HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PAUSANIAS, Le Tour de la Grèce, livre VI

Liste des contextes (ordre alphabétique)


τ  =  340 formes différentes pour 2975 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[6, 4]   Μουνοπάλης νικῶ δὶς Ὀλύμπια Πύθιά  τ'   ἄνδρας, Τρὶς Νεμέᾳ, τετράκις δ'
[6, 2]   ού τε Σικελιώ της, ού  τ'   εκ Ναυπά κτου, δηλό ς
[6, 19]   ἀνάθημα τόν τε θησαυρὸν καὶ  τὰ   ἀγάλματα εἶναι τὰ ἐν αὐτῷ,
[6, 24]   Ἡλίῳ πεποίηται καὶ Σελήνῃ λίθου  τὰ   ἀγάλματα· καὶ τῆς μὲν κέρατα
[6, 4]   τε ἕνεκα καὶ τῆς ἐς  τὰ   ἀγάλματα τοῦ Φειδίου σοφίας· ἐπεὶ
[6, 20]   ὑπὸ τῶν ἵππων, ὅτε Ἄκαστος  τὰ   ἆθλα ἔθηκεν ἐπὶ τῷ πατρί.
[6, 1]   τω λό γω τω ες  τὰ   αναθή ματα, τὸ μετὰ τουτο
[6, 23]   Ἀρτέμιδος Φιλομείρακος. (Ἐν δὲ Ἤλιδι  τὰ   ἄξια μνήμης γυμνάσιόν ἐστιν ἀρχαῖον,
[6, 17]   τοῦ ῥήτορος. (Ταῦτα μὲν δὴ  τὰ   ἀξιολογώτατα ἀνδρὶ ποιουμένῳ τὴν ἔφοδον
[6, 18]   ἔχθρας. Ἄγαλμα Σωτάδους τοῦ Κρητός.  Τὰ   ἀρχαιότατα ἀθλητῶν ἀγάλματα. (Ἔστι δὲ
[6, 15]   δὲ οἱ Παλεῖς ἐκαλοῦντο Δουλιχιεῖς  τὰ   ἀρχαιότερα. Ἀνάκειται δὲ καὶ Ἀρχίδαμος
[6, 19]   Καρπίαν Ἰβήρων πόλιν καλεῖσθαι νομίζουσι  τὰ   ἀρχαιότερα Ταρτησσόν. (Ἐν Ὀλυμπίᾳ δὲ
[6, 6]   ταῖς ἑβδομήκοντα ὀλυμπιάδι, οὐ κατὰ  τὰ   αὐτὰ ἐς τὴν ἐπιοῦσαν Ὀλυμπιάδα
[6, 10]   ἀνδριὰς ἀσπίδα τε κατὰ  τὰ   αὐτὰ ἔχων τοῖς ἐφ' ἡμῶν,
[6, 16]   τοῦ μὴ ἀγωνιστὴς γενέσθαι, κατὰ  τὰ   αὐτὰ Ἠλείοις τοῖς ἄλλοις εἴργετο.
[6, 20]   Ταράξιππον. (Ἕλληνες δὲ οὐ κατὰ  τὰ   αὐτὰ νομίζουσιν ἐς τὸν Ταράξιππον,
[6, 19]   δὲ οὗτοι ἦσαν, οὐ κατὰ  τὰ   αὐτὰ παρίστατο ἅπασιν εἰκάζειν. (Ἐμὲ
[6, 6]   Λοκρίδος ἄχρι τοῦ Καικίνου κατὰ  τὰ   αὐτὰ τοῖς ἄλλοις τέττιξιν ᾄδουσι·
[6, 11]   θεσμοὺς γράψας φονικοὺς, ὑπερώρισε καὶ  τὰ   ἄψυχα, εἴγε ἐμπεσόν τι ἐξ
[6, 18]   Φιλίππου, τέχνῃ περιῆλθε τοιᾷδε. (Λαμψακηνῶν  τὰ   βασιλέως τοῦ Περσῶν φρονησάντων,
[6, 10]   εἰκόνα ἀνέθηκεν Κλεοσθένης οὗτος.  Τὰ   γὰρ Μιλτιάδου τοῦ Ἀθηναίου καὶ
[6, 26]   διπλάσιον κανθάρων μέγιστος,  τὰ   δὲ ἄλλα εἴκασται τοῖς ἀράχναις,
[6, 3]   πείθεσθαι δὲ πᾶσιν οὐκέτι ἀνάγκη.  Τὰ   δὲ ἄλλα, ὁποῖα τὰ συμβάντα
[6, 18]   Λίβυος, εἴη παῖς Κρατισθένης.  Τὰ   δὲ ἀναθήματα αὐτῷ τὰ ἐς
[6, 19]   τῆς μάχης ἐποίησαν οἱ Μεγαρεῖς.  Τὰ   δὲ ἀναθήματα ἐκ παλαιοῦ σφᾶς
[6, 12]   Συρακουσίων μετὰ τὸν ἀδελφὸν Γέλωνα.  Τὰ   δὲ ἀναθήματα οὐχ Ἱέρων ἀπέστειλεν,
[6, 21]   χώρας, τὰ μὲν παρόντα Ἠλείοις,  τὰ   δὲ ἐξ ἀρχῆς οἱ αὐτοὶ
[6, 19]   οἱ ἐν τῇ Λοκρίδι ἠπείρῳ.  Τὰ   δὲ ἐπὶ τῇ ἀσπίδι γράμματα
[6, 25]   ἔργον, Ἀφροδίτην δὲ Πάνδημον ὀνομάζουσι.  Τὰ   δὲ ἐπὶ τῇ χελώνῃ τε
[6, 6]   δὴ ἐμαχέσατο πρὸς τὸν Ἥρωα.  Τὰ   δὲ ἐς αὐτὸν εἶχεν οὕτως.
[6, 6]   δὴ ἐς τούτους εἶχεν οὕτω.  Τὰ   δὲ ἐς Εὔθυμον τὸν πύκτην,
[6, 8]   Ἀζᾶνος Μύρων τὴν εἰκόνα ἐποίησε.  Τὰ   δὲ ἐς Πρόμαχον τὸν Δρύωνος
[6, 9]   παῖδας πάλῃ Σπαρτιάτης Κρατῖνος ἐποίησε.  Τὰ   δὲ ἐς τὸ ἅρμα τὸ
[6, 7]   καὶ σὺν τῷ δικαίῳ δρᾶσαι.  (Τὰ   δὲ ἐς τοῦ Δωριέως τὴν
[6, 26]   ἐστιν ἐφ' ἡμῶν Λάρισος·  τὰ   δὲ ἔτι ἀρχαιότερα ἄκρα σφίσι
[6, 2]   εικό να ενταυθα έ στησε.  Τὰ   δε Ἠλεί ων ες τοὺ
[6, 18]   ἐς ἔδαφος τὴν πόλιν πᾶσαν,  τὰ   δὲ ἱερὰ τῶν θεῶν σφισιν
[6, 5]   βάθρῳ τοῦ ἀνδριάντος ἐν Ὀλυμπίᾳ,  τὰ   δὲ καὶ δηλούμενά ἐστιν ὑπὸ
[6, 2]   ν Ἰώ νων ά ριστοι,  τά   δε μὲ ν λέ γει
[6, 15]   Ἑρμοκράτης τοῦ Κλειτομάχου πατήρ.  Τὰ   δὲ οἱ ἐς δόξαν ἦν
[6, 10]   παρὰ τὸ ζυγόν, κατὰ μὲν  τὰ   δεξιὰ Κνακίας, ἐν δὲ τῇ
[6, 11]   προεδήλωσεν λόγος ἤδη μοι  τὰ   δοκιμώτατα ἐξ αὐτῶν, Εὔθυμόν τε
[6, 2]   εν ουδενὶ του τυρά ννου  τὰ   δωρα ηγού μενος, ανειπεν αυτὸ
[6, 26]   καὶ ξένοι κατώμνυντο ἔχειν κατὰ  τὰ   εἰρημένα· ἐπεὶ αὐτός γε οὐκ
[6, 24]   ἐπὶ τοιῷδε εἰκάζοι τις ἂν  τὰ   εἰρημένα· ῥόδον μὲν καὶ μυρσίνην
[6, 20]   ὕσπληγος. Βωμὸς δὲ ὠμῆς πλίνθου,  τὰ   ἐκτὸς κεκονιαμένος, ἐπὶ ἑκάστης Ὀλυμπιάδος
[6, 19]   θησαυρὸν καὶ τὰ ἀγάλματα εἶναι  τὰ   ἐν αὐτῷ, λέγει τὸ ἐπίγραμμα.
[6, 23]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΓ' Γυμνάσιον Ἤλιδος καὶ  τὰ   ἐν αὐτῷ μνμημνς ἄξια. Βουλευτήριον
[6, 18]   Ἀναξιμένους οἶδα εἰκόνα ἀνευρών, ὃς  τὰ   ἐν Ἕλλησιν ἀρχαῖα, καὶ ὅσα
[6, 24]   Κορυκαική. Εἰκὼν καὶ μνῆμα Πύρρωνος.  Τὰ   ἐν τῇ ἀγορᾷ ἐπιφανέστατα. Σιληνοῦ
[6, 7]   μὲν τότε ἐκ Ῥόδου περὶ  τὰ   ἐντὸς Πελοποννήσου χωρία· συλληφθέντα δὲ
[6, 19]   Καὶ ἀσπίς ἐστιν ἐπίχαλκος γραφῇ  τὰ   ἐντὸς πεποικιλμένη, καὶ κράνος τε
[6, 24]   τοὺς κίονας, τῇ δὲ ἐς  τὰ   ἐπέκεινα τῆς ἀγορᾶς ἔχουσα· κατὰ
[6, 18]   αὐτοσχεδίως Ἀναξιμένους πρότερός ἐστιν εὑρηκώς.  Τὰ   ἔπη δὲ τὰ ἐς Ἀλέξανδρον
[6, 21]   δὲ ὑπὸ τοῦ Οἰνομάου, κατὰ  τὰ   ἔπη τὰς μεγάλας Ἠοίας, Ἀλκάθους
[6, 19]   δὲ Αὐτονόμου τῷ παιδί, φησι  τὰ   ἐπὶ τοῦ πόλου γράμματα. Αἱ
[6, 15]   εἰκὼν ἀρχαία τοῦ Εὐτελίδα, καὶ  τὰ   ἐπὶ τῷ βάθρῳ γράμματα ἀμυδρὰ
[6, 22]   ὅτι οἱ τοῦ Πέλοπος ἀκόλουθοι  τὰ   ἐπινίκια ἤγαγον παρὰ τῇ θεῷ
[6, 24]   ἐν τῷ ὑπαίθρῳ τῆς ἀγορᾶς  τὰ   ἐπιφανέστατα ναός ἐστι καὶ ἄγαλμα
[6, 5]   Δαρεῖος (ἐπυνθάνετο γὰρ τοῦ Πουλυδάμαντος  τὰ   ἔργα) πέμπων ἀγγέλους ὑπισχνούμενος δῶρα,
[6, 22]   τῆς ἐν τῇ Ἠλείᾳ δῆλα  τὰ   ἐρείπια κατὰ τὴν ἐξ Ὀλυμπίας
[6, 2]   καὶ ό τι Σά μιοι  τὰ   ες αθλητὰ ς καὶ επὶ
[6, 18]   ἐστιν εὑρηκώς. Τὰ ἔπη δὲ  τὰ   ἐς Ἀλέξανδρον οὔ μοι πιστά
[6, 9]   καὶ τοῖς πρότερον ἐγὼ  τὰ   ἐς αὐτὸ εἰρηκόσιν, οἳ Γέλωνος
[6, 9]   τε Κανάχου, καὶ οὐ πολὺ  τὰ   ἐς δόξαν ἐλασσούμενος. Ἐφ' ὅτῳ
[6, 13]   Ἀθηναίου Μύρωνος. (Ἐοικότα δὲ Χιόνιδι  τὰ   ἐς δόξαν καὶ ἀνὴρ Λύκιος
[6, 6]   ἐς τὰς νίκας αὐτῷ καὶ  τὰ   ἐς δόξαν ὑπάρχοντα τὴν ἄλλην.
[6, 24]   Χάρισιν ἱερὸν, καὶ ξόανα ἐπίχρυσα  τὰ   ἐς ἐσθῆτα, πρόσωπα δὲ καὶ
[6, 20]   τάφον ἀνδρὸς αὐτόχθονος καὶ ἀγαθοῦ  τὰ   ἐς ἱππικήν (καὶ ὄνομα Ὠλένιον
[6, 18]   Κρατισθένης. Τὰ δὲ ἀναθήματα αὐτῷ  τὰ   ἐς Ὀλυμπίαν ἐστὶ τοῦ Ῥηγίνου
[6, 4]   εἴπερ τις καὶ ἄλλος ἀγαθὸς  τὰ   ἐς πλαστικήν. Διδαχθῆναι δὲ παρὰ
[6, 6]   οὔ με εἰκὸς ὑπερβαίνειν ἦν  τὰ   ἐς τὰς νίκας αὐτῷ καὶ
[6, 12]   ταῖς μὲν ἐπειλημμέναις δόξης οὐδὲ  τὰ   ἐς τοὺς οἰκιστάς ἐστιν ἄγνωστα·
[6, 17]   ἐν Θεσσαλίᾳ τυραννήσας, Πολυκράτους, οὐ  τὰ   ἔσχατα ἐνεγκαμένου διδασκαλείου τοῦ Ἀθήνῃσι,
[6, 26]   ταὐτὰ ἔχει τοῖς ἀράχναις. Ταῦτα  τὰ   ζῷα τρέφουσιν οἱ Σῆρες οἴκους
[6, 22]   τὴν Πύλον ᾤκισε μὲν κατὰ  τὰ   ἤδη λελεγμένα μοι Μεγαρεὺς ἀνὴρ
[6, 20]   δὲ ὄρος τὸ Κρόνιον κατὰ  τὰ   ἤδη λελεγμένα μοι παρὰ τὴν
[6, 13]   μὴν τῷ γε ἐπιγράμματι καὶ  τὰ   Ἠλείων ἐς τοὺς Ὀλυμπιονίκας ὁμολογεῖ
[6, 17]   ἔφοδον ἐν τῇ Ἄλτει κατὰ  τὰ   ἡμῖν εἰρημένα. Εἰ δὲ ἀπὸ
[6, 5]   ἐς τὸ τόλμημα φιλοτιμίᾳ πρὸς  τὰ   Ἡρακλέους ἔργα, ὅτι καὶ Ἡρακλέα
[6, 12]   ἄρτι ἐς τὸν πόλεμον, ἑλέσθαι  τὰ   Καρχηδονίων ἤρεσε. Μετὰ δὲ οὐ
[6, 7]   Ῥοδίου καί τῶν ἀπ' ἐκείνου.  Τὰ   κατά Δωριέα τὸν Διαγόρου. Ἀθλητῶν
[6, 9]   ἀνδριάντες. Γέλωνος τοῦ Γελώου ἅρμα.  Τὰ   κατὰ Κλεομήδην. (Θεογνήτῳ δὲ Αἰγινήτῃ
[6, 8]   μεταβληθεὶς ἐξ ἀνδρὸς εἰς λύκον.  Τὰ   κατὰ τὴν Τιμάνθους τελευτήν. Τά
[6, 8]   Τὰ κατὰ τὴν Τιμάνθους τελευτήν.  Τά   κατά Τιμασίθειον. (Σωκράτους δὲ Πελληνέως
[6, 20]   δὲ ἐν αὐταῖς οἰκήματα. Ταῦτα  τὰ   κληρωτὰ τὰ οἰκήματα διαλαγχάνουσιν οἱ
[6, 7]   ἁπάντων ἀνὴρ εἷς φρονήσας οὗτος  τὰ   Λακεδαιμονίων φαίνεται, ὥστε καὶ ἐναυμάχησεν
[6, 19]   Ἐνδυμίων· πλὴν δὲ ἐσθῆτός ἐστι  τὰ   λοιπὰ καὶ τῷ Ἐνδυμίωνι ἐλέφαντος.
[6, 23]   (Ἐκ δὲ τοῦ γυμνασίου πρὸς  τὰ   λουτρὰ ἐρχομένῳ, δι' ἀγυιᾶς τε
[6, 6]   ἐστι Πυθαγόρου, καὶ θέας ἐς  τὰ   μάλιστα ἄξιος. (Ἐπανήκων δὲ ἐς
[6, 18]   τὰ πάντα ἤπιον, ἀλλὰ καὶ  τὰ   μάλιστα θυμῷ χρώμενον, Ἀλέξανδρον τὸν
[6, 7]   τούτοις. Γνάθωνα δὲ καὶ ἐς  τὰ   μάλιστα, ὅτε ἐνίκησεν, εἶναι νέον,
[6, 6]   καὶ τὸ εἶδος ἅπαν ἐς  τὰ   μάλιστα φοβερός, λύκου δὲ ἀμπίσχετο
[6, 18]   αὐτοὺς τῇ ὀργῇ, κακῶν ἠπείλει  τὰ   μέγιστα ἐργάσασθαι. Οἱ δὲ ἅτε
[6, 6]   τῷ γυμνασίῳ τῷ ἐν Ὀλυμπίᾳ.  (Τὰ   μὲν δὴ ἐς τούτους εἶχεν
[6, 5]   Ἔργων δὲ τῶν κατειλεγμένων οἱ  τὰ   μὲν ἐπὶ τῷ βάθρῳ τοῦ
[6, 21]   δὲ πρὸς Ἀρκάδας τῆς χώρας,  τὰ   μὲν παρόντα Ἠλείοις, τὰ δὲ
[6, 6]   ἐσελθὼν θεάσασθαι. Ὡς δὲ εἶδε,  τὰ   μὲν πρῶτα ἐς οἶκτον, δεύτερα
[6, 13]   δύο στεφανούμενος ἀναιρήσεται νίκας.  Τὰ   μέντοι ἐπιφανέστατα ἐς δρόμον Λεωνίδᾳ
[6, 10]   αὐτὸς ἐπὶ τοῖς ἅρμασιν Εὐαγόρας·  τὰ   Μιλτιάδου δέ, ὁποῖα ἐς Ὀλυμπίαν
[6, 3]   τῷ Ὕσμωνι κατασκῆψαι ῥεῦμα ἐς  τὰ   νεῦρα, καὶ αὐτὸν ἐπὶ τούτῳ
[6, 9]   τὴν κιβωτὸν πειρώμενοι. Τέλος δὲ  τὰ   ξύλα τῆς κιβωτοῦ καταρρήξαντες, ὡς
[6, 13]   νήσου. Τὸν δὲ καιρὸν, ἐπὶ  τὰ   οἰκεῖα τὸν δῆμον (Παρὰ δὲ
[6, 20]   αὐταῖς οἰκήματα. Ταῦτα τὰ κληρωτὰ  τὰ   οἰκήματα διαλαγχάνουσιν οἱ ἐσιόντες ἐς
[6, 20]   καθεζομένη τοῦ βωμοῦ θεᾶται γυνὴ  τὰ   Ὀλύμπια, ἱέρεια Δήμητρος Χαμύνης, τιμὴν
[6, 22]   προσχώρων ἀθροίσαντες, ἐποίησαν ἀντὶ Ἠλείων  τὰ   Ὀλύμπια. (Ταύτας τὰς ὀλυμπιάδας καὶ
[6, 6]   ἔπειτα φιλοτιμίαν, τῶν νικησάντων Ὀλυμπίασι  τὰ   ὀνόματα ἀναγράψας ἐν τῷ γυμνασίῳ
[6, 8]   δὲ Ἑλλανοδίκης, ἔγραψε καὶ οὗτος  τὰ   ὀνόματα ἐν Ὀλυμπίᾳ τῶν νενικηκότων.
[6, 10]   (Ἐπιγέγραπται δὲ καὶ τῶν ἵππων  τὰ   ὀνόματα, Φοῖνιξ καὶ Κόραξ· ἑκατέρωθεν
[6, 20]   μαντείας κομίσαι φασὶ τῆς Ἱπποδαμείας  τὰ   ὀστᾶ ἐν Ὀλυμπίᾳ. (Ἔστι δὲ
[6, 21]   Κυδωνίας ναός. Οὗτος μὲν οὐ  τὰ   πάντα ἐστὶ σῶς, βωμὸς δὲ
[6, 18]   ἐς μνήμην. Βασιλέα γὰρ οὐ  τὰ   πάντα ἤπιον, ἀλλὰ καὶ τὰ
[6, 22]   ὑπῆρχεν ἐξ ἀρχῆς ἐς Λετριναίους)  τὰ   παρὰ σφίσιν Ἀρτέμιδι ἐς τιμὴν
[6, 6]   ἔθος ἐποιεῖτο τῷ δαίμονι) πυνθάνεται  τὰ   παρόντα σφίσι, καὶ ἐσελθεῖν τε
[6, 22]   ἐστιν ἐν αὐτῷ χαλκῆ: ὀστᾶ  τὰ   Πέλοπος ἐν τῇ κιβωτῷ φυλάσσουσι.
[6, 14]   ἀθλητῶν. Ἀνδριὰς Μίλωνος τοῦ Κροτωνιάτου.  Τά   περὶ τῆς ἰσχύος τε καὶ
[6, 14]   τις ξένων καὶ ἄλλως  τὰ   πολεμικὰ ἀγαθὸς Πύθης ἔοικε.
[6, 24]   οἱ κίονες. Ἐν ταύτῃ διημερεύουσι  τὰ   πολλὰ οἱ Ἑλλανοδίκαι· (ποιοῦνται δὲ
[6, 12]   ἐστί. Καί μοι τοῦ λόγου  τὰ   πρότερα οὔτε τῶν ἐς Ἄρατον,
[6, 20]   ἐπὶ τῷ βωμῷ χαλκοῦς κεῖται,  τὰ   πτερὰ ἐπὶ μήκιστον ἐκτείνων. Ἀνακινεῖ
[6, 12]   πολὺ δυνάμει τε εἶναι νομίζων  τὰ   Ῥωμαίων ἐχυρώτερα καὶ βεβαιότερα ἅμα
[6, 2]   ειργά σατο καὶ τω παιδὶ  τὰ   ς εικό νας Δαί δαλος
[6, 1]   κατειλεγμέ νων ειργά σατο Αλυπος  τὰ   ς εικό νας Σικυώ νιος,
[6, 5]   τῷ Ξέρξου, τὰς ἀγούσας καμήλους  τὰ   σιτία ἐλυμήναντο. (Οὗτοι πολλάκις οἱ
[6, 3]   ἀνάγκη. Τὰ δὲ ἄλλα, ὁποῖα  τὰ   συμβάντα ἦν ἐς τὸν Οἰβώταν,
[6, 9]   Δελφοὺς ἐρησομένους, ὁποῖα ἐς Κλεομήδην  τὰ   συμβάντα ἦν. (Τούτοις χρῆσαι τὴν
[6, 26]   βάθρου. (Ἡ δὲ Ἠλεία χώρα  τά   τε ἄλλα ἐστὶν ἐς καρποὺς
[6, 20]   ἀπὸ τοῦ φόβου λαμβάνει ταραχή,  τά   τε δὴ ἅρματα καταγνύουσιν ὡς
[6, 26]   ἐπιβάλλουσιν. Ἐς δὲ τὴν ἐπιοῦσαν  τά   τε (σημεῖα ἐπιγνῶναι πάρεστί σφισι,
[6, 14]   ἄγουσιν, ἐς τοσοῦτο ἄρα αὐτῷ  τὰ   τῆς ῥώμης ἐπηύξητο, ὡς κρατῆσαι
[6, 2]   ν δημον έ χει νενικηκό  τα.   (Του δὲ Λί χα πλησί
[6, 3]   ὡσαύτως οἱ πάντες ἄνθρωποι θεραπεύουσι  τὰ   ὑπερέχοντα τῇ ἰσχύι. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ'
[6, 3]   Μήδοις. Ἐμοὶ μὲν οὖν λέγειν  τὰ   ὑπὸ Ἑλλήνων λεγόμενα ἀνάγκη, πείθεσθαι
[6, 6]   τὴν καλλίστην. (Τοῖς μὲν δὴ  τὰ   ὑπὸ τοῦ θεοῦ προστεταγμένα ὑπουργοῦσι
[6, 5]   ἀπέδοτο καὶ παῖδας, μισθὸν εἶναι  τὰ   χρήματα τοῖς ξένοις. (Αὕτη Σκοτουσσαίοις
[6, 11]   λέγοντες ὡς καὶ ποιήσασιν αὐτοῖς  τὰ   χρησθέντα διαμένοι τὸ ἐκ τῶν
[6, 16]   Ἠλείοις τοῖς ἄλλοις εἴργετο. Καὶ  τάδε   ἄλλα φησὶ τὸ ἐς αὐτὸν
[6, 5]   γεγόνασιν ἐπιφανεῖς νῖκαι· Πουλυδάμαντι δὲ  τάδε   ἀλλοῖα παρὰ τοὺς ἐπὶ τῷ
[6, 21]   αὐτοὶ Πισαίοις καθεστήκεσαν ἔχοντες κατὰ  τάδε.   Διαβάντων δὲ ποταμὸν Ἐρύμανθον κατὰ
[6, 3]   ἐπίγραμμα τὸ ἐπ' αὐτῷ καὶ  τάδε   ἐπιλέγει, τῆς ἵππου τε Ἠλείοις
[6, 10]   δὴ οὕτως· Εὐτελίδας καὶ Χρυσόθεμις  τάδε   ἔργα τέλεσσαν Ἀργεῖοι, τέχναν εἰδότες
[6, 16]   Ἐπὶ δὲ τῷ Πυττάλῳ καὶ  τάδε   ἔτι λέγουσιν, ὡς γενομένης πρὸς
[6, 3]   δὲ ἐπὶ τῷ Εὐπολέμῳ καὶ  τάδε·   ὡς ἐφεστήκοιεν τρεῖς ἐπὶ τοῦ
[6, 2]   σαντα ανέ δησεν αυτὸ ς  ταινί   α· καὶ επὶ τού τω
[6, 1]   τὸ δὲ αιτει τὴ ν  ταινί   αν. Ἐνί κησε δὲ ο
[6, 1]   έ χει οι τη δεξια  ταινί   αν. (Παρὰ δὲ αυτω παιδί
[6, 4]   (Ὁ δὲ παῖς ἀναδούμενος  ταινίᾳ   τὴν κεφαλὴν, ἐπεισήχθω μοι καὶ
[6, 14]   κατὰ ταὐτὰ δὴ καὶ εἰ  ταινίαν   περιθεῖτο στέφανον· κατέχων δὲ
[6, 20]   μιᾶς Ἱπποδαμείας ἐστὶν εἰκὼν χαλκῆ,  ταινίαν   τε ἔχουσα καὶ ἀναδεῖν τὸν
[6, 20]   συμμαχήσοντα Ἠλείοις. Οἱ δὲ ἐν  ταῖς   ἀρχαῖς (πιστὰ γὰρ τὴν ἄνθρωπον
[6, 20]   ἅπαξ κατὰ ἔτος ἕκαστον ἔστι  ταῖς   γυναιξὶν ἔσοδος, αἳ θύουσι τῇ
[6, 24]   δὲ ἐν τῇ ἀγορᾷ καὶ  ταῖς   γυναιξὶν οἴκημα ταῖς ἑκκαίδεκα καλουμέναις,
[6, 18]   τοὺς Ἑλλήνων, μὴν αὐτοῦ  ταῖς   δεήσεσιν ὁπόσα ἐστὶν ἐναντία ἐργάσασθαι.
[6, 17]   ἐν δὲ Ἰσθμῷ μία ἐπὶ  ταῖς   δέκα. (Πτολεμαῖον δὲ τὸν Πτολεμαίου
[6, 23]   ἐς Ἠλείους Ὀλυμπιὰς ἑβδόμη πρὸς  ταῖς   δέκα τε καὶ διακοσίαις. (Ἐν
[6, 14]   Ἀριστοφῶντα ἀνάκειται) ὀγδόῃ μὲν πρὸς  ταῖς   ἑβδομήκοντα Ὀλυμπιάδι κομιδῇ τε ἔδοξεν
[6, 6]   ἐν Ὀλυμπίᾳ νίκην τετάρτῃ πρὸς  ταῖς   ἑβδομήκοντα ὀλυμπιάδι, οὐ κατὰ τὰ
[6, 6]   χρήματα. Ἕκτῃ δὲ ὀλυμπιάδι ἐπὶ  ταῖς   ἑβδομήκοντα, τὸ μὲν τῷ θεῷ
[6, 12]   δευτέρῳ τῆς (ἕκτης) ὀλυμπιάδος ἐπὶ  ταῖς   εἴκοσι καὶ ἑκατόν, ἣν Κυρηναῖος
[6, 1]   τει δευτέ ρα πρὸ ς  ταις   εκατό ν. (Ἀπὸ τού του
[6, 5]   ἄρχοντος, δευτέρᾳ δὲ Ὀλυμπιάδι ἐπὶ  ταῖς   ἑκατόν, ἣν Δάμων Θούριος ἐνίκα
[6, 4]   Τὴν τετάρτην δὲ Ὀλυμπιάδα ἐπὶ  ταῖς   ἑκατόν (πρώτην γὰρ δὴ ἐνίκησεν
[6, 24]   ἀγορᾷ καὶ ταῖς γυναιξὶν οἴκημα  ταῖς   ἑκκαίδεκα καλουμέναις, ἔνθα τὸν πέπλον
[6, 18]   Ῥηξιβίου παγκρατιαστὰς καταγωνισαμένου μιᾷ πρὸς  ταῖς   ἑξήκοντα ὀλυμπιάδι. Αὗται κεῖνται μὲν
[6, 10]   νῖκαι· Δαμαρέτῳ μὲν πέμπτῃ ἐπὶ  ταῖς   ἑξήκοντα ὀλυμπιάδι, ὅτε ἐνομίσθη πρῶτον
[6, 26]   ὅσοις ἂν κατὰ γνώμην ᾖ,  ταῖς   θύραις τοῦ οἰκήματος ἐπιβάλλουσιν. Ἐς
[6, 21]   τῶν ἄλλων, ὀνόματα δὲ αὐτοῦ  ταῖς   ἵπποις Παρθενίαν τε εἶναι καὶ
[6, 12]   Πόλεων γὰρ τῶν ἐν Ἀρκαδίᾳ  ταῖς   μὲν ἐπειλημμέναις δόξης οὐδὲ τὰ
[6, 6]   δὲ καὶ ἐς Τεμέσαν ὁμοῦ  ταῖς   ναυσί· μεθυσθέντα οὖν ἐνταῦθα ἕνα
[6, 19]   τὸ ἀρχαῖον. δὲ ὅρμος  ταῖς   ναυσὶ χειροποίητος καὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως
[6, 14]   δύο ἐγένοντο πεντάθλου, καὶ ἴσαι  ταῖς   νίκαις αἱ εἰκόνες. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΕ'
[6, 3]   καί οἱ καὶ ἀνδριάντες ἴσοι  ταῖς   νίκαις εἰσὶν ἐν Ὀλυμπίᾳ. Παιδὶ
[6, 7]   ἀναγορευθῆναι τὸν μὲν ἐνάτῃ πρὸς  ταῖς   ὀγδοήκοντα ὀλυμπιάδι, τὸν δὲ τῇ
[6, 1]   νος τε αυτης, καὶ επὶ  ταις   Ὀλυμπικαις νί καις, πρό τερον
[6, 18]   πυγμῇ τὴν ἐνάτην ὀλυμπιάδα ἐπὶ  ταῖς   πεντήκοντα· καὶ Ὀπουντίου Ῥηξιβίου παγκρατιαστὰς
[6, 23]   ἐπὶ δὲ ἱμάντων τῶν μαλακωτέρων  ταῖς   πληγαῖς. Ἀνάκειται δὲ καὶ τῶν
[6, 15]   (Παγκρατίου μὲν οὖν μιᾷ πρὸς  ταῖς>   τεσσαράκοντα καὶ ἑκατὸν Ὀλυμπιάσιν ἔφθανεν
[6, 22]   Ὀλυμπιάδων γράφουσιν. Ὀγδόῃ δὲ ἐπὶ  ταῖς   τεσσαράκοντα Ὀλυμπιάδι Δαμοφῶν Πανταλέοντος
[6, 13]   ἔσχεν. Ὅτι δὲ ἐν δύο  ταῖς   ὑστέραις ἐς χάριν τὴν Ἱέρωνος
[6, 25]   ποδῶν ἐπιπλέκων τῷ ἑτέρῳ, καὶ  ταῖς   χερσὶν ἀμφοτέραις ἐπὶ δόρατι ἠρεισμένος·
[6, 15]   ἄνευ μεγάλων πόνων καὶ ἰσχυρᾶς  ταλαιπωρίας   ἐγένοντο αἱ νῖκαι. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤΙΓΜΑ'
[6, 19]   τὸν σταθμόν, ὅτι πεντακόσια εἴη  τάλαντα,   ἐς δὲ τοὺς ἀναθέντας, Μύρωνα
[6, 6]   ἱερὰν ἐς τὸν θεὸν ζημίαν,  τάλαντον   δὲ βλάβης τῆς ἐς Εὔθυμον,
[6, 6]   ἐπιβάλλουσιν οἱ Ἑλλανοδίκαι τῷ Θεαγένει  τάλαντον   μὲν ἱερὰν ἐς τὸν θεὸν
[6, 7]   ἀθληταῖς σιτία τυρὸν ἐκ τῶν  ταλάρων   εἶναι. Τούτου μὲν δὴ Πυθαγόρας
[6, 6]   δεῖμα ἀπὸ τοῦ δαίμονος ἐς  τἄλλα   ἦν οὐδέν. Εὔθυμος δὲ (ἀφίκετο
[6, 8]   δὴ οὕτως· Υἱὸς Δινύτα Δάμαρχος  τάνδ'   ἀνέθηκεν Εἰκόν' ἀπ' Ἀρκαδίας Παρράσιος
[6, 20]   ὕσπληγες αἱ ἐν τῇ δευτέρᾳ  τάξει·   διὰ πάντων τε κατὰ τὸν
[6, 13]   οἳ δ' ἂν ἐν ἑκάστῃ  τάξει   κρατήσωσιν, ὑπὲρ αὐτῶν αὖθις θέουσι
[6, 20]   τοὺς εἰληχότας ἑστάναι τὴν δευτέραν  τάξιν,   καὶ τηνικαῦτα χαλῶσιν αἱ ὕσπληγες
[6, 14]   ἴσμεν. Ἄνοχος δὲ Ἀδαμάτα  Ταραντῖνος,   σταδίου λαβὼν καὶ διαύλου νίκην,
[6, 10]   Ἴκκος δὲ Νικολαί̈ δα  Ταραντῖνος   τόν τε Ὀλυμπικὸν στέφανον ἔσχεν
[6, 3]   Πύρρου δὲ τοῦ Αἰακίδου καὶ  Ταραντίνων   ἐς τὸν πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον
[6, 20]   καλούμενος Ταράξιππος. Ἕτεροι ἑτέρωθι  Ταράξιπποι.   Ἱππδαμείας εἰκών. (Τὸ δὲ ὄρος
[6, 20]   τὰ αὐτὰ νομίζουσιν ἐς τὸν  Ταράξιππον,   ἀλλ' οἱ μὲν εἶναι τάφον
[6, 20]   γενέσθαι σφίσιν ἵλεων εὔχονται τὸν  Ταράξιππον.   (Ἕλληνες δὲ οὐ κατὰ τὰ
[6, 20]   τι ἐνταῦθα, ἔνθα καλοῦσι τὸν  Ταράξιππον·   καὶ ὑπὸ τοῦ κατορωρυγμένου ταραχθῆναι
[6, 20]   φόνῳ μήνιμα ἰώμενος καὶ ἐπονομάσαι  Ταράξιππον,   ὅτι τῷ Οἰνομάῳ διὰ τοῦ
[6, 20]   (Ἔστι δὲ καὶ ἐν Ἰσθμῷ  Ταράξιππος   Γλαῦκος Σισύφου. Γενέσθαι δὲ
[6, 20]   Ἄφεσιν μηχανησάμενος. Βωμὸς καλούμενος  Ταράξιππος.   Ἕτεροι ἑτέρωθι Ταράξιπποι. Ἱππδαμείας εἰκών.
[6, 20]   Ἀλλὰ γὰρ ἐν Ὀλυμπίᾳ  Ταράξιππος   πολὺ δή τι ὑπερηρκώς ἐστιν
[6, 20]   τὸ τῶν ἵππων δεῖμα  Ταράξιππος.   Σχῆμα μὲν βωμοῦ περιφεροῦς ἐστι·
[6, 20]   ταραχθῆναι μὲν τῷ Οἰνομάῳ τότε,  ταράσσεσθαι   δὲ καὶ ὕστερον τοῖς πᾶσι
[6, 20]   καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου λαμβάνει  ταραχή,   τά τε δὴ ἅρματα καταγνύουσιν
[6, 20]   παιδίον ἐνταῦθα ἤδη δράκων ἦν·  ταραχθεῖσι   δὲ ἐπὶ τῷ θεάματι τοῖς
[6, 20]   Ταράξιππον· καὶ ὑπὸ τοῦ κατορωρυγμένου  ταραχθῆναι   μὲν τῷ Οἰνομάῳ τότε, ταράσσεσθαι
[6, 19]   Ἄλτει θησαυροί. Σινυνωνίων θησαυρός. Περὶ  Ταρτησοῦ   ποταμοῦ καὶ πόλεως. Θησαυρὸς Καρχηδονίων.
[6, 19]   τῷ Ἠλείων ἐστίν, οὐκ οἶδα.  (Ταρτήσσιον   δὲ εἶναι ποταμὸν ἐν χώρᾳ
[6, 19]   ἑώρων εἰργασμένους· εἰ δὲ καὶ  Ταρτήσσιος   χαλκὸς λόγῳ τῷ Ἠλείων ἐστίν,
[6, 19]   πόλιν καλεῖσθαι νομίζουσι τὰ ἀρχαιότερα  Ταρτησσόν.   (Ἐν Ὀλυμπίᾳ δὲ ἐπιγράμματα ἐπὶ
[6, 5]   στρατῷ ποτε ἐπιθέμενοι τῷ Ξέρξου,  τὰς   ἀγούσας καμήλους τὰ σιτία ἐλυμήναντο.
[6, 12]   ἐς τοὺς οἰκιστάς ἐστιν ἄγνωστα·  τὰς   δὲ ἐξ ἀρχῆς τε ὑπὸ
[6, 8]   πυγμῇ καὶ οὗτος ἀναγορευθεὶς παίδων.  Τὰς   δέ σφισιν εἰκόνας, τὴν μὲν
[6, 10]   παλαίσαντος τὸν ποιήσαντα οὐκ ἴσμεν·  τὰς   δὲ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ
[6, 16]   πάλης τε ἐν Ὀλυμπίᾳ καὶ  τὰς   δύο Πυθικὰς ἀνῃρημένος νίκας. Κλεάρετός
[6, 9]   ἐστι τῆς νίκης τρίτη πρὸς  τὰς   ἑβδομήκοντα ὀλυμπιάδας. (Γέλων δὲ
[6, 17]   Φιλίνου τοῦ Ἡγεπόλιδος Κῴου ἀνέθεσαν  τὰς   εἰκόνας αἱ πόλεις, Κλαζομένιοι μὲν,
[6, 12]   Συρακούσιος. (Μετὰ δὲ τοῦ Ἱέρωνος  τὰς   εἰκόνας Ἀρεὺς Ἀκροτάτου Λακεδαιμονίων
[6, 7]   ἐπὶ τῶν Ῥοδίων ἀθλητῶν ἀφίξῃ  τὰς   εἰκόνας, Διαγόραν καὶ τὸ ἐκείνου
[6, 14]   τὸ ἆσθμα, καὶ ἐμπιπλὰς αἵματος  τὰς   ἐν τῇ κεφαλῇ φλέβας, διερρήγνυεν
[6, 19]   παρὰ τὰς Ἑσπερίδας ἀνάκειται νῦν  τὰς   ἐν τῷ Ἡραίῳ. (Τοῦ θησαυροῦ
[6, 26]   Οἱ μίτοι δέ, ἀφ' ὧν  τὰς   ἐσθῆτας ποιοῦσιν οἱ Σῆρες, ἀπὸ
[6, 19]   τῷ Ἡρακλεῖ σύμμαχος· αὕτη παρὰ  τὰς   Ἑσπερίδας ἀνάκειται νῦν τὰς ἐν
[6, 14]   ἐνίκησε. Πυθόκριτος δὲ Σικυώνιος  τὰς   ἐφεξῆς τούτων πυθιάδας ἕξ, μόνος
[6, 21]   ἐρείπια οἰκοδομημάτων, ἔνθα τῷ Οἰνομάῳ  τὰς   ἵππους αὐλίζεσθαι λέγουσιν. Ὅροι δὲ
[6, 20]   δὲ καὶ ὕστερον τοῖς πᾶσι  τὰς   ἵππους. Ἠξίου δὲ οὗτος Αἰγύπτιος,
[6, 21]   Ἐρίφαν (Οἰνόμαον δὲ ἐπικατασφάξαι μὲν  τὰς   ἵππους τῷ Μάρμακι, μεταδοῦναι μέντοι
[6, 24]   ἀγορὰ τοῖς Ἠλείοις οὐ κατὰ  τὰς   Ἰώνων, καὶ ὅσαι πρὸς Ἰωνίᾳ
[6, 21]   τοῦ Οἰνομάου, κατὰ τὰ ἔπη  τὰς   μεγάλας Ἠοίας, Ἀλκάθους Πορθάονος,
[6, 6]   εἰκὸς ὑπερβαίνειν ἦν τὰ ἐς  τὰς   νίκας αὐτῷ καὶ τὰ ἐς
[6, 13]   στήλη λέγουσα τοῦ Λακεδαιμονίου Χιόνιδος  τὰς   νίκας. Εὐηθείας μὲν δὴ μετέχουσι
[6, 22]   ἀλγημάτων παντοίων ἰάματα. Καλεῖσθαι δὲ  τὰς   νύμφας ἀπὸ Ἴωνος λέγουσι τοῦ
[6, 7]   Νεμείων δὲ ἀποδέουσαι μιᾶς ἐς  τὰς   ὀκτώ· λέγεται δὲ καὶ ὡς
[6, 22]   ἀντὶ Ἠλείων τὰ Ὀλύμπια. (Ταύτας  τὰς   ὀλυμπιάδας καὶ ἐπ' αὐταῖς τὴν
[6, 20]   ἐς τὰς τοῦ τείχους οἰκοδομίας  τὰς   πέτρας. δὲ πιθανώτατος (ἐμοὶ
[6, 18]   ὄνομα τῷ βιβλίῳ, διέπεμπεν ἐς  τὰς   πόλεις. Καὶ αὐτός τε συγγεγραφὼς
[6, 26]   εἰσιν οἱ Σῆρες, καὶ ὅσοι  τὰς   προσεχεῖς αὐτῇ νέμονται νήσους, Ἄβασαν
[6, 20]   τῷ Ὀρφεῖ, καὶ Ἀμφίονι ἐς  τὰς   τοῦ τείχους οἰκοδομίας τὰς πέτρας.
[6, 19]   πρόσωπον καὶ ἄκρους πόδας καὶ  τὰς   χεῖρας ἐλέφαντος εἰργασμένος. (Ἐν δὲ
[6, 14]   ὑπὸ φρονήματος Μίλων καθίησι  τὰς   χεῖρας ἐς τὸ ξύλον. Ὀλισθάνουσί
[6, 5]   καταμεῖναι τῷ Πουλυδάμαντι, καὶ ἀνέσχε  τὰς   χεῖρας ὡς ἐπιπίπτοντι ἀνθέξων τῷ
[6, 5]   τοῦ ἑτέρου τῶν ὄπισθεν ποδῶν,  τὰς   χηλὰς κατεῖχεν ἄκρας, καὶ πηδῶντα
[6, 5]   ἀπέφυγεν ἀφεὶς ταύτῃ τῷ Πουλυδάμαντι  τὰς   χηλάς. Λέγεται δὲ καὶ ὡς
[6, 13]   τοῦ λόγου. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΓ' Στήλη  τὰς   Χιόνιδος τοῦ Λακεδαιμονίου νίκας μηνύουσα.
[6, 2]   διετέ θησαν πά ντων φιλοτιμό  τατα   Ἑλλή νων πρὸ ς ί
[6, 5]   βοῶν, τὸν μέγιστον καὶ ἀγριώτατον  ταῦρον   λαβὼν τοῦ ἑτέρου τῶν ὄπισθεν
[6, 5]   ἀνίει, πρίν γε δὴ  ταῦρος   ὀψέ ποτε καὶ ἐς ἅπαν
[6, 9]   τὴν πάλην, καὶ ὡς ἐοικὸς  Ταυροσθένει   φάσμα ἐπ' ἐκείνης τῆς ἡμέρας
[6, 9]   ἐξ Ἄργους. Λέγεται δὲ, ὡς  Ταυροσθένην   καταπαλαίσειεν Χείμων τὸν Αἰγινήτην,
[6, 9]   Χείμων τὸν Αἰγινήτην, καὶ ὡς  Ταυροσθένης   τῇ Ὀλυμπιάδι τῇ ἐφεξῆς καταβάλοι
[6, 1]   νασι δέ σφισιν ου κατὰ  ταυτὰ   αι νικαι, αλλὰ τω μὲ
[6, 25]   χειρῶν τε ἄκρων καὶ ποδῶν·  ταῦτα   δέ οἵ ἐστι λίθου λευκοῦ.
[6, 18]   θεῶν σφισιν ἐμπρῆσαι. μὲν  ταῦτα   ἔλεγεν, Ἀλέξανδρος δὲ οὔτε πρὸς
[6, 26]   τοῦ ἱεροῦ. Εἰ πιστεύειν χρὴ  ταῦτα   Ἕλλησιν, ἀποδέχοιτο ἄν τις τῷ
[6, 26]   εὑρίσκουσιν οἴνου πεπλησμένους τοὺς λέβητας.  Ταῦτα   Ἠλείων τε οἱ δοκιμώτατοι ἄνδρες,
[6, 19]   τὸν δράκοντα· κέδρου μὲν καὶ  ταῦτα,   Θεοκλέους δὲ ἔργα τοῦ Ἡγύλου·
[6, 10]   καὶ κνημῖδας ἐπὶ τοῖς ποσί.  Ταῦτα   μὲν δὴ ἀνὰ χρόνον ὑπό
[6, 6]   Λύκβαντα ἐπὶ τῇ γραφῇ γράμματα.  Ταῦτα   μὲν δὴ ἐς τοσοῦτο εἰρήσθω.
[6, 4]   Σπάρτῃ δῆλός ἐστιν ἁμαρτὼν τάφου.  (Ταῦτα   μὲν δὴ καὶ ἐν τοῖς
[6, 26]   δὲ ἀναμεμιγμένους Ἰνδοῖς φασὶν εἶναι.  (Ταῦτα   μὲν δὴ οὕτω λέγεται. Ἀνδρὶ
[6, 13]   νίκη τῶν Φειδώλα παίδων.  (Ταῦτα   μὲν δὴ οὕτως ἔχοντα ἴστω
[6, 17]   Ἑρμησιάνακτος. Ἐπεράστου. Γοργίου τοῦ ῥήτορος.  (Ταῦτα   μὲν δὴ τὰ ἀξιολογώτατα ἀνδρὶ
[6, 3]   Ἐφέσῳ παρὰ τῇ Ἐφεσίᾳ θεῷ.  Ταῦτα   μέν ἐστιν ἔχοντα οὕτω τὸν
[6, 26]   κατὰ ταὐτὰ ἔχει τοῖς ἀράχναις.  Ταῦτα   τὰ ζῷα τρέφουσιν οἱ Σῆρες
[6, 20]   ᾠκοδόμηται δὲ ἐν αὐταῖς οἰκήματα.  Ταῦτα   τὰ κληρωτὰ τὰ οἰκήματα διαλαγχάνουσιν
[6, 8]   παγκρατιαστὴν Πελληνέα προσέσται μοι καὶ  ταῦτα   τῷ ἐς Ἀχαιοὺς λόγῳ. (Προμάχου
[6, 14]   (Περιέδει τῷ μετώπῳ χορδὴν κατὰ  ταὐτὰ   δὴ καὶ εἰ ταινίαν περιθεῖτο
[6, 9]   ἅρμα τὸ Γέλωνος οὐ κατὰ  ταὐτὰ   δοξάζειν ἐμοί τε παρίστατο καὶ
[6, 15]   οὗτος καὶ Συρακουσῶν εἴη κατὰ  ταὐτὰ   ἐκείνῳ τύραννος. (Ἀνέθεσαν δὲ καὶ
[6, 26]   καὶ πόδας ἀριθμὸν ὀκτὼ κατὰ  ταὐτὰ   ἔχει τοῖς ἀράχναις. Ταῦτα τὰ
[6, 23]   ὃν Ἠλεῖοι καὶ Ἀθηναῖοι κατὰ  ταὐτὰ   Ἠλείοις Ἀντέρωτα ὀνομάζουσι, Δήμητρός τε
[6, 3]   δῆλα ὡς καὶ οὗτος κατὰ  ταὐτὰ   Ἠλείοις τοῖς ἄλλοις εἴργετο. (Λέγεται
[6, 20]   ἀπ' αὐτῆς αὐγὴ κατὰ  ταὐτὰ   καὶ εἰ πῦρ, ἐνεποίει φόβον
[6, 21]   τῷ Μάρμακι, μεταδοῦναι μέντοι καὶ  ταύταις   ταφῆναι) καὶ ὄνομα Παρθενίας τῷ
[6, 20]   χαλῶσιν ὕσπληγες, καὶ οἱ κατὰ  ταύτας   ἑστηκότες ἐκθέουσιν ἵπποι πρῶτοι· θέοντές
[6, 22]   ἐποίησαν ἀντὶ Ἠλείων τὰ Ὀλύμπια.  (Ταύτας   τὰς ὀλυμπιάδας καὶ ἐπ' αὐταῖς
[6, 18]   καὶ ἦν, ἀνερρήθη· τῇ ἐπὶ  ταύτῃ   δὲ λαβὼν χρήματα παρὰ τοῦ
[6, 24]   μοίρας τρεῖς οἱ κίονες. Ἐν  ταύτῃ   διημερεύουσι τὰ πολλὰ οἱ Ἑλλανοδίκαι·
[6, 22]   ἐπινίκια ἤγαγον παρὰ τῇ θεῷ  ταύτῃ   καὶ ὠρχήσαντο ἐπιχώριον τοῖς περὶ
[6, 21]   Λευκυανίτου πεποίηται, καὶ ποταμὸς παρέξεισι  ταύτῃ   Λευκυανίας· ἐκδίδωσι μὲν οὖν καὶ
[6, 11]   τὴν δὲ ὀλυμπιάδα τὴν ἐπὶ  ταύτῃ   παγκρατιάζων Θεαγένης ἐκράτει. (Γεγόνασι
[6, 7]   τὴν εἰκόνα, τὴν δὲ ἐφεξῆς  ταύτῃ,   πένταθλον Ἠλεῖον Πυθοκλέα, Πολύκλειτός ἐστιν
[6, 26]   δὲ τὸ ἄγαλμα, ὃν οἱ  ταύτῃ   περισσῶς σέβουσιν, ὀρθόν ἐστιν αἰδοῖον
[6, 4]   τῇ Ἴδῃ, πρῶτος Αἰολέων τῶν  ταύτῃ,   στάδιον Ὀλυμπίασιν ἐνίκησεν ἐν παισίν.
[6, 7]   ὀλυμπιάδι, τὸν δὲ τῇ ἐφεξῆς  ταύτῃ   συνέβη τὸν Θέαντον· καί σφισιν
[6, 21]   γῆς ἔσῃ τῆς Πισαίας. (Ἐν  ταύτῃ   τῇ χώρᾳ λόφος ἐστὶν ἀνήκων
[6, 24]   οὐ κίονες, ἀλλὰ τοῖχος  ταύτῃ   τὸν ὄροφον ἀνέχων ἐστίν· ἀνάκεινται
[6, 24]   τοῦ Ἀχιλλέως τὸν τάφον· καὶ  ταύτῃ   τοὺς Ἑλλανοδίκας ἰέναι καθέστηκεν ἐς
[6, 5]   ἅπαν ἀφικόμενος βίας, ἀπέφυγεν ἀφεὶς  ταύτῃ   τῷ Πουλυδάμαντι τὰς χηλάς. Λέγεται
[6, 20]   Ὀλύμπια, ἱέρεια Δήμητρος Χαμύνης, τιμὴν  ταύτην   ἄλλοτε (ἄλλη( ν) λαμβάνουσα παρὰ
[6, 13]   καὶ ἀναθεῖναί οἱ τὴν ἵππον  ταύτην   ἐφιᾶσιν. (Ἐγένετο δὲ καὶ τοῦ
[6, 22]   καὶ ἔπος ἐς τὴν Πύλον  ταύτην   ἔχειν τῶν Ὁμήρου, Γένος δ'
[6, 23]   τὴν πόλιν κατὰ τὴν ἀγυιὰν  ταύτην   καὶ ἐπακούσαντες ὁπόσα ἐβούλοντο, ἐπανίασιν
[6, 19]   Κορινθίων ἀναθεῖναι τὸν θησαυρὸν λέγουσα.  Ταύτην   Μεγαρεῦσιν ἡγοῦμαι τὴν νίκην Ἀθήνῃσιν
[6, 24]   τὸ μεταξὺ αὐτῶν ἀγυιὰ μία·  ταύτην   ὀνομάζουσι Κορκυραϊ κὴν οἱ Ἠλεῖοι.
[6, 4]   γὰρ δὴ ἐνίκησεν Σώστρατος  ταύτην)   οὐκ ἀναγράφουσιν οἱ Ἠλεῖοι, διότι
[6, 21]   Ἡρακλέους τὴν δίκην ἔσχε. (Κατὰ  ταύτην   τὴν ἐπώνυμον τοῦ λῃστοῦ δειράδα,
[6, 22]   ἐς Ἦλιν ἀπὸ τῆς Πύλου.  Ταύτην   τὴν Πύλον ᾤκισε μὲν κατὰ
[6, 24]   χαλεπῶς, ἅτε αὐτοσχεδίως οἰκοδομούμενοι. Κατὰ  ταύτην   τὴν στοὰν ἰόντι ἐς τὴν
[6, 13]   καὶ ἑξηκοστῇ, καὶ οὐ πέρα  ταύτης   ἐστὶν ἐν τοῖς Ἠλείων γράμμασιν
[6, 5]   Δάμων Θούριος ἐνίκα τὸ δεύτερον,  ταύτης   ἔτει δευτέρῳ τῆς Ὀλυμπιάδος. Καὶ
[6, 8]   κρατήσειε καὶ ἅρματι ἐπὶ Ὀλυμπιάδος  ταύτης,   λόγῳ τῷ Ἠλείων ἐστὶ
[6, 19]   τῇ Θρᾳκίᾳ πρῶτος τῆς οἰκίας  ταύτης·   καὶ ἐπίγραμμα ἐπὶ τῷ κέρατί
[6, 9]   (Τῇ δὲ Ὀλυμπιάδι τῇ πρὸ  ταύτης   Κλεομήδην φασὶν Ἀστυπαλαιέα, ὡς Ἴκκῳ
[6, 22]   γὰρ δὴ διὰ τῆς χώρας  ταύτης   Ἀλφειός, ἐς δὲ ἄλλην
[6, 19]   αὐτῆς παρήκει τὸ Κρόνιον. Ἐπὶ  ταύτης   τῆς κρηπῖδός εἰσιν οἱ θησαυροί,
[6, 22]   εἶναι τὴν Ἐλάφιον, καὶ ὑπὸ  ταύτης   τραφῆναι τὴν Ἄρτεμίν φασι. Λετρίνων
[6, 21]   Μάρμακι, μεταδοῦναι μέντοι καὶ ταύταις  ταφῆναι)   καὶ ὄνομα Παρθενίας τῷ ποταμῷ
[6, 10]   πεφυκώς. Ἀποθανόντα δὲ οἱ Καρύστιοι  ταφῆναί   φασιν αὐτὸν ἐν νήσῳ καλουμένῃ
[6, 24]   τις ἂν μάλιστα ἐπὶ τοῖς  τάφοις   αὐτῶν. Ἐν γὰρ τῇ Ἑβραίων
[6, 20]   Ταράξιππον, ἀλλ' οἱ μὲν εἶναι  τάφον   ἀνδρὸς αὐτόχθονος καὶ ἀγαθοῦ τὰ
[6, 24]   δὲ ὑπὲρ τοῦ Ἀχιλλέως τὸν  τάφον·   καὶ ταύτῃ τοὺς Ἑλλανοδίκας ἰέναι
[6, 21]   ἐστὶ καὶ πρὸς τῷ ποταμῷ  τάφος   ἵππων τῶν Μάρμακος· Ἱπποδαμείας δὲ
[6, 21]   ὑψηλόν, τῶν μνηστήρων τῶν Ἱπποδαμείας  τάφος.   Οἰνόμαον μὲν οὖν ἐγγὺς ἀλλήλων
[6, 21]   δυσμάς. (Διαβάντων δὲ τὸν Κλάδεον  τάφος   τε Οἰνομάου, γῆς χῶμα περιῳκοδομημένον
[6, 22]   ὅσον τε στάδιον ἀπὸ τοῦ  τάφου   σημεῖά ἐστιν ἱεροῦ Κορδάκας ἐπίκλησιν
[6, 4]   ἐν Σπάρτῃ δῆλός ἐστιν ἁμαρτὼν  τάφου.   (Ταῦτα μὲν δὴ καὶ ἐν
[6, 9]   οὐχ οἷά τε ἦν συμβαλέσθαι·  τάχα   δ' ἂν Αἰγινήταις τισὶν ἐπιχώριος
[6, 20]   θεραπεύουσα τὸν Σωσίπολιν νόμῳ  τε   ἁγιστεύει τῷ Ἠλείων, καὶ αὐτὴ
[6, 22]   ἐς Λετρίνους ἐλθεῖν, ὑπὸ αὐτῆς  τε   ἀγομένην τῆς Ἀρτέμιδος καὶ νυμφῶν,
[6, 18]   ἀνετέθησαν ἐς Ὀλυμπίαν εἰκόνας, Πραξιδάμαντός  τε   Αἰγινήτου νικήσαντος πυγμῇ τὴν ἐνάτην
[6, 2]   νί κην των ά λλων  τε   Ἀκαρνά νων καὶ των εξ
[6, 25]   ἐπίχρυσον, πλὴν προσώπου καὶ χειρῶν  τε   ἄκρων καὶ ποδῶν· ταῦτα δέ
[6, 26]   (Ἡ δὲ Ἠλεία χώρα τά  τε   ἄλλα ἐστὶν ἐς καρποὺς καὶ
[6, 6]   κατενεχθῆναί φασιν ὑπὸ ἀνέμων ἔς  τε   ἄλλας τῶν ἐν Ἰταλίᾳ καὶ
[6, 7]   ἐκείνου γένος. Οἱ δὲ συνεχεῖς  τε   ἀλλήλοις καὶ ἐν κόσμῳ τοιῷδε
[6, 5]   οὗτος. Ἐς σπήλαιον γὰρ οἵ  τε   ἄλλοι τῶν συμποτῶν καὶ
[6, 4]   πορθμῷ Μεσσήνης· στεφανωθῆναι δὲ ὑπό  τε   Ἀμφικτυόνων καὶ δὶς ὑπὸ Ἠλείων,
[6, 15]   Χαρῖνος δὲ Ἠλεῖος ἐπὶ διαύλου  τε   ἀνάκειται καὶ ὅπλου νίκῃ. Παρὰ
[6, 11]   ἐννέα, καὶ Ἰσθμίων δέκα παγκρατίου  τε   ἀναμὶξ καὶ πυγμῆς. Ἐν Φθίᾳ
[6, 7]   γε πυκτεύων Ἀλκαίνετος ἔν  τε   ἀνδράσι καὶ πρότερον ἔτι ἐπεκράτησεν
[6, 14]   ἐξ αὐτῶν· Πυθοῖ δὲ ἔν  τε   ἀνδράσιν ἓξ, καὶ μία ἐνταῦθα
[6, 24]   Πύρρωνος τοῦ Πιστοκράτους εἰκών, σοφιστοῦ  τε   ἀνδρὸς καὶ ἐς βέβαιον ὁμολογίαν
[6, 6]   Ὀλυμπιάδι ἐθέλων τῇ αὐτῇ πυγμῆς  τε   ἀνελέσθαι καὶ παγκρατίου νίκας, ὑπερεβάλετο
[6, 16]   κρατήσαντα, καὶ Νελαί̈ δαν σταδίου  τε   ἀνελόμενον καὶ ὅπλου στέφανον, Ἠλείους
[6, 21]   ἀθλητῶν εἰσιν αἱ οἰκήσεις, ἐπί  τε   ἄνεμον τετραμμέναι Λίβα καὶ ἡλίου
[6, 15]   τὸν Θάσιον Θεαγένην ἐπὶ παγκρατίῳ  τε   ἀνηγορεύθη καὶ πυγμῇ. (Παγκρατίου μὲν
[6, 5]   καὶ ἐκκλησία τηνικαῦτα οὖσα) τούτους  τε   ἅπαντας κατηκόντισε, πελτασταῖς ἐν κύκλῳ
[6, 24]   δὲ πεποίηται τῷ ἀρχαιοτέρῳ, στοαῖς  τε   ἀπὸ ἀλλήλων διεστώσαις, καὶ ἀγυιαῖς
[6, 20]   Αὐγέαν καὶ Ἠλείους στρατείας αὐτόν  τε   ἀποθανεῖν καὶ τὸν ἵππον ἐφ'
[6, 6]   Ἥρω σφᾶς ἐκέλευσεν ἱλάσκεσθαι τέμενός  τε   ἀποτεμομένους οἰκοδομήσασθαι νεὼν, διδόναι δὲ
[6, 17]   πεντάθλου γέγονε νίκη. καὶ Ἡραία  τε   Ἀρκάδων ἐστὶν αὐτῷ πατρὶς, καὶ
[6, 9]   ὁμώνυμος. Γλαυκίας δὲ Αἰγινήτης τό  τε   ἅρμα καὶ αὐτῷ τῷ Γέλωνι
[6, 15]   (Μετὰ δὲ τὸν Εὐτελίδαν Ἀρεύς  τε   αὖθις Λακεδαιμονίων βασιλεὺς, καὶ
[6, 1]   σκαν, ες τὸ γέ νος  τε   αυτης, καὶ επὶ ταις Ὀλυμπικαις
[6, 6]   τὴν πυγμήν· καὶ ἐπ' ἐκείνης  τε   αὐτῆς καὶ ἐπὶ τῆς μετ'
[6, 20]   κατὰ τοῦτο τοὺς ἵππους φόβος  τε   αὐτίκα ἰσχυρὸς ἀπ' οὐδεμιᾶς προφάσεως
[6, 11]   ἀγάλματα ἱδρυμένα Θεαγένους, καὶ νοσήματά  τε   αὐτὸν ἰώμενον, καὶ ἔχοντα παρὰ
[6, 3]   ἱερὸν ἀνετίθεσαν τῆς Ἀρτέμιδος Λύσανδρόν  τε   αὐτὸν καὶ Ἐτεόνικον, καὶ Φάρακα,
[6, 23]   Ἠλείοις, καὶ ἐπιδείξεις ἐνταῦθα λόγων  τε   αὐτοσχεδίων καὶ συγγραμμάτων ποιοῦνται παντοίων·
[6, 18]   πατρίδος, ἀποστέλλουσιν Ἀναξιμένην ἱκετεύειν, Ἀλεξάνδρῳ  τε   αὐτῷ καὶ ἔτι Φιλίππῳ πρότερον
[6, 12]   καὶ ἔτι πρότερον τὸν ὁμώνυμόν  τε   αὐτῷ καὶ τοῦ πατρὸς πατέρα,
[6, 20]   ἠρίον ποιήσειε Πέλοψ καὶ θύσειέ  τε   αὐτῷ τὸ ἐπὶ τῷ φόνῳ
[6, 20]   δεινόν· καὶ αὐτοῖς ἐπᾴδουσι θηρία  τε   ἀφικνεῖσθαι τῷ Ὀρφεῖ, καὶ Ἀμφίονι
[6, 15]   τὸ ἐπ' αὐτῷ φησιν· εἰρήνην  τε   γὰρ Ἀχαιοῖς ποιῆσαι καὶ Ἠλείοις
[6, 6]   ὅντινα ἐξέβαλεν Εὔθυμος, χρόαν  τε   δεινῶς μέλας καὶ τὸ εἶδος
[6, 20]   τοῦ φόβου λαμβάνει ταραχή, τά  τε   δὴ ἅρματα καταγνύουσιν ὡς ἐπίπαν
[6, 8]   ἑκάστης τείνοντα τῆς ἡμέρας· ἀποδημῆσαί  τε   δὴ αὐτὸν καὶ ἐπὶ τῷ
[6, 20]   ἑστηκότες ἐκθέουσιν ἵπποι πρῶτοι· θέοντές  τε   δὴ γίνονται κατὰ τοὺς εἰληχότας
[6, 15]   πυκτεύσαντα αὐτὸν λαβεῖν τραύματα. Λέγει  τε   δὴ εἰκότα, καὶ οὕτως ἐσκληθέντος
[6, 13]   ἐς πλέον τὸν δρόμον, φθάνει  τε   δὴ ἐπὶ τοὺς Ἑλλανοδίκας ἀφικομένη
[6, 11]   συγγενέσθαι φάσμα ἐοικὸς Τιμοσθένει. Ἔνατόν  τε   δὴ ἔτος εἶναι τῷ παιδὶ,
[6, 16]   οὐ πόρρω τῆς εἰκόνος Ἑλλάς  τε   δὴ καὶ Ἦλις παρὰ τὴν
[6, 14]   καὶ Μήδων Πλαταιᾶσι μαντευσάμενον. Οὗτός  τε   δὴ Ἱερώνυμος ἀνάκειται, καὶ
[6, 20]   πρὸ τοῦ στρατεύματος γυμνόν. (Ἐπῄεσάν  τε   δὴ οἱ Ἀρκάδες, καὶ τὸ
[6, 14]   χεῖρας ἐς τὸ ξύλον. Ὀλισθάνουσί  τε   δὴ οἱ σφῆνες, καὶ ἐχόμενος
[6, 6]   τὴν ἔφοδον τοῦ δαίμονος· (ἐνίκα  τε   δὴ τῇ μάχῃ καὶ ἐξηλαύνετο
[6, 11]   γὰρ τῷ ἀγάλματι αὐτόν) ἀνασπάσαι  τε   δὴ τὸ ἄγαλμα, καὶ ἐπὶ
[6, 21]   ἐκ Φολόης τοῦ ὄρους. Διαβήσῃ  τε   δὴ τὸ ἀπὸ τούτου τὸν
[6, 2]   παρ' αυτω κειται διατετμημέ νος  τε   δί χα, καὶ φαί νων
[6, 7]   τοῦ Ἀλκαινέτου τοῖς υἱοῖς, Γνάθων  τε   Διπαιεὺς τῆς Μαιναλέων χώρας καὶ
[6, 4]   πεντάκις ἐνίκησε πυκτεύων, καὶ Πυθοῖ  τε   δὶς καὶ δὶς ἐν Ὀλυμπίᾳ.
[6, 14]   Σῶμις. Αἰσχίνῃ δὲ Ἠλείῳ νῖκαί  τε   δύο ἐγένοντο πεντάθλου, καὶ ἴσαι
[6, 16]   εἰκόνα. (Λακεδαιμονίῳ δὲ Δεινοσθένει σταδίου  τε   ἐγένετο ἐν ἀνδράσιν Ὀλυμπικὴ νίκη·
[6, 14]   πρὸς ταῖς ἑβδομήκοντα Ὀλυμπιάδι κομιδῇ  τε   ἔδοξεν εἶναι νέος, καὶ οὐκ
[6, 2]   εικό νι, ως γέ νος  τε   εί η Μιλή σιος, και
[6, 8]   τοῦ ἐν Λιβύῃ προπεπυσμένος, τήν  τε   εἰκόνα ἐπεποίητο πρότερον, καὶ ἐπὶ
[6, 10]   δὲ ὁμοῦ τοῖς ἵπποις αὑτοῦ  τε   εἰκόνα καὶ τὸν ἡνίοχον. (Ἐπιγέγραπται
[6, 15]   πενταθλήσοντες ἐσεκλήθησαν. Ἒστι δὲ  τε   εἰκὼν ἀρχαία τοῦ Εὐτελίδα, καὶ
[6, 16]   Αἰγαίῳ, Ψωφιδίων ἀνάθημα Ἀρκάδων· Ἀσάμωνός  τε   εἰκὼν ἐν ἀνδράσι πυγμῇ νενικηκότος·
[6, 20]   (διπλοῦς γὰρ δὴ πεποίηται) τῆς  τε   Εἰλειθυίας βωμὸς, καὶ ἔσοδος ἐς
[6, 15]   Ἠλείου Κάπρου τοῦ Πυθαγόρου, πάλης  τε   εἰληφότος καὶ παγκρατίου στέφανον ἐπὶ
[6, 21]   δὲ αὐτοῦ ταῖς ἵπποις Παρθενίαν  τε   εἶναι καὶ Ἐρίφαν (Οἰνόμαον δὲ
[6, 21]   Ἀκρίαν τεκμαίροιτο ἄν τις Λακεδαιμόνιόν  τε   εἶναι καὶ οἰκιστὴν Ἀκριῶν. Ἐπὶ
[6, 10]   πάππου φησὶ τὸ ἐπίγραμμα Εὐτελίδα  τε   εἶναι καὶ Χρυσοθέμιδος Ἀργείων. Οὐ
[6, 12]   Μετὰ δὲ οὐ πολὺ δυνάμει  τε   εἶναι νομίζων τὰ Ῥωμαίων ἐχυρώτερα
[6, 20]   δὲ ἀτυχήσαντα ἐν ἱπποδρόμῳ, βάσκανόν  τε   εἶναι τοῖς ἱππεύουσι καὶ οὐκ
[6, 7]   τὸ παγκράτιον· (οὗτοι μὲν ἀδελφοί  τέ   εἰσι καὶ Διαγόρου παῖδες. Ἐπὶ
[6, 26]   δὴ τοῦ Αἰθιόπων γένους αὐτοί  τέ   εἰσιν οἱ Σῆρες, καὶ ὅσοι
[6, 16]   Ἠλεῖος, κρατήσας ἄνδρας πυγμῇ· Λεωνίδας  τε   ἐκ Νάξου τῆς ἐν τῷ
[6, 6]   τοῦ Πουλυδάμαντος τὸν ἀνδριάντα, δύο  τε   ἐκ τῆς Ἀρκάδων, καὶ Ἀττικὸς
[6, 24]   μοῖραν τῆς λείας λέγουσι, λαβεῖν  τε   ἐκ τῆς Κορκυραίων πολλαπλάσια, καὶ
[6, 2]   Στρά του πρωτος Ξενά ρκης  τε   εκαλειτο Φιλανδρί δου. Λακεδαιμό νιοι
[6, 22]   οἰκιστής. Ἐπ' ἐμοῦ δὲ οἰκήματά  τε   ἐλείπετο ὀλίγα, καὶ Ἀλφειαίας Ἀρτέμιδος
[6, 20]   ἔσοδον· διὰ δὲ αὐτῆς τούς  τε   Ἑλλανοδίκας ἐσιέναι ἐς τὸ στάδιον
[6, 11]   (Πολλαχοῦ δὲ καὶ ἑτέρωθι ἔν  τε   Ἕλλησιν οἶδα καὶ παρὰ βαρβάροις
[6, 5]   δευτέρῳ τῆς Ὀλυμπιάδος. Καὶ ὀλίγον  τε   ἔμενε τὸ διαφυγὸν τῶν Σκοτουσσαίων,
[6, 13]   ὁμοῦ καὶ ἥκιστον· καὶ δολίχου  τε   ἐν ἡμέρᾳ τῇ αὐτῇ καὶ
[6, 12]   ἐπιχώριον τοῖς Λίβυσι, καὶ αὐτόν  τε   ἐν Ὀλυμπίᾳ, καὶ ἔτι πρότερον
[6, 9]   δοκεῖν) τῶν δοκιμωτάτων Ναυκύδους,  τε   ἐν Ὀλυμπίᾳ καὶ ἐς
[6, 3]   παίδων παρελθεῖν, Στομίῳ δὲ πεντάθλου  τε   ἐν Ὀλυμπίᾳ καὶ Νεμείων τρεῖς
[6, 16]   ἀθλητὴς Παιάνιος Δαματρίου, πάλης  τε   ἐν Ὀλυμπίᾳ καὶ τὰς δύο
[6, 16]   τὸ ἐπ' αὐτῷ δηλοῖ, Νεμείων  τε   ἐν παισὶν ἐπὶ τῷ ἱππίῳ.
[6, 16]   ἤρθη τὸ ὄνομα ἀνθρώπους, ἄλλων  τε   ἕνεκα καὶ διὰ τὴν Δημητρίου
[6, 4]   οὗτος ἐς τὸν λόγον, Φειδίου  τε   ἕνεκα καὶ τῆς ἐς τὰ
[6, 8]   εἰσιν ἀθλητῶν Ἀρκάδων εἰκόνες· Εὐθυμένης  τε   ἐξ αὐτῆς Μαινάλου, νίκας τὴν
[6, 14]   ἐπὶ ἡμέρας τῆς αὐτῆς τούς  τε   ἐξ Ὀλυμπίας ἀνταγωνιστὰς, καὶ ἐπὶ
[6, 22]   Ἄρτεμίν φασι. Λετρίνων δὲ ὅσον  τε   ἕξ ἀπωτέρω σταδίοις, ἐστὶν ἀέναος
[6, 6]   τὰ παρόντα σφίσι, καὶ ἐσελθεῖν  τε   ἐπεθύμησεν ἐς τὸν ναὸν, καὶ
[6, 4]   Ὀλυμπίαν ἀπέστειλαν, ὅτι ἐν βαρβάρῳ  τε   ἐπέλαβεν αὐτὸν τὸ χρεὼν, καὶ
[6, 6]   ἐς τὸν Εὔθυμον, ὡς γήρως  τε   ἐπὶ μακρότατον ἀφίκοιτο, καὶ ὡς
[6, 18]   Κρατισθένους χαλκοῦν ἅρμα· καὶ Νίκη  τε   ἐπιβέβηκε τοῦ ἅρματος, καὶ αὐτὸς
[6, 25]   ὄνομα τοῦ Σατράπου διδαχθέντες· Κορύβαντός  τε   ἐπίκλησις Σατράπης ἐστί. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[6, 20]   ἐπέκειντο οἱ Ἠλεῖοι, καὶ νίκην  τε   ἐπιφανεστάτην ἀνείλοντο, καὶ ὄνομα τῷ
[6, 6]   καταδὺς ἐς θάλασσαν· καὶ γάμος  τε   ἐπιφανὴς Εὐθύμῳ, καὶ ἀνθρώποις τοῖς
[6, 21]   τοῦ ποταμοῦ πόλεως Ἁρπίνης ἄλλα  τε   ἐρείπια καὶ μάλιστα οἱ βωμοί.
[6, 15]   ἐχρήσατο ἐς τοὺς πύκτας θυμῷ  τε   ἐρρωμένῳ καὶ ἀκμῆτι τῷ σώματι.
[6, 17]   ἀνασώσασθαι μελέτην λόγων πρῶτος ἠμελημένην  τε   ἐς ἅπαν, καὶ ἐς λήθην
[6, 7]   Δωριέα παρὰ σφᾶς ἀναχθῆναι, θυμῷ  τε   ἐς αὐτὸν καὶ ἀπειλαῖς ἐχρῶντο·
[6, 17]   ἔγραψεν ἀμφισβήτησιν· (ἀλλά γε ἐκείνου  τε   ἐς πλέον τιμῆς ἀφίκετο
[6, 15]   ἐπὶ ἡμέρας τῆς αὐτῆς τούς  τε   (ἐς) τὴν πυγμὴν καὶ τοὺς
[6, 5]   ἐν σπονδαῖς, καὶ Σκοτουσσαίων τούς  τε   ἐς τὸ θέατρον συνειλεγμένους (ἔτυχε
[6, 7]   τὸν ἀνδριάντα τοῦ Εὐθύμου, Πύθαρχός  τε   ἕστηκε Μαντινεὺς σταδιοδρόμος, καὶ πύκτης
[6, 22]   δὲ ἐν τῇ πηγῇ καμάτων  τέ   ἐστι καὶ ἀλγημάτων παντοίων ἰάματα.
[6, 6]   δέ οἱ ἀνδριὰς τέχνη  τέ   ἐστι Πυθαγόρου, καὶ θέας ἐς
[6, 12]   Ἀράτου ἀνδριάντες. (Πλησίον δὲ ἅρμα  τέ   ἐστι χαλκοῦν, καὶ ἀνὴρ ἀναβεβηκὼς
[6, 16]   Ὀλυνθίου Σθένιδος. (Ἐφεξῆς δὲ Πτολεμαῖός  τέ   ἐστιν ἀναβεβηκὼς ἵππον, καὶ παρ'
[6, 16]   δύο Πυθικὰς ἀνῃρημένος νίκας. Κλεάρετός  τέ   ἐστιν Ἠλεῖος πεντάθλου λαβὼν στέφανον·
[6, 3]   χαλκοῦν καὶ Τιμόθεον ἐν Σάμῳ  τε   ἔστιν ἰδεῖν παρὰ τῇ Ἥρᾳ,
[6, 20]   τῷ Ἠλείων, καὶ αὐτὴ λύτρα  τε   ἐσφέρει τῷ θεῷ, καὶ μάζας
[6, 11]   Τοὺς δὲ σύμπαντας στεφάνους τετρακοσίους  τε   ἔσχε καὶ χιλίους. (Ὡς δὲ
[6, 13]   τρισὶν Ὀλυμπιάσιν ἀνείλετο ὀκτάκις, ἐπίκλησίν  τε   ἔσχεν Ἵππος ὑπὸ Ἑλλήνων. Ποιήσαιο
[6, 25]   οὐκ ἔχων πω γένεια, τόν  τε   ἕτερον τῶν ποδῶν ἐπιπλέκων τῷ
[6, 8]   Ὡς δὲ ἐπανήκων οὐχ οἷός  τε   ἔτι τεῖναι τὸ τόξον ἐγίνετο,
[6, 25]   Ἠλεῖοι δ' οὖν ὡς σφίσι  τε   εὔνῳ καὶ ἀπεχθανομένῳ πρὸς τὸν
[6, 20]   Ἱπποδαμείας ἐστὶν εἰκὼν χαλκῆ, ταινίαν  τε   ἔχουσα καὶ ἀναδεῖν τὸν Πέλοπα
[6, 23]   τὰ λουτρὰ ἐρχομένῳ, δι' ἀγυιᾶς  τε   ὁδὸς Σιωπῆς, καὶ παρὰ
[6, 3]   καὶ τάδε ἐπιλέγει, τῆς ἵππου  τε   Ἠλείοις αὐτὸν ἡγούμενον ἀναστῆσαι τρόπαια,
[6, 22]   δὲ ἐφειλκύσαντο αὐθαίρετον, συμφορὰν ἀπεχθανόμενοί  τε   Ἠλείοις καὶ σπουδὴν ποιούμενοι, τιθέναι
[6, 17]   οὐκ ἐπιφανέσιν ἄγαν ἀναθήμασιν Ἀλεξίνικόν  τε   Ἠλεῖον, τέχνην τοῦ Σικυωνίου Κανθάρου,
[6, 2]   ν εικό να Τιμοσθέ νης  τε   Ἠλειος έ στηκε σταδί ου
[6, 12]   καὶ τὸν Μοσχίωνος Ἱππόμαχον, γένος  τε   Ἠλείους καὶ πυγμῇ κρατήσαντας ἐν
[6, 22]   ὡς πεντήκοντα Ὀλυμπίας σταδίους κώμη  τε   Ἠλείων Ἡράκλεια καὶ πρὸς αὐτῇ
[6, 10]   μὲν δὴ ἀνὰ χρόνον ὑπό  τε   Ἠλείων καὶ ὑπὸ Ἑλλήνων τῶν
[6, 21]   τε καὶ πατρίδας οὐχ οἷά  τε   ἦν πυθέσθαι μοι· τὸν δὲ
[6, 9]   καρπόν, ἐμοὶ μὲν οὐχ οἷά  τε   ἦν συμβαλέσθαι· τάχα δ' ἂν
[6, 20]   δὲ ἤδη καθέστηκεν ἐπίδειξις ἐπιστήμης  τε   ἡνιόχων καὶ ἵππων ὠκύτητος. (Τὸ
[6, 7]   οἱ τῶν θυγατέρων παῖδες πύξ  τε   ἤσκησαν, καὶ ἔσχον Ὀλυμπικὰς νίκας·
[6, 19]   σταδίῳ· Γελῴων δὲ ἀνάθημα