Alphabétiquement     [«   »]
εἰκόνες 1
εἰκός 1
εἴληφεν 1
εἶναι 50
εἶναί 2
εἶπε 2
εἰπεῖν 2
Fréquences     [«    »]
40 κατὰ
45 πρὸς
48 τὰ
50 εἶναι
50
51
51 περὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Politique, livre I

εἶναι


Livre, Pages
[1, 1253]   ὄντα οὐ λεκτέον τὰ αὐτὰ  εἶναι   ἀλλ' ὁμώνυμα. Ὅτι μὲν οὖν
[1, 1260]   δ' ἀρχόμενον, ὧν ἑτέραν φαμὲν  εἶναι   ἀρετήν, οἷον τοῦ λόγον ἔχοντος
[1, 1260]   τὸ ἀρχόμενον (ἐξ ἴσου γὰρ  εἶναι   βούλεται τὴν φύσιν καὶ διαφέρειν
[1, 1261]   ὅτι τῆς τοιαύτης ἀρετῆς αἴτιον  εἶναι   δεῖ τῷ δούλῳ τὸν δεσπότην,
[1, 1260]   μετέχειν ἀμφοτέρους ἀρετῆς, ταύτης δ'  εἶναι   διαφοράς, ὥσπερ καὶ τῶν φύσει
[1, 1255]   φύσει δοῦλος δυνάμενος ἄλλου  εἶναι   (διὸ καὶ ἄλλου ἐστίν) καὶ
[1, 1258]   καπηλικήν. Ὁτὲ δὲ πάλιν λῆρος  εἶναι   δοκεῖ τὸ νόμισμα καὶ νόμος
[1, 1255]   δὲ μή, συμβήσεται τοὺς εὐγενεστάτους  εἶναι   δοκοῦντας δούλους εἶναι καὶ ἐκ
[1, 1252]   τινος ἕνεκεν συνεστηκυῖαν (τοῦ γὰρ  εἶναι   δοκοῦντος ἀγαθοῦ χάριν πάντα πράττουσι
[1, 1255]   οὐδαμῶς ἂν φαίη τις δοῦλον  εἶναι·   εἰ δὲ μή, συμβήσεται τοὺς
[1, 1253]   τελεσθείσης, ταύτην φαμὲν τὴν φύσιν  εἶναι   ἑκάστου, ὥσπερ ἀνθρώπου ἵππου οἰκίας.
[1, 1257]   γ' ἀληθινὸς πλοῦτος ἐκ τούτων  εἶναι.   γὰρ τῆς τοιαύτης κτήσεως
[1, 1254]   γὰρ δοκεῖ ἐπιστήμη τέ τις  εἶναι   δεσποτεία, καὶ αὐτὴ
[1, 1255]   τοὺς εὐγενεστάτους εἶναι δοκοῦντας δούλους  εἶναι   καὶ ἐκ δούλων, ἐὰν συμβῇ
[1, 1255]   Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ἀναγκαῖον  εἶναι   καὶ ἐπὶ πάντων ἀνθρώπων. Ὅσοι
[1, 1258]   χρηματιστικὴ μάλιστα περὶ τὸ νόμισμα  εἶναι,   καὶ ἔργον αὐτῆς τὸ δύνασθαι
[1, 1260]   τὸ δ' ἄρχηται, ζητεῖ διαφορὰν  εἶναι   καὶ σχήμασι καὶ λόγοις καὶ
[1, 1257]   τε φυτὰ τῶν ζῴων ἕνεκεν  εἶναι   καὶ τὰ ἄλλα ζῷα τῶν
[1, 1257]   ζῴων τοσαύτην τροφὴν ὥσθ' ἱκανὴν  εἶναι   μέχρις οὗ ἂν δύνηται αὐτὸ
[1, 1254]   μέρος δοκεῖ τοῖς μὲν  εἶναι   οἰκονομία, τοῖς δὲ μέγιστον μέρος
[1, 1252]   τοὺς ἄνευ ἀλλήλων μὴ δυναμένους  εἶναι,   οἷον θῆλυ μὲν καὶ ἄρρεν
[1, 1257]   τυγχάνει ἐλλείπων πρὸς τὸ αὐτάρκης  εἶναι,   οἷον οἱ μὲν νομαδικὸν ἅμα
[1, 1256]   κατ' ἐπιστήμην, ἀλλὰ τῷ τοιόσδ'  εἶναι,   ὁμοίως δὲ καὶ δοῦλος
[1, 1253]   ἔοικεν κώμη ἀποικία οἰκίας  εἶναι,   οὓς καλοῦσί τινες ὁμογάλακτας, παῖδάς
[1, 1258]   Διὸ τῇ μὲν φαίνεται ἀναγκαῖον  εἶναι   παντὸς πλούτου πέρας, ἐπὶ δὲ
[1, 1258]   ἀναγκαίας τροφῆς· καίτοι ἄτοπον τοιοῦτον  εἶναι   πλοῦτον οὗ εὐπορῶν λιμῷ ἀπολεῖται,
[1, 1257]   δι' ἣν οὐδὲν δοκεῖ πέρας  εἶναι   πλούτου καὶ κτήσεως· ~(Ἣν ὡς
[1, 1258]   πόθεν ἔσται πλῆθος, ποιητικὴ γὰρ  εἶναι   πλούτου καὶ χρημάτων. Καὶ γὰρ
[1, 1259]   τὸ περὶ τὰ κτήματα ἔμπειρον  εἶναι,   ποῖα λυσιτελέστατα καὶ ποῦ καὶ
[1, 1259]   λοιπῶν ζῴων (δεῖ γὰρ ἔμπειρον  εἶναι   πρὸς ἄλληλά τε τούτων τίνα
[1, 1261]   διαφέρει πρὸς τὸ τὴν πόλιν  εἶναι   σπουδαίαν καὶ τοὺς παῖδας εἶναι
[1, 1261]   εἶναι σπουδαίαν καὶ τοὺς παῖδας  εἶναι   σπουδαίους καὶ τὰς γυναῖκας σπουδαίας.
[1, 1260]   ἀρεταί, καὶ δεῖ τὴν γυναῖκα  εἶναι   σώφρονα καὶ ἀνδρείαν καὶ δικαίαν,
[1, 1259]   ἑτέρων τῷ τὰ μὲν ἀσφαλέστερα  εἶναι,   τὰ δὲ πλείω πορίζειν τὴν
[1, 1254]   τί ἕκαστον καὶ ποῖον δεῖ  εἶναι.   Ταῦτα δ' ἐστὶ δεσποτικὴ καὶ
[1, 1255]   ἀλλὰ περὶ τοῦ δικαίου μόνον  εἶναι   τὴν ἀμφισβήτησιν (διὰ γὰρ τοῦτο
[1, 1255]   ὥστε δοκεῖν μὴ ἄνευ ἀρετῆς  εἶναι   τὴν βίαν, ἀλλὰ περὶ τοῦ
[1, 1259]   τὸ ἀπ' αὐτοῦ τοῦ νομίσματος  εἶναι   τὴν κτῆσιν καὶ οὐκ ἐφ'
[1, 1258]   πλῆθος, διὰ τὸ περὶ τοῦτ'  εἶναι   τὴν χρηματιστικὴν καὶ τὴν καπηλικήν.
[1, 1258]   αὔξησις. Ὥστε δοκεῖ τισι τοῦτ'  εἶναι   τῆς οἰκονομικῆς ἔργον, καὶ διατελοῦσιν
[1, 1258]   δοκεῖ περὶ τὸ νόμισμα αὕτη  εἶναι·   τὸ γὰρ νόμισμα στοιχεῖον καὶ
[1, 1255]   μὲν ἄνοια δοκεῖν τὸ δίκαιον  εἶναι,   τοῖς δ' αὐτὸ τοῦτο δίκαιον,
[1, 1260]   μὲν δεῖ, τῷ γένει δ'  εἶναι   τὸν αὐτόν· ὅπερ πέπονθε τὸ
[1, 1252]   βασιλικὸν καὶ οἰκονομικὸν καὶ δεσποτικὸν  εἶναι   τὸν αὐτὸν οὐ καλῶς λέγουσιν
[1, 1254]   ννόμῳ γὰρ τὸν μὲν δοῦλον  εἶναι   τὸν δ' ἐλεύθερον, φύσει δ'
[1, 1260]   Ἔθεμεν δὲ πρὸς τἀναγκαῖα χρήσιμον  εἶναι   τὸν δοῦλον, ὥστε δῆλον ὅτι
[1, 1253]   Τὸ γὰρ ὅλον πρότερον ἀναγκαῖον  εἶναι   τοῦ μέρους· ἀναιρουμένου γὰρ τοῦ
[1, 1255]   ὑπολειπομένους πάντες φαῖεν ἂν ἀξίους  εἶναι   τούτοις δουλεύειν. Εἰ δ' ἐπὶ
[1, 1255]   γὰρ ἀρχὴν ἐνδέχεται μὴ δικαίαν  εἶναι   τῶν πολέμων, καὶ τὸν ἀνάξιον
[1, 1256]   καρποφάγα τὰ δὲ παμφάγα αὐτῶν  εἶναι,   ὥστε πρὸς τὰς ῥᾳστώνας καὶ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 9/03/2006