Paragraphes
[70]	τὴν ἐκκλησίαν (τὴν τῇ ἕκτῃ	λ'	εγω) καθεζόμενος, βουλευτὴς ὢν ἐκ
[90]	εὖ εἰδῆτε, ὅτι ἀληθῆ λέγω,	λαβέ	μοι τὴν Καλλίου γραφὴν, καὶ
[70]	δ' ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως μείνω,	λαβέ	μοι τὸ ψήφισμα τὸ περὶ
[100]	δήμου. Ὅτι δ' ἀληθῆ λέγω,	λαβέ	μοι τὸ ψήφισμα τῶν Ὠρειτῶν.
[200]	ὑπομνήσατ' αὐτὸν ἀθορύβῷ, τὸ σανίδιον	λαβεῖν,	καὶ τοὺς νόμους τῷ ψηφίσματι
[140]	διαγωνίσασθαι; Ἀθύμους δὲ τοὺς Ἕλληνας	λαβεῖν,	τηλικαύτης πληγῆς προγεγενημένης; Καὶ, τηλικούτων
[90]	ἐλπίδα λοιπὴν κατεῖδε σωτηρίας, ἔνορκον	λαβεῖν	τὸν Ἀθηναίων δῆμον, σύμμαχον ὀνομασθέντα,
[240]	ἔργοις πλεῖστον ἀπέχοντες. (Ὅταν οὖν	λάβητε	ῥήτορα στεφάνων καὶ κηρυγμάτων ἐν
[140]	χρυσίον ἄνευ αὑτοῦ παρὰ Φιλίππου	λαβόντας,	ἀβίωτον ἡγησάμενος εἶναι εἴ τινος
[100]	αὐτοὺς ἐργάζεσθαι, μήτ' ἄλλον ἐᾶν.	Λαβόντες	δὲ τὸν χρησμὸν οἱ Ἀμφικτύονες
[210]	πολλὰ ὑπερβήσομαι, ἵνα καὶ πεῖραν	λάβω,	εἰ δύνασθε τοὺς σφόδρα πονηρούς,
[80]	πατρός, οὓς οὗτος νυνὶ, μισθὸν	λαβὼν,	Ἀθηναίους εἶναι τολμᾷ γράφειν, καὶ
[70]	ποιῆσαι, στεφανωσάμενος, καὶ λευκὴν ἐσθῆτα	λαβὼν,	ἐβουθύτει, καὶ παρενόμει, τὴν μόνην
[210]	φύσει δαπάνης· σὺ δ' οἶμαι,	λαβὼν	μὲν σεσίγηκας, ἀναλώσας δὲ κέκραγας,
[20]	Καὶ πῶς ὅ γε μηδὲν	λαβὼν,	μηδ' ἀναλώσας, ἀποίσει λόγον τῇ
[100]	δ' εἰπεῖν ἐστί μοι, ὅτι,	λαβὼν	τρία τάλαντα μισθὸν, τὴν γνώμην
[30]	καὶ προερῶ ὑμῖν, ἵνα μὴ	λάθητε	ἐξαπατηθέντες. Οὗτοι γάρ, ὡς μὲν
[130]	οὐκ ἀνθρωπίνως, ἀλλὰ δαιμονίως κτησάμενοι;	Λακεδαιμόνιοι	δ' οἱ ταλαίπωροι, προσαψάμενοι μόνον
[180]	αὐτῶν ἐπὶ Φυλῇ ἐπολιορκήθησαν, ὅτε	Λακεδαιμόνιοι	καὶ οἱ Τριάκοντα προσέβαλλον τοῖς
[160]	ὑπὲρ τῶν νυνὶ καθεστηκότων λέξω.	Λακεδαιμόνιοι	μὲν καὶ τὸ ξενικὸν ἐπέτυχον
[220]	Ἀθηναῖοι τὴν ἐν Νάξῳ ναυμαχίαν	Λακεδαιμονίους	καὶ Πόλλιν ἐνίκησαν; (Οὕτω δὲ
[150]	πολιτείαν, ὃς, ἐπὶ τοῦ πρὸς	Λακεδαιμονίους	πολέμου, ὡς λέγεται, τὴν πόλιν
[240]	ναυμαχίαν, Ἰφικράτει δὲ ὅτι μόραν	Λακεδαιμονίων	ἀπέκτεινε, Τιμοθέῳ δὲ διὰ τὸν
[160]	ὡς ἀντιπράττων Ἀλεξάνδρῳ. Ὀμολογῶ τὰ	Λακωνικὰ	συστήσασθαι, ὁμολογῶ Θετταλοὺς καὶ Περραιβοὺς
[170]	καὶ ἀφικνεῖται εἰς Βόσπορον, κᾀκεῖ	λαμβάνει	δωρεὰν παρὰ τῶν τυράννων τοὺς
[110]	(Χειροτονηθεὶς γὰρ ὑφ' ὑμῶν πυλάγορας,	λαμβάνει	χιλίας δραχμὰς παρὰ τῶν Ἀμφισσέων,
[80]	ἐδίδου· ὁ δ' ἀπηγόρευε μὴ	λαμβάνειν,	εἰ δίδωσιν, ἀλλὰ μὴ ἀποδίδωσι,
[110]	μαρτύρων, τέλη πεπρακότας, καὶ χρήματα	λαμβάνοντας	ἐκ τοῦ ἱεροῦ λιμένος. Ἅμα
[10]	σῶμα, τοὺς τὰ γέρα μόνον	λαμβάνοντας,	καὶ τὰς εὐχὰς ὑπὲρ ὑμῶν
[20]	εἴ τινες ἄλλοι ἡγεμονίας δικαστηρίων	λαμβάνουσι,	καὶ τούτους ἄρχειν δοκιμασθέντας. ~Ἐπειδὰν
[10]	ἢ τριάκονθ' ἡμέρας, καὶ ὅσοι	λαμβάνουσιν	ἡγεμονίας δικαστηρίων (οἱ δὲ τῶν
[230]	ὑμῶν τὰ μὲν ἔνδοξα καὶ	λαμπρὰ	τῶν πραγμάτων ἀνετίθεσαν τῷ δήμῷ,
[70]	ἔκδοτον Κερσοβλέπτην μετὰ Φιλοκράτους ἐποίησε.	(Λανθάνει	γὰρ ὁ μὲν Φιλοκράτης ἐν
[220]	καὶ τὴν ἀξίωσιν ταύτην οἴει	λανθάνειν	μεταφέρων οὐκ ἐκ δημοκρατίας, ἀλλ'
[230]	δι' ἣν ἐγένετο ἡ συμμαχία,	λανθάνειν	οἴει ἡμᾶς τὸ τῆς πόλεως
[130]	ὁμοῦ καὶ λιμόν· ἀποφθινύθουσι δὲ	λαοί·	Ἤ τῶν γε στρατὸν εὐρὺν
[0]	τις τῶν ἄλλων βουλευτῶν ὄντως	λάχῃ	προεδρεύειν, καὶ τὰς ὑμετέρας χειροτονίας
[0]	οὐκ ἐκ τοῦ δικαιοτάτου τρόπου	λαχόντες	προεδρεύειν, ἀλλ' ἐκ παρασκευῆς καθεζόμενοι,
[60]	Ἐνταῦθ' εἰσέρχεται βουλευτὴς Δημοσθένης, οὔτε	λαχὼν,	οὔτ' ἐπιλαχών, ἀλλ' ἐκ παρασκευῆς,
[40]	τι ἐστίν, ὅλην τὴν ἡμέραν	λέγε·	οὐ γὰρ ἀποδείξεις ὡς ἔννομα
[20]	ἀνηλωμένων λόγον ἀπολήψεσθαι. Καί μοι	λέγε	τὸ ψηφίσματα. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. (Ναί· ἀλλ'
[30]	ἄλλοθι δὲ μηδαμοῦ. Καί μοι	λέγε	τὸν νόμον. ΝΟΜΟΣ. (Οὗτος ὁ
[30]	περὶ ἑκάστης πράξεως. Καί μοι	λέγε	τοὺς νόμους. ΝΟΜΟΙ ~Εἰ τοίνυν,
[20]	ὥστ' εὐθὺς ἀρχόμενος τῶν νόμων,	λέγει,	Ἀρχὴν ὑπεύθυνον (φησὶ) μὴ ἀποδημεῖν.
[40]	δι' ἣν αὐτὸν ἀξιοῖ στεφανοῦσθαι.	Λέγει	γὰρ οὕτως ἐν τῷ ψηφίσματι.
[130]	τοιούτων Ἡσίοδος ὁ ποιητὴς ἀποφαίνεται·	λέγει	γάρ που, παιδεύων τὰ πλήθη
[190]	τούτων ἀναγκάζονται τὴν ψῆφον φέρειν·	λέγει	δὲ ὁ φεύγων, ἂν ἄρα
[90]	οὐχ ἑώρακε, τούτων τὰ ὀνόματα	λέγει,	κλέπτων τὴν ἀκρόασιν, καὶ μιμούμενος
[170]	παιδοποιίᾳ, ὥστε με μὴ βούλεσθαι	λέγειν,	ἃ τούτῳ πέπρακται· ἤδη γὰρ
[220]	λέξειν, ἐφ' ᾧ νυνὶ μέλλω	λέγειν	ἀγανακτῶ μάλιστα. Ἀφομοιοῖ γὰρ μου
[50]	τὸν κατήγορον μὴ δοκεῖν ψευδῆ	λέγειν,	ἀλλὰ παλαιὰ καὶ λίαν προωμολογημένα,
[90]	ὅν φησι Κτησιφῶν τὰ βέλτιστα	λέγειν,	ἀπέδοτο μὲν τοὺς καιροὺς τοὺς
[50]	ἀπαντήσῃ τὸ δοκεῖν ἀληθῆ μὲν	λέγειν,	ἀρχαῖα δὲ, καὶ λίαν ὁμολογούμενα.
[130]	ὅσοι βούλεσθε ἀκούειν τἀληθῆ, τολμᾷ	λέγειν,	βλέπων εἰς τὰ πρόσωπα τὰ
[130]	τὸ δ' αἴτιον οἶδα μέν,	λέγειν	δ' οὐδὲν δέομαι διὰ τὰς
[220]	μὲν τὴν πόλιν ἀγάθ' εἰργασμένου,	λέγειν	δὲ ἀδυνάτου, καὶ τὴν τῶν
[120]	ἀπόντος· ὃν αὐτίκα μάλα τολμήσει	λέγειν	Δημοσθένης ὡς ἐγὼ ἐπὶ τοὺς
[130]	ὁ Ἀχαρνεύς, οὐχ ἧττον Δημοσθένους	λέγειν	δυνάμενος, ἀλλ' ἔμοιγε καὶ ἡδίων
[90]	τούτου δεινότερον φανήσεται, ὃ μέλλω	λέγειν.	Εἰς γὰρ τοῦτο προήχθη Καλλίας
[90]	εὖ οἶδεν οὐδέποτε ἐσόμενα, τολμᾷ	λέγειν,	εἰς ὁπότ' ἔσται, καὶ, ὧν
[240]	νυνὶ δὲ οὐ φήσεις δύνασθαι	λέγειν.	Ἔπειτα γυναῖκα μὲν ἀλλοτρίαν πενθοῦσαν
[100]	ἀπὸ τῶν εἰς τοὺς πλημμελημάτων	λέγειν.	(Ἔστι γάρ, ὦ Ἀθηναῖοι, τὸ
[160]	τὰ σπλάγχνα φυλάττοντα. Καὶ ταυτὶ	λέγειν	ἔφη οὐκ εἰκάζων, ἀλλ' ἀκριβῶς
[200]	ἄφθονα δήπου καὶ πολλὰ ἔχων	λέγειν,	ἢ πάντων γ' ἂν εἴην
[50]	Τί γὰρ δεῖ νῦν ταῦτα	λέγειν,	ἢ τὰ περὶ τὴν τοῦ
[240]	σκήψῃ, ὡς οὐ δυνατὸς εἶ	λέγειν·	καὶ γὰρ ἂν ἄτοπόν σοι
[110]	οὕτω προῃρημένον. (Ἀρχομένου δέ μου	λέγειν,	καὶ προθυμότερόν πως εἰσεληλυθότος εἰς
[100]	δὲ τῶν λόγων οὓς εἴωθε	λέγειν,	καὶ τοῦ βίου ὃν βεβίωκε,
[170]	λόγου δύναμιν, πῶς πέφυκε; Δεινῶς	λέγειν,	κακῶς βιῶναι. Οὕτω γὰρ κέχρηται
[30]	ἔξω τῆς ἐκκλησίας, οὐχ ἕξουσι	λέγειν,	οἴσουσι δὲ εἰς τὴν ἀπολογίαν
[130]	κίνδυνον; Καίτοι γέ πρώην ἀπετόλμησε	λέγειν,	ὅτι παρὰ τοῦτο Φίλιππος οὐκ
[160]	τὸ πρᾶγμα οὐδαμῶς εὔσχημον ἐμοὶ	λέγειν.	Οὗτος, ὡς ἐγὼ ἀκούω, ἠγνοημένος
[220]	Καὶ τὸ μὲν διὰ χρόνου	λέγειν	σημεῖόν ἐστιν ἐπὶ τῶν καιρῶν
[50]	ψευδεῖς, καὶ ὡς οὔτ' ἤρξατο	λέγειν	τὰ βέλτιστα, οὔτε νῦν διατελεῖ
[140]	(καὶ τί δεῖ τὰ πλείω	λέγειν;	ταῦτα μὲν τὰ τηλικαῦτα τὸ
[220]	οὐδενὶ πρέπειν ἡγοῦμαι περὶ ἐμοῦ	λέγειν·	τῆς γὰρ αἰτίας αἰσχρὸν τὸν
[140]	προειρημένων μέγιστόν ἐστιν, ὃ μέλλω	λέγειν.	Φιλίππου γὰρ οὐ καταφρονοῦντος τῶν
[90]	ψεύδωνται, ἀόριστα καὶ ἀσαφῆ πειρῶνται	λέγειν,	φοβούμενοι τὸν ἔλεγχον· Δημοσθένης δ'
[150]	βλέπων εἰς τὰ τούτων πρόσωπα	λέγειν,	ὡς δεῖ σε ἐπὶ ταῖς
[180]	(Καίτοι πυνθάνομαί γ' αὐτὸν μέλλειν	λέγειν,	ὡς οὐ δίκαια ποιῶ, παραβάλλων
[160]	Ἀλεξάνδρῳ Μαργίτην ἐτίθετο, ἀπετόλμα δὲ	λέγειν	ὡς οὐ κινηθήσεται ἐκ Μακεδονίας·
[210]	μὲν σεσίγηκας, ἀναλώσας δὲ κέκραγας,	λέγεις	δὲ, οὐχ ὅταν σοι δοκῇ,
[230]	ἔργων, ἐπίδειξον ἡμῖν ὅ τι	λέγεις.	Τὰς μὲν γὰρ περὶ τοὺς
[150]	τοῦ πρὸς Λακεδαιμονίους πολέμου, ὡς	λέγεται,	τὴν πόλιν ἀπώλεσεν. Ὡς δ'
[160]	προδέδωκεν, εἴπερ ἀληθῆ ἐστιν ἃ	λέγεται.	(Ὡς γάρ φασιν οἱ πάραλοι
[10]	ἀλλ' ὅσῳ ἄν τις ἄμεινον	λέγῃ	παράνομα γεγραφὼς, τοσούτῳ μείζονος ὀργῆς
[200]	τοῦ φεύγοντος. (Ὅταν δὴ ταῦτα	λέγῃ,	πρὸς μὲν τοὺς στασιαστικοὺς λόγους
[150]	συμφοραῖς στεφανοῦσθαι; Ἐὰν δ' οὗτος	λέγῃ,	ὑμεῖς ὑπομενεῖτε, καὶ συναποθανεῖται τοῖς
[60]	ἵν' εἰς ὑποδοχὴν ἅπαντα καὶ	λέγοι	καὶ πράττοι Φιλοκράτει, ὡς αὐτὸ
[120]	τὸ γὰρ ἀεὶ πρὸς ἡδονὴν	λεγόμενον	οὑτωσὶ τὴν πόλιν διατέθηκεν· Οὐκ
[100]	ἐν τῷδε τῷ ψηφίσματι διατελεῖν	λέγοντα	καὶ πράττοντα τὰ ἄριστα τῷ
[100]	τοῖς γιγνομένοις μάλιστα μέν, ὡς	λέγονται,	οἱ πρόγονοι οἱ ὑμέτεροι, ἔπειτα
[90]	ἀκρόασιν, καὶ μιμούμενος τοὺς τἀληθῆ	λέγοντας.	Διὸ καὶ σφόδρα ἄξιός ἐστι
[170]	τῶν πλησίον αἰσχρὰ λίαν σαφῶς	λέγοντας.	Ἔπειτα τί συμβαίνει τῇ πόλει;
[40]	που ἐξελέγχονται οὐ μόνον ψευδῆ	λέγοντες,	ἀλλὰ καὶ παντελῶς ἀδύνατα γενέσθαι.
[210]	δόξας καὶ λόγους οὐ ψευδεῖς	λέγοντες.	(Ὁ μὲν γὰρ Κτησιφῶν οὐ
[70]	εἶπε, διὰ τὴν ἀηδίαν τοῦ	λέγοντος	ἅμα καὶ τοῦ ὀνόματος) ἀπορρῆξαι
[10]	τὴν ψῆφον, οὐ τῇ τοῦ	λέγοντος	ἀναισχυντίᾳ. (Πρὸς δὲ δὴ τὸν
[10]	ταύτην τὴν πρόφασιν ἀκούσατέ μου	λέγοντος	καὶ δίκαια, καὶ ὑμῖν συμφέροντα.
[190]	γάρ ἐστιν ἀνοσιώτερον ἀνδρὸς παράνομα	λέγοντος	καὶ πράττοντος; (Καὶ τὴν ἀκρόασιν,
[140]	ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, οὐδενὸς ἀνθρώπων	λέγοντος,	οὔθ' ὡς δεῖ ποιεῖσθαι πρὸς
[190]	τοῖς εἰς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα	λέγουσιν·	ἐπειδὰν δὲ τῇ πρώτῃ ψήφῳ
[20]	οὐ κατηγορῶν αὐτῶν, οὐδ' ἐπιτιμῶν	λέγω,	ἀλλ' ἐκεῖνο ὑμῖν ἐνδείξασθαι βούλομαι,
[70]	τῶν ὅρκων. (Ὅτι δ' ἀληθῆ	λέγω,	ἀνάγνωθί μοι, τίς ἦν ὁ
[110]	τὰ ἱερά. (Ὅτι δὲ ἀληθῆ	λέγω,	ἀνάγνωθι τὴν τοῦ θεοῦ μαντείαν,
[120]	Ἁμφικτύονας ἐξήμαρτον. Ὅτι δὲ ἀληθῆ	λέγω,	ἀναγνώσεται ὑμῖν ὁ γραμματεὺς τὸ
[180]	πολεμίων ἐπιόντων. Ὅτι δ' ἀληθῆ	λέγω,	ἀναγνώσεται ὑμῖν τὸ ψήφισμα. ΨΗΦΙΣΜΑ
[250]	βήματος, οὗ νῦν ἑστηκὼς ἐγὼ	λέγω,	ἀντιπαρατεταγμένους πρὸς τὴν τούτων ἀσέλγειαν
[20]	τῇ πόλει. Ὅτι δὲ ἀληθῆ	λέγω,	αὐτῶν ἀκούσατε τῶν νόμων. ΝΟΜΟΙ.
[100]	Καλλίᾳ διδόναι. Ὅτι δ' ἀληθῆ	λέγω,	ἀφελὼν τὸν κόμπον, καὶ τὰς
[210]	ἐπιθυμῶ· ὥστε καὶ σιωπῶ καὶ	λέγω	βουλευσάμενος, ἀλλ' οὐκ ἀναγκαζόμενος ὑπὸ
[180]	ἐστιν, ὦ Ἀθηναῖοι, ὃ ἐγὼ	λέγω;	Ἐνταῦθα ἡ ἐν Μαραθῶνι μάχη
[70]	διὰ Δημοσθένην. Ὅτι δ' ἀληθῆ	λέγω	ἐξ αὐτοῦ τοῦ δόγματος ἀκούσαντες
[30]	τριήρεις ναυπηγεῖσθαι. Ὅτι δὲ ἀληθῆ	λέγω	ἐξ αὐτῶν τῶν νόμων μαθήσεσθε.
[180]	τὸ ἐπίγραμμα. (Ὅτι δ' ἀληθῆ	λέγω,	ἐξ αὐτῶν τῶν ποιημάτων γνώσεσθε·
[180]	φύσεις διαφθερεῖτε. (Ὅτι δὲ ὀρθῶς	λέγω,	ἔτι μικρῷ σαφέστερον ὑμᾶς βούλομαι
[140]	ἕτεροι δὲ παραλείπουσιν, ἀλλὰ κᾴγὼ	λέγω,	καὶ πάντες ἐπιτιμῶσι, καὶ ὑμεῖς
[90]	δ' εὖ εἰδῆτε, ὅτι ἀληθῆ	λέγω,	λαβέ μοι τὴν Καλλίου γραφὴν,
[100]	τοῦ δήμου. Ὅτι δ' ἀληθῆ	λέγω,	λαβέ μοι τὸ ψήφισμα τῶν
[40]	ξενικοὶ στέφανοι; (Ὅτι δ' ἀληθῆ	λέγω,	μέγα σημεῖον ὑμῖν τούτου ἐξ
[170]	ἀθυμίαν ἐμβαλεῖτε. Ὅτι δ' ἀληθῆ	λέγω,	μεγάλα τούτων οἶμαι σημεῖα δείξειν
[200]	πλεῖστα περὶ τῶν δημοσίων, ἀδικημάτων	λέγω.	(Οὕτω δὴ καὶ τὸν Δημοσθένην
[80]	τῆς τῶν Θηβαίων, ἵνα ἐφεξῆς	λέγω,	περὶ τῶν Εὐβοέων πρῶτον μνησθήσομαι.
[10]	ἀρχάς, κελεύει. Ὅτι δὲ ἀληθῆ	λέγω,	τοὺς νόμους ὑμῖν αὐτοὺς ἀναγνώσεται.
[40]	κηρύξαι ἐπετρέψατε. Ὅτι δ' ἀληθῆ	λέγω,	τῶν νόμων αὐτῶν ἀκούσατε. ΝΟΜΟΙ.
[60]	ἐπὶ δέκα. Ὅτι δ' ἀληθῆ	λέγω,	τῶν ψηφισμάτων ἀκούσατε. ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. (Ἐπειδὴ
[200]	δεύτερον, τρίτον δὲ, τὸ μέγιστον	λέγω,	ὡς οὐδὲ ἄξιός ἐστι τῆς
[110]	δυσχερῆ κατὰ τῆς πόλεως διεξῄει,	λέγων	ἃ ἐγὼ οὔτε τότ' ἐκαρτέρουν
[40]	(τὸ μέγιστον) ὅτι διατελεῖ καὶ	λέγων	καὶ πράττων τὰ ἄριστα τῷ
[230]	ἔστιν ἀνὴρ ἀγαθός, καὶ διατελεῖ	λέγων	καὶ πράττων τὰ ἄριστα τῷ
[190]	σεμνύνεσθαι Ἀριστοφῶν ἐκεῖνος, ὁ Ἀζηνιεὺς,	λέγων,	ὅτι γραφὰς παρανόμων ἀπέφυγεν ἑβδομήκοντα
[190]	ἀλλ' ἐπὶ τοῖς ἐναντίοις ἐφιλοτιμεῖτο,	λέγων	ὅτι, πλεῖστα πάντων γεγραφὼς ψηφίσματα,
[230]	τῆς δυστυχεστάτης συμμαχίας ἐνοχλεῖς ἀεὶ	λέγων,	τὰ δ' ἑβδομήκοντα τάλαντα ὑποσιωπᾷς,
[20]	(Ὅταν τοίνυν μάλιστα θρασύνηται Δημοσθένης,	λέγων	ὡς διὰ τὴν ἐπίδοσιν οὐκ
[210]	τοῦ λόγου, φέρει τινὰ αἰτίαν,	λέγων	ὡς ἐγὼ τὴν γραφὴν οὐχ
[20]	ἀλλ' ἀντιδιαπλέκει πρὸς τοῦτο εὐθὺς,	λέγων	ὡς οὔτ' ἔλαχε τειχοποιὸς, οὔτ'
[240]	ἂν τοὺς καθ' ἑαυτῶν ἐπαίνους	λέγωσιν,	οὐ φέρομεν, ὅταν ἄνθρωπος, αἰσχύνη
[40]	ΝΟΜΟΙ. (Ἐπειδὰν τοίνυν ἐξαπατῶντες ὑμᾶς	λέγωσιν,	ὡς προσγέγραπται ἐν τῷ νόμῳ,
[170]	(Πρὸς δὲ ἀνδρείαν βραχύς μοι	λείπεται	λόγος. Εἰ μὲν γὰρ ἠρνεῖτο
[150]	ἐτόλμησε, τοῖς δραπέταις ποσὶ καὶ	λελοιπόσι	τὴν τάξιν ἀναβὰς ἐπὶ τὸν
[170]	ἐνέχεσθαι τὸν ἀστράτευτον, καὶ τὸν	λελοιπότα	τὴν τάξιν, καὶ τὸν δειλὸν
[150]	ἀνδραγαθίας ἕνεκα, τὸν ἄνανδρον καὶ	λελοιπότα	τὴν τάξιν. (Μὴ, πρὸς Διὸς
[10]	φησι Δημοσθένης, βραχέα βούλομαι προειπεῖν.	Λέξει	γὰρ οὗτος· Τειχοποιός εἰμι· ὁμολογῶ·
[210]	βραχέα βούλομαι προειπεῖν. Πυνθάνομαι γὰρ	λέξειν	Δημοσθένην, ὡς ἡ πόλις ὑπ'
[220]	Ὀλυμπίους, ὧν ἐγὼ πυνθάνομαι Δημοσθένην	λέξειν,	ἐφ' ᾧ νυνὶ μέλλω λέγειν
[210]	μετ' ἀρετῆς· ἃ δὲ σὺ	λέξεις,	εἴποι ἂν κάθαρμα ζηλοτυποῦν ἀρετήν.
[230]	Δημοσθένην στεφανῶσαι. Εἰ μὲν γὰρ	λέξεις,	ὅθεν τὴν ἀρχὴν τοῦ ψηφίσματος
[240]	τολμήσει Κτησιφῶν μὲν Δημοσθένην παρακαλεῖν	λέξοντα	εἰς ὑμᾶς, οὗτος δ' ἀναβὰς
[10]	γέγραφε μεταξὺ Δημοσθένην ἄρχοντα στεφανοῦν.	(Λέξουσι	δέ, ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ ἕτερόν
[30]	προσήκοντα τῇδε τῇ γραφῇ, καὶ	λέξουσιν,	ὡς εἰσὶ τῇ πόλει δύο
[130]	πονηροὺς τῶν δημαγωγῶν μὴ προσδέχεσθαι·	(λέξω	δὲ κἀγὼ τὰ ἔπη· διὰ
[60]	καιρῶν μὴ καλῶς αὐτὸν πεπολιτεῦσθαι.	Λέξω	δὲ, ὅθεν μάλιστα παρακολουθήσετε. (Ἔγραψε
[50]	ταύτῃ, ἣν τοῦτον πυνθάνομαι μέλλειν·	λέξω	δὲ πρῶτον περὶ τοῦ πρώτου
[190]	δικαίῳ συνηγόρῳ καὶ σώφρονι; Ἐγὼ	λέξω.	Εἰς τρία μέρη διαιρεῖται ἡ
[160]	ταῦτα, ὑπὲρ τῶν νυνὶ καθεστηκότων	λέξω.	Λακεδαιμόνιοι μὲν καὶ τὸ ξενικὸν
[160]	δὲ τότ' ἔλεγες, ἐγὼ νῦν	λέξω.	Οὐ μέμνησθε αὐτοῦ τὰ μιαρὰ
[110]	ἕνεκα ζῆν, καὶ Θρασυκλέα τὸν	Λέσβιον,	καὶ τρίτον μετὰ τούτων ἐμέ.
[70]	τὰ νομιζόμενα ποιῆσαι, στεφανωσάμενος, καὶ	λευκὴν	ἐσθῆτα λαβὼν, ἐβουθύτει, καὶ παρενόμει,
[130]	Ἑρχιεύς, πρόξενος ὢν Θηβαίοις· (εἶτα	Λεωδάμας	ὁ Ἀχαρνεύς, οὐχ ἧττον Δημοσθένους
[200]	εἰπεῖν, ἑτέρων παρεμβολῇ πραγμάτων εἰς	λήθην	ὑμᾶς βούλεται τῆς κατηγορίας ἐμβαλεῖν.
[140]	ἀναφέρειν αὑτῷ τὰ μέρη τῶν	λημμάτων,	διώμνυτο τὴν Ἀθηνᾶν, ~ἣν, ὡς
[140]	κατὰ γῆν, εἰ μὴ δεῖ	ληρεῖν,	ἄρδην φέρων ἀνέθηκε Θηβαίοις· ὥστε,
[250]	περιόντα νειμάμενοι. (Ὅτι δ' οὐ	ληρῶ,	ἐκεῖθεν τὸν λόγον θεωρήσατε. Ἐγένετό
[10]	εἰ μή τις ὑμῖν ἐρεῖ,	λήσετε	ἐξαπατηθέντες. Τούτων γάρ τινες, τῶν
[0]	καταλύουσιν ἐπιτρέψετε, προλέγω ὑμῖν, ὅτι	λήσετε	κατὰ μικρὸν μικρὸν τῆς πολιτείας
[250]	Ἑλλήνων συμφοράν, ἢ συλλαβόντες ὡς	λῃστὴν	τῶν πραγμάτων, ἐπ' ὀνομάτων διὰ
[100]	καὶ τῇ Ἀρτέμιδι, καὶ τῇ	Λητοῖ,	καὶ Ἀθηνᾷ Προναίᾳ, ἐπὶ πάσῃ
[110]	μηδὲ τῇ Ἀρτέμιδι, μηδὲ τῇ	Λητοῖ,	μηδ' Ἀθηνᾷ Προναίᾳ, μηδὲ δέξαιντο
[120]	μήτε τῇ Ἀρτέμιδι, μήτε τῇ	Λητοῖ,	μηδ' Ἀθηνᾷ Προναίά, μηδὲ δέξαιντο
[110]	καὶ τῆς Ἀρτέμιδος, καὶ τῆς	Λητοῦς,	καὶ Ἀθηνᾶς Προναίας· (καὶ ἐπεύχεται
[80]	καί ταύτης ἐλπίζων συναγωνιστὴν Φίλιππον	λήψεσθαι,	ἀπῆλθεν εἰς Μακεδονίαν, καὶ περιῄει
[230]	μή με αἰτεῖτε· οὐ γὰρ	λήψεσθε.	(Οὗτος μέντοι ὁ αὐτὸς ἐγκαταληφθεὶς
[50]	μὲν λέγειν, ἀρχαῖα δὲ, καὶ	λίαν	ὁμολογούμενα. Καίτοι, ὦ Κτησιφῶν, ὅτῳ
[50]	ψευδῆ λέγειν, ἀλλὰ παλαιὰ καὶ	λίαν	προωμολογημένα, πότερα αὐτὸν δεῖ χρυσῷ
[170]	τοὺς τὰ τῶν πλησίον αἰσχρὰ	λίαν	σαφῶς λέγοντας. Ἔπειτα τί συμβαίνει
[180]	μεγάλας, ὡς τότ' ἐδόκει, τρεῖς	λιθίνους	Ἑρμᾶς στῆσαι ἐν τῇ στοᾷ
[240]	τὰ μὲν ξύλα, καὶ τοὺς	λίθους,	καὶ τὸν σίδηρον, τὰ ἄφωνα
[100]	ἐξηνδραποδίσαντο τοὺς ἀνθρώπους, καὶ τὸν	λιμένα	καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν κατέσκαψαν,
[120]	τὸ Κιρραῖον πεδίον, καὶ, τὸν	λιμένα	κατασκάψαντες καὶ τὰς οἰκίας ἐμπρήσαντες,
[110]	ὀφθαλμοῖς τὸν Ἐξάγιστον καὶ Ἐπάρατον	λιμένα	τετειχισμένον. Ἴστε τούτους αὐτοί, καὶ
[110]	ἐνηργάζοντο τὸ πεδίον, καὶ τὸν	λιμένα	τὸν Ἐξάγιστον καὶ Ἐπάρατον πάλιν
[110]	χρήματα λαμβάνοντας ἐκ τοῦ ἱεροῦ	λιμένος.	Ἅμα δὲ ἀναγιγνώσκειν ἐκέλευον αὐτοῖς
[100]	τὸ Κιρραῖον ὠνομασμένον πεδίον, καὶ	λιμὴν	ὁ νῦν Ἐξάγιστος καὶ Ἐπάρατος
[130]	πῆμα Κρονίων, Λοιμὸν ὁμοῦ καὶ	λιμόν·	ἀποφθινύθουσι δὲ λαοί· Ἤ τῶν
[180]	ἐπ' Ἠϊόνι, Στρυμόνος ἀμφὶ ῥοάς,	Λιμόν	τ' αἴθωνα κρατερόν τ' ἐπάγοντες
[0]	ὑμῶν ἕκαστος αἰσχυνθείη τὴν τάξιν	λιπεῖν,	ἣν ἂν ταχθῇ ἐν τῷ
[170]	καὶ τὸν δειλὸν, καὶ τὸν	λιπόντα	τὴν τάξιν, ἔξω τῶν περιραντηρίων
[180]	Δημοσθένης, ὁ νυνὶ τὴν τάξιν	λιπών;	Μιλτιάδης δέ, ὁ τὴν ἐν
[140]	(οὐ γὰρ ῥήτωρ ἀστράτευτος καὶ	λιπὼν	τὴν τάξιν αὐτοὺς ἐνουθέτησεν, ἀλλ'
[160]	λόγον. Ἐγὼ μὲν μεθ' ὑμῶν	λογιοῦμαι	ἃ δεῖ ὑπάρξαι ἐν τῇ
[150]	ψηφίσματος ἀνάρρησιν μέλλουσαν γίγνεσθαι, καὶ	λογίσασθε,	πότερ' οἴεσθε τοὺς οἰκείους τῶν
[50]	εἶναι, ὅ τι ἂν ὁ	λογισμὸς	αἱρῇ. ~Οὕτω καὶ νῦν τὴν
[170]	τούτων ὑπάρχει Δημοσθένει· ὁ δὲ	λογισμὸς	ἔστω ἐπὶ πᾶσι δικαίοις. (Τούτῳ
[60]	ἐὰν αὐτὸς ὁ τῆς ἀληθείας	λογισμὸς	καταλάβῃ τὸν Δημοσθένην πλείω μὲν
[50]	λογισμῶν· ἀλλ' ὅμως, ἐπειδὰν ὁ	λογισμὸς	συγκεφαλαιωθῇ, οὐδείς ἐστιν οὕτω δύσκολος
[50]	πολλοῦ χρόνου καθεζώμεθα ἐπὶ τοὺς	λογισμούς.	Ἐρχόμεθα δή που ἐνίοτε ψευδεῖς
[50]	οἴκοθεν δόξας ἔχοντες κατὰ τῶν	λογισμῶν·	ἀλλ' ὅμως, ἐπειδὰν ὁ λογισμὸς
[10]	πρὸς τὸν γραμματέα καὶ τοὺς	λογιστάς,	καθάπερ καὶ τὰς ἄλλας ἀρχάς,
[20]	ἀποφέρειν κελεύει λόγον πρὸς τοὺς	λογιστάς.	Καὶ πῶς ὅ γε μηδὲν
[20]	Ἀρείῳ Πάγῳ ἐγγράφειν πρὸς τοὺς	λογιστὰς	ὁ νόμος κελεύει λόγον, καὶ
[20]	ὦ Δημόσθενες, ἐᾶσαι τὸν τῶν	λογιστῶν	κήρυκα κηρύξαι τὸ πάτριον καὶ
[170]	δίαιταν, τίς ἐστιν; Ἐκ τριηράρχου	λογογράφος	ἀνεφάνη, τὰ πατρῷα καταγελάστως προέμενος.
[170]	συμβαίνει τῇ πόλει; Οἱ μὲν	λόγοι	καλοί, τὰ δ' ἔργα φαῦλα.
[10]	προκατειληφότος τοῦ νομοθέτου, εὕρηνται κρείττονες	λόγοι	τῶν νόμων, οὓς εἰ μή
[150]	πρὸς δὲ τὴν ἐν τοῖς	λόγοις	τόλμαν θαυμασιώτατε, ἐπιχειρήσεις ἐθελήσεις αὐτίκα
[170]	εἶναι, θεωρεῖτ' αὐτοῦ μὴ τὸν	λόγον,	ἀλλὰ τὸν βίον, καὶ σκοπεῖτε,
[20]	τὰς τῶν ὑπενθύνων, ἕως ἂν	λόγον	ἀποδῶσι τῇ πόλει. (Ναί· ἀλλ'
[20]	παρ' ὧν ἔμελλε τῶν ἀνηλωμένων	λόγον	ἀπολήψεσθαι. Καί μοι λέγε τὸ
[160]	ἑαυτῷ κινδύνους. Εἶπάς τινα ἐνταῦθα	λόγον,	Δημόσθενες, ἢ ἔγραψάς τι ψήφισμα;
[10]	ἀδοκίμαστοι, ἀλλὰ δοκιμασθεῖσαι ἄρχουσι) καὶ	λόγον	ἐγγράφειν πρὸς τὸν γραμματέα καὶ
[160]	Ἐκείνως δὲ ἀπολάβετε παρ' αὐτοῦ	λόγον.	Ἐγὼ μὲν μεθ' ὑμῶν λογιοῦμαι
[250]	δ' οὐ ληρῶ, ἐκεῖθεν τὸν	λόγον	θεωρήσατε. Ἐγένετό τις (ἄχθομαι δὲ
[20]	τοὺς λογιστὰς ὁ νόμος κελεύει	λόγον,	καὶ εὐθύνας διδόναι, καὶ τὴν
[30]	στεφανοῦν, μὴ προσθεὶς, ἐπειδὰν δῷ	λόγον	καὶ εὐθύνας. Ἐγὼ δὲ ἐξελέγχω
[10]	ψηφίσματα, στεφανοῦν τὸν ὑπεύθυνον ἐπειδὰν	λόγον	καὶ εὐθύνας τῆς ἀρχῆς δῷ·
[20]	μὲν καὶ Κτησιφῶν πολὺν ποιήσονται	λόγον·	ὁ δέ γε νόμος, βραχὺς
[10]	(Πρὸς δὲ δὴ τὸν ἄφυκτον	λόγον,	ὅν φησι Δημοσθένης, βραχέα βούλομαι
[70]	βῆμα, οὐδενὶ τῶν ἄλλων παραλιπὼν	λόγον,	οὐδὲν ὄφελος ἔφη τῶν χθὲς
[170]	τὴν τοῦ ῥήτορος καὶ τὸν	λόγον	πείθειν τοὺς ἀκούοντας, εἰ δὲ
[10]	ἀρτίως προεῖπον ὑμῖν, ἀνελών, πρὶν	λόγον,	πρὶν εὐθύνας δοῦναι, γέγραφε μεταξὺ
[20]	κοινῶν· καὶ τοῦτον ἀποφέρειν κελεύει	λόγον	πρὸς τοὺς λογιστάς. Καὶ πῶς
[20]	μηδὲν λαβὼν, μηδ' ἀναλώσας, ἀποίσει	λόγον	τῇ πόλει; Αὐτὸς ὑποβάλλει καὶ
[220]	βλάβῃ τῶν ἀκουόντων. Καίτοι τὸν	λόγον	τοῦτον ὅλως μὲν ἔγωγε οὐδενὶ
[20]	δέ πω τῶν ἀρχῶν τούτων	λόγον	ὑμῖν οὐδ' εὐθύνας δεδωκώς, ταῦτ'
[10]	ὦ Ἀθηναῖοι, καὶ ἕτερόν τινα	λόγον	ὑπεναντίον τῷ ἀρτίως εἰρημένῳ, ὡς
[220]	ῥηθῆναι, οὐ Δημοσθένους ἦν ὁ	λόγος,	ἀλλ' ἀνδρὸς στρατηγοῦ, μεγάλα μὲν
[170]	μὴ συνῄδειτε αὐτῷ, διατριβὴν ὁ	λόγος	ἄν μοι παρεῖχεν. Ἐπειδὴ δὲ
[190]	ἧς τετίμηται. (Τίς οὖν ἀποδέδεικται	λόγος	ἀνδρὶ δικαίῳ συνηγόρῳ καὶ σώφρονι;
[50]	μέλλειν Δημοσθένην, ἐπειδὰν αὐτοῖς ὁ	λόγος	ἀποδοθῇ, καταριθμεῖσθαι πρὸς ὑμᾶς, ὡς
[50]	παντάπασιν ὁ μετὰ ταῦτα ἡμῖν	λόγος	γίγνεται, καὶ ὑμῖν ἀκούσασι κρῖναι
[170]	δὲ ἀνδρείαν βραχύς μοι λείπεται	λόγος.	Εἰ μὲν γὰρ ἠρνεῖτο μὴ
[50]	ἀκούσασιν ἀπιστότερος προσπέπτωκεν ὁ τοιοῦτος	λόγος,	ἐκείνως τὴν ὑπόλοιπον ποιήσασθε ἀκρόασιν,
[120]	θόρυβος ἦν τῶν Ἀμφικτυόνων, καὶ	λόγος	ἦν οὐκέτι περὶ τῶν ἀσπίδων
[40]	ἀληθὴς ἦν ὁ παρὰ τούτων	λόγος,	καὶ ἦσαν δύο κείμενοι νόμοι
[160]	ὡς ἦν ὁ παρὰ σοῦ	λόγος,	συμπατηθήσεσθαι ὑπὸ τῆς Περσικῆς ἵππου,
[160]	θεωρήσατ' αὐτόν, μὴ ὁποτέρου τοῦ	λόγου,	ἀλλ' ὁποτέρου τοῦ βίου ἐστίν.
[170]	κινδύνων. (Περὶ δ' εὐγνωμοσύνην καὶ	λόγου	δύναμιν, πῶς πέφυκε; Δεινῶς λέγειν,
[50]	βίον τὸν Δημοσθένους ἐξετάζειν μακροτέρου	λόγου	ἔργον ἡγοῦμαι. Τί γὰρ δεῖ
[20]	τοῦτον οὐκ ἐᾷ, πρὶν ἂν	λόγου	καὶ εὐθύνας δῷ, στεφανοῦν, ὁ
[200]	αὑτῷ περὶ τῆς τάξεως τοῦ	λόγου,	κατεπαγγελλόμενος ὡς ἐπὶ τῇ τελευτῇ
[200]	περὶ τῆς στάσεως αὐτῷ τοῦ	λόγου	μάχεσθε, καὶ μὴ ἐᾶτε αὐτὸν
[170]	γ' εὐγνωμοσύνην ἀεὶ προτακτέον τοῦ	λόγου·	πέμπτον ἀνδρεῖον εἶναι τὴν ψυχήν,
[250]	δ' ἐπὶ τελευτῆς ἤδη τοῦ	λόγου	συνηγόρους τοὺς κοινωνοὺς τῶν δωροδοκημάτων
[50]	γεγενημένον. Καὶ χρήσομαι τῇ τοῦ	λόγου	τάξει ταύτῃ, ἣν τοῦτον πυνθάνομαι
[210]	τῆς κρίσεως, εὐθὺς ἀρχόμενος τοῦ	λόγου,	φέρει τινὰ αἰτίαν, λέγων ὡς
[120]	πόλεως· τέλος δὲ παντὸς τοῦ	λόγου	ψηφίξονται ἥκειν τοὺς ἱερομνήμονας, πρὸ
[90]	καὶ, παρελθὼν εἰς τὴν ἐκκλησίαν,	λόγους	διεξῆλθε κατεσκευασμένους ὑπὸ Δημοσθένους. Εἶπε
[200]	λέγῃ, πρὸς μὲν τοὺς στασιαστικοὺς	λόγους	ἐκεῖνο αὐτῷ ὑποβάλλετε, ὅτι, Ὦ
[170]	ταῦτα δόξας εἶναι, καὶ τοὺς	λόγους	ἐκφέρων τοῖς ἀντιδίκοις, ἀνεπήδησεν ἐπὶ
[210]	οὔτε τοὺς εἰρημένους ἐν ὑμῖν	λόγους	ἐμαυτῷ ἀρρήτους ἂν εἶναι βουλοίμην,
[220]	ὅταν καταφεύγῃς ἐπὶ τοὺς τοιούτους	λόγους,	ἢ τοὺς ἀκούοντας ἐπιλήσμονας ὑπολαμβάνεις,
[200]	αὐτὸν εἰς τοὺς τοῦ παρανόμου	λόγους,	καὶ τὰς ἐκτροπὰς αὐτοῦ τῶν
[30]	ΝΟΜΟΙ. (Ἀναμνήσθητε δὴ τοὺς προειρημένους	λόγους,	ὅτι ὁ μὲν νομοθέτης τοὺς
[210]	κατ' ἀλλήλων ἔχοντες δόξας καὶ	λόγους	οὐ ψευδεῖς λέγοντες. (Ὁ μὲν
[250]	ὑμῶν μηδενὶ τρόπῳ τοὺς Δημοσθένους	λόγους	περὶ πλείονος ποιήσασθαι τῶν ὅρκων
[10]	ψήφισμα. (Ἐγὼ δὲ πρὸς τοὺς	λόγους	τοὺς τούτων νόμον ὑμέτερον παρέξομαι,
[110]	βίῳ. Καὶ τοὺς μὲν ἄλλους	λόγους	ὑπερβήσομαι· ἐπῄει δ' οὖν μοι
[180]	τοίνυν Δημοσθένης ἐν τῷ αὐτοῦ	λόγῳ,	εἴ που γέγραπταί τινα τούτων
[20]	οὐδ' ἄλλα πολλά. Ἑνὶ δὲ	λόγῳ	ἐνεχυράζει τὰς οὐσίας ὁ νομοθέτης
[100]	τὴν πανσέληνον, καὶ τοὺς συνέδρους,	λόγῳ	ἠκούσατε· τὰς δὲ συντάξεις τῶν
[70]	τέλος, ταῦτα ἐνίκα, τῷ μὲν	λόγῳ	προσβιασαμένου Δημοσθένους, τὸ δὲ ψήφισμα
[90]	αἰσχίστας πράξεις γράφων, καὶ τῷ	λόγῳ	προσβιβάζων ὑμᾶς, τὰς μὲν βοηθείας
[80]	ἑαυτοῦ φύσιν, Εὐβοϊκὸν μὲν τῷ	λόγῳ	συνέδριον εἰς Χαλκίδα συνάγων, ἰσχυρὰν
[190]	ὅστις δ' ἐν τῷ πρώτῳ	λόγῳ	τὴν ψῆφον αἰτεῖ, ὅρκον αἰτεῖ,
[240]	δ' ἐπ' αὐτὰ καταφεύγοντες τῷ	λόγῳ	ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ οἱ
[160]	πρὸς τὴν εὐφημίαν αὐτοῦ τῶν	λόγων	ἀποβλέπητε, ἐξαπατηθήσεσθε, ὥσπερ καὶ πρότερον·
[70]	ἔφη τῶν χθὲς εἰρημένων εἶναι	λόγων,	ἐὰν ταῦθ' οἱ Φιλίππου μὴ
[200]	οὖν ἐστιν ἀποτροπὴ τῶν τοιούτων	λόγων;	Ἐγὼ προερῶ. Ἐπειδὰν, προελθὼν ἐνταυθοῖ,
[220]	δὴ καὶ τὴν τῶν ἐμῶν	λόγων	ἐμπειρίαν, καὶ τὴν φύσιν μου
[200]	καὶ τὰς ἐκτροπὰς αὐτοῦ τῶν	λόγων	ἐπιτηρεῖτε. (Ἀλλ' ἃ δὴ συμβήσεται
[0]	διάνοιαν, ἀκούητε τῶν μελλόντων ῥηθήσεσθαι	λόγων,	εὖ οἶδ' καὶ δίκαια, καὶ
[200]	μᾶλλόν σοι μέλει τῶν αὐθημερὸν	λόγων,	ἢ τῆς σωτηρίας τῆς πόλεως·
[260]	δὲ, καὶ ἐκ τῶν εἰρημένων	λόγων,	καὶ ἐκ τῶν παραλειπομένων αὐτοὶ
[200]	παρακαλῇς κακοῦργον ἄνθρωπον καὶ τεχνίτην	λόγων,	κλέπτεις τὴν ἀκρόασιν, βλάπτεις τὴν
[50]	Ὑμεῖς δ' ἡμῖν ἔσεσθε τῶν	λόγων	κριταί. (Ἔχει δ' οὕτως. Ἐγὼ
[120]	μετέχειν τοῖς ἐκεῖ συλλεγομένοις, μή	λόγων,	μήτε ἔργων, μήτε δόγματων, μήτε
[100]	τῆς Ἰλιάδος, κενότερον δὲ τῶν	λόγων	οὓς εἴωθε λέγειν, καὶ τοῦ
[90]	Ἦν δ' αὐτῷ κεφάλαιον τῶν	λόγων,	πάντας μὲν Πελοποννησίους ὑπάρχειν, πάντας
[240]	ἐπανάγειν αὐτὸν κελεύετε κάὶ τῶν	λόγων	τὰς βεβαιώσεις (ὡς περὶ τῶν
[210]	ἐστὶν, ὡς ἔοικε, δεινὸς δημιουργὸς	λόγων,	ὥστε οὐκ ἀποχρῇ αὐτῷ, εἴ
[200]	εἰ, μεταβαλλόμενος, τοῖς ἔξω περιεστηκόσι	λοιδορήσεται,	φάσκων τοὺς μὲν ὀλιγαρχικοὺς ὑπ'
[210]	(Περὶ δὲ τῶν εἰς ἐμαυτὸν	λοιδοριῶν	βραχέα βούλομαι προειπεῖν. Πυνθάνομαι γὰρ
[130]	οὐρανόθεν μέγ' ἐπήγαγε πῆμα Κρονίων,	Λοιμὸν	ὁμοῦ καὶ λιμόν· ἀποφθινύθουσι δὲ
[140]	καὶ τιμωρεῖσθαι, εἰ χρὴ τὰ	λοιπὰ	τῇ πόλει καλῶς ἔχειν. (Δεύτερον
[90]	αὐτὸν ἤδη στρατείας, μίαν ἐλπίδα	λοιπὴν	κατεῖδε σωτηρίας, ἔνορκον λαβεῖν τὸν
[220]	αὐλῶν ἐάν τις ἀφέλῃ, τὸ	λοιπὸν	οὐδέν ἐστιν. ~Θαυμάζω δ' ἔγωγε
[170]	ταῖς ἐκκλησίαις, καὶ ὑμεῖς σύνιστε,	λοιπὸν	ὑπομνῆσαι τοὺς περὶ τούτων κειμένους
[110]	δ' αὐτῷ καὶ εἰς τὸν	λοιπὸν	χρόνον ἀποστέλλεσθαι Ἀθήναζε τοῦ ἐνιαυτοῦ
[120]	Ταῦτα δὲ ἡμῶν πραττόντων, οἱ	Λοκροὶ	οἱ Ἀμφισσεῖς, ἑξήκοντα στάδια ἄπωθεν
[110]	ἀναγεγραμμένων ἔτι καὶ νῦν, οἱ	Λοκροὶ	οἱ Ἀμφισσεῖς, μᾶλλον δὲ οἱ
[0]	ψευδῆ, καὶ ἀσύμφορα τῇ πόλει,	λύετε,	ὦ Ἀθηναῖοι, τὰς παρανόμους γνώμας,
[190]	ἐπειδὰν δὲ τῇ πρώτῃ ψήφῳ	λυθῇ	τὸ παράνομον, ἤδη τὸ τρίτον
[60]	τῆς κρίσεως χρόνοι. Κατηγόρει μὲν	Λυκῖνος	ὁ γραψάμενος, ἀπελογεῖτο δὲ Φιλοκράτης,
[220]	καιρούς, ἀεὶ δὲ τὸ παρὸν	λυμαινόμενος,	τὸ δὲ μέλλον κατεπαγγελλόμενος, οὐ
[0]	χρόνον συνεργοῦντές τισι τῶν ῥητόρων,	λυμαίνονται	τὴν πολιτείαν, μήτε τὰς τῶν
[230]	ὃν ὀμωμοκὼς δικάζει, συμπαρακολουθῶν αὐτὸν	λυπεῖ·	δι' αὐτὸν γὰρ, οἶμαι, γέγονε
[230]	τοῦτον ἀφήσετε. Ἐκεῖνο δ' οὐ	λυπηρόν,	εἰ πρότερον μὲν ἐνεπίμπλατο ἡ
[40]	τοῦ δήμου στεφανουμένων νόμῳ, οὔτε	λύσας	ἐκεῖνον (οὐδὲ γὰρ ἡ ἐκκλησία
[200]	ἐπὶ τῇ τελευτῇ τῆς ἀπολογίας	λύσει	τὸ παράνομον, μὴ συγχωρεῖτε, μηδ'
[10]	ὑμέτερον παρέξομαι, ὃν ὑμεῖς ἐνομοθετήσατε,	λύσειν	ἡγούμενοι τὰς τοιαύτας προφάσεις, ἐν
[20]	βραχὺς καὶ σαφὴς, καὶ ταχὺ	λύων	τὰς τούτων τέχνας. Μικρὰ δὲ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 4/10/2007