Alphabétiquement     [«   »]
Γυναικὶ 1
γυναικός 2
γυναικὸς 5
δ 82
Δαιδάλου 1
δὲ 165
δέ 6
Fréquences     [«    »]
51 περὶ
75 τὴν
55 τοῦ
82 δ
83 τῆς
93
103 τῶν
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre I

δ


Livre, Pages
[1, 1257]   καὶ διὰ τὴν τροφήν, τῶν  δ'   ἀγρίων, εἰ μὴ πάντα, ἀλλὰ
[1, 1260]   δὲ λόγος ἀρχιτέκτων) τῶν  δ'   ἄλλων ἕκαστον ὅσον ἐπιβάλλει αὐτοῖς.
[1, 1260]   δειλίαν ἐλλείψῃ τῶν ἔργων. Ἀπορήσειε  δ'   ἄν τις, τὸ νῦν εἰρημένον
[1, 1256]   δοῦλος καὶ ἐλεύθερος. Ἐπιστήμη  δ'   ἂν εἴη καὶ δεσποτικὴ καὶ
[1, 1256]   ἐγκύκλια διακονήματα τοὺς παῖδας· εἴη  δ'   ἂν καὶ ἐπὶ πλεῖον τῶν
[1, 1256]   τὰ μὲν ἐντιμότερα ἔργα τὰ  δ'   ἀναγκαιότερα, καὶ κατὰ τὴν παροιμίαν
[1, 1261]   διωρίσθω τὸν τρόπον τοῦτον· περὶ  δ'   ἀνδρὸς καὶ γυναικός, καὶ τέκνων
[1, 1255]   ἀρετὴν ἄρχειν καὶ δεσπόζειν. Ὅλως  δ'   ἀντεχόμενοί τινες, ὡς οἴονται, δικαίου
[1, 1255]   Θεοδέκτου Ἑλένη φησὶ Θείων  δ'   ἀπ' ἀμφοῖν ἔκγονον ῥιζωμάτων τίς
[1, 1256]   θάλατταν τοιαύτην προσοικοῦσιν, οἱ  δ'   ἀπ' ὀρνίθων θηρίων ἀγρίων·
[1, 1256]   ὥσπερ γεωργίαν ζῶσαν γεωργοῦντεσσ· οἱ  δ'   ἀπὸ θήρας ζῶσι, καὶ θήρας
[1, 1260]   περὶ τοῦ ποδανιπτῆρος λόγον· τὸ  δ'   ἄρρεν ἀεὶ πρὸς τὸ θῆλυ
[1, 1256]   δεῖ τὸ μὲν ἄρχεσθαι τὸ  δ'   ἄρχειν ἣν πεφύκασιν ἀρχὴν ἄρχειν,
[1, 1254]   δὲ τὸ μὲν ἄρχει τὸ  δ'   ἄρχεται, ἔστι τι τούτων ἔργον)
[1, 1260]   ὅταν τὸ μὲν ἄρχῃ τὸ  δ'   ἄρχηται, ζητεῖ διαφορὰν εἶναι καὶ
[1, 1254]   μὲν ἄρχον ἐστὶ φύσει τὸ  δ'   ἀρχόμενον. Δεῖ δὲ σκοπεῖν ἐν
[1, 1255]   καὶ τὸ μὲν ἄρχον τὸ  δ'   ἀρχόμενον. Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον
[1, 1260]   φύσει τὸ μὲν ἄρχον τὸ  δ'   ἀρχόμενον, ὧν ἑτέραν φαμὲν εἶναι
[1, 1253]   καὶ τὸ τέλος βέλτιστον· ~(Ἡ  δ'   αὐτάρκεια καὶ τέλος καὶ βέλτιστον.
[1, 1256]   ἐν τῷ χρῆσθαι δούλοις. Ἔστι  δ'   αὕτη ἐπιστήμη οὐδὲν μέγα
[1, 1255]   δοκεῖν τὸ δίκαιον εἶναι, τοῖς  δ'   αὐτὸ τοῦτο δίκαιον, τὸ τὸν
[1, 1256]   οἱ μὲν ἀπὸ λῃστείας, οἱ  δ'   ἀφ' ἁλιείας, ὅσοι λίμνας καὶ
[1, 1260]   μὲν μετέχειν ἀμφοτέρους ἀρετῆς, ταύτης  δ'   εἶναι διαφοράς, ὥσπερ καὶ τῶν
[1, 1260]   διαφέρειν μὲν δεῖ, τῷ γένει  δ'   εἶναι τὸν αὐτόν· ὅπερ πέπονθε
[1, 1253]   τοὺς βίους τῶν θεῶν.  δ'   ἐκ πλειόνων κωμῶν κοινωνία τέλειος
[1, 1253]   δὲ Κρὴς ὁμοκάπους.  δ'   ἐκ πλειόνων οἰκιῶν κοινωνία πρώτη
[1, 1255]   τοῖς μὲν οὕτως δοκεῖ τοῖς  δ'   ἐκείνως, καὶ τῶν σοφῶν. Αἴτιον
[1, 1256]   οἱ μὲν φύσει δοῦλοι οἱ  δ'   ἐλεύθεροι, δῆλον, καὶ ὅτι ἔν
[1, 1254]   τὸν μὲν δοῦλον εἶναι τὸν  δ'   ἐλεύθερον, φύσει δ' οὐθὲν διαφέρεινν·
[1, 1253]   Διό φασιν οἱ ποιηταὶ βαρβάρων  δ'   Ἕλληνας ἄρχειν εἰκός, ὡς ταὐτὸ
[1, 1259]   μὲν θεωρίαν ἐλευθέραν ἔχει, τὴν  δ'   ἐμπειρίαν ἀναγκαίαν. Ἔστι δὲ χρηματιστικῆς
[1, 1259]   ὅπου ἐλάχιστον τῆς τύχης, βαναυσόταται  δ'   ἐν αἷς τὰ σώματα λωβῶνται
[1, 1254]   ἐκ δούλων καὶ ἐλευθέρων. Ἐπεὶ  δ'   ἐν τοῖς ἐλαχίστοις πρῶτον ἕκαστον
[1, 1255]   μορίου τοῦ λόγον ἔχοντος, τὸ  δ'   ἐξ ἴσου ἀνάπαλιν βλαβερὸν
[1, 1254]   κλίνης χρῆσις μόνον. Ἔτι  δ'   ἐπεὶ διαφέρει ποίησις εἴδει
[1, 1254]   μὲν ἐπὶ τὸ ἄρχεσθαι τὰ  δ'   ἐπὶ τὸ ἄρχειν. Καὶ εἴδη
[1, 1255]   ἀξίους εἶναι τούτοις δουλεύειν. Εἰ  δ'   ἐπὶ τοῦ σώματος τοῦτ' ἀληθές,
[1, 1256]   πᾶσαι δουλικαὶ ἐπιστῆμαί εἰσι· δεσποτικὴ  δ'   ἐπιστήμη ἐστὶν χρηστικὴ δούλων.
[1, 1252]   δ' οὐκ ἔστιν ἀληθῆ) δῆλον  δ'   ἔσται τὸ λεγόμενον ἐπισκοποῦσι κατὰ
[1, 1254]   καὶ ποῖον δεῖ εἶναι. Ταῦτα  δ'   ἐστὶ δεσποτικὴ καὶ γαμική (ἀνώνυμον
[1, 1254]   ὄργανον πρακτικὸν καὶ χωριστόν. Πότερον  δ'   ἔστι τις φύσει τοιοῦτος
[1, 1254]   οὗτος φύσει δοῦλός ἐστιν, ἄλλου  δ'   ἐστὶν ἄνθρωπος ὃς ἂν κτῆμα
[1, 1252]   πάσας περιέχουσα τὰς ἄλλας. Αὕτη  δ'   ἐστὶν καλουμένη πόλις καὶ
[1, 1257]   οὖν τῇ πρώτῃ κοινωνίᾳ (τοῦτο  δ'   ἐστὶν οἰκία) φανερὸν ὅτι οὐδὲν
[1, 1259]   φορτικὸν δὲ τὸ ἐνδιατρίβειν. ~Ἐπεὶ  δ'   ἔστιν ἐνίοις γεγραμμένα περὶ τούτων,
[1, 1252]   ἂν δὲ πλειόνων, οἰκονόμον, ἂν  δ'   ἔτι πλειόνων, πολιτικὸν βασιλικόν,
[1, 1254]   δὲ μέγιστον μέρος αὐτῆς· ὅπως  δ'   ἔχει, θεωρητέον· λέγω δὲ περὶ
[1, 1260]   ἀνδρεία δ' ὑπηρετική, ὁμοίως  δ'   ἔχει καὶ περὶ τὰς ἄλλας.
[1, 1258]   τῆς μὲν ἕτερον τέλος, τῆς  δ'   αὔξησις. Ὥστε δοκεῖ τισι
[1, 1259]   τοκισμός, τρίτον δὲ μισθαρνία (ταύτης  δ'   μὲν τῶν βαναύσων τεχνῶν,
[1, 1257]   εἰρημένῃ οὔτε πόρρω ἐκείνης. Ἔστι  δ'   μὲν φύσει δ'
[1, 1258]   χρηματιστικὴ μόριον τῆς οἰκονομίας,  δ'   ἰατρικὴ οὐ μόριον· καίτοι δεῖ
[1, 1259]   μισθωσάμενον ἅτ' οὐθενὸς ἐπιβάλλοντος· ἐπειδὴ  δ'   καιρὸς ἧκε, πολλῶν ζητουμένων
[1, 1260]   ἀλλ' ἀνδρὶ οὐκέτι τοῦτο. Ἐπεὶ  δ'   παῖς ἀτελής, δῆλον ὅτι
[1, 1261]   μὲν πᾶσα μέρος πόλεως, ταῦτα  δ'   οἰκίας, τὴν δὲ τοῦ μέρους
[1, 1258]   καὶ τῆς μὲν καπηλικῆς τῆς  δ'   οἰκονομικῆς, καὶ ταύτης μὲν ἀναγκαίας
[1, 1258]   πλοῦτος καὶ χρημάτων κτῆσις. Τῆς  δ'   οἰκονομικῆς χρηματιστικῆς ἔστι πέρας· οὐ
[1, 1256]   ἄνευ πόνου γίνεται σχολάζουσιν· ἀναγκαίου  δ'   ὄντος μεταβάλλειν τοῖς κτήνεσι διὰ
[1, 1254]   οὕτω καὶ τῷ οἰκονομικῷ. Τῶν  δ'   ὀργάνων τὰ μὲν ἄψυχα τὰ
[1, 1255]   πρὸς τὴν ἀναγκαίαν χρῆσιν, τὰ  δ'   ὀρθὰ καὶ ἄχρηστα πρὸς τὰς
[1, 1253]   τὴν αὐτὴν ἔχει τάξιν. Αἴτιον  δ'   ὅτι τὸ φύσει ἄρχον οὐκ
[1, 1256]   τοὺς βίους αὐτῶν διώρισεν, ἐπεὶ  δ'   οὐ ταὐτὸ ἑκάστῳ ἡδὺ κατὰ
[1, 1257]   δ' μὲν φύσει  δ'   οὐ φύσει αὐτῶν, ἀλλὰ δι'
[1, 1255]   πόλεμον δουλείαν τιθέασι δικαίαν, ἅμα  δ'   οὔ φασιν· τήν τε γὰρ
[1, 1255]   τοὺς μὲν πανταχοῦ δούλους τοὺς  δ'   οὐδαμοῦ. Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον
[1, 1261]   μὲν δοῦλος τῶν φύσει, σκυτοτόμος  δ'   οὐθείς, οὐδὲ τῶν ἄλλων τεχνιτῶν.
[1, 1254]   εἶναι τὸν δ' ἐλεύθερον, φύσει  δ'   οὐθὲν διαφέρεινν· διόπερ οὐδὲ δίκαιον·
[1, 1257]   πρὸς αὑτὰ καταλλάττονται, ἐπὶ πλέον  δ'   οὐθέν, οἷον οἶνον πρὸς σῖτον
[1, 1258]   νόμισμα καὶ νόμος παντάπασι, φύσει  δ'   οὐθέν, ὅτι μεταθεμένων τε τῶν
[1, 1257]   ὥσπερ Σόλων φησὶ ποιήσας Πλούτου  δ'   οὐθὲν τέρμα πεφασμένον ἀνδράσι κεῖται.
[1, 1252]   ἄρχων καὶ ἀρχόμενος, πολιτικόν· ταῦτα  δ'   οὐκ ἔστιν ἀληθῆ) δῆλον δ'
[1, 1254]   τοῦ δούλου δεσπότης μόνον, ἐκείνου  δ'   οὐκ ἔστιν· δὲ δοῦλος
[1, 1257]   ἀλλ' μὲν οἰκεία  δ'   οὐκ οἰκεία τοῦ πράγματος, οἷον
[1, 1255]   καὶ παρὰ φύσιν ἔχειν. Ἔστι  δ'   οὖν, ὥσπερ λέγομεν, πρῶτον ἐν
[1, 1258]   καρπῶν καὶ τῶν ζῴων. Διπλῆς  δ'   οὔσης αὐτῆς, ὥσπερ εἴπομεν, καὶ
[1, 1257]   νομίζουσι διὰ τὴν γειτνίασιν· ἔστι  δ'   οὔτε αὐτὴ τῇ εἰρημένῃ
[1, 1255]   ἁπλῶς εὐγενὲς καὶ ἐλεύθερον τὸ  δ'   οὐχ ἁπλῶς, ὥσπερ καὶ
[1, 1258]   ἀλλὰ τῆς μὲν νίκην τῆς  δ'   ὑγίειαν. Οἱ δὲ πάσας ποιοῦσι
[1, 1260]   μὲν ἀρχικὴ ἀνδρεία  δ'   ὑπηρετική, ὁμοίως δ' ἔχει καὶ
[1, 1258]   μὲν ὡς τοῦ οἰκονόμου, ἔστι  δ'   ὡς οὔ, ἀλλὰ τῆς ὑπηρετικῆς·
[1, 1258]   καὶ περὶ ὑγιείας ἰδεῖν, ἔστι  δ'   ὡς οὔ, ἀλλὰ τοῦ ἰατροῦ,
[1, 1259]   ἐπίδειξιν ποιήσασθαι τῆς σοφίας· ἔστι  δ'   ὥσπερ εἴπομεν, καθόλου τὸ τοιοῦτον




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 9/03/2006