Paragraphes
[200]	πολλὰ ἔχων λέγειν, ἢ πάντων	γ'	ἂν εἴην ἀπορώτατος· ἀλλὰ πρῶτον
[160]	τὸν δῆμον ὑπάρχειν, ἢ, τό	γ'	ἀναγκαιότατον, μηδεμίαν ἔχθραν, ἵνα μὴ,
[180]	ἀνάξιος ὢν στεφανοῦται. (Καίτοι πυνθάνομαί	γ'	αὐτὸν μέλλειν λέγειν, ὡς οὐ
[150]	ψηφίσματος προστάγματα, ἀλλ' οὐ τό	γ'	ἐκ τῆς ἀληθείας αἰσχρὸν σιωπήσεται,
[170]	ἀκούοντας, εἰ δὲ μή, τήν	γ'	εὐγνωμοσύνην ἀεὶ προτακτέον τοῦ λόγου·
[170]	τυράννων τοὺς ὠνομασμένους Κήπους, (καὶ	γαμεῖ	γυναῖκα πλουσίαν μὲν, νὴ Δία,
[80]	καὶ Μυρτίσκην, καὶ Γάνος, καὶ	Γανίδα,	χωρία ὧν οὐδὲ τὰ ὀνόματα
[80]	καὶ Ἐργίσκην, καὶ Μυρτίσκην, καὶ	Γάνος,	καὶ Γανίδα, χωρία ὧν οὐδὲ
[190]	ἀλλὰ πᾶν τοὐναντίον γίγνεται. Οἱ	γὰρ	ἀγαθοὶ στρατηγοὶ ὑμῶν, καὶ τῶν
[120]	ἀκοῦσαι; Τὸ ἀληθὲς ἐρῶ· τὸ	γὰρ	ἀεὶ πρὸς ἡδονὴν λεγόμενον οὑτωσὶ
[220]	ἡγοῦμαι περὶ ἐμοῦ λέγειν· τῆς	γὰρ	αἰτίας αἰσχρὸν τὸν αἰτιώμενόν ἐστι
[190]	παρανόμων, καλῶς, οἶμαι, σεμνυνόμενος. Ἐγράφοντο	γὰρ	ἀλλήλους παρανόμων οὐ μόνον οἱ
[40]	τῆς ἐκκλησίας μὴ κηρύττεσθαι. Τὸ	γὰρ	ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ, ὅ τι
[90]	οὐ κοινὸν ποιεῖ· (οἱ μὲν	γὰρ	ἄλλοι ἀλαζόνες, ὅταν τι ψεύδωνται,
[240]	καὶ τὰς εἰκόνας ἔστησαν. Ἅπαντες	γὰρ	ἅμα ἀποκρινοῦνται, ὅτι Χαβρίᾳ μὲν
[0]	περὶ ἑκάστου γνώμην ἀποφαίνεσθαι· οὕτω	γὰρ	ἄν μοι δοκεῖ ἥ τε
[120]	ἐκκλησίας, οὔσης, ἀπεληλυθότος ἐμοῦ (οὐ	γὰρ	ἄν ποτε ἐπέτρεψα) καὶ τῶν
[240]	οὐ δυνατὸς εἶ λέγειν· καὶ	γὰρ	ἂν ἄτοπόν σοι συμβαίνοι, εἰ
[240]	σχετλιάζοντας, εἰ οὗτος στεφανωθήσεται. Καὶ	γὰρ	ἂν εἴη δεινόν, ὦ Ἀθηναῖοι,
[160]	Θετταλοὺς καὶ Περραιβοὺς ἀφιστάναι. Σὺ	γὰρ	ἂν κώμην ἀποστήσειας; Σὺ γὰρ
[140]	κίνδυνον ἀπαρασκεύῳ τῇ πόλει. (Τί	γὰρ	ἂν οἴεσθε Φίλιππον ἐν τοῖς
[160]	γὰρ ἂν κώμην ἀποστήσειας; Σὺ	γὰρ	ἂν προσέλθοις μὴ ὅτι πρὸς
[210]	Μειδίου ἔχειν ἔτι φανερά. Ὁ	γὰρ	ἄνθρωπος οὐ κεφαλήν, ἀλλὰ πρόσοδον
[190]	τῷ τὴν γραφὴν φεύγοντι· οὐ	γὰρ	ἀόριστόν ἐστι τὸ δίκαιον, ἀλλ'
[50]	τὴν γραφὴν ἁλώσεται Κτησιφῶν· ἅπαντες	γὰρ	ἀπαγορεύουσιν οἱ νόμοι μηδένα ψευδῆ
[40]	τοῦ δήμου στεφανουμένων· τοῖς μὲν	γὰρ	ἀπεδέδεικτο τόπος ἡ ἐκκλησία, ἐν
[40]	ὅλην τὴν ἡμέραν λέγε· οὐ	γὰρ	ἀποδείξεις ὡς ἔννομα γέγραφας. (Ἔστι
[20]	νόμος ἃ χρὴ γράφειν. Κελεύει	γὰρ	αὐτὸ τοῦτο ἐγγράφειν ὅτι, Οὔτ'
[160]	οὐ κινηθήσεται ἐκ Μακεδονίας· ἀγαπᾷν	γὰρ	αὐτὸν ἐν Πέλλῃ περιπατοῦντα, καὶ
[20]	δικαίως ἂν ἁλίσκοιτο Κτησιφῶν· αἱρεῖ	γὰρ	αὐτὸν οὐχ ἡ κατηγορία ἡ
[170]	ἂν εἴη τῷ δήμῳ (θάνατον	γὰρ	αὐτοῦ τῶν προγόνων κατέγνωτε) τὰ
[130]	ἐφ' ἡμῶν οὐ γέγονεν; Οὐ	γὰρ	βίον γε ἡμεῖς ἀνθρώπινον βεβιώκαμεν,
[190]	πρᾶγμα ὑπερκαταγέλαστόν ἐστιν· ὁ μὲν	γὰρ	γραμματεὺς ἀναγιγνώσκει τὸ παράνομον, οἱ
[210]	ᾧ τὸ κήρυγμα γίγνεται· οὐ	γὰρ	δεῖ, ἐφ' οἷς ἡ πόλις
[50]	μακροτέρου λόγου ἔργον ἡγοῦμαι. Τί	γὰρ	δεῖ νῦν ταῦτα λέγειν, ἢ
[170]	δεῖ τἀναντία τούτων ἔχειν. Τί	γὰρ	δεῖ πάλιν διεξιέναι; Σκέψασθε δή,
[170]	ὁ Παιανιεύς, ἀνὴρ ἐλεύθερος (οὐ	γὰρ	δεῖ ψεύδεσθαι) τὰ δ' ἀπὸ
[210]	ἂν κάθαρμα ζηλοτυποῦν ἀρετήν. (Οὐ	γὰρ	δὴ, μὰ τὸν Ἡρακλέα, τοῦτό
[50]	ὑμῖν ἀκούσασι κρῖναι εὐμαθής· δεῖ	γὰρ	δή που τὸν μὲν κατηγοροῦντα
[240]	διὰ σαυτοῦ τὴν ἀπολογίαν. Οὐ	γὰρ	δή που τοῦτό γε σκήψῃ,
[120]	καὶ ταῖς ἀραῖς ἐνόχους. Οὐ	γὰρ	δι' αἰνιγμῶν, ἀλλ' ἐναργῶς γέγραπται
[60]	μήτε καταγνώτω, πρὶν ἀκούσῃ· οὐ	γὰρ	δίκαιον. Ἀλλ' ἐάν ἐμοῦ διὰ
[210]	καθ' ἑαυτόν φησι φοβεῖσθαι· ἐλπίζειν	γὰρ	δόξειν ἰδιώτης εἶναι· ἀλλὰ τὴν
[150]	ἐρεῖ ἢ τί φθέγξεται; Καὶ	γὰρ	ἐὰν αὐτὰ διεξίῃ τὰ ἐκ
[60]	βραχέων ἐγὼ προερῶ. Πρῶτον μὲν	γὰρ	ἔγραψαν ὑπὲρ εἰρήνης ὑμᾶς μόνον
[100]	οἵτινες δεήσονται τῶν Ἐρετριέων (πάνυ	γὰρ	ἔδει δεηθῆναι αὐτῶν) μηκέτι διδόναι
[120]	ἀλλὰ τῷ ἔργῳ αἰσχρῶς. Κωλύει	γὰρ	εἰς τὸν σύλλογον τὸν ἐν
[200]	πάλαισμα τοῦτ' ἔστι δικαστηρίου. Οὐ	γὰρ	εἰσαῦθίς ποτε βούλεται πρὸς τὸ
[90]	δέκα τοῦ Ἀνθεστηριῶνος μηνός· εἰρῆσθαι	γὰρ	ἐν ταῖς πόλεσιν ὑπ' αὐτοῦ
[190]	τοῖς νόμοις τοῖς ὑμετέροις. Ὥσπερ	γὰρ	ἐν τῇ τεκτονικῇ, ὅταν εἰδέναι
[100]	πάντα πραττόντων μετὰ ψηφίσματος. Ἐξανηλωμένοι	γὰρ	ἐν τῷ πρὸς Φίλιππον πολέμῳ,
[70]	μοι τὴν κολακείαν διεξελθεῖν. Δημοσθένης	γὰρ,	ἐνιαυτὸν βουλεύσας, οὐδεμίαν πώποτε φανήσεται
[50]	σὺ καὶ Φιλοκράτης ἐγράψατε. (Ὑμῖν	γὰρ	ἐξεγένετ' ἄν, ὦ Ἀθηναῖοι, τὴν
[40]	πρότερον κειμένοις νόμοις τιθείς (οὐ	γὰρ	ἔξεστιν) ἀλλὰ περὶ τῶν ἄνευ
[10]	τὸ ἴσον ἀδίκημα ἀδικεῖται (προκαταλαμβάνονται	γὰρ	ἐπαίνοις καὶ στεφάνοις αἱ εὔθυναι)
[180]	αὐτῶν τῶν ποιημάτων γνώσεσθε· ἐπιγέγραπται	γὰρ	ἐπὶ τῷ μὲν πρώτῳ τῶν
[230]	πολιτείαν, οὐ σωφρονοῦντες. Ὅτι μὲν	γὰρ,	ἐπὶ τῶν νῦν καιρῶν, οἱ
[70]	τῶν δημοσίων γραμμάτων φυλακή. Ἀκίνητον	γάρ	ἐστι, καὶ οὐ συμμεταπίπτει τοῖς
[190]	ὄνομα καὶ τὸ ἔργον. Τί	γάρ	ἐστιν ἀνοσιώτερον ἀνδρὸς παράνομα λέγοντος
[70]	μεταβολὴν ἦλθε τῶν πραγμάτων (οὗτος	γάρ	ἐστιν ὁ δεύτερος καιρός) καὶ
[60]	αὐτὸ ἔδειξε τὸ ἔργον. (Νικᾷ	γὰρ	ἕτερον ψήφισμα Φιλοκράτης, ἐν ᾧ
[240]	ὄντας τοῖς ἤθεσι, φυλάξησθε. Ἡ	γὰρ	εὔνοια, καὶ τὸ τῆς δημοκρατίας
[70]	τὴν εἰρήνην, ἀπούσης συμμαχίας· (οὐ	γὰρ	ἔφη δεῖν (καὶ γὰρ τὸ
[40]	νόμῳ, οὔτε λύσας ἐκεῖνον (οὐδὲ	γὰρ	ἡ ἐκκλησία ἠνωχλεῖτο, ἀλλὰ τὸ
[210]	ἃ παραχρῆμα ἐξελέγχῃ ψευδόμενος. (Ἀπηνέχθη	γὰρ	ἡ κατὰ τοῦδε τοῦ ψηφίσματος
[140]	τῶν Ἑλλήνων, οὐδ' ἀγνοοῦντος (οὐ	γὰρ	ἦν ἀσύνετος) ὅτι περὶ τῶν
[190]	φησιν ὁ ποιητὴς τιμηθῆναι. Ἔναυλον	γὰρ	ἦν ἔτι τότε πᾶσιν, ὅτι
[180]	ἀλλ' οὐ χρυσῷ· τότε μὲν	γὰρ	ἦν ὁ τοῦ θαλλοῦ στέφανος
[90]	τῆς πρὸς ὑμᾶς συμμαχίας (οὐδὲν	γὰρ	ἦν τὸ μέσον, εἰ μνησθεὶς
[170]	μοι λείπεται λόγος. Εἰ μὲν	γὰρ	ἠρνεῖτο μὴ δειλὸς εἶναι, ἢ
[110]	τῆς τῶν Ἀμφισσέων ἀσεβείας. Ἐπὶ	γὰρ	Θεοφράστου ἄρχοντος, ἱερομνήμονος ὄντος Διογνήτου
[230]	ἰσχυρὸν δὲ τὸν ῥήτορα. Ἀνὴρ	γὰρ	ἰδιώτης ἐν πόλει δημοκρατουμένῃ, νόμῳ
[240]	βίον ποιεῖσθαι, τί κρινεῖτε. (Εὖ	γὰρ	ἴστε, ὅτι οὐχ αἱ παλαῖστραι,
[240]	δὲ ὑμᾶς, τί ἐδικάζετε. Εὖ	γὰρ	ἴστε, ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι τοιαύτη
[0]	τῆς πολιτείας τισὶ παραχωρήσαντες. (Εὖ	γὰρ	ἴστε, ὦ Ἀθηναῖοι, ὅτι τρεῖς
[170]	καὶ τὸν δειλὸν ὁμοίως· εἰσὶ	γὰρ	καὶ δειλίας γραφαί. Καίτοι θαυμάσειεν
[190]	τῆς πόλεως δίκαια. Ὁ μὲν	γὰρ	κατήγορος ἀπολογεῖται, ὁ δὲ φεύγων
[170]	Δεινῶς λέγειν, κακῶς βιῶναι. Οὕτω	γὰρ	κέχρηται καὶ τῷ ἑαυτοῦ σώματι
[230]	οὕτω κατέλυσαν τὸν δῆμον· ἔχαιρε	γὰρ	κολακευόμενος· ἔπειτ' αὐτὸν οὐχ οὓς
[210]	οὐ ψευδεῖς λέγοντες. (Ὁ μὲν	γὰρ	Κτησιφῶν οὐ τὸ καθ' ἑαυτόν
[210]	λοιδοριῶν βραχέα βούλομαι προειπεῖν. Πυνθάνομαι	γὰρ	λέξειν Δημοσθένην, ὡς ἡ πόλις
[230]	ἀξιοῖ Δημοσθένην στεφανῶσαι. Εἰ μὲν	γὰρ	λέξεις, ὅθεν τὴν ἀρχὴν τοῦ
[230]	δώσω· μή με αἰτεῖτε· οὐ	γὰρ	λήψεσθε. (Οὗτος μέντοι ὁ αὐτὸς
[70]	ἐπὶ τοὺς ὅρκους, Δημοσθένην. Ὁ	γὰρ	μισαλέξανδρος καὶ μισοφίλιππος ἡμῖν οὑτοσὶ
[60]	μεγάλης ὀργῆς ἦσαν ἄξιοι. Ὁ	γὰρ	μισαλέξανδρος νυνὶ φάσκων εἶναι, καὶ
[70]	ἀλλὰ τὸν τρόπον ἐξετάξω. Ὁ	γὰρ	μισότεκνος, καὶ πατὴρ πονηρὸς, οὐκ
[210]	τοῦ βίου μετριότης παρεσκεύασεν· ἀρκεῖ	γάρ	μοι μικρά, καὶ μειζόνων αἰσχρῶς
[220]	μέλλω λέγειν ἀγανακτῶ μάλιστα. Ἀφομοιοῖ	γὰρ	μου τὴν φύσιν ταῖς Σειρῆσιν,
[130]	εἰς τὴν Δημοσθένους πολιτείαν. Καὶ	γὰρ	ναυτικὴ καὶ πεζὴ στρατιὰ, καὶ
[30]	καὶ τοῦθ' ὑμᾶς διδάξω. Ὁ	γὰρ	νόμος διαρρήδην κελεύει, ἐὰν μέν
[190]	Ἐκεῖθεν δὲ τοῦτο γνώσεσθε. (Ἀρχῖνος	γὰρ,	ὁ ἐκ Κοίλης, ἐγράψατο παρανόμων
[130]	ὦ τῆς Ἑλλάδος ἀλειτήριε; Εἰ	γὰρ	ὁ μὲν κρατῶν οὐκ ἦλθεν
[70]	Κερσοβλέπτην μετὰ Φιλοκράτους ἐποίησε. (Λανθάνει	γὰρ	ὁ μὲν Φιλοκράτης ἐν ψηφίσματι
[180]	καταγαγοῦσιν, ἔστιν ἰδεῖν. Ἦν μὲν	γὰρ	ὁ τὸ ψήφισμα γράψας καὶ
[230]	συμπαρακολουθῶν αὐτὸν λυπεῖ· δι' αὐτὸν	γὰρ,	οἶμαι, γέγονε τὸ ἁμάρτημα· ἡ
[10]	ἐκ τῶν δικαστηρίων· εἰκότως. σχύνοντο	γὰρ,	οἶμαι, οἱ δικασταί, εἰ φανήσεται
[130]	κἀγὼ τὰ ἔπη· διὰ τοῦτο	γὰρ	οἶμαι παῖδας ὄντας ἡμᾶς τὰς
[30]	καὶ μάλα καλῶς ἔχει. Οὐ	γὰρ,	οἶμαι, ᾤετο δεῖν ὁ νομοθέτης
[120]	ἐκκλησίαν ἐποίει τῶν Ἀμφικτυόνων· ἐκκλησίαν	γὰρ	ὀνομάζουσιν, ὅταν τις μὴ μόνον
[20]	νόμων, ἀλλ' ὕστερος πολιτεύου. Ταῦτα	γὰρ	ὀρθοῖ τὴν δημοκρατίαν. (Πρὸς μὲν
[190]	ἐμὲ διεξῄει ἐπὶ σχολῆς· ἔφη	γὰρ,	ὅτε ἀρτίως κατεληλύθει ὁ δῆμος,
[40]	τοῦ δήμου τοῦ Ἀθηναίων; Μὴ	γὰρ	ὅτι πόλις, ἀλλ' οὐδ' ἂν
[140]	ἐστιν, ὃ μέλλω λέγειν. Φιλίππου	γὰρ	οὐ καταφρονοῦντος τῶν Ἑλλήνων, οὐδ'
[60]	σφόδρα προσέχετε τὸν νοῦν. Ἐπράττετο	γὰρ	οὐ πρὸς τοὺς ἄλλους πρέσβεις
[150]	τῇ τῆς πόλεως ἀγνωμοσύνῃ; (Τίς	γὰρ	οὐκ ἂν ἀλγήσειεν ἄνθρωπος Ἕλλην,
[150]	τῷ ἀνθρώπῳ φυλάξασθαι· (οὔτε πόλις	γὰρ,	οὔτ' ἀνὴρ ἰδιώτης οὐδεὶς πώποτε
[10]	Δημοσθένης, βραχέα βούλομαι προειπεῖν. Λέξει	γὰρ	οὗτος· Τειχοποιός εἰμι· ὁμολογῶ· ἀλλ'
[100]	φανερὰ δὲ κατηγορία Κτησιφῶντος. Τὸν	γὰρ	οὕτως αἰσχρῶς δωροδοκοῦντα οὐκ ἔστιν
[110]	ἰσχυρὰν ὑπὲρ τούτων ἐποιήσαντο· γέγραπται	γὰρ	οὕτως ἐν τῇ ἀρᾷ· Εἴ
[40]	ἣν αὐτὸν ἀξιοῖ στεφανοῦσθαι. Λέγει	γὰρ	οὕτως ἐν τῷ ψηφίσματι. Καὶ
[10]	ἔτι μᾶλλον τοὺς δικαστάς. ~Πολλοὶ	γὰρ	πάνυ τῶν ὑπευθύνων, ἐπαυτοφώρῳ κλέπται
[230]	Ἑλλήνων δόξαις συρίττεσθαι; Οἱ μὲν	γὰρ	πατέρες ὑμῶν τὰ μὲν ἔνδοξα
[20]	ἡ ἐξ Ἀρείου Πάγου; Οὐδὲ	γὰρ	πάτριον αὐτοῖς ἐστίν. Οὐκ ἄρα
[140]	σύνιστε καὶ οὐκ ὀργίζεσθε. Ἐκεῖνο	γὰρ	πεπόνθατε πρὸς Δημοσθένη· συνείθισθε ἤδη
[220]	ἢ σαυτὸν παραλογίζῃ. Τὰ μὲν	γὰρ	περὶ τοὺς Ἀμφισσέας ἠσεβημένα σοι,
[230]	ὅ τι λέγεις. Τὰς μὲν	γὰρ	περὶ τοὺς Ἀμφισσέας καὶ τοὺς
[130]	πρὸς τὴν πολιτείαν προσελήλυθεν. Εὖ	γὰρ	περὶ τῶν τοιούτων Ἡσίοδος ὁ
[230]	ἄτιον, μείζω κατηγορίαν ἔχει· οὐ	γὰρ	περιχαρακώσαντα χρὴ τὰ τείχη, οὐδὲ
[170]	πόλεως πράγματα ἐπανορθωθήσεται· τοὺς μὲν	γὰρ	πονηροὺς οὐ μή ποτε βελτίους
[170]	λέγειν, ἃ τούτῳ πέπρακται· ἤδη	γὰρ	ποτε εἶδον μισηθέντας τοὺς τὰ
[130]	Ἡσίοδος ὁ ποιητὴς ἀποφαίνεται· λέγει	γάρ	που, παιδεύων τὰ πλήθη καὶ
[10]	τι πρὸ τῆς αἰσχύνης· προσγράφουσι	γὰρ	πρὸς τὰ ψηφίσματα, στεφανοῦν τὸν
[90]	ἤδη ἄξιόν ἐστιν ἀκοῦσαι. (Ἀφικνεῖται	γὰρ	πρὸς ὑμᾶς, οὐκ ἔτι δι'
[50]	ἀδικημάτων πειράσομαι σαφέστερον εἰπεῖν. Καὶ	γὰρ	πυνθάνομαι μέλλειν Δημοσθένην, ἐπειδὰν αὐτοῖς
[170]	δ' οὐδὲ τοῦθ' ἱκανόν· οὐδεὶς	γὰρ	πώποτε πλοῦτος τρόπου πονηροῦ περιεγένετο·
[140]	τὸν ἐπιόντα κίνδυνον εἰκότως (οὐ	γὰρ	ῥήτωρ ἀστράτευτος καὶ λιπὼν τὴν
[170]	περὶ τούτων κειμένους νόμους. Ὁ	γὰρ	Σόλων, ὁ παλαιὸς νομοθέτης, ἐν
[220]	ἐξ ἑτέρας πολιτείας. Ἐν μὲν	γὰρ	ταῖς ὀλιγαρχίαις οὐχ ὁ βουλόμενος,
[230]	καλῶς ἐτάφρευσε, θαυμάζω σου· τοῦ	γὰρ	ταῦτ' ἐξεργασθῆναι καλῶς, τὸ γεγενῆσθαι
[10]	δίκαια, καὶ ὑμῖν συμφέροντα. Ἐν	γὰρ	ταύτῃ Πόλει, οὕτως ἀρχαίᾳ οὔσῃ
[80]	διαφερόντως ἄξιόν ἐστιν ἀκοῦσαι. ~Ὡς	γὰρ	τάχιστα εἴσω Πυλῶν Φίλιππος παρῆλθε,
[210]	πρὸς ὑμᾶς τοῦτ' ἐρῶ. Περιέρχονται	γὰρ	τὴν ἀγορὰν ἀληθεῖς κατ' ἀλλήλων
[20]	δικαστηρίων ἔρχεται ψῆφον. ~Πρῶτον μὲν	γὰρ,	τὴν βουλὴν τὴν ἐν Ἀρείῳ
[170]	εὐγνώμονα καὶ δυνατὸν εἰπεῖν· καλὸν	γὰρ	τὴν μὲν διάνοιαν προαιρεῖσθαι τὰ
[160]	τὸ πρᾶγμα τῇ αἰτίᾳ. Εἰ	γάρ	τι τούτων ἐφρόνει Δημοσθένης, καὶ
[10]	ὑμῖν ἐρεῖ, λήσετε ἐξαπατηθέντες. Τούτων	γάρ	τινες, τῶν τοὺς ὑπευθύνους στεφανούντων
[190]	εἶναι δικαίως ἂν ὑπολαμβάνοιτε. Εἰ	γάρ	τις ἐν δημοκρατίᾳ τετιμημένος, ἐν
[170]	οἶμαι σημεῖα δείξειν ὑμῖν. (Εἰ	γάρ	τις ὑμᾶς ἐρωτήσειε, πότερον ὑμῖν
[80]	ἡ πόλις αἴσχιστα παθεῖν. Οὐ	γὰρ	τὸ δυστυχῆσαι κατὰ πόλεμον μέγιστόν
[110]	ἑστηκὼς, ἐδείκνυον τοῖς Ἀμφικτύοσιν· ὑπόκειται	γὰρ	τὸ Κιρραῖον πεδίον τῷ ἱερῷ
[190]	παρανόμων εἰς τὸ δικαστήριον. Ἐγχεῖται	γὰρ	τὸ μὲν πρῶτον ὕδωρ τῷ
[70]	(οὐ γὰρ ἔφη δεῖν (καὶ	γὰρ	τὸ ῥῆμα μέμνημαι ὡς εἶπε,
[190]	γραφὰς τῶν παρανόμων ἀνεῖλον. Καὶ	γὰρ	τοι, ὡς ἐγὼ τοῦ πατρὸς
[230]	καὶ τολμηρῶν, εὐτυχοῦμεν. Πρότερον μὲν	γὰρ	τοιαύτας φύσεις ἤνεγκε τὸ δημόσιον,
[0]	διὰ βραχέων εἰπεῖν βούλομαι. Ἐν	γὰρ	τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις ἄρχοντές τινες
[240]	τὴν ἀπαιδευσίαν αὐτῶν θεωρῆσαι. Εἰ	γὰρ	τολμήσει Κτησιφῶν μὲν Δημοσθένην παρακαλεῖν
[200]	ἤδη δίκαιός εἰμι προειπεῖν. Ἐπεισάξει	γὰρ	τὸν γόητα, καὶ βαλλαντιοτόμον, καὶ
[230]	εἰδότας καὶ αἰσθανομένους ὑβρίζεις. Ἀφελὼν	γὰρ	τὸν καιρὸν, καὶ τὴν δόξαν
[180]	ἧς καὶ ἕνεκα στεφανοῦνται. Δεῖ	γὰρ	τὸν κήρυκα ἀψευδεῖν, ὅταν τὴν
[70]	ἐν Μακεδονία καλὸς κἀγαθός. Οὐ	γὰρ	τὸν τρόπον, ἀλλὰ τὸν τόπον
[40]	αὐτῶν τῶν νόμων ἐπιδείξω. Αὐτὸν	γὰρ	τὸν χρυσοῦν στέφανον, ὃς ἂν
[240]	πεπόνθαμεν τὸ ἀκρόαμα γίγνεται. Ὅπου	γὰρ	τοὺς ὄντως ἄνδρας ἀγαθούς, οἷς
[220]	ξένοι περιέστασαν τὴν ἐκκλησίαν· ἔφησθα	γὰρ	τοὺς τῆς πόλεως ἅλας περὶ
[90]	Ἀθήναξε εἰς τὴν πανσέληνον. Καὶ	γὰρ	τοῦτο ἅνθρωπος ἴδιον καὶ οὐ
[30]	παρὰ πᾶσαν τὴν κατηγορίαν. Εἰ	γὰρ	τοῦτό ἐστιν ἀληθές, καὶ τοιοῦτον
[90]	φανήσεται, ὃ μέλλω λέγειν. Εἰς	γὰρ	τοῦτο προήχθη Καλλίας μὲν ὕβρεως
[40]	ἐν τῷ θεάτρῳ κηρυγμάτων. Γιγνομένων	γὰρ	τῶν ἐν ἄστει τραγῳδῶν, ἀνεκήρυττόν
[120]	μετρίως ἐχρήσαντο τοῖς Ἀμφισσεῦσιν· ἀντὶ	γὰρ	τῶν μεγίστων ἀδικημάτων χρήμασιν αὐτοὺς
[60]	μὲν ἐξωνούμενος οὐκ ἠδίκει (πρὸ	γὰρ	τῶν ὅρκων καὶ τῶν συνθηκῶν
[230]	πειράσομαι μεγάλῳ σημείῳ διδάξαι. Ὁ	γὰρ	τῶν Περσῶν βασιλεὺς, οὐ πολλῷ
[200]	ὑμεῖς ἐκείνου ἐθέλετε ἀκούειν· οὐ	γὰρ	τῶν φευγόντων τὰς δικαίας ἀπολογίας
[140]	βήματι πρὸς τὸ στρατήγιον· πλείω	γὰρ	ὑμᾶς ἀγαθὰ ὑφ' ἑαυτοῦ ἔφη
[250]	ἐκπλῆξαι δὲ Θηβαίους δημηγορήσας. Οἴεται	γὰρ	ὑμᾶς εἰς τοσοῦτον εὐηθείας ἤδη
[190]	ἐν τοῖς δικαστηρίοις παραδέδεχθε· μετενήνεκται	γὰρ	ὑμῖν τὰ τῆς πόλεως δίκαια.
[180]	τὴν Στοὰν τὴν Ποικίλην· ἁπάντων	γὰρ	ὑμῖν τῶν καλῶν ἔργων τὰ
[220]	ταῖς Σειρῆσιν, ὡς ἔοικε· καὶ	γὰρ	ὑπ' ἐκείνων οὐ κηλεῖσθαί φησι
[200]	τοῦ δήμου πεπολίτευσαι; Ἃ μὲν	γὰρ	ὑπὲρ σεαυτοῦ βεβούλευσαι, ἅπαντες ὁρῶμεν.
[110]	ὧν εἷς ἦν Δημοσθένης. (Χειροτονηθεὶς	γὰρ	ὑφ' ὑμῶν πυλάγορας, λαμβάνει χιλίας
[160]	ἀληθῆ ἐστιν ἃ λέγεται. (Ὡς	γάρ	φασιν οἱ πάραλοι καὶ οἱ
[180]	τὰ τῶν προγόνων ἔργα. Οὐδὲ	γὰρ	Φιλάμμωνα φήσει τὸν πύκτην Ὀλυμπίασι
[20]	καὶ Κτησιφῶντα μάρτυρας παρέξομαι. Ἐπὶ	γὰρ	Χαιρώνδου ἄρχοντος, θαργηλιῶνος μηνὸς δευτέρᾳ
[230]	ὃν ἐχαρίζετο ἄδηλος γεγένηται· ἡ	γὰρ	ψῆφος ἀφανὴς φέρεται. (Δοκοῦμεν δ'
[80]	τῶν Εὐβοέων πρῶτον μνησθήσομαι. (Ὑμεῖς	γάρ,	ὦ Ἀθηναῖοι, πολλὰ καὶ μεγάλα
[10]	τοσούτῳ μείζονος ὀργῆς τεύξεται. Χρὴ	γάρ,	ὦ Ἀθηναῖοι, τὸ αὐτὸ φθέγγεσθαι
[100]	εἰς τοὺς πλημμελημάτων λέγειν. (Ἔστι	γάρ,	ὦ Ἀθηναῖοι, τὸ Κιρραῖον ὠνομασμένον
[20]	αὐτῶν πρῶτον προειπεῖν βούλομαι. (Ἔστι	γάρ,	ὦ Ἀθηναῖοι, τῶν περὶ τὰς
[180]	τετιμημένοι, τῆς πόλεως ἄξιοι. Οὐ	γὰρ	ᾤοντο δεῖν ἐν τοῖς γράμμασι
[90]	διεξῆλθε κατεσκευασμένους ὑπὸ Δημοσθένους. Εἶπε	γὰρ,	ὡς ἥκοι ἐκ Πελοποννήσου νεωστὶ
[30]	ἵνα μὴ λάθητε ἐξαπατηθέντες. Οὗτοι	γάρ,	ὡς μὲν οὐκ ἀπαγορεύουσιν οἱ
[190]	οὐχ ὑπελογίσαντο οἱ δικασταί· ἡγοῦντο	γάρ,	ὥσπερ τότε αὐτοὺς φεύγοντας ἀπὸ
[20]	ἐστίν. Οὐκ ἄρα φιλοτιμοῦνται; Πάνυ	γε·	ἀλλ' οὐκ ἀγαπῶσιν ἐάν τις
[240]	πορνοβοσκός, ὥσπερ Κτησιφῶν; Οἱ δέ	γε	ἄλλοι πεπαίδευνται. Τἀναντία τις ψηφισάμενος
[150]	σώμασιν οὐ παρεγένεσθε, (ἀλλὰ ταῖς	γε	διανοίαις ἀποβλέψατ' αὐτῶν εἰς τὰς
[150]	ἀναμνησθεὶς ἐν τῷ θεάτρῳ ἐκεῖνό	γε,	εἰ μηδὲν ἕτερον, ὅτι ταύτῃ
[240]	παιδεύει τὸν υἱόν; Ὁ δέ	γε	εἰκότως οὐ πείθεται· ἀλλὰ τὸ
[0]	ψηφιοῦμαι κατὰ τοὺς νόμους· ἐκεῖνό	γε	εὖ εἰδώς, ὅτι, ὅταν διατηρηθῶσιν
[110]	τινὸς ἐξαμαρτάνειν προαγομένου, Ἀρχὴν δέ	γε,	ἔφη, ὦ ἄνδρες Ἕλληνες, εἰ
[130]	οὐ γέγονεν; Οὐ γὰρ βίον	γε	ἡμεῖς ἀνθρώπινον βεβιώκαμεν, ἀλλ' εἰς
[130]	οὐκ ὀρθῶς βουλευσάμενοι, ἀλλὰ τήν	γε	θεοβλάβειαν καὶ τὴν ἀφροσύνην οὐκ
[110]	πόληος ἐρείψετε πύργον ἑλόντες, Πρίν	γε	θεοῦ τεμένει κυανώπιδος Ἀμφιτρίτης Κῦμα
[20]	ὅτι ἦρξα, μὴ ἀποδημήσω; Ἵνα	γε	μὴ, προλαβὼν χρήματα τῆς πόλεως
[210]	οὖν ἐγὼ προενεδεικνύμην Ἀλεξάνδρῳ; Εἴ	γε	μὴ ταὐτὸν ἐνύπνιον ἐγὼ καὶ
[20]	τοὺς λογιστάς. Καὶ πῶς ὅ	γε	μηδὲν λαβὼν, μηδ' ἀναλώσας, ἀποίσει
[240]	βίῳ καὶ βδελυρός; Ὁ δέ	γε	νεώτερος ταῦτ' ἰδὼν διεφθάρη. Δίκην
[20]	πολὺν ποιήσονται λόγον· ὁ δέ	γε	νόμος, βραχὺς καὶ σαφὴς, καὶ
[70]	πολλοῦ ποιήσεται τοὺς ἀλλοτρίους, οὐδέ	γε	ὁ ἰδία πονηρὸς, ἄν ποτε
[180]	δῆμος; Οὔκ, ἀλλὰ μεγαλόφρων, κᾀκεῖνοί	γε,	οἱ μὴ οὕτω τετιμημένοι, τῆς
[130]	ἐπὶ τὸν πρόδηλον κίνδυνον; Καίτοι	γέ	πρώην ἀπετόλμησε λέγειν, ὅτι παρὰ
[240]	Οὐ γὰρ δή που τοῦτό	γε	σκήψῃ, ὡς οὐ δυνατὸς εἶ
[130]	ἀποφθινύθουσι δὲ λαοί· Ἤ τῶν	γε	στρατὸν εὐρὺν ἀπώλεσεν, ἢ ὅ
[140]	ἀλλ' οὐ Δημοσθένης. Ἐπεὶ περὶ	γε	ταύτας τὰς πράξεις τρία τὰ
[130]	στρατὸν εὐρὺν ἀπώλεσεν, ἢ ὅ	γε	τεῖχος, Ἢ νέας ἐν πόντῳ
[60]	ἀκόλουθα γράφων Φιλοκράτει. Ὁ μέν	γε	τὴν ἐξουσίαν δέδωκε τοῦ δεῦρο
[10]	παράνομα γραφόντων) ἀλλ' οὖν προβάλλονταί	γέ	τι πρὸ τῆς αἰσχύνης· προσγράφουσι
[120]	χρόνοις ὑπὸ τῶν προγόνων· εὐπρεπῶς	γε	τῷ ὀνόματι, ἀλλὰ τῷ ἔργῳ
[210]	δὴ, μὰ τὸν Ἡρακλέα, τοῦτό	γε	ὑμῶν οὐδεὶς φοβήσεται, μὴ Δημοσθένης,
[120]	τῆς δὲ Δημοσθένους δωροδοκίας ἐμποδὼν	γεγενημένης.	~Ἀλλ' οὐ προύλεγον, οὐ προεσήμαινον
[160]	προσποιήσῃ καὶ σαυτὸν ἐπὶ τὸ	γεγενημένον	ἐπιγράψεις; ἂν δ' ἔλθῃ φόβος
[50]	δὲ ἀτυχημάτων ἁπάντων Δημοσθένην αἴτιον	γεγενημένον.	Καὶ χρήσομαι τῇ τοῦ λόγου
[230]	αἰτεῖν, ἀλλ' ἀγαθοῦ τινος αἴτιον	γεγενημένον	τῇ πόλει· (εἰ δὲ ἥξεις
[50]	τῇ πόλει τοὺς θεοὺς αἰτίους	γεγενημένους,	καὶ τοὺς φιλανθρώπως καὶ μετρίως
[190]	ἀπὸ Φυλῆς, καὶ εἷλε, νεωστὶ	γεγενημένων	αὐτῷ τῶν εὐεργεσιῶν, ἃς οὐχ
[50]	ἄρα τῇ πόλει τέτταρες ἤδη	γεγένηνται	καιροί, ἐν οἷς αὐτὸς πεπολίτευται·
[220]	ἐμπειρίαν, καὶ τὴν φύσιν μου	γεγενῆσθαι	ἐπὶ βλάβῃ τῶν ἀκουόντων. Καίτοι
[230]	γὰρ ταῦτ' ἐξεργασθῆναι καλῶς, τὸ	γεγενῆσθαι	τούτων ἄτιον, μείζω κατηγορίαν ἔχει·
[230]	Ἀλλ' οὐδεμία πώποτε γνώμη παρανομωτέρα	γεγένηται·	ἀλλ' ὡς ὁ τὸ ψήφισμα
[70]	πολιτευμάτων Δημοσθένει φυγὰς ἀπ' εἰσαγγελίας	γεγένηται,	Δημοσθένης δὲ ἐπέστη τῶν ἄλλων
[170]	ἡμῖν ὁ περίεργος καὶ συκοφάντης	γεγένηται	Δημοσθένης. Οὐκοῦν, ἀπὸ μὲν τοῦ
[230]	χάρις πρὸς ὃν ἐχαρίζετο ἄδηλος	γεγένηται·	ἡ γὰρ ψῆφος ἀφανὴς φέρεται.
[0]	Ἀθηναῖοι, καὶ τὴν παράταξιν, ὅση	γεγένηται,	καὶ τὰς κατὰ τὴν ἀγορὰν
[240]	ὄντων βοηθεῖν, ἡ πρᾶξις οὐ	γεγένηται;	Σὺ δὲ πλουτεῖς, καὶ ταῖς
[40]	ἀπαγορεύων· ὁπότε δὲ μηδὲν τούτων	γεγένηται,	φανερῶς δή που ἐξελέγχονται οὐ
[230]	οὐκ ἐπαινῶ· ὅτι δ' οὐ	γεγένηται	φορὰ καθ' ἡμᾶς ῥητόρων πονηρῶν
[60]	ἡμέρᾳ, ὃ πρότερον οὐδεὶς μέμνηται	γεγόμενον·	τίνα πρόφασιν ποιησάμενος; Ἵνα, φησίν,
[230]	λυπεῖ· δι' αὐτὸν γὰρ, οἶμαι,	γέγονε	τὸ ἁμάρτημα· ἡ δὲ χάρις
[50]	καὶ τῶν Ἑλλήνων ὅσοις ἐπιμελὲς	γέγονεν	ἐπακούειν τῆσδε τῆς κρίσεως (ὁρῶ
[130]	καὶ ἀπροσδοκήτων ἐφ' ἡμῶν οὐ	γέγονεν;	Οὐ γὰρ βίον γε ἡμεῖς
[100]	αἰσχρῶς δωροδοκοῦντα οὐκ ἔστιν ἄνδρα	γεγονέναι	ἀγαθόν· ἃ τετόλμηκεν οὗτος γράψαι
[190]	παλαιὸς ἐκεῖνος, ὁ δοκῶν δημοτικώτατος	γεγονέναι,	οὐχ οὕτως, ἀλλ' ἐπὶ τοῖς
[60]	πρέσβεις οὐκ ἀναμείναντα, αἴτιον δὲ	γεγονότα	τῷ δήμῳ τοῦ μὴ μετὰ
[0]	βούλεται τῶν ὑπὲρ πεντήκοντα ἔτη	γεγονότων	καὶ πάλιν ἐν μέρει τῶν
[140]	ἀλλ' ὁ Φωκικὸς πόλεμος, δεκέτης	γεγονὼς	ἀείμνηστον παιδείαν αὐτοὺς ἐπαίδευσε) (τούτων
[240]	ὅταν ἄνθρωπος, αἰσχύνη τῆς πόλεως	γεγονὼς,	ἑαυτὸν ἐγκωμιάζῃ, τίς ἂν τὰ
[220]	πάντων δὲ τῶν κακῶν αἴτιος	γεγονώς,	ἐπερωτῴη δὲ τοὺς συκοφαντηθέντας ἐκ
[70]	δ' ἐπιψηφίσας, Δημοσθένης, ἐν ᾧ	γέγραπται,	ἀποδοῦναι τοὺς ὅρκους τοῖς πρέσβεσι
[110]	ἀρὰν ἰσχυρὰν ὑπὲρ τούτων ἐποιήσαντο·	γέγραπται	γὰρ οὕτως ἐν τῇ ἀρᾷ·
[120]	γὰρ δι' αἰνιγμῶν, ἀλλ' ἐναργῶς	γέγραπται	ἐν τῇ ἀρᾷ κατά τε
[20]	τρίτον δ' ἐν τῷ νόμῳ	γέγραπται,	Καὶ εἴ τινες ἄλλοι ἡγεμονίας
[120]	καὶ τελευταῖον ἐν τῇ ἀρᾷ	γέγραπται·	Μηδ' ὁσίως θύσαιεν οἱ μὴ
[10]	τοιαύτας προφάσεις, ἐν ᾧ διαρρήδην	γέγραπται,	τὰς χειροτονητάς (φησίν) ἀρχάς (ἁπάσας
[180]	τῷ αὐτοῦ λόγῳ, εἴ που	γέγραπταί	τινα τούτων τῶν ἀνδρῶν στεφανῶσαι.
[180]	Ἐνταῦθα ἡ ἐν Μαραθῶνι μάχη	γέγραπται.	Τίς οὖν ἦν ὁ στρατηγός;
[40]	οὐ γὰρ ἀποδείξεις ὡς ἔννομα	γέγραφας.	(Ἔστι δὲ ὑπόλοιπόν μοι μέρος
[240]	ἀπολογήσῃ; (Ἢ τοιοῦτός ἐστιν, ὃν	γέγραφας	στεφανοῦσθαι, οἷος μὴ γιγνώσκεσθαι ὑπὸ
[180]	ΑΠΟ ΦΥΛΗΣ (Παρανάγνωθι καὶ ὃ	γέγραφε	Κτησιφῶν Δημοσθένει, τῷ τῶν μεγίστων
[10]	γράφων ἐνδείκνυται τοῖς ἀκούουσιν, ὅτι	γέγραφε	μὲν παράνομα, αἰσχύνεται δὲ ἐφ'
[10]	πρὶν λόγον, πρὶν εὐθύνας δοῦναι,	γέγραφε	μεταξὺ Δημοσθένην ἄρχοντα στεφανοῦν. (Λέξουσι
[210]	οὗτος παρὰ πάντας τοὺς νόμους	γέγραφε	στεφανῶσαι, μυριάκις κατατέτμηκε, καὶ τούτων
[30]	νόμους ψηφιεῖσθαι· ὁ δὲ ῥήτωρ	γέγραφε	τὸν ὑπεύθυνον στεφανοῦν, μὴ προσθεὶς,
[190]	τοῦ πράγματος, οὐκ ὡς ἔννομα	γέγραφεν,	ἀλλ' ὡς ἤδη ποτὲ καὶ
[80]	πρεσβεύειν, ἀλλὰ καὶ τὰ ψηφίσματα	γεγραφέναι	(συνέβη τε ἐν τοῖς αὐτοῖς
[30]	δὴ τοῦτον τὸν νόμον φήσουσι	γεγραφέναι	τὸν Κτησιφῶντα. (Ἐγὼ δὲ πρὸς
[0]	ἐὰν ἐξελέγξω Κτησιφῶντα, καὶ παράνομα	γεγραφότα,	καὶ ψευδῆ, καὶ ἀσύμφορα τῇ
[60]	καταλάβῃ τὸν Δημοσθένην πλείω μὲν	γεγραφότα	ψηφίσματα Φιλοκράτους τῆς ἐξ ἀρχῆς
[30]	τις περιφανέστερον ἐπιδείξειεν ἄνθρωπον παράνομα	γεγραφότα;	(Ὡς τοίνυν καὶ τὴν ἀνάρρησιν
[0]	παρ' οὓς τὸ ψήφισμα τυγχάνει	γεγραφὼς	Κτησιφῶν, διὰ βραχέων εἰπεῖν βούλομαι.
[30]	τιμῶμεν. (Οὕτω τοίνυν περιφανῶς παράνομα	γεγραφώς,	παραταχθεὶς μετὰ Δημοσθένους ἐποίσει τέχνας
[10]	ἄν τις ἄμεινον λέγῃ παράνομα	γεγραφὼς,	τοσούτῳ μείζονος ὀργῆς τεύξεται. Χρὴ
[190]	ἐφιλοτιμεῖτο, λέγων ὅτι, πλεῖστα πάντων	γεγραφὼς	ψηφίσματα, οὐδεμίαν πώποτε γραφὴν πέφευγε
[200]	κλάει μὲν ῥᾷον ἢ ἄλλοι	γελῶσιν,	ἐπιορκεῖ δὲ πάντων προχειρότατα ἀνθρώπων.
[40]	σοι τόπος, ὅπου δεῖ τοῦτο	γένεσθαι.	Ἀπείρηταί σοι ἔξω τῆς ἐκκλησίας
[120]	τῇ ἐκκλησίᾳ διεπράξατο ἐπιψηφισθῆναι, καὶ	γενέσθαι	δήμου ψήφισμα, ἤδη ἐπαναστάσης τῆς
[50]	αὐτοῦ κρινομένου περὶ θανάτου κατήγορος	γενέσθαι;	Ἢ ταῦτα ἤδη τὰ περὶ
[150]	τούτῳ μὴ ἐξεῖναι πάλιν πορθμεῖ	γενέσθαι,	ἵνα μηδεὶς αὐτοσχεδιάζῃ εἰς τὰ
[40]	λέγοντες, ἀλλὰ καὶ παντελῶς ἀδύνατα	γενέσθαι.	(Ὅθεν δὲ τὸ ψεῦδος τοῦτο
[50]	δείξω· (δεύτερον δέ καιρὸν φησι	γενέσθαι,	ὃν ἤγομεν χρόνον τὴν εἰρήνην,
[20]	οὐδὲ ἀνάθημα ἀναθεῖναι, οὐδ' ἐκποίητον	γενέσθαι,	οὐδὲ διαθέσθαι τὰ ἑαυτοῦ, οὐδ'
[140]	τὸν γενόμενον πόλεμον, μὴ κύριον	γενέσθαι	Στρατοκλέα τὸν ὑμέτερον στρατηγὸν βουλεύσασθαι
[20]	πρὶν ἢ τὸν Ἡγήμονος νόμον	γενέσθαι,	τὴν τοῦ ἀντιγραφέως ἀρχήν, ἦρχον
[150]	ἔοικε, καὶ ἡ ὑμετέρα μνήμη;	(Γένεσθε	δή μοι, μικρὸν χρόνον, τὴν
[10]	ἰδίᾳ, ἀλλὰ καὶ κοινῇ τὰ	γένη,	Εὐμολπίδας καὶ Κήρυκας, καὶ τοὺς
[100]	χώραν κατῴκησαν Κιρραῖοι καὶ Κραγαλίδαι,	γένη	παρανομώτατα, οἳ εἰς τὸ ἱερὸν
[140]	προσποιησάμενος δὲ μέλλειν τὴν συμμαχίαν	γενήσεσθαι,	οὐ διὰ τοὺς καιρούς, ἀλλὰ
[40]	πλείονος ποιούμενος τῆς πατρίδος, χείρων	γένηται	τὴν ψυχήν. (Ἀλλ' οὐκ ἐκεῖνον
[120]	εἴποιμι, μήθ' αἱ συμφοραὶ παραπλήσιοι	γένοιντο	αὐτῆς μηδενὶ τῶν Ἑλλήνων. Καὶ,
[70]	πατὴρ πονηρὸς, οὐκ ἄν ποτε	γένοιτο	δημαγωγὸς χρηστός, οὐδὲ ὁ τὰ
[70]	ὁ ἰδία πονηρὸς, ἄν ποτε	γένοιτο	δημοσίᾳ χρηστός, οὐδ' ὅστις ἐστὶν
[40]	ἰδιώτης οὐδὲ εἷς οὕτως ἀγεννὴς	γένοιτο,	ὥστε ὃν αὐτὸς ἔδωκε στέφανον
[50]	ἐπολεμοῦμεν· τοῦτον δ' ἀφορίζεται τῇ	γενομένῃ	εἰρήνῃ καὶ συμμαχίᾳ, ἣν Φιλοκράτης
[110]	τῶν προγόνων, τὴν ἀρὰν τὴν	γενομένην,	καὶ διωριζόμην ὅτι ~Ἐγὼ μὲν,
[20]	διὰ δὲ τὴν πρὸς Εὔβουλον	γενομένην	πίστιν ὑμῖν, οἱ ἐπὶ τὸ
[110]	τῶν ὅρκων, καὶ τῆς μαντείας	γενομένης,	ἀναγεγραμμένων ἔτι καὶ νῦν, οἱ
[80]	Θηβαίους ἀφήκατε, κύριοι τῆς Εὖβοίας	γενόμενοι,	καὶ τάς τε πόλεις αὐτὰς
[150]	ἐν τῷ πολέμῳ, ἄνδρες ἀγαθοὶ	γενόμενοι,	μέχρι μὲν ἥβης ὁ δῆμος
[140]	ἀνέθηκε Θηβαίοις· ὥστε, παρὰ τὸν	γενόμενον	πόλεμον, μὴ κύριον γενέσθαι Στρατοκλέα
[140]	προγεγενημένης; Καὶ, τηλικούτων κακῶν αἴτιος	γενόμενος,	Δημοσθένης οὐκ ἀγαπᾷ εἰ μὴ
[160]	νεανίσκος, ἑτέρων τὴν ὄψιν διαφέρων	γενόμενος,	ᾤκησε πολὺν χρόνον ἐν τῇ
[160]	μὴ, διὰ τὴν περὶ τὸ	γένος	ἀτυχίαν, δυσμενὴς ᾖ τοῖς νόμοις,
[110]	καὶ αὐτοὺς καὶ οἰκίας καὶ	γένος	ἐκείνων· καὶ μήποτε (φησν) ὁσίως
[170]	ἐπιφερομένην πολύ, Σκύθιν δὲ τὸ	γένος,	ἐξ ἧς γίγνονται αὐτῷ θυγατέρες
[10]	ἑκάστους κατὰ σῶμα, τοὺς τὰ	γέρα	μόνον λαμβάνοντας, καὶ τὰς εὐχὰς
[260]	στεφανωθήσεται; ~Ἐγὼ μὲν οὖν, ὦ	Γῆ	καὶ Ἥλιε καὶ Ἀρετὴ καὶ
[130]	καὶ γόης ἐγένετο, ὅς, ὦ	γῆ,	καὶ θεοὶ, καὶ δαίμονες, καὶ
[120]	βοηθήσοντας τῷ θεῷ καὶ τῇ	γῇ	τῇ ἱερᾷ· ἥτις δ' ἂν
[120]	καὶ τῷ θεῷ, καὶ τῇ	γῇ	τῇ ἱερᾷ, καὶ χειρὶ, καὶ
[100]	βοηθήσειν τῷ θεῷ καὶ τῇ	γῇ	τῇ ἱερᾷ, καὶ χειρὶ, καὶ
[140]	ἴδιον ὑμέτερον, τὴν δὲ κατὰ	γῆν,	εἰ μὴ δεῖ ληρεῖν, ἄρδην
[100]	ἰσχυρόν, μήτε αὐτοὶ τὴν ἱερὰν	γῆν	ἐργάσεσθαι, μήτε ἄλλῳ ἐπιτρέψειν, ἀλλὰ
[130]	ὁ τὸν Ἑλλήσποντον ζεύξας, ὁ	γῆν	καὶ ὕδωρ τοὺς Ἕλληνας αἰτῶν,
[110]	Προναίας· (καὶ ἐπεύχεται αὐτοῖς μήτε	γῆν	καρποὺς φέρειν, μήτε γυναῖκας τέκνα
[110]	τῆς τῶν Ἀμφισσέων περὶ τὴν	γῆν	τὴν ἱερὰν ἀσεβείας, καὶ αὐτόθεν
[120]	εἰς τὸν θεὸν, καὶ τὴν	γῆν	τὴν ἱερὰν, καὶ τοὺς Ἁμφικτύονας
[80]	οὐδὲ βοηθείας ἐλπὶς, οὔτ' ἐκ	γῆς,	οὔτ' ἐκ θαλάττης, συναγείρας ἐξ
[0]	τὰ μέτρια καὶ συνήθη μὴ	γίγνεσθαι	ἐν τῇ πόλει· ἐγὼ δὲ
[0]	διοικεῖσθαι, αἵ τε κρίσεις ἐλάχισται	γίγνεσθαι·	(ἐπειδὴ δὲ πάντα, τὰ πρότερον
[150]	ἐκ τοῦ ψηφίσματος ἀνάρρησιν μέλλουσαν	γίγνεσθαι,	καὶ λογίσασθε, πότερ' οἴεσθε τοὺς
[120]	πρὸ τοῦ καθήκοντος ἔμελλε χρόνου	γίγνεσθαι.	(Καὶ πάλιν ἐν τῷ αὐτῷ
[250]	μὲν ὀλίγων μέλλει τὰ Πύθια	γίγνεσθαι,	καὶ τὸ συνέδριον τὸ τῶν
[30]	παρανόμως ἐν τῷ ψηφίσματι κελεύει	γίγνεσθαι,	καὶ τοῦθ' ὑμᾶς διδάξω. Ὁ
[150]	μελλόντων, ὥσπερ νυνὶ, τῶν τραγῳδῶν	γίγνεσθαι,	ὅτ' εὐνομεῖτο μᾶλλον ἡ πόλις
[200]	ἐν τῷ θεάτρῳ τὴν ἀνάρρησιν	γίγνεσθαι,	οὐδ' ἐκκλησιαζόντων Ἀθηναίων, ἀλλὰ μελλόντων
[230]	ὑμεῖς μὲν ἀστεφάνωτοι καὶ ἀκήρυκτοι	γίγνεσθε,	οὗτος δὲ κηρυχθήσεται; (Καὶ εἰ
[190]	αὐτὸν τρόπον ἐποιοῦντο ὥσπερ νῦν	γίγνεται,	ἀλλ' ἦσαν πολὺ χαλεπώτεροι οἱ
[40]	τὸν στέφανον, καὶ ἡ καθιέρωσις	γίγνεται,	ἵνα μηδεὶς, ἀλλοτρίαν εὔνοιαν περὶ
[50]	ὁ μετὰ ταῦτα ἡμῖν λόγος	γίγνεται,	καὶ ὑμῖν ἀκούσασι κρῖναι εὐμαθής·
[190]	οὐ νῦν, ἀλλὰ πᾶν τοὐναντίον	γίγνεται.	Οἱ γὰρ ἀγαθοὶ στρατηγοὶ ὑμῶν,
[240]	ἔργων ὧν πεπόνθαμεν τὸ ἀκρόαμα	γίγνεται.	Ὅπου γὰρ τοὺς ὄντως ἄνδρας
[30]	αἱρετοὺς ἄρχοντας εἶναι· τοῦτο δὲ	γίγνεται,	ὅταν, ὥσπερ νῦν, ἐπιταχθῇ τι
[210]	ἀποδοκιμάζω, ἐν ᾧ τὸ κήρυγμα	γίγνεται·	οὐ γὰρ δεῖ, ἐφ' οἷς
[140]	συμμαχίαν, ἀλλ' ἀγαπᾷν μόνον εἰ	γίγνεται·	τοῦτο δὲ προλαβὼν, ἔκδοτον μὲν
[100]	Ἀμφικτύονας. Ἀγανακτήσαντες δ' ἐπὶ τοῖς	γιγνομένοις	μάλιστα μέν, ὡς λέγονται, οἱ
[250]	ἀπέθανε. (Ἀντιθῶμεν δὴ τὸ νυνὶ	γιγνόμενον.	Ἀνὴρ ῥήτωρ, ἁπάντων τῶν κακῶν
[190]	συλλαβὴν παραλλάξειαν. Τὸ δὲ νυνὶ	γιγνόμενον	πρᾶγμα ὑπερκαταγέλαστόν ἐστιν· ὁ μὲν
[40]	τῶν ἐν τῷ θεάτρῳ κηρυγμάτων.	Γιγνομένων	γὰρ τῶν ἐν ἄστει τραγῳδῶν,
[30]	οὐδὲ ἐκκλησιαζόντων Ἀθηναίων, ἀλλὰ τραγῳδῶν	γιγνομένων,	οὐδ' ἐναντίον τοῦ δήμου, ἀλλ'
[170]	δὲ τὸ γένος, ἐξ ἧς	γίγνονται	αὐτῷ θυγατέρες δύο, ἃς ἐκεῖνος,
[240]	τελευτήσαντες, ἀθυμότεροι δὲ οἱ ζῶντες	γίγνονται,	ὁρῶντες τῆς ἀρετῆς ἆθλον μὲν
[40]	τὴν ψυχὴν εἰς τὸν δῆμον	γίγνωνται.	Καὶ διὰ τοῦτο προσέθηκεν ὁ
[160]	εἴ τις ἄρα καὶ ὑμῶν	γιγνώσκει.	Οὗτός ποτε ὁ νεανίσκος, ἑτέρων
[70]	Φιλίππου μὴ συμπεισθήσονται πρέσβεις, οὐδὲ	γιγνώσκειν	ἔφη τὴν εἰρήνην, ἀπούσης συμμαχίας·
[240]	ὃν γέγραφας στεφανοῦσθαι, οἷος μὴ	γιγνώσκεσθαι	ὑπὸ τῶν εὖ πεπονθότων, ἂν
[0]	πολιτείας, εἴ τι κἀγὼ τυγχάνω	γιγνώσκων,	αἱ τῶν παρανόμων γραφαί· εἰ
[90]	(Ταῦτα διανοηθείς, ἀποστέλλει δεῦρο πρέσβεις	Γλαυκέτην,	καὶ Ἐμπέδωνα, καὶ Διόδωρον τὸν
[180]	τὸν πύκτην Ὀλυμπίασι στεφανωθῆναι, νικήσαντα	Γλαῦκον	τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον πύκτην, ἀλλὰ
[220]	τίς ἂν ἀνάσχοιτο; Οὗ τὴν	γλῶτταν	ὥσπερ τῶν αὐλῶν ἐάν τις
[0]	λύετε, ὦ Ἀθηναῖοι, τὰς παρανόμους	γνώμας,	βεβαιοῦτε τῇ πόλει τὴν δημοκρατίαν,
[130]	ὄντας ἡμᾶς τὰς τῶν ποιητῶν	γνώμας	ἐκμανθάνειν, ἵν' ἄνδρες ὄντες αὐταῖς
[130]	τοῦ ποιητοῦ τὸ μέτρον, τὰς	γνώμας	ἐξετάζητε, οἶμαι ὑμῖν δόξειν οὐ
[120]	τὸν Φαρσάλιον, τὸν τότε τὰς	γνώμας	ἐπιψηφίζοντα, οὐκ ἐπιδημοῦντος, ἐν Μακεδονία
[120]	ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ Κόττυφος, ὁ τὰς	γνώμας	ἐπιψηφίξων, ἐκκλησίαν ἐποίει τῶν Ἀμφικτυόνων·
[0]	γράφουσί τε τινὲς ῥᾳδίως παρανόμους	γνώμας,	καὶ ταύτας ἕτεροι τινες ἐπιψηφίζουσιν,
[230]	ἐστιν ἔννομον; Ἀλλ' οὐδεμία πώποτε	γνώμη	παρανομωτέρα γεγένηται· ἀλλ' ὡς ὁ
[100]	ἐψηφίσαντο, Σόλωνος εἰπόντος Ἀθηναίου τὴν	γνώμην,	ἀνδρὸς καὶ νομοθετῆσαι δυνατοῦ, καὶ
[0]	καὶ ἐν μέρει, περὶ ἑκάστου	γνώμην	ἀποφαίνεσθαι· οὕτω γὰρ ἄν μοι
[210]	δὲ Κτησιφῶντος τοῦ γράψαντος τὴν	γνώμην	βραχέα βούλομαι εἰπεῖν, τὰ δὲ
[190]	ἀκροώμενοι, πρὸς ἑτέρῳ τινὶ τὴν	γνώμην	ἔχουσιν. (Ἤδη δ' ἐκ τῶν
[110]	δ' οὖν μοι ἐπὶ τὴν	γνώμην	μνησθῆναι τῆς τῶν Ἀμφισσέων περὶ
[100]	λαβὼν τρία τάλαντα μισθὸν, τὴν	γνώμην	ταύτην ἔγραψε Δημοσθένης, τάλαντον μὲν
[50]	αἰσχρῶν οὕτως ἐστὶ πιστὰ καὶ	γνώριμα	τοῖς ἀκούουσιν, ὥστε τὸν κατήγορον
[190]	τὴν πόλιν. Ἐκεῖθεν δὲ τοῦτο	γνώσεσθε.	(Ἀρχῖνος γὰρ, ὁ ἐκ Κοίλης,
[180]	λέγω, ἐξ αὐτῶν τῶν ποιημάτων	γνώσεσθε·	ἐπιγέγραπται γὰρ ἐπὶ τῷ μὲν
[100]	ἀπόρως διακείμενοι, πέμπουσι πρὸς αὐτὸν	Γνωσίδημον,	τὸν Χαριγένους υἱὸν τοῦ δυναστεύσαντός
[100]	Ὠρεῷ. (Ὁ δὲ ἀπεκρίνατο τῷ	Γνωσιδήμῳ,	ὅτι ἐλάχιστα χαλκοῦ οὐδὲν δέοιτο,
[130]	πάλαι πονηρῶν τοιοῦτος μάγος καὶ	γόης	ἐγένετο, ὅς, ὦ γῆ, καὶ
[200]	εἰμι προειπεῖν. Ἐπεισάξει γὰρ τὸν	γόητα,	καὶ βαλλαντιοτόμον, καὶ διατετμηκότα τὴν
[110]	τέρατα, μήτε βοσκήματα κατὰ φύσιν	γονὰς	ποιεῖσθαι, ἧτταν δὲ αὐτοῖς εἶναι
[110]	φέρειν, μήτε γυναῖκας τέκνα τίκτειν	γονεῦσιν	ἐοικότα, ἀλλὰ τέρατα, μήτε βοσκήματα
[180]	γὰρ ᾤοντο δεῖν ἐν τοῖς	γράμμασι	τιμᾶσθαι, ἀλλ' ἐν τῇ μνήμῃ
[160]	καὶ πλησιάζει ἐκείνῳ. Διὰ τούτου	γράμματα	πέμψας Δημοσθένης ὡς Ἀλέξανδρον, ἄδειάν
[20]	ἡ ἐμή, ἀλλὰ τὰ δημόσια	γράμματα.	(Πρότερον μὲν τοίνυν, ὦ Ἀθηναῖοι,
[190]	κατηγόρου, καὶ πολλάκις ἀνεπόδιζον τὸν	γραμματέα,	καὶ ἐκέλευον πάλιν ἀναγιγνώσκειν τοὺς
[10]	καὶ λόγον ἐγγράφειν πρὸς τὸν	γραμματέα	καὶ τοὺς λογιστάς, καθάπερ καὶ
[100]	εἰπὼν δίδωσιν ἀναγνῶναι ψήφισμα τῷ	γραμματεῖ,	μακρότερον μὲν τῆς Ἰλιάδος, κενότερον
[190]	ὑπερκαταγέλαστόν ἐστιν· ὁ μὲν γὰρ	γραμματεὺς	ἀναγιγνώσκει τὸ παράνομον, οἱ δὲ
[190]	τῆς ὑποθέσεως, ἀναγνώσεται ὑμῖν ὁ	γραμματεὺς	τὸ ἐπίγραμμα, ὃ ἐπιγέγραπται τοῖς
[120]	ἀληθῆ λέγω, ἀναγνώσεται ὑμῖν ὁ	γραμματεὺς	τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ (Τοῦ δόγματος
[20]	ὑμᾶς διδάσκειν ἐκ τῶν δημοσίων	γραμμάτων·	καί μοι ἀνάγνωθι ἐπὶ τίνος
[70]	Ἀθηναῖοι, καλὸν ἡ τῶν δημοσίων	γραμμάτων	φυλακή. Ἀκίνητον γάρ ἐστι, καὶ
[0]	τυγχάνω γιγνώσκων, αἱ τῶν παρανόμων	γραφαί·	εἰ δὲ καὶ ταύτας καταλύσετε,
[170]	τις ὑμῶν, εἰ εἰσὶ φύσεως	γραφαί.	Εἰσίν. Τίνος ἕνεκα; Ἵνα ἕκαστος
[170]	ὁμοίως· εἰσὶ γὰρ καὶ δειλίας	γραφαί.	Καίτοι θαυμάσειεν ἄν τις ὑμῶν,
[190]	νόμον δεῖ τεθῆναι ἐπὶ ταῖς	γραφαῖς	μόνον ταῖς τῶν παρανόμων, μὴ
[200]	διαγιγνώσκεται, οὕτω καὶ ἐν ταῖς	γραφαῖς	τῶν παρανόμων παράκειται κανὼν τοῦ
[230]	τοὺς μὲν τὰς τῶν δώρων	γραφὰς	ἁλισκομένους ἀτιμοῦτε, ὃν δ' αὐτοὶ
[210]	μισθοὺς εἴληφε, τραύματος ἐκ προνοίας	γραφὰς	γραφόμενος, καὶ κατακεκονδύλισται, ὥστε αὐτὸν
[190]	ἐκεῖνος, ὁ Ἀζηνιεὺς, λέγων, ὅτι	γραφὰς	παρανόμων ἀπέφυγεν ἑβδομήκοντα καὶ πέντε·
[190]	δῆμος κατελύθη, ἐπειδή τινες τὰς	γραφὰς	τῶν παρανόμων ἀνεῖλον. Καὶ γὰρ
[190]	ἐν τῷ Πρυτανείῳ, ἐξαιτοῦνται τὰς	γραφὰς	τῶν παρανόμων, οὓς ὑμεῖς ἀχαρίστους
[100]	τῶν ἐλπίδων, ἐνταῦθ' δὴ συστρέψας	γράφει,	κελεύων ἑλέσθαι πρέσβεις εἰς Ἐρέτριαν,
[60]	ψήφισμα νικᾷ Δημοσθένης, ἐν ᾧ	γράφει,	μὴ μόνον ὑπὲρ εἰρήνης, ἀλλὰ
[120]	πολὺ καὶ σαφέστερον καὶ πικρότερον	γράφει,	τὸν ἱερομνήμονα, (φησὶ) τῶν Ἀθηναίων
[60]	ξενίαν ἐμοὶ προφέρων τὴν Ἀλεξάνδρου,	γράφει	ψήφισμα, τοὺς καιροὺς τῆς πόλεως
[50]	ἀπαγορεύουσιν οἱ νόμοι μηδένα ψευδῆ	γράφειν	ἐν τοῖς δημοσίοις ψηφίσμασι· τῷ
[80]	μισθὸν λαβὼν, Ἀθηναίους εἶναι τολμᾷ	γράφειν,	καὶ πάλιν ὑπὸ Θεμίσωνος τοῦ
[20]	διδάσκει ὁ νόμος ἃ χρὴ	γράφειν.	Κελεύει γὰρ αὐτὸ τοῦτο ἐγγράφειν
[130]	ὁ τολμῶν ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς	γράφειν,	ὅτι δεσπότης ἐστὶν ἁπάντων ἀνθρώπων
[50]	τὸν ψευδῆ καὶ παράνομα τολμῶντα	γράφειν	πότερα χρὴ καταφρονεῖν τῶν δικαστηρίων,
[230]	τοῦ ψηφίσματος, ἐν ᾧ τετόλμηκας	γράφειν,	ὡς ἔστιν ἀνὴρ ἀγαθός, καὶ
[210]	ἡ κατὰ τοῦδε τοῦ ψηφίσματος	γραφή,	ἣν, οὐχ ὑπὲρ τῆς πόλεως,
[30]	νόμον οὐδὲν προσήκοντα τῇδε τῇ	γραφῇ,	καὶ λέξουσιν, ὡς εἰσὶ τῇ
[190]	ὁ δῆμος, εἴ τις εἰσίοι	γραφὴ	παρανόμων εἰς δικαστήριον, εἶναι ὅμοιον
[190]	διαιρεῖται ἡ ἡμέρα, ὅταν εἰσίῃ	γραφὴ	παρανόμων εἰς τὸ δικαστήριον. Ἐγχεῖται
[50]	ἐπιδείξω, δικαίως δή που τὴν	γραφὴν	ἁλώσεται Κτησιφῶν· ἅπαντες γὰρ ἀπαγορεύουσιν
[220]	ποιῶν, ἐνταῦθ' ἐνέστην, καὶ τὴν	γραφὴν	ἀπήνεγκα, (καὶ, νὴ τοὺς θεοὺς
[50]	τὰ περὶ τὴν τοῦ τραύματος	γραφὴν	αὐτῷ συμβεβηκότα, ὅτ' ἐγράψατο εἰς
[210]	οὐ πυκνὰ προσιὼν ἀπήνεγκα τὴν	γραφήν.	Ἐγὼ δὲ οὔτε τὰς Δημοσθένους
[90]	λέγω, λαβέ μοι τὴν Καλλίου	γραφὴν,	καὶ τὴν συμμαχίαν, καὶ ἀνάγνωθι
[190]	ἀπολογεῖται, ὁ δὲ φεύγων τὴν	γραφὴν	κατηγορεῖ· οἱ δὲ δικασταὶ ἐνίοτε
[200]	δὲ ῥήτωρ, ὁ φεύγων τὴν	γραφὴν,	οὐ τοὺς νόμους μόνον παραβέβηκεν,
[210]	αἰτίαν, λέγων ὡς ἐγὼ τὴν	γραφὴν	οὐχ ὑπὲρ τῆς πόλεως ἐγραψάμην,
[0]	ὅτι, ὅταν εἰσίῃ εἰς δικαστήριον,	γραφὴν	παρανόμων δικάσων, ἐν ταύτῃ τῇ
[190]	πάντων γεγραφὼς ψηφίσματα, οὐδεμίαν πώποτε	γραφὴν	πέφευγε παρανόμων, καλῶς, οἶμαι, σεμνυνόμενος.
[230]	τί ἂν ἀποβλέψαντες ἀποψηφίσαισθε τὴν	γραφήν.	Πότερον ὡς τὸ ψήφισμά ἐστιν
[190]	δὲ δεύτερον ὕδωρ τῷ τὴν	γραφὴν	φεύγοντι καὶ τοῖς εἰς αὐτὸ
[190]	συνηγόρους παρασχέσθαι, μήτε τῷ τὴν	γραφὴν	φεύγοντι· οὐ γὰρ ἀόριστόν ἐστι
[210]	φωνῆς; Οὐχ ὁ μὲν τὴν	γραφὴν	φεύγων ἐστὶ Κτησιφῶν; Ὁ δὲ
[180]	τοῦ ὀνόματος συνεχώρησεν αὐτῷ πρώτῳ	γραφῆναι	παρακαλοῦντι τοὺς στρατιώτας. (Ἐν τοίνυν
[210]	εἴληφε, τραύματος ἐκ προνοίας γραφὰς	γραφόμενος,	καὶ κατακεκονδύλισται, ὥστε αὐτὸν οἶμαι
[190]	μένοντας ἐξελαύνειν, παρὰ τοὺς νόμους	γράφοντά	τι. (Ἀλλ' οὐ νῦν, ἀλλὰ
[0]	ὑμᾶς, μισεῖν τοὺς τὰ παράνομα	γράφοντας,	καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι μικρὸν εἶναι
[60]	πρεσβεύοντας, ἅμα δὲ τὰ ψηφίσματα	γράφοντας,	πρῶτον μὲν, ὅπως μὴ περιμενεῖτε
[190]	καὶ ἡλίσκοντο οἱ τὰ παράνομα	γράφοντες,	οὐκ εἰ πάντας παραπηδήσειαν τοὺς
[10]	ἐστι μέτριος τῶν τὰ παράνομα	γραφόντων)	ἀλλ' οὖν προβάλλονταί γέ τι
[190]	σῴζουσι, τολμᾷ βοηθεῖν τοῖς παράνομα	γράφουσι,	καταλύει τὴν πολιτείαν ὑφ' ἧς
[0]	καλῶς ἔχειν, νυνὶ καταλέλυται, καὶ	γράφουσί	τε τινὲς ῥᾳδίως παρανόμους γνώμας,
[190]	οἱ δικασταὶ τοῖς τὰ παράνομα	γράφουσιν	αὐτοῦ τοῦ κατηγόρου, καὶ πολλάκις
[10]	εὔθυναι) ὁ δὲ τὸ ψήφισμα	γράφων	ἐνδείκνυται τοῖς ἀκούουσιν, ὅτι γέγραφε
[90]	ἀπέδοτο, καλλίστοις ὀνόμασιν αἰσχίστας πράξεις	γράφων,	καὶ τῷ λόγῳ προσβιβάζων ὑμᾶς,
[60]	Φιλίππου, καὶ τοῖς πρέσβεσιν, ἀκόλουθα	γράφων	Φιλοκράτει. Ὁ μέν γε τὴν
[140]	περὶ συμμαχίας μίαν μόνον συλλαβὴν	γράψαι	Δημοσθένην· (ὁ δ' εἰσάγων ἦν
[100]	γεγονέναι ἀγαθόν· ἃ τετόλμηκεν οὗτος	γράψαι	ἐν τῷ ψηφίσματι. (Ἐνταῦθ' ἤδη
[20]	Ἀθήνησιν ἀρχὰς ἄρχοντα, οὐκ ὤκνησε	γράψαι	στεφανῶσαι. (Ὡς τοίνυν καὶ τὴν
[60]	χρόνοι. Κατηγόρει μὲν Λυκῖνος ὁ	γραψάμενος,	ἀπελογεῖτο δὲ Φιλοκράτης, συναπελογεῖτο δὲ
[200]	ὑπευθύνους, ἔπειτα τὸν ῥήτορα ἐξήλεγξα,	γράψαντα	Δημοσθένην ὑπεύθυνον ὄντα στεφανοῦν, οὐδὲν
[240]	(Δημοσθένην δέ, ὦ Ἀθηναῖοι, τὸν	γράψαντα	μὲν τὴν πανυστάτην ἔξοδον, προδόντα
[190]	ἐγράψατο παρανόμων Θρασύβουλον τὸν Στειριέα,	γράψαντά	τι παρὰ τοὺς νόμους στεφανοῦν,
[230]	ἀναλογισαίμην ἐναντίον ὑμῶν πρὸς τὸν	γράψαντα	τὸ ψήφισμα, διὰ ποίας εὐεργεσίας
[120]	τὴν ἐκκλησίαν, προσλαβὼν τὴν τοῦ	γράψαντος	ἀπειρίαν· (τὸ δ' αὐτὸ τοῦτο
[210]	κέκτηται. (Περὶ δὲ Κτησιφῶντος τοῦ	γράψαντος	τὴν γνώμην βραχέα βούλομαι εἰπεῖν,
[70]	προσβιασαμένου Δημοσθένους, τὸ δὲ ψήφισμα	γράψαντος	Φιλοκράτους. (Ὃ δὲ ἦν ὑπόλοιπον
[190]	ποτὲ καὶ πρότερον ἕτερος τοιαῦτα	γράψας	ἀπέφυγεν· ἐφ' ᾧ καὶ νυνὶ
[100]	ἴσην τὴν πρὸς Θηβαίους συμμαχίαν	γράψας.	Ἄρξομαι δὲ ἀπὸ τῶν εἰς
[240]	μὲν ἀλλοτρίαν πενθοῦσαν δύνασαι παραμυθεῖσθαι,	γράψας	δὲ μισθοῦ ψήφισμα οὐκ ἀπολογήσῃ;
[70]	δὲ Κερσοβλέπτου σύνεδρος οὐκ ἐκάθητο·	γράψας	δὲ τοὺς συνεδρεύοντας ὀμνύναι, τὸν
[140]	τὴν Βοιωτίαν ἅπασαν ἐποίησε Θηβαίοις,	γράψας	ἐν τῷ ψηφίσματι, ἐάν τις
[180]	μὲν γὰρ ὁ τὸ ψήφισμα	γράψας	καὶ νικήσας Ἀρχῖνος ὁ ἐκ
[100]	τῷ ψηφίσματι πρὸς τῷ κλέμματι,	γράψας,	καὶ τὰ πέντε τάλαντα τοὺς
[70]	μοι, τίς ἦν ὁ ταῦτα	γράψας,	καὶ τίς ὁ ἐπιψηφίσασ. ΨΗΦΙΣΜΑ.
[230]	ἀλλ' ὡς ὁ τὸ ψήφισμα	γράψας	οὐκ ἐπιτήδειός ἐστι δίκην δοῦναι;
[150]	Ἑλλήνων τοὺς Βοιωτάρχας ἀπεκάλεσε, καὶ	γράψειν	ἔφη ψήφισμα, ὁ τοῖς πολεμίοις
[140]	μηδὲν αὑτῷ ἀντιλέγειν, διαδικασίαν ἔφη	γράψειν	τῷ βήματι πρὸς τὸ στρατήγιον·
[90]	δ' ἧκον οἱ μισθοὶ τῷ	γράψοντι	τὴν συμμαχίαν ὑπὲρ τοῦ μὴ
[170]	πῶς ἔχει αὐτῷ, ἐγὼ φράσω.	Γύλων	ἦν ἐκ Κεραμέων· οὗτος, προδοὺς
[210]	παραλείπηται, καὶ τὰς ἐν τοῖς	γυμνασίοις	μετὰ τῶν νεωτέρων μου διατριβὰς
[200]	ἐμβαλεῖν. (Ὥσπερ οὖν ἐν τοῖς	γυμνικοῖς	ἀγῶσιν ὁρᾶτε τοὺς πύκτας περὶ
[240]	οὐ φήσεις δύνασθαι λέγειν. Ἔπειτα	γυναῖκα	μὲν ἀλλοτρίαν πενθοῦσαν δύνασαι παραμυθεῖσθαι,
[170]	τοὺς ὠνομασμένους Κήπους, (καὶ γαμεῖ	γυναῖκα	πλουσίαν μὲν, νὴ Δία, καὶ
[150]	τειχῶν κατασκαφάς, ἐμπρήσεις οἰκιῶν, ἀγομένας	γυναῖκας,	καὶ παῖδας εἰς δουλείαν, πρεσβύτας
[150]	εἰς δουλείαν, πρεσβύτας ἀνθρώπους, πρεσβύτιδας	γυναῖκας,	ὀψὲ μεταμανθάνοντας τὴν ἐλευθερίαν, κλαίοντας,
[110]	μήτε γῆν καρποὺς φέρειν, μήτε	γυναῖκας	τέκνα τίκτειν γονεῦσιν ἐοικότα, ἀλλὰ