HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Grégoire de Nysse, Discours catéchétique

Liste des contextes (ordre alphabétique)

χ = 75 formes différentes pour 132 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[15]   ἄνθρωπον, τὰς δὲ τοιαύτας περιόδους χαίρειν ἐᾶσαι; οὐκοῦν ἀνάγκη καὶ ταῖς

[13]   φθορὰ διεδέξατο. ἀπιστεῖς τῷ θαύματι; χαίρω σου τῇ ἀπιστίᾳ· ὁμολογεῖς γὰρ

[26]   τὸν μὲν ἐπαινοῦμεν, τῷ δὲ χαλεπαίνομεν· οὕτω καὶ ἐνταῦθα τῷ μὲν

[26]   θεραπείᾳ τεμνόμενοί τε καὶ καιόμενοι χαλεπαίνουσι τοῖς θεραπεύουσι, τῇ ὀδύνῃ τῆς

[29]   οὐδὲ τῆς Σοδομιτικῆς παρανομίας ἡ χαλεπὴ νόσος ἀνεκαλύφθη, οὐδὲ ἡ τῶν

[8]   διάλυσιν βλέπων τοῦ σώματος, καὶ χαλεπὸν ποιεῖται τῷ θανάτῳ τὴν ζωὴν

[0]   δὲ δοθέντος οὐκέτ´ ἂν εἴη χαλεπὸν τὸ ἐσκεδασμένον τῆς διανοίας εἰς

[6]   ἀλλ´ ἀπὸ τῶν ἐναντίων ἑκατέραν χαρακτηρίζεσθαι. ἡ μὲν γὰρ νοητὴ φύσις

[7]   ἐν τῇ τοῦ ἀγαθοῦ στερήσει χαρακτηρίζεται, οὐ καθ´ ἑαυτὴν οὖσα, οὐδὲ

[12]   ἔργοις, δι´ ὧν ἡ θεία χαρακτηρίζεται φύσις, κατανοήσαντες. θεοῦ τὸ ζωοποιεῖν

[0]   τὰ τέλεια διὰ τῶν αὐτῶν χαρακτηριζόμενα λέγοι, ἀνάγκη πᾶσα ἐπὶ τῶν

[5]   πάντων ἐστὶ τῶν τὸ θεῖον χαρακτηριζόντων ἡ ἀπαρίθμησις, καὶ ὅσα περὶ

[40]   δεκτικὸν οὐδὲ ἄλλο τι τῶν χαρακτηριζόντων ἰδίως τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ἐν

[12]   διὰ σαρκὸς τὴν ζωὴν εἰληχόσι χαρίζεσθαι, θεοῦ τὸ εὐεργετεῖν τὸν δεόμενον,

[37]   σώματος ἐκείνου ταύτην δεξαμένου τὴν χάριν, ἄλλως δὲ δειχθέντος μὴ εἶναι

[8]   πάλιν πρὸς τὴν ἐξ ἀρχῆς χάριν ἀνακληθῆναι; τίνι διέφερεν ἡ τοῦ

[35]   περιόδοις τὴν τριήμερον τῆς ἀναστάσεως χάριν ἀπεμιμήσατο. εἴρηται δὲ τὸ τοιοῦτον

[23]   εἶδεν ἐν τῷ συναλλάγματι. τούτου χάριν αὐτὸν αἱρεῖται λύτρον τῶν ἐν

[24]   κατηγοροῦντας τῆς θείας οἰκονομίας, ὅτου χάριν δι´ ἑαυτῆς ἡ θεότης τὴν

[8]   πάλιν πρὸς τὴν ἐξ ἀρχῆς χάριν διὰ μετανοίας ἀνακαλέσασθαι; τὸ δὲ

[8]   πρὸς τὴν ἐξ ἀρχῆς ἐπανάγοντος χάριν εἶναι πιστεύεται. ὡς γὰρ οἱ

[26]   ἡ τῆς καύσεως ἀλγηδὼν παρέλθοι, χάριν εἴσονται τοῖς τὴν θεραπείαν ἐπ´

[6]   τῆς θείας κοινωνίας ἀπόκληρον. τούτου χάριν ἐκ νοητοῦ τε καὶ αἰσθητοῦ

[19]   ἰδίᾳ τὸν λόγον διαλαβεῖν, ὅτου χάριν ἡ θεία φύσις πρὸς τὴν

[18]   δουλεύοντες, οὔτε τὴν ἐπιφανεῖσαν ἐδέξαντο χάριν, καὶ τὰ σεμνὰ τῆς παρ´

[35]   προσλάβῃ τὴν ἐκ τοῦ λουτροῦ χάριν, κἂν ἄμοιρος μείνῃ τῆς τοιαύτης

[29]   ἀρρωστίας προχωρήσειεν ἡ θεραπεία, τούτου χάριν οὐκ ἀρχομένην, ἀλλὰ τελειωθεῖσαν θεραπεύει

[32]   ἀλλὰ τὸ ἔμπαλιν τοῦ θανάτου χάριν παραληφθῆναι τὴν γένεσιν· οὐ γὰρ

[37]   κοινωνίᾳ συναποθεωθῇ τὸ ἀνθρώπινον, τούτου χάριν πᾶσι τοῖς πεπιστευκόσι τῇ οἰκονομίᾳ

[27]   τὸ δὲ περιιδεῖν ἀθεράπευτον. τούτου χάριν τῆς ζωῆς ἡμῶν δύο πέρασιν

[8]   διὰ τούτων προσαχθείη θαυμάσαι τὴν χάριν τῆς περὶ τὸν ἄνθρωπον τοῦ

[34]   ἐπαγγειλαμένου ὑπόσχεσιν πάντως παρεῖναι τὴν χάριν τοῖς διὰ τῆς μυστικῆς ταύτης

[31]   κατ´ ἐξουσίαν ἀπόθηται, καὶ τὴν χάριν τοῦ νοεροῦ συναπώλεσεν. εἰς τί

[35]   ὕδατι προμελετῆσαι τὴν τῆς ἀναστάσεως χάριν, ὡς ἂν εἰδείημεν ὅτι τὸ

[37]   τε γὰρ ἡ τοῦ λόγου χάρις ἅγιον ἐποίει τὸ σῶμα ᾧ

[30]   οὐκ ἐπὶ πάντας ἦλθεν ἡ χάρις, ἀλλὰ τινῶν προσθεμένων τῷ λόγῳ

[16]   ἡ πρώτη περὶ τὸ ἀνθρώπινον χάρις ἀνακληθείη, καὶ πάλιν ἐπὶ τὴν

[6]   διὰ πάσης τῆς κτίσεως ἡ χάρις διήκοι, τῆς κάτω φύσεως πρὸς

[30]   φασίν, οὐκ ἐπὶ πάντας ἡ χάρις; εἰ μὲν οὖν ταῦτα καὶ

[40]   μεταποιηθέντος ἐντελὴς τῆς ἀναγεννήσεως ἡ χάρις ἐστί. δῆλον ὅτι τῶν πονηρῶν

[18]   φησιν ὁ ἀπόστολος, ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν

[40]   τῶν προσιόντων τῇ τοῦ βαπτίσματος χάριτι παρορῶσι, δι´ ἀπάτης ἑαυτοὺς παράγοντες,

[37]   τοῖς πεπιστευκόσι τῇ οἰκονομίᾳ τῆς χάριτος ἑαυτὸν ἐνσπείρει διὰ τῆς σαρκός,

[5]   κατὰ τὸ ἀδέσποτον καὶ αὐτεξούσιον χάριτος. εἰ γάρ τις ἀνάγκη τῆς

[34]   ἢ προσθήκην τινὰ ποιοῦνται τῆς χάριτος, ἢ τὴν οὖσαν οὐκ ἀποστρέφουσιν.

[33]   ὅτι εὐχὴ πρὸς θεὸν καὶ χάριτος οὐρανίας ἐπίκλησις καὶ ὕδωρ καὶ

[30]   εἰκός, ἐν κοινῷ προτεθείσης τῆς χάριτος, τὸν ἑκουσίως ἀποφοιτήσαντα μὴ ἑαυτόν,

[8]   ἀρρωστημάτων κατεπαγγέλλεται, ὃ τοῖς μὲν χαυνοτέροις ἀπειλὴ καὶ σκυθρωπῶν ἐστὶν ἐπανόρθωσις,

[40]   θεὸν οἰκειότητα. ἐκεῖνος ἀνοίγει τὴν χεῖρα καὶ ἐμπιπλᾷ πᾶν ζῷον εὐδοκίας,

[32]   τοῦ θανάτου πάλιν ἐπάνοδον, οἱονεὶ χεῖρα τῷ κειμένῳ ὀρέγων διὰ τοῦτο

[32]   πρὸς τὴν τῆς θεότητος κατανόησιν χειραγωγεῖσθαι, ἀλλὰ καὶ τὴν ὄψιν γενέσθαι

[8]   ἀπολωλότος ἀνάκλησις, ἡ τοῦ πεπλανημένου χειραγωγία; τίνι ἄλλῳ ἢ τῷ κυρίῳ

[19]   πρὸς τὸν προκείμενον σκοπὸν ἀκολούθως χειραγωγοῦσα τὸν λόγον; τίς ἄλλη ἢ

[5]   φύσιν, ἀλλ´ ἡ ἀβουλία τὸ χεῖρον ἀντὶ τοῦ κρείττονος προελομένη. ~Ζητεῖς

[40]   ἦ γὰρ ἂν πρὸς τὸ χεῖρον ἡ μεταποίησις εἴη, εἴ τι

[0]   λόγος, μήτε τὴν παρὰ τὸ χεῖρον καὶ προτιμότερον· οὐ γὰρ ἂν

[26]   τὴν φθοράν, ἀφανισμὸς μὲν τοῦ χείρονος γίγνεται καὶ εἰς τὸ μὴ

[0]   ὑπόληψιν σχοίη οὗ ἡ τοῦ χείρονος οὐκ ἄπεστι προσηγορία· μήτε κατὰ

[23]   ἀρχὴν δὲ τῆς πρὸς τὰ χείρω ῥοπῆς καὶ ὑπόθεσιν καὶ οἱονεὶ

[5]   πάντων τοῖς καλλίστοις τετιμημένος τὰ χείρω τῶν ἀγαθῶν ἀντηλλάξατο; σαφὴς καὶ

[23]   φιλοτιμία προῄει, ἕτοιμος ἄρτος ταῖς χερσὶ τῶν διακονούντων ἐγγεωργούμενος καὶ διὰ

[23]   δαψιλεῖς ἑστιάσεις τῶν ἐν πολλαῖς χιλιάσιν εὐωχουμένων, οἷς οὔτε οὐρανὸς ἐπέρρει

[8]   εἰς ἀεὶ παραμένειν· ὁ γὰρ χιτὼν τῶν ἔξωθεν ἡμῖν ἐπιβαλλομένων ἐστί,

[8]   μακαριότητος ἐκείνης ἀπεγυμνώθησαν, δερματίνους ἐπιβάλλει χιτῶνας τοῖς πρωτοπλάστοις ὁ κύριος· οὔ

[8]   ἐξετάσωμεν εἰ ὁ τῆς ζωῆς χορηγὸς πρὸς ἄλλο τι βλέπει, καὶ

[36]   διδασκαλία ἐντὸς τοῦ θείου γενέσθαι χοροῦ τὸν μὴ καθαρῶς πάντας τοὺς

[6]   Λαβὼν γὰρ ὁ θεός, φησιν, χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς τὸν ἄνθρωπον

[8]   τὸ μὴ συγκείμενον; ἐπεὶ δὲ χρεία τοῦ κἀκείνης τὰς ἐμφυείσας ἐξ

[8]   εὐαγγέλιον, τοὺς κακοὺς ἰατρεύοντος. οὐ χρείαν γὰρ ἔχουσι, φησίν, οἱ ὑγιαίνοντες

[23]   ἰδίαν αὐτῆς φύσιν σιτοποιοῦσα τὴν χρείαν ἐπλήρου, ἀλλ´ ἐκ τῶν ἀρρήτων

[23]   οὐ θαλάσσης αὐτοῖς πρὸς τὴν χρείαν συνεισφερούσης, ἀλλὰ τοῦ καὶ τῇ

[28]   ἀντεισάγοντα. εἰ οὖν πρὸς τὸ χρειῶδες βλέποις, τίνος ἂν εἴη τῶν

[37]   φαρμάκῳ τὴν φθοροποιὸν δύναμιν ἔσβεσαν, χρὴ δὲ καθ´ ὁμοιότητα τοῦ ὀλεθρίου

[32]   θεότητα τὴν φύσιν ταύτην ὀνομάζεσθαι χρὴ εἴτε λόγον εἴτε δύναμιν εἴτε

[0]   καὶ τὸν Ἰουδαῖον ὀνίνησιν, ἀλλὰ χρή, καθὼς εἴρηται, πρὸς τὰς προλήψεις

[1]   λεγομένων καὶ τοῦτό ἐστιν, ἐπειδὴ χρὴ πάντως τῷ λόγῳ καὶ τὸν

[7]   ἀγαθοῦ δημιουργίαν ἀνάγοιτο, ἀλλ´ ἕτερον χρὴ τῆς τοιαύτης ζωῆς αἴτιον οἴεσθαι,

[35]   νέκρωσιν καὶ πάλιν ζωήν. οὐκοῦν χρή τι τοιοῦτον καὶ ἐν ἡμῖν

[35]   τοῦ ἑπομένου πρὸς τὸν ἡγούμενον. χρὴ τοίνυν ἰδεῖν ἐν τίσιν ὁ

[6]   γὰρ νοητὴ φύσις ἀσώματόν τι χρῆμά ἐστι καὶ ἀναφὲς καὶ ἀνείδεον·

[1]   ἀλλ´ εἰ ὑφέστηκε νοερόν τι χρῆμα καὶ ἀσώματον ὤν, ζῇ πάντως·

[30]   ἐστιν ἡ προαίρεσις, ἀδούλωτόν τι χρῆμα καὶ αὐτεξούσιον, ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ

[33]   ποιότητα συγκρινόμενος; ἄνθρωπος λογικόν τι χρῆμα καὶ διανοητικόν ἐστι, νοῦ καὶ

[22]   τὸν ἄνθρωπον. καθάπερ γὰρ οἱ χρημάτων τὴν ἑαυτῶν ἐλευθερίαν ἀποδόμενοι δοῦλοι

[13]   ἐπὶ τὸ ἕτερον τῇ ἀπιστίᾳ χρήσασθαι, εἰς τὸ μὴ ἄνθρωπον αὐτὸν

[22]   δίκαιον; τὸ μὴ τυραννικῇ τινὶ χρήσασθαι κατὰ τοῦ κατέχοντος ἡμᾶς αὐθεντίᾳ,

[31]   νοεροῦ συναπώλεσεν. εἰς τί γὰρ χρήσεται τῇ διανοίᾳ, τῆς τοῦ προαιρεῖσθαί

[3]   καὶ ἀφ´ ἑκατέρας παραδεχομένην τὸ χρήσιμον. τοῦ μὲν γὰρ Ἰουδαίου καθαιρεῖται

[8]   σχῆμα πρὸς τὴν ἰδίαν ἑαυτοῦ χρῆσιν ἀναπλάσαι τὸ σκεῦος, κενὸν τῆς

[8]   ἐστί, πρὸς καιρὸν τὴν ἑαυτοῦ χρῆσιν παρέχων τῷ σώματι, οὐ συμπεφυκὼς

[16]   ταῦτα πάλιν τῷ αὐτῷ λόγῳ χρησόμεθα, ὅτι τὸ πάθος τὸ μὲν

[18]   ὥστε παύσασθαι μὲν τὰς τῶν χρηστηρίων τε καὶ μαντειῶν μανίας, ἀναιρεθῆναι

[40]   ὑπερβαίνει ἀνομίας, μετανοεῖ ἐπὶ κακίας· χρηστὸς κύριος τοῖς σύμπασι, μὴ ὀργὴν

[17]   ἡ προφητεία, τὸ πλῆθος τῆς χρηστότητος τοῦ θεοῦ κεκρυμμένην ἔχει τὴν

[0]   θεῶν ταῖς ὑπονοίαις ἐκφέροιτο, τοιαύτῃ χρησώμεθα πρὸς αὐτὸν τῇ ἀκολουθίᾳ. πότερον

[13]   φύσεως ὅρων τὰ περὶ τοῦ Χριστοῦ διηγήματα, ποῦ τὸ θεῖον; εἰ

[18]   μέχρι μὲν γὰρ τῆς τοῦ Χριστοῦ θεοφανείας λαμπρὰ παρ´ αὐτοῖς ἦν

[18]   τὴν οἰκουμένην ἐπὶ τῷ τοῦ Χριστοῦ ὀνόματι ναούς τε καὶ θυσιαστήρια

[32]   ὅτι Ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ πᾶν γόνυ κάμψει ἐπουρανίων καὶ

[37]   τὸ ἓν ἐκεῖνο σῶμα τοῦ Χριστοῦ πᾶσαν ζωοποιεῖ τὴν τῶν ἀνθρώπων

[39]   ἐστι, καὶ ὁ Παῦλος ἐν Χριστῷ γεννᾷ, καὶ Ὁ πατὴρ πάντων

[35]   λεῖπον τῷ μετὰ ταῦτα ταμιεύεται χρόνῳ. τί οὖν ἔστιν ὃ μιμεῖται;

[26]   ἄπονος μέντοι γίνεται ἡ διάκρισις, χρόνῳ τοῦ πυρὸς τῇ ἀναλωτικῇ δυνάμει

[35]   τὴν ἐν τριημέρῳ γενομένην τῷ χρόνῳ ὑποκρινόμεθα, τοῦτο λαβόντες κατὰ διάνοιαν

[26]   καὶ ἀπόβλητον οἱ θεραπευταὶ τοῦ χρυσίου καταναλώσαντες πάλιν ἐπανάγουσι πρὸς τὴν

[26]   ἀλλὰ θεραπεία τίς ἐστι τοῦ χρυσίου τὸ ἐκτακῆναι αὐτὸ τὸ ἐπὶ

[35]   γενέσθαι. κατάλληλον δὲ τῷ κεκιβδηλευμένῳ χρυσίῳ τὸ χωνευτήριον, ὡς τῆς ἐμμιχθείσης

[26]   καθάπερ γάρ, ἀτιμοτέρας ὕλης τῷ χρυσῷ καταμιχθείσης, τῇ διὰ τοῦ πυρὸς

[22]   ἀπεμποληθέντος βίᾳ κατὰ τοῦ ὠνησαμένου χρῷτο, ἄδικος εἶναι δόξει τὸν νόμῳ

[29]   σωματικῶν νοσημάτων, ὅταν τις διεφθορὼς χυμὸς ὑφέρπῃ τοὺς πόρους, πρὶν ἅπαν

[35]   δὲ τῷ κεκιβδηλευμένῳ χρυσίῳ τὸ χωνευτήριον, ὡς τῆς ἐμμιχθείσης αὐτοῖς κακίας

[9]   ἐν τῇ τοῦ καλοῦ θεωρεῖται χώρᾳ. ἢ τοίνυν δειξάτωσαν κακίαν εἶναι

[8]   μετέχειν αὐτὰ νοῦ καὶ διανοίας χώραν οὐκ ἔχει. ἀλλ´ ὅτι μὲν

[35]   μιμούμεθα τῆς ὑπερεχούσης δυνάμεως ὅσον χωρεῖ ἡμῶν ἡ πτωχεία τῆς φύσεως,

[35]   τῶν ἀκολουθούντων τῷ καθηγουμένῳ οὐ χωρεῖ τὴν ἀκριβῆ μίμησιν δι´ ὅλων

[3]   διὰ μέσου τῶν δύο ὑπολήψεων χωρεῖν τὴν ἀλήθειαν, ἑκατέραν τε τῶν

[39]   κυρίου μαθὼν διὰ τὸ μήπω χωρῆσαι τοῦ μυστηρίου τὸν λόγον ἐπὶ

[23]   διὰ τῆς τοῦ σώματος περιβολῆς χωρητὴν τὴν θείαν δύναμιν ἐπινοῆσαι γενέσθαι,

[23]   τὸ δίκαιον δείκνυσι· τὸ δὲ χωρητὸν δι´ ἐπινοίας ποιῆσαι τῷ ἐχθρῷ

[10]   ἐμπεριείργεσθαι καὶ μὴ διὰ τῶν χωρητῶν ἡμῖν ὑποδειγμάτων στοχασμόν τινα πρέ–

[8]   καὶ δάκνεσθαι τοῦ παρὰ φύσιν χωριζομένην τὴν αἴσθησιν· οὕτω καὶ τῆς

[6]   μὲν κατάλληλον τῇ νοητῇ φύσει χωρίον ἡ λεπτὴ καὶ εὐκίνητός ἐστιν

[20]   συνεζευγμένον ἀρετὴ γίγνεται, εἰ δὲ χωρισθείη, μὴ ἂν ἐφ´ ἑαυτοῦ κατὰ

[34]   εἴρηται, διαπλάσσουσι τὸ γεννώμενον, ἧς χωρισθείσης ἄπρακτός ἐστιν ἡ σπουδὴ καὶ

[8]   περιβολή; ἀλλ´, ἐπειδὴ πᾶν δέρμα χωρισθὲν τοῦ ζῴου νεκρόν ἐστι, πάντως

[8]   ἐν σαρκὶ τὸ τῆς αἰσθητῆς χωρισθῆναι ζωῆς προσαγορεύομεν θάνατον, οὕτως καὶ

[2]   ἐν ἰδιαζούσῃ ὑποστάσει θεωρουμένην, οὔτε χωρισθῆναι τοῦ θεοῦ, ἐν ᾧ ἔστιν,

[8]   ψυχῆς τὸν τῆς ἀληθοῦς ζωῆς χωρισμὸν θάνατον ὀνομάζομεν· ἐπεὶ οὖν μία

[16]   οὕτω κατονομάσαι. εἰ γὰρ ὁ χωρισμὸς τῶν συνημμένων πάθος ἐστί, καὶ

[35]   τινα καὶ κατὰ φύσιν ἔχει χῶρον, τὴν γῆν, ἐν ᾗ κλίνεταί

[11]   πρὸς τὸν ἄνθρωπον συνιδεῖν οὐ χωροῦμεν. ἀλλὰ τὸ μὲν γεγενῆσθαι θεὸν

[35]   τε καὶ ἀλλοτρίωσιν τῆς κακίας χωρῶν, τῷ δὲ θανάτῳ τοῦ κακοῦ

Chapitre
[15]	ἄνθρωπον, τὰς δὲ τοιαύτας περιόδους	χαίρειν	ἐᾶσαι; οὐκοῦν ἀνάγκη καὶ ταῖς
[13]	φθορὰ διεδέξατο. ἀπιστεῖς τῷ θαύματι;	χαίρω	σου τῇ ἀπιστίᾳ· ὁμολογεῖς γὰρ
[26]	τὸν μὲν ἐπαινοῦμεν, τῷ δὲ	χαλεπαίνομεν·	οὕτω καὶ ἐνταῦθα τῷ μὲν
[26]	θεραπείᾳ τεμνόμενοί τε καὶ καιόμενοι	χαλεπαίνουσι	τοῖς θεραπεύουσι, τῇ ὀδύνῃ τῆς
[29]	οὐδὲ τῆς Σοδομιτικῆς παρανομίας ἡ	χαλεπὴ	νόσος ἀνεκαλύφθη, οὐδὲ ἡ τῶν
[8]	διάλυσιν βλέπων τοῦ σώματος, καὶ	χαλεπὸν	ποιεῖται τῷ θανάτῳ τὴν ζωὴν
[0]	δὲ δοθέντος οὐκέτ´ ἂν εἴη	χαλεπὸν	τὸ ἐσκεδασμένον τῆς διανοίας εἰς
[6]	ἀλλ´ ἀπὸ τῶν ἐναντίων ἑκατέραν	χαρακτηρίζεσθαι.	ἡ μὲν γὰρ νοητὴ φύσις
[7]	ἐν τῇ τοῦ ἀγαθοῦ στερήσει	χαρακτηρίζεται,	οὐ καθ´ ἑαυτὴν οὖσα, οὐδὲ
[12]	ἔργοις, δι´ ὧν ἡ θεία	χαρακτηρίζεται	φύσις, κατανοήσαντες. θεοῦ τὸ ζωοποιεῖν
[0]	τὰ τέλεια διὰ τῶν αὐτῶν	χαρακτηριζόμενα	λέγοι, ἀνάγκη πᾶσα ἐπὶ τῶν
[5]	πάντων ἐστὶ τῶν τὸ θεῖον	χαρακτηριζόντων	ἡ ἀπαρίθμησις, καὶ ὅσα περὶ
[40]	δεκτικὸν οὐδὲ ἄλλο τι τῶν	χαρακτηριζόντων	ἰδίως τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ἐν
[12]	διὰ σαρκὸς τὴν ζωὴν εἰληχόσι	χαρίζεσθαι,	θεοῦ τὸ εὐεργετεῖν τὸν δεόμενον,
[37]	σώματος ἐκείνου ταύτην δεξαμένου τὴν	χάριν,	ἄλλως δὲ δειχθέντος μὴ εἶναι
[8]	πάλιν πρὸς τὴν ἐξ ἀρχῆς	χάριν	ἀνακληθῆναι; τίνι διέφερεν ἡ τοῦ
[35]	περιόδοις τὴν τριήμερον τῆς ἀναστάσεως	χάριν	ἀπεμιμήσατο. εἴρηται δὲ τὸ τοιοῦτον
[23]	εἶδεν ἐν τῷ συναλλάγματι. τούτου	χάριν	αὐτὸν αἱρεῖται λύτρον τῶν ἐν
[24]	κατηγοροῦντας τῆς θείας οἰκονομίας, ὅτου	χάριν	δι´ ἑαυτῆς ἡ θεότης τὴν
[8]	πάλιν πρὸς τὴν ἐξ ἀρχῆς	χάριν	διὰ μετανοίας ἀνακαλέσασθαι; τὸ δὲ
[8]	πρὸς τὴν ἐξ ἀρχῆς ἐπανάγοντος	χάριν	εἶναι πιστεύεται. ὡς γὰρ οἱ
[26]	ἡ τῆς καύσεως ἀλγηδὼν παρέλθοι,	χάριν	εἴσονται τοῖς τὴν θεραπείαν ἐπ´
[6]	τῆς θείας κοινωνίας ἀπόκληρον. τούτου	χάριν	ἐκ νοητοῦ τε καὶ αἰσθητοῦ
[19]	ἰδίᾳ τὸν λόγον διαλαβεῖν, ὅτου	χάριν	ἡ θεία φύσις πρὸς τὴν
[18]	δουλεύοντες, οὔτε τὴν ἐπιφανεῖσαν ἐδέξαντο	χάριν,	καὶ τὰ σεμνὰ τῆς παρ´
[35]	προσλάβῃ τὴν ἐκ τοῦ λουτροῦ	χάριν,	κἂν ἄμοιρος μείνῃ τῆς τοιαύτης
[29]	ἀρρωστίας προχωρήσειεν ἡ θεραπεία, τούτου	χάριν	οὐκ ἀρχομένην, ἀλλὰ τελειωθεῖσαν θεραπεύει
[32]	ἀλλὰ τὸ ἔμπαλιν τοῦ θανάτου	χάριν	παραληφθῆναι τὴν γένεσιν· οὐ γὰρ
[37]	κοινωνίᾳ συναποθεωθῇ τὸ ἀνθρώπινον, τούτου	χάριν	πᾶσι τοῖς πεπιστευκόσι τῇ οἰκονομίᾳ
[27]	τὸ δὲ περιιδεῖν ἀθεράπευτον. τούτου	χάριν	τῆς ζωῆς ἡμῶν δύο πέρασιν
[8]	διὰ τούτων προσαχθείη θαυμάσαι τὴν	χάριν	τῆς περὶ τὸν ἄνθρωπον τοῦ
[34]	ἐπαγγειλαμένου ὑπόσχεσιν πάντως παρεῖναι τὴν	χάριν	τοῖς διὰ τῆς μυστικῆς ταύτης
[31]	κατ´ ἐξουσίαν ἀπόθηται, καὶ τὴν	χάριν	τοῦ νοεροῦ συναπώλεσεν. εἰς τί
[35]	ὕδατι προμελετῆσαι τὴν τῆς ἀναστάσεως	χάριν,	ὡς ἂν εἰδείημεν ὅτι τὸ
[37]	τε γὰρ ἡ τοῦ λόγου	χάρις	ἅγιον ἐποίει τὸ σῶμα ᾧ
[30]	οὐκ ἐπὶ πάντας ἦλθεν ἡ	χάρις,	ἀλλὰ τινῶν προσθεμένων τῷ λόγῳ
[16]	ἡ πρώτη περὶ τὸ ἀνθρώπινον	χάρις	ἀνακληθείη, καὶ πάλιν ἐπὶ τὴν
[6]	διὰ πάσης τῆς κτίσεως ἡ	χάρις	διήκοι, τῆς κάτω φύσεως πρὸς
[30]	φασίν, οὐκ ἐπὶ πάντας ἡ	χάρις;	εἰ μὲν οὖν ταῦτα καὶ
[40]	μεταποιηθέντος ἐντελὴς τῆς ἀναγεννήσεως ἡ	χάρις	ἐστί. δῆλον ὅτι τῶν πονηρῶν
[18]	φησιν ὁ ἀπόστολος, ἐπεφάνη ἡ	χάρις	τοῦ θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν
[40]	τῶν προσιόντων τῇ τοῦ βαπτίσματος	χάριτι	παρορῶσι, δι´ ἀπάτης ἑαυτοὺς παράγοντες,
[37]	τοῖς πεπιστευκόσι τῇ οἰκονομίᾳ τῆς	χάριτος	ἑαυτὸν ἐνσπείρει διὰ τῆς σαρκός,
[5]	κατὰ τὸ ἀδέσποτον καὶ αὐτεξούσιον	χάριτος.	εἰ γάρ τις ἀνάγκη τῆς
[34]	ἢ προσθήκην τινὰ ποιοῦνται τῆς	χάριτος,	ἢ τὴν οὖσαν οὐκ ἀποστρέφουσιν.
[33]	ὅτι εὐχὴ πρὸς θεὸν καὶ	χάριτος	οὐρανίας ἐπίκλησις καὶ ὕδωρ καὶ
[30]	εἰκός, ἐν κοινῷ προτεθείσης τῆς	χάριτος,	τὸν ἑκουσίως ἀποφοιτήσαντα μὴ ἑαυτόν,
[8]	ἀρρωστημάτων κατεπαγγέλλεται, ὃ τοῖς μὲν	χαυνοτέροις	ἀπειλὴ καὶ σκυθρωπῶν ἐστὶν ἐπανόρθωσις,
[40]	θεὸν οἰκειότητα. ἐκεῖνος ἀνοίγει τὴν	χεῖρα	καὶ ἐμπιπλᾷ πᾶν ζῷον εὐδοκίας,
[32]	τοῦ θανάτου πάλιν ἐπάνοδον, οἱονεὶ	χεῖρα	τῷ κειμένῳ ὀρέγων διὰ τοῦτο
[32]	πρὸς τὴν τῆς θεότητος κατανόησιν	χειραγωγεῖσθαι,	ἀλλὰ καὶ τὴν ὄψιν γενέσθαι
[8]	ἀπολωλότος ἀνάκλησις, ἡ τοῦ πεπλανημένου	χειραγωγία;	τίνι ἄλλῳ ἢ τῷ κυρίῳ
[19]	πρὸς τὸν προκείμενον σκοπὸν ἀκολούθως	χειραγωγοῦσα	τὸν λόγον; τίς ἄλλη ἢ
[5]	φύσιν, ἀλλ´ ἡ ἀβουλία τὸ	χεῖρον	ἀντὶ τοῦ κρείττονος προελομένη. ~Ζητεῖς
[40]	ἦ γὰρ ἂν πρὸς τὸ	χεῖρον	ἡ μεταποίησις εἴη, εἴ τι
[0]	λόγος, μήτε τὴν παρὰ τὸ	χεῖρον	καὶ προτιμότερον· οὐ γὰρ ἂν
[26]	τὴν φθοράν, ἀφανισμὸς μὲν τοῦ	χείρονος	γίγνεται καὶ εἰς τὸ μὴ
[0]	ὑπόληψιν σχοίη οὗ ἡ τοῦ	χείρονος	οὐκ ἄπεστι προσηγορία· μήτε κατὰ
[23]	ἀρχὴν δὲ τῆς πρὸς τὰ	χείρω	ῥοπῆς καὶ ὑπόθεσιν καὶ οἱονεὶ
[5]	πάντων τοῖς καλλίστοις τετιμημένος τὰ	χείρω	τῶν ἀγαθῶν ἀντηλλάξατο; σαφὴς καὶ
[23]	φιλοτιμία προῄει, ἕτοιμος ἄρτος ταῖς	χερσὶ	τῶν διακονούντων ἐγγεωργούμενος καὶ διὰ
[23]	δαψιλεῖς ἑστιάσεις τῶν ἐν πολλαῖς	χιλιάσιν	εὐωχουμένων, οἷς οὔτε οὐρανὸς ἐπέρρει
[8]	εἰς ἀεὶ παραμένειν· ὁ γὰρ	χιτὼν	τῶν ἔξωθεν ἡμῖν ἐπιβαλλομένων ἐστί,
[8]	μακαριότητος ἐκείνης ἀπεγυμνώθησαν, δερματίνους ἐπιβάλλει	χιτῶνας	τοῖς πρωτοπλάστοις ὁ κύριος· οὔ
[8]	ἐξετάσωμεν εἰ ὁ τῆς ζωῆς	χορηγὸς	πρὸς ἄλλο τι βλέπει, καὶ
[36]	διδασκαλία ἐντὸς τοῦ θείου γενέσθαι	χοροῦ	τὸν μὴ καθαρῶς πάντας τοὺς
[6]	Λαβὼν γὰρ ὁ θεός, φησιν,	χοῦν	ἀπὸ τῆς γῆς τὸν ἄνθρωπον
[8]	τὸ μὴ συγκείμενον; ἐπεὶ δὲ	χρεία	τοῦ κἀκείνης τὰς ἐμφυείσας ἐξ
[8]	εὐαγγέλιον, τοὺς κακοὺς ἰατρεύοντος. οὐ	χρείαν	γὰρ ἔχουσι, φησίν, οἱ ὑγιαίνοντες
[23]	ἰδίαν αὐτῆς φύσιν σιτοποιοῦσα τὴν	χρείαν	ἐπλήρου, ἀλλ´ ἐκ τῶν ἀρρήτων
[23]	οὐ θαλάσσης αὐτοῖς πρὸς τὴν	χρείαν	συνεισφερούσης, ἀλλὰ τοῦ καὶ τῇ
[28]	ἀντεισάγοντα. εἰ οὖν πρὸς τὸ	χρειῶδες	βλέποις, τίνος ἂν εἴη τῶν
[37]	φαρμάκῳ τὴν φθοροποιὸν δύναμιν ἔσβεσαν,	χρὴ	δὲ καθ´ ὁμοιότητα τοῦ ὀλεθρίου
[32]	θεότητα τὴν φύσιν ταύτην ὀνομάζεσθαι	χρὴ	εἴτε λόγον εἴτε δύναμιν εἴτε
[0]	καὶ τὸν Ἰουδαῖον ὀνίνησιν, ἀλλὰ	χρή,	καθὼς εἴρηται, πρὸς τὰς προλήψεις
[1]	λεγομένων καὶ τοῦτό ἐστιν, ἐπειδὴ	χρὴ	πάντως τῷ λόγῳ καὶ τὸν
[7]	ἀγαθοῦ δημιουργίαν ἀνάγοιτο, ἀλλ´ ἕτερον	χρὴ	τῆς τοιαύτης ζωῆς αἴτιον οἴεσθαι,
[35]	νέκρωσιν καὶ πάλιν ζωήν. οὐκοῦν	χρή	τι τοιοῦτον καὶ ἐν ἡμῖν
[35]	τοῦ ἑπομένου πρὸς τὸν ἡγούμενον.	χρὴ	τοίνυν ἰδεῖν ἐν τίσιν ὁ
[6]	γὰρ νοητὴ φύσις ἀσώματόν τι	χρῆμά	ἐστι καὶ ἀναφὲς καὶ ἀνείδεον·
[1]	ἀλλ´ εἰ ὑφέστηκε νοερόν τι	χρῆμα	καὶ ἀσώματον ὤν, ζῇ πάντως·
[30]	ἐστιν ἡ προαίρεσις, ἀδούλωτόν τι	χρῆμα	καὶ αὐτεξούσιον, ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ
[33]	ποιότητα συγκρινόμενος; ἄνθρωπος λογικόν τι	χρῆμα	καὶ διανοητικόν ἐστι, νοῦ καὶ
[22]	τὸν ἄνθρωπον. καθάπερ γὰρ οἱ	χρημάτων	τὴν ἑαυτῶν ἐλευθερίαν ἀποδόμενοι δοῦλοι
[13]	ἐπὶ τὸ ἕτερον τῇ ἀπιστίᾳ	χρήσασθαι,	εἰς τὸ μὴ ἄνθρωπον αὐτὸν
[22]	δίκαιον; τὸ μὴ τυραννικῇ τινὶ	χρήσασθαι	κατὰ τοῦ κατέχοντος ἡμᾶς αὐθεντίᾳ,
[31]	νοεροῦ συναπώλεσεν. εἰς τί γὰρ	χρήσεται	τῇ διανοίᾳ, τῆς τοῦ προαιρεῖσθαί
[3]	καὶ ἀφ´ ἑκατέρας παραδεχομένην τὸ	χρήσιμον.	τοῦ μὲν γὰρ Ἰουδαίου καθαιρεῖται
[8]	σχῆμα πρὸς τὴν ἰδίαν ἑαυτοῦ	χρῆσιν	ἀναπλάσαι τὸ σκεῦος, κενὸν τῆς
[8]	ἐστί, πρὸς καιρὸν τὴν ἑαυτοῦ	χρῆσιν	παρέχων τῷ σώματι, οὐ συμπεφυκὼς
[16]	ταῦτα πάλιν τῷ αὐτῷ λόγῳ	χρησόμεθα,	ὅτι τὸ πάθος τὸ μὲν
[18]	ὥστε παύσασθαι μὲν τὰς τῶν	χρηστηρίων	τε καὶ μαντειῶν μανίας, ἀναιρεθῆναι
[40]	ὑπερβαίνει ἀνομίας, μετανοεῖ ἐπὶ κακίας·	χρηστὸς	κύριος τοῖς σύμπασι, μὴ ὀργὴν
[17]	ἡ προφητεία, τὸ πλῆθος τῆς	χρηστότητος	τοῦ θεοῦ κεκρυμμένην ἔχει τὴν
[0]	θεῶν ταῖς ὑπονοίαις ἐκφέροιτο, τοιαύτῃ	χρησώμεθα	πρὸς αὐτὸν τῇ ἀκολουθίᾳ. πότερον
[13]	φύσεως ὅρων τὰ περὶ τοῦ	Χριστοῦ	διηγήματα, ποῦ τὸ θεῖον; εἰ
[18]	μέχρι μὲν γὰρ τῆς τοῦ	Χριστοῦ	θεοφανείας λαμπρὰ παρ´ αὐτοῖς ἦν
[18]	τὴν οἰκουμένην ἐπὶ τῷ τοῦ	Χριστοῦ	ὀνόματι ναούς τε καὶ θυσιαστήρια
[32]	ὅτι Ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ	Χριστοῦ	πᾶν γόνυ κάμψει ἐπουρανίων καὶ
[37]	τὸ ἓν ἐκεῖνο σῶμα τοῦ	Χριστοῦ	πᾶσαν ζωοποιεῖ τὴν τῶν ἀνθρώπων
[39]	ἐστι, καὶ ὁ Παῦλος ἐν	Χριστῷ	γεννᾷ, καὶ Ὁ πατὴρ πάντων
[35]	λεῖπον τῷ μετὰ ταῦτα ταμιεύεται	χρόνῳ.	τί οὖν ἔστιν ὃ μιμεῖται;
[26]	ἄπονος μέντοι γίνεται ἡ διάκρισις,	χρόνῳ	τοῦ πυρὸς τῇ ἀναλωτικῇ δυνάμει
[35]	τὴν ἐν τριημέρῳ γενομένην τῷ	χρόνῳ	ὑποκρινόμεθα, τοῦτο λαβόντες κατὰ διάνοιαν
[26]	καὶ ἀπόβλητον οἱ θεραπευταὶ τοῦ	χρυσίου	καταναλώσαντες πάλιν ἐπανάγουσι πρὸς τὴν
[26]	ἀλλὰ θεραπεία τίς ἐστι τοῦ	χρυσίου	τὸ ἐκτακῆναι αὐτὸ τὸ ἐπὶ
[35]	γενέσθαι. κατάλληλον δὲ τῷ κεκιβδηλευμένῳ	χρυσίῳ	τὸ χωνευτήριον, ὡς τῆς ἐμμιχθείσης
[26]	καθάπερ γάρ, ἀτιμοτέρας ὕλης τῷ	χρυσῷ	καταμιχθείσης, τῇ διὰ τοῦ πυρὸς
[22]	ἀπεμποληθέντος βίᾳ κατὰ τοῦ ὠνησαμένου	χρῷτο,	ἄδικος εἶναι δόξει τὸν νόμῳ
[29]	σωματικῶν νοσημάτων, ὅταν τις διεφθορὼς	χυμὸς	ὑφέρπῃ τοὺς πόρους, πρὶν ἅπαν
[35]	δὲ τῷ κεκιβδηλευμένῳ χρυσίῳ τὸ	χωνευτήριον,	ὡς τῆς ἐμμιχθείσης αὐτοῖς κακίας
[9]	ἐν τῇ τοῦ καλοῦ θεωρεῖται	χώρᾳ.	ἢ τοίνυν δειξάτωσαν κακίαν εἶναι
[8]	μετέχειν αὐτὰ νοῦ καὶ διανοίας	χώραν	οὐκ ἔχει. ἀλλ´ ὅτι μὲν
[35]	μιμούμεθα τῆς ὑπερεχούσης δυνάμεως ὅσον	χωρεῖ	ἡμῶν ἡ πτωχεία τῆς φύσεως,
[35]	τῶν ἀκολουθούντων τῷ καθηγουμένῳ οὐ	χωρεῖ	τὴν ἀκριβῆ μίμησιν δι´ ὅλων
[3]	διὰ μέσου τῶν δύο ὑπολήψεων	χωρεῖν	τὴν ἀλήθειαν, ἑκατέραν τε τῶν
[39]	κυρίου μαθὼν διὰ τὸ μήπω	χωρῆσαι	τοῦ μυστηρίου τὸν λόγον ἐπὶ
[23]	διὰ τῆς τοῦ σώματος περιβολῆς	χωρητὴν	τὴν θείαν δύναμιν ἐπινοῆσαι γενέσθαι,
[23]	τὸ δίκαιον δείκνυσι· τὸ δὲ	χωρητὸν	δι´ ἐπινοίας ποιῆσαι τῷ ἐχθρῷ
[10]	ἐμπεριείργεσθαι καὶ μὴ διὰ τῶν	χωρητῶν	ἡμῖν ὑποδειγμάτων στοχασμόν τινα πρέ–
[8]	καὶ δάκνεσθαι τοῦ παρὰ φύσιν	χωριζομένην	τὴν αἴσθησιν· οὕτω καὶ τῆς
[6]	μὲν κατάλληλον τῇ νοητῇ φύσει	χωρίον	ἡ λεπτὴ καὶ εὐκίνητός ἐστιν
[20]	συνεζευγμένον ἀρετὴ γίγνεται, εἰ δὲ	χωρισθείη,	μὴ ἂν ἐφ´ ἑαυτοῦ κατὰ
[34]	εἴρηται, διαπλάσσουσι τὸ γεννώμενον, ἧς	χωρισθείσης	ἄπρακτός ἐστιν ἡ σπουδὴ καὶ
[8]	περιβολή; ἀλλ´, ἐπειδὴ πᾶν δέρμα	χωρισθὲν	τοῦ ζῴου νεκρόν ἐστι, πάντως
[8]	ἐν σαρκὶ τὸ τῆς αἰσθητῆς	χωρισθῆναι	ζωῆς προσαγορεύομεν θάνατον, οὕτως καὶ
[2]	ἐν ἰδιαζούσῃ ὑποστάσει θεωρουμένην, οὔτε	χωρισθῆναι	τοῦ θεοῦ, ἐν ᾧ ἔστιν,
[8]	ψυχῆς τὸν τῆς ἀληθοῦς ζωῆς	χωρισμὸν	θάνατον ὀνομάζομεν· ἐπεὶ οὖν μία
[16]	οὕτω κατονομάσαι. εἰ γὰρ ὁ	χωρισμὸς	τῶν συνημμένων πάθος ἐστί, καὶ
[35]	τινα καὶ κατὰ φύσιν ἔχει	χῶρον,	τὴν γῆν, ἐν ᾗ κλίνεταί
[11]	πρὸς τὸν ἄνθρωπον συνιδεῖν οὐ	χωροῦμεν.	ἀλλὰ τὸ μὲν γεγενῆσθαι θεὸν
[35]	τε καὶ ἀλλοτρίωσιν τῆς κακίας	χωρῶν,	τῷ δὲ θανάτῳ τοῦ κακοῦ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 28/04/2009