Paragraphes
[150]	Διὸς καὶ θεῶν, ἱκετεύω ὑμᾶς,	ὦ	Αθηναῖοι, μὴ τρόπαιον ἵστατε ἀφ'
[100]	ΨΗΦΙΣΜΑ. Τοῦτ' ἐστὶ τὸ ψήφισμα,	ὦ	Ἀθηναῖοι, αἰσχύνη μὲν τῆς πόλεως,
[40]	τοὺς νόμους. ΝΟΜΟΙ ~Εἰ τοίνυν,	ὦ	Ἀθηναῖοι, ἀληθὴς ἦν ὁ παρὰ
[230]	ἀφανὴς φέρεται. (Δοκοῦμεν δ' ἔμοιγε,	ὦ	Ἀθηναῖοι, ἀμφότερα, καὶ κατορθοῦν, καὶ
[230]	ἰσχύσῃ; (Ἡδέως δ' ἂν ἔγωγε,	ὦ	Ἀθηναῖοι, ἀναλογισαίμην ἐναντίον ὑμῶν πρὸς
[20]	δημόσια γράμματα. (Πρότερον μὲν τοίνυν,	ὦ	Ἀθηναῖοι, ἀντιγραφεὺς ἦν χειροτονητὸς τῇ
[10]	αὐτοὺς ἀναγνώσεται. ΝΟΜΟΙ. (Ὅταν τοίνυν,	ὦ	Ἀθηναῖοι, ἃς ὁ νομοθέτης ἀρχὰς
[170]	ὑμᾶς ἐπιχειρήσω διδάσκειν. Οἴεσθέ ποτε,	ὦ	Ἀθηναῖοι, ἐθελῆσαί τινα ἐπασκεῖν εἰς
[240]	Καὶ γὰρ ἂν εἴη δεινόν,	ὦ	Ἀθηναῖοι, εἰ τὰ μὲν ξύλα,
[60]	ποιήσησθε τὴν εἰρήνην. (Μετὰ ταῦτα,	ὦ	Ἀθηναῖοι, ἧκον οἱ τοῦ Φιλίππου
[10]	Δημοσθένην ἄρχοντα στεφανοῦν. (Λέξουσι δέ,	ὦ	Ἀθηναῖοι, καὶ ἕτερόν τινα λόγον
[230]	ἐστιν. ~Θαυμάζω δ' ἔγωγε ὑμῶν,	ὦ	Ἀθηναῖοι, καὶ ζητῶ πυθέσθαι, πρὸς
[30]	νόμον. ΝΟΜΟΣ. (Οὗτος ὁ νόμος,	ὦ	Ἀθηναῖοι, καὶ μάλα καλῶς ἔχει.
[0]	τῶν δικαίων. (Ἐβουλόμην μὲν οὖν,	ὦ	Ἀθηναῖοι, καὶ τὴν βουλὴν τοὺς
[0]	Κτησιφῶντος. (Τὴν μὲν παρασκευὴν ὁρᾶτε,	ὦ	Ἀθηναῖοι, καὶ τὴν παράταξιν, ὅση
[70]	ὁ ἐπιψηφίσασ. ΨΗΦΙΣΜΑ. ΠΡΟΕΔΡΟΣ Καλόν,	ὦ	Ἀθηναῖοι, καλὸν ἡ τῶν δημοσίων
[120]	θεοῦ μαντείας. (Ἡμεῖς μὲν οὖν,	ὦ	Ἀθηναῖοι, κατεμείναμεν διὰ τοῦτο τὸ
[80]	πολέμου καὶ ταραχῆς. Οὗτός ἐστιν,	ὦ	Ἀθηναῖοι, ὁ πρῶτος ἐξευρὼν Σέρριον
[70]	τῆς προεδρίασ. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Οὗτος τοίνυν,	ὦ	Ἀθηναῖοι, ὁ τηλικοῦτος τὸ μέγεθος
[180]	ἀγορᾷ ἀνάκειται. Τί οὖν ἐστιν,	ὦ	Ἀθηναῖοι, ὃ ἐγὼ λέγω; Ἐνταῦθα
[190]	τὴν τίμησιν. (Ὅλως δ' ἔγωγε,	ὦ	Ἀθηναῖοι, ὀλίγου δέω εἰπεῖν, ὡς
[30]	Ἀναγίγνωσκε τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Ἀκούετε,	ὦ	Ἀθηναῖοι, ὅτι ὁ μὲν νομοθέτης
[240]	τί ἐδικάζετε. Εὖ γὰρ ἴστε,	ὦ	Ἀθηναῖοι, ὅτι τοιαύτη δόξει ἡ
[0]	τισὶ παραχωρήσαντες. (Εὖ γὰρ ἴστε,	ὦ	Ἀθηναῖοι, ὅτι τρεῖς εἰσὶ πολιτεῖαι
[150]	Δημοσένει συμβούλῳ χρησάμενος. Ὑμεῖς δ'	ὦ	Ἀθηναῖοι, οὐκ αἰσχύνεσθε, εἰ ἐπὶ
[60]	ψηφισμάτων ἀκούσατε. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. (Ἐπειδὴ τοίνυν,	ὦ	Ἀθηναῖοι, παρεληλύθει τὰ Διονύσια, ἐγίγνοντο
[80]	Εὐβοέων καὶ Θηβαίων συμμαχίᾳ. Ἀλλά,	ὦ	Ἀθηναῖοι, περὶ ταῦτα τρία τὰ
[80]	Εὐβοέων πρῶτον μνησθήσομαι. (Ὑμεῖς γάρ,	ὦ	Ἀθηναῖοι, πολλὰ καὶ μεγάλα ἠδικημένοι
[0]	καὶ ἀσύμφορα τῇ πόλει, λύετε,	ὦ	Ἀθηναῖοι, τὰς παρανόμους γνώμας, βεβαιοῦτε
[50]	ἐγράψατε. (Ὑμῖν γὰρ ἐξεγένετ' ἄν,	ὦ	Ἀθηναῖοι, τὴν προτέραν ἐκείνην εἰρήνην
[10]	μείζονος ὀργῆς τεύξεται. Χρὴ γάρ,	ὦ	Ἀθηναῖοι, τὸ αὐτὸ φθέγγεσθαι τὸν
[100]	τοὺς πλημμελημάτων λέγειν. (Ἔστι γάρ,	ὦ	Ἀθηναῖοι, τὸ Κιρραῖον ὠνομασμένον πεδίον,
[240]	τοῦ σώματος θάπτομεν· (Δημοσθένην δέ,	ὦ	Ἀθηναῖοι, τὸν γράψαντα μὲν τὴν
[20]	πρῶτον προειπεῖν βούλομαι. (Ἔστι γάρ,	ὦ	Ἀθηναῖοι, τῶν περὶ τὰς ἀρχὰς
[10]	ἐφ' οἷς ἡμάρτηκε. Κτησιφῶν δέ,	ὦ	Ἀθηναῖοι, ὑπερπηδήσας τὸν νόμον τὸν
[110]	ἔστιν εὐσύνοπτον· (Ὁρᾶτε, ἔφην ἐγώ,	ὦ	ἄνδρες Ἀμφικτύονες, ἐξειργασμένον τουτὶ τὸ
[110]	προαγομένου, Ἀρχὴν δέ γε, ἔφη,	ὦ	ἄνδρες Ἕλληνες, εἰ ἐσωφρονεῖτε, οὐδ'
[260]	ἀντιπράττειν στεφανωθήσεται; ~Ἐγὼ μὲν οὖν,	ὦ	Γῆ καὶ Ἥλιε καὶ Ἀρετὴ
[130]	μάγος καὶ γόης ἐγένετο, ὅς,	ὦ	γῆ, καὶ θεοὶ, καὶ δαίμονες,
[20]	αὐτῷ ὑποβάλλετε· Οὔκουν ἐχρῆν σε,	ὦ	Δημόσθενες, ἐᾶσαι τὸν τῶν λογιστῶν
[200]	λόγους ἐκεῖνο αὐτῷ ὑποβάλλετε, ὅτι,	Ὦ	Δημόσθενες, εἰ σοὶ ἦσαν ὅμοιοι
[210]	ζῆν. (Τὴν δ' ἐμὴν σιωπήν,	ὦ	Δημόσθενες, ἡ τοῦ βίου μετριότης
[160]	ἦν. Ἐνταῦθ' ἡμῖν ἀπόδειξιν ποίησαι,	ὦ	Δημόσθενες, τί ποτ' ἦν ἃ
[20]	Ἀρχὴν ὑπεύθυνον (φησὶ) μὴ ἀποδημεῖν.	Ὦ	Ἡράκλεις, ὑπολάβοι ἄν τις, ὅτι
[160]	διείρουσι. (Ταῦτα δὲ τίνος ἐστιν,	ὦ	κίναδος, ῥήματα ἢ θαύματα; Καὶ
[240]	ἐὰν σωφρονῇς, ἀποστήσῃ· ποιήσῃ δέ,	ὦ	Κτησιφῶν, διὰ σαυτοῦ τὴν ἀπολογίαν.
[50]	δὲ, καὶ λίαν ὁμολογούμενα. Καίτοι,	ὦ	Κτησιφῶν, ὅτῳ τὰ μέγιστα τῶν
[150]	τελευτησάντων, ἐγκωμιάζειν τὴν ἐκείνων ἀρετήν.	Ὦ,	πρὸς μὲν τὰ μεγάλα καὶ
[160]	ῥήματα, ἃ πῶς ποθ' ὑμεῖς,	ὦ	σιδηροῖ, ἐκαρτερεῖτε ἀκροώμενοι; Ὅτ' ἔφη
[130]	σὺ ζημίας ἄξιος εἶ τυχεῖν,	ὦ	τῆς Ἑλλάδος ἀλειτήριε; Εἰ γὰρ
[220]	ἀσέβημα ἠρνήσω, ἀλλ' ἀπεκρίνου, ἐφ'	ᾧ	ἀνεβόησεν ὁ δῆμος, καὶ ὅσοι
[70]	ὁ δ' ἐπιψηφίσας, Δημοσθένης, ἐν	ᾧ	γέγραπται, ἀποδοῦναι τοὺς ὅρκους τοῖς
[60]	ἕτερον ψήφισμα νικᾷ Δημοσθένης, ἐν	ᾧ	γράφει, μὴ μόνον ὑπὲρ εἰρήνης,
[100]	ὁ πάντων πικρότατος χρόνος, ἐν	ὧ	Δημοσθένης ἀπώλεσε τὰς τῶν Ἑλλήνων
[200]	τὸ μή, τὸν κανόνα προσφέρομεν,	~ᾧ	διαγιγνώσκεται, οὕτω καὶ ἐν ταῖς
[10]	ἡγούμενοι τὰς τοιαύτας προφάσεις, ἐν	ᾧ	διαρρήδην γέγραπται, τὰς χειροτονητάς (φησίν)
[190]	ἕτερος τοιαῦτα γράψας ἀπέφυγεν· ἐφ'	ᾧ	καὶ νυνὶ μέγα φρονεῖν ἀκούω
[60]	γὰρ ἕτερον ψήφισμα Φιλοκράτης, ἐν	ᾧ	κελεύει ἑλέσθαι δέκα πρέσβεις, οἵτινες,
[40]	μοι μέρος τῆς κατηγορίας, ἐφ'	ᾧ	μάλιστα σπουδάζω· τοῦτο δέ ἐστιν
[220]	ἐγὼ πυνθάνομαι Δημοσθένην λέξειν, ἐφ'	ᾧ	νυνὶ μέλλω λέγειν ἀγανακτῶ μάλιστα.
[50]	καταλογίζεται ἐκεῖνον τὸν χρόνον, ἐν	ᾧ	πρὸς Φίλιππον ὑπὲρ Ἀμφιπόλεως ἐπολεμοῦμεν·
[110]	ἐξαγίστων καὶ ἐπαράτων χρημάτων, ἐφ'	ᾧ	τε βοηθήσει τοῖς Ἀμφισσεῦσιν Ἀθήνησι
[230]	δεύτερον μέρος τοῦ ψηφίσματος, ἐν	ᾧ	τετόλμηκας γράφειν, ὡς ἔστιν ἀνὴρ
[250]	(Καὶ τὸν καιρὸν μέμνησθε, ἐν	ᾧ	τὴν ψῆφον φέρετε. Ἡμερῶν μὲν
[210]	τὸν δὲ καιρὸν ἀποδοκιμάζω, ἐν	ᾧ	τὸ κήρυγμα γίγνεται· οὐ γὰρ
[200]	αὐτὸν τρόπον ἀπολογεῖσθαι, ὅνπερ κἀγὼ	ὧδέ	πως κατηγόρηκα, ἵνα καὶ ὑπομνήσω
[170]	νομοθέτης, ἐν τοῖς αὐτοῖς ἐπιτιμίοις	ᾤετο	δεῖν ἐνέχεσθαι τὸν ἀστράτευτον, καὶ
[30]	καλῶς ἔχει. Οὐ γὰρ, οἶμαι,	ᾤετο	δεῖν ὁ νομοθέτης τὸν ῥήτορα
[140]	ὡς οὐ δεῖ, ἀλλ' ὡς	ᾤετο,	κήρυγμά τι τοῦτο τοῖς Βοιωτάρχαις
[90]	τροπὰς τοῦ Εὐρίπου παρ' ὃν	ὤκει,	εἰς μέσον πίπτει τῆς τε
[160]	ἑτέρων τὴν ὄψιν διαφέρων γενόμενος,	ᾤκησε	πολὺν χρόνον ἐν τῇ Δημοσθένους
[20]	τὰς Ἀθήνησιν ἀρχὰς ἄρχοντα, οὐκ	ὤκνησε	γράψαι στεφανῶσαι. (Ὡς τοίνυν καὶ
[50]	πατρικὸς αὐτῷ φίλος εἶναι, οὐκ	ὤκνησεν	ἀπ' εἰσαγγελίας αὐτοῦ κρινομένου περὶ
[20]	καὶ νεωρίων ἀρχὴν, καὶ σκευοθήκην	ᾠκοδόμουν,	ἦσαν δὲ καὶ ὁδοποιοί, καὶ
[0]	(ἐπειδὴ δὲ πάντα, τὰ πρότερον	ὡμολογημένα	καλῶς ἔχειν, νυνὶ καταλέλυται, καὶ
[100]	μαντείαν, καὶ, ἐπὶ τούτοις, ὅρκον	ὤμοσαν	ἰσχυρόν, μήτε αὐτοὶ τὴν ἱερὰν
[120]	ὅρκων, οὓς ὑμῶν οἱ πρόγονοι	ὤμοσαν,	οὐδὲ τῆς ἀρᾶς, οὐδὲ τῆς
[0]	αἰσχυνόμενοι, καὶ τῶν ὅρκων, οὓς	ὠμόσατε,	μεμνημένοι, καὶ τῶν νόμων, ἐὰν
[50]	ἔλαβεν ἐν τῇ ὀρχήστρᾳ χορηγὸς	ὤν,	καὶ ὡς ἀπέδοτο τριάκοντα μνῶν
[200]	τῆς πόλεως· ὅταν δ' ἐπίορκος	ὢν,	εἰς τὴν τῶν ὅρκων πίστιν
[70]	ἕκτῃ λ' εγω) καθεζόμενος, βουλευτὴς	ὢν	ἐκ παρασκευῆς, ἔκδοτον Κερσοβλέπτην μετὰ
[130]	πάλιν Θράσων ὁ Ἑρχιεύς, πρόξενος	ὢν	Θηβαίοις· (εἶτα Λεωδάμας ὁ Ἀχαρνεύς,
[130]	φιλιππίζειν τὴν Πυθίαν φάσκων, ἀπαίδευτος	ὢν,	καὶ ἀπολαύων καὶ ἐμπιμπλάμενος τῆς
[90]	ἄξιός ἐστι μισεῖσθαι, ὅτι, πονηρὸς	ὢν,	καὶ τὰ τῶν χρηστῶν σημεῖα
[10]	ὡς ἄρα, ὅσα τις, αἱρετὸς	ὢν,	πράττει κατὰ ψήφισμα, οὐκ ἔστι
[180]	κατ' ἀξίαν ἐτιμήθησαν, οὗτος ἀνάξιος	ὢν	στεφανοῦται. (Καίτοι πυνθάνομαί γ' αὐτὸν
[50]	τὸν εἰς Ἑλλήσποντον, (ὅτε, εἷς	ὢν	τῶν τριηράρχων Δημοσθένης, καὶ περιάγων
[80]	αὐτὸς δ' εὐδοκιμήσειν, καὶ προδότης	ὢν	τῶν φίλων καὶ πονηρός, πιστὸς
[190]	ὧν μέν εἰσι κριταὶ, ἐπιλανθάνονται,	ὧν	δ' οὐκ εἰσ´ δικασταὶ, περὶ
[220]	ὅτι σύνοιδεν ἑαυτῷ μὲν οὐδὲν	ὧν	διαπέπρακται δυναμένῳ φράσαι, τὸν δὲ
[220]	(καὶ, νὴ τοὺς θεοὺς Ὀλυμπίους,	ὧν	ἐγὼ πυνθάνομαι Δημοσθένην λέξειν, ἐφ'
[120]	δίκας δώσουσιν οἱ Ἀμφισσεῖς ὑπὲρ	ὧν	εἰς τὸν θεὸν, καὶ τὴν
[110]	Δελφοὺς πυλαγόρων ἐνίους χρήμασι διέφθειρον,	ὧν	εἷς ἦν Δημοσθένης. (Χειροτονηθεὶς γὰρ
[240]	τὸν εἰς Κέρκυραν, καὶ ἄλλοις,	ὧν	ἑκάστῳ πολλὰ καὶ καλὰ κατὰ
[20]	πόλις ἔχοι ὑπεύθυνα σώματα, παρ'	ὧν	ἔμελλε τῶν ἀνηλωμένων λόγον ἀπολήψεσθαι.
[20]	περὶ τὰς ἀρχὰς εἴδη τρία·	ὧν	ἓν μὲν, καὶ πᾶσι φανερώτατον,
[50]	καιροί, ἐν οἷς αὐτὸς πεπολίτευται·	ὧν	ἕνα μὲν καὶ πρῶτον ἁπάντων,
[40]	ἐπιφέρουσιν, ἐγὼ διδάξω ὑμᾶς, προειπὼν	ὧν	ἕνεκα οἱ νόμοι ἐτέθησαν οἱ
[20]	οὐκ ἐπέδωκας, ἀλλ' ἀπὸ πολλῶν,	ὧν	ἔχεις εἰς τὴν τῶν τειχῶν
[150]	διὰ τοῦτον, ὑποδέδεχθε τῇ πόλει,	ὧν	ἱερὰ καὶ τέκνα καὶ τάφους
[90]	συνεδρίας καὶ τὰς συντάξεις· ἐξ	ὧν	ἰσχύσειν ὁ πόλεμος ἔμελλεν, ἄρδην
[80]	Φιλοκράτην, σχεδὸν ὑπὲρ τούτων, ὑπὲρ	ὧν	καὶ ὑμεῖς ὑπωπτεύσατε) τοιαύτης ἐμπιπτούσης
[190]	κατηγορεῖ· οἱ δὲ δικασταὶ ἐνίοτε	ὧν	μέν εἰσι κριταὶ, ἐπιλανθάνονται, ὧν
[150]	ἀρετήν, ὅτι Τούσδε τοὺς νεανίσκους,	ὧν	οἱ πατέρες ἐτελεύτησαν ἐν τῷ
[150]	κῆρυξ καὶ παραστησάμενος τοὺς ὀρφανοὺς,	ὧν	οἱ πατέρες ἦσαν ἐν τῷ
[80]	καὶ Γάνος, καὶ Γανίδα, χωρία	ὧν	οὐδὲ τὰ ὀνόματα ᾖδεμεν πρότερον,
[160]	τρεῖς αὐτῷ καιροὶ κάλλιστοι παραγεγόνασιν,	ὧν	οὐδενὶ φαίνεται κεχρημένος. Εἷς μὲν
[200]	πιστεύεσθαι, δυοῖν θάτερον ὑπάρξαι δεῖ,	ὧν	οὐδέτερόν ἐστι Δημοσθένει ὑπάρχον, ἢ
[190]	αἰτεῖ, νόμον αἰτεῖ, δημοκρατίαν αἰτεῖ,	ὧν	οὔτε αἰτῆσαι οὐδὲν ὅσιον οὐδενί,
[240]	ἑαυτὸν ἐγκωμιάζειν, βαρύτερον τῶν ἔργων	ὧν	πεπόνθαμεν τὸ ἀκρόαμα γίγνεται. Ὅπου
[90]	λέγειν, εἰς ὁπότ' ἔσται, καὶ,	ὧν	τὰ σώματα οὐχ ἑώρακε, τούτων
[160]	ὅτι αἵματός ἐστιν ἡ ἀρετὴ	ὠνία,	αὐτὸς οὐκ ἔχων αἷμα, καὶ
[110]	Ἕλληνες, εἰ ἐσωφρονεῖτε, οὐδ' ἂν	ὠνομάζετε	τοὔνομα τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων
[80]	Φιλίππου, καὶ τῶν ἑταίρων εἷς	ὠνομάζετο.	~Ἀδικήσας δὲ Φίλιππον, κἀκεῖθεν ἀποδράς,
[100]	γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, τὸ Κιρραῖον	ὠνομασμένον	πεδίον, καὶ λιμὴν ὁ νῦν
[100]	ὁ νῦν Ἐξάγιστος καὶ Ἐπάρατος	ὠνομασμένος.	Ταύτην ποτὲ τὴν χώραν κατῴκησαν
[170]	δωρεὰν παρὰ τῶν τυράννων τοὺς	ὠνομασμένους	Κήπους, (καὶ γαμεῖ γυναῖκα πλουσίαν
[180]	τῆς πόλεως ἄξιοι. Οὐ γὰρ	ᾤοντο	δεῖν ἐν τοῖς γράμμασι τιμᾶσθαι,
[100]	Καλλίου εἰσέπραττεν. Ἀναγκαζόμενοι δὲ οἱ	Ὠρεῖται,	καὶ οὐκ εὐποροῦντες, ὑπέθεσαν αὐτῷ
[100]	τάλαντα τοὺς πρέσβεις ἀξιῶν τοὺς	Ὠρείτας,	μὴ ὑμῖν, ἀλλὰ Καλλίᾳ διδόναι.
[100]	αἱρεῖσθαι εἰς Ὠρεόν, πρὸς τοὺς	Ὠρείτας	πρέσβεις, οἵτινες δεήσονται καί αὐτοὶ,
[220]	ἐμοῦ, τὴν Ἀναξίνου σύλληψιν τοῦ	Ὠρείτου	κατεσκεύασας, τοῦ τὰ ἀγοράσματα Ὀλυμπιάδι
[100]	καὶ καταφανὴς ἐγένετο, δημοκρατουμένων τῶν	Ὠρειτῶν,	καὶ πάντα πραττόντων μετὰ ψηφίσματος.
[100]	λαβέ μοι τὸ ψήφισμα τῶν	Ὠρειτῶν.	ΨΗΦΙΣΜΑ. Τοῦτ' ἐστὶ τὸ ψήφισμα,
[100]	καὶ πάλιν ἑτέρους αἱρεῖσθαι εἰς	Ὠρεόν,	πρὸς τοὺς Ὠρείτας πρέσβεις, οἵτινες
[100]	Κλειτάρχου τυράννου, τάλαντον δὲ ἐξ	Ὠρεοῦ.	Διὸ καὶ καταφανὴς ἐγένετο, δημοκρατουμένων
[90]	Κτησιφῶν, δωροδοκίας, ὥστε τὰς ἐξ	Ὠρεοῦ	συντάξεις, καὶ τὰς ἐξ Ἐρετρίας,
[100]	υἱὸν τοῦ δυναστεύσαντός ποτε ἐν	Ὠρεῷ,	δεησόμενον αὐτοῦ, τὸ μὲν τάλαντον
[220]	καὶ παρὰ τῷ αὐτῷ ἐν	Ὠρεῷ	κατήγου, καὶ ἀπὸ τῆς αὐτῆς
[100]	αὐτῷ χαλκῆν εἰκόνα σταθήσεσθαι ἐν	Ὠρεῷ.	(Ὁ δὲ ἀπεκρίνατο τῷ Γνωσιδήμῳ,
[190]	ἀόριστόν ἐστι τὸ δίκαιον, ἀλλ'	ὡρισμένον	τοῖς νόμοις τοῖς ὑμετέροις. Ὥσπερ
[150]	ἀπετράποντο, ἐπὶ δὲ τὴν παράταξιν	ὥρμησαν.	(Ἔνθα δὴ καὶ τῶν ἀνδρῶν
[80]	Ἐρετριέως, ὃς ἡμῶν, εἰρήνης οὔσης,	Ὠρωπὸν	ἀφείλετο, τούτων ἑκόντες ἐπιλαθόμενοι, ἐπειδὴ
[50]	παρόντα καιρόν. Ταῦτα δὲ καταριθμησάμενος,	ὡς	ἀκούω, μέλλει με καλεῖν, καὶ
[160]	Διὰ τούτου γράμματα πέμψας Δημοσθένης	ὡς	Ἀλέξανδρον, ἄδειάν τινα εὕρηται καὶ
[130]	τῆς συμφορᾶς ἐπίδειξιν ποιησόμενοι, μέλλουσιν	ὡς	Ἀλέξανδρον ἀναπέμπεσθαι, τοῦτο πεισόμενοι, καὶ
[150]	ἐν Θήβαις ἄρχοντες, μὴ δόξωσιν	ὡς	ἀληθῶς εἶναι προδόται τῶν Ἑλλήνων,
[80]	ξένους διαβιβάσας, ἦλθον ἐφ' ἡμᾶς	ὡς	ἀναιρήσοντες. (Καὶ, εἰ μὴ πρῶτον
[160]	σεαυτὸν ἐπὶ τοῦ βήματος ἔλεγες	ὡς	ἀντιπράττων Ἀλεξάνδρῳ. Ὀμολογῶ τὰ Λακωνικὰ
[50]	τῇ ὀρχήστρᾳ χορηγὸς ὤν, καὶ	ὡς	ἀπέδοτο τριάκοντα μνῶν ἅμα τήν
[130]	εἰς τὰ πρόσωπα τὰ ὑμέτερα,	ὡς	ἄρα Θηβαῖοι τὴν συμμαχίαν ὑμῖν
[60]	οἴκοθεν τοιαύτην ἔχοντες τὴν δόξαν,	ὡς	ἄρα ὁ Δημοσθένης οὐδὲν πώποτε
[10]	λόγον ὑπεναντίον τῷ ἀρτίως εἰρημένῳ,	ὡς	ἄρα, ὅσα τις, αἱρετὸς ὢν,
[50]	λόγος ἀποδοθῇ, καταριθμεῖσθαι πρὸς ὑμᾶς,	ὡς	ἄρα τῇ πόλει τέτταρες ἤδη
[140]	ἔργῳ πολὺ μᾶλλον μισοῦντος Θηβαίους,	ὡς	αὐτὰ τὰ πράγματα δεδήλωκε (καὶ
[60]	καὶ λέγοι καὶ πράττοι Φιλοκράτει,	ὡς	αὐτὸ ἔδειξε τὸ ἔργον. (Νικᾷ
[90]	Καλλίας· ἀλλ' ὁ μισοτύραννος Δημοσθένης,	ὡς	αὐτὸς προσποιεῖται, ὅν φησι Κτησιφῶν
[80]	ἀλλὰ χαλκοῖς καὶ ἀδαμαντίνοις τείχεσιν,	ὡς	αὐτός φησι, τὴν χώραν ἡμῶν
[80]	ἤδη διαφερόντως ἄξιόν ἐστιν ἀκοῦσαι.	~Ὡς	γὰρ τάχιστα εἴσω Πυλῶν Φίλιππος
[160]	εἴπερ ἀληθῆ ἐστιν ἃ λέγεται.	(Ὡς	γάρ φασιν οἱ πάραλοι καὶ
[150]	ὡς λέγεται, τὴν πόλιν ἀπώλεσεν.	Ὡς	δ' οὐ προσεῖχον αὐτῷ οἱ
[140]	ἐκκλησίᾳ, οὐδενὸς ἀνθρώπων λέγοντος, οὔθ'	ὡς	δεῖ ποιεῖσθαι πρὸς Φίλιππον εἰρήνην,
[150]	εἰς τὰ τούτων πρόσωπα λέγειν,	ὡς	δεῖ σε ἐπὶ ταῖς τῆς
[90]	προσβιβάζων ὑμᾶς, τὰς μὲν βοηθείας	ὡς	δεῖ τὴν πόλιν πρότερον ποιεῖσθαι
[20]	τοίνυν μάλιστα θρασύνηται Δημοσθένης, λέγων	ὡς	διὰ τὴν ἐπίδοσιν οὐκ ἔστιν
[220]	ὑπ' αὐτοῦ παριστάναι τοῖς ἀκούουσιν	ὡς	διῴκησεν. Ὅταν δ' ἐξ ὀνομάτων
[200]	μὲν τὸ ἄστυ, οὐκ οἰκεῖς,	ὡς	δοκεῖς, ἐν Πειραιεῖ, ἀλλ' ἐξορμεῖς
[260]	ἀξίως τοῦ ἀδικήματος κατηγόρηκα, εἶπον	ὡς	ἐβουλόμην, εἰ δὲ ἐνδεεστέρως, ὡς
[160]	οὐδαμῶς εὔσχημον ἐμοὶ λέγειν. Οὗτος,	ὡς	ἐγὼ ἀκούω, ἠγνοημένος ὅστις ποτ'
[50]	καὶ αὐτὸς οὗτος μετ' ἐκείνου,	ὡς	ἐγὼ δείξω· (δεύτερον δέ καιρὸν
[120]	αὐτίκα μάλα τολμήσει λέγειν Δημοσθένης	ὡς	ἐγὼ ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας ἐπήγαγον.
[210]	αὐτὸν ἔχθραν. (Καὶ, νὴ Δί'	ὡς	ἐγὼ πυνθάνομαι, μέλλει με ἀνερωτᾷν,
[220]	νεωτερίζειν βουλομένου. Ἔπειτα ἐπερωτᾶν με,	ὡς	ἐγὼ πυνθάνομαι, μέλλει· τίς ἂν
[210]	λόγου, φέρει τινὰ αἰτίαν, λέγων	ὡς	ἐγὼ τὴν γραφὴν οὐχ ὑπὲρ
[190]	παρανόμων ἀνεῖλον. Καὶ γὰρ τοι,	ὡς	ἐγὼ τοῦ πατρὸς τοῦ ἐμαυτοῦ
[50]	ἕνα μὲν καὶ πρῶτον ἁπάντων,	ὡς	ἔγωγε ἀκούω, καταλογίζεται ἐκεῖνον τὸν
[260]	ὡς ἐβουλόμην, εἰ δὲ ἐνδεεστέρως,	ὡς	ἐδυνάμην· ὑμεῖς δὲ, καὶ ἐκ
[70]	(καὶ γὰρ τὸ ῥῆμα μέμνημαι	ὡς	εἶπε, διὰ τὴν ἀηδίαν τοῦ
[30]	τῇδε τῇ γραφῇ, καὶ λέξουσιν,	ὡς	εἰσὶ τῇ πόλει δύο νόμοι
[50]	κατηγοροῦντα ἐμὲ τοῦθ' ὑμῖν ἐπιδεικνύναι,	ὡς	εἰσὶν οἱ κατὰ Δημοσθένους ἔπαινοι
[190]	καὶ πράττοντος; (Καὶ τὴν ἀκρόασιν,	ὡς	ἐκεῖνος ἀπήγγελλεν, οὐ τὸν αὐτὸν
[160]	ἐπιδεικνύων τισὶ τὸ ἐμὸν πρόσωπον	ὡς	ἐκπεπληγμένου καὶ ἀθυμοῦντος, καὶ χρυσόκερων
[110]	τῶν Ἀμφισσέων, ἄνθρωπος ἀσελγέστατος, καὶ,	ὡς	ἐμοὶ ἐφαίνετο, οὐδεμιᾶς παιδείας μετεσχηκώς,
[220]	καὶ βασάνους ἐπ' αἰτίαις ἀγενήτοις,	ὡς	ἐμοῦ μετά τινων νεωτερίζειν βουλομένου.
[110]	ἐν ταῖσδε ταῖς ἡμέραις, ἀλλ'	ὡς	ἐναγεῖς ἐξείργετ' ἂν ἐκ τοῦ
[40]	ἡμέραν λέγε· οὐ γὰρ ἀποδείξεις	ὡς	ἔννομα γέγραφας. (Ἔστι δὲ ὑπόλοιπόν
[190]	ποθ' ἅψηται τοῦ πράγματος, οὐκ	ὡς	ἔννομα γέγραφεν, ἀλλ' ὡς ἤδη
[210]	ἐπ' ἐμέ. Οὕτω δ' ἐστὶν,	ὡς	ἔοικε, δεινὸς δημιουργὸς λόγων, ὥστε
[220]	μου τὴν φύσιν ταῖς Σειρῆσιν,	ὡς	ἔοικε· καὶ γὰρ ὑπ' ἐκείνων
[150]	ὑπομενεῖτε, καὶ συναποθανεῖται τοῖς τελευτήσασιν,	ὡς	ἔοικε, καὶ ἡ ὑμετέρα μνήμη;
[140]	ἐναντίον ἀναρρηθήσεται, τοῦτ' ἀγανακτεῖ. Οὕτως,	ὡς	ἔοικε, πονηρὰ φύσις, μεγάλης ἐξουσίας
[150]	λημμάτων, διώμνυτο τὴν Ἀθηνᾶν, ~ἣν,	ὡς	ἔοικε, Φειδίας ἐνεργολαβεῖν ἠργάσατο καὶ
[200]	τῆς τάξεως τοῦ λόγου, κατεπαγγελλόμενος	ὡς	ἐπὶ τῇ τελευτῇ τῆς ἀπολογίας
[240]	ἐπ' αὐτὰ καταφεύγοντες τῷ λόγῳ	ὡς	ἐπὶ τὸ πολὺ οἱ τοῖς
[70]	δῆμος ἀπῆλθε τοιοῦτόν τι ὑπειληφώς,	ὡς	ἔσται μὲν ἡ εἰρήνη, περὶ
[230]	ψηφίσματος, ἐν ᾧ τετόλμηκας γράφειν,	ὡς	ἔστιν ἀνὴρ ἀγαθός, καὶ διατελεῖ
[160]	ἀπειλημμένος ἐν Κιλικίᾳ, πάντων ἐνδεής,	ὡς	ἔφησθα σύ, αὐτίκα μάλα δ'
[210]	προειπεῖν. Πυνθάνομαι γὰρ λέξειν Δημοσθένην,	ὡς	ἡ πόλις ὑπ' αὐτοῦ μὲν
[190]	οὐκ ὡς ἔννομα γέγραφεν, ἀλλ'	ὡς	ἤδη ποτὲ καὶ πρότερον ἕτερος
[90]	κατεσκευασμένους ὑπὸ Δημοσθένους. Εἶπε γὰρ,	ὡς	ἥκοι ἐκ Πελοποννήσου νεωστὶ σύνταγμα
[160]	σύ, αὐτίκα μάλα δ' ἔμελλεν,	ὡς	ἦν ὁ παρὰ σοῦ λόγος,
[230]	(Καὶ φατὲ μὲν εὐτυχεῖς εἶναι,	ὡς	καὶ ἐστὲ, καλῶς ποιοῦντες· ψηφιεῖσθε
[190]	ὦ Ἀθηναῖοι, ὀλίγου δέω εἰπεῖν,	ὡς	καὶ νόμον δεῖ τεθῆναι ἐπὶ
[240]	πρώην μέν ποθ' ὑπέμεινας πρεσβευτὴς	ὡς	Κλεοπάτραν, τὴν Φιλίππου θυγατέρα, χειροτονεῖσθαι,
[250]	δεῖν· οὐκ ἀποπέμψεσθε τὸν ἄνθρωπον,	ὡς	κοινὴν τῶν Ἑλλήνων συμφοράν, ἢ
[150]	ἐπὶ τοῦ πρὸς Λακεδαιμονίους πολέμου,	ὡς	λέγεται, τὴν πόλιν ἀπώλεσεν. Ὡς
[100]	ἐπὶ τοῖς γιγνομένοις μάλιστα μέν,	ὡς	λέγονται, οἱ πρόγονοι οἱ ὑμέτεροι,
[250]	τῶν Ἑλλήνων συμφοράν, ἢ συλλαβόντες	ὡς	λῃστὴν τῶν πραγμάτων, ἐπ' ὀνομάτων
[30]	μὴ λάθητε ἐξαπατηθέντες. Οὗτοι γάρ,	ὡς	μὲν οὐκ ἀπαγορεύουσιν οἱ νόμοι
[230]	πώποτε γνώμη παρανομωτέρα γεγένηται· ἀλλ'	ὡς	ὁ τὸ ψήφισμα γράψας οὐκ
[160]	κολακείαν πεποίηται. (Ἐκεῖθεν δὲ θεωρήσατε	ὡς	ὅμοιόν ἐστι τὸ πρᾶγμα τῇ
[140]	ποιεῖσθαι πρὸς Φίλιππον εἰρήνην, οὔθ'	ὡς	οὐ δεῖ, ἀλλ' ὡς ᾤετο,
[180]	πυνθάνομαί γ' αὐτὸν μέλλειν λέγειν,	ὡς	οὐ δίκαια ποιῶ, παραβάλλων αὐτῷ
[240]	δή που τοῦτό γε σκήψῃ,	ὡς	οὐ δυνατὸς εἶ λέγειν· καὶ
[160]	Μαργίτην ἐτίθετο, ἀπετόλμα δὲ λέγειν	ὡς	οὐ κινηθήσεται ἐκ Μακεδονίας· ἀγαπᾷν
[70]	θεῶν, συμπλάσας ἑαυτῷ ἐνύπνιον, κατεψεύσατο,	ὡς	οὐ παρὰ Χαριδήμου τὸ πρᾶγμα
[200]	τρίτον δὲ, τὸ μέγιστον λέγω,	ὡς	οὐδὲ ἄξιός ἐστι τῆς δωρεᾶς·
[130]	Κολλυτεύς, ἀνὴρ ἐν Θήβαις πιστευθεὶς	ὡς	οὐδεὶς ἕτερος· πάλιν Θράσων ὁ
[110]	αὐτῶν. Ἀκούσας δὲ οὕτω παρωξύνθην,	ὡς	οὐδεπώποτ' ἐν τῷ ἐμαυτοῦ βίῳ.
[20]	σοι τὸν βουλόμενον τῶν πολιτῶν,	ὡς	οὐκ ἐπέδωκας, ἀλλ' ἀπὸ πολλῶν,
[240]	νουθετεῖν ἐνοχλεῖν ἤδη δικαίως ὀνομάζεται.	(Ὡς	οὖν μὴ μόνον κρίνοντες, ἀλλὰ
[20]	ἀντιδιαπλέκει πρὸς τοῦτο εὐθὺς, λέγων	ὡς	οὔτ' ἔλαχε τειχοποιὸς, οὔτ' ἐχειροτονήθη
[50]	κατὰ Δημοσθένους ἔπαινοι ψευδεῖς, καὶ	ὡς	οὔτ' ἤρξατο λέγειν τὰ βέλτιστα,
[90]	οὓς βούλεσθαι κοινωνεῖν τῆς συντάξεως,	ὡς	οὔτε χρημάτων, οὔτε στρατιωτῶν ἀπορίαν
[180]	τοὺς Ἕλληνας. Μὴ οὖν ἡμῖν	ὡς	Παταικίωνος ἄμεινον πεπολίτευσαι διέξιθι, ἀλλ'
[240]	κάὶ τῶν λόγων τὰς βεβαιώσεις	(ὡς	περὶ τῶν κηρυγμάτων ὁ νόμος
[250]	ἐκπλεῖν μόνον εἰς Σάμον ἐπιχειρήσας,	ὡς	προδότης τῆς πατρίδος, αὐθημερὸν ὑπὸ
[40]	(Ἐπειδὰν τοίνυν ἐξαπατῶντες ὑμᾶς λέγωσιν,	ὡς	προσγέγραπται ἐν τῷ νόμῳ, ἐξεῖναι
[250]	φιλόσοφον καὶ νομοθέτην ἀγαθόν, σωφρόνως,	ὡς	προσῆκον αὐτῷ, δεόμενον ὑμῶν μηδενὶ
[250]	δημοκρατίας, ἕτεροι δ' αἰτοῦσι δωρεὰς,	ὡς	σωτῆρες τῆς πόλεως ὄντες· (ὁ
[60]	Φιλίππου πρέσβεις, βουλεύσηται ὁ δῆμος	ὡς	τάχιστα περὶ τῶν πρὸς Φίλιππον
[230]	ἀποβλέψαντες ἀποψηφίσαισθε τὴν γραφήν. Πότερον	ὡς	τὸ ψήφισμά ἐστιν ἔννομον; Ἀλλ'
[80]	παραδόξως ἀναστάτους ἐποίησε, Θηβαίους δὲ,	ὡς	τόθ' ὑμῖν ἐδόκει, περαιτέρω καιροῦ
[30]	περιφανέστερον ἐπιδείξειεν ἄνθρωπον παράνομα γεγραφότα;	(Ὡς	τοίνυν καὶ τὴν ἀνάρρησιν τοῦ
[20]	ἄρχοντα, οὐκ ὤκνησε γράψαι στεφανῶσαι.	(Ὡς	τοίνυν καὶ τὴν τῶν τειχοποιῶν
[180]	αὐτοῖς ὁ δῆμος τιμὰς μεγάλας,	ὡς	τότ' ἐδόκει, τρεῖς λιθίνους Ἑρμᾶς
[140]	μεταφέρων τὰ πράγματα, ὥσπερ εἴωθεν,	ὡς	τοὺς Βοιωτοὺς, ἔργῳ κακῶς πάσχοντας,
[250]	δῆμον τῶν αἰτιῶν. (Μὴ οὖν	ὡς	ὑπὲρ ἀλλοτρίας, ἀλλ' ὡς ὑπὲρ
[250]	οὖν ὡς ὑπὲρ ἀλλοτρίας, ἀλλ'	ὡς	ὑπὲρ οἰκείας τῆς πόλεως, βουλεύεσθε,
[60]	ἑλέσθαι δέκα πρέσβεις, οἵτινες, ἀφικόμενοι	ὡς	Φίλιππον, ἀξιώσουσιν αὐτὸν δεῦρο πρέσβεις
[250]	βλέπειν εἰς τὰ ἑαυτῶν πρόσωπα,	ὡς	φύλακες τῆς δημοκρατίας, ἕτεροι δ'
[150]	ἦ μήν, εἴ τις ἐρεῖ	ὡς	χρὴ πρὸς Φίλιππον εἰρήνην ποιήσασθαι,
[140]	οὔθ' ὡς οὐ δεῖ, ἀλλ'	ὡς	ᾤετο, κήρυγμά τι τοῦτο τοῖς
[250]	ἀπόθεσθε. Καὶ μὴ μόνον τοῖς	ὠσίν,	ἀλλὰ καὶ τοῖς ὄμμασι, διαβλέψαντες
[0]	δικαστηρίων, παράνομον πολιτείαν πολιτευόμενοι· ἀλλ'	ὥσπερ	ἂν ὑμῶν ἕκαστος αἰσχυνθείη τὴν
[190]	ὡρισμένον τοῖς νόμοις τοῖς ὑμετέροις.	Ὥσπερ	γὰρ ἐν τῇ τεκτονικῇ, ὅταν
[140]	κλέπτων καὶ μεταφέρων τὰ πράγματα,	ὥσπερ	εἴωθεν, ὡς τοὺς Βοιωτοὺς, ἔργῳ
[250]	τῶν ἐκκλησιῶν οὐ βουλευσάμενοι, ἀλλ'	ὥσπερ	ἐκ τῶν ἐράνων, τὰ περιόντα
[190]	τὸ παράνομον, οἱ δὲ δικασταὶ	ὥσπερ	ἐπῳδὴν ἢ ἀλλότριόν τι πρᾶγμα
[160]	αὐτοῦ τῶν λόγων ἀποβλέπητε, ἐξαπατηθήσεσθε,	ὥσπερ	καὶ πρότερον· ἐὰν δ' εἰς
[160]	ἐφρόνει Δημοσθένης, καὶ πολεμικῶς εἶχεν,	ὥσπερ	καὶ φησί, πρὸς Ἀλέξανδρον, τρεῖς
[240]	τις δέδωκε πονηρὸς καὶ πορνοβοσκός,	ὥσπερ	Κτησιφῶν; Οἱ δέ γε ἄλλοι
[190]	οὐ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐποιοῦντο	ὥσπερ	νῦν γίγνεται, ἀλλ' ἦσαν πολὺ
[30]	εἶναι· τοῦτο δὲ γίγνεται, ὅταν,	ὥσπερ	νῦν, ἐπιταχθῇ τι ταῖς φυλαῖς,
[150]	ταύτῃ ποτὲ τῇ ἡμέρᾳ μελλόντων,	ὥσπερ	νυνὶ, τῶν τραγῳδῶν γίγνεσθαι, ὅτ'
[0]	μὲν, τῷ πρεσβυτάτῳ τῶν πολιτῶν,	ὥσπερ	οἱ νόμοι κελεύουσι, σωφρόνως ἐπὶ
[40]	ἀνδραγαθίας. Καὶ ταῦτ' ἔπραττον, οὐχ	ὥσπερ	οἱ ὑπὸ τῆς βουλῆς τῆς
[50]	ἐκείνως τὴν ὑπόλοιπον ποιήσασθε ἀκρόασιν,	ὥσπερ	ὅταν περὶ χρημάτων ἀνηλωμένων διὰ
[200]	ὑμᾶς βούλεται τῆς κατηγορίας ἐμβαλεῖν.	(Ὥσπερ	οὖν ἐν τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσιν
[250]	ἐκ τῆς ἀθυμίας τῶν συμβεβηκότων,	ὥσπερ	παραγεγηρακὼς ἢ παρανοίας ἑαλωκώς, αὐτὸ
[250]	προβεβηκέναι, ὥστε καὶ ταῦτα ἀναπεισθήσεσθαι,	ὥσπερ	Πειθὼ τρέφοντας, ἀλλ' οὐ συκοφάντην
[160]	ἐπὶ τὰ στενά, τινὲς πρῶτον	ὥσπερ	τὰς βελόνας διείρουσι. (Ταῦτα δὲ
[190]	ὑπελογίσαντο οἱ δικασταί· ἡγοῦντο γάρ,	ὥσπερ	τότε αὐτοὺς φεύγοντας ἀπὸ Φυλῆς
[220]	ἂν ἀνάσχοιτο; Οὗ τὴν γλῶτταν	ὥσπερ	τῶν αὐλῶν ἐάν τις ἀφέλῃ,
[180]	ἀλλὰ τοὺς καθ' ἑαυτὸν ἀγωνιστάς·	ὥσπερ	ὑμᾶς ἀγνοοῦντας, ὅτι τοῖς μὲν
[30]	παραδέδυκεν ὑμῶν εἰς τὴν πολιτείαν,	ὥστ'	ἀκύρους νόμους ἐν τοῖς κυρίοις
[80]	τοῦτο φέρων περιέστησε τὰ πράγματα,	ὥστ'	εἰ μὲν μὴ πέμποι Φίλιππος
[0]	τὰς εὐθύνας ἐπαίνοις καὶ κηρύγμασιν·	ὥστ'	ἐν ταῖς εὐθύναις τῶν ἀρχόντων,
[20]	οὕτως ἰσχυρῶς ἀπιστεῖ τοῖς ὑπευθύνοις,	ὥστ'	εὐθὺς ἀρχόμενος τῶν νόμων, λέγει,
[140]	τηλικαύτην αὐτὸς αὐτῷ δυναστείαν κατεσκεύασεν,	ὥστ'	ἤδη παριὼν ἐπὶ τὸ βῆμα,
[210]	προνοίας γραφὰς γραφόμενος, καὶ κατακεκονδύλισται,	ὥστε	αὐτὸν οἶμαι τὰ τῶν κονδύλων
[10]	κλοπῆς ἕνεκα τὰς εὐθύνας ὠφληκώς·	ὥστε	ἠναγκάζοντο τὴν ψῆφον φέρειν οἱ
[210]	καὶ μειζόνων αἰσχρῶς οὐκ ἐπιθυμῶ·	ὥστε	καὶ σιωπῶ καὶ λέγω βουλευσάμενος,
[70]	τοῖς πρέσβεσιν εἰς τὸ θέατρον,	ὥστε	καὶ συρίττεσθαι διὰ τὴν ἀσχημοσύνην
[250]	εἰς τοσοῦτον εὐηθείας ἤδη προβεβηκέναι,	ὥστε	καὶ ταῦτα ἀναπεισθήσεσθαι, ὥσπερ Πειθὼ
[170]	τῷ ἑαυτοῦ σώματι καὶ παιδοποιίᾳ,	ὥστε	με μὴ βούλεσθαι λέγειν, ἃ
[90]	συνεδρεύειν Ἀθήνησι Χαλκιδέας· τρίτον δὲ	ὥστε	μὴ τελεῖν συντάξεις. (Καὶ τούτων
[40]	οὐδὲ εἷς οὕτως ἀγεννὴς γένοιτο,	ὥστε	ὃν αὐτὸς ἔδωκε στέφανον ἅμα
[140]	συνείθισθε ἤδη τἀδικήματα αὐτοῦ ἀκούειν,	ὥστε	οὐ θαυμάζετε. Δεῖ δὲ οὐχ
[210]	ὡς ἔοικε, δεινὸς δημιουργὸς λόγων,	ὥστε	οὐκ ἀποχρῇ αὐτῷ, εἴ τι
[140]	ληρεῖν, ἄρδην φέρων ἀνέθηκε Θηβαίοις·	ὥστε,	παρὰ τὸν γενόμενον πόλεμον, μὴ
[90]	δέ, ὃν ἐπαινεῖ Κτησιφῶν, δωροδοκίας,	ὥστε	τὰς ἐξ Ὠρεοῦ συντάξεις, καὶ
[210]	καταγελᾷ τῆς πρὸς ὑμᾶς φιλοτιμίας,	ὥστε	τὴν μιαρὰν κεφαλὴν ταύτην καὶ
[50]	πιστὰ καὶ γνώριμα τοῖς ἀκούουσιν,	ὥστε	τὸν κατήγορον μὴ δοκεῖν ψευδῆ
[220]	ἐνέφραξας τὰς κατὰ σαυτοῦ τιμωρίας,	ὥστε	τὸν κίνδυνον εἶναι μὴ σοὶ
[210]	ἡ πόλις ὑπ' αὐτοῦ μὲν	ὠφέληται	πολλά, ὑπ' ἐμοῦ δὲ καταβέβλαπται,
[10]	δικαστηρίου κλοπῆς ἕνεκα τὰς εὐθύνας	ὠφληκώς·	ὥστε ἠναγκάζοντο τὴν ψῆφον φέρειν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 4/10/2007