα	βούλομαι εἰπεῖν, τὰ δὲ πολλὰ
[10]	ἄφυκτον λόγον, ὅν φησι Δημοσθένης,	βραχέα	βούλομαι προειπεῖν. Λέξει γὰρ οὗτος·
[210]	δὲ τῶν εἰς ἐμαυτὸν λοιδοριῶν	βραχέα	βούλομαι προειπεῖν. Πυνθάνομαι γὰρ λέξειν
[10]	τῶν ὑμετέρων πολλὰ μὲν ὑφαιρουμένους,	βραχέα	δὲ κατατιθέντας, οὐδ' ἐπιδιδόναι μὲν
[60]	συμμάχων, οὗ τὰ κεφάλαια διὰ	βραχέων	ἐγὼ προερῶ. Πρῶτον μὲν γὰρ
[0]	ψήφισμα τυγχάνει γεγραφὼς Κτησιφῶν, διὰ	βραχέων	εἰπεῖν βούλομαι. Ἐν γὰρ τοῖς
[60]	δίκαιον. Ἀλλ' ἐάν ἐμοῦ διὰ	βραχέων	ὑπομιμνῄσκοντος τοὺς καιροὺς, καὶ τὰ
[20]	λόγον· ὁ δέ γε νόμος,	βραχὺς	καὶ σαφὴς, καὶ ταχὺ λύων
[170]	ἔργα φαῦλα. (Πρὸς δὲ ἀνδρείαν	βραχύς	μοι λείπεται λόγος. Εἰ μὲν
[250]	τὴν ἀλαζονείαν ἀποβλέψαντες, ὅταν φῇ	Βυζαντίους	μὲν ἐκ τῶν χειρῶν πρεσβεύσας
[120]	τὰ κανᾶ, παρέστηκε δὲ τοῖς	βωμοῖς	τὰ θύματα, μέλλετε δ' αἰτεῖν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 4/10/2007