Paragraphes
[0]	καὶ ὀλιγαρχία, καὶ δημοκρατία. Διοικοῦνται	δ'	αἱ μὲν τυραννίδες καὶ ὀλιγαρχίαι
[120]	τοῖς βωμοῖς τὰ θύματα, μέλλετε	δ'	αἰτεῖν τοὺς θεοὺς τἀγαθὰ καὶ
[130]	εἰς τὴν ὑμετέραν φιλίαν· τὸ	δ'	αἴτιον οἶδα μέν, λέγειν δ'
[250]	ὡς φύλακες τῆς δημοκρατίας, ἕτεροι	δ'	αἰτοῦσι δωρεὰς, ὡς σωτῆρες τῆς
[90]	πάντας μὲν Πελοποννησίους ὑπάρχειν, πάντας	δ'	Ἀκαρνᾶνας, συντεταγμένους ἐπὶ Φίλιππον ὑφ'
[160]	ἡμέραν ἐπίδοξος ἦν ἁλῶναι· ὁ	δ'	Ἀλέξανδρος ἔξω τῆς ἄρκτου καὶ
[160]	τῇ δυνάμει Δαρεῖος κατεβεβήκει, ὁ	δ'	Ἀλέξανδρος ἦν ἀπειλημμένος ἐν Κιλικίᾳ,
[160]	τὴν βουλὴν κατέστησεν ποιῆσαι, ἐπωνυμίαν	δ'	Ἀλεξάνδρῳ Μαργίτην ἐτίθετο, ἀπετόλμα δὲ
[70]	συνεδρεύοντα ἐξέκλῃσε τῶν ὅρκων. (Ὅτι	δ'	ἀληθῆ λέγω, ἀνάγνωθί μοι, τίς
[180]	Χαιρωνείᾳ τῶν πολεμίων ἐπιόντων. Ὅτι	δ'	ἀληθῆ λέγω, ἀναγνώσεται ὑμῖν τὸ
[100]	ὑμῖν, ἀλλὰ Καλλίᾳ διδόναι. Ὅτι	δ'	ἀληθῆ λέγω, ἀφελὼν τὸν κόμπον,
[70]	παθεῖν συνέβη διὰ Δημοσθένην. Ὅτι	δ'	ἀληθῆ λέγω ἐξ αὐτοῦ τοῦ
[180]	δοκῇ εἶναι τὸ ἐπίγραμμα. (Ὅτι	δ'	ἀληθῆ λέγω, ἐξ αὐτῶν τῶν
[100]	μετὰ ψηφίσματος τοῦ δήμου. Ὅτι	δ'	ἀληθῆ λέγω, λαβέ μοι τὸ
[40]	πλὴν οἱ ξενικοὶ στέφανοι; (Ὅτι	δ'	ἀληθῆ λέγω, μέγα σημεῖον ὑμῖν
[170]	τὴν ἐσχάτην ἀθυμίαν ἐμβαλεῖτε. Ὅτι	δ'	ἀληθῆ λέγω, μεγάλα τούτων οἶμαι
[40]	στεφανοῦσι, ὅτι κηρύξαι ἐπετρέψατε. Ὅτι	δ'	ἀληθῆ λέγω, τῶν νόμων αὐτῶν
[60]	καὶ ἐνάτῃ ἐπὶ δέκα. Ὅτι	δ'	ἀληθῆ λέγω, τῶν ψηφισμάτων ἀκούσατε.
[10]	τὰς μετὰ τούτων ἀρχάς, τὰ	δ'	ἄλλα πάντα πραγματείας προστεταγμένας κατὰ
[120]	διὰ τοῦτο τὸ ψήφισμα, οἱ	δ'	ἄλλοι Ἀμφικτύονες συνελέγησαν εἰς Πύλας,
[110]	συνεπεπτώκει καὶ τῷ Μειδίᾳ· οἱ	δ'	ἄλλοι συνεκάθηντο Ἀμφικτύονες. (Ἐξηγγέλλετο δ'
[170]	νῦν μὲν χείρους εἶναι, τότε	δ'	ἀμείνους; Ἐγὼ δὲ τοῦθ' ὑμᾶς
[230]	μεῖζον τῶν δικαστηρίων ἰσχύσῃ; (Ἡδέως	δ'	ἂν ἔγωγε, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀναλογισαίμην
[160]	χρήμασι, καὶ πεζῇ στρατιᾷ, ἄσμενος	δ'	ἂν ἡμᾶς εἰς τὴν συμμαχίαν
[120]	τῇ γῇ τῇ ἱερᾷ· ἥτις	δ'	ἂν μὴ παρῇ πόλις, εἴρξεται
[240]	παρακαλεῖν λέξοντα εἰς ὑμᾶς, οὗτος	δ'	ἀναβὰς ἑαυτὸν ἐγκωμιάζειν, βαρύτερον τῶν
[140]	κατὰ θάλατταν ἐποίησε κοινήν, τὸ	δ'	ἀνάλωμα ἴδιον ὑμέτερον, τὴν δὲ
[40]	μετὰ ψηφίσματος, πείσαντες ὑμᾶς, οὗτοι	δ'	ἄνευ ψηφίσματος. (Συνιδὼν δή τις
[160]	ὀλιγαρχικὸν ἄνθρωπον καὶ φαῦλον· ὑμεῖς	δ'	ἀντιθέντες ἑκάτερα τούτων, θεωρήσατ' αὐτόν,
[70]	πάλαι μὲν πονηρούς, ἐκ μεταβολῆς	δ'	ἀξιοῦντας εἶναι χρηστούς. (Ὑπόλοιπον δ'
[180]	ὁ ἀγὼν πρὸς ἀλλήλους, τοῖς	δ'	ἀξιοῦσι στεφανοῦσθαι πρὸς αὐτὴν τὴν
[30]	μικροῦ δεῖν δέκα τάλαντα. Ἕτερος	δ'	ἀπαγορεύει νόμος, ἀρχὴν ὑπεύθυνον μὴ
[80]	καὶ Φιλίππῳ. Ἁλόνησον ἐδίδου· ὁ	δ'	ἀπηγόρευε μὴ λαμβάνειν, εἰ δίδωσιν,
[170]	(οὐ γὰρ δεῖ ψεύδεσθαι) τὰ	δ'	ἀπὸ τῆς μητρὸς καὶ τοῦ
[160]	οἳ σῴζουσι τὴν δημοκρατίαν· δεύτερον	δ'	ἀπὸ τῶν προγόνων εὐεργεσίαν τινὰ
[60]	αὐτῷ πράττειν τὰ συμφέροντα) οἱ	δ'	ἀποδόμενοι καὶ κατακοινωνήσαντες τὰ τῆς
[50]	ἐν τοῖς δημοσίοις ψηφίσμασι· τῷ	δ'	ἀπολογουμένῳ τοὐναντίον τούτου δεικτέον ἐστίν.
[200]	ἐπὶ τὴν δημοκρατίαν καλεῖς· ἂν	δ'	ἄρα ὑμῖν δόξῃ ἀκούειν, ἀξιώσατε
[90]	μὲν δήμῳ κενὰς ἐλπίδας, Δημοσθένει	δ'	ἀργύριον καὶ τοῖς περὶ τοῦτον.
[120]	τὴν τοῦ γράψαντος ἀπειρίαν· (τὸ	δ'	αὐτὸ τοῦτο καὶ ἐν τῇ
[110]	τὸν ἱερομνήμονα Διόγνητον πυρέττειν· τὸ	δ'	αὐτὸ τοῦτο συνεπεπτώκει καὶ τῷ
[230]	δώρων γραφὰς ἁλισκομένους ἀτιμοῦτε, ὃν	δ'	αὐτοὶ μισθοῦ πολιτευόμενον σύνιστε, στεφανώσετε;
[160]	τοὺς περὶ Κόρραγον στρατιώτας, Ἠλεῖοι	δ'	αὐτοῖς συμμετεβάλοντο καὶ Ἀχαιοὶ πάντες,
[160]	δὲ ἀνδρὸς οὐ πράξεις· ἐὰν	δ'	αὐτόματόν τι συμβῇ, προσποιήσῃ καὶ
[150]	καὶ τοὺς Ἕλληνας ἀργυρολογήσας. Καταγαγούσης	δ'	αὐτὸν εἰς τὴν πόλιν τῆς
[80]	πιστὸς τῷ δήμῳ φανήσεσθαι. (Κατιδόντες	δ'	αὐτὸν οἱ τῇ τῆς πόλεως
[110]	ἐν τοῖς Ἀμφικτύοσι ποιεῖσθαι· διωμολογήθη	δ'	αὐτῷ καὶ εἰς τὸν λοιπὸν
[90]	ἔφη βούλεσθαι ὑμῖν ἀπαγγεῖλαι. Ἦν	δ'	αὐτῷ κεφάλαιον τῶν λόγων, πάντας
[100]	τάλαντον ἀφεῖναι τῇ πόλει, ἐπαγγελούμενον	δ'	αὐτῷ χαλκῆν εἰκόνα σταθήσεσθαι ἐν
[80]	ἐφ' ὑμᾶς ἔργῳ κατασκευάζων, ἐξαίρετον	δ'	αὑτῷ τυραννίδα περιποιούμενος, καί ταύτης
[30]	καὶ τούτους ἄρχειν δοκιμασθέντας. ~Ἐπειδὰν	δ'	ἀφέλῃ τις τοὺς ὑπὸ τοῦ
[50]	Φίλιππον ὑπὲρ Ἀμφιπόλεως ἐπολεμοῦμεν· τοῦτον	δ'	ἀφορίζεται τῇ γενομένῃ εἰρήνῃ καὶ
[240]	κατὰ πόλεμον ἔργα πέπρακται. (Δημοσθένει	δ'	ἐάν τις ἐρωτᾷ, διὰ τί
[230]	συμμαχίας ἐνοχλεῖς ἀεὶ λέγων, τὰ	δ'	ἑβδομήκοντα τάλαντα ὑποσιωπᾷς, ἃ προλαβὼν
[230]	τὸ λοιπὸν οὐδέν ἐστιν. ~Θαυμάζω	δ'	ἔγωγε ὑμῶν, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ
[190]	ν εἰς τὴν τίμησιν. (Ὅλως	δ'	ἔγωγε, ὦ Ἀθηναῖοι, ὀλίγου δέω
[230]	τοὺς μὲν ἀγνοοῦντας ἐξαπατᾷς, τοὺς	δ'	εἰδότας καὶ αἰσθανομένους ὑβρίζεις. Ἀφελὼν
[30]	κηρύττεσθαι ἔξω τῆς ἐκκλησίας, ἕτερον	δ'	εἶναι νόμον φήσουσιν ἐναντίον τούτῳ,
[100]	δέκα τάλαντα, ἔργῳ ἀπωλέσατε. (Ὑπόλοιπον	δ'	εἰπεῖν ἐστί μοι, ὅτι, λαβὼν
[80]	ἠδίκησθε, καὶ μάλιστα ἠγνοήκατε. Σπεύδων	δ'	εἰπεῖν περὶ τῆς θαυμαστῆς συμμαχίας
[150]	πάλιν ἀπευθύνειν τὰ κοινά; (Ἵνα	δ'	εἴπω καὶ περὶ τοῦ τετάρτου
[100]	τῶν χρηστῶν σημεῖα διαφθείρει. ~Ταῦτα	δ'	εἰπὼν δίδωσιν ἀναγνῶναι ψήφισμα τῷ
[200]	ἀλλὰ μελλόντων τραγῳδῶν εἰσιέναι. Ταῦτα	δ'	εἰπὼν μικρὰ μὲν περὶ τῶν
[160]	δ' ἐτελεύτησε μὲν Φίλιππος, Ἀλέξανδρος	δ'	εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστη, πάλιν
[160]	ἐξαπατηθήσεσθε, ὥσπερ καὶ πρότερον· ἐὰν	δ'	εἰς τὴν φύσιν καὶ τὴν
[140]	μόνον συλλαβὴν γράψαι Δημοσθένην· (ὁ	δ'	εἰσάγων ἦν ὑμᾶς εἰς τὰς
[170]	ἀνεπήδησεν ἐπὶ τὸ βῆμα. Πλεῖστον	δ'	ἐκ τῆς πόλεως εἰληφὼς ἀργύριον,
[250]	οὐδὲν μὲν ἦλθον ἀποκτεῖναι, ἐξεκήρυξαν	δ'	ἐκ τῆς πόλεως, καὶ ἐξ
[250]	τὴν ἀπὸ στρατοπέδου τάξιν, ἀπέδρα	δ'	ἐκ τῆς πόλεως· οὗτος στεφανοῦσθαι
[220]	φρονοῦντας κωλύοι διαβάλλων συμβουλεύειν, ἀποδρὰς	δ'	ἐκ τῶν κινδύνων, καὶ τὴν
[190]	τινὶ τὴν γνώμην ἔχουσιν. (Ἤδη	δ'	ἐκ τῶν τεχνῶν τῶν Δημοσθένους,
[0]	ἐκ τῶν νόμων καταλελύκασι, τὰς	δ'	ἐκ τῶν ψηφισμάτων μετ' ὀργῆς
[160]	ἐπὶ τὸ γεγενημένον ἐπιγράψεις; ἂν	δ'	ἔλθῃ φόβος τις, ἀποδράσῃ· ἂν
[100]	τοῦ βίου ὃν βεβίωκε, μεστὸν	δ'	ἐλπίδων οὐκ ἐσομένων, καὶ στρατοπέδων
[110]	τἀναντία τοῖς Ἕλλησιν ἐμάχοντο. Μεταπεμψάμενος	δ'	ἐμὲ ὁ ἱερομνήμων ἠξίου εἰσελθεῖν
[160]	ὡς ἔφησθα σύ, αὐτίκα μάλα	δ'	ἔμελλεν, ὡς ἦν ὁ παρὰ
[210]	δημηγορήσας δεξαίμην ἂν ζῆν. (Τὴν	δ'	ἐμὴν σιωπήν, ὦ Δημόσθενες, ἡ
[230]	γὰρ ψῆφος ἀφανὴς φέρεται. (Δοκοῦμεν	δ'	ἔμοιγε, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀμφότερα, καὶ
[140]	πρὸς τὴν πολιτικὴν δύναμιν, χωρὶς	δ'	ἐν Ἀμφίσσῃ πρὸς τοὺς ξένους
[90]	καὶ Μεγαρέας ἑξήκοντα τάλαντα, τὰς	δ'	ἐν Εὐβοία πόλεις ἁπάσας τετταράκοντα·
[90]	καιροὺς τοὺς τῆς πόλεως, ἔγραψε	δ'	ἐν τῇ συμμαχίᾳ βοηθεῖν ἡμᾶς
[20]	τῶν δημοσίων ἔργων ἐπιστάται· τρίτον	δ'	ἐν τῷ νόμῳ γέγραπται, Καὶ
[40]	κηρύγματα, ψευδῆ φιλοτιμίαν κτᾶται, προσαπείπῃ	δ'	ἐν τῷ νόμῳ, μηδ' ὑπὸ
[140]	στρατηγῶν ἐκ τοῦ στρατηγίου. Μισθοφορῶν	δ'	ἐν τῷ ξενικῷ κεναῖς χώραις,
[190]	ὀργὴν τὴν ὑμετέραν παραιτεῖται· ὅστις	δ'	ἐν τῷ πρώτῳ λόγῳ τὴν
[190]	μέγα φρονεῖν ἀκούω Κτησιφῶντα. (Ἐτόλμα	δ'	ἐν ὑμῖν ποτε σεμνύνεσθαι Ἀριστοφῶν
[220]	τοῖς ἀκούουσιν ὡς διῴκησεν. Ὅταν	δ'	ἐξ ὀνομάτων συγκείμενος ἄνθρωπος, καὶ
[240]	κεῖται μὲν ἐν μέσῳ, φθάνουσι	δ'	ἐπ' αὐτὰ καταφεύγοντες τῷ λόγῳ
[60]	καὶ τῆς εἰρήνης αὐτῷ· παρηγγέλλετο	δ'	ἐπ' αὐτὸν ἤδη στρατεία. (Καὶ
[120]	τῶν Ἀμφισσέων ἐγίγνοντο κατηγορίαι, πολὺς	δ'	ἔπαινος ἦν κατὰ τῆς ἡμετέρας
[250]	ἄνθρωπον, ἐν τῇ πόλει. (Ὅταν	δ'	ἐπὶ τελευτῆς ἤδη τοῦ λόγου
[70]	καταγέλαστον τὴν πόλιν ποιῶν. Ἵνα	δ'	ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως μείνω, λαβέ
[100]	καὶ εἰς τοὺς Ἀμφικτύονας. Ἀγανακτήσαντες	δ'	ἐπὶ τοῖς γιγνομένοις μάλιστα μέν,
[200]	τῆς σωτηρίας τῆς πόλεως· ὅταν	δ'	ἐπίορκος ὢν, εἰς τὴν τῶν
[30]	ποιεῖν ἐκκλησίαν ἐπιγράψαντας νομοθέταις, τὸν	δ'	ἐπιστάτην τῶν προέδρων διαχειροτονίαν διδόναι
[250]	καὶ ὁ δῆμος παρορᾶται, αἱ	δ'	ἐπιστολαὶ καὶ αἱ πρεσβεῖαι ἀφικνοῦνται
[70]	μετὰ τῶν ἄλλων παρεγγράψας, ὁ	δ'	ἐπιψηφίσας, Δημοσθένης, ἐν ᾧ γέγραπται,
[170]	Οἱ μὲν λόγοι καλοί, τὰ	δ'	ἔργα φαῦλα. (Πρὸς δὲ ἀνδρείαν
[140]	μὲν ὀνόματι πολεμοῦντος ὑμῖν, τῷ	δ'	ἔργῳ πολὺ μᾶλλον μισοῦντος Θηβαίους,
[250]	τοὔνομα τῆς δημοκρατίας περιποιεῖται, τῶν	δ'	ἔργων ἑτέροις παρακεχώρηκεν. Ἔπειτ' ἀπέρχεσθε
[160]	πολὺν χρόνον συνῆγε στρατόπεδον, τὸ	δ'	ἐσόμενον ἄδηλον ἦν. Ἐνταῦθ' ἡμῖν
[240]	δὲ κίνδυνοι παρ' ὑμῖν. (Ἄξιον	δ'	ἐστὶ καὶ τὴν ἀπαιδευσίαν αὐτῶν
[210]	μή τις προείπῃ, διαγιγνώσκειν. Ὃ	δ'	ἐστὶ κοινὸν καὶ δίκαιον κατ'
[70]	δ' ἀξιοῦντας εἶναι χρηστούς. (Ὑπόλοιπον	δ'	ἐστί μοι τὴν κολακείαν διεξελθεῖν.
[230]	πόλεως ἀξίωμα Δημοσθένει περιτιθείς. (Ἡλίκον	δ'	ἐστὶ τὸ ἀλαζόνευμα τοῦτο, ἐγὼ
[210]	αἰτίας ἀνοίσειν ἐπ' ἐμέ. Οὕτω	δ'	ἐστὶν, ὡς ἔοικε, δεινὸς δημιουργὸς
[160]	ἤδη καὶ στεφανοῦσθαι ἀξιοῖ. ~Ἐπειδὴ	δ'	ἐτελεύτησε μὲν Φίλιππος, Ἀλέξανδρος δ'
[170]	ἵνα μὴ πολλοῖς ἀπεχθάνωμαι, τὴν	δ'	ἑτέραν ἔγημε, παριδὼν τοὺς τῆς
[230]	νόμῳ καὶ ψήφῳ βασιλεύει· ὅταν	δ'	ἑτέρῳ ταῦτα παραδῷ, καταλέλυκε τὴν
[90]	ὑστέρας μετὰ τὰς εὐεργεσίας. Ἵνα	δ'	εὖ εἰδῆτε, ὅτι ἀληθῆ λέγω,
[220]	σῴζεσθαι τὴν πόλιν, ἀποδοῖτο, τοὺς	δ'	εὖ φρονοῦντας κωλύοι διαβάλλων συμβουλεύειν,
[170]	ἐκ τῶν ὑμετέρων κινδύνων. (Περὶ	δ'	εὐγνωμοσύνην καὶ λόγου δύναμιν, πῶς
[80]	δὲ ἄλλους συμπρέσβεις κινδυνεύσειν, αὐτὸς	δ'	εὐδοκιμήσειν, καὶ προδότης ὢν τῶν
[0]	δέκατον μέρος τῆς πόλεως. (Τούτων	δ'	ἐχόντων οὕτως, καὶ τῶν καιρῶν
[160]	ἐκ τῆς ἑαυτοῦ ἀνανδρίας. (Ἤδη	δ'	ἐψηφισμένων Θετταλῶν ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τὴν
[150]	ἀλλὰ Ναυσικλεῖ τοῦτο προσετάττετε· νυνὶ	δ'	ἤδη καὶ στεφανοῦσθαι ἀξιοῖ. ~Ἐπειδὴ
[0]	βέλτιστα τῇ πόλει συμβουλεύειν· δεύτερον	δ'	ἤδη, καὶ τῶν ἄλλων πολιτῶν
[170]	τῆς ἀρετῆς ὄνομα τίμιον· νῦν	δ'	ἤδη καταπέπλυται τὸ πρᾶγμα, καὶ
[90]	τε Φιλίππου καὶ Θηβαίων) δεύτερον	δ'	ἧκον οἱ μισθοὶ τῷ γράψοντι
[70]	τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι προλέγειν· ἑβδόμην	δ'	ἡμέραν τῆς θυγατρὸς αὐτῷ τετελευτηκυίας,
[130]	καὶ προηδικημένου μετριότητι κριθησόμενοι; (Ἡ	δ'	ἡμετέρα πόλις, ἡ κοινὴ καταφυγὴ
[50]	τοὐναντίον τούτου δεικτέον ἐστίν. Ὑμεῖς	δ'	ἡμῖν ἔσεσθε τῶν λόγων κριταί.
[110]	δ' ἄλλοι συνεκάθηντο Ἀμφικτύονες. (Ἐξηγγέλλετο	δ'	ἡμῖν παρὰ τῶν βουλομένων εὔνοιαν
[250]	τὸ τῶν Ἑλλήνων συλλέγεσθαι· διαβέβληται	δ'	ἡμῶν ἡ πόλις ἐκ τῶν
[90]	καὶ τοῖς περὶ τοῦτον. Τρία	δ'	ἦν, ἃ ἅμα ἐξεωνεῖτο· πρῶτον
[220]	ἔργον μὴ ἔχειν ἐπιδεῖξαι· (εἰ	δ'	ἦν ἀναγκαῖον ῥηθῆναι, οὐ Δημοσθένους
[40]	μάρτυρας τοὺς Ἕλληνας ποιούμενοι· (ὃ	δ'	ἦν ἐπιφθονώτατον, προξενίας εὑρημένοι τινὲς
[80]	φοβηθέντες ἐσκευαγωγήσατε, ἐν ταῖς μεγίσταις	δ'	ἦσαν αἰτίαις οἱ πρέσβεις, οἱ
[250]	Πάγου βουλῆς θανάτῳ ἐζημιώθη. Ἕτερος	δ'	ἰδιώτης ἐκπλεύσας εἰς Ῥόδον, ὅτι
[180]	φεύγοντα τὸν δῆμον καταγαγόντες; Ἀριστείδης	δ'	ὁ δίκαιος, ὁ τὴν ἀνόμοιον
[100]	ὁ τρίτος τῶν καιρῶν, μᾶλλον	δ'	ὁ πάντων πικρότατος χρόνος, ἐν
[160]	εἰς τὴν Ἀσίαν διέβη, ἤκμαζε	δ'	ὁ τῶν Περσῶν βασιλεὺς καὶ
[90]	ἔχθρας καὶ τῆς Φιλίππου. Ἀπορῶν	δ'	ὅ τι χρήσαιτο αὑτῷ, καὶ
[180]	μάχην νικήσας, ἢ οὗτος; Ἔτι	δ'	οἱ ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα τὸν
[250]	ἐπιστολὰς ἀλλήλοις παραναγιγνώσκουσιν, καὶ παρακελεύονται	δ'	οἱ μὲν βλέπειν εἰς τὰ
[130]	ἀνθρωπίνως, ἀλλὰ δαιμονίως κτησάμενοι; Λακεδαιμόνιοι	δ'	οἱ ταλαίπωροι, προσαψάμενοι μόνον τούτων
[180]	ἄν ποτ' ἠθέλησεν ἐπασκεῖν. ~Νῦν	δ'	οἶμαι, διὰ τὸ σπάνιον, καὶ
[210]	ἐν τῇ φύσει δαπάνης· σὺ	δ'	οἶμαι, λαβὼν μὲν σεσίγηκας, ἀναλώσας
[170]	πολέμους, ἐγκαταλίπῃ τὸν δῆμον· τὸν	δ'	ὀλιγαρχικὸν, πάντα δεῖ τἀναντία τούτων
[240]	καὶ φιλάνθρωπα τῶν ὀνομάτων, ἀπίστους	δ'	ὄντας τοῖς ἤθεσι, φυλάξησθε. Ἡ
[60]	ἰδίᾳ ποιήσαισθε τὴν εἰρήνην· (δεύτερον	δ'	ὅπως μὴ μόνον εἰρήνην, ἀλλὰ
[90]	λέγειν, φοβούμενοι τὸν ἔλεγχον· Δημοσθένης	δ'	ὅταν ἀλαζονεύηται, πρῶτον μὲν μεθ'
[230]	αὐτὸν εἶναι καὶ συκοφάντην· αὐτοὶ	δ'	ὅταν τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον στεφανῶτε,
[40]	στεφανοῦνται ὑπὸ τῶν φυλετῶν, ἕτεροι	δ'	ὅτι ὑπὸ τῶν δημοτῶν, ἄλλοι
[230]	δημοκρατίας ἰσχυρά, οὐκ ἐπαινῶ· ὅτι	δ'	οὐ γεγένηται φορὰ καθ' ἡμᾶς
[250]	ἐράνων, τὰ περιόντα νειμάμενοι. (Ὅτι	δ'	οὐ ληρῶ, ἐκεῖθεν τὸν λόγον
[230]	βίου, εἰ τοῦτον ἀφήσετε. Ἐκεῖνο	δ'	οὐ λυπηρόν, εἰ πρότερον μὲν
[150]	λέγεται, τὴν πόλιν ἀπώλεσεν. Ὡς	δ'	οὐ προσεῖχον αὐτῷ οἱ ἄρχοντες
[170]	ἐπικέκλυκε τὴν δαπάνην αὐτοῦ· ἔσται	δ'	οὐδὲ τοῦθ' ἱκανόν· οὐδεὶς γὰρ
[130]	δ' αἴτιον οἶδα μέν, λέγειν	δ'	οὐδὲν δέομαι διὰ τὰς ἀτυχίας
[130]	αὐτῷ καλὰ τὰ ἱερά, σὺ	δ'	οὐδὲν προειδὼς τῶν μελλόντων ἔσεσθαι,
[220]	ἐπιτηδεύσας ὑγιὴς ἂν ἐγένετο; (Σαυτὸν	δ'	οὐκ ἀντερωτᾷς, τίς ἂν εἴη
[190]	μέν εἰσι κριταὶ, ἐπιλανθάνονται, ὧν	δ'	οὐκ εἰσ´ δικασταὶ, περὶ τούτων
[110]	μὲν ἄλλους λόγους ὑπερβήσομαι· ἐπῄει	δ'	οὖν μοι ἐπὶ τὴν γνώμην
[130]	ἀλιτραίνῃ καὶ ἀτάσθαλα μητιάαται. Τοῖσιν	δ'	οὐρανόθεν μέγ' ἐπήγαγε πῆμα Κρονίων,
[210]	δὲ ἀγὼν οὐκ ἀτίμητος· σὺ	δ'	οὔτε περὶ τοῦ σώματος, οὔτε
[150]	τῆς πόλεως συμφοραῖς στεφανοῦσθαι; Ἐὰν	δ'	οὗτος λέγῃ, ὑμεῖς ὑπομενεῖτε, καὶ
[50]	ἔσεσθε τῶν λόγων κριταί. (Ἔχει	δ'	οὕτως. Ἐγὼ τὸν μὲν ἴδιον
[100]	καὶ στρατοπέδων οὐδέποτε συλλεγησομένων. Ἀπαγαγὼν	δ'	ὑμᾶς ἄπωθεν ἀπὸ τοῦ κλέμματος,
[160]	τῷ τῶν Ἑλλήνων συνεδρίῳ· οὗτος	δ'	ὑμᾶς νυνὶ προδέδωκεν, εἴπερ ἀληθῆ
[230]	ῥήτορας τοὺς φαύλους ἔτρεπον· Κτησιφῶν	δ'	ὑμᾶς οἴεται δεῖν ἀφελόντας τὴν
[10]	πρὸς τὰ κοινὰ προσεληλυθότων. (Διδάξω	δ'	ὑμᾶς, πρῶτον ἐπὶ τῶν παραδόξων·
[200]	ἀξιῶ καὶ ὑμᾶς διαμνημονεύειν· (δεύτερον	δ'	ὑμῖν διεξῆλθον τοὺς περὶ τῶν
[200]	ἄξιός ἐστι τῆς δωρεᾶς· ἐὰν	δ'	ὑμῶν δέηται συγχωρῆσαι αὑτῷ περὶ
[120]	πρὸς τοὺς θεοὺς ἀφοσιῶ· ὑμεῖς	δ'	ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν ἤδη βουλεύεσθε.
[200]	δεῖ σε Δημοσθένην παρακαλεῖν; Ὅταν	δ'	ὑπερπηδήσας τὴν δικαίαν ἀπολογίαν παρακαλῇς
[230]	καὶ ἐστὲ, καλῶς ποιοῦντες· ψηφιεῖσθε	δ'	ὑπὸ μὲν τῆς τύχης ἐγκαταλελεῖφθαι,
[40]	εἰς τὸ βουλευτήριον ἀναρρηθῆναι, τοῖς	δ'	ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανομένοις, εἰς
[40]	στεφανομένοις, εἰς τὴν ἐκκλησίαν, τοῖς	δ'	ὑπὸ τῶν δημοτῶν στεφανουμένοις καὶ
[150]	ἀπήλλαξε Δημοσένει συμβούλῳ χρησάμενος. Ὑμεῖς	δ'	ὦ Ἀθηναῖοι, οὐκ αἰσχύνεσθε, εἰ
[110]	συμφοραῖς περιβάλλειν. (Σκέψασθε δὴ τὸν	δαίμονα	καὶ τὴν τύχην, ὅσῳ περιεγένετο
[150]	ἀλειτήριον στεφανοῦν, ἀλλὰ καὶ τὸν	δαίμονα	καὶ τὴν τύχην τὴν συμπαρακολουθοῦσαν
[130]	ὦ γῆ, καὶ θεοὶ, καὶ	δαίμονες,	καὶ ἄνθρωποι ὅσοι βούλεσθε ἀκούειν
[110]	παιδείας μετεσχηκώς, ἴσως δὲ καὶ	δαιμονίου	τινὸς ἐξαμαρτάνειν προαγομένου, Ἀρχὴν δέ
[130]	τὴν ἀφροσύνην οὐκ ἀνθρωπίνως, ἀλλὰ	δαιμονίως	κτησάμενοι; Λακεδαιμόνιοι δ' οἱ ταλαίπωροι,
[150]	τοὺς οἰκείους τῶν τελευτησάντων πλείω	δάκρυα	ἀφήσειν ἐπὶ ταῖς τραγῳδίαις καὶ
[210]	δωροδοκήματα. ~Ὅλως δὲ τί τὰ	δάκρυα;	Τίς ἡ κραυγή; Τίς ὁ
[200]	τοὺς αὐτούς. (Περὶ δὲ τῶν	δακρύων	καὶ τοῦ τόνου τῆς φωνῆς,
[160]	ἐπιστολὰς, ἃς ἐξηρτημένος ἐκ τῶν	δακτύλων	περιῄεις, ἐπιδεικνύων τισὶ τὸ ἐμὸν
[180]	ἂμπεδίον, Ὃν ποθ' Ὅμηρος ἔφη	Δαναῶν	πύκα χαλκοχιτώνων Κοσμητῆρα μάχης ἔξοχον
[170]	τὸ βασιλικὸν χρυσίον ἐπικέκλυκε τὴν	δαπάνην	αὐτοῦ· ἔσται δ' οὐδὲ τοῦθ'
[170]	μὴ, διὰ τὴν ἀσέλγειαν τῆς	δαπάνης,	δωροδοκῇ κατὰ τοῦ δήμου· τέταρτον,
[210]	ὑπὸ τῆς ἐν τῇ φύσει	δαπάνης·	σὺ δ' οἶμαι, λαβὼν μὲν
[160]	(Ἀλλ' ἐπειδὴ πάσῃ τῇ δυνάμει	Δαρεῖος	κατεβεβήκει, ὁ δ' Ἀλέξανδρος ἦν
[90]	ψεύδεται, ἐξώλειαν ἐπαρώμενος ἑαυτῷ· δεύτερον	δέ,	ἃ εὖ οἶδεν οὐδέποτε ἐσόμενα,
[70]	προειπὼν μὲν ἃ ἐρήσεται, προδιδάξας	δὲ	ἃ χρὴ κατὰ τῆς πόλεως
[210]	γραφὴν φεύγων ἐστὶ Κτησιφῶν; Ὁ	δὲ	ἀγὼν οὐκ ἀτίμητος· σὺ δ'
[220]	τὴν πόλιν ἀγάθ' εἰργασμένου, λέγειν	δὲ	ἀδυνάτου, καὶ τὴν τῶν ἀντιδίκων
[60]	Ἀθηναῖοι, παρεληλύθει τὰ Διονύσια, ἐγίγνοντο	δὲ	αἱ ἐκκλησίαι, ἐν τῇ προτέρᾳ
[60]	εἰρήνης καὶ συμμαχίας, (καθ' ὑπερβολὴν	δὲ	αἰσχύνης κεκολακευκότα Φίλιππον, καὶ τοὺς
[250]	πρεσβεύσας ἐξελέσθαι τῶν Φιλίππου, ἀποστῆσαι	δὲ	Ἀκαρνᾶνας, ἐκπλῆξαι δὲ Θηβαίους δημηγορήσας.
[210]	μισθοδόται σοι προστάττωσιν· οὐκ αἰσχύνῃ	δὲ	ἀλαζονευόμενος, ἃ παραχρῆμα ἐξελέγχῃ ψευδόμενος.
[110]	δέξαιντο αὐτοῖς τὰ ἱερά. (Ὅτι	δὲ	ἀληθῆ λέγω, ἀνάγνωθι τὴν τοῦ
[120]	καὶ τοὺς Ἁμφικτύονας ἐξήμαρτον. Ὅτι	δὲ	ἀληθῆ λέγω, ἀναγνώσεται ὑμῖν ὁ
[20]	τῶν ἐν τῇ πόλει. Ὅτι	δὲ	ἀληθῆ λέγω, αὐτῶν ἀκούσατε τῶν
[30]	ἐξεργάζεσθαι, ἢ τριήρεις ναυπηγεῖσθαι. Ὅτι	δὲ	ἀληθῆ λέγω ἐξ αὐτῶν τῶν
[10]	τὰς ἄλλας ἀρχάς, κελεύει. Ὅτι	δὲ	ἀληθῆ λέγω, τοὺς νόμους ὑμῖν
[80]	μὲν Φιλοκράτην προδήλως ἀπολεῖσθαι, τοὺς	δὲ	ἄλλους συμπρέσβεις κινδυνεύσειν, αὐτὸς δ'
[110]	ἐκ τοῦ ἱεροῦ λιμένος. Ἅμα	δὲ	ἀναγιγνώσκειν ἐκέλευον αὐτοῖς τὴν μαντείαν
[40]	καὶ τοὺς ἀγωνιστὰς ἐνοχλεῖσθαι, τοὺς	δὲ	ἀνακηρυττομένους ἐν τῷ θεάτρῳ μείζονως
[170]	τὰ δ' ἔργα φαῦλα. (Πρὸς	δὲ	ἀνδρείαν βραχύς μοι λείπεται λόγος.
[160]	που χρήματα ἀναλίσκεται, προσκαθιζήσει, πρᾶξιν	δὲ	ἀνδρὸς οὐ πράξεις· ἐὰν δ'
[40]	ἀπείρητο ἄλλοθι μηδαμοῦ κηρύττεσθαι· οἱ	δὲ	ἀνηγορεύοντο ἐναντίον ἁπάντων τῶν Ἑλλήνων·
[130]	ὅ τι χρὴ πράττειν; Δημοσθένης	δὲ	ἀντέλεγε, φιλιππίζειν τὴν Πυθίαν φάσκων,
[160]	ὀλίγου δεῖν πάσης μεθειστήκει· ὁ	δὲ	Ἀντίπατρος πολὺν χρόνον συνῆγε στρατόπεδον,
[0]	ἐπακούουσι τῆσδε τῆς κρίσεως, οἱ	δὲ	ἄπεισιν ἐπὶ τῶν ἰδίων ἔργων·
[100]	εἰκόνα σταθήσεσθαι ἐν Ὠρεῷ. (Ὁ	δὲ	ἀπεκρίνατο τῷ Γνωσιδήμῳ, ὅτι ἐλάχιστα
[170]	αὐτοῦ τῶν προγόνων κατέγνωτε) τὰ	δὲ	ἀπὸ τῆς μητρὸς Σκύθης, Βάρβαρος
[100]	πρὸς Θηβαίους συμμαχίαν γράψας. Ἄρξομαι	δὲ	ἀπὸ τῶν εἰς τοὺς πλημμελημάτων
[90]	Ἀκαρνανίας δὲ ἑτέρους τοσούτους· δεδόσθαι	δὲ	ἁπὸ πάντων τούτων τὴν ἡγεμονίαν
[160]	τὴν ἀλήθειαν, οὐκ ἐξαπατηθήσεσθε. Ἐκείνως	δὲ	ἀπολάβετε παρ' αὐτοῦ λόγον. Ἐγὼ
[50]	τῆς πόλεως πράγμασι χρησαμένους, τῶν	δὲ	ἀτυχημάτων ἁπάντων Δημοσθένην αἴτιον γεγενημένον.
[230]	φόβος καὶ χρεία συμμάχων. Τὸ	δὲ	αὐτὸ τοῦτο καὶ τὴν Θηβαίων
[110]	κατὰ φύσιν γονὰς ποιεῖσθαι, ἧτταν	δὲ	αὐτοῖς εἶναι πολέμου καὶ δικῶν
[10]	τοῦ δήμου χρυσῷ στεφάνῳ, ὁ	δὲ	αὐτὸς ἀνὴρ, μικρὸν ἐπισχὼν, ἔξεισιν
[220]	μὲν ἀσθενοῦντι μηδὲν συμβουλεύοι, τελευτήσαντος	δὲ	αὐτοῦ, ἐλθὼν εἰς τὰ ἔνατα,
[0]	μετρίως μοι ἐλπίζω προειρῆσθαι· περὶ	δὲ	αὐτῶν τῶν νόμων, οἳ κεῖνται
[120]	ποτε ἐπέτρεψα) καὶ τῶν πολλῶν	δὲ	ἀφειμένων· οὗ τὸ κεφάλαιόν ἐστι,
[240]	καὶ πορνοβοσκός, ὥσπερ Κτησιφῶν; Οἱ	δέ	γε ἄλλοι πεπαίδευνται. Τἀναντία τις
[240]	οἴκαδε παιδεύει τὸν υἱόν; Ὁ	δέ	γε εἰκότως οὐ πείθεται· ἀλλὰ
[110]	δαιμονίου τινὸς ἐξαμαρτάνειν προαγομένου, Ἀρχὴν	δέ	γε, ἔφη, ὦ ἄνδρες Ἕλληνες,
[240]	τῷ βίῳ καὶ βδελυρός; Ὁ	δέ	γε νεώτερος ταῦτ' ἰδὼν διεφθάρη.
[20]	Κτησιφῶν πολὺν ποιήσονται λόγον· ὁ	δέ	γε νόμος, βραχὺς καὶ σαφὴς,
[60]	ἐκείνου πρέσβεις οὐκ ἀναμείναντα, αἴτιον	δὲ	γεγονότα τῷ δήμῳ τοῦ μὴ
[30]	τούτους αἱρετοὺς ἄρχοντας εἶναι· τοῦτο	δὲ	γίγνεται, ὅταν, ὥσπερ νῦν, ἐπιταχθῇ
[190]	νόμοις καὶ τῇ δημοκρατίᾳ, τὸ	δὲ	δεύτερον ὕδωρ τῷ τὴν γραφὴν
[10]	τῇ τοῦ λέγοντος ἀναισχυντίᾳ. (Πρὸς	δὲ	δὴ τὸν ἄφυκτον λόγον, ὅν
[250]	σωτῆρες τῆς πόλεως ὄντες· (ὁ	δὲ	δῆμος, ἐκ τῆς ἀθυμίας τῶν
[200]	ὅπη ἀναπτήσομαι· ἀνθυποβάλλετε αὐτῷ. Ὁ	δὲ	δῆμος ὁ Ἀθηναίων ποῖ καταφύγῃ,
[250]	ἁπάσης ἧς Ἀθηναῖοι ἄρχουσιν, (ὑμεῖς	δὲ	Δημοσθένην, οὐ κομίσαντα εἰς τὴν
[60]	γραψάμενος, ἀπελογεῖτο δὲ Φιλοκράτης, συναπελογεῖτο	δὲ	Δημοσθένης. Ἀπέφυγε Φιλοκράτης. Μετὰ ταῦτα
[210]	τὴν ἐμπληξίαν καὶ δειλίαν· ὁ	δὲ	Δημοσθένης, εἰς αὑτὸν μὲν ἀποβλέπων,
[120]	τῆς εὐσεβείας ἡμῖν παραδεδωκότων, τῆς	δὲ	Δημοσθένους δωροδοκίας ἐμποδὼν γεγενημένης. ~Ἀλλ'
[200]	τὸ τοῦ κατηγόρου βῆμα, τοὺς	δὲ	δημοτικοὺς πρὸς τὸ τοῦ φεύγοντος.
[120]	τῶν πεπραγμένων αἰτίους μετέστησαν, τοὺς	δὲ	δι' εὐσέβειαν φεύγοντας κατήγαγον. Ἐπειδὴ
[240]	ὅτι μόραν Λακεδαιμονίων ἀπέκτεινε, Τιμοθέῳ	δὲ	διὰ τὸν περίπλουν τὸν εἰς
[190]	φεύγων τὴν γραφὴν κατηγορεῖ· οἱ	δὲ	δικασταὶ ἐνίοτε ὧν μέν εἰσι
[190]	γραμματεὺς ἀναγιγνώσκει τὸ παράνομον, οἱ	δὲ	δικασταὶ ὥσπερ ἐπῳδὴν ἢ ἀλλότριόν
[250]	περὶ τοὺς νῦν καιρούς. Δόξετε	δέ,	ἐὰν μὲν τοῦτον στεφανώσητε, ὁμογνώμονες
[200]	προχειρότατα ἀνθρώπων. Οὐκ ἂν θαυμάσαιμι	δὲ	εἰ, μεταβαλλόμενος, τοῖς ἔξω περιεστηκόσι
[90]	τὸ ἀπόρρητον προσεποιήσατο εἰδέναι, τὴν	δὲ	εἰς Πελοπόννησον πρεσβείαν, ἣν ἐπρέσβευσε,
[30]	ἐκκλησίας, οὐχ ἕξουσι λέγειν, οἴσουσι	δὲ	εἰς τὴν ἀπολογίαν τὸν Διονυσιακὸν
[90]	παρ' ὑμῶν μὲν ἀνέστησαν, πάλιν	δὲ	εἰς Χαλκίδα, καὶ τὸ καλούμενον
[200]	ποθ' ἡ δημοκρατία κατέστη· νῦν	δὲ	ἐκεῖνοι μὲν, μεγάλων κακῶν συμβάντων,
[200]	ῥῆμα φθεγξάμενοι, Μὴ μνησικακεῖν· σὺ	δὲ	ἑλκοποιεῖς, καὶ μᾶλλόν σοι μέλει
[110]	ἂν ἐκ τοῦ ἱεροῦ. (Ἅμα	δὲ	ἐμέμνητο τῆς τῶν Θωκέων, συμμαχίας,
[30]	στεφανούμενον, ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ· Κτησιφῶν	δὲ	ἐν τῷ θεάτρῳ, οὐ τοὺς
[260]	κατηγόρηκα, εἶπον ὡς ἐβουλόμην, εἰ	δὲ	ἐνδεεστέρως, ὡς ἐδυνάμην· ὑμεῖς δὲ,
[100]	ἐκ Χαλκίδος παρὰ Καλλίου, τάλαντον	δὲ	ἐξ Ἐρετρίας παρὰ Κλειτάρχου τυράννου,
[100]	Ἐρετρίας παρὰ Κλειτάρχου τυράννου, τάλαντον	δὲ	ἐξ Ὠρεοῦ. Διὸ καὶ καταφανὴς
[30]	δῷ λόγον καὶ εὐθύνας. Ἐγὼ	δὲ	ἐξελέγχω τὸ παράνομον, μάρτυρας ἅμα
[70]	φυγὰς ἀπ' εἰσαγγελίας γεγένηται, Δημοσθένης	δὲ	ἐπέστη τῶν ἄλλων κατήγορος, καὶ
[120]	Δελφούς, ἐκινδυνεύσαμεν ἂν ἀπολέσθαι. (Τῇ	δὲ	ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ Κόττυφος, ὁ τὰς
[80]	πέμπειν, ἀλλ' οὐ πρέσβεις, (εἰ	δὲ	ἐπιτρέπειν ἐθέλοι πόλει τινὶ ἴσῃ
[160]	πᾶσα, πλὴν Μεγάλης πόλεως· αὕτη	δὲ	ἐπολιορκεῖτο, καὶ καθ' ἑκάστην ἡμέραν
[40]	ἐφ' ᾧ μάλιστα σπουδάζω· τοῦτο	δέ	ἐστιν ἡ πρόφασις, δι' ἣν
[10]	ῥήτορα, καὶ τὸν νόμον· ὅταν	δὲ	ἑτέραν μὲν φωνὴν ἀφιῇ ὁ
[90]	ἢ δισχιλίους ὁπλίτας, ἐξ Ἀκαρνανίας	δὲ	ἑτέρους τοσούτους· δεδόσθαι δὲ ἁπὸ
[0]	ἀπορίαν ἀφικνεῖσθαι τοὺς κατηγόρους, πολὺ	δὲ	ἔτι μᾶλλον τοὺς δικαστάς. ~Πολλοὶ
[230]	τῆς τύχης ἐγκαταλελεῖφθαι, ὑπὸ Δημοσθένους	δὲ	εὖ πεπονθέναι; Καὶ, τὸ πάντων
[160]	μὲν ἱδρύσατο Παυσανίου, εἰς αἰτίαν	δὲ	εὐαγγελίων θυσίας τὴν βουλὴν κατέστησεν
[10]	ὅτι γέγραφε μὲν παράνομα, αἰσχύνεται	δὲ	ἐφ' οἷς ἡμάρτηκε. Κτησιφῶν δέ,
[110]	τρίτον μετὰ τούτων ἐμέ. Συνέβη	δὲ	ἡμῖν ἀρτίως μὲν εἰς Δελφοὺς
[120]	τὰς οἰκίας ἐμπρήσαντες, ἀνεχωροῦμεν. Ταῦτα	δὲ	ἡμῶν πραττόντων, οἱ Λοκροὶ οἱ
[70]	δὲ ψήφισμα γράψαντος Φιλοκράτους. (Ὃ	δὲ	ἦν ὑπόλοιπον αὐτοῖς, Κερσοβλέπτην καὶ
[230]	αἴτιον γεγενημένον τῇ πόλει· (εἰ	δὲ	ἥξεις ἐπὶ τὸ δεύτερον μέρος
[160]	ἔλθῃ φόβος τις, ἀποδράσῃ· ἂν	δὲ	θαρρήσωμεν, δωρεὰς αἰτήσεις, καὶ χρυσοῖς
[160]	πολλὴν τὴν κολακείαν πεποίηται. (Ἐκεῖθεν	δὲ	θεωρήσατε ὡς ὅμοιόν ἐστι τὸ
[130]	ἐν Δελφοῖς ἱερὸν ἠλευθέρωσαν; (Θῆβαι	δέ,	Θῆβαι, πόλις ἀστυγείτων, μεθ' ἡμέραν
[250]	Φιλίππου, ἀποστῆσαι δὲ Ἀκαρνᾶνας, ἐκπλῆξαι	δὲ	Θηβαίους δημηγορήσας. Οἴεται γὰρ ὑμᾶς
[130]	τῶν δημαγωγῶν μὴ προσδέχεσθαι· (λέξω	δὲ	κἀγὼ τὰ ἔπη· διὰ τοῦτο
[210]	τῆς πολιτείας αὐτοῦ ψέγω, τὰ	δὲ	καθ' ἕκαστον οὐκ ἐκώλυον, οὐδ'
[150]	ἥβης ὁ δῆμος ἔτρεφε, νυνὶ	δὲ,	καθοπλίσας τῇδε τῇ πανοπλία, ἀφίησιν
[20]	τῆς πόλεως, οὔτ' ἀνήλωσα. Ἀνεύθυνον	δὲ,	καὶ ἀζήτητον, καὶ ἀνεξέταστον οὐδέν
[230]	οἷς ἑαυτὸν ἐνεχείριζε, κατέλυσαν. (Ἔνιοι	δὲ	καὶ αὐτοὶ τῶν Τριάκοντα ἐγένοντο,
[170]	λόγος ἄν μοι παρεῖχεν. Ἐπειδὴ	δὲ	καὶ αὐτὸς ὁμολογεῖ ἐν ταῖς
[110]	ἐφαίνετο, οὐδεμιᾶς παιδείας μετεσχηκώς, ἴσως	δὲ	καὶ δαιμονίου τινὸς ἐξαμαρτάνειν προαγομένου,
[100]	περὶ τὰ ἀναθήματα ἠσέβουν, ἐξημάρτανον	δὲ	καὶ εἰς τοὺς Ἀμφικτύονας. Ἀγανακτήσαντες
[260]	δὲ ἐνδεεστέρως, ὡς ἐδυνάμην· ὑμεῖς	δὲ,	καὶ ἐκ τῶν εἰρημένων λόγων,
[50]	δοκεῖν ἀληθῆ μὲν λέγειν, ἀρχαῖα	δὲ,	καὶ λίαν ὁμολογούμενα. Καίτοι, ὦ
[180]	τοῦ θαλλοῦ στέφανος τίμιος, νυνὶ	δὲ	καὶ ὁ χρυσοῦς καταπεφρόνηται· καὶ
[20]	ἀρχὴν, καὶ σκευοθήκην ᾠκοδόμουν, ἦσαν	δὲ	καὶ ὁδοποιοί, καὶ σχεδὸν τὴν
[100]	ἱερὸν τὸ ἐν Δελφοῖς, ἄδικον	δὲ	καὶ οὐδαμῶς ἴσην τὴν πρὸς
[170]	τὰ πατρῷα καταγελάστως προέμενος. Ἄπιστος	δὲ	καὶ περὶ ταῦτα δόξας εἶναι,
[140]	τῇ πόλει καλῶς ἔχειν. (Δεύτερον	δὲ	καὶ πολὺ τούτου μεῖζον ἀδίκημα
[90]	ταῦτα μὲν τὰ φανερά· ἔφη	δὲ	καὶ πράξεις πράττειν ἑτέρας δι'
[170]	νυνὶ δὲ πολλῷ καταδεέστεροι. Δωρεαὶ	δὲ,	καὶ στέφανοι, καὶ κηρύγματα, καὶ
[0]	αἱ τῶν παρανόμων γραφαί· εἰ	δὲ	καὶ ταύτας καταλύσετε, ἢ τοῖς
[250]	χρυσῷ στεφάνῳ μέλλετε στεφανοῦν. Θεμιστοκλέα	δὲ,	καὶ τοὺς ἐν Μαραθῶνι τελευτήσαντας,
[140]	ἐπιλαβομένη, δημοσίας ἀπεργάζεται συμφοράς. (Τρίτον	δὲ,	καὶ τῶν προειρημένων μέγιστόν ἐστιν,
[210]	τὸν μὲν στέφανον δέχομαι, τὸν	δὲ	καιρὸν ἀποδοκιμάζω, ἐν ᾧ τὸ
[50]	ἐκείνου, ὡς ἐγὼ δείξω· (δεύτερον	δέ	καιρὸν φησι γενέσθαι, ὃν ἤγομεν
[220]	μὲν δῆμον θωπεῦσαι δύναιτο, τοὺς	δὲ	καιροὺς, ἐν οἷς ἦν σῴζεσθαι
[90]	ὑπέβαλεν ἑαυτὸν φέρων Θηβαίοις· ἐγκαταλιπὼν	δὲ	κἀκείνους, καὶ πλείους τραπόμενος τροπὰς
[140]	δ' ἀνάλωμα ἴδιον ὑμέτερον, τὴν	δὲ	κατὰ γῆν, εἰ μὴ δεῖ
[150]	ὑμᾶς αὑτὸν ἐκέλευε χειροτονεῖν· ὑμεῖς	δὲ,	κατὰ μὲν τοὺς πρώτους χρόνους,
[210]	μὲν ὠφέληται πολλά, ὑπ' ἐμοῦ	δὲ	καταβέβλαπται, καὶ τὸν Φίλιππον, καὶ
[30]	μὲν ἀναιρεῖν τῶν νόμων, τοὺς	δὲ	καταλείπειν, ὅπως ἂν εἷς ᾖ
[50]	τὸν νῦν παρόντα καιρόν. Ταῦτα	δὲ	καταριθμησάμενος, ὡς ἀκούω, μέλλει με
[10]	ὑμετέρων πολλὰ μὲν ὑφαιρουμένους, βραχέα	δὲ	κατατιθέντας, οὐδ' ἐπιδιδόναι μὲν φάσκοντας,
[100]	μικρὸς τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων, φανερὰ	δὲ	κατηγορία Κτησιφῶντος. Τὸν γὰρ οὕτως
[220]	ὧν διαπέπρακται δυναμένῳ φράσαι, τὸν	δὲ	κατήγορον ὁρᾷ δυνάμενον καὶ τὰ
[210]	οἶμαι, λαβὼν μὲν σεσίγηκας, ἀναλώσας	δὲ	κέκραγας, λέγεις δὲ, οὐχ ὅταν
[70]	τοὺς συνέδρους τῶν συμμάχων· παρὰ	δὲ	Κερσοβλέπτου σύνεδρος οὐκ ἐκάθητο· γράψας
[230]	ἀστεφάνωτοι καὶ ἀκήρυκτοι γίγνεσθε, οὗτος	δὲ	κηρυχθήσεται; (Καὶ εἰ μέν τις
[240]	βασιλικὸν χρυσίον παρὰ τούτῳ, οἱ	δὲ	κίνδυνοι παρ' ὑμῖν. (Ἄξιον δ'
[70]	τῶν Ἑλλήνων παράκλησιν, βουλεύσασθαι, ἔσται	δὲ	κοινῇ μετὰ τῶν Ἑλλήνων ἁπάντων.
[230]	ἃ σωφρονῶν οὐκ ἐδέξατο· ὁ	δὲ	κομίζων ἦν τὸ χρυσίον καιρὸς,
[20]	καὶ εὐθύνας δῷ, στεφανοῦν, ὁ	δὲ	Κτησιφῶν Δημοσθένην, τὸν συλλήβδην ἁπάσας
[30]	μὲν οὖν νομοθέτης οὕτως· ὁ	δὲ	Κτησιφῶν πῶς; Ἀναγίγνωσκε τὸ ψήφισμα.
[210]	κεφαλήν, ἀλλὰ πρόσοδον κέκτηται. (Περὶ	δὲ	Κτησιφῶντος τοῦ γράψαντος τὴν γνώμην
[130]	Λοιμὸν ὁμοῦ καὶ λιμόν· ἀποφθινύθουσι	δὲ	λαοί· Ἤ τῶν γε στρατὸν
[160]	δ' Ἀλεξάνδρῳ Μαργίτην ἐτίθετο, ἀπετόλμα	δὲ	λέγειν ὡς οὐ κινηθήσεται ἐκ
[170]	τί τούτων ὑπάρχει Δημοσθένει· ὁ	δὲ	λογισμὸς ἔστω ἐπὶ πᾶσι δικαίοις.
[20]	ἑαυτοῦ, οὐδ' ἄλλα πολλά. Ἑνὶ	δὲ	λόγῳ ἐνεχυράζει τὰς οὐσίας ὁ
[200]	τῷ πολλάκις μὲν ἐπιορκοῦντι, ἀεὶ	δὲ	μεθ' ὅρκων ἀξιοῦντι πιστεύεσθαι, δυοῖν
[140]	τηλικαῦτα τὸ μέγεθος ἀπεκρύψατο, προσποιησάμενος	δὲ	μέλλειν τὴν συμμαχίαν γενήσεσθαι, οὐ
[220]	δὲ τὸ παρὸν λυμαινόμενος, τὸ	δὲ	μέλλον κατεπαγγελλόμενος, οὐ τὸ τελευταῖον
[60]	δὲ τῇ πρεσβείᾳ σπένδεται. (Τὰ	δὲ	μετὰ ταῦτα ἤδη μοι σφόδρα
[190]	χάριτας τὸν δῆμον ἀπαίτει. ~Ἵνα	δὲ	μὴ ἀποπλανῶ ὑμᾶς ἀπὸ τῆς
[170]	ἱερὰ διὰ δειλίαν προδεδωκότα. Ἵνα	δὲ	μὴ ἀποπλανῶ ὑμᾶς ἀπὸ τῆς
[120]	δόγματων, μήτε πράξεως μηδεμιᾶς. Τὸ	δὲ	μὴ μετέχειν τί ἐστι; Πότερα
[60]	παρακαλοῦντας ἐπὶ τὸν πόλεμον, οἴκοι	δὲ	μὴ μόνον εἰρήνην, ἀλλὰ καὶ
[200]	νόμους τῷ ψηφίσματι παραναγνῶναι· ἐὰν	δὲ	μὴ προσποιῆται ὑμῶν ἀκούειν, μηδὲ
[170]	λόγον πείθειν τοὺς ἀκούοντας, εἰ	δὲ	μή, τήν γ' εὐγνωμοσύνην ἀεὶ
[30]	δῆμος, ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἄλλοθι	δὲ	μηδαμοῦ. Καί μοι λέγε τὸν
[30]	ὑπὸ τοῦ δήμου στεφανούμενον, ἄλλοθι	δὲ	μηδαμοῦ· Κτησιφῶν δὲ ἐν τῷ
[40]	μὴ κηρύττεσθαι. Τὸ γὰρ ἄλλοθι	δὲ	μηδαμοῦ, ὅ τι ἐστίν, ὅλην
[220]	τοῦ συμφέροντος ἀνδρὸς πολιτευομένου, τὸ	δὲ	μηδεμίαν παραλείπειν ἡμέραν ἐργαζομένου καὶ
[40]	ἀνειπεῖν ἢ ὁ ἀπαγορεύων· ὁπότε	δὲ	μηδὲν τούτων γεγένηται, φανερῶς δή
[250]	αἱ ψῆφοι αὐτῷ ἐγένοντο· εἰ	δὲ	μία ψῆφος μετέπεσεν, ὑπερώριστ' ἄν
[180]	Ἐπὶ δὲ τῷ δευτέρῳ· Ἡγεμόνεσσι	δὲ	μισθὸν Ἀθηναῖοι τάδ' ἔδωκαν Ἀντ'
[240]	ἀλλοτρίαν πενθοῦσαν δύνασαι παραμυθεῖσθαι, γράψας	δὲ	μισθοῦ ψήφισμα οὐκ ἀπολογήσῃ; (Ἢ
[240]	μὲν τὸν θάνατον κείμενον, τὴν	δὲ	μνήμην ἐπιλείπουσαν. Τὸ μέγιστον, ἐὰν
[220]	ἐγὼ καὶ Δημοσθένης ἴδομεν. ~Ἐπιτιμᾷς	δέ	μοι, εἰ, μὴ συνεχῶς, ἀλλὰ
[110]	καὶ αὐτὸν οὕτω προῃρημένον. (Ἀρχομένου	δέ	μου λέγειν, καὶ προθυμότερόν πως
[190]	μίαν μόνον συλλαβὴν παραλλάξειαν. Τὸ	δὲ	νυνὶ γιγνόμενον πρᾶγμα ὑπερκαταγέλαστόν ἐστιν·
[30]	ἐν τῷ βουλευτηρίῳ ἀνακηρύττεσθαι, ἐὰν	δὲ	ὁ δῆμος, ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ,
[40]	τις ἄλλη πόλις στεφανοῖ· εἰ	δὲ	ὁ δῆμος ὁ Ἀθηναίων, ἀποδέδεικταί
[10]	(φησὶ) τῶν δημοσίων ἔργων (ἔστι	δὲ	ὁ Δημοσθένης τειχοποιὸς ἐπιστάτης τοῦ
[220]	ἀδικήσαντι, ἀλλὰ τοῖς ἐπεξιοῦσι. Σὺ	δὲ,	ὁ πολὺν μὲν τὸν Ἀλέξανδρον
[10]	φωνὴν ἀφιῇ ὁ νόμος, ἑτέραν	δὲ	ὁ ῥήτωρ, τῷ τοῦ νόμου
[180]	νυνὶ τὴν τάξιν λιπών; Μιλτιάδης	δέ,	ὁ τὴν ἐν Μαραθῶνι μάχην
[190]	ἀναγκάζονται τὴν ψῆφον φέρειν· λέγει	δὲ	ὁ φεύγων, ἂν ἄρα ποθ'
[60]	μὴ καλῶς αὐτὸν πεπολιτεῦσθαι. Λέξω	δὲ,	ὅθεν μάλιστα παρακολουθήσετε. (Ἔγραψε Φιλοκράτης
[150]	Θηβαίους δίοδον ἐπὶ Φίλιππον. Ὑπεραισχυνθέντες	δὲ	οἱ ἐν Θήβαις ἄρχοντες, μὴ
[240]	ὑβρίζονται μὲν οἱ τελευτήσαντες, ἀθυμότεροι	δὲ	οἱ ζῶντες γίγνονται, ὁρῶντες τῆς
[110]	οἱ Λοκροὶ οἱ Ἀμφισσεῖς, μᾶλλον	δὲ	οἱ προεστηκότες αὐτῶν, ἄνδρες παρανομώτατοι,
[100]	διὰ τοῦ Καλλίου εἰσέπραττεν. Ἀναγκαζόμενοι	δὲ	οἱ Ὠρεῖται, καὶ οὐκ εὐποροῦντες,
[30]	ἀρχὴν ὑπεύθυνον μὴ στεφανοῦν, ὑμεῖς	δὲ	ὀμωμόκατε κατὰ τοὺς νόμους ψηφιεῖσθαι·
[90]	μὲν ὕβρεως καὶ πλεονεξίας, Δημοσθένης	δέ,	ὃν ἐπαινεῖ Κτησιφῶν, δωροδοκίας, ὥστε
[50]	ῥήτωρ ἔγραψε τὸν πόλεμον· τρίτον	δὲ,	ὃν ἐπολεμοῦμεν χρόνον, μέχρι τῶν
[240]	ἂν ᾖ ὁ κηρυττόμενος· ἔστι	δὲ	ὄνειδος μὴ τοῖς προγόνοις ὑμᾶς,
[20]	μέχρι δεῦρο εἰρήσθω μοι· ὅτι	δὲ	ὄντως ἦν ὑπεύθυνος ὁ Δημοσθένης,
[60]	καὶ συμμαχίαν ἐψηφισμένους ποιεῖσθαι· τρίτον	δὲ,	ὅπως Κερσοβλέπτης ὁ Θρᾴκης βασιλεὺς
[180]	τὰς ἐπιεικεῖς φύσεις διαφθερεῖτε. (Ὅτι	δὲ	ὀρθῶς λέγω, ἔτι μικρῷ σαφέστερον
[20]	καὶ οἱ χειροτονητοὶ ἄρχοντες· δεύτερον	δὲ,	ὅσοι τι διαχειρίζουσι τῶν τῆς
[240]	τὴν περὶ Νάξον ναυμαχίαν, Ἰφικράτει	δὲ	ὅτι μόραν Λακεδαιμονίων ἀπέκτεινε, Τιμοθέῳ
[230]	κυκλίους χοροὺς κρίνωσι, ζημιοῦτε· αὐτοὶ	δὲ,	οὐ κυκλίων χορῶν κριταὶ καθεστηκότες,
[100]	αἰσχύνη μὲν τῆς πόλεως, ἔλεγχος	δὲ	οὐ μικρὸς τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων,
[240]	Μολοττῶν βασιλέως Ἀλεξάνδρου τελευτῇ, νυνὶ	δὲ	οὐ φήσεις δύνασθαι λέγειν. Ἔπειτα
[220]	σωτηρίας τῆς πόλεως ἐπρεσβεύομεν. Ἐπειδὴ	δὲ	οὐκ ἀπέχρη σοι δίκην μὴ
[180]	ἀποκρίναισθε ἄν, ὅτι Μιλτιάδης· ἐκεῖ	δὲ	οὐκ ἐπιγέγραπται. Πῶς; Οὐκ ᾖτησε
[50]	ἐπακούειν τῆσδε τῆς κρίσεως (ὁρῶ	δὲ	οὐκ ὀλίγους παρόντας, ἀλλ' ὅσους
[120]	δι' εὐσέβειαν φεύγοντας κατήγαγον. Ἐπειδὴ	δὲ	οὔτε τὰ χρήματα ἐξέτινον τῷ
[210]	προσιὼν ἀπήνεγκα τὴν γραφήν. Ἐγὼ	δὲ	οὔτε τὰς Δημοσθένους διατριβὰς ἐζήλωκα,
[110]	νῦν ἡδέως μέμνημαι αὐτῶν. Ἀκούσας	δὲ	οὕτω παρωξύνθην, ὡς οὐδεπώποτ' ἐν
[210]	σεσίγηκας, ἀναλώσας δὲ κέκραγας, λέγεις	δὲ,	οὐχ ὅταν σοι δοκῇ, οὐδ'
[140]	ἀκούειν, ὥστε οὐ θαυμάζετε. Δεῖ	δὲ	οὐχ οὕτως, ἀλλ' ἀγανακτεῖν καὶ
[170]	διάνοιαν προαιρεῖσθαι τὰ βέλτιστα, τὴν	δὲ	παιδείαν τὴν τοῦ ῥήτορος καὶ
[30]	δοκιμασθέντας ἐν τῷ δικαστηρίῳ, ἡ	δὲ	Πανδιονὶς φυλὴ ἄρχοντα καὶ τειχοποιὸν
[0]	τε κρίσεις ἐλάχισται γίγνεσθαι· (ἐπειδὴ	δὲ	πάντα, τὰ πρότερον ὡμολογημένα καλῶς
[120]	κατὰ τῆς ἡμετέρας πόλεως· τέλος	δὲ	παντὸς τοῦ λόγου ψηφίξονται ἥκειν
[200]	ῥᾷον ἢ ἄλλοι γελῶσιν, ἐπιορκεῖ	δὲ	πάντων προχειρότατα ἀνθρώπων. Οὐκ ἂν
[140]	οὐκ ἐγὼ μὲν κατηγορῶ, ἕτεροι	δὲ	παραλείπουσιν, ἀλλὰ κᾴγὼ λέγω, καὶ
[80]	ἀδωροδόκητον ὀνομάζοντες τῇ πόλει· ὁ	δὲ	παριὼν, ἀρχὰς αὐτοῖς ἐνεδίδου πολέμου
[160]	τῇ Δημοσθένους οἰκίᾳ, ὅ τι	δὲ	πάσχων ἢ πράττων, ἀμφίβολος ἡ
[80]	αὐτὸν ἔφη τῆς πόλεως, εἰ	δὲ	πέμποι, κατασκόπους πέμπειν, ἀλλ' οὐ
[0]	γίγνεσθαι ἐν τῇ πόλει· ἐγὼ	δὲ	πεπιστευκὼς ἥκω, πρῶτον μὲν, τοῖς
[200]	ἐξορμεῖς ἐκ τῆς πόλεως, ἐφόδια	δὲ	πεπόρισαι τῇ σαυτοῦ ἀνανδρίᾳ τὸ
[220]	ἐλπίζεις τὸν δῆμον ἀμνημονεῖν· (τὰ	δὲ	περὶ τὰς τριήρεις καὶ τοὺς
[130]	πόντῳ Κρονίδης ἀποτείνυται αὐτῶν. (Ἐὰν	δὲ,	περιελόντες τοῦ ποιητοῦ τὸ μέτρον,
[200]	περὶ τῶν ἰδίων εἶπον, τὰ	δὲ	πλεῖστα περὶ τῶν δημοσίων, ἀδικημάτων
[240]	ἡ πρᾶξις οὐ γεγένηται; Σὺ	δὲ	πλουτεῖς, καὶ ταῖς ἡδοναῖς ταῖς
[0]	τοῖς τρόποις τῶν ἐφεστηκότων, αἱ	δὲ	πόλεις αἱ δημοκρατούμεναι τοῖς νόμοις
[210]	γνώμην βραχέα βούλομαι εἰπεῖν, τὰ	δὲ	πολλὰ ὑπερβήσομαι, ἵνα καὶ πεῖραν
[250]	λόγον θεωρήσατε. Ἐγένετό τις (ἄχθομαι	δὲ	πολλάκις μεμνημένος τὰς ἀτυχίας τῆς
[90]	ναυτικὴν καὶ πεζὴν δύναμιν· εἶναι	δὲ	πολλοὺς καὶ ἄλλους τῶν Ἑλλήνων,
[170]	νυνί; Τότε μὲν διαφέροντες, νυνὶ	δὲ	πολλῷ καταδεέστεροι. Δωρεαὶ δὲ, καὶ
[120]	τῆς τῶν Ἀμφισσέων τιμωρίας. Ἤδη	δὲ	πόρρω τῆς ἡμέρας οὔσης, προσελθὼν
[170]	ὁμολογήσαιτε, ἐπὶ τῶν προγόνων. Ἄνδρες	δὲ	πότερον τότε ἀμείνους ἦσαν, ἢ
[170]	δωρεὰς νῦν πλείους εἶναι, τὰ	δὲ	πράγματα τῆς πόλεως τότε μᾶλλον
[140]	ἀγαπᾷν μόνον εἰ γίγνεται· τοῦτο	δὲ	προλαβὼν, ἔκδοτον μὲν τὴν Βοιωτίαν
[30]	φήσουσι γεγραφέναι τὸν Κτησιφῶντα. (Ἐγὼ	δὲ	πρὸς τὰς τούτων τέχνας παρέξομαι
[20]	τῶν δημοσίων, οὔτ' ἀνήλωκε, προσῆλθε	δὲ	πρός τι τῶν κοινῶν· καὶ
[10]	πραγματείας προστεταγμένας κατὰ ψήφισμα. (Ἐγὼ	δὲ	πρὸς τοὺς λόγους τοὺς τούτων
[90]	μυρίους, καὶ ἱππέας χιλίους· (ὑπάρξειν	δὲ	πρὸς τούτοις καὶ τὰς πολιτικὰς
[30]	κελεύει πρόσθεν τῶν Ἐπωνύμων, τοὺς	δὲ	πρυτάνεις ποιεῖν ἐκκλησίαν ἐπιγράψαντας νομοθέταις,
[40]	τῶν μὲν θεσμοθετῶν ἐξευρόντων, τῶν	δὲ	πρυτάνεων ἀποδόντων τοῖς νομοθέταις, ἀνῄρητ'
[180]	τῶν καταγαγόντων τὸν δῆμον· ἔγραψε	δὲ	πρῶτον μὲν αὐτοῖς εἰς θυσίαν
[50]	ἣν τοῦτον πυνθάνομαι μέλλειν· λέξω	δὲ	πρῶτον περὶ τοῦ πρώτου καιροῦ,
[20]	δὲ τὴν τῶν τειχοποιῶν, οὐδετέρας	δέ	πω τῶν ἀρχῶν τούτων λόγον
[30]	κατὰ τοὺς νόμους ψηφιεῖσθαι· ὁ	δὲ	ῥήτωρ γέγραφε τὸν ὑπεύθυνον στεφανοῦν,
[200]	κηρύττεσθαι ἔξω τῆς ἐκκλησίας· ὁ	δὲ	ῥήτωρ, ὁ φεύγων τὴν γραφὴν,
[90]	Δημοσθένην, καὶ συνειπεῖν ἠξίου. (Ὁ	δὲ,	σεμνῶς πάνυ παρελθών, τόν τε
[160]	ὑπὸ τῆς Περσικῆς ἵππου, τὴν	δὲ	σὴν ἀηδίαν ἡ πόλις οὐκ
[160]	βήματος ἕως ἂν εἴπῃς. (Ἐπειδὴ	δὲ	σιγᾷς, ὅτι μὲν ἀπορεῖς, συγγνώμην
[220]	ποιεῖσθαι τῆς ξενικῆς τραπέζης. (Ἐπιστολὰς	δὲ	σιγῶ ψευδεῖς, καὶ κατασκόπων συλλήψεις,
[170]	εἶναι, ἀλλὰ τίς ἐστιν. (Ἐπεὶ	δὲ	στεφάνων ἀνεμνήσθην καὶ δωρεῶν, ἕως
[210]	ὄντως βεβιωκὼς μετ' ἀρετῆς· ἃ	δὲ	σὺ λέξεις, εἴποι ἂν κάθαρμα
[80]	πάλιν διελύσασθε πρὸς αὐτούς. Τυχὼν	δὲ	συγγνώμης παρ' ὑμῶν Καλλίας ὁ
[70]	ἔσται μὲν ἡ εἰρήνη, περὶ	δὲ	συμμαχίας οὐκ ἄμεινον εἴη, διὰ
[90]	ἀεὶ δεομένοις τῶν Ἑλλήνων, τὰς	δὲ	συμμαχίας ὑστέρας μετὰ τὰς εὐεργεσίας.
[80]	τὴν μὲν εἰρήνην διέλυσε, τὴν	δὲ	συμφορὰν καὶ τὸν πόλεμον κατεσκεύασεν.
[90]	τις ἴῃ ἐπ' Ἀθηναίους. (Τὰς	δὲ	συνεδρίας καὶ τὰς συντάξεις· ἐξ
[100]	τοὺς συνέδρους, λόγῳ ἠκούσατε· τὰς	δὲ	συντάξεις τῶν συμμάχων, τὰ δέκα
[60]	τοὺς ἅμα μὲν πρεσβεύοντας, ἅμα	δὲ	τὰ ψηφίσματα γράφοντας, πρῶτον μὲν,
[220]	Λακεδαιμονίους καὶ Πόλλιν ἐνίκησαν; (Οὕτω	δὲ	ταῖς αἰτίαις ἐνέφραξας τὰς κατὰ
[220]	ἀλλ' ὁ δυναστεύων δημηγορεῖ· ἐν	δὲ	ταῖς δημοκρατίαις, ὁ βουλόμενος, καὶ
[240]	ἄκραν οὐ παρέδοσαν; Διὰ ἐννέα	δὲ	τάλαντα ἀργυρίου, πάντων Ἀρκάδων ἐξεληλυθότων,
[100]	ἐλάχιστα χαλκοῦ οὐδὲν δέοιτο, τὸ	δὲ	τάλαντον διὰ τοῦ Καλλίου εἰσέπραττεν.
[230]	πραγμάτων ἀνετίθεσαν τῷ δήμῷ, τὰ	δὲ	ταπεινὰ καὶ καταδεέστερα εἰς τοὺς
[240]	ἀξιόχρεων, καὶ τρόπον σώφρονα· ὅτῳ	δὲ	ταῦτα μὴ μαρτυρεῖται, μὴ βεβαιοῦτε
[90]	τούτων τὴν ἡγεμονίαν ὑμῖν· πραχθήσεσθαι	δὲ	ταῦτα οὐκ εἰς μακράν, ἀλλ'
[80]	προσεποιοῦνθ' ὑμῖν εἶναι φίλοι· ἐπειδὴ	δὲ	τάχιστα εἰς Ταμύνας παρήλθομεν, καὶ
[60]	κήρυκα καὶ πρέσβεις πέμπεσθαι· ὁ	δὲ	τῇ πρεσβείᾳ σπένδεται. (Τὰ δὲ
[190]	αὐτὸ τὸ πρᾶγμα λέγουσιν· ἐπειδὰν	δὲ	τῇ πρώτῃ ψήφῳ λυθῇ τὸ
[70]	κελεύων τῶν Μακεδόνων καταπτύειν. Εἰς	δὲ	τὴν ἐκκλησίαν (τὴν τῇ ἕκτῃ
[150]	τὰ τῶν Ἑλλήνων σώματα, τὸν	δὲ	τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν πόλιν
[150]	πραγμάτων, ἁπάντων ἀνθρώπων ἀχρηστότατε, πρὸς	δὲ	τὴν ἐν τοῖς λόγοις τόλμαν
[80]	συνέδριον εἰς Χαλκίδα συνάγων, ἰσχυρὰν	δὲ	τὴν Εὔβοιαν ἐφ' ὑμᾶς ἔργῳ
[170]	πονηρίαν οὐκ ἐπιχώριός ἐστι. (Περὶ	δὲ	τὴν καθ' ἡμέρων δίαιταν, τίς
[150]	μὲν τῆς εἰρήνης ἀπετράποντο, ἐπὶ	δὲ	τὴν παράταξιν ὥρμησαν. (Ἔνθα δὴ
[20]	τὰς προσόδους τῷ δήμῳ, διὰ	δὲ	τὴν πρὸς Εὔβουλον γενομένην πίστιν
[20]	τὴν τοῦ ἀντιγραφέως ἀρχήν, ἦρχον	δὲ	τὴν τῶν ἀποδεκτῶν καὶ νεωρίων
[20]	ἐπὶ τὸ θεωρικὸν ἀρχὴν, ἄρχων	δὲ	τὴν τῶν τειχοποιῶν, οὐδετέρας δέ
[230]	τοὺς Εὐβοέας δωροδοκίας παραλείπω· ὅταν	δὲ	τῆς πρὸς Θηβαίους συμμαχίας τὰς
[60]	εἰρήνης ὑμᾶς μόνον βουλεύσασθαι, τὸ	δὲ	τῆς συμμαχίας ὄνομα ὑπερέβησαν, οὐκ
[210]	καὶ τὰ δημόσια δωροδοκήματα. ~Ὅλως	δὲ	τί τὰ δάκρυα; Τίς ἡ
[180]	ἡμέρας ἀθάνατος οὖσα διαμένει. Δωρεὰς	δὲ	τίνας ἐλάμβανον, ἄξιόν ἐστι μνησθῆναι.
[220]	ἐν ταῖς διαβολαῖς φέρων, αἰτιώμενος	δέ	τινας ἐμποδίζειν τοὺς τῆς πόλεως
[40]	ὅτι ὑπὸ τῶν δημοτῶν, ἄλλοι	δέ	τινες, ὑποκηρυξάμενοι, τοὺς αὑτῶν οἰκέτας
[160]	ὥσπερ τὰς βελόνας διείρουσι. (Ταῦτα	δὲ	τίνος ἐστιν, ὦ κίναδος, ῥήματα
[140]	(κἂν μὴ ὑμεῖς ἐκπέμπητε· εἰ	δέ	τις αὐτῷ τῶν στρατηγῶν ἀντείποι,
[40]	καὶ φυλετῶν, καὶ δημοτῶν· ὅταν	δέ	τις ταῦτα ἀφέλῃ, τί τὸ
[0]	ἀλλ' ἐκ παρασκευῆς καθεζόμενοι, ἂν	δέ	τις τῶν ἄλλων βουλευτῶν ὄντως
[50]	τὸ δημόσιον τὸ ὑμέτερον. (Εἰ	δέ	τισιν ὑμῶν ἐξαίφνης ἀκούσασιν ἀπιστότερος
[170]	καὶ χρυσίον ἐπιφερομένην πολύ, Σκύθιν	δὲ	τὸ γένος, ἐξ ἧς γίγνονται
[200]	περὶ τῶν κηρυγμάτων δεύτερον, τρίτον	δὲ,	τὸ μέγιστον λέγω, ὡς οὐδὲ
[230]	τὴν Θηβαίων συμμαχίαν ἐξηργάσατο. Σὺ	δὲ	τὸ μὲν τῶν Θηβαίων ὄνομα,
[220]	αὐτὸν οὐκ ἐκώλυσαν ἐξαμαρτάνειν; (Ἀποκρύπτοιτο	δὲ	τὸ πάντων τελευταῖον, ὅτι, Τῆς
[220]	τοὺς τῆς πόλεως καιρούς, ἀεὶ	δὲ	τὸ παρὸν λυμαινόμενος, τὸ δὲ
[90]	ἐπὶ Φίλιππον ὑφ' ἑαυτοῦ· εἶναι	δὲ	τὸ σύνταγμα χρημάτων μὲν εἰς
[40]	καὶ παντελῶς ἀδύνατα γενέσθαι. (Ὅθεν	δὲ	τὸ ψεῦδος τοῦτο ἐπιφέρουσιν, ἐγὼ
[10]	καὶ στεφάνοις αἱ εὔθυναι) ὁ	δὲ	τὸ ψήφισμα γράφων ἐνδείκνυται τοῖς
[120]	Ἐνῆκται μὲν τὰ κανᾶ, παρέστηκε	δὲ	τοῖς βωμοῖς τὰ θύματα, μέλλετε
[0]	πρῶτον μὲν, τοῖς θεοῖς, δεὺτερον	δὲ,	τοῖς νόμοις καὶ ὑμῖν, ἡγούμενος
[170]	τὰ ἱερὰ τὰ δημοτελῆ· σὺ	δὲ	τὸν ἀστεφάνωτον ἐκ τῶν νόμων
[110]	μὲν εἰς Δελφοὺς ἀφῖχθαι, παραχρῆμα	δὲ	τὸν ἱερομνήμονα Διόγνητον πυρέττειν· τὸ
[50]	μέχρι τῶν ἐν Χαιρωνείᾳ· τέταρτον	δὲ,	τὸν νῦν παρόντα καιρόν. Ταῦτα
[230]	ἑαυτὸν μὲν ἀσθενῆ πεποιηκώς, ἰσχυρὸν	δὲ	τὸν ῥήτορα. Ἀνὴρ γὰρ ἰδιώτης
[250]	ὅρκων καὶ τῶν νόμων· (Ἀριστείδην	δὲ,	τὸν τοὺς φόρους τάξαντα τοῖς
[100]	ἐργάζεσθαι, μήτ' ἄλλον ἐᾶν. Λαβόντες	δὲ	τὸν χρησμὸν οἱ Ἀμφικτύονες ἐψηφίσαντο,
[160]	ἀπορεῖς, συγγνώμην ἔχω σοι· ἃ	δὲ	τότ' ἔλεγες, ἐγὼ νῦν λέξω.
[210]	μὲν ἀποβλέπων, θαρρεῖν φησι, τὴν	δὲ	τοῦ Κτησιφῶντος πονηρίαν καὶ πορνοβοσκίαν
[220]	ἡμέραν ἐργαζομένου καὶ μισθαρνοῦντος. (Ὑπὲρ	δὲ	τοῦ μήπω κεκρίσθαι ὑπ' ἐμοῦ,
[170]	εἶναι, τότε δ' ἀμείνους; Ἐγὼ	δὲ	τοῦθ' ὑμᾶς ἐπιχειρήσω διδάσκειν. Οἴεσθέ
[250]	παραβαίνουσι τὴν κοινὴν εἰρήνην· ἐὰν	δὲ	τοὐναντίον τούτου πράξητε, ἀπολύσετε τὸν
[140]	πρὸς τοὺς ξένους διαγωνίσασθαι; Ἀθύμους	δὲ	τοὺς Ἕλληνας λαβεῖν, τηλικαύτης πληγῆς
[240]	μὲν τὴν πανυστάτην ἔξοδον, προδόντα	δὲ	τοὺς στρατιώτας, τοῦτον ὑμεῖς τιμήσετε.
[220]	τῶν κακῶν αἴτιος γεγονώς, ἐπερωτῴη	δὲ	τοὺς συκοφαντηθέντας ἐκ τῆς πολιτείας
[70]	Κερσοβλέπτου σύνεδρος οὐκ ἐκάθητο· γράψας	δὲ	τοὺς συνεδρεύοντας ὀμνύναι, τὸν Κερσοβλέπτην
[190]	ἐξαμαρτάνοιεν εἰς τὴν πόλιν. Ἐκεῖθεν	δὲ	τοῦτο γνώσεσθε. (Ἀρχῖνος γὰρ, ὁ
[40]	προελόμενοι, ἄνευ δόγματος ὑμετέρου. (Ἐκ	δὲ	τούτου τοῦ τρόπου συνέβαινε τοὺς
[90]	Εὐβοία πόλεις ἁπάσας τετταράκοντα· (ἐκ	δὲ	τούτων τῶν χρημάτων ὑπάρξειν καὶ
[140]	ἦσαν ἀπωτέρω οἱ κίνδυνοι, τὸ	δὲ	τρίτον μέρος Θηβαίοις, δωροδοκῶν ἐφ'
[90]	καλούμενον Εὐβοϊκὸν συνέδριον συνήγαγον· ὃν	δὲ	τρόπον, καὶ δι' οἵων κακουργημάτων,
[180]	ἀγωνιστὰς ἕξετε τῆς ἀρετῆς, ἐὰν	δὲ	τῷ βουλομένῳ καὶ τοῖς διαπραξαμένοις
[180]	Πρῶτοι δυσμενέων εὗρον ἀμηχανίην. Ἐπὶ	δὲ	τῷ δευτέρῳ· Ἡγεμόνεσσι δὲ μισθὸν
[180]	ξυνοῖσι πράγμασι μόχθον ἔχειν. (Ἐπὶ	δὲ	τῷ τρίτῳ ἐπιγέγραπται Ἑρμῇ· Ἔκποτε
[80]	περὶ τῆς εἰρήνης πρεσβεύσαντες, πολὺ	δὲ	τῶν ἄλλων διαφερόντως Φιλοκράτης καὶ
[200]	ἀκροατὰς μὴ τοὺς αὐτούς. (Περὶ	δὲ	τῶν δακρύων καὶ τοῦ τόνου
[230]	ταύτην ἀποδεδόσθαι τὴν ἡμέραν, ἐκ	δὲ	τῶν Δημοσθένους πολιτευμάτων ὑμεῖς μὲν
[50]	δίκην τῇ πόλει δοῦναι; (Περὶ	δὲ	τῶν δημοσίων ἀδικημάτων πειράσομαι σαφέστερον
[210]	κριταὶ τῶν ἐγκλημάτων ἀπολύσητε. (Περὶ	δὲ	τῶν εἰς ἐμαυτὸν λοιδοριῶν βραχέα
[140]	οἷς κακῶς ἐπεπόνθεσαν ἀγανακτήσοντας· (δεύτερον	δὲ,	τῶν εἰς τὸν πόλεμον ἀναλωμάτων
[10]	ὅσοι λαμβάνουσιν ἡγεμονίας δικαστηρίων (οἱ	δὲ	τῶν ἔργων ἐπιστάται πάντες ἡγεμονίᾳ
[220]	ἀγαθὸν μὲν πεποιηκὼς μηδέν, πάντων	δὲ	τῶν κακῶν αἴτιος γεγονώς, ἐπερωτῴη
[100]	μακρότερον μὲν τῆς Ἰλιάδος, κενότερον	δὲ	τῶν λόγων οὓς εἴωθε λέγειν,
[0]	μέρει τῶν ἄλλων Ἀθηναίων, τῆς	δὲ	τῶν ῥητόρων ἀκοσμίας οὐκέτι κρατεῖν
[130]	μὲν τῶν θεῶν σῳζομένην, ὑπὸ	δὲ	τῶν ῥητόρων ἐνίων ἀπολλυμένην. Οὐχ
[240]	οὐ παροῦσι τῶν πολιτῶν, ἐπερησομένοις	δὲ	ὑμᾶς, τί ἐδικάζετε. Εὖ γὰρ
[60]	οἱ τοῦ Φιλίππου πρέσβεις· οἱ	δὲ	ὑμέτεροι ἀπεδήμουν, παρακαλοῦντες τοὺς Ἕλληνας
[20]	ἐάν τις ἐξαμαρτάνῃ, κολάζουσιν· οἱ	δὲ	ὑμέτεροι ῥήτορες τρυφῶσι. Πάλιν, τὴν
[10]	οὐδ' ἐπιδιδόναι μὲν φάσκοντας, ἀποδιδόντας	δὲ	ὑμῖν τὰ ὑμέτερα, ἀλλ' ὁμολογουμένως
[20]	λύων τὰς τούτων τέχνας. Μικρὰ	δὲ	ὑμῖν ὑπὲρ αὐτῶν πρῶτον προειπεῖν
[200]	τῶν ἐθελόντων δικαίως ἀπολογεῖσθαι· (ἐὰν	δὲ,	ὑπερπηδήσας τὴν δικαίαν ἀπολογίαν, Δημοσθένην
[40]	ἀποδείξεις ὡς ἔννομα γέγραφας. (Ἔστι	δὲ	ὑπόλοιπόν μοι μέρος τῆς κατηγορίας,
[120]	καὶ τῇ ἀρᾷ ἔνοχος. (Τῇ	δὲ	ὑστεραίᾳ ἥκομεν ἕωθεν εἰς τὸν
[190]	μὲν γὰρ κατήγορος ἀπολογεῖται, ὁ	δὲ	φεύγων τὴν γραφὴν κατηγορεῖ· οἱ
[10]	ἐπιμέλειά τις καὶ διακονία· ἀρχὰς	δὲ	φήσουσιν ἐκείνας εἶναι, ἃς οἱ
[90]	τῶν ἑταίρων εἷς ὠνομάζετο. ~Ἀδικήσας	δὲ	Φίλιππον, κἀκεῖθεν ἀποδράς, ὑπέβαλεν ἑαυτὸν
[60]	Ἑλλήνων ποιήσασθαι τὴν εἰρήνην, ἔκδοτον	δὲ	Φιλίππῳ πεποιηκότα Κερσοβλέπτην τὸν Θρᾴκης
[60]	μὲν Λυκῖνος ὁ γραψάμενος, ἀπελογεῖτο	δὲ	Φιλοκράτης, συναπελογεῖτο δὲ Δημοσθένης. Ἀπέφυγε
[230]	οἶμαι, γέγονε τὸ ἁμάρτημα· ἡ	δὲ	χάρις πρὸς ὃν ἐχαρίζετο ἄδηλος
[0]	δημοκρατίας τήνδε τὴν ἡμέραν. (Κἀκεῖνο	δὲ	χρὴ διαμνημονεύειν, ὅτι νυνὶ πάντες
[170]	μή ποτε βελτίους ποιήσετε, τοὺς	δὲ	χρηστοὺς εἰς τὴν ἐσχάτην ἀθυμίαν
[70]	μὲν λόγῳ προσβιασαμένου Δημοσθένους, τὸ	δὲ	ψήφισμα γράψαντος Φιλοκράτους. (Ὃ δὲ
[10]	μεταξὺ Δημοσθένην ἄρχοντα στεφανοῦν. (Λέξουσι	δέ,	ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ ἕτερόν τινα
[240]	χωρὶς τοῦ σώματος θάπτομεν· (Δημοσθένην	δέ,	ὦ Ἀθηναῖοι, τὸν γράψαντα μὲν
[10]	δὲ ἐφ' οἷς ἡμάρτηκε. Κτησιφῶν	δέ,	ὦ Ἀθηναῖοι, ὑπερπηδήσας τὸν νόμον
[240]	πραγματείας, ἐὰν σωφρονῇς, ἀποστήσῃ· ποιήσῃ	δέ,	ὦ Κτησιφῶν, διὰ σαυτοῦ τὴν
[80]	πόλεις παραδόξως ἀναστάτους ἐποίησε, Θηβαίους	δὲ,	ὡς τόθ' ὑμῖν ἐδόκει, περαιτέρω
[90]	μὴ συνεδρεύειν Ἀθήνησι Χαλκιδέας· τρίτον	δὲ	ὥστε μὴ τελεῖν συντάξεις. (Καὶ
[140]	Θηβαίους, ὡς αὐτὰ τὰ πράγματα	δεδήλωκε	(καὶ τί δεῖ τὰ πλείω
[210]	Κτησιφῶντος πονηρίαν καὶ πορνοβοσκίαν ἰσχυρῶς	δεδιέναι.	Τοὺς δὴ κατεγνωκότας ἀλλήλων μηδαμῶς
[130]	καὶ ἀπολαύων καὶ ἐμπιμπλάμενος τῆς	δεδομένης	ὑφ' ὑμῶν αὐτῷ ἐξουσίας. (Οὐ,
[90]	ἐξ Ἀκαρνανίας δὲ ἑτέρους τοσούτους·	δεδόσθαι	δὲ ἁπὸ πάντων τούτων τὴν
[240]	ταῦτ' ἰδὼν διεφθάρη. Δίκην τις	δέδωκε	πονηρὸς καὶ πορνοβοσκός, ὥσπερ Κτησιφῶν;
[60]	Ὁ μέν γε τὴν ἐξουσίαν	δέδωκε	τοῦ δεῦρο κήρυκα καὶ πρέσβεις
[140]	οὐκ ἀγαπᾷ εἰ μὴ δίκην	δέδωκεν,	ἀλλ' εἰ μὴ καὶ χρυσῷ
[220]	οὐκ ἀπέχρη σοι δίκην μὴ	δεδωκέναι,	ἀλλὰ καὶ δωρεὰς αἰτεῖς, καταγέλαστον
[30]	νόμον φήσουσιν ἐναντίον τούτῳ, τὸν	δεδωκότα	ἐξουσίαν ποιεῖσθαι τὴν ἀνάρρησιν τοῦ
[40]	νόμων, ἤτοι ὁ τὴν ἐξουσίαν	δεδωκὼς	ἀνειπεῖν ἢ ὁ ἀπαγορεύων· ὁπότε
[20]	τούτων λόγον ὑμῖν οὐδ' εὐθύνας	δεδωκώς,	ταῦτ' ἤδη πειράσομαι ὑμᾶς διδάσκειν
[40]	τῶν ὑμετέρων στεφανοῦν, πρέσβεις πέμψασα	δεηθῇ	τοῦ δήμου, ἵν' ὁ κηρυττόμενος
[100]	τῶν Ἐρετριέων (πάνυ γὰρ ἔδει	δεηθῆναι	αὐτῶν) μηκέτι διδόναι τὴν σύνταξιν
[0]	καὶ τὰς κατὰ τὴν ἀγορὰν	δεήσεις,	αἷς κέχρηνταί τινες ὑπὲρ τοῦ
[0]	πολιτείαν, μήτε τὰς τῶν ξένων	δεήσεις,	οὓς ἀναβιβαζόμενοι, τινὲς ἐκφεύγουσιν ἐκ
[60]	σαφῶς ἐπιδείξω, δεήσομαι ὑμῶν μετρίαν	δέησιν·	ἐπινεύσατέ μοι, πρὸς θεῶν, τὸν
[60]	ἐὰν ταῦθ' ὑμῖν σαφῶς ἐπιδείξω,	δεήσομαι	ὑμῶν μετρίαν δέησιν· ἐπινεύσατέ μοι,
[100]	τοῦ δυναστεύσαντός ποτε ἐν Ὠρεῷ,	δεησόμενον	αὐτοῦ, τὸ μὲν τάλαντον ἀφεῖναι
[100]	πρὸς τοὺς Ὠρείτας πρέσβεις, οἵτινες	δεήσονται	καί αὐτοὶ, τὸν αὐτὸν Ἀθηναίοις
[100]	ἑλέσθαι πρέσβεις εἰς Ἐρέτριαν, οἵτινες	δεήσονται	τῶν Ἐρετριέων (πάνυ γὰρ ἔδει
[200]	τῆς δωρεᾶς· ἐὰν δ' ὑμῶν	δέηται	συγχωρῆσαι αὑτῷ περὶ τῆς τάξεως
[140]	Φίλιππον εἰρήνην, οὔθ' ὡς οὐ	δεῖ,	ἀλλ' ὡς ᾤετο, κήρυγμά τι
[50]	καὶ ὑμῖν ἀκούσασι κρῖναι εὐμαθής·	δεῖ	γὰρ δή που τὸν μὲν
[180]	ἀρετήν, ἧς καὶ ἕνεκα στεφανοῦνται.	Δεῖ	γὰρ τὸν κήρυκα ἀψευδεῖν, ὅταν
[140]	αὐτοῦ ἀκούειν, ὥστε οὐ θαυμάζετε.	Δεῖ	δὲ οὐχ οὕτως, ἀλλ' ἀγανακτεῖν
[130]	στρατιώτας ἐξέπεμψας, πότερα στεφανοῦσθαι σε	δεῖ	ἐπὶ ταῖς τῆς πόλεως ἀτυχίαις,
[210]	τὸ κήρυγμα γίγνεται· οὐ γὰρ	δεῖ,	ἐφ' οἷς ἡ πόλις ἐπένθησε
[140]	δὲ κατὰ γῆν, εἰ μὴ	δεῖ	ληρεῖν, ἄρδην φέρων ἀνέθηκε Θηβαίοις·
[50]	λόγου ἔργον ἡγοῦμαι. Τί γὰρ	δεῖ	νῦν ταῦτα λέγειν, ἢ τὰ
[170]	τἀναντία τούτων ἔχειν. Τί γὰρ	δεῖ	πάλιν διεξιέναι; Σκέψασθε δή, τί
[140]	οὐδενὸς ἀνθρώπων λέγοντος, οὔθ' ὡς	δεῖ	ποιεῖσθαι πρὸς Φίλιππον εἰρήνην, οὔθ'
[140]	δῆμον μηκέτι βουλεύεσθαι ἐπὶ τίσι	δεῖ	ποιεῖσθαι τὴν συμμαχίαν, ἀλλ' ἀγαπᾷν
[200]	ἀλλήλοις ἐπιδείξας, κατάβαινε· καὶ τί	δεῖ	σε Δημοσθένην παρακαλεῖν; Ὅταν δ'
[150]	τὰ τούτων πρόσωπα λέγειν, ὡς	δεῖ	σε ἐπὶ ταῖς τῆς πόλεως
[140]	τὰ πράγματα δεδήλωκε (καὶ τί	δεῖ	τὰ πλείω λέγειν; ταῦτα μὲν
[170]	δῆμον· τὸν δ' ὀλιγαρχικὸν, πάντα	δεῖ	τἀναντία τούτων ἔχειν. Τί γὰρ
[190]	δέω εἰπεῖν, ὡς καὶ νόμον	δεῖ	τεθῆναι ἐπὶ ταῖς γραφαῖς μόνον
[90]	ὑμᾶς, τὰς μὲν βοηθείας ὡς	δεῖ	τὴν πόλιν πρότερον ποιεῖσθαι τοῖς
[40]	Ἀθηναίων, ἀποδέδεικταί σοι τόπος, ὅπου	δεῖ	τοῦτο γένεσθαι. Ἀπείρηταί σοι ἔξω
[160]	μὲν μεθ' ὑμῶν λογιοῦμαι ἃ	δεῖ	ὑπάρξαι ἐν τῇ φύσει τῷ
[50]	καὶ λίαν προωμολογημένα, πότερα αὐτὸν	δεῖ	χρυσῷ στεφάνῳ στεφανωθῆναι, ἢ ψέγεσθαι;
[170]	Παιανιεύς, ἀνὴρ ἐλεύθερος (οὐ γὰρ	δεῖ	ψεύδεσθαι) τὰ δ' ἀπὸ τῆς
[200]	ἀξιοῦντι πιστεύεσθαι, δυοῖν θάτερον ὑπάρξαι	δεῖ,	ὧν οὐδέτερόν ἐστι Δημοσθένει ὑπάρχον,
[50]	τῷ δ' ἀπολογουμένῳ τοὐναντίον τούτου	δεικτέον	ἐστίν. Ὑμεῖς δ' ἡμῖν ἔσεσθε
[70]	καὶ παρενόμει, τὴν μόνην ὁ	δείλαιος	καὶ πρώτην αὐτὸν πατέρα προσειποῦσαν
[160]	τῷ σαυτοῦ τρόπῳ; Καίτοι ῥητορικὴν	δειλίαν	δημόσιος καιρὸς οὐκ ἀναμένει. (Ἀλλ'
[210]	φοβεῖσθαι, καὶ τὴν ἐμπληξίαν καὶ	δειλίαν·	ὁ δὲ Δημοσθένης, εἰς αὑτὸν
[170]	Διονύσου, τὸν τὰ ἱερὰ διὰ	δειλίαν	προδεδωκότα. Ἵνα δὲ μὴ ἀποπλανῶ
[170]	δειλὸν ὁμοίως· εἰσὶ γὰρ καὶ	δειλίας	γραφαί. Καίτοι θαυμάσειεν ἄν τις
[80]	τὰ μετὰ ταῦτα ἐβουλεύετο, μετὰ	δειλίας	καὶ τῆς πρὸς Φιλοκράτην ὑπὲρ
[170]	νομοθέτης τὸν ἀστράτευτον, καὶ τὸν	δειλὸν,	καὶ τὸν λιπόντα τὴν τάξιν,
[170]	λελοιπότα τὴν τάξιν, καὶ τὸν	δειλὸν	ὁμοίως· εἰσὶ γὰρ καὶ δειλίας
[170]	Εἰ μὲν γὰρ ἠρνεῖτο μὴ	δειλὸς	εἶναι, ἢ ὑμεῖς μὴ συνῄδειτε
[240]	διὰ τί οὐ δωροδόκος, ὅτι	δειλός,	ὅτι τὴν τάξιν ἔλιπε. Καὶ
[230]	ἔτρεπον· Κτησιφῶν δ' ὑμᾶς οἴεται	δεῖν	ἀφελόντας τὴν ἀδοξίαν ἀπὸ Δημοσθένους
[30]	διοικήσεως εἰς ταῦτα ἔχει μικροῦ	δεῖν	δέκα τάλαντα. Ἕτερος δ' ἀπαγορεύει
[180]	πόλεως ἄξιοι. Οὐ γὰρ ᾤοντο	δεῖν	ἐν τοῖς γράμμασι τιμᾶσθαι, ἀλλ'
[170]	ἐν τοῖς αὐτοῖς ἐπιτιμίοις ᾤετο	δεῖν	ἐνέχεσθαι τὸν ἀστράτευτον, καὶ τὸν
[70]	ἀπούσης συμμαχίας· (οὐ γὰρ ἔφη	δεῖν	(καὶ γὰρ τὸ ῥῆμα μέμνημαι
[30]	ἔχει. Οὐ γὰρ, οἶμαι, ᾤετο	δεῖν	ὁ νομοθέτης τὸν ῥήτορα σεμνύνεσθαι
[250]	στεφανοῦσθαι ἀξιοῖ, καὶ κηρύττεσθαι οἴεται	δεῖν·	οὐκ ἀποπέμψεσθε τὸν ἄνθρωπον, ὡς
[160]	ἄρκτου καὶ τῆς οἰκουμένης ὀλίγου	δεῖν	πάσης μεθειστήκει· ὁ δὲ Ἀντίπατρος
[160]	ἅπαντας ἂν ὑμᾶς ὁμολογῆσαι τάδε	δεῖν	ὑπάρξαι τῷ δημοτικῷ, πρῶτον μὲν,
[170]	ψυχήν, ἵνα μὴ, παρὰ τὰ	δεινὰ	καὶ τοὺς πολέμους, ἐγκαταλίπῃ τὸν
[80]	στρατόπεδον τὸ τῆς πόλεως εἰς	δεινὰς	δυσχωρίας κατακεκλῃμένον, ὅθεν μὴ νικήσασι
[90]	ΨΗΦΙΣΜΑ (Οὔπω τοίνυν τοῦτ' ἐστὶ	δεινόν,	εἰ οἱ καιροὶ πέπρανται τηλικοῦτοι,
[140]	εἰσήγαγεν, ἐνταῦθ' ἤδη, ἐπεὶ τὸ	δεινὸν	ἥπτετο αὐτῶν, μετεπέμψαντο Ἀθηναίους, καὶ
[250]	ἤδη διαφευγούσης ὑμᾶς. ~Ἢ οὐ	δεινὸν	ὑμῖν εἶναι δοκεῖ, εἰ τὸ
[240]	στεφανωθήσεται. Καὶ γὰρ ἂν εἴη	δεινόν,	ὦ Ἀθηναῖοι, εἰ τὰ μὲν
[210]	Οὕτω δ' ἐστὶν, ὡς ἔοικε,	δεινὸς	δημιουργὸς λόγων, ὥστε οὐκ ἀποχρῇ
[160]	ἑαυτὸν παρέχων. Καὶ, τὸ πάντων	δεινότατον,	ὑμεῖς μὲν τοῦτον οὐ προὔδοτε,
[90]	καὶ συντάξεις· ἀλλὰ πολὺ τούτου	δεινότερον	φανήσεται, ὃ μέλλω λέγειν. Εἰς
[110]	οἱ Ἀμφισσεῖς, ὑποπεπτωκότες τότε καὶ	δεινῶς	θεραπεύοντες τοὺς Θηβαίους, εἰσέφερον δόγμα
[170]	καὶ λόγου δύναμιν, πῶς πέφυκε;	Δεινῶς	λέγειν, κακῶς βιῶναι. Οὕτω γὰρ
[20]	Οὐκοῦν, εἰ μηδὲν ἔτι περαιτέρω	δείξαιμι,	δικαίως ἂν ἁλίσκοιτο Κτησιφῶν· αἱρεῖ
[170]	λέγω, μεγάλα τούτων οἶμαι σημεῖα	δείξειν	ὑμῖν. (Εἰ γάρ τις ὑμᾶς
[50]	οὗτος μετ' ἐκείνου, ὡς ἐγὼ	δείξω·	(δεύτερον δέ καιρὸν φησι γενέσθαι,
[110]	τούτους αὐτοί, καὶ οὐδὲν ἑτέρων	δεῖσθε	μαρτύρων, τέλη πεπρακότας, καὶ χρήματα
[180]	καὶ τοῦτ' ἔστιν ἔλαττον ἢ	δέκα	δραχμαὶ κατ' ἄνδρα· ἔπειτα στεφανῶσαι
[60]	ἀνεγνώσθη δόγμα, τῖη ὀγδόῃ ἐπὶ	δέκα,	κοινὸν τῶν συμμάχων, οὗ τὰ
[60]	τῇ ὀγδόῃ καὶ ἐνάτῃ ἐπὶ	δέκα.	Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω, τῶν
[60]	Φιλοκράτης, ἐν ᾧ κελεύει ἑλέσθαι	δέκα	πρέσβεις, οἵτινες, ἀφικόμενοι ὡς Φίλιππον,
[20]	τῶν τειχῶν οἰκοδομίαν, μικρὰ κατέθηκας,	δέκα	τάλαντα εἰς ταῦτα τῆς πόλεως
[100]	δὲ συντάξεις τῶν συμμάχων, τὰ	δέκα	τάλαντα, ἔργῳ ἀπωλέσατε. (Ὑπόλοιπον δ'
[30]	εἰς ταῦτα ἔχει μικροῦ δεῖν	δέκα	τάλαντα. Ἕτερος δ' ἀπαγορεύει νόμος,
[90]	καὶ τὰς ἐξ Ἐρετρίας, τὰ	δέκα	τάλαντα, ὁρώντων, φρονούντων, βλεπόντων, ἔλαθον
[90]	ἀλλ' εἰς τὴν ἕκτην ἐπὶ	δέκα	τοῦ Ἀνθεστηριῶνος μηνός· εἰρῆσθαι γὰρ
[0]	οὔθ' ἡ προεδρεύουσα φυλή, τὸ	δέκατον	μέρος τῆς πόλεως. (Τούτων δ'
[140]	ἐνουθέτησεν, ἀλλ' ὁ Φωκικὸς πόλεμος,	δεκέτης	γεγονὼς ἀείμνηστον παιδείαν αὐτοὺς ἐπαίδευσε)
[100]	εἰς τὸ ἱερὸν τὸ ἐν	Δελφοῖς,	ἄδικον δὲ καὶ οὐδαμῶς ἴσην
[130]	ἠξιωμένους, οἳ καὶ τὸ ἐν	Δελφοῖς	ἱερὸν ἠλευθέρωσαν; (Θῆβαι δέ, Θῆβαι,
[100]	εἰς τὸ ἱερὸν τὸ ἐν	Δελφοῖς	καὶ περὶ τὰ ἀναθήματα ἠσέβουν,
[110]	δὲ ἡμῖν ἀρτίως μὲν εἰς	Δελφοὺς	ἀφῖχθαι, παραχρῆμα δὲ τὸν ἱερομνήμονα
[120]	μὴ δρόμῳ μόλις ἐξεφύγομεν εἰς	Δελφούς,	ἐκινδυνεύσαμεν ἂν ἀπολέσθαι. (Τῇ δὲ
[120]	πορεύεσθαι εἰς Πύλας καὶ εἰς	Δελφοὺς	ἐν τοῖς τεταγμένοις χρόνοις ὑπὸ
[130]	προύλεγεν εὐλαβεῖσθαι, καὶ πέμπειν εἰς	Δελφοὺς	ἐπερησομένους τὸν θεὸν ὅ τι
[110]	ἐξέλεγον, καὶ τῶν ἀφικνουμένων εἰς	Δελφοὺς	πυλαγόρων ἐνίους χρήμασι διέφθειρον, ὧν
[120]	Ἀμφισσεῖς, ἑξήκοντα στάδια ἄπωθεν οἰκοῦντες	Δελφῶν,	ἦκον πρὸς' ἡμᾶς μεθ' ὅπλων
[120]	οὔσης, προσελθὼν ὁ κῆρυξ ἀνεῖπε,	Δελφῶν	ὅσοι ἐπὶ δίετες ἡβῶσι, καὶ
[210]	οὔτε τὰ αὐτὰ τούτῳ δημηγορήσας	δεξαίμην	ἂν ζῆν. (Τὴν δ' ἐμὴν
[110]	Λητοῖ, μηδ' Ἀθηνᾷ Προναίᾳ, μηδὲ	δέξαιντο	αὐτοῖς τὰ ἱερά. (Ὅτι δὲ
[120]	Λητοῖ, μηδ' Ἀθηνᾷ Προναίά, μηδὲ	δέξαιντο	αὐτοῖς τὰ ἱερά. (Τοιαῦτα καὶ
[220]	ἔπιες καὶ ἔσπεισας, καὶ τὴν	δεξιὰν	ἐνέβαλες, ἄνδρα φίλον καὶ ξένον
[80]	αὐτοῦ Ταυροσθένης, ὁ νυνὶ πάντας	δεξιούμενος	καὶ προσγελῶν, τοὺς Φωκικοὺς ξένους
[100]	Γνωσιδήμῳ, ὅτι ἐλάχιστα χαλκοῦ οὐδὲν	δέοιτο,	τὸ δὲ τάλαντον διὰ τοῦ
[130]	οἶδα μέν, λέγειν δ' οὐδὲν	δέομαι	διὰ τὰς ἀτυχίας αὐτῶν. ~Ἀλλ'
[90]	πόλιν πρότερον ποιεῖσθαι τοῖς ἀεὶ	δεομένοις	τῶν Ἑλλήνων, τὰς δὲ συμμαχίας
[250]	ἀγαθόν, σωφρόνως, ὡς προσῆκον αὐτῷ,	δεόμενον	ὑμῶν μηδενὶ τρόπῳ τοὺς Δημοσθένους
[150]	εἰρήνην ποιήσασθαι, ἀπάξειν εἰς τὸ	δεσμωτήριον	ἐπιλαβόμενος τῶν τριχῶν, ἀπομιμούμενος τὴν
[130]	ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς γράφειν, ὅτι	δεσπότης	ἐστὶν ἁπάντων ἀνθρώπων ἀφ' ἡλίου
[180]	ποταμῷ ἐνίκων μαχόμενοι Μήδους. Οὗτοι,	δεῦρο	ἀφικόμενοι, τὸν δῆμον ᾖτησαν δωρεάν,
[20]	προφάσεις, ἃς οὗτοι προφασιοῦνται, μέχρι	δεῦρο	εἰρήσθω μοι· ὅτι δὲ ὄντως
[60]	παρακολουθήσετε. (Ἔγραψε Φιλοκράτης ἐξεῖναι Φιλίππῳ	δεῦρο	κήρυκα καὶ πρέσβεις πέμπειν περὶ
[60]	γε τὴν ἐξουσίαν δέδωκε τοῦ	δεῦρο	κήρυκα καὶ πρέσβεις πέμπεσθαι· ὁ
[170]	αὐτῷ θυγατέρες δύο, ἃς ἐκεῖνος,	δεῦρο	μετὰ πολλῶν χρημάτων ἀποστείλας, συνῴκισε
[60]	ἀφικόμενοι ὡς Φίλιππον, ἀξιώσουσιν αὐτὸν	δεῦρο	πρέσβεις αὐτοκράτορας ἀποστέλλειν πέμπειν ὑπὲρ
[90]	ὑμεῖς κωλύσετε. (Ταῦτα διανοηθείς, ἀποστέλλει	δεῦρο	πρέσβεις Γλαυκέτην, καὶ Ἐμπέδωνα, καὶ
[20]	ἀγορὰν ποιῆσαι τῶν φυλῶν, σκιροφοριῶνος	δευτέρᾳ	ἱσταμένου καὶ τρίτῃ, καὶ ἐπέταξεν
[20]	γὰρ Χαιρώνδου ἄρχοντος, θαργηλιῶνος μηνὸς	δευτέρᾳ	φθίνοντος, ἐκκλησίας οὔσης, ἔγραψε ψήφισμα
[120]	Ἀμφικτυόνων, ἐξέβαλλον, οὕτως ἤδη τὴν	δευτέραν	ἐπὶ τοὺς Ἀμφισσεῖς στρατείαν ἐποιήσαντο,
[160]	νόμοις, οἳ σῴζουσι τὴν δημοκρατίαν·	δεύτερον	δ' ἀπὸ τῶν προγόνων εὐεργεσίαν
[0]	τὰ βέλτιστα τῇ πόλει συμβουλεύειν·	δεύτερον	δ' ἤδη, καὶ τῶν ἄλλων
[90]	ἥ τε Φιλίππου καὶ Θηβαίων)	δεύτερον	δ' ἧκον οἱ μισθοὶ τῷ
[60]	ἀλλ' ἰδίᾳ ποιήσαισθε τὴν εἰρήνην·	(δεύτερον	δ' ὅπως μὴ μόνον εἰρήνην,
[200]	ἃς ἀξιῶ καὶ ὑμᾶς διαμνημονεύειν·	(δεύτερον	δ' ὑμῖν διεξῆλθον τοὺς περὶ
[90]	ὅρκου ψεύδεται, ἐξώλειαν ἐπαρώμενος ἑαυτῷ·	δεύτερον	δέ, ἃ εὖ οἶδεν οὐδέποτε
[140]	λοιπὰ τῇ πόλει καλῶς ἔχειν.	(Δεύτερον	δὲ καὶ πολὺ τούτου μεῖζον
[50]	μετ' ἐκείνου, ὡς ἐγὼ δείξω·	(δεύτερον	δέ καιρὸν φησι γενέσθαι, ὃν
[20]	κληρωτοὶ καὶ οἱ χειροτονητοὶ ἄρχοντες·	δεύτερον	δὲ, ὅσοι τι διαχειρίζουσι τῶν
[0]	ἥκω, πρῶτον μὲν, τοῖς θεοῖς,	δεὺτερον	δὲ, τοῖς νόμοις καὶ ὑμῖν,
[140]	ἐφ' οἷς κακῶς ἐπεπόνθεσαν ἀγανακτήσοντας·	(δεύτερον	δὲ, τῶν εἰς τὸν πόλεμον
[230]	(εἰ δὲ ἥξεις ἐπὶ τὸ	δεύτερον	μέρος τοῦ ψηφίσματος, ἐν ᾧ
[50]	περὶ τοῦ πρώτου καιροῦ, καὶ	δεύτερον	περὶ τοῦ δευτέρου, καὶ τρίτου
[200]	καὶ τὸν περὶ τῶν κηρυγμάτων	δεύτερον,	τρίτον δὲ, τὸ μέγιστον λέγω,
[190]	καὶ τῇ δημοκρατίᾳ, τὸ δὲ	δεύτερον	ὕδωρ τῷ τὴν γραφὴν φεύγοντι
[70]	πραγμάτων (οὗτος γάρ ἐστιν ὁ	δεύτερος	καιρός) καὶ τί ποτ' ἐστὶ
[50]	καιροῦ, καὶ δεύτερον περὶ τοῦ	δευτέρου,	καὶ τρίτου περὶ τοῦ ἐφεξῆς,
[180]	εὗρον ἀμηχανίην. Ἐπὶ δὲ τῷ	δευτέρῳ·	Ἡγεμόνεσσι δὲ μισθὸν Ἀθηναῖοι τάδ'
[210]	Ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τὸν μὲν στέφανον	δέχομαι,	τὸν δὲ καιρὸν ἀποδοκιμάζω, ἐν
[190]	δ' ἔγωγε, ὦ Ἀθηναῖοι, ὀλίγου	δέω	εἰπεῖν, ὡς καὶ νόμον δεῖ
[230]	ἐπιστολήν, ἐν ᾗ τά τε	δὴ	ἄλλα καὶ μάλ' ἀπαιδεύτως διελέχθη,
[50]	καὶ τῶν ἄλλων πολιτῶν, ὅσοι	δὴ	ἔξωθεν περιεστᾶσι, καὶ τῶν Ἑλλήνων
[50]	τῶν νυνὶ καθεστηκότων πραγμάτων. Καὶ	δὴ	ἐπανάγω ἐμαυτὸν ἐπὶ τὴν εἰρήνην,
[150]	ὅτι Τόνδε τὸν ἄνδρα, εἰ	δὴ	καὶ οὗτος ἀνήρ, στεφανοῖ ὁ
[220]	τὴν τῶν Σειρήνων μουσικήν, καὶ	δὴ	καὶ τὴν τῶν ἐμῶν λόγων
[200]	τῶν δημοσίων, ἀδικημάτων λέγω. (Οὕτω	δὴ	καὶ τὸν Δημοσθένην ἀξιώσατε ἀπολογεῖσθαι,
[150]	δὲ τὴν παράταξιν ὥρμησαν. (Ἔνθα	δὴ	καὶ τῶν ἀνδρῶν τῶν ἀγαθῶν
[210]	καὶ πορνοβοσκίαν ἰσχυρῶς δεδιέναι. Τοὺς	δὴ	κατεγνωκότας ἀλλήλων μηδαμῶς ὑμεῖς οἱ
[210]	κάθαρμα ζηλοτυποῦν ἀρετήν. (Οὐ γὰρ	δὴ,	μὰ τὸν Ἡρακλέα, τοῦτό γε
[150]	καὶ ἡ ὑμετέρα μνήμη; (Γένεσθε	δή	μοι, μικρὸν χρόνον, τὴν διάνοιαν
[130]	ἄνδρες ὄντες αὐταῖς χρώμεθα) Πολλάκι	δὴ	ξύμπασα πόλις κακοῦ ἀνδρὸς ἀπηύρα,
[50]	τὰ ἄριστα τῷ δήμῳ. ~Ἁπλοῦς	δὴ	παντάπασιν ὁ μετὰ ταῦτα ἡμῖν
[120]	καὶ κοινῇ καὶ ἰδία. (Σκοπεῖτε	δή,	ποίᾳ φωνῇ, ποίᾳ ψυχῇ, ποίοις
[50]	καθεζώμεθα ἐπὶ τοὺς λογισμούς. Ἐρχόμεθα	δή	που ἐνίοτε ψευδεῖς οἴκοθεν δόξας
[40]	δὲ μηδὲν τούτων γεγένηται, φανερῶς	δή	που ἐξελέγχονται οὐ μόνον ψευδῆ
[50]	δήμῳ· κἂν τοῦτ' ἐπιδείξω, δικαίως	δή	που τὴν γραφὴν ἁλώσεται Κτησιφῶν·
[50]	ἀκούσασι κρῖναι εὐμαθής· δεῖ γὰρ	δή	που τὸν μὲν κατηγοροῦντα ἐμὲ
[240]	σαυτοῦ τὴν ἀπολογίαν. Οὐ γὰρ	δή	που τοῦτό γε σκήψῃ, ὡς
[70]	ὑστεραίᾳ εἰς τὴν ἐκκλησίαν. Ἐνταῦθα	δὴ	προκαταλαβὼν Δημοσθένης τὸ βῆμα, οὐδενὶ
[200]	τῶν λόγων ἐπιτηρεῖτε. (Ἀλλ' ἃ	δὴ	συμβήσεται ὑμῖν, ἐὰν τοῦτον τὸν
[100]	ἀνακρεμάσας ἀπὸ τῶν ἐλπίδων, ἐνταῦθ'	δὴ	συστρέψας γράφει, κελεύων ἑλέσθαι πρέσβεις
[200]	πρὸς τὸ τοῦ φεύγοντος. (Ὅταν	δὴ	ταῦτα λέγῃ, πρὸς μὲν τοὺς
[10]	τις ἐστὶν εὐνοίας εὐθύνη; Πρὸς	δὴ	ταύτην τὴν πρόφασιν ἀκούσατέ μου
[170]	γὰρ δεῖ πάλιν διεξιέναι; Σκέψασθε	δή,	τί τούτων ὑπάρχει Δημοσθένει· ὁ
[10]	μὲν φύσει μέτριοί εἰσιν (εἰ	δή	τίς ἐστι μέτριος τῶν τὰ
[10]	τῆς αἰσχύνης τοῦ δήμου. Κατιδὼν	δή	τις ταῦτα νομοθέτης τίθησι νόμον,
[40]	οὗτοι δ' ἄνευ ψηφίσματος. (Συνιδὼν	δή	τις ταῦτα νομοθέτης, τίθησι νόμον
[250]	ὑπερώριστ' ἄν ἢ ἀπέθανε. (Ἀντιθῶμεν	δὴ	τὸ νυνὶ γιγνόμενον. Ἀνὴρ ῥήτωρ,
[200]	Κτησιφῶν διεξέλθῃ πρὸς ὑμὰς τοῦτο	δὴ	τὸ συντεταγμένον αὐτῷ προοίμιον, ἔπειτ'
[10]	τοῦ λέγοντος ἀναισχυντίᾳ. (Πρὸς δὲ	δὴ	τὸν ἄφυκτον λόγον, ὅν φησι
[110]	ἑκάστους ἀνιάτοις συμφοραῖς περιβάλλειν. (Σκέψασθε	δὴ	τὸν δαίμονα καὶ τὴν τύχην,
[240]	ἂν μή τις συνείποι; Ἐπερώτησον	δὴ	τοὺς δικαστάς, εἰ ἐγίγνωσκον Χαβρίαν
[30]	τῶν νόμων μαθήσεσθε. ΝΟΜΟΙ. (Ἀναμνήσθητε	δὴ	τοὺς προειρημένους λόγους, ὅτι ὁ
[30]	ἐὰν ψηφίσηται ὁ δῆμος· κατὰ	δὴ	τοῦτον τὸν νόμον φήσουσι γεγραφέναι
[50]	ὃν ἤγομεν χρόνον τὴν εἰρήνην,	δηλονότι	μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης, ἐν
[30]	τέχνας τοῖς νόμοις· ἃς ἐγὼ	δηλώσω	καὶ προερῶ ὑμῖν, ἵνα μὴ
[130]	ἐν τῇ πολιτείᾳ διὰ Θηβαίους·	δημαγωγὸς	Ἀριστοφῶν ὁ Ἀζηνιεύς, πλεῖστον χρόνον
[220]	οὐκ ἀντερωτᾷς, τίς ἂν εἴη	δημαγωγὸς	τοιοῦτος, ὅστις τὸν μὲν δῆμον
[70]	πονηρὸς, οὐκ ἄν ποτε γένοιτο	δημαγωγὸς	χρηστός, οὐδὲ ὁ τὰ φίλτατα
[130]	ταῖς πόλεσι τοὺς πονηροὺς τῶν	δημαγωγῶν	μὴ προσδέχεσθαι· (λέξω δὲ κἀγὼ
[220]	ὁ βουλόμενος, ἀλλ' ὁ δυναστεύων	δημηγορεῖ·	ἐν δὲ ταῖς δημοκρατίαις, ὁ
[210]	βουλοίμην, οὔτε τὰ αὐτὰ τούτῳ	δημηγορήσας	δεξαίμην ἂν ζῆν. (Τὴν δ'
[250]	δὲ Ἀκαρνᾶνας, ἐκπλῆξαι δὲ Θηβαίους	δημηγορήσας.	Οἴεται γὰρ ὑμᾶς εἰς τοσοῦτον
[210]	ὑμῖν ἐγώ, ἢ εἴ τινας	δημηγορίας	εἴρηκα, (τούτων κατηγορεῖν, ἀλλὰ καὶ
[130]	δόξαν, ἀλλὰ διὰ τὰς Δημοσθένους	δημηγορίας.	(Καίτοι πολλὰς μὲν πρότερον πρεσβείας
[70]	ἐν τῇ προτέρᾳ τῶν ἐκκλησιῶν	δημηγοροῦντες.	Καὶ ὁ δῆμος ἀπῆλθε τοιοῦτόν
[210]	δ' ἐστὶν, ὡς ἔοικε, δεινὸς	δημιουργὸς	λόγων, ὥστε οὐκ ἀποχρῇ αὐτῷ,
[30]	καὶ αἱ τριττύες καὶ οἱ	δῆμοι	ἐξ ἑαυτῶν αἱροῦνται τὰ δημόσια
[0]	τῇ πόλει, σῴζεται καὶ ἡ	δημοκρατία·	(ἃ χρὴ διαμνημονεύοντας ὑμᾶς, μισεῖν
[0]	ἀνθρώποις, τυραννὶς, καὶ ὀλιγαρχία, καὶ	δημοκρατία.	Διοικοῦνται δ' αἱ μὲν τυραννίδες
[200]	καταγαγόντες, οὐκ ἄν ποθ' ἡ	δημοκρατία	κατέστη· νῦν δὲ ἐκεῖνοι μὲν,
[190]	ὑπολαμβάνοιτε. Εἰ γάρ τις ἐν	δημοκρατίᾳ	τετιμημένος, ἐν τοιαύτῃ πόλει, ἣν
[190]	καὶ τοῖς νόμοις καὶ τῇ	δημοκρατίᾳ,	τὸ δὲ δεύτερον ὕδωρ τῷ
[220]	δυναστεύων δημηγορεῖ· ἐν δὲ ταῖς	δημοκρατίαις,	ὁ βουλόμενος, καὶ ὅταν αὐτῷ
[190]	αἰτεῖ, ὅρκον αἰτεῖ, νόμον αἰτεῖ,	δημοκρατίαν	αἰτεῖ, ὧν οὔτε αἰτῆσαι οὐδὲν
[250]	τὸν καλλίστοις νόμοις κοσμήσαντα τὴν	δημοκρατίαν,	ἄνδρα φιλόσοφον καὶ νομοθέτην ἀγαθόν,
[140]	τὸ τῆς πόλεως, καὶ τὴν	δημοκρατίαν	ἄρδην ἔλαθεν ὑφελόμενος, καὶ μετήνεγκεν
[160]	τοῖς νόμοις, οἳ σῴζουσι τὴν	δημοκρατίαν·	δεύτερον δ' ἀπὸ τῶν προγόνων
[200]	τοὺς νόμους καλεῖς, ἐπὶ τὴν	δημοκρατίαν	καλεῖς· ἂν δ' ἄρα ὑμῖν
[30]	τοιούτων τῷ νομοθέτῃ τῷ τὴν	δημοκρατίαν	καταστήσαντι, ἀλλὰ διαρρήδην προστέτακται τοῖς
[0]	γνώμας, βεβαιοῦτε τῇ πόλει τὴν	δημοκρατίαν,	κολάζετε τοὺς ὑπεναντίως τῷ νόμῷ,
[20]	πολιτεύου. Ταῦτα γὰρ ὀρθοῖ τὴν	δημοκρατίαν.	(Πρὸς μὲν οὖν τὰς κενὰς
[200]	βλάπτεις τὴν πόλιν, καταλύεις τὴν	δημοκρατίαν.	(Τίς οὖν ἐστιν ἀποτροπὴ τῶν
[220]	οἴει λανθάνειν μεταφέρων οὐκ ἐκ	δημοκρατίας,	ἀλλ' ἐξ ἑτέρας πολιτείας. Ἐν
[240]	αὐτῷ τοὺς ἐπαίνους, καὶ τῆς	δημοκρατίας	ἐπιμελήθητε ἤδη διαφευγούσης ὑμᾶς. ~Ἢ
[250]	ἑαυτῶν πρόσωπα, ὡς φύλακες τῆς	δημοκρατίας,	ἕτεροι δ' αἰτοῦσι δωρεὰς, ὡς
[230]	τοῖς ὀλίγοις προΐεσθε τὰ τῆς	δημοκρατίας	ἰσχυρά, οὐκ ἐπαινῶ· ὅτι δ'
[240]	γὰρ εὔνοια, καὶ τὸ τῆς	δημοκρατίας	ὄνομα κεῖται μὲν ἐν μέσῳ,
[250]	ἑαλωκώς, αὐτὸ μόνον τοὔνομα τῆς	δημοκρατίας	περιποιεῖται, τῶν δ' ἔργων ἑτέροις
[0]	ὑπὸ τῶν νόμων, φύλακες τῆς	δημοκρατίας	τήνδε τὴν ἡμέραν. (Κἀκεῖνο δὲ
[0]	ἐφεστηκότων, αἱ δὲ πόλεις αἱ	δημοκρατούμεναι	τοῖς νόμοις τοῖς κειμένοις. Μηδεὶς
[230]	Ἀνὴρ γὰρ ἰδιώτης ἐν πόλει	δημοκρατουμένῃ,	νόμῳ καὶ ψήφῳ βασιλεύει· ὅταν
[110]	ἰδιώτου, ἢ δυνάστου ἢ πόλεως	δημοκρατουμένης,	τούτων ἑκάστους ἀνιάτοις συμφοραῖς περιβάλλειν.
[100]	Ὠρεοῦ. Διὸ καὶ καταφανὴς ἐγένετο,	δημοκρατουμένων	τῶν Ὠρειτῶν, καὶ πάντα πραττόντων
[50]	ὅτ' ἐγράψατο εἰς Ἄρειον πάγον	Δημομέλην	τὸν Παιανιέα, ἀνεψιὸν ὄντα ἑαυτῷ,
[220]	φανερῶς ἐξηλέγχου, ἴσως ἐλπίζεις τὸν	δῆμον	ἀμνημονεῖν· (τὰ δὲ περὶ τὰς
[180]	ἀνδραγαθίας, οὕτω τὰς χάριτας τὸν	δῆμον	ἀπαίτει. ~Ἵνα δὲ μὴ ἀποπλανῶ
[40]	κακοὶ τὴν ψυχὴν εἰς τὸν	δῆμον	γίγνωνται. Καὶ διὰ τοῦτο προσέθηκεν
[180]	Κοίλης, εἷς τῶν καταγαγόντων τὸν	δῆμον·	ἔγραψε δὲ πρῶτον μὲν αὐτοῖς
[230]	αἳ ῥᾳδίως οὕτω κατέλυσαν τὸν	δῆμον·	ἔχαιρε γὰρ κολακευόμενος· ἔπειτ' αὐτὸν
[180]	Μήδους. Οὗτοι, δεῦρο ἀφικόμενοι, τὸν	δῆμον	ᾖτησαν δωρεάν, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς
[220]	δημαγωγὸς τοιοῦτος, ὅστις τὸν μὲν	δῆμον	θωπεῦσαι δύναιτο, τοὺς δὲ καιροὺς,
[180]	οἱ ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα τὸν	δῆμον	καταγαγόντες; Ἀριστείδης δ' ὁ δίκαιος,
[200]	οἱ ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα τὸν	δῆμον	καταγαγόντες, οὐκ ἄν ποθ' ἡ
[190]	ἐπιγέγραπται τοῖς ἀπὸ Φυλῆς τὸν	δῆμον	καταγαγοῦσιν. ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ. Τούσδ' ἀρετῆς ἕνεκα
[180]	τοῖς ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα τὸν	δῆμον	καταγαγοῦσιν, ἔστιν ἰδεῖν. Ἦν μὲν
[140]	πρεσβείας, (πρῶτον μὲν συνέπεισε τὸν	δῆμον	μηκέτι βουλεύεσθαι ἐπὶ τίσι δεῖ
[40]	ἀνεκήρυττόν τινες, οὐ πείσαντες τὸν	δῆμον,	οἱ μὲν ὅτι στεφανοῦνται ὑπὸ
[220]	συνεχῶς, ἀλλὰ διαλείπων, πρὸς τὸν	δῆμον	προσέρχομαι, καὶ τὴν ἀξίωσιν ταύτην
[90]	σωτηρίας, ἔνορκον λαβεῖν τὸν Ἀθηναίων	δῆμον,	σύμμαχον ὀνομασθέντα, βοηθήσειν, εἴ τις
[150]	παρανοίας ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων τὸν	δῆμον	τὸν Ἀθηναίων, μηδ' ὑπομιμνῄσκετε τῶν
[110]	πόλεως, πεντήκοντα ταλάντοις ζημιῶσαι τὸν	δῆμον	τὸν Ἀθηναίων, ὅτι χρυσᾶς ἀσπίδας
[170]	καὶ τοὺς πολέμους, ἐγκαταλίπῃ τὸν	δῆμον·	τὸν δ' ὀλιγαρχικὸν, πάντα δεῖ
[250]	τοὐναντίον τούτου πράξητε, ἀπολύσετε τὸν	δῆμον	τῶν αἰτιῶν. (Μὴ οὖν ὡς
[160]	εὐεργεσίαν τινὰ αὐτῷ πρὸς τὸν	δῆμον	ὑπάρχειν, ἢ, τό γ' ἀναγκαιότατον,
[190]	ἀρετῆς ἕνεκα στεφάνοις ἐγέραιρε παλαίχθων	Δῆμος	Ἀθηναίων, οἵ ποτε τοὺς ἀδίκοις
[70]	τῶν ἐκκλησιῶν δημηγοροῦντες. Καὶ ὁ	δῆμος	ἀπῆλθε τοιοῦτόν τι ὑπειληφώς, ὡς
[40]	ἐξεῖναι στεφανοῦν, ἐὰν ψηφίσηται ὁ	δῆμος,	ἀπομνημονεύετε αὐτοῖς ὑποβάλλειν· Ναί, εἴγε
[40]	ἀναγορεύεσθαι ὅτι στεφανοῖ αὐτοὺς ὁ	δῆμος	(εἰ οὕτω τύχοι) ὁ τῶν
[190]	γὰρ, ὅτε ἀρτίως κατεληλύθει ὁ	δῆμος,	εἴ τις εἰσίοι γραφὴ παρανόμων
[250]	τῆς πόλεως ὄντες· (ὁ δὲ	δῆμος,	ἐκ τῆς ἀθυμίας τῶν συμβεβηκότων,
[30]	βουλευτηρίῳ ἀνακηρύττεσθαι, ἐὰν δὲ ὁ	δῆμος,	ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἄλλοθι δὲ
[230]	ὀρχήστρα χρυσῶν στεφάνων, οἷς ὁ	δῆμος	ἐστεφανοῦτο ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων, διὰ
[150]	γενόμενοι, μέχρι μὲν ἥβης ὁ	δῆμος	ἔτρεφε, νυνὶ δὲ, καθοπλίσας τῇδε
[210]	ἐχρῆν, εἰ καὶ μανεὶς ὁ	δῆμος,	ἢ τῶν καθεστηκότων ἐπιλελησμένος, ἐπὶ
[40]	θεάτρῳ, ἐὰν μὴ ψηφίσηται ὁ	δῆμος,	ἵν' ἡ πόλις, ἡ βουλομένη
[220]	ἀπεκρίνου, ἐφ' ᾧ ἀνεβόησεν ὁ	δῆμος,	καὶ ὅσοι ξένοι περιέστασαν τὴν
[30]	τῷ θεάτρῳ, ἐὰν ψηφίσηται ὁ	δῆμος·	κατὰ δὴ τοῦτον τὸν νόμον
[190]	τότε πᾶσιν, ὅτι τηνικαῦτα ὁ	δῆμος	κατελύθη, ἐπειδή τινες τὰς γραφὰς
[90]	μνησθεὶς τῶν προτέρων ἀδικημάτων ὁ	δῆμος,	μὴ προσδέξαιτο τὴν συμμαχίαν· ἀλλ'
[40]	πόλις στεφανοῖ· εἰ δὲ ὁ	δῆμος	ὁ Ἀθηναίων, ἀποδέδεικταί σοι τόπος,
[40]	Ἕλληνας, ὅτι στεφανοῖ αὐτὸν ὁ	δῆμος	ὁ Ἀθηναίων ἀρετῆς ἕνεκα καὶ
[150]	καὶ οὗτος ἀνήρ, στεφανοῖ ὁ	δῆμος	ὁ Ἀθηναίων ἀρετῆς ἕνεκα, τὸν
[200]	ἀναπτήσομαι· ἀνθυποβάλλετε αὐτῷ. Ὁ δὲ	δῆμος	ὁ Ἀθηναίων ποῖ καταφύγῃ, Δημόσθενες;
[180]	τὴν δωρεάν; τησεν, ἀλλ' ὁ	δῆμος	οὐκ ἔδωκεν, ἀλλ' ἀντὶ τοῦ
[180]	στεφανῶσαι. Ἀχάριστος ἄρ' ἦν ὁ	δῆμος;	Οὔκ, ἀλλὰ μεγαλόφρων, κᾀκεῖνοί γε,
[250]	τὸ μὲν βουλευτήριον καὶ ὁ	δῆμος	παρορᾶται, αἱ δ' ἐπιστολαὶ καὶ
[250]	τελευτήσαντος τὰς θυγατέρας ἐξέδωκεν ὁ	δῆμος,	σχετλιάζοντα ἐπὶ τῷ τῆς δικαιοσύνης
[180]	δωρεάν, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ	δῆμος	τιμὰς μεγάλας, ὡς τότ' ἐδόκει,
[10]	τῷ Θησείῳ, κἀκείνας ἃς ὁ	δῆμος	χειροτονεῖ ἐν ἀρχαιρεσίαις, στρατηγοὺς, καὶ
[10]	ἀρχὰς ἁπάσας εἶναι, ἃς ὁ	δῆμος	χειροτονεῖ) καὶ τοὺς ἐπιστάτας (φησὶ)
[60]	οἱ Φιλίππου πρέσβεις, βουλεύσηται ὁ	δῆμος	ὡς τάχιστα περὶ τῶν πρὸς
[150]	ἰδιώτης οὐδεὶς πώποτε καλῶς ἀπήλλαξε	Δημοσένει	συμβούλῳ χρησάμενος. Ὑμεῖς δ' ὦ
[180]	ὁ τὴν ἀνόμοιον ἔχων ἐπωνυμίαν	Δημοσθένει;	(Ἀλλ' ἔγωγε, μὰ τοὺς θεοὺς
[90]	τῷ μὲν δήμῳ κενὰς ἐλπίδας,	Δημοσθένει	δ' ἀργύριον καὶ τοῖς περὶ
[240]	καλὰ κατὰ πόλεμον ἔργα πέπρακται.	(Δημοσθένει	δ' ἐάν τις ἐρωτᾷ, διὰ
[150]	Φειδίας ἐνεργολαβεῖν ἠργάσατο καὶ ἐνεπιορκεῖν	Δημοσθένει,	ἦ μήν, εἴ τις ἐρεῖ
[170]	Σκέψασθε δή, τί τούτων ὑπάρχει	Δημοσθένει·	ὁ δὲ λογισμὸς ἔστω ἐπὶ
[230]	ἡμᾶς τὸ τῆς πόλεως ἀξίωμα	Δημοσθένει	περιτιθείς. (Ἡλίκον δ' ἐστὶ τὸ
[250]	τίνες ὑμῶν εἰσιν οἱ βοηθήσοντες	Δημοσθένει·	πότερον οἱ συγκυνηγέται, ἢ οἱ
[100]	δημοσίας προσόδους, καὶ τόκον ἤνεγκαν	Δημοσθένει	τοῦ δωροδοκήματος δραχμὴν τοῦ μηνὸς
[230]	Θηβαίους συμμαχίας τὰς αἰτίας ἀνατιθῇς	Δημοσθένει,	τοὺς μὲν ἀγνοοῦντας ἐξαπατᾷς, τοὺς
[180]	(Παρανάγνωθι καὶ ὃ γέγραφε Κτησιφῶν	Δημοσθένει,	τῷ τῶν μεγίστων κακῶν αἰτίῳ.
[200]	ὑπάρξαι δεῖ, ὧν οὐδέτερόν ἐστι	Δημοσθένει	ὑπάρχον, ἢ τοὺς θεοὺς καινούς,
[70]	μὲν ἀπὸ τῶν αὐτῶν πολιτευμάτων	Δημοσθένει	φυγὰς ἀπ' εἰσαγγελίας γεγένηται, Δημοσθένης
[20]	ὑποβάλλετε· Οὔκουν ἐχρῆν σε, ὦ	Δημόσθενες,	ἐᾶσαι τὸν τῶν λογιστῶν κήρυκα
[200]	ἐκεῖνο αὐτῷ ὑποβάλλετε, ὅτι, Ὦ	Δημόσθενες,	εἰ σοὶ ἦσαν ὅμοιοι οἱ
[160]	κινδύνους. Εἶπάς τινα ἐνταῦθα λόγον,	Δημόσθενες,	ἢ ἔγραψάς τι ψήφισμα; Βούλει
[210]	(Τὴν δ' ἐμὴν σιωπήν, ὦ	Δημόσθενες,	ἡ τοῦ βίου μετριότης παρεσκεύασεν·
[50]	ἀποκρίνωμαι, ἐναντίον σοι τῶν δικαστῶν,	Δημόσθενες,	καὶ τῶν ἄλλων πολιτῶν, ὅσοι
[200]	δῆμος ὁ Ἀθηναίων ποῖ καταφύγῃ,	Δημόσθενες;	Πρὸς ποίαν συμμάχων παρασκευήν; Πρὸς
[160]	Ἐνταῦθ' ἡμῖν ἀπόδειξιν ποίησαι, ὦ	Δημόσθενες,	τί ποτ' ἦν ἃ ἔπραξας,
[140]	ὀργίζεσθε. Ἐκεῖνο γὰρ πεπόνθατε πρὸς	Δημοσθένη·	συνείθισθε ἤδη τἀδικήματα αὐτοῦ ἀκούειν,
[50]	χρησαμένους, τῶν δὲ ἀτυχημάτων ἁπάντων	Δημοσθένην	αἴτιον γεγενημένον. Καὶ χρήσομαι τῇ
[200]	λέγω. (Οὕτω δὴ καὶ τὸν	Δημοσθένην	ἀξιώσατε ἀπολογεῖσθαι, πρὸς τὸν τῶν
[10]	πρὶν εὐθύνας δοῦναι, γέγραφε μεταξὺ	Δημοσθένην	ἄρχοντα στεφανοῦν. (Λέξουσι δέ, ὦ
[240]	πράξασαν χωρὶς τοῦ σώματος θάπτομεν·	(Δημοσθένην	δέ, ὦ Ἀθηναῖοι, τὸν γράψαντα
[60]	Δημοσθένους, ἀλλὰ πρὸς Φιλοκράτην καὶ	Δημοσθένην,	εἰκότως, τοὺς ἅμα μὲν πρεσβεύοντας,
[50]	εἰπεῖν. Καὶ γὰρ πυνθάνομαι μέλλειν	Δημοσθένην,	ἐπειδὰν αὐτοῖς ὁ λόγος ἀποδοθῇ,
[20]	ἡγεμονίας ἐλάμβανε, τούτων ὑμῖν αὐτὸν	Δημοσθένην	καὶ Κτησιφῶντα μάρτυρας παρέξομαι. Ἐπὶ
[90]	πολιτῶν, καὶ τελευτῶν ὀνομαστὶ παρεκάλει	Δημοσθένην,	καὶ συνειπεῖν ἠξίου. (Ὁ δὲ,
[50]	ἡγεμονίαν· καὶ τούτων ἀπεστερήθητε διὰ	Δημοσθένην	καὶ Φιλοκράτην καὶ τὰς τούτων
[80]	τοῖς αὐτοῖς χρόνοις διαφέρεσθαί τι	Δημοσθένην	καὶ Φιλοκράτην, σχεδὸν ὑπὲρ τούτων,
[220]	θεοὺς Ὀλυμπίους, ὧν ἐγὼ πυνθάνομαι	Δημοσθένην	λέξειν, ἐφ' ᾧ νυνὶ μέλλω
[70]	πρεσβείαν τὴν ἐπὶ τοὺς ὅρκους,	Δημοσθένην.	Ὁ γὰρ μισαλέξανδρος καὶ μισοφίλιππος
[140]	συμμαχίας μίαν μόνον συλλαβὴν γράψαι	Δημοσθένην·	(ὁ δ' εἰσάγων ἦν ὑμᾶς
[30]	φυλὴ ἄρχοντα καὶ τειχοποιὸν ἀπέδειξε	Δημοσθένην,	ὃς ἐκ τῆς διοικήσεως εἰς
[70]	νῦν ἡμῖν παθεῖν συνέβη διὰ	Δημοσθένην.	Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω ἐξ
[250]	ἧς Ἀθηναῖοι ἄρχουσιν, (ὑμεῖς δὲ	Δημοσθένην,	οὐ κομίσαντα εἰς τὴν Ἑλλάδα
[240]	Εἰ γὰρ τολμήσει Κτησιφῶν μὲν	Δημοσθένην	παρακαλεῖν λέξοντα εἰς ὑμᾶς, οὗτος
[200]	κατάβαινε· καὶ τί δεῖ σε	Δημοσθένην	παρακαλεῖν; Ὅταν δ' ὑπερπηδήσας τὴν
[200]	δὲ, ὑπερπηδήσας τὴν δικαίαν ἀπολογίαν,	Δημοσθένην	παρακαλῇ, μάλιστα μὲν μὴ προσδέχεσθε
[60]	τῆς ἀληθείας λογισμὸς καταλάβῃ τὸν	Δημοσθένην	πλείω μὲν γεγραφότα ψηφίσματα Φιλοκράτους
[200]	ἂν, ἐπανερομένου Κτησιφῶντος, εἰ καλέσοι	Δημοσθένην,	πρῶτος ἀναβοήσῃ, Κάλει, Κάλει· ἐπὶ
[230]	ψήφισμα, διὰ ποίας εὐεργεσίας ἀξιοῖ	Δημοσθένην	στεφανῶσαι. Εἰ μὲν γὰρ λέξεις,
[200]	ὑμῖν δόξῃ ἀκούειν, ἀξιώσατε τὸν	Δημοσθένην	τὸν αὐτὸν τρόπον ἀπολογεῖσθαι, ὅνπερ
[20]	δῷ, στεφανοῦν, ὁ δὲ Κτησιφῶν	Δημοσθένην,	τὸν συλλήβδην ἁπάσας τὰς Ἀθήνησιν
[200]	ἔπειτα τὸν ῥήτορα ἐξήλεγξα, γράψαντα	Δημοσθένην	ὑπεύθυνον ὄντα στεφανοῦν, οὐδὲν προβαλόμενον,
[210]	βούλομαι προειπεῖν. Πυνθάνομαι γὰρ λέξειν	Δημοσθένην,	ὡς ἡ πόλις ὑπ' αὐτοῦ
[20]	φθίνοντος, ἐκκλησίας οὔσης, ἔγραψε ψήφισμα	Δημοσθένης,	ἀγορὰν ποιῆσαι τῶν φυλῶν, σκιροφοριῶνος
[210]	γε ὑμῶν οὐδεὶς φοβήσεται, μὴ	Δημοσθένης,	ἀνὴρ μεγαλόψυχος, καὶ τὰ πολεμικὰ
[60]	ἀπελογεῖτο δὲ Φιλοκράτης, συναπελογεῖτο δὲ	Δημοσθένης.	Ἀπέφυγε Φιλοκράτης. Μετὰ ταῦτα ἐπῄει
[100]	πάντων πικρότατος χρόνος, ἐν ὧ	Δημοσθένης	ἀπώλεσε τὰς τῶν Ἑλλήνων καὶ
[10]	τὸν ἄφυκτον λόγον, ὅν φησι	Δημοσθένης,	βραχέα βούλομαι προειπεῖν. Λέξει γὰρ
[70]	ἐστί μοι τὴν κολακείαν διεξελθεῖν.	Δημοσθένης	γὰρ, ἐνιαυτὸν βουλεύσας, οὐδεμίαν πώποτε
[90]	πειρῶνται λέγειν, φοβούμενοι τὸν ἔλεγχον·	Δημοσθένης	δ' ὅταν ἀλαζονεύηται, πρῶτον μὲν
[130]	θεὸν ὅ τι χρὴ πράττειν;	Δημοσθένης	δὲ ἀντέλεγε, φιλιππίζειν τὴν Πυθίαν
[70]	Δημοσθένει φυγὰς ἀπ' εἰσαγγελίας γεγένηται,	Δημοσθένης	δὲ ἐπέστη τῶν ἄλλων κατήγορος,
[90]	Καλλίας μὲν ὕβρεως καὶ πλεονεξίας,	Δημοσθένης	δέ, ὃν ἐπαινεῖ Κτησιφῶν, δωροδοκίας,
[80]	τῶν ἄλλων διαφερόντως Φιλοκράτης καὶ	Δημοσθένης,	διὰ τὸ μὴ μόνον πρεσβεύειν,
[60]	παρεχομένου ὃ μετὰ Φιλοκράτους ἔγραψε	Δημοσθένης,	ἐὰν αὐτὸς ὁ τῆς ἀληθείας
[210]	ἐμπληξίαν καὶ δειλίαν· ὁ δὲ	Δημοσθένης,	εἰς αὑτὸν μὲν ἀποβλέπων, θαρρεῖν
[140]	πράξεις τρία τὰ πάντων μέγιστα	Δημοσθένης	εἰς ὑμᾶς ἐξημάρτηκε· πρῶτον μέν,
[180]	κἀκείνων τῶν ἀνδρῶν. Ἐπιδειξάτω τοίνυν	Δημοσθένης	ἐν τῷ αὐτοῦ λόγῳ, εἴ
[70]	ἄλλων παρεγγράψας, ὁ δ' ἐπιψηφίσας,	Δημοσθένης,	ἐν ᾧ γέγραπται, ἀποδοῦναι τοὺς
[60]	Φίλιππον. Ἐνταῦθα ἕτερον ψήφισμα νικᾷ	Δημοσθένης,	ἐν ᾧ γράφει, μὴ μόνον
[140]	καὶ χρεία συμμαχίας, ἀλλ' οὐ	Δημοσθένης.	Ἐπεὶ περὶ γε ταύτας τὰς
[210]	μὴ ταὐτὸν ἐνύπνιον ἐγὼ καὶ	Δημοσθένης	ἴδομεν. ~Ἐπιτιμᾷς δέ μοι, εἰ,
[50]	(ὅτε, εἷς ὢν τῶν τριηράρχων	Δημοσθένης,	καὶ περιάγων τὸν στρατηγὸν ἐπὶ
[160]	Εἰ γάρ τι τούτων ἐφρόνει	Δημοσθένης,	καὶ πολεμικῶς εἶχεν, ὥσπερ καὶ
[140]	ἐπαίδευσε) (τούτων ἐχόντων οὕτως αἰσθόμενος	Δημοσθένης	καὶ τοὺς Βοιωτάρχας ὑποπτεύσας μέλλειν
[60]	ὑπὲρ εἰρήνης. Τούτων εἷς ἦν	Δημοσθένης.	Κἀκεῖθεν ἐπανήκων ἐπαινέτης ἦν τῆς
[20]	ΝΟΜΟΙ. (Ὅταν τοίνυν μάλιστα θρασύνηται	Δημοσθένης,	λέγων ὡς διὰ τὴν ἐπίδοσιν
[20]	τοῦ δήμου. Καὶ περὶ τούτου	Δημοσθένης	μὲν καὶ Κτησιφῶν πολὺν ποιήσονται
[80]	ἐνταῦθα Καλλίας ὁ Χαλκιδεύς, ὃν	Δημοσθένης	μισθαρνῶν ἐνεκωμίαζεν, (ὁρῶν τὸ στρατόπεδον
[180]	ναυμαχίᾳ τὸν Πέρσην ἐνικᾶτε, ἢ	Δημοσθένης,	ὁ νυνὶ τὴν τάξιν λιπών;
[170]	δικαίοις. (Τούτῳ πατὴρ μὲν ἦν	Δημοσθένης	ὁ Παιανιεύς, ἀνὴρ ἐλεύθερος (οὐ
[170]	παριδὼν τοὺς τῆς πόλεως νόμους,	Δημοσθένης	ὁ Παιανιεύς· ἐξ ἧς ἡμῖν
[60]	φάσκων εἶναι, καὶ τότε μισοφίλιππος,	Δημοσθένης,	ὁ τὴν ξενίαν ἐμοὶ προφέρων
[20]	δὲ ὄντως ἦν ὑπεύθυνος ὁ	Δημοσθένης,	ὅθ' οὗτος εἰσήνεγκε τὸ ψήφισμα,
[150]	ἐκεῖνο ὑμᾶς ὑπομνῆσαι βούλομαι, ὅτι	Δημοσθένης	οὐ τὴν ἀπὸ στρατοπέδου μόνον
[60]	τὴν δόξαν, ὡς ἄρα ὁ	Δημοσθένης	οὐδὲν πώποτε εἴρηκεν ὑπὲρ Φιλίππου,
[140]	Καὶ, τηλικούτων κακῶν αἴτιος γενόμενος,	Δημοσθένης	οὐκ ἀγαπᾷ εἰ μὴ δίκην
[170]	ὁ περίεργος καὶ συκοφάντης γεγένηται	Δημοσθένης.	Οὐκοῦν, ἀπὸ μὲν τοῦ πάππου
[60]	Θεμιστοκλῆς ἄρχων. Ἐνταῦθ' εἰσέρχεται βουλευτὴς	Δημοσθένης,	οὔτε λαχὼν, οὔτ' ἐπιλαχών, ἀλλ'
[130]	ταῦθ' ἡμῖν συμβέβηκεν, ἐξ ὅτου	Δημοσθένης	πρὸς τὴν πολιτείαν προσελήλυθεν. Εὖ
[100]	μισθὸν, τὴν γνώμην ταύτην ἔγραψε	Δημοσθένης,	τάλαντον μὲν ἐκ Χαλκίδος παρὰ
[10]	δημοσίων ἔργων (ἔστι δὲ ὁ	Δημοσθένης	τειχοποιὸς ἐπιστάτης τοῦ μεγίστου τῶν
[20]	καὶ ἐν ποίᾳ ἐκκλησίᾳ, ἐχειροτονήθη	Δημοσθένης	τὴν ἀρχὴν τὴν ἐπὶ τῶν
[70]	τὴν ἐκκλησίαν. Ἐνταῦθα δὴ προκαταλαβὼν	Δημοσθένης	τὸ βῆμα, οὐδενὶ τῶν ἄλλων
[110]	χρήμασι διέφθειρον, ὧν εἷς ἦν	Δημοσθένης.	(Χειροτονηθεὶς γὰρ ὑφ' ὑμῶν πυλάγορας,
[160]	ἐκείνῳ. Διὰ τούτου γράμματα πέμψας	Δημοσθένης	ὡς Ἀλέξανδρον, ἄδειάν τινα εὕρηται
[90]	ἀπέτυχε Καλλίας· ἀλλ' ὁ μισοτύραννος	Δημοσθένης,	ὡς αὐτὸς προσποιεῖται, ὅν φησι
[120]	ὃν αὐτίκα μάλα τολμήσει λέγειν	Δημοσθένης	ὡς ἐγὼ ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας
[140]	τὴν τῶν ὀνομάτων σύνθεσιν τῶν	Δημοσθένους	ἀγαπήσοντας, ἀλλ' οὐ μᾶλλον ἐφ'
[190]	δ' ἐκ τῶν τεχνῶν τῶν	Δημοσθένους,	αἰσχρὸν ἔθος ἐν τοῖς δικαστηρίοις
[60]	συκοφαντηθέντας ὕστερον ἐκ μεταβολῆς ὑπὸ	Δημοσθένους,	ἀλλὰ πρὸς Φιλοκράτην καὶ Δημοσθένην,
[240]	τοῖς προγόνοις ὑμᾶς, ἀλλὰ τῇ	Δημοσθένους	ἀνανδρίᾳ, προσεικασθῆναι. Πῶς οὖν ἄν
[230]	μὲν τῆς τύχης ἐγκαταλελεῖφθαι, ὑπὸ	Δημοσθένους	δὲ εὖ πεπονθέναι; Καὶ, τὸ
[130]	ὑμετέραν δόξαν, ἀλλὰ διὰ τὰς	Δημοσθένους	δημηγορίας. (Καίτοι πολλὰς μὲν πρότερον
[210]	γραφήν. Ἐγὼ δὲ οὔτε τὰς	Δημοσθένους	διατριβὰς ἐζήλωκα, οὔτ' ἐπὶ ταῖς
[70]	~ἔπειτα ἀπήντησαν ὀρθῶς ἰασόμενοι τὸ	Δημοσθένους	δωροδόκημα, (καὶ προσέγραψαν ἐξεῖναι τῷ
[150]	τέκνα καὶ τάφους ἀπώλεσεν ἡ	Δημοσθένους	δωροδοκία καὶ τὸ βασιλικὸν χρυσίον.
[120]	εὐσεβείας ἡμῖν παραδεδωκότων, τῆς δὲ	Δημοσθένους	δωροδοκίας ἐμποδὼν γεγενημένης. ~Ἀλλ' οὐ
[90]	ἐκκλησίαν, λόγους διεξῆλθε κατεσκευασμένους ὑπὸ	Δημοσθένους.	Εἶπε γὰρ, ὡς ἥκοι ἐκ
[210]	ἰδιώτης εἶναι· ἀλλὰ τὴν τοῦ	Δημοσθένους	ἐν τῇ πολιτείᾳ δωροδοκίαν φησὶ
[50]	τὸν μὲν ἴδιον βίον τὸν	Δημοσθένους	ἐξετάζειν μακροτέρου λόγου ἔργον ἡγοῦμαι.
[50]	ἐπιδεικνύναι, ὡς εἰσὶν οἱ κατὰ	Δημοσθένους	ἔπαινοι ψευδεῖς, καὶ ὡς οὔτ'
[150]	ἐπὶ τὰ ψηφίσματα εἰᾶτε τὸ	Δημοσθένους	ἐπιγράφειν ὄνομα, ἀλλὰ Ναυσικλεῖ τοῦτο
[30]	περιφανῶς παράνομα γεγραφώς, παραταχθεὶς μετὰ	Δημοσθένους	ἐποίσει τέχνας τοῖς νόμοις· ἃς
[220]	δ' ἦν ἀναγκαῖον ῥηθῆναι, οὐ	Δημοσθένους	ἦν ὁ λόγος, ἀλλ' ἀνδρὸς
[130]	Λεωδάμας ὁ Ἀχαρνεύς, οὐχ ἧττον	Δημοσθένους	λέγειν δυνάμενος, ἀλλ' ἔμοιγε καὶ
[250]	δεόμενον ὑμῶν μηδενὶ τρόπῳ τοὺς	Δημοσθένους	λόγους περὶ πλείονος ποιήσασθαι τῶν
[160]	ᾤκησε πολὺν χρόνον ἐν τῇ	Δημοσθένους	οἰκίᾳ, ὅ τι δὲ πάσχων
[230]	δεῖν ἀφελόντας τὴν ἀδοξίαν ἀπὸ	Δημοσθένους	περιθεῖναι τῷ δήμῳ. (Καὶ φατὲ
[130]	εἶναι, ἀλλὰ χρησμὸν εἰς τὴν	Δημοσθένους	πολιτείαν. Καὶ γὰρ ναυτικὴ καὶ
[250]	ἡμῶν ἡ πόλις ἐκ τῶν	Δημοσθένους	πολιτευμάτων περὶ τοὺς νῦν καιρούς.
[230]	τὴν ἡμέραν, ἐκ δὲ τῶν	Δημοσθένους	πολιτευμάτων ὑμεῖς μὲν ἀστεφάνωτοι καὶ
[100]	ἔλεγχος δὲ οὐ μικρὸς τῶν	Δημοσθένους	πολιτευμάτων, φανερὰ δὲ κατηγορία Κτησιφῶντος.
[200]	(Οὔτε τὸν ἴδιον βίον τὸν	Δημοσθένους	πρότερον διεξῆλθον, οὔτε τῶν δημοσίων
[70]	ἐνίκα, τῷ μὲν λόγῳ προσβιασαμένου	Δημοσθένους,	τὸ δὲ ψήφισμα γράψαντος Φιλοκράτους.
[120]	πόλεως ἁπάσης προαιρουμένης εὐσεβεῖν, καὶ	Δημοσθένους	ὑπὲρ τοῦ μεσεγγυήματος τοῦ ἐξ
[20]	κατηγορία ἡ ἐμή, ἀλλὰ τὰ	δημόσια	γράμματα. (Πρότερον μὲν τοίνυν, ὦ
[200]	τὸ βασιλικὸν χρυσίον, καὶ τὰ	δημόσια	δωροδοκήματα. ~Ὅλως δὲ τί τὰ
[240]	νεωτέρους, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον τὰ	δημόσια	κηρύγματα. Κηρύττεταί τις ἐν τῷ
[30]	δῆμοι ἐξ ἑαυτῶν αἱροῦνται τὰ	δημόσια	χρήματα διαχειρίζειν, τούτους αἱρετοὺς ἄρχοντας
[20]	τὸ ψήφισμα ἔγραψε, καὶ τὰ	δημόσια	χρήματα διεχείριζε, καὶ ἐπιβολὰς ἐπέβαλλε,
[70]	ἰδία πονηρὸς, ἄν ποτε γένοιτο	δημοσίᾳ	χρηστός, οὐδ' ὅστις ἐστὶν οἴκοι
[140]	πονηρὰ φύσις, μεγάλης ἐξουσίας ἐπιλαβομένη,	δημοσίας	ἀπεργάζεται συμφοράς. (Τρίτον δὲ, καὶ
[100]	ὑπέθεσαν αὐτῷ τοῦ ταλάντου τὰς	δημοσίας	προσόδους, καὶ τόκον ἤνεγκαν Δημοσθένει
[230]	οὐδὲ τὰς τάφρους, οὐδὲ τὰς	δημοσίας	ταφὰς ἀνελόντα, τὸν ὀρθῶς πεπολιτευμένον
[50]	μηδένα ψευδῆ γράφειν ἐν τοῖς	δημοσίοις	ψηφίσμασι· τῷ δ' ἀπολογουμένῳ τοὐναντίον
[230]	γὰρ τοιαύτας φύσεις ἤνεγκε τὸ	δημόσιον,	αἳ ῥᾳδίως οὕτω κατέλυσαν τὸν
[50]	οὐδεὶς πώποτε μέμνηται πρὸς ἀγῶνα	δημόσιον	παραγενομένους) ἀποκρίνομαι, ὅτι ἁπάντων τῶν
[50]	ἃς ἐδωροδόκησαν, συστάντες ἐπὶ τὸ	δημόσιον	τὸ ὑμέτερον. (Εἰ δέ τισιν
[160]	σαυτοῦ τρόπῳ; Καίτοι ῥητορικὴν δειλίαν	δημόσιος	καιρὸς οὐκ ἀναμένει. (Ἀλλ' ἐπειδὴ
[200]	τὰ δὲ πλεῖστα περὶ τῶν	δημοσίων,	ἀδικημάτων λέγω. (Οὕτω δὴ καὶ
[200]	Δημοσθένους πρότερον διεξῆλθον, οὔτε τῶν	δημοσίων	ἀδικημάτων οὐδενὸς πρότερον ἐμνήσθην, ἄφθονα
[50]	πόλει δοῦναι; (Περὶ δὲ τῶν	δημοσίων	ἀδικημάτων πειράσομαι σαφέστερον εἰπεῖν. Καὶ
[20]	πειράσομαι ὑμᾶς διδάσκειν ἐκ τῶν	δημοσίων	γραμμάτων· καί μοι ἀνάγνωθι ἐπὶ
[70]	ὦ Ἀθηναῖοι, καλὸν ἡ τῶν	δημοσίων	γραμμάτων φυλακή. Ἀκίνητον γάρ ἐστι,
[20]	τριάκοντα ἡμέρας, καὶ οἱ τῶν	δημοσίων	ἔργων ἐπιστάται· τρίτον δ' ἐν
[10]	καὶ τοὺς ἐπιστάτας (φησὶ) τῶν	δημοσίων	ἔργων (ἔστι δὲ ὁ Δημοσθένης
[20]	ὃς οὔτ' εἴληφεν οὐδὲν τῶν	δημοσίων,	οὔτ' ἀνήλωκε, προσῆλθε δὲ πρός
[10]	τῶν ὑπευθύνων, ἐπαυτοφώρῳ κλέπται τῶν	δημοσίων	χρημάτων ὄντες ἐξελεγχόμενοι, διεφύγγανον ἐκ
[170]	εἰσιέναι εἰς τὰ ἱερὰ τὰ	δημοτελῆ·	σὺ δὲ τὸν ἀστεφάνωτον ἐκ
[170]	ὑποθέσεως, ἐκεῖνο μέμνησθε· ὅταν φῇ	δημοτικὸς	εἶναι, θεωρεῖτ' αὐτοῦ μὴ τὸν
[160]	χρυσοῖς στεφάνοις στεφανοῦσθαι; (Ναί· ἀλλὰ	δημοτικός	ἐστιν. Ἐὰν μὲν τοίνυν πρὸς
[200]	τοῦ κατηγόρου βῆμα, τοὺς δὲ	δημοτικοὺς	πρὸς τὸ τοῦ φεύγοντος. (Ὅταν
[160]	ὑπάρξαι ἐν τῇ φύσει τῷ	δημοτικῷ	ἀνδρὶ καὶ σώφρονι, καὶ πάλιν
[160]	ὁμολογῆσαι τάδε δεῖν ὑπάρξαι τῷ	δημοτικῷ,	πρῶτον μὲν, ἐλεύθερον εἶναι καὶ
[190]	ὁ παλαιὸς ἐκεῖνος, ὁ δοκῶν	δημοτικώτατος	γεγονέναι, οὐχ οὕτως, ἀλλ' ἐπὶ
[40]	ἕτεροι δ' ὅτι ὑπὸ τῶν	δημοτῶν,	ἄλλοι δέ τινες, ὑποκηρυξάμενοι, τοὺς
[40]	μήθ' ὑπὸ τῶν φυλετῶν ἢ	δημοτῶν	ἀναγορεύεσθαι στεφανούμενον, μήθ' ὑπ' ἄλλου,
[40]	στεφανουμένων ὑπὸ τῶν φυλετῶν καὶ	δημοτῶν,	καὶ περὶ τῶν τοὺς οἰκέτας
[40]	καὶ δήμου, καὶ φυλετῶν, καὶ	δημοτῶν·	ὅταν δέ τις ταῦτα ἀφέλῃ,
[40]	ἐκκλησίαν, τοῖς δ' ὑπὸ τῶν	δημοτῶν	στεφανουμένοις καὶ καὶ φυλετῶν ἀπείπῃ
[30]	τραγῳδῶν γιγνομένων, οὐδ' ἐναντίον τοῦ	δήμου,	ἀλλ' ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων, ἵν'
[180]	μὴ τῶν στρατηγῶν, ἀλλὰ τοῦ	δήμου	δοκῇ εἶναι τὸ ἐπίγραμμα. (Ὅτι
[40]	στεφανοῦν, πρέσβεις πέμψασα δεηθῇ τοῦ	δήμου,	ἵν' ὁ κηρυττόμενος μείζω χάριν
[30]	αὐτῇ πόλει τιμώμενον ὑπὸ τοῦ	δήμου,	καὶ μὴ ἐργολαβεῖν ἐν τοῖς
[20]	τειχοποιὸς, οὔτ' ἐχειροτονήθη ὑπὸ τοῦ	δήμου.	Καὶ περὶ τούτου Δημοσθένης μὲν
[120]	τὰς πράξεις ἡμῶν ἀποδεξαμένου τοῦ	δήμου,	καὶ τῆς πόλεως ἁπάσης προαιρουμένης
[40]	μηδενὸς ἀνακηρύττεσθαι, ἀπούσης βουλῆς, καὶ	δήμου,	καὶ φυλετῶν, καὶ δημοτῶν· ὅταν
[230]	οὐδεὶς πώποτε ἐπέθετο τῇ τοῦ	δήμου	καταλύσει, πρὶν ἂν μεῖζον τῶν
[50]	αὑτὸν ὕβριν, καὶ τὴν τοῦ	δήμου	καταχειροτονίαν, ἣν ἐν Διονύσου κατεχειροτόνησε
[10]	(ἀλλ' ὑπὲρ τῆς αἰσχύνης τοῦ	δήμου.	Κατιδὼν δή τις ταῦτα νομοθέτης
[30]	ἀφέλῃ τις τοὺς ὑπὸ τοῦ	δήμου	κεχειροτονημένους καὶ τοὺς κληρωτοὺς ἄρχοντας,
[100]	ταῦτ' ἐπράχθη μετὰ ψηφίσματος τοῦ	δήμου.	Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω, λαβέ
[40]	ὑμετέρας στεφανούμενοι, ἢ ὑπὸ τοῦ	δήμου,	πείσαντες ὑμᾶς, καὶ μετὰ ψηφίσματος,
[200]	χρήματα; Τί προβαλλόμενος ὑπὲρ τοῦ	δήμου	πεπολίτευσαι; Ἃ μὲν γὰρ ὑπὲρ
[0]	ῥήτορας, καὶ τοὺς ἐκ τοῦ	δήμου,	πόρρωθεν προκατελάμβανον τὰς εὐθύνας ἐπαίνοις
[180]	ὄνομα; Οὐδαμοῦ, ἀλλὰ τὸ τοῦ	δήμου.	(Προέλθετε οὖν τῇ διανοίᾳ καὶ
[40]	ἀναρρηθῆναι, τοῖς δ' ὑπὸ τοῦ	δήμου	στεφανομένοις, εἰς τὴν ἐκκλησίαν, τοῖς
[30]	ἐκκλησίᾳ ἀνακηρύττειν τὸν ὑπὸ τοῦ	δήμου	στεφανούμενον, ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ· Κτησιφῶν
[30]	οἱ νόμοι τὸν ὑπὸ τοῦ	δήμου	στεφανούμενον μὴ κηρύττειν ἔξω τῆς
[30]	διαρρήδην ἀπαγορεύων τὸν ὑπὸ τοῦ	δήμου	στεφανούμενον μὴ κηρύττεσθαι ἔξω τῆς
[200]	διαρρήδην ἀπείρηται τὸν ὑπὸ τοῦ	δήμου	στεφανούμενον μὴ κηρύττεσθαι ἔξω τῆς
[40]	τῷ περὶ τῶν ὑπὸ τοῦ	δήμου	στεφανουμένων νόμῳ, οὔτε λύσας ἐκεῖνον
[40]	μείζονως τιμᾶσθαι τῶν ὑπὸ τοῦ	δήμου	στεφανουμένων· τοῖς μὲν γὰρ ἀπεδέδεικτο
[170]	τῆς δαπάνης, δωροδοκῇ κατὰ τοῦ	δήμου·	τέταρτον, εὐγνώμονα καὶ δυνατὸν εἰπεῖν·
[110]	οὐδ' ἂν ὠνομάζετε τοὔνομα τοῦ	δήμου	τοῦ Ἀθηναίων ἐν ταῖσδε ταῖς
[120]	ὅτι ~Ἐγὼ μὲν, ὑπὲρ τοῦ	δήμου	τοῦ Ἀθηναίων, καὶ τοῦ σώματος,
[40]	τολμήσειε τοσαύτην ἀνελευθερίαν καταγνῶναι τοῦ	δήμου	τοῦ Ἀθηναίων; Μὴ γὰρ ὅτι
[250]	τὴν πόλιν, πρόξενον ὄντα τοῦ	δήμου	τοῦ Ἀθηναίων, παρ' οὐδὲν μὲν
[160]	τινες τὰ κλήματα τὰ τοῦ	δήμου,	ὑποτέτμηται τὰ νεῦρα τῶν πραγμάτων,
[10]	ἕνεκα καὶ δικαιοσύνης ὑπὸ τοῦ	δήμου	χρυσῷ στεφάνῳ, ὁ δὲ αὐτὸς
[120]	ἐκκλησίᾳ διεπράξατο ἐπιψηφισθῆναι, καὶ γενέσθαι	δήμου	ψήφισμα, ἤδη ἐπαναστάσης τῆς ἐκκλησίας,
[230]	ἑκὼν κατέπεμψε τριακόσια τάλαντα τῷ	δήμῳ,	ἃ σωφρονῶν οὐκ ἐδέξατο· ὁ
[40]	καὶ πράττων τὰ ἄριστα τῷ	δήμῳ.	~Ἁπλοῦς δὴ παντάπασιν ὁ μετὰ
[20]	πρυτανείαν ἀπελογίζετο τὰς προσόδους τῷ	δήμῳ,	διὰ δὲ τὴν πρὸς Εὔβουλον
[30]	μὲν νομοθέτης κελεύει ἐν τῷ	δήμῳ	ἐν Πυκνὶ τῇ ἐκκλησίᾳ ἀνακηρύττειν
[170]	πάππου πολέμιος ἂν εἴη τῷ	δήμῳ	(θάνατον γὰρ αὐτοῦ τῶν προγόνων
[230]	εἰς τὴν Ἀσίαν, κατέπεμψε τῷ	δήμῳ	καὶ μάλα ὑβριστικὴν καὶ βάρβαρον
[250]	πράττειν, ἀλλ' ὁμολογοῦσιν ἐν τῷ	δήμῳ,	καὶ τὰς ἐπιστολὰς ἀλλήλοις παραναγιγνώσκουσιν,
[30]	τῶν προέδρων διαχειροτονίαν διδόναι τῷ	δήμῳ,	καὶ τοὺς μὲν ἀναιρεῖν τῶν
[230]	ἀδοξίαν ἀπὸ Δημοσθένους περιθεῖναι τῷ	δήμῳ.	(Καὶ φατὲ μὲν εὐτυχεῖς εἶναι,
[50]	διατελεῖ πράττων τὰ συμφέροντα τῷ	δήμῳ·	κἂν τοῦτ' ἐπιδείξω, δικαίως δή
[90]	τὸν δολιχοδρομήσαντα, φέροντας τῷ μὲν	δήμῳ	κενὰς ἐλπίδας, Δημοσθένει δ' ἀργύριον
[70]	τῇ πολιτείᾳ, ἀλλ' ἀπέδωκε τῷ	δήμῳ,	ὁπόταν βούληται, συνιδεῖν τοὺς πάλαι
[50]	οὐ τὰ βέλτιστά φημι τῷ	δήμῳ	πεπολιτεῦσθαι· κἂν μὴ θέλω ἀποκρίνασθαι·
[230]	λαμπρὰ τῶν πραγμάτων ἀνετίθεσαν τῷ	δήμῷ,	τὰ δὲ ταπεινὰ καὶ καταδεέστερα
[60]	ἀναμείναντα, αἴτιον δὲ γεγονότα τῷ	δήμῳ	τοῦ μὴ μετὰ κοινοῦ συνεδρίου
[30]	ἕκαστον ἐνιαυτὸν διορθοῦν ἐν τῷ	δήμῳ	τοὺς νόμους, ἀκριβῶς ἐξετάσαντας καὶ
[230]	καὶ πράττων τὰ ἄριστα τῷ	δήμῳ	τῷ Ἀθηναίων, ἀφελὼν τὴν ἀλαζονείαν
[100]	καὶ πράττοντα τὰ ἄριστα τῷ	δήμῳ	τῷ Ἀθηναίων. ΨΗΦΙΣΜΑ. (Οὐκοῦν τὰς
[80]	φίλων καὶ πονηρός, πιστὸς τῷ	δήμῳ	φανήσεσθαι. (Κατιδόντες δ' αὐτὸν οἱ
[200]	ἀδικημάτων οὐδενὸς πρότερον ἐμνήσθην, ἄφθονα	δήπου	καὶ πολλὰ ἔχων λέγειν, ἢ
[90]	γὰρ πρὸς ὑμᾶς, οὐκ ἔτι	δι'	ἀγγέλων, ἀλλ' αὐτὸς, ὁ Καλλίας,
[120]	ταῖς ἀραῖς ἐνόχους. Οὐ γὰρ	δι'	αἰνιγμῶν, ἀλλ' ἐναργῶς γέγραπται ἐν
[90]	δὲ καὶ πράξεις πράττειν ἑτέρας	δι'	ἀπορρήτων, καὶ τούτων εἶναί τινας
[230]	ὀμωμοκὼς δικάζει, συμπαρακολουθῶν αὐτὸν λυπεῖ·	δι'	αὐτὸν γὰρ, οἶμαι, γέγονε τὸ
[240]	τοῦ βασιλικοῦ χρυσίου ἀπεστέρηκας. ~Οὐ	δι'	ἔνδειαν χρημάτων, ἕνεκα μὲν πέντε
[120]	πεπραγμένων αἰτίους μετέστησαν, τοὺς δὲ	δι'	εὐσέβειαν φεύγοντας κατήγαγον. Ἐπειδὴ δὲ
[40]	τοῦτο δέ ἐστιν ἡ πρόφασις,	δι'	ἣν αὐτὸν ἀξιοῖ στεφανοῦσθαι. Λέγει
[230]	καὶ τὴν δόξαν τὴν τούτων,	δι'	ἣν ἐγένετο ἡ συμμαχία, λανθάνειν
[90]	συνήγαγον· ὃν δὲ τρόπον, καὶ	δι'	οἵων κακουργημάτων, ταῦτ' ἤδη ἄξιόν
[210]	πρὸς αὐτὸν ἔχθραν. (Καὶ, νὴ	Δί'	ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι, μέλλει με
[60]	τῶν συμμάχων, οὗ τὰ κεφάλαια	διὰ	βραχέων ἐγὼ προερῶ. Πρῶτον μὲν
[0]	τὸ ψήφισμα τυγχάνει γεγραφὼς Κτησιφῶν,	διὰ	βραχέων εἰπεῖν βούλομαι. Ἐν γὰρ
[60]	γὰρ δίκαιον. Ἀλλ' ἐάν ἐμοῦ	διὰ	βραχέων ὑπομιμνῄσκοντος τοὺς καιροὺς, καὶ
[20]	ἀπελογίζετο τὰς προσόδους τῷ δήμῳ,	διὰ	δὲ τὴν πρὸς Εὔβουλον γενομένην
[170]	τοῦ Διονύσου, τὸν τὰ ἱερὰ	διὰ	δειλίαν προδεδωκότα. Ἵνα δὲ μὴ
[50]	τὴν ἡγεμονίαν· καὶ τούτων ἀπεστερήθητε	διὰ	Δημοσθένην καὶ Φιλοκράτην καὶ τὰς
[70]	ὃ νῦν ἡμῖν παθεῖν συνέβη	διὰ	Δημοσθένην. Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω
[240]	Θηβαίοις τὴν ἄκραν οὐ παρέδοσαν;	Διὰ	ἐννέα δὲ τάλαντα ἀργυρίου, πάντων
[130]	πολλὰ κεκινδυνευκὼς ἐν τῇ πολιτείᾳ	διὰ	Θηβαίους· δημαγωγὸς Ἀριστοφῶν ὁ Ἀζηνιεύς,
[170]	γαμεῖ γυναῖκα πλουσίαν μὲν, νὴ	Δία,	καὶ χρυσίον ἐπιφερομένην πολύ, Σκύθιν
[230]	πρὸς τὸν γράψαντα τὸ ψήφισμα,	διὰ	ποίας εὐεργεσίας ἀξιοῖ Δημοσθένην στεφανῶσαι.
[50]	ὥσπερ ὅταν περὶ χρημάτων ἀνηλωμένων	διὰ	πολλοῦ χρόνου καθεζώμεθα ἐπὶ τοὺς
[240]	ἀποστήσῃ· ποιήσῃ δέ, ὦ Κτησιφῶν,	διὰ	σαυτοῦ τὴν ἀπολογίαν. Οὐ γὰρ
[130]	μέν, λέγειν δ' οὐδὲν δέομαι	διὰ	τὰς ἀτυχίας αὐτῶν. ~Ἀλλ' οἶμαι,
[140]	οὐ διὰ τοὺς καιρούς, ἀλλὰ	διὰ	τὰς αὑτοῦ πρεσβείας, (πρῶτον μὲν
[130]	διὰ τὴν ὑμετέραν δόξαν, ἀλλὰ	διὰ	τὰς Δημοσθένους δημηγορίας. (Καίτοι πολλὰς
[140]	ἡμέρας μικρῷ μέρει διαγωνιεῖται, καὶ	διὰ	ταῦτα βουλομένου ποιήσασθαι εἰρήνην, καὶ
[70]	τὸ ῥῆμα μέμνημαι ὡς εἶπε,	διὰ	τὴν ἀηδίαν τοῦ λέγοντος ἅμα
[170]	καθ' ἡμέραν δίαιταν, ὅπως μὴ,	διὰ	τὴν ἀσέλγειαν τῆς δαπάνης, δωροδοκῇ
[70]	τὸ θέατρον, ὥστε καὶ συρίττεσθαι	διὰ	τὴν ἀσχημοσύνην καὶ κολακείαν. Καὶ
[20]	μάλιστα θρασύνηται Δημοσθένης, λέγων ὡς	διὰ	τὴν ἐπίδοσιν οὐκ ἔστιν ὑπεύθυνος,
[240]	ἅμα ἀποκρινοῦνται, ὅτι Χαβρίᾳ μὲν	διὰ	τὴν περὶ Νάξον ναυμαχίαν, Ἰφικράτει
[160]	καὶ πρὸς μητρός, ἵνα μὴ,	διὰ	τὴν περὶ τὸ γένος ἀτυχίαν,
[210]	πόλεως ἐγραψάμην, ἀλλ' ἐνδεικνύμενος Ἀλεξάνδρῳ	διὰ	τὴν πρὸς αὐτὸν ἔχθραν. (Καὶ,
[70]	δὲ συμμαχίας οὐκ ἄμεινον εἴη,	διὰ	τὴν τῶν Ἑλλήνων παράκλησιν, βουλεύσασθαι,
[130]	φόβον τὸν περιστάντα αὐτούς, οὐδὲ	διὰ	τὴν ὑμετέραν δόξαν, ἀλλὰ διὰ
[250]	λῃστὴν τῶν πραγμάτων, ἐπ' ὀνομάτων	διὰ	τῆς πολιτείας πλέοντα, τιμωρήσεσθε; (Καὶ
[140]	πάλιν τὸν αὐτὸν πόλεμον ἐπήγαγε	διὰ	τῆς Φωκίδος ἐπ' αὐτὰς τὰς
[220]	τῶν καιρῶν, ὅτε ἐνῆν σῴζεσθαι,	διὰ	τί αὐτὸν οὐκ ἐκώλυσαν ἐξαμαρτάνειν;
[240]	(Δημοσθένει δ' ἐάν τις ἐρωτᾷ,	διὰ	τί οὐ δωροδόκος, ὅτι δειλός,
[240]	Τιμόθεον, καὶ πυθοῦ παρ' αὐτῶν,	διὰ	τί τὰς δωρεὰς αὐτοῖς ἔδοσαν,
[210]	ἐγὼ πυνθάνομαι, μέλλει με ἀνερωτᾷν,	διὰ	τί τὸ μὲν κεφάλαιον τῆς
[80]	ἄλλων διαφερόντως Φιλοκράτης καὶ Δημοσθένης,	διὰ	τὸ μὴ μόνον πρεσβεύειν, ἀλλὰ
[230]	δῆμος ἐστεφανοῦτο ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων,	διὰ	τὸ ξενικοῖς στεφάνοις ταύτην ἀποδεδόσθαι
[40]	ἀφαιρεῖσθαι καὶ καθιεροῦν. Ἀλλ' οἶμαι,	διὰ	τὸ ξενικὸν εἶναι τὸν στέφανον,
[50]	καὶ συσπένδων, καὶ τούτων ἀξιωθεὶς	διὰ	τὸ πατρικὸς αὐτῷ φίλος εἶναι,
[180]	ἠθέλησεν ἐπασκεῖν. ~Νῦν δ' οἶμαι,	διὰ	τὸ σπάνιον, καὶ τὸ περιμάχητον,
[130]	τὴν συμμαχίαν ὑμῖν ἐποιήσαντο, οὐ	διὰ	τὸν καιρόν, οὐ διὰ τὸν
[250]	ἐν ἡλικία; Ἀλλὰ, μὰ τὸν	Δία	τὸν Ὀλύμπιον, οὐχ ὗς ἀγρίους
[240]	μόραν Λακεδαιμονίων ἀπέκτεινε, Τιμοθέῳ δὲ	διὰ	τὸν περίπλουν τὸν εἰς Κέρκυραν,
[130]	οὐ διὰ τὸν καιρόν, οὐ	διὰ	τὸν φόβον τὸν περιστάντα αὐτούς,
[100]	οὐδὲν δέοιτο, τὸ δὲ τάλαντον	διὰ	τοῦ Καλλίου εἰσέπραττεν. Ἀναγκαζόμενοι δὲ
[160]	ἡμᾶς εἰς τὴν συμμαχίαν προσεδέξατο	διὰ	τοὺς ἐπιφερομένους ἑαυτῷ κινδύνους. Εἶπάς
[140]	μέλλειν τὴν συμμαχίαν γενήσεσθαι, οὐ	διὰ	τοὺς καιρούς, ἀλλὰ διὰ τὰς
[190]	παρὰ τοὺς νόμους ἄρξαντας κατέλυσαν,	διὰ	τοῦτ' αὐτούς φησιν ὁ ποιητὴς
[130]	(λέξω δὲ κἀγὼ τὰ ἔπη·	διὰ	τοῦτο γὰρ οἶμαι παῖδας ὄντας
[220]	ἀδυνάτου, καὶ τὴν τῶν ἀντιδίκων	διὰ	τοῦτο ἐζηλωκότος φύσιν, ὅτι σύνοιδεν
[40]	εἰς τὸν δῆμον γίγνωνται. Καὶ	διὰ	τοῦτο προσέθηκεν ὁ νομοθέτης, μὴ
[120]	μὲν οὖν, ὦ Ἀθηναῖοι, κατεμείναμεν	διὰ	τοῦτο τὸ ψήφισμα, οἱ δ'
[150]	τοὺς ταλαιπώρους Θηβαίους, οὓς, φεύγοντας	διὰ	τοῦτον, ὑποδέδεχθε τῇ πόλει, ὧν
[160]	Ἀλέξανδρον ὑποτρέχει, καὶ πλησιάζει ἐκείνῳ.	Διὰ	τούτου γράμματα πέμψας Δημοσθένης ὡς
[120]	κατήγαγον, καὶ τοὺς εὐσεβεῖς, κατελθόντας	διὰ	τῶν Ἀμφικτυόνων, ἐξέβαλλον, οὕτως ἤδη
[70]	τηλικοῦτος τὸ μέγεθος κόλαξ, πρῶτος	διὰ	τῶν κατασκόπων, τῶν παρὰ Χαριδήμου,
[220]	αὐτῷ δοκῇ. Καὶ τὸ μὲν	διὰ	χρόνου λέγειν σημεῖόν ἐστιν ἐπὶ
[210]	τὴν ἡσυχίαν αὐτὴν τοῦ βίου	διαβάλλει,	καὶ τῆς σιωπῆς μου κατηγορεῖ,
[220]	τοὺς δ' εὖ φρονοῦντας κωλύοι	διαβάλλων	συμβουλεύειν, ἀποδρὰς δ' ἐκ τῶν
[230]	πρότερον χρόνῳ πρὸ τῆς Ἀλεξάνδρου	διαβάσεως	εἰς τὴν Ἀσίαν, κατέπεμψε τῷ
[230]	πολλῷ χρόνῳ πρὸ τῆς Ἀλεξάνδρου	διαβάσεως,	οὐ πολλῷ πρότερον χρόνῳ πρὸ
[250]	συνέδριον τὸ τῶν Ἑλλήνων συλλέγεσθαι·	διαβέβληται	δ' ἡμῶν ἡ πόλις ἐκ
[80]	καὶ προσγελῶν, τοὺς Φωκικοὺς ξένους	διαβιβάσας,	ἦλθον ἐφ' ἡμᾶς ὡς ἀναιρήσοντες.
[250]	ὠσίν, ἀλλὰ καὶ τοῖς ὄμμασι,	διαβλέψαντες	εἰς ὑμᾶς αὐτοὺς, βουλεύσασθε, τίνες
[220]	καὶ τὸν Φίλιππον ἐν ταῖς	διαβολαῖς	φέρων, αἰτιώμενος δέ τινας ἐμποδίζειν
[250]	ἐπὶ τοὺς τὰς οὐσίας κεκτημένους	διαγεγένηται·	(ἀλλ' εἰς τὴν ἀλαζονείαν ἀποβλέψαντες,
[210]	πονηρούς, κἂν μή τις προείπῃ,	διαγιγνώσκειν.	Ὃ δ' ἐστὶ κοινὸν καὶ
[200]	μή, τὸν κανόνα προσφέρομεν, ~ᾧ	διαγιγνώσκεται,	οὕτω καὶ ἐν ταῖς γραφαῖς
[260]	καὶ Σύνεσις καὶ Παιδεία ᾗ	διαγιγνώσκομεν	τὰ καλὰ καὶ τὰ αἰσχρά,
[140]	ἀγαθῶν ἐν ἡμέρας μικρῷ μέρει	διαγωνιεῖται,	καὶ διὰ ταῦτα βουλομένου ποιήσασθαι
[130]	περὶ τοῦ κύριος ἑτέρων εἶναι	διαγωνίζεται,	ἀλλ' ἤδη περὶ τῆς τοῦ
[200]	πύκτας περὶ τῆς στάσεως ἀλλήλοις	διαγωνιζομένους,	οὕτω καὶ ὑμεῖς, ὅλην τὴν
[140]	ἐν Ἀμφίσσῃ πρὸς τοὺς ξένους	διαγωνίσασθαι;	Ἀθύμους δὲ τοὺς Ἕλληνας λαβεῖν,
[140]	καὶ συνεθίζων μηδὲν αὑτῷ ἀντιλέγειν,	διαδικασίαν	ἔφη γράψειν τῷ βήματι πρὸς
[20]	ἀναθεῖναι, οὐδ' ἐκποίητον γενέσθαι, οὐδὲ	διαθέσθαι	τὰ ἑαυτοῦ, οὐδ' ἄλλα πολλά.
[190]	Ἐγὼ λέξω. Εἰς τρία μέρη	διαιρεῖται	ἡ ἡμέρα, ὅταν εἰσίῃ γραφὴ
[50]	τεττάρων καιρῶν κατηγορῶ σου ὅσους	διαιρῇ,	(κἂν ὅ τε θεοὶ θέλωσι,
[170]	αὐτὸν πρὸς τὴν καθ' ἡμέραν	δίαιταν,	ὅπως μὴ, διὰ τὴν ἀσέλγειαν
[170]	(Περὶ δὲ τὴν καθ' ἡμέρων	δίαιταν,	τίς ἐστιν; Ἐκ τριηράρχου λογογράφος
[100]	Φίλιππον πολέμῳ, καὶ παντελῶς ἀπόρως	διακείμενοι,	πέμπουσι πρὸς αὐτὸν Γνωσίδημον, τὸν
[130]	Θήβας οἱ μάλιστα οἰκείως ἐκείνοις	διακείμενοι·	πρῶτος μὲν, Θρασύβουλος ὁ Κολλυτεύς,
[60]	συστὰς μετὰ Φιλοκράτους, ὅστις οὕτω	διάκειται,	μήτε ἀπογνώτω μηδὲν, μήτε καταγνώτω,
[180]	καὶ τὰς μεγίστας ταλαιπωρίας ὑπομείναντες,	διακινδυνεύειν.	Ὑπολάβετε τοίνυν ὑμᾶς αὐτοὺς εἶναι
[80]	τις πρὸς ἀνταγωνιστὰς ἀναξίους ἑαυτοῦ	διακινδυνεύων	ἀποτύχῃ, διπλασίαν εἰκὸς εἶναι τὴν
[10]	(τί τούτους κελεύει ποιεῖν; Οὐ	διακονεῖν,	ἀλλ' ἄρχειν δοκιμασθέντας ἐν τῷ
[10]	ἀρχή, ἀλλ' ἐπιμέλειά τις καὶ	διακονία·	ἀρχὰς δὲ φήσουσιν ἐκείνας εἶναι,
[70]	ἡμέραν ἐπιορκῶν νύκτωρ φησὶν ἑαυτῷ	διαλέγεσθαι,	καὶ τὰ μέλλοντα ἔσεσθαι προλέγειν·
[210]	οὐκ ἐκώλυον, οὐδ' ἐγραφόμην, ἀλλὰ	διαλείπων,	καὶ πρὸς τὴν πολιτείαν οὐ
[220]	μοι, εἰ, μὴ συνεχῶς, ἀλλὰ	διαλείπων,	πρὸς τὸν δῆμον προσέρχομαι, καὶ
[80]	ὑμῶν Καλλίας ὁ Χαλκιδεύς, (μικρὸν	διαλιπὼν	χρόνον, πάλιν ἧκε φερόμενος εἰς
[170]	προνοίας, ποιεῖσθε. (Οὔκουν ἄτοπον οὑτωσὶ	διαλογιζομένοις,	τὰς μὲν δωρεὰς νῦν πλείους
[20]	ἀρχὴν ἔγραψεν αὐτό, στεφανοῦν, ἀναγίνωσκε.	ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ	ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ. Οὐκοῦν, εἰ μηδὲν
[140]	μυρίους ξένους ἐκμισθώσας Ἀμφισσεῦσι, πολλὰ	διαμαρτυρομένου	καὶ σχετλιάζοντος ἐν ταῖς ἐκκλησίαις
[180]	τῆσδε τῆς ἡμέρας ἀθάνατος οὖσα	διαμένει.	Δωρεὰς δὲ τίνας ἐλάμβανον, ἄξιόν
[200]	εἶπον, ἃς ἀξιῶ καὶ ὑμᾶς	διαμνημονεύειν·	(δεύτερον δ' ὑμῖν διεξῆλθον τοὺς
[0]	τὴν ἡμέραν. (Κἀκεῖνο δὲ χρὴ	διαμνημονεύειν,	ὅτι νυνὶ πάντες οἱ πολῖται
[0]	καὶ ἡ δημοκρατία· (ἃ χρὴ	διαμνημονεύοντας	ὑμᾶς, μισεῖν τοὺς τὰ παράνομα
[90]	εἰ μὴ ὑμεῖς κωλύσετε. (Ταῦτα	διανοηθείς,	ἀποστέλλει δεῦρο πρέσβεις Γλαυκέτην, καὶ
[180]	τοῦ δήμου. (Προέλθετε οὖν τῇ	διανοίᾳ	καὶ εἰς τὴν Στοὰν τὴν
[150]	οὐ παρεγένεσθε, (ἀλλὰ ταῖς γε	διανοίαις	ἀποβλέψατ' αὐτῶν εἰς τὰς συμφοράς,
[0]	πολιτευομένους. Κἂν, ταύτην ἔχοντες τὴν	διάνοιαν,	ἀκούητε τῶν μελλόντων ῥηθήσεσθαι λόγων,
[150]	δή μοι, μικρὸν χρόνον, τὴν	διάνοιαν	μὴ ἐν τῷ δικαστηρίῳ, ἀλλ'
[170]	εἰπεῖν· καλὸν γὰρ τὴν μὲν	διάνοιαν	προαιρεῖσθαι τὰ βέλτιστα, τὴν δὲ
[220]	σύνοιδεν ἑαυτῷ μὲν οὐδὲν ὧν	διαπέπρακται	δυναμένῳ φράσαι, τὸν δὲ κατήγορον
[0]	πόλιν ὑμῖν, καὶ τὴν πολιτείαν	διαπιστεύσαντες,	οἱ μὲν πάρεισι καὶ ἐπακούουσι
[190]	ἀλλήλους παρανόμων οὐ μόνον οἱ	διαπολιτευόμενοι,	ἀλλὰ καὶ οἱ φίλοι τοὺς
[180]	δὲ τῷ βουλομένῳ καὶ τοῖς	διαπραξαμένοις	χαρίζησθε, καὶ τὰς ἐπιεικεῖς φύσεις
[230]	καὶ τοῖς ἀξίοις, ἀλλὰ τῷ	διαπραξαμένῳ	δώσετε; (Ἔπειτ' ἔξεισιν ἐκ τοῦ
[170]	μὴ τῷ κρατίστῳ, ἀλλὰ τῷ	διαπραξαμένῳ;	Οὐδεὶς ἄν ποτ' ἠθέλησεν ἐπασκεῖν.
[40]	περὶ τῶν ξενικῶν στεφάνων· καὶ	διαρρήδην	ἀπαγορεύει μήτ' οἰκέτην ἀπελευθεροῦν ἐν
[10]	νόμον, καὶ μάλα καλῶς ἔχοντα,	διαρρήδην	ἀπαγορεύοντα τοὺς ὑπευθύνους μὴ στεφανοῦν.
[30]	μέν, ὃν νῦν ἐγὼ παρέχομαι,	διαρρήδην	ἀπαγορεύων τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου
[200]	τῶν κηρυγμάτων νόμους, ἐν οἷς	διαρρήδην	ἀπείρηται τὸν ὑπὸ τοῦ δήμου
[10]	τὰς τοιαύτας προφάσεις, ἐν ᾧ	διαρρήδην	γέγραπται, τὰς χειροτονητάς (φησίν) ἀρχάς
[30]	ὑμᾶς διδάξω. Ὁ γὰρ νόμος	διαρρήδην	κελεύει, ἐὰν μέν τινα στεφανοῖ
[30]	τῷ τὴν δημοκρατίαν καταστήσαντι, ἀλλὰ	διαρρήδην	προστέτακται τοῖς θεσμοθέταις καθ' ἕκαστον
[90]	ἅμα ἐξεωνεῖτο· πρῶτον μὲν, μὴ	διασφαλῆναι	τῆς πρὸς ὑμᾶς συμμαχίας (οὐδὲν
[120]	ἡδονὴν λεγόμενον οὑτωσὶ τὴν πόλιν	διατέθηκεν·	Οὐκ ἐᾷ μεμνῆσθαι τῶν ὅρκων,
[40]	ἀνδραγαθίας, καὶ (τὸ μέγιστον) ὅτι	διατελεῖ	καὶ λέγων καὶ πράττων τὰ
[230]	ὡς ἔστιν ἀνὴρ ἀγαθός, καὶ	διατελεῖ	λέγων καὶ πράττων τὰ ἄριστα
[50]	λέγειν τὰ βέλτιστα, οὔτε νῦν	διατελεῖ	πράττων τὰ συμφέροντα τῷ δήμῳ·
[100]	καὶ ἐν τῷδε τῷ ψηφίσματι	διατελεῖν	λέγοντα καὶ πράττοντα τὰ ἄριστα
[30]	τοὺς νόμους τοὺς ὑμετέρους, ὅπερ	διατελῶ	σπουδάζων παρὰ πᾶσαν τὴν κατηγορίαν.
[200]	τὸν γόητα, καὶ βαλλαντιοτόμον, καὶ	διατετμηκότα	τὴν πολιτείαν. Οὗτος κλάει μὲν
[100]	καὶ περὶ ποίησιν καὶ φιλοσοφίαν	διατετριφότος,	ἐπιστρατεύειν ἐπὶ τοὺς ἐναγεῖς κατὰ
[0]	γε εὖ εἰδώς, ὅτι, ὅταν	διατηρηθῶσιν	οἱ νόμοι τῇ πόλει, σῴζεται
[210]	Ἐγὼ δὲ οὔτε τὰς Δημοσθένους	διατριβὰς	ἐζήλωκα, οὔτ' ἐπὶ ταῖς ἐμαυτοῦ
[210]	γυμνασίοις μετὰ τῶν νεωτέρων μου	διατριβὰς	καταμέμφεται, καὶ κατὰ τῆσδε τῆς
[170]	ἢ ὑμεῖς μὴ συνῄδειτε αὐτῷ,	διατριβὴν	ὁ λόγος ἄν μοι παρεῖχεν.
[80]	τε ἐν τοῖς αὐτοῖς χρόνοις	διαφέρεσθαί	τι Δημοσθένην καὶ Φιλοκράτην, σχεδὸν
[80]	ἀλλὰ μὴ ἀποδίδωσι, περὶ συλλαβῶν	διαφερόμενος.	Καὶ, τὸ τελευταῖον, στεφανώσας τοὺς
[170]	ἦσαν, ἢ νυνί; Τότε μὲν	διαφέροντες,	νυνὶ δὲ πολλῷ καταδεέστεροι. Δωρεαὶ
[70]	μιαρὸς ἄνθρωπος ἐμβέβληκε, ταῦτ' ἤδη	διαφερόντως	ἄξιόν ἐστιν ἀκοῦσαι. ~Ὡς γὰρ
[80]	πρεσβεύσαντες, πολὺ δὲ τῶν ἄλλων	διαφερόντως	Φιλοκράτης καὶ Δημοσθένης, διὰ τὸ
[210]	ἀνὴρ μεγαλόψυχος, καὶ τὰ πολεμικὰ	διαφέρων,	ἀποτυχὼν τῶν ἀριστείων, οἴκαδε ἐπανελθὼν
[160]	ὁ νεανίσκος, ἑτέρων τὴν ὄψιν	διαφέρων	γενόμενος, ᾤκησε πολὺν χρόνον ἐν
[240]	καὶ τῆς δημοκρατίας ἐπιμελήθητε ἤδη	διαφευγούσης	ὑμᾶς. ~Ἢ οὐ δεινὸν ὑμῖν
[90]	καὶ τὰ τῶν χρηστῶν σημεῖα	διαφθείρει.	~Ταῦτα δ' εἰπὼν δίδωσιν ἀναγνῶναι
[180]	χαρίζησθε, καὶ τὰς ἐπιεικεῖς φύσεις	διαφθερεῖτε.	(Ὅτι δὲ ὀρθῶς λέγω, ἔτι
[30]	ἑαυτῶν αἱροῦνται τὰ δημόσια χρήματα	διαχειρίζειν,	τούτους αἱρετοὺς ἄρχοντας εἶναι· τοῦτο
[10]	τῶν ἔργων) καὶ πάντας, ὅσοι	διαχειρίζουσί	τι τῶν τῆς πόλεως πλέον
[20]	ἄρχοντες· δεύτερον δὲ, ὅσοι τι	διαχειρίζουσι	τῶν τῆς πόλεως ὑπὲρ τριάκοντα
[10]	ὁ νόμος, οὐ τὰ κοινὰ	διαχειρίσαντας,	οὐδ' ἀπὸ τῶν ὑμετέρων πολλὰ
[30]	τὸν δ' ἐπιστάτην τῶν προέδρων	διαχειροτονίαν	διδόναι τῷ δήμῳ, καὶ τοὺς
[210]	τῶν ἀριστείων, οἴκαδε ἐπανελθὼν ἑαυτὸν	διαχρήσηται,	ὃς τοσοῦτον καταγελᾷ τῆς πρὸς
[240]	ὑπερορίζομεν, καὶ, ἐάν τις αὑτὸν	διαχρήσηται,	τὴν χεῖρα τὴν τοῦτο πράξασαν
[230]	τοῦτο, ἐγὼ πειράσομαι μεγάλῳ σημείῳ	διδάξαι.	Ὁ γὰρ τῶν Περσῶν βασιλεὺς,
[180]	ἔτι μικρῷ σαφέστερον ὑμᾶς βούλομαι	διδάξαι.	Πότερον ὑμῖν ἀμείνων ἀνὴρ εἶναι
[10]	ὁπωσοῦν πρὸς τὰ κοινὰ προσεληλυθότων.	(Διδάξω	δ' ὑμᾶς, πρῶτον ἐπὶ τῶν
[30]	κελεύει γίγνεσθαι, καὶ τοῦθ' ὑμᾶς	διδάξω.	Ὁ γὰρ νόμος διαρρήδην κελεύει,
[40]	τὸ ψεῦδος τοῦτο ἐπιφέρουσιν, ἐγὼ	διδάξω	ὑμᾶς, προειπὼν ὧν ἕνεκα οἱ
[240]	οὐχ αἱ παλαῖστραι, οὐδὲ τὰ	διδασκαλεῖα,	οὐδ' ἡ μουσικὴ μόνον παιδεύει
[20]	τῇ πόλει; Αὐτὸς ὑποβάλλει καὶ	διδάσκει	ὁ νόμος ἃ χρὴ γράφειν.
[20]	δεδωκώς, ταῦτ' ἤδη πειράσομαι ὑμᾶς	διδάσκειν	ἐκ τῶν δημοσίων γραμμάτων· καί
[170]	Ἐγὼ δὲ τοῦθ' ὑμᾶς ἐπιχειρήσω	διδάσκειν.	Οἴεσθέ ποτε, ὦ Ἀθηναῖοι, ἐθελῆσαί
[170]	ταύτας δωρεὰς καὶ τοὺς εἰκῇ	διδομένους	στεφάνους, οὔθ' οἱ τιμώμενοι χάριν
[20]	νόμος κελεύει λόγον, καὶ εὐθύνας	διδόναι,	καὶ τὴν ἐκεῖ σκυθρωπὸν καὶ
[100]	Ὠρείτας, μὴ ὑμῖν, ἀλλὰ Καλλίᾳ	διδόναι.	Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω, ἀφελὼν
[100]	γὰρ ἔδει δεηθῆναι αὐτῶν) μηκέτι	διδόναι	τὴν σύνταξιν ὑμῖν τὰ πέντε
[10]	τῷ τοῦ νόμου δικαίῳ χρὴ	διδόναι	τὴν ψῆφον, οὐ τῇ τοῦ
[30]	δ' ἐπιστάτην τῶν προέδρων διαχειροτονίαν	διδόναι	τῷ δήμῳ, καὶ τοὺς μὲν
[80]	δ' ἀπηγόρευε μὴ λαμβάνειν, εἰ	δίδωσιν,	ἀλλὰ μὴ ἀποδίδωσι, περὶ συλλαβῶν
[100]	σημεῖα διαφθείρει. ~Ταῦτα δ' εἰπὼν	δίδωσιν	ἀναγνῶναι ψήφισμα τῷ γραμματεῖ, μακρότερον
[180]	ἀξίοις καὶ κατὰ τοὺς νόμους	διδῶτε,	πολλοὺς ἀγωνιστὰς ἕξετε τῆς ἀρετῆς,
[160]	ἰδίων ὄντων, εἰς τὴν Ἀσίαν	διέβη,	ἤκμαζε δ' ὁ τῶν Περσῶν
[80]	ἀφείλετο, τούτων ἑκόντες ἐπιλαθόμενοι, ἐπειδὴ	διέβησαν	εἰς Εὔβοιαν Θηβαῖοι, καταδουλώσασθαι τὰς
[80]	ὁμοίας ὑμῖν ἀπέδοσαν. Ἀλλ' ἐπειδὴ	διέβητε	εἰς Εὔβοιαν Πλουτάρχῳ βοηθήσοντες, τοὺς
[210]	Ἀθηνᾶν καὶ τὴν Ἥραν νύκτωρ	διειλεγμένου.	Πῶς ἂν οὖν ἐγὼ προενεδεικνύμην
[160]	τινὲς πρῶτον ὥσπερ τὰς βελόνας	διείρουσι.	(Ταῦτα δὲ τίνος ἐστιν, ὦ
[230]	δὴ ἄλλα καὶ μάλ' ἀπαιδεύτως	διελέχθη,	καὶ ἐπὶ τελευτῆς ἐνέγραψεν. Ἐγώ
[80]	δυνάμει, καὶ, πρὶν τριάκονθ' ἡμέρας	διελθεῖν,	ὑποσπόνδους Θηβαίους ἀφήκατε, κύριοι τῆς
[90]	ταλάντων πρόσοδον, ἐπὶ Φίλιππον, καὶ	διελογίζετο,	ὅσον ἑκάστους ἔδει συντελεῖν· Ἀχαιοὺς
[80]	ὅμως ὑμεῖς, τοιαῦτα πεπονθότες, πάλιν	διελύσασθε	πρὸς αὐτούς. Τυχὼν δὲ συγγνώμης
[80]	συνθήκας πρεσβεύσαντας, τὴν μὲν εἰρήνην	διέλυσε,	τὴν δὲ συμφορὰν καὶ τὸν
[190]	ὑμᾶς ψῆφον κατὰ τοὺς νόμους	διενεγκεῖν,	ἔπειτα ἀπαντᾷ0 ν εἰς τὴν
[70]	δ' ἐστί μοι τὴν κολακείαν	διεξελθεῖν.	Δημοσθένης γὰρ, ἐνιαυτὸν βουλεύσας, οὐδεμίαν
[200]	προερῶ. Ἐπειδὰν, προελθὼν ἐνταυθοῖ, Κτησιφῶν	διεξέλθῃ	πρὸς ὑμὰς τοῦτο δὴ τὸ
[120]	καὶ πρὸς τούτοις ἕτερα πολλὰ	διεξελθόντος	ἐμοῦ, ἐπειδή ποτε ἀπηλλάγην καὶ
[190]	πόλει, ὂς πολλάκις πρὸς ἐμὲ	διεξῄει	ἐπὶ σχολῆς· ἔφη γὰρ, ὅτε
[110]	καὶ δυσχερῆ κατὰ τῆς πόλεως	διεξῄει,	λέγων ἃ ἐγὼ οὔτε τότ'
[90]	παρελθὼν εἰς τὴν ἐκκλησίαν, λόγους	διεξῆλθε	κατεσκευασμένους ὑπὸ Δημοσθένους. Εἶπε γὰρ,
[200]	ἴδιον βίον τὸν Δημοσθένους πρότερον	διεξῆλθον,	οὔτε τῶν δημοσίων ἀδικημάτων οὐδενὸς
[200]	ὑμᾶς διαμνημονεύειν· (δεύτερον δ' ὑμῖν	διεξῆλθον	τοὺς περὶ τῶν κηρυγμάτων νόμους,
[170]	ἔχειν. Τί γὰρ δεῖ πάλιν	διεξιέναι;	Σκέψασθε δή, τί τούτων ὑπάρχει
[150]	φθέγξεται; Καὶ γὰρ ἐὰν αὐτὰ	διεξίῃ	τὰ ἐκ τοῦ ψηφίσματος προστάγματα,
[180]	ἡμῖν ὡς Παταικίωνος ἄμεινον πεπολίτευσαι	διέξιθι,	ἀλλ' ἐφικόμενος τῆς ἀνδραγαθίας, οὕτω
[220]	αὐτοῦ, ἐλθὼν εἰς τὰ ἔνατα,	διεξίοι	πρὸς τοὺς οἰκείους, ἃ ἐπιτηδεύσας
[120]	τοῦτο καὶ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ	διεπράξατο	ἐπιψηφισθῆναι, καὶ γενέσθαι δήμου ψήφισμα,
[40]	τινὲς ἐν ταῖς ἔξω πόλεσι	διεπράττοντο	ἀναγορεύεσθαι ὅτι στεφανοῖ αὐτοὺς ὁ
[140]	τὰς Θήβας, ἐν τοῖς ὅπλοις	διεσκευασμένοι,	καὶ οἱ πεζοὶ καὶ οἱ
[120]	κῆρυξ ἀνεῖπε, Δελφῶν ὅσοι ἐπὶ	δίετες	ἡβῶσι, καὶ δούλους, καὶ ἐλευθέρους,
[240]	δέ γε νεώτερος ταῦτ' ἰδὼν	διεφθάρη.	Δίκην τις δέδωκε πονηρὸς καὶ
[160]	τὸ ξενικὸν ἐπέτυχον μάχῃ, καὶ	διέφθειραν	τοὺς περὶ Κόρραγον στρατιώτας, Ἠλεῖοι
[110]	εἰς Δελφοὺς πυλαγόρων ἐνίους χρήμασι	διέφθειρον,	ὧν εἷς ἦν Δημοσθένης. (Χειροτονηθεὶς
[10]	τῶν δημοσίων χρημάτων ὄντες ἐξελεγχόμενοι,	διεφύγγανον	ἐκ τῶν δικαστηρίων· εἰκότως. σχύνοντο
[20]	ἔγραψε, καὶ τὰ δημόσια χρήματα	διεχείριζε,	καὶ ἐπιβολὰς ἐπέβαλλε, καθάπερ οἱ
[200]	ὀλιγαρχικοὺς ὑπ' αὐτῆς τῆς ἀληθείας	διηριθμημένους	ἥκειν πρὸς τὸ τοῦ κατηγόρου
[230]	ὁ μὲν ὅρκος, ὃν ὀμωμοκὼς	δικάζει,	συμπαρακολουθῶν αὐτὸν λυπεῖ· δι' αὐτὸν
[0]	ῥηθήσεσθαι λόγων, εὖ οἶδ' καὶ	δίκαια,	καὶ εὔορκα, καὶ συμφέροντα ὑμῖν
[260]	ἐκ τῶν παραλειπομένων αὐτοὶ τὰ	δίκαια	καὶ τὰ συμφέροντα ὑπὲρ τῆς
[10]	πρόφασιν ἀκούσατέ μου λέγοντος καὶ	δίκαια,	καὶ ὑμῖν συμφέροντα. Ἐν γὰρ
[190]	γὰρ ὑμῖν τὰ τῆς πόλεως	δίκαια.	Ὁ μὲν γὰρ κατήγορος ἀπολογεῖται,
[180]	αὐτὸν μέλλειν λέγειν, ὡς οὐ	δίκαια	ποιῶ, παραβάλλων αὐτῷ τὰ τῶν
[200]	ἀπολογεῖσθαι· (ἐὰν δὲ, ὑπερπηδήσας τὴν	δικαίαν	ἀπολογίαν, Δημοσθένην παρακαλῇ, μάλιστα μὲν
[200]	παρακαλεῖν; Ὅταν δ' ὑπερπηδήσας τὴν	δικαίαν	ἀπολογίαν παρακαλῇς κακοῦργον ἄνθρωπον καὶ
[200]	οὐ γὰρ τῶν φευγόντων τὰς	δικαίας	ἀπολογίας εἰσεληλύθατε ἀκροασόμενοι, ἀλλὰ τῶν
[170]	δὲ λογισμὸς ἔστω ἐπὶ πᾶσι	δικαίοις.	(Τούτῳ πατὴρ μὲν ἦν Δημοσθένης
[60]	καταγνώτω, πρὶν ἀκούσῃ· οὐ γὰρ	δίκαιον.	Ἀλλ' ἐάν ἐμοῦ διὰ βραχέων
[190]	οὐ γὰρ ἀόριστόν ἐστι τὸ	δίκαιον,	ἀλλ' ὡρισμένον τοῖς νόμοις τοῖς
[80]	δικαίως τοῖς παρακαταθεμένοις, οὐχ ἡγούμενοι	δίκαιον	εἶναι τὴν ὀργὴν ἀπομνημονεύειν ἐν
[200]	παράνομον ἀπολογεῖσθαι, ἀλλ' οὐδὲν ἔχων	δίκαιον	εἰπεῖν, ἑτέρων παρεμβολῇ πραγμάτων εἰς
[210]	Ὃ δ' ἐστὶ κοινὸν καὶ	δίκαιον	κατ' ἀμφοτέρων αὐτῶν ἀπαγγεῖλαι, πρὸς
[0]	ὑπερμέγεθες, καὶ τοῦθ' ὑμῶν τὸ	δίκαιον	μηδένα ἐᾶν ἀνθρώπων ἐξαιρεῖσθαι, μήτε
[200]	ἀκρόασιν ποιῆσθε, ταῦθ' ὑμῖν ἤδη	δίκαιός	εἰμι προειπεῖν. Ἐπεισάξει γὰρ τὸν
[180]	δῆμον καταγαγόντες; Ἀριστείδης δ' ὁ	δίκαιος,	ὁ τὴν ἀνόμοιον ἔχων ἐπωνυμίαν
[250]	δῆμος, σχετλιάζοντα ἐπὶ τῷ τῆς	δικαιοσύνης	προπηλακισμῷ, καὶ ἐπερωτῶντα, εἰ οὐκ
[10]	ὅτι στεφανοῦται ἀρετῆς ἕνεκα καὶ	δικαιοσύνης	ὑπὸ τοῦ δήμου χρυσῷ στεφάνῳ,
[0]	τινες ἐπιψηφίζουσιν, οὐκ ἐκ τοῦ	δικαιοτάτου	τρόπου λαχόντες προεδρεύειν, ἀλλ' ἐκ
[200]	τῶν παρανόμων παράκειται κανὼν τοῦ	δικαίου,	τουτὶ τὸ σανίδιον, καὶ τὸ
[190]	(Τίς οὖν ἀποδέδεικται λόγος ἀνδρὶ	δικαίῳ	συνηγόρῳ καὶ σώφρονι; Ἐγὼ λέξω.
[10]	ὁ ῥήτωρ, τῷ τοῦ νόμου	δικαίῳ	χρὴ διδόναι τὴν ψῆφον, οὐ
[0]	ὑμῖν τῶν νόμων καὶ τῶν	δικαίων.	(Ἐβουλόμην μὲν οὖν, ὦ Ἀθηναῖοι,
[240]	τις ψηφισάμενος τῶν καλῶν καὶ	δικαίων,	ἐπανελθὼν οἴκαδε παιδεύει τὸν υἱόν;
[20]	εἰ μηδὲν ἔτι περαιτέρω δείξαιμι,	δικαίως	ἂν ἁλίσκοιτο Κτησιφῶν· αἱρεῖ γὰρ
[190]	παρανόμων, οὓς ὑμεῖς ἀχαρίστους εἶναι	δικαίως	ἂν ὑπολαμβάνοιτε. Εἰ γάρ τις
[200]	εἰσεληλύθατε ἀκροασόμενοι, ἀλλὰ τῶν ἐθελόντων	δικαίως	ἀπολογεῖσθαι· (ἐὰν δὲ, ὑπερπηδήσας τὴν
[50]	τῷ δήμῳ· κἂν τοῦτ' ἐπιδείξω,	δικαίως	δή που τὴν γραφὴν ἁλώσεται
[240]	ἀλλὰ τὸ νουθετεῖν ἐνοχλεῖν ἤδη	δικαίως	ὀνομάζεται. (Ὡς οὖν μὴ μόνον
[130]	τῆς Ἑλλάδος ἀνήρπασται, εἰ καὶ	δικαίως,	περὶ τῶν ὅλων οὐκ ὀρθῶς
[80]	τὰς πολιτείας ἀπέδοτε, ὀρθῶς καὶ	δικαίως	τοῖς παρακαταθεμένοις, οὐχ ἡγούμενοι δίκαιον
[230]	ἐκ τῶν Διονυσίων, ἐὰν μὴ	δικαίως	τοὺς κυκλίους χοροὺς κρίνωσι, ζημιοῦτε·
[120]	εἰς Πύλας, ἔχοντας δόγμα, καθότι	δίκας	δώσουσιν οἱ Ἀμφισσεῖς ὑπὲρ ὧν
[10]	εἰκότως. σχύνοντο γὰρ, οἶμαι, οἱ	δικασταί,	εἰ φανήσεται ὁ αὐτὸς ἀνὴρ
[190]	τὴν γραφὴν κατηγορεῖ· οἱ δὲ	δικασταὶ	ἐνίοτε ὧν μέν εἰσι κριταὶ,
[50]	τε θεοὶ θέλωσι, καὶ οἱ	δικασταὶ	ἐξ ἴσου ἡμῶν ἀκούωσι, κἀγὼ
[190]	εὐεργεσιῶν, ἃς οὐχ ὑπελογίσαντο οἱ	δικασταί·	ἡγοῦντο γάρ, ὥσπερ τότε αὐτοὺς
[10]	ἠναγκάζοντο τὴν ψῆφον φέρειν οἱ	δικασταί,	οὐ περὶ τοῦ παρόντος ἀδικήματος,
[190]	ἐπιλανθάνονται, ὧν δ' οὐκ εἰσ´	δικασταὶ,	περὶ τούτων ἀναγκάζονται τὴν ψῆφον
[190]	ἀλλ' ἦσαν πολὺ χαλεπώτεροι οἱ	δικασταὶ	τοῖς τὰ παράνομα γράφουσιν αὐτοῦ
[190]	ἀναγιγνώσκει τὸ παράνομον, οἱ δὲ	δικασταὶ	ὥσπερ ἐπῳδὴν ἢ ἀλλότριόν τι
[50]	σύνοιδα, πάνυ προσδοκῶ ἐπιδείξειν τοῖς	δικασταῖς,	τῆς μὲν σωτηρίας τῇ πόλει
[240]	τις συνείποι; Ἐπερώτησον δὴ τοὺς	δικαστάς,	εἰ ἐγίγνωσκον Χαβρίαν καὶ Ἰφικράτην,
[0]	πολὺ δὲ ἔτι μᾶλλον τοὺς	δικαστάς.	~Πολλοὶ γὰρ πάνυ τῶν ὑπευθύνων,
[190]	Δημοσθένους, αἰσχρὸν ἔθος ἐν τοῖς	δικαστηρίοις	παραδέδεχθε· μετενήνεκται γὰρ ὑμῖν τὰ
[230]	πάντων ἀτοπώτατον, ἐν τοῖς αὐτοῖς	δικαστηρίοις,	τοὺς μὲν τὰς τῶν δώρων
[0]	ἐπιστάσθω, ὅτι, ὅταν εἰσίῃ εἰς	δικαστήριον,	γραφὴν παρανόμων δικάσων, ἐν ταύτῃ
[190]	εἰσίῃ γραφὴ παρανόμων εἰς τὸ	δικαστήριον.	Ἐγχεῖται γὰρ τὸ μὲν πρῶτον
[190]	τις εἰσίοι γραφὴ παρανόμων εἰς	δικαστήριον,	εἶναι ὅμοιον τὸ ὄνομα καὶ
[10]	μικρὸν ἐπισχὼν, ἔξεισιν ἐκ τοῦ	δικαστηρίου	κλοπῆς ἕνεκα τὰς εὐθύνας ὠφληκώς·
[230]	δώσετε; (Ἔπειτ' ἔξεισιν ἐκ τοῦ	δικαστηρίου	ὁ τοιοῦτος κριτὴς, ἑαυτὸν μὲν
[200]	ἀγνοεῖθ' ὅτι πάλαισμα τοῦτ' ἔστι	δικαστηρίου.	Οὐ γὰρ εἰσαῦθίς ποτε βούλεται
[10]	ἔργων ἐπιστάται πάντες ἡγεμονίᾳ χρῶνται	δικαστηρίου)	(τί τούτους κελεύει ποιεῖν; Οὐ
[150]	τὴν διάνοιαν μὴ ἐν τῷ	δικαστηρίῳ,	ἀλλ' ἐν τῷ θεάτρῳ, καὶ
[10]	ἀλλ' ἄρχειν δοκιμασθέντας ἐν τῷ	δικαστηρίῳ	(ἐπειδὴ καὶ αἱ κληρωταὶ ἀρχαὶ
[30]	ἄρχειν κελεύει δοκιμασθέντας ἐν τῷ	δικαστηρίῳ,	ἡ δὲ Πανδιονὶς φυλὴ ἄρχοντα
[10]	ὄντες ἐξελεγχόμενοι, διεφύγγανον ἐκ τῶν	δικαστηρίων·	εἰκότως. σχύνοντο γὰρ, οἶμαι, οἱ
[10]	πόλει συνεδρίων ὑπὸ τὴν τῶν	δικαστηρίων	ἔρχεται ψῆφον. ~Πρῶτον μὲν γὰρ,
[50]	γράφειν πότερα χρὴ καταφρονεῖν τῶν	δικαστηρίων,	ἢ δίκην τῇ πόλει δοῦναι;
[20]	καθάπερ οἱ ἄλλοι ἄρχοντες, καὶ	δικαστηρίων	ἡγεμονίας ἐλάμβανε, τούτων ὑμῖν αὐτὸν
[230]	καταλύσει, πρὶν ἂν μεῖζον τῶν	δικαστηρίων	ἰσχύσῃ; (Ἡδέως δ' ἂν ἔγωγε,
[20]	Καὶ εἴ τινες ἄλλοι ἡγεμονίας	δικαστηρίων	λαμβάνουσι, καὶ τούτους ἄρχειν δοκιμασθέντας.
[10]	ἡμέρας, καὶ ὅσοι λαμβάνουσιν ἡγεμονίας	δικαστηρίων	(οἱ δὲ τῶν ἔργων ἐπιστάται
[0]	ἀναβιβαζόμενοι, τινὲς ἐκφεύγουσιν ἐκ τῶν	δικαστηρίων,	παράνομον πολιτείαν πολιτευόμενοι· ἀλλ' ὥσπερ
[50]	τε ἀποκρίνωμαι, ἐναντίον σοι τῶν	δικαστῶν,	Δημόσθενες, καὶ τῶν ἄλλων πολιτῶν,
[0]	πρῶτον ἔταξεν ἐν τῷ τῶν	δικαστῶν	ὅρκῳ, ψηφιοῦμαι κατὰ τοὺς νόμους·
[20]	τὴν φιλοτιμίαν, μηδὲ ἐξαιροῦ τῶν	δικαστῶν	τὰς ψήφους ἐκ τῶν χειρῶν,
[0]	εἰσίῃ εἰς δικαστήριον, γραφὴν παρανόμων	δικάσων,	ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρα μέλλει
[120]	τῇ ἡμέρᾳ, ἔχοντας ἄμας καὶ	δικέλλας,	πρὸς τὸ Θυτεῖον ἐκεῖ καλούμενον.
[140]	Δημοσθένης οὐκ ἀγαπᾷ εἰ μὴ	δίκην	δέδωκεν, ἀλλ' εἰ μὴ καὶ
[230]	ψήφισμα γράψας οὐκ ἐπιτήδειός ἐστι	δίκην	δοῦναι; Οὐκ ἄρ' εἰσὶ παρ'
[220]	Ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἀπέχρη σοι	δίκην	μὴ δεδωκέναι, ἀλλὰ καὶ δωρεὰς
[50]	χρὴ καταφρονεῖν τῶν δικαστηρίων, ἢ	δίκην	τῇ πόλει δοῦναι; (Περὶ δὲ
[240]	γε νεώτερος ταῦτ' ἰδὼν διεφθάρη.	Δίκην	τις δέδωκε πονηρὸς καὶ πορνοβοσκός,
[110]	δὲ αὐτοῖς εἶναι πολέμου καὶ	δικῶν	καὶ ἀγορῶν, καὶ ἐξώλεις εἶναι
[100]	τυράννου, τάλαντον δὲ ἐξ Ὠρεοῦ.	Διὸ	καὶ καταφανὴς ἐγένετο, δημοκρατουμένων τῶν
[90]	καὶ μιμούμενος τοὺς τἀληθῆ λέγοντας.	Διὸ	καὶ σφόδρα ἄξιός ἐστι μισεῖσθαι,
[110]	ἀφῖχθαι, παραχρῆμα δὲ τὸν ἱερομνήμονα	Διόγνητον	πυρέττειν· τὸ δ' αὐτὸ τοῦτο
[110]	γὰρ Θεοφράστου ἄρχοντος, ἱερομνήμονος ὄντος	Διογνήτου	Ἀναφλυστίου, πυλαγόρας ὑμεῖς εἵλεσθε, Μειδίαν
[150]	πρέσβεις εἰς Θήβας, αἰτήσοντας Θηβαίους	δίοδον	ἐπὶ Φίλιππον. Ὑπεραισχυνθέντες δὲ οἱ
[90]	πρέσβεις Γλαυκέτην, καὶ Ἐμπέδωνα, καὶ	Διόδωρον	τὸν δολιχοδρομήσαντα, φέροντας τῷ μὲν
[0]	δοκεῖ ἥ τε πόλις ἄριστα	διοικεῖσθαι,	αἵ τε κρίσεις ἐλάχισται γίγνεσθαι·
[0]	ἐκκλησίας ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων ὀρθῶς	διοικεῖσθαι,	καὶ τοὺς νόμους, οὓς ἐνομοθέτησεν
[30]	ἀπέδειξε Δημοσθένην, ὃς ἐκ τῆς	διοικήσεως	εἰς ταῦτα ἔχει μικροῦ δεῖν
[20]	ὁδοποιοί, καὶ σχεδὸν τὴν ὅλην	διοίκησιν	εἶχον τῆς πόλεως· (καὶ οὐ
[0]	τυραννὶς, καὶ ὀλιγαρχία, καὶ δημοκρατία.	Διοικοῦνται	δ' αἱ μὲν τυραννίδες καὶ
[0]	μεγίστας ἀρχὰς, καὶ τὰς προσόδους	διοικοῦντες,	καὶ δωροδοκοῦντες περὶ ἕκαστα τούτων,
[60]	τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι, παρεληλύθει τὰ	Διονύσια,	ἐγίγνοντο δὲ αἱ ἐκκλησίαι, ἐν
[60]	εὐθὺς μετὰ τὰ ἐν ἄστει	Διονύσια	τῇ ὀγδόῃ καὶ ἐνάτῃ ἐπὶ
[30]	δὲ εἰς τὴν ἀπολογίαν τὸν	Διονυσιακὸν	νόμον, καὶ χρήσονται τοῦ νόμου
[230]	μὲν κριτὰς τοὺς ἐκ τῶν	Διονυσίων,	ἐὰν μὴ δικαίως τοὺς κυκλίους
[50]	τοῦ δήμου καταχειροτονίαν, ἣν ἐν	Διονύσου	κατεχειροτόνησε Μειδίου. (Ταῦτα μὲν οὖν
[150]	ὑμῶν αὐτῶν ἐν τῇ τοῦ	Διονύσου	ὀρχήστρᾳ, μηδ' αἱρεῖτε παρανοίας ἐναντίον
[170]	ὀρχήστραν, εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ	Διονύσου,	τὸν τὰ ἱερὰ διὰ δειλίαν
[0]	φέρειν περὶ τῆς ἑαυτοῦ παρρησίας.	Διόπερ	καὶ ὁ νομοθέτης τοῦτο πρῶτον
[220]	φησι τοὺς ἀκροωμένους, ἀλλ' ἀπόλλυσθαι·	διόπερ	οὐδ' εὐδοκιμεῖν τὴν τῶν Σειρήνων
[30]	τοῖς θεσμοθέταις καθ' ἕκαστον ἐνιαυτὸν	διορθοῦν	ἐν τῷ δήμῳ τοὺς νόμους,
[130]	Περσῶν βασιλεύς, ὁ τὸν Ἄθω	διορύξας,	ὁ τὸν Ἑλλήσποντον ζεύξας, ὁ
[150]	λελοιπότα τὴν τάξιν. (Μὴ, πρὸς	Διὸς	καὶ θεῶν, ἱκετεύω ὑμᾶς, ὦ
[70]	πρᾶγμα πεπυσμένος, ἀλλὰ παρὰ τοῦ	Διὸς	καὶ τῆς Ἀθηνᾶς, οὓς μεθ'
[80]	ἀνταγωνιστὰς ἀναξίους ἑαυτοῦ διακινδυνεύων ἀποτύχῃ,	διπλασίαν	εἰκὸς εἶναι τὴν συμφοράν. Ἀλλ'
[70]	καὶ μισοφίλιππος ἡμῖν οὑτοσὶ ῥήτωρ	δὶς	ἐπρέσβευσεν ἐν Μακεδονίᾳ, ἐξὸν μηδὲ
[220]	ἀγοράζοντος, (καὶ, τὸν αὐτὸν ἄνδρα	δὶς	στρεβλώσας, τῇ σαυτοῦ χειρί, ἔγραψας
[90]	ἐκ Πελοποννήσου μὲν πλέον ἢ	δισχιλίους	ὁπλίτας, ἐξ Ἀκαρνανίας δὲ ἑτέρους
[220]	αὐτοῦ παριστάναι τοῖς ἀκούουσιν ὡς	διῴκησεν.	Ὅταν δ' ἐξ ὀνομάτων συγκείμενος
[140]	αὑτῷ τὰ μέρη τῶν λημμάτων,	διώμνυτο	τὴν Ἀθηνᾶν, ~ἣν, ὡς ἔοικε,
[110]	αὐτῶν ἐν τοῖς Ἀμφικτύοσι ποιεῖσθαι·	διωμολογήθη	δ' αὐτῷ καὶ εἰς τὸν
[110]	τὴν ἀρὰν τὴν γενομένην, καὶ	διωριζόμην	ὅτι ~Ἐγὼ μὲν, ὑπὲρ τοῦ
[120]	ῥητῷ χρόνῳ εἰς Πύλας, ἔχοντας	δόγμα,	καθότι δίκας δώσουσιν οἱ Ἀμφισσεῖς
[110]	δεινῶς θεραπεύοντες τοὺς Θηβαίους, εἰσέφερον	δόγμα	κατὰ τῆς ἡμετέρας πόλεως, πεντήκοντα
[70]	αὐτοῦ τοῦ δόγματος ἀκούσαντες μαθήσεσθε.	ΔΟΓΜΑ	ΣΥΜΜΑΧΩΝ. (Τούτῳ τῷ δόγματι συνειπεῖν
[60]	τῇ προτέρᾳ τῶν ἐκκλησιῶν ἀνεγνώσθη	δόγμα,	τῖη ὀγδόῃ ἐπὶ δέκα, κοινὸν
[70]	μαθήσεσθε. ΔΟΓΜΑ ΣΥΜΜΑΧΩΝ. (Τούτῳ τῷ	δόγματι	συνειπεῖν ὁμολογῶ, καὶ πάντες οἱ
[70]	ἀληθῆ λέγω ἐξ αὐτοῦ τοῦ	δόγματος	ἀκούσαντες μαθήσεσθε. ΔΟΓΜΑ ΣΥΜΜΑΧΩΝ. (Τούτῳ
[120]	γραμματεὺς τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ (Τοῦ	δόγματος	τούτου ἀποδοθέντος ὑφ' ἡμῶν ἐν
[40]	καταθέμενοι, ἀλλ' αὐτοὶ προελόμενοι, ἄνευ	δόγματος	ὑμετέρου. (Ἐκ δὲ τούτου τοῦ
[120]	μή λόγων, μήτε ἔργων, μήτε	δόγματων,	μήτε πράξεως μηδεμιᾶς. Τὸ δὲ
[250]	~Ἢ οὐ δεινὸν ὑμῖν εἶναι	δοκεῖ,	εἰ τὸ μὲν βουλευτήριον καὶ
[170]	ὑμᾶς ἐρωτήσειε, πότερον ὑμῖν ἐνδοξοτέρα	δοκεῖ	ἡ πόλις ἡμῶν εἶναι ἐπὶ
[0]	ἀποφαίνεσθαι· οὕτω γὰρ ἄν μοι	δοκεῖ	ἥ τε πόλις ἄριστα διοικεῖσθαι,
[180]	Πότερον ὑμῖν ἀμείνων ἀνὴρ εἶναι	δοκεῖ	Θεμιστοκλῆς, ὁ στρατηγήσας ὅτ' ἐν
[50]	μοι παρ' ὑμῶν ἀπαντήσῃ τὸ	δοκεῖν	ἀληθῆ μὲν λέγειν, ἀρχαῖα δὲ,
[50]	ἀκούουσιν, ὥστε τὸν κατήγορον μὴ	δοκεῖν	ψευδῆ λέγειν, ἀλλὰ παλαιὰ καὶ
[200]	τὸ ἄστυ, οὐκ οἰκεῖς, ὡς	δοκεῖς,	ἐν Πειραιεῖ, ἀλλ' ἐξορμεῖς ἐκ
[180]	τῶν στρατηγῶν, ἀλλὰ τοῦ δήμου	δοκῇ	εἶναι τὸ ἐπίγραμμα. (Ὅτι δ'
[220]	ὁ βουλόμενος, καὶ ὅταν αὐτῷ	δοκῇ.	Καὶ τὸ μὲν διὰ χρόνου
[140]	μὲν ἔφη ὅποι ἂν αὑτῷ	δοκῇ,	(κἂν μὴ ὑμεῖς ἐκπέμπητε· εἰ
[210]	λέγεις δὲ, οὐχ ὅταν σοι	δοκῇ,	οὐδ' ἃ βούλει, ἀλλ' ὁπόταν
[10]	κληρωταὶ ἀρχαὶ οὐκ ἀδοκίμαστοι, ἀλλὰ	δοκιμασθεῖσαι	ἄρχουσι) καὶ λόγον ἐγγράφειν πρὸς
[10]	ποιεῖν; Οὐ διακονεῖν, ἀλλ' ἄρχειν	δοκιμασθέντας	ἐν τῷ δικαστηρίῳ (ἐπειδὴ καὶ
[30]	ἐκ τῶν φυλῶν ἄρχειν κελεύει	δοκιμασθέντας	ἐν τῷ δικαστηρίῳ, ἡ δὲ
[20]	δικαστηρίων λαμβάνουσι, καὶ τούτους ἄρχειν	δοκιμασθέντας.	~Ἐπειδὰν δ' ἀφέλῃ τις τοὺς
[230]	ἡ γὰρ ψῆφος ἀφανὴς φέρεται.	(Δοκοῦμεν	δ' ἔμοιγε, ὦ Ἀθηναῖοι, ἀμφότερα,
[50]	Μειδίου. (Ταῦτα μὲν οὖν μοι	δοκῶ	καὶ τἆλλα τὰ τούτοις ὅμοια
[190]	Κέφαλος, ὁ παλαιὸς ἐκεῖνος, ὁ	δοκῶν	δημοτικώτατος γεγονέναι, οὐχ οὕτως, ἀλλ'
[90]	καὶ Ἐμπέδωνα, καὶ Διόδωρον τὸν	δολιχοδρομήσαντα,	φέροντας τῷ μὲν δήμῳ κενὰς
[230]	οἴεσθε ἐν ταῖς τῶν Ἑλλήνων	δόξαις	συρίττεσθαι; Οἱ μὲν γὰρ πατέρες
[130]	αὐτούς, οὐδὲ διὰ τὴν ὑμετέραν	δόξαν,	ἀλλὰ διὰ τὰς Δημοσθένους δημηγορίας.
[230]	γὰρ τὸν καιρὸν, καὶ τὴν	δόξαν	τὴν τούτων, δι' ἣν ἐγένετο
[60]	ἥκουσιν οἴκοθεν τοιαύτην ἔχοντες τὴν	δόξαν,	ὡς ἄρα ὁ Δημοσθένης οὐδὲν
[170]	Ἄπιστος δὲ καὶ περὶ ταῦτα	δόξας	εἶναι, καὶ τοὺς λόγους ἐκφέρων
[50]	δή που ἐνίοτε ψευδεῖς οἴκοθεν	δόξας	ἔχοντες κατὰ τῶν λογισμῶν· ἀλλ'
[210]	ἀγορὰν ἀληθεῖς κατ' ἀλλήλων ἔχοντες	δόξας	καὶ λόγους οὐ ψευδεῖς λέγοντες.
[240]	ἴστε, ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι τοιαύτη	δόξει	ἡ πόλις εἶναι, ὁποῖός τις
[150]	ἀληθείας αἰσχρὸν σιωπήσεται, ἀλλὰ τἀναντία	δόξει	τῇ τοῦ κήρυκος φωνῇ φθέγγεσθαι,
[210]	ἑαυτόν φησι φοβεῖσθαι· ἐλπίζειν γὰρ	δόξειν	ἰδιώτης εἶναι· ἀλλὰ τὴν τοῦ
[130]	τὰς γνώμας ἐξετάζητε, οἶμαι ὑμῖν	δόξειν	οὐ ποιήματα Ἡσιόδου εἶναι, ἀλλὰ
[250]	πολιτευμάτων περὶ τοὺς νῦν καιρούς.	Δόξετε	δέ, ἐὰν μὲν τοῦτον στεφανώσητε,
[200]	καλεῖς· ἂν δ' ἄρα ὑμῖν	δόξῃ	ἀκούειν, ἀξιώσατε τὸν Δημοσθένην τὸν
[130]	πατρίς, ὅ τι ἂν ἐκείνῳ	δόξῃ,	καὶ ἐν τῇ τοῦ κρατοῦντος
[130]	τοὺς αὐτοὺς ὁρῶμεν τῆς τε	δόξης	ταύτης καὶ τῆς ἐπὶ τὸν
[150]	οἱ ἐν Θήβαις ἄρχοντες, μὴ	δόξωσιν	ὡς ἀληθῶς εἶναι προδόται τῶν
[80]	πρῶτος ἐξευρὼν Σέρριον Τεῖχος καὶ	Δορίσκον,	καὶ Ἐργίσκην, καὶ Μυρτίσκην, καὶ
[150]	ἀγομένας γυναῖκας, καὶ παῖδας εἰς	δουλείαν,	πρεσβύτας ἀνθρώπους, πρεσβύτιδας γυναῖκας, ὀψὲ
[120]	ὅσοι ἐπὶ δίετες ἡβῶσι, καὶ	δούλους,	καὶ ἐλευθέρους, ἥκειν ἅμα τῇ
[10]	ἀνελών, πρὶν λόγον, πρὶν εὐθύνας	δοῦναι,	γέγραφε μεταξὺ Δημοσθένην ἄρχοντα στεφανοῦν.
[190]	ὅσιον οὐδενί, οὔτ' αἰτηθέντα ἑτέρῳ	δοῦναι.	Κελεύσατε οὖν αὐτούς, ἐάσαντας τὴν
[230]	γράψας οὐκ ἐπιτήδειός ἐστι δίκην	δοῦναι;	Οὐκ ἄρ' εἰσὶ παρ' ὑμῖν
[50]	δικαστηρίων, ἢ δίκην τῇ πόλει	δοῦναι;	(Περὶ δὲ τῶν δημοσίων ἀδικημάτων
[180]	αὐτοῖς εἰς θυσίαν καὶ ἀναθήματα	δοῦναι	χιλίας δραχμάς, καὶ τοῦτ' ἔστιν
[150]	τὸν πρόδηλον κίνδυνον, ἐτόλμησε, τοῖς	δραπέταις	ποσὶ καὶ λελοιπόσι τὴν τάξιν
[20]	χρήματα τῆς πόλεως ἢ πράξεις,	δρασμῷ	χρήσῃ. Πάλιν, ὑπεύθυνον οὐκ ἐᾷ
[180]	τοῦτ' ἔστιν ἔλαττον ἢ δέκα	δραχμαὶ	κατ' ἄνδρα· ἔπειτα στεφανῶσαι φαλλοῦ
[180]	θυσίαν καὶ ἀναθήματα δοῦναι χιλίας	δραχμάς,	καὶ τοῦτ' ἔστιν ἔλαττον ἢ
[110]	ὑφ' ὑμῶν πυλάγορας, λαμβάνει χιλίας	δραχμὰς	παρὰ τῶν Ἀμφισσέων, τοῦ μηδεμίαν
[100]	τόκον ἤνεγκαν Δημοσθένει τοῦ δωροδοκήματος	δραχμὴν	τοῦ μηνὸς τῆς μνᾶς, ἕως
[120]	ὅπλων πανδημεί, καὶ, εἰ μὴ	δρόμῳ	μόλις ἐξεφύγομεν εἰς Δελφούς, ἐκινδυνεύσαμεν
[220]	ἁρπάγματα, τίς ἂν ἀποκρύψαι χρόνος	δύναιτ'	ἄν, ὅτε, νομοθετήσας περὶ τῶν
[220]	ὅστις τὸν μὲν δῆμον θωπεῦσαι	δύναιτο,	τοὺς δὲ καιροὺς, ἐν οἷς
[120]	καὶ φωνῇ, καὶ πᾶσιν οἷς	δύναμαι,	καὶ τὴν πόλιν τὴν ἡμετέραν
[160]	ἀναμένει. (Ἀλλ' ἐπειδὴ πάσῃ τῇ	δυνάμει	Δαρεῖος κατεβεβήκει, ὁ δ' Ἀλέξανδρος
[100]	ποδὶ, καὶ φωνῇ καὶ πάσῃ	δυνάμει.	~Καὶ οὐκ ἀπέχρησεν αὐτοῖς τοῦτον
[80]	αὐτοῖς, καὶ ναυσὶ καὶ πεζῇ	δυνάμει,	καὶ, πρὶν τριάκονθ' ἡμέρας διελθεῖν,
[90]	πρὸς τούτοις καὶ τὰς πολιτικὰς	δυνάμεις,	ἐκ Πελοποννήσου μὲν πλέον ἢ
[90]	Χαλκίδος, ἢ τεθνάναι ἐγκαταληφθέντι· τηλικαῦται	δυνάμεις	ἐπ' αὐτὸν ἐπεστράτευον, ἥ τε
[220]	φράσαι, τὸν δὲ κατήγορον ὁρᾷ	δυνάμενον	καὶ τὰ μὴ πεπραγμένα ὑπ'
[130]	Ἀχαρνεύς, οὐχ ἧττον Δημοσθένους λέγειν	δυνάμενος,	ἀλλ' ἔμοιγε καὶ ἡδίων ῥήτωρ·
[220]	ἑαυτῷ μὲν οὐδὲν ὧν διαπέπρακται	δυναμένῳ	φράσαι, τὸν δὲ κατήγορον ὁρᾷ
[90]	ὑπάρξειν καὶ ναυτικὴν καὶ πεζὴν	δύναμιν·	εἶναι δὲ πολλοὺς καὶ ἄλλους
[100]	μαντείαν τοῦ θεοῦ· (Καὶ συναθροίσαντες	δύναμιν	πολλὴν τῶν Ἀμφικτυόνων, ἐξηνδραποδίσαντο τοὺς
[80]	Εὐβοίας στρατόπεδον, καὶ παρὰ Φιλίππου	δύναμιν	προσμεταπεμψάμενος, ὅ τ' ἀδελφὸς αὐτοῦ
[170]	(Περὶ δ' εὐγνωμοσύνην καὶ λόγου	δύναμιν,	πῶς πέφυκε; Δεινῶς λέγειν, κακῶς
[140]	χωρὶς μὲν πρὸς τὴν πολιτικὴν	δύναμιν,	χωρὶς δ' ἐν Ἀμφίσσῃ πρὸς
[0]	τῶν ῥητόρων ἀκοσμίας οὐκέτι κρατεῖν	δύνανται,	οὔθ' οἱ νόμοι, οὔθ' οἱ
[240]	Ἔπειτα γυναῖκα μὲν ἀλλοτρίαν πενθοῦσαν	δύνασαι	παραμυθεῖσθαι, γράψας δὲ μισθοῦ ψήφισμα
[240]	τελευτῇ, νυνὶ δὲ οὐ φήσεις	δύνασθαι	λέγειν. Ἔπειτα γυναῖκα μὲν ἀλλοτρίαν
[210]	ἵνα καὶ πεῖραν λάβω, εἰ	δύνασθε	τοὺς σφόδρα πονηρούς, κἂν μή
[230]	παραδῷ, καταλέλυκε τὴν αὐτὸς αὑτοῦ	δυναστείαν.	Ἔπειθ' ὁ μὲν ὅρκος, ὃν
[140]	συνθέμενος. Καὶ τηλικαύτην αὐτὸς αὐτῷ	δυναστείαν	κατεσκεύασεν, ὥστ' ἤδη παριὼν ἐπὶ
[0]	καὶ καταδουλούμενοι τοὺς ἰδιώτας καὶ	δυναστείας	ἑαυτοῖς περιποιοῦντες, (τὰς κρίσεις τὰς
[100]	Γνωσίδημον, τὸν Χαριγένους υἱὸν τοῦ	δυναστεύσαντός	ποτε ἐν Ὠρεῷ, δεησόμενον αὐτοῦ,
[220]	οὐχ ὁ βουλόμενος, ἀλλ' ὁ	δυναστεύων	δημηγορεῖ· ἐν δὲ ταῖς δημοκρατίαις,
[110]	προσάψηται, ἢ ἀνδρὸς ἰδιώτου, ἢ	δυνάστου	ἢ πόλεως δημοκρατουμένης, τούτων ἑκάστους
[170]	τοῦ δήμου· τέταρτον, εὐγνώμονα καὶ	δυνατὸν	εἰπεῖν· καλὸν γὰρ τὴν μὲν
[240]	τοῦτό γε σκήψῃ, ὡς οὐ	δυνατὸς	εἶ λέγειν· καὶ γὰρ ἂν
[130]	οὗτος Ἀρχέδημος ὁ Πήληξ, καὶ	δυνατὸς	εἰπεῖν, καὶ πολλὰ κεκινδυνευκὼς ἐν
[100]	τὴν γνώμην, ἀνδρὸς καὶ νομοθετῆσαι	δυνατοῦ,	καὶ περὶ ποίησιν καὶ φιλοσοφίαν
[50]	ἐξ ἴσου ἡμῶν ἀκούωσι, κἀγὼ	δύνωμαι	ἀπομνημονεῦσαι ἅ σοι σύνοιδα, πάνυ
[170]	ἐξ ἧς γίγνονται αὐτῷ θυγατέρες	δύο,	ἃς ἐκεῖνος, δεῦρο μετὰ πολλῶν
[40]	παρὰ τούτων λόγος, καὶ ἦσαν	δύο	κείμενοι νόμοι περὶ τῶν κηρυγμάτων,
[140]	τὸν πόλεμον ἀναλωμάτων τὰ μὲν	δύο	μέρη ὑμῖν ἀνέθηκεν, οἷς ἦσαν
[30]	λέξουσιν, ὡς εἰσὶ τῇ πόλει	δύο	νόμοι κείμενοι περὶ τῶν κηρυγμάτων,
[30]	ἐν τοῖς κυρίοις ἀναγεγράφθαι, καὶ	δύο	περὶ μιᾶς πράξεως ὑπεναντίους ἀλλήλοις,
[200]	δὲ μεθ' ὅρκων ἀξιοῦντι πιστεύεσθαι,	δυοῖν	θάτερον ὑπάρξαι δεῖ, ὧν οὐδέτερόν
[130]	ἀνθρώπων ἀφ' ἡλίου ἀνιόντος μέχρι	δυομένου,	νῦν οὐ περὶ τοῦ κύριος
[50]	λογισμὸς συγκεφαλαιωθῇ, οὐδείς ἐστιν οὕτω	δύσκολος	τὴν φύσιν, ὅστις οὐκ ἀπέρχεται
[180]	κρατερόν τ' ἐπάγοντες Ἄρηα Πρῶτοι	δυσμενέων	εὗρον ἀμηχανίην. Ἐπὶ δὲ τῷ
[160]	τὴν περὶ τὸ γένος ἀτυχίαν,	δυσμενὴς	ᾖ τοῖς νόμοις, οἳ σῴζουσι
[230]	Θηβαίων ὄνομα, καὶ τὸ τῆς	δυστυχεστάτης	συμμαχίας ἐνοχλεῖς ἀεὶ λέγων, τὰ
[70]	προσειποῦσαν ἀπολέσας. (Καὶ οὐ τὸ	δυστύχημα	ὀνειδίζω, ἀλλὰ τὸν τρόπον ἐξετάξω.
[80]	αἴσχιστα παθεῖν. Οὐ γὰρ τὸ	δυστυχῆσαι	κατὰ πόλεμον μέγιστόν ἐστι κακόν,
[110]	ἔγραψε, καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ	δυσχερῆ	κατὰ τῆς πόλεως διεξῄει, λέγων
[80]	τὸ τῆς πόλεως εἰς δεινὰς	δυσχωρίας	κατακεκλῃμένον, ὅθεν μὴ νικήσασι μάχην
[70]	τῶν ὅρκων καὶ τῶν συνθηκῶν,	δύω	μέγιστα προκαταλαμβάνοντες· πρῶτον μὲν τὸν
[10]	λόγον καὶ εὐθύνας τῆς ἀρχῆς	δῷ·	(καὶ ἡ μὲν πόλις τὸ
[30]	ὑπεύθυνον στεφανοῦν, μὴ προσθεὶς, ἐπειδὰν	δῷ	λόγον καὶ εὐθύνας. Ἐγὼ δὲ
[20]	πρὶν ἂν λόγου καὶ εὐθύνας	δῷ,	στεφανοῦν, ὁ δὲ Κτησιφῶν Δημοσθένην,
[200]	οὐδὲν προβαλόμενον, οὐδὲ προσγράψαντα, ἐπειδὰν	δῷ	τὰς εὐθύνας, ἀλλὰ παντελῶς καὶ
[180]	ψηφίσματι ἐξαλείφεται ἡ τῶν καταγαγόντων	δωρεά.	Εἰ τοῦτ' ἔχει καλῶς, ἐκεῖνο
[170]	διαφέροντες, νυνὶ δὲ πολλῷ καταδεέστεροι.	Δωρεαὶ	δὲ, καὶ στέφανοι, καὶ κηρύγματα,
[180]	δεῦρο ἀφικόμενοι, τὸν δῆμον ᾖτησαν	δωρεάν,	καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ δῆμος
[170]	ἀφικνεῖται εἰς Βόσπορον, κᾀκεῖ λαμβάνει	δωρεὰν	παρὰ τῶν τυράννων τοὺς ὠνομασμένους
[180]	Πῶς; Οὐκ ᾖτησε ταύτην τὴν	δωρεάν;	τησεν, ἀλλ' ὁ δῆμος οὐκ
[180]	τοίνυν τῷ Μητρώῳ ἣν ἔδοτε	δωρεὰν	τοῖς ἀπὸ Φυλῆς φεύγοντα τὸν
[230]	ταφὰς ἀνελόντα, τὸν ὀρθῶς πεπολιτευμένον	δωρεὰς	αἰτεῖν, ἀλλ' ἀγαθοῦ τινος αἴτιον
[220]	δίκην μὴ δεδωκέναι, ἀλλὰ καὶ	δωρεὰς	αἰτεῖς, καταγέλαστον ἐν τοῖς Ἕλλησι
[160]	τις, ἀποδράσῃ· ἂν δὲ θαρρήσωμεν,	δωρεὰς	αἰτήσεις, καὶ χρυσοῖς στεφάνοις στεφανοῦσθαι;
[240]	παρ' αὐτῶν, διὰ τί τὰς	δωρεὰς	αὐτοῖς ἔδοσαν, καὶ τὰς εἰκόνας
[180]	τῆς ἡμέρας ἀθάνατος οὖσα διαμένει.	Δωρεὰς	δὲ τίνας ἐλάμβανον, ἄξιόν ἐστι
[200]	ὡς οὐδὲ ἄξιός ἐστι τῆς	δωρεᾶς·	ἐὰν δ' ὑμῶν δέηται συγχωρῆσαι
[250]	νέμετε, ἀλλὰ κρίνετε, καὶ τὰς	δωρεὰς	εἰς βελτίω σώματα καὶ ἄνδρας
[170]	μὴ καταλύσετε τὰς ἀφθόνους ταύτας	δωρεὰς	καὶ τοὺς εἰκῇ διδομένους στεφάνους,
[170]	ἄτοπον οὑτωσὶ διαλογιζομένοις, τὰς μὲν	δωρεὰς	νῦν πλείους εἶναι, τὰ δὲ
[180]	ἐκλογίσασθε, ὅτι, ἐὰν μὲν τὰς	δωρεὰς	ὀλίγοις καὶ ἀξίοις καὶ κατὰ
[230]	νόμων καὶ πολιτικῆς ἀρετῆς, τὰς	δωρεὰς	οὐ κατὰ τοὺς νόμους, οὐδ'
[180]	ὑμῖν τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ ΠΕΡΙ	ΔΩΡΕΑΣ	ΤΟΙΣ ΑΠΟ ΦΥΛΗΣ (Παρανάγνωθι καὶ
[250]	τῆς δημοκρατίας, ἕτεροι δ' αἰτοῦσι	δωρεὰς,	ὡς σωτῆρες τῆς πόλεως ὄντες·
[170]	(Ἐπεὶ δὲ στεφάνων ἀνεμνήσθην καὶ	δωρεῶν,	ἕως ἔτι μέμνημαι, προλέγω ὑμῖν,
[170]	διὰ τὴν ἀσέλγειαν τῆς δαπάνης,	δωροδοκῇ	κατὰ τοῦ δήμου· τέταρτον, εὐγνώμονα
[220]	καὶ τὰ περὶ τὴν Εὔβοιαν	δωροδοκηθέντα,	χρόνων ἐγγεγενημένων, ἐν' οἷς ὑπ'
[70]	ἀπήντησαν ὀρθῶς ἰασόμενοι τὸ Δημοσθένους	δωροδόκημα,	(καὶ προσέγραψαν ἐξεῖναι τῷ βουλομένῳ
[200]	βασιλικὸν χρυσίον, καὶ τὰ δημόσια	δωροδοκήματα.	~Ὅλως δὲ τί τὰ δάκρυα;
[100]	καὶ τόκον ἤνεγκαν Δημοσθένει τοῦ	δωροδοκήματος	δραχμὴν τοῦ μηνὸς τῆς μνᾶς,
[250]	λόγου συνηγόρους τοὺς κοινωνοὺς τῶν	δωροδοκημάτων	αὑτῷ παρακαλῇ, ὑπολαμβάνετε ὁρᾶν ἐπὶ
[250]	τὸ ἐκ Μήδων χρυσίον, ἀλλὰ	δωροδοκήσαντα,	καὶ ἔτι καὶ νῦν κεκτημένον,
[150]	καὶ τάφους ἀπώλεσεν ἡ Δημοσθένους	δωροδοκία	καὶ τὸ βασιλικὸν χρυσίον. Ἀλλ'
[210]	τοῦ Δημοσθένους ἐν τῇ πολιτείᾳ	δωροδοκίαν	φησὶ φοβεῖσθαι, καὶ τὴν ἐμπληξίαν
[140]	ἡγησάμενος εἶναι εἴ τινος ἀπολειφθήσεται	δωροδοκίας,	ἀναπηδήσας ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, οὐδενὸς
[50]	καὶ Φιλοκράτην καὶ τὰς τούτων	δωροδοκίας,	ἃς ἐδωροδόκησαν, συστάντες ἐπὶ τὸ
[120]	ἡμῖν παραδεδωκότων, τῆς δὲ Δημοσθένους	δωροδοκίας	ἐμποδὼν γεγενημένης. ~Ἀλλ' οὐ προύλεγον,
[80]	τῆς πρὸς Φιλοκράτην ὑπὲρ τῆς	δωροδοκίας	ζηλοτυπίας, καὶ ἡγήσατο, εἰ τῶν
[230]	τοὺς Ἀμφισσέας καὶ τοὺς Εὐβοέας	δωροδοκίας	παραλείπω· ὅταν δὲ τῆς πρὸς
[90]	Δημοσθένης δέ, ὃν ἐπαινεῖ Κτησιφῶν,	δωροδοκίας,	ὥστε τὰς ἐξ Ὠρεοῦ συντάξεις,
[240]	τις ἐρωτᾷ, διὰ τί οὐ	δωροδόκος,	ὅτι δειλός, ὅτι τὴν τάξιν
[100]	Κτησιφῶντος. Τὸν γὰρ οὕτως αἰσχρῶς	δωροδοκοῦντα	οὐκ ἔστιν ἄνδρα γεγονέναι ἀγαθόν·
[0]	καὶ τὰς προσόδους διοικοῦντες, καὶ	δωροδοκοῦντες	περὶ ἕκαστα τούτων, προσλαμβάνοντες τούς
[140]	τὸ δὲ τρίτον μέρος Θηβαίοις,	δωροδοκῶν	ἐφ' ἑκάστοις τούτων, καὶ τὴν
[230]	δικαστηρίοις, τοὺς μὲν τὰς τῶν	δώρων	γραφὰς ἁλισκομένους ἀτιμοῦτε, ὃν δ'
[230]	τοῖς ἀξίοις, ἀλλὰ τῷ διαπραξαμένῳ	δώσετε;	(Ἔπειτ' ἔξεισιν ἐκ τοῦ δικαστηρίου
[120]	Πύλας, ἔχοντας δόγμα, καθότι δίκας	δώσουσιν	οἱ Ἀμφισσεῖς ὑπὲρ ὧν εἰς
[230]	Ἐγώ (φησὶν) ὑμῖν χρυσίον οὐ	δώσω·	μή με αἰτεῖτε· οὐ γὰρ