HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PAUSANIAS, Le Tour de la Grèce, livre VI

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ο  =  300 formes différentes pour 1273 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[6, 2]   Δαμί σκος, ὸ ς δύ  ο   γεγονὼ ς έ τη καὶ
[6, 2]   ενί κα στά διον παιδας  ο   Δαμί σκος ουτος, καί οι
[6, 2]   ντα ειργά σατο Λύ σιππος·  ο   δὲ ανὴ ρ ουτος ανεί
[6, 1]   νεκα ες τὸ ν αγωνα  ο   Δεινό λοχος ησκή θη, καὶ
[6, 2]   δὲ καὶ ανδριά ντας δύ  ο   ες Ὀλυμπί αν, Μύ ρωνος
[6, 2]   οικεν ουν ιδί αν τινὰ  ο   Θρασύ βουλος επὶ σπλά γχνων
[6, 1]   τους εκέ λευσεν αφειναί με  ο   λό γος, ό τι ου
[6, 1]   επὶ ά λλοις έ ργοις,  ό   μως ου τετυχή κασιν εικό
[6, 2]   ν αυτων γεγό νασι δύ  ο   Ὀλυμπικαὶ νικαι· Λί χας δὲ
[6, 2]   ντα μὲ ν ό τι  ο   παιδοτρί βης εί η Μύ
[6, 2]   Ἀρκεσί λαό ς τε καὶ  ο   παις του Ἀρκεσιλά ου Λί
[6, 2]   ανά κειται Τί μων καὶ  ο   παις του Τί μωνος Αί
[6, 1]   ταινί αν. Ἐνί κησε δὲ  ο   Πολυκλης ί πποις, ως τὸ
[6, 2]   δὲ Μεσσή νιος Δαμί σκος,  ὸ   ς δύ ο γεγονὼ ς
[6, 2]   νας Δαί δαλος Σικυώ νιος,  ὸ   ς καὶ επὶ τη Λακωνικη
[6, 2]   βουλος Αινέ ου των Ιαμιδων,  ὸ   ς καὶ Μαντινευσιν εμαντεύ σατο
[6, 1]   πασιν επέ ξειμι, επιστά μενος  ό   σοι τω παραλό γω του
[6, 2]   Χωρὶ ς γὰ ρ ὴ  ό   σους αυτων κατέ λεξα ή
[6, 20]   ἔμβολον ἐς τὸν δρόμον. Καθ'  ό,   τι δὲ τῇ Ἀγνάπτου στοᾷ
[6, 2]   παιδὶ ί ππου κέ λητος·  ο   Τί μων δὲ επὶ ά
[6, 2]   ν αναθέ ντα μὲ ν  ό   τι ο παιδοτρί βης εί
[6, 1]   αφειναί με ο λό γος,  ό   τι ου κατά λογό ς
[6, 2]   εί η Μύ κων, καὶ  ό   τι Σά μιοι τὰ ες
[6, 1]   δὲ αυτω παιδί α δύ  ο,   τὸ μὲ ν τροχὸ ν
[6, 1]   Δεινολό χου μή τηρ ειδεν  ό   ψιν ονεί ρατος ως έ
[6, 15]   ἀρχαιότερα. Ἀνάκειται δὲ καὶ Ἀρχίδαμος     Ἀγησιλάου, καὶ ἀνὴρ ὅστις δὴ
[6, 4]   Παρὰ δὲ Σωδάμαν Ἀρχίδαμος ἕστηκεν     Ἀγησιλάου, Λακεδαιμονίων βασιλεύς. Πρὸ δὲ
[6, 14]   ἐστὶν, οὐκ ἴσμεν. Ἄνοχος δὲ     Ἀδαμάτα Ταραντῖνος, σταδίου λαβὼν καὶ
[6, 20]   ἐς τὸ ἄνω πεποίηται πηδᾶν     ἀετός, ὡς τοῖς ἥκουσιν ἐπὶ
[6, 13]   Ἀχαιοὶ Πελληνεῖς. Ἀνέθηκε δὲ καὶ     Ἀθηναίων δῆμος Ἀριστοφῶντα Λυσίνου, παγκρατιαστὴν,
[6, 12]   τοῦ Ἱέρωνος τὰς εἰκόνας Ἀρεὺς     Ἀκροτάτου Λακεδαιμονίων βασιλεὺς, καὶ Ἄρατος
[6, 18]   καὶ αἰτίαν φρονῆσαι λαβόντων,     Ἀλέξανδρος ἅτε ὑπερζέων ἐς αὐτοὺς
[6, 20]   ὡς ἐνταῦθα μέρη λάβοι γῆς     Ἀλκάθους ἀποθανὼν ὑπὸ Οἰνομάου τῶν
[6, 7]   νῖκαι. Αὐτὸς μέν γε πυκτεύων     Ἀλκαίνετος ἔν τε ἀνδράσι καὶ
[6, 22]   δὴ διὰ τῆς χώρας ταύτης     Ἀλφειός, ἐς δὲ ἄλλην Πύλον
[6, 22]   πέφυκεν ἀρχὴν διοδεύειν τὴν γῆν     Ἀλφειός, οὐ μὴν οὐδὲ ἐν
[6, 11]   τούτων ἀναθήματά ἐστιν Ἠλείων, Φίλιππος     Ἀμύντου, καὶ Ἀλέξανδρος Φιλίππου,
[6, 18]   Ἕλλησιν ἀρχαῖα, καὶ ὅσα Φίλιππος     Ἀμύντου καὶ ὕστερον Ἀλέξανδρος εἰργάσατο,
[6, 4]   Χάρταν Σπαρτιάτας. (Ὁ δὲ παῖς     ἀναδούμενος ταινίᾳ τὴν κεφαλὴν, ἐπεισήχθω
[6, 18]   Λαμψακηνοῖς. (Φαίνεται δὲ καὶ ἄνδρα     Ἀναξιμένης ἐχθρὸν οὐκ ἀμαθέστατα, ἀλλὰ
[6, 18]   γεγονότα ἐν γνώσει. Προσῄει τε     Ἀναξιμένης, καὶ τὸν Ἀλέξανδρον, πεπυσμένον
[6, 10]   καὶ ὡσαύτως τῇ ἐφεξῆς· πεποίηται     ἀνδριὰς ἀσπίδα τε κατὰ τὰ
[6, 11]   Θεαγένει λυμαινόμενος. Καὶ τὸν μὲν     ἀνδριὰς ἐμπεσὼν ὕβρεως παύει· τοῦ
[6, 8]   Μύρωνος, Βαύκιδι δὲ Ναυκύδους ἐστὶν     ἀνδριὰς ἔργον. Τῷ δὲ Τιμάνθει
[6, 4]   Ὀλυμπίᾳ. Τέχνη δὲ Ἀθηναίου Σιλανίωνος     ἀνδριάς ἐστι. Πλάστης δὲ ἄλλος
[6, 7]   Καλλικλέους δὲ τοῦ Μεγαρέως ποίημα     ἀνδριάς ἐστιν. (Ἀνὴρ δὲ ἐκ
[6, 10]   οὗτος Αἰγινήτης· Λυκίνου δέ ἐστιν     ἀνδριὰς Κλέωνος τέχνη· τὸν δὲ
[6, 10]   δὲ Αἰγινήτης ἐποίησε· σκιαμαχοῦντος δὲ     ἀνδριὰς παρέχεται σχῆμα, ὅτι
[6, 23]   δὲ ἀφελέσθαι πειρᾶται τὸν φοίνικα     Ἀντέρως. (Τῆς ἐσόδου δὲ ἑκατέρωθεν
[6, 3]   ἐποίησε μὲν Νικόδαμος· γένος δὲ     Ἀντίοχος ἦν ἐκ Λεπρέου. Παγκρατίῳ
[6, 26]   σφίσι πρὸς θαλάσσῃ ὅρος ἦν     Ἄραξος.
[6, 12]   Ἀνάθημα δὲ μὲν Κορινθίων     Ἄρατος, Ἀρεὺς δὲ Ἠλείων ἐστί.
[6, 13]   παισὶ στέφανον, Πολύκλειτος ἐποίησε σφᾶς     Ἀργεῖος. (Βύκελος δέ, ὃς Σικυωνίων
[6, 14]   λοιδορίας. Ἀνείλετο δὲ ἐν ἀνδράσιν     Ἀρτεμίδωρος Ὀλυμπικὴν νίκην δευτέρᾳ καὶ
[6, 9]   εἴη ἄν τις (ἐμοὶ δοκεῖ)     Γέλων οὗτος, πατρός τε ὁμωνύμου
[6, 24]   δὲ, οὐ μνημονεύουσιν· εἰ δὲ     γέρων, ὅντινα ἠρόμην, εἶπεν ἀληθῆ
[6, 19]   θησαυροῦ δὲ ἐπείργασται τῷ ἀετῷ     γιγάντων καὶ θεῶν πόλεμος· ἀνάκειται
[6, 10]   Ὀλυμπίαν αὐτὸν ἀνήγαγεν. Ἔνθα δὴ     Γλαῦκος, ἅτε οὐκ ἐμπείρως ἔχων
[6, 10]   ἀνδριὰς παρέχεται σχῆμα, ὅτι     Γλαῦκος ἦν ἐπιτηδειότατος τῶν κατ'
[6, 16]   Γλαύκωνος τοῦ Ἐτεοκλέους· ἀνηγορεύθη δὲ     Γλαύκων οὗτος ἐπὶ ἅρματος τελείου
[6, 17]   τε ἐς πλέον τιμῆς ἀφίκετο     Γοργίας παρὰ Ἀθηναίοις. Καὶ Ἰάσων
[6, 17]   συνοικήσαντος ἀδελφῇ τῇ Γοργίου. (Οὗτος     Γοργίας πατρὸς μὲν ἦν Χαρμαντίδου,
[6, 5]   τῷ πρὸς Μακεδόνας πολέμῳ παρεσκεύασεν     δαίμων. (Παγκρατίου μὲν δὴ καὶ
[6, 16]   παρ' αὐτὸν Ἠλεῖος ἀθλητὴς Παιάνιος     Δαματρίου, πάλης τε ἐν Ὀλυμπίᾳ
[6, 5]   τὴν ἀρχήν, οὗτος ὡς ἐβασίλευσεν     Δαρεῖος (ἐπυνθάνετο γὰρ τοῦ Πουλυδάμαντος
[6, 3]   νίκας ἔμελλεν ἐπιφανεῖς οὕτω παρασκευάσειν.     δὲ ἀνδριὰς αὐτῷ Κλέωνος μέν
[6, 11]   ἔχοντα παρὰ τῶν ἐπιχωρίων τιμάς.     δὲ ἀνδριὰς τοῦ Θεαγένους ἐστὶν
[6, 16]   ἐπὶ δρόμῳ νίκας ἓξ ἀνῃρημένου.     δὲ Ἀσάμων καὶ Νίκανδρος
[6, 23]   μὲν φοίνικος Ἔρως κλάδον,     δὲ ἀφελέσθαι πειρᾶται τὸν φοίνικα
[6, 5]   Πολυδάμαντος ἔργα λαμπρὰ καὶ θάνατος.  (Ὁ   δὲ ἐπὶ τῷ βάθρῳ τῷ
[6, 2]   παρὰ Λυσί ππω δεδιδαγμέ νος.     δὲ Ευτυχί δης ουτος καὶ
[6, 25]   τράγον παρίημι τοῖς θέλουσιν εἰκάζειν.  (Ὁ   δὲ ἱερὸς τοῦ Ἅιδου περίβολός
[6, 16]   οὗτος Πύτταλος τὴν δίκην·     δέ οἱ ἀνδριὰς ἔργον ἐστὶν
[6, 6]   πυγμῇ στέφανον ἀνείλετο Εὔθυμος.     δέ οἱ ἀνδριὰς τέχνη τέ
[6, 19]   ὄνομα, Σύβαριν οὖσαν τὸ ἀρχαῖον.     δὲ ὅρμος ταῖς ναυσὶ χειροποίητος
[6, 25]   ἀρχαῖος, στοαῖς ἐν κύκλῳ περίστυλος·     δὲ ὄροφος κατερρύηκε τῷ ναῷ,
[6, 4]   Συάδραν τε καὶ Χάρταν Σπαρτιάτας.  (Ὁ   δὲ παῖς ἀναδούμενος ταινίᾳ
[6, 3]   ἐκ Καλαυρείας ἐδιδάχθη παρ' Ἀμφίονι·     δὲ παρὰ τῷ Πίσωνι Δαμόκριτος.
[6, 20]   τοῦ τείχους οἰκοδομίας τὰς πέτρας.     δὲ πιθανώτατος (ἐμοὶ δοκεῖν) τῶν
[6, 19]   καὶ πεζῇ μάχῃ κρατησάντων.  (Ὁ   δὲ τρίτος τῶν θησαυρῶν καὶ
[6, 14]   δὲ ἐγκείμενοι διίστασαν τὸ ξύλον·     δὲ ὑπὸ φρονήματος Μίλων
[6, 16]   Ἄλτει παρὰ τὸν ἀνδριάντα ἀνέθηκεν     Δεινοσθένης· ὁδοῦ δὲ τῆς ἐς
[6, 20]   ἐπὶ τὴν θέαν γενέσθαι σύνοπτος·     δελφὶς δὲ ἐς ἔδαφος πίπτει.
[6, 10]   σφύρας χρώμενος. Καί πως (ἐθεάσατο     Δημύλος τὸ ὑπὸ τοῦ παιδὸς
[6, 7]   Ἐπὶ δὲ αὐτοῖς κεῖται καὶ     Διαγόρας, πυγμῆς ἐν ἀνδράσιν ἀνελόμενος
[6, 7]   τοῖς παισὶ καλούμενον. Γένος δὲ     Διαγόρας τὸ ἐξ ἀρχῆς Μεσσήνιος
[6, 13]   λαβεῖν ἐν Ὀλυμπίᾳ φησὶν οὗτος     Δίαλλος παγκρατίου στέφανον ἐν παισίν.
[6, 13]   ἐν Ὀλυμπίᾳ στήλης Σκαῖος ἕστηκεν     Δούριος Σάμιος, κρατήσας πυγμῇ παῖδας·
[6, 20]   τίθενται Σωσίπολιν. Ἔνθα δέ σφισιν     δράκων ἔδοξεν ἐσδῦναι μετὰ τὴν
[6, 7]   ἀπελθόντες. Χρόνῳ δὲ ὕστερον κατῆλθεν     Δωριεὺς ἐς Ῥόδον· καὶ φανερώτατα
[6, 14]   μὲν δὴ τὴν εἰκόνα ὅστις     εἰργασμένος ἐστὶν, οὐκ ἴσμεν. Ἄνοχος
[6, 6]   αὐτῶν. (Νικόδαμος δὲ πλάστης     ἐκ Μαινάλου Δαμοξενίδαν ἄνδρα πύκτην
[6, 4]   ἐπίγραμμα, μνημονεύουσιν ὡς Ἀριστοτέλης ἐστὶν     ἐκ τῶν Θρᾳκίων Σταγείρων. Καὶ
[6, 24]   παρὰ τὸ πέρας τῆς στοᾶς     Ἑλλανοδικαιών· ἀγυιὰ δὲ διείργουσα
[6, 20]   φόβον τοῖς ἵπποις. Ἀλλὰ γὰρ     ἐν Ὀλυμπίᾳ Ταράξιππος πολὺ δή
[6, 17]   ἀνῃρημένος· (εἶναι δὲ καὶ μάντις     Ἐπέραστος τοῦ Κλυτιδῶν γένους φησὶν
[6, 4]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' Ἀθλητῶν ἀνδριάντες. Σώστρατος     ἐπικληθεὶς Ἀκροχερσίτης, καὶ Λεοντίσκος.
[6, 17]   δὲ Κριαννίου Μακεδὼν Λῦσός ἐστιν     ἐργασάμενος. (Κλαζομενίου δὲ Ἡροδότου καὶ
[6, 10]   καταπαλαίσας παῖδας Παντάρκης ἕστηκεν Ἠλεῖος     ἐρώμενος Φειδίου. Ἐπὶ δὲ τῷ
[6, 23]   ἔχει δὲ μὲν φοίνικος     Ἔρως κλάδον, δὲ ἀφελέσθαι
[6, 6]   ἄλλην. Γένος μὲν δὴ ἦν     Εὔθυμος ἐκ τῶν ἐν Ἰταλίᾳ
[6, 6]   κατώμνυτο αὐτῷ σώσαντι αὐτὴν καὶ     Εὔθυμος ἐνεσκευασμένος ἔμενε τὴν ἔφοδον
[6, 6]   τὸν ἐπὶ πυγμῇ στέφανον ἀνείλετο     Εὔθυμος. δέ οἱ ἀνδριὰς
[6, 6]   σφισι καὶ δαίμων ὅντινα ἐξέβαλεν     Εὔθυμος, χρόαν τε δεινῶς μέλας
[6, 6]   ἀνδριάντα ἀνὴρ Ἀθηναῖος Μίκων ἐποίησεν     ζωγράφος. Νικοδάμου δὲ ἔργον τοῦ
[6, 6]   ἐξηλαύνετο γὰρ ἐκ τῆς γῆς     Ἥρως, ἀφανίζεταί τε καταδὺς ἐς
[6, 6]   Ὀλυμπιάδα ἔμελλε χωρήσειν. Θεαγένης γὰρ     Θάσιος Ὀλυμπιάδι ἐθέλων τῇ αὐτῇ
[6, 11]   ὀλυμπιάδα τὴν ἐπὶ ταύτῃ παγκρατιάζων     Θεαγένης ἐκράτει. (Γεγόνασι δὲ αὐτῷ
[6, 6]   τὸν Εὔθυμον. Οὐ μὴν οὐδὲ     Θεαγένης ἐπὶ τῷ παγκρατίῳ λαβεῖν
[6, 6]   θεῷ τοῦ ἀργυρίου γινόμενον ἐξέτισεν     Θεαγένης καὶ ἀμειβόμενος αὐτὸν οὐκ
[6, 9]   δόξαν ἐλασσούμενος. Ἐφ' ὅτῳ δὲ     Θεόγνητος πίτυος τῆς γ' ἡμέρου
[6, 17]   τεθρίππῳ νενικηκὼς καὶ Ἐπέραστός ἐστιν     Θεογόνου ὅπλου νίκην ἀνῃρημένος· (εἶναι
[6, 11]   ἐς Δελφούς, καὶ αὐτοῖς ἔχρησεν     θεὸς καταδέχεσθαι τοὺς δεδιωγμένους. Καὶ
[6, 25]   ὄψιν ὀνείρατος γραφῇ μεμιμημένος ἐστὶν     θεός, παῖς μὲν ἡλικίαν, ἀμπέχεται
[6, 17]   δὲ Δαιτώνδα Σικυωνίου· παῖς δὲ     Θεότιμος ἦν Μοσχίωνος, Ἀλεξάνδρῳ τῷ
[6, 17]   τούτου τοῦ ἀνδρὸς ἐπίπροσθεν αὐτὸν     Ἰάσων ἐποιήσατο. Βιῶναι δὲ ἔτη
[6, 12]   Κυρηναῖος στάδιον ἐνίκησεν Ἰδαῖος. (Οὗτος     Ἱέρων ξενίαν πρὸς Πύρρον τὸν
[6, 15]   ὡς ὁμώνυμός τε τῷ Δεινομένους     Ἱέρων οὗτος καὶ Συρακουσῶν εἴη
[6, 12]   τελευτὴν Συρακουσίοις αὖθις ἀναπεφύκει τύραννος     Ἱέρων οὗτος, τὴν δὲ ἀρχὴν
[6, 12]   ἀποδοὺς τῷ θεῷ, Δεινομένης ἐστὶν     Ἱέρωνος· ἔργα δὲ, τὸ μὲν
[6, 14]   Πλαταιᾶσι μαντευσάμενον. Οὗτός τε δὴ     Ἱερώνυμος ἀνάκειται, καὶ παρ' αὐτὸν
[6, 3]   ἀπὸ τούτου μαθητής. Δίκων δὲ     Καλλιβρότου πέντε μὲν Πυθοῖ δρόμου
[6, 24]   ὄνομα οὐδέν τι ἀλλοῖον     καλούμενος Ἀλεξίκακος ὑπὸ Ἀθηναίων. Ἑτέρωθι
[6, 16]   Ἑλλάδος καὶ Ἤλιδος εἰκόνες. Δρόμος     καλούμενος ἵππιος. Πολυπείθους ἅρμα. Ἠλείων
[6, 20]   τὴν Ἄφεσιν μηχανησάμενος. Βωμὸς     καλούμενος Ταράξιππος. Ἕτεροι ἑτέρωθι Ταράξιπποι.
[6, 10]   (Ἐπὶ δὲ τοῖς κατειλεγμένοις ἕστηκεν     Καρύστιος Γλαῦκος. Εἶναι δέ φασιν
[6, 10]   θαλάσσῃ δαίμονος. Πατρὸς δὲ οὗτος     Καρύστιος ἦν Δημύλου, καὶ γῆν
[6, 19]   (Ἐφεξῆς δὲ τῷ Σικυωνίῳ ἐστὶν     Καρχηδονίων θησαυρός, Ποθαίου τέχνη, καὶ
[6, 12]   Λακεδαιμονίων βασιλεὺς, καὶ Ἄρατος ἕστηκεν     Κλεινίου· καὶ αὖθις ἀναβεβηκώς ἐστιν
[6, 15]   ἐστὶν, οὐκ ἴσμεν; ἀνηγορεύθη δὲ     Κλεινόμαχος ἐπὶ νίκῃ πεντάθλου. (Παντάρκην
[6, 15]   ἀριθμόν. Ἐν δὲ Ὀλυμπίᾳ δεύτερος     Κλειτόμαχος οὗτος μετὰ τὸν Θάσιον
[6, 15]   νίκης ἐπὶ τῇ πάλῃ, ἀνεδίδασκεν     Κλειτόμαχος τοὺς Ἑλλανοδίκας γενήσεσθαι σὺν
[6, 13]   ἔπειτα εἶναι τῆς Νάξου, Τίσανδρος     Κλεοκρίτου μάλιστα αἰτίαν ἐχέτω. Τετράκις
[6, 10]   τὴν ἕκτην ὀλυμπιάδα καὶ ἑξηκοστὴν     Κλεοσθένης· ἀνέθηκε δὲ ὁμοῦ τοῖς
[6, 10]   πρῶτος ἐς Ὀλυμπίαν εἰκόνα ἀνέθηκεν     Κλεοσθένης οὗτος. Τὰ γὰρ Μιλτιάδου
[6, 22]   λελεγμένα μοι Μεγαρεὺς ἀνὴρ Πύλων     Κλήσωνος· γενομένη δὲ ὑπὸ Ἡρακλέους
[6, 17]   κλέους: ἐγεγόνει δὲ τῷ Ἀλκμαίωνι     Κλυτίος ἐκ τῆς Φηγέως θυγατρὸς
[6, 3]   Κριτίαν. Πτόλιχος μὲν γὰρ ἔμαθεν     Κορκυραῖος παρ' αὐτῷ Κριτίᾳ· Πτολίχου
[6, 18]   ἐπιβέβηκε τοῦ ἅρματος, καὶ αὐτὸς     Κρατισθένης. Δῆλα μὲν δὴ ὅτι
[6, 18]   ὑπὸ Ἑλλήνων Λίβυος, εἴη παῖς     Κρατισθένης. Τὰ δὲ ἀναθήματα αὐτῷ
[6, 8]   ἐς τοσοῦτο πεποίηται. (Εὐβώτας δὲ     Κυρηναῖος, ἅτε τὴν ἐσομένην οἱ
[6, 19]   παλαιοῦ σφᾶς ἔχειν εἰκός, ἅγε     Λακεδαιμόνιος Δόντας Διποίνου καὶ Σκύλλιδος
[6, 15]   τὸν Εὐτελίδαν Ἀρεύς τε αὖθις     Λακεδαιμονίων βασιλεὺς, καὶ Ἠλεῖος παρ'
[6, 4]   Χίλων, ὃς Πατρεύς ἦν· αὐτὰρ     λαὸς Ἀχαιῶν Ἐν πολέμῳ φθίμενον
[6, 26]   ποταμός ἐστιν ἐφ' ἡμῶν     Λάρισος· τὰ δὲ ἔτι ἀρχαιότερα
[6, 3]   Λέοντι, καὶ ὡς χρημάτων καταδικάσαιτο     Λέων ἐπὶ τῆς Ὀλυμπικῆς βουλῆς
[6, 9]   Γλαυκίου. Τούτῳ τῷ Φίλωνι Σιμωνίδης     Λεωπρέπους ἐλεγεῖον δεξιώτατον ἐποίησε. Πατρὶς
[6, 15]   παγκρατίου καταγωνισθέντα ὑπ' αὐτοῦ, δεδήλωκεν     λόγος δὴ μοι· παλαίων δὲ
[6, 11]   ἀγῶνα ἥκει τὸν Ὀλυμπικόν, προεδήλωσεν     λόγος ἤδη μοι τὰ δοκιμώτατα
[6, 14]   παῖς, Ἄνδριος καὶ οὗτος, Προκλῆς     Λυκαστίδα. Τοῖς πλάσταις δὲ, οἳ
[6, 5]   τῶν καθ' ἡμᾶς οὗτός ἐστιν     μέγιστος Πουλυδάμας Νικίου. (Σκοτοῦσσα δὲ
[6, 26]   ἐστιν αὐτοῦ διπλάσιον κανθάρων     μέγιστος, τὰ δὲ ἄλλα εἴκασται
[6, 12]   ἀναθήματα οὐχ Ἱέρων ἀπέστειλεν, ἀλλ'     μὲν ἀποδοὺς τῷ θεῷ, Δεινομένης
[6, 20]   ἐπὶ τῷ δρόμῳ· ἀνακινηθέντος δὲ,     μὲν ἐς τὸ ἄνω πεποίηται
[6, 12]   ἐστιν Ἀρεὺς ἵππον. Ἀνάθημα δὲ     μὲν Κορινθίων Ἄρατος, Ἀρεὺς
[6, 17]   Ἠλεῖοι πλησίον πυγμῇ παῖδας κρατήσαντες,     μὲν Σθέννιδος ἔργον τοῦ Ὀλυνθίου
[6, 18]   ἱερὰ τῶν θεῶν σφισιν ἐμπρῆσαι.     μὲν ταῦτα ἔλεγεν, Ἀλέξανδρος δὲ
[6, 23]   τὸν καλούμενον Ἀντέρωτα· ἔχει δὲ     μὲν φοίνικος Ἔρως κλάδον,
[6, 14]   ξύλον· δὲ ὑπὸ φρονήματος     Μίλων καθίησι τὰς χεῖρας ἐς
[6, 14]   τὸν ἀνδριάντα ἐς τὴν Ἄλτιν     Μίλων. Λέγεται δὲ ἐς αὐτὸν
[6, 14]   δὴ οἱ σφῆνες, καὶ ἐχόμενος     Μίλων ὑπὸ τοῦ ξύλου λύκοις
[6, 19]   ἀνάθημα τυραννήσαντος Σικυωνίων· (τοῦτον ᾠκοδόμησεν     Μύρων νικήσας ἅρματι τὴν τρίτην
[6, 7]   ἐν ἀνδράσι στέφανον, Δωριεὺς δὲ     νεώτατος παγκρατίῳ νικήσας Ὀλυμπιάσιν ἐφεξῆς
[6, 16]   ἀνῃρημένου. δὲ Ἀσάμων καὶ     Νίκανδρος Ἠλεῖοι μὲν ἦσαν· πεποίηκε
[6, 10]   εἰδότες ἐκ προτέρων. Ἴκκος δὲ     Νικολαί̈ δα Ταραντῖνος τόν τε
[6, 23]   εἰκὼν πύκτου· καὶ αὐτὸν ἔφασκεν     νομοφύλαξ Ἠλείων γένος μὲν Ἀλεξανδρέα
[6, 3]   γε ἐν Πλαταιαῖς μάχην μεμαχημένος     Οἰβώτας εἴη μετὰ Ἑλλήνων; πέμπτῃ
[6, 22]   Πισαῖοι καὶ βασιλεὺς αὐτῶν Πανταλέων     Ὀμφαλίωνος παρὰ τῶν προσχώρων ἀθροίσαντες,
[6, 26]   καὶ Ἀθηνᾶς τῆς Ἐργάνης ἱερὸς     ὄρνις νομίζεσθαι. (Κυλλήνη δὲ σταδίους
[6, 10]   δὲ τὴν εἰκόνα ἀνέθηκε μὲν     παῖς αὐτοῦ, Γλαυκίας δὲ Αἰγινήτης
[6, 22]   ἐπὶ ταῖς τεσσαράκοντα Ὀλυμπιάδι Δαμοφῶν     Πανταλέοντος ὑπόνοιαν μέν τινα παρέσχεν
[6, 15]   ἀνείλετο καὶ κέλητι ἵππῳ νίκην     Παντάρκης, καί οἱ καὶ τῆς
[6, 9]   δὲ ἐγεγόνεσαν Πτολίχῳ μὲν Συννοῶν     πατήρ, ἐκείνῳ δὲ Ἀριστοκλῆς Σικυώνιος,
[6, 6]   τοῦ Φωκέων κοινοῦ. Θεόπομπος γὰρ     πατὴρ τοῦ Ἀγήνορος πρόξενος τοῦ
[6, 9]   νίκην ἔσχεν αὐτός, πάλης δὲ     πατὴρ τοῦ Ἀριστέως Χείμων. Ἑστήκασι
[6, 7]   Ἀνηγορεύοντο δὲ οὗτός τε καὶ     Πεισίροδος Θούριοι, διωχθέντες ὑπὸ τῶν
[6, 7]   τὸν ἀγῶνα ἤγαγεν. (Οὗτος δὲ     Πεισίροδος καὶ ἐν τῇ Ἄλτει
[6, 22]   ἦν οἱ Λετρῖνοι, καὶ Λετρεὺς     Πέλοπος ἐγεγόνει σφίσιν οἰκιστής. Ἐπ'
[6, 3]   Ὄλυμπος, Πυριλάμπει δὲ ὁμώνυμος καὶ     πλάστης, γένος δὲ οὐ Σικυώνιος,
[6, 6]   ἔθνους ἦν αὐτῶν. (Νικόδαμος δὲ     πλάστης ἐκ Μαινάλου Δαμοξενίδαν
[6, 15]   Μεσσήνιος, Κλεινόμαχον δὲ Ἠλεῖον ὅστις     ποιήσας ἐστὶν, οὐκ ἴσμεν; ἀνηγορεύθη
[6, 26]   ὃν Σῆρα ὀνομάζουσιν, οὗτός ἐστιν     ποιῶν νῆσον αὐτήν· ὥσπερ καὶ
[6, 13]   καὶ Πολίτην ἐν μεγάλῳ θαύματι.     Πολίτης δ' ἦν οὗτος ἐκ
[6, 13]   (Παρὰ δὲ τὸν Τύραννον Δίαλλος     Πόλλιδος ἀνάκειται, γένος μὲν Σμυρναῖος,
[6, 10]   τῷ ἅρματι· Κλεοσθένης μ' ἀνέθηκεν     Πόντιος ἐξ Ἐπιδάμνου, Νικήσας ἵπποις
[6, 21]   ἔπη τὰς μεγάλας Ἠοίας, Ἀλκάθους     Πορθάονος, δεύτερος οὗτος ἐπὶ τῷ
[6, 26]   ὅροι πρὸς Ἀχαιοὺς τῆς χώρας     ποταμός ἐστιν ἐφ' ἡμῶν
[6, 5]   δὲ ἐπὶ τούτῳ θαῦμα ὑπελίπετο     Πουλυδάμας ἐς μνήμην. Ἐς ἀγέλην
[6, 5]   τε ἄλλοι τῶν συμποτῶν καὶ     Πουλυδάμας ἐσῆλθεν ὥρᾳ θέρους. Καί
[6, 5]   ποταμὸν τέτραπται τὸν Πηνειόν. Ἐνταῦθα     Πουλυδάμας λέοντα ἐν τῷ Ὀλύμπῳ,
[6, 3]   τοῦ Λάγου. Μακεδόνα δὲ αὑτὸν     Πτολεμαῖος ἐν τῷ ἐπιγράμματι ἐκάλεσε
[6, 14]   καὶ ἄλλως τὰ πολεμικὰ ἀγαθὸς     Πύθης ἔοικε. (Κεῖνται δὲ καὶ
[6, 16]   περὶ γῆς ὅρων, εἶπεν οὗτος     Πύτταλος τὴν δίκην· δέ
[6, 4]   (Τὸν δὲ ἀνδριάντα Πυθαγόρας ἐποίησεν     Ῥηγῖνος, εἴπερ τις καὶ ἄλλος
[6, 13]   Μνασέας Κυρηναῖος ἕστηκε· Πυθαγόρας δὲ     Ῥηγῖνος ἐποίησε τὴν εἰκόνα. Κυζικηνῷ
[6, 6]   Πρωτόλαον Διαλκοῦς, πυγμῇ παῖδας κρατήσαντα,     Ῥηγῖνος Πυθαγόρας· Ναρυκίδαν δὲ τὸν
[6, 13]   ἐπ' αὐτῷ νικῆσαι Δοῦριν, ἡνίκα     Σαμίων δῆμος ἔφευγεν ἐκ τῆς
[6, 25]   Σατράπου διδαχθέντες· Κορύβαντός τε ἐπίκλησις     Σατράπης ἐστί. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΣΤΙΓΜΑ' Θέατρον
[6, 21]   ὁδοιπόρους τε καὶ τοὺς προσοικοῦντας     Σαῦρος ἐκακούργει, πρὶν παρὰ
[6, 9]   τὰς ἑβδομήκοντα ὀλυμπιάδας. (Γέλων δὲ     Σικελίας τυραννήσας Συρακούσας ἔσχεν, Ὑβριλίδου
[6, 14]   στεφανίτας δύο ἐνίκησε. Πυθόκριτος δὲ     Σικυώνιος τὰς ἐφεξῆς τούτων πυθιάδας
[6, 20]   καὶ ἐν Ἰσθμῷ Ταράξιππος Γλαῦκος     Σισύφου. Γενέσθαι δὲ αὐτῷ τὴν
[6, 13]   ἄθλων· καὶ οὕτως σταδίου δύο     στεφανούμενος ἀναιρήσεται νίκας. Τὰ μέντοι
[6, 23]   τῶν δρόμων πεφύκασιν ἐντὸς τοίχου·     σύμπας δὲ οὗτος περίβολος καλεῖται
[6, 25]   λευκοῦ. Ἐνταῦθα ἔχει τιμὰς καὶ     Σωσίπολις ἐν ἀριστερᾷ τῆς Τύχης,
[6, 20]   ἀνθρώποις· ἐν δὲ τῷ ἐντὸς     Σωσίπολις ἔχει τιμάς, καὶ ἐς
[6, 4]   ἑκατόν (πρώτην γὰρ δὴ ἐνίκησεν     Σώστρατος ταύτην) οὐκ ἀναγράφουσιν οἱ
[6, 20]   χώματος, τὸ τῶν ἵππων δεῖμα     Ταράξιππος. Σχῆμα μὲν βωμοῦ περιφεροῦς
[6, 5]   οὐκ ἀνίει, πρίν γε δὴ     ταῦρος ὀψέ ποτε καὶ ἐς
[6, 24]   αὐτῆς οὐ κίονες, ἀλλὰ τοῖχος     ταύτῃ τὸν ὄροφον ἀνέχων ἐστίν·
[6, 14]   παῖδας· Σιλανίωνος δὲ ἔργον ἐστὶν     Τελέστας. (Μίλωνα δὲ τὸν Διοτίμου
[6, 20]   τὸ ἐν τῷ βωμῷ μηχάνημα     τεταγμένος ἐπὶ τῷ δρόμῳ· ἀνακινηθέντος
[6, 19]   δὲ τρίτος τῶν θησαυρῶν καὶ     τέταρτος ἀνάθημά ἐστιν Ἐπιδαμνίων. Ἒχει
[6, 20]   Χαμύνης. Ἐνδυμιώνος μνῆμα. Ἄφεσις, καὶ     τὴν Ἄφεσιν μηχανησάμενος. Βωμὸς
[6, 17]   ἐστὶν αὐτῷ πατρὶς, καὶ Ἀκέστωρ     τὴν εἰκόνα εἰργασμένος· Ἐνατίωνα δὲ
[6, 21]   τοῦ Ἐρυμάνθου μάλιστα, οὗτός ἐστιν     τὴν Πισαίαν πρὸς Ἀρκάδας διορίζων,
[6, 6]   ἔργον. Πολύκλειτος δὲ Ἀργεῖος, οὐχ     τῆς Ἥρας τὸ ἄγαλμα ποιήσας,
[6, 8]   τυραννίδι, μετασχὼν τοῦ ἔργου καὶ     Τιμασίθεος (ἐγένετο γὰρ τῶν ἐγκαταληφθέντων
[6, 11]   εἰρημένων ἕστηκεν οὐ πόρρω Θεαγένης     Τιμοσθένους Θάσιος. Θάσιοι δὲ οὐ
[6, 13]   γὰρ δὴ ἐν ἀνδράσι κατεμαχέσατο     Τίσανδρος πύκτας ἐν Ὀλυμπίᾳ, τοσαῦται
[6, 3]   εἴη Χαιρήμονος. Γέγραπται δὲ καὶ     τὸν ἀνδριάντα εἰργασμένος Ἀστερίων Αἰσχύλου.
[6, 15]   τὴν μὲν εἰκόνα ἀνέθηκεν Ἑρμοκράτης     τοῦ Κλειτομάχου πατήρ. Τὰ δὲ
[6, 10]   ἑξήκοντα ὀλυμπιάδι, ὅτε ἐνομίσθη πρῶτον     τοῦ ὁπλίτου δρόμος, καὶ ὡσαύτως
[6, 16]   ἐπὶ στήλης τῆς αὐτῆς Καλλιτέλης     τοῦ Πολυπείθους πατήρ, παλαιστὴς ἀνήρ:
[6, 20]   ἐστιν εἰρημένον ὡς αὐτὸς Οἰνόμαος     τοὺς ἱππεύοντάς ἐστιν ἐν τῷ
[6, 3]   Εὐπολέμῳ δύο ἐξ αὐτῶν δοῖεν,     τρίτος δὲ Ἀμβρακιώτῃ Λέοντι, καὶ
[6, 6]   ἐκ τῆς Ἀρκάδων, καὶ Ἀττικὸς     τρίτος ἕστηκεν ἀθλητής. Τὸν μὲν
[6, 4]   οὐκ ἴσμεν ὅτου τὴν εἰκόνα     Φειδίας ἐποίησε. Σάτυρος δὲ Ἠλεῖος
[6, 5]   ἡμῶν. Ἀλέξανδρος γὰρ τὴν πόλιν     Φεραίων τυραννήσας κατέλαβεν ἐν σπονδαῖς,
[6, 4]   Πολύκλειτος τὴν εἰκόνα. Ἐργοτέλης δὲ     Φιλάνορος δολίχου δύο ἐν Ὀλυμπίᾳ
[6, 11]   Φίλιππος Ἀμύντου, καὶ Ἀλέξανδρος     Φιλίππου, καὶ Σέλευκός τε καὶ
[6, 14]   Ἀθηναῖος Σιλανίων ἐποίησεν. Ἀναυχίδας δὲ     Φίλυος Ἠλεῖος πάλης ἔσχεν ἐν
[6, 9]   Λέγεται δὲ, ὡς Ταυροσθένην καταπαλαίσειεν     Χείμων τὸν Αἰγινήτην, καὶ ὡς
[6, 4]   δεῖ με τὸν πόλεμον, ἔνθα     Χίλων ἔπεσεν, ἤτοι ἐς Χαιρώνειαν
[6, 13]   δρόμον, πῶς ἂν οὖν ἐπίσταιτο     Χίονις, εἰ αὖθίς ποτε προσνομοθετήσουσιν
[6, 9]   Γέλωνα Δεινομένους ἀναθεῖναι Γελῷον· καὶ     χρόνος τούτῳ τῷ Γέλωνί ἐστι
[6, 13]   ἐπὶ κέλητι ἵππῳ νίκη, καὶ     τε ἵππος ἐπὶ στήλῃ πεποιημένος,
[6, 14]   ἀγενείους καλοῦσι, καὶ τρίτα δὴ     τι ἄριστον ἦν τῶν ἀνδρῶν.
[6, 2]   χη τὸ ν Ὀλυμπικό ν.  Ὅ́   τι γὰ ρ μὴ Λεοντί
[6, 25]   τὸ κέρας τῆς Ἀμαλθείας. (Καθ'     τι δὲ Ἠλείων πόλις
[6, 6]   ἐπεξερχόμενον ἐπὶ πᾶσαν ἡλικίαν· ἐς     Πυθία τὸ παράπαν ἐξ
[6, 7]   ἐναντία Ἀθηναίων ναυσὶν οἰκείαις· ἐς     τριήρων ἁλοὺς Ἀττικῶν ἀνήχθη ζῶν
[6, 13]   ἐς τοὺς Ὀλυμπιονίκας ὁμολογεῖ γράμματα.  Ὀγδόῃ   γὰρ Ὀλυμπιάδι καὶ ἑξηκοστῇ, καὶ
[6, 22]   ἐν καταλόγῳ τῶν Ὀλυμπιάδων γράφουσιν.  Ὀγδόῃ   δὲ ἐπὶ ταῖς τεσσαράκοντα Ὀλυμπιάδι
[6, 14]   παρὰ τὸν Ἀθηναῖον Ἀριστοφῶντα ἀνάκειται)  ὀγδόῃ   μὲν πρὸς ταῖς ἑβδομήκοντα Ὀλυμπιάδι
[6, 22]   Ἠλείων. Οἵγε ὀλυμπιάδι μὲν τῇ  ὀγδόῃ   τὸν Ἀργεῖον ἐπηγάγοντο Φείδωνα τυράννων
[6, 22]   καὶ ἑκατὸν ἐς Λετρίνους ἕξεις,  ὀγδοήκοντα   δὲ ἐκ Λετρίνων καὶ ἑκατὸν
[6, 22]   ἐστὶν ἐς Ἦλιν ὀρεινὴν ὁδόν,  ὀγδοήκοντα   δὲ στάδια ἐς Ἦλιν ἀπὸ
[6, 7]   τὸν μὲν ἐνάτῃ πρὸς ταῖς  ὀγδοήκοντα   ὀλυμπιάδι, τὸν δὲ τῇ ἐφεξῆς
[6, 3]   ἐν Δελφοῖς Ἀπόλλωνος ἐπὶ Ὀλυμπιάδος  ὀγδοηκοστῆς·   δὲ τοῦ σταδίου νίκη
[6, 15]   παισὶ νῖκαι δύο ἐπὶ τῆς  ὀγδόης   καὶ τριακοστῆς Ὀλυμπιάδος πάλης,
[6, 14]   ἐν Ὀλυμπίᾳ τύχην Νικασύλος Ῥόδιος.  (Ὄγδοον   γὰρ ἐπὶ τοῖς δέκα ἔτεσι
[6, 21]   ἐφ' ἡμῶν. Λέγουσι δὲ, ὡς  ὁδοιπόρους   τε καὶ τοὺς προσοικοῦντας
[6, 23]   καὶ ἀλλήλοις διακελευσάμενοι κατὰ τὴν  ὁδόν,   ἐπειδὰν πλησίον γίνωνται τοῦ τείχους,
[6, 22]   Ὀλυμπίας ἐστὶν ἐς Ἦλιν ὀρεινὴν  ὁδόν,   ὀγδοήκοντα δὲ στάδια ἐς Ἦλιν
[6, 23]   ἐρχομένῳ, δι' ἀγυιᾶς τε  ὁδὸς   Σιωπῆς, καὶ παρὰ τὸ ἱερὸν
[6, 16]   τὸν ἀνδριάντα ἀνέθηκεν Δεινοσθένης·  ὁδοῦ   δὲ τῆς ἐς Λακεδαίμονα ἐξ
[6, 25]   Ἐν Πύλῳ ἐν νεκύεσσι βαλὼν  ὀδύνῃσιν   ἔδωκεν. Εἰ δὲ κατὰ τὴν
[6, 6]   ἀντὶ τούτου καταλευσθῆναι τοῦ ἀδικήματος.  (Ὀδυσσέα   μὲν δὴ ἐν οὐδενὶ λόγῳ
[6, 6]   δὲ ἐς αὐτὸν εἶχεν οὕτως.  Ὀδυσσέα   πλανώμενον μετὰ ἅλωσιν τὴν Ἰλίου,
[6, 2]   ν κυνεί ων καταστή σασθαι.  Οι   δ' Ἰαμί δαι καλού μενοι
[6, 1]   λαμπρὰ ες τὸ ν αγωνα,  οι   δὲ καὶ επὶ ά λλοις
[6, 2]   τού τω μαστιγουσιν αυτὸ ν  οι   Ἑλλανοδί και. Καὶ διὰ τὸ
[6, 1]   λωσα εν τοις λό γοις,  οὶ   ες τοὺ ς βασιλέ ας
[6, 2]   ο Δαμί σκος ουτος, καί  οι   καὶ πενταθλή σαντι ύ στερον
[6, 2]   νος νί κην. Ειναι δὲ  οι   Σικελιωται καὶ τού τους των
[6, 1]   επὶ τη χειρὶ έ χει  οι   τη δεξια ταινί αν. (Παρὰ
[6, 2]   χρή μασιν αναπεί θουσιν αναγορευθηναί  οι   τὸ ν παιδα εκ Συρακουσων.
[6, 24]   Ἑλλανοδικαιῶνι οἰκοῦσι δέκα ἐφεξῆς μῆνας  οἱ   αἱρεθέντες ἑλλανοδικεῖν, καὶ ὑπὸ τῶν
[6, 26]   οὗτοι προχειρότατα ἔχουσιν ἐς μάχας  οἱ   ἀλεκτρυόνες· δύναιτο δ' ἂν καὶ
[6, 3]   εἰσιν οἵ τε Σάμιοι καὶ  οἱ   ἄλλοι Ἴωνες, (κατὰ τὸ λεγόμενον
[6, 16]   Γαλατῶν στρατηγήσαντος Αἰτωλοῖς Θεσπιεῖς εἰσιν  οἱ   ἀναθέντες. (Τυδεὺς δὲ Ἠλεῖος Ἀντίγονόν
[6, 16]   Πύτταλος τὴν δίκην· δέ  οἱ   ἀνδριὰς ἔργον ἐστὶν Ὀλυνθίου Σθένιδος.
[6, 6]   ἀνείλετο Εὔθυμος. δέ  οἱ   ἀνδριὰς τέχνη τέ ἐστι Πυθαγόρου,
[6, 12]   ἀποκτενῶν τὸν Ἱπποκράτην· τοῦ δέ  οἱ   ἀντιστάντος, κρατήσαντες τῶν δορυφόρων ἄλλοι,
[6, 20]   στρατεύματος γυμνόν. (Ἐπῄεσάν τε δὴ  οἱ   Ἀρκάδες, καὶ τὸ παιδίον ἐνταῦθα
[6, 21]   ὁμώνυμον Τρικολώνῳ τῷ Λυκάονος λέγουσιν  οἱ   Ἀρκάδες. (Τρικολώνου δὲ ὕστερον ἐπέλαβεν
[6, 9]   τὸ ἐπίθημα, κάματον ἐς ἀνωφελὲς  οἱ   Ἀστυπαλαιεῖς ἔκαμνον ἀνοίγειν τὴν κιβωτὸν
[6, 19]   ἡμετέραν γνώμην ἄνθρωποι μέν εἰσιν  οἱ   αὐτοὶ Μυονεῖς οἱ ἐν τῇ
[6, 21]   Ἠλείοις, τὰ δὲ ἐξ ἀρχῆς  οἱ   αὐτοὶ Πισαίοις καθεστήκεσαν ἔχοντες κατὰ
[6, 20]   τοῦ ὄρους τῇ κορυφῇ θύουσιν  οἱ   Βασίλαι καλούμενοι τῷ Κρόνῳ κατὰ
[6, 12]   μετεβάλετο ὡς τούτους. (Τοῦ δέ  οἱ   βίου συνέβη γενέσθαι τὴν τελευτὴν
[6, 21]   ἄλλα τε ἐρείπια καὶ μάλιστα  οἱ   βωμοί. Οἰκίσαι δὲ Οἰνόμαον τὴν
[6, 24]   ἐν τῷ ὑπαίθρῳ τῆς ἀγορᾶς  οἱ   βωμοὶ πλῆθος οὐ πολλοί· καταλύονται
[6, 7]   Ἀττικῶν ἀνήχθη ζῶν παρὰ Ἀθηναίους.  (Οἱ   δὲ Ἀθηναῖοι πρὶν μὲν
[6, 18]   κακῶν ἠπείλει τὰ μέγιστα ἐργάσασθαι.  Οἱ   δὲ ἅτε θέοντες περὶ γυναικῶν
[6, 26]   νέμονται νήσους, Ἄβασαν καὶ Σακαίαν·  οἱ   δὲ αὐτοὺς οὐκ Αἰθίοπας, Σκύθας
[6, 20]   δὲ ἐξ ὀνειράτων συμμαχήσοντα Ἠλείοις.  Οἱ   δὲ ἐν ταῖς ἀρχαῖς (πιστὰ
[6, 22]   Ἀλφειοῦ τῷ ἐς αὐτὴν ἔρωτι·  οἱ   δὲ Ἠλεῖοι (φιλία γάρ σφισιν
[6, 21]   καὶ Αἰόλιόν τε καὶ Κρόνιον.  Οἱ   δὲ καὶ ἐπαριθμοῦσι τοῖς κατειλεγμένοις
[6, 7]   Διαγόραν καὶ τὸ ἐκείνου γένος.  Οἱ   δὲ συνεχεῖς τε ἀλλήλοις καὶ
[6, 20]   τῇ Ἠλείᾳ πέτραν φασὶν ὀνομασθῆναι)  οἱ   δὲ τὸν Φλιοῦντος Δαμέωνα μετασχόντα
[6, 21]   τοῦ Ἅιδου καὶ αὖθις μύσαι·  οἱ   δὲ Χάμυνον ἄνδρα Πισαῖον Πανταλέοντι
[6, 22]   δέ, ὡς ἐπέγνω μὴ γενήσεσθαί  οἱ   διὰ πειθοῦς καὶ δεήσεως τὸν
[6, 21]   πρὸς Ἀρκάδας διορίζων, ὄνομα δέ  οἱ   Διάγων. Τεσσαράκοντα δὲ ἀπὸ τῆς
[6, 18]   σοφιστῶν λόγους μιμεῖσθαι· ὡς δέ  οἱ   διαφορὰ ἐς Θεόπομπον ἐγεγόνει τὸν
[6, 26]   τοὺς λέβητας. Ταῦτα Ἠλείων τε  οἱ   δοκιμώτατοι ἄνδρες, σὺν αὐτοῖς δὲ
[6, 8]   Κυρηναῖος, ἅτε τὴν ἐσομένην  οἱ   δρόμου νίκην ἐν Ὀλυμπίᾳ παρὰ
[6, 14]   παγκρατιάζοντι ἐν παισίν· αἰτία δέ  οἱ   ἐγένετο τῆς διαμαρτίας τὸ ἄγαν
[6, 12]   Καλάμιδος δὲ οἱ ἵπποι τε  οἱ   ἑκατέρωθεν, καὶ ἐπ' αὐτῶν εἰσιν
[6, 24]   διδάσκονται. (Τῇ στοᾷ δὲ, ἔνθα  οἱ   Ἑλλανοδίκαι διημερεύουσιν, ἔστιν ἐγγὺς ἄλλη
[6, 20]   ἐκ τοῦ σταδίου, καθ' ὅτου  οἱ   Ἑλλανοδίκαι καθέζονται, κατὰ τοῦτο (τὸ)
[6, 24]   Ἐν ταύτῃ διημερεύουσι τὰ πολλὰ  οἱ   Ἑλλανοδίκαι· (ποιοῦνται δὲ πρὸς αὐτούς
[6, 23]   Πλέθριον· ἐν δὲ αὐτῷ συμβάλλουσιν  οἱ   Ἑλλανοδίκαι τοὺς καθ' ἡλικίαν,
[6, 6]   Εὔθυμον. (Ἐπὶ τούτῳ δὲ ἐπιβάλλουσιν  οἱ   Ἑλλανοδίκαι τῷ Θεαγένει τάλαντον μὲν
[6, 19]   ἑτέρας πεπονηκυῖά ἐστιν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΘ'  Οἱ   ἐν τῇ Ἄλτει θησαυροί. Σινυνωνίων
[6, 19]   μέν εἰσιν οἱ αὐτοὶ Μυονεῖς  οἱ   ἐν τῇ Λοκρίδι ἠπείρῳ. Τὰ
[6, 6]   δὲ τὸν Καικίνην οὐδεμίαν ἔτι  οἱ   ἐν τῇ Ῥηγίνῃ τέττιγες ἀφιᾶσι
[6, 6]   θαῦμα. Οἱ μὲν γὰρ τέττιγες  οἱ   ἐντὸς τῆς Λοκρίδος ἄχρι τοῦ
[6, 19]   καὶ Μύονας. Οἱ Μυᾶνες οὖν  οἱ   ἐπὶ τῇ ἀσπίδι κατά γε
[6, 24]   κίονες. Τοῦτο εἶναι μὲν ὁμολογοῦσιν  οἱ   ἐπιχώριοι μνῆμα, ὅτου δὲ, οὐ
[6, 6]   αὐτὸν οὐ τούτου, ποταμοῦ δὲ  οἱ   ἐπιχώριοι τοῦ Καικίνου φασίν, ὃς
[6, 24]   ἐφ' ἡμῶν ἐστιν Ἱππόδρομος, καὶ  οἱ   ἐπιχώριοι τοὺς ἵππους παιδεύουσιν ἐνταῦθα.
[6, 15]   τοῦ Κλειτομάχου πατήρ. Τὰ δὲ  οἱ   ἐς δόξαν ἦν τοιάδε· ἐν
[6, 12]   νῦν ἔτι Ἀρκάδων αὐτῶν εἰσιν  οἱ   ἐς τὸ Ἀργολικὸν τελοῦντες. Τοῦ
[6, 20]   τὰ κληρωτὰ τὰ οἰκήματα διαλαγχάνουσιν  οἱ   ἐσιόντες ἐς τὸν ἀγῶνα τῶν
[6, 17]   ἅρματος τελείου δρόμῳ. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΖ'  Οἱ   ἑτέρωθεν τής Ἄλτιος ἀνδριάντες ἀθληθῶν.
[6, 4]   Σώστρατος ταύτην) οὐκ ἀναγράφουσιν  οἱ   Ἠλεῖοι, διότι μὴ αὐτοὶ τὸν
[6, 22]   ἐς τὸν Πηνειόν. (Λέγουσι δὲ  οἱ   Ἠλεῖοι καὶ ἔπος ἐς τὴν
[6, 20]   καὶ ἐνδοῦσιν ἐς φυγὴν, ἐπέκειντο  οἱ   Ἠλεῖοι, καὶ νίκην τε ἐπιφανεστάτην
[6, 22]   τεθεῖσαν δὲ ὑπὸ Ἀρκάδων, ἀνολυμπιάδας  οἱ   Ἠλεῖοι καλοῦντες οὐ σφᾶς ἐν
[6, 24]   μία· ταύτην ὀνομάζουσι Κορκυραϊ κὴν  οἱ   Ἠλεῖοι. Ναυσὶ γὰρ ἐς τὴν
[6, 21]   ποταμοῦ. Λέγουσι δὲ καὶ Πέλοπα  οἱ   Ἠλεῖοι τῇ Ἀθηνᾷ θῦσαι τῇ
[6, 22]   ἐξενίκησεν ὀνομασθῆναι. (Ἐλαφιαίαν δὲ ἐκάλουν  οἱ   Ἠλεῖοι τὴν Ἄρτεμιν ἐπὶ τῶν
[6, 3]   (Εἶναι δὲ αὐτὸν ἐκ Σικυῶνος  οἱ   Ἠλεῖοί φασι, καὶ ἄρχειν Σικυωνίων·
[6, 4]   κρατήσας τῶν παίδων, ὄνομα δέ  οἱ   ἦν Ἀθήναιος· καὶ Σικυώνιος Σώστρατος
[6, 20]   ἅρματα καταγνύουσιν ὡς ἐπίπαν καὶ  οἱ   ἡνίοχοι τιτρώσκονται. καὶ τοῦδε ἡνίοχοι
[6, 7]   ὑπὸ Λακεδαιμονίων καταγνωσθῆναι, καὶ ἐπιβληθῆναί  οἱ   θάνατον ζημίαν. (Εἰ δὲ τὸν
[6, 11]   τῇ εἰκόνι ἐπεξῄεσαν φόνου. Καὶ  οἱ   Θάσιοι καταποντοῦσι τὴν εἰκόνα, ἐπακολουθήσαντες
[6, 19]   Ἐπὶ ταύτης τῆς κρηπῖδός εἰσιν  οἱ   θησαυροί, καθὰ δὴ καὶ ἐν
[6, 26]   ἐπιδημοῦντες· σφραγῖδας δὲ αὐτοί τε  οἱ   ἱερεῖς, καὶ τῶν ἄλλων ὅσοις
[6, 26]   ἀριθμὸν τρεῖς ἐς οἴκημα ἐσκομίσαντες  οἱ   ἱερεῖς κατατίθενται κενούς, παρόντων καὶ
[6, 12]   Αἰγινήτου τὸ ἅρμα, Καλάμιδος δὲ  οἱ   ἵπποι τε οἱ ἑκατέρωθεν, καὶ
[6, 15]   ἀκμῆτι τῷ σώματι. (Ἐρυθραῖοι δὲ  οἱ   Ἴωνες Ἐπιθέρσην τὸν Μητροδώρου, δύο
[6, 3]   τὸ Δώριον ὀνομαζόμενον, οὕτω μετεβάλλοντο  οἱ   Ἴωνες, καὶ Κόνωνα ἀνακείμενον χαλκοῦν
[6, 25]   τὴν ἐν τῇ Ἤλιδι, παρεῖναί  οἱ   καὶ Ἀθηνᾶν συνεργὸν λέγουσιν· ἀφικέσθαι,
[6, 3]   δύο δὲ ἄλλας ἀνδρῶν· καί  οἱ   καὶ ἀνδριάντες ἴσοι ταῖς νίκαις
[6, 15]   ἵππῳ νίκην Παντάρκης, καί  οἱ   καὶ τῆς νίκης ὑπόμνημά ἐστιν
[6, 4]   τοῦ κοινοῦ τῶν Ἀχαιῶν, καί  οἱ   καὶ τοῦ βίου συνέπεσεν ἐν
[6, 10]   αὐτὸν χειρονομῆσαι πεφυκώς. Ἀποθανόντα δὲ  οἱ   Καρύστιοι ταφῆναί φασιν αὐτὸν ἐν
[6, 12]   Καρχηδονίους πόλεμον καταστάντων, εἶχον μὲν  οἱ   Καρχηδόνιοι τῆς νήσου πλέον
[6, 3]   ἀποθανεῖν ὑπὸ τοῦ Στομίου, μονομαχήσαντά  οἱ   κατὰ πρόκλησιν. (Εἶναι δὲ αὐτὸν
[6, 20]   τῇ Ἀγνάπτου χαλῶσιν ὕσπληγες, καὶ  οἱ   κατὰ ταύτας ἑστηκότες ἐκθέουσιν ἵπποι
[6, 24]   δὲ αὐτὴν ἐς μοίρας τρεῖς  οἱ   κίονες. Ἐν ταύτῃ διημερεύουσι τὰ
[6, 13]   Κορινθίου Φειδώλα ὄνομα μέν, ὡς  οἱ   Κορίνθιοι μνημονεύουσιν, ἔχει Αὔρα· τὸν
[6, 18]   ἐπὶ τῷ ἔργῳ φυγῇ ζημιοῦσιν  οἱ   Κρῆτες. (Πρῶται δὲ ἀθλητῶν ἀνετέθησαν
[6, 13]   ἀνηγόρευσεν αὑτὸν Συρακούσιον, τούτων ἕνεκα  οἱ   Κροτωνιᾶται τὴν οἰκίαν αὐτοῦ δεσμωτήριον
[6, 17]   γέγονεν ἐν παισί, Φιλῖνον δὲ  οἱ   Κῷοι δόξης ἕνεκα ἀνέθεσαν. Ἐν
[6, 5]   τὰ σιτία ἐλυμήναντο. (Οὗτοι πολλάκις  οἱ   λέοντες καὶ ἐς τὴν περὶ
[6, 22]   δὴ ἐξ ἀρχῆς πόλισμα ἦν  οἱ   Λετρῖνοι, καὶ Λετρεὺς Πέλοπος
[6, 19]   ἔτεσιν ὕστερον τῆς μάχης ἐποίησαν  οἱ   Μεγαρεῖς. Τὰ δὲ ἀναθήματα ἐκ
[6, 21]   πεποίηται Δήμητρι ἐπίκλησιν Χαμύνῃ· καὶ  οἱ   μὲν ἀρχαῖον τὸ ὄνομα ἥγηνται,
[6, 6]   ἐς τοὺς τέττιγας παρέχεται θαῦμα.  Οἱ   μὲν γὰρ τέττιγες οἱ ἐντὸς
[6, 20]   νομίζουσιν ἐς τὸν Ταράξιππον, ἀλλ'  οἱ   μὲν εἶναι τάφον ἀνδρὸς αὐτόχθονος
[6, 11]   θεὸς καταδέχεσθαι τοὺς δεδιωγμένους. Καὶ  οἱ   μὲν ἐπὶ τῷ λόγῳ τούτῳ
[6, 26]   γῆ τρέφειν ἐστὶν ἐπιτήδειος.  Οἱ   μίτοι δέ, ἀφ' ὧν τὰς
[6, 15]   κρατήσαντι ἄνδρας ἄλλο τοιόνδε προσποιοῦσιν  οἱ   Μιτυληναῖοι ἐς δόξαν, ὡς καὶ
[6, 5]   καλουμένων ἀθανάτων ἀριθμὸν τρεῖς, ἀθρόους  οἱ   μονομαχήσαντας ἀπέκτεινεν. Ἔργων δὲ τῶν
[6, 19]   δὲ αὐταῖς εἶναι καὶ Μύονας.  Οἱ   Μυᾶνες οὖν οἱ ἐπὶ τῇ
[6, 7]   ἐς Ὀλυμπίαν ἐλθεῖν. Νικήσαντες δὲ  οἱ   νεανίσκοι διὰ τῆς πανηγύρεως τὸν
[6, 17]   ἀνηγορεύθη νικῶν Ἡρόδοτος· δέ  οἱ   νίκη σταδίου γέγονεν ἐν παισί,
[6, 12]   πεζόν, ἀνέθεσαν μὲν τοῦ Ἱέρωνος  οἱ   παῖδες, ἐποίησε δὲ Μίκων Νικηράτου
[6, 15]   πεντάθλου. Πρῶτον γὰρ δὴ τότε  οἱ   παῖδες καὶ ὕστατον πενταθλήσοντες ἐσεκλήθησαν.
[6, 19]   θησαυρὸν τοῖς Ἐπιδαμνίοις Πύρρος καὶ  οἱ   παῖδες Λακράτης τε καὶ Ἕρμων
[6, 12]   ἑκατέρωθεν, καὶ ἐπ' αὐτῶν εἰσιν  οἱ   παῖδες. (Παρὰ δὲ τοῦ Ἱέρωνος
[6, 11]   τοῦ ἀνθρώπου δὲ τοῦ ἀποθανόντος  οἱ   παῖδες τῇ εἰκόνι ἐπεξῄεσαν φόνου.
[6, 15]   ἑκατέρῳ νίκη. (Ὅτῳ δὲ παρεστήκασιν  οἱ   παῖδες, τοῦτον μὲν Πτολεμαῖον τὸν
[6, 15]   τετάρτη Κεφαλλήνων μοῖρα. Οὗτοι δὲ  οἱ   Παλεῖς ἐκαλοῦντο Δουλιχιεῖς τὰ ἀρχαιότερα.
[6, 3]   ἀεὶ χρόνον, καὶ Ἴωσιν ὡσαύτως  οἱ   πάντες ἄνθρωποι θεραπεύουσι τὰ ὑπερέχοντα
[6, 10]   Φοῖνιξ καὶ Κόραξ· ἑκατέρωθεν δὲ  οἱ   παρὰ τὸ ζυγόν, κατὰ μὲν
[6, 23]   ἔνθα ἐπὶ μελέτῃ δρομεῖς καὶ  οἱ   πένταθλοι θέουσιν. Ἔστι δὲ ἐν
[6, 22]   δὲ ὀλυμπιάδι καὶ τριακοστῇ στρατὸν  οἱ   Πισαῖοι καὶ βασιλεὺς αὐτῶν Πανταλέων
[6, 3]   Ἰωνίαν ἰσχύοντος, ἐθεράπευον αὐτὸν Ἰώνων  οἱ   πολλοί· καὶ εἰκὼν Ἀλκιβιάδου χαλκῆ
[6, 11]   τὸν δόλιχον ἐκράτησεν. Ἦν δέ  οἱ   πρὸς Ἀχιλλέα (ἐμοὶ δοκεῖν) τὸ
[6, 19]   ἐλείπετο οὐδὲν Μεταποντίου. (Μεγαρεῖς δὲ  οἱ   πρὸς τῇ Ἀττικῇ θησαυρόν τε
[6, 9]   ἐν παισί· τὸν δὲ ἀνδριάντα  οἱ   Πτόλιχος ἐποίησεν Αἰγινήτης. Διδάσκαλοι δὲ
[6, 6]   λέγεται τὸν Εὔθυμον. Ἀνελομένῳ δέ  οἱ   πυγμῆς ἐν Ὀλυμπίᾳ νίκην τετάρτῃ
[6, 26]   ἀφ' ὧν τὰς ἐσθῆτας ποιοῦσιν  οἱ   Σῆρες, ἀπὸ οὐδενὸς φλοιοῦ, τρόπον
[6, 26]   Αἰθιόπων γένους αὐτοί τέ εἰσιν  οἱ   Σῆρες, καὶ ὅσοι τὰς προσεχεῖς
[6, 26]   ἀράχναις. Ταῦτα τὰ ζῷα τρέφουσιν  οἱ   Σῆρες οἴκους κατασκευασάμενοι χειμῶνός τε
[6, 14]   ἐποίησε μὲν Λύσιππος, ἀνέθεσαν δὲ  οἱ   στρατιῶται δύο εἰκόνας. Εἶναι δὲ
[6, 14]   τὸ ξύλον. Ὀλισθάνουσί τε δὴ  οἱ   σφῆνες, καὶ ἐχόμενος Μίλων
[6, 5]   ἀπέκτεινεν. Ἔργων δὲ τῶν κατειλεγμένων  οἱ   τὰ μὲν ἐπὶ τῷ βάθρῳ
[6, 26]   Ἑρμοῦ δὲ τὸ ἄγαλμα, ὃν  οἱ   ταύτῃ περισσῶς σέβουσιν, ὀρθόν ἐστιν
[6, 14]   ἦν τῶν ἀνδρῶν. Γενέσθαι δέ  οἱ   τὴν ἅμιλλαν πρὸς ἀγενείους τε
[6, 13]   νίκῃ τὸν Φειδώλαν, καὶ ἀναθεῖναί  οἱ   τὴν ἵππον ταύτην ἐφιᾶσιν. (Ἐγένετο
[6, 8]   ἐπὶ τῷ τόξῳ τηνικαῦτα ἐκλειφθῆναί  οἱ   τὴν μελέτην. Ὡς δὲ ἐπανήκων
[6, 18]   συνέγραψεν ὁμοίως ἅπαντα· δέ  οἱ   τιμὴ γέγονεν ἐν Ὀλυμπίᾳ παρὰ
[6, 10]   πλήθους τῶν τραυμάτων ἐνομίζετο. Καί  οἱ   τὸν πατέρα βοῆσαί φασιν·
[6, 15]   τὸ δημόσιον, τρίτην δὲ ἀνέθεσαν  οἱ   τοῦ Ἱέρωνος παῖδες. Ἐδήλωσα δὲ
[6, 22]   ἱεροῦ Κορδάκας ἐπίκλησιν Ἀρτέμιδος, ὅτι  οἱ   τοῦ Πέλοπος ἀκόλουθοι τὰ ἐπινίκια
[6, 7]   τοῦ Διός. Διαγόρου δὲ καὶ  οἱ   τῶν θυγατέρων παῖδες πύξ τε
[6, 26]   τῷ αὐτῷ καὶ ὅσα Αἰθίοπες  οἱ   ὑπὲρ Συήνης ἐς τοῦ ἡλίου
[6, 19]   καὶ ἄμπωτιν παρεχόμενον Βαῖτιν ὠνόμασαν  οἱ   ὕστερον. Εἰσὶ δ' οἳ Καρπίαν
[6, 25]   ἄκρων καὶ ποδῶν· ταῦτα δέ  οἵ   ἐστι λίθου λευκοῦ. Ἐνταῦθα ἔχει
[6, 5]   καὶ οὗτος. Ἐς σπήλαιον γὰρ  οἵ   τε ἄλλοι τῶν συμποτῶν καὶ
[6, 3]   ἔχεις ἀρετᾶς. Δῆλοι οὖν εἰσιν  οἵ   τε Σάμιοι καὶ οἱ ἄλλοι
[6, 9]   ἐγὼ τὰ ἐς αὐτὸ εἰρηκόσιν,  οἳ   Γέλωνος τοῦ ἐν Σικελίᾳ τυραννήσαντός
[6, 13]   ἀθρόους ἀφιᾶσιν ἐς τὸν δρόμον·  οἳ   δ' ἂν ἐν ἑκάστῃ τάξει
[6, 5]   δὲ αὐτοῖς παρέχεται καὶ λέοντας,  οἳ   καὶ τῷ στρατῷ ποτε ἐπιθέμενοι
[6, 19]   ὠνόμασαν οἱ ὕστερον. Εἰσὶ δ'  οἳ   Καρπίαν Ἰβήρων πόλιν καλεῖσθαι νομίζουσι
[6, 3]   Ὀλυμπικῆς βουλῆς ἑκατέρου τῶν Ἑλλανοδικῶν,  οἳ   νικᾶν τὸν Εὐπόλεμον ἔγνωσαν. (Οἰβώτα
[6, 3]   τὴν Καυλωνίαν ἁλοῦσαν ὑπὸ Καμπανῶν,  οἳ   Ῥωμαίοις μεγίστη τοῦ συμμαχικοῦ μοῖρα
[6, 13]   ἔτι ἐς πλέον ἥκουσιν εὐηθείας,  οἳ   τὸν ἑστηκότα ἀνδριάντα παρὰ τῇ
[6, 14]   Λυκαστίδα. Τοῖς πλάσταις δὲ,  οἳ   τοὺς ἀνδριάντας ἐποίησαν, τῷ μὲν
[6, 26]   δὲ ἄλλα εἴκασται τοῖς ἀράχναις,  οἳ   ὑπὸ τοῖς δένδρεσιν ὑφαίνουσι· καὶ
[6, 6]   ἐκ τῶν ἐν Ἰταλίᾳ Λοκρῶν,  οἳ   χώραν τὴν πρὸς τῷ Ζεφυρίῳ
[6, 17]   δὲ Ἀλκμαίωνος τοῦ Ἀμφιαράου τοῦ  Ὀϊ   κλέους: ἐγεγόνει δὲ τῷ Ἀλκμαίωνι
[6, 21]   γονέας τε καὶ πατρίδας οὐχ  οἷά   τε ἦν πυθέσθαι μοι· τὸν
[6, 9]   φέρει καρπόν, ἐμοὶ μὲν οὐχ  οἷά   τε ἦν συμβαλέσθαι· τάχα δ'
[6, 3]   δὲ τοῦ σταδίου νίκη τῷ  Οἰβώτᾳ   γέγονεν Ὀλυμπιάδι ἕκτῃ. Πῶς ἂν
[6, 3]   οἳ νικᾶν τὸν Εὐπόλεμον ἔγνωσαν.  (Οἰβώτα   δὲ τὸν μὲν ἀνδριάντα Ἀχαιοὶ
[6, 3]   τὰ συμβάντα ἦν ἐς τὸν  Οἰβώταν,   τῇ ἐς Ἀχαιοὺς προσέσται μοι
[6, 3]   ἐν Πλαταιαῖς μάχην μεμαχημένος  Οἰβώτας   εἴη μετὰ Ἑλλήνων; πέμπτῃ γὰρ
[6, 22]   τὸν Ὀλυμπικὸν ἀγῶνα ἀντὶ Ἠλείων.  Οἵγε   ὀλυμπιάδι μὲν τῇ ὀγδόῃ τὸν
[6, 18]   Πυθαγόρου τέχνη. (Ἐνταῦθα καὶ Ἀναξιμένους  οἶδα   εἰκόνα ἀνευρών, ὃς τὰ ἐν
[6, 19]   μὲν ἐπέλαβεν ἀπολέσθαι πρόφασις, οὐκ  οἶδα·   ἐπ' ἐμοῦ δὲ ὅτι μὴ
[6, 6]   ἤκουσα, γραφῇ δὲ τοιάδε ἐπιτυχὼν  οἶδα.   Ἠν δὲ αὕτη γραφῆς μίμημα
[6, 11]   καὶ ἑτέρωθι ἔν τε Ἕλλησιν  οἶδα   καὶ παρὰ βαρβάροις ἀγάλματα ἱδρυμένα
[6, 19]   λόγῳ τῷ Ἠλείων ἐστίν, οὐκ  οἶδα.   (Ταρτήσσιον δὲ εἶναι ποταμὸν ἐν
[6, 14]   ἐς τὴν Ῥόδον αὐτὸν  οἴκαδε   ἀναστρέψαι. Τὸ δὲ ἐν Ὀλυμπίᾳ
[6, 22]   τὴν Πισαίαν σὺν ὅπλοις, ἀπελθεῖν  οἴκαδε   ἀπράκτους ἔπεισε δεήσεσί τε καὶ
[6, 1]   δὲ αγέ λης αυτὸ ν  οικεί   ας ί ππω κρατησαι κέ
[6, 22]   καὶ μάλιστα ἐς τοὺς Πισαίους  οἰκεῖα   ἦν, καὶ οἰκιστὴν Δυσποντέα γενέσθαι
[6, 13]   Τὸν δὲ καιρὸν, ἐπὶ τὰ  οἰκεῖα   τὸν δῆμον (Παρὰ δὲ τὸν
[6, 24]   Ἀφροδίτης τε ἱερὰ εἶναι καὶ  οἰκεῖα   τῷ ἐς Ἄδωνιν λόγῳ· Χάριτας
[6, 7]   καὶ ἐναυμάχησεν ἐναντία Ἀθηναίων ναυσὶν  οἰκείαις·   ἐς τριήρων ἁλοὺς Ἀττικῶν
[6, 6]   τινα ἐξ ἀνθρώπων ἀπέλθοι τρόπον.  Οἰκεῖσθαι   δὲ τὴν Τεμέσαν καὶ ἐς
[6, 17]   πόλιν κατ' ἐμὲ αὖθις συνέβαινεν  οἰκεῖσθαι.   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΗ' Ἅρμα Κρατισθένους Κυρηναίου.
[6, 1]   ουτος μὲ ν δὴ έ  οικεν   ευχό μενος τω θεω. Πολυκλης,
[6, 2]   ζουσιν ουδὲ ν χρασθαι. Ἔ́  οικεν   ουν ιδί αν τινὰ ο
[6, 26]   λέβητας δὲ ἀριθμὸν τρεῖς ἐς  οἴκημα   ἐσκομίσαντες οἱ ἱερεῖς κατατίθενται κενούς,
[6, 24]   ναός. Τῶν ἑκκαίδεκα καλουμένων γυναικῶν  οἴκημα.   (Ἑτέρα δὲ ἔξοδος ἐκ τοῦ
[6, 26]   σφισι, καὶ ἐσελθόντες ἐς τὸ  οἴκημα   εὑρίσκουσιν οἴνου πεπλησμένους τοὺς λέβητας.
[6, 24]   τῇ ἀγορᾷ καὶ ταῖς γυναιξὶν  οἴκημα   ταῖς ἑκκαίδεκα καλουμέναις, ἔνθα τὸν
[6, 22]   Τοῦ ἱεροῦ δὲ οὐ πόρρω  οἴκημά   τε οὐ μέγα καὶ κιβωτός
[6, 20]   οἰκήματα. Ταῦτα τὰ κληρωτὰ τὰ  οἰκήματα   διαλαγχάνουσιν οἱ ἐσιόντες ἐς τὸν
[6, 20]   μήκους, ᾠκοδόμηται δὲ ἐν αὐταῖς  οἰκήματα.   Ταῦτα τὰ κληρωτὰ τὰ οἰκήματα
[6, 22]   σφίσιν οἰκιστής. Ἐπ' ἐμοῦ δὲ  οἰκήματά   τε ἐλείπετο ὀλίγα, καὶ Ἀλφειαίας
[6, 25]   ἐν ἀριστερᾷ τῆς Τύχης, ἐν  οἰκήματι   οὐ μεγάλῳ. Κατὰ δὲ ὄψιν
[6, 26]   γνώμην ᾖ, ταῖς θύραις τοῦ  οἰκήματος   ἐπιβάλλουσιν. Ἐς δὲ τὴν ἐπιοῦσαν
[6, 21]   τοίχῳ τῶν ἀθλητῶν εἰσιν αἱ  οἰκήσεις,   ἐπί τε ἄνεμον τετραμμέναι Λίβα
[6, 22]   ἔμελλεν ἀνὰ χρόνον οὐχ ἕξειν  οἰκήτορας.   Παρὰ δὲ αὐτὴν ποταμὸς Λάδων
[6, 13]   τούτων ἕνεκα οἱ Κροτωνιᾶται τὴν  οἰκίαν   αὐτοῦ δεσμωτήριον εἷναι κατέγνωσαν, καὶ
[6, 11]   τῶν διδασκάλων φασὶν ἐς τὴν  οἰκίαν   ἐρχόμενον, ἄγαλμα ὅτου δὴ θεῶν
[6, 11]   ἐκεῖνον δὲ ἐκέλευσεν ἐκ τῆς  οἰκίας   αὖθις κομίσαι τὸ ἄγαλμα ἐς
[6, 19]   Χερρονήσῳ τῇ Θρᾳκίᾳ πρῶτος τῆς  οἰκίας   ταύτης· καὶ ἐπίγραμμα ἐπὶ τῷ
[6, 21]   ἐρείπια καὶ μάλιστα οἱ βωμοί.  Οἰκίσαι