Paragraphes
[180]	στρατηγήσας ὅτ' ἐν τῇ περὶ	Σαλαμῖνα	ναυμαχίᾳ τὸν Πέρσην ἐνικᾶτε, ἢ
[150]	μὲν τοὺς πορθμέας τοὺς εἰς	Σαλαμῖνα	πορθμεύοντας, νόμον ἔθεσθε, ἐάν τις
[250]	ἰδιώτης, ὃς, ἐκπλεῖν μόνον εἰς	Σάμον	ἐπιχειρήσας, ὡς προδότης τῆς πατρίδος,
[200]	κανὼν τοῦ δικαίου, τουτὶ τὸ	σανίδιον,	καὶ τὸ ψήφισμα, καὶ οἱ
[200]	ἀπολογῆται, ὑπομνήσατ' αὐτὸν ἀθορύβῷ, τὸ	σανίδιον	λαβεῖν, καὶ τοὺς νόμους τῷ
[30]	τι τοιοῦτον εὑρίσκωσιν, ἀναγεγραφότας ἐν	σανίσιν	ἐκτιθέναι κελεύει πρόσθεν τῶν Ἐπωνύμων,
[220]	ἃ ἐπιτηδεύσας ὑγιὴς ἂν ἐγένετο;	(Σαυτὸν	δ' οὐκ ἀντερωτᾷς, τίς ἂν
[160]	αὐτόματόν τι συμβῇ, προσποιήσῃ καὶ	σαυτὸν	ἐπὶ τὸ γεγενημένον ἐπιγράψεις; ἂν
[200]	πρῶτος ἀναβοήσῃ, Κάλει, Κάλει· ἐπὶ	σαυτὸν	καλεῖς, ἐπὶ τοὺς νόμους καλεῖς,
[220]	τοὺς ἀκούοντας ἐπιλήσμονας ὑπολαμβάνεις, ἢ	σαυτὸν	παραλογίζῃ. Τὰ μὲν γὰρ περὶ
[220]	περὶ τῶν τριακοσίων νεῶν, καὶ	σαυτὸν	πείσας Ἀθηναίους ἐπιστάτην τάξαι τοῦ
[200]	πόλεως, ἐφόδια δὲ πεπόρισαι τῇ	σαυτοῦ	ἀνανδρίᾳ τὸ βασιλικὸν χρυσίον, καὶ
[240]	ποιήσῃ δέ, ὦ Κτησιφῶν, διὰ	σαυτοῦ	τὴν ἀπολογίαν. Οὐ γὰρ δή
[220]	ταῖς αἰτίαις ἐνέφραξας τὰς κατὰ	σαυτοῦ	τιμωρίας, ὥστε τὸν κίνδυνον εἶναι
[160]	θῶ φοβηθῆναι, καὶ χρήσασθαι τῷ	σαυτοῦ	τρόπῳ; Καίτοι ῥητορικὴν δειλίαν δημόσιος
[220]	αὐτὸν ἄνδρα δὶς στρεβλώσας, τῇ	σαυτοῦ	χειρί, ἔγραψας αὐτὸν θανάτῳ ζημιῶσαι·
[240]	πλουτεῖς, καὶ ταῖς ἡδοναῖς ταῖς	σαυτοῦ	χορηγεῖς, καὶ τὸ κεφάλαιον, τὸ
[170]	κελεύεις ἡμᾶς στεφανοῦν, καὶ τῷ	σαυτοῦ	ψηφίσματι τὸν οὐ προσήκοντα εἰσκαλεῖς
[50]	δὲ τῶν δημοσίων ἀδικημάτων πειράσομαι	σαφέστερον	εἰπεῖν. Καὶ γὰρ πυνθάνομαι μέλλειν
[120]	τῷ αὐτῷ ψηφίσματι πολὺ καὶ	σαφέστερον	καὶ πικρότερον γράφει, τὸν ἱερομνήμονα,
[180]	δὲ ὀρθῶς λέγω, ἔτι μικρῷ	σαφέστερον	ὑμᾶς βούλομαι διδάξαι. Πότερον ὑμῖν
[20]	δέ γε νόμος, βραχὺς καὶ	σαφὴς,	καὶ ταχὺ λύων τὰς τούτων
[0]	οὖν ὑμῶν τοῦτ' ἀγνοείτω, ἀλλὰ	σαφῶς	ἕκαστος ἐπιστάσθω, ὅτι, ὅταν εἰσίῃ
[60]	τῇ πόλει, ἐὰν ταῦθ' ὑμῖν	σαφῶς	ἐπιδείξω, δεήσομαι ὑμῶν μετρίαν δέησιν·
[170]	τὰ τῶν πλησίον αἰσχρὰ λίαν	σαφῶς	λέγοντας. Ἔπειτα τί συμβαίνει τῇ
[130]	τοὺς στρατιώτας ἐξέπεμψας, πότερα στεφανοῦσθαι	σε	δεῖ ἐπὶ ταῖς τῆς πόλεως
[200]	ἐπιδείξας, κατάβαινε· καὶ τί δεῖ	σε	Δημοσθένην παρακαλεῖν; Ὅταν δ' ὑπερπηδήσας
[150]	τούτων πρόσωπα λέγειν, ὡς δεῖ	σε	ἐπὶ ταῖς τῆς πόλεως συμφοραῖς
[160]	ἢ ἔγραψάς τι ψήφισμα; Βούλει	σε	θῶ φοβηθῆναι, καὶ χρήσασθαι τῷ
[40]	ἀπομνημονεύετε αὐτοῖς ὑποβάλλειν· Ναί, εἴγε	σέ	τις ἄλλη πόλις στεφανοῖ· εἰ
[50]	στεφάνῳ στεφανωθῆναι, ἢ ψέγεσθαι; Καὶ	σὲ,	τὸν ψευδῆ καὶ παράνομα τολμῶντα
[20]	ἐκεῖνο αὐτῷ ὑποβάλλετε· Οὔκουν ἐχρῆν	σε,	ὦ Δημόσθενες, ἐᾶσαι τὸν τῶν
[160]	Καὶ πάλιν, ὅτε, κύκλῳ περιδινῶν	σεαυτὸν	ἐπὶ τοῦ βήματος ἔλεγες ὡς
[200]	πεπολίτευσαι; Ἃ μὲν γὰρ ὑπὲρ	σεαυτοῦ	βεβούλευσαι, ἅπαντες ὁρῶμεν. Ἐκλιπὼν μὲν
[220]	διόπερ οὐδ' εὐδοκιμεῖν τὴν τῶν	Σειρήνων	μουσικήν, καὶ δὴ καὶ τὴν
[220]	γὰρ μου τὴν φύσιν ταῖς	Σειρῆσιν,	ὡς ἔοικε· καὶ γὰρ ὑπ'
[190]	(Ἐτόλμα δ' ἐν ὑμῖν ποτε	σεμνύνεσθαι	Ἀριστοφῶν ἐκεῖνος, ὁ Ἀζηνιεὺς, λέγων,
[30]	δεῖν ὁ νομοθέτης τὸν ῥήτορα	σεμνύνεσθαι	πρὸς τοὺς ἔξωθεν, ἀλλ' ἀγαπᾶν
[190]	γραφὴν πέφευγε παρανόμων, καλῶς, οἶμαι,	σεμνυνόμενος.	Ἐγράφοντο γὰρ ἀλλήλους παρανόμων οὐ
[90]	καὶ συνειπεῖν ἠξίου. (Ὁ δὲ,	σεμνῶς	πάνυ παρελθών, τόν τε Καλλίαν
[80]	ὦ Ἀθηναῖοι, ὁ πρῶτος ἐξευρὼν	Σέρριον	Τεῖχος καὶ Δορίσκον, καὶ Ἐργίσκην,
[210]	σὺ δ' οἶμαι, λαβὼν μὲν	σεσίγηκας,	ἀναλώσας δὲ κέκραγας, λέγεις δὲ,
[0]	τῶν ψηφισμάτων μετ' ὀργῆς κρίνουσιν,	σεσίγηται	μὲν τὸ κάλλιστον καὶ σωφρονέστατον
[170]	ἀληθῆ λέγω, μεγάλα τούτων οἶμαι	σημεῖα	δείξειν ὑμῖν. (Εἰ γάρ τις
[90]	ὢν, καὶ τὰ τῶν χρηστῶν	σημεῖα	διαφθείρει. ~Ταῦτα δ' εἰπὼν δίδωσιν
[220]	τὸ μὲν διὰ χρόνου λέγειν	σημεῖόν	ἐστιν ἐπὶ τῶν καιρῶν καὶ
[40]	(Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω, μέγα	σημεῖον	ὑμῖν τούτου ἐξ αὐτῶν τῶν
[130]	ἦν τὸ τοῖς μυστηρίοις φανὲν	σημεῖον	φυλάξασθαι, ἡ τῶν μυστῶν τελευτή;
[230]	ἀλαζόνευμα τοῦτο, ἐγὼ πειράσομαι μεγάλῳ	σημείῳ	διδάξαι. Ὁ γὰρ τῶν Περσῶν
[160]	τῆς Περσικῆς ἵππου, τὴν δὲ	σὴν	ἀηδίαν ἡ πόλις οὐκ ἐχώρει,
[220]	ἐπιγενομένης, οὐκ ἐσχολάζομεν περὶ τὴν	σὴν	εἶναι τιμωρίαν, ἀλλ' ὑπὲρ τῆς
[160]	ἕως ἂν εἴπῃς. (Ἐπειδὴ δὲ	σιγᾷς,	ὅτι μὲν ἀπορεῖς, συγγνώμην ἔχω
[220]	τῆς ξενικῆς τραπέζης. (Ἐπιστολὰς δὲ	σιγῶ	ψευδεῖς, καὶ κατασκόπων συλλήψεις, καὶ
[160]	ἃ πῶς ποθ' ὑμεῖς, ὦ	σιδηροῖ,	ἐκαρτερεῖτε ἀκροώμενοι; Ὅτ' ἔφη παρελθών.
[240]	καὶ τοὺς λίθους, καὶ τὸν	σίδηρον,	τὰ ἄφωνα καὶ τὰ ἀγνώμονα,
[170]	καὶ στέφανοι, καὶ κηρύγματα, καὶ	σιτήσεις	ἐν Πρυτανείῳ πότερον τότε ἦσαν
[190]	στρατηγοὶ ὑμῶν, καὶ τῶν τὰς	σιτήσεις	τινὲς εὑρημένων ἐν τῷ Πρυτανείῳ,
[210]	ἂν ζῆν. (Τὴν δ' ἐμὴν	σιωπήν,	ὦ Δημόσθενες, ἡ τοῦ βίου
[210]	τοῦ βίου διαβάλλει, καὶ τῆς	σιωπῆς	μου κατηγορεῖ, ἵνα μηδεὶς αὐτῷ
[150]	γ' ἐκ τῆς ἀληθείας αἰσχρὸν	σιωπήσεται,	ἀλλὰ τἀναντία δόξει τῇ τοῦ
[210]	αἰσχρῶς οὐκ ἐπιθυμῶ· ὥστε καὶ	σιωπῶ	καὶ λέγω βουλευσάμενος, ἀλλ' οὐκ
[20]	ἀποδεκτῶν καὶ νεωρίων ἀρχὴν, καὶ	σκευοθήκην	ᾠκοδόμουν, ἦσαν δὲ καὶ ὁδοποιοί,
[180]	κελεύει, ἀλλ' ἀκριβῶς τὴν βουλὴν	σκεψαμένην,	ὅσοι αὐτῶν ἐπὶ Φυλῇ ἐπολιορκήθησαν,
[30]	τοὺς νόμους, ἀκριβῶς ἐξετάσαντας καὶ	σκεψαμένους	εἴ τις ἀναγέγραπται νόμος ἐναντίος
[170]	Τί γὰρ δεῖ πάλιν διεξιέναι;	Σκέψασθε	δή, τί τούτων ὑπάρχει Δημοσθένει·
[110]	τούτων ἑκάστους ἀνιάτοις συμφοραῖς περιβάλλειν.	(Σκέψασθε	δὴ τὸν δαίμονα καὶ τὴν
[240]	γὰρ δή που τοῦτό γε	σκήψῃ,	ὡς οὐ δυνατὸς εἶ λέγειν·
[20]	Δημοσθένης, ἀγορὰν ποιῆσαι τῶν φυλῶν,	σκιροφοριῶνος	δευτέρᾳ ἱσταμένου καὶ τρίτῃ, καὶ
[120]	τἀγαθὰ καὶ κοινῇ καὶ ἰδία.	(Σκοπεῖτε	δή, ποίᾳ φωνῇ, ποίᾳ ψυχῇ,
[170]	λόγον, ἀλλὰ τὸν βίον, καὶ	σκοπεῖτε,	μὴ τίς φησιν εἶναι, ἀλλὰ
[120]	τῇ Ἑλλάδι παρόντος, ἀλλ' ἐν	Σκύθαις,	οὕτω μακρὰν, ἀπόντος· ὃν αὐτίκα
[120]	Φιλίππου ἐκ τῆς ἐπὶ τοὺς	Σκύθας	στρατείας, τῶν μὲν θεῶν τὴν
[170]	τὰ δὲ ἀπὸ τῆς μητρὸς	Σκύθης,	Βάρβαρος ἑλληνίζων τῇ φωνῇ· ὅθεν
[170]	Δία, καὶ χρυσίον ἐπιφερομένην πολύ,	Σκύθιν	δὲ τὸ γένος, ἐξ ἧς
[20]	εὐθύνας διδόναι, καὶ τὴν ἐκεῖ	σκυθρωπὸν	καὶ τῶν μεγίστων κυρίαν ἄγει
[160]	ὅτι μὲν ἀπορεῖς, συγγνώμην ἔχω	σοι·	ἃ δὲ τότ' ἔλεγες, ἐγὼ
[220]	ἐπρεσβεύομεν. Ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἀπέχρη	σοι	δίκην μὴ δεδωκέναι, ἀλλὰ καὶ
[210]	κέκραγας, λέγεις δὲ, οὐχ ὅταν	σοι	δοκῇ, οὐδ' ἃ βούλει, ἀλλ'
[40]	ὅπου δεῖ τοῦτο γένεσθαι. Ἀπείρηταί	σοι	ἔξω τῆς ἐκκλησίας μὴ κηρύττεσθαι.
[200]	ὑποβάλλετε, ὅτι, Ὦ Δημόσθενες, εἰ	σοὶ	ἦσαν ὅμοιοι οἱ ἀπὸ Φυλῆς
[220]	γὰρ περὶ τοὺς Ἀμφισσέας ἠσεβημένα	σοι,	καὶ τὰ περὶ τὴν Εὔβοιαν
[200]	σὺ δὲ ἑλκοποιεῖς, καὶ μᾶλλόν	σοι	μέλει τῶν αὐθημερὸν λόγων, ἢ
[210]	βούλει, ἀλλ' ὁπόταν οἱ μισθοδόται	σοι	προστάττωσιν· οὐκ αἰσχύνῃ δὲ ἀλαζονευόμενος,
[240]	λέγειν· καὶ γὰρ ἂν ἄτοπόν	σοι	συμβαίνοι, εἰ πρώην μέν ποθ'
[50]	ἀκούωσι, κἀγὼ δύνωμαι ἀπομνημονεῦσαι ἅ	σοι	σύνοιδα, πάνυ προσδοκῶ ἐπιδείξειν τοῖς
[20]	Τίς βούλεται κατηγορεῖν; Ἔασον ἀμφισβητῆσαί	σοι	τὸν βουλόμενον τῶν πολιτῶν, ὡς
[40]	ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναίων, ἀποδέδεικταί	σοι	τόπος, ὅπου δεῖ τοῦτο γένεσθαι.
[160]	ἔλεγες, καὶ εἰ βούλει, παραχωρῶ	σοι	τοῦ βήματος ἕως ἂν εἴπῃς.
[220]	ὥστε τὸν κίνδυνον εἶναι μὴ	σοὶ	τῷ ἀδικήσαντι, ἀλλὰ τοῖς ἐπεξιοῦσι.
[50]	προειδῆτε, ἐγώ τε ἀποκρίνωμαι, ἐναντίον	σοι	τῶν δικαστῶν, Δημόσθενες, καὶ τῶν
[170]	τούτων κειμένους νόμους. Ὁ γὰρ	Σόλων,	ὁ παλαιὸς νομοθέτης, ἐν τοῖς
[0]	τοὺς νόμους, οὓς ἐνομοθέτησεν ὁ	Σόλων	περὶ τῆς τῶν ῥητόρων εὐκοσμίας
[250]	ἀσέλγειαν τοὺς τῆς πόλεως εὐεργέτας·	Σόλωνα	μὲν, τὸν καλλίστοις νόμοις κοσμήσαντα
[100]	τὸν χρησμὸν οἱ Ἀμφικτύονες ἐψηφίσαντο,	Σόλωνος	εἰπόντος Ἀθηναίου τὴν γνώμην, ἀνδρὸς
[160]	ἔμελλεν, ὡς ἦν ὁ παρὰ	σοῦ	λόγος, συμπατηθήσεσθαι ὑπὸ τῆς Περσικῆς
[50]	ἁπάντων τῶν τεττάρων καιρῶν κατηγορῶ	σου	ὅσους διαιρῇ, (κἂν ὅ τε
[210]	εἰς τὴν ἀρχὴν καταστῆναι, οὔπω	σοῦ	τὸ περὶ Παυσανίαν ἐνύπνιον ἑωρακότος,
[230]	τὰ τείχη καλῶς ἐτάφρευσε, θαυμάζω	σου·	τοῦ γὰρ ταῦτ' ἐξεργασθῆναι καλῶς,
[10]	αὐτοῖς, ὅτι οὐ προσδέχεσθε κακοῦργον	σοφιστήν,	οἰόμενον ῥήμασι τοὺς νόμους ἀναιρήσειν,
[170]	ἢ νυνί; Τότε μὲν ἦν	σπάνια	τὰ καλὰ παρ' ἡμῖν, καὶ
[180]	~Νῦν δ' οἶμαι, διὰ τὸ	σπάνιον,	καὶ τὸ περιμάχητον, καὶ τὸ
[60]	καὶ μόνος τῶν βουλευτῶν ἔγραψε	σπείσασθαι	τῷ κήρυκι τῷ παρὰ τοῦ
[60]	πέμπεσθαι· ὁ δὲ τῇ πρεσβείᾳ	σπένδεται.	(Τὰ δὲ μετὰ ταῦτα ἤδη
[80]	μέγιστα ἠδίκησθε, καὶ μάλιστα ἠγνοήκατε.	Σπεύδων	δ' εἰπεῖν περὶ τῆς θαυμαστῆς
[160]	ἐν Πέλλῃ περιπατοῦντα, καὶ τὰ	σπλάγχνα	φυλάττοντα. Καὶ ταυτὶ λέγειν ἔφη
[40]	τῆς κατηγορίας, ἐφ' ᾧ μάλιστα	σπουδάζω·	τοῦτο δέ ἐστιν ἡ πρόφασις,
[30]	νόμους τοὺς ὑμετέρους, ὅπερ διατελῶ	σπουδάζων	παρὰ πᾶσαν τὴν κατηγορίαν. Εἰ
[150]	πρὸς μὲν τὰ μεγάλα καὶ	σπουδαῖα	τῶν πραγμάτων, ἁπάντων ἀνθρώπων ἀχρηστότατε,
[210]	περὶ τίνος ἐστὶν αὐτῷ ἡ	σπουδή;	Περὶ χρυσῶν στεφάνων καὶ κηρυγμάτων
[120]	οἱ Λοκροὶ οἱ Ἀμφισσεῖς, ἑξήκοντα	στάδια	ἄπωθεν οἰκοῦντες Δελφῶν, ἦκον πρὸς'
[100]	ἐπαγγελούμενον δ' αὐτῷ χαλκῆν εἰκόνα	σταθήσεσθαι	ἐν Ὠρεῷ. (Ὁ δὲ ἀπεκρίνατο
[200]	ὁρᾶτε τοὺς πύκτας περὶ τῆς	στάσεως	ἀλλήλοις διαγωνιζομένους, οὕτω καὶ ὑμεῖς,
[200]	ὑπὲρ τῆς πόλεως περὶ τῆς	στάσεως	αὐτῷ τοῦ λόγου μάχεσθε, καὶ
[200]	ταῦτα λέγῃ, πρὸς μὲν τοὺς	στασιαστικοὺς	λόγους ἐκεῖνο αὐτῷ ὑποβάλλετε, ὅτι,
[190]	Κοίλης, ἐγράψατο παρανόμων Θρασύβουλον τὸν	Στειριέα,	γράψαντά τι παρὰ τοὺς νόμους
[160]	τῶν πραγμάτων, φορμορραφούμεθα, ἐπὶ τὰ	στενά,	τινὲς πρῶτον ὥσπερ τὰς βελόνας
[70]	φίλτατα καὶ οἰκειότατα σώματα μὴ	στέργων,	οὐδέποτε' ὑμᾶς περὶ πολλοῦ ποιήσεται
[170]	ἢ εἰς ἄλλον τινὰ τῶν	στεφανιτῶν	ἀγώνων, παγκράτιον ἢ καὶ ἄλλο
[40]	θεάτρῳ πρὸς τοὺς Ἕλληνας, ὅτι	στεφανοῖ	αὐτὸν ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναίων
[40]	ἔξω πόλεσι διεπράττοντο ἀναγορεύεσθαι ὅτι	στεφανοῖ	αὐτοὺς ὁ δῆμος (εἰ οὕτω
[40]	εἴγε σέ τις ἄλλη πόλις	στεφανοῖ·	εἰ δὲ ὁ δῆμος ὁ
[30]	διαρρήδην κελεύει, ἐὰν μέν τινα	στεφανοῖ	ἡ βουλή, ἐν τῷ βουλευτηρίῳ
[170]	πολλῷ καταδεέστεροι. Δωρεαὶ δὲ, καὶ	στέφανοι,	καὶ κηρύγματα, καὶ σιτήσεις ἐν
[150]	εἰ δὴ καὶ οὗτος ἀνήρ,	στεφανοῖ	ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναίων ἀρετῆς
[40]	καταλειπόμενόν ἐστι, πλὴν οἱ ξενικοὶ	στέφανοι;	(Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω, μέγα
[10]	ἀδικεῖται (προκαταλαμβάνονται γὰρ ἐπαίνοις καὶ	στεφάνοις	αἱ εὔθυναι) ὁ δὲ τὸ
[190]	καταγαγοῦσιν. ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ. Τούσδ' ἀρετῆς ἕνεκα	στεφάνοις	ἐγέραιρε παλαίχθων Δῆμος Ἀθηναίων, οἵ
[160]	θαρρήσωμεν, δωρεὰς αἰτήσεις, καὶ χρυσοῖς	στεφάνοις	στεφανοῦσθαι; (Ναί· ἀλλὰ δημοτικός ἐστιν.
[230]	τῶν Ἑλλήνων, διὰ τὸ ξενικοῖς	στεφάνοις	ταύτην ἀποδεδόσθαι τὴν ἡμέραν, ἐκ
[40]	τοῖς δ' ὑπὸ τοῦ δήμου	στεφανομένοις,	εἰς τὴν ἐκκλησίαν, τοῖς δ'
[40]	γένοιτο, ὥστε ὃν αὐτὸς ἔδωκε	στέφανον	ἅμα ἀνακηρύττειν, καὶ ἀφαιρεῖσθαι καὶ
[210]	εἰπεῖν· Ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὸν μὲν	στέφανον	δέχομαι, τὸν δὲ καιρὸν ἀποδοκιμάζω,
[40]	νομοθέτης, μὴ κηρύττεσθαι τὸν ἀλλότριον	στέφανον	ἐν τῷ θεάτρῳ, ἐὰν μὴ
[40]	διὰ τὸ ξενικὸν εἶναι τὸν	στέφανον,	καὶ ἡ καθιέρωσις γίγνεται, ἵνα
[40]	ἐπιδείξω. Αὐτὸν γὰρ τὸν χρυσοῦν	στέφανον,	ὃς ἂν ἐν τῷ θεάτρῳ
[40]	τὸν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἀναρρηθέντα	στέφανον	οὐδεὶς καθιεροῖ, ἀλλ' ἔξεστι κεκτῆσθαι,
[170]	τῶν βαρυτέρων ἄθλων, εἰ ὁ	στέφανος	ἐδίδοτο μὴ τῷ κρατίστῳ, ἀλλὰ
[180]	γὰρ ἦν ὁ τοῦ θαλλοῦ	στέφανος	τίμιος, νυνὶ δὲ καὶ ὁ
[30]	τοίνυν καὶ τὴν ἀνάρρησιν τοῦ	στεφάνου	παρανόμως ἐν τῷ ψηφίσματι κελεύει
[30]	ἐξουσίαν ποιεῖσθαι τὴν ἀνάρρησιν τοῦ	στεφάνου	τραγῳδοῖς ἐν τῷ θεάτρῳ, ἐὰν
[40]	ὑπὸ τῆς βουλῆς τῆς ὑμετέρας	στεφανούμενοι,	ἢ ὑπὸ τοῦ δήμου, πείσαντες
[40]	τοῖς μὲν ὑπὸ τῆς βουλῆς	στεφανουμένοις,	εἰς τὸ βουλευτήριον ἀναρρηθῆναι, τοῖς
[40]	τοῖς δ' ὑπὸ τῶν δημοτῶν	στεφανουμένοις	καὶ καὶ φυλετῶν ἀπείπῃ μὴ
[30]	ἀνακηρύττειν τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου	στεφανούμενον,	ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ· Κτησιφῶν δὲ
[40]	ὁ νόμος κελεύει, ἀφελόμενος τὸν	στεφανούμενον.	Καίτοι τίς ἂν ὑμῶν τολμήσειε
[30]	νόμοι τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου	στεφανούμενον	μὴ κηρύττειν ἔξω τῆς ἐκκλησίας,
[30]	ἀπαγορεύων τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου	στεφανούμενον	μὴ κηρύττεσθαι ἔξω τῆς ἐκκλησίας,
[200]	ἀπείρηται τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου	στεφανούμενον	μὴ κηρύττεσθαι ἔξω τῆς ἐκκλησίας·
[40]	τῶν φυλετῶν ἢ δημοτῶν ἀναγορεύεσθαι	στεφανούμενον,	μήθ' ὑπ' ἄλλου, φησί, μηδενός,
[230]	τὸν Θερσίτην ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων	στεφανούμενον,	οὐδεὶς ἂν ὑμῶν ὑπομείνειεν, ὅτι
[40]	περὶ τῶν ὑπὸ τοῦ δήμου	στεφανουμένων	νόμῳ, οὔτε λύσας ἐκεῖνον (οὐδὲ
[40]	τιμᾶσθαι τῶν ὑπὸ τοῦ δήμου	στεφανουμένων·	τοῖς μὲν γὰρ ἀπεδέδεικτο τόπος
[40]	περὶ τῶν ἄνευ ψηφίσματος ὑμετέρου	στεφανουμένων	ὑπὸ τῶν φυλετῶν καὶ δημοτῶν,
[150]	τρόπῳ τὸν τῆς Ἑλλάδος ἀλειτήριον	στεφανοῦν,	ἀλλὰ καὶ τὸν δαίμονα καὶ
[20]	μεσοῦντα τὴν ἀρχὴν ἔγραψεν αὐτό,	στεφανοῦν,	ἀναγίνωσκε. ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ. Οὐκοῦν,
[210]	ἐπιλελησμένος, ἐπὶ τοιαύτης ἀκαιρίας ἐβούλετο	στεφανοῦν,	αὐτόν, παρελθόντα εἰς τὴν ἐκκλησίαν
[40]	προσγέγραπται ἐν τῷ νόμῳ, ἐξεῖναι	στεφανοῦν,	ἐὰν ψηφίσηται ὁ δῆμος, ἀπομνημονεύετε
[190]	γράψαντά τι παρὰ τοὺς νόμους	στεφανοῦν,	ἕνα τῶν συγκατελθόντων αὐτῷ ἀπὸ
[170]	καταπέπλυται τὸ πρᾶγμα, καὶ τὸ	στεφανοῦν	ἐξ ἔθους, ἀλλ' οὐκ ἐκ
[250]	νῦν κεκτημένον, χρυσῷ στεφάνῳ μέλλετε	στεφανοῦν.	Θεμιστοκλέα δὲ, καὶ τοὺς ἐν
[10]	διαρρήδην ἀπαγορεύοντα τοὺς ὑπευθύνους μὴ	στεφανοῦν.	Καὶ ταῦτα οὕτως εὖ προκατειληφότος
[170]	ἐκ τῶν νόμων κελεύεις ἡμᾶς	στεφανοῦν,	καὶ τῷ σαυτοῦ ψηφίσματι τὸν
[10]	δοῦναι, γέγραφε μεταξὺ Δημοσθένην ἄρχοντα	στεφανοῦν.	(Λέξουσι δέ, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ
[30]	δὲ ῥήτωρ γέγραφε τὸν ὑπεύθυνον	στεφανοῦν,	μὴ προσθεὶς, ἐπειδὰν δῷ λόγον
[20]	ἂν λόγου καὶ εὐθύνας δῷ,	στεφανοῦν,	ὁ δὲ Κτησιφῶν Δημοσθένην, τὸν
[200]	ἐξήλεγξα, γράψαντα Δημοσθένην ὑπεύθυνον ὄντα	στεφανοῦν,	οὐδὲν προβαλόμενον, οὐδὲ προσγράψαντα, ἐπειδὰν
[40]	ἡ βουλομένη τινὰ τῶν ὑμετέρων	στεφανοῦν,	πρέσβεις πέμψασα δεηθῇ τοῦ δήμου,
[10]	προσγράφουσι γὰρ πρὸς τὰ ψηφίσματα,	στεφανοῦν	τὸν ὑπεύθυνον ἐπειδὰν λόγον καὶ
[200]	τοὺς νόμους ἐπέδειξα ἀπαγορεύοντας μὴ	στεφανοῦν	τοὺς ὑπευθύνους, ἔπειτα τὸν ῥήτορα
[30]	ἀπαγορεύει νόμος, ἀρχὴν ὑπεύθυνον μὴ	στεφανοῦν,	ὑμεῖς δὲ ὀμωμόκατε κατὰ τοὺς
[180]	τὴν ἀρετήν, ἧς καὶ ἕνεκα	στεφανοῦνται.	Δεῖ γὰρ τὸν κήρυκα ἀψευδεῖν,
[40]	τὸν δῆμον, οἱ μὲν ὅτι	στεφανοῦνται	ὑπὸ τῶν φυλετῶν, ἕτεροι δ'
[10]	γάρ τινες, τῶν τοὺς ὑπευθύνους	στεφανούντων	παρὰ τοὺς νόμους, οἱ μὲν
[40]	κηρυττόμενος μείζω χάριν εἰδῇ τῶν	στεφανούντων	ὑμῖν, ἢ τοῖς στεφανοῦσι, ὅτι
[40]	τοῖς τραγῳδοῖς, ἵνα μηδεὶς ἐρανίζων	στεφάνους	καὶ κηρύγματα, ψευδῆ φιλοτιμίαν κτᾶται,
[170]	δωρεὰς καὶ τοὺς εἰκῇ διδομένους	στεφάνους,	οὔθ' οἱ τιμώμενοι χάριν ὑμῖν
[210]	καὶ ἐκείρατο, ἐπὶ τούτοις ἐμὲ	στεφανοῦσθαι.	Ἀλλ' οἶμαι, ταῦτα μὲν ἂν
[150]	προσετάττετε· νυνὶ δ' ἤδη καὶ	στεφανοῦσθαι	ἀξιοῖ. ~Ἐπειδὴ δ' ἐτελεύτησε μὲν
[250]	δ' ἐκ τῆς πόλεως· οὗτος	στεφανοῦσθαι	ἀξιοῖ, καὶ κηρύττεσθαι οἴεται δεῖν·
[150]	ἐπὶ ταῖς τῆς πόλεως συμφοραῖς	στεφανοῦσθαι;	Ἐὰν δ' οὗτος λέγῃ, ὑμεῖς
[220]	πόλιν ἀνηκέστοις κακοῖς περιβαλὼν ἀξιοῖ	στεφανοῦσθαι	ἐπ' ἀρετῇ, ἀγαθὸν μὲν πεποιηκὼς
[40]	ἡ ἐκκλησία, ἐν ᾗ χρῆν	στεφανοῦσθαι,	καὶ ἀπείρητο ἄλλοθι μηδαμοῦ κηρύττεσθαι·
[40]	πρόφασις, δι' ἣν αὐτὸν ἀξιοῖ	στεφανοῦσθαι.	Λέγει γὰρ οὕτως ἐν τῷ
[160]	δωρεὰς αἰτήσεις, καὶ χρυσοῖς στεφάνοις	στεφανοῦσθαι;	(Ναί· ἀλλὰ δημοτικός ἐστιν. Ἐὰν
[240]	(Ἢ τοιοῦτός ἐστιν, ὃν γέγραφας	στεφανοῦσθαι,	οἷος μὴ γιγνώσκεσθαι ὑπὸ τῶν
[170]	ἀγορᾶς ἐξείργει, καὶ οὐκ ἐᾷ	στεφανοῦσθαι,	οὐδὲ εἰσιέναι εἰς τὰ ἱερὰ
[180]	πρὸς ἀλλήλους, τοῖς δ' ἀξιοῦσι	στεφανοῦσθαι	πρὸς αὐτὴν τὴν ἀρετήν, ἧς
[130]	καλλιερῆσαι, τοὺς στρατιώτας ἐξέπεμψας, πότερα	στεφανοῦσθαι	σε δεῖ ἐπὶ ταῖς τῆς
[40]	τῶν στεφανούντων ὑμῖν, ἢ τοῖς	στεφανοῦσι,	ὅτι κηρύξαι ἐπετρέψατε. Ὅτι δ'
[240]	τις ἐν τῷ θεάτρῳ, ὅτι	στεφανοῦται	ἀρετῆς ἕνεκα, καὶ ἀνδραγαθίας, καὶ
[10]	ἀναγορευόμενος ἐν τοῖς ἀγῶσιν, ὅτι	στεφανοῦται	ἀρετῆς ἕνεκα καὶ δικαιοσύνης ὑπὸ
[180]	ἀξίαν ἐτιμήθησαν, οὗτος ἀνάξιος ὢν	στεφανοῦται.	(Καίτοι πυνθάνομαί γ' αὐτὸν μέλλειν
[180]	κατ' ἄνδρα· ἔπειτα στεφανῶσαι φαλλοῦ	στεφάνῳ	αὐτῶν ἕκαστον, ἀλλ' οὐ χρυσῷ·
[250]	ἔτι καὶ νῦν κεκτημένον, χρυσῷ	στεφάνῳ	μέλλετε στεφανοῦν. Θεμιστοκλέα δὲ, καὶ
[10]	δικαιοσύνης ὑπὸ τοῦ δήμου χρυσῷ	στεφάνῳ,	ὁ δὲ αὐτὸς ἀνὴρ, μικρὸν
[50]	προωμολογημένα, πότερα αὐτὸν δεῖ χρυσῷ	στεφάνῳ	στεφανωθῆναι, ἢ ψέγεσθαι; Καὶ σὲ,
[140]	ἀλλ' εἰ μὴ καὶ χρυσῷ	στεφάνῳ	στεφανωθήσεται, ἀγανακτεῖ· οὐδ' ἱκανόν ἐστιν
[50]	πότερα αὐτὸν δεῖ χρυσῷ στεφάνῳ	στεφανωθῆναι,	ἢ ψέγεσθαι; Καὶ σὲ, τὸν
[180]	Φιλάμμωνα φήσει τὸν πύκτην Ὀλυμπίασι	στεφανωθῆναι,	νικήσαντα Γλαῦκον τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον
[140]	εἰ μὴ καὶ χρυσῷ στεφάνῳ	στεφανωθήσεται,	ἀγανακτεῖ· οὐδ' ἱκανόν ἐστιν αὐτῷ
[250]	βαρβάρων ὁμολογῶν τοῖς Ἕλλησιν ἀντιπράττειν	στεφανωθήσεται;	~Ἐγὼ μὲν οὖν, ὦ Γῆ
[20]	τὴν ὑμετέραν ψῆφον. Οὐκ ἄρα	στεφανωθήσεται	ἡ βουλὴ ἡ ἐξ Ἀρείου
[240]	νομίσαθ' ὁρᾶν σχετλιάζοντας, εἰ οὗτος	στεφανωθήσεται.	Καὶ γὰρ ἂν εἴη δεινόν,
[170]	ἀλλὰ τίς ἐστιν. (Ἐπεὶ δὲ	στεφάνων	ἀνεμνήσθην καὶ δωρεῶν, ἕως ἔτι
[40]	ἀπελευθερούντων, καὶ περὶ τῶν ξενικῶν	στεφάνων·	καὶ διαρρήδην ἀπαγορεύει μήτ' οἰκέτην
[240]	ἀπέχοντες. (Ὅταν οὖν λάβητε ῥήτορα	στεφάνων	καὶ κηρυγμάτων ἐν τοῖς Ἕλλησιν
[210]	αὐτῷ ἡ σπουδή; Περὶ χρυσῶν	στεφάνων	καὶ κηρυγμάτων ἐν τῷ θεάτρῳ
[230]	μὲν ἐνεπίμπλατο ἡ ὀρχήστρα χρυσῶν	στεφάνων,	οἷς ὁ δῆμος ἐστεφανοῦτο ὑπὸ
[180]	γέγραπταί τινα τούτων τῶν ἀνδρῶν	στεφανῶσαι.	Ἀχάριστος ἄρ' ἦν ὁ δῆμος;
[230]	διὰ ποίας εὐεργεσίας ἀξιοῖ Δημοσθένην	στεφανῶσαι.	Εἰ μὲν γὰρ λέξεις, ὅθεν
[210]	παρὰ πάντας τοὺς νόμους γέγραφε	στεφανῶσαι,	μυριάκις κατατέτμηκε, καὶ τούτων μισθοὺς
[180]	δέκα δραχμαὶ κατ' ἄνδρα· ἔπειτα	στεφανῶσαι	φαλλοῦ στεφάνῳ αὐτῶν ἕκαστον, ἀλλ'
[20]	ἀρχὰς ἄρχοντα, οὐκ ὤκνησε γράψαι	στεφανῶσαι.	(Ὡς τοίνυν καὶ τὴν τῶν
[70]	πενθῆσαι καὶ τὰ νομιζόμενα ποιῆσαι,	στεφανωσάμενος,	καὶ λευκὴν ἐσθῆτα λαβὼν, ἐβουθύτει,
[80]	συλλαβῶν διαφερόμενος. Καὶ, τὸ τελευταῖον,	στεφανώσας	τοὺς μετὰ Ἀριστοδήμου εἰς Θετταλίαν
[230]	δ' αὐτοὶ μισθοῦ πολιτευόμενον σύνιστε,	στεφανώσετε;	Καὶ τοὺς μὲν κριτὰς τοὺς
[250]	Δόξετε δέ, ἐὰν μὲν τοῦτον	στεφανώσητε,	ὁμογνώμονες εἶναι τοῖς παραβαίνουσι τὴν
[230]	δ' ὅταν τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον	στεφανῶτε,	οὐκ ἂν οἴεσθε ἐν ταῖς
[70]	τρισὶ μησὶν εἰς τὴν αὐτὴν	στήλην	ἀναγράφεσθαι μετ' Ἀθηναιων, καὶ μετέχειν
[180]	τότ' ἐδόκει, τρεῖς λιθίνους Ἑρμᾶς	στῆσαι	ἐν τῇ στοᾷ τῇ τῶν
[180]	λιθίνους Ἑρμᾶς στῆσαι ἐν τῇ	στοᾷ	τῇ τῶν Ἑρμῶν, ἐφ' ᾗ
[180]	τῇ διανοίᾳ καὶ εἰς τὴν	Στοὰν	τὴν Ποικίλην· ἁπάντων γὰρ ὑμῖν
[120]	ἐπήγαγον. (Καὶ παρελθόντες τῇ πρώτῃ	στρατεία	καὶ μάλα μετρίως ἐχρήσαντο τοῖς
[60]	παρηγγέλλετο δ' ἐπ' αὐτὸν ἤδη	στρατεία.	(Καὶ ταῦθ' ὁ μὲν ἐξωνούμενος
[120]	τὴν δευτέραν ἐπὶ τοὺς Ἀμφισσεῖς	στρατείαν	ἐποιήσαντο, πολλῷ χρόνῳ ὕστερον, ἐπανεληλυθότος
[90]	καὶ παραγγελλομένης ἐπ' αὐτὸν ἤδη	στρατείας,	μίαν ἐλπίδα λοιπὴν κατεῖδε σωτηρίας,
[120]	ἐκ τῆς ἐπὶ τοὺς Σκύθας	στρατείας,	τῶν μὲν θεῶν τὴν ἡγεμονίαν
[180]	ἀνὴρ εἶναι δοκεῖ Θεμιστοκλῆς, ὁ	στρατηγήσας	ὅτ' ἐν τῇ περὶ Σαλαμῖνα
[50]	ἢ τὰ περὶ τὴν Κηφισοδότου	στρατηγίαν	καὶ τὸν τῶν νεῶν ἔκπλουν
[140]	γράψειν τῷ βήματι πρὸς τὸ	στρατήγιον·	πλείω γὰρ ὑμᾶς ἀγαθὰ ὑφ'
[140]	ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἐκ τοῦ	στρατηγίου.	Μισθοφορῶν δ' ἐν τῷ ξενικῷ
[190]	τοὐναντίον γίγνεται. Οἱ γὰρ ἀγαθοὶ	στρατηγοὶ	ὑμῶν, καὶ τῶν τὰς σιτήσεις
[140]	κύριον γενέσθαι Στρατοκλέα τὸν ὑμέτερον	στρατηγὸν	βουλεύσασθαι περὶ τῆς τῶν στρατιωτῶν
[120]	ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τοὺς Ἀμφισσέας, καὶ	στρατηγὸν	εἵλοντο Κόττυφον τὸν Φαρσάλιον, τὸν
[50]	τριηράρχων Δημοσθένης, καὶ περιάγων τὸν	στρατηγὸν	ἐπὶ τῆς νεώς, καὶ συσσιτῶν,
[180]	γέγραπται. Τίς οὖν ἦν ὁ	στρατηγός;	Οὑτωσὶ μὲν ἐρωτηθέντες ἅπαντες ἀποκρίναισθε
[220]	ἦν ὁ λόγος, ἀλλ' ἀνδρὸς	στρατηγοῦ,	μεγάλα μὲν τὴν πόλιν ἀγάθ'
[10]	ὁ δῆμος χειροτονεῖ ἐν ἀρχαιρεσίαις,	στρατηγοὺς,	καὶ ἱππάρχους, καὶ τὰς μετὰ
[180]	τὰ ἑαυτῶν, ἵνα μὴ τῶν	στρατηγῶν,	ἀλλὰ τοῦ δήμου δοκῇ εἶναι
[140]	εἰ δέ τις αὐτῷ τῶν	στρατηγῶν	ἀντείποι, καταδουλούμενος τοὺς ἄρχοντας, καὶ
[140]	βήματος πεπονθέναι, ἢ ὑπὸ τῶν	στρατηγῶν	ἐκ τοῦ στρατηγίου. Μισθοφορῶν δ'
[180]	Ἐνταῦθ' ἔστι που τὸ τῶν	στρατηγῶν	ὄνομα; Οὐδαμοῦ, ἀλλὰ τὸ τοῦ
[0]	ἀνθρώπων ἐξαιρεῖσθαι, μήτε τὰς τῶν	στρατηγῶν	συνηγορίας, οἳ, ἐπὶ πολὺν ἤδη
[160]	ναυσὶ καὶ χρήμασι, καὶ πεζῇ	στρατιᾷ,	ἄσμενος δ' ἂν ἡμᾶς εἰς
[130]	Καὶ γὰρ ναυτικὴ καὶ πεζὴ	στρατιὰ,	καὶ πόλεις ἄρδην εἰσὶν ἀνηρπασμέναι
[100]	μὲν τριήρεις, καὶ τὴν πεζὴν	στρατιὰν	καὶ τὴν πανσέληνον, καὶ τοὺς
[80]	ἔσωσε τὸ στρατόπεδον, ἔπειθ' οἱ	στρατιῶται	οἱ ὑμέτεροι, καὶ οἱ πεζοὶ
[180]	αὐτῷ πρώτῳ γραφῆναι παρακαλοῦντι τοὺς	στρατιώτας.	(Ἐν τοίνυν τῷ Μητρώῳ ἣν
[130]	μελλόντων ἔσεσθαι, πρὶν καλλιερῆσαι, τοὺς	στρατιώτας	ἐξέπεμψας, πότερα στεφανοῦσθαι σε δεῖ
[130]	ὄντων τῶν ἱερῶν ἐξέπεμψε τοὺς	στρατιώτας	ἐπὶ τὸν πρόδηλον κίνδυνον; Καίτοι
[160]	καὶ διέφθειραν τοὺς περὶ Κόρραγον	στρατιώτας,	Ἠλεῖοι δ' αὐτοῖς συμμετεβάλοντο καὶ
[90]	ταχυναυτουσῶν πληρώματα, καὶ εἰς πεζοὺς	στρατιώτας	μυρίους, καὶ ἱππέας χιλίους· (ὑπάρξειν
[150]	ταῖς Θήβαις, ἀλλὰ καὶ τοὺς	στρατιώτας	τοὺς ὑμετέρους πάλιν ἀνέστρεψαν ἐξεληλυθότας,
[240]	πανυστάτην ἔξοδον, προδόντα δὲ τοὺς	στρατιώτας,	τοῦτον ὑμεῖς τιμήσετε. Οὐκοῦν ὑβρίζονται
[140]	ξενικῷ κεναῖς χώραις, καὶ τὰ	στρατιωτικὰ	χρήματα κλέπτων, καὶ τοὺς μυρίους
[90]	συντάξεως, ὡς οὔτε χρημάτων, οὔτε	στρατιωτῶν	ἀπορίαν ἔσεσθαι. Καὶ ταῦτα μὲν
[140]	στρατηγὸν βουλεύσασθαι περὶ τῆς τῶν	στρατιωτῶν	σωτηρίας. (Καὶ ταῦτ' οὐκ ἐγὼ
[140]	γενόμενον πόλεμον, μὴ κύριον γενέσθαι	Στρατοκλέα	τὸν ὑμέτερον στρατηγὸν βουλεύσασθαι περὶ
[130]	δὲ λαοί· Ἤ τῶν γε	στρατὸν	εὐρὺν ἀπώλεσεν, ἢ ὅ γε
[80]	μὲν θεῶν τις ἔσωσε τὸ	στρατόπεδον,	ἔπειθ' οἱ στρατιῶται οἱ ὑμέτεροι,
[80]	συναγείρας ἐξ ἁπάσης τῆς Εὐβοίας	στρατόπεδον,	καὶ παρὰ Φιλίππου δύναμιν προσμεταπεμψάμενος,
[160]	ἐπειδὴ περὶ Θήβας ἦν τὸ	στρατόπεδον,	πρεσβευτὴς ὑφ' ὑμῶν χειροτονηθείς, ἀποδρὰς
[160]	δὲ Ἀντίπατρος πολὺν χρόνον συνῆγε	στρατόπεδον,	τὸ δ' ἐσόμενον ἄδηλον ἦν.
[80]	Δημοσθένης μισθαρνῶν ἐνεκωμίαζεν, (ὁρῶν τὸ	στρατόπεδον	τὸ τῆς πόλεως εἰς δεινὰς
[150]	ὅτι Δημοσθένης οὐ τὴν ἀπὸ	στρατοπέδου	μόνον τάξιν ἔλιπεν, ἀλλὰ καὶ
[250]	αἴτιος, ἔλιπε μὲν τὴν ἀπὸ	στρατοπέδου	τάξιν, ἀπέδρα δ' ἐκ τῆς
[100]	δ' ἐλπίδων οὐκ ἐσομένων, καὶ	στρατοπέδων	οὐδέποτε συλλεγησομένων. Ἀπαγαγὼν δ' ὑμᾶς
[220]	(καὶ, τὸν αὐτὸν ἄνδρα δὶς	στρεβλώσας,	τῇ σαυτοῦ χειρί, ἔγραψας αὐτὸν
[180]	καὶ μεγάλους κινδύνους, ἐπὶ τῷ	Στρυμόνι	ποταμῷ ἐνίκων μαχόμενοι Μήδους. Οὗτοι,
[180]	ποτε Μήδων Παισὶν ἐπ' Ἠϊόνι,	Στρυμόνος	ἀμφὶ ῥοάς, Λιμόν τ' αἴθωνα
[160]	Κιλικίᾳ, πάντων ἐνδεής, ὡς ἔφησθα	σύ,	αὐτίκα μάλα δ' ἔμελλεν, ὡς
[160]	ὁμολογῶ Θετταλοὺς καὶ Περραιβοὺς ἀφιστάναι.	Σὺ	γὰρ ἂν κώμην ἀποστήσειας; Σὺ
[160]	Σὺ γὰρ ἂν κώμην ἀποστήσειας;	Σὺ	γὰρ ἂν προσέλθοις μὴ ὅτι
[210]	τῆς ἐν τῇ φύσει δαπάνης·	σὺ	δ' οἶμαι, λαβὼν μὲν σεσίγηκας,
[130]	ἦν αὐτῷ καλὰ τὰ ἱερά,	σὺ	δ' οὐδὲν προειδὼς τῶν μελλόντων
[210]	Ὁ δὲ ἀγὼν οὐκ ἀτίμητος·	σὺ	δ' οὔτε περὶ τοῦ σώματος,
[200]	παιδείας ῥῆμα φθεγξάμενοι, Μὴ μνησικακεῖν·	σὺ	δὲ ἑλκοποιεῖς, καὶ μᾶλλόν σοι
[220]	τῷ ἀδικήσαντι, ἀλλὰ τοῖς ἐπεξιοῦσι.	Σὺ	δὲ, ὁ πολὺν μὲν τὸν
[240]	βοηθεῖν, ἡ πρᾶξις οὐ γεγένηται;	Σὺ	δὲ πλουτεῖς, καὶ ταῖς ἡδοναῖς
[230]	καὶ τὴν Θηβαίων συμμαχίαν ἐξηργάσατο.	Σὺ	δὲ τὸ μὲν τῶν Θηβαίων
[170]	εἰς τὰ ἱερὰ τὰ δημοτελῆ·	σὺ	δὲ τὸν ἀστεφάνωτον ἐκ τῶν
[130]	καλὰ τὰ ἱερά. Τίνος οὖν	σὺ	ζημίας ἄξιος εἶ τυχεῖν, ὦ
[50]	ἐμαυτὸν ἐπὶ τὴν εἰρήνην, ἣν	σὺ	καὶ Φιλοκράτης ἐγράψατε. (Ὑμῖν γὰρ
[210]	βεβιωκὼς μετ' ἀρετῆς· ἃ δὲ	σὺ	λέξεις, εἴποι ἂν κάθαρμα ζηλοτυποῦν
[160]	δὲ σιγᾷς, ὅτι μὲν ἀπορεῖς,	συγγνώμην	ἔχω σοι· ἃ δὲ τότ'
[80]	διελύσασθε πρὸς αὐτούς. Τυχὼν δὲ	συγγνώμης	παρ' ὑμῶν Καλλίας ὁ Χαλκιδεύς,
[250]	πότερον οἱ συγκυνηγέται, ἢ οἱ	συγγυμνασταὶ	αὐτοῦ, ὅτ' ἦν ἐν ἡλικία;
[120]	τοὺς πυλαγόρους καὶ τοὺς ἱερομνήμονας	συγκαλέσῃ,	ἀλλὰ καὶ τοὺς θύοντας καὶ
[190]	τοὺς νόμους στεφανοῦν, ἕνα τῶν	συγκατελθόντων	αὐτῷ ἀπὸ Φυλῆς, καὶ εἷλε,
[220]	διῴκησεν. Ὅταν δ' ἐξ ὀνομάτων	συγκείμενος	ἄνθρωπος, καὶ τούτων πικρῶν καὶ
[50]	ἀλλ' ὅμως, ἐπειδὰν ὁ λογισμὸς	συγκεφαλαιωθῇ,	οὐδείς ἐστιν οὕτω δύσκολος τὴν
[250]	οἱ βοηθήσοντες Δημοσθένει· πότερον οἱ	συγκυνηγέται,	ἢ οἱ συγγυμνασταὶ αὐτοῦ, ὅτ'
[200]	ἀπολογίας λύσει τὸ παράνομον, μὴ	συγχωρεῖτε,	μηδ' ἀγνοεῖθ' ὅτι πάλαισμα τοῦτ'
[200]	δωρεᾶς· ἐὰν δ' ὑμῶν δέηται	συγχωρῆσαι	αὑτῷ περὶ τῆς τάξεως τοῦ
[220]	αἴτιος γεγονώς, ἐπερωτῴη δὲ τοὺς	συκοφαντηθέντας	ἐκ τῆς πολιτείας ἐπ' ἐκείνων
[60]	τοὺς ἄλλους πρέσβεις τὰ πολλὰ,	συκοφαντηθέντας	ὕστερον ἐκ μεταβολῆς ὑπὸ Δημοσθένους,
[250]	ὥσπερ Πειθὼ τρέφοντας, ἀλλ' οὐ	συκοφάντην	ἄνθρωπον, ἐν τῇ πόλει. (Ὅταν
[230]	Ὅμηρος ἄνανδρον αὐτὸν εἶναι καὶ	συκοφάντην·	αὐτοὶ δ' ὅταν τὸν τοιοῦτον
[170]	ἧς ἡμῖν ὁ περίεργος καὶ	συκοφάντης	γεγένηται Δημοσθένης. Οὐκοῦν, ἀπὸ μὲν
[140]	πρὶν περὶ συμμαχίας μίαν μόνον	συλλαβὴν	γράψαι Δημοσθένην· (ὁ δ' εἰσάγων
[190]	νόμους, ἀλλ' εἰ μίαν μόνον	συλλαβὴν	παραλλάξειαν. Τὸ δὲ νυνὶ γιγνόμενον
[250]	κοινὴν τῶν Ἑλλήνων συμφοράν, ἢ	συλλαβόντες	ὡς λῃστὴν τῶν πραγμάτων, ἐπ'
[80]	δίδωσιν, ἀλλὰ μὴ ἀποδίδωσι, περὶ	συλλαβῶν	διαφερόμενος. Καὶ, τὸ τελευταῖον, στεφανώσας
[250]	τὸ συνέδριον τὸ τῶν Ἑλλήνων	συλλέγεσθαι·	διαβέβληται δ' ἡμῶν ἡ πόλις
[100]	οὐκ ἐσομένων, καὶ στρατοπέδων οὐδέποτε	συλλεγησομένων.	Ἀπαγαγὼν δ' ὑμᾶς ἄπωθεν ἀπὸ
[120]	πυλαγοροῦντας μὴ μετέχειν τοῖς ἐκεῖ	συλλεγομένοις,	μή λόγων, μήτε ἔργων, μήτε
[10]	εἶναι κελεύει ὁ νόμος, καὶ	συλλήβδην	ἅπαντας, καὶ χωρὶς ἑκάστους κατὰ
[20]	ὁ δὲ Κτησιφῶν Δημοσθένην, τὸν	συλλήβδην	ἁπάσας τὰς Ἀθήνησιν ἀρχὰς ἄρχοντα,
[220]	δὲ σιγῶ ψευδεῖς, καὶ κατασκόπων	συλλήψεις,	καὶ βασάνους ἐπ' αἰτίαις ἀγενήτοις,
[220]	μέλλων ὑπ' ἐμοῦ, τὴν Ἀναξίνου	σύλληψιν	τοῦ Ὠρείτου κατεσκεύασας, τοῦ τὰ
[120]	αἰσχρῶς. Κωλύει γὰρ εἰς τὸν	σύλλογον	τὸν ἐν Πύλαις ἀπαντᾷν, ὃς
[170]	λίαν σαφῶς λέγοντας. Ἔπειτα τί	συμβαίνει	τῇ πόλει; Οἱ μὲν λόγοι
[240]	καὶ γὰρ ἂν ἄτοπόν σοι	συμβαίνοι,	εἰ πρώην μέν ποθ' ὑπέμεινας
[200]	δὲ ἐκεῖνοι μὲν, μεγάλων κακῶν	συμβάντων,	ἔσωσαν τὴν πόλιν, τὸ κάλλιστον
[110]	Ὅθεν ἔτι μᾶλλον ἢ πρότερον	συμβέβηκεν	αὐτῷ, ὅτου ἂν προσάψηται, ἢ
[130]	πατρίδος ἐδάφους· καὶ ταῦθ' ἡμῖν	συμβέβηκεν,	ἐξ ὅτου Δημοσθένης πρὸς τὴν
[50]	τὴν τοῦ τραύματος γραφὴν αὐτῷ	συμβεβηκότα,	ὅτ' ἐγράψατο εἰς Ἄρειον πάγον
[250]	δῆμος, ἐκ τῆς ἀθυμίας τῶν	συμβεβηκότων,	ὥσπερ παραγεγηρακὼς ἢ παρανοίας ἑαλωκώς,
[160]	πράξεις· ἐὰν δ' αὐτόματόν τι	συμβῇ,	προσποιήσῃ καὶ σαυτὸν ἐπὶ τὸ
[160]	κατεστέφθαι φάσκων, εἴ τι πταῖσμα	συμβήσεται	Ἀλεξάνδρῳ, οὐδ' ἐνταῦθα ἔπραξας οὐδέν,
[200]	λόγων ἐπιτηρεῖτε. (Ἀλλ' ἃ δὴ	συμβήσεται	ὑμῖν, ἐὰν τοῦτον τὸν τρόπον
[220]	δ' εὖ φρονοῦντας κωλύοι διαβάλλων	συμβουλεύειν,	ἀποδρὰς δ' ἐκ τῶν κινδύνων,
[0]	ἐμπειρίας τὰ βέλτιστα τῇ πόλει	συμβουλεύειν·	δεύτερον δ' ἤδη, καὶ τῶν
[220]	νοσοῦντι μεταξὺ μὲν ἀσθενοῦντι μηδὲν	συμβουλεύοι,	τελευτήσαντος δὲ αὐτοῦ, ἐλθὼν εἰς
[130]	που, παιδεύων τὰ πλήθη καὶ	συμβουλεύων	ταῖς πόλεσι τοὺς πονηροὺς τῶν
[150]	οὐδεὶς πώποτε καλῶς ἀπήλλαξε Δημοσένει	συμβούλῳ	χρησάμενος. Ὑμεῖς δ' ὦ Ἀθηναῖοι,
[80]	τῇ τῶν Εὐβοέων καὶ Θηβαίων	συμμαχίᾳ.	Ἀλλά, ὦ Ἀθηναῖοι, περὶ ταῦτα
[90]	πόλεως, ἔγραψε δ' ἐν τῇ	συμμαχίᾳ	βοηθεῖν ἡμᾶς Χαγκιδεῦσι, ῥῆμα μόνον
[50]	ἀφορίζεται τῇ γενομένῃ εἰρήνῃ καὶ	συμμαχίᾳ,	ἣν Φιλοκράτης ὁ Ἁγνούσιος ἔγραψε,
[230]	τούτων, δι' ἣν ἐγένετο ἡ	συμμαχία,	λανθάνειν οἴει ἡμᾶς τὸ τῆς
[140]	ἐπὶ τίσι δεῖ ποιεῖσθαι τὴν	συμμαχίαν,	ἀλλ' ἀγαπᾷν μόνον εἰ γίγνεται·
[90]	ὁ δῆμος, μὴ προσδέξαιτο τὴν	συμμαχίαν·	ἀλλ' ὑπῆρχεν αὐτῷ ἢ φεύγειν
[140]	ἀπεκρύψατο, προσποιησάμενος δὲ μέλλειν τὴν	συμμαχίαν	γενήσεσθαι, οὐ διὰ τοὺς καιρούς,
[100]	οὐδαμῶς ἴσην τὴν πρὸς Θηβαίους	συμμαχίαν	γράψας. Ἄρξομαι δὲ ἀπὸ τῶν
[60]	μὴ μόνον εἰρήνην, ἀλλὰ καὶ	συμμαχίαν	εἶναι ψηφιεῖσθε πρὸς Φίλιππον, ἵν'
[230]	αὐτὸ τοῦτο καὶ τὴν Θηβαίων	συμμαχίαν	ἐξηργάσατο. Σὺ δὲ τὸ μὲν
[60]	μὴ μόνον εἰρήνην, ἀλλὰ καὶ	συμμαχίαν	ἐψηφισμένους ποιεῖσθαι· τρίτον δὲ, ὅπως
[90]	τὴν Καλλίου γραφὴν, καὶ τὴν	συμμαχίαν,	καὶ ἀνάγνωθι τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ
[70]	ὀνόματος) ἀπορρῆξαι τῆς εἰρήνης τὴν	συμμαχίαν,	οὐδὲ τὰ τῶν Ἑλλήνων ἀναμένειν
[160]	δ' ἂν ἡμᾶς εἰς τὴν	συμμαχίαν	προσεδέξατο διὰ τοὺς ἐπιφερομένους ἑαυτῷ
[130]	ὑμέτερα, ὡς ἄρα Θηβαῖοι τὴν	συμμαχίαν	ὑμῖν ἐποιήσαντο, οὐ διὰ τὸν
[90]	οἱ μισθοὶ τῷ γράψοντι τὴν	συμμαχίαν	ὑπὲρ τοῦ μὴ συνεδρεύειν Ἀθήνησι
[140]	καιρὸς καὶ φόβος καὶ χρεία	συμμαχίας,	ἀλλ' οὐ Δημοσθένης. Ἐπεὶ περὶ
[60]	ὑπὲρ εἰρήνης, ἀλλὰ καὶ περὶ	συμμαχίας	βουλεύσασθαι, μὴ περιμείναντας τοὺς πρέσβεις
[230]	ὄνομα, καὶ τὸ τῆς δυστυχεστάτης	συμμαχίας	ἐνοχλεῖς ἀεὶ λέγων, τὰ δ'
[110]	δὲ ἐμέμνητο τῆς τῶν Θωκέων,	συμμαχίας,	ἣν ὁ Κρωβύλος ἐκεῖνος ἔγραψε,
[60]	τῆς ἐξ ἀρχῆς εἰρήνης καὶ	συμμαχίας,	(καθ' ὑπερβολὴν δὲ αἰσχύνης κεκολακευκότα
[60]	ἔσται ἔνορκος, μηδέ μετέσται τῆς	συμμαχίας	καὶ τῆς εἰρήνης αὐτῷ· παρηγγέλλετο
[140]	καὶ οἱ ἱππεῖς, πρὶν περὶ	συμμαχίας	μίαν μόνον συλλαβὴν γράψαι Δημοσθένην·
[60]	μόνον βουλεύσασθαι, τὸ δὲ τῆς	συμμαχίας	ὄνομα ὑπερέβησαν, οὐκ ἐπιλελησμένοι, ἀλλὰ
[70]	γιγνώσκειν ἔφη τὴν εἰρήνην, ἀπούσης	συμμαχίας·	(οὐ γὰρ ἔφη δεῖν (καὶ
[90]	μὴ διασφαλῆναι τῆς πρὸς ὑμᾶς	συμμαχίας	(οὐδὲν γὰρ ἦν τὸ μέσον,
[70]	μὲν ἡ εἰρήνη, περὶ δὲ	συμμαχίας	οὐκ ἄμεινον εἴη, διὰ τὴν
[230]	ὅταν δὲ τῆς πρὸς Θηβαίους	συμμαχίας	τὰς αἰτίας ἀνατιθῇς Δημοσθένει, τοὺς
[80]	δ' εἰπεῖν περὶ τῆς θαυμαστῆς	συμμαχίας	τῆς τῶν Θηβαίων, ἵνα ἐφεξῆς
[60]	πρέσβεις πέμπειν περὶ εἰρήνης κάὶ	συμμαχὶας.	Τοῦτο τὸ ψήφισμα ἐγράφη παρανόμων.
[90]	δεομένοις τῶν Ἑλλήνων, τὰς δὲ	συμμαχίας	ὑστέρας μετὰ τὰς εὐεργεσίας. Ἵνα
[90]	ἔνορκον λαβεῖν τὸν Ἀθηναίων δῆμον,	σύμμαχον	ὀνομασθέντα, βοηθήσειν, εἴ τις ἐπ'
[60]	Θρᾴκης βασιλέα, ἄνδρα φίλον καὶ	σύμμαχον	τῇ πόλει, ἐὰν ταῦθ' ὑμῖν
[60]	ὀγδόῃ ἐπὶ δέκα, κοινὸν τῶν	συμμάχων,	οὗ τὰ κεφάλαια διὰ βραχέων
[70]	τῇ ἡμέρᾳ τοὺς συνέδρους τῶν	συμμάχων·	παρὰ δὲ Κερσοβλέπτου σύνεδρος οὐκ
[200]	ποῖ καταφύγῃ, Δημόσθενες; Πρὸς ποίαν	συμμάχων	παρασκευήν; Πρὸς ποῖα χρήματα; Τί
[100]	ἠκούσατε· τὰς δὲ συντάξεις τῶν	συμμάχων,	τὰ δέκα τάλαντα, ἔργῳ ἀπωλέσατε.
[230]	καιρὸς, καὶ φόβος καὶ χρεία	συμμάχων.	Τὸ δὲ αὐτὸ τοῦτο καὶ
[70]	τοῦ δόγματος ἀκούσαντες μαθήσεσθε. ΔΟΓΜΑ	ΣΥΜΜΑΧΩΝ.	(Τούτῳ τῷ δόγματι συνειπεῖν ὁμολογῶ,
[70]	Ἀκίνητον γάρ ἐστι, καὶ οὐ	συμμεταπίπτει	τοῖς αὐτομολοῦσιν ἐν τῇ πολιτείᾳ,
[160]	Κόρραγον στρατιώτας, Ἠλεῖοι δ' αὐτοῖς	συμμετεβάλοντο	καὶ Ἀχαιοὶ πάντες, πλὴν Πελληνέων,
[150]	δαίμονα καὶ τὴν τύχην τὴν	συμπαρακολουθοῦσαν	τῷ ἀνθρώπῳ φυλάξασθαι· (οὔτε πόλις
[230]	μὲν ὅρκος, ὃν ὀμωμοκὼς δικάζει,	συμπαρακολουθῶν	αὐτὸν λυπεῖ· δι' αὐτὸν γὰρ,
[160]	ἦν ὁ παρὰ σοῦ λόγος,	συμπατηθήσεσθαι	ὑπὸ τῆς Περσικῆς ἵππου, τὴν
[70]	ἐὰν ταῦθ' οἱ Φιλίππου μὴ	συμπεισθήσονται	πρέσβεις, οὐδὲ γιγνώσκειν ἔφη τὴν
[70]	Φιλίππου τελευτήν, τῶν μὲν θεῶν,	συμπλάσας	ἑαυτῷ ἐνύπνιον, κατεψεύσατο, ὡς οὐ
[80]	προδήλως ἀπολεῖσθαι, τοὺς δὲ ἄλλους	συμπρέσβεις	κινδυνεύσειν, αὐτὸς δ' εὐδοκιμήσειν, καὶ
[80]	ζηλοτυπίας, καὶ ἡγήσατο, εἰ τῶν	συμπρεσβευόντων	καὶ τοῦ Φιλίππου κατήγορος ἀναφανείη,
[10]	λέγοντος καὶ δίκαια, καὶ ὑμῖν	συμφέροντα.	Ἐν γὰρ ταύτῃ Πόλει, οὕτως
[60]	ἀνεμέσητον ἦν αὐτῷ πράττειν τὰ	συμφέροντα)	οἱ δ' ἀποδόμενοι καὶ κατακοινωνήσαντες
[50]	οὔτε νῦν διατελεῖ πράττων τὰ	συμφέροντα	τῷ δήμῳ· κἂν τοῦτ' ἐπιδείξω,
[0]	καὶ δίκαια, καὶ εὔορκα, καὶ	συμφέροντα	ὑμῖν αὐτοῖς ψηφιεῖσθε καὶ πάσῃ
[260]	αὐτοὶ τὰ δίκαια καὶ τὰ	συμφέροντα	ὑπὲρ τῆς πόλεως ψηφίσασθε.
[0]	καὶ τῇ πόλει, καὶ τῷ	συμφέροντι	τῷ ὑμετέρῳ πολιτευομένους. Κἂν, ταύτην
[220]	ἐπὶ τῶν καιρῶν καὶ τοῦ	συμφέροντος	ἀνδρὸς πολιτευομένου, τὸ δὲ μηδεμίαν
[80]	περαιτέρω καιροῦ καὶ τοῦ ὑμετέρου	συμφέροντος	ἰσχυροὺς κατεσκεύασεν, ὑμεῖς τε ἐκ
[120]	ἂν τοὔνομα εἴποιμι, μήθ' αἱ	συμφοραὶ	παραπλήσιοι γένοιντο αὐτῆς μηδενὶ τῶν
[110]	πόλεως δημοκρατουμένης, τούτων ἑκάστους ἀνιάτοις	συμφοραῖς	περιβάλλειν. (Σκέψασθε δὴ τὸν δαίμονα
[150]	σε ἐπὶ ταῖς τῆς πόλεως	συμφοραῖς	στεφανοῦσθαι; Ἐὰν δ' οὗτος λέγῃ,
[80]	ἀποτύχῃ, διπλασίαν εἰκὸς εἶναι τὴν	συμφοράν.	Ἀλλ' ὅμως ὑμεῖς, τοιαῦτα πεπονθότες,
[250]	ἄνθρωπον, ὡς κοινὴν τῶν Ἑλλήνων	συμφοράν,	ἢ συλλαβόντες ὡς λῃστὴν τῶν
[80]	μὲν εἰρήνην διέλυσε, τὴν δὲ	συμφορὰν	καὶ τὸν πόλεμον κατεσκεύασεν. (Ναί.
[130]	εἶναι, νῦν ὁμηρεύσοντες, καὶ τῆς	συμφορᾶς	ἐπίδειξιν ποιησόμενοι, μέλλουσιν ὡς Ἀλέξανδρον
[150]	διανοίαις ἀποβλέψατ' αὐτῶν εἰς τὰς	συμφοράς,	καὶ νομίσατε ὁρᾷν ἁλισκομένην τὴν
[140]	μεγάλης ἐξουσίας ἐπιλαβομένη, δημοσίας ἀπεργάζεται	συμφοράς.	(Τρίτον δὲ, καὶ τῶν προειρημένων
[80]	τοιαύτης ἐμπιπτούσης ταραχῆς, μετὰ τῶν	συμφύτων	αὐτῷ νοσημάτων ἤδη τὰ μετὰ
[200]	καὶ οἱ παραγεγραμμένοι νόμοι. Ταῦτα	συμφωνοῦντα	ἀλλήλοις ἐπιδείξας, κατάβαινε· καὶ τί
[80]	ἐκ γῆς, οὔτ' ἐκ θαλάττης,	συναγείρας	ἐξ ἁπάσης τῆς Εὐβοίας στρατόπεδον,
[80]	τῷ λόγῳ συνέδριον εἰς Χαλκίδα	συνάγων,	ἰσχυρὰν δὲ τὴν Εὔβοιαν ἐφ'
[80]	τυραννίδα περιποιούμενος, καί ταύτης ἐλπίζων	συναγωνιστὴν	Φίλιππον λήψεσθαι, ἀπῆλθεν εἰς Μακεδονίαν,
[100]	τὴν μαντείαν τοῦ θεοῦ· (Καὶ	συναθροίσαντες	δύναμιν πολλὴν τῶν Ἀμφικτυόνων, ἐξηνδραποδίσαντο
[60]	ὁ γραψάμενος, ἀπελογεῖτο δὲ Φιλοκράτης,	συναπελογεῖτο	δὲ Δημοσθένης. Ἀπέφυγε Φιλοκράτης. Μετὰ
[150]	οὗτος λέγῃ, ὑμεῖς ὑπομενεῖτε, καὶ	συναποθανεῖται	τοῖς τελευτήσασιν, ὡς ἔοικε, καὶ
[240]	Κλεοπάτραν, τὴν Φιλίππου θυγατέρα, χειροτονεῖσθαι,	συναχθεσθησόμενος	ἐπὶ τῇ τοῦ Μολοττῶν βασιλέως
[40]	(Ἐκ δὲ τούτου τοῦ τρόπου	συνέβαινε	τοὺς μὲν θεατὰς, καὶ τοὺς
[110]	καὶ τρίτον μετὰ τούτων ἐμέ.	Συνέβη	δὲ ἡμῖν ἀρτίως μὲν εἰς
[70]	πολεμήσαιμεν· ὃ νῦν ἡμῖν παθεῖν	συνέβη	διὰ Δημοσθένην. Ὅτι δ' ἀληθῆ
[80]	ἀλλὰ καὶ τὰ ψηφίσματα γεγραφέναι	(συνέβη	τε ἐν τοῖς αὐτοῖς χρόνοις
[90]	τὴν συμμαχίαν ὑπὲρ τοῦ μὴ	συνεδρεύειν	Ἀθήνησι Χαλκιδέας· τρίτον δὲ ὥστε
[70]	συνεδρεύοντας ὀμνύναι, τὸν Κερσοβλέπτην οὐ	συνεδρεύοντα	ἐξέκλῃσε τῶν ὅρκων. (Ὅτι δ'
[70]	οὐκ ἐκάθητο· γράψας δὲ τοὺς	συνεδρεύοντας	ὀμνύναι, τὸν Κερσοβλέπτην οὐ συνεδρεύοντα
[90]	αὐτοῦ καὶ παρηγγέλθαι, πάντας ἥκειν	συνεδρεύσοντας	Ἀθήναξε εἰς τὴν πανσέληνον. Καὶ
[90]	οἱ καιροὶ πέπρανται τηλικοῦτοι, καὶ	συνεδρίαι	καὶ συντάξεις· ἀλλὰ πολὺ τούτου
[90]	ἴῃ ἐπ' Ἀθηναίους. (Τὰς δὲ	συνεδρίας	καὶ τὰς συντάξεις· ἐξ ὧν
[80]	φύσιν, Εὐβοϊκὸν μὲν τῷ λόγῳ	συνέδριον	εἰς Χαλκίδα συνάγων, ἰσχυρὰν δὲ
[110]	ἱερομνήμων ἠξίου εἰσελθεῖν εἰς τὸ	συνέδριον,	καὶ εἰπεῖν τι πρὸς τοὺς
[90]	Χαλκίδα, καὶ τὸ καλούμενον Εὐβοϊκὸν	συνέδριον	συνήγαγον· ὃν δὲ τρόπον, καὶ
[250]	τὰ Πύθια γίγνεσθαι, καὶ τὸ	συνέδριον	τὸ τῶν Ἑλλήνων συλλέγεσθαι· διαβέβληται
[110]	προθυμότερόν πως εἰσεληλυθότος εἰς τὸ	συνέδριον,	τῶν ἄλλων πυλαγόρων μεθεστηκότων, ἀναβοήσας
[50]	παρακαλοῦντες ἐπὶ Φίλιππον, μετασχεῖν Ἑλληνικοῦ	συνεδρίου,	καὶ, προϊόντος τοῦ χρόνου, παρ'
[120]	ἀπηλλάγην καὶ μετέστην ἐκ τοῦ	συνεδρίου,	κραυγὴ πολλὴ καὶ θόρυβος ἦν
[70]	εὔνοιαν τῇ πόλει μετὰ κοινοῦ	συνεδρίου	κτώμενοι, ἵν' εἰ παραβαίνοιντο αἱ
[50]	ἐκείνην εἰρήνην ποιήσασθαι μετὰ κοινοῦ	συνεδρίου	τῶν Ἑλλήνων, εἴ τινες ὑμᾶς
[60]	δήμῳ τοῦ μὴ μετὰ κοινοῦ	συνεδρίου	τῶν Ἑλλήνων ποιήσασθαι τὴν εἰρήνην,
[160]	κριθῆναι ἐν τῷ τῶν Ἑλλήνων	συνεδρίῳ·	οὗτος δ' ὑμᾶς νυνὶ προδέδωκεν,
[10]	μέγιστα τῶν ἐν τῇ πόλει	συνεδρίων	ὑπὸ τὴν τῶν δικαστηρίων ἔρχεται
[70]	τῶν συμμάχων· παρὰ δὲ Κερσοβλέπτου	σύνεδρος	οὐκ ἐκάθητο· γράψας δὲ τοὺς
[100]	καὶ τὴν πανσέληνον, καὶ τοὺς	συνέδρους,	λόγῳ ἠκούσατε· τὰς δὲ συντάξεις
[90]	τοὺς ἐκ τῶν πόλεων τούτων	συνέδρους	παρ' ὑμῶν μὲν ἀνέστησαν, πάλιν
[70]	ἐν τῇδε τῇ ἡμέρᾳ τοὺς	συνέδρους	τῶν συμμάχων· παρὰ δὲ Κερσοβλέπτου
[140]	ἀντείποι, καταδουλούμενος τοὺς ἄρχοντας, καὶ	συνεθίζων	μηδὲν αὑτῷ ἀντιλέγειν, διαδικασίαν ἔφη
[30]	ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων, ἵν' ἡμῖν	συνειδῶσιν	οἷον ἄνδρα τιμῶμεν. (Οὕτω τοίνυν
[140]	Ἐκεῖνο γὰρ πεπόνθατε πρὸς Δημοσθένη·	συνείθισθε	ἤδη τἀδικήματα αὐτοῦ ἀκούειν, ὥστε
[90]	τελευτῶν ὀνομαστὶ παρεκάλει Δημοσθένην, καὶ	συνειπεῖν	ἠξίου. (Ὁ δὲ, σεμνῶς πάνυ
[70]	ΔΟΓΜΑ ΣΥΜΜΑΧΩΝ. (Τούτῳ τῷ δόγματι	συνειπεῖν	ὁμολογῶ, καὶ πάντες οἱ ἐν
[240]	εὖ πεπονθότων, ἂν μή τις	συνείποι;	Ἐπερώτησον δὴ τοὺς δικαστάς, εἰ
[110]	τῷ Μειδίᾳ· οἱ δ' ἄλλοι	συνεκάθηντο	Ἀμφικτύονες. (Ἐξηγγέλλετο δ' ἡμῖν παρὰ
[120]	ψήφισμα, οἱ δ' ἄλλοι Ἀμφικτύονες	συνελέγησαν	εἰς Πύλας, πλὴν μιᾶς πόλεως,
[120]	αὐτῆς μηδενὶ τῶν Ἑλλήνων. Καὶ,	συνελθόντες,	ἐψηφίσαντο ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τοὺς Ἀμφισσέας,
[140]	τὰς αὑτοῦ πρεσβείας, (πρῶτον μὲν	συνέπεισε	τὸν δῆμον μηκέτι βουλεύεσθαι ἐπὶ
[110]	πυρέττειν· τὸ δ' αὐτὸ τοῦτο	συνεπεπτώκει	καὶ τῷ Μειδίᾳ· οἱ δ'
[0]	οἳ, ἐπὶ πολὺν ἤδη χρόνον	συνεργοῦντές	τισι τῶν ῥητόρων, λυμαίνονται τὴν
[260]	καὶ Ἥλιε καὶ Ἀρετὴ καὶ	Σύνεσις	καὶ Παιδεία ᾗ διαγιγνώσκομεν τὰ
[180]	ἔδωκεν, ἀλλ' ἀντὶ τοῦ ὀνόματος	συνεχώρησεν	αὐτῷ πρώτῳ γραφῆναι παρακαλοῦντι τοὺς
[220]	~Ἐπιτιμᾷς δέ μοι, εἰ, μὴ	συνεχῶς,	ἀλλὰ διαλείπων, πρὸς τὸν δῆμον
[90]	καὶ τὸ καλούμενον Εὐβοϊκὸν συνέδριον	συνήγαγον·	ὃν δὲ τρόπον, καὶ δι'
[160]	ὁ δὲ Ἀντίπατρος πολὺν χρόνον	συνῆγε	στρατόπεδον, τὸ δ' ἐσόμενον ἄδηλον
[0]	ἐξαιρεῖσθαι, μήτε τὰς τῶν στρατηγῶν	συνηγορίας,	οἳ, ἐπὶ πολὺν ἤδη χρόνον
[190]	μὴ ἐξεῖναι μήτε τῷ κατηγόρῳ	συνηγόρους	παρασχέσθαι, μήτε τῷ τὴν γραφὴν
[250]	ἐπὶ τελευτῆς ἤδη τοῦ λόγου	συνηγόρους	τοὺς κοινωνοὺς τῶν δωροδοκημάτων αὑτῷ
[30]	πρὸς τὰς τούτων τέχνας παρέξομαι	συνηγόρους	τοὺς νόμους τοὺς ὑμετέρους, ὅπερ
[190]	οὖν ἀποδέδεικται λόγος ἀνδρὶ δικαίῳ	συνηγόρῳ	καὶ σώφρονι; Ἐγὼ λέξω. Εἰς
[170]	δειλὸς εἶναι, ἢ ὑμεῖς μὴ	συνῄδειτε	αὐτῷ, διατριβὴν ὁ λόγος ἄν
[0]	ὑπὲρ τοῦ τὰ μέτρια καὶ	συνήθη	μὴ γίγνεσθαι ἐν τῇ πόλει·
[140]	κοινωνίαν τῶν πράξεων τοῖς Βοιωτάρχαις	συνθέμενος.	Καὶ τηλικαύτην αὐτὸς αὐτῷ δυναστείαν
[140]	κακῶς πάσχοντας, τὴν τῶν ὀνομάτων	σύνθεσιν	τῶν Δημοσθένους ἀγαπήσοντας, ἀλλ' οὐ
[70]	κτώμενοι, ἵν' εἰ παραβαίνοιντο αἱ	συνθῆκαι,	μὴ μόνοι, μηδ' ἀπαράσκευοι πολεμήσαιμεν·
[80]	Μαγνησίαν παρὰ τὰς τῆς εἰρήνης	συνθήκας	πρεσβεύσαντας, τὴν μὲν εἰρήνην διέλυσε,
[60]	γὰρ τῶν ὅρκων καὶ τῶν	συνθηκῶν	ἀνεμέσητον ἦν αὐτῷ πράττειν τὰ
[70]	μετέχειν τῶν ὅρκων καὶ τῶν	συνθηκῶν,	δύω μέγιστα προκαταλαμβάνοντες· πρῶτον μὲν
[50]	τῆς νεώς, καὶ συσσιτῶν, καὶ	συνθύων,	καὶ συσπένδων, καὶ τούτων ἀξιωθεὶς
[70]	ἀπέδωκε τῷ δήμῳ, ὁπόταν βούληται,	συνιδεῖν	τοὺς πάλαι μὲν πονηρούς, ἐκ
[40]	ὑμᾶς, οὗτοι δ' ἄνευ ψηφίσματος.	(Συνιδὼν	δή τις ταῦτα νομοθέτης, τίθησι
[240]	ἀγαθούς, οἷς πολλὰ καὶ καλὰ	σύνισμεν	ἔργα, ἂν τοὺς καθ' ἑαυτῶν
[140]	καὶ πάντες ἐπιτιμῶσι, καὶ ὑμεῖς	σύνιστε	καὶ οὐκ ὀργίζεσθε. Ἐκεῖνο γὰρ
[170]	ἐν ταῖς ἐκκλησίαις, καὶ ὑμεῖς	σύνιστε,	λοιπὸν ὑπομνῆσαι τοὺς περὶ τούτων
[230]	ὃν δ' αὐτοὶ μισθοῦ πολιτευόμενον	σύνιστε,	στεφανώσετε; Καὶ τοὺς μὲν κριτὰς
[50]	κἀγὼ δύνωμαι ἀπομνημονεῦσαι ἅ σοι	σύνοιδα,	πάνυ προσδοκῶ ἐπιδείξειν τοῖς δικασταῖς,
[220]	διὰ τοῦτο ἐζηλωκότος φύσιν, ὅτι	σύνοιδεν	ἑαυτῷ μὲν οὐδὲν ὧν διαπέπρακται
[90]	ὡς ἥκοι ἐκ Πελοποννήσου νεωστὶ	σύνταγμα	συντάξας, εἰς ἑκατὸν ταλάντων πρόσοδον,
[90]	ὑφ' ἑαυτοῦ· εἶναι δὲ τὸ	σύνταγμα	χρημάτων μὲν εἰς ἑκατὸν νεῶν
[90]	ἥκοι ἐκ Πελοποννήσου νεωστὶ σύνταγμα	συντάξας,	εἰς ἑκατὸν ταλάντων πρόσοδον, ἐπὶ
[90]	πέπρανται τηλικοῦτοι, καὶ συνεδρίαι καὶ	συντάξεις·	ἀλλὰ πολὺ τούτου δεινότερον φανήσεται,
[90]	(Τὰς δὲ συνεδρίας καὶ τὰς	συντάξεις·	ἐξ ὧν ἰσχύσειν ὁ πόλεμος
[90]	δωροδοκίας, ὥστε τὰς ἐξ Ὠρεοῦ	συντάξεις,	καὶ τὰς ἐξ Ἐρετρίας, τὰ
[90]	τρίτον δὲ ὥστε μὴ τελεῖν	συντάξεις.	(Καὶ τούτων τῶν προαιρέσεων οὐδεμιᾶς
[100]	συνέδρους, λόγῳ ἠκούσατε· τὰς δὲ	συντάξεις	τῶν συμμάχων, τὰ δέκα τάλαντα,
[90]	Ἑλλήνων, οὓς βούλεσθαι κοινωνεῖν τῆς	συντάξεως,	ὡς οὔτε χρημάτων, οὔτε στρατιωτῶν
[100]	δεηθῆναι αὐτῶν) μηκέτι διδόναι τὴν	σύνταξιν	ὑμῖν τὰ πέντε τάλαντα, ἀλλὰ
[90]	καὶ διελογίζετο, ὅσον ἑκάστους ἔδει	συντελεῖν·	Ἀχαιοὺς μὲν πάντας καὶ Μεγαρέας
[200]	πρὸς ὑμὰς τοῦτο δὴ τὸ	συντεταγμένον	αὐτῷ προοίμιον, ἔπειτ' ἐνδιατρίβῃ καὶ
[90]	Πελοποννησίους ὑπάρχειν, πάντας δ' Ἀκαρνᾶνας,	συντεταγμένους	ἐπὶ Φίλιππον ὑφ' ἑαυτοῦ· εἶναι
[110]	καὶ Ἐπάρατον πάλιν ἐτείχισαν καὶ	συνῴκισαν,	καὶ τέλη τοὺς καταπλέοντας ἐξέλεγον,
[170]	δεῦρο μετὰ πολλῶν χρημάτων ἀποστείλας,	συνῴκισε	τὴν μὲν ἑτέραν ὁτῳδήποτε, ἵνα
[110]	οἱ πρόγονοι μετὰ τῶν Ἀμφικτυόνων	συνώμοσαν.	ΜΑΝΤΕΙΑ. Οὐ πρὶν τῆσδε πόληος
[70]	εἰς τὸ θέατρον, ὥστε καὶ	συρίττεσθαι	διὰ τὴν ἀσχημοσύνην καὶ κολακείαν.
[230]	ἐν ταῖς τῶν Ἑλλήνων δόξαις	συρίττεσθαι;	Οἱ μὲν γὰρ πατέρες ὑμῶν
[50]	καὶ συσσιτῶν, καὶ συνθύων, καὶ	συσπένδων,	καὶ τούτων ἀξιωθεὶς διὰ τὸ
[50]	στρατηγὸν ἐπὶ τῆς νεώς, καὶ	συσσιτῶν,	καὶ συνθύων, καὶ συσπένδων, καὶ
[50]	τὰς τούτων δωροδοκίας, ἃς ἐδωροδόκησαν,	συστάντες	ἐπὶ τὸ δημόσιον τὸ ὑμέτερον.
[60]	οὐδὲν πώποτε εἴρηκεν ὑπὲρ Φιλίππου,	συστὰς	μετὰ Φιλοκράτους, ὅστις οὕτω διάκειται,
[160]	ἀντιπράττων Ἀλεξάνδρῳ. Ὀμολογῶ τὰ Λακωνικὰ	συστήσασθαι,	ὁμολογῶ Θετταλοὺς καὶ Περραιβοὺς ἀφιστάναι.
[100]	ἀπὸ τῶν ἐλπίδων, ἐνταῦθ' δὴ	συστρέψας	γράφει, κελεύων ἑλέσθαι πρέσβεις εἰς
[120]	τὴν πόλιν ἅνθρωπος οὐκ ἐδύνατο	σφῆλαι,	εἰσελθὼν εἰς τὸ βουλευτήριον καὶ
[90]	τοὺς τἀληθῆ λέγοντας. Διὸ καὶ	σφόδρα	ἄξιός ἐστι μισεῖσθαι, ὅτι, πονηρὸς
[210]	πεῖραν λάβω, εἰ δύνασθε τοὺς	σφόδρα	πονηρούς, κἂν μή τις προείπῃ,
[60]	δὲ μετὰ ταῦτα ἤδη μοι	σφόδρα	προσέχετε τὸν νοῦν. Ἐπράττετο γὰρ
[20]	ἦσαν δὲ καὶ ὁδοποιοί, καὶ	σχεδὸν	τὴν ὅλην διοίκησιν εἶχον τῆς
[80]	διαφέρεσθαί τι Δημοσθένην καὶ Φιλοκράτην,	σχεδὸν	ὑπὲρ τούτων, ὑπὲρ ὧν καὶ
[250]	τὰς θυγατέρας ἐξέδωκεν ὁ δῆμος,	σχετλιάζοντα	ἐπὶ τῷ τῆς δικαιοσύνης προπηλακισμῷ,
[240]	μάχῃ τελευτήσαντας; Οὓς νομίσαθ' ὁρᾶν	σχετλιάζοντας,	εἰ οὗτος στεφανωθήσεται. Καὶ γὰρ
[140]	ἐκμισθώσας Ἀμφισσεῦσι, πολλὰ διαμαρτυρομένου καὶ	σχετλιάζοντος	ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἐμοῦ, προσέμειξε
[190]	πολλάκις πρὸς ἐμὲ διεξῄει ἐπὶ	σχολῆς·	ἔφη γὰρ, ὅτε ἀρτίως κατεληλύθει
[10]	διεφύγγανον ἐκ τῶν δικαστηρίων· εἰκότως.	σχύνοντο	γὰρ, οἶμαι, οἱ δικασταί, εἰ
[220]	ἐκείνων τῶν καιρῶν, ὅτε ἐνῆν	σῴζεσθαι,	διὰ τί αὐτὸν οὐκ ἐκώλυσαν
[220]	δὲ καιροὺς, ἐν οἷς ἦν	σῴζεσθαι	τὴν πόλιν, ἀποδοῖτο, τοὺς δ'
[0]	διατηρηθῶσιν οἱ νόμοι τῇ πόλει,	σῴζεται	καὶ ἡ δημοκρατία· (ἃ χρὴ
[130]	ἑώρακα ὑπὸ μὲν τῶν θεῶν	σῳζομένην,	ὑπὸ δὲ τῶν ῥητόρων ἐνίων
[160]	δυσμενὴς ᾖ τοῖς νόμοις, οἳ	σῴζουσι	τὴν δημοκρατίαν· δεύτερον δ' ἀπὸ
[190]	οἱ θεοὶ καὶ οἱ νόμοι	σῴζουσι,	τολμᾷ βοηθεῖν τοῖς παράνομα γράφουσι,
[10]	ἅπαντας, καὶ χωρὶς ἑκάστους κατὰ	σῶμα,	τοὺς τὰ γέρα μόνον λαμβάνοντας,
[190]	πόλιος πρῶτοι καταπαύειν Ἦρξαν, κίνδυνον	σώμασιν	ἀράμενοι. (Ὅτι τοὺς παρὰ τοὺς
[150]	βασιλικὸν χρυσίον. Ἀλλ' ἐπειδὴ τοῖς	σώμασιν	οὐ παρεγένεσθε, (ἀλλὰ ταῖς γε
[250]	καὶ τὰς δωρεὰς εἰς βελτίω	σώματα	καὶ ἄνδρας ἀξιολογωτέρους ἀπόθεσθε. Καὶ
[70]	ὁ τὰ φίλτατα καὶ οἰκειότατα	σώματα	μὴ στέργων, οὐδέποτε' ὑμᾶς περὶ
[90]	ὁπότ' ἔσται, καὶ, ὧν τὰ	σώματα	οὐχ ἑώρακε, τούτων τὰ ὀνόματα
[20]	ἵν' ἡ πόλις ἔχοι ὑπεύθυνα	σώματα,	παρ' ὧν ἔμελλε τῶν ἀνηλωμένων
[180]	τῆς νίκης, ἐθέλουσίν τινες, τὰ	σώματα	παρακαταθέμενοι, καὶ τὰς μεγίστας ταλαιπωρίας
[150]	αὐτοσχεδιάζῃ εἰς τὰ τῶν Ἑλλήνων	σώματα,	τὸν δὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ
[170]	γὰρ κέχρηται καὶ τῷ ἑαυτοῦ	σώματι	καὶ παιδοποιίᾳ, ὥστε με μὴ
[250]	ἀγρίους κυνηγετῶν, οὐδὲ τῆς τοῦ	σώματος	εὐεξίας ἐπιμελόμενος, ἀλλ' ἐπασκῶν τέχνας
[240]	τὴν τοῦτο πράξασαν χωρὶς τοῦ	σώματος	θάπτομεν· (Δημοσθένην δέ, ὦ Ἀθηναῖοι,
[120]	δήμου τοῦ Ἀθηναίων, καὶ τοῦ	σώματος,	καὶ τῶν τέκνων, καὶ οἰκίας
[210]	σὺ δ' οὔτε περὶ τοῦ	σώματος,	οὔτε περὶ τῆς ἐπιτιμίας ἀγωνίζῃ;
[130]	ἀλλ' ἤδη περὶ τῆς τοῦ	σώματος	σωτηρίας; Καὶ τοὺς αὐτοὺς ὁρῶμεν
[250]	ἕτεροι δ' αἰτοῦσι δωρεὰς, ὡς	σωτῆρες	τῆς πόλεως ὄντες· (ὁ δὲ
[130]	πόλεις ἕκαστοι παρ' ἡμῶν τὴν	σωτηρίαν	εὑρησόμενοι, νῦν οὐκέτι περὶ τῆς
[90]	στρατείας, μίαν ἐλπίδα λοιπὴν κατεῖδε	σωτηρίας,	ἔνορκον λαβεῖν τὸν Ἀθηναίων δῆμον,
[140]	βουλεύσασθαι περὶ τῆς τῶν στρατιωτῶν	σωτηρίας.	(Καὶ ταῦτ' οὐκ ἐγὼ μὲν
[130]	ἤδη περὶ τῆς τοῦ σώματος	σωτηρίας;	Καὶ τοὺς αὐτοὺς ὁρῶμεν τῆς
[50]	ἐπιδείξειν τοῖς δικασταῖς, τῆς μὲν	σωτηρίας	τῇ πόλει τοὺς θεοὺς αἰτίους
[220]	εἶναι τιμωρίαν, ἀλλ' ὑπὲρ τῆς	σωτηρίας	τῆς πόλεως ἐπρεσβεύομεν. Ἐπειδὴ δὲ
[200]	τῶν αὐθημερὸν λόγων, ἢ τῆς	σωτηρίας	τῆς πόλεως· ὅταν δ' ἐπίορκος
[150]	εἰς τὴν πόλιν τῆς ἀπροσδοκήτου	σωτηρίας,	τοὺς μὲν πρώτους χρόνους ὑπότρομος
[170]	ἐπιχειρῇ ποιεῖν τὴν πόλιν· ~τρίτον,	σώφρονα	καὶ μέτριον χρὴ πεφυκέναι αὐτὸν
[240]	εἰς βίον ἀξιόχρεων, καὶ τρόπον	σώφρονα·	ὅτῳ δὲ ταῦτα μὴ μαρτυρεῖται,
[0]	σεσίγηται μὲν τὸ κάλλιστον καὶ	σωφρονέστατον	κήρυγμα τῶν ἐν τῇ πόλει,
[240]	οὖν τῆς ἀναισχύντου πραγματείας, ἐὰν	σωφρονῇς,	ἀποστήσῃ· ποιήσῃ δέ, ὦ Κτησιφῶν,
[190]	λόγος ἀνδρὶ δικαίῳ συνηγόρῳ καὶ	σώφρονι;	Ἐγὼ λέξω. Εἰς τρία μέρη
[160]	φύσει τῷ δημοτικῷ ἀνδρὶ καὶ	σώφρονι,	καὶ πάλιν ἀντιθήσω ποῖόν τινα
[230]	παρακινδυνεύειν, εἰς τὴν πολιτείαν, οὐ	σωφρονοῦντες.	Ὅτι μὲν γὰρ, ἐπὶ τῶν
[230]	τριακόσια τάλαντα τῷ δήμῳ, ἃ	σωφρονῶν	οὐκ ἐδέξατο· ὁ δὲ κομίζων
[0]	πολιτῶν, ὥσπερ οἱ νόμοι κελεύουσι,	σωφρόνως	ἐπὶ τὸ βῆμα παρελθόντι, ἄνευ
[250]	ἄνδρα φιλόσοφον καὶ νομοθέτην ἀγαθόν,	σωφρόνως,	ὡς προσῆκον αὐτῷ, δεόμενον ὑμῶν