Paragraphes
[250]	ὅτ' ἦν ἐν ἡλικία; Ἀλλὰ,	μὰ	τὸν Δία τὸν Ὀλύμπιον, οὐχ
[210]	ζηλοτυποῦν ἀρετήν. (Οὐ γὰρ δὴ,	μὰ	τὸν Ἡρακλέα, τοῦτό γε ὑμῶν
[180]	ἔχων ἐπωνυμίαν Δημοσθένει; (Ἀλλ' ἔγωγε,	μὰ	τοὺς θεοὺς τοὺς Ὀλυμπίους, οὐδ'
[80]	μετὰ Ἀριστοδήμου εἰς Θετταλίαν καὶ	Μαγνησίαν	παρὰ τὰς τῆς εἰρήνης συνθήκας
[130]	πώποτε τῶν πάλαι πονηρῶν τοιοῦτος	μάγος	καὶ γόης ἐγένετο, ὅς, ὦ
[70]	ἐξ αὐτοῦ τοῦ δόγματος ἀκούσαντες	μαθήσεσθε.	ΔΟΓΜΑ ΣΥΜΜΑΧΩΝ. (Τούτῳ τῷ δόγματι
[30]	λέγω ἐξ αὐτῶν τῶν νόμων	μαθήσεσθε.	ΝΟΜΟΙ. (Ἀναμνήσθητε δὴ τοὺς προειρημένους
[70]	οὑτοσὶ ῥήτωρ δὶς ἐπρέσβευσεν ἐν	Μακεδονίᾳ,	ἐξὸν μηδὲ ἅπαξ, ὁ νυνὶ
[70]	οἴκοι φαῦλος, οὐδέποτ' ἦν ἐν	Μακεδονία	καλὸς κἀγαθός. Οὐ γὰρ τὸν
[120]	γνώμας ἐπιψηφίζοντα, οὐκ ἐπιδημοῦντος, ἐν	Μακεδονία	Φιλίππου, ἀλλ' οὐδ' ἐν τῇ
[80]	συναγωνιστὴν Φίλιππον λήψεσθαι, ἀπῆλθεν εἰς	Μακεδονίαν,	καὶ περιῄει μετὰ Φιλίππου, καὶ
[160]	λέγειν ὡς οὐ κινηθήσεται ἐκ	Μακεδονίας·	ἀγαπᾷν γὰρ αὐτὸν ἐν Πέλλῃ
[70]	ἅπαξ, ὁ νυνὶ κελεύων τῶν	Μακεδόνων	καταπτύειν. Εἰς δὲ τὴν ἐκκλησίαν
[90]	πραχθήσεσθαι δὲ ταῦτα οὐκ εἰς	μακράν,	ἀλλ' εἰς τὴν ἕκτην ἐπὶ
[120]	παρόντος, ἀλλ' ἐν Σκύθαις, οὕτω	μακρὰν,	ἀπόντος· ὃν αὐτίκα μάλα τολμήσει
[100]	δίδωσιν ἀναγνῶναι ψήφισμα τῷ γραμματεῖ,	μακρότερον	μὲν τῆς Ἰλιάδος, κενότερον δὲ
[50]	ἴδιον βίον τὸν Δημοσθένους ἐξετάζειν	μακροτέρου	λόγου ἔργον ἡγοῦμαι. Τί γὰρ
[230]	τά τε δὴ ἄλλα καὶ	μάλ'	ἀπαιδεύτως διελέχθη, καὶ ἐπὶ τελευτῆς
[150]	τόλμαν θαυμασιώτατε, ἐπιχειρήσεις ἐθελήσεις αὐτίκα	μάλα,	βλέπων εἰς τὰ τούτων πρόσωπα
[160]	ἐνδεής, ὡς ἔφησθα σύ, αὐτίκα	μάλα	δ' ἔμελλεν, ὡς ἦν ὁ
[30]	ὁ νόμος, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ	μάλα	καλῶς ἔχει. Οὐ γὰρ, οἶμαι,
[10]	ταῦτα νομοθέτης τίθησι νόμον, καὶ	μάλα	καλῶς ἔχοντα, διαρρήδην ἀπαγορεύοντα τοὺς
[120]	παρελθόντες τῇ πρώτῃ στρατεία καὶ	μάλα	μετρίως ἐχρήσαντο τοῖς Ἀμφισσεῦσιν· ἀντὶ
[20]	τὰ τείχη, καὶ ταμίας. Καὶ	μάλα	ὀρθῶς, ἵν' ἡ πόλις ἔχοι
[120]	οὕτω μακρὰν, ἀπόντος· ὃν αὐτίκα	μάλα	τολμήσει λέγειν Δημοσθένης ὡς ἐγὼ
[230]	Ἀσίαν, κατέπεμψε τῷ δήμῳ καὶ	μάλα	ὑβριστικὴν καὶ βάρβαρον ἐπιστολήν, ἐν
[220]	ᾧ νυνὶ μέλλω λέγειν ἀγανακτῶ	μάλιστα.	Ἀφομοιοῖ γὰρ μου τὴν φύσιν
[80]	τρία τὰ μέγιστα ἠδίκησθε, καὶ	μάλιστα	ἠγνοήκατε. Σπεύδων δ' εἰπεῖν περὶ
[20]	τῶν νόμων. ΝΟΜΟΙ. (Ὅταν τοίνυν	μάλιστα	θρασύνηται Δημοσθένης, λέγων ὡς διὰ
[200]	τὴν δικαίαν ἀπολογίαν, Δημοσθένην παρακαλῇ,	μάλιστα	μὲν μὴ προσδέχεσθε κακοῦργον ἄνθρωπον,
[100]	Ἀγανακτήσαντες δ' ἐπὶ τοῖς γιγνομένοις	μάλιστα	μέν, ὡς λέγονται, οἱ πρόγονοι
[130]	πρεσβείας ἐπρέσβευσαν εἰς Θήβας οἱ	μάλιστα	οἰκείως ἐκείνοις διακείμενοι· πρῶτος μὲν,
[60]	αὐτὸν πεπολιτεῦσθαι. Λέξω δὲ, ὅθεν	μάλιστα	παρακολουθήσετε. (Ἔγραψε Φιλοκράτης ἐξεῖναι Φιλίππῳ
[40]	μέρος τῆς κατηγορίας, ἐφ' ᾧ	μάλιστα	σπουδάζω· τοῦτο δέ ἐστιν ἡ
[100]	καὶ ὁ τρίτος τῶν καιρῶν,	μᾶλλον	δ' ὁ πάντων πικρότατος χρόνος,
[110]	νῦν, οἱ Λοκροὶ οἱ Ἀμφισσεῖς,	μᾶλλον	δὲ οἱ προεστηκότες αὐτῶν, ἄνδρες
[140]	τῶν Δημοσθένους ἀγαπήσοντας, ἀλλ' οὐ	μᾶλλον	ἐφ' οἷς κακῶς ἐπεπόνθεσαν ἀγανακτήσοντας·
[170]	δὲ πράγματα τῆς πόλεως τότε	μᾶλλον	ἢ νῦν ἰσχύειν, καὶ τοὺς
[110]	κατὰ πάντα τρόπον. Ὅθεν ἔτι	μᾶλλον	ἢ πρότερον συμβέβηκεν αὐτῷ, ὅτου
[170]	ἐκ τῶν νόμων ζημίας φοβούμενος	μᾶλλον	ἢ τοὺς πολεμίους, ἀμείνων ἀγωνιστὴς
[150]	τῶν τραγῳδῶν γίγνεσθαι, ὅτ' εὐνομεῖτο	μᾶλλον	ἡ πόλις καὶ βελτίοσι προστάταις
[140]	ὑμῖν, τῷ δ' ἔργῳ πολὺ	μᾶλλον	μισοῦντος Θηβαίους, ὡς αὐτὰ τὰ
[130]	προσκτησάμενοι; Οὐδεμίαν τοι πώποτε ἔγωγε	μᾶλλον	πόλιν ἑώρακα ὑπὸ μὲν τῶν
[200]	μνησικακεῖν· σὺ δὲ ἑλκοποιεῖς, καὶ	μᾶλλόν	σοι μέλει τῶν αὐθημερὸν λόγων,
[240]	παιδεύει τοὺς νεωτέρους, ἀλλὰ πολὺ	μᾶλλον	τὰ δημόσια κηρύγματα. Κηρύττεταί τις
[180]	Ἀντ' εὐεργεσίης καὶ μεγάλης ἀρετῆς.	Μᾶλλόν	τις τάδ' ἰδὼν καὶ ἐπεσσομένων
[0]	τοὺς κατηγόρους, πολὺ δὲ ἔτι	μᾶλλον	τοὺς δικαστάς. ~Πολλοὶ γὰρ πάνυ
[210]	νόμους· (ὃν ἐχρῆν, εἰ καὶ	μανεὶς	ὁ δῆμος, ἢ τῶν καθεστηκότων
[110]	πρόγονοι μετὰ τῶν Ἀμφικτυόνων συνώμοσαν.	ΜΑΝΤΕΙΑ.	Οὐ πρὶν τῆσδε πόληος ἐρείψετε
[110]	λέγω, ἀνάγνωθι τὴν τοῦ θεοῦ	μαντείαν,	ἀκούσατε τῆς ἀρᾶς, ἀναμνήσθητε τῶν
[100]	ἔπειτα καὶ οἱ ἄλλοι Ἀμφικτύονες,	μαντείαν	ἐμαντεύσαντο παρὰ τῷ θεῷ, τίνι
[100]	τὴν χώραν καθιέρωσαν κατὰ τὴν	μαντείαν,	καὶ, ἐπὶ τούτοις, ὅρκον ὤμοσαν
[100]	ἐπὶ τοὺς ἐναγεῖς κατὰ τὴν	μαντείαν	τοῦ θεοῦ· (Καὶ συναθροίσαντες δύναμιν
[110]	δὲ ἀναγιγνώσκειν ἐκέλευον αὐτοῖς τὴν	μαντείαν	τοῦ θεοῦ, τὸν ὅρκον τῶν
[110]	καὶ τῶν ὅρκων, καὶ τῆς	μαντείας	γενομένης, ἀναγεγραμμένων ἔτι καὶ νῦν,
[120]	ἀρᾶς, οὐδὲ τῆς τοῦ θεοῦ	μαντείας.	(Ἡμεῖς μὲν οὖν, ὦ Ἀθηναῖοι,
[180]	ἐγὼ λέγω; Ἐνταῦθα ἡ ἐν	Μαραθῶνι	μάχη γέγραπται. Τίς οὖν ἦν
[180]	Μιλτιάδης δέ, ὁ τὴν ἐν	Μαραθῶνι	μάχην νικήσας, ἢ οὗτος; Ἔτι
[250]	Θεμιστοκλέα δὲ, καὶ τοὺς ἐν	Μαραθῶνι	τελευτήσαντας, καὶ τοὺς ἐν Πλαταιαῖς,
[160]	κατέστησεν ποιῆσαι, ἐπωνυμίαν δ' Ἀλεξάνδρῳ	Μαργίτην	ἐτίθετο, ἀπετόλμα δὲ λέγειν ὡς
[30]	Ἐγὼ δὲ ἐξελέγχω τὸ παράνομον,	μάρτυρας	ἅμα τοὺς νόμους, καὶ τὰ
[20]	ὑμῖν αὐτὸν Δημοσθένην καὶ Κτησιφῶντα	μάρτυρας	παρέξομαι. Ἐπὶ γὰρ Χαιρώνδου ἄρχοντος,
[40]	τοὺς αὑτῶν οἰκέτας ἀφίεσαν ἐλευθέρους,	μάρτυρας	τοὺς Ἕλληνας ποιούμενοι· (ὃ δ'
[90]	ἀπορρήτων, καὶ τούτων εἶναί τινας	μάρτυρας	τῶν ἡμετέρων πολιτῶν, καὶ τελευτῶν
[240]	σώφρονα· ὅτῳ δὲ ταῦτα μὴ	μαρτυρεῖται,	μὴ βεβαιοῦτε αὐτῷ τοὺς ἐπαίνους,
[110]	αὐτοί, καὶ οὐδὲν ἑτέρων δεῖσθε	μαρτύρων,	τέλη πεπρακότας, καὶ χρήματα λαμβάνοντας
[200]	τῆς στάσεως αὐτῷ τοῦ λόγου	μάχεσθε,	καὶ μὴ ἐᾶτε αὐτὸν ἔξω
[180]	λέγω; Ἐνταῦθα ἡ ἐν Μαραθῶνι	μάχη	γέγραπται. Τίς οὖν ἦν ὁ
[160]	μὲν καὶ τὸ ξενικὸν ἐπέτυχον	μάχῃ,	καὶ διέφθειραν τοὺς περὶ Κόρραγον
[80]	τὸν ἐν Ταμύναις, ἐκ παρατάξεως	μάχῃ	κρατήσαντες, ἀφεῖσαν ὑποσπόνδους τοὺς πολεμίους,
[240]	τοὺς ὑπὲρ ὑμῶν ἐν τῇ	μάχῃ	τελευτήσαντας; Οὓς νομίσαθ' ὁρᾶν σχετλιάζοντας,
[180]	δέ, ὁ τὴν ἐν Μαραθῶνι	μάχην	νικήσας, ἢ οὗτος; Ἔτι δ'
[80]	δυσχωρίας κατακεκλῃμένον, ὅθεν μὴ νικήσασι	μάχην	οὐκ ἦν ἀναχώρησις, οὐδὲ βοηθείας
[180]	ἔφη Δαναῶν πύκα χαλκοχιτώνων Κοσμητῆρα	μάχης	ἔξοχον ἄνδρα μολεῖν. Οὕτως οὐδὲν
[220]	τὸ πάντων τελευταῖον, ὅτι, Τῆς	μάχης	ἐπιγενομένης, οὐκ ἐσχολάζομεν περὶ τὴν
[180]	ἐπὶ τῷ Στρυμόνι ποταμῷ ἐνίκων	μαχόμενοι	Μήδους. Οὗτοι, δεῦρο ἀφικόμενοι, τὸν
[230]	ὑμῖν χρυσίον οὐ δώσω· μή	με	αἰτεῖτε· οὐ γὰρ λήψεσθε. (Οὗτος
[210]	Δί' ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι, μέλλει	με	ἀνερωτᾷν, διὰ τί τὸ μὲν
[200]	καταφύγω, ἄνδρες Ἀθηναῖοι; Εἰ περιεγράψατέ	με	ἐκ τῆς πολιτείας, οὐκ ἔστιν
[50]	δὲ καταριθμησάμενος, ὡς ἀκούω, μέλλει	με	καλεῖν, καὶ ἐπερωτᾶν ὁποίου τούτων
[170]	ἑαυτοῦ σώματι καὶ παιδοποιίᾳ, ὥστε	με	μὴ βούλεσθαι λέγειν, ἃ τούτῳ
[210]	ὑπὲρ τῆς πρὸς Ἀλέξανδρον ἐνδείξεώς	με	φὴς ἀπενεγκεῖν, ἔτι Φιλίππου ζῶντος,
[50]	ἀλλ' ἐγκαλύπτωμαι καὶ ἀποδιδράσκω, ἐκκαλύψειν	μέ	φησι προσελθὼν, καὶ ἄξειν ἐπὶ
[220]	τινων νεωτερίζειν βουλομένου. Ἔπειτα ἐπερωτᾶν	με,	ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι, μέλλει· τίς
[130]	ἀτάσθαλα μητιάαται. Τοῖσιν δ' οὐρανόθεν	μέγ'	ἐπήγαγε πῆμα Κρονίων, Λοιμὸν ὁμοῦ
[40]	στέφανοι; (Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω,	μέγα	σημεῖον ὑμῖν τούτου ἐξ αὐτῶν
[190]	ἀπέφυγεν· ἐφ' ᾧ καὶ νυνὶ	μέγα	φρονεῖν ἀκούω Κτησιφῶντα. (Ἐτόλμα δ'
[80]	γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, πολλὰ καὶ	μεγάλα	ἠδικημένοι ὑπὸ Μνησάρχου τοῦ Χαλκιδέως,
[150]	ἀρετήν. Ὦ, πρὸς μὲν τὰ	μεγάλα	καὶ σπουδαῖα τῶν πραγμάτων, ἁπάντων
[220]	ὁ λόγος, ἀλλ' ἀνδρὸς στρατηγοῦ,	μεγάλα	μὲν τὴν πόλιν ἀγάθ' εἰργασμένου,
[170]	ἐμβαλεῖτε. Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω,	μεγάλα	τούτων οἶμαι σημεῖα δείξειν ὑμῖν.
[180]	ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ δῆμος τιμὰς	μεγάλας,	ὡς τότ' ἐδόκει, τρεῖς λιθίνους
[180]	τάδ' ἔδωκαν Ἀντ' εὐεργεσίης καὶ	μεγάλης	ἀρετῆς. Μᾶλλόν τις τάδ' ἰδὼν
[140]	Οὕτως, ὡς ἔοικε, πονηρὰ φύσις,	μεγάλης	ἐξουσίας ἐπιλαβομένη, δημοσίας ἀπεργάζεται συμφοράς.
[60]	κατακοινωνήσαντες τὰ τῆς πόλεως ἰσχυρὰ,	μεγάλης	ὀργῆς ἦσαν ἄξιοι. Ὁ γὰρ
[160]	Πελληνέων, καὶ Ἀρκαδία πᾶσα, πλὴν	Μεγάλης	πόλεως· αὕτη δὲ ἐπολιορκεῖτο, καὶ
[180]	πολλοὺς πολὺν ὑπομείναντες χρόνον καὶ	μεγάλους	κινδύνους, ἐπὶ τῷ Στρυμόνι ποταμῷ
[180]	ἦν ὁ δῆμος; Οὔκ, ἀλλὰ	μεγαλόφρων,	κᾀκεῖνοί γε, οἱ μὴ οὕτω
[210]	οὐδεὶς φοβήσεται, μὴ Δημοσθένης, ἀνὴρ	μεγαλόψυχος,	καὶ τὰ πολεμικὰ διαφέρων, ἀποτυχὼν
[230]	τὸ ἀλαζόνευμα τοῦτο, ἐγὼ πειράσομαι	μεγάλῳ	σημείῳ διδάξαι. Ὁ γὰρ τῶν
[200]	κατέστη· νῦν δὲ ἐκεῖνοι μὲν,	μεγάλων	κακῶν συμβάντων, ἔσωσαν τὴν πόλιν,
[90]	συντελεῖν· Ἀχαιοὺς μὲν πάντας καὶ	Μεγαρέας	ἑξήκοντα τάλαντα, τὰς δ' ἐν
[190]	ἐγχεῖται τῇ τιμήσει καὶ τῷ	μεγέθει	τῆς ὀργῆς τῆς ὑμετέρας. (Ὅστις
[140]	ταῦτα μὲν τὰ τηλικαῦτα τὸ	μέγεθος	ἀπεκρύψατο, προσποιησάμενος δὲ μέλλειν τὴν
[70]	ὦ Ἀθηναῖοι, ὁ τηλικοῦτος τὸ	μέγεθος	κόλαξ, πρῶτος διὰ τῶν κατασκόπων,
[10]	ἀρχαίᾳ οὔσῃ καὶ τηλικαύτῃ τὸ	μέγεθος,	οὐδείς ἐστιν ἀνυπεύθυνος τῶν καὶ
[140]	τὰς πράξεις τρία τὰ πάντων	μέγιστα	Δημοσθένης εἰς ὑμᾶς ἐξημάρτηκε· πρῶτον
[80]	Ἀθηναῖοι, περὶ ταῦτα τρία τὰ	μέγιστα	ἠδίκησθε, καὶ μάλιστα ἠγνοήκατε. Σπεύδων
[70]	ὅρκων καὶ τῶν συνθηκῶν, δύω	μέγιστα	προκαταλαμβάνοντες· πρῶτον μὲν τὸν χρόνον
[50]	Καίτοι, ὦ Κτησιφῶν, ὅτῳ τὰ	μέγιστα	τῶν αἰσχρῶν οὕτως ἐστὶ πιστὰ
[10]	οἱ τριήραρχοι, ἀλλὰ καὶ τὰ	μέγιστα	τῶν ἐν τῇ πόλει συνεδρίων
[80]	ἀγρῶν φοβηθέντες ἐσκευαγωγήσατε, ἐν ταῖς	μεγίσταις	δ' ἦσαν αἰτίαις οἱ πρέσβεις,
[0]	ἔμπροσθεν χρόνοις ἄρχοντές τινες τὰς	μεγίστας	ἀρχὰς, καὶ τὰς προσόδους διοικοῦντες,
[180]	τὰ σώματα παρακαταθέμενοι, καὶ τὰς	μεγίστας	ταλαιπωρίας ὑπομείναντες, διακινδυνεύειν. Ὑπολάβετε τοίνυν
[0]	εὐθύναις τῶν ἀρχόντων, εἰς τὴν	μεγίστην	μὲν ἀπορίαν ἀφικνεῖσθαι τοὺς κατηγόρους,
[240]	τὴν δὲ μνήμην ἐπιλείπουσαν. Τὸ	μέγιστον,	ἐὰν ἐπερωτῶσιν ὑμᾶς οἱ νεώτεροι,
[80]	γὰρ τὸ δυστυχῆσαι κατὰ πόλεμον	μέγιστόν	ἐστι κακόν, ἀλλ' ὅταν τις
[140]	(Τρίτον δὲ, καὶ τῶν προειρημένων	μέγιστόν	ἐστιν, ὃ μέλλω λέγειν. Φιλίππου
[200]	κηρυγμάτων δεύτερον, τρίτον δὲ, τὸ	μέγιστον	λέγω, ὡς οὐδὲ ἄξιός ἐστι
[40]	ἕνεκα καὶ ἀνδραγαθίας, καὶ (τὸ	μέγιστον)	ὅτι διατελεῖ καὶ λέγων καὶ
[10]	ὁ Δημοσθένης τειχοποιὸς ἐπιστάτης τοῦ	μεγίστου	τῶν ἔργων) καὶ πάντας, ὅσοι
[120]	τοῖς Ἀμφισσεῦσιν· ἀντὶ γὰρ τῶν	μεγίστων	ἀδικημάτων χρήμασιν αὐτοὺς ἐζημίωσαν. Καὶ
[180]	γέγραφε Κτησιφῶν Δημοσθένει, τῷ τῶν	μεγίστων	κακῶν αἰτίῳ. ΨΗΦΙΣΜΑ Τούτῳ τῷ
[20]	τὴν ἐκεῖ σκυθρωπὸν καὶ τῶν	μεγίστων	κυρίαν ἄγει ὑπὸ τὴν ὑμετέραν
[130]	βεβιώκαμεν, ἀλλ' εἰς παραδοξολογίαν τοῖς	μεθ'	ἡμᾶς ἔφυμεν. Οὐχ ὁ μὲν
[70]	Διὸς καὶ τῆς Ἀθηνᾶς, οὓς	μεθ'	ἡμέραν ἐπιορκῶν νύκτωρ φησὶν ἑαυτῷ
[130]	(Θῆβαι δέ, Θῆβαι, πόλις ἀστυγείτων,	μεθ'	ἡμέραν μίαν ἐκ μέσης τῆς
[120]	οἰκοῦντες Δελφῶν, ἦκον πρὸς' ἡμᾶς	μεθ'	ὅπλων πανδημεί, καὶ, εἰ μὴ
[90]	δ' ὅταν ἀλαζονεύηται, πρῶτον μὲν	μεθ'	ὅρκου ψεύδεται, ἐξώλειαν ἐπαρώμενος ἑαυτῷ·
[200]	πολλάκις μὲν ἐπιορκοῦντι, ἀεὶ δὲ	μεθ'	ὅρκων ἀξιοῦντι πιστεύεσθαι, δυοῖν θάτερον
[160]	παρ' αὐτοῦ λόγον. Ἐγὼ μὲν	μεθ'	ὑμῶν λογιοῦμαι ἃ δεῖ ὑπάρξαι
[160]	τῆς οἰκουμένης ὀλίγου δεῖν πάσης	μεθειστήκει·	ὁ δὲ Ἀντίπατρος πολὺν χρόνον
[110]	τὸ συνέδριον, τῶν ἄλλων πυλαγόρων	μεθεστηκότων,	ἀναβοήσας τις τῶν Ἀμφισσέων, ἄνθρωπος
[110]	αὐτὸ τοῦτο συνεπεπτώκει καὶ τῷ	Μειδίᾳ·	οἱ δ' ἄλλοι συνεκάθηντο Ἀμφικτύονες.
[50]	Ἢ ταῦτα ἤδη τὰ περὶ	Μειδίαν,	καὶ τοὺς κονδύλους, οὓς ἔλαβεν
[110]	Διογνήτου Ἀναφλυστίου, πυλαγόρας ὑμεῖς εἵλεσθε,	Μειδίαν	τε ἐκεῖνον τὸν Ἀναγυράσιον, ὃν
[210]	τὰ τῶν κονδύλων ἴχνη τῶν	Μειδίου	ἔχειν ἔτι φανερά. Ὁ γὰρ
[50]	καταχειροτονίαν, ἣν ἐν Διονύσου κατεχειροτόνησε	Μειδίου.	(Ταῦτα μὲν οὖν μοι δοκῶ
[140]	(Δεύτερον δὲ καὶ πολὺ τούτου	μεῖζον	ἀδίκημα ἠδίκησεν, ὅτι τὸ βουλευτήριον
[10]	μνᾶς ἑκατόν, καὶ τὸ ἔργον	μεῖζον	ἐξείργασμαι. Τίνος οὖν εἰμι ὑπεύθυνος,
[0]	καὶ ὑμῖν, ἡγούμενος οὐδεμίαν παρασκευὴν	μεῖζον	ἰσχύειν παρ' ὑμῖν τῶν νόμων
[230]	τοῦ δήμου καταλύσει, πρὶν ἂν	μεῖζον	τῶν δικαστηρίων ἰσχύσῃ; (Ἡδέως δ'
[10]	ἄμεινον λέγῃ παράνομα γεγραφὼς, τοσούτῳ	μείζονος	ὀργῆς τεύξεται. Χρὴ γάρ, ὦ
[210]	ἀρκεῖ γάρ μοι μικρά, καὶ	μειζόνων	αἰσχρῶς οὐκ ἐπιθυμῶ· ὥστε καὶ
[40]	δὲ ἀνακηρυττομένους ἐν τῷ θεάτρῳ	μείζονως	τιμᾶσθαι τῶν ὑπὸ τοῦ δήμου
[230]	καλῶς, τὸ γεγενῆσθαι τούτων ἄτιον,	μείζω	κατηγορίαν ἔχει· οὐ γὰρ περιχαρακώσαντα
[40]	τοῦ δήμου, ἵν' ὁ κηρυττόμενος	μείζω	χάριν εἰδῇ τῶν στεφανούντων ὑμῖν,
[70]	Ἵνα δ' ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως	μείνω,	λαβέ μοι τὸ ψήφισμα τὸ
[200]	δὲ ἑλκοποιεῖς, καὶ μᾶλλόν σοι	μέλει	τῶν αὐθημερὸν λόγων, ἢ τῆς
[210]	νὴ Δί' ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι,	μέλλει	με ἀνερωτᾷν, διὰ τί τὸ
[50]	Ταῦτα δὲ καταριθμησάμενος, ὡς ἀκούω,	μέλλει	με καλεῖν, καὶ ἐπερωτᾶν ὁποίου
[250]	ψῆφον φέρετε. Ἡμερῶν μὲν ὀλίγων	μέλλει	τὰ Πύθια γίγνεσθαι, καὶ τὸ
[0]	δικάσων, ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρα	μέλλει	τὴν ψῆφον φέρειν περὶ τῆς
[220]	ἐπερωτᾶν με, ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι,	μέλλει·	τίς ἂν εἴη τοιοῦτος ἰατρός,
[50]	σαφέστερον εἰπεῖν. Καὶ γὰρ πυνθάνομαι	μέλλειν	Δημοσθένην, ἐπειδὰν αὐτοῖς ὁ λόγος
[140]	Δημοσθένης καὶ τοὺς Βοιωτάρχας ὑποπτεύσας	μέλλειν	εἰρήνην ἰδίᾳ ποιεῖσθαι, χρυσίον ἄνευ
[180]	στεφανοῦται. (Καίτοι πυνθάνομαί γ' αὐτὸν	μέλλειν	λέγειν, ὡς οὐ δίκαια ποιῶ,
[50]	τάξει ταύτῃ, ἣν τοῦτον πυνθάνομαι	μέλλειν·	λέξω δὲ πρῶτον περὶ τοῦ
[140]	τὸ μέγεθος ἀπεκρύψατο, προσποιησάμενος δὲ	μέλλειν	τὴν συμμαχίαν γενήσεσθαι, οὐ διὰ
[120]	δὲ τοῖς βωμοῖς τὰ θύματα,	μέλλετε	δ' αἰτεῖν τοὺς θεοὺς τἀγαθὰ
[250]	καὶ νῦν κεκτημένον, χρυσῷ στεφάνῳ	μέλλετε	στεφανοῦν. Θεμιστοκλέα δὲ, καὶ τοὺς
[70]	οὐδὲ τὰ τῶν Ἑλλήνων ἀναμένειν	μελλήματα,	ἀλλ' ἢ πολεμεῖν αὐτούς, ἢ
[220]	τὸ παρὸν λυμαινόμενος, τὸ δὲ	μέλλον	κατεπαγγελλόμενος, οὐ τὸ τελευταῖον εἰσαγγέλλεσθαι
[70]	φησὶν ἑαυτῷ διαλέγεσθαι, καὶ τὰ	μέλλοντα	ἔσεσθαι προλέγειν· ἑβδόμην δ' ἡμέραν
[140]	ποιήσασθαι εἰρήνην, καὶ πρεσβείας ἀποστέλλειν	μέλλοντος,	καὶ τῶν ἀρχόντων τῶν ἐν
[130]	σὺ δ' οὐδὲν προειδὼς τῶν	μελλόντων	ἔσεσθαι, πρὶν καλλιερῆσαι, τοὺς στρατιώτας
[0]	ἔχοντες τὴν διάνοιαν, ἀκούητε τῶν	μελλόντων	ῥηθήσεσθαι λόγων, εὖ οἶδ' καὶ
[200]	γίγνεσθαι, οὐδ' ἐκκλησιαζόντων Ἀθηναίων, ἀλλὰ	μελλόντων	τραγῳδῶν εἰσιέναι. Ταῦτα δ' εἰπὼν
[150]	ὅτι ταύτῃ ποτὲ τῇ ἡμέρᾳ	μελλόντων,	ὥσπερ νυνὶ, τῶν τραγῳδῶν γίγνεσθαι,
[150]	τὴν ἐκ τοῦ ψηφίσματος ἀνάρρησιν	μέλλουσαν	γίγνεσθαι, καὶ λογίσασθε, πότερ' οἴεσθε
[130]	καὶ τῆς συμφορᾶς ἐπίδειξιν ποιησόμενοι,	μέλλουσιν	ὡς Ἀλέξανδρον ἀναπέμπεσθαι, τοῦτο πεισόμενοι,
[220]	Δημοσθένην λέξειν, ἐφ' ᾧ νυνὶ	μέλλω	λέγειν ἀγανακτῶ μάλιστα. Ἀφομοιοῖ γὰρ
[90]	πολὺ τούτου δεινότερον φανήσεται, ὃ	μέλλω	λέγειν. Εἰς γὰρ τοῦτο προήχθη
[140]	τῶν προειρημένων μέγιστόν ἐστιν, ὃ	μέλλω	λέγειν. Φιλίππου γὰρ οὐ καταφρονοῦντος
[220]	κατεπαγγελλόμενος, οὐ τὸ τελευταῖον εἰσαγγέλλεσθαι	μέλλων	ὑπ' ἐμοῦ, τὴν Ἀναξίνου σύλληψιν
[110]	ἐκαρτέρουν ἁκούων, οὔτε νῦν ἡδέως	μέμνημαι	αὐτῶν. Ἀκούσας δὲ οὕτω παρωξύνθην,
[170]	ἀνεμνήσθην καὶ δωρεῶν, ἕως ἔτι	μέμνημαι,	προλέγω ὑμῖν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ
[70]	δεῖν (καὶ γὰρ τὸ ῥῆμα	μέμνημαι	ὡς εἶπε, διὰ τὴν ἀηδίαν
[0]	καὶ τῶν ὅρκων, οὓς ὠμόσατε,	μεμνημένοι,	καὶ τῶν νόμων, ἐὰν ἐξελέγξω
[250]	Ἐγένετό τις (ἄχθομαι δὲ πολλάκις	μεμνημένος	τὰς ἀτυχίας τῆς πόλεως) ἐνταῦθ'
[230]	ἀποπέμψετε τοὺς νῦν ἐπηρμένους; Οὐ	μεμνήσεσθ'	ὅτι οὐδεὶς πώποτε ἐπέθετο τῇ
[180]	ταῖς αὐταῖς ἡμέραις ἄξιον ἡγοῦμαι	μεμνῆσθαι	τοῦ θηρίου τούτου κἀκείνων τῶν
[120]	τὴν πόλιν διατέθηκεν· Οὐκ ἐᾷ	μεμνῆσθαι	τῶν ὅρκων, οὓς ὑμῶν οἱ
[160]	ἔλεγες, ἐγὼ νῦν λέξω. Οὐ	μέμνησθε	αὐτοῦ τὰ μιαρὰ καὶ ἀπίθανα
[250]	πλέοντα, τιμωρήσεσθε; (Καὶ τὸν καιρὸν	μέμνησθε,	ἐν ᾧ τὴν ψῆφον φέρετε.
[170]	ὑμᾶς ἀπὸ τῆς ὑποθέσεως, ἐκεῖνο	μέμνησθε·	ὅταν φῇ δημοτικὸς εἶναι, θεωρεῖτ'
[60]	ἱερᾷ ἡμέρᾳ, ὃ πρότερον οὐδεὶς	μέμνηται	γεγόμενον· τίνα πρόφασιν ποιησάμενος; Ἵνα,
[50]	παρόντας, ἀλλ' ὅσους οὐδεὶς πώποτε	μέμνηται	πρὸς ἀγῶνα δημόσιον παραγενομένους) ἀποκρίνομαι,
[70]	Ἀντίπατρον, ἐρώτημά τι ἠρώτα, προειπὼν	μὲν	ἃ ἐρήσεται, προδιδάξας δὲ ἃ
[230]	τὰς αἰτίας ἀνατιθῇς Δημοσθένει, τοὺς	μὲν	ἀγνοοῦντας ἐξαπατᾷς, τοὺς δ' εἰδότας
[240]	φήσεις δύνασθαι λέγειν. Ἔπειτα γυναῖκα	μὲν	ἀλλοτρίαν πενθοῦσαν δύνασαι παραμυθεῖσθαι, γράψας
[110]	τῷ ἐμαυτοῦ βίῳ. Καὶ τοὺς	μὲν	ἄλλους λόγους ὑπερβήσομαι· ἐπῄει δ'
[210]	ἐμὲ στεφανοῦσθαι. Ἀλλ' οἶμαι, ταῦτα	μὲν	ἂν εἴποι ἀνὴρ ὄντως βεβιωκὼς
[30]	διδόναι τῷ δήμῳ, καὶ τοὺς	μὲν	ἀναιρεῖν τῶν νόμων, τοὺς δὲ
[90]	πόλεων τούτων συνέδρους παρ' ὑμῶν	μὲν	ἀνέστησαν, πάλιν δὲ εἰς Χαλκίδα,
[70]	ἐστὶ τὸ αἴτιον, ὅτι Φιλοκράτης	μὲν	ἀπὸ τῶν αὐτῶν πολιτευμάτων Δημοσθένει
[210]	ὁ δὲ Δημοσθένης, εἰς αὑτὸν	μὲν	ἀποβλέπων, θαρρεῖν φησι, τὴν δὲ
[160]	εἴπῃς. (Ἐπειδὴ δὲ σιγᾷς, ὅτι	μὲν	ἀπορεῖς, συγγνώμην ἔχω σοι· ἃ
[0]	τῶν ἀρχόντων, εἰς τὴν μεγίστην	μὲν	ἀπορίαν ἀφικνεῖσθαι τοὺς κατηγόρους, πολὺ
[230]	δικαστηρίου ὁ τοιοῦτος κριτὴς, ἑαυτὸν	μὲν	ἀσθενῆ πεποιηκώς, ἰσχυρὸν δὲ τὸν
[220]	ἰατρός, ὅστις τῷ νοσοῦντι μεταξὺ	μὲν	ἀσθενοῦντι μηδὲν συμβουλεύοι, τελευτήσαντος δὲ
[230]	δὲ τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων ὑμεῖς	μὲν	ἀστεφάνωτοι καὶ ἀκήρυκτοι γίγνεσθε, οὗτος
[180]	τὸν δῆμον· ἔγραψε δὲ πρῶτον	μὲν	αὐτοῖς εἰς θυσίαν καὶ ἀναθήματα
[240]	χορηγεῖς, καὶ τὸ κεφάλαιον, τὸ	μὲν	βασιλικὸν χρυσίον παρὰ τούτῳ, οἱ
[250]	παραναγιγνώσκουσιν, καὶ παρακελεύονται δ' οἱ	μὲν	βλέπειν εἰς τὰ ἑαυτῶν πρόσωπα,
[90]	τῷ λόγῳ προσβιβάζων ὑμᾶς, τὰς	μὲν	βοηθείας ὡς δεῖ τὴν πόλιν
[250]	ὑμῖν εἶναι δοκεῖ, εἰ τὸ	μὲν	βουλευτήριον καὶ ὁ δῆμος παρορᾶται,
[90]	καὶ οὐ κοινὸν ποιεῖ· (οἱ	μὲν	γὰρ ἄλλοι ἀλαζόνες, ὅταν τι
[40]	ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανουμένων· τοῖς	μὲν	γὰρ ἀπεδέδεικτο τόπος ἡ ἐκκλησία,
[190]	γιγνόμενον πρᾶγμα ὑπερκαταγέλαστόν ἐστιν· ὁ	μὲν	γὰρ γραμματεὺς ἀναγιγνώσκει τὸ παράνομον,
[60]	διὰ βραχέων ἐγὼ προερῶ. Πρῶτον	μὲν	γὰρ ἔγραψαν ὑπὲρ εἰρήνης ὑμᾶς
[230]	τὴν πολιτείαν, οὐ σωφρονοῦντες. Ὅτι	μὲν	γὰρ, ἐπὶ τῶν νῦν καιρῶν,
[180]	ἕκαστον, ἀλλ' οὐ χρυσῷ· τότε	μὲν	γὰρ ἦν ὁ τοῦ θαλλοῦ
[170]	βραχύς μοι λείπεται λόγος. Εἰ	μὲν	γὰρ ἠρνεῖτο μὴ δειλὸς εἶναι,
[190]	τὰ τῆς πόλεως δίκαια. Ὁ	μὲν	γὰρ κατήγορος ἀπολογεῖται, ὁ δὲ
[210]	λόγους οὐ ψευδεῖς λέγοντες. (Ὁ	μὲν	γὰρ Κτησιφῶν οὐ τὸ καθ'
[230]	εὐεργεσίας ἀξιοῖ Δημοσθένην στεφανῶσαι. Εἰ	μὲν	γὰρ λέξεις, ὅθεν τὴν ἀρχὴν
[180]	δῆμον καταγαγοῦσιν, ἔστιν ἰδεῖν. Ἦν	μὲν	γὰρ ὁ τὸ ψήφισμα γράψας
[230]	τῶν Ἑλλήνων δόξαις συρίττεσθαι; Οἱ	μὲν	γὰρ πατέρες ὑμῶν τὰ μὲν
[220]	ὑπολαμβάνεις, ἢ σαυτὸν παραλογίζῃ. Τὰ	μὲν	γὰρ περὶ τοὺς Ἀμφισσέας ἠσεβημένα
[230]	ἡμῖν ὅ τι λέγεις. Τὰς	μὲν	γὰρ περὶ τοὺς Ἀμφισσέας καὶ
[170]	τῆς πόλεως πράγματα ἐπανορθωθήσεται· τοὺς	μὲν	γὰρ πονηροὺς οὐ μή ποτε
[220]	ἀλλ' ἐξ ἑτέρας πολιτείας. Ἐν	μὲν	γὰρ ταῖς ὀλιγαρχίαις οὐχ ὁ
[20]	τῶν δικαστηρίων ἔρχεται ψῆφον. ~Πρῶτον	μὲν	γὰρ, τὴν βουλὴν τὴν ἐν
[230]	ἅμα καὶ τολμηρῶν, εὐτυχοῦμεν. Πρότερον	μὲν	γὰρ τοιαύτας φύσεις ἤνεγκε τὸ
[200]	ὑπὲρ τοῦ δήμου πεπολίτευσαι; Ἃ	μὲν	γὰρ ὑπὲρ σεαυτοῦ βεβούλευσαι, ἅπαντες
[60]	πρέσβεσιν, ἀκόλουθα γράφων Φιλοκράτει. Ὁ	μέν	γε τὴν ἐξουσίαν δέδωκε τοῦ
[60]	λογισμὸς καταλάβῃ τὸν Δημοσθένην πλείω	μὲν	γεγραφότα ψηφίσματα Φιλοκράτους τῆς ἐξ
[220]	εἴη δημαγωγὸς τοιοῦτος, ὅστις τὸν	μὲν	δῆμον θωπεῦσαι δύναιτο, τοὺς δὲ
[240]	θεωρῆσαι. Εἰ γὰρ τολμήσει Κτησιφῶν	μὲν	Δημοσθένην παρακαλεῖν λέξοντα εἰς ὑμᾶς,
[90]	Διόδωρον τὸν δολιχοδρομήσαντα, φέροντας τῷ	μὲν	δήμῳ κενὰς ἐλπίδας, Δημοσθένει δ'
[240]	γὰρ ἅμα ἀποκρινοῦνται, ὅτι Χαβρίᾳ	μὲν	διὰ τὴν περὶ Νάξον ναυμαχίαν,
[220]	ὅταν αὐτῷ δοκῇ. Καὶ τὸ	μὲν	διὰ χρόνου λέγειν σημεῖόν ἐστιν
[170]	δυνατὸν εἰπεῖν· καλὸν γὰρ τὴν	μὲν	διάνοιαν προαιρεῖσθαι τὰ βέλτιστα, τὴν
[170]	ἀμείνους ἦσαν, ἢ νυνί; Τότε	μὲν	διαφέροντες, νυνὶ δὲ πολλῷ καταδεέστεροι.
[140]	εἰς τὸν πόλεμον ἀναλωμάτων τὰ	μὲν	δύο μέρη ὑμῖν ἀνέθηκεν, οἷς
[170]	(Οὔκουν ἄτοπον οὑτωσὶ διαλογιζομένοις, τὰς	μὲν	δωρεὰς νῦν πλείους εἶναι, τὰ
[220]	Καίτοι τὸν λόγον τοῦτον ὅλως	μὲν	ἔγωγε οὐδενὶ πρέπειν ἡγοῦμαι περὶ
[80]	τῆς εἰρήνης συνθήκας πρεσβεύσαντας, τὴν	μὲν	εἰρήνην διέλυσε, τὴν δὲ συμφορὰν
[110]	ἐμέ. Συνέβη δὲ ἡμῖν ἀρτίως	μὲν	εἰς Δελφοὺς ἀφῖχθαι, παραχρῆμα δὲ
[90]	εἶναι δὲ τὸ σύνταγμα χρημάτων	μὲν	εἰς ἑκατὸν νεῶν ταχυναυτουσῶν πληρώματα,
[100]	καὶ τῆς πόλεως πράξεις, ἀσεβήσας	μὲν	εἰς τὸ ἱερὸν τὸ ἐν
[190]	οἱ δὲ δικασταὶ ἐνίοτε ὧν	μέν	εἰσι κριταὶ, ἐπιλανθάνονται, ὧν δ'
[0]	ἑαυτοῖς περιποιοῦντες, (τὰς κρίσεις τὰς	μὲν	ἐκ τῶν νόμων καταλελύκασι, τὰς
[250]	ἀλαζονείαν ἀποβλέψαντες, ὅταν φῇ Βυζαντίους	μὲν	ἐκ τῶν χειρῶν πρεσβεύσας ἐξελέσθαι
[100]	γνώμην ταύτην ἔγραψε Δημοσθένης, τάλαντον	μὲν	ἐκ Χαλκίδος παρὰ Καλλίου, τάλαντον
[160]	δεῖν ὑπάρξαι τῷ δημοτικῷ, πρῶτον	μὲν,	ἐλεύθερον εἶναι καὶ πρὸς πατρὸς
[240]	τὸ τῆς δημοκρατίας ὄνομα κεῖται	μὲν	ἐν μέσῳ, φθάνουσι δ' ἐπ'
[120]	τῷ θεῷ καταθεῖναι, καὶ τοὺς	μὲν	ἐναγεῖς καὶ τῶν πεπραγμένων αἰτίους
[230]	μὲν γὰρ πατέρες ὑμῶν τὰ	μὲν	ἔνδοξα καὶ λαμπρὰ τῶν πραγμάτων
[230]	δ' οὐ λυπηρόν, εἰ πρότερον	μὲν	ἐνεπίμπλατο ἡ ὀρχήστρα χρυσῶν στεφάνων,
[60]	ἤδη στρατεία. (Καὶ ταῦθ' ὁ	μὲν	ἐξωνούμενος οὐκ ἠδίκει (πρὸ γὰρ
[200]	ἀπομνημονεύσατε αὐτῷ, ὅτι τῷ πολλάκις	μὲν	ἐπιορκοῦντι, ἀεὶ δὲ μεθ' ὅρκων
[180]	οὖν ἦν ὁ στρατηγός; Οὑτωσὶ	μὲν	ἐρωτηθέντες ἅπαντες ἀποκρίναισθε ἄν, ὅτι
[170]	πολλῶν χρημάτων ἀποστείλας, συνῴκισε τὴν	μὲν	ἑτέραν ὁτῳδήποτε, ἵνα μὴ πολλοῖς
[230]	περιθεῖναι τῷ δήμῳ. (Καὶ φατὲ	μὲν	εὐτυχεῖς εἶναι, ὡς καὶ ἐστὲ,
[140]	παριὼν ἐπὶ τὸ βῆμα, πρεσβεύσειν	μὲν	ἔφη ὅποι ἂν αὑτῷ δοκῇ,
[70]	τοιοῦτόν τι ὑπειληφώς, ὡς ἔσται	μὲν	ἡ εἰρήνη, περὶ δὲ συμμαχίας
[150]	πολέμῳ, ἄνδρες ἀγαθοὶ γενόμενοι, μέχρι	μὲν	ἥβης ὁ δῆμος ἔτρεφε, νυνὶ
[250]	δήμου τοῦ Ἀθηναίων, παρ' οὐδὲν	μὲν	ἦλθον ἀποκτεῖναι, ἐξεκήρυξαν δ' ἐκ
[170]	ἐπὶ πᾶσι δικαίοις. (Τούτῳ πατὴρ	μὲν	ἦν Δημοσθένης ὁ Παιανιεύς, ἀνὴρ
[170]	ἦσαν πλείους, ἢ νυνί; Τότε	μὲν	ἦν σπάνια τὰ καλὰ παρ'
[40]	τούτου τοῦ τρόπου συνέβαινε τοὺς	μὲν	θεατὰς, καὶ τοὺς χορηγοὺς, καὶ
[40]	κηρυγμάτων, ἐξ ἀνάγκης, οἶμαι, τῶν	μὲν	θεσμοθετῶν ἐξευρόντων, τῶν δὲ πρυτάνεων
[70]	πυθόμενος τὴν Φιλίππου τελευτήν, τῶν	μὲν	θεῶν, συμπλάσας ἑαυτῷ ἐνύπνιον, κατεψεύσατο,
[120]	ἐπὶ τοὺς Σκύθας στρατείας, τῶν	μὲν	θεῶν τὴν ἡγεμονίαν τῆς εὐσεβείας
[80]	ἀναιρήσοντες. (Καὶ, εἰ μὴ πρῶτον	μὲν	θεῶν τις ἔσωσε τὸ στρατόπεδον,
[130]	μάλιστα οἰκείως ἐκείνοις διακείμενοι· πρῶτος	μὲν,	Θρασύβουλος ὁ Κολλυτεύς, ἀνὴρ ἐν
[50]	(Ἔχει δ' οὕτως. Ἐγὼ τὸν	μὲν	ἴδιον βίον τὸν Δημοσθένους ἐξετάζειν
[160]	κατέστη, πάλιν αὖ τερατευόμενος, ἱερὰ	μὲν	ἱδρύσατο Παυσανίου, εἰς αἰτίαν δὲ
[20]	δήμου. Καὶ περὶ τούτου Δημοσθένης	μὲν	καὶ Κτησιφῶν πολὺν ποιήσονται λόγον·
[20]	ἀρχὰς εἴδη τρία· ὧν ἓν	μὲν,	καὶ πᾶσι φανερώτατον, οἱ κληρωτοὶ
[50]	οἷς αὐτὸς πεπολίτευται· ὧν ἕνα	μὲν	καὶ πρῶτον ἁπάντων, ὡς ἔγωγε
[160]	τῶν νυνὶ καθεστηκότων λέξω. Λακεδαιμόνιοι	μὲν	καὶ τὸ ξενικὸν ἐπέτυχον μάχῃ,
[260]	βεβοήθηκα καὶ εἴρηκα, καὶ, εἰ	μὲν	καλῶς καὶ ἀξίως τοῦ ἀδικήματος
[140]	τούτων, καὶ τὴν ἡγεμονίαν, τὴν	μὲν	κατὰ θάλατταν ἐποίησε κοινήν, τὸ
[50]	δεῖ γὰρ δή που τὸν	μὲν	κατηγοροῦντα ἐμὲ τοῦθ' ὑμῖν ἐπιδεικνύναι,
[140]	σωτηρίας. (Καὶ ταῦτ' οὐκ ἐγὼ	μὲν	κατηγορῶ, ἕτεροι δὲ παραλείπουσιν, ἀλλὰ
[210]	με ἀνερωτᾷν, διὰ τί τὸ	μὲν	κεφάλαιον τῆς πολιτείας αὐτοῦ ψέγω,
[130]	Ἑλλάδος ἀλειτήριε; Εἰ γὰρ ὁ	μὲν	κρατῶν οὐκ ἦλθεν εἰς τὴν
[230]	πολιτευόμενον σύνιστε, στεφανώσετε; Καὶ τοὺς	μὲν	κριτὰς τοὺς ἐκ τῶν Διονυσίων,
[50]	ὑμῶν ἀπαντήσῃ τὸ δοκεῖν ἀληθῆ	μὲν	λέγειν, ἀρχαῖα δὲ, καὶ λίαν
[130]	φιλίαν· τὸ δ' αἴτιον οἶδα	μέν,	λέγειν δ' οὐδὲν δέομαι διὰ
[170]	τί συμβαίνει τῇ πόλει; Οἱ	μὲν	λόγοι καλοί, τὰ δ' ἔργα
[70]	καὶ, τέλος, ταῦτα ἐνίκα, τῷ	μὲν	λόγῳ προσβιασαμένου Δημοσθένους, τὸ δὲ
[60]	οἱ τῆς κρίσεως χρόνοι. Κατηγόρει	μὲν	Λυκῖνος ὁ γραψάμενος, ἀπελογεῖτο δὲ
[200]	δημοκρατία κατέστη· νῦν δὲ ἐκεῖνοι	μὲν,	μεγάλων κακῶν συμβάντων, ἔσωσαν τὴν
[90]	Δημοσθένης δ' ὅταν ἀλαζονεύηται, πρῶτον	μὲν	μεθ' ὅρκου ψεύδεται, ἐξώλειαν ἐπαρώμενος
[160]	ἀπολάβετε παρ' αὐτοῦ λόγον. Ἐγὼ	μὲν	μεθ' ὑμῶν λογιοῦμαι ἃ δεῖ
[40]	ἐναντίον ἁπάντων τῶν Ἑλλήνων· κἀκεῖνοι	μὲν,	μετὰ ψηφίσματος, πείσαντες ὑμᾶς, οὗτοι
[90]	ἦν, ἃ ἅμα ἐξεωνεῖτο· πρῶτον	μὲν,	μὴ διασφαλῆναι τῆς πρὸς ὑμᾶς
[80]	περιέστησε τὰ πράγματα, ὥστ' εἰ	μὲν	μὴ πέμποι Φίλιππος πρέσβεις, καταφρονεῖν
[200]	δικαίαν ἀπολογίαν, Δημοσθένην παρακαλῇ, μάλιστα	μὲν	μὴ προσδέχεσθε κακοῦργον ἄνθρωπον, οἰόμενον
[170]	Κήπους, (καὶ γαμεῖ γυναῖκα πλουσίαν	μὲν,	νὴ Δία, καὶ χρυσίον ἐπιφερομένην
[20]	ὑμῖν ἐνδείξασθαι βούλομαι, ὅτι ὁ	μὲν	νομοθέτης, ἐάν τις μιᾶς ἀρχῆς
[30]	(Ἀκούετε, ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι ὁ	μὲν	νομοθέτης κελεύει ἐν τῷ δήμῳ
[30]	τοὺς προειρημένους λόγους, ὅτι ὁ	μὲν	νομοθέτης τοὺς ἐκ τῶν φυλῶν
[240]	δεινόν, ὦ Ἀθηναῖοι, εἰ τὰ	μὲν	ξύλα, καὶ τοὺς λίθους, καὶ
[160]	ὧν οὐδενὶ φαίνεται κεχρημένος. Εἷς	μὲν	ὁ πρῶτος, ὅτ' εἰς τὴν
[240]	τοῦτον ὑμεῖς τιμήσετε. Οὐκοῦν ὑβρίζονται	μὲν	οἱ τελευτήσαντες, ἀθυμότεροι δὲ οἱ
[200]	ἔξω περιεστηκόσι λοιδορήσεται, φάσκων τοὺς	μὲν	ὀλιγαρχικοὺς ὑπ' αὐτῆς τῆς ἀληθείας
[250]	ᾧ τὴν ψῆφον φέρετε. Ἡμερῶν	μὲν	ὀλίγων μέλλει τὰ Πύθια γίγνεσθαι,
[30]	κείμενοι περὶ τῶν κηρυγμάτων, εἷς	μέν,	ὃν νῦν ἐγὼ παρέχομαι, διαρρήδην
[140]	πρῶτον μέν, ὅτι, Φιλίππου τῷ	μὲν	ὀνόματι πολεμοῦντος ὑμῖν, τῷ δ'
[60]	δὲ τὰ ψηφίσματα γράφοντας, πρῶτον	μὲν,	ὅπως μὴ περιμενεῖτε τοὺς πρέσβεις,
[230]	αὐτὸς αὑτοῦ δυναστείαν. Ἔπειθ' ὁ	μὲν	ὅρκος, ὃν ὀμωμοκὼς δικάζει, συμπαρακολουθῶν
[40]	οὐ πείσαντες τὸν δῆμον, οἱ	μὲν	ὅτι στεφανοῦνται ὑπὸ τῶν φυλετῶν,
[140]	Δημοσθένης εἰς ὑμᾶς ἐξημάρτηκε· πρῶτον	μέν,	ὅτι, Φιλίππου τῷ μὲν ὀνόματι
[240]	φέρετε, εἰς ἀπολογισμὸν τοῖς νῦν	μὲν	οὐ παροῦσι τῶν πολιτῶν, ἐπερησομένοις
[220]	ἐζηλωκότος φύσιν, ὅτι σύνοιδεν ἑαυτῷ	μὲν	οὐδὲν ὧν διαπέπρακται δυναμένῳ φράσαι,
[30]	λάθητε ἐξαπατηθέντες. Οὗτοι γάρ, ὡς	μὲν	οὐκ ἀπαγορεύουσιν οἱ νόμοι τὸν
[190]	τῆς ὀργῆς τῆς ὑμετέρας. (Ὅστις	μὲν	οὖν ἐν τῇ τιμήσει τὴν
[50]	ἐν Διονύσου κατεχειροτόνησε Μειδίου. (Ταῦτα	μὲν	οὖν μοι δοκῶ καὶ τἆλλα
[30]	ἐργολαβεῖν ἐν τοῖς κηρύγμασιν. Ὁ	μὲν	οὖν νομοθέτης οὕτως· ὁ δὲ
[20]	γὰρ ὀρθοῖ τὴν δημοκρατίαν. (Πρὸς	μὲν	οὖν τὰς κενὰς προφάσεις, ἃς
[240]	τὰ τοιαῦτα καρτερήσειεν ἀκούων; (Ἀπὸ	μὲν	οὖν τῆς ἀναισχύντου πραγματείας, ἐὰν
[0]	καὶ πάσῃ τῇ πόλει. (Περὶ	μὲν	οὖν τῆς ὅλης κατηγορίας μετρίως
[0]	νόμων καὶ τῶν δικαίων. (Ἐβουλόμην	μὲν	οὖν, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ τὴν
[120]	τῆς τοῦ θεοῦ μαντείας. (Ἡμεῖς	μὲν	οὖν, ὦ Ἀθηναῖοι, κατεμείναμεν διὰ
[260]	τοῖς Ἕλλησιν ἀντιπράττειν στεφανωθήσεται; ~Ἐγὼ	μὲν	οὖν, ὦ Γῆ καὶ Ἥλιε
[90]	ὅσον ἑκάστους ἔδει συντελεῖν· Ἀχαιοὺς	μὲν	πάντας καὶ Μεγαρέας ἑξήκοντα τάλαντα,
[60]	ἐμπέσοιεν ἀθυμίαν, ὁρῶντες ὑμᾶς αὑτοὺς	μὲν	παρακαλοῦντας ἐπὶ τὸν πόλεμον, οἴκοι
[10]	ἐνδείκνυται τοῖς ἀκούουσιν, ὅτι γέγραφε	μὲν	παράνομα, αἰσχύνεται δὲ ἐφ' οἷς
[0]	~Κατὰ Κτησιφῶντος. (Τὴν	μὲν	παρασκευὴν ὁρᾶτε, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ
[0]	καὶ τὴν πολιτείαν διαπιστεύσαντες, οἱ	μὲν	πάρεισι καὶ ἐπακούουσι τῆσδε τῆς
[250]	εἰ οὐκ αἰσχύνεσθε, εἰ οἱ	μὲν	πατέρες ὑμῶν Ἄρθμιον τὸν Ζελείτην,
[90]	αὐτῷ κεφάλαιον τῶν λόγων, πάντας	μὲν	Πελοποννησίους ὑπάρχειν, πάντας δ' Ἀκαρνᾶνας,
[240]	~Οὐ δι' ἔνδειαν χρημάτων, ἕνεκα	μὲν	πέντε ταλάντων, οἱ ξένοι Θηβαίοις
[220]	ἀξιοῖ στεφανοῦσθαι ἐπ' ἀρετῇ, ἀγαθὸν	μὲν	πεποιηκὼς μηδέν, πάντων δὲ τῶν
[200]	εἰσιέναι. Ταῦτα δ' εἰπὼν μικρὰ	μὲν	περὶ τῶν ἰδίων εἶπον, τὰ
[90]	τὰς πολιτικὰς δυνάμεις, ἐκ Πελοποννήσου	μὲν	πλέον ἢ δισχιλίους ὁπλίτας, ἐξ
[240]	ἄτοπόν σοι συμβαίνοι, εἰ πρώην	μέν	ποθ' ὑπέμεινας πρεσβευτὴς ὡς Κλεοπάτραν,
[10]	τῆς ἀρχῆς δῷ· (καὶ ἡ	μὲν	πόλις τὸ ἴσον ἀδίκημα ἀδικεῖται
[70]	ὁπόταν βούληται, συνιδεῖν τοὺς πάλαι	μὲν	πονηρούς, ἐκ μεταβολῆς δ' ἀξιοῦντας
[10]	ἐν τῇ αὐτῇ πόλει, πρώην	μέν	ποτε ἀναγορευόμενος ἐν τοῖς ἀγῶσιν,
[160]	ὅπου κίνδυνος πρόσεστιν; Ἀλλ' εἰ	μέν	που χρήματα ἀναλίσκεται, προσκαθιζήσει, πρᾶξιν
[60]	καὶ Δημοσθένην, εἰκότως, τοὺς ἅμα	μὲν	πρεσβεύοντας, ἅμα δὲ τὰ ψηφίσματα
[20]	ἐπὶ τὸ θεωρικὸν κεχειροτονημένοι ἦρχον	μὲν,	πρὶν ἢ τὸν Ἡγήμονος νόμον
[140]	τότε καιροῖς εὔξασθαι; Οὐ χωρὶς	μὲν	πρὸς τὴν πολιτικὴν δύναμιν, χωρὶς
[130]	τὰς Δημοσθένους δημηγορίας. (Καίτοι πολλὰς	μὲν	πρότερον πρεσβείας ἐπρέσβευσαν εἰς Θήβας
[130]	τελευτή; Οὐ περὶ τούτων Ἀμεινιάδης	μὲν	προύλεγεν εὐλαβεῖσθαι, καὶ πέμπειν εἰς
[190]	τὸ δικαστήριον. Ἐγχεῖται γὰρ τὸ	μὲν	πρῶτον ὕδωρ τῷ κατηγόρῳ καὶ
[80]	εἰς Εὔβοιαν Πλουτάρχῳ βοηθήσοντες, τοὺς	μὲν	πρώτους χρόνους ἀλλ' οὖν προσεποιοῦνθ'
[150]	πόλιν τῆς ἀπροσδοκήτου σωτηρίας, τοὺς	μὲν	πρώτους χρόνους ὑπότρομος ἦν ἅνθρωπος,
[180]	γνώσεσθε· ἐπιγέγραπται γὰρ ἐπὶ τῷ	μὲν	πρώτῳ τῶν Ἑρμῶν· Ἦν ἄρα
[180]	ὥσπερ ὑμᾶς ἀγνοοῦντας, ὅτι τοῖς	μὲν	πύκταις ἐστὶν ὁ ἀγὼν πρὸς
[200]	διατετμηκότα τὴν πολιτείαν. Οὗτος κλάει	μὲν	ῥᾷον ἢ ἄλλοι γελῶσιν, ἐπιορκεῖ
[210]	δαπάνης· σὺ δ' οἶμαι, λαβὼν	μὲν	σεσίγηκας, ἀναλώσας δὲ κέκραγας, λέγεις
[210]	ἐκκλησίαν εἰπεῖν· Ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὸν	μὲν	στέφανον δέχομαι, τὸν δὲ καιρὸν
[140]	διὰ τὰς αὑτοῦ πρεσβείας, (πρῶτον	μὲν	συνέπεισε τὸν δῆμον μηκέτι βουλεύεσθαι
[50]	προσδοκῶ ἐπιδείξειν τοῖς δικασταῖς, τῆς	μὲν	σωτηρίας τῇ πόλει τοὺς θεοὺς
[120]	ὑμῶν αὐτῶν ἤδη βουλεύεσθε. Ἐνῆκται	μὲν	τὰ κανᾶ, παρέστηκε δὲ τοῖς
[150]	τὴν ἐκείνων ἀρετήν. Ὦ, πρὸς	μὲν	τὰ μεγάλα καὶ σπουδαῖα τῶν
[140]	δεῖ τὰ πλείω λέγειν; ταῦτα	μὲν	τὰ τηλικαῦτα τὸ μέγεθος ἀπεκρύψατο,
[90]	στρατιωτῶν ἀπορίαν ἔσεσθαι. Καὶ ταῦτα	μὲν	τὰ φανερά· ἔφη δὲ καὶ
[100]	ἐν Ὠρεῷ, δεησόμενον αὐτοῦ, τὸ	μὲν	τάλαντον ἀφεῖναι τῇ πόλει, ἐπαγγελούμενον
[180]	ἀρετῆς, κᾀκεῖνο ἐκλογίσασθε, ὅτι, ἐὰν	μὲν	τὰς δωρεὰς ὀλίγοις καὶ ἀξίοις
[230]	ἐν τοῖς αὐτοῖς δικαστηρίοις, τοὺς	μὲν	τὰς τῶν δώρων γραφὰς ἁλισκομένους
[150]	καὶ καλεῖ εἰς προεδρίαν; Τότε	μὲν	ταῦτ' ἐκήρυττεν, (ἀλλ' οὐ νῦν,
[250]	ἁπάντων τῶν κακῶν αἴτιος, ἔλιπε	μὲν	τὴν ἀπὸ στρατοπέδου τάξιν, ἀπέδρα
[140]	γίγνεται· τοῦτο δὲ προλαβὼν, ἔκδοτον	μὲν	τὴν Βοιωτίαν ἅπασαν ἐποίησε Θηβαίοις,
[210]	τόνος τῆς φωνῆς; Οὐχ ὁ	μὲν	τὴν γραφὴν φεύγων ἐστὶ Κτησιφῶν;
[20]	οὗτος εἰσήνεγκε τὸ ψήφισμα, ἄρχων	μὲν	τὴν ἐπὶ τὸ θεωρικὸν ἀρχὴν,
[240]	δέ, ὦ Ἀθηναῖοι, τὸν γράψαντα	μὲν	τὴν πανυστάτην ἔξοδον, προδόντα δὲ
[220]	λόγος, ἀλλ' ἀνδρὸς στρατηγοῦ, μεγάλα	μὲν	τὴν πόλιν ἀγάθ' εἰργασμένου, λέγειν
[150]	εἶναι προδόται τῶν Ἑλλήνων, ἀπὸ	μὲν	τῆς εἰρήνης ἀπετράποντο, ἐπὶ δὲ
[100]	ἀναγνῶναι ψήφισμα τῷ γραμματεῖ, μακρότερον	μὲν	τῆς Ἰλιάδος, κενότερον δὲ τῶν
[100]	τὸ ψήφισμα, ὦ Ἀθηναῖοι, αἰσχύνη	μὲν	τῆς πόλεως, ἔλεγχος δὲ οὐ
[230]	καλῶς ποιοῦντες· ψηφιεῖσθε δ' ὑπὸ	μὲν	τῆς τύχης ἐγκαταλελεῖφθαι, ὑπὸ Δημοσθένους
[30]	γὰρ νόμος διαρρήδην κελεύει, ἐὰν	μέν	τινα στεφανοῖ ἡ βουλή, ἐν
[230]	οὗτος δὲ κηρυχθήσεται; (Καὶ εἰ	μέν	τις τῶν τραγικῶν ποιητῶν, τῶν
[200]	σεαυτοῦ βεβούλευσαι, ἅπαντες ὁρῶμεν. Ἐκλιπὼν	μὲν	τὸ ἄστυ, οὐκ οἰκεῖς, ὡς
[0]	ψηφισμάτων μετ' ὀργῆς κρίνουσιν, σεσίγηται	μὲν	τὸ κάλλιστον καὶ σωφρονέστατον κήρυγμα
[170]	ὑπὲρ τῆς πατρίδος ὑπάρχῃ. (Ὁ	μὲν	τοίνυν νομοθέτης τὸν ἀστράτευτον, καὶ
[160]	(Ναί· ἀλλὰ δημοτικός ἐστιν. Ἐὰν	μὲν	τοίνυν πρὸς τὴν εὐφημίαν αὐτοῦ
[20]	ἀλλὰ τὰ δημόσια γράμματα. (Πρότερον	μὲν	τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀντιγραφεὺς ἦν
[0]	ἐγὼ δὲ πεπιστευκὼς ἥκω, πρῶτον	μὲν,	τοῖς θεοῖς, δεὺτερον δὲ, τοῖς
[220]	ἐπεξιοῦσι. Σὺ δὲ, ὁ πολὺν	μὲν	τὸν Ἀλέξανδρον καὶ τὸν Φίλιππον
[240]	γίγνονται, ὁρῶντες τῆς ἀρετῆς ἆθλον	μὲν	τὸν θάνατον κείμενον, τὴν δὲ
[250]	τοὺς τῆς πόλεως εὐεργέτας· Σόλωνα	μὲν,	τὸν καλλίστοις νόμοις κοσμήσαντα τὴν
[70]	συνθηκῶν, δύω μέγιστα προκαταλαμβάνοντες· πρῶτον	μὲν	τὸν χρόνον τὸν τῆς τριμήνου
[170]	συκοφάντης γεγένηται Δημοσθένης. Οὐκοῦν, ἀπὸ	μὲν	τοῦ πάππου πολέμιος ἂν εἴη
[90]	Κτησιφῶν τὰ βέλτιστα λέγειν, ἀπέδοτο	μὲν	τοὺς καιροὺς τοὺς τῆς πόλεως,
[200]	ἂν εἴην ἀπορώτατος· ἀλλὰ πρῶτον	μὲν	τοὺς νόμους ἐπέδειξα ἀπαγορεύοντας μὴ
[150]	Ἀθηναῖοι, οὐκ αἰσχύνεσθε, εἰ ἐπὶ	μὲν	τοὺς πορθμέας τοὺς εἰς Σαλαμῖνα
[150]	ἐκέλευε χειροτονεῖν· ὑμεῖς δὲ, κατὰ	μὲν	τοὺς πρώτους χρόνους, οὐδ' ἐπὶ
[200]	(Ὅταν δὴ ταῦτα λέγῃ, πρὸς	μὲν	τοὺς στασιαστικοὺς λόγους ἐκεῖνο αὐτῷ
[160]	Καὶ, τὸ πάντων δεινότατον, ὑμεῖς	μὲν	τοῦτον οὐ προὔδοτε, οὐδ' εἰάσατε
[250]	νῦν καιρούς. Δόξετε δέ, ἐὰν	μὲν	τοῦτον στεφανώσητε, ὁμογνώμονες εἶναι τοῖς
[100]	τῷ Ἀθηναίων. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Οὐκοῦν τὰς	μὲν	τριήρεις, καὶ τὴν πεζὴν στρατιὰν
[0]	καὶ δημοκρατία. Διοικοῦνται δ' αἱ	μὲν	τυραννίδες καὶ ὀλιγαρχίαι τοῖς τρόποις
[80]	εἰς τὴν ἑαυτοῦ φύσιν, Εὐβοϊκὸν	μὲν	τῷ λόγῳ συνέδριον εἰς Χαλκίδα
[0]	εὐκοσμίας ἰσχύειν, ἵνα ἐξῆν, πρῶτον	μὲν,	τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν πολιτῶν, ὥσπερ
[120]	τῷ θεῷ. Ἐνταῦθ' ἤδη πολλαὶ	μὲν	τῶν Ἀμφισσέων ἐγίγνοντο κατηγορίαι, πολὺς
[130]	ἔγωγε μᾶλλον πόλιν ἑώρακα ὑπὸ	μὲν	τῶν θεῶν σῳζομένην, ὑπὸ δὲ
[230]	συμμαχίαν ἐξηργάσατο. Σὺ δὲ τὸ	μὲν	τῶν Θηβαίων ὄνομα, καὶ τὸ
[130]	μεθ' ἡμᾶς ἔφυμεν. Οὐχ ὁ	μὲν	τῶν Περσῶν βασιλεύς, ὁ τὸν
[90]	Εἰς γὰρ τοῦτο προήχθη Καλλίας	μὲν	ὕβρεως καὶ πλεονεξίας, Δημοσθένης δέ,
[120]	γενομένην, καὶ διωριζόμην ὅτι ~Ἐγὼ	μὲν,	ὑπὲρ τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων,
[40]	κήρυκα. (Ὅταν οὖν ἀποδείξῃ, τοῖς	μὲν	ὑπὸ τῆς βουλῆς στεφανουμένοις, εἰς
[10]	οὐδ' ἀπὸ τῶν ὑμετέρων πολλὰ	μὲν	ὑφαιρουμένους, βραχέα δὲ κατατιθέντας, οὐδ'
[10]	βραχέα δὲ κατατιθέντας, οὐδ' ἐπιδιδόναι	μὲν	φάσκοντας, ἀποδιδόντας δὲ ὑμῖν τὰ
[160]	στεφανοῦσθαι ἀξιοῖ. ~Ἐπειδὴ δ' ἐτελεύτησε	μὲν	Φίλιππος, Ἀλέξανδρος δ' εἰς τὴν
[80]	τοῦ Φιλίππου κατήγορος ἀναφανείη, τὸν	μὲν	Φιλοκράτην προδήλως ἀπολεῖσθαι, τοὺς δὲ
[70]	Φιλοκράτους ἐποίησε. (Λανθάνει γὰρ ὁ	μὲν	Φιλοκράτης ἐν ψηφίσματι μετὰ τῶν
[10]	στεφανούντων παρὰ τοὺς νόμους, οἱ	μὲν	φύσει μέτριοί εἰσιν (εἰ δή
[10]	τὸν νόμον· ὅταν δὲ ἑτέραν	μὲν	φωνὴν ἀφιῇ ὁ νόμος, ἑτέραν
[170]	ἰσχύειν, καὶ τοὺς ἄνδρας νῦν	μὲν	χείρους εἶναι, τότε δ' ἀμείνους;
[100]	δ' ἐπὶ τοῖς γιγνομένοις μάλιστα	μέν,	ὡς λέγονται, οἱ πρόγονοι οἱ
[210]	ὡς ἡ πόλις ὑπ' αὐτοῦ	μὲν	ὠφέληται πολλά, ὑπ' ἐμοῦ δὲ
[180]	Ἔκποτε τῆσδε πόληος ἅμ' Ἀτρείδῃσι	Μενεσθεὺς	Ἡγεῖτο ζάθεον Τρωικὸν ἂμπεδίον, Ὃν
[190]	Φυλῆς Θρασύβουλος κατήγαγεν, οὕτω νῦν	μένοντας	ἐξελαύνειν, παρὰ τοὺς νόμους γράφοντά
[230]	αἰτεῖτε· οὐ γὰρ λήψεσθε. (Οὗτος	μέντοι	ὁ αὐτὸς ἐγκαταληφθεὶς ὑπὸ τῶν
[170]	εἰληφὼς ἀργύριον, ἐλάχιστα περιεποιήσατο. Νῦν	μέντοι	τὸ βασιλικὸν χρυσίον ἐπικέκλυκε τὴν
[140]	ὑπαρχόντων ἀγαθῶν ἐν ἡμέρας μικρῷ	μέρει	διαγωνιεῖται, καὶ διὰ ταῦτα βουλομένου
[0]	καθ' ἡλικίαν, χωρὶς καὶ ἐν	μέρει,	περὶ ἑκάστου γνώμην ἀποφαίνεσθαι· οὕτω
[30]	νόμον, καὶ χρήσονται τοῦ νόμου	μέρει	τινὶ κλέπτοντες τὴν ἀκρόασιν ὑμῶν,
[0]	ἔτη γεγονότων καὶ πάλιν ἐν	μέρει	τῶν ἄλλων Ἀθηναίων, τῆς δὲ
[190]	σώφρονι; Ἐγὼ λέξω. Εἰς τρία	μέρη	διαιρεῖται ἡ ἡμέρα, ὅταν εἰσίῃ
[140]	Βοιωτάρχαις προκηρύττων, ἀναφέρειν αὑτῷ τὰ	μέρη	τῶν λημμάτων, διώμνυτο τὴν Ἀθηνᾶν,
[140]	πόλεμον ἀναλωμάτων τὰ μὲν δύο	μέρη	ὑμῖν ἀνέθηκεν, οἷς ἦσαν ἀπωτέρω
[140]	οἱ κίνδυνοι, τὸ δὲ τρίτον	μέρος	Θηβαίοις, δωροδοκῶν ἐφ' ἑκάστοις τούτων,
[40]	γέγραφας. (Ἔστι δὲ ὑπόλοιπόν μοι	μέρος	τῆς κατηγορίας, ἐφ' ᾧ μάλιστα
[0]	ἡ προεδρεύουσα φυλή, τὸ δέκατον	μέρος	τῆς πόλεως. (Τούτων δ' ἐχόντων
[0]	ὑμεῖς ὑπολαμβάνετε εἶναι, ἓν ὑπολείπεται	μέρος	τῆς πολιτείας, εἴ τι κἀγὼ
[230]	δὲ ἥξεις ἐπὶ τὸ δεύτερον	μέρος	τοῦ ψηφίσματος, ἐν ᾧ τετόλμηκας
[120]	εὐσεβεῖν, καὶ Δημοσθένους ὑπὲρ τοῦ	μεσεγγυήματος	τοῦ ἐξ Ἀμφίσσης ἀντιλέγοντος, καὶ
[130]	ἀστυγείτων, μεθ' ἡμέραν μίαν ἐκ	μέσης	τῆς Ἑλλάδος ἀνήρπασται, εἰ καὶ
[90]	συμμαχίας (οὐδὲν γὰρ ἦν τὸ	μέσον,	εἰ μνησθεὶς τῶν προτέρων ἀδικημάτων
[90]	Εὐρίπου παρ' ὃν ὤκει, εἰς	μέσον	πίπτει τῆς τε Θηβαίων ἔχθρας
[160]	ὑφ' ὑμῶν χειροτονηθείς, ἀποδρὰς ἐκ	μέσου	τοῦ Κιθαιρῶνος, ἧκεν ὑποστρέψας, οὔτ'
[20]	τὴν ἐπὶ τῶν θεωρικῶν· ὅτι	μεσοῦντα	τὴν ἀρχὴν ἔγραψεν αὐτό, στεφανοῦν,
[100]	καὶ τοῦ βίου ὃν βεβίωκε,	μεστὸν	δ' ἐλπίδων οὐκ ἐσομένων, καὶ
[70]	τῶν Ἑλλήνων ἁπάντων. Νὺξ ἐν	μέσῳ,	καὶ παρῆμεν τῇ ὑστεραίᾳ εἰς
[240]	δημοκρατίας ὄνομα κεῖται μὲν ἐν	μέσῳ,	φθάνουσι δ' ἐπ' αὐτὰ καταφεύγοντες
[70]	εἰς τὴν αὐτὴν στήλην ἀναγράφεσθαι	μετ'	Ἀθηναιων, καὶ μετέχειν τῶν ὅρκων
[210]	ἂν εἴποι ἀνὴρ ὄντως βεβιωκὼς	μετ'	ἀρετῆς· ἃ δὲ σὺ λέξεις,
[50]	Ἁγνούσιος ἔγραψε, καὶ αὐτὸς οὗτος	μετ'	ἐκείνου, ὡς ἐγὼ δείξω· (δεύτερον
[0]	τὰς δ' ἐκ τῶν ψηφισμάτων	μετ'	ὀργῆς κρίνουσιν, σεσίγηται μὲν τὸ
[80]	Καὶ, τὸ τελευταῖον, στεφανώσας τοὺς	μετὰ	Ἀριστοδήμου εἰς Θετταλίαν καὶ Μαγνησίαν
[80]	ἤδη τὰ μετὰ ταῦτα ἐβουλεύετο,	μετὰ	δειλίας καὶ τῆς πρὸς Φιλοκράτην
[30]	τοίνυν περιφανῶς παράνομα γεγραφώς, παραταχθεὶς	μετὰ	Δημοσθένους ἐποίσει τέχνας τοῖς νόμοις·
[70]	τῶν Ἑλλήνων εὔνοιαν τῇ πόλει	μετὰ	κοινοῦ συνεδρίου κτώμενοι, ἵν' εἰ
[50]	τὴν προτέραν ἐκείνην εἰρήνην ποιήσασθαι	μετὰ	κοινοῦ συνεδρίου τῶν Ἑλλήνων, εἴ
[60]	γεγονότα τῷ δήμῳ τοῦ μὴ	μετὰ	κοινοῦ συνεδρίου τῶν Ἑλλήνων ποιήσασθαι
[170]	θυγατέρες δύο, ἃς ἐκεῖνος, δεῦρο	μετὰ	πολλῶν χρημάτων ἀποστείλας, συνῴκισε τὴν
[60]	πρέσβεις τοὺς ὑμετέρους, ἀλλ' εὐθὺς	μετὰ	τὰ ἐν ἄστει Διονύσια τῇ
[90]	Ἑλλήνων, τὰς δὲ συμμαχίας ὑστέρας	μετὰ	τὰς εὐεργεσίας. Ἵνα δ' εὖ
[150]	καὶ τοῖς ἡρωικοῖς πάθεσι τοῖς	μετὰ	ταῦτ' ἐπεισιοῦσιν, ἢ ἐπὶ τῇ
[80]	συμφύτων αὐτῷ νοσημάτων ἤδη τὰ	μετὰ	ταῦτα ἐβουλεύετο, μετὰ δειλίας καὶ
[230]	τις τῶν τραγικῶν ποιητῶν, τῶν	μετὰ	ταῦτα ἐπεισαγόντων, ποιήσειεν ἐν τραγῳδίᾳ
[60]	συναπελογεῖτο δὲ Δημοσθένης. Ἀπέφυγε Φιλοκράτης.	Μετὰ	ταῦτα ἐπῄει ὁ χρόνος· Θεμιστοκλῆς
[60]	τῇ πρεσβείᾳ σπένδεται. (Τὰ δὲ	μετὰ	ταῦτα ἤδη μοι σφόδρα προσέχετε
[50]	δήμῳ. ~Ἁπλοῦς δὴ παντάπασιν ὁ	μετὰ	ταῦτα ἡμῖν λόγος γίγνεται, καὶ
[60]	ἀλλὰ μόνοι ποιήσησθε τὴν εἰρήνην.	(Μετὰ	ταῦτα, ὦ Ἀθηναῖοι, ἧκον οἱ
[220]	ἐπ' αἰτίαις ἀγενήτοις, ὡς ἐμοῦ	μετά	τινων νεωτερίζειν βουλομένου. Ἔπειτα ἐπερωτᾶν
[10]	στρατηγοὺς, καὶ ἱππάρχους, καὶ τὰς	μετὰ	τούτων ἀρχάς, τὰ δ' ἄλλα
[110]	Θρασυκλέα τὸν Λέσβιον, καὶ τρίτον	μετὰ	τούτων ἐμέ. Συνέβη δὲ ἡμῖν
[60]	τὸ πρᾶγμα κατασπεύδων, ἵνα μὴ	μετὰ	τῶν ἄλλων Ἑλλήνων, ἐπανελθόντων τῶν
[70]	ὁ μὲν Φιλοκράτης ἐν ψηφίσματι	μετὰ	τῶν ἄλλων παρεγγράψας, ὁ δ'
[110]	ὅρκων, οὓς ὑμῶν οἱ πρόγονοι	μετὰ	τῶν Ἀμφικτυόνων συνώμοσαν. ΜΑΝΤΕΙΑ. Οὐ
[250]	ἂν οἴεσθε ἀναστενάξειν, εἰ ὁ	μετὰ	τῶν βαρβάρων ὁμολογῶν τοῖς Ἕλλησιν
[60]	παρακαλοῦντας ἐπὶ Φίλιππον, ἵνα, μὴ	μετὰ	τῶν Ἑλλήνων, ἀλλ' ἰδίᾳ ποιήσαισθε
[70]	παράκλησιν, βουλεύσασθαι, ἔσται δὲ κοινῇ	μετὰ	τῶν Ἑλλήνων ἁπάντων. Νὺξ ἐν
[210]	καὶ τὰς ἐν τοῖς γυμνασίοις	μετὰ	τῶν νεωτέρων μου διατριβὰς καταμέμφεται,
[80]	ὑμεῖς ὑπωπτεύσατε) τοιαύτης ἐμπιπτούσης ταραχῆς,	μετὰ	τῶν συμφύτων αὐτῷ νοσημάτων ἤδη
[80]	ἀπῆλθεν εἰς Μακεδονίαν, καὶ περιῄει	μετὰ	Φιλίππου, καὶ τῶν ἑταίρων εἷς
[60]	καὶ τὰ ψηφίσματα παρεχομένου ὃ	μετὰ	Φιλοκράτους ἔγραψε Δημοσθένης, ἐὰν αὐτὸς
[70]	ὢν ἐκ παρασκευῆς, ἔκδοτον Κερσοβλέπτην	μετὰ	Φιλοκράτους ἐποίησε. (Λανθάνει γὰρ ὁ
[60]	πώποτε εἴρηκεν ὑπὲρ Φιλίππου, συστὰς	μετὰ	Φιλοκράτους, ὅστις οὕτω διάκειται, μήτε
[100]	τῶν Ὠρειτῶν, καὶ πάντα πραττόντων	μετὰ	ψηφίσματος. Ἐξανηλωμένοι γὰρ ἐν τῷ
[40]	ἁπάντων τῶν Ἑλλήνων· κἀκεῖνοι μὲν,	μετὰ	ψηφίσματος, πείσαντες ὑμᾶς, οὗτοι δ'
[40]	τοῦ δήμου, πείσαντες ὑμᾶς, καὶ	μετὰ	ψηφίσματος, πολλὴν χάριν καταθέμενοι, ἀλλ'
[100]	κεφάλαιον ἀπέδοσαν. (Καὶ ταῦτ' ἐπράχθη	μετὰ	ψηφίσματος τοῦ δήμου. Ὅτι δ'
[200]	Οὐκ ἂν θαυμάσαιμι δὲ εἰ,	μεταβαλλόμενος,	τοῖς ἔξω περιεστηκόσι λοιδορήσεται, φάσκων
[70]	μετήλλαξεν. (Πόθεν οὖν ἐπὶ τὴν	μεταβολὴν	ἦλθε τῶν πραγμάτων (οὗτος γάρ
[70]	τοὺς πάλαι μὲν πονηρούς, ἐκ	μεταβολῆς	δ' ἀξιοῦντας εἶναι χρηστούς. (Ὑπόλοιπον
[60]	τὰ πολλὰ, συκοφαντηθέντας ὕστερον ἐκ	μεταβολῆς	ὑπὸ Δημοσθένους, ἀλλὰ πρὸς Φιλοκράτην
[150]	πρεσβύτας ἀνθρώπους, πρεσβύτιδας γυναῖκας, ὀψὲ	μεταμανθάνοντας	τὴν ἐλευθερίαν, κλαίοντας, ἱκετεύοντας ὑμᾶς,
[10]	λόγον, πρὶν εὐθύνας δοῦναι, γέγραφε	μεταξὺ	Δημοσθένην ἄρχοντα στεφανοῦν. (Λέξουσι δέ,
[220]	τοιοῦτος ἰατρός, ὅστις τῷ νοσοῦντι	μεταξὺ	μὲν ἀσθενοῦντι μηδὲν συμβουλεύοι, τελευτήσαντος
[110]	ὅτε τἀναντία τοῖς Ἕλλησιν ἐμάχοντο.	Μεταπεμψάμενος	δ' ἐμὲ ὁ ἱερομνήμων ἠξίου
[120]	εἰσελθὼν εἰς τὸ βουλευτήριον καὶ	μεταστησάμενος	τοὺς ἰδιώτας, ἐκφέρεται προβούλευμα εἰς
[50]	τὴν Ἑλλάδα, παρακαλοῦντες ἐπὶ Φίλιππον,	μετασχεῖν	Ἑλληνικοῦ συνεδρίου, καὶ, προϊόντος τοῦ
[190]	ἐνενήκοντα καὶ πέντε ἐτελεύτησεν, ἁπάντων	μετασχὼν	τῶν πόνων τῇ πόλει, ὂς
[220]	τὴν ἀξίωσιν ταύτην οἴει λανθάνειν	μεταφέρων	οὐκ ἐκ δημοκρατίας, ἀλλ' ἐξ
[140]	Θήβαις, τοῖς ὀνόμασι κλέπτων καὶ	μεταφέρων	τὰ πράγματα, ὥσπερ εἴωθεν, ὡς
[100]	χρὴ τιμωρίᾳ τοὺς ἀνθρώπους τούτους	μετελθεῖν.	(Καὶ αὐτοῖς ἀναιρεῖ ἡ Πυθία,
[30]	ὑπερβάς, ἀλλὰ καὶ τὸν τόπον	μετενεγκών,	οὐδὲ ἐκκλησιαζόντων Ἀθηναίων, ἀλλὰ τραγῳδῶν
[190]	ἔθος ἐν τοῖς δικαστηρίοις παραδέδεχθε·	μετενήνεκται	γὰρ ὑμῖν τὰ τῆς πόλεως
[140]	ἐπεὶ τὸ δεινὸν ἥπτετο αὐτῶν,	μετεπέμψαντο	Ἀθηναίους, καὶ ὑμεῖς ἐξήλθετε, καὶ
[250]	ἐγένοντο· εἰ δὲ μία ψῆφος	μετέπεσεν,	ὑπερώριστ' ἄν ἢ ἀπέθανε. (Ἀντιθῶμεν
[60]	βασιλεὺς μὴ ἔσται ἔνορκος, μηδέ	μετέσται	τῆς συμμαχίας καὶ τῆς εἰρήνης
[120]	ἐμοῦ, ἐπειδή ποτε ἀπηλλάγην καὶ	μετέστην	ἐκ τοῦ συνεδρίου, κραυγὴ πολλὴ
[120]	ἐναγεῖς καὶ τῶν πεπραγμένων αἰτίους	μετέστησαν,	τοὺς δὲ δι' εὐσέβειαν φεύγοντας
[110]	ὡς ἐμοὶ ἐφαίνετο, οὐδεμιᾶς παιδείας	μετεσχηκώς,	ἴσως δὲ καὶ δαιμονίου τινὸς
[120]	πράξεως μηδεμιᾶς. Τὸ δὲ μὴ	μετέχειν	τί ἐστι; Πότερα τἀληθὲς εἴπω,
[120]	πυλαγόρας τοὺς ἀεὶ πυλαγοροῦντας μὴ	μετέχειν	τοῖς ἐκεῖ συλλεγομένοις, μή λόγων,
[70]	στήλην ἀναγράφεσθαι μετ' Ἀθηναιων, καὶ	μετέχειν	τῶν ὅρκων καὶ τῶν συνθηκῶν,
[70]	τὸν τρόπον, ἀλλὰ τὸν τόπον	μετήλλαξεν.	(Πόθεν οὖν ἐπὶ τὴν μεταβολὴν
[140]	δημοκρατίαν ἄρδην ἔλαθεν ὑφελόμενος, καὶ	μετήνεγκεν	εἰς Θήβας, εἰς τὴν Καδμείαν,
[0]	κέχρηνταί τινες ὑπὲρ τοῦ τὰ	μέτρια	καὶ συνήθη μὴ γίγνεσθαι ἐν
[60]	ὑμῖν σαφῶς ἐπιδείξω, δεήσομαι ὑμῶν	μετρίαν	δέησιν· ἐπινεύσατέ μοι, πρὸς θεῶν,
[10]	τοὺς νόμους, οἱ μὲν φύσει	μέτριοί	εἰσιν (εἰ δή τίς ἐστι
[170]	τὴν πόλιν· ~τρίτον, σώφρονα καὶ	μέτριον	χρὴ πεφυκέναι αὐτὸν πρὸς τὴν
[10]	εἰσιν (εἰ δή τίς ἐστι	μέτριος	τῶν τὰ παράνομα γραφόντων) ἀλλ'
[210]	ὦ Δημόσθενες, ἡ τοῦ βίου	μετριότης	παρεσκεύασεν· ἀρκεῖ γάρ μοι μικρά,
[130]	τῇ τοῦ κρατοῦντος καὶ προηδικημένου	μετριότητι	κριθησόμενοι; (Ἡ δ' ἡμετέρα πόλις,
[120]	τῇ πρώτῃ στρατεία καὶ μάλα	μετρίως	ἐχρήσαντο τοῖς Ἀμφισσεῦσιν· ἀντὶ γὰρ
[0]	μὲν οὖν τῆς ὅλης κατηγορίας	μετρίως	μοι ἐλπίζω προειρῆσθαι· περὶ δὲ
[50]	γεγενημένους, καὶ τοὺς φιλανθρώπως καὶ	μετρίως	τοῖς τῆς πόλεως πράγμασι χρησαμένους,
[130]	δὲ, περιελόντες τοῦ ποιητοῦ τὸ	μέτρον,	τὰς γνώμας ἐξετάζητε, οἶμαι ὑμῖν
[20]	κενὰς προφάσεις, ἃς οὗτοι προφασιοῦνται,	μέχρι	δεῦρο εἰρήσθω μοι· ὅτι δὲ
[130]	ἁπάντων ἀνθρώπων ἀφ' ἡλίου ἀνιόντος	μέχρι	δυομένου, νῦν οὐ περὶ τοῦ
[150]	τῷ πολέμῳ, ἄνδρες ἀγαθοὶ γενόμενοι,	μέχρι	μὲν ἥβης ὁ δῆμος ἔτρεφε,
[50]	ἤγομεν χρόνον τὴν εἰρήνην, δηλονότι	μέχρι	τῆς ἡμέρας ἐκείνης, ἐν ᾗ,
[180]	ἣ ἀπ' ἐκείνου τοῦ χρόνου	μέχρι	τῆσδε τῆς ἡμέρας ἀθάνατος οὖσα
[50]	τρίτον δὲ, ὃν ἐπολεμοῦμεν χρόνον,	μέχρι	τῶν ἐν Χαιρωνείᾳ· τέταρτον δὲ,
[20]	ἀγαπῶσιν ἐάν τις παρ' αὐτοῖς	μὴ	ἀδικῇ, ἀλλ' ἐάν τις ἐξαμαρτάνῃ,
[20]	νόμων, λέγει, Ἀρχὴν ὑπεύθυνον (φησὶ)	μὴ	ἀποδημεῖν. Ὦ Ἡράκλεις, ὑπολάβοι ἄν
[20]	ὑπολάβοι ἄν τις, ὅτι ἦρξα,	μὴ	ἀποδημήσω; Ἵνα γε μὴ, προλαβὼν
[80]	μὴ λαμβάνειν, εἰ δίδωσιν, ἀλλὰ	μὴ	ἀποδίδωσι, περὶ συλλαβῶν διαφερόμενος. Καὶ,
[200]	αὐτῷ προοίμιον, ἔπειτ' ἐνδιατρίβῃ καὶ	μὴ	ἀπολογῆται, ὑπομνήσατ' αὐτὸν ἀθορύβῷ, τὸ
[190]	τὸν δῆμον ἀπαίτει. ~Ἵνα δὲ	μὴ	ἀποπλανῶ ὑμᾶς ἀπὸ τῆς ὑποθέσεως,
[170]	διὰ δειλίαν προδεδωκότα. Ἵνα δὲ	μὴ	ἀποπλανῶ ὑμᾶς ἀπὸ τῆς ὑποθέσεως,
[20]	εἰς ταῦτα τῆς πόλεως εἰληφώς.	Μὴ	ἅρπαζε τὴν φιλοτιμίαν, μηδὲ ἐξαιροῦ
[240]	ὅτῳ δὲ ταῦτα μὴ μαρτυρεῖται,	μὴ	βεβαιοῦτε αὐτῷ τοὺς ἐπαίνους, καὶ
[160]	γ' ἀναγκαιότατον, μηδεμίαν ἔχθραν, ἵνα	μὴ,	βοηθῶν τοῖς τῶν προγόνων ἀτυχήμασι,
[170]	σώματι καὶ παιδοποιίᾳ, ὥστε με	μὴ	βούλεσθαι λέγειν, ἃ τούτῳ πέπρακται·
[40]	καταγνῶναι τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων;	Μὴ	γὰρ ὅτι πόλις, ἀλλ' οὐδ'
[0]	τοῦ τὰ μέτρια καὶ συνήθη	μὴ	γίγνεσθαι ἐν τῇ πόλει· ἐγὼ
[240]	ἐστιν, ὃν γέγραφας στεφανοῦσθαι, οἷος	μὴ	γιγνώσκεσθαι ὑπὸ τῶν εὖ πεπονθότων,
[220]	δὲ οὐκ ἀπέχρη σοι δίκην	μὴ	δεδωκέναι, ἀλλὰ καὶ δωρεὰς αἰτεῖς,
[140]	τὴν δὲ κατὰ γῆν, εἰ	μὴ	δεῖ ληρεῖν, ἄρδην φέρων ἀνέθηκε
[170]	λόγος. Εἰ μὲν γὰρ ἠρνεῖτο	μὴ	δειλὸς εἶναι, ἢ ὑμεῖς μὴ
[210]	τοῦτό γε ὑμῶν οὐδεὶς φοβήσεται,	μὴ	Δημοσθένης, ἀνὴρ μεγαλόψυχος, καὶ τὰ
[170]	τὴν καθ' ἡμέραν δίαιταν, ὅπως	μὴ,	διὰ τὴν ἀσέλγειαν τῆς δαπάνης,
[160]	πατρὸς καὶ πρὸς μητρός, ἵνα	μὴ,	διὰ τὴν περὶ τὸ γένος
[90]	ἃ ἅμα ἐξεωνεῖτο· πρῶτον μὲν,	μὴ	διασφαλῆναι τῆς πρὸς ὑμᾶς συμμαχίας
[230]	τοὺς ἐκ τῶν Διονυσίων, ἐὰν	μὴ	δικαίως τοὺς κυκλίους χοροὺς κρίνωσι,
[140]	γενόμενος, Δημοσθένης οὐκ ἀγαπᾷ εἰ	μὴ	δίκην δέδωκεν, ἀλλ' εἰ μὴ
[50]	τοῖς ἀκούουσιν, ὥστε τὸν κατήγορον	μὴ	δοκεῖν ψευδῆ λέγειν, ἀλλὰ παλαιὰ
[150]	δὲ οἱ ἐν Θήβαις ἄρχοντες,	μὴ	δόξωσιν ὡς ἀληθῶς εἶναι προδόται
[120]	μεθ' ὅπλων πανδημεί, καὶ, εἰ	μὴ	δρόμῳ μόλις ἐξεφύγομεν εἰς Δελφούς,
[200]	αὐτῷ τοῦ λόγου μάχεσθε, καὶ	μὴ	ἐᾶτε αὐτὸν ἔξω τοῦ παρανόμου
[150]	μοι, μικρὸν χρόνον, τὴν διάνοιαν	μὴ	ἐν τῷ δικαστηρίῳ, ἀλλ' ἐν
[190]	γραφαῖς μόνον ταῖς τῶν παρανόμων,	μὴ	ἐξεῖναι μήτε τῷ κατηγόρῳ συνηγόρους
[150]	τῷ πόρῳ πλοῖον ἀνατρέψῃ, τούτῳ	μὴ	ἐξεῖναι πάλιν πορθμεῖ γενέσθαι, ἵνα
[180]	τῶν Ἑρμῶν, ἐφ' ᾗ τε	μὴ	ἐπιγράφειν τὰ ὀνόματα τὰ ἑαυτῶν,
[30]	τιμώμενον ὑπὸ τοῦ δήμου, καὶ	μὴ	ἐργολαβεῖν ἐν τοῖς κηρύγμασιν. Ὁ
[60]	ὅπως Κερσοβλέπτης ὁ Θρᾴκης βασιλεὺς	μὴ	ἔσται ἔνορκος, μηδέ μετέσται τῆς
[220]	τὸν αἰτιώμενόν ἐστι τὸ ἔργον	μὴ	ἔχειν ἐπιδεῖξαι· (εἰ δ' ἦν
[50]	φημι τῷ δήμῳ πεπολιτεῦσθαι· κἂν	μὴ	θέλω ἀποκρίνασθαι· ἀλλ' ἐγκαλύπτωμαι καὶ
[140]	μὴ δίκην δέδωκεν, ἀλλ' εἰ	μὴ	καὶ χρυσῷ στεφάνῳ στεφανωθήσεται, ἀγανακτεῖ·
[60]	τὸν πρῶτον τῶν τεττάρων καιρῶν	μὴ	καλῶς αὐτὸν πεπολιτεῦσθαι. Λέξω δὲ,
[170]	προλέγω ὑμῖν, ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ	μὴ	καταλύσετε τὰς ἀφθόνους ταύτας δωρεὰς
[30]	τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανούμενον	μὴ	κηρύττειν ἔξω τῆς ἐκκλησίας, οὐχ
[30]	τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανούμενον	μὴ	κηρύττεσθαι ἔξω τῆς ἐκκλησίας, ἕτερον
[200]	τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανούμενον	μὴ	κηρύττεσθαι ἔξω τῆς ἐκκλησίας· ὁ
[40]	Ἀπείρηταί σοι ἔξω τῆς ἐκκλησίας	μὴ	κηρύττεσθαι. Τὸ γὰρ ἄλλοθι δὲ
[40]	στεφανουμένοις καὶ καὶ φυλετῶν ἀπείπῃ	μὴ	κηρύττεσθαι τοῖς τραγῳδοῖς, ἵνα μηδεὶς
[40]	διὰ τοῦτο προσέθηκεν ὁ νομοθέτης,	μὴ	κηρύττεσθαι τὸν ἀλλότριον στέφανον ἐν
[140]	ὥστε, παρὰ τὸν γενόμενον πόλεμον,	μὴ	κύριον γενέσθαι Στρατοκλέα τὸν ὑμέτερον
[30]	δηλώσω καὶ προερῶ ὑμῖν, ἵνα	μὴ	λάθητε ἐξαπατηθέντες. Οὗτοι γάρ, ὡς
[80]	Ἁλόνησον ἐδίδου· ὁ δ' ἀπηγόρευε	μὴ	λαμβάνειν, εἰ δίδωσιν, ἀλλὰ μὴ
[120]	μὴ μετέχειν τοῖς ἐκεῖ συλλεγομένοις,	μή	λόγων, μήτε ἔργων, μήτε δόγματων,
[240]	τρόπον σώφρονα· ὅτῳ δὲ ταῦτα	μὴ	μαρτυρεῖται, μὴ βεβαιοῦτε αὐτῷ τοὺς
[230]	(φησὶν) ὑμῖν χρυσίον οὐ δώσω·	μή	με αἰτεῖτε· οὐ γὰρ λήψεσθε.
[60]	δὲ γεγονότα τῷ δήμῳ τοῦ	μὴ	μετὰ κοινοῦ συνεδρίου τῶν Ἑλλήνων
[60]	καὶ τὸ πρᾶγμα κατασπεύδων, ἵνα	μὴ	μετὰ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων, ἐπανελθόντων
[60]	ἐκπεπομφότες, παρακαλοῦντας ἐπὶ Φίλιππον, ἵνα,	μὴ	μετὰ τῶν Ἑλλήνων, ἀλλ' ἰδίᾳ
[120]	μήτε πράξεως μηδεμιᾶς. Τὸ δὲ	μὴ	μετέχειν τί ἐστι; Πότερα τἀληθὲς
[120]	τοὺς πυλαγόρας τοὺς ἀεὶ πυλαγοροῦντας	μὴ	μετέχειν τοῖς ἐκεῖ συλλεγομένοις, μή
[200]	κάλλιστον ἐκ παιδείας ῥῆμα φθεγξάμενοι,	Μὴ	μνησικακεῖν· σὺ δὲ ἑλκοποιεῖς, καὶ
[50]	ἀγῶνα καταχαριζόμενος, ἀλλ' ἐκεῖνο φοβούμενος,	μή	μοι παρ' ὑμῶν ἀπαντήσῃ τὸ
[70]	ἵν' εἰ παραβαίνοιντο αἱ συνθῆκαι,	μὴ	μόνοι, μηδ' ἀπαράσκευοι πολεμήσαιμεν· ὃ
[40]	καθιεροῖ, ἀλλ' ἔξεστι κεκτῆσθαι, ἵνα	μὴ	μόνον αὐτός, ἀλλὰ καὶ οἱ
[60]	ἐπὶ τὸν πόλεμον, οἴκοι δὲ	μὴ	μόνον εἰρήνην, ἀλλὰ καὶ συμμαχίαν
[60]	τὴν εἰρήνην· (δεύτερον δ' ὅπως	μὴ	μόνον εἰρήνην, ἀλλὰ καὶ συμμαχίαν
[240]	ἤδη δικαίως ὀνομάζεται. (Ὡς οὖν	μὴ	μόνον κρίνοντες, ἀλλὰ καὶ θεωρούμενοι,
[80]	Φιλοκράτης καὶ Δημοσθένης, διὰ τὸ	μὴ	μόνον πρεσβεύειν, ἀλλὰ καὶ τὰ
[250]	καὶ ἄνδρας ἀξιολογωτέρους ἀπόθεσθε. Καὶ	μὴ	μόνον τοῖς ὠσίν, ἀλλὰ καὶ
[120]	ἐκκλησίαν γὰρ ὀνομάζουσιν, ὅταν τις	μὴ	μόνον τοὺς πυλαγόρους καὶ τοὺς
[60]	νικᾷ Δημοσθένης, ἐν ᾧ γράφει,	μὴ	μόνον ὑπὲρ εἰρήνης, ἀλλὰ καὶ
[250]	πόλεως, βουλεύεσθε, καὶ τὰς φιλοτιμίας	μὴ	νέμετε, ἀλλὰ κρίνετε, καὶ τὰς
[80]	εἰς δεινὰς δυσχωρίας κατακεκλῃμένον, ὅθεν	μὴ	νικήσασι μάχην οὐκ ἦν ἀναχώρησις,
[160]	ἀντιθέντες ἑκάτερα τούτων, θεωρήσατ' αὐτόν,	μὴ	ὁποτέρου τοῦ λόγου, ἀλλ' ὁποτέρου
[160]	ἀποστήσειας; Σὺ γὰρ ἂν προσέλθοις	μὴ	ὅτι πρὸς πόλιν, ἀλλὰ πρὸς
[180]	θεάτρῳ ποιῆται πρὸς τοὺς Ἕλληνας.	Μὴ	οὖν ἡμῖν ὡς Παταικίωνος ἄμεινον
[250]	ἀπολύσετε τὸν δῆμον τῶν αἰτιῶν.	(Μὴ	οὖν ὡς ὑπὲρ ἀλλοτρίας, ἀλλ'
[180]	ἀλλὰ μεγαλόφρων, κᾀκεῖνοί γε, οἱ	μὴ	οὕτω τετιμημένοι, τῆς πόλεως ἄξιοι.
[170]	ἀνδρεῖον εἶναι τὴν ψυχήν, ἵνα	μὴ,	παρὰ τὰ δεινὰ καὶ τοὺς
[120]	τῇ ἱερᾷ· ἥτις δ' ἂν	μὴ	παρῇ πόλις, εἴρξεται τοῦ ἱεροῦ,
[80]	τὰ πράγματα, ὥστ' εἰ μὲν	μὴ	πέμποι Φίλιππος πρέσβεις, καταφρονεῖν αὐτὸν
[220]	κατήγορον ὁρᾷ δυνάμενον καὶ τὰ	μὴ	πεπραγμένα ὑπ' αὐτοῦ παριστάναι τοῖς
[60]	ἀλλὰ καὶ περὶ συμμαχίας βουλεύσασθαι,	μὴ	περιμείναντας τοὺς πρέσβεις τοὺς ὑμετέρους,
[60]	ψηφίσματα γράφοντας, πρῶτον μὲν, ὅπως	μὴ	περιμενεῖτε τοὺς πρέσβεις, οὓς ἦτε
[30]	ἂν εἷς ᾖ νόμος, καὶ	μὴ	πλείους περὶ ἑκάστης πράξεως. Καί
[30]	προστάττουσιν οἱ νόμοι ποιεῖν καὶ	μὴ	ποιεῖν; (Ἀλλ' οὐκ ἔχει ταῦθ'
[170]	τὴν μὲν ἑτέραν ὁτῳδήποτε, ἵνα	μὴ	πολλοῖς ἀπεχθάνωμαι, τὴν δ' ἑτέραν
[170]	τοὺς μὲν γὰρ πονηροὺς οὐ	μή	ποτε βελτίους ποιήσετε, τοὺς δὲ
[20]	ἦρξα, μὴ ἀποδημήσω; Ἵνα γε	μὴ,	προλαβὼν χρήματα τῆς πόλεως ἢ
[150]	ἄνανδρον καὶ λελοιπότα τὴν τάξιν.	(Μὴ,	πρὸς Διὸς καὶ θεῶν, ἱκετεύω
[90]	τῶν προτέρων ἀδικημάτων ὁ δῆμος,	μὴ	προσδέξαιτο τὴν συμμαχίαν· ἀλλ' ὑπῆρχεν
[130]	πόλεσι τοὺς πονηροὺς τῶν δημαγωγῶν	μὴ	προσδέχεσθαι· (λέξω δὲ κἀγὼ τὰ
[200]	ἀπολογίαν, Δημοσθένην παρακαλῇ, μάλιστα μὲν	μὴ	προσδέχεσθε κακοῦργον ἄνθρωπον, οἰόμενον ῥήμασι
[30]	ῥήτωρ γέγραφε τὸν ὑπεύθυνον στεφανοῦν,	μὴ	προσθεὶς, ἐπειδὰν δῷ λόγον καὶ
[200]	τῷ ψηφίσματι παραναγνῶναι· ἐὰν δὲ	μὴ	προσποιῆται ὑμῶν ἀκούειν, μηδὲ ὑμεῖς
[80]	ἡμᾶς ὡς ἀναιρήσοντες. (Καὶ, εἰ	μὴ	πρῶτον μὲν θεῶν τις ἔσωσε
[220]	τιμωρίας, ὥστε τὸν κίνδυνον εἶναι	μὴ	σοὶ τῷ ἀδικήσαντι, ἀλλὰ τοῖς
[70]	τὰ φίλτατα καὶ οἰκειότατα σώματα	μὴ	στέργων, οὐδέποτε' ὑμᾶς περὶ πολλοῦ
[10]	ἔχοντα, διαρρήδην ἀπαγορεύοντα τοὺς ὑπευθύνους	μὴ	στεφανοῦν. Καὶ ταῦτα οὕτως εὖ
[200]	μὲν τοὺς νόμους ἐπέδειξα ἀπαγορεύοντας	μὴ	στεφανοῦν τοὺς ὑπευθύνους, ἔπειτα τὸν
[30]	δ' ἀπαγορεύει νόμος, ἀρχὴν ὑπεύθυνον	μὴ	στεφανοῦν, ὑμεῖς δὲ ὀμωμόκατε κατὰ
[200]	τῆς ἀπολογίας λύσει τὸ παράνομον,	μὴ	συγχωρεῖτε, μηδ' ἀγνοεῖθ' ὅτι πάλαισμα
[70]	λόγων, ἐὰν ταῦθ' οἱ Φιλίππου	μὴ	συμπεισθήσονται πρέσβεις, οὐδὲ γιγνώσκειν ἔφη
[90]	γράψοντι τὴν συμμαχίαν ὑπὲρ τοῦ	μὴ	συνεδρεύειν Ἀθήνησι Χαλκιδέας· τρίτον δὲ
[220]	ἴδομεν. ~Ἐπιτιμᾷς δέ μοι, εἰ,	μὴ	συνεχῶς, ἀλλὰ διαλείπων, πρὸς τὸν
[170]	μὴ δειλὸς εἶναι, ἢ ὑμεῖς	μὴ	συνῄδειτε αὐτῷ, διατριβὴν ὁ λόγος
[210]	ἐγὼ προενεδεικνύμην Ἀλεξάνδρῳ; Εἴ γε	μὴ	ταὐτὸν ἐνύπνιον ἐγὼ καὶ Δημοσθένης
[90]	Ἀθήνησι Χαλκιδέας· τρίτον δὲ ὥστε	μὴ	τελεῖν συντάξεις. (Καὶ τούτων τῶν
[170]	πείθειν τοὺς ἀκούοντας, εἰ δὲ	μή,	τήν γ' εὐγνωμοσύνην ἀεὶ προτακτέον
[120]	γέγραπται· Μηδ' ὁσίως θύσαιεν οἱ	μὴ	τιμωροῦντες (φησὶ) τῷ Ἀπόλλωνι, μήτε
[10]	Τίνος οὖν εἰμι ὑπεύθυνος, εἰ	μή	τις ἐστὶν εὐνοίας εὐθύνη; Πρὸς
[210]	δύνασθε τοὺς σφόδρα πονηρούς, κἂν	μή	τις προείπῃ, διαγιγνώσκειν. Ὃ δ'
[240]	ὑπὸ τῶν εὖ πεπονθότων, ἂν	μή	τις συνείποι; Ἐπερώτησον δὴ τοὺς
[10]	λόγοι τῶν νόμων, οὓς εἰ	μή	τις ὑμῖν ἐρεῖ, λήσετε ἐξαπατηθέντες.
[170]	ἀλλὰ τὸν βίον, καὶ σκοπεῖτε,	μὴ	τίς φησιν εἶναι, ἀλλὰ τίς
[240]	ὁ κηρυττόμενος· ἔστι δὲ ὄνειδος	μὴ	τοῖς προγόνοις ὑμᾶς, ἀλλὰ τῇ
[190]	βουλώμεθα τὸ ὀρθὸν καὶ τὸ	μή,	τὸν κανόνα προσφέρομεν, ~ᾧ διαγιγνώσκεται,
[170]	φῇ δημοτικὸς εἶναι, θεωρεῖτ' αὐτοῦ	μὴ	τὸν λόγον, ἀλλὰ τὸν βίον,
[200]	θεοὺς καινούς, ἢ τοὺς ἀκροατὰς	μὴ	τοὺς αὐτούς. (Περὶ δὲ τῶν
[150]	θεῶν, ἱκετεύω ὑμᾶς, ὦ Αθηναῖοι,	μὴ	τρόπαιον ἵστατε ἀφ' ὑμῶν αὐτῶν
[170]	ἄθλων, εἰ ὁ στέφανος ἐδίδοτο	μὴ	τῷ κρατίστῳ, ἀλλὰ τῷ διαπραξαμένῳ;
[140]	ἐναντίον ὑμῶν κηρύττεσθαι, ἀλλ' εἰ	μὴ	τῶν Ἑλλήνων ἐναντίον ἀναρρηθήσεται, τοῦτ'
[180]	τὰ ὀνόματα τὰ ἑαυτῶν, ἵνα	μὴ	τῶν στρατηγῶν, ἀλλὰ τοῦ δήμου
[140]	ὅποι ἂν αὑτῷ δοκῇ, (κἂν	μὴ	ὑμεῖς ἐκπέμπητε· εἰ δέ τις
[90]	ὃ πρόδηλον ἦν ἐσόμενον, εἰ	μὴ	ὑμεῖς κωλύσετε. (Ταῦτα διανοηθείς, ἀποστέλλει
[100]	τοὺς πρέσβεις ἀξιῶν τοὺς Ὠρείτας,	μὴ	ὑμῖν, ἀλλὰ Καλλίᾳ διδόναι. Ὅτι
[40]	στέφανον ἐν τῷ θεάτρῳ, ἐὰν	μὴ	ψηφίσηται ὁ δῆμος, ἵν' ἡ
[200]	λύσει τὸ παράνομον, μὴ συγχωρεῖτε,	μηδ'	ἀγνοεῖθ' ὅτι πάλαισμα τοῦτ' ἔστι
[120]	τῇ Ἀρτέμιδι, μήτε τῇ Λητοῖ,	μηδ'	Ἀθηνᾷ Προναίά, μηδὲ δέξαιντο αὐτοῖς
[110]	τῇ Ἀρτέμιδι, μηδὲ τῇ Λητοῖ,	μηδ'	Ἀθηνᾷ Προναίᾳ, μηδὲ δέξαιντο αὐτοῖς
[150]	ἐν τῇ τοῦ Διονύσου ὀρχήστρᾳ,	μηδ'	αἱρεῖτε παρανοίας ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων
[20]	πῶς ὅ γε μηδὲν λαβὼν,	μηδ'	ἀναλώσας, ἀποίσει λόγον τῇ πόλει;
[70]	παραβαίνοιντο αἱ συνθῆκαι, μὴ μόνοι,	μηδ'	ἀπαράσκευοι πολεμήσαιμεν· ὃ νῦν ἡμῖν
[20]	τὰς ψήφους ἐκ τῶν χειρῶν,	μηδ'	ἔμπροσθεν τῶν νόμων, ἀλλ' ὕστερος
[200]	οἰόμενον ῥήμασι τοὺς νόμους ἀναιρήσειν,	μηδ'	ἐν ἀρετῇ τοῦθ' ὑμῶν μηδεὶς
[120]	τελευταῖον ἐν τῇ ἀρᾷ γέγραπται·	Μηδ'	ὁσίως θύσαιεν οἱ μὴ τιμωροῦντες
[40]	προσαπείπῃ δ' ἐν τῷ νόμῳ,	μηδ'	ὑπὸ ἄλλου μηδενὸς ἀνακηρύττεσθαι, ἀπούσης
[150]	Ἑλλήνων τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων,	μηδ'	ὑπομιμνῄσκετε τῶν ἀνιάτων καὶ ἀνηκέστων
[30]	ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἄλλοθι δὲ	μηδαμοῦ.	Καί μοι λέγε τὸν νόμον.
[40]	χρῆν στεφανοῦσθαι, καὶ ἀπείρητο ἄλλοθι	μηδαμοῦ	κηρύττεσθαι· οἱ δὲ ἀνηγορεύοντο ἐναντίον
[30]	τοῦ δήμου στεφανούμενον, ἄλλοθι δὲ	μηδαμοῦ·	Κτησιφῶν δὲ ἐν τῷ θεάτρῳ,
[40]	κηρύττεσθαι. Τὸ γὰρ ἄλλοθι δὲ	μηδαμοῦ,	ὅ τι ἐστίν, ὅλην τὴν
[210]	δεδιέναι. Τοὺς δὴ κατεγνωκότας ἀλλήλων	μηδαμῶς	ὑμεῖς οἱ κοινοὶ κριταὶ τῶν
[70]	δὶς ἐπρέσβευσεν ἐν Μακεδονίᾳ, ἐξὸν	μηδὲ	ἅπαξ, ὁ νυνὶ κελεύων τῶν
[110]	τῇ Λητοῖ, μηδ' Ἀθηνᾷ Προναίᾳ,	μηδὲ	δέξαιντο αὐτοῖς τὰ ἱερά. (Ὅτι
[120]	τῇ Λητοῖ, μηδ' Ἀθηνᾷ Προναίά,	μηδὲ	δέξαιντο αὐτοῖς τὰ ἱερά. (Τοιαῦτα
[20]	εἰληφώς. Μὴ ἅρπαζε τὴν φιλοτιμίαν,	μηδὲ	ἐξαιροῦ τῶν δικαστῶν τὰς ψήφους
[60]	Θρᾴκης βασιλεὺς μὴ ἔσται ἔνορκος,	μηδέ	μετέσται τῆς συμμαχίας καὶ τῆς
[110]	(φησν) ὁσίως θύσειαν τῷ Ἀπόλλωνι,	μηδὲ	τῇ Ἀρτέμιδι, μηδὲ τῇ Λητοῖ,
[110]	τῷ Ἀπόλλωνι, μηδὲ τῇ Ἀρτέμιδι,	μηδὲ	τῇ Λητοῖ, μηδ' Ἀθηνᾷ Προναίᾳ,
[220]	τοῦ μήπω κεκρίσθαι ὑπ' ἐμοῦ,	μηδὲ	τῶν ἀδικημάτων τιμωρίαν ὑποσχεῖν, ὅταν
[200]	δὲ μὴ προσποιῆται ὑμῶν ἀκούειν,	μηδὲ	ὑμεῖς ἐκείνου ἐθέλετε ἀκούειν· οὐ
[40]	καὶ ἡ καθιέρωσις γίγνεται, ἵνα	μηδεὶς,	ἀλλοτρίαν εὔνοιαν περὶ πλείονος ποιούμενος
[150]	ἐξεῖναι πάλιν πορθμεῖ γενέσθαι, ἵνα	μηδεὶς	αὐτοσχεδιάζῃ εἰς τὰ τῶν Ἑλλήνων
[210]	τῆς σιωπῆς μου κατηγορεῖ, ἵνα	μηδεὶς	αὐτῷ τόπος ἀσυκοφάντητος παραλείπηται, καὶ
[40]	μὴ κηρύττεσθαι τοῖς τραγῳδοῖς, ἵνα	μηδεὶς	ἐρανίζων στεφάνους καὶ κηρύγματα, ψευδῆ
[200]	μηδ' ἐν ἀρετῇ τοῦθ' ὑμῶν	μηδεὶς	καταλογιζέσθω, ὃς ἂν, ἐπανερομένου Κτησιφῶντος,
[0]	δημοκρατούμεναι τοῖς νόμοις τοῖς κειμένοις.	Μηδεὶς	οὖν ὑμῶν τοῦτ' ἀγνοείτω, ἀλλὰ
[160]	ὑπάρχειν, ἢ, τό γ' ἀναγκαιότατον,	μηδεμίαν	ἔχθραν, ἵνα μὴ, βοηθῶν τοῖς
[110]	δραχμὰς παρὰ τῶν Ἀμφισσέων, τοῦ	μηδεμίαν	μνείαν περὶ αὐτῶν ἐν τοῖς
[220]	συμφέροντος ἀνδρὸς πολιτευομένου, τὸ δὲ	μηδεμίαν	παραλείπειν ἡμέραν ἐργαζομένου καὶ μισθαρνοῦντος.
[120]	ἔργων, μήτε δόγματων, μήτε πράξεως	μηδεμιᾶς.	Τὸ δὲ μὴ μετέχειν τί
[140]	καταδουλούμενος τοὺς ἄρχοντας, καὶ συνεθίζων	μηδὲν	αὑτῷ ἀντιλέγειν, διαδικασίαν ἔφη γράψειν
[150]	τῷ θεάτρῳ ἐκεῖνό γε, εἰ	μηδὲν	ἕτερον, ὅτι ταύτῃ ποτὲ τῇ
[20]	ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ. Οὐκοῦν, εἰ	μηδὲν	ἔτι περαιτέρω δείξαιμι, δικαίως ἂν
[0]	τοὺς τὰ παράνομα γράφοντας, καὶ	μηδὲν	ἡγεῖσθαι μικρὸν εἶναι τῶν τοιούτων
[20]	λογιστάς. Καὶ πῶς ὅ γε	μηδὲν	λαβὼν, μηδ' ἀναλώσας, ἀποίσει λόγον
[60]	ὅστις οὕτω διάκειται, μήτε ἀπογνώτω	μηδὲν,	μήτε καταγνώτω, πρὶν ἀκούσῃ· οὐ
[220]	ἐπ' ἀρετῇ, ἀγαθὸν μὲν πεποιηκὼς	μηδέν,	πάντων δὲ τῶν κακῶν αἴτιος
[220]	τῷ νοσοῦντι μεταξὺ μὲν ἀσθενοῦντι	μηδὲν	συμβουλεύοι, τελευτήσαντος δὲ αὐτοῦ, ἐλθὼν
[40]	ἢ ὁ ἀπαγορεύων· ὁπότε δὲ	μηδὲν	τούτων γεγένηται, φανερῶς δή που
[0]	καὶ τοῦθ' ὑμῶν τὸ δίκαιον	μηδένα	ἐᾶν ἀνθρώπων ἐξαιρεῖσθαι, μήτε τὰς
[50]	ἅπαντες γὰρ ἀπαγορεύουσιν οἱ νόμοι	μηδένα	ψευδῆ γράφειν ἐν τοῖς δημοσίοις
[150]	ἀλλὰ τοῖς τούτων αἰτίοις, ἐπισκήπτοντας	μηδενὶ	τρόπῳ τὸν τῆς Ἑλλάδος ἀλειτήριον
[250]	ὡς προσῆκον αὐτῷ, δεόμενον ὑμῶν	μηδενὶ	τρόπῳ τοὺς Δημοσθένους λόγους περὶ
[120]	αἱ συμφοραὶ παραπλήσιοι γένοιντο αὐτῆς	μηδενὶ	τῶν Ἑλλήνων. Καὶ, συνελθόντες, ἐψηφίσαντο
[40]	τῷ νόμῳ, μηδ' ὑπὸ ἄλλου	μηδενὸς	ἀνακηρύττεσθαι, ἀπούσης βουλῆς, καὶ δήμου,
[40]	στεφανούμενον, μήθ' ὑπ' ἄλλου, φησί,	μηδενός,	ἢ ἄτιμον εἶναι τὸν κήρυκα.
[40]	ἐν τῇ οἰκίᾳ τὸ ὑπόμνημα,	μηδέποτε	κακοὶ τὴν ψυχὴν εἰς τὸν
[180]	τῷ Στρυμόνι ποταμῷ ἐνίκων μαχόμενοι	Μήδους.	Οὗτοι, δεῦρο ἀφικόμενοι, τὸν δῆμον
[110]	τὸ προσῆκον ἐπίγραμμα· Ἀθηναῖοι ἀπὸ	Μήδων	καὶ Θηβαίων, ὅτε τἀναντία τοῖς
[180]	ἄρα κᾀκεῖνοι ταλακάρδιοι, οἵ ποτε	Μήδων	Παισὶν ἐπ' Ἠϊόνι, Στρυμόνος ἀμφὶ
[250]	εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ ἐκ	Μήδων	χρυσίον, ἀλλὰ δωροδοκήσαντα, καὶ ἔτι
[250]	εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ ἐκ	Μήδων	χρυσίον, ἐπιδημήσαντα εἰς τὴν πόλιν,
[120]	ἐγὼ οὔτ' ἂν τοὔνομα εἴποιμι,	μήθ'	αἱ συμφοραὶ παραπλήσιοι γένοιντο αὐτῆς
[50]	καὶ ἀναγκάσειν ἀποκρίνασθαι. (Ἵν' οὖν	μήθ'	οὗτος ἰσχυρίζηται, ὑμεῖς τε προειδῆτε,
[30]	(Ἀλλ' οὐκ ἔχει ταῦθ' οὕτως	(μήθ'	ὑμεῖς ποτε εἰς τοσαύτην ἀταξίαν
[40]	φυλετῶν ἢ δημοτῶν ἀναγορεύεσθαι στεφανούμενον,	μήθ'	ὑπ' ἄλλου, φησί, μηδενός, ἢ
[40]	οἰκέτην ἀπελευθεροῦν ἐν τῷ θεάτρῳ,	μήθ'	ὑπὸ τῶν φυλετῶν ἢ δημοτῶν
[140]	(πρῶτον μὲν συνέπεισε τὸν δῆμον	μηκέτι	βουλεύεσθαι ἐπὶ τίσι δεῖ ποιεῖσθαι
[100]	(πάνυ γὰρ ἔδει δεηθῆναι αὐτῶν)	μηκέτι	διδόναι τὴν σύνταξιν ὑμῖν τὰ
[150]	ἠργάσατο καὶ ἐνεπιορκεῖν Δημοσθένει, ἦ	μήν,	εἴ τις ἐρεῖ ὡς χρὴ
[20]	Ἐπὶ γὰρ Χαιρώνδου ἄρχοντος, θαργηλιῶνος	μηνὸς	δευτέρᾳ φθίνοντος, ἐκκλησίας οὔσης, ἔγραψε
[90]	ἕκτην ἐπὶ δέκα τοῦ Ἀνθεστηριῶνος	μηνός·	εἰρῆσθαι γὰρ ἐν ταῖς πόλεσιν
[20]	ἐπὶ τίνος ἄρχοντος, καὶ ποίου	μηνὸς,	καὶ ἐν τίνι ἡμέρᾳ, καὶ
[60]	τῇ ὀγδόῃ ἱσταμένου τοῦ ἐλαφηβολιῶνος	μηνός,	ὅτε ἦν τῷ Ἀσκληπιῷ ἡ
[100]	Δημοσθένει τοῦ δωροδοκήματος δραχμὴν τοῦ	μηνὸς	τῆς μνᾶς, ἕως τὸ κεφάλαιον
[110]	οἰκίας καὶ γένος ἐκείνων· καὶ	μήποτε	(φησν) ὁσίως θύσειαν τῷ Ἀπόλλωνι,
[220]	καὶ μισθαρνοῦντος. (Ὑπὲρ δὲ τοῦ	μήπω	κεκρίσθαι ὑπ' ἐμοῦ, μηδὲ τῶν
[70]	βουλομένῳ τῶν Ἑλλήνων ἐν τρισὶ	μησὶν	εἰς τὴν αὐτὴν στήλην ἀναγράφεσθαι
[100]	τὴν χώραν μήτ' αὐτοὺς ἐργάζεσθαι,	μήτ'	ἄλλον ἐᾶν. Λαβόντες δὲ τὸν
[100]	ἀεργίᾳ, καὶ ταύτην τὴν χώραν	μήτ'	αὐτοὺς ἐργάζεσθαι, μήτ' ἄλλον ἐᾶν.
[40]	ξενικῶν στεφάνων· καὶ διαρρήδην ἀπαγορεύει	μήτ'	οἰκέτην ἀπελευθεροῦν ἐν τῷ θεάτρῳ,
[100]	αὐτοὶ τὴν ἱερὰν γῆν ἐργάσεσθαι,	μήτε	ἄλλῳ ἐπιτρέψειν, ἀλλὰ βοηθήσειν τῷ
[60]	μετὰ Φιλοκράτους, ὅστις οὕτω διάκειται,	μήτε	ἀπογνώτω μηδὲν, μήτε καταγνώτω, πρὶν
[100]	ἐπὶ τούτοις, ὅρκον ὤμοσαν ἰσχυρόν,	μήτε	αὐτοὶ τὴν ἱερὰν γῆν ἐργάσεσθαι,
[110]	τίκτειν γονεῦσιν ἐοικότα, ἀλλὰ τέρατα,	μήτε	βοσκήματα κατὰ φύσιν γονὰς ποιεῖσθαι,
[110]	Ἀθηνᾶς Προναίας· (καὶ ἐπεύχεται αὐτοῖς	μήτε	γῆν καρποὺς φέρειν, μήτε γυναῖκας
[110]	αὐτοῖς μήτε γῆν καρποὺς φέρειν,	μήτε	γυναῖκας τέκνα τίκτειν γονεῦσιν ἐοικότα,
[120]	συλλεγομένοις, μή λόγων, μήτε ἔργων,	μήτε	δόγματων, μήτε πράξεως μηδεμιᾶς. Τὸ
[120]	τοῖς ἐκεῖ συλλεγομένοις, μή λόγων,	μήτε	ἔργων, μήτε δόγματων, μήτε πράξεως
[60]	οὕτω διάκειται, μήτε ἀπογνώτω μηδὲν,	μήτε	καταγνώτω, πρὶν ἀκούσῃ· οὐ γὰρ
[120]	λόγων, μήτε ἔργων, μήτε δόγματων,	μήτε	πράξεως μηδεμιᾶς. Τὸ δὲ μὴ
[0]	τῶν ῥητόρων, λυμαίνονται τὴν πολιτείαν,	μήτε	τὰς τῶν ξένων δεήσεις, οὓς
[0]	δίκαιον μηδένα ἐᾶν ἀνθρώπων ἐξαιρεῖσθαι,	μήτε	τὰς τῶν στρατηγῶν συνηγορίας, οἳ,
[120]	μὴ τιμωροῦντες (φησὶ) τῷ Ἀπόλλωνι,	μήτε	τῇ Ἀρτέμιδι, μήτε τῇ Λητοῖ,
[120]	τῷ Ἀπόλλωνι, μήτε τῇ Ἀρτέμιδι,	μήτε	τῇ Λητοῖ, μηδ' Ἀθηνᾷ Προναίά,
[190]	ταῖς τῶν παρανόμων, μὴ ἐξεῖναι	μήτε	τῷ κατηγόρῳ συνηγόρους παρασχέσθαι, μήτε
[190]	μήτε τῷ κατηγόρῳ συνηγόρους παρασχέσθαι,	μήτε	τῷ τὴν γραφὴν φεύγοντι· οὐ
[130]	Ὃς κεν ἀλιτραίνῃ καὶ ἀτάσθαλα	μητιάαται.	Τοῖσιν δ' οὐρανόθεν μέγ' ἐπήγαγε
[160]	καὶ πρὸς πατρὸς καὶ πρὸς	μητρός,	ἵνα μὴ, διὰ τὴν περὶ
[170]	ψεύδεσθαι) τὰ δ' ἀπὸ τῆς	μητρὸς	καὶ τοῦ πάππου τοῦ πρὸς
[170]	καὶ τοῦ πάππου τοῦ πρὸς	μητρὸς,	πῶς ἔχει αὐτῷ, ἐγὼ φράσω.
[170]	κατέγνωτε) τὰ δὲ ἀπὸ τῆς	μητρὸς	Σκύθης, Βάρβαρος ἑλληνίζων τῇ φωνῇ·
[180]	τοὺς στρατιώτας. (Ἐν τοίνυν τῷ	Μητρώῳ	ἣν ἔδοτε δωρεὰν τοῖς ἀπὸ
[250]	ψῆφοι αὐτῷ ἐγένοντο· εἰ δὲ	μία	ψῆφος μετέπεσεν, ὑπερώριστ' ἄν ἢ
[130]	Θῆβαι, πόλις ἀστυγείτων, μεθ' ἡμέραν	μίαν	ἐκ μέσης τῆς Ἑλλάδος ἀνήρπασται,
[90]	παραγγελλομένης ἐπ' αὐτὸν ἤδη στρατείας,	μίαν	ἐλπίδα λοιπὴν κατεῖδε σωτηρίας, ἔνορκον
[140]	οἱ ἱππεῖς, πρὶν περὶ συμμαχίας	μίαν	μόνον συλλαβὴν γράψαι Δημοσθένην· (ὁ
[190]	παραπηδήσειαν τοὺς νόμους, ἀλλ' εἰ	μίαν	μόνον συλλαβὴν παραλλάξειαν. Τὸ δὲ
[160]	λέξω. Οὐ μέμνησθε αὐτοῦ τὰ	μιαρὰ	καὶ ἀπίθανα ῥήματα, ἃ πῶς
[210]	πρὸς ὑμᾶς φιλοτιμίας, ὥστε τὴν	μιαρὰν	κεφαλὴν ταύτην καὶ ὑπεύθυνον, ἣν
[70]	ὑμᾶς εἰς τὴν ἀτυχίαν ὁ	μιαρὸς	ἄνθρωπος ἐμβέβληκε, ταῦτ' ἤδη διαφερόντως
[100]	κλέμματος ἅψαι, ὃ ὑφείλετο ὁ	μιαρὸς	καὶ ἀνόσιος ἄνθρωπος, ὅν φησι
[20]	ὁ μὲν νομοθέτης, ἐάν τις	μιᾶς	ἀρχῆς τῆς ἐλαχίστης ὑπεύθυνος ᾖ,
[120]	Ἀμφικτύονες συνελέγησαν εἰς Πύλας, πλὴν	μιᾶς	πόλεως, ἧς ἐγὼ οὔτ' ἂν
[30]	κυρίοις ἀναγεγράφθαι, καὶ δύο περὶ	μιᾶς	πράξεως ὑπεναντίους ἀλλήλοις, τί ἂν
[20]	ταχὺ λύων τὰς τούτων τέχνας.	Μικρὰ	δὲ ὑμῖν ὑπὲρ αὐτῶν πρῶτον
[210]	μετριότης παρεσκεύασεν· ἀρκεῖ γάρ μοι	μικρά,	καὶ μειζόνων αἰσχρῶς οὐκ ἐπιθυμῶ·
[20]	εἰς τὴν τῶν τειχῶν οἰκοδομίαν,	μικρὰ	κατέθηκας, δέκα τάλαντα εἰς ταῦτα
[200]	τραγῳδῶν εἰσιέναι. Ταῦτα δ' εἰπὼν	μικρὰ	μὲν περὶ τῶν ἰδίων εἶπον,
[80]	παρ' ὑμῶν Καλλίας ὁ Χαλκιδεύς,	(μικρὸν	διαλιπὼν χρόνον, πάλιν ἧκε φερόμενος
[0]	παράνομα γράφοντας, καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι	μικρὸν	εἶναι τῶν τοιούτων ἀδικημάτων, ἀλλ'
[10]	στεφάνῳ, ὁ δὲ αὐτὸς ἀνὴρ,	μικρὸν	ἐπισχὼν, ἔξεισιν ἐκ τοῦ δικαστηρίου
[0]	προλέγω ὑμῖν, ὅτι λήσετε κατὰ	μικρὸν	μικρὸν τῆς πολιτείας τισὶ παραχωρήσαντες.
[0]	ὑμῖν, ὅτι λήσετε κατὰ μικρὸν	μικρὸν	τῆς πολιτείας τισὶ παραχωρήσαντες. (Εὖ
[150]	ὑμετέρα μνήμη; (Γένεσθε δή μοι,	μικρὸν	χρόνον, τὴν διάνοιαν μὴ ἐν
[100]	τῆς πόλεως, ἔλεγχος δὲ οὐ	μικρὸς	τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων, φανερὰ δὲ
[30]	τῆς διοικήσεως εἰς ταῦτα ἔχει	μικροῦ	δεῖν δέκα τάλαντα. Ἕτερος δ'
[140]	τῶν ὑπαρχόντων ἀγαθῶν ἐν ἡμέρας	μικρῷ	μέρει διαγωνιεῖται, καὶ διὰ ταῦτα
[180]	(Ὅτι δὲ ὀρθῶς λέγω, ἔτι	μικρῷ	σαφέστερον ὑμᾶς βούλομαι διδάξαι. Πότερον
[180]	ὁ νυνὶ τὴν τάξιν λιπών;	Μιλτιάδης	δέ, ὁ τὴν ἐν Μαραθῶνι
[180]	ἐρωτηθέντες ἅπαντες ἀποκρίναισθε ἄν, ὅτι	Μιλτιάδης·	ἐκεῖ δὲ οὐκ ἐπιγέγραπται. Πῶς;
[90]	λέγει, κλέπτων τὴν ἀκρόασιν, καὶ	μιμούμενος	τοὺς τἀληθῆ λέγοντας. Διὸ καὶ
[70]	τοὺς ὅρκους, Δημοσθένην. Ὁ γὰρ	μισαλέξανδρος	καὶ μισοφίλιππος ἡμῖν οὑτοσὶ ῥήτωρ
[60]	ὀργῆς ἦσαν ἄξιοι. Ὁ γὰρ	μισαλέξανδρος	νυνὶ φάσκων εἶναι, καὶ τότε
[0]	δημοκρατία· (ἃ χρὴ διαμνημονεύοντας ὑμᾶς,	μισεῖν	τοὺς τὰ παράνομα γράφοντας, καὶ
[90]	Διὸ καὶ σφόδρα ἄξιός ἐστι	μισεῖσθαι,	ὅτι, πονηρὸς ὢν, καὶ τὰ
[170]	πέπρακται· ἤδη γὰρ ποτε εἶδον	μισηθέντας	τοὺς τὰ τῶν πλησίον αἰσχρὰ
[220]	μηδεμίαν παραλείπειν ἡμέραν ἐργαζομένου καὶ	μισθαρνοῦντος.	(Ὑπὲρ δὲ τοῦ μήπω κεκρίσθαι
[80]	Καλλίας ὁ Χαλκιδεύς, ὃν Δημοσθένης	μισθαρνῶν	ἐνεκωμίαζεν, (ὁρῶν τὸ στρατόπεδον τὸ
[210]	ἃ βούλει, ἀλλ' ὁπόταν οἱ	μισθοδόται	σοι προστάττωσιν· οὐκ αἰσχύνῃ δὲ
[90]	Θηβαίων) δεύτερον δ' ἧκον οἱ	μισθοὶ	τῷ γράψοντι τὴν συμμαχίαν ὑπὲρ
[180]	δὲ τῷ δευτέρῳ· Ἡγεμόνεσσι δὲ	μισθὸν	Ἀθηναῖοι τάδ' ἔδωκαν Ἀντ' εὐεργεσίης
[80]	Ταυροσθένους πατρός, οὓς οὗτος νυνὶ,	μισθὸν	λαβὼν, Ἀθηναίους εἶναι τολμᾷ γράφειν,
[100]	μοι, ὅτι, λαβὼν τρία τάλαντα	μισθὸν,	τὴν γνώμην ταύτην ἔγραψε Δημοσθένης,
[230]	ἁλισκομένους ἀτιμοῦτε, ὃν δ' αὐτοὶ	μισθοῦ	πολιτευόμενον σύνιστε, στεφανώσετε; Καὶ τοὺς
[240]	πενθοῦσαν δύνασαι παραμυθεῖσθαι, γράψας δὲ	μισθοῦ	ψήφισμα οὐκ ἀπολογήσῃ; (Ἢ τοιοῦτός
[210]	στεφανῶσαι, μυριάκις κατατέτμηκε, καὶ τούτων	μισθοὺς	εἴληφε, τραύματος ἐκ προνοίας γραφὰς
[140]	τῶν στρατηγῶν ἐκ τοῦ στρατηγίου.	Μισθοφορῶν	δ' ἐν τῷ ξενικῷ κεναῖς
[70]	τὸν τρόπον ἐξετάξω. Ὁ γὰρ	μισότεκνος,	καὶ πατὴρ πονηρὸς, οὐκ ἄν
[90]	οὐδεμιᾶς ἀπέτυχε Καλλίας· ἀλλ' ὁ	μισοτύραννος	Δημοσθένης, ὡς αὐτὸς προσποιεῖται, ὅν
[140]	τῷ δ' ἔργῳ πολὺ μᾶλλον	μισοῦντος	Θηβαίους, ὡς αὐτὰ τὰ πράγματα
[60]	νυνὶ φάσκων εἶναι, καὶ τότε	μισοφίλιππος,	Δημοσθένης, ὁ τὴν ξενίαν ἐμοὶ
[70]	Δημοσθένην. Ὁ γὰρ μισαλέξανδρος καὶ	μισοφίλιππος	ἡμῖν οὑτοσὶ ῥήτωρ δὶς ἐπρέσβευσεν
[110]	ἀποστέλλεσθαι Ἀθήναζε τοῦ ἐνιαυτοῦ ἑκάστου	μνᾶς	εἴκοσιν τῶν ἐξαγίστων καὶ ἐπαράτων
[10]	ὁμολογῶ· ἀλλ' ἐπιδέδωκα τῇ πόλει	μνᾶς	ἑκατόν, καὶ τὸ ἔργον μεῖζον
[100]	δωροδοκήματος δραχμὴν τοῦ μηνὸς τῆς	μνᾶς,	ἕως τὸ κεφάλαιον ἀπέδοσαν. (Καὶ
[110]	παρὰ τῶν Ἀμφισσέων, τοῦ μηδεμίαν	μνείαν	περὶ αὐτῶν ἐν τοῖς Ἀμφικτύοσι
[150]	ὡς ἔοικε, καὶ ἡ ὑμετέρα	μνήμη;	(Γένεσθε δή μοι, μικρὸν χρόνον,
[180]	γράμμασι τιμᾶσθαι, ἀλλ' ἐν τῇ	μνήμῃ	τῶν εὖ πεπονθότων, ἣ ἀπ'
[240]	τὸν θάνατον κείμενον, τὴν δὲ	μνήμην	ἐπιλείπουσαν. Τὸ μέγιστον, ἐὰν ἐπερωτῶσιν
[80]	πολλὰ καὶ μεγάλα ἠδικημένοι ὑπὸ	Μνησάρχου	τοῦ Χαλκιδέως, τοῦ Καλλίου καὶ
[90]	γὰρ ἦν τὸ μέσον, εἰ	μνησθεὶς	τῶν προτέρων ἀδικημάτων ὁ δῆμος,
[180]	δὲ τίνας ἐλάμβανον, ἄξιόν ἐστι	μνησθῆναι.	(Ἦσάν τινες, κατὰ τοὺς τότε
[110]	οὖν μοι ἐπὶ τὴν γνώμην	μνησθῆναι	τῆς τῶν Ἀμφισσέων περὶ τὴν
[80]	λέγω, περὶ τῶν Εὐβοέων πρῶτον	μνησθήσομαι.	(Ὑμεῖς γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, πολλὰ
[200]	ἐκ παιδείας ῥῆμα φθεγξάμενοι, Μὴ	μνησικακεῖν·	σὺ δὲ ἑλκοποιεῖς, καὶ μᾶλλόν
[50]	ὤν, καὶ ὡς ἀπέδοτο τριάκοντα	μνῶν	ἅμα τήν τε εἰς αὑτὸν
[20]	ἐκ τῶν δημοσίων γραμμάτων· καί	μοι	ἀνάγνωθι ἐπὶ τίνος ἄρχοντος, καὶ
[0]	γνώμην ἀποφαίνεσθαι· οὕτω γὰρ ἄν	μοι	δοκεῖ ἥ τε πόλις ἄριστα
[50]	κατεχειροτόνησε Μειδίου. (Ταῦτα μὲν οὖν	μοι	δοκῶ καὶ τἆλλα τὰ τούτοις
[220]	καὶ Δημοσθένης ἴδομεν. ~Ἐπιτιμᾷς δέ	μοι,	εἰ, μὴ συνεχῶς, ἀλλὰ διαλείπων,
[0]	οὖν τῆς ὅλης κατηγορίας μετρίως	μοι	ἐλπίζω προειρῆσθαι· περὶ δὲ αὐτῶν
[110]	λόγους ὑπερβήσομαι· ἐπῄει δ' οὖν	μοι	ἐπὶ τὴν γνώμην μνησθῆναι τῆς
[20]	τῶν ἀνηλωμένων λόγον ἀπολήψεσθαι. Καί	μοι	λέγε τὸ ψηφίσματα. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. (Ναί·
[30]	ἐκκλησίᾳ, ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ. Καί	μοι	λέγε τὸν νόμον. ΝΟΜΟΣ. (Οὗτος
[30]	πλείους περὶ ἑκάστης πράξεως. Καί	μοι	λέγε τοὺς νόμους. ΝΟΜΟΙ ~Εἰ
[170]	φαῦλα. (Πρὸς δὲ ἀνδρείαν βραχύς	μοι	λείπεται λόγος. Εἰ μὲν γὰρ
[40]	ἔννομα γέγραφας. (Ἔστι δὲ ὑπόλοιπόν	μοι	μέρος τῆς κατηγορίας, ἐφ' ᾧ
[210]	βίου μετριότης παρεσκεύασεν· ἀρκεῖ γάρ	μοι	μικρά, καὶ μειζόνων αἰσχρῶς οὐκ
[150]	ἡ ὑμετέρα μνήμη; (Γένεσθε δή	μοι,	μικρὸν χρόνον, τὴν διάνοιαν μὴ
[20]	οὗτοι προφασιοῦνται, μέχρι δεῦρο εἰρήσθω	μοι·	ὅτι δὲ ὄντως ἦν ὑπεύθυνος
[100]	ἀπωλέσατε. (Ὑπόλοιπον δ' εἰπεῖν ἐστί	μοι,	ὅτι, λαβὼν τρία τάλαντα μισθὸν,
[50]	καταχαριζόμενος, ἀλλ' ἐκεῖνο φοβούμενος, μή	μοι	παρ' ὑμῶν ἀπαντήσῃ τὸ δοκεῖν
[170]	αὐτῷ, διατριβὴν ὁ λόγος ἄν	μοι	παρεῖχεν. Ἐπειδὴ δὲ καὶ αὐτὸς
[60]	δεήσομαι ὑμῶν μετρίαν δέησιν· ἐπινεύσατέ	μοι,	πρὸς θεῶν, τὸν πρῶτον τῶν
[60]	(Τὰ δὲ μετὰ ταῦτα ἤδη	μοι	σφόδρα προσέχετε τὸν νοῦν. Ἐπράττετο
[90]	εἰδῆτε, ὅτι ἀληθῆ λέγω, λαβέ	μοι	τὴν Καλλίου γραφὴν, καὶ τὴν
[70]	εἶναι χρηστούς. (Ὑπόλοιπον δ' ἐστί	μοι	τὴν κολακείαν διεξελθεῖν. Δημοσθένης γὰρ,
[70]	(Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω, ἀνάγνωθί	μοι,	τίς ἦν ὁ ταῦτα γράψας,
[70]	ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως μείνω, λαβέ	μοι	τὸ ψήφισμα τὸ περὶ τῆς
[100]	Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω, λαβέ	μοι	τὸ ψήφισμα τῶν Ὠρειτῶν. ΨΗΦΙΣΜΑ.
[180]	χαλκοχιτώνων Κοσμητῆρα μάχης ἔξοχον ἄνδρα	μολεῖν.	Οὕτως οὐδὲν ἀεικὲς Ἀθηναίοισι καλεῖσθαι
[120]	πανδημεί, καὶ, εἰ μὴ δρόμῳ	μόλις	ἐξεφύγομεν εἰς Δελφούς, ἐκινδυνεύσαμεν ἂν
[240]	χειροτονεῖσθαι, συναχθεσθησόμενος ἐπὶ τῇ τοῦ	Μολοττῶν	βασιλέως Ἀλεξάνδρου τελευτῇ, νυνὶ δὲ
[70]	λαβὼν, ἐβουθύτει, καὶ παρενόμει, τὴν	μόνην	ὁ δείλαιος καὶ πρώτην αὐτὸν
[70]	εἰ παραβαίνοιντο αἱ συνθῆκαι, μὴ	μόνοι,	μηδ' ἀπαράσκευοι πολεμήσαιμεν· ὃ νῦν
[10]	ὑμᾶς ἀνηλωκότας φιλοτιμίαν. Οὐ τοίνυν	μόνοι	οἱ τριήραρχοι, ἀλλὰ καὶ τὰ
[60]	ἐπανελθόντων τῶν ὑμετέρων πρέσβεων, ἀλλὰ	μόνοι	ποιήσησθε τὴν εἰρήνην. (Μετὰ ταῦτα,
[80]	παρεκάλουν ἐπὶ τὸ βῆμα, τὸν	μόνον	ἀδωροδόκητον ὀνομάζοντες τῇ πόλει· ὁ
[90]	συμμαχίᾳ βοηθεῖν ἡμᾶς Χαγκιδεῦσι, ῥῆμα	μόνον	ἀντικαταλλαξάμενος ἀντὶ τούτων, εὐφημίας ἕνεκα
[40]	ἀλλ' ἔξεστι κεκτῆσθαι, ἵνα μὴ	μόνον	αὐτός, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐξ
[60]	γὰρ ἔγραψαν ὑπὲρ εἰρήνης ὑμᾶς	μόνον	βουλεύσασθαι, τὸ δὲ τῆς συμμαχίας
[140]	ποιεῖσθαι τὴν συμμαχίαν, ἀλλ' ἀγαπᾷν	μόνον	εἰ γίγνεται· τοῦτο δὲ προλαβὼν,
[60]	εἰρήνην· (δεύτερον δ' ὅπως μὴ	μόνον	εἰρήνην, ἀλλὰ καὶ συμμαχίαν εἶναι
[60]	τὸν πόλεμον, οἴκοι δὲ μὴ	μόνον	εἰρήνην, ἀλλὰ καὶ συμμαχίαν ἐψηφισμένους
[250]	ἐνταῦθ' ἀνὴρ ἰδιώτης, ὃς, ἐκπλεῖν	μόνον	εἰς Σάμον ἐπιχειρήσας, ὡς προδότης
[10]	τοὺς θεοὺς εὐχομένους, καὶ οὐ	μόνον	ἰδίᾳ, ἀλλὰ καὶ κοινῇ τὰ
[70]	εἰς προεδρίαν καλέσας, ἀλλὰ τότε,	μόνον	καὶ πρῶτον, πρέσβεις εἰς προεδρίαν
[240]	δικαίως ὀνομάζεται. (Ὡς οὖν μὴ	μόνον	κρίνοντες, ἀλλὰ καὶ θεωρούμενοι, οὕτω
[10]	κατὰ σῶμα, τοὺς τὰ γέρα	μόνον	λαμβάνοντας, καὶ τὰς εὐχὰς ὑπὲρ
[190]	Ἐγράφοντο γὰρ ἀλλήλους παρανόμων οὐ	μόνον	οἱ διαπολιτευόμενοι, ἀλλὰ καὶ οἱ
[130]	οὐ προεσήμαινον οἱ θεοὶ φυλάξασθαι,	μόνον	οὐκ ἀνθρώπων φωνὰς προσκτησάμενοι; Οὐδεμίαν
[240]	τὰ διδασκαλεῖα, οὐδ' ἡ μουσικὴ	μόνον	παιδεύει τοὺς νεωτέρους, ἀλλὰ πολὺ
[200]	τὴν γραφὴν, οὐ τοὺς νόμους	μόνον	παραβέβηκεν, ἀλλὰ καὶ τὸν καιρὸν
[80]	καὶ Δημοσθένης, διὰ τὸ μὴ	μόνον	πρεσβεύειν, ἀλλὰ καὶ τὰ ψηφίσματα
[140]	ἱππεῖς, πρὶν περὶ συμμαχίας μίαν	μόνον	συλλαβὴν γράψαι Δημοσθένην· (ὁ δ'
[190]	τοὺς νόμους, ἀλλ' εἰ μίαν	μόνον	συλλαβὴν παραλλάξειαν. Τὸ δὲ νυνὶ
[190]	δεῖ τεθῆναι ἐπὶ ταῖς γραφαῖς	μόνον	ταῖς τῶν παρανόμων, μὴ ἐξεῖναι
[150]	Δημοσθένης οὐ τὴν ἀπὸ στρατοπέδου	μόνον	τάξιν ἔλιπεν, ἀλλὰ καὶ τὴν
[250]	ἄνδρας ἀξιολογωτέρους ἀπόθεσθε. Καὶ μὴ	μόνον	τοῖς ὠσίν, ἀλλὰ καὶ τοῖς
[250]	παραγεγηρακὼς ἢ παρανοίας ἑαλωκώς, αὐτὸ	μόνον	τοὔνομα τῆς δημοκρατίας περιποιεῖται, τῶν
[120]	γὰρ ὀνομάζουσιν, ὅταν τις μὴ	μόνον	τοὺς πυλαγόρους καὶ τοὺς ἱερομνήμονας
[130]	Λακεδαιμόνιοι δ' οἱ ταλαίπωροι, προσαψάμενοι	μόνον	τούτων τῶν πραγμάτων ἐξ ἀρχῆς
[60]	Δημοσθένης, ἐν ᾧ γράφει, μὴ	μόνον	ὑπὲρ εἰρήνης, ἀλλὰ καὶ περὶ
[30]	τῷ θεάτρῳ, οὐ τοὺς νόμους	μόνον	ὑπερβάς, ἀλλὰ καὶ τὸν τόπον
[40]	φανερῶς δή που ἐξελέγχονται οὐ	μόνον	ψευδῆ λέγοντες, ἀλλὰ καὶ παντελῶς
[60]	τοῖς ἄλλοις πρέσβεσιν ἀπήγγελλε, καὶ	μόνος	τῶν βουλευτῶν ἔγραψε σπείσασθαι τῷ
[240]	Νάξον ναυμαχίαν, Ἰφικράτει δὲ ὅτι	μόραν	Λακεδαιμονίων ἀπέκτεινε, Τιμοθέῳ δὲ διὰ
[220]	λόγων ἐμπειρίαν, καὶ τὴν φύσιν	μου	γεγενῆσθαι ἐπὶ βλάβῃ τῶν ἀκουόντων.
[210]	τοῖς γυμνασίοις μετὰ τῶν νεωτέρων	μου	διατριβὰς καταμέμφεται, καὶ κατὰ τῆσδε
[210]	βίου διαβάλλει, καὶ τῆς σιωπῆς	μου	κατηγορεῖ, ἵνα μηδεὶς αὐτῷ τόπος
[110]	αὐτὸν οὕτω προῃρημένον. (Ἀρχομένου δέ	μου	λέγειν, καὶ προθυμότερόν πως εἰσεληλυθότος
[10]	δὴ ταύτην τὴν πρόφασιν ἀκούσατέ	μου	λέγοντος καὶ δίκαια, καὶ ὑμῖν
[220]	λέγειν ἀγανακτῶ μάλιστα. Ἀφομοιοῖ γὰρ	μου	τὴν φύσιν ταῖς Σειρῆσιν, ὡς
[240]	οὐδὲ τὰ διδασκαλεῖα, οὐδ' ἡ	μουσικὴ	μόνον παιδεύει τοὺς νεωτέρους, ἀλλὰ
[220]	οὐδ' εὐδοκιμεῖν τὴν τῶν Σειρήνων	μουσικήν,	καὶ δὴ καὶ τὴν τῶν
[180]	ἐπεσσομένων ἐθελήσει Ἀμφὶ ξυνοῖσι πράγμασι	μόχθον	ἔχειν. (Ἐπὶ δὲ τῷ τρίτῳ
[210]	πάντας τοὺς νόμους γέγραφε στεφανῶσαι,	μυριάκις	κατατέτμηκε, καὶ τούτων μισθοὺς εἴληφε,
[90]	πληρώματα, καὶ εἰς πεζοὺς στρατιώτας	μυρίους,	καὶ ἱππέας χιλίους· (ὑπάρξειν δὲ
[140]	στρατιωτικὰ χρήματα κλέπτων, καὶ τοὺς	μυρίους	ξένους ἐκμισθώσας Ἀμφισσεῦσι, πολλὰ διαμαρτυρομένου
[80]	καὶ Δορίσκον, καὶ Ἐργίσκην, καὶ	Μυρτίσκην,	καὶ Γάνος, καὶ Γανίδα, χωρία
[130]	Οὐχ ἱκανὸν ἦν τὸ τοῖς	μυστηρίοις	φανὲν σημεῖον φυλάξασθαι, ἡ τῶν
[130]	φανὲν σημεῖον φυλάξασθαι, ἡ τῶν	μυστῶν	τελευτή; Οὐ περὶ τούτων Ἀμεινιάδης