Paragraphes
[90]	γὰρ τοῦτο προήχθη Καλλίας μὲν	ὕβρεως	καὶ πλεονεξίας, Δημοσθένης δέ, ὃν
[230]	τοὺς δ' εἰδότας καὶ αἰσθανομένους	ὑβρίζεις.	Ἀφελὼν γὰρ τὸν καιρὸν, καὶ
[240]	στρατιώτας, τοῦτον ὑμεῖς τιμήσετε. Οὐκοῦν	ὑβρίζονται	μὲν οἱ τελευτήσαντες, ἀθυμότεροι δὲ
[50]	ἅμα τήν τε εἰς αὑτὸν	ὕβριν,	καὶ τὴν τοῦ δήμου καταχειροτονίαν,
[230]	κατέπεμψε τῷ δήμῳ καὶ μάλα	ὑβριστικὴν	καὶ βάρβαρον ἐπιστολήν, ἐν ᾗ
[220]	πρὸς τοὺς οἰκείους, ἃ ἐπιτηδεύσας	ὑγιὴς	ἂν ἐγένετο; (Σαυτὸν δ' οὐκ
[190]	τὸ παράνομον, ἤδη τὸ τρίτον	ὕδωρ	ἐγχεῖται τῇ τιμήσει καὶ τῷ
[130]	Ἑλλήσποντον ζεύξας, ὁ γῆν καὶ	ὕδωρ	τοὺς Ἕλληνας αἰτῶν, ὁ τολμῶν
[190]	Ἐγχεῖται γὰρ τὸ μὲν πρῶτον	ὕδωρ	τῷ κατηγόρῳ καὶ τοῖς νόμοις
[190]	τῇ δημοκρατίᾳ, τὸ δὲ δεύτερον	ὕδωρ	τῷ τὴν γραφὴν φεύγοντι καὶ
[240]	δικαίων, ἐπανελθὼν οἴκαδε παιδεύει τὸν	υἱόν;	Ὁ δέ γε εἰκότως οὐ
[100]	πρὸς αὐτὸν Γνωσίδημον, τὸν Χαριγένους	υἱὸν	τοῦ δυναστεύσαντός ποτε ἐν Ὠρεῷ,
[160]	ὁ τοῦ Ἀριστοβούλου τοῦ φαρμακοπώλου	υἱός,	εἴ τις ἄρα καὶ ὑμῶν
[140]	πρὸς τὸ στρατήγιον· πλείω γὰρ	ὑμᾶς	ἀγαθὰ ὑφ' ἑαυτοῦ ἔφη ἀπὸ
[180]	τοὺς καθ' ἑαυτὸν ἀγωνιστάς· ὥσπερ	ὑμᾶς	ἀγνοοῦντας, ὅτι τοῖς μὲν πύκταις
[240]	δὲ ὄνειδος μὴ τοῖς προγόνοις	ὑμᾶς,	ἀλλὰ τῇ Δημοσθένους ἀνανδρίᾳ, προσεικασθῆναι.
[10]	πατρῴας οὐσίας εἰς τὴν πρὸς	ὑμᾶς	ἀνηλωκότας φιλοτιμίαν. Οὐ τοίνυν μόνοι
[190]	ἀπαίτει. ~Ἵνα δὲ μὴ ἀποπλανῶ	ὑμᾶς	ἀπὸ τῆς ὑποθέσεως, ἀναγνώσεται ὑμῖν
[170]	προδεδωκότα. Ἵνα δὲ μὴ ἀποπλανῶ	ὑμᾶς	ἀπὸ τῆς ὑποθέσεως, ἐκεῖνο μέμνησθε·
[100]	στρατοπέδων οὐδέποτε συλλεγησομένων. Ἀπαγαγὼν δ'	ὑμᾶς	ἄπωθεν ἀπὸ τοῦ κλέμματος, καὶ
[150]	ἡμιθνὴς ἐπὶ τὸ βῆμα, εἰρηνοφύλακα	ὑμᾶς	αὑτὸν ἐκέλευε χειροτονεῖν· ὑμεῖς δὲ,
[240]	Καὶ πότερον τοῦτον τιμήσετε, ἢ	ὑμᾶς	αὐτοὺς ἀτιμωσετε, καὶ τοὺς ὑπὲρ
[250]	καὶ τοῖς ὄμμασι, διαβλέψαντες εἰς	ὑμᾶς	αὐτοὺς, βουλεύσασθε, τίνες ὑμῶν εἰσιν
[180]	ταλαιπωρίας ὑπομείναντες, διακινδυνεύειν. Ὑπολάβετε τοίνυν	ὑμᾶς	αὐτοὺς εἶναι ἀγωνοθέτας τῆς πολιτικῆς
[60]	τὴν ἐσχάτην ἐμπέσοιεν ἀθυμίαν, ὁρῶντες	ὑμᾶς	αὑτοὺς μὲν παρακαλοῦντας ἐπὶ τὸν
[200]	ἑτέρων παρεμβολῇ πραγμάτων εἰς λήθην	ὑμᾶς	βούλεται τῆς κατηγορίας ἐμβαλεῖν. (Ὥσπερ
[180]	ὀρθῶς λέγω, ἔτι μικρῷ σαφέστερον	ὑμᾶς	βούλομαι διδάξαι. Πότερον ὑμῖν ἀμείνων
[200]	προφάσεις εἶπον, ἃς ἀξιῶ καὶ	ὑμᾶς	διαμνημονεύειν· (δεύτερον δ' ὑμῖν διεξῆλθον
[30]	ψηφίσματι κελεύει γίγνεσθαι, καὶ τοῦθ'	ὑμᾶς	διδάξω. Ὁ γὰρ νόμος διαρρήδην
[20]	εὐθύνας δεδωκώς, ταῦτ' ἤδη πειράσομαι	ὑμᾶς	διδάσκειν ἐκ τῶν δημοσίων γραμμάτων·
[50]	συνεδρίου τῶν Ἑλλήνων, εἴ τινες	ὑμᾶς	εἴασαν, περιμεῖναι τὰς πρεσβείας, ἃς
[140]	Δημοσθένην· (ὁ δ' εἰσάγων ἦν	ὑμᾶς	εἰς τὰς Θήβας καιρὸς καὶ
[70]	ἄλλων κατήγορος, καὶ πόθεν ποθ'	ὑμᾶς	εἰς τὴν ἀτυχίαν ὁ μιαρὸς
[250]	δὲ Θηβαίους δημηγορήσας. Οἴεται γὰρ	ὑμᾶς	εἰς τοσοῦτον εὐηθείας ἤδη προβεβηκέναι,
[140]	τὰ πάντων μέγιστα Δημοσθένης εἰς	ὑμᾶς	ἐξημάρτηκε· πρῶτον μέν, ὅτι, Φιλίππου
[200]	τοῦ τόνου τῆς φωνῆς, ὅταν	ὑμᾶς	ἐπερωτᾷ. Ποῖ καταφύγω, ἄνδρες Ἀθηναῖοι;
[170]	δ' ἀμείνους; Ἐγὼ δὲ τοῦθ'	ὑμᾶς	ἐπιχειρήσω διδάσκειν. Οἴεσθέ ποτε, ὦ
[80]	ἰσχυρὰν δὲ τὴν Εὔβοιαν ἐφ'	ὑμᾶς	ἔργῳ κατασκευάζων, ἐξαίρετον δ' αὑτῷ
[170]	δείξειν ὑμῖν. (Εἰ γάρ τις	ὑμᾶς	ἐρωτήσειε, πότερον ὑμῖν ἐνδοξοτέρα δοκεῖ
[240]	τῆς δημοκρατίας ἐπιμελήθητε ἤδη διαφευγούσης	ὑμᾶς.	~Ἢ οὐ δεινὸν ὑμῖν εἶναι
[40]	ἢ ὑπὸ τοῦ δήμου, πείσαντες	ὑμᾶς,	καὶ μετὰ ψηφίσματος, πολλὴν χάριν
[40]	ἀκούσατε. ΝΟΜΟΙ. (Ἐπειδὰν τοίνυν ἐξαπατῶντες	ὑμᾶς	λέγωσιν, ὡς προσγέγραπται ἐν τῷ
[0]	ἡ δημοκρατία· (ἃ χρὴ διαμνημονεύοντας	ὑμᾶς,	μισεῖν τοὺς τὰ παράνομα γράφοντας,
[60]	μὲν γὰρ ἔγραψαν ὑπὲρ εἰρήνης	ὑμᾶς	μόνον βουλεύσασθαι, τὸ δὲ τῆς
[160]	τῶν Ἑλλήνων συνεδρίῳ· οὗτος δ'	ὑμᾶς	νυνὶ προδέδωκεν, εἴπερ ἀληθῆ ἐστιν
[240]	ἐπιλείπουσαν. Τὸ μέγιστον, ἐὰν ἐπερωτῶσιν	ὑμᾶς	οἱ νεώτεροι, πρὸς ποῖον παράδειγμα
[230]	τοὺς φαύλους ἔτρεπον· Κτησιφῶν δ'	ὑμᾶς	οἴεται δεῖν ἀφελόντας τὴν ἀδοξίαν
[160]	ἐστίν. (Οἶμαι τοίνυν ἅπαντας ἂν	ὑμᾶς	ὁμολογῆσαι τάδε δεῖν ὑπάρξαι τῷ
[150]	μεταμανθάνοντας τὴν ἐλευθερίαν, κλαίοντας, ἱκετεύοντας	ὑμᾶς,	ὀργιζομένους οὐ τοῖς τιμωρουμένοις, ἀλλὰ
[50]	τούτοις ὅμοια ὑπερβήσεσθαι, οὐ προδιδοὺς	ὑμᾶς,	οὐδὲ τὸν ἀγῶνα καταχαριζόμενος, ἀλλ'
[90]	ἐστιν ἀκοῦσαι. (Ἀφικνεῖται γὰρ πρὸς	ὑμᾶς,	οὐκ ἔτι δι' ἀγγέλων, ἀλλ'
[200]	πως κατηγόρηκα, ἵνα καὶ ὑπομνήσω	ὑμᾶς.	(Οὔτε τὸν ἴδιον βίον τὸν
[40]	κἀκεῖνοι μὲν, μετὰ ψηφίσματος, πείσαντες	ὑμᾶς,	οὗτοι δ' ἄνευ ψηφίσματος. (Συνιδὼν
[240]	μὲν Δημοσθένην παρακαλεῖν λέξοντα εἰς	ὑμᾶς,	οὗτος δ' ἀναβὰς ἑαυτὸν ἐγκωμιάζειν,
[70]	οἰκειότατα σώματα μὴ στέργων, οὐδέποτε'	ὑμᾶς	περὶ πολλοῦ ποιήσεται τοὺς ἀλλοτρίους,
[150]	τοῖς πολεμίοις οὐδεπώποτ' ἀντιβλέψας, πέμπειν	ὑμᾶς	πρέσβεις εἰς Θήβας, αἰτήσοντας Θηβαίους
[40]	ψεῦδος τοῦτο ἐπιφέρουσιν, ἐγὼ διδάξω	ὑμᾶς,	προειπὼν ὧν ἕνεκα οἱ νόμοι
[10]	τὰ κοινὰ προσεληλυθότων. (Διδάξω δ'	ὑμᾶς,	πρῶτον ἐπὶ τῶν παραδόξων· οἷον,
[90]	μὲν, μὴ διασφαλῆναι τῆς πρὸς	ὑμᾶς	συμμαχίας (οὐδὲν γὰρ ἦν τὸ
[90]	γράφων, καὶ τῷ λόγῳ προσβιβάζων	ὑμᾶς,	τὰς μὲν βοηθείας ὡς δεῖ
[240]	παροῦσι τῶν πολιτῶν, ἐπερησομένοις δὲ	ὑμᾶς,	τί ἐδικάζετε. Εὖ γὰρ ἴστε,
[210]	κατ' ἀμφοτέρων αὐτῶν ἀπαγγεῖλαι, πρὸς	ὑμᾶς	τοῦτ' ἐρῶ. Περιέρχονται γὰρ τὴν
[200]	προελθὼν ἐνταυθοῖ, Κτησιφῶν διεξέλθῃ πρὸς	ὑμὰς	τοῦτο δὴ τὸ συντεταγμένον αὐτῷ
[150]	τῶν νυνὶ καθεστηκότων πραγμάτων, ἐκεῖνο	ὑμᾶς	ὑπομνῆσαι βούλομαι, ὅτι Δημοσθένης οὐ
[210]	ὃς τοσοῦτον καταγελᾷ τῆς πρὸς	ὑμᾶς	φιλοτιμίας, ὥστε τὴν μιαρὰν κεφαλὴν
[190]	οὖν αὐτούς, ἐάσαντας τὴν πρώτην	ὑμᾶς	ψῆφον κατὰ τοὺς νόμους διενεγκεῖν,
[150]	πρὸς Διὸς καὶ θεῶν, ἱκετεύω	ὑμᾶς,	ὦ Αθηναῖοι, μὴ τρόπαιον ἵστατε
[50]	ὁ λόγος ἀποδοθῇ, καταριθμεῖσθαι πρὸς	ὑμᾶς,	ὡς ἄρα τῇ πόλει τέτταρες
[190]	τὰς γραφὰς τῶν παρανόμων, οὓς	ὑμεῖς	ἀχαρίστους εἶναι δικαίως ἂν ὑπολαμβάνοιτε.
[80]	περὶ τῶν Εὐβοέων πρῶτον μνησθήσομαι.	(Ὑμεῖς	γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, πολλὰ καὶ
[160]	τὸν ὀλιγαρχικὸν ἄνθρωπον καὶ φαῦλον·	ὑμεῖς	δ' ἀντιθέντες ἑκάτερα τούτων, θεωρήσατ'
[50]	ἀπολογουμένῳ τοὐναντίον τούτου δεικτέον ἐστίν.	Ὑμεῖς	δ' ἡμῖν ἔσεσθε τῶν λόγων
[120]	τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς ἀφοσιῶ·	ὑμεῖς	δ' ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν ἤδη
[150]	καλῶς ἀπήλλαξε Δημοσένει συμβούλῳ χρησάμενος.	Ὑμεῖς	δ' ὦ Ἀθηναῖοι, οὐκ αἰσχύνεσθε,
[250]	ἐξ ἁπάσης ἧς Ἀθηναῖοι ἄρχουσιν,	(ὑμεῖς	δὲ Δημοσθένην, οὐ κομίσαντα εἰς
[260]	εἰ δὲ ἐνδεεστέρως, ὡς ἐδυνάμην·	ὑμεῖς	δὲ, καὶ ἐκ τῶν εἰρημένων
[150]	εἰρηνοφύλακα ὑμᾶς αὑτὸν ἐκέλευε χειροτονεῖν·	ὑμεῖς	δὲ, κατὰ μὲν τοὺς πρώτους
[30]	νόμος, ἀρχὴν ὑπεύθυνον μὴ στεφανοῦν,	ὑμεῖς	δὲ ὀμωμόκατε κατὰ τοὺς νόμους
[110]	ἱερομνήμονος ὄντος Διογνήτου Ἀναφλυστίου, πυλαγόρας	ὑμεῖς	εἵλεσθε, Μειδίαν τε ἐκεῖνον τὸν
[200]	μὴ προσποιῆται ὑμῶν ἀκούειν, μηδὲ	ὑμεῖς	ἐκείνου ἐθέλετε ἀκούειν· οὐ γὰρ
[140]	ἂν αὑτῷ δοκῇ, (κἂν μὴ	ὑμεῖς	ἐκπέμπητε· εἰ δέ τις αὐτῷ
[10]	τούτων νόμον ὑμέτερον παρέξομαι, ὃν	ὑμεῖς	ἐνομοθετήσατε, λύσειν ἡγούμενοι τὰς τοιαύτας
[140]	ἥπτετο αὐτῶν, μετεπέμψαντο Ἀθηναίους, καὶ	ὑμεῖς	ἐξήλθετε, καὶ εἰσῇτε εἰς τὰς
[90]	πρόδηλον ἦν ἐσόμενον, εἰ μὴ	ὑμεῖς	κωλύσετε. (Ταῦτα διανοηθείς, ἀποστέλλει δεῦρο
[230]	ἐκ δὲ τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων	ὑμεῖς	μὲν ἀστεφάνωτοι καὶ ἀκήρυκτοι γίγνεσθε,
[160]	παρέχων. Καὶ, τὸ πάντων δεινότατον,	ὑμεῖς	μὲν τοῦτον οὐ προὔδοτε, οὐδ'
[170]	ἠρνεῖτο μὴ δειλὸς εἶναι, ἢ	ὑμεῖς	μὴ συνῄδειτε αὐτῷ, διατριβὴν ὁ
[210]	Τοὺς δὴ κατεγνωκότας ἀλλήλων μηδαμῶς	ὑμεῖς	οἱ κοινοὶ κριταὶ τῶν ἐγκλημάτων
[200]	στάσεως ἀλλήλοις διαγωνιζομένους, οὕτω καὶ	ὑμεῖς,	ὅλην τὴν ἡμέραν, ὑπὲρ τῆς
[30]	οὐκ ἔχει ταῦθ' οὕτως (μήθ'	ὑμεῖς	ποτε εἰς τοσαύτην ἀταξίαν τῶν
[140]	λέγω, καὶ πάντες ἐπιτιμῶσι, καὶ	ὑμεῖς	σύνιστε καὶ οὐκ ὀργίζεσθε. Ἐκεῖνο
[170]	ὁμολογεῖ ἐν ταῖς ἐκκλησίαις, καὶ	ὑμεῖς	σύνιστε, λοιπὸν ὑπομνῆσαι τοὺς περὶ
[80]	τοῦ ὑμετέρου συμφέροντος ἰσχυροὺς κατεσκεύασεν,	ὑμεῖς	τε ἐκ τῶν ἀγρῶν φοβηθέντες
[50]	(Ἵν' οὖν μήθ' οὗτος ἰσχυρίζηται,	ὑμεῖς	τε προειδῆτε, ἐγώ τε ἀποκρίνωμαι,
[240]	προδόντα δὲ τοὺς στρατιώτας, τοῦτον	ὑμεῖς	τιμήσετε. Οὐκοῦν ὑβρίζονται μὲν οἱ
[80]	εἶναι τὴν συμφοράν. Ἀλλ' ὅμως	ὑμεῖς,	τοιαῦτα πεπονθότες, πάλιν διελύσασθε πρὸς
[0]	πόλει τοιούτων, ὁποίους τινὰς αὐτοὺς	ὑμεῖς	ὑπολαμβάνετε εἶναι, ἓν ὑπολείπεται μέρος
[150]	στεφανοῦσθαι; Ἐὰν δ' οὗτος λέγῃ,	ὑμεῖς	ὑπομενεῖτε, καὶ συναποθανεῖται τοῖς τελευτήσασιν,
[80]	ὑπὲρ τούτων, ὑπὲρ ὧν καὶ	ὑμεῖς	ὑπωπτεύσατε) τοιαύτης ἐμπιπτούσης ταραχῆς, μετὰ
[160]	ἀπίθανα ῥήματα, ἃ πῶς ποθ'	ὑμεῖς,	ὦ σιδηροῖ, ἐκαρτερεῖτε ἀκροώμενοι; Ὅτ'
[10]	φάσκοντας, ἀποδιδόντας δὲ ὑμῖν τὰ	ὑμέτερα,	ἀλλ' ὁμολογουμένως τὰς πατρῴας οὐσίας
[150]	τελευτήσασιν, ὡς ἔοικε, καὶ ἡ	ὑμετέρα	μνήμη; (Γένεσθε δή μοι, μικρὸν
[130]	βλέπων εἰς τὰ πρόσωπα τὰ	ὑμέτερα,	ὡς ἄρα Θηβαῖοι τὴν συμμαχίαν
[130]	περιστάντα αὐτούς, οὐδὲ διὰ τὴν	ὑμετέραν	δόξαν, ἀλλὰ διὰ τὰς Δημοσθένους
[190]	ψῆφον αἰτεῖ, τὴν ὀργὴν τὴν	ὑμετέραν	παραιτεῖται· ὅστις δ' ἐν τῷ
[130]	αὐτοὺς ἐδυνήθη προτρέψασθαι εἰς τὴν	ὑμετέραν	φιλίαν· τὸ δ' αἴτιον οἶδα
[20]	μεγίστων κυρίαν ἄγει ὑπὸ τὴν	ὑμετέραν	ψῆφον. Οὐκ ἄρα στεφανωθήσεται ἡ
[190]	τῷ μεγέθει τῆς ὀργῆς τῆς	ὑμετέρας.	(Ὅστις μὲν οὖν ἐν τῇ
[40]	οἱ ὑπὸ τῆς βουλῆς τῆς	ὑμετέρας	στεφανούμενοι, ἢ ὑπὸ τοῦ δήμου,
[0]	ὄντως λάχῃ προεδρεύειν, καὶ τὰς	ὑμετέρας	χειροτονίας ὀρθῶς ἀναγορεύῃ, τοῦτον οἱ
[60]	τοῦ Φιλίππου πρέσβεις· οἱ δὲ	ὑμέτεροι	ἀπεδήμουν, παρακαλοῦντες τοὺς Ἕλληνας ἐπὶ
[100]	ὡς λέγονται, οἱ πρόγονοι οἱ	ὑμέτεροι,	ἔπειτα καὶ οἱ ἄλλοι Ἀμφικτύονες,
[80]	στρατόπεδον, ἔπειθ' οἱ στρατιῶται οἱ	ὑμέτεροι,	καὶ οἱ πεζοὶ καὶ οἱ
[20]	τις ἐξαμαρτάνῃ, κολάζουσιν· οἱ δὲ	ὑμέτεροι	ῥήτορες τρυφῶσι. Πάλιν, τὴν βουλὴν
[190]	ἀλλ' ὡρισμένον τοῖς νόμοις τοῖς	ὑμετέροις.	Ὥσπερ γὰρ ἐν τῇ τεκτονικῇ,
[50]	συστάντες ἐπὶ τὸ δημόσιον τὸ	ὑμέτερον.	(Εἰ δέ τισιν ὑμῶν ἐξαίφνης
[10]	οὗτοι προσαγορεύωσι πραγματείας καὶ ἐπιμελείας,	ὑμέτερον	ἔργον ἐστὶν ἀπομνημονεύειν καὶ ἀντιτάττειν
[10]	τοὺς λόγους τοὺς τούτων νόμον	ὑμέτερον	παρέξομαι, ὃν ὑμεῖς ἐνομοθετήσατε, λύσειν
[140]	μὴ κύριον γενέσθαι Στρατοκλέα τὸν	ὑμέτερον	στρατηγὸν βουλεύσασθαι περὶ τῆς τῶν
[140]	κοινήν, τὸ δ' ἀνάλωμα ἴδιον	ὑμέτερον,	τὴν δὲ κατὰ γῆν, εἰ
[40]	ἀλλ' αὐτοὶ προελόμενοι, ἄνευ δόγματος	ὑμετέρου.	(Ἐκ δὲ τούτου τοῦ τρόπου
[40]	ἀλλὰ περὶ τῶν ἄνευ ψηφίσματος	ὑμετέρου	στεφανουμένων ὑπὸ τῶν φυλετῶν καὶ
[80]	ἐδόκει, περαιτέρω καιροῦ καὶ τοῦ	ὑμετέρου	συμφέροντος ἰσχυροὺς κατεσκεύασεν, ὑμεῖς τε
[60]	μὴ περιμείναντας τοὺς πρέσβεις τοὺς	ὑμετέρους,	ἀλλ' εὐθὺς μετὰ τὰ ἐν
[30]	παρέξομαι συνηγόρους τοὺς νόμους τοὺς	ὑμετέρους,	ὅπερ διατελῶ σπουδάζων παρὰ πᾶσαν
[150]	ἀλλὰ καὶ τοὺς στρατιώτας τοὺς	ὑμετέρους	πάλιν ἀνέστρεψαν ἐξεληλυθότας, ἵνα βουλεύσησθε
[60]	τινες προσέχοιεν τῷ πλήθει τῷ	ὑμετέρῳ,	εἰς τὴν ἐσχάτην ἐμπέσοιεν ἀθυμίαν,
[0]	πόλει, καὶ τῷ συμφέροντι τῷ	ὑμετέρῳ	πολιτευομένους. Κἂν, ταύτην ἔχοντες τὴν
[170]	προσόδων πορίζεται, ἀλλ' ἐκ τῶν	ὑμετέρων	κινδύνων. (Περὶ δ' εὐγνωμοσύνην καὶ
[10]	κοινὰ διαχειρίσαντας, οὐδ' ἀπὸ τῶν	ὑμετέρων	πολλὰ μὲν ὑφαιρουμένους, βραχέα δὲ
[60]	τῶν ἄλλων Ἑλλήνων, ἐπανελθόντων τῶν	ὑμετέρων	πρέσβεων, ἀλλὰ μόνοι ποιήσησθε τὴν
[40]	πόλις, ἡ βουλομένη τινὰ τῶν	ὑμετέρων	στεφανοῦν, πρέσβεις πέμψασα δεηθῇ τοῦ
[50]	ταῦτα ἡμῖν λόγος γίγνεται, καὶ	ὑμῖν	ἀκούσασι κρῖναι εὐμαθής· δεῖ γὰρ
[100]	πρέσβεις ἀξιῶν τοὺς Ὠρείτας, μὴ	ὑμῖν,	ἀλλὰ Καλλίᾳ διδόναι. Ὅτι δ'
[180]	σαφέστερον ὑμᾶς βούλομαι διδάξαι. Πότερον	ὑμῖν	ἀμείνων ἀνὴρ εἶναι δοκεῖ Θεμιστοκλῆς,
[170]	δωρεῶν, ἕως ἔτι μέμνημαι, προλέγω	ὑμῖν,	ἄνδρες Ἀθηναῖοι, εἰ μὴ καταλύσετε
[140]	ἀναλωμάτων τὰ μὲν δύο μέρη	ὑμῖν	ἀνέθηκεν, οἷς ἦσαν ἀπωτέρω οἱ
[10]	πρόφασιν, ἣν ἐγὼ ἀρτίως προεῖπον	ὑμῖν,	ἀνελών, πρὶν λόγον, πρὶν εὐθύνας
[240]	τούτῳ, οἱ δὲ κίνδυνοι παρ'	ὑμῖν.	(Ἄξιον δ' ἐστὶ καὶ τὴν
[90]	τὴν ἐξ Ἀκαρνανίας ἔφη βούλεσθαι	ὑμῖν	ἀπαγγεῖλαι. Ἦν δ' αὐτῷ κεφάλαιον
[80]	οἱ Χαλκιδεῖς, οὐ τὰς ὁμοίας	ὑμῖν	ἀπέδοσαν. Ἀλλ' ἐπειδὴ διέβητε εἰς
[230]	τοὺς προσήκοντας παραγενέσθαι. Οὐχ ὑφ'	ὑμῖν	αὐτοῖς ἕξετε τοὺς πολιτευομένους; Οὐ
[0]	δίκαια, καὶ εὔορκα, καὶ συμφέροντα	ὑμῖν	αὐτοῖς ψηφιεῖσθε καὶ πάσῃ τῇ
[20]	καὶ δικαστηρίων ἡγεμονίας ἐλάμβανε, τούτων	ὑμῖν	αὐτὸν Δημοσθένην καὶ Κτησιφῶντα μάρτυρας
[10]	δὲ ἀληθῆ λέγω, τοὺς νόμους	ὑμῖν	αὐτοὺς ἀναγνώσεται. ΝΟΜΟΙ. (Ὅταν τοίνυν,
[50]	ἣν σὺ καὶ Φιλοκράτης ἐγράψατε.	(Ὑμῖν	γὰρ ἐξεγένετ' ἄν, ὦ Ἀθηναῖοι,
[200]	καὶ ὑμᾶς διαμνημονεύειν· (δεύτερον δ'	ὑμῖν	διεξῆλθον τοὺς περὶ τῶν κηρυγμάτων
[130]	μέτρον, τὰς γνώμας ἐξετάζητε, οἶμαι	ὑμῖν	δόξειν οὐ ποιήματα Ἡσιόδου εἶναι,
[200]	δημοκρατίαν καλεῖς· ἂν δ' ἄρα	ὑμῖν	δόξῃ ἀκούειν, ἀξιώσατε τὸν Δημοσθένην
[200]	ἐπιτηρεῖτε. (Ἀλλ' ἃ δὴ συμβήσεται	ὑμῖν,	ἐὰν τοῦτον τὸν τρόπον τὴν
[210]	αὐτῷ, εἴ τι πεπολίτευμαι παρ'	ὑμῖν	ἐγώ, ἢ εἴ τινας δημηγορίας
[80]	ἐποίησε, Θηβαίους δὲ, ὡς τόθ'	ὑμῖν	ἐδόκει, περαιτέρω καιροῦ καὶ τοῦ
[170]	μεγάλα τούτων οἶμαι σημεῖα δείξειν	ὑμῖν.	(Εἰ γάρ τις ὑμᾶς ἐρωτήσειε,
[250]	διαφευγούσης ὑμᾶς. ~Ἢ οὐ δεινὸν	ὑμῖν	εἶναι δοκεῖ, εἰ τὸ μὲν
[80]	πρώτους χρόνους ἀλλ' οὖν προσεποιοῦνθ'	ὑμῖν	εἶναι φίλοι· ἐπειδὴ δὲ τάχιστα
[170]	στεφάνους, οὔθ' οἱ τιμώμενοι χάριν	ὑμῖν	εἴσονται, οὔτε τὰ τῆς πόλεως
[20]	οὐδ' ἐπιτιμῶν λέγω, ἀλλ' ἐκεῖνο	ὑμῖν	ἐνδείξασθαι βούλομαι, ὅτι ὁ μὲν
[170]	γάρ τις ὑμᾶς ἐρωτήσειε, πότερον	ὑμῖν	ἐνδοξοτέρα δοκεῖ ἡ πόλις ἡμῶν
[50]	τὸν μὲν κατηγοροῦντα ἐμὲ τοῦθ'	ὑμῖν	ἐπιδεικνύναι, ὡς εἰσὶν οἱ κατὰ
[130]	ὡς ἄρα Θηβαῖοι τὴν συμμαχίαν	ὑμῖν	ἐποιήσαντο, οὐ διὰ τὸν καιρόν,
[10]	νόμων, οὓς εἰ μή τις	ὑμῖν	ἐρεῖ, λήσετε ἐξαπατηθέντες. Τούτων γάρ
[230]	δοῦναι; Οὐκ ἄρ' εἰσὶ παρ'	ὑμῖν	εὔθυναι βίου, εἰ τοῦτον ἀφήσετε.
[40]	μείζω χάριν εἰδῇ τῶν στεφανούντων	ὑμῖν,	ἢ τοῖς στεφανοῦσι, ὅτι κηρύξαι
[0]	δεὺτερον δὲ, τοῖς νόμοις καὶ	ὑμῖν,	ἡγούμενος οὐδεμίαν παρασκευὴν μεῖζον ἰσχύειν
[200]	τρόπον τὴν ἀκρόασιν ποιῆσθε, ταῦθ'	ὑμῖν	ἤδη δίκαιός εἰμι προειπεῖν. Ἐπεισάξει
[30]	ἃς ἐγὼ δηλώσω καὶ προερῶ	ὑμῖν,	ἵνα μὴ λάθητε ἐξαπατηθέντες. Οὗτοι
[0]	οἱ πολῖται παρακαταθέμενοι τὴν πόλιν	ὑμῖν,	καὶ τὴν πολιτείαν διαπιστεύσαντες, οἱ
[210]	αἰσχύνομαι, οὔτε τοὺς εἰρημένους ἐν	ὑμῖν	λόγους ἐμαυτῷ ἀρρήτους ἂν εἶναι
[190]	ὑμᾶς ἀπὸ τῆς ὑποθέσεως, ἀναγνώσεται	ὑμῖν	ὁ γραμματεὺς τὸ ἐπίγραμμα, ὃ
[120]	Ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω, ἀναγνώσεται	ὑμῖν	ὁ γραμματεὺς τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ
[20]	τὴν πρὸς Εὔβουλον γενομένην πίστιν	ὑμῖν,	οἱ ἐπὶ τὸ θεωρικὸν κεχειροτονημένοι
[0]	ἢ τοῖς καταλύουσιν ἐπιτρέψετε, προλέγω	ὑμῖν,	ὅτι λήσετε κατὰ μικρὸν μικρὸν
[20]	πω τῶν ἀρχῶν τούτων λόγον	ὑμῖν	οὐδ' εὐθύνας δεδωκώς, ταῦτ' ἤδη
[190]	ἀκούω Κτησιφῶντα. (Ἐτόλμα δ' ἐν	ὑμῖν	ποτε σεμνύνεσθαι Ἀριστοφῶν ἐκεῖνος, ὁ
[90]	ἁπὸ πάντων τούτων τὴν ἡγεμονίαν	ὑμῖν·	πραχθήσεσθαι δὲ ταῦτα οὐκ εἰς
[60]	σύμμαχον τῇ πόλει, ἐὰν ταῦθ'	ὑμῖν	σαφῶς ἐπιδείξω, δεήσομαι ὑμῶν μετρίαν
[10]	μου λέγοντος καὶ δίκαια, καὶ	ὑμῖν	συμφέροντα. Ἐν γὰρ ταύτῃ Πόλει,
[100]	αὐτῶν) μηκέτι διδόναι τὴν σύνταξιν	ὑμῖν	τὰ πέντε τάλαντα, ἀλλὰ Καλλίᾳ,
[190]	τοῖς δικαστηρίοις παραδέδεχθε· μετενήνεκται γὰρ	ὑμῖν	τὰ τῆς πόλεως δίκαια. Ὁ
[10]	ἐπιδιδόναι μὲν φάσκοντας, ἀποδιδόντας δὲ	ὑμῖν	τὰ ὑμέτερα, ἀλλ' ὁμολογουμένως τὰς
[180]	Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω, ἀναγνώσεται	ὑμῖν	τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ ΠΕΡΙ ΔΩΡΕΑΣ
[40]	δ' ἀληθῆ λέγω, μέγα σημεῖον	ὑμῖν	τούτου ἐξ αὐτῶν τῶν νόμων
[140]	Φιλίππου τῷ μὲν ὀνόματι πολεμοῦντος	ὑμῖν,	τῷ δ' ἔργῳ πολὺ μᾶλλον
[180]	Στοὰν τὴν Ποικίλην· ἁπάντων γὰρ	ὑμῖν	τῶν καλῶν ἔργων τὰ ὑπομνήματα
[0]	οὐδεμίαν παρασκευὴν μεῖζον ἰσχύειν παρ'	ὑμῖν	τῶν νόμων καὶ τῶν δικαίων.
[20]	τὰς τούτων τέχνας. Μικρὰ δὲ	ὑμῖν	ὑπὲρ αὐτῶν πρῶτον προειπεῖν βούλομαι.
[230]	ἐπὶ τελευτῆς ἐνέγραψεν. Ἐγώ (φησὶν)	ὑμῖν	χρυσίον οὐ δώσω· μή με
[200]	παραναγνῶναι· ἐὰν δὲ μὴ προσποιῆται	ὑμῶν	ἀκούειν, μηδὲ ὑμεῖς ἐκείνου ἐθέλετε
[50]	ἐκεῖνο φοβούμενος, μή μοι παρ'	ὑμῶν	ἀπαντήσῃ τὸ δοκεῖν ἀληθῆ μὲν
[250]	αἰσχύνεσθε, εἰ οἱ μὲν πατέρες	ὑμῶν	Ἄρθμιον τὸν Ζελείτην, κομίσαντα εἰς
[130]	καὶ ἐμπιμπλάμενος τῆς δεδομένης ὑφ'	ὑμῶν	αὐτῷ ἐξουσίας. (Οὐ, τὸ τελευταῖον,
[150]	Αθηναῖοι, μὴ τρόπαιον ἵστατε ἀφ'	ὑμῶν	αὐτῶν ἐν τῇ τοῦ Διονύσου
[120]	θεοὺς ἀφοσιῶ· ὑμεῖς δ' ὑπὲρ	ὑμῶν	αὐτῶν ἤδη βουλεύεσθε. Ἐνῆκται μὲν
[160]	υἱός, εἴ τις ἄρα καὶ	ὑμῶν	γιγνώσκει. Οὗτός ποτε ὁ νεανίσκος,
[200]	ἐστι τῆς δωρεᾶς· ἐὰν δ'	ὑμῶν	δέηται συγχωρῆσαι αὑτῷ περὶ τῆς
[170]	γραφαί. Καίτοι θαυμάσειεν ἄν τις	ὑμῶν,	εἰ εἰσὶ φύσεως γραφαί. Εἰσίν.
[30]	ἀληθές, καὶ τοιοῦτον ἔθος παραδέδυκεν	ὑμῶν	εἰς τὴν πολιτείαν, ὥστ' ἀκύρους
[250]	εἰς ὑμᾶς αὐτοὺς, βουλεύσασθε, τίνες	ὑμῶν	εἰσιν οἱ βοηθήσοντες Δημοσθένει· πότερον
[60]	τὴν ἀκρόασιν ποιήσασθε. Εἴ τινες	ὑμῶν	ἐκ τῶν ἔμπροσθεν χρόνων ἥκουσιν
[0]	πολιτείαν πολιτευόμενοι· ἀλλ' ὥσπερ ἂν	ὑμῶν	ἕκαστος αἰσχυνθείη τὴν τάξιν λιπεῖν,
[240]	αὐτοὺς ἀτιμωσετε, καὶ τοὺς ὑπὲρ	ὑμῶν	ἐν τῇ μάχῃ τελευτήσαντας; Οὓς
[50]	τὸ ὑμέτερον. (Εἰ δέ τισιν	ὑμῶν	ἐξαίφνης ἀκούσασιν ἀπιστότερος προσπέπτωκεν ὁ
[120]	ἀντιλέγοντος, καὶ ἐμοῦ φανερῶς ἐναντίον	ὑμῶν	ἐξελέγχοντος, ἐπειδὴ ἐκ τοῦ φανεροῦ
[80]	τῷ πιστευθῆναι. (Καὶ τηλικαῦθ' ὑφ'	ὑμῶν	εὖ πεπονθότες οἱ Χαλκιδεῖς, οὐ
[30]	μέρει τινὶ κλέπτοντες τὴν ἀκρόασιν	ὑμῶν,	(καὶ παρέξονται νόμον οὐδὲν προσήκοντα
[150]	ἐκ τῆς πόλεως. Τριήρη προσλαβὼν	ὑμῶν,	καὶ τοὺς Ἕλληνας ἀργυρολογήσας. Καταγαγούσης
[200]	τὰς εὐθύνας, ἀλλὰ παντελῶς καὶ	ὑμῶν	καὶ τῶν νόμων καταπεφρονηκότα· καὶ
[190]	γίγνεται. Οἱ γὰρ ἀγαθοὶ στρατηγοὶ	ὑμῶν,	καὶ τῶν τὰς σιτήσεις τινὲς
[80]	αὐτούς. Τυχὼν δὲ συγγνώμης παρ'	ὑμῶν	Καλλίας ὁ Χαλκιδεύς, (μικρὸν διαλιπὼν
[140]	οὐδ' ἱκανόν ἐστιν αὐτῷ ἐναντίον	ὑμῶν	κηρύττεσθαι, ἀλλ' εἰ μὴ τῶν
[160]	αὐτοῦ λόγον. Ἐγὼ μὲν μεθ'	ὑμῶν	λογιοῦμαι ἃ δεῖ ὑπάρξαι ἐν
[90]	τῶν πόλεων τούτων συνέδρους παρ'	ὑμῶν	μὲν ἀνέστησαν, πάλιν δὲ εἰς
[60]	ταῦθ' ὑμῖν σαφῶς ἐπιδείξω, δεήσομαι	ὑμῶν	μετρίαν δέησιν· ἐπινεύσατέ μοι, πρὸς
[200]	ἀναιρήσειν, μηδ' ἐν ἀρετῇ τοῦθ'	ὑμῶν	μηδεὶς καταλογιζέσθω, ὃς ἂν, ἐπανερομένου
[250]	σωφρόνως, ὡς προσῆκον αὐτῷ, δεόμενον	ὑμῶν	μηδενὶ τρόπῳ τοὺς Δημοσθένους λόγους
[110]	ἀρᾶς, ἀναμνήσθητε τῶν ὅρκων, οὓς	ὑμῶν	οἱ πρόγονοι μετὰ τῶν Ἀμφικτυόνων
[120]	ἐᾷ μεμνῆσθαι τῶν ὅρκων, οὓς	ὑμῶν	οἱ πρόγονοι ὤμοσαν, οὐδὲ τῆς
[210]	μὰ τὸν Ἡρακλέα, τοῦτό γε	ὑμῶν	οὐδεὶς φοβήσεται, μὴ Δημοσθένης, ἀνὴρ
[230]	ἔγωγε, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀναλογισαίμην ἐναντίον	ὑμῶν	πρὸς τὸν γράψαντα τὸ ψήφισμα,
[10]	λαμβάνοντας, καὶ τὰς εὐχὰς ὑπὲρ	ὑμῶν	πρὸς τοὺς θεοὺς εὐχομένους, καὶ
[110]	ἦν Δημοσθένης. (Χειροτονηθεὶς γὰρ ὑφ'	ὑμῶν	πυλάγορας, λαμβάνει χιλίας δραχμὰς παρὰ
[230]	συρίττεσθαι; Οἱ μὲν γὰρ πατέρες	ὑμῶν	τὰ μὲν ἔνδοξα καὶ λαμπρὰ
[0]	ἀλλ' ἕκαστον ὑπερμέγεθες, καὶ τοῦθ'	ὑμῶν	τὸ δίκαιον μηδένα ἐᾶν ἀνθρώπων
[40]	τὸν στεφανούμενον. Καίτοι τίς ἂν	ὑμῶν	τολμήσειε τοσαύτην ἀνελευθερίαν καταγνῶναι τοῦ
[0]	νόμοις τοῖς κειμένοις. Μηδεὶς οὖν	ὑμῶν	τοῦτ' ἀγνοείτω, ἀλλὰ σαφῶς ἕκαστος
[230]	τῶν Ἑλλήνων στεφανούμενον, οὐδεὶς ἂν	ὑμῶν	ὑπομείνειεν, ὅτι φησὶν Ὅμηρος ἄνανδρον
[60]	τὴν ἐκκλησίαν, καὶ τοὺς χρόνους	ὑμῶν	ὑποτεμνόμενος, καὶ τὸ πρᾶγμα κατασπεύδων,
[90]	τάλαντα, ὁρώντων, φρονούντων, βλεπόντων, ἔλαθον	ὑμῶν	ὑφελόμενοι, καὶ τοὺς ἐκ τῶν
[160]	ἦν τὸ στρατόπεδον, πρεσβευτὴς ὑφ'	ὑμῶν	χειροτονηθείς, ἀποδρὰς ἐκ μέσου τοῦ
[230]	οὐδέν ἐστιν. ~Θαυμάζω δ' ἔγωγε	ὑμῶν,	ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ ζητῶ πυθέσθαι,
[40]	ἢ δημοτῶν ἀναγορεύεσθαι στεφανούμενον, μήθ'	ὑπ'	ἄλλου, φησί, μηδενός, ἢ ἄτιμον
[200]	λοιδορήσεται, φάσκων τοὺς μὲν ὀλιγαρχικοὺς	ὑπ'	αὐτῆς τῆς ἀληθείας διηριθμημένους ἥκειν
[90]	εἰρῆσθαι γὰρ ἐν ταῖς πόλεσιν	ὑπ'	αὐτοῦ καὶ παρηγγέλθαι, πάντας ἥκειν
[210]	λέξειν Δημοσθένην, ὡς ἡ πόλις	ὑπ'	αὐτοῦ μὲν ὠφέληται πολλά, ὑπ'
[220]	δυνάμενον καὶ τὰ μὴ πεπραγμένα	ὑπ'	αὐτοῦ παριστάναι τοῖς ἀκούουσιν ὡς
[220]	Σειρῆσιν, ὡς ἔοικε· καὶ γὰρ	ὑπ'	ἐκείνων οὐ κηλεῖσθαί φησι τοὺς
[210]	ὑπ' αὐτοῦ μὲν ὠφέληται πολλά,	ὑπ'	ἐμοῦ δὲ καταβέβλαπται, καὶ τὸν
[220]	ἐπιστάτην τάξαι τοῦ ναυτικοῦ, ἐξηλέγχθης	ὑπ'	ἐμοῦ ἑξήκοντα καὶ πέντε νεῶν
[220]	τούτων ἐν ἅπασιν Ἀθηναίοις ἐξελεγχθεὶς	ὑπ'	ἐμοῦ καὶ κληθεὶς ξενοκτόνος, οὐ
[220]	(Ὑπὲρ δὲ τοῦ μήπω κεκρίσθαι	ὑπ'	ἐμοῦ, μηδὲ τῶν ἀδικημάτων τιμωρίαν
[220]	οὐ τὸ τελευταῖον εἰσαγγέλλεσθαι μέλλων	ὑπ'	ἐμοῦ, τὴν Ἀναξίνου σύλληψιν τοῦ
[220]	δωροδοκηθέντα, χρόνων ἐγγεγενημένων, ἐν' οἷς	ὑπ'	ἐμοῦ φανερῶς ἐξηλέγχου, ἴσως ἐλπίζεις
[200]	ὅρκων ἀξιοῦντι πιστεύεσθαι, δυοῖν θάτερον	ὑπάρξαι	δεῖ, ὧν οὐδέτερόν ἐστι Δημοσθένει
[160]	μεθ' ὑμῶν λογιοῦμαι ἃ δεῖ	ὑπάρξαι	ἐν τῇ φύσει τῷ δημοτικῷ
[160]	ἂν ὑμᾶς ὁμολογῆσαι τάδε δεῖν	ὑπάρξαι	τῷ δημοτικῷ, πρῶτον μὲν, ἐλεύθερον
[90]	στρατιώτας μυρίους, καὶ ἱππέας χιλίους·	(ὑπάρξειν	δὲ πρὸς τούτοις καὶ τὰς
[90]	(ἐκ δὲ τούτων τῶν χρημάτων	ὑπάρξειν	καὶ ναυτικὴν καὶ πεζὴν δύναμιν·
[170]	διεξιέναι; Σκέψασθε δή, τί τούτων	ὑπάρχει	Δημοσθένει· ὁ δὲ λογισμὸς ἔστω
[160]	τινὰ αὐτῷ πρὸς τὸν δῆμον	ὑπάρχειν,	ἢ, τό γ' ἀναγκαιότατον, μηδεμίαν
[90]	τῶν λόγων, πάντας μὲν Πελοποννησίους	ὑπάρχειν,	πάντας δ' Ἀκαρνᾶνας, συντεταγμένους ἐπὶ
[170]	ἀμείνων ἀγωνιστὴς ὑπὲρ τῆς πατρίδος	ὑπάρχῃ.	(Ὁ μὲν τοίνυν νομοθέτης τὸν
[200]	δεῖ, ὧν οὐδέτερόν ἐστι Δημοσθένει	ὑπάρχον,	ἢ τοὺς θεοὺς καινούς, ἢ
[140]	ἦν ἀσύνετος) ὅτι περὶ τῶν	ὑπαρχόντων	ἀγαθῶν ἐν ἡμέρας μικρῷ μέρει
[50]	ἐκείνης, ἐν ᾗ, καταλύσας τὴν	ὑπάρχουσαν	εἰρήνην τῇ πόλει, ὁ αὐτὸς
[90]	~Ἀδικήσας δὲ Φίλιππον, κἀκεῖθεν ἀποδράς,	ὑπέβαλεν	ἑαυτὸν φέρων Θηβαίοις· ἐγκαταλιπὼν δὲ
[100]	οἱ Ὠρεῖται, καὶ οὐκ εὐποροῦντες,	ὑπέθεσαν	αὐτῷ τοῦ ταλάντου τὰς δημοσίας
[70]	ὁ δῆμος ἀπῆλθε τοιοῦτόν τι	ὑπειληφώς,	ὡς ἔσται μὲν ἡ εἰρήνη,
[190]	αὐτῷ τῶν εὐεργεσιῶν, ἃς οὐχ	ὑπελογίσαντο	οἱ δικασταί· ἡγοῦντο γάρ, ὥσπερ
[240]	συμβαίνοι, εἰ πρώην μέν ποθ'	ὑπέμεινας	πρεσβευτὴς ὡς Κλεοπάτραν, τὴν Φιλίππου
[10]	Ἀθηναῖοι, καὶ ἕτερόν τινα λόγον	ὑπεναντίον	τῷ ἀρτίως εἰρημένῳ, ὡς ἄρα,
[30]	καὶ δύο περὶ μιᾶς πράξεως	ὑπεναντίους	ἀλλήλοις, τί ἂν ἔτι ταύτην
[0]	πόλει τὴν δημοκρατίαν, κολάζετε τοὺς	ὑπεναντίως	τῷ νόμῷ, καὶ τῇ πόλει,
[20]	οὐσίας ὁ νομοθέτης τὰς τῶν	ὑπενθύνων,	ἕως ἂν λόγον ἀποδῶσι τῇ
[250]	τῶν αἰτιῶν. (Μὴ οὖν ὡς	ὑπὲρ	ἀλλοτρίας, ἀλλ' ὡς ὑπὲρ οἰκείας
[50]	χρόνον, ἐν ᾧ πρὸς Φίλιππον	ὑπὲρ	Ἀμφιπόλεως ἐπολεμοῦμεν· τοῦτον δ' ἀφορίζεται
[20]	τούτων τέχνας. Μικρὰ δὲ ὑμῖν	ὑπὲρ	αὐτῶν πρῶτον προειπεῖν βούλομαι. (Ἔστι
[220]	παραλείπειν ἡμέραν ἐργαζομένου καὶ μισθαρνοῦντος.	(Ὑπὲρ	δὲ τοῦ μήπω κεκρίσθαι ὑπ'
[60]	ἐν ᾧ γράφει, μὴ μόνον	ὑπὲρ	εἰρήνης, ἀλλὰ καὶ περὶ συμμαχίας
[60]	δεῦρο πρέσβεις αὐτοκράτορας ἀποστέλλειν πέμπειν	ὑπὲρ	εἰρήνης. Τούτων εἷς ἦν Δημοσθένης.
[60]	προερῶ. Πρῶτον μὲν γὰρ ἔγραψαν	ὑπὲρ	εἰρήνης ὑμᾶς μόνον βουλεύσασθαι, τὸ
[250]	ὡς ὑπὲρ ἀλλοτρίας, ἀλλ' ὡς	ὑπὲρ	οἰκείας τῆς πόλεως, βουλεύεσθε, καὶ
[0]	πόλει, Τίς ἀγορεύειν βούλεται τῶν	ὑπὲρ	πεντήκοντα ἔτη γεγονότων καὶ πάλιν
[200]	δήμου πεπολίτευσαι; Ἃ μὲν γὰρ	ὑπὲρ	σεαυτοῦ βεβούλευσαι, ἅπαντες ὁρῶμεν. Ἐκλιπὼν
[10]	περὶ τοῦ παρόντος ἀδικήματος, (ἀλλ'	ὑπὲρ	τῆς αἰσχύνης τοῦ δήμου. Κατιδὼν
[80]	δειλίας καὶ τῆς πρὸς Φιλοκράτην	ὑπὲρ	τῆς δωροδοκίας ζηλοτυπίας, καὶ ἡγήσατο,
[170]	ἢ τοὺς πολεμίους, ἀμείνων ἀγωνιστὴς	ὑπὲρ	τῆς πατρίδος ὑπάρχῃ. (Ὁ μὲν
[210]	τοῦ ψηφίσματος γραφή, ἣν, οὐχ	ὑπὲρ	τῆς πόλεως, ἀλλ' ὑπὲρ τῆς
[210]	ὡς ἐγὼ τὴν γραφὴν οὐχ	ὑπὲρ	τῆς πόλεως ἐγραψάμην, ἀλλ' ἐνδεικνύμενος
[110]	εἰπεῖν τι πρὸς τοὺς Ἀμφικτύονας	ὑπὲρ	τῆς πόλεως, καὶ αὐτὸν οὕτω
[200]	καὶ ὑμεῖς, ὅλην τὴν ἡμέραν,	ὑπὲρ	τῆς πόλεως περὶ τῆς στάσεως
[260]	τὰ δίκαια καὶ τὰ συμφέροντα	ὑπὲρ	τῆς πόλεως ψηφίσασθε.
[210]	οὐχ ὑπὲρ τῆς πόλεως, ἀλλ'	ὑπὲρ	τῆς πρὸς Ἀλέξανδρον ἐνδείξεώς με
[220]	τὴν σὴν εἶναι τιμωρίαν, ἀλλ'	ὑπὲρ	τῆς σωτηρίας τῆς πόλεως ἐπρεσβεύομεν.
[200]	Πρὸς ποῖα χρήματα; Τί προβαλλόμενος	ὑπὲρ	τοῦ δήμου πεπολίτευσαι; Ἃ μὲν
[120]	καὶ διωριζόμην ὅτι ~Ἐγὼ μὲν,	ὑπὲρ	τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων, καὶ
[120]	ἁπάσης προαιρουμένης εὐσεβεῖν, καὶ Δημοσθένους	ὑπὲρ	τοῦ μεσεγγυήματος τοῦ ἐξ Ἀμφίσσης
[90]	μισθοὶ τῷ γράψοντι τὴν συμμαχίαν	ὑπὲρ	τοῦ μὴ συνεδρεύειν Ἀθήνησι Χαλκιδέας·
[0]	ἀγορὰν δεήσεις, αἷς κέχρηνταί τινες	ὑπὲρ	τοῦ τὰ μέτρια καὶ συνήθη
[110]	καὶ προστροπὴν καὶ ἀρὰν ἰσχυρὰν	ὑπὲρ	τούτων ἐποιήσαντο· γέγραπται γὰρ οὕτως
[80]	τι Δημοσθένην καὶ Φιλοκράτην, σχεδὸν	ὑπὲρ	τούτων, ὑπὲρ ὧν καὶ ὑμεῖς
[20]	τι διαχειρίζουσι τῶν τῆς πόλεως	ὑπὲρ	τριάκοντα ἡμέρας, καὶ οἱ τῶν
[160]	καλλίω. (Ὑπερβὰς τοίνυν ἅπαντα ταῦτα,	ὑπὲρ	τῶν νυνὶ καθεστηκότων λέξω. Λακεδαιμόνιοι
[120]	τοὺς θεοὺς ἀφοσιῶ· ὑμεῖς δ'	ὑπὲρ	ὑμῶν αὐτῶν ἤδη βουλεύεσθε. Ἐνῆκται
[240]	ὑμᾶς αὐτοὺς ἀτιμωσετε, καὶ τοὺς	ὑπὲρ	ὑμῶν ἐν τῇ μάχῃ τελευτήσαντας;
[10]	μόνον λαμβάνοντας, καὶ τὰς εὐχὰς	ὑπὲρ	ὑμῶν πρὸς τοὺς θεοὺς εὐχομένους,
[60]	ὁ Δημοσθένης οὐδὲν πώποτε εἴρηκεν	ὑπὲρ	Φιλίππου, συστὰς μετὰ Φιλοκράτους, ὅστις
[120]	καθότι δίκας δώσουσιν οἱ Ἀμφισσεῖς	ὑπὲρ	ὧν εἰς τὸν θεὸν, καὶ
[80]	καὶ Φιλοκράτην, σχεδὸν ὑπὲρ τούτων,	ὑπὲρ	ὧν καὶ ὑμεῖς ὑπωπτεύσατε) τοιαύτης
[150]	αἰτήσοντας Θηβαίους δίοδον ἐπὶ Φίλιππον.	Ὑπεραισχυνθέντες	δὲ οἱ ἐν Θήβαις ἄρχοντες,
[30]	θεάτρῳ, οὐ τοὺς νόμους μόνον	ὑπερβάς,	ἀλλὰ καὶ τὸν τόπον μετενεγκών,
[160]	εἴς τινα καιρὸν ἀνεβάλλου καλλίω.	(Ὑπερβὰς	τοίνυν ἅπαντα ταῦτα, ὑπὲρ τῶν
[50]	καὶ τἆλλα τὰ τούτοις ὅμοια	ὑπερβήσεσθαι,	οὐ προδιδοὺς ὑμᾶς, οὐδὲ τὸν
[110]	Καὶ τοὺς μὲν ἄλλους λόγους	ὑπερβήσομαι·	ἐπῄει δ' οὖν μοι ἐπὶ
[210]	βούλομαι εἰπεῖν, τὰ δὲ πολλὰ	ὑπερβήσομαι,	ἵνα καὶ πεῖραν λάβω, εἰ
[60]	ἀρχῆς εἰρήνης καὶ συμμαχίας, (καθ'	ὑπερβολὴν	δὲ αἰσχύνης κεκολακευκότα Φίλιππον, καὶ
[80]	καὶ τὸ Κοτύλαιον ὀνομαζόμενον ὄρος	ὑπερεβάλομεν,	ἐνταῦθα Καλλίας ὁ Χαλκιδεύς, ὃν
[60]	τὸ δὲ τῆς συμμαχίας ὄνομα	ὑπερέβησαν,	οὐκ ἐπιλελησμένοι, ἀλλὰ καὶ τὴν
[90]	πάνυ παρελθών, τόν τε Καλλίαν	ὑπερεπῄνει,	καὶ τὸ ἀπόρρητον προσεποιήσατο εἰδέναι,
[190]	Τὸ δὲ νυνὶ γιγνόμενον πρᾶγμα	ὑπερκαταγέλαστόν	ἐστιν· ὁ μὲν γὰρ γραμματεὺς
[0]	τῶν τοιούτων ἀδικημάτων, ἀλλ' ἕκαστον	ὑπερμέγεθες,	καὶ τοῦθ' ὑμῶν τὸ δίκαιον
[240]	ἀγνώμονα, ἐάν τινα ἐππεσόντα ἀποκτείνῃ,	ὑπερορίζομεν,	καὶ, ἐάν τις αὑτὸν διαχρήσηται,
[200]	ἐθελόντων δικαίως ἀπολογεῖσθαι· (ἐὰν δὲ,	ὑπερπηδήσας	τὴν δικαίαν ἀπολογίαν, Δημοσθένην παρακαλῇ,
[200]	σε Δημοσθένην παρακαλεῖν; Ὅταν δ'	ὑπερπηδήσας	τὴν δικαίαν ἀπολογίαν παρακαλῇς κακοῦργον
[10]	ἡμάρτηκε. Κτησιφῶν δέ, ὦ Ἀθηναῖοι,	ὑπερπηδήσας	τὸν νόμον τὸν περὶ τῶν
[130]	ταῖς τῆς πόλεως ἀτυχίαις, ἢ	ὑπερωρίσθαι;	(Τοιγάρτοι τί τῶν ἀνελπίστων καὶ
[250]	εἰ δὲ μία ψῆφος μετέπεσεν,	ὑπερώριστ'	ἄν ἢ ἀπέθανε. (Ἀντιθῶμεν δὴ
[20]	ὀρθῶς, ἵν' ἡ πόλις ἔχοι	ὑπεύθυνα	σώματα, παρ' ὧν ἔμελλε τῶν
[20]	(καὶ οὕτως ἰσχυρῶς ἀπιστεῖ τοῖς	ὑπευθύνοις,	ὥστ' εὐθὺς ἀρχόμενος τῶν νόμων,
[10]	πρὸς τὰ ψηφίσματα, στεφανοῦν τὸν	ὑπεύθυνον	ἐπειδὰν λόγον καὶ εὐθύνας τῆς
[210]	τὴν μιαρὰν κεφαλὴν ταύτην καὶ	ὑπεύθυνον,	ἣν οὗτος παρὰ πάντας τοὺς
[30]	Ἕτερος δ' ἀπαγορεύει νόμος, ἀρχὴν	ὑπεύθυνον	μὴ στεφανοῦν, ὑμεῖς δὲ ὀμωμόκατε
[200]	τὸν ῥήτορα ἐξήλεγξα, γράψαντα Δημοσθένην	ὑπεύθυνον	ὄντα στεφανοῦν, οὐδὲν προβαλόμενον, οὐδὲ
[20]	ἢ πράξεις, δρασμῷ χρήσῃ. Πάλιν,	ὑπεύθυνον	οὐκ ἐᾷ τὴν οὐσίαν καθιεροῦν,
[20]	Πάλιν, τὴν βουλὴν τοὺς πεντακοσίους	ὑπεύθυνον	πεποίηκεν ὁ νομοθέτης, (καὶ οὕτως
[30]	ὁ δὲ ῥήτωρ γέγραφε τὸν	ὑπεύθυνον	στεφανοῦν, μὴ προσθεὶς, ἐπειδὰν δῷ
[20]	ἀρχόμενος τῶν νόμων, λέγει, Ἀρχὴν	ὑπεύθυνον	(φησὶ) μὴ ἀποδημεῖν. Ὦ Ἡράκλεις,
[10]	μεῖζον ἐξείργασμαι. Τίνος οὖν εἰμι	ὑπεύθυνος,	εἰ μή τις ἐστὶν εὐνοίας
[20]	διὰ τὴν ἐπίδοσιν οὐκ ἔστιν	ὑπεύθυνος,	ἐκεῖνο αὐτῷ ὑποβάλλετε· Οὔκουν ἐχρῆν
[20]	τις μιᾶς ἀρχῆς τῆς ἐλαχίστης	ὑπεύθυνος	ᾖ, τοῦτον οὐκ ἐᾷ, πρὶν
[20]	μοι· ὅτι δὲ ὄντως ἦν	ὑπεύθυνος	ὁ Δημοσθένης, ὅθ' οὗτος εἰσήνεγκε
[10]	τοὺς ἱερέας καὶ τὰς ἱερείας	ὑπευθύνους	εἶναι κελεύει ὁ νόμος, καὶ
[10]	ἄλλους ἅπαντας. (Πάλιν, τοὺς τριηράρχους	ὑπευθύνους	εἶναι κελεύει ὁ νόμος, οὐ
[200]	ἐπέδειξα ἀπαγορεύοντας μὴ στεφανοῦν τοὺς	ὑπευθύνους,	ἔπειτα τὸν ῥήτορα ἐξήλεγξα, γράψαντα
[10]	καλῶς ἔχοντα, διαρρήδην ἀπαγορεύοντα τοὺς	ὑπευθύνους	μὴ στεφανοῦν. Καὶ ταῦτα οὕτως
[10]	Τούτων γάρ τινες, τῶν τοὺς	ὑπευθύνους	στεφανούντων παρὰ τοὺς νόμους, οἱ
[10]	δικαστάς. ~Πολλοὶ γὰρ πάνυ τῶν	ὑπευθύνων,	ἐπαυτοφώρῳ κλέπται τῶν δημοσίων χρημάτων
[10]	τὸν νόμον τὸν περὶ τῶν	ὑπευθύνων	κείμενον, καὶ τὴν πρόφασιν, ἣν
[200]	ἀξιώσατε ἀπολογεῖσθαι, πρὸς τὸν τῶν	ὑπευθύνων	νόμον πρῶτον, καὶ τὸν περὶ
[0]	νόμων, οἳ κεῖνται περὶ τῶν	ὑπευθύνων,	παρ' οὓς τὸ ψήφισμα τυγχάνει
[90]	μὴ προσδέξαιτο τὴν συμμαχίαν· ἀλλ'	ὑπῆρχεν	αὐτῷ ἢ φεύγειν ἐκ Χαλκίδος,
[40]	δ' ἐν τῷ νόμῳ, μηδ'	ὑπὸ	ἄλλου μηδενὸς ἀνακηρύττεσθαι, ἀπούσης βουλῆς,
[130]	ὑπὸ μὲν τῶν θεῶν σῳζομένην,	ὑπὸ	δὲ τῶν ῥητόρων ἐνίων ἀπολλυμένην.
[60]	πολλὰ, συκοφαντηθέντας ὕστερον ἐκ μεταβολῆς	ὑπὸ	Δημοσθένους, ἀλλὰ πρὸς Φιλοκράτην καὶ
[230]	ὑπὸ μὲν τῆς τύχης ἐγκαταλελεῖφθαι,	ὑπὸ	Δημοσθένους δὲ εὖ πεπονθέναι; Καὶ,
[90]	τὴν ἐκκλησίαν, λόγους διεξῆλθε κατεσκευασμένους	ὑπὸ	Δημοσθένους. Εἶπε γὰρ, ὡς ἥκοι
[80]	εἶναι τολμᾷ γράφειν, καὶ πάλιν	ὑπὸ	Θεμίσωνος τοῦ Ἐρετριέως, ὃς ἡμῶν,
[230]	ἐστὲ, καλῶς ποιοῦντες· ψηφιεῖσθε δ'	ὑπὸ	μὲν τῆς τύχης ἐγκαταλελεῖφθαι, ὑπὸ
[130]	πώποτε ἔγωγε μᾶλλον πόλιν ἑώρακα	ὑπὸ	μὲν τῶν θεῶν σῳζομένην, ὑπὸ
[80]	Ἀθηναῖοι, πολλὰ καὶ μεγάλα ἠδικημένοι	ὑπὸ	Μνησάρχου τοῦ Χαλκιδέως, τοῦ Καλλίου
[10]	τῶν ἐν τῇ πόλει συνεδρίων	ὑπὸ	τὴν τῶν δικαστηρίων ἔρχεται ψῆφον.
[20]	καὶ τῶν μεγίστων κυρίαν ἄγει	ὑπὸ	τὴν ὑμετέραν ψῆφον. Οὐκ ἄρα
[40]	(Ὅταν οὖν ἀποδείξῃ, τοῖς μὲν	ὑπὸ	τῆς βουλῆς στεφανουμένοις, εἰς τὸ
[40]	ταῦτ' ἔπραττον, οὐχ ὥσπερ οἱ	ὑπὸ	τῆς βουλῆς τῆς ὑμετέρας στεφανούμενοι,
[210]	λέγω βουλευσάμενος, ἀλλ' οὐκ ἀναγκαζόμενος	ὑπὸ	τῆς ἐν τῇ φύσει δαπάνης·
[250]	ὡς προδότης τῆς πατρίδος, αὐθημερὸν	ὑπὸ	τῆς ἐξ Ἀρείου Πάγου βουλῆς
[160]	ὁ παρὰ σοῦ λόγος, συμπατηθήσεσθαι	ὑπὸ	τῆς Περσικῆς ἵππου, τὴν δὲ
[30]	ἀγαπᾶν ἐν αὐτῇ πόλει τιμώμενον	ὑπὸ	τοῦ δήμου, καὶ μὴ ἐργολαβεῖν
[20]	οὔτ' ἔλαχε τειχοποιὸς, οὔτ' ἐχειροτονήθη	ὑπὸ	τοῦ δήμου. Καὶ περὶ τούτου
[30]	~Ἐπειδὰν δ' ἀφέλῃ τις τοὺς	ὑπὸ	τοῦ δήμου κεχειροτονημένους καὶ τοὺς
[40]	βουλῆς τῆς ὑμετέρας στεφανούμενοι, ἢ	ὑπὸ	τοῦ δήμου, πείσαντες ὑμᾶς, καὶ
[40]	τὸ βουλευτήριον ἀναρρηθῆναι, τοῖς δ'	ὑπὸ	τοῦ δήμου στεφανομένοις, εἰς τὴν
[30]	Πυκνὶ τῇ ἐκκλησίᾳ ἀνακηρύττειν τὸν	ὑπὸ	τοῦ δήμου στεφανούμενον, ἄλλοθι δὲ
[30]	οὐκ ἀπαγορεύουσιν οἱ νόμοι τὸν	ὑπὸ	τοῦ δήμου στεφανούμενον μὴ κηρύττειν
[200]	ἐν οἷς διαρρήδην ἀπείρηται τὸν	ὑπὸ	τοῦ δήμου στεφανούμενον μὴ κηρύττεσθαι
[30]	ἐγὼ παρέχομαι, διαρρήδην ἀπαγορεύων τὸν	ὑπὸ	τοῦ δήμου στεφανούμενον μὴ κηρύττεσθαι
[40]	οὐδὲν ἐπικοινωνοῦντα τῷ περὶ τῶν	ὑπὸ	τοῦ δήμου στεφανουμένων νόμῳ, οὔτε
[40]	τῷ θεάτρῳ μείζονως τιμᾶσθαι τῶν	ὑπὸ	τοῦ δήμου στεφανουμένων· τοῖς μὲν
[10]	στεφανοῦται ἀρετῆς ἕνεκα καὶ δικαιοσύνης	ὑπὸ	τοῦ δήμου χρυσῷ στεφάνῳ, ὁ
[110]	Ἀμφικτύονες, ἐξειργασμένον τουτὶ τὸ πεδίον	ὑπὸ	τῶν Ἀμφισσέων, καὶ κεραμεῖα ἐνῳκοδομημένα
[40]	τῶν φυλετῶν, ἕτεροι δ' ὅτι	ὑπὸ	τῶν δημοτῶν, ἄλλοι δέ τινες,
[40]	εἰς τὴν ἐκκλησίαν, τοῖς δ'	ὑπὸ	τῶν δημοτῶν στεφανουμένοις καὶ καὶ
[230]	στεφάνων, οἷς ὁ δῆμος ἐστεφανοῦτο	ὑπὸ	τῶν Ἑλλήνων, διὰ τὸ ξενικοῖς
[230]	ποιήσειεν ἐν τραγῳδίᾳ τὸν Θερσίτην	ὑπὸ	τῶν Ἑλλήνων στεφανούμενον, οὐδεὶς ἂν
[240]	γέγραφας στεφανοῦσθαι, οἷος μὴ γιγνώσκεσθαι	ὑπὸ	τῶν εὖ πεπονθότων, ἂν μή
[0]	τοὺς Πεντακοσίους, καὶ τὰς ἐκκλησίας	ὑπὸ	τῶν ἐφεστηκότων ὀρθῶς διοικεῖσθαι, καὶ
[0]	ἐκλιπεῖν τὴν τάξιν ἣν τέταχθε	ὑπὸ	τῶν νόμων, φύλακες τῆς δημοκρατίας
[230]	(Οὗτος μέντοι ὁ αὐτὸς ἐγκαταληφθεὶς	ὑπὸ	τῶν νυνὶ παρόντων αὐτῷ κινδύνων,
[120]	Δελφοὺς ἐν τοῖς τεταγμένοις χρόνοις	ὑπὸ	τῶν προγόνων· εὐπρεπῶς γε τῷ
[140]	ἀπὸ τοῦ βήματος πεπονθέναι, ἢ	ὑπὸ	τῶν στρατηγῶν ἐκ τοῦ στρατηγίου.
[40]	δῆμον, οἱ μὲν ὅτι στεφανοῦνται	ὑπὸ	τῶν φυλετῶν, ἕτεροι δ' ὅτι
[40]	ἀπελευθεροῦν ἐν τῷ θεάτρῳ, μήθ'	ὑπὸ	τῶν φυλετῶν ἢ δημοτῶν ἀναγορεύεσθαι
[40]	τῶν ἄνευ ψηφίσματος ὑμετέρου στεφανουμένων	ὑπὸ	τῶν φυλετῶν καὶ δημοτῶν, καὶ
[20]	ἀποίσει λόγον τῇ πόλει; Αὐτὸς	ὑποβάλλει	καὶ διδάσκει ὁ νόμος ἃ
[10]	πρὸς τὴν τούτων ἀναίδειαν, καὶ	ὑποβάλλειν	αὐτοῖς, ὅτι οὐ προσδέχεσθε κακοῦργον
[40]	ψηφίσηται ὁ δῆμος, ἀπομνημονεύετε αὐτοῖς	ὑποβάλλειν·	Ναί, εἴγε σέ τις ἄλλη
[200]	τοὺς στασιαστικοὺς λόγους ἐκεῖνο αὐτῷ	ὑποβάλλετε,	ὅτι, Ὦ Δημόσθενες, εἰ σοὶ
[20]	οὐκ ἔστιν ὑπεύθυνος, ἐκεῖνο αὐτῷ	ὑποβάλλετε·	Οὔκουν ἐχρῆν σε, ὦ Δημόσθενες,
[150]	Θηβαίους, οὓς, φεύγοντας διὰ τοῦτον,	ὑποδέδεχθε	τῇ πόλει, ὧν ἱερὰ καὶ
[60]	ἐκ παρασκευῆς, πριάμενος, ἵν' εἰς	ὑποδοχὴν	ἅπαντα καὶ λέγοι καὶ πράττοι
[190]	μὴ ἀποπλανῶ ὑμᾶς ἀπὸ τῆς	ὑποθέσεως,	ἀναγνώσεται ὑμῖν ὁ γραμματεὺς τὸ
[170]	μὴ ἀποπλανῶ ὑμᾶς ἀπὸ τῆς	ὑποθέσεως,	ἐκεῖνο μέμνησθε· ὅταν φῇ δημοτικὸς
[70]	ποιῶν. Ἵνα δ' ἐπὶ τῆς	ὑποθέσεως	μείνω, λαβέ μοι τὸ ψήφισμα
[110]	αὐτόθεν ἑστηκὼς, ἐδείκνυον τοῖς Ἀμφικτύοσιν·	ὑπόκειται	γὰρ τὸ Κιρραῖον πεδίον τῷ
[40]	τῶν δημοτῶν, ἄλλοι δέ τινες,	ὑποκηρυξάμενοι,	τοὺς αὑτῶν οἰκέτας ἀφίεσαν ἐλευθέρους,
[180]	τὰς μεγίστας ταλαιπωρίας ὑπομείναντες, διακινδυνεύειν.	Ὑπολάβετε	τοίνυν ὑμᾶς αὐτοὺς εἶναι ἀγωνοθέτας
[20]	(φησὶ) μὴ ἀποδημεῖν. Ὦ Ἡράκλεις,	ὑπολάβοι	ἄν τις, ὅτι ἦρξα, μὴ
[220]	λόγους, ἢ τοὺς ἀκούοντας ἐπιλήσμονας	ὑπολαμβάνεις,	ἢ σαυτὸν παραλογίζῃ. Τὰ μὲν
[0]	τοιούτων, ὁποίους τινὰς αὐτοὺς ὑμεῖς	ὑπολαμβάνετε	εἶναι, ἓν ὑπολείπεται μέρος τῆς
[250]	κοινωνοὺς τῶν δωροδοκημάτων αὑτῷ παρακαλῇ,	ὑπολαμβάνετε	ὁρᾶν ἐπὶ τοῦ βήματος, οὗ
[190]	ὑμεῖς ἀχαρίστους εἶναι δικαίως ἂν	ὑπολαμβάνοιτε.	Εἰ γάρ τις ἐν δημοκρατίᾳ
[60]	τὴν εἰρήνην ἀναγκαιοτέραν ἢ καλλίω	ὑπολαμβάνοντες	εἶναι· ~ἔπειτα ἀπήντησαν ὀρθῶς ἰασόμενοι
[0]	αὐτοὺς ὑμεῖς ὑπολαμβάνετε εἶναι, ἓν	ὑπολείπεται	μέρος τῆς πολιτείας, εἴ τι
[70]	γράψαντος Φιλοκράτους. (Ὃ δὲ ἦν	ὑπόλοιπον	αὐτοῖς, Κερσοβλέπτην καὶ τὸν ἐπὶ
[100]	τὰ δέκα τάλαντα, ἔργῳ ἀπωλέσατε.	(Ὑπόλοιπον	δ' εἰπεῖν ἐστί μοι, ὅτι,
[70]	μεταβολῆς δ' ἀξιοῦντας εἶναι χρηστούς.	(Ὑπόλοιπον	δ' ἐστί μοι τὴν κολακείαν
[40]	ὡς ἔννομα γέγραφας. (Ἔστι δὲ	ὑπόλοιπόν	μοι μέρος τῆς κατηγορίας, ἐφ'
[50]	ὁ τοιοῦτος λόγος, ἐκείνως τὴν	ὑπόλοιπον	ποιήσασθε ἀκρόασιν, ὥσπερ ὅταν περὶ
[180]	παρακαταθέμενοι, καὶ τὰς μεγίστας ταλαιπωρίας	ὑπομείναντες,	διακινδυνεύειν. Ὑπολάβετε τοίνυν ὑμᾶς αὐτοὺς
[180]	τότε καιρούς, οἳ, πολλοὺς πολὺν	ὑπομείναντες	χρόνον καὶ μεγάλους κινδύνους, ἐπὶ
[130]	πλεῖστον χρόνον τὴν τοῦ βοιωτιάζειν	ὑπομείνας	αἰτίαν, ῥήτωρ Πύρρανδρος ὁ Ἀναφλύστιος,
[170]	καταγνωσθέντος αὐτοῦ, τὴν κρίσιν οὐχ	ὑπομείνας,	καὶ ἀφικνεῖται εἰς Βόσπορον, κᾀκεῖ
[230]	Ἑλλήνων στεφανούμενον, οὐδεὶς ἂν ὑμῶν	ὑπομείνειεν,	ὅτι φησὶν Ὅμηρος ἄνανδρον αὐτὸν
[150]	Ἐὰν δ' οὗτος λέγῃ, ὑμεῖς	ὑπομενεῖτε,	καὶ συναποθανεῖται τοῖς τελευτήσασιν, ὡς
[150]	τὸν δῆμον τὸν Ἀθηναίων, μηδ'	ὑπομιμνῄσκετε	τῶν ἀνιάτων καὶ ἀνηκέστων κακῶν
[60]	Ἀλλ' ἐάν ἐμοῦ διὰ βραχέων	ὑπομιμνῄσκοντος	τοὺς καιροὺς, καὶ τὰ ψηφίσματα
[40]	ἔχοντες ἐν τῇ οἰκίᾳ τὸ	ὑπόμνημα,	μηδέποτε κακοὶ τὴν ψυχὴν εἰς
[180]	ὑμῖν τῶν καλῶν ἔργων τὰ	ὑπομνήματα	ἐν τῇ ἀγορᾷ ἀνάκειται. Τί
[150]	νυνὶ καθεστηκότων πραγμάτων, ἐκεῖνο ὑμᾶς	ὑπομνῆσαι	βούλομαι, ὅτι Δημοσθένης οὐ τὴν
[170]	ἐκκλησίαις, καὶ ὑμεῖς σύνιστε, λοιπὸν	ὑπομνῆσαι	τοὺς περὶ τούτων κειμένους νόμους.
[200]	ἔπειτ' ἐνδιατρίβῃ καὶ μὴ ἀπολογῆται,	ὑπομνήσατ'	αὐτὸν ἀθορύβῷ, τὸ σανίδιον λαβεῖν,
[200]	ὧδέ πως κατηγόρηκα, ἵνα καὶ	ὑπομνήσω	ὑμᾶς. (Οὔτε τὸν ἴδιον βίον
[110]	τῇ πόλει, ὅτι οἱ Ἀμφισσεῖς,	ὑποπεπτωκότες	τότε καὶ δεινῶς θεραπεύοντες τοὺς
[140]	αἰσθόμενος Δημοσθένης καὶ τοὺς Βοιωτάρχας	ὑποπτεύσας	μέλλειν εἰρήνην ἰδίᾳ ποιεῖσθαι, χρυσίον
[230]	λέγων, τὰ δ' ἑβδομήκοντα τάλαντα	ὑποσιωπᾷς,	ἃ προλαβὼν τοῦ βασιλικοῦ χρυσίου
[80]	καὶ, πρὶν τριάκονθ' ἡμέρας διελθεῖν,	ὑποσπόνδους	Θηβαίους ἀφήκατε, κύριοι τῆς Εὖβοίας
[80]	ἐκ παρατάξεως μάχῃ κρατήσαντες, ἀφεῖσαν	ὑποσπόνδους	τοὺς πολεμίους, ἐκινδύνευσεν ἂν ἡ
[160]	ἐκ μέσου τοῦ Κιθαιρῶνος, ἧκεν	ὑποστρέψας,	οὔτ' ἐν εἰρήνῃ, οὔτ' ἐν
[220]	ἐμοῦ, μηδὲ τῶν ἀδικημάτων τιμωρίαν	ὑποσχεῖν,	ὅταν καταφεύγῃς ἐπὶ τοὺς τοιούτους
[60]	ἐκκλησίαν, καὶ τοὺς χρόνους ὑμῶν	ὑποτεμνόμενος,	καὶ τὸ πρᾶγμα κατασπεύδων, ἵνα
[160]	τὰ κλήματα τὰ τοῦ δήμου,	ὑποτέτμηται	τὰ νεῦρα τῶν πραγμάτων, φορμορραφούμεθα,
[160]	καὶ πῶς βεβιωκώς, τὸν Ἀλέξανδρον	ὑποτρέχει,	καὶ πλησιάζει ἐκείνῳ. Διὰ τούτου
[150]	σωτηρίας, τοὺς μὲν πρώτους χρόνους	ὑπότρομος	ἦν ἅνθρωπος, καὶ παριὼν ἡμιθνὴς
[80]	τούτων, ὑπὲρ ὧν καὶ ὑμεῖς	ὑπωπτεύσατε)	τοιαύτης ἐμπιπτούσης ταραχῆς, μετὰ τῶν
[250]	τὸν Δία τὸν Ὀλύμπιον, οὐχ	ὗς	ἀγρίους κυνηγετῶν, οὐδὲ τῆς τοῦ
[70]	ἐν μέσῳ, καὶ παρῆμεν τῇ	ὑστεραίᾳ	εἰς τὴν ἐκκλησίαν. Ἐνταῦθα δὴ
[120]	τῇ ἀρᾷ ἔνοχος. (Τῇ δὲ	ὑστεραίᾳ	ἥκομεν ἕωθεν εἰς τὸν προειρημένον
[70]	τοῦ Ἐλαφηβολιῶνος, πρὶν ἐπὶ τὴν	ὑστέραν	ἀπαίρειν πρεσβείαν τὴν ἐπὶ τοὺς
[90]	τῶν Ἑλλήνων, τὰς δὲ συμμαχίας	ὑστέρας	μετὰ τὰς εὐεργεσίας. Ἵνα δ'
[60]	ἄλλους πρέσβεις τὰ πολλὰ, συκοφαντηθέντας	ὕστερον	ἐκ μεταβολῆς ὑπὸ Δημοσθένους, ἀλλὰ
[120]	Ἀμφισσεῖς στρατείαν ἐποιήσαντο, πολλῷ χρόνῳ	ὕστερον,	ἐπανεληλυθότος Φιλίππου ἐκ τῆς ἐπὶ
[20]	μηδ' ἔμπροσθεν τῶν νόμων, ἀλλ'	ὕστερος	πολιτεύου. Ταῦτα γὰρ ὀρθοῖ τὴν
[90]	δ' Ἀκαρνᾶνας, συντεταγμένους ἐπὶ Φίλιππον	ὑφ'	ἑαυτοῦ· εἶναι δὲ τὸ σύνταγμα
[140]	στρατήγιον· πλείω γὰρ ὑμᾶς ἀγαθὰ	ὑφ'	ἑαυτοῦ ἔφη ἀπὸ τοῦ βήματος
[120]	ΨΗΦΙΣΜΑ (Τοῦ δόγματος τούτου ἀποδοθέντος	ὑφ'	ἡμῶν ἐν τῇ βουλῇ, καὶ
[190]	παράνομα γράφουσι, καταλύει τὴν πολιτείαν	ὑφ'	ἧς τετίμηται. (Τίς οὖν ἀποδέδεικται
[230]	εἴων τοὺς προσήκοντας παραγενέσθαι. Οὐχ	ὑφ'	ὑμῖν αὐτοῖς ἕξετε τοὺς πολιτευομένους;
[130]	ἀπολαύων καὶ ἐμπιμπλάμενος τῆς δεδομένης	ὑφ'	ὑμῶν αὐτῷ ἐξουσίας. (Οὐ, τὸ
[80]	ἐν τῷ πιστευθῆναι. (Καὶ τηλικαῦθ'	ὑφ'	ὑμῶν εὖ πεπονθότες οἱ Χαλκιδεῖς,
[110]	εἷς ἦν Δημοσθένης. (Χειροτονηθεὶς γὰρ	ὑφ'	ὑμῶν πυλάγορας, λαμβάνει χιλίας δραχμὰς
[160]	Θήβας ἦν τὸ στρατόπεδον, πρεσβευτὴς	ὑφ'	ὑμῶν χειροτονηθείς, ἀποδρὰς ἐκ μέσου
[60]	ψήφισμα, τοὺς καιροὺς τῆς πόλεως	ὑφαιρούμενος,	(ἐκκλησίαν ποιεῖσθαι τοὺς πρυτάνεις τῇ
[10]	ἀπὸ τῶν ὑμετέρων πολλὰ μὲν	ὑφαιρουμένους,	βραχέα δὲ κατατιθέντας, οὐδ' ἐπιδιδόναι
[100]	καὶ τοῦ κλέμματος ἅψαι, ὃ	ὑφείλετο	ὁ μιαρὸς καὶ ἀνόσιος ἄνθρωπος,
[90]	ὁρώντων, φρονούντων, βλεπόντων, ἔλαθον ὑμῶν	ὑφελόμενοι,	καὶ τοὺς ἐκ τῶν πόλεων
[140]	καὶ τὴν δημοκρατίαν ἄρδην ἔλαθεν	ὑφελόμενος,	καὶ μετήνεγκεν εἰς Θήβας, εἰς
[220]	καὶ πέντε νεῶν ταχυναυτουσῶν τριηράρχους	ὑφῃρημένος,	πλεῖον τῆς πόλεως ἀφανίζων ναυτικὸν,