Chapitre
[27]	πονοῦντος μέρους ἰδιαζόντως δεξαμένου τὴν	ἴασιν.	εἰ οὖν τὸ μὲν κάμνον
[20]	ἐνεργεῖ πρὸς τὴν τοῦ κάμνοντος	ἴασιν.	οὐκοῦν τὴν σοφίαν δεῖ συνεζεῦχθαι
[8]	ἀνώδυνον ἐπάγουσι τῷ εὐεργετουμένῳ τὴν	ἴασιν,	πλὴν οὐκ ἐπὶ βλάβῃ τοῦ
[26]	τὸν τῆς κακίας εὑρετὴν ἰώμενος.	ἴασις	γάρ ἐστιν ἀρρωστίας ἡ τοῦ
[8]	κακίας σωφρονισθείημεν· τοῖς δὲ συνετωτέροις	ἰατρεία	καὶ θεραπεία παρὰ τοῦ θεοῦ
[29]	οὕτω γυμνῷ τῷ πάθει τὴν	ἰατρείαν	προσάγουσιν. ἐπειδὴ τοίνυν ἅπαξ ἐνέσκηψε
[8]	ἐξ ἁμαρτιῶν κηλῖδας διά τινος	ἰατρείας	ἐξαιρεθῆναι, τούτου ἕνεκεν ἐν μὲν
[8]	ἐπιβεβληκέναι τὸν τὴν κακίαν ἡμῶν	ἰατρεύοντα,	οὐχ ὡς εἰς ἀεὶ παραμένειν·
[15]	θεοῦ παρουσίας. ἐδεῖτο γὰρ τοῦ	ἰατρεύοντος	ἡ φύσις ἡμῶν ἀσθενήσασα, ἐδεῖτο
[8]	λέγει τὸ εὐαγγέλιον, τοὺς κακοὺς	ἰατρεύοντος.	οὐ χρείαν γὰρ ἔχουσι, φησίν,
[17]	τοσοῦτον εἰπεῖν, ὅτι καὶ τοῖς	ἰατροῖς	οὐ νομοθετοῦσι τὸν τρόπον τῆς
[16]	πίστει συνεισιούσης; οὐδὲ γὰρ τὸν	ἰατρὸν	ἐν πάθει γίνεσθαι λέγομεν, ὅταν
[8]	γὰρ ἔχουσι, φησίν, οἱ ὑγιαίνοντες	ἰατροῦ,	ἀλλ´ οἱ κακῶς ἔχοντες. διὰ
[8]	καὶ πάσῃ τῇ τῶν ἀγαθῶν	ἰδέᾳ	τὸν τῶν ἐναντίων ἀνταριθμηθῆναι κατάλογον,
[8]	ἀγαθῶν ἀναχωρήσεως δι´ ἀκολούθου πᾶσαν	ἰδέαν	κακῶν ἀντεισαγούσης, ὡς τῇ μὲν
[5]	ἐμπαθές, ἐπίκηρον, πρὸς πᾶσαν παθημάτων	ἰδέαν	κατά τε σῶμα καὶ ψυχὴν
[35]	πρὸς τὸν ἡγούμενον. χρὴ τοίνυν	ἰδεῖν	ἐν τίσιν ὁ τῆς ζωῆς
[40]	τοῦ βαπτισθέντος ᾖ, τί μεταπεποίηται	ἰδεῖν	οὐκ ἔχω, τὸν αὐτὸν βλέπων
[20]	τὸ κατὰ πρόθεσιν ἀγαθὸν ἔστιν	ἰδεῖν.	πῶς γὰρ ἂν φανείη ἡ
[30]	οὕτως ἔστι καὶ τὴν κακίαν	ἰδεῖν	τῷ μὲν καιρίῳ πληγεῖσαν, ἐν
[37]	φύσις αὐτὴ καθ´ ἑαυτὴν ἐν	ἰδίᾳ	τινὶ ὑποστάσει ζωὴν οὐκ ἔχει,
[19]	ἔχοι περὶ τῶν ἀνθυπενεχθέντων ἡμῖν	ἰδίᾳ	τὸν λόγον διαλαβεῖν, ὅτου χάριν
[6]	ὑπερκόσμιον λῆξιν πολλὴν ἔχουσα τῷ	ἰδιάζοντι	τῆς φύσεως πρὸς τὸ νοητὸν
[27]	κάμνοντα, μὴ τοῦ πονοῦντος μέρους	ἰδιαζόντως	δεξαμένου τὴν ἴασιν. εἰ οὖν
[0]	τὸ ἴδιον ἤ, εἰ μηδὲν	ἰδιαζόντως	καταλαμβάνοι ἡ ἔννοια ἐφ´ ὧν
[2]	οὐσιώδη αὐτὴν ἐφ´ ἑαυτῆς ἐν	ἰδιαζούσῃ	ὑποστάσει θεωρουμένην, οὔτε χωρισθῆναι τοῦ
[0]	τῶν κατὰ τὰς αἱρέσεις πλανωμένων	ἰδίαις	ἕκαστος ὑπολήψεσι προειλημμένοι ἀναγκαίαν ποιοῦσι
[35]	θανάτῳ καταδυείς, πάλιν ἐπὶ τὴν	ἰδίαν	ἀναλύειν μακαριότητα. εἰ οὖν τις
[23]	οὔτε ἡ γῆ κατὰ τὴν	ἰδίαν	αὐτῆς φύσιν σιτοποιοῦσα τὴν χρείαν
[8]	τὸ πρότερον σχῆμα πρὸς τὴν	ἰδίαν	ἑαυτοῦ χρῆσιν ἀναπλάσαι τὸ σκεῦος,
[37]	ἀγγείου τούτου περιοχὴν εἰδέναι μὴ	ἰδίαν	εἶναι τοῦ φαινομένου, ἀλλὰ τὸ
[39]	τὸν πρὸς τὴν γέννησιν τὴν	ἰδίαν	ὁρμῶντα προδιαγνῶναι τῷ λογισμῷ, τίς
[16]	γὰρ φύσεως ἡμῶν διὰ τῆς	ἰδίας	ἀκολουθίας καὶ ἐν ἐκείνῳ πρὸς
[6]	ἄνθρωπον ἔπλασε καὶ διὰ τῆς	ἰδίας	ἐμπνεύσεως τῷ πλάσματι τὴν ζωὴν
[39]	τῆς πνευματικῆς γεννήσεως ποιεῖσθαι τῆς	ἰδίας	ζωῆς, ἤ, εἰ ἔξω τῆς
[39]	καὶ ἀναλλοίωτον ἀρχηγὸν ποιήσασθαι τῆς	ἰδίας	ζωῆς. κατὰ γὰρ τὴν διάθεσιν
[26]	ὧν τὰ σπέρματα διὰ τῆς	ἰδίας	προαιρέσεως κατεβάλετο· ἀπατᾶται γὰρ καὶ
[15]	ἐνεργοῦντος ἀναλογιζόμεθα φύσιν. εἰ οὖν	ἴδιον	γνώρισμα τῆς θείας φύσεως ἡ
[36]	παρόντα δὲ τὸ οἰκεῖον ποιεῖν;	ἴδιον	δὲ τῆς θείας ἐνεργείας ἡ
[34]	διὰ τῶν θαυμάτων αὐτῶν πεπιστευκότες,	ἴδιον	δὲ τῆς θεότητος τὸ ἀμίκτως
[16]	ἐν τῇ φύσει κατὰ τὸν	ἴδιον	εἱρμὸν πορευομένῃ διεξοδικῶς θεωρεῖται, τοῦτο
[32]	πολυπραγμονεῖν τὸ θειότερον. ἐπειδὴ γὰρ	ἴδιόν	ἐστι τῆς θεότητος τὸ διὰ
[24]	παρὰ φύσιν κωλυομένης. ὡς γὰρ	ἴδιόν	ἐστι τῆς τοῦ πυρὸς οὐσίας
[8]	καλὸν κρίνειν τῆς ἀλόγου φύσεως	ἴδιόν	ἐστιν, ἐφ´ ὧν τοῦ ἀληθῶς
[0]	αὐτοῖς θεωρουμένων ἢ ἐπιδεῖξαι τὸ	ἴδιον	ἤ, εἰ μηδὲν ἰδιαζόντως καταλαμβάνοι
[37]	φύσιν μεθισταμένης· τὸ γὰρ πάντων	ἴδιον	καὶ ἐπ´ ἐκείνης τῆς σαρκὸς
[26]	τῆς τοῦ ἐνεργοῦντος ἀγαθότητος γίγνεται.	ἴδιον	μὲν γὰρ τῆς δικαιοσύνης τὸ
[37]	ἡ τοῦ σώματος ἡμῶν κατασκευὴ	ἴδιον	μὲν πρὸς τὴν ἑαυτῆς σύστασιν
[15]	τι τοιοῦτον, ὃ τῆς ἀνθρωπίνης	ἴδιον	οὐσίας ἐστί, τῷ λόγῳ τῆς
[8]	θεραπεία παρὰ τοῦ θεοῦ τὸ	ἴδιον	πλάσμα πρὸς τὴν ἐξ ἀρχῆς
[35]	θάνατον ἔσχεν οἰκονομία, κατὰ τὸν	ἴδιον	σκοπὸν ἐντελῶς πληρωθεῖσα. διεστάλη τε
[34]	ἡ τὴν φύσιν γνωρίζουσα, οὕτως	ἴδιον	τῆς θείας φύσεώς ἐστιν ἡ
[13]	φησί, γέννησίς τε καὶ θάνατος	ἴδιον	τῆς σαρκικῆς ἐστὶ φύσεως. φημὶ
[26]	τρόπον τινὰ καὶ παραλογισμός, ἐπείπερ	ἴδιον	τῶν ἀπατώντων ἐστὶ τὸ πρὸς
[34]	ἑκάστου τῶν ὄντων ἔστι τις	ἰδιότης	ἡ τὴν φύσιν γνωρίζουσα, οὕτως
[5]	ἐκεῖνος καὶ ἡ τῶν καρπῶν	ἰδιότης,	ὧν ἡ βρῶσις οὐ γαστρὸς
[0]	αὐτὸς τῆς θεότητος λόγος, οὐδεμιᾶς	ἰδιότητος	ἐν οὐδενὶ κατὰ τὸ εὔλογον
[6]	λίθος ἀκρωρείας ἀπορραγεὶς ὑπὸ τοῦ	ἰδίου	βάρους πρὸς τὸ πρανὲς συνελαύνεται,
[15]	καὶ οὕτως διὰ τῆς τοῦ	ἰδίου	σώματος ἀναστάσεως τὸν σκόπον ἀνύων,
[30]	δὲ οὐραῖον ἔτι ἐψύχωται τῷ	ἰδίῳ	θυμῷ καὶ τῆς ζωτικῆς κινήσεως
[32]	ἑκάστην γὰρ τοῦ σταυροῦ προβολὴν	ἰδίῳ	ῥήματι κατονομάζει, ὕψος μὲν τὸ
[32]	τῇ φύσει τῆς ἀναστάσεως τῷ	ἰδίῳ	σώματι, ὅλον τῇ δυνάμει συναναστήσας
[5]	τοῦτο τῆς αὐτεξουσιότητός ἐστι τὸ	ἰδίωμα,	τὸ κατ´ ἐξουσίαν αἱρεῖσθαι τὸ
[13]	πάντως ᾠήθης τὸν ἐν τοῖς	ἰδιώμασι	τῆς φύσεως ἡμῶν μαρτυρούμενον. ἐπεὶ
[27]	ἀνακιρνάμενον διὰ πάντων δέξασθαι τῶν	ἰδιωμάτων	αὐτῆς τὴν πρὸς ἡμᾶς συνανάκρασιν.
[26]	διὰ πάντων τῶν τῆς φύσεως	ἰδιωμάτων	γενόμενος, γενέσεώς τε καὶ ἀνατροφῆς
[32]	ἑτέρου τῶν τῆς φύσεως ἡμῶν	ἰδιωμάτων	οὐχ ἁψαμένου. τάχα δ´ ἄν
[27]	δέξασθαι τῶν τῆς φύσεως ἡμῶν	ἰδιωμάτων	τὴν κοινωνίαν, οὐδὲν μᾶλλον παραμυθεῖται
[32]	διὰ πάντων ἔδει γενέσθαι τῶν	ἰδιωμάτων	τῆς φύσεως. εἰ τοίνυν δύο
[5]	ὁ γὰρ ἐπὶ μετουσίᾳ τῶν	ἰδίων	ἀγαθῶν ποιήσας τὸν ἄνθρωπον καὶ
[40]	ἠδικημένος, ὁ σεσυκοφαντημένος, ὁ τῶν	ἰδίων	ἀπωσθεὶς οὐδεμίαν ὁρῶσιν ἐφ´ ἑαυτῶν
[40]	εἴ τι τούτων ὑπαμειφθείη τῶν	ἰδίων	τῆς φύσεως. εἰ οὖν ἡ
[15]	τι τῶν ὄντων οὐδέν, πλὴν	ἰδίως	τὰ κατὰ τὸ ἐναντίον νοούμενα,
[40]	οὐδὲ ἄλλο τι τῶν χαρακτηριζόντων	ἰδίως	τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ἐν μεταποιήσει
[24]	καθ´ ὁμοιότητα τῶν ἐμβριθῶν σωμάτων	ἴδοι	τὴν φλόγα, τὸ τοιοῦτον ἐν
[37]	πολλάκις εἴρηται, ὁ τὸν ἄρτον	ἰδὼν	τρόπον τινὰ τὸ σῶμα τὸ
[18]	παρ´ αὐτοῖς ἦν τὰ ἐν	Ἱεροσολύμοις	βασίλεια, ὁ διώνυμος ἐκεῖνος ναός,
[18]	αὐτὸν τὸν σεβάσμιον αὐτοῖς ἐν	Ἱεροσολύμοις	τόπον ἄβατον προστάγματι τῶν δυναστευόντων
[18]	τὴν σεμνήν τε καὶ ἀναίμακτον	ἱερωσύνην	καὶ τὴν ὑψηλὴν φιλοσοφίαν, ἔργῳ
[21]	ἐπί τι πάντως ἡ προαίρεσις	ἵεται,	τῆς πρὸς τὸ καλὸν ἐπιθυμίας
[32]	φησὶν ὅτι Ἐν τῷ ὀνόματι	Ἰησοῦ	Χριστοῦ πᾶν γόνυ κάμψει ἐπουρανίων
[12]	διὰ σαρκὸς ἡμῖν φανερωθέντος θεοῦ	ἱκανὴν	ἀπόδειξιν τῆς ἐπιφανείας τῆς θεότητος
[18]	τοῦτο καὶ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους	ἱκανόν	ἐστι σημεῖον εἰπεῖν τοῦ παρεῖναι
[17]	πρὸς δὲ τὸν τοιοῦτον λόγον	ἱκανὸν	μὲν ἦν πρὸς τοὺς εὐγνώμονας
[5]	εἶναι τὴν ἀνθρωπίνην ζωὴν οὐχ	ἱκανός	ἐστιν ἔλεγχος τοῦ μηδέποτε τὸν
[1]	τοῦτο δὲ παρ´ ἐκείνων ὁμολογούμενον	ἱκανῶς	διαρθρώσει τὸν ἡμέτερον λόγον. ὁ
[34]	τοῦ πάντως ἐσομένου τὸν θεὸν	ἱκετεύουσιν,	οὕτως οἱ πεπεισμένοι κατὰ τὴν
[27]	ὁμότιμον ἑαυτῷ δι´ ὅλου τὸ	ἱμάτιον	γένοιτο, κατὰ τὸ ἴσον λαμπρυνθὲν
[27]	γὰρ οἱ τὸν ῥύπον τῶν	ἱματίων	ἐκπλύνοντες οὐ τὰ μὲν ἐῶσι
[33]	ἀθάνατον ζωὴν τὸν γεγεννημένον παράγουσαν,	ἵν´,	ὥσπερ ἐκ θνητῆς γενέσεως θνητὸν
[35]	κοινωνίαν, ἔργῳ τὴν ζωὴν ἐνεργήσας,	ἵνα	διὰ τῆς ἀναληφθείσης παρ´ αὐτοῦ
[35]	τῆς ζωῆς ἡμῶν καθηγησάμενος ἐθεωρήθη,	ἵνα,	καθώς φησιν ὁ ἀπόστολος, κατὰ
[24]	φύσεως ἡμῶν ἐνεκρύφθη τὸ θεῖον,	ἵνα	κατὰ τοὺς λίχνους τῶν ἰχθύων
[1]	ὅση ἐστὶ καὶ ἡ πρόθεσις,	ἵνα	μή τις μίξις τῶν ἐναντίων
[37]	κατέμιξεν ἑαυτὸν τῇ ἐπικήρῳ φύσει,	ἵνα	τῇ τῆς θεότητος κοινωνίᾳ συναποθεωθῇ
[25]	δὲ κατεμίχθη πρὸς τὸ ἡμέτερον,	ἵνα	τὸ ἡμέτερον τῇ πρὸς τὸ
[24]	δυνάμεως ἐν τοῖς εἰρημένοις ὁρᾶται.	ἵνα	τοίνυν καὶ ταῦτα γένηται καταφανῆ,
[0]	κεχρημένους. ἄλλαις γὰρ ὑπολήψεσιν ὁ	ἰουδαίζων	προείληπται καὶ ὁ τῷ ἑλληνισμῷ
[3]	δὲ αὖ ἐκ μὲν τῆς	Ἰουδαικῆς	ὑπολήψεως ἡ τῆς φύσεως ἑνότης
[3]	θεότητας διαφόρους κατατεμνόμενον, μήτε τῷ	Ἰουδαικῷ	δόγματι συμβαίνειν τὸν λόγον, ἀλλὰ
[19]	τοῖς ἑλληνίζουσι μήτε τοῖς τῶν	Ἰουδαικῶν	προεστῶσι δογμάτων δοκεῖ ταῦτα θείας
[18]	ἐρειπίοις ὑπολειφθείσης, μεῖναι δὲ τοῖς	Ἰουδαίοις	τῶν κατὰ τὸ ἀρχαῖον νενομισμένων
[0]	τὸν Μανιχαῖον μάχη καὶ τὸν	Ἰουδαῖον	ὀνίνησιν, ἀλλὰ χρή, καθὼς εἴρηται,
[5]	καὶ διὰ τῶν γραφικῶν ὁ	Ἰουδαῖος	ἴσως οὐκ ἀντιλέξει· τὴν δὲ
[1]	καὶ ποιητικὸν ὁμολογῶν, ὅπερ ὁ	Ἰουδαῖος	οὐ δέχεται, καὶ τὸ μὴ
[4]	~Εἰ δὲ ἀντιλέγοι τούτοις ὁ	Ἰουδαῖος,	οὐκέτ´ ἂν ἡμῖν ἐκ τοῦ
[3]	τὸ χρήσιμον. τοῦ μὲν γὰρ	Ἰουδαίου	καθαιρεῖται τὸ δόγμα τῇ τε
[0]	Ἕλληνος τὴν πολυθείαν καὶ τοῦ	Ἰουδαίου	τὴν περὶ τὸν μονογενῆ θεὸν
[18]	αὐτὸ τοῦτο καὶ πρὸς τοὺς	Ἰουδαίους	ἱκανόν ἐστι σημεῖον εἰπεῖν τοῦ
[1]	τοὺς Ἕλληνας μάχῃ πρὸς τὸν	Ἰουδαισμὸν	ἡμῖν ὁ λόγος ὑπενεχθείη, πάλιν
[30]	τὸν λόγον ἐν πολυανθρώπῳ τῶν	Ἰουδαίων	ἐκκλησίᾳ κηρύξαντος, τρισχιλίων κατὰ ταὐτὸν
[29]	Ἀσσυρίων ὑπερηφανία, οὐδὲ ἡ τῶν	Ἰουδαίων	κατὰ τῶν ἁγίων τοῦ θεοῦ
[1]	μαχόμενον ὑπολήψεσι τοῖς τὰ τῶν	Ἰουδαίων	πρεσβεύουσι συνενεχθῆναι· ἀλλ´ ἐπ´ ἴσης
[8]	τὸ κακὸν διακρινόντων, οἳ οὐκ	ἴσασιν	ὅτι ἐκεῖνο τῇ φύσει μόνον
[35]	σωτηρίαν ἡμῶν ἐξηγουμένῳ πάντως οἷς	ἴση	πρὸς τὸ ἀγαθόν ἐστιν ἡ
[27]	ἂν μὴ διὰ πάντων ἐπ´	ἴσης	διήκειν τὴν τὸ πᾶν ἐπικρατοῦσαν
[1]	Ἰουδαίων πρεσβεύουσι συνενεχθῆναι· ἀλλ´ ἐπ´	ἴσης	ἑκατέρων τὴν ἀτοπίαν ἐκφεύξεται, τόν
[27]	ἄξιον ἔχουσα. εἰ δὲ ἐπ´	ἴσης	πάντα τῆς ἀξίας ἀπολιμπάνεται, ἓν
[27]	τῷ δὲ ἀπροσπέλαστον, ἀλλ´ ἐπ´	ἴσης	πάντων τῶν ὄντων ὑπερανέστηκεν. οὔτε
[39]	ἑαυτὴν συμφυίας· ὧν γὰρ ἐπ´	ἴσης	προεπινοεῖται ἡ ἀνυπαρξία, κἂν ἐν
[13]	ἀνθρωπίνης ζωῆς τὰ πέρατα βλέποντες,	ἴσμεν	καὶ ὅθεν ἀρχόμεθα καὶ εἰς
[35]	συγκρινομένη τῷ τέλει· τί γὰρ	ἴσον	ἄνθρωπος καὶ τὸ πρὸς τὴν
[8]	ἐφεξῆς τῷ παρῳχηκότι κατὰ τὸ	ἴσον	βλέπων. ἀλλ´ ὥσπερ τὴν παρατροπὴν
[37]	τοῦ αὐτοῦ καὶ νῦν τὸ	ἴσον	γίνεται. ἐκεῖ τε γὰρ ἡ
[25]	νῦν καὶ τότε κατὰ τὸ	ἴσον	διωμολόγηται. νῦν μὲν οὖν ἐγκέκραται
[27]	γὰρ ἀπρεπὲς ἐπὶ τῆς θεότητος	ἴσον,	εἴπερ ὅλως θεμιτόν ἐστιν ἄλλο
[39]	ἡ κτίσις τῷ κατὰ τὸ	ἴσον	ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς
[5]	τοῦ θεοῦ λόγου κατὰ τὸ	ἴσον	ἑκάτερος αὐτῶν ἀποδοκιμάσει ὡς ἀπίθανόν
[27]	ἡ κτίσις πᾶσα κατὰ τὸ	ἴσον	ἐπὶ τὸ κάτω ἀφέστηκε, καὶ
[16]	φύσιν τῇ δυνάμει κατὰ τὸ	ἴσον	ἡ τοῦ διακριθέντος ἕνωσις διαβαίνει.
[35]	ὡς ἂν εἰδείημεν ὅτι τὸ	ἴσον	ἡμῖν εἰς εὐκολίαν ἐστὶν ὕδατί
[33]	ζῷον τὸ ὑγρὸν μεταβαίνει. τὸ	ἴσον	καὶ ἐπὶ τούτου φαμὲν μηδὲν
[35]	οὐ γὰρ ἔστι πρὸς τὸ	ἴσον	καταντῆσαι πέρας, μὴ διὰ τῶν
[27]	τὸ ἱμάτιον γένοιτο, κατὰ τὸ	ἴσον	λαμπρυνθὲν ἐκ τῆς πλύσεως· οὕτως,
[6]	πάντα τοῦ καλοῦ κατὰ τὸ	ἴσον	μετέχοι καὶ μηδὲν τῶν ὄντων
[39]	γίνεται, γεννᾶται δὲ κατὰ τὸ	ἴσον	ὁ ἐν τῇ τριάδι γεννώμενος
[27]	ἄνω· πάντα γὰρ κατὰ τὸ	ἴσον	τὴν τοῦ παντὸς ἐπιστατοῦσαν δύναμιν
[4]	οὐκέτ´ ἂν ἡμῖν ἐκ τοῦ	ἴσου	δύσκολος ὁ πρὸς ἐκεῖνον γενήσεται
[8]	ὧν ἡ διήγησις ἐκ τοῦ	ἴσου	τὸ ἄφραστον ἔχει τῇ τῶν
[12]	ἐνεργείας θαύματα πεποιήμεθα, πάντα τοῖς	ἱστορηθεῖσιν	ἔργοις, δι´ ὧν ἡ θεία
[13]	ἐναχθῆναι. ὁ γὰρ γεγεννῆσθαι αὐτὸν	ἱστορήσας	καὶ τὸ ἐκ παρθένου γεγεννῆσθαι
[12]	ἐλλιπὴς ἦν ἡ περὶ αὐτὸν	ἱστορία,	εἰκότως τὸ μυστήριον ἡμῶν οἱ
[32]	καὶ ὅσα τοιαῦτα περιέχει ἡ	ἱστορία,	οὐδὲν τῆς ἐκ τῶν λογισμῶν
[29]	μνημονεύεται καὶ ὅσα ἔξω τῆς	ἱστορίας	ἐν ταῖς καθεξῆς γενεαῖς κατεπράχθη,
[8]	ἀναπλασθείη. τὸ δὲ τοιοῦτον δόγμα	ἱστορικώτερον	μὲν καὶ δι´ αἰνιγμάτων ὁ
[5]	ἀπαρίθμησις, καὶ ὅσα περὶ τούτων	ἱστορικώτερον	ὁ Μωσῆς διεξέρχεται, ἐν διηγήσεως
[23]	μὴν ἐν τοῖς ἀπ´ αἰῶνος	ἱστορουμένοις,	ἐν οὐδενὶ συνεγνώκει τοιοῦτον οὐδέν,
[11]	ἐν ἀνθρώπου φύσει διὰ τῶν	ἱστορουμένων	θαυμάτων οὐκ ἀμφιβάλλομεν, τὸ δ´
[6]	τὸν φθόνον πάθους ὑπεκκαύματα ἦν·	ἰσχύι	δέ τινι καὶ βίᾳ δυνάμεως
[5]	τε παντὸς ἀγαθοῦ καὶ ἐν	ἰσχύι	πᾶν τὸ κατὰ προαίρεσιν ἔχουσα·
[4]	ὁ τοῦ θεοῦ λόγος τὴν	ἰσχὺν	ἔχει. ἀλλὰ μὴν ἀνενέργητά τε
[7]	βαφὴν τὴν αἱρετικὴν παραδεδεγμένοις ἀπάτην	ἰσχύν	τινα διὰ τῆς ἐπιπολαίου πιθανότητος
[17]	λελύσθαι τὴν ὑπενεχθεῖσαν ἡμῖν ἀντίθεσιν,	ἰσχυροποιεῖσθαι	δὲ μᾶλλον ἐκ τῶν εἰρημένων
[24]	τὸ ταπεινὸν τῆς ἀνθρωπότητος καταβῆναι	ἰσχῦσαι	πλείονα τῆς δυνάμεως τὴν ἀπόδειξιν
[18]	προλαβοῦσι συμβαίνουσαν. ~Καί τοι περιττὸν	ἴσως	ἐστὶ θεὸν ἐπιδεδημηκέναι τῷ βίῳ
[7]	ᾧ τὸ μὴ γενέσθαι μᾶλλον	ἴσως	ἢ τὸ ἐν κακοῖς εἶναι
[20]	τῶν ἀρρώστως διακειμένων πολλοὶ μὲν	ἴσως	οἱ βουλόμενοι μὴ ἐν κακοῖς
[5]	διὰ τῶν γραφικῶν ὁ Ἰουδαῖος	ἴσως	οὐκ ἀντιλέξει· τὴν δὲ κατὰ
[26]	ἀθάνατον ζωὴν ἐπανόδου γίγνεται. ~Ἀλλ´	ἴσως	τις ἐν τῇ τῆς δικαιοσύνης
[23]	τῇ θαλάσσῃ τὸ γένος τῶν	ἰχθύων	ἐγκατασπείραντος. καὶ πῶς ἄν τις
[23]	γιγνόμενος, ἥ τε διὰ τῶν	ἰχθύων	ὀψοφαγία, οὐ θαλάσσης αὐτοῖς πρὸς
[24]	ἵνα κατὰ τοὺς λίχνους τῶν	ἰχθύων	τῷ δελέατι τῆς σαρκὸς συγκατασπασθῇ
[35]	οὐκ ἂν διεξελθόντες, μὴ κατ´	ἴχνος	ἑπόμενοι τῷ προάγοντι, οὕτω μοι
[23]	τινος ἀσφαλοῦς ἀντιτυπίας ὑπερειδούσης τὸ	ἴχνος,	τήν τε τῆς τροφῆς ὑπεροψίαν
[18]	τοῦ ναοῦ μὲν οὐδὲ ἐξ	ἰχνῶν	ἔτι γινωσκομένου, τῆς δὲ λαμπρᾶς
[27]	ἡ νόσος, ἐκεῖ φοιτῆσαι τὴν	ἰωμένην	δύναμιν ὁμολογοῦντες, τί ἔξω τῆς
[26]	ἐπιβουλεύων καὶ ὁ τὸν ἐπιβουλευθέντα	ἰώμενος·	ἀλλ´ ὁ μὲν τὸ δηλητήριον,
[26]	αὐτὸν τὸν τῆς κακίας εὑρετὴν	ἰώμενος.	ἴασις γάρ ἐστιν ἀρρωστίας ἡ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 28/04/2009