Paragraphes
[110]	τάδε (φησὶ) παραβαίνοι, ἢ πόλις,	ἤ	ἰδιώτης, ἢ ἔθνος, ἐναγής (φησὶν)
[130]	καὶ λιμόν· ἀποφθινύθουσι δὲ λαοί·	Ἤ	τῶν γε στρατὸν εὐρὺν ἀπώλεσεν,
[30]	ἀναγέγραπται νόμος ἐναντίος ἑτέρῳ νόμῳ,	ἢ	ἂκυρος ἐν τοῖς κυρίοις, ἢ
[200]	πολιτείαν. Οὗτος κλάει μὲν ῥᾷον	ἢ	ἄλλοι γελῶσιν, ἐπιορκεῖ δὲ πάντων
[190]	οἱ δὲ δικασταὶ ὥσπερ ἐπῳδὴν	ἢ	ἀλλότριόν τι πρᾶγμα ἀκροώμενοι, πρὸς
[110]	συμβέβηκεν αὐτῷ, ὅτου ἂν προσάψηται,	ἢ	ἀνδρὸς ἰδιώτου, ἢ δυνάστου ἢ
[250]	μία ψῆφος μετέπεσεν, ὑπερώριστ' ἄν	ἢ	ἀπέθανε. (Ἀντιθῶμεν δὴ τὸ νυνὶ
[40]	μήθ' ὑπ' ἄλλου, φησί, μηδενός,	ἢ	ἄτιμον εἶναι τὸν κήρυκα. (Ὅταν
[180]	δραχμάς, καὶ τοῦτ' ἔστιν ἔλαττον	ἢ	δέκα δραχμαὶ κατ' ἄνδρα· ἔπειτα
[180]	Σαλαμῖνα ναυμαχίᾳ τὸν Πέρσην ἐνικᾶτε,	ἢ	Δημοσθένης, ὁ νυνὶ τὴν τάξιν
[40]	θεάτρῳ, μήθ' ὑπὸ τῶν φυλετῶν	ἢ	δημοτῶν ἀναγορεύεσθαι στεφανούμενον, μήθ' ὑπ'
[50]	πότερα χρὴ καταφρονεῖν τῶν δικαστηρίων,	ἢ	δίκην τῇ πόλει δοῦναι; (Περὶ
[90]	δυνάμεις, ἐκ Πελοποννήσου μὲν πλέον	ἢ	δισχιλίους ὁπλίτας, ἐξ Ἀκαρνανίας δὲ
[110]	ἂν προσάψηται, ἢ ἀνδρὸς ἰδιώτου,	ἢ	δυνάστου ἢ πόλεως δημοκρατουμένης, τούτων
[160]	Εἶπάς τινα ἐνταῦθα λόγον, Δημόσθενες,	ἢ	ἔγραψάς τι ψήφισμα; Βούλει σε
[110]	παραβαίνοι, ἢ πόλις, ἤ ἰδιώτης,	ἢ	ἔθνος, ἐναγής (φησὶν) ἔστω τοῦ
[210]	τι πεπολίτευμαι παρ' ὑμῖν ἐγώ,	ἢ	εἴ τινας δημηγορίας εἴρηκα, (τούτων
[30]	ἢ ἂκυρος ἐν τοῖς κυρίοις,	ἢ	εἴπου εἰσὶ νόμοι πλείους ἑνὸς
[170]	τινα ἐπασκεῖν εἰς τὰ Παναθήναια,	ἢ	εἰς ἄλλον τινὰ τῶν στεφανιτῶν
[150]	πάθεσι τοῖς μετὰ ταῦτ' ἐπεισιοῦσιν,	ἢ	ἐπὶ τῇ τῆς πόλεως ἀγνωμοσύνῃ;
[170]	εἶναι ἐπὶ τῶν νυνὶ καιρῶν,	ἢ	ἐπὶ τῶν προγόνων, ἅπαντες ἂν
[160]	τίνος ἐστιν, ὦ κίναδος, ῥήματα	ἢ	θαύματα; Καὶ πάλιν, ὅτε, κύκλῳ
[170]	τινὰ τῶν στεφανιτῶν ἀγώνων, παγκράτιον	ἢ	καὶ ἄλλο τι τῶν βαρυτέρων
[150]	οὐκ ἂν ἀλγήσειεν ἄνθρωπος Ἕλλην,	ἢ	καὶ παιδευθεὶς ἐλευθερίως, ἀναμνησθεὶς ἐν
[40]	ὁ τῶν Ῥοδίων, ἢ Χίων,	ἢ	καί τινος ἄλλης πόλεως, ἀρετῆς
[60]	ἀλλὰ καὶ τὴν εἰρήνην ἀναγκαιοτέραν	ἢ	καλλίω ὑπολαμβάνοντες εἶναι· ~ἔπειτα ἀπήντησαν
[130]	ἀπώλεσεν, ἢ ὅ γε τεῖχος,	Ἢ	νέας ἐν πόντῳ Κρονίδης ἀποτείνυται
[170]	πράγματα τῆς πόλεως τότε μᾶλλον	ἢ	νῦν ἰσχύειν, καὶ τοὺς ἄνδρας
[170]	δὲ πότερον τότε ἀμείνους ἦσαν,	ἢ	νυνί; Τότε μὲν διαφέροντες, νυνὶ
[170]	Πρυτανείῳ πότερον τότε ἦσαν πλείους,	ἢ	νυνί; Τότε μὲν ἦν σπάνια
[40]	ὁ τὴν ἐξουσίαν δεδωκὼς ἀνειπεῖν	ἢ	ὁ ἀπαγορεύων· ὁπότε δὲ μηδὲν
[130]	τῶν γε στρατὸν εὐρὺν ἀπώλεσεν,	ἢ	ὅ γε τεῖχος, Ἢ νέας
[250]	βοηθήσοντες Δημοσθένει· πότερον οἱ συγκυνηγέται,	ἢ	οἱ συγγυμνασταὶ αὐτοῦ, ὅτ' ἦν
[220]	πλεῖον τῆς πόλεως ἀφανίζων ναυτικὸν,	ἢ	ὅτε Ἀθηναῖοι τὴν ἐν Νάξῳ
[250]	δημοκρατίας ἐπιμελήθητε ἤδη διαφευγούσης ὑμᾶς.	~Ἢ	οὐ δεινὸν ὑμῖν εἶναι δοκεῖ,
[180]	τὴν ἐν Μαραθῶνι μάχην νικήσας,	ἢ	οὗτος; Ἔτι δ' οἱ ἀπὸ
[200]	δήπου καὶ πολλὰ ἔχων λέγειν,	ἢ	πάντων γ' ἂν εἴην ἀπορώτατος·
[250]	ἀθυμίας τῶν συμβεβηκότων, ὥσπερ παραγεγηρακὼς	ἢ	παρανοίας ἑαλωκώς, αὐτὸ μόνον τοὔνομα
[70]	τῶν Ἑλλήνων ἀναμένειν μελλήματα, ἀλλ'	ἢ	πολεμεῖν αὐτούς, ἢ τὴν εἰρήνην
[110]	ἢ ἀνδρὸς ἰδιώτου, ἢ δυνάστου	ἢ	πόλεως δημοκρατουμένης, τούτων ἑκάστους ἀνιάτοις
[110]	Εἴ τις τάδε (φησὶ) παραβαίνοι,	ἢ	πόλις, ἤ ἰδιώτης, ἢ ἔθνος,
[20]	μὴ, προλαβὼν χρήματα τῆς πόλεως	ἢ	πράξεις, δρασμῷ χρήσῃ. Πάλιν, ὑπεύθυνον
[160]	οἰκίᾳ, ὅ τι δὲ πάσχων	ἢ	πράττων, ἀμφίβολος ἡ αἰτία, καὶ
[110]	πάντα τρόπον. Ὅθεν ἔτι μᾶλλον	ἢ	πρότερον συμβέβηκεν αὐτῷ, ὅτου ἂν
[220]	ἢ τοὺς ἀκούοντας ἐπιλήσμονας ὑπολαμβάνεις,	ἢ	σαυτὸν παραλογίζῃ. Τὰ μὲν γὰρ
[250]	ὡς κοινὴν τῶν Ἑλλήνων συμφοράν,	ἢ	συλλαβόντες ὡς λῃστὴν τῶν πραγμάτων,
[50]	καὶ τὴν τῆς κεφαλῆς ἐπιτομήν;	ἢ	τὰ περὶ τὴν Κηφισοδότου στρατηγίαν
[50]	γὰρ δεῖ νῦν ταῦτα λέγειν,	ἢ	τὰ περὶ τὴν τοῦ τραύματος
[50]	κρινομένου περὶ θανάτου κατήγορος γενέσθαι;	Ἢ	ταῦτα ἤδη τὰ περὶ Μειδίαν,
[30]	νῦν, ἐπιταχθῇ τι ταῖς φυλαῖς,	ἢ	τάφρους ἐξεργάζεσθαι, ἢ τριήρεις ναυπηγεῖσθαι.
[90]	αὐτῷ ἢ φεύγειν ἐκ Χαλκίδος,	ἢ	τεθνάναι ἐγκαταληφθέντι· τηλικαῦται δυνάμεις ἐπ'
[70]	μελλήματα, ἀλλ' ἢ πολεμεῖν αὐτούς,	ἢ	τὴν εἰρήνην ἰδίᾳ ποιεῖσθαι. Καὶ
[200]	σοι μέλει τῶν αὐθημερὸν λόγων,	ἢ	τῆς σωτηρίας τῆς πόλεως· ὅταν
[150]	αἴτιον, τί ποτ' ἂν ἐρεῖ	ἢ	τί φθέγξεται; Καὶ γὰρ ἐὰν
[160]	αὐτῷ πρὸς τὸν δῆμον ὑπάρχειν,	ἢ,	τό γ' ἀναγκαιότατον, μηδεμίαν ἔχθραν,
[120]	τί ἐστι; Πότερα τἀληθὲς εἴπω,	ἢ	τὸ ἥδιστον ἀκοῦσαι; Τὸ ἀληθὲς
[240]	δὲ μισθοῦ ψήφισμα οὐκ ἀπολογήσῃ;	(Ἢ	τοιοῦτός ἐστιν, ὃν γέγραφας στεφανοῦσθαι,
[0]	εἰ δὲ καὶ ταύτας καταλύσετε,	ἢ	τοῖς καταλύουσιν ἐπιτρέψετε, προλέγω ὑμῖν,
[40]	χάριν εἰδῇ τῶν στεφανούντων ὑμῖν,	ἢ	τοῖς στεφανοῦσι, ὅτι κηρύξαι ἐπετρέψατε.
[20]	θεωρικὸν κεχειροτονημένοι ἦρχον μὲν, πρὶν	ἢ	τὸν Ἡγήμονος νόμον γενέσθαι, τὴν
[220]	καταφεύγῃς ἐπὶ τοὺς τοιούτους λόγους,	ἢ	τοὺς ἀκούοντας ἐπιλήσμονας ὑπολαμβάνεις, ἢ
[200]	ὑπάρχον, ἢ τοὺς θεοὺς καινούς,	ἢ	τοὺς ἀκροατὰς μὴ τοὺς αὐτούς.
[200]	ὧν οὐδέτερόν ἐστι Δημοσθένει ὑπάρχον,	ἢ	τοὺς θεοὺς καινούς, ἢ τοὺς
[170]	τῶν νόμων ζημίας φοβούμενος μᾶλλον	ἢ	τοὺς πολεμίους, ἀμείνων ἀγωνιστὴς ὑπὲρ
[10]	τι τῶν τῆς πόλεως πλέον	ἢ	τριάκονθ' ἡμέρας, καὶ ὅσοι λαμβάνουσιν
[30]	ταῖς φυλαῖς, ἢ τάφρους ἐξεργάζεσθαι,	ἢ	τριήρεις ναυπηγεῖσθαι. Ὅτι δὲ ἀληθῆ
[210]	εἰ καὶ μανεὶς ὁ δῆμος,	ἢ	τῶν καθεστηκότων ἐπιλελησμένος, ἐπὶ τοιαύτης
[240]	ἔλιπε. Καὶ πότερον τοῦτον τιμήσετε,	ἢ	ὑμᾶς αὐτοὺς ἀτιμωσετε, καὶ τοὺς
[170]	γὰρ ἠρνεῖτο μὴ δειλὸς εἶναι,	ἢ	ὑμεῖς μὴ συνῄδειτε αὐτῷ, διατριβὴν
[130]	ἐπὶ ταῖς τῆς πόλεως ἀτυχίαις,	ἢ	ὑπερωρίσθαι; (Τοιγάρτοι τί τῶν ἀνελπίστων
[40]	τῆς βουλῆς τῆς ὑμετέρας στεφανούμενοι,	ἢ	ὑπὸ τοῦ δήμου, πείσαντες ὑμᾶς,
[140]	ἔφη ἀπὸ τοῦ βήματος πεπονθέναι,	ἢ	ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἐκ τοῦ
[90]	τὴν συμμαχίαν· ἀλλ' ὑπῆρχεν αὐτῷ	ἢ	φεύγειν ἐκ Χαλκίδος, ἢ τεθνάναι
[230]	τῶν Τριάκοντα ἐγένοντο, οἳ πλείους	ἢ	χιλίους καὶ πεντακοσίους τῶν πολιτῶν
[40]	οὕτω τύχοι) ὁ τῶν Ῥοδίων,	ἢ	Χίων, ἢ καί τινος ἄλλης
[50]	αὐτὸν δεῖ χρυσῷ στεφάνῳ στεφανωθῆναι,	ἢ	ψέγεσθαι; Καὶ σὲ, τὸν ψευδῆ
[150]	ἐνεργολαβεῖν ἠργάσατο καὶ ἐνεπιορκεῖν Δημοσθένει,	ἦ	μήν, εἴ τις ἐρεῖ ὡς
[30]	δὲ καταλείπειν, ὅπως ἂν εἷς	ᾖ	νόμος, καὶ μὴ πλείους περὶ
[240]	πόλις εἶναι, ὁποῖός τις ἂν	ᾖ	ὁ κηρυττόμενος· ἔστι δὲ ὄνειδος
[160]	περὶ τὸ γένος ἀτυχίαν, δυσμενὴς	ᾖ	τοῖς νόμοις, οἳ σῴζουσι τὴν
[20]	μιᾶς ἀρχῆς τῆς ἐλαχίστης ὑπεύθυνος	ᾖ,	τοῦτον οὐκ ἐᾷ, πρὶν ἂν
[160]	δὲ πάσχων ἢ πράττων, ἀμφίβολος	ἡ	αἰτία, καὶ τὸ πρᾶγμα οὐδαμῶς
[160]	ἀκριβῶς εἰδώς, ὅτι αἵματός ἐστιν	ἡ	ἀρετὴ ὠνία, αὐτὸς οὐκ ἔχων
[30]	κελεύει, ἐὰν μέν τινα στεφανοῖ	ἡ	βουλή, ἐν τῷ βουλευτηρίῳ ἀνακηρύττεσθαι,
[20]	ὑμετέραν ψῆφον. Οὐκ ἄρα στεφανωθήσεται	ἡ	βουλὴ ἡ ἐξ Ἀρείου Πάγου;
[40]	ὁ δῆμος, ἵν' ἡ πόλις,	ἡ	βουλομένη τινὰ τῶν ὑμετέρων στεφανοῦν,
[240]	δ' ὄντας τοῖς ἤθεσι, φυλάξησθε.	Ἡ	γὰρ εὔνοια, καὶ τὸ τῆς
[230]	πρὸς ὃν ἐχαρίζετο ἄδηλος γεγένηται·	ἡ	γὰρ ψῆφος ἀφανὴς φέρεται. (Δοκοῦμεν
[130]	κρατοῦντος καὶ προηδικημένου μετριότητι κριθησόμενοι;	(Ἡ	δ' ἡμετέρα πόλις, ἡ κοινὴ
[30]	κελεύει δοκιμασθέντας ἐν τῷ δικαστηρίῳ,	ἡ	δὲ Πανδιονὶς φυλὴ ἄρχοντα καὶ
[230]	γὰρ, οἶμαι, γέγονε τὸ ἁμάρτημα·	ἡ	δὲ χάρις πρὸς ὃν ἐχαρίζετο
[0]	νόμοι τῇ πόλει, σῴζεται καὶ	ἡ	δημοκρατία· (ἃ χρὴ διαμνημονεύοντας ὑμᾶς,
[200]	δῆμον καταγαγόντες, οὐκ ἄν ποθ'	ἡ	δημοκρατία κατέστη· νῦν δὲ ἐκεῖνοι
[150]	καὶ τέκνα καὶ τάφους ἀπώλεσεν	ἡ	Δημοσθένους δωροδοκία καὶ τὸ βασιλικὸν
[70]	τι ὑπειληφώς, ὡς ἔσται μὲν	ἡ	εἰρήνη, περὶ δὲ συμμαχίας οὐκ
[40]	τοῖς μὲν γὰρ ἀπεδέδεικτο τόπος	ἡ	ἐκκλησία, ἐν ᾗ χρῆν στεφανοῦσθαι,
[40]	οὔτε λύσας ἐκεῖνον (οὐδὲ γὰρ	ἡ	ἐκκλησία ἠνωχλεῖτο, ἀλλὰ τὸ θέατρον)
[20]	γὰρ αὐτὸν οὐχ ἡ κατηγορία	ἡ	ἐμή, ἀλλὰ τὰ δημόσια γράμματα.
[180]	Ἀθηναῖοι, ὃ ἐγὼ λέγω; Ἐνταῦθα	ἡ	ἐν Μαραθῶνι μάχη γέγραπται. Τίς
[20]	Οὐκ ἄρα στεφανωθήσεται ἡ βουλὴ	ἡ	ἐξ Ἀρείου Πάγου; Οὐδὲ γὰρ
[190]	λέξω. Εἰς τρία μέρη διαιρεῖται	ἡ	ἡμέρα, ὅταν εἰσίῃ γραφὴ παρανόμων
[60]	μηνός, ὅτε ἦν τῷ Ἀσκληπιῷ	ἡ	θυσία, καὶ ὅτε ἦν προαγών,
[40]	ξενικὸν εἶναι τὸν στέφανον, καὶ	ἡ	καθιέρωσις γίγνεται, ἵνα μηδεὶς, ἀλλοτρίαν
[210]	παραχρῆμα ἐξελέγχῃ ψευδόμενος. (Ἀπηνέχθη γὰρ	ἡ	κατὰ τοῦδε τοῦ ψηφίσματος γραφή,
[20]	Κτησιφῶν· αἱρεῖ γὰρ αὐτὸν οὐχ	ἡ	κατηγορία ἡ ἐμή, ἀλλὰ τὰ
[130]	κριθησόμενοι; (Ἡ δ' ἡμετέρα πόλις,	ἡ	κοινὴ καταφυγὴ τῶν Ἑλλήνων, πρὸς
[210]	δὲ τί τὰ δάκρυα; Τίς	ἡ	κραυγή; Τίς ὁ τόνος τῆς
[10]	εὐθύνας τῆς ἀρχῆς δῷ· (καὶ	ἡ	μὲν πόλις τὸ ἴσον ἀδίκημα
[240]	παλαῖστραι, οὐδὲ τὰ διδασκαλεῖα, οὐδ'	ἡ	μουσικὴ μόνον παιδεύει τοὺς νεωτέρους,
[230]	λυπηρόν, εἰ πρότερον μὲν ἐνεπίμπλατο	ἡ	ὀρχήστρα χρυσῶν στεφάνων, οἷς ὁ
[130]	τοῦτο πεισόμενοι, καὶ αὐτοὶ καὶ	ἡ	πατρίς, ὅ τι ἂν ἐκείνῳ
[80]	ὑποσπόνδους τοὺς πολεμίους, ἐκινδύνευσεν ἂν	ἡ	πόλις αἴσχιστα παθεῖν. Οὐ γὰρ
[240]	ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι τοιαύτη δόξει	ἡ	πόλις εἶναι, ὁποῖός τις ἂν
[250]	Ἑλλήνων συλλέγεσθαι· διαβέβληται δ' ἡμῶν	ἡ	πόλις ἐκ τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων
[210]	οὐ γὰρ δεῖ, ἐφ' οἷς	ἡ	πόλις ἐπένθησε καὶ ἐκείρατο, ἐπὶ
[20]	ταμίας. Καὶ μάλα ὀρθῶς, ἵν'	ἡ	πόλις ἔχοι ὑπεύθυνα σώματα, παρ'
[40]	μὴ ψηφίσηται ὁ δῆμος, ἵν'	ἡ	πόλις, ἡ βουλομένη τινὰ τῶν
[170]	ἐρωτήσειε, πότερον ὑμῖν ἐνδοξοτέρα δοκεῖ	ἡ	πόλις ἡμῶν εἶναι ἐπὶ τῶν
[150]	τραγῳδῶν γίγνεσθαι, ὅτ' εὐνομεῖτο μᾶλλον	ἡ	πόλις καὶ βελτίοσι προστάταις ἐχρῆτο,
[160]	ἵππου, τὴν δὲ σὴν ἀηδίαν	ἡ	πόλις οὐκ ἐχώρει, καὶ τὰς
[210]	Πυνθάνομαι γὰρ λέξειν Δημοσθένην, ὡς	ἡ	πόλις ὑπ' αὐτοῦ μὲν ὠφέληται
[240]	τῶν ἡγεμόνων ἑτοίμων ὄντων βοηθεῖν,	ἡ	πρᾶξις οὐ γεγένηται; Σὺ δὲ
[0]	πρυτάνεις, οὔθ' οἱ πρόεδροι, οὔθ'	ἡ	προεδρεύουσα φυλή, τὸ δέκατον μέρος
[40]	μάλιστα σπουδάζω· τοῦτο δέ ἐστιν	ἡ	πρόφασις, δι' ἣν αὐτὸν ἀξιοῖ
[100]	τούτους μετελθεῖν. (Καὶ αὐτοῖς ἀναιρεῖ	ἡ	Πυθία, πολεμεῖν Κιρραίοις καὶ Κραγαλίδαις
[210]	Ἀλλὰ περὶ τίνος ἐστὶν αὐτῷ	ἡ	σπουδή; Περὶ χρυσῶν στεφάνων καὶ
[230]	τὴν τούτων, δι' ἣν ἐγένετο	ἡ	συμμαχία, λανθάνειν οἴει ἡμᾶς τὸ
[210]	δ' ἐμὴν σιωπήν, ὦ Δημόσθενες,	ἡ	τοῦ βίου μετριότης παρεσκεύασεν· ἀρκεῖ
[70]	ΠΡΟΕΔΡΟΣ Καλόν, ὦ Ἀθηναῖοι, καλὸν	ἡ	τῶν δημοσίων γραμμάτων φυλακή. Ἀκίνητον
[180]	ΨΗΦΙΣΜΑ Τούτῳ τῷ ψηφίσματι ἐξαλείφεται	ἡ	τῶν καταγαγόντων δωρεά. Εἰ τοῦτ'
[130]	τοῖς μυστηρίοις φανὲν σημεῖον φυλάξασθαι,	ἡ	τῶν μυστῶν τελευτή; Οὐ περὶ
[150]	τοῖς τελευτήσασιν, ὡς ἔοικε, καὶ	ἡ	ὑμετέρα μνήμη; (Γένεσθε δή μοι,
[0]	οὕτω γὰρ ἄν μοι δοκεῖ	ἥ	τε πόλις ἄριστα διοικεῖσθαι, αἵ
[90]	τηλικαῦται δυνάμεις ἐπ' αὐτὸν ἐπεστράτευον,	ἥ	τε Φιλίππου καὶ Θηβαίων) δεύτερον
[180]	τῇ μνήμῃ τῶν εὖ πεπονθότων,	ἣ	ἀπ' ἐκείνου τοῦ χρόνου μέχρι
[260]	Ἀρετὴ καὶ Σύνεσις καὶ Παιδεία	ᾗ	διαγιγνώσκομεν τὰ καλὰ καὶ τὰ
[50]	μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης, ἐν	ᾗ,	καταλύσας τὴν ὑπάρχουσαν εἰρήνην τῇ
[230]	ὑβριστικὴν καὶ βάρβαρον ἐπιστολήν, ἐν	ᾗ	τά τε δὴ ἄλλα καὶ
[30]	εἴποι τις εἶναι πολιτείαν, ἐν	ᾗ	ταὐτὰ προστάττουσιν οἱ νόμοι ποιεῖν
[180]	στοᾷ τῇ τῶν Ἑρμῶν, ἐφ'	ᾗ	τε μὴ ἐπιγράφειν τὰ ὀνόματα
[40]	ἀπεδέδεικτο τόπος ἡ ἐκκλησία, ἐν	ᾗ	χρῆν στεφανοῦσθαι, καὶ ἀπείρητο ἄλλοθι
[150]	ἄνδρες ἀγαθοὶ γενόμενοι, μέχρι μὲν	ἥβης	ὁ δῆμος ἔτρεφε, νυνὶ δὲ,
[120]	ἀνεῖπε, Δελφῶν ὅσοι ἐπὶ δίετες	ἡβῶσι,	καὶ δούλους, καὶ ἐλευθέρους, ἥκειν
[0]	τὰ παράνομα γράφοντας, καὶ μηδὲν	ἡγεῖσθαι	μικρὸν εἶναι τῶν τοιούτων ἀδικημάτων,
[180]	τῆσδε πόληος ἅμ' Ἀτρείδῃσι Μενεσθεὺς	Ἡγεῖτο	ζάθεον Τρωικὸν ἂμπεδίον, Ὃν ποθ'
[70]	περιεπέτασε, καὶ ἅμα τῇ ἡμέρᾳ	ἡγεῖτο	τοῖς πρέσβεσιν εἰς τὸ θέατρον,
[130]	οἱ τῶν Ἑλλήνων ποτὲ ἀξιοῦντες	ἡγεμόνες	εἶναι, νῦν ὁμηρεύσοντες, καὶ τῆς
[180]	ἀμηχανίην. Ἐπὶ δὲ τῷ δευτέρῳ·	Ἡγεμόνεσσι	δὲ μισθὸν Ἀθηναῖοι τάδ' ἔδωκαν
[10]	δὲ τῶν ἔργων ἐπιστάται πάντες	ἡγεμονίᾳ	χρῶνται δικαστηρίου) (τί τούτους κελεύει
[50]	ἑκόντων τῶν Ἑλλήνων ἀπολαβεῖν τὴν	ἡγεμονίαν·	καὶ τούτων ἀπεστερήθητε διὰ Δημοσθένην
[140]	ἐφ' ἑκάστοις τούτων, καὶ τὴν	ἡγεμονίαν,	τὴν μὲν κατὰ θάλατταν ἐποίησε
[120]	στρατείας, τῶν μὲν θεῶν τὴν	ἡγεμονίαν	τῆς εὐσεβείας ἡμῖν παραδεδωκότων, τῆς
[90]	δὲ ἁπὸ πάντων τούτων τὴν	ἡγεμονίαν	ὑμῖν· πραχθήσεσθαι δὲ ταῦτα οὐκ
[130]	οὐκέτι περὶ τῆς τῶν Ἑλλήνων	ἡγεμονίας	ἀγωνίζεται, ἀλλ' ἤδη περὶ τοῦ
[20]	γέγραπται, Καὶ εἴ τινες ἄλλοι	ἡγεμονίας	δικαστηρίων λαμβάνουσι, καὶ τούτους ἄρχειν
[10]	τριάκονθ' ἡμέρας, καὶ ὅσοι λαμβάνουσιν	ἡγεμονίας	δικαστηρίων (οἱ δὲ τῶν ἔργων
[20]	οἱ ἄλλοι ἄρχοντες, καὶ δικαστηρίων	ἡγεμονίας	ἐλάμβανε, τούτων ὑμῖν αὐτὸν Δημοσθένην
[130]	καὶ τῆς ἐπὶ τὸν Πέρσην	ἡγεμονίας	ἠξιωμένους, οἳ καὶ τὸ ἐν
[240]	πάντων Ἀρκάδων ἐξεληλυθότων, καὶ τῶν	ἡγεμόνων	ἑτοίμων ὄντων βοηθεῖν, ἡ πρᾶξις
[20]	ἦρχον μὲν, πρὶν ἢ τὸν	Ἡγήμονος	νόμον γενέσθαι, τὴν τοῦ ἀντιγραφέως
[140]	αὑτοῦ παρὰ Φιλίππου λαβόντας, ἀβίωτον	ἡγησάμενος	εἶναι εἴ τινος ἀπολειφθήσεται δωροδοκίας,
[80]	ὑπὲρ τῆς δωροδοκίας ζηλοτυπίας, καὶ	ἡγήσατο,	εἰ τῶν συμπρεσβευόντων καὶ τοῦ
[80]	τὰ μέγιστα ἠδίκησθε, καὶ μάλιστα	ἠγνοήκατε.	Σπεύδων δ' εἰπεῖν περὶ τῆς
[160]	λέγειν. Οὗτος, ὡς ἐγὼ ἀκούω,	ἠγνοημένος	ὅστις ποτ' ἐστὶ καὶ πῶς
[50]	δέ καιρὸν φησι γενέσθαι, ὃν	ἤγομεν	χρόνον τὴν εἰρήνην, δηλονότι μέχρι
[180]	ἐν ταῖς αὐταῖς ἡμέραις ἄξιον	ἡγοῦμαι	μεμνῆσθαι τοῦ θηρίου τούτου κἀκείνων
[220]	ὅλως μὲν ἔγωγε οὐδενὶ πρέπειν	ἡγοῦμαι	περὶ ἐμοῦ λέγειν· τῆς γὰρ
[50]	Δημοσθένους ἐξετάζειν μακροτέρου λόγου ἔργον	ἡγοῦμαι.	Τί γὰρ δεῖ νῦν ταῦτα
[80]	καὶ δικαίως τοῖς παρακαταθεμένοις, οὐχ	ἡγούμενοι	δίκαιον εἶναι τὴν ὀργὴν ἀπομνημονεύειν
[0]	οὐκέτι κοινήν, ἀλλ' ἰδίαν αὑτῶν,	ἡγούμενοι	εἶναι, ἀπειλοῦσιν εἰσαγγελεῖν καὶ καταδουλούμενοι
[10]	παρέξομαι, ὃν ὑμεῖς ἐνομοθετήσατε, λύσειν	ἡγούμενοι	τὰς τοιαύτας προφάσεις, ἐν ᾧ
[0]	δὲ, τοῖς νόμοις καὶ ὑμῖν,	ἡγούμενος	οὐδεμίαν παρασκευὴν μεῖζον ἰσχύειν παρ'
[190]	ἃς οὐχ ὑπελογίσαντο οἱ δικασταί·	ἡγοῦντο	γάρ, ὥσπερ τότε αὐτοὺς φεύγοντας
[80]	χωρία ὧν οὐδὲ τὰ ὀνόματα	ᾖδεμεν	πρότερον, καὶ εἰς τοῦτο φέρων
[230]	ἂν μεῖζον τῶν δικαστηρίων ἰσχύσῃ;	(Ἡδέως	δ' ἂν ἔγωγε, ὦ Ἀθηναῖοι,
[110]	τότ' ἐκαρτέρουν ἁκούων, οὔτε νῦν	ἡδέως	μέμνημαι αὐτῶν. Ἀκούσας δὲ οὕτω
[90]	καὶ δι' οἵων κακουργημάτων, ταῦτ'	ἤδη	ἄξιόν ἐστιν ἀκοῦσαι. (Ἀφικνεῖται γὰρ
[120]	ὑμεῖς δ' ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν	ἤδη	βουλεύεσθε. Ἐνῆκται μὲν τὰ κανᾶ,
[170]	βούλεσθαι λέγειν, ἃ τούτῳ πέπρακται·	ἤδη	γὰρ ποτε εἶδον μισηθέντας τοὺς
[50]	ὡς ἄρα τῇ πόλει τέτταρες	ἤδη	γεγένηνται καιροί, ἐν οἷς αὐτὸς
[190]	ἑτέρῳ τινὶ τὴν γνώμην ἔχουσιν.	(Ἤδη	δ' ἐκ τῶν τεχνῶν τῶν
[160]	ἀλλ' ἐκ τῆς ἑαυτοῦ ἀνανδρίας.	(Ἤδη	δ' ἐψηφισμένων Θετταλῶν ἐπιστρατεύειν ἐπὶ
[120]	περὶ τῆς τῶν Ἀμφισσέων τιμωρίας.	Ἤδη	δὲ πόρρω τῆς ἡμέρας οὔσης,
[70]	ὁ μιαρὸς ἄνθρωπος ἐμβέβληκε, ταῦτ'	ἤδη	διαφερόντως ἄξιόν ἐστιν ἀκοῦσαι. ~Ὡς
[240]	ἐπαίνους, καὶ τῆς δημοκρατίας ἐπιμελήθητε	ἤδη	διαφευγούσης ὑμᾶς. ~Ἢ οὐ δεινὸν
[200]	τὴν ἀκρόασιν ποιῆσθε, ταῦθ' ὑμῖν	ἤδη	δίκαιός εἰμι προειπεῖν. Ἐπεισάξει γὰρ
[240]	πείθεται· ἀλλὰ τὸ νουθετεῖν ἐνοχλεῖν	ἤδη	δικαίως ὀνομάζεται. (Ὡς οὖν μὴ
[120]	ἐπιψηφισθῆναι, καὶ γενέσθαι δήμου ψήφισμα,	ἤδη	ἐπαναστάσης τῆς ἐκκλησίας, οὔσης, ἀπεληλυθότος
[140]	ἐχαράκωσε, καὶ φρουρὰν εἰσήγαγεν, ἐνταῦθ'	ἤδη,	ἐπεὶ τὸ δεινὸν ἥπτετο αὐτῶν,
[150]	Ναυσικλεῖ τοῦτο προσετάττετε· νυνὶ δ'	ἤδη	καὶ στεφανοῦσθαι ἀξιοῖ. ~Ἐπειδὴ δ'
[0]	τῇ πόλει συμβουλεύειν· δεύτερον δ'	ἤδη,	καὶ τῶν ἄλλων πολιτῶν τὸν
[170]	ἀρετῆς ὄνομα τίμιον· νῦν δ'	ἤδη	καταπέπλυται τὸ πρᾶγμα, καὶ τὸ
[60]	σπένδεται. (Τὰ δὲ μετὰ ταῦτα	ἤδη	μοι σφόδρα προσέχετε τὸν νοῦν.
[60]	ποιησάμενος; Ἵνα, φησίν, ἐὰν παρῶσιν	ἤδη	οἱ Φιλίππου πρέσβεις, βουλεύσηται ὁ
[150]	βουλεύσησθε περὶ τῆς εἰρήνης, (ἐνταῦθ'	ἤδη	παντάπασιν ἔκφρων ἐγένετο, καὶ, παρελθὼν
[140]	αὐτὸς αὐτῷ δυναστείαν κατεσκεύασεν, ὥστ'	ἤδη	παριὼν ἐπὶ τὸ βῆμα, πρεσβεύσειν
[20]	ὑμῖν οὐδ' εὐθύνας δεδωκώς, ταῦτ'	ἤδη	πειράσομαι ὑμᾶς διδάσκειν ἐκ τῶν
[130]	κύριος ἑτέρων εἶναι διαγωνίζεται, ἀλλ'	ἤδη	περὶ τῆς τοῦ σώματος σωτηρίας;
[120]	ἀσπίδων ἃς ἡμεῖς ἀνέθεμεν, ἀλλ'	ἤδη	περὶ τῆς τῶν Ἀμφισσέων τιμωρίας.
[130]	τῶν Ἑλλήνων ἡγεμονίας ἀγωνίζεται, ἀλλ'	ἤδη	περὶ τοῦ τῆς πατρίδος ἐδάφους·
[120]	τοὺς χρωμένους τῷ θεῷ. Ἐνταῦθ'	ἤδη	πολλαὶ μὲν τῶν Ἀμφισσέων ἐγίγνοντο
[190]	ὡς ἔννομα γέγραφεν, ἀλλ' ὡς	ἤδη	ποτὲ καὶ πρότερον ἕτερος τοιαῦτα
[250]	γὰρ ὑμᾶς εἰς τοσοῦτον εὐηθείας	ἤδη	προβεβηκέναι, ὥστε καὶ ταῦτα ἀναπεισθήσεσθαι,
[60]	αὐτῷ· παρηγγέλλετο δ' ἐπ' αὐτὸν	ἤδη	στρατεία. (Καὶ ταῦθ' ὁ μὲν
[90]	αὑτῷ, καὶ παραγγελλομένης ἐπ' αὐτὸν	ἤδη	στρατείας, μίαν ἐλπίδα λοιπὴν κατεῖδε
[80]	μετὰ τῶν συμφύτων αὐτῷ νοσημάτων	ἤδη	τὰ μετὰ ταῦτα ἐβουλεύετο, μετὰ
[50]	θανάτου κατήγορος γενέσθαι; Ἢ ταῦτα	ἤδη	τὰ περὶ Μειδίαν, καὶ τοὺς
[140]	γὰρ πεπόνθατε πρὸς Δημοσθένη· συνείθισθε	ἤδη	τἀδικήματα αὐτοῦ ἀκούειν, ὥστε οὐ
[100]	γράψαι ἐν τῷ ψηφίσματι. (Ἐνταῦθ'	ἤδη	τέτακται καὶ ὁ τρίτος τῶν
[120]	διὰ τῶν Ἀμφικτυόνων, ἐξέβαλλον, οὕτως	ἤδη	τὴν δευτέραν ἐπὶ τοὺς Ἀμφισσεῖς
[190]	πρώτῃ ψήφῳ λυθῇ τὸ παράνομον,	ἤδη	τὸ τρίτον ὕδωρ ἐγχεῖται τῇ
[250]	πόλει. (Ὅταν δ' ἐπὶ τελευτῆς	ἤδη	τοῦ λόγου συνηγόρους τοὺς κοινωνοὺς
[0]	στρατηγῶν συνηγορίας, οἳ, ἐπὶ πολὺν	ἤδη	χρόνον συνεργοῦντές τισι τῶν ῥητόρων,
[60]	ταῦθ' ὁ μὲν ἐξωνούμενος οὐκ	ἠδίκει	(πρὸ γὰρ τῶν ὅρκων καὶ
[80]	ὦ Ἀθηναῖοι, πολλὰ καὶ μεγάλα	ἠδικημένοι	ὑπὸ Μνησάρχου τοῦ Χαλκιδέως, τοῦ
[140]	καὶ πολὺ τούτου μεῖζον ἀδίκημα	ἠδίκησεν,	ὅτι τὸ βουλευτήριον τὸ τῆς
[80]	περὶ ταῦτα τρία τὰ μέγιστα	ἠδίκησθε,	καὶ μάλιστα ἠγνοήκατε. Σπεύδων δ'
[120]	Πότερα τἀληθὲς εἴπω, ἢ τὸ	ἥδιστον	ἀκοῦσαι; Τὸ ἀληθὲς ἐρῶ· τὸ
[130]	λέγειν δυνάμενος, ἀλλ' ἔμοιγε καὶ	ἡδίων	ῥήτωρ· καὶ οὗτος Ἀρχέδημος ὁ
[240]	Σὺ δὲ πλουτεῖς, καὶ ταῖς	ἡδοναῖς	ταῖς σαυτοῦ χορηγεῖς, καὶ τὸ
[120]	ἐρῶ· τὸ γὰρ ἀεὶ πρὸς	ἡδονὴν	λεγόμενον οὑτωσὶ τὴν πόλιν διατέθηκεν·
[170]	τῷ διαπραξαμένῳ; Οὐδεὶς ἄν ποτ'	ἠθέλησεν	ἐπασκεῖν. ~Νῦν δ' οἶμαι, διὰ
[240]	ὀνομάτων, ἀπίστους δ' ὄντας τοῖς	ἤθεσι,	φυλάξησθε. Ἡ γὰρ εὔνοια, καὶ
[180]	οἵ ποτε Μήδων Παισὶν ἐπ'	Ἠϊόνι,	Στρυμόνος ἀμφὶ ῥοάς, Λιμόν τ'
[80]	Χαλκιδεύς, (μικρὸν διαλιπὼν χρόνον, πάλιν	ἧκε	φερόμενος εἰς τὴν ἑαυτοῦ φύσιν,
[120]	ἡβῶσι, καὶ δούλους, καὶ ἐλευθέρους,	ἥκειν	ἅμα τῇ ἡμέρᾳ, ἔχοντας ἄμας
[120]	ἱερομνήμονας καὶ τοὺς πυλαγόρους ἅπαντας	ἥκειν	εἰς τὸν αὐτὸν τόπον βοηθήσοντας
[200]	ὑπ' αὐτῆς τῆς ἀληθείας διηριθμημένους	ἥκειν	πρὸς τὸ τοῦ κατηγόρου βῆμα,
[90]	ὑπ' αὐτοῦ καὶ παρηγγέλθαι, πάντας	ἥκειν	συνεδρεύσοντας Ἀθήναξε εἰς τὴν πανσέληνον.
[120]	δὲ παντὸς τοῦ λόγου ψηφίξονται	ἥκειν	τοὺς ἱερομνήμονας, πρὸ τῆς ἐπιούσης
[160]	ἀποδρὰς ἐκ μέσου τοῦ Κιθαιρῶνος,	ἧκεν	ὑποστρέψας, οὔτ' ἐν εἰρήνῃ, οὔτ'
[160]	ὄντων, εἰς τὴν Ἀσίαν διέβη,	ἤκμαζε	δ' ὁ τῶν Περσῶν βασιλεὺς
[90]	ὑπὸ Δημοσθένους. Εἶπε γὰρ, ὡς	ἥκοι	ἐκ Πελοποννήσου νεωστὶ σύνταγμα συντάξας,
[120]	ἀρᾷ ἔνοχος. (Τῇ δὲ ὑστεραίᾳ	ἥκομεν	ἕωθεν εἰς τὸν προειρημένον τόπον,
[120]	ἑξήκοντα στάδια ἄπωθεν οἰκοῦντες Δελφῶν,	ἦκον	πρὸς' ἡμᾶς μεθ' ὅπλων πανδημεί,
[90]	Φιλίππου καὶ Θηβαίων) δεύτερον δ'	ἧκον	οἱ μισθοὶ τῷ γράψοντι τὴν
[60]	Τοῦτο τὸ ψήφισμα ἐγράφη παρανόμων.	Ἧκον	οἱ τῆς κρίσεως χρόνοι. Κατηγόρει
[60]	εἰρήνην. (Μετὰ ταῦτα, ὦ Ἀθηναῖοι,	ἧκον	οἱ τοῦ Φιλίππου πρέσβεις· οἱ
[100]	πανσέληνον, καὶ τοὺς συνέδρους, λόγῳ	ἠκούσατε·	τὰς δὲ συντάξεις τῶν συμμάχων,
[60]	ὑμῶν ἐκ τῶν ἔμπροσθεν χρόνων	ἥκουσιν	οἴκοθεν τοιαύτην ἔχοντες τὴν δόξαν,
[0]	τῇ πόλει· ἐγὼ δὲ πεπιστευκὼς	ἥκω,	πρῶτον μὲν, τοῖς θεοῖς, δεὺτερον
[160]	διέφθειραν τοὺς περὶ Κόρραγον στρατιώτας,	Ἠλεῖοι	δ' αὐτοῖς συμμετεβάλοντο καὶ Ἀχαιοὶ
[130]	καὶ τὸ ἐν Δελφοῖς ἱερὸν	ἠλευθέρωσαν;	(Θῆβαι δέ, Θῆβαι, πόλις ἀστυγείτων,
[70]	(Πόθεν οὖν ἐπὶ τὴν μεταβολὴν	ἦλθε	τῶν πραγμάτων (οὗτος γάρ ἐστιν
[130]	γὰρ ὁ μὲν κρατῶν οὐκ	ἦλθεν	εἰς τὴν τῶν κρατουμένων χώραν,
[130]	ὅτι παρὰ τοῦτο Φίλιππος οὐκ	ἦλθεν	ἡμῶν ἐπὶ τὴν χώραν, ὅτι
[250]	τοῦ Ἀθηναίων, παρ' οὐδὲν μὲν	ἦλθον	ἀποκτεῖναι, ἐξεκήρυξαν δ' ἐκ τῆς
[80]	προσγελῶν, τοὺς Φωκικοὺς ξένους διαβιβάσας,	ἦλθον	ἐφ' ἡμᾶς ὡς ἀναιρήσοντες. (Καὶ,
[260]	μὲν οὖν, ὦ Γῆ καὶ	Ἥλιε	καὶ Ἀρετὴ καὶ Σύνεσις καὶ
[250]	συγγυμνασταὶ αὐτοῦ, ὅτ' ἦν ἐν	ἡλικία;	Ἀλλὰ, μὰ τὸν Δία τὸν
[0]	ἄλλων πολιτῶν τὸν βουλόμενον, καθ'	ἡλικίαν,	χωρὶς καὶ ἐν μέρει, περὶ
[230]	τῆς πόλεως ἀξίωμα Δημοσθένει περιτιθείς.	(Ἡλίκον	δ' ἐστὶ τὸ ἀλαζόνευμα τοῦτο,
[130]	δεσπότης ἐστὶν ἁπάντων ἀνθρώπων ἀφ'	ἡλίου	ἀνιόντος μέχρι δυομένου, νῦν οὐ
[190]	νόμους καὶ τὸ ψήφισμα, καὶ	ἡλίσκοντο	οἱ τὰ παράνομα γράφοντες, οὐκ
[10]	παράνομα, αἰσχύνεται δὲ ἐφ' οἷς	ἡμάρτηκε.	Κτησιφῶν δέ, ὦ Ἀθηναῖοι, ὑπερπηδήσας
[160]	πεζῇ στρατιᾷ, ἄσμενος δ' ἂν	ἡμᾶς	εἰς τὴν συμμαχίαν προσεδέξατο διὰ
[130]	ἀλλ' εἰς παραδοξολογίαν τοῖς μεθ'	ἡμᾶς	ἔφυμεν. Οὐχ ὁ μὲν τῶν
[120]	ἄπωθεν οἰκοῦντες Δελφῶν, ἦκον πρὸς'	ἡμᾶς	μεθ' ὅπλων πανδημεί, καὶ, εἰ
[230]	δ' οὐ γεγένηται φορὰ καθ'	ἡμᾶς	ῥητόρων πονηρῶν ἅμα καὶ τολμηρῶν,
[170]	ἀστεφάνωτον ἐκ τῶν νόμων κελεύεις	ἡμᾶς	στεφανοῦν, καὶ τῷ σαυτοῦ ψηφίσματι
[130]	τοῦτο γὰρ οἶμαι παῖδας ὄντας	ἡμᾶς	τὰς τῶν ποιητῶν γνώμας ἐκμανθάνειν,
[230]	ἐγένετο ἡ συμμαχία, λανθάνειν οἴει	ἡμᾶς	τὸ τῆς πόλεως ἀξίωμα Δημοσθένει
[90]	δ' ἐν τῇ συμμαχίᾳ βοηθεῖν	ἡμᾶς	Χαγκιδεῦσι, ῥῆμα μόνον ἀντικαταλλαξάμενος ἀντὶ
[80]	Φωκικοὺς ξένους διαβιβάσας, ἦλθον ἐφ'	ἡμᾶς	ὡς ἀναιρήσοντες. (Καὶ, εἰ μὴ
[100]	πολεμεῖν Κιρραίοις καὶ Κραγαλίδαις πάντ'	ἤματα	καὶ πάσας νύκτας, καὶ, τὴν
[120]	οὐκέτι περὶ τῶν ἀσπίδων ἃς	ἡμεῖς	ἀνέθεμεν, ἀλλ' ἤδη περὶ τῆς
[130]	γέγονεν; Οὐ γὰρ βίον γε	ἡμεῖς	ἀνθρώπινον βεβιώκαμεν, ἀλλ' εἰς παραδοξολογίαν
[120]	οὐδὲ τῆς τοῦ θεοῦ μαντείας.	(Ἡμεῖς	μὲν οὖν, ὦ Ἀθηναῖοι, κατεμείναμεν
[30]	ἀταξίαν τῶν νόμων προβαίητε) οὔτε	ἠμέληται	περὶ τῶν τοιούτων τῷ νομοθέτῃ
[120]	καὶ ἐλευθέρους, ἥκειν ἅμα τῇ	ἡμέρᾳ,	ἔχοντας ἄμας καὶ δικέλλας, πρὸς
[70]	φοινικίδας περιεπέτασε, καὶ ἅμα τῇ	ἡμέρᾳ	ἡγεῖτο τοῖς πρέσβεσιν εἰς τὸ
[20]	ποίου μηνὸς, καὶ ἐν τίνι	ἡμέρᾳ,	καὶ ἐν ποίᾳ ἐκκλησίᾳ, ἐχειροτονήθη
[120]	ἂν ἀπολέσθαι. (Τῇ δὲ ἐπιούσῃ	ἡμέρᾳ	Κόττυφος, ὁ τὰς γνώμας ἐπιψηφίξων,
[0]	παρανόμων δικάσων, ἐν ταύτῃ τῇ	ἡμέρα	μέλλει τὴν ψῆφον φέρειν περὶ
[150]	ἕτερον, ὅτι ταύτῃ ποτὲ τῇ	ἡμέρᾳ	μελλόντων, ὥσπερ νυνὶ, τῶν τραγῳδῶν
[60]	ἦν προαγών, ἐν τῇ ἱερᾷ	ἡμέρᾳ,	ὃ πρότερον οὐδεὶς μέμνηται γεγόμενον·
[190]	Εἰς τρία μέρη διαιρεῖται ἡ	ἡμέρα,	ὅταν εἰσίῃ γραφὴ παρανόμων εἰς
[70]	παρὰ Φιλίππου ἐν τῇδε τῇ	ἡμέρᾳ	τοὺς συνέδρους τῶν συμμάχων· παρὰ
[110]	τοῦ Ἀθηναίων ἐν ταῖσδε ταῖς	ἡμέραις,	ἀλλ' ὡς ἐναγεῖς ἐξείργετ' ἂν
[180]	Ὀλυμπίους, οὐδ' ἐν ταῖς αὐταῖς	ἡμέραις	ἄξιον ἡγοῦμαι μεμνῆσθαι τοῦ θηρίου
[80]	τὰς πόλεις πειρώμενοι, ἐν πέντε	ἡμέραις	ἐβοηθήσατε αὐτοῖς, καὶ ναυσὶ καὶ
[170]	πεφυκέναι αὐτὸν πρὸς τὴν καθ'	ἡμέραν	δίαιταν, ὅπως μὴ, διὰ τὴν
[230]	ξενικοῖς στεφάνοις ταύτην ἀποδεδόσθαι τὴν	ἡμέραν,	ἐκ δὲ τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων
[160]	δὲ ἐπολιορκεῖτο, καὶ καθ' ἑκάστην	ἡμέραν	ἐπίδοξος ἦν ἁλῶναι· ὁ δ'
[70]	καὶ τῆς Ἀθηνᾶς, οὓς μεθ'	ἡμέραν	ἐπιορκῶν νύκτωρ φησὶν ἑαυτῷ διαλέγεσθαι,
[220]	πολιτευομένου, τὸ δὲ μηδεμίαν παραλείπειν	ἡμέραν	ἐργαζομένου καὶ μισθαρνοῦντος. (Ὑπὲρ δὲ
[0]	φύλακες τῆς δημοκρατίας τήνδε τὴν	ἡμέραν.	(Κἀκεῖνο δὲ χρὴ διαμνημονεύειν, ὅτι
[40]	ὅ τι ἐστίν, ὅλην τὴν	ἡμέραν	λέγε· οὐ γὰρ ἀποδείξεις ὡς
[130]	δέ, Θῆβαι, πόλις ἀστυγείτων, μεθ'	ἡμέραν	μίαν ἐκ μέσης τῆς Ἑλλάδος
[70]	μέλλοντα ἔσεσθαι προλέγειν· ἑβδόμην δ'	ἡμέραν	τῆς θυγατρὸς αὐτῷ τετελευτηκυίας, πρὶν
[200]	οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅλην τὴν	ἡμέραν,	ὑπὲρ τῆς πόλεως περὶ τῆς
[180]	τοῦ χρόνου μέχρι τῆσδε τῆς	ἡμέρας	ἀθάνατος οὖσα διαμένει. Δωρεὰς δὲ
[80]	πεζῇ δυνάμει, καὶ, πρὶν τριάκονθ'	ἡμέρας	διελθεῖν, ὑποσπόνδους Θηβαίους ἀφήκατε, κύριοι
[50]	τὴν εἰρήνην, δηλονότι μέχρι τῆς	ἡμέρας	ἐκείνης, ἐν ᾗ, καταλύσας τὴν
[20]	τῶν τῆς πόλεως ὑπὲρ τριάκοντα	ἡμέρας,	καὶ οἱ τῶν δημοσίων ἔργων
[10]	τῆς πόλεως πλέον ἢ τριάκονθ'	ἡμέρας,	καὶ ὅσοι λαμβάνουσιν ἡγεμονίας δικαστηρίων
[140]	περὶ τῶν ὑπαρχόντων ἀγαθῶν ἐν	ἡμέρας	μικρῷ μέρει διαγωνιεῖται, καὶ διὰ
[120]	τιμωρίας. Ἤδη δὲ πόρρω τῆς	ἡμέρας	οὔσης, προσελθὼν ὁ κῆρυξ ἀνεῖπε,
[20]	αὐτό, στεφανοῦν, ἀναγίνωσκε. ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ	ΗΜΕΡΩΝ.	Οὐκοῦν, εἰ μηδὲν ἔτι περαιτέρω
[170]	ἐστι. (Περὶ δὲ τὴν καθ'	ἡμέρων	δίαιταν, τίς ἐστιν; Ἐκ τριηράρχου
[250]	ἐν ᾧ τὴν ψῆφον φέρετε.	Ἡμερῶν	μὲν ὀλίγων μέλλει τὰ Πύθια
[130]	προηδικημένου μετριότητι κριθησόμενοι; (Ἡ δ'	ἡμετέρα	πόλις, ἡ κοινὴ καταφυγὴ τῶν
[160]	ἐψηφισμένων Θετταλῶν ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τὴν	ἡμετέραν	πόλιν, καὶ τοῦ νεανίσκου τὸ
[120]	δύναμαι, καὶ τὴν πόλιν τὴν	ἡμετέραν	τὰ πρὸς τοὺς θεοὺς ἀφοσιῶ·
[110]	Θηβαίους, εἰσέφερον δόγμα κατὰ τῆς	ἡμετέρας	πόλεως, πεντήκοντα ταλάντοις ζημιῶσαι τὸν
[120]	δ' ἔπαινος ἦν κατὰ τῆς	ἡμετέρας	πόλεως· τέλος δὲ παντὸς τοῦ
[90]	τούτων εἶναί τινας μάρτυρας τῶν	ἡμετέρων	πολιτῶν, καὶ τελευτῶν ὀνομαστὶ παρεκάλει
[150]	ὑπότρομος ἦν ἅνθρωπος, καὶ παριὼν	ἡμιθνὴς	ἐπὶ τὸ βῆμα, εἰρηνοφύλακα ὑμᾶς
[160]	δ' ἐσόμενον ἄδηλον ἦν. Ἐνταῦθ'	ἡμῖν	ἀπόδειξιν ποίησαι, ὦ Δημόσθενες, τί
[110]	μετὰ τούτων ἐμέ. Συνέβη δὲ	ἡμῖν	ἀρτίως μὲν εἰς Δελφοὺς ἀφῖχθαι,
[50]	τούτου δεικτέον ἐστίν. Ὑμεῖς δ'	ἡμῖν	ἔσεσθε τῶν λόγων κριταί. (Ἔχει
[80]	ἐγκλημάτων, οὐκ εἶναι κριτὴν ἴσον	ἡμῖν	ἔφη καὶ Φιλίππῳ. Ἁλόνησον ἐδίδου·
[170]	ἦν σπάνια τὰ καλὰ παρ'	ἡμῖν,	καὶ τὸ τῆς ἀρετῆς ὄνομα
[50]	δὴ παντάπασιν ὁ μετὰ ταῦτα	ἡμῖν	λόγος γίγνεται, καὶ ὑμῖν ἀκούσασι
[170]	Δημοσθένης ὁ Παιανιεύς· ἐξ ἧς	ἡμῖν	ὁ περίεργος καὶ συκοφάντης γεγένηται
[230]	ψηφίσματος, ἅψαι τῶν ἔργων, ἐπίδειξον	ἡμῖν	ὅ τι λέγεις. Τὰς μὲν
[70]	Ὁ γὰρ μισαλέξανδρος καὶ μισοφίλιππος	ἡμῖν	οὑτοσὶ ῥήτωρ δὶς ἐπρέσβευσεν ἐν
[70]	μηδ' ἀπαράσκευοι πολεμήσαιμεν· ὃ νῦν	ἡμῖν	παθεῖν συνέβη διὰ Δημοσθένην. Ὅτι
[110]	ἄλλοι συνεκάθηντο Ἀμφικτύονες. (Ἐξηγγέλλετο δ'	ἡμῖν	παρὰ τῶν βουλομένων εὔνοιαν ἐνδείκνυσθαι
[120]	θεῶν τὴν ἡγεμονίαν τῆς εὐσεβείας	ἡμῖν	παραδεδωκότων, τῆς δὲ Δημοσθένους δωροδοκίας
[130]	τῆς πατρίδος ἐδάφους· καὶ ταῦθ'	ἡμῖν	συμβέβηκεν, ἐξ ὅτου Δημοσθένης πρὸς
[30]	ἀλλ' ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων, ἵν'	ἡμῖν	συνειδῶσιν οἷον ἄνδρα τιμῶμεν. (Οὕτω
[180]	πρὸς τοὺς Ἕλληνας. Μὴ οὖν	ἡμῖν	ὡς Παταικίωνος ἄμεινον πεπολίτευσαι διέξιθι,
[50]	καὶ οἱ δικασταὶ ἐξ ἴσου	ἡμῶν	ἀκούωσι, κἀγὼ δύνωμαι ἀπομνημονεῦσαι ἅ
[120]	τῇ ἐκκλησία, καὶ τὰς πράξεις	ἡμῶν	ἀποδεξαμένου τοῦ δήμου, καὶ τῆς
[170]	ὑμῖν ἐνδοξοτέρα δοκεῖ ἡ πόλις	ἡμῶν	εἶναι ἐπὶ τῶν νυνὶ καιρῶν,
[80]	ὑπὸ Θεμίσωνος τοῦ Ἐρετριέως, ὃς	ἡμῶν,	εἰρήνης οὔσης, Ὠρωπὸν ἀφείλετο, τούτων
[120]	(Τοῦ δόγματος τούτου ἀποδοθέντος ὑφ'	ἡμῶν	ἐν τῇ βουλῇ, καὶ πάλιν
[130]	παρὰ τοῦτο Φίλιππος οὐκ ἦλθεν	ἡμῶν	ἐπὶ τὴν χώραν, ὅτι οὐκ
[80]	ὡς αὐτός φησι, τὴν χώραν	ἡμῶν	ἐτείχισε, τῇ τῶν Εὐβοέων καὶ
[250]	τῶν Ἑλλήνων συλλέγεσθαι· διαβέβληται δ'	ἡμῶν	ἡ πόλις ἐκ τῶν Δημοσθένους
[130]	τῶν ἀνελπίστων καὶ ἀπροσδοκήτων ἐφ'	ἡμῶν	οὐ γέγονεν; Οὐ γὰρ βίον
[120]	οἰκίας ἐμπρήσαντες, ἀνεχωροῦμεν. Ταῦτα δὲ	ἡμῶν	πραττόντων, οἱ Λοκροὶ οἱ Ἀμφισσεῖς,
[170]	Εἰσίν. Τίνος ἕνεκα; Ἵνα ἕκαστος	ἡμῶν,	τὰς ἐκ τῶν νόμων ζημίας
[130]	πρεσβεῖαι κατὰ πόλεις ἕκαστοι παρ'	ἡμῶν	τὴν σωτηρίαν εὑρησόμενοι, νῦν οὐκέτι
[90]	τοῖς περὶ τοῦτον. Τρία δ'	ἦν,	ἃ ἅμα ἐξεωνεῖτο· πρῶτον μὲν,
[160]	ἃ ἔπραξας, καὶ τί ποτ'	ἦν	ἃ ἔλεγες, καὶ εἰ βούλει,
[160]	ποίησαι, ὦ Δημόσθενες, τί ποτ'	ἦν	ἃ ἔπραξας, καὶ τί ποτ'
[160]	καὶ καθ' ἑκάστην ἡμέραν ἐπίδοξος	ἦν	ἁλῶναι· ὁ δ' Ἀλέξανδρος ἔξω
[220]	μὴ ἔχειν ἐπιδεῖξαι· (εἰ δ'	ἦν	ἀναγκαῖον ῥηθῆναι, οὐ Δημοσθένους ἦν
[80]	ὅθεν μὴ νικήσασι μάχην οὐκ	ἦν	ἀναχώρησις, οὐδὲ βοηθείας ἐλπὶς, οὔτ'
[150]	τοὺς μὲν πρώτους χρόνους ὑπότρομος	ἦν	ἅνθρωπος, καὶ παριὼν ἡμιθνὴς ἐπὶ
[160]	Δαρεῖος κατεβεβήκει, ὁ δ' Ἀλέξανδρος	ἦν	ἀπειλημμένος ἐν Κιλικίᾳ, πάντων ἐνδεής,
[180]	τῷ μὲν πρώτῳ τῶν Ἑρμῶν·	Ἦν	ἄρα κᾀκεῖνοι ταλακάρδιοι, οἵ ποτε
[140]	Ἑλλήνων, οὐδ' ἀγνοοῦντος (οὐ γὰρ	ἦν	ἀσύνετος) ὅτι περὶ τῶν ὑπαρχόντων
[130]	τῶν κρατουμένων χώραν, ὅτι οὐκ	ἦν	αὐτῷ καλὰ τὰ ἱερά, σὺ
[130]	ἐπὶ τὴν χώραν, ὅτι οὐκ	ἦν	αὐτῷ καλὰ τὰ ἱερά. Τίνος
[60]	ὅρκων καὶ τῶν συνθηκῶν ἀνεμέσητον	ἦν	αὐτῷ πράττειν τὰ συμφέροντα) οἱ
[90]	Ἀκαρνανίας ἔφη βούλεσθαι ὑμῖν ἀπαγγεῖλαι.	Ἦν	δ' αὐτῷ κεφάλαιον τῶν λόγων,
[60]	πέμπειν ὑπὲρ εἰρήνης. Τούτων εἷς	ἦν	Δημοσθένης. Κἀκεῖθεν ἐπανήκων ἐπαινέτης ἦν
[170]	πᾶσι δικαίοις. (Τούτῳ πατὴρ μὲν	ἦν	Δημοσθένης ὁ Παιανιεύς, ἀνὴρ ἐλεύθερος
[110]	ἐνίους χρήμασι διέφθειρον, ὧν εἷς	ἦν	Δημοσθένης. (Χειροτονηθεὶς γὰρ ὑφ' ὑμῶν
[170]	ἔχει αὐτῷ, ἐγὼ φράσω. Γύλων	ἦν	ἐκ Κεραμέων· οὗτος, προδοὺς τοῖς
[250]	ἢ οἱ συγγυμνασταὶ αὐτοῦ, ὅτ'	ἦν	ἐν ἡλικία; Ἀλλὰ, μὰ τὸν
[70]	ὅστις ἐστὶν οἴκοι φαῦλος, οὐδέποτ'	ἦν	ἐν Μακεδονία καλὸς κἀγαθός. Οὐ
[160]	στρατόπεδον, τὸ δ' ἐσόμενον ἄδηλον	ἦν.	Ἐνταῦθ' ἡμῖν ἀπόδειξιν ποίησαι, ὦ
[40]	τοὺς Ἕλληνας ποιούμενοι· (ὃ δ'	ἦν	ἐπιφθονώτατον, προξενίας εὑρημένοι τινὲς ἐν
[90]	ἐπ' αὐτὸν ἴῃ· ὃ πρόδηλον	ἦν	ἐσόμενον, εἰ μὴ ὑμεῖς κωλύσετε.
[190]	ὁ ποιητὴς τιμηθῆναι. Ἔναυλον γὰρ	ἦν	ἔτι τότε πᾶσιν, ὅτι τηνικαῦτα
[120]	ἐγίγνοντο κατηγορίαι, πολὺς δ' ἔπαινος	ἦν	κατὰ τῆς ἡμετέρας πόλεως· τέλος
[180]	τὸν δῆμον καταγαγοῦσιν, ἔστιν ἰδεῖν.	Ἦν	μὲν γὰρ ὁ τὸ ψήφισμα
[180]	τῶν ἀνδρῶν στεφανῶσαι. Ἀχάριστος ἄρ'	ἦν	ὁ δῆμος; Οὔκ, ἀλλὰ μεγαλόφρων,
[220]	ἦν ἀναγκαῖον ῥηθῆναι, οὐ Δημοσθένους	ἦν	ὁ λόγος, ἀλλ' ἀνδρὸς στρατηγοῦ,
[160]	αὐτίκα μάλα δ' ἔμελλεν, ὡς	ἦν	ὁ παρὰ σοῦ λόγος, συμπατηθήσεσθαι
[40]	~Εἰ τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀληθὴς	ἦν	ὁ παρὰ τούτων λόγος, καὶ
[180]	Μαραθῶνι μάχη γέγραπται. Τίς οὖν	ἦν	ὁ στρατηγός; Οὑτωσὶ μὲν ἐρωτηθέντες
[70]	ἀληθῆ λέγω, ἀνάγνωθί μοι, τίς	ἦν	ὁ ταῦτα γράψας, καὶ τίς
[180]	οὐ χρυσῷ· τότε μὲν γὰρ	ἦν	ὁ τοῦ θαλλοῦ στέφανος τίμιος,
[120]	ἦν τῶν Ἀμφικτυόνων, καὶ λόγος	ἦν	οὐκέτι περὶ τῶν ἀσπίδων ἃς
[60]	Ἀσκληπιῷ ἡ θυσία, καὶ ὅτε	ἦν	προαγών, ἐν τῇ ἱερᾷ ἡμέρᾳ,
[170]	πλείους, ἢ νυνί; Τότε μὲν	ἦν	σπάνια τὰ καλὰ παρ' ἡμῖν,
[220]	τοὺς δὲ καιροὺς, ἐν οἷς	ἦν	σῴζεσθαι τὴν πόλιν, ἀποδοῖτο, τοὺς
[60]	ἦν Δημοσθένης. Κἀκεῖθεν ἐπανήκων ἐπαινέτης	ἦν	τῆς εἰρήνης, καὶ ταὐτὰ τοῖς
[90]	πρὸς ὑμᾶς συμμαχίας (οὐδὲν γὰρ	ἦν	τὸ μέσον, εἰ μνησθεὶς τῶν
[160]	παροξυνθέντος, εἰκότως, ἐπειδὴ περὶ Θήβας	ἦν	τὸ στρατόπεδον, πρεσβευτὴς ὑφ' ὑμῶν
[130]	ῥητόρων ἐνίων ἀπολλυμένην. Οὐχ ἱκανὸν	ἦν	τὸ τοῖς μυστηρίοις φανὲν σημεῖον
[230]	οὐκ ἐδέξατο· ὁ δὲ κομίζων	ἦν	τὸ χρυσίον καιρὸς, καὶ φόβος
[60]	ἱσταμένου τοῦ ἐλαφηβολιῶνος μηνός, ὅτε	ἦν	τῷ Ἀσκληπιῷ ἡ θυσία, καὶ
[120]	συνεδρίου, κραυγὴ πολλὴ καὶ θόρυβος	ἦν	τῶν Ἀμφικτυόνων, καὶ λόγος ἦν
[140]	γράψαι Δημοσθένην· (ὁ δ' εἰσάγων	ἦν	ὑμᾶς εἰς τὰς Θήβας καιρὸς
[20]	εἰρήσθω μοι· ὅτι δὲ ὄντως	ἦν	ὑπεύθυνος ὁ Δημοσθένης, ὅθ' οὗτος
[70]	ψήφισμα γράψαντος Φιλοκράτους. (Ὃ δὲ	ἦν	ὑπόλοιπον αὐτοῖς, Κερσοβλέπτην καὶ τὸν
[20]	μὲν τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀντιγραφεὺς	ἦν	χειροτονητὸς τῇ πόλει, ὃς καθ'
[0]	ἕκαστος αἰσχυνθείη τὴν τάξιν λιπεῖν,	ἣν	ἂν ταχθῇ ἐν τῷ πολέμῳῳ,
[40]	δέ ἐστιν ἡ πρόφασις, δι'	ἣν	αὐτὸν ἀξιοῖ στεφανοῦσθαι. Λέγει γὰρ
[130]	κοινὴ καταφυγὴ τῶν Ἑλλήνων, πρὸς	ἣν	ἀφικνοῦντο πρότερον ἐκ τῆς Ἑλλάδος
[230]	τὴν δόξαν τὴν τούτων, δι'	ἣν	ἐγένετο ἡ συμμαχία, λανθάνειν οἴει
[10]	ὑπευθύνων κείμενον, καὶ τὴν πρόφασιν,	ἣν	ἐγὼ ἀρτίως προεῖπον ὑμῖν, ἀνελών,
[180]	στρατιώτας. (Ἐν τοίνυν τῷ Μητρώῳ	ἣν	ἔδοτε δωρεὰν τοῖς ἀπὸ Φυλῆς
[50]	καὶ τὴν τοῦ δήμου καταχειροτονίαν,	ἣν	ἐν Διονύσου κατεχειροτόνησε Μειδίου. (Ταῦτα
[90]	τὴν δὲ εἰς Πελοπόννησον πρεσβείαν,	ἣν	ἐπρέσβευσε, καὶ τὴν ἐξ Ἀκαρνανίας
[110]	ἐμέμνητο τῆς τῶν Θωκέων, συμμαχίας,	ἣν	ὁ Κρωβύλος ἐκεῖνος ἔγραψε, καὶ
[190]	δημοκρατίᾳ τετιμημένος, ἐν τοιαύτῃ πόλει,	ἣν	οἱ θεοὶ καὶ οἱ νόμοι
[210]	μιαρὰν κεφαλὴν ταύτην καὶ ὑπεύθυνον,	ἣν	οὗτος παρὰ πάντας τοὺς νόμους
[210]	κατὰ τοῦδε τοῦ ψηφίσματος γραφή,	ἣν,	οὐχ ὑπὲρ τῆς πόλεως, ἀλλ'
[50]	ἐπανάγω ἐμαυτὸν ἐπὶ τὴν εἰρήνην,	ἣν	σὺ καὶ Φιλοκράτης ἐγράψατε. (Ὑμῖν
[0]	νῦν αἰσχύνθητε ἐκλιπεῖν τὴν τάξιν	ἣν	τέταχθε ὑπὸ τῶν νόμων, φύλακες
[50]	τῇ τοῦ λόγου τάξει ταύτῃ,	ἣν	τοῦτον πυνθάνομαι μέλλειν· λέξω δὲ
[50]	τῇ γενομένῃ εἰρήνῃ καὶ συμμαχίᾳ,	ἣν	Φιλοκράτης ὁ Ἁγνούσιος ἔγραψε, καὶ
[150]	τῶν λημμάτων, διώμνυτο τὴν Ἀθηνᾶν,	~ἣν,	ὡς ἔοικε, Φειδίας ἐνεργολαβεῖν ἠργάσατο
[10]	ἕνεκα τὰς εὐθύνας ὠφληκώς· ὥστε	ἠναγκάζοντο	τὴν ψῆφον φέρειν οἱ δικασταί,
[100]	τὰς δημοσίας προσόδους, καὶ τόκον	ἤνεγκαν	Δημοσθένει τοῦ δωροδοκήματος δραχμὴν τοῦ
[250]	Ῥόδον, ὅτι τὸν φόβον ἀνάνδρως	ἤνεγκε,	πρώην ποτὲ εἰσηγγέλθη, καὶ ἴσαι
[230]	Πρότερον μὲν γὰρ τοιαύτας φύσεις	ἤνεγκε	τὸ δημόσιον, αἳ ῥᾳδίως οὕτω
[180]	Κοσμητὰς πολέμου τ' ἀμφὶ καὶ	ἠνορέης.	Ἐνταῦθ' ἔστι που τὸ τῶν
[40]	ἐκεῖνον (οὐδὲ γὰρ ἡ ἐκκλησία	ἠνωχλεῖτο,	ἀλλὰ τὸ θέατρον) οὔτ' ἐναντίον
[230]	γεγενημένον τῇ πόλει· (εἰ δὲ	ἥξεις	ἐπὶ τὸ δεύτερον μέρος τοῦ
[110]	Μεταπεμψάμενος δ' ἐμὲ ὁ ἱερομνήμων	ἠξίου	εἰσελθεῖν εἰς τὸ συνέδριον, καὶ
[90]	ὀνομαστὶ παρεκάλει Δημοσθένην, καὶ συνειπεῖν	ἠξίου.	(Ὁ δὲ, σεμνῶς πάνυ παρελθών,
[130]	τῆς ἐπὶ τὸν Πέρσην ἡγεμονίας	ἠξιωμένους,	οἳ καὶ τὸ ἐν Δελφοῖς
[140]	ἐνταῦθ' ἤδη, ἐπεὶ τὸ δεινὸν	ἥπτετο	αὐτῶν, μετεπέμψαντο Ἀθηναίους, καὶ ὑμεῖς
[210]	(Οὐ γὰρ δὴ, μὰ τὸν	Ἡρακλέα,	τοῦτό γε ὑμῶν οὐδεὶς φοβήσεται,
[20]	ὑπεύθυνον (φησὶ) μὴ ἀποδημεῖν. Ὦ	Ἡράκλεις,	ὑπολάβοι ἄν τις, ὅτι ἦρξα,
[210]	πρὸς τὴν Ἀθηνᾶν καὶ τὴν	Ἥραν	νύκτωρ διειλεγμένου. Πῶς ἂν οὖν
[150]	~ἣν, ὡς ἔοικε, Φειδίας ἐνεργολαβεῖν	ἠργάσατο	καὶ ἐνεπιορκεῖν Δημοσθένει, ἦ μήν,
[170]	λείπεται λόγος. Εἰ μὲν γὰρ	ἠρνεῖτο	μὴ δειλὸς εἶναι, ἢ ὑμεῖς
[220]	κληθεὶς ξενοκτόνος, οὐ τὸ ἀσέβημα	ἠρνήσω,	ἀλλ' ἀπεκρίνου, ἐφ' ᾧ ἀνεβόησεν
[20]	Ἡράκλεις, ὑπολάβοι ἄν τις, ὅτι	ἦρξα,	μὴ ἀποδημήσω; Ἵνα γε μὴ,
[190]	Θεσμοῖς ἄρξαντας πόλιος πρῶτοι καταπαύειν	Ἦρξαν,	κίνδυνον σώμασιν ἀράμενοι. (Ὅτι τοὺς
[50]	ἔπαινοι ψευδεῖς, καὶ ὡς οὔτ'	ἤρξατο	λέγειν τὰ βέλτιστα, οὔτε νῦν
[20]	καὶ τὴν τῶν τειχοποιῶν ἀρχὴν	ἦρχεν,	ὅθ' οὗτος τὸ ψήφισμα ἔγραψε,
[20]	γενέσθαι, τὴν τοῦ ἀντιγραφέως ἀρχήν,	ἦρχον	δὲ τὴν τῶν ἀποδεκτῶν καὶ
[20]	οἱ ἐπὶ τὸ θεωρικὸν κεχειροτονημένοι	ἦρχον	μὲν, πρὶν ἢ τὸν Ἡγήμονος
[150]	ἐπὶ ταῖς τραγῳδίαις καὶ τοῖς	ἡρωικοῖς	πάθεσι τοῖς μετὰ ταῦτ' ἐπεισιοῦσιν,
[70]	βῆμα καλέσας Ἀντίπατρον, ἐρώτημά τι	ἠρώτα,	προειπὼν μὲν ἃ ἐρήσεται, προδιδάξας
[250]	τῆς πόλεως, καὶ ἐξ ἁπάσης	ἧς	Ἀθηναῖοι ἄρχουσιν, (ὑμεῖς δὲ Δημοσθένην,
[170]	Σκύθιν δὲ τὸ γένος, ἐξ	ἧς	γίγνονται αὐτῷ θυγατέρες δύο, ἃς
[120]	εἰς Πύλας, πλὴν μιᾶς πόλεως,	ἧς	ἐγὼ οὔτ' ἂν τοὔνομα εἴποιμι,
[170]	νόμους, Δημοσθένης ὁ Παιανιεύς· ἐξ	ἧς	ἡμῖν ὁ περίεργος καὶ συκοφάντης
[180]	στεφανοῦσθαι πρὸς αὐτὴν τὴν ἀρετήν,	ἧς	καὶ ἕνεκα στεφανοῦνται. Δεῖ γὰρ
[190]	γράφουσι, καταλύει τὴν πολιτείαν ὑφ'	ἧς	τετίμηται. (Τίς οὖν ἀποδέδεικται λόγος
[80]	ἐσκευαγωγήσατε, ἐν ταῖς μεγίσταις δ'	ἦσαν	αἰτίαις οἱ πρέσβεις, οἱ περὶ
[60]	τῆς πόλεως ἰσχυρὰ, μεγάλης ὀργῆς	ἦσαν	ἄξιοι. Ὁ γὰρ μισαλέξανδρος νυνὶ
[140]	δύο μέρη ὑμῖν ἀνέθηκεν, οἷς	ἦσαν	ἀπωτέρω οἱ κίνδυνοι, τὸ δὲ
[20]	νεωρίων ἀρχὴν, καὶ σκευοθήκην ᾠκοδόμουν,	ἦσαν	δὲ καὶ ὁδοποιοί, καὶ σχεδὸν
[40]	ὁ παρὰ τούτων λόγος, καὶ	ἦσαν	δύο κείμενοι νόμοι περὶ τῶν
[150]	τοὺς ὀρφανοὺς, ὧν οἱ πατέρες	ἦσαν	ἐν τῷ πολέμῳ τετελευτηκότες, νεανίσκους
[170]	Ἄνδρες δὲ πότερον τότε ἀμείνους	ἦσαν,	ἢ νυνί; Τότε μὲν διαφέροντες,
[200]	ὅτι, Ὦ Δημόσθενες, εἰ σοὶ	ἦσαν	ὅμοιοι οἱ ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα
[170]	σιτήσεις ἐν Πρυτανείῳ πότερον τότε	ἦσαν	πλείους, ἢ νυνί; Τότε μὲν
[190]	ἐποιοῦντο ὥσπερ νῦν γίγνεται, ἀλλ'	ἦσαν	πολὺ χαλεπώτεροι οἱ δικασταὶ τοῖς
[180]	τίνας ἐλάμβανον, ἄξιόν ἐστι μνησθῆναι.	(Ἦσάν	τινες, κατὰ τοὺς τότε καιρούς,
[220]	μὲν γὰρ περὶ τοὺς Ἀμφισσέας	ἠσεβημένα	σοι, καὶ τὰ περὶ τὴν
[100]	Δελφοῖς καὶ περὶ τὰ ἀναθήματα	ἠσέβουν,	ἐξημάρτανον δὲ καὶ εἰς τοὺς
[130]	Εὖ γὰρ περὶ τῶν τοιούτων	Ἡσίοδος	ὁ ποιητὴς ἀποφαίνεται· λέγει γάρ
[130]	οἶμαι ὑμῖν δόξειν οὐ ποιήματα	Ἡσιόδου	εἶναι, ἀλλὰ χρησμὸν εἰς τὴν
[80]	οἱ τῇ τῆς πόλεως προσπολεμοῦντες	ἡσυχίᾳ,	ἄσμενοι παρεκάλουν ἐπὶ τὸ βῆμα,
[210]	(τούτων κατηγορεῖν, ἀλλὰ καὶ τὴν	ἡσυχίαν	αὐτὴν τοῦ βίου διαβάλλει, καὶ
[50]	εἴασαν, περιμεῖναι τὰς πρεσβείας, ἃς	ἦτε	ἐκπεπομφότες κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρὸν
[60]	μὴ περιμενεῖτε τοὺς πρέσβεις, οὓς	ἦτε	ἐκπεπομφότες, παρακαλοῦντας ἐπὶ Φίλιππον, ἵνα,
[180]	Οὗτοι, δεῦρο ἀφικόμενοι, τὸν δῆμον	ᾖτησαν	δωρεάν, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ
[180]	δὲ οὐκ ἐπιγέγραπται. Πῶς; Οὐκ	ᾖτησε	ταύτην τὴν δωρεάν; τησεν, ἀλλ'
[120]	καὶ τῇ γῇ τῇ ἱερᾷ·	ἥτις	δ' ἂν μὴ παρῇ πόλις,
[40]	ἂν ὁ ἕτερος τῶν νόμων,	ἤτοι	ὁ τὴν ἐξουσίαν δεδωκὼς ἀνειπεῖν
[110]	βοσκήματα κατὰ φύσιν γονὰς ποιεῖσθαι,	ἧτταν	δὲ αὐτοῖς εἶναι πολέμου καὶ
[130]	(εἶτα Λεωδάμας ὁ Ἀχαρνεύς, οὐχ	ἧττον	Δημοσθένους λέγειν δυνάμενος, ἀλλ' ἔμοιγε