HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PAUSANIAS, Le Tour de la Grèce, livre VI

Liste des contextes (ordre alphabétique)


η  =  142 formes différentes pour 523 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[6, 8]   Πυθοκλέα, Πολύκλειτός ἐστιν εἰργασμένος. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  Η'   Ἀνδριάντες ἀθλητῶν. Δάμαρχος μεταβληθεὶς ἐξ
[6, 1]   κό τινον. Ὁπό σοις δὲ  ὴ   αυτοις ειχεν ες δό ξαν,
[6, 1]   ν καὶ ουτος εκρά τησεν·  η   δὲ εικὼ ν επὶ τη
[6, 1]   αναθή ματα, τὸ μετὰ τουτο  ή   δη ποιή σασθαι καὶ ί
[6, 1]   υπὸ ισχύ ος ανεί λοντο  ή   δη τὸ ν κό τινον.
[6, 2]   ό σους αυτων κατέ λεξα  ή   δη, τοσοί δε ά λλοι
[6, 1]   αυτοις ειχεν ες δό ξαν,  ὴ   καὶ τοις ανδριασιν υπηρχεν ά
[6, 2]   τὸ ν Λί χαν τουτον  η   κατὰ (Ἄγιν βασιλέ α επιστρατεί
[6, 2]   νων τὸ ηπαρ. (Μαντικὴ δὲ  η   μὲ ν ερί φων καὶ
[6, 2]   ως γέ νος τε εί  η   Μιλή σιος, και Ἰώ νων
[6, 2]   τι ο παιδοτρί βης εί  η   Μύ κων, καὶ ό τι
[6, 2]   στι γὰ ρ δὴ καὶ  η   νί κη τω παιδὶ ί
[6, 2]   ς. Χωρὶ ς γὰ ρ  ὴ   ό σους αυτων κατέ λεξα
[6, 2]   οις ες Πελοπό ννησον καὶ  η   περὶ τὸ ν αγωνα τύ
[6, 2]   σου φεύ γοντας επέ λιπεν  η   περὶ τὸ ν αγωνα τύ
[6, 2]   σιος, και Ἰώ νων αναθεί  η   πρωτος ες Ὀλυμπί αν εικό
[6, 4]   καὶ οὐ πρότερον ἀνίει, πρὶν     αἴσθοιτο ἀπαγορεύσαντος. (Γεγόνασι δὲ αὐτῷ
[6, 22]   τῇ κιβωτῷ φυλάσσουσι. Τείχους δὲ     ἄλλου κατασκευάσματος ἐλείπετο οὐδὲν ἔτι,
[6, 8]   ὕστερόν ποτε ἔσται, μανία μᾶλλον     ἀνδρία νομίζοιτο ἂν κατά γε
[6, 7]   (Οἱ δὲ Ἀθηναῖοι πρὶν μὲν     Δωριέα παρὰ σφᾶς ἀναχθῆναι, θυμῷ
[6, 9]   τε παρίστατο καὶ τοῖς πρότερον     ἐγὼ τὰ ἐς αὐτὸ εἰρηκόσιν,
[6, 23]   ὅσα ἐς τοὺς ἀθλητὰς πρὶν     ἐς Ὀλυμπίαν ἀφικνεῖσθαι νομίζουσιν, ἐν
[6, 14]   εἰκοσαετῆ τὸ χρεὼν ἐπιλαμβάνει, πρὶν     ἐς τὴν Ῥόδον αὐτὸν οἴκαδε
[6, 21]   Ἀθηνᾷ θῦσαι τῇ Κυδωνίᾳ πρὶν     ἐς τὸν ἀγῶνα αὐτὸν τῷ
[6, 12]   οἱ Καρχηδόνιοι τῆς νήσου πλέον     ἥμισυ· Ἱέρωνι δὲ συνιόντων μὲν
[6, 4]   Ἀχαιοῖς τοῖς πᾶσιν ὁμοῦ στρατεύσασθαι,     ἰδίᾳ κατ' ἀρετήν τε καὶ
[6, 18]   τὰ βασιλέως τοῦ Περσῶν φρονησάντων,     καὶ αἰτίαν φρονῆσαι λαβόντων,
[6, 16]   Ψωφίδιοι προξένους ὄντας σφίσιν ἀνέθεσαν,     καὶ ἄλλην τινὰ ἐς αὐτοὺς
[6, 14]   Εἶναι δὲ ἡγεμών τις ξένων     καὶ ἄλλως τὰ πολεμικὰ ἀγαθὸς
[6, 23]   οἱ Ἑλλανοδίκαι τοὺς καθ' ἡλικίαν,     καὶ αὐτῷ διαφέροντας τῷ ἐπιτηδεύματι:
[6, 20]   ἵππων. Πρὸ δὲ τῶν ἁρμάτων     καὶ ἵππων τῶν κελήτων, διήκει
[6, 19]   καὶ Συρακοσίων, Φοίνικας ἤτοι τριήρεσιν     καὶ πεζῇ μάχῃ κρατησάντων. (Ὁ
[6, 4]   Σταγείρων. Καὶ αὐτὸν ἤτοι μαθητὴς,     καὶ στρατιωτικὸς ἀνέθηκεν ἀνὴρ, ἅτε
[6, 8]   ἤδη τοιαῦτα ἐγένετο ἐν ἀνθρώποις,     καὶ ὕστερόν ποτε ἔσται, μανία
[6, 26]   (Μέγεθος μέν ἐστιν αὐτοῦ διπλάσιον     κανθάρων μέγιστος, τὰ δὲ
[6, 24]   τὸ ὄνομα οὐδέν τι ἀλλοῖον     καλούμενος Ἀλεξίκακος ὑπὸ Ἀθηναίων.
[6, 7]   (Δωριεῖ δὲ τῷ Διαγόρου παρὲξ     Ὀλυμπίασιν, Ἰσθμίων μὲν γεγόνασιν ὀκτὼ
[6, 11]   δὲ τῇ Θεσσαλῶν, πυγμῆς μὲν     παγκρατίου παρῆκε τὴν σπουδήν, ἐφρόντιζε
[6, 21]   προσοικοῦντας Σαῦρος ἐκακούργει, πρὶν     παρὰ Ἡρακλέους τὴν δίκην ἔσχε.
[6, 15]   εἰ τὸ παγκράτιον ἐσκαλέσαιντο πρὶν     πυκτεύσαντα αὐτὸν λαβεῖν τραύματα. Λέγει
[6, 14]   δὴ καὶ εἰ ταινίαν περιθεῖτο     στέφανον· κατέχων δὲ ἐντὸς χειλῶν
[6, 20]   δὴ πλευρὰ τῆς ἀφέσεως πλέον     τετρακοσίους πόδας παρέχεται τοῦ μήκους,
[6, 12]   Ἕλλησι Τρίτειαν πόλιν ἄλλην γε     τὴν Ἀχαιῶν εὑρεῖν. Τηνικαῦτα γοῦν
[6, 19]   μὲν Καρχηδόνιοι πολέμῳ· πρὶν δὲ     τὴν συμφορὰν γενέσθαι σφίσι, θησαυρὸν
[6, 18]   φασιν ἐπονομάζοντα θεοὺς τοὺς Ἑλλήνων,     μὴν αὐτοῦ ταῖς δεήσεσιν ὁπόσα
[6, 26]   ἄλλων ὅσοις ἂν κατὰ γνώμην  ᾖ,   ταῖς θύραις τοῦ οἰκήματος ἐπιβάλλουσιν.
[6, 23]   αὖθις ἐς τοὺς Αἰτωλούς· καὶ     ἀγυιὰ τὸ ὄνομα εἴληφεν ἀπὸ
[6, 20]   τὴν καμπὴν ἀνεστηκυίας χρόαν πυρρᾶς,     ἀπ' αὐτῆς αὐγὴ κατὰ ταὐτὰ
[6, 20]   ἵππων ἀνειμένων τοὺς δρόμους καὶ     ἄφεσίς ἐστι τῶν ἵππων. Παρέχεται
[6, 20]   ἵππων. Παρέχεται μὲν οὖν σχῆμα     ἄφεσις κατὰ πρῷραν νεώς· τέτραπται
[6, 5]   ἐφ' ἑαυτοῦ ἀνδρὸς ἄγαλμα. Σκοτουσσαίους     γενομένη συμφορά. Πολυδάμαντος ἔργα λαμπρὰ
[6, 11]   τοῖς Θασίοις οὐδένα ἀπεδίδου καρπὸν     γῆ, θεωροὺς ἀποστέλλουσιν ἐς Δελφούς,
[6, 26]   καὶ τὴν βύσσον σπείρουσιν, ὅσοις     γῆ τρέφειν ἐστὶν ἐπιτήδειος. Οἱ
[6, 7]   αἰχμαλώτου, μεταπίπτει σφίσιν ἐς αὐτὸν     γνώμη, καὶ ἀπελθεῖν ἀφιᾶσιν, οὐδὲ
[6, 24]   καὶ ὅσα βαρέα ἆθλα ὀνομάζουσιν.  (Ἡ   δὲ ἀγορὰ τοῖς Ἠλείοις οὐ
[6, 3]   αὐτῷ καὶ Πυθοῖ δύο νῖκαι.     δὲ εἰκών ἐστι τοῦ Ἀριστοδήμου
[6, 5]   μὲν ἐς Μακεδονίαν πλευρά,     δὲ ἐπὶ Θεσσαλοὺς καὶ τὸν
[6, 26]   ἴσασι) κάλαμον διδόασιν ἐσθίειν χλωρόν.     δέ ἐστιν ἡδίστη τροφὴ πασῶν
[6, 15]   ὀγδόης καὶ τριακοστῆς Ὀλυμπιάδος πάλης,     δὲ ἑτέρα πεντάθλου. Πρῶτον γὰρ
[6, 26]   ἐστιν αἰδοῖον ἐπὶ τοῦ βάθρου.  (Ἡ   δὲ Ἠλεία χώρα τά τε
[6, 16]   χειρῶν τὸν Φίλιππον στεφανοῦσα αὐτόν·     δὲ Ἦλις Δημήτριον τὸν στρατεύσαντα
[6, 13]   ἐς ἅπαντας ὑπομνήματα τοὺς Νεμεὰτας.  (Ἡ   δὲ ἵππος τοῦ Κορινθίου
[6, 16]   εἰκὼν ἐν ἀνδράσι πυγμῇ νενικηκότος·     δὲ Νικάνδρου, διαύλου μὲν δύο
[6, 17]   Κλαζομενίων πρῶτος ἀνηγορεύθη νικῶν Ἡρόδοτος·     δέ οἱ νίκη σταδίου γέγονεν
[6, 18]   Ἀλέξανδρος εἰργάσατο, συνέγραψεν ὁμοίως ἅπαντα·     δέ οἱ τιμὴ γέγονεν ἐν
[6, 15]   ἑκατὸν Ὀλυμπιάσιν ἔφθανεν ἀνῃρημένος νίκην.     δὲ Ὀλυμπιὰς ἐφεξῆς εἶχε
[6, 20]   τῇ θεῷ κατὰ ἔτος ἕκαστον.     δὲ πρεσβῦτις θεραπεύουσα τὸν
[6, 18]   εἰσιν εἰργασμέναι, Ῥηξιβίου μὲν συκῆς,     δὲ τοῦ Αἰγινήτου κυπαρίσσου, καὶ
[6, 1]   ντα εποί ησε Λύ σιππος.     δὲ του Δεινολό χου μή
[6, 3]   Δελφοῖς Ἀπόλλωνος ἐπὶ Ὀλυμπιάδος ὀγδοηκοστῆς·     δὲ τοῦ σταδίου νίκη τῷ
[6, 19]   μάχην. Ζεὺς δὲ ἐνταῦθα καὶ     Δηιάνειρα καὶ Ἀχελῷος καὶ Ἡρακλῆς
[6, 2]   ἱπποτρόφων. Ἀνδριάς Θρασυβούμου τοῦ μάντεως.     διὰ κυνείων σπλάγχνων μαντική. Μάντεις
[6, 24]   στοᾶς Ἑλλανοδικαιών· ἀγυιὰ δὲ     διείργουσα ἀπὸ τῆς ἀγορᾶς ἐστιν
[6, 13]   μὲν ἐπὶ ἵππων νίκῃ γέγονεν     εἰκών· Ἀγαθῖνον δὲ ἀνέθεσαν Ἀχαιοὶ
[6, 13]   κρατήσας πυγμῇ παῖδας· τέχνη δὲ     εἰκών ἐστι μὲν Ἱππίου τὸ
[6, 6]   Ὀλυμπικὴν νίκην. Τούτου μὲν δὴ     εἰκὼν Ναυκύδους ἐστὶν ἔργον. Πολύκλειτος
[6, 12]   τελοῦντες. Τοῦ Ἀγησάρχου δέ ἐστιν     εἰκὼν τέχνη τῶν Πολυκλέους παίδων.
[6, 11]   Ἀντιγόνῳ δὲ ἀνὴρ πεζός ἐστιν     εἰκών. (Τῶν δὲ βασιλέων τῶν
[6, 6]   εἰργάσατο Θηβαῖον Ἀγήνορα· ἀνετέθη δὲ     εἰκὼν ὑπὸ τοῦ Φωκέων κοινοῦ.
[6, 20]   Ἡλείοις. Ἱερὸν Ἱπποδαμείας. Κρυπτὴ εἴσοδος     εἰς τὸ στάδιον. Ἱέρεια Δήμητρος
[6, 14]   Πυθοκρίτῳ μὲν γέγονεν ἀντὶ τούτων     ἐν Ὀλυμπίᾳ στήλη, καὶ ἐπίγραμμα
[6, 5]   ἐστιν. ὀρεινὴ τῆς Θρᾴκης,     ἔνδον Νέστου ποταμοῦ τοῦ ῥέοντος
[6, 3]   Βοιωτίας δυνάμει. Φαίνοιτο ἂν οὖν     ἐπὶ Σικυῶνα Ἠλείων καὶ Θηβαίων
[6, 23]   Τῇ μὲν δὴ θεῷ γέγονεν     ἐπίκλησις, ἅτε τοῦ γυμνασίου γείτονι·
[6, 26]   (Ἤκουσα δὲ καὶ ὡς οὐχ     Ἐρυθρά, ποταμὸς δὲ, ὃν Σῆρα
[6, 9]   τε ἐν Ὀλυμπίᾳ καὶ     ἐς τὸ ἱερὸν τῆς Εἰρήνης
[6, 25]   καὶ ἀνθρώποις ἅπαξ κάθοδος     ἐς τοῦ δου γίνεται. (Τοῖς
[6, 3]   Ὀλυμπικὴ νίκη καὶ Νεμείων γέγονεν     ἑτέρα, Ἰσθμίων δὲ δῆλα ὡς
[6, 15]   ἀνῃρημένος νίκην. δὲ Ὀλυμπιὰς     ἐφεξῆς εἶχε μὲν τὸν Κλειτόμαχον
[6, 20]   ἐνόμισαν, ὅτι τὸν παῖδά σφισιν     θεὸς αὕτη προήγαγεν ἐς ἀνθρώπους.
[6, 20]   ἔτος ἕκαστον. δὲ πρεσβῦτις     θεραπεύουσα τὸν Σωσίπολιν νόμῳ τε
[6, 25]   ὅτι (οἶμαι) καὶ ἀνθρώποις ἅπαξ     κάθοδος ἐς τοῦ δου
[6, 24]   λαφύρων τῆς δεκάτης. (Ἔστι δὲ     κατασκευὴ τῆς στοᾶς Δώριος, καὶ
[6, 5]   οὐ κατά τινα ἀγαθὸν δαίμονα     κορυφὴ τηνικαῦτα τοῦ σπηλαίου κατερρήγνυτο,
[6, 24]   πόδες λίθου λευκοῦ· ἔχουσι δὲ     μὲν αὐτῶν ῥόδον, ἀστράγαλον δὲ
[6, 5]   χώραν. Τούτου δὲ τοῦ ὄρους     μὲν ἐς Μακεδονίαν πλευρά,
[6, 24]   μὲν αὐτῶν ῥόδον, ἀστράγαλον δὲ     μέση, καὶ τρίτη κλῶνα
[6, 4]   ἐπικληθεὶς Ἀκροχερσίτης, καὶ Λεοντίσκος.     μὴ ἀναγραφεῖσα ὑπὸ Ἠλείων ὀλυμπιὰς
[6, 7]   Πεισίροδος δὲ ἐν παισίν, ὃν     μήτηρ ἀνδρὸς ἐπιθεμένη γυμναστοῦ σχῆμα
[6, 13]   ἐστὶν ἐν τοῖς Ἠλείων γράμμασιν     νίκη τῶν Φειδώλα παίδων. (Ταῦτα
[6, 23]   λουτρὰ ἐρχομένῳ, δι' ἀγυιᾶς τε     ὁδὸς Σιωπῆς, καὶ παρὰ τὸ
[6, 5]   τῷ παγκρατίῳ στεφάνους ὑπάρχοντά ἐστιν.     ὀρεινὴ τῆς Θρᾴκης, ἔνδον
[6, 6]   καὶ ἐς ἔρωτα αὐτῆς. Καὶ     παῖς τε συνοικήσειν κατώμνυτο αὐτῷ
[6, 19]   ἄλλα ἐνταῦθα ἄξια ἐπιμνησθῆναι· μάχαιρα     Πέλοπος χρυσοῦ τὴν λαβὴν πεποιημένη,
[6, 24]   τὸ ὄνομα, λέγεται δὲ, ὡς     Πέτρα δῆμος εἴη τὸ ἀρχαῖον.
[6, 22]   τοῦ χωρίου πεφυτευμέναι παντός, ἔνθα     Πίσα ᾠκεῖτο. (Οἰκιστὴν μὲν δὴ
[6, 6]   Ἡρῷόν τε καὶ Τεμέσα ἦν     πόλις, ἐν δέ σφισι καὶ
[6, 25]   (Καθ' τι δὲ Ἠλείων     πόλις πληθύει μάλιστα ἀνθρώποις, κατὰ
[6, 24]   παιδεύουσιν ἐνταῦθα. Τῶν στοῶν δὲ     πρὸς μεσημβρίαν ἐργασίας ἐστὶ τῆς
[6, 6]   ἀνδριάντες ἀθλητῶν. Εὔθμος πύκτης ἔνδοξος.     πρὸς τὸν ἐν Τεμὲσσῃ ἥρῳα
[6, 20]   τῇ Ἀγνάπτου στοᾷ προσεχής ἐστιν     πρῷρα, κατὰ τοῦτο εὐρεῖα γίνεται.
[6, 11]   θεῶν μήνιμα. (Ἐνταῦθα ἀπεκρίνατό σφισιν     Πυθία· Θεαγένην δ' ἄμνηστον ἀφήκατε
[6, 6]   ἐπὶ πᾶσαν ἡλικίαν· ἐς     Πυθία τὸ παράπαν ἐξ Ἰταλίας
[6, 26]   ἁρπεδόνης εὑρίσκουσιν ἔνδον. Γιγνώσκεται δὲ     Σηρία νῆσος ἐν μυχῷ θαλάσσης
[6, 5]   χρήματα τοῖς ξένοις. (Αὕτη Σκοτουσσαίοις     συμφορὰ Φρασικλείδου μὲν Ἀθήνῃσιν ἐγένετο
[6, 5]   ὄρους. Τούτῳ μὲν ἐνταῦθα ἐγένετο     τελευτή. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ στιγμα. Ἕτεροι ἀνδριάντες
[6, 15]   Ἠλεῖον ἄνδρα Τιμόπτολιν Λάμπιδος Παλεῖς,     τετάρτη Κεφαλλήνων μοῖρα. Οὗτοι δὲ
[6, 17]   δύο ἀνῃρημένος· Λυσίππου δὲ ἔργον     τοῦ Καλλικράτους ἐστὶν εἰκών. (Ἐνατίωνι
[6, 13]   τοὺς Νεμεὰτας. (Ἡ δὲ ἵππος     τοῦ Κορινθίου Φειδώλα ὄνομα μέν,
[6, 5]   μέγιστος Πουλυδάμας Νικίου. (Σκοτοῦσσα δὲ     τοῦ Πουλυδάμαντας πατρὶς οὐκ ᾠκεῖτο
[6, 13]   ἄριστοι δρομεῖς. Ἑτέρων ἀθλητῶν ἀνδριάντες.     τοῦ Φειδῶλα ἵππος. (Ἀστύλος δὲ
[6, 24]   ἀστράγαλον δὲ μέση, καὶ     τρίτη κλῶνα οὐ μέγαν μυρσίνης.
[6, 15]   ὕστατον πενταθλήσοντες ἐσεκλήθησαν. Ἒστι δὲ     τε εἰκὼν ἀρχαία τοῦ Εὐτελίδα,
[6, 9]   (ἐμοὶ δοκεῖν) τῶν δοκιμωτάτων Ναυκύδους,     τε ἐν Ὀλυμπίᾳ καὶ
[6, 3]   Τούτῳ τῷ ἀνδρὶ ἀθλήσαντι πένταθλον,     τε Ὀλυμπικὴ νίκη καὶ Νεμείων
[6, 8]   καὶ ἅρματι ἐπὶ Ὀλυμπιάδος ταύτης,     λόγῳ τῷ Ἠλείων ἐστὶ κίβδηλος
[6, 20]   δὲ τοῦ σταδίου τῷ πέρατι,     τοῖς σταδιαδρόμοις ἄφεσις πεποίηται, Ἐνδυμίωνος
[6, 7]   τῶν Ὀλυμπίων αὐτὴ τὸν ἀγῶνα  ἤγαγεν.   (Οὗτος δὲ Πεισίροδος καὶ
[6, 22]   τοῦ Πέλοπος ἀκόλουθοι τὰ ἐπινίκια  ἤγαγον   παρὰ τῇ θεῷ ταύτῃ καὶ
[6, 16]   μετασχεῖν ἐπὶ Θεσσαλοὺς, καὶ φρουρᾶς  ἡγεμόνα   ἐν Ναυπάκτῳ φιλίᾳ γενέσθαι τῇ
[6, 14]   στρατιῶται δύο εἰκόνας. Εἶναι δὲ  ἡγεμών   τις ξένων καὶ ἄλλως
[6, 17]   δὲ Ἡροδότου καὶ Φιλίνου τοῦ  Ἡγεπόλιδος   Κῴου ἀνέθεσαν τὰς εἰκόνας αἱ
[6, 13]   τὴν στήλην, ἀλλ' οὐ Λακεδαιμονίων  ἥγηνται   τὸ δημόσιον· ἔστω γὰρ δήπου,
[6, 21]   οἱ μὲν ἀρχαῖον τὸ ὄνομα  ἥγηνται,   χανεῖν γὰρ τὴν γῆν ἐνταῦθα
[6, 12]   εὑρεῖν. Τηνικαῦτα γοῦν ἐς Ἀρκάδας  ἡγοῖτο   ἄν τις συντελέσαι τοὺς Τριταιεῖς,
[6, 2]   του τυρά ννου τὰ δωρα  ηγού   μενος, ανειπεν αυτὸ ν Μιλή
[6, 19]   τὸν θησαυρὸν λέγουσα. Ταύτην Μεγαρεῦσιν  ἡγοῦμαι   τὴν νίκην Ἀθήνῃσιν ἄρχοντος γενέσθαι
[6, 3]   τῆς ἵππου τε Ἠλείοις αὐτὸν  ἡγούμενον   ἀναστῆσαι τρόπαια, καὶ ἄνδρα τοῖς
[6, 20]   ἀρχαῖς (πιστὰ γὰρ τὴν ἄνθρωπον  ἡγοῦντο   εἰρηκέναι) τιθέασι τὸ παιδίον πρὸ
[6, 19]   ταῦτα, Θεοκλέους δὲ ἔργα τοῦ  Ἡγύλου·   ποιῆσαι δὲ Αὐτονόμου τῷ παιδί,
[6, 5]   (Παγκρατίου μὲν δὴ καὶ ἄλλοις  ἤδη   γεγόνασιν ἐπιφανεῖς νῖκαι· Πουλυδάμαντι δὲ
[6, 20]   Ἀρκάδες, καὶ τὸ παιδίον ἐνταῦθα  ἤδη   δράκων ἦν· ταραχθεῖσι δὲ ἐπὶ
[6, 20]   ἔμβολον. Τὸ ἀπὸ τούτου δὲ  ἤδη   καθέστηκεν ἐπίδειξις ἐπιστήμης τε ἡνιόχων
[6, 9]   στάδιον. Δῆλα οὖν ὡς Συρακούσιον  ἤδη   καὶ οὐ Γελῷον ἀναγορεύειν αὑτὸν
[6, 22]   Πύλον ᾤκισε μὲν κατὰ τὰ  ἤδη   λελεγμένα μοι Μεγαρεὺς ἀνὴρ Πύλων
[6, 20]   ὄρος τὸ Κρόνιον κατὰ τὰ  ἤδη   λελεγμένα μοι παρὰ τὴν κρηπῖδα
[6, 11]   τὸν Ὀλυμπικόν, προεδήλωσεν λόγος  ἤδη   μοι τὰ δοκιμώτατα ἐξ αὐτῶν,
[6, 8]   τὴν πυρὰν αὑτόν. Ὁπόσα δὲ  ἤδη   τοιαῦτα ἐγένετο ἐν ἀνθρώποις,
[6, 15]   καὶ παγκρατιάσαι προθυμούμενον. (Γεγονυίας δὲ  ἤδη   τῷ Κάπρῳ νίκης ἐπὶ τῇ
[6, 19]   θησαυρῶν πρὸς αὐτῷ μέν ἐστιν  ἤδη   τῷ σταδίῳ· Γελῴων δὲ ἀνάθημα
[6, 26]   ἐσθίειν χλωρόν. δέ ἐστιν  ἡδίστη   τροφὴ πασῶν τῷ ζῴῳ, καὶ
[6, 21]   Ἐρυθραὶ πόλισμα ἐκαλεῖτο Βοιωτῶν) καὶ  Ἠιονέα   Μάγνητος τοῦ Αἰόλου. Τούτοις μὲν
[6, 25]   μὲν καὶ ἐς πλέον ἔτι  ἥκει·   Σατράπην δὲ καὶ οὐ Ποσειδῶνα
[6, 11]   τῶν Θεαγένους ἐς τὸν ἀγῶνα  ἥκει   τὸν Ὀλυμπικόν, προεδήλωσεν λόγος
[6, 26]   καρποὺς καὶ τὴν βύσσον οὐχ  ἥκιστα   ἐκτρέφειν ἀγαθή. Τὴν μὲν δὴ
[6, 3]   καὶ Φάρακα, καὶ ἄλλους Σπαρτιατῶν,  ἥκιστα   ἔς γε τὸ Ἑλληνικὸν γνωρίμους.
[6, 13]   ἐπὶ τὸ βραχύτατον ὁμοῦ καὶ  ἥκιστον·   καὶ δολίχου τε ἐν ἡμέρᾳ
[6, 18]   Ἀλέξανδρον, πεπυσμένον καθ' ἥντινα αἰτίαν  ἥκοι,   κατομόσασθαί φασιν ἐπονομάζοντα θεοὺς τοὺς
[6, 7]   μέγαν καὶ δόξης ἐς τοσοῦτο  ἥκοντα   ἐθεάσαντο ἐν σχήματι αἰχμαλώτου, μεταπίπτει
[6, 6]   πλεύσαντος κατὰ ἐμπορίαν. (Τόδε μὲν  ἤκουσα,   γραφῇ δὲ τοιάδε ἐπιτυχὼν οἶδα.
[6, 20]   ἐστιν ἐν τῷ δρόμῳ βλάπτων.  Ἤκουσα   δὲ καὶ ἐς τὸν Πορθάονος
[6, 6]   σφισιν ἦν ἀπὸ τοῦ δαίμονος.  Ἤκουσα   δὲ καὶ τοιόνδε ἔτι ἐς
[6, 26]   μυχῷ θαλάσσης κειμένη τῆς Ἐρυθρᾶς.  (Ἤκουσα   δὲ καὶ ὡς οὐχ
[6, 6]   Τεμέσαν καὶ ἐς ἐμὲ ἀνδρὸς  ἤκουσα   πλεύσαντος κατὰ ἐμπορίαν. (Τόδε μὲν
[6, 17]   καὶ ἐς λήθην ὀλίγου δεῖν  ἥκουσαν   ἀνθρώποις. Εὐδοκιμῆσαι δὲ Γοργίαν λόγων
[6, 13]   ἐπέστρεφε, καὶ ἐπεὶ τῆς σάλπιγγος  ἤκουσεν,   ἐπετάχυνεν ἐς πλέον τὸν δρόμον,
[6, 20]   πηδᾶν ἀετός, ὡς τοῖς  ἥκουσιν   ἐπὶ τὴν θέαν γενέσθαι σύνοπτος·
[6, 13]   Τούτων δὲ ἔτι ἐς πλέον  ἥκουσιν   εὐηθείας, οἳ τὸν ἑστηκότα ἀνδριάντα
[6, 1]   καὶ νό μος εγέ νετο  Ηλεί   οις, μηδὲ ί ππους του
[6, 2]   Ἄλτει τρό παιον εποί ησεν  Ἠλεί   οις. (Ἐπί γραμμα δὲ τὸ
[6, 2]   Λακεδαιμονί ων εγέ νετο επι  Ἠλεί   ους, καὶ εντὸ ς της
[6, 2]   νης αγό ντων Ὀλύ μπια  Ἠλεί   ων, ενί κα στά διον
[6, 2]   ενταυθα έ στησε. Τὰ δε  Ἠλεί   ων ες τοὺ ς Ὀλυμπιονί
[6, 22]   (Πύλου δὲ τῆς ἐν τῇ  Ἠλείᾳ   δῆλα τὰ ἐρείπια κατὰ τὴν
[6, 20]   καὶ τὴν Ὠλενίαν ἐν τῇ  Ἠλείᾳ   πέτραν φασὶν ὀνομασθῆναι) οἱ δὲ
[6, 26]   ἐπὶ τοῦ βάθρου. (Ἡ δὲ  Ἠλεία   χώρα τά τε ἄλλα ἐστὶν
[6, 23]   τὸν δρόμον, αἱ γυναῖκες αἱ  Ἠλεῖαι   ἄλλα τε τοῦ Ἀχιλλέως δρῶσιν
[6, 20]   δὲ καὶ Ἀρκάδων ἐς τὴν  Ἠλείαν   ἐσβεβληκότων στρατιᾷ, καὶ τῶν Ἠλείων
[6, 26]   Ἀθηνᾶς. Ἑρμοῦ ἄγαλμα. Καρποὶ χώρας  Ἠλείας.   Βύσσος. Ἐσθῆτες σηρικαὶ ἐν μίτων
[6, 25]   τοῦ αὐτοῦ ποιητοῦ, Πυλίοις ἀμῦναι.  Ἠλεῖοι   δ' οὖν ὡς σφίσι τε
[6, 13]   ἔγνω, καὶ παύεται τοῦ δρόμου.  Ἠλεῖοι   δὲ ἀνηγόρευσαν ἐπὶ τῇ νίκῃ
[6, 4]   Σώστρατος ταύτην) οὐκ ἀναγράφουσιν οἱ  Ἠλεῖοι,   διότι μὴ αὐτοὶ τὸν ἀγῶνα,
[6, 23]   ἐπίκλησιν, καὶ Ἔρωτος, καὶ ὃν  Ἠλεῖοι   καὶ Ἀθηναῖοι κατὰ ταὐτὰ Ἠλείοις
[6, 22]   τὸν Πηνειόν. (Λέγουσι δὲ οἱ  Ἠλεῖοι   καὶ ἔπος ἐς τὴν Πύλον
[6, 20]   ἐνδοῦσιν ἐς φυγὴν, ἐπέκειντο οἱ  Ἠλεῖοι,   καὶ νίκην τε ἐπιφανεστάτην ἀνείλοντο,
[6, 26]   ἐν τοῖς μάλιστα Διόνυσον σέβουσιν  Ἠλεῖοι,   καὶ τὸν θεόν σφισιν ἐπιφοιτᾶν
[6, 22]   δὲ ὑπὸ Ἀρκάδων, ἀνολυμπιάδας οἱ  Ἠλεῖοι   καλοῦντες οὐ σφᾶς ἐν καταλόγῳ
[6, 25]   ὧν ἴσμεν μόνοι τιμῶσιν δην  Ἠλεῖοι   κατὰ αἰτίαν τήνδε. Ἡρακλεῖ στρατιὰν
[6, 16]   δὲ Ἀσάμων καὶ Νίκανδρος  Ἠλεῖοι   μὲν ἦσαν· πεποίηκε δὲ τῷ
[6, 24]   ταύτην ὀνομάζουσι Κορκυραϊ κὴν οἱ  Ἠλεῖοι.   Ναυσὶ γὰρ ἐς τὴν σφετέραν
[6, 17]   τὴν εἰκόνα. (Τούτων δέ εἰσιν  Ἠλεῖοι   πλησίον πυγμῇ παῖδας κρατήσαντες,
[6, 21]   Λέγουσι δὲ καὶ Πέλοπα οἱ  Ἠλεῖοι   τῇ Ἀθηνᾷ θῦσαι τῇ Κυδωνίᾳ
[6, 22]   ὀνομασθῆναι. (Ἐλαφιαίαν δὲ ἐκάλουν οἱ  Ἠλεῖοι   τὴν Ἄρτεμιν ἐπὶ τῶν ἐλάφων
[6, 13]   Χίονις, εἰ αὖθίς ποτε προσνομοθετήσουσιν  Ἠλεῖοι;   Τούτων δὲ ἔτι ἐς πλέον
[6, 3]   δὲ αὐτὸν ἐκ Σικυῶνος οἱ  Ἠλεῖοί   φασι, καὶ ἄρχειν Σικυωνίων· στρατεῦσαι
[6, 9]   τὴν εἰκόνα τοῦ ἀνδρὸς, ὃν  Ἠλεῖοί   φασιν οὐ γραφῆναι μετὰ τῶν
[6, 22]   ἐς αὐτὴν ἔρωτι· οἱ δὲ  Ἠλεῖοι   (φιλία γάρ σφισιν ὑπῆρχεν ἐξ
[6, 16]   λέγουσιν, ὡς γενομένης πρὸς Ἀρκάδας  Ἠλείοις   ἀμφισβητήσεως περὶ γῆς ὅρων, εἶπεν
[6, 23]   Ἠλεῖοι καὶ Ἀθηναῖοι κατὰ ταὐτὰ  Ἠλείοις   Ἀντέρωτα ὀνομάζουσι, Δήμητρός τε καὶ
[6, 3]   τάδε ἐπιλέγει, τῆς ἵππου τε  Ἠλείοις   αὐτὸν ἡγούμενον ἀναστῆσαι τρόπαια, καὶ
[6, 15]   τε γὰρ Ἀχαιοῖς ποιῆσαι καὶ  Ἠλείοις   αὐτόν, καὶ ὅσοι παρ' ἀμφοτέρων
[6, 13]   δὴ οὕτως ἔχοντα ἴστω τις.  Ἠλείοις   δὲ ἀνδράσιν Ἀγαθίνῳ τε τῷ
[6, 24]   Πέτρα δῆμος εἴη τὸ ἀρχαῖον.  (Ἠλείοις   δὲ ἐν τῷ ὑπαίθρῳ τῆς
[6, 20]   τῷ ἦρι, Ἐλαφίῳ μηνὶ παρὰ  Ἠλείοις.   (Ἐν δὲ τοῖς πέρασι τοῦ
[6, 3]   δεῖμα, ὥσπερ γε αὐτοῖς ἐστιν  Ἠλείοις,   ἐπεὶ Ὕσμωνί γε τῷ Ἠλείῳ.
[6, 20]   Εἰλειθυίας, ἐν δὲ αὐτῷ Σωσίπολις  Ἠλείοις   ἐπιχώριος δαίμων ἔχει τιμάς. Τὴν
[6, 25]   καὶ ναός (ἔστι γὰρ δὴ  Ἠλείοις   καὶ Ἅιδου περίβολός τε καὶ
[6, 23]   τῷ γυμνασίῳ καὶ βουλευτήριόν ἐστιν  Ἠλείοις,   καὶ ἐπιδείξεις ἐνταῦθα λόγων τε
[6, 22]   ἐφειλκύσαντο αὐθαίρετον, συμφορὰν ἀπεχθανόμενοί τε  Ἠλείοις   καὶ σπουδὴν ποιούμενοι, τιθέναι τὸν
[6, 25]   τοῦ δου γίνεται. (Τοῖς δὲ  Ἠλείοις   καὶ Τύχης ἱερὸν: ἐν στοᾷ
[6, 22]   Πανταλέοντος ὑπόνοιαν μέν τινα παρέσχεν  Ἠλείοις,   νεώτερα ἐς αὐτοὺς βουλεύειν· ἐσβαλόντας
[6, 20]   διδοίη δὲ ἐξ ὀνειράτων συμμαχήσοντα  Ἠλείοις.   Οἱ δὲ ἐν ταῖς ἀρχαῖς
[6, 26]   ἐπὶ ποταμόν εἰσι Λάρισον, καὶ  Ἠλείοις   ὅροι πρὸς Ἀχαιοὺς τῆς χώρας
[6, 24]   ὀνομάζουσιν. (Ἡ δὲ ἀγορὰ τοῖς  Ἠλείοις   οὐ κατὰ τὰς Ἰώνων, καὶ
[6, 16]   Ἀναυχίδᾳ καὶ Φερενίκῳ, γένος μὲν  Ἠλείοις,   πάλης δὲ ἐν παισὶν ἀνελομένοις
[6, 22]   βασιλεύσαντος, Πισαῖοι πόλεμον ἑκούσιον ἐπανείλοντο  Ἠλείοις,   συναπέστησαν δέ σφισιν ἀπὸ Ἠλείων
[6, 21]   τῆς χώρας, τὰ μὲν παρόντα  Ἠλείοις,   τὰ δὲ ἐξ ἀρχῆς οἱ
[6, 16]   ἀγωνιστὴς γενέσθαι, κατὰ τὰ αὐτὰ  Ἠλείοις   τοῖς ἄλλοις εἴργετο. Καὶ τάδε
[6, 3]   ὡς καὶ οὗτος κατὰ ταὐτὰ  Ἠλείοις   τοῖς ἄλλοις εἴργετο. (Λέγεται δὲ
[6, 20]   Εἰλειθύσιας Ολυμπίας. Σωσίπολις, θεὸς ἐπιχώριος  Ἡλείοις.   Ἱερὸν Ἱπποδαμείας. Κρυπτὴ εἴσοδος
[6, 10]   Μαντινέα, καὶ Τέλλωνα Θάσιον, καὶ  Ἠλεῖον   Ἀγιάδαν, ἐν παισὶν ἀνελομένους νίκας,
[6, 15]   ἐκείνῳ τύραννος. (Ἀνέθεσαν δὲ καὶ  Ἠλεῖον   ἄνδρα Τιμόπτολιν Λάμπιδος Παλεῖς,
[6, 15]   ἐπὶ νίκῃ πεντάθλου. (Παντάρκην δὲ  Ἠλεῖον   Ἀχαιῶν ἀνάθημα εἶναι, τὸ ἐπίγραμμα
[6, 15]   πυγμῆς ἀγωνιστήν· εἶχε δὲ καὶ  Ἠλεῖον   Κάπρον ἐπὶ ἡμέρας τῆς αὐτῆς
[6, 9]   ἀπαγγείλειε τὴν νίκην. (Φίλλην δὲ  Ἠλεῖον   κρατήσαντα παῖδας πάλῃ Σπαρτιάτης Κρατῖνος
[6, 15]   Τριφυλίᾳ Πυριλάμπης Μεσσήνιος, Κλεινόμαχον δὲ  Ἠλεῖον   ὅστις ποιήσας ἐστὶν, οὐκ
[6, 15]   δὴ μοι· παλαίων δὲ κατέβαλεν  Ἠλεῖον   Παιάνιον Ὀλυμπιάδα πάλῃ τὴν προτέραν
[6, 3]   καὶ πατρὸς Πατροκλέους. (Ἵππον δὲ  Ἠλεῖον   πυγμῇ παῖδας κρατήσαντα ἐποίησε Δαμόκριτος
[6, 7]   τὴν δὲ ἐφεξῆς ταύτῃ, πένταθλον  Ἠλεῖον   Πυθοκλέα, Πολύκλειτός ἐστιν εἰργασμένος. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[6, 17]   ἐπιφανέσιν ἄγαν ἀναθήμασιν Ἀλεξίνικόν τε  Ἠλεῖον,   τέχνην τοῦ Σικυωνίου Κανθάρου, πάλης
[6, 14]   αὐτοῖς Ἱερώνυμος Ἄνδριος, ὃς τὸν  Ἠλεῖον   Τισαμενὸν πενταθλοῦντα ἐν Ὀλυμπίᾳ κατεπάλαισε
[6, 15]   ἐν Ὀλυμπίᾳ. Ὀλίδαν δὲ ἀνέθηκεν  Ἠλεῖον   τὸ ἔθνος τὸ Αἰτωλῶν. Χαρῖνος
[6, 1]   παλαιστου, γέ νος δὲ ην  Ηλειος,   Σύ μμαχος Αισχύ λου· παρὰ
[6, 16]   ἀναβεβηκὼς ἵππον, καὶ παρ' αὐτὸν  Ἠλεῖος   ἀθλητὴς Παιάνιος Δαματρίου, πάλης
[6, 16]   δὲ Ἀριστείδου ἐγγύτατα Μενάλκης ἕστηκεν  Ἠλεῖος,   ἀναγορευθεὶς Ὀλυμπίασιν ἐπὶ πεντάθλῳ, καὶ
[6, 3]   τε παῖς Σόφιος, καὶ ἀνὴρ  Ἠλεῖος   ἀνάκειται Στόμιος. Καὶ τῷ μὲν
[6, 16]   εἰσιν οἱ ἀναθέντες. (Τυδεὺς δὲ  Ἠλεῖος   Ἀντίγονόν τε τὸν Δημητρίου πατέρα
[6, 2]   εικό να Τιμοσθέ νης τε  Ἠλειος   έ στηκε σταδί ου νί
[6, 15]   ἔθνος τὸ Αἰτωλῶν. Χαρῖνος δὲ  Ἠλεῖος   ἐπὶ διαύλου τε ἀνάκειται καὶ
[6, 2]   ον μά ντις έ στηκεν  Ἠλειος   Θρασύ βουλος Αινέ ου των
[6, 16]   Μέσος δὲ ἕστηκεν αὐτῶν Λύσιππος  Ἠλεῖος,   καταπαλαίσας τοὺς ἐσελθόντας τῶν παίδων·
[6, 7]   Μαιναλέων χώρας καὶ Λυκῖνος ἕστηκεν  Ἠλεῖος:   κρατῆσαι δὲ ὀλυμπίασι πυγμῇ παῖδας
[6, 16]   Μετὰ δὲ τοῦτον Βριμίας ἐστὶν  Ἠλεῖος,   κρατήσας ἄνδρας πυγμῇ· Λεωνίδας τε
[6, 17]   ἐς μνήμην. Δημοκράτης Τενέδιος, καὶ  Ἠλεῖος   Κριάννιος· οὗτος μὲν ὅπλου λαβὼν
[6, 4]   Φειδίας ἐποίησε. Σάτυρος δὲ  Ἠλεῖος   Λυσιάνακτος πατρός, γένους δὲ τοῦ
[6, 10]   Ἴκκον καταπαλαίσας παῖδας Παντάρκης ἕστηκεν  Ἠλεῖος   ἐρώμενος Φειδίου. Ἐπὶ δὲ
[6, 14]   ἐποίησεν. Ἀναυχίδας δὲ Φίλυος  Ἠλεῖος   πάλης ἔσχεν ἐν παισὶ στέφανον,
[6, 15]   αὖθις Λακεδαιμονίων βασιλεὺς, καὶ  Ἠλεῖος   παρ' αὐτὸν ἀνάκειται Γόργος. Μόνῳ
[6, 14]   ἐς τὴν Ἄλτιν ἀνέθηκε Θρασύβουλος  Ἠλεῖος.   Παρὰ δὲ τὸν Πύρρον ἀνὴρ
[6, 16]   ἀνῃρημένος νίκας. Κλεάρετός τέ ἐστιν  Ἠλεῖος   πεντάθλου λαβὼν στέφανον· καὶ ἅρμα
[6, 1]   γέ νος καὶ αυτὸ ς  Ἠλειος.   Τού των των κατειλεγμέ νων
[6, 7]   ἕστηκε Μαντινεὺς σταδιοδρόμος, καὶ πύκτης  Ἠλεῖος   Χαρμίδης, λαβόντες νίκας ἐπὶ παισί.
[6, 8]   νίκην ἐν παισὶν εἰληφότος, καὶ  Ἠλείου   Ἀμέρτου καταπαλαίσαντος ἐν Ὀλυμπίᾳ παῖδας,
[6, 15]   αὐτὸν ἀνδριάντες δύο ἀνδρός εἰσιν  Ἠλείου   Κάπρου τοῦ Πυθαγόρου, πάλης τε
[6, 6]   δὲ καὶ Λαστρατίδα παιδὸς εἰκὼν  Ἠλείου,   πάλης ἀνελομένου στέφανον· ἐγένετο δὲ
[6, 23]   Σωσάνδρου τε τοῦ Σμυρναίου καὶ  Ἠλείου   Πολύκτορος τῷ Διὶ ἐποιήθη. (Ἔστι
[6, 3]   δὲ ὢν Εὐτυχίδου. (Εὐπολέμου δὲ  Ἠλείου   τὴν μὲν εἰκόνα Σικυώνιος εἴργασται
[6, 14]   (ἀπὸ τῆς Ἀριστοτίμου τυραννίδος ἠλευθέρωσεν  Ἠλείους.   Γόργον δὲ τὸν Εὐκλήτου Μεσσήνιον
[6, 12]   τὸν Μοσχίωνος Ἱππόμαχον, γένος τε  Ἠλείους   καὶ πυγμῇ κρατήσαντας ἐν παισί,
[6, 16]   παλαίσαντί εἰσιν. (Ἰδιώτας δὲ ἄνδρας  Ἠλείους,   Λάμπον Ἀρνίσκου, καὶ Ἀριστάρχον, Ψωφίδιοι
[6, 23]   καὶ εὐεργεσίας αὐτῷ τῆς ἐς  Ἠλείους   Ὀλυμπιὰς ἑβδόμη πρὸς ταῖς δέκα
[6, 20]   Ἡρακλεῖ τῆς ἐπὶ Αὐγέαν καὶ  Ἠλείους   στρατείας αὐτόν τε ἀποθανεῖν καὶ
[6, 16]   τε ἀνελόμενον καὶ ὅπλου στέφανον,  Ἠλείους   σφᾶς ὄντας ἴστω τις. Ἐπὶ
[6, 16]   Λάγου στεφανοῦσά ἐστιν. (Ἀριστείδῃ δὲ  Ἠλείῳ   γενέσθαι μὲν ὅπλου νίκην ἐν
[6, 12]   καθέντι ἐς Ὀλυμπίαν ἵππους, ἀνδρὶ  Ἠλείῳ,   ἔστι τοῦτο χαλκοῦν (ἅρμα) ἐπ'
[6, 16]   δὲ Πυριλάμπης Μεσσήνιος. (Εὐαλκίδᾳ δὲ  Ἠλείῳ   καὶ Σελεάδᾳ Λακεδαιμονίῳ, τῷ μὲν
[6, 14]   Προκλέα εἰργασμένῳ Σῶμις. Αἰσχίνῃ δὲ  Ἠλείῳ   νῖκαί τε δύο ἐγένοντο πεντάθλου,
[6, 8]   Φράδμων ἐποίησεν Ἀργεῖος. Εὐανορίδᾳ δὲ  Ἠλείῳ   πάλης ἐν παισὶν ὑπῆρξεν ἔν
[6, 3]   Ἠλείοις, ἐπεὶ Ὕσμωνί γε τῷ  Ἠλείῳ.   Πλησίον δὲ τοῦ Ἀντιόχου καὶ
[6, 24]   τῆς σιωπῆς. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΔ' Ἀγορὰ  Ηλείων.   Ἑλλανοδικαίων. Στοὰ Κορυκαική. Εἰκὼν καὶ
[6, 19]   ἀρχαί· οὐ μὴν οὐδὲ ὑπὸ  Ἠλείων   ἀνεγράφοντό πω τηνικαῦτα αἱ Ὀλυμπιάδες.
[6, 14]   παλαῖσαι μὲν ἐν παισὶν ὑπὸ  Ἠλείων   ἀπηλάθη, ἀνηγορεύθη δὲ ἐν ἀνδράσιν,
[6, 26]   ναυσὶν ἐπιτήδειον· ἐπίνειον δὲ οὖσα  Ἠλείων,   ἀπὸ ἀνδρὸς Ἀρκάδος τὸ ὄνομα
[6, 21]   Πίσῃ καὶ ἀπόστασιν βουλεύοντι ἀπὸ  Ἠλείων,   ἀποθανεῖν φασιν αὐτὸν ὑπὸ τοῦ
[6, 24]   τῷ Πύρρωνι οὐ πόρρω τοῦ  Ἠλείων   ἄστεως· Πέτρα μὲν τῷ χωρίῳ
[6, 19]   δὲ Ἑσπερίδες (μετεκινήθησαν γὰρ ὑπὸ  Ἠλείων)   αὗται μὲν ἔτι καὶ ἐς
[6, 22]   Πισαίοις μετέσχον, ἐπέλαβεν ἀναστάτους ὑπὸ  Ἠλείων   γενέσθαι· (Πύλου δὲ τῆς ἐν
[6, 23]   καὶ αὐτὸν ἔφασκεν νομοφύλαξ  Ἠλείων   γένος μὲν Ἀλεξανδρέα εἶναι τῆς
[6, 13]   πέρα ταύτης ἐστὶν ἐν τοῖς  Ἠλείων   γράμμασιν νίκη τῶν Φειδώλα
[6, 24]   καὶ ἄλλου Σιληνοῦ Περγαμηνοῖς ἐστιν.  (Ἠλείων   δὲ ἐν τῇ ἀγορᾷ καὶ
[6, 3]   προσαναστῆσαι καὶ τὸν παιδοτρίβην ὑπὸ  Ἠλείων   ἐδόθη. Τὸν δὲ ἀνδριάντα ἐποίησε
[6, 4]   τε Ἀμφικτυόνων καὶ δὶς ὑπὸ  Ἠλείων,   εἶναι δὲ αὐτῷ λέγεται τὴν
[6, 22]   ἀνάστατος καὶ αὖθις ἐπισυνοικισθεῖσα ὑπὸ  Ἠλείων,   ἔμελλεν ἀνὰ χρόνον οὐχ ἕξειν
[6, 11]   τὸν πύκτην, καὶ ὡς ὑπὸ  Ἠλείων   ἐπεβλήθη τῷ Θεαγένει ζημία. Τότε
[6, 13]   τῷ γε ἐπιγράμματι καὶ τὰ  Ἠλείων   ἐς τοὺς Ὀλυμπιονίκας ὁμολογεῖ γράμματα.
[6, 12]   Κορινθίων Ἄρατος, Ἀρεὺς δὲ  Ἠλείων   ἐστί. Καί μοι τοῦ λόγου
[6, 8]   Ὀλυμπιάδος ταύτης, λόγῳ τῷ  Ἠλείων   ἐστὶ κίβδηλος τῶν ἀγωνοθετησάντων Ἀρκάδων
[6, 26]   λέγουσιν. (Ἐν ἀκροπόλει δὲ τῇ  Ἠλείων   ἐστὶν ἱερὸν Ἀθηνᾶς· ἐλέφαντος δὲ
[6, 19]   καὶ Ταρτήσσιος χαλκὸς λόγῳ τῷ  Ἠλείων   ἐστίν, οὐκ οἶδα. (Ταρτήσσιον δὲ
[6, 20]   πεποίηται, Ἐνδυμίωνος μνῆμα ἐνταῦθα λόγῳ  Ἠλείων   ἐστίν. (Ὑπερβάλλοντι δὲ ἐκ τοῦ
[6, 25]   Ἀμαλθείας. (Καθ' τι δὲ  Ἠλείων   πόλις πληθύει μάλιστα ἀνθρώποις,
[6, 22]   πεντήκοντα Ὀλυμπίας σταδίους κώμη τε  Ἠλείων   Ἡράκλεια καὶ πρὸς αὐτῇ Κύθηρος
[6, 16]   καλούμενος ἵππιος. Πολυπείθους ἅρμα.  Ἠλείων   ἰδιωτῶν ἀνδριάντες. Στήλη Δεινοσθένους. (Εἰσὶ
[6, 20]   Σωσίπολιν νόμῳ τε ἁγιστεύει τῷ  Ἠλείων,   καὶ αὐτὴ λύτρα τε ἐσφέρει
[6, 3]   Ἰσθμοι. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' Ἀνδρίαντες ἀθλητῶν.  Ἠλείων   καὶ Θηβαίων ἐπὶ Σικυῶνα στρατεία.
[6, 3]   ἂν οὖν ἐπὶ Σικυῶνα  Ἠλείων   καὶ Θηβαίων στρατεία γεγενῆσθαι μετὰ
[6, 10]   δὴ ἀνὰ χρόνον ὑπό τε  Ἠλείων   καὶ ὑπὸ Ἑλλήνων τῶν ἄλλων
[6, 26]   εἴληφε. Κυλλήνης δὲ ἐν μὲν  Ἠλείων   καταλόγῳ λόγον οὐδένα Ὅμηρος ἐποιήσατο·
[6, 3]   μὲν πύκτης ἐκ Λεπρέου τοῦ  Ἠλείων,   Λάβαξ Εὔφρονος. Ἀνάκειται δὲ καὶ
[6, 23]   ἐν αὐτῷ μνμημνς ἄξια. Βουλευτήριον  Ἠλείων,   Λαλίχμιον καλούμενον. Ἀγυιὰ ὀνομαζομένη. Ἱερὸν
[6, 22]   Ἠλείοις, συναπέστησαν δέ σφισιν ἀπὸ  Ἠλείων   Μακίστιοι καὶ Σκιλλούντιοι, οὗτοι μὲν
[6, 22]   τιθέναι τὸν Ὀλυμπικὸν ἀγῶνα ἀντὶ  Ἠλείων.   Οἵγε ὀλυμπιάδι μὲν τῇ ὀγδόῃ
[6, 4]   Λεοντίσκος. μὴ ἀναγραφεῖσα ὑπὸ  Ἠλείων   ὀλυμπιὰς τετάρτη καὶ ἑκαστοτή. Χίλωνος
[6, 20]   ἄλλοτε (ἄλλη( ν) λαμβάνουσα παρὰ  Ἠλείων.   Παρθένους δὲ οὐκ εἴργουσι θεᾶσθαι.
[6, 20]   Ἠλείαν ἐσβεβληκότων στρατιᾷ, καὶ τῶν  Ἠλείων   σφίσιν ἀντικαθημένων, γυναῖκα ἀφικομένην παρὰ
[6, 22]   τῶν προσχώρων ἀθροίσαντες, ἐποίησαν ἀντὶ  Ἠλείων   τὰ Ὀλύμπια. (Ταύτας τὰς ὀλυμπιάδας
[6, 26]   οἴνου πεπλησμένους τοὺς λέβητας. Ταῦτα  Ἠλείων   τε οἱ δοκιμώτατοι ἄνδρες, σὺν
[6, 4]   τὸ ἐπίγραμμά φησιν αὐτὸν ὑπὸ  Ἠλείων·   τὸν δὲ ἕτερον, ὅτῳ μηδέν
[6, 20]   ἀντικαθημένων, γυναῖκα ἀφικομένην παρὰ τῶν  Ἠλείων   τοὺς στρατηγούς, νήπιον παῖδα ἔχουσαν
[6, 11]   Βαρβάροις. (Ἐφεξῆς τούτων ἀναθήματά ἐστιν  Ἠλείων,   Φίλιππος Ἀμύντου, καὶ Ἀλέξανδρος
[6, 14]   ὃς (ἀπὸ τῆς Ἀριστοτίμου τυραννίδος  ἠλευθέρωσεν   Ἠλείους. Γόργον δὲ τὸν Εὐκλήτου
[6, 0]    ~ΗΛΙΑΚΩΝ.   ~ΚΕΓΑΛΑΙΟΝ Α' Ἀνδιάντες ἀθλητῶν νικητῶν,
[6, 23]   στρατεύματος ἐπὶ κατασκοπῇ τῶν ἐν  Ἤλιδι   ἀποπεμφθέντες, καὶ ἀλλήλοις διακελευσάμενοι κατὰ
[6, 25]   ἐπὶ Πύλον τὴν ἐν τῇ  Ἤλιδι,   παρεῖναί οἱ καὶ Ἀθηνᾶν συνεργὸν
[6, 23]   Ἱερὸν Ἀρτέμιδος Φιλομείρακος. (Ἐν δὲ  Ἤλιδι   τὰ ἄξια μνήμης γυμνάσιόν ἐστιν
[6, 1]   ν καὶ αυτοις εστιν εξ  Ἠλιδος·   γεγό νασι δέ σφισιν ου
[6, 17]   μετασχόντος. Δύο δὲ αὖθις ἐξ  Ἤλιδος,   Ἀρχίδαμος τεθρίππῳ νενικηκὼς καὶ Ἐπέραστός
[6, 16]   ΣΤΙΓΜΑ' Ἀνδριάντες ἀθλητῶν. Ἑλλάδος καὶ  Ἤλιδος   εἰκόνες. Δρόμος καλούμενος ἵππιος.
[6, 26]   ἐς Ἀχαί̈ αν ἰόντι ἐξ  Ἤλιδος,   ἑπτὰ καὶ πεντήκοντα στάδιοι καὶ
[6, 26]   τίνος ὑφαινόμεναι. Σηρία νῆσος. Ὅροι  Ἤλιδος   καὶ Ἀχαίας. Θέατρον δὲ ἀρχαῖον,
[6, 26]   (Κυλλήνη δὲ σταδίους μὲν εἴκοσιν  Ἤλιδος   καὶ ἑκατὸν ἀφέστηκε, κεῖται δὲ
[6, 23]   σταδίων μάλιστα. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΓ' Γυμνάσιον  Ἤλιδος   καὶ τὰ ἐν αὐτῷ μνμημνς
[6, 3]   Ἀνάκειται δὲ καὶ ἐξ αὐτῆς  Ἤλιδος   παλαιστὴς ἀνὴρ Ἀριστόδημος Θράσιδος· γεγόνασι
[6, 5]   καὶ τὸ ἄλλο ὅσον ἐν  ἡλικίᾳ   κατεφόνευσε, γυναῖκας δὲ ἀπέδοτο καὶ
[6, 14]   πολίτην τε ὄντα αὐτῷ, καὶ  ἡλικίᾳ   νέον, πρὸς δὲ καὶ σύνεγγυς
[6, 11]   ἀνήρ τις αὐτῶν δόκιμος καὶ  ἡλικίᾳ   προήκων ἀποκτεῖναι μὲν σφᾶς τὸν
[6, 4]   ποιήσαντος τὴν εἰκόνα τεκμαιρόμενον τῇ  ἡλικίᾳ   συμβαλέσθαι δεῖ με τὸν πόλεμον,
[6, 25]   ἐστὶν θεός, παῖς μὲν  ἡλικίαν,   ἀμπέχεται δὲ χλαμύδα ποικίλην ὑπὸ
[6, 6]   Τεμέσῃ καὶ ἐπεξερχόμενον ἐπὶ πᾶσαν  ἡλικίαν·   ἐς Πυθία τὸ
[6, 23]   συμβάλλουσιν οἱ Ἑλλανοδίκαι τοὺς καθ'  ἡλικίαν,   καὶ αὐτῷ διαφέροντας τῷ
[6, 3]   παιδὶ ἐπίγραμμά ἐστιν, ὡς νικήσειεν  ἡλικίαν   νέος, καὶ ὡς πατρὸς εἴη
[6, 15]   Νεμέᾳ καὶ Ἰσθμῷ λάβοι στέφανον,  ἡλικίαν   οὐ πρόσω γεγονὼς ἐτῶν εἴκοσι.
[6, 22]   ὁδόν, ὀγδοήκοντα δὲ στάδια ἐς  Ἦλιν   ἀπὸ τῆς Πύλου. Ταύτην τὴν
[6, 22]   Ἀθηνῶν. (Εἰ δὲ ἐλθεῖν ἐς  Ἦλιν   διὰ τοῦ πεδίου θελήσειας, σταδίους
[6, 17]   Φηγέως θυγατρὸς καὶ ἐς τὴν  Ἦλιν   μετῴκησε, τοῖς ἀδελφοῖς εἶναι τῆς
[6, 22]   τὴν ἐξ Ὀλυμπίας ἐστὶν ἐς  Ἦλιν   ὀρεινὴν ὁδόν, ὀγδοήκοντα δὲ στάδια
[6, 23]   δὲ ὄνομα, ἀφικόμενον δὲ ἐς  Ἦλιν,   σπανίζουσι σίτου σφίσι τροφὰς δοῦναι.
[6, 25]   τιμάς· μετακομισθὲν δὲ ἐς τὴν  Ἦλιν   τιμῆς μὲν καὶ ἐς πλέον
[6, 22]   ἐκ Λετρίνων καὶ ἑκατὸν ἐπὶ  Ἦλιν.   Τὸ μὲν δὴ ἐξ ἀρχῆς
[6, 24]   γυμνάσιον. Εἰσιᾶσι δὲ, πρὶν μὲν  ἥλιον   ἀνίσχειν, συμβαλόντες δρομέας, μεσούσης δὲ
[6, 21]   στοᾶς δὲ τῆς πρὸς ἀνίσχοντα  ἥλιον   τοῦ γυμνασίου προσεχεῖς τῷ τοίχῳ
[6, 21]   τε ἄνεμον τετραμμέναι Λίβα καὶ  ἡλίου   δυσμάς. (Διαβάντων δὲ τὸν Κλάδεον
[6, 20]   διαβάντων τὸν Κλάδεον ὡς ἐπὶ  ἡλίου   δυσμάς. Πλησίον δὲ τῆς Εἰλειθυίας
[6, 26]   οἱ ὑπὲρ Συήνης ἐς τοῦ  ἡλίου   τὴν τράπεζαν λέγουσιν. (Ἐν ἀκροπόλει
[6, 23]   περὶ ἀποκλίνοντα ἐς δυσμὰς τοῦ  ἡλίου   τὸν δρόμον, αἱ γυναῖκες αἱ
[6, 16]   Φίλιππον στεφανοῦσα αὐτόν· δὲ  Ἦλις   Δημήτριον τὸν στρατεύσαντα ἐπὶ Σέλευκον
[6, 16]   εἰκόνος Ἑλλάς τε δὴ καὶ  Ἦλις   παρὰ τὴν Ἑλλάδα, τῇ μὲν
[6, 24]   Ἀλεξίκακος ὑπὸ Ἀθηναίων. Ἑτέρωθι δὲ  Ἡλίῳ   πεποίηται καὶ Σελήνῃ λίθου τὰ
[6, 10]   νήσῳ καλουμένῃ Γλαύκου καὶ ἐς  ἡμᾶς   ἔτι. (Δαμαρέτῳ δὲ Ἡραιεῖ, υἱῷ
[6, 13]   μὲν οὐδὲ ἐρείπια ἐλείπετο ἐς  ἡμᾶς   ἔτι· ὄνομα δὲ καὶ ἐς
[6, 5]   γένος· ἀνθρώπων δὲ τῶν καθ'  ἡμᾶς   οὗτός ἐστιν μέγιστος Πουλυδάμας
[6, 17]   δὲ ἀνασώσασθαι μελέτην λόγων πρῶτος  ἠμελημένην   τε ἐς ἅπαν, καὶ ἐς
[6, 23]   Τῆς πανηγύρεως δὲ ἀρχομένης, ἐν  ἡμέρᾳ   ῥητῇ περὶ ἀποκλίνοντα ἐς δυσμὰς
[6, 23]   ἀκανθῶν ἐφύοντο ἐνταῦθα, ἐπὶ ἑκάστῃ  ἡμέρᾳ   σφᾶς ἀναξύειν. (Χωρὶς μὲν δὴ
[6, 13]   ἥκιστον· καὶ δολίχου τε ἐν  ἡμέρᾳ   τῇ αὐτῇ καὶ παραυτίκα σταδίου
[6, 8]   μέγα ἐπὶ ἑκάστης τείνοντα τῆς  ἡμέρας·   ἀποδημῆσαί τε δὴ αὐτὸν καὶ
[6, 9]   Ταυροσθένει φάσμα ἐπ' ἐκείνης τῆς  ἡμέρας   ἐν Αἰγίνῃ φανὲν ἀπαγγείλειε τὴν
[6, 24]   συμβαλόντες δρομέας, μεσούσης δὲ τῆς  ἡμέρας   ἐπὶ τὸ πένταθλον, καὶ ὅσα
[6, 8]   εἰκόνα ἐπεποίητο πρότερον, καὶ ἐπὶ  ἡμέρας   τῆς αὐτῆς ἀνηγορεύθη τε νικήσας
[6, 15]   τε καὶ πυγμῇ στεφανωθέντα ἐπὶ  ἡμέρας   τῆς αὐτῆς. Κάπρῳ μὲν δὴ
[6, 15]   δὲ καὶ Ἠλεῖον Κάπρον ἐπὶ  ἡμέρας   τῆς αὐτῆς παλαῖσαί τε ὁμοῦ
[6, 15]   εἰληφότος καὶ παγκρατίου στέφανον ἐπὶ  ἡμέρας   τῆς αὐτῆς. Πρώτῳ δὲ γεγόνασιν
[6, 14]   ἐπηύξητο, ὡς κρατῆσαι παγκρατιάζοντα ἐπὶ  ἡμέρας   τῆς αὐτῆς τούς τε ἐξ
[6, 15]   παλαιστὰς κατεπάλαισεν ἄνδρας, καὶ ἐπὶ  ἡμέρας   τῆς αὐτῆς τούς τε (ἐς)
[6, 16]   Χερρονήσου τῆς Κρητῶν, Ἀλεξάνδρου δὲ  ἡμεροδρόμος   τοῦ Φιλίππου. Μετὰ δὲ τοῦτον
[6, 9]   Θεόγνητος πίτυος τῆς γ'  ἡμέρου   καὶ ῥοιᾶς φέρει καρπόν, ἐμοὶ
[6, 19]   ἐπὶ τῇ ἀσπίδι κατά γε  ἡμετέραν   γνώμην ἄνθρωποι μέν εἰσιν οἱ
[6, 4]   τοῖς Σπαρτιατικοῖς λόγοις ἐς πλέον  ἡμῖν   δεδήλωται. Εὐάνθει δὲ Κυζικηνῷ γεγόνασι
[6, 17]   ἐν τῇ Ἄλτει κατὰ τὰ  ἡμῖν   εἰρημένα. Εἰ δὲ ἀπὸ τοῦ
[6, 12]   Καρχηδόνιοι τῆς νήσου πλέον  ἥμισυ·   Ἱέρωνι δὲ συνιόντων μὲν ἄρτι
[6, 5]   πατρὶς οὐκ ᾠκεῖτο ἔτι ἐφ'  ἡμῶν.   Ἀλέξανδρος γὰρ τὴν πόλιν
[6, 24]   δὲ τῇ ἀγορᾷ τὸ ἐφ'  ἡμῶν   ἐστιν Ἱππόδρομος, καὶ οἱ ἐπιχώριοι
[6, 10]   δὲ οὐ τὴν ἀρχαίαν ἐπὶ  ἡμῶν   ἔχουσιν, ἐκείνης δὲ ἀφεστηκυῖαν ὀλίγον·
[6, 10]   τὰ αὐτὰ ἔχων τοῖς ἐφ'  ἡμῶν,   καὶ κράνος ἐπὶ τῇ κεφαλῇ,
[6, 21]   ἱερόν ἐστιν Ἡρακλέους, ἐρείπια ἐφ'  ἡμῶν.   Λέγουσι δὲ, ὡς ὁδοιπόρους τε
[6, 26]   χώρας ποταμός ἐστιν ἐφ'  ἡμῶν   Λάρισος· τὰ δὲ ἔτι
[6, 1]   ν παλαιστου, γέ νος δὲ  ην   Ηλειος, Σύ μμαχος Αισχύ λου·
[6, 6]   γραφῇ δὲ τοιάδε ἐπιτυχὼν οἶδα.  Ἠν   δὲ αὕτη γραφῆς μίμημα ἀρχαίας.
[6, 4]   τῶν παίδων, ὄνομα δέ οἱ  ἦν   Ἀθήναιος· καὶ Σικυώνιος Σώστρατος παγκρατιαστὴς
[6, 4]   Σώστρατος παγκρατιαστὴς ἀνήρ, ἐπίκλησις δὲ  ἦν   Ἀκροχερσίτης αὐτῷ. Παραλαμβανόμενος γὰρ ἄκρων
[6, 18]   ἐνενηκοστῇ Κρής, καθάπερ γε καὶ  ἦν,   ἀνερρήθη· τῇ ἐπὶ ταύτῃ δὲ
[6, 6]   ἐνταῦθα ἐλευθερία τοῦ λοιποῦ σφισιν  ἦν   ἀπὸ τοῦ δαίμονος. Ἤκουσα δὲ
[6, 4]   ἐν ἀγχιάλῳ, Χίλων, ὃς Πατρεύς  ἦν·   αὐτὰρ λαὸς Ἀχαιῶν Ἐν
[6, 4]   Λάμπος τῷ ἀνδρί, πατρὶς δὲ  ἦν   αὐτῷ νεωτάτη τῶν ἐν Μακεδονίᾳ
[6, 6]   τοῦ Ἀγήνορος πρόξενος τοῦ ἔθνους  ἦν   αὐτῶν. (Νικόδαμος δὲ πλάστης
[6, 11]   ἐσελθόντας ἐς τὸν δόλιχον ἐκράτησεν.  Ἦν   δέ οἱ πρὸς Ἀχιλλέα (ἐμοὶ
[6, 10]   Πατρὸς δὲ οὗτος Καρύστιος  ἦν   Δημύλου, καὶ γῆν φασιν αὐτὸν
[6, 17]   ἐπίγραμμα· ὅτι δὲ τοῦ Ἀρκάδων  ἦν   ἔθνους, δηλοῖ. Κολοφώνιοι δὲ Ἑρμησιάναξ
[6, 3]   Νικόδαμος· γένος δὲ Ἀντίοχος  ἦν   ἐκ Λεπρέου. Παγκρατίῳ δὲ ἄνδρας
[6, 22]   ἔχειν τῶν Ὁμήρου, Γένος δ'  ἦν   ἐκ ποταμοῖο Ἀλφειοῦ, ὅστ' εὐρὺ
[6, 6]   Διαγοριδῷν· θυγατρὸς γὰρ Διαγόρου παῖς  ἦν·   ἐν δὲ ἀνδράσι πυγμῆς ἔσχεν
[6, 10]   παρέχεται σχῆμα, ὅτι Γλαῦκος  ἦν   ἐπιτηδειότατος τῶν κατ' αὐτὸν χειρονομῆσαι
[6, 18]   Θηβαίοις συγγραφὴν λοίδορον. Ὡς δὲ  ἦν   ἐς τὸ ἀκριβέστατον αὐτῷ μεμιμημένα,
[6, 3]   δὲ ἄλλα, ὁποῖα τὰ συμβάντα  ἦν   ἐς τὸν Οἰβώταν, τῇ ἐς
[6, 6]   δὲ Ἡρῷόν τε καὶ Τεμέσα  ἦν   πόλις, ἐν δέ σφισι
[6, 7]   ἐξ ἀρχῆς Μεσσήνιος πρὸς γυναικῶν  ἦν,   καὶ ἀπὸ τῆς Ἀριστομένους ἐγεγόνει
[6, 22]   μάλιστα ἐς τοὺς Πισαίους οἰκεῖα  ἦν,   καὶ οἰκιστὴν Δυσποντέα γενέσθαι σφίσιν
[6, 18]   πόλεις. Καὶ αὐτός τε συγγεγραφὼς  ἦν,   καὶ τὸ ἔχθος τὸ ἐς
[6, 11]   Ὡς δὲ ἤνεγκε, μέγα αὐτίκα  ἦν   κλέος τοῦ παιδὸς ἐπὶ ἰσχύι,
[6, 3]   παρ' αὐτῷ Κριτίᾳ· Πτολίχου δὲ  ἦν   μαθητὴς Ἀμφίων· Πίσων δὲ ἀνὴρ
[6, 17]   Σικυωνίου· παῖς δὲ Θεότιμος  ἦν   Μοσχίωνος, Ἀλεξάνδρῳ τῷ Φιλίππου τῆς
[6, 26]   ἄκρα σφίσι πρὸς θαλάσσῃ ὅρος  ἦν   Ἄραξος.
[6, 6]   τὴν ἄλλην. Γένος μὲν δὴ  ἦν   Εὔθυμος ἐκ τῶν ἐν
[6, 22]   μὲν δὴ ἐξ ἀρχῆς πόλισμα  ἦν   οἱ Λετρῖνοι, καὶ Λετρεὺς
[6, 17]   εἰκόνα εἰργασμένος· Ἐνατίωνα δὲ ἧστινος  ἦν,   οὐ δηλοῖ τὸ ἐπίγραμμα· ὅτι
[6, 20]   δὲ τῇ Ἀργείων ἥρως μὲν  ἦν   οὐδεὶς, ὅστις ἔβλαπτε τοὺς ἵππους,
[6, 6]   ἀπὸ τοῦ δαίμονος ἐς τἄλλα  ἦν   οὐδέν. Εὔθυμος δὲ (ἀφίκετο γὰρ
[6, 25]   Ὁμήρου λόγῳ τοῖς Ἕλλησιν ἐπίκουρος  ἦν,   οὐκ ἂν ἄπο τοῦ εἰκότος,
[6, 13]   μεγάλῳ θαύματι. Πολίτης δ'  ἦν   οὗτος ἐκ Κεράμου τῆς ἐν
[6, 8]   δὲ ὄνομα, οὔ μοι πιστὰ  ἦν,   πέρα γε τῆς ἐν Ὀλυμπίᾳ
[6, 5]   καὶ εἰ δή τι ἄλλο  ἦν   πρὸ τῶν ἡρώων θνητὸν γένος·
[6, 21]   καὶ πατρίδας οὐχ οἷά τε  ἦν   πυθέσθαι μοι· τὸν δὲ ἀποθανόντα
[6, 13]   νῖκαι· καὶ Κορινθίοις δὲ οὐκ  ἦν   πω τηνικαῦτα οὐδὲ Ἀργείοις ἐς
[6, 9]   ἐμοὶ μὲν οὐχ οἷά τε  ἦν   συμβαλέσθαι· τάχα δ' ἂν Αἰγινήταις
[6, 6]   πύκτην, οὔ με εἰκὸς ὑπερβαίνειν  ἦν   τὰ ἐς τὰς νίκας αὐτῷ
[6, 20]   τὸ παιδίον ἐνταῦθα ἤδη δράκων  ἦν·   ταραχθεῖσι δὲ ἐπὶ τῷ θεάματι
[6, 15]   Τὰ δὲ οἱ ἐς δόξαν  ἦν   τοιάδε· ἐν Ἰσθμῷ παλαιστὰς κατεπάλαισεν
[6, 17]   ἰσοθέων αἷμα Μελαμποδιδᾶν. Μελάμποδος γὰρ  ἦν   τοῦ Ἀμυθάονος Μάντιος, τοῦ δὲ
[6, 9]   ὁποῖα ἐς Κλεομήδην τὰ συμβάντα  ἦν.   (Τούτοις χρῆσαι τὴν Πυθίαν φασίν·
[6, 14]   τρίτα δὴ τι ἄριστον  ἦν   τῶν ἀνδρῶν. Γενέσθαι δέ οἱ
[6, 3]   αὐτῷ, Καυλωνιάτῃ, καθάπερ γε καὶ  ἦν,   ὑπῆρξεν ἀναγορευθῆναι· τὸ δὲ ἀπὸ
[6, 17]   (Οὗτος Γοργίας πατρὸς μὲν  ἦν   Χαρμαντίδου, λέγεται δὲ ἀνασώσασθαι μελέτην
[6, 5]   τοῦ σπηλαίου κατερρήγνυτο, καὶ δῆλα  ἦν   ὡς αὐτίκα ἐμπεσεῖσθαι καὶ χρόνον
[6, 5]   δὲ Ὀλυμπιάδι ἐπὶ ταῖς ἑκατόν,  ἣν   Δάμων Θούριος ἐνίκα τὸ δεύτερον,
[6, 20]   ἐπὶ τούτῳ τῷ πέρατί ἐστιν,  ἣν   Κρυπτὴν ὀνομάζουσιν ἔσοδον· διὰ δὲ
[6, 12]   ἐπὶ ταῖς εἴκοσι καὶ ἑκατόν,  ἣν   Κυρηναῖος στάδιον ἐνίκησεν Ἰδαῖος. (Οὗτος
[6, 9]   τῆς δευτέρας καὶ ἑβδομηκοστῆς ὀλυμπιάδος,  ἣν   Τισικράτης ἐνίκα Κροτωνιάτης στάδιον. Δῆλα
[6, 11]   ἐς τὴν ἀγοράν. Ὡς δὲ  ἤνεγκε,   μέγα αὐτίκα ἦν κλέος τοῦ
[6, 8]   δὲ αὐτῷ θάνατον τὸ ἐγχείρημα  ἤνεγκεν.   Ἰσαγόρᾳ γὰρ τῷ Ἀθηναίῳ τὴν
[6, 2]   ά ρμα, τὸ ν δὲ  ηνί   οχον νική σαντα ανέ δησεν
[6, 1]   ί ππων, καὶ ανὴ ρ  ηνί   οχος, καὶ αυτης Κυνί σκας
[6, 13]   τὸ ἐπ' αὐτῷ νικῆσαι Δοῦριν,  ἡνίκα   Σαμίων δῆμος ἔφευγεν ἐκ
[6, 10]   ἐτιτρώσκετο ὑπὸ τῶν ἀνταγωνιζομένων, καὶ  ἡνίκα   πρὸς τὸν λειπόμενον ἐξ αὐτῶν
[6, 21]   τὸ μνῆμα, καὶ τὸν Πέλοπα,  ἡνίκα   τῶν Πισαίων ἔσχε τὴν ἀρχήν,
[6, 20]   οἱ ἡνίοχοι τιτρώσκονται. καὶ τοῦδε  ἡνίοχοι   ἕνεκα θυσίας θύουσι καὶ γενέσθαι
[6, 20]   καταγνύουσιν ὡς ἐπίπαν καὶ οἱ  ἡνίοχοι   τιτρώσκονται. καὶ τοῦδε ἡνίοχοι ἕνεκα
[6, 5]   τοὺς ἵππους πεδήσας καὶ τὸν  ἡνίοχον   εἶχε. (Δαρεῖος δὲ Ἀρταξέρξου παῖς
[6, 5]   Λέγεται δὲ καὶ ὡς ἄνδρα  ἡνίοχον   ἐλαύνοντα σπουδῇ τὸ ἅρμα ἐπέσχε
[6, 10]   αὑτοῦ τε εἰκόνα καὶ τὸν  ἡνίοχον.   (Ἐπιγέγραπται δὲ καὶ τῶν ἵππων
[6, 20]   ἤδη καθέστηκεν ἐπίδειξις ἐπιστήμης τε  ἡνιόχων   καὶ ἵππων ὠκύτητος. (Τὸ μὲν
[6, 10]   λόγου. Ἐπιδάμνιοι δὲ χώραν μὲν,  ἥνπερ   καὶ ἐξ ἀρχῆς, πόλιν δὲ
[6, 18]   καὶ τὸν Ἀλέξανδρον, πεπυσμένον καθ'  ἥντινα   αἰτίαν ἥκοι, κατομόσασθαί φασιν ἐπονομάζοντα
[6, 20]   ὕστερον τοῖς πᾶσι τὰς ἵππους.  Ἠξίου   δὲ οὗτος Αἰγύπτιος, εἶναι μὲν
[6, 21]   κατὰ τὰ ἔπη τὰς μεγάλας  Ἠοίας,   Ἀλκάθους Πορθάονος, δεύτερος οὗτος
[6, 2]   χα, καὶ φαί νων τὸ  ηπαρ.   (Μαντικὴ δὲ η μὲ ν
[6, 18]   ἐς αὐτοὺς τῇ ὀργῇ, κακῶν  ἠπείλει   τὰ μέγιστα ἐργάσασθαι. Οἱ δὲ
[6, 13]   Ἀγεμάχῳ τῶν ἐκ τῆς Ἀσιανῆς  ἠπείρου   Γενέσθαι ἐν Ἄργει τὸ ἐπίγραμμα
[6, 14]   Αἰακίδου βασιλεύσαντα ἐν τῇ Θεσπρωτίδι  Ἠπείρῳ,   καὶ ἔργα πολλὰ ἐργασάμενον καὶ
[6, 19]