HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PAUSANIAS, Le Tour de la Grèce, livre VI

Liste des contextes (ordre alphabétique)


κ  =  424 formes différentes pour 1561 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[6, 20]   γε ἔτι ἀγάλματά ἐστιν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  Κ.   Ὄρος Κρόνιον, καὶ αἱ ἐπ'
[6, 2]   ς πώ λους καὶ ενί  κα   δι' αυτων. Ἀνέ θηκε δὲ
[6, 2]   ς έ τη καὶ δέ  κα   ενί κησεν εν Ὀλυμπί α.
[6, 2]   Ὀλύ μπια Ἠλεί ων, ενί  κα   στά διον παιδας ο Δαμί
[6, 21]   μέλλουσα ἐπὶ τῇ νίκῃ. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  ΚΑ'   (Τὸ δὲ ἕτερον τοῦ ἱπποδρόμου
[6, 17]   λόγους ἐσηνέγκατο, καὶ πιθανώτατα τῶν  καθ'   αὑτὸν γυναικὶ Συρακουσίᾳ χρημάτων ἔγραψεν
[6, 23]   αὐτῷ συμβάλλουσιν οἱ Ἑλλανοδίκαι τοὺς  καθ'   ἡλικίαν, καὶ αὐτῷ διαφέροντας
[6, 5]   θνητὸν γένος· ἀνθρώπων δὲ τῶν  καθ'   ἡμᾶς οὗτός ἐστιν μέγιστος
[6, 18]   Ἀναξιμένης, καὶ τὸν Ἀλέξανδρον, πεπυσμένον  καθ'   ἥντινα αἰτίαν ἥκοι, κατομόσασθαί φασιν
[6, 20]   τὸ ἔμβολον ἐς τὸν δρόμον.  Καθ'   ό, τι δὲ τῇ Ἀγνάπτου
[6, 25]   ἑτέρᾳ τὸ κέρας τῆς Ἀμαλθείας.  (Καθ'   τι δὲ Ἠλείων
[6, 20]   (Ὑπερβάλλοντι δὲ ἐκ τοῦ σταδίου,  καθ'   ὅτου οἱ Ἑλλανοδίκαι καθέζονται, κατὰ
[6, 19]   τῆς κρηπῖδός εἰσιν οἱ θησαυροί,  καθὰ   δὴ καὶ ἐν Δελφοῖς Ἑλλήνων
[6, 4]   δὲ αὐτῷ λέγεται τὴν πάλην,  καθὰ   δὴ καὶ τὸ παγκράτιον τῷ
[6, 12]   ἄν τις συντελέσαι τοὺς Τριταιεῖς,  καθὰ   καὶ νῦν ἔτι Ἀρκάδων αὐτῶν
[6, 20]   ὑπομένουσαι καὶ γυναῖκες ὕμνον ᾄδουσι·  καθαγίζουσι   δὲ καὶ θυμιάματα παντοῖα αὐτῷ,
[6, 18]   μὲν ἐνάτῃ καὶ ἐνενηκοστῇ Κρής,  καθάπερ   γε καὶ ἦν, ἀνερρήθη· τῇ
[6, 3]   μὲν δὴ ὄντι αὐτῷ, Καυλωνιάτῃ,  καθάπερ   γε καὶ ἦν, ὑπῆρξεν ἀναγορευθῆναι·
[6, 4]   Ἱμεραῖος εἶναι τὸ ἐξ ἀρχῆς,  καθάπερ   γε τὸ ἐπίγραμμα τὸ ἐπ'
[6, 20]   ἐστι, πεποίηται δὲ ἐν αὐτῷ  καθέδρα   τοῖς τιθεῖσι τὸν ἀγῶνα. Ἔστι
[6, 20]   βωμὸς λίθου λευκοῦ· (ἐπὶ τούτου  καθεζομένη   τοῦ βωμοῦ θεᾶται γυνὴ τὰ
[6, 20]   σταδίου, καθ' ὅτου οἱ Ἑλλανοδίκαι  καθέζονται,   κατὰ τοῦτο (τὸ) χωρίον ἐς
[6, 12]   ἕστηκε, καὶ ἐπὶ τῶν ἵππων  καθέζονται   παῖδες. Ὑπομνήματα δὲ ἐπὶ νίκαις
[6, 13]   εἷναι κατέγνωσαν, καὶ τὴν εἰκόνα  καθεῖλον   παρὰ τῇ Ἥρᾳ τῇ Λακινίᾳ
[6, 12]   Ὀλυμπίᾳ. (Τίμωνι δὲ τῷ Αἰσύπου,  καθέντι   ἐς Ὀλυμπίαν ἵππους, ἀνδρὶ Ἠλείῳ,
[6, 21]   τῷ ἐν Ὀλυμπίᾳ πεντάθλοις μὲν  καθεστήκασιν   ἐν αὐτῷ καὶ δρομεῦσιν αἱ
[6, 23]   τούτῳ σφίσι τῷ γυμνασίῳ δρᾶν  καθέστηκε.   Πλάτανοι μὲν ὑψηλαὶ διὰ τῶν
[6, 20]   Τὸ ἀπὸ τούτου δὲ ἤδη  καθέστηκεν   ἐπίδειξις ἐπιστήμης τε ἡνιόχων καὶ
[6, 24]   καὶ ταύτῃ τοὺς Ἑλλανοδίκας ἰέναι  καθέστηκεν   ἐς τὸ γυμνάσιον. Εἰσιᾶσι δὲ,
[6, 20]   παρὰ τῷ Σωσιπόλιδι ἐπὶ μεγίστοις  καθέστηκεν.   (Λέγεται δὲ καὶ Ἀρκάδων ἐς
[6, 21]   ἐξ ἀρχῆς οἱ αὐτοὶ Πισαίοις  καθεστήκεσαν   ἔχοντες κατὰ τάδε. Διαβάντων δὲ
[6, 22]   Ἀρτέμιδι ἐς τιμὴν τῇ Ἐλαφιαίᾳ  καθεστηκότα   ἐς Λετρίνους τε μετήγαγον, καὶ
[6, 2]   σχων εκ παλαιου δή λη  καθεστωσά   εστιν ανθρώ ποις. Κύ πριοι
[6, 2]   παιδί ον επὶ ί ππω  καθή   μενον. Ἔ́ στι γὰ ρ
[6, 2]   τηνικαυτα του αγωνος Λακεδαιμονί ων,  καθηκεν   επὶ ονό ματι του Θηβαί
[6, 2]   ντος ενὸ ς εξ αυτων,  καθηκεν   ες των ί ππων τὸ
[6, 14]   Ἀργείου. (Παῖδα δὲ ἐφ' ἵππου  καθήμενον,   καὶ ἑστηκότα ἄνδρα παρὰ τὸν
[6, 10]   τὴν ὕνην, πρὸς τὸ ἄροτρον  καθήρμοσε   τῇ χειρὶ ἀντὶ σφύρας χρώμενος.
[6, 25]   ἄγαλμα Ἀφροδίτης χαλκοῦν, ἐπὶ τράγῳ  κάθηται   χαλκῷ· Σκόπα τοῦτο ἔργον, Ἀφροδίτην
[6, 1]   του λοιπου των ελλανοδικού ντων  καθιέ   ναι μηδέ να. Τού του
[6, 14]   ἐκ τοῦ ὤμου παρ' αὐτὴν  καθίει   τὴν πλευράν, τὸ δὲ ἀπὸ
[6, 14]   δὲ ὑπὸ φρονήματος Μίλων  καθίησι   τὰς χεῖρας ἐς τὸ ξύλον.
[6, 21]   τὸν ἀγῶνα αὐτὸν τῷ Οἰνομάῳ  καθίστασθαι.   (Προϊ όντι δὲ ἐντεῦθεν τό
[6, 25]   (οἶμαι) καὶ ἀνθρώποις ἅπαξ  κάθοδος   ἐς τοῦ δου γίνεται.
[6, 1]   λου, λί θου κρηπὶ ς,  καὶ   ά ρμα τε ί ππων,
[6, 20]   μὲν εἶναι τάφον ἀνδρὸς αὐτόχθονος  καὶ   ἀγαθοῦ τὰ ἐς ἱππικήν (καὶ
[6, 24]   ἀγορᾶς τὰ ἐπιφανέστατα ναός ἐστι  καὶ   ἄγαλμα Ἀπόλλωνος Ἀκεσίου· σημαίνοι δ'
[6, 25]   δὲ ὄροφος κατερρύηκε τῷ ναῷ,  καὶ   ἄγαλμα οὐδὲν ἐλείπετο· βασιλεῦσι δὲ
[6, 19]   δὲ Μιλτιάδης σφίν. Κεῖται δὲ  καὶ   ἄγαλμα πύξινον Ἀπόλλωνος ἐπιχρύσου τὴν
[6, 6]   καὶ Νεμείων ἔν τε παισὶ  καὶ   ἀγενείων ἑτέρα νίκη. Παραβάλλοντι δὲ
[6, 10]   αὐτῷ κατειλεγμένους πυγμῆς, Ἐπικράδιον μὲν  καὶ   Ἀγιάδαν, τὸν μὲν αὐτῶν Πτόλιχος
[6, 2]   σατο εναντί α Λακεδαιμονί ων  καὶ   Ἄγιδος του Ευδαμί δου βασιλέ
[6, 5]   ἀγέλην ἐσελθὼν βοῶν, τὸν μέγιστον  καὶ   ἀγριώτατον ταῦρον λαβὼν τοῦ ἑτέρου
[6, 24]   στοαῖς τε ἀπὸ ἀλλήλων διεστώσαις,  καὶ   ἀγυιαῖς δι' αὐτῶν. Ὄνομα δὲ
[6, 19]   δὲ ὅρμος ταῖς ναυσὶ χειροποίητος  καὶ   Ἀδριανοῦ βασιλέως ἐστὶν ἔργον. (Πρὸς
[6, 8]   ἔτι πρότερον ἐν παισὶν εἰληφώς·  καὶ   Ἀζᾶνος ἐκ Πελλάνας Φίλιππος κρατήσας
[6, 23]   καὶ Ἔρωτος, καὶ ὃν Ἠλεῖοι  καὶ   Ἀθηναῖοι κατὰ ταὐτὰ Ἠλείοις Ἀντέρωτα
[6, 7]   ἴσον ἔτι Ἀθηναίοις καταστῆσαι· ὅτι  καὶ   Ἀθηναίοις ἐς Θράσυλλον καὶ τοὺς
[6, 7]   μεταβαλέσθαι σφᾶς ἐς τὴν βασιλέως  καὶ   Ἀθηναίων συμμαχίαν. Δωριέα δὲ ἀποδημεῖν
[6, 25]   ἐν τῇ Ἤλιδι, παρεῖναί οἱ  καὶ   Ἀθηνᾶν συνεργὸν λέγουσιν· ἀφικέσθαι, οὖν
[6, 19]   τῷ Ἀχελῴῳ βοηθῶν. Εἱστήκει δὲ  καὶ   Ἀθηνᾶς ἄγαλμα, ἅτε οὖσα τῷ
[6, 21]   δὲ αὐτῷ πόλεως Φρίξας ἐρείπια  καὶ   Ἀθηνᾶς ἐστιν ἐπίκλησιν Κυδωνίας ναός.
[6, 26]   οἱ ἀλεκτρυόνες· δύναιτο δ' ἂν  καὶ   Ἀθηνᾶς τῆς Ἐργάνης ἱερὸς
[6, 20]   ἐστιν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Κ. Ὄρος Κρόνιον,  καὶ   αἱ ἐπ' αὐτῷ θυσίαι τῷ
[6, 21]   ἐσόδου τῆς ἐς τὸ γυμνάσιον·  καὶ   αἱ παλαῖστραι τοῖς ἀθληταῖς εἰσιν
[6, 26]   ποιῶν νῆσον αὐτήν· ὥσπερ  καὶ   Αἰγύπτου τὸ Δέλτα ὑπὸ τοῦ
[6, 25]   ναός (ἔστι γὰρ δὴ Ἠλείοις  καὶ   Ἅιδου περίβολός τε καὶ ναός)
[6, 21]   καὶ Πρίαντα, ἔτι δὲ Πελάγοντα  καὶ   Αἰόλιόν τε καὶ Κρόνιον. Οἱ
[6, 18]   βασιλέως τοῦ Περσῶν φρονησάντων,  καὶ   αἰτίαν φρονῆσαι λαβόντων, Ἀλέξανδρος
[6, 17]   τε Ἀρκάδων ἐστὶν αὐτῷ πατρὶς,  καὶ   Ἀκέστωρ τὴν εἰκόνα εἰργασμένος·
[6, 15]   τοὺς πύκτας θυμῷ τε ἐρρωμένῳ  καὶ   ἀκμῆτι τῷ σώματι. (Ἐρυθραῖοι δὲ
[6, 19]   Διόνυσος δέ ἐστιν ἐνταῦθα πρόσωπον  καὶ   ἄκρους πόδας καὶ τὰς χεῖρας
[6, 22]   τῇ πηγῇ καμάτων τέ ἐστι  καὶ   ἀλγημάτων παντοίων ἰάματα. Καλεῖσθαι δὲ
[6, 11]   ἐστιν Ἠλείων, Φίλιππος Ἀμύντου,  καὶ   Ἀλέξανδρος Φιλίππου, καὶ Σέλευκός
[6, 17]   Καλλικράτους ἐστὶν εἰκών. (Ἐνατίωνι δὲ  καὶ   Ἀλεξιβίῳ, τῷ μὲν ἐν παισὶ
[6, 7]   ἐς τοσοῦτο ἀφίκοντο. (Ἐγένοντο δὲ  καὶ   Ἀλκαινέτῳ τῷ Θεάντου Λεπρεάτῃ καὶ
[6, 9]   Μαινάλιος ἕστηκε παλαιστὰς καταβαλὼν παῖδας·  καὶ   Ἄλκετος Ἀλκίνου κρατήσας πυγμῇ παῖδας,
[6, 5]   λέοντα ἐν τῷ Ὀλύμπῳ, μέγα  καὶ   ἄλκιμον θηρίον κατειργάσατο οὐδενὶ ἐσκευασμένος
[6, 19]   ἀναθήματος τὸ ἀρχαῖον. (Κεῖνται δὲ  καὶ   ἄλλα ἐνταῦθα ἄξια ἐπιμνησθῆναι· μάχαιρα
[6, 20]   ἔσοδος, αἳ θύουσι τῇ Ἱπποδαμείᾳ,  καὶ   ἄλλα ἐς τιμὴν δρῶσιν αὐτῆς.
[6, 5]   τοῦ ῥέοντος διὰ τῆς Ἀβδηριτῶν,  καὶ   ἄλλα θηρία, ἐν δὲ αὐτοῖς
[6, 14]   ἀπὸ τοῦ δίσκου. Παρείχετο δὲ  καὶ   ἄλλα τοιάδε ἐς ἐπίδειξιν. (Περιέδει
[6, 19]   Λοκρῶν τῶν πρὸς τῇ Φωκίδι  καὶ   ἄλλας πόλεις, ἐν δὲ αὐταῖς
[6, 23]   κατασκοπῇ τῶν ἐν Ἤλιδι ἀποπεμφθέντες,  καὶ   ἀλλήλοις διακελευσάμενοι κατὰ τὴν ὁδόν,
[6, 16]   προξένους ὄντας σφίσιν ἀνέθεσαν,  καὶ   ἄλλην τινὰ ἐς αὐτοὺς ἔχοντας
[6, 24]   (Ἠλείων δὲ ἐν τῇ ἀγορᾷ  καὶ   ἄλλο τοιόνδε εἶδον, ναοῦ σχῆμα·
[6, 5]   δαίμων. (Παγκρατίου μὲν δὴ  καὶ   ἄλλοις ἤδη γεγόνασιν ἐπιφανεῖς νῖκαι·
[6, 3]   δύο Πυθικοὺς αὐτῷ πεντάθλου στεφάνους,  καὶ   ἄλλον Νεμείων. Λέγεται δὲ ἐπὶ
[6, 4]   ἐποίησεν Ῥηγῖνος, εἴπερ τις  καὶ   ἄλλος ἀγαθὸς τὰ ἐς πλαστικήν.
[6, 21]   ἵππου τῆς Μάρμακος. (Ἔστι δὲ  καὶ   ἄλλος Ἁρπινάτης καλούμενος ποταμὸς, καὶ
[6, 23]   κόπτεσθαι νομίζουσιν αὐτόν. (Έστι δὲ  καὶ   ἄλλος ἐλάσσων γυμνασίου περίβολος, ὃς
[6, 21]   τῇ κρηπῖδι εἱστήκει. Ἔστι δὲ  καὶ   ἄλλος ἐλάσσων περίβολος ἐν ἀριστερᾷ
[6, 24]   τῇ Ἑβραίων χώρᾳ Σιληνοῦ μνῆμα,  καὶ   ἄλλου Σιληνοῦ Περγαμηνοῖς ἐστιν. (Ἠλείων
[6, 10]   τὴν νίκην. (Στεφάνους δὲ λέγεται  καὶ   ἄλλους Πύθια μὲν δὶς λαβεῖν,
[6, 3]   αὐτὸν καὶ Ἐτεόνικον, καὶ Φάρακα,  καὶ   ἄλλους Σπαρτιατῶν, ἥκιστα ἔς γε
[6, 9]   παρὰ Ἀθηναίων. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ' Θεογνὴτου  καὶ   ἄλλων ἀθλητῶν ἀνδριάντες. Γέλωνος τοῦ
[6, 11]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΑ' Βασιλέων Μακεδόνων ἀνδριάντες  καὶ   ἄλλων. Θεαγένους ἀνδριάντες πολλαχοῦ τῆς
[6, 14]   δὲ ἡγεμών τις ξένων  καὶ   ἄλλως τὰ πολεμικὰ ἀγαθὸς
[6, 15]   τὸν ἐλάσαντα ἐπὶ Σέλευκον στρατιᾷ  καὶ   ἁλόντα ἐν τῇ μάχῃ, καὶ
[6, 22]   δὲ οἰκήματά τε ἐλείπετο ὀλίγα,  καὶ   Ἀλφειαίας Ἀρτέμιδος ἄγαλμα ἐν ναῷ.
[6, 6]   ἀργυρίου γινόμενον ἐξέτισεν Θεαγένης  καὶ   ἀμειβόμενος αὐτὸν οὐκ ἐσῆλθεν ἐπὶ
[6, 19]   τε ὄντα τῶν ἐν Ἰβηρίᾳ  καὶ   ἄμπωτιν παρεχόμενον Βαῖτιν ὠνόμασαν οἱ
[6, 20]   θηρία τε ἀφικνεῖσθαι τῷ Ὀρφεῖ,  καὶ   Ἀμφίονι ἐς τὰς τοῦ τείχους
[6, 20]   εἰκὼν χαλκῆ, ταινίαν τε ἔχουσα  καὶ   ἀναδεῖν τὸν Πέλοπα μέλλουσα ἐπὶ
[6, 13]   ἐπὶ τῇ νίκῃ τὸν Φειδώλαν,  καὶ   ἀναθεῖναί οἱ τὴν ἵππον ταύτην
[6, 19]   τῇ Ἀττικῇ θησαυρόν τε ᾠκοδομήσαντο,  καὶ   ἀναθήματα ἀνέθεσαν ἐς τὸν θησαυρὸν,
[6, 18]   τοῦ Ῥηγίνου Πυθαγόρου τέχνη. (Ἐνταῦθα  καὶ   Ἀναξιμένους οἶδα εἰκόνα ἀνευρών, ὃς
[6, 16]   (Εἰσὶ δὲ εἰκόνες ἐν Ὀλυμπίᾳ  καὶ   Ἀναυχίδᾳ καὶ Φερενίκῳ, γένος μὲν
[6, 7]   δὲ ὑπὸ ἀνδρῶν Λακεδαιμονίων αὐτὸν,  καὶ   ἀναχθέντα ἐς Σπάρτην, ἀδικεῖν τε
[6, 18]   οὐκ ἐθέλων Λαμψακηνοῖς. (Φαίνεται δὲ  καὶ   ἄνδρα Ἀναξιμένης ἐχθρὸν οὐκ
[6, 3]   Ἠλείοις αὐτὸν ἡγούμενον ἀναστῆσαι τρόπαια,  καὶ   ἄνδρα τοῖς πολεμίοις στρατηγοῦντα ἀποθανεῖν
[6, 14]   τὴν ἅμιλλαν πρὸς ἀγενείους τε  καὶ   ἄνδρας, τὴν μὲν ἐκ γυμναστοῦ
[6, 2]   δι' αυτων. Ἀνέ θηκε δὲ  καὶ   ανδριά ντας δύ ο ες
[6, 3]   δὲ ἄλλας ἀνδρῶν· καί οἱ  καὶ   ἀνδριάντες ἴσοι ταῖς νίκαις εἰσὶν
[6, 26]   ἀφικόμην τῆς ἑορτῆς. Λέγουσι δὲ  καὶ   Ἄνδριοι παρὰ ἔτος σφίσιν ἐς
[6, 1]   ί ππων αγωνιστων μνή μην,  καὶ   ανδρων αθλητων τε καὶ ιδιωτων
[6, 2]   ανειπεν αυτὸ ν Μιλή σιον,  καὶ   ανέ γραψε τη εικό νι,
[6, 8]   τῆς αὐτῆς ἀνηγορεύθη τε νικήσας  καὶ   ἀνέθηκε τὴν εἰκόνα. Λέγεται δὲ
[6, 11]   περισχεῖν τῷ δικτύῳ τὴν εἰκόνα,  καὶ   ἀνενεγκεῖν αὖθις ἐς τὴν γῆν.
[6, 9]   ἔκφρων ἐγένετο ὑπὸ τῆς λύπης·  καὶ   ἀνέστρεψε μὲν ἐς Ἀστυπάλαιαν, διδασκαλείῳ
[6, 5]   λοιπῶν παρέστη καταμεῖναι τῷ Πουλυδάμαντι,  καὶ   ἀνέσχε τὰς χεῖρας ὡς ἐπιπίπτοντι
[6, 1]   ά ρμα τε ί ππων,  καὶ   ανὴ ρ ηνί οχος, καὶ
[6, 12]   δὲ ἅρμα τέ ἐστι χαλκοῦν,  καὶ   ἀνὴρ ἀναβεβηκὼς ἐπ' αὐτό, κέλητες
[6, 3]   Χαιρέαν Μεσσήνιός τε παῖς Σόφιος,  καὶ   ἀνὴρ Ἠλεῖος ἀνάκειται Στόμιος. Καὶ
[6, 13]   δὲ Χιόνιδι τὰ ἐς δόξαν  καὶ   ἀνὴρ Λύκιος παρέσχετο Ἑρμογένης Ξάνθιος,
[6, 15]   δὲ καὶ Ἀρχίδαμος Ἀγησιλάου,  καὶ   ἀνὴρ ὅστις δὴ θηρεύοντος παρεχόμενος
[6, 25]   τοῦ ἐνιαυτοῦ νομίζουσιν, ὅτι (οἶμαι)  καὶ   ἀνθρώποις ἅπαξ κάθοδος
[6, 6]   καὶ γάμος τε ἐπιφανὴς Εὐθύμῳ,  καὶ   ἀνθρώποις τοῖς ἐνταῦθα ἐλευθερία τοῦ
[6, 3]   ἐκ τῶν πόνων ὑγιής τε  καὶ   ἄνοσος ἀνὴρ εἴη· τῷ δὲ
[6, 11]   Φιλίππου, καὶ Σέλευκός τε  καὶ   Ἀντίγονος· τοῖς μὲν δὴ ἐφ'
[6, 19]   Καρχηδονίων θησαυρός, Ποθαίου τέχνη,  καὶ   Ἀντιφίλου τε καὶ Μεγακλέους. Ἀναθήματα
[6, 14]   Ἠπείρῳ, καὶ ἔργα πολλὰ ἐργασάμενον  καὶ   ἄξια μνήμης, ἐν τῷ
[6, 7]   ἀναχθῆναι, θυμῷ τε ἐς αὐτὸν  καὶ   ἀπειλαῖς ἐχρῶντο· ὡς δὲ ἐς
[6, 7]   σφίσιν ἐς αὐτὸν γνώμη,  καὶ   ἀπελθεῖν ἀφιᾶσιν, οὐδὲ ἔργον οὐδὲν
[6, 25]   οὖν ὡς σφίσι τε εὔνῳ  καὶ   ἀπεχθανομένῳ πρὸς τὸν Ἡρακλέα ἐποιήσαντο
[6, 25]   ἠρεισμένος· ἐσθῆτα δὲ ἐρεᾶν αὐτῷ  καὶ   ἀπὸ λίνου τε καὶ βύσσου
[6, 7]   ἀρχῆς Μεσσήνιος πρὸς γυναικῶν ἦν,  καὶ   ἀπὸ τῆς Ἀριστομένους ἐγεγόνει θυγατρός.
[6, 4]   ἐκ Σικελίας τε ὢν γένος,  καὶ   ἀπὸ τῆς ἐν τῷ πορθμῷ
[6, 17]   μὲν παῖδας ἀμφότεροι· Ἑρμησιάνακτι δὲ  καὶ   ἀπὸ τοῦ κοινοῦ τοῦ Κολοφωνίων
[6, 20]   ἰσχυρὸς ἀπ' οὐδεμιᾶς προφάσεως φανερᾶς  καὶ   ἀπὸ τοῦ φόβου λαμβάνει ταραχή,
[6, 21]   φασιν αὐτὸν ὑπὸ τοῦ Πανταλέοντος  καὶ   ἀπὸ τοῦ Χαμύνου τῆς οὐσίας
[6, 1]   εστηκό τες ανδριά ντες, αλλὰ  καὶ   αποδειξά μενοι λαμπρὰ ες τὸ
[6, 21]   λόγος ἀφικέσθαι πρῶτον τοῦτον Μάρμακα  καὶ   ἀποθανεῖν ὑπὸ τοῦ Οἰνομάου πρὸ
[6, 26]   καλάμου, ῥήγνυταί τε ὑπὸ πλησμονῆς,  καὶ   ἀποθανόντος οὕτω τὸ πολὺ τῆς
[6, 21]   τῷ Ὀμφαλίωνος τυραννοῦντι ἐν Πίσῃ  καὶ   ἀπόστασιν βουλεύοντι ἀπὸ Ἠλείων, ἀποθανεῖν
[6, 12]   Ἀρεὺς Ἀκροτάτου Λακεδαιμονίων βασιλεὺς,  καὶ   Ἄρατος ἕστηκεν Κλεινίου· καὶ
[6, 12]   Ἱεροκλέους τυραννήσας τῶν αὐτῶν. Ἀρέος  καὶ   Ἀράτου ἀνδριάντες. (Πλησίον δὲ ἅρμα
[6, 19]   τηνικαῦτα αἱ Ὀλυμπιάδες. (Λέγονται δὲ  καὶ   Ἀργεῖοι μετασχεῖν πρὸς τοὺς Κορινθίους
[6, 16]   δὲ ἄνδρας Ἠλείους, Λάμπον Ἀρνίσκου,  καὶ   Ἀριστάρχον, Ψωφίδιοι προξένους ὄντας σφίσιν
[6, 13]   ἐν παισίν. Θερσίλοχον δὲ Κορκυραῖον,  καὶ   Ἀριστίωνα Θεοφίλους Ἐπιδαύριον, τὸν μὲν
[6, 3]   ἔπαινός ἐστι Λύσανδρον· Ἀθάνατον πάτρᾳ  καὶ   Ἀριστοκρίτῳ κλέος ἔργων, Λύσανδρ' ἐκτελέσας,
[6, 4]   αὐτοὶ τὸν ἀγῶνα, ἀλλὰ Πισαῖοι  καὶ   Ἀρκάδες ἔθεσαν ἀντ' αὐτῶν. (Παρὰ
[6, 20]   ἐπὶ μεγίστοις καθέστηκεν. (Λέγεται δὲ  καὶ   Ἀρκάδων ἐς τὴν Ἠλείαν ἐσβεβληκότων
[6, 16]   ἐστιν Ἠλεῖος πεντάθλου λαβὼν στέφανον·  καὶ   ἅρμα ἀνδρὸς Ἀθηναίου Γλαύκωνος τοῦ
[6, 16]   Σελεάδᾳ δὲ ἀνδρῶν πάλης. Ἐνταῦθα  καὶ   ἅρμα οὐ μέγα ἀνάκειται Πολυπείθους
[6, 12]   Ἀρέα ἀμνημόνως ἔσχεν. Ἄρατος δὲ  καὶ   ἅρματι ἀνηγορεύθη νικῶν ἐν Ὀλυμπίᾳ.
[6, 8]   Λέγεται δὲ (καὶ) ὡς κρατήσειε  καὶ   ἅρματι ἐπὶ Ὀλυμπιάδος ταύτης,
[6, 2]   η μὲ ν ερί φων  καὶ   αρνων τε καὶ μό σχων
[6, 3]   ἐκ Σικυῶνος οἱ Ἠλεῖοί φασι,  καὶ   ἄρχειν Σικυωνίων· στρατεῦσαι δὲ ἐπὶ
[6, 15]   Δουλιχιεῖς τὰ ἀρχαιότερα. Ἀνάκειται δὲ  καὶ   Ἀρχίδαμος Ἀγησιλάου, καὶ ἀνὴρ
[6, 19]   τοῦ πεντάθλου τὸ ἀγώνισμα ἐσκομίζουσι.  Καὶ   ἀσπίς ἐστιν ἐπίχαλκος γραφῇ τὰ
[6, 19]   καὶ θεῶν πόλεμος· ἀνάκειται δὲ  καὶ   ἀσπὶς ὑπὲρ τοῦ ἀετοῦ, τοὺς
[6, 6]   δύο τε ἐκ τῆς Ἀρκάδων,  καὶ   Ἀττικὸς τρίτος ἕστηκεν ἀθλητής.
[6, 12]   καὶ Ἄρατος ἕστηκεν Κλεινίου·  καὶ   αὖθις ἀναβεβηκώς ἐστιν Ἀρεὺς ἵππον.
[6, 10]   δρόμου. Θεοπόμπῳ δὲ τῷ Δαμαρέτου  καὶ   αὖθις ἐκείνου παιδὶ ὁμωνύμῳ ἐπὶ
[6, 15]   καὶ Πύθια παίδων τε πυγμῇ,  καὶ   αὖθις ἐν ἀνδράσι πάλῃ τε
[6, 22]   γενομένη δὲ ὑπὸ Ἡρακλέους ἀνάστατος  καὶ   αὖθις ἐπισυνοικισθεῖσα ὑπὸ Ἠλείων, ἔμελλεν
[6, 21]   ἐνταῦθα τὸ ἅρμα τοῦ Ἅιδου  καὶ   αὖθις μύσαι· οἱ δὲ Χάμυνον
[6, 5]   ἔμενε τὸ διαφυγὸν τῶν Σκοτουσσαίων,  καὶ   αὖθις ὑπὸ ἀσθενείας ἐξέλιπον καὶ
[6, 20]   νόμῳ τε ἁγιστεύει τῷ Ἠλείων,  καὶ   αὐτὴ λύτρα τε ἐσφέρει τῷ
[6, 22]   ἔχειν) ἀλείψασθαι τὸ πρόσωπον πηλῷ  καὶ   αὐτὴν καὶ ὅσαι τῶν νυμφῶν
[6, 1]   καὶ ανὴ ρ ηνί οχος,  καὶ   αυτης Κυνί σκας εικώ ν,
[6, 18]   περὶ γυναικῶν τε καὶ παίδων  καὶ   αὐτῆς πατρίδος, ἀποστέλλουσιν Ἀναξιμένην ἱκετεύειν,
[6, 1]   παλαιστὰ ς παιδας, γέ νος  καὶ   αυτὸ ς Ἠλειος. Τού των
[6, 1]   μεινον ετέ ρων πεποιησθαι, τοσαυτα  καὶ   αυτὸ ς μνησθή σομαι. (Ἔ́
[6, 20]   Οὐρανίας ἱεροῦ λείπεται, θύουσι δὲ  καὶ   αὐτόθι ἐπὶ τῶν βωμῶν. (Ἔστι
[6, 1]   τοις γέ νος μὲ ν  καὶ   αυτοις εστιν εξ Ἠλιδος· γεγό
[6, 20]   τὸν Θρᾷκα Ὀρφέα μαγεῦσαι δεινόν·  καὶ   αὐτοῖς ἐπᾴδουσι θηρία τε ἀφικνεῖσθαι
[6, 11]   γῆ, θεωροὺς ἀποστέλλουσιν ἐς Δελφούς,  καὶ   αὐτοῖς ἔχρησεν θεὸς καταδέχεσθαι
[6, 3]   Σπαρτιάτην ἀνέθεσαν ἐν Ὀλυμπίᾳ Σάμιοι·  καὶ   αὐτοῖς τὸ μὲν πρότερον τῶν
[6, 11]   δὴ ἔτος εἶναι τῷ παιδὶ,  καὶ   αὐτὸν ἀπὸ τῶν διδασκάλων φασὶν
[6, 3]   κατασκῆψαι ῥεῦμα ἐς τὰ νεῦρα,  καὶ   αὐτὸν ἐπὶ τούτῳ μελετῆσαι πένταθλον,
[6, 18]   Ἐφεσίων κοινοῦ, Ἐφεσίοις ἐσεποίησεν αὑτόν·  καὶ   αὐτὸν ἐπὶ τῷ ἔργῳ φυγῇ
[6, 22]   ἐπιτολμᾶν ὡς βιασόμενον τὴν θεόν,  καὶ   αὐτὸν ἐς παννυχίδα ἐς Λετρίνους
[6, 20]   φασιν ὕστερον Ἀριστείδην σοφίαν τινὰ  καὶ   αὐτὸν ἐς τὸ μηχάνημα ἐσενέγκασθαι.
[6, 23]   Μαλκὼ παιδὸς ἕστηκεν εἰκὼν πύκτου·  καὶ   αὐτὸν ἔφασκεν νομοφύλαξ Ἠλείων
[6, 4]   ἐκ τῶν Θρᾳκίων Σταγείρων.  Καὶ   αὐτὸν ἤτοι μαθητὴς, καὶ
[6, 12]   κατὰ τὸ ἐπιχώριον τοῖς Λίβυσι,  καὶ   αὐτόν τε ἐν Ὀλυμπίᾳ, καὶ
[6, 10]   μὲν ἅρματά ἐστιν, οὐ μὴν  καὶ   αὐτὸς ἐπὶ τοῖς ἅρμασιν Εὐαγόρας·
[6, 18]   Νίκη τε ἐπιβέβηκε τοῦ ἅρματος,  καὶ   αὐτὸς Κρατισθένης. Δῆλα μὲν
[6, 9]   πατρός τε ὁμωνύμου τῷ τυράννῳ  καὶ   αὐτὸς ὁμώνυμος. Γλαυκίας δὲ Αἰγινήτης
[6, 18]   βιβλίῳ, διέπεμπεν ἐς τὰς πόλεις.  Καὶ   αὐτός τε συγγεγραφὼς ἦν, καὶ
[6, 21]   ἀπὸ τοῦ ἱδρυσαμένου, ἐρείπια δὲ  καὶ   αὐτός: ᾠκοδομήθη δὲ ἐπὶ τοῦ
[6, 23]   Ἑλλανοδίκαι τοὺς καθ' ἡλικίαν,  καὶ   αὐτῷ διαφέροντας τῷ ἐπιτηδεύματι: συμβάλλουσι·
[6, 8]   νίκας, τρεῖς δὲ ἀνῃρημένος Πυθοῖ.  Καὶ   αὐτῷ καὶ ἐν πολέμοις ἐστὶν
[6, 7]   καὶ Ἀλκαινέτῳ τῷ Θεάντου Λεπρεάτῃ  καὶ   αὐτῷ καὶ τοῖς παισὶν Ὀλυμπικαὶ
[6, 4]   Κλεάρχῳ φασὶν αὐτόν, Ῥηγίνῳ μὲν  καὶ   αὐτῷ, μαθητῇ δὲ Εὐχείρου· τὸν
[6, 9]   δὲ Αἰγινήτης τό τε ἅρμα  καὶ   αὐτῷ τῷ Γέλωνι ἐποίησε τὴν
[6, 9]   ὑπὸ τῶν Ἑλλανοδικῶν ἄδικα εἰργάσθαι,  καὶ   ἀφῃρημένος τὴν νίκην, ἔκφρων ἐγένετο
[6, 14]   τῇ Κροτωνιάτιδι πολύ τε νέμεται  καὶ   ἄφθονον. (Μίλωνι μὲν δὴ τοιόνδε
[6, 17]   τε πανηγύρει τῇ Ὀλυμπικῇ φασι,  καὶ   ἀφικόμενον κατὰ πρεσβείαν ὁμοῦ Τισίᾳ
[6, 26]   ὑφαινόμεναι. Σηρία νῆσος. Ὅροι Ἤλιδος  καὶ   Ἀχαίας. Θέατρον δὲ ἀρχαῖον, μεταξὺ
[6, 19]   δὲ ἐνταῦθα καὶ Δηιάνειρα  καὶ   Ἀχελῷος καὶ Ἡρακλῆς ἐστιν, Ἄρης
[6, 22]   καὶ τριακοστῇ στρατὸν οἱ Πισαῖοι  καὶ   βασιλεὺς αὐτῶν Πανταλέων Ὀμφαλίωνος
[6, 4]   τε ἐπέλαβεν αὐτὸν τὸ χρεὼν,  καὶ   βασιλέων μόνος τῶν ἐν Σπάρτῃ
[6, 12]   εἶναι νομίζων τὰ Ῥωμαίων ἐχυρώτερα  καὶ   βεβαιότερα ἅμα ἐς φιλίαν, μετεβάλετο
[6, 23]   διακοσίαις. (Ἐν τούτῳ τῷ γυμνασίῳ  καὶ   βουλευτήριόν ἐστιν Ἠλείοις, καὶ ἐπιδείξεις
[6, 25]   αὐτῷ καὶ ἀπὸ λίνου τε  καὶ   βύσσου περιβάλλουσι. (Τοῦτο τὸ ἄγαλμα
[6, 24]   Ἑλλανοδίκαι· (ποιοῦνται δὲ πρὸς αὐτούς  καὶ   βωμοὺς τῷ Διί, καὶ εἰσὶν
[6, 6]   ἀφανίζεταί τε καταδὺς ἐς θάλασσαν·  καὶ   γάμος τε ἐπιφανὴς Εὐθύμῳ, καὶ
[6, 4]   τὸ παγκράτιον τῷ Σικυωνίῳ Σωστράτῳ·  καὶ   γὰρ τὸν Λεοντίσκον καταβαλεῖν μὲν
[6, 13]   ἀκμάζων τε τῇ ὠκύτητι ἀντήρκεσε,  καὶ   γεγόνασιν αὐτῷ δρόμου νῖκαι δύο
[6, 20]   τοῦδε ἡνίοχοι ἕνεκα θυσίας θύουσι  καὶ   γενέσθαι σφίσιν ἵλεων εὔχονται τὸν
[6, 10]   οὗτος Καρύστιος ἦν Δημύλου,  καὶ   γῆν φασιν αὐτὸν κατ' ἀρχὰς
[6, 20]   ἐν τῷ τῆς Εἰλειθυίας ὑπομένουσαι  καὶ   γυναῖκες ὕμνον ᾄδουσι· καθαγίζουσι δὲ
[6, 6]   πόλις, ἐν δέ σφισι  καὶ   δαίμων ὅντινα ἐξέβαλεν Εὔθυμος,
[6, 7]   δὲ ἔτι τοῦ Δωριέως ἐκράτησε  καὶ   Δαμάγητος τοὺς ἐσελθόντας ἐς τὸ
[6, 7]   καὶ ὁμοῦ τοῖς παισὶν Ἀκουσιλάῳ  καὶ   Δαμαγήτῳ λέγουσιν ἐς Ὀλυμπίαν ἐλθεῖν.
[6, 14]   Εὐκλήτου Μεσσήνιον ἀνελόμενον πεντάθλου νίκην,  καὶ   Δαμάρετον καὶ τοῦτον Μεσσήνιον, κρατήσαντα
[6, 2]   ο γεγονὼ ς έ τη  καὶ   δέ κα ενί κησεν εν
[6, 22]   μὴ γενήσεσθαί οἱ διὰ πειθοῦς  καὶ   δεήσεως τὸν γάμον, ἐπιτολμᾶν ὡς
[6, 13]   αὐτῷ δρόμου νῖκαι δύο ἀριθμὸν  καὶ   δέκα. (Χιόνιδος δὲ οὐ πόρρω
[6, 14]   Ἀρτεμίδωρος Ὀλυμπικὴν νίκην δευτέρᾳ  καὶ   δεκάτῃ πρὸς διακοσίαις ὀλυμπιάδι. (Ὕλλου
[6, 19]   ὑπὸ Ἄτλαντος· ἔχει δὲ Ἡρακλέα  καὶ   δένδρον τὸ παρὰ Ἑσπερίσι τὴν
[6, 15]   ἑαλώκεσαν, ἄφεσιν καὶ τούτοις γενέσθαι.  Καὶ   δὴ αὐτὸς οὗτος ἀνείλετο καὶ
[6, 7]   δὲ ἐκ Στυμφήλου Δρομεὺς ὄνομα,  καὶ   δὴ καὶ ἔργον τοῦτο ἐπὶ
[6, 26]   οἳ ὑπὸ τοῖς δένδρεσιν ὑφαίνουσι·  καὶ   δὴ καὶ πόδας ἀριθμὸν ὀκτὼ
[6, 5]   κορυφὴ τηνικαῦτα τοῦ σπηλαίου κατερρήγνυτο,  καὶ   δῆλα ἦν ὡς αὐτίκα ἐμπεσεῖσθαι
[6, 5]   ἀνδριάντος ἐν Ὀλυμπίᾳ, τὰ δὲ  καὶ   δηλούμενά ἐστιν ὑπὸ τοῦ ἐπιγράμματος.
[6, 21]   δὲ ἀντὶ τῶν ἀρχαίων Κόρην  καὶ   Δήμητρα λίθου τοῦ Πεντελῆσιν Ἀθηναῖος
[6, 12]   ἀρχῆς τε ὑπὸ ἀσθενείας ἀφανεστέρας,  καὶ   δι' αὐτὸ ἀνοικισθείσας ἐς Μεγάλην
[6, 16]   ὄνομα ἀνθρώπους, ἄλλων τε ἕνεκα  καὶ   διὰ τὴν Δημητρίου μάλιστα ἅλωσιν.
[6, 2]   αυτὸ ν οι Ἑλλανοδί και.  Καὶ   διὰ τὸ ν Λί χαν
[6, 7]   (οὗτοι μὲν ἀδελφοί τέ εἰσι  καὶ   Διαγόρου παῖδες. Ἐπὶ δὲ αὐτοῖς
[6, 23]   ἑβδόμη πρὸς ταῖς δέκα τε  καὶ   διακοσίαις. (Ἐν τούτῳ τῷ γυμνασίῳ
[6, 13]   πᾶσαν. Ἀπὸ γὰρ τοῦ μηκίστου  καὶ   διαρκεστάτου δι' ὀλιγίστου δὴ καιροῦ
[6, 13]   δὲ ἐφεξῆς Ὀλυμπίασι σταδίου τε  καὶ   διαύλου νίκας ἔσχεν. Ὅτι δὲ
[6, 14]   Ἀδαμάτα Ταραντῖνος, σταδίου λαβὼν  καὶ   διαύλου νίκην, ἐστὶν Ἀγελάδα τέχνη
[6, 16]   νίκην ἐν Ὀλυμπίᾳ, γενέσθαι δὲ  καὶ   διαύλου Πυθοῖ, τὸ ἐπίγραμμα τὸ
[6, 24]   κατασκευὴ τῆς στοᾶς Δώριος,  καὶ   διπλῆ, τῇ μὲν ἐς τὴν
[6, 4]   πυκτεύων, καὶ Πυθοῖ τε δὶς  καὶ   δὶς ἐν Ὀλυμπίᾳ. Τέχνη δὲ
[6, 4]   στεφανωθῆναι δὲ ὑπό τε Ἀμφικτυόνων  καὶ   δὶς ὑπὸ Ἠλείων, εἶναι δὲ
[6, 13]   τὸ βραχύτατον ὁμοῦ καὶ ἥκιστον·  καὶ   δολίχου τε ἐν ἡμέρᾳ τῇ
[6, 7]   ἐκκλησίαν συνελθόντες ἄνδρα οὕτω μέγαν  καὶ   δόξης ἐς τοσοῦτο ἥκοντα ἐθεάσαντο
[6, 21]   πεντάθλοις μὲν καθεστήκασιν ἐν αὐτῷ  καὶ   δρομεῦσιν αἱ μελέται, κρηπὶς δὲ
[6, 3]   ἀνελέσθαι τὸν Εὐπόλεμον, εἶναι δὲ  καὶ   δύο Πυθικοὺς αὐτῷ πεντάθλου στεφάνους,
[6, 9]   δευτέρῳ δὲ ἔτει τῆς δευτέρας  καὶ   ἑβδομηκοστῆς ὀλυμπιάδος, ἣν Τισικράτης ἐνίκα
[6, 14]   ἐνταῦθα ἐν παισίν. Ἀφίκετο δὲ  καὶ   ἕβδομον παλαίσων ἐς Ὀλυμπίαν· ἀλλὰ
[6, 5]   ἀνθρώπων, πλὴν τῶν ἡρώων καλουμένων,  καὶ   εἰ δή τι ἄλλο ἦν
[6, 20]   ἀπ' αὐτῆς αὐγὴ κατὰ ταὐτὰ  καὶ   εἰ πῦρ, ἐνεποίει φόβον τοῖς
[6, 14]   μετώπῳ χορδὴν κατὰ ταὐτὰ δὴ  καὶ   εἰ ταινίαν περιθεῖτο στέφανον·
[6, 17]   δηλοῖ. Κολοφώνιοι δὲ Ἑρμησιάναξ Ἀγονέου,  καὶ   Εἰκάσιος Λυκίνου τε ὢν καὶ
[6, 1]   των δὲ ά λλων τε  καὶ   εικό νων συγγραφή Ουδὲ οπό
[6, 24]   ὄροφον ἀνέχων ἐστίν· ἀνάκεινται δὲ  καὶ   εἰκόνες ἑκατέρωθεν πρὸς τῷ τοίχῳ.
[6, 3]   ἐθεράπευον αὐτὸν Ἰώνων οἱ πολλοί·  καὶ   εἰκὼν Ἀλκιβιάδου χαλκῆ παρὰ τῇ
[6, 19]   Πέλοπος χρυσοῦ τὴν λαβὴν πεποιημένη,  καὶ   εἰργασμένον ἐλέφαντος κέρας τὸ Ἀμαλθείας,
[6, 24]   αὐτούς καὶ βωμοὺς τῷ Διί,  καὶ   εἰσὶν ἐν τῷ ὑπαίθρῳ τῆς
[6, 4]   ἀναγραφεῖσα ὑπὸ Ἠλείων ὀλυμπιὰς τετάρτη  καὶ   ἑκαστοτή. Χίλωνος ἄγαλμα τοῦ Πατρέως.
[6, 26]   δὲ σταδίους μὲν εἴκοσιν Ἤλιδος  καὶ   ἑκατὸν ἀφέστηκε, κεῖται δὲ τετραμμένη
[6, 22]   ἕξεις, ὀγδοήκοντα δὲ ἐκ Λετρίνων  καὶ   ἑκατὸν ἐπὶ Ἦλιν. Τὸ μὲν
[6, 26]   Ἤλιδος, ἑπτὰ καὶ πεντήκοντα στάδιοι  καὶ   ἑκατὸν ἐπὶ ποταμόν εἰσι Λάρισον,
[6, 22]   πεδίου θελήσειας, σταδίους μὲν εἴκοσι  καὶ   ἑκατὸν ἐς Λετρίνους ἕξεις, ὀγδοήκοντα
[6, 12]   (ἕκτης) ὀλυμπιάδος ἐπὶ ταῖς εἴκοσι  καὶ   ἑκατόν, ἣν Κυρηναῖος στάδιον ἐνίκησεν
[6, 15]   οὖν μιᾷ πρὸς ταῖς> τεσσαράκοντα  καὶ   ἑκατὸν Ὀλυμπιάσιν ἔφθανεν ἀνῃρημένος νίκην.
[6, 22]   ἐπ' αὐταῖς τὴν τετάρτην τε  καὶ   ἑκατοστήν, τεθεῖσαν δὲ ὑπὸ Ἀρκάδων,
[6, 5]   θέατρον συνειλεγμένους (ἔτυχε γάρ σφισι  καὶ   ἐκκλησία τηνικαῦτα οὖσα) τούτους τε
[6, 10]   ἐν δὲ τῇ ἀριστερᾷ Σάμος·  καὶ   ἐλεγεῖον τόδε ἐστὶν ἐπὶ τῷ
[6, 11]   ἐπὶ τοῦ Θεαγένους τὴν εἰκόνα,  καὶ   ἐμαστίγου τὸν χαλκὸν ἅτε αὐτῷ
[6, 22]   εὐρὺ ῥέει Πυλίων διὰ γαίης,  καὶ   ἐμὲ ἔπειθον λέγοντες· ῥεῖ γὰρ
[6, 14]   δὲ ἐντὸς χειλῶν τὸ ἆσθμα,  καὶ   ἐμπιπλὰς αἵματος τὰς ἐν τῇ
[6, 26]   ἡδίστη τροφὴ πασῶν τῷ ζῴῳ,  καὶ   ἐμφορηθὲν τοῦ καλάμου, ῥήγνυταί τε
[6, 2]   ν δὴ καὶ εν Δελφοις  καὶ   εν Ἄργει τε υπηρξε καὶ
[6, 2]   (Ξενά ργει μὲ ν δὴ  καὶ   εν Δελφοις καὶ εν Ἄργει
[6, 2]   καὶ εν Ἄργει τε υπηρξε  καὶ   εν Κορί νθω προσανελέ σθαι
[6, 14]   πάλης ἔσχεν ἐν παισὶ στέφανον,  καὶ   ἐν ἀνδράσιν ὕστερον· τούτῳ μὲν
[6, 19]   εἰσιν οἱ θησαυροί, καθὰ δὴ  καὶ   ἐν Δελφοῖς Ἑλλήνων τινὲς ἐποίησαν
[6, 15]   νίκας καὶ ἐν Νεμέᾳ τε  καὶ   ἐν Ἰσθμῷ λαβόντα, οὗτοι μὲν
[6, 12]   καὶ Νεμέᾳ τε καὶ Πυθοῖ  καὶ   ἐν Ἰσθμῷ, μαρτυρεῖ τὸ ἐλεγεῖον.
[6, 20]   τοῦ Ἱππίου φησίν. (Ἔστι δὲ  καὶ   ἐν Ἰσθμῷ Ταράξιππος Γλαῦκος
[6, 4]   νίκας, τοσαύτας δὲ ἄλλας Πυθοῖ  καὶ   ἐν Ἰσθμῷ τε καὶ Νεμείων
[6, 7]   Οἱ δὲ συνεχεῖς τε ἀλλήλοις  καὶ   ἐν κόσμῳ τοιῷδε ἀνέκειντο. Ἀκουσίλαος
[6, 7]   Πυθοῖ, καὶ Ἰσθμίων τε τρεῖς,  καὶ   ἐν Νεμέᾳ πέντε. Λέγεται δὲ,
[6, 15]   πυγμῆς, δὶς δὲ Πυθοῖ νίκας  καὶ   ἐν Νεμέᾳ τε καὶ ἐν
[6, 14]   Πύθης ἔοικε. (Κεῖνται δὲ  καὶ   ἐν παισὶν εἰληφότες δρόμου νίκας,
[6, 8]   δὲ ἀνῃρημένος Πυθοῖ. Καὶ αὐτῷ  καὶ   ἐν πολέμοις ἐστὶν ἔργα τῇ
[6, 12]   ἐστιν ὁμώνυμός τε τῷ Δεινομένους,  καὶ   ἐν Συρακούσαις καὶ οὗτος τυραννήσας·
[6, 7]   ἤγαγεν. (Οὗτος δὲ Πεισίροδος  καὶ   ἐν τῇ Ἄλτει παρὰ τῆς
[6, 4]   ἁμαρτὼν τάφου. (Ταῦτα μὲν δὴ  καὶ   ἐν τοῖς Σπαρτιατικοῖς λόγοις ἐς
[6, 12]   Τούτων μὲν δὴ ποιησόμεθα μνήμην  καὶ   ἐν τοῖς ὑστέροις τοῦ λόγου.
[6, 14]   οὗτος αὐλητής. Δῆλα δὲ ὅτι  καὶ   ἐν τῷ ἀγῶνι τῷ Ὀλυμπίασιν
[6, 23]   Ἡρακλέους ἄχρι ἐς τοὺς ὤμους,  καὶ   ἐν τῶν παλαιστρῶν μιᾶς τύπος
[6, 7]   οὗτος τὰ Λακεδαιμονίων φαίνεται, ὥστε  καὶ   ἐναυμάχησεν ἐναντία Ἀθηναίων ναυσὶν οἰκείαις·
[6, 20]   ἐπὶ τῷ θεάματι τοῖς Ἀρκάσι  καὶ   ἐνδοῦσιν ἐς φυγὴν, ἐπέκειντο οἱ
[6, 18]   δολίχου νίκαις Ὀλυμπιάδι μὲν ἐνάτῃ  καὶ   ἐνενηκοστῇ Κρής, καθάπερ γε καὶ
[6, 18]   τὸ σόφισμα ἀντιμηχανήσασθαί τι εὑρίσκων,  καὶ   ἐνεχόμενος τῇ ἀνάγκῃ τοῦ ὅρκου,
[6, 2]   ων τοὺ ς πώ λους  καὶ   ενί κα δι' αυτων. Ἀνέ
[6, 14]   δὲ ἐν ἀνδράσιν, ὥσπερ γε  καὶ   ἐνίκησεν· ἀνηγορεύθη δὲ καὶ ὕστερον
[6, 2]   εγέ νετο επι Ἠλεί ους,  καὶ   εντὸ ς της Ἄλτεως μά
[6, 21]   τὸ ἀπὸ τούτου τὸν Ἀλφειὸν  καὶ   ἐντὸς γῆς ἔσῃ τῆς Πισαίας.
[6, 11]   γῆν. Θάσιοι δὲ ἀναθέντες, ἔνθα  καὶ   ἐξ ἀρχῆς ἔκειτο, νομίζουσιν ἅτε
[6, 10]   Ἐπιδάμνιοι δὲ χώραν μὲν, ἥνπερ  καὶ   ἐξ ἀρχῆς, πόλιν δὲ οὐ
[6, 3]   Ἠλείων, Λάβαξ Εὔφρονος. Ἀνάκειται δὲ  καὶ   ἐξ αὐτῆς Ἤλιδος παλαιστὴς ἀνὴρ
[6, 16]   Λακεδαίμονι μέτρα εἶναι σταδίους ἑξήκοντα  καὶ   ἑξακοσίους (λέγουσι) Θεόδωρον δὲ λαβόντα
[6, 13]   ὁμολογεῖ γράμματα. Ὀγδόῃ γὰρ Ὀλυμπιάδι  καὶ   ἑξηκοστῇ, καὶ οὐ πέρα ταύτης
[6, 10]   μὲν δὴ τὴν ἕκτην ὀλυμπιάδα  καὶ   ἑξηκοστὴν Κλεοσθένης· ἀνέθηκε δὲ
[6, 6]   (ἐνίκα τε δὴ τῇ μάχῃ  καὶ   ἐξηλαύνετο γὰρ ἐκ τῆς γῆς
[6, 22]   τὰ Ὀλύμπια. (Ταύτας τὰς ὀλυμπιάδας  καὶ   ἐπ' αὐταῖς τὴν τετάρτην τε
[6, 12]   οἱ ἵπποι τε οἱ ἑκατέρωθεν,  καὶ   ἐπ' αὐτῶν εἰσιν οἱ παῖδες.
[6, 6]   οὐκ ἐσῆλθεν ἐπὶ τὴν πυγμήν·  καὶ   ἐπ' ἐκείνης τε αὐτῆς καὶ
[6, 14]   Ἀμφικτυόνων οὐκ ὄντα πω στεφανίτην,  καὶ   ἐπ' ἐκείνῳ στεφανίτας δύο ἐνίκησε.
[6, 23]   πόλιν κατὰ τὴν ἀγυιὰν ταύτην  καὶ   ἐπακούσαντες ὁπόσα ἐβούλοντο, ἐπανίασιν αὖθις
[6, 21]   τε καὶ Κρόνιον. Οἱ δὲ  καὶ   ἐπαριθμοῦσι τοῖς κατειλεγμένοις Ἐρύθραν παῖδα
[6, 13]   περί τε τὴν νύσσαν ἐπέστρεφε,  καὶ   ἐπεὶ τῆς σάλπιγγος ἤκουσεν, ἐπετάχυνεν
[6, 5]   χηλὰς κατεῖχεν ἄκρας, καὶ πηδῶντα  καὶ   ἐπειγόμενον οὐκ ἀνίει, πρίν γε
[6, 6]   ὁμοίως τοὺς ἐν τῇ Τεμέσῃ  καὶ   ἐπεξερχόμενον ἐπὶ πᾶσαν ἡλικίαν· ἐς
[6, 17]   ἐξ Ἤλιδος, Ἀρχίδαμος τεθρίππῳ νενικηκὼς  καὶ   Ἐπέραστός ἐστιν Θεογόνου ὅπλου
[6, 1]   τὸ ν αγωνα, οι δὲ  καὶ   επὶ ά λλοις έ ργοις,
[6, 2]   μιοι τὰ ες αθλητὰ ς  καὶ   επὶ ναυμαχί αις εισὶ ν
[6, 1]   τὸ γέ νος τε αυτης,  καὶ   επὶ ταις Ὀλυμπικαις νί καις,
[6, 2]   δαλος Σικυώ νιος, ὸ ς  καὶ   επὶ τη Λακωνικη νί κη
[6, 2]   δησεν αυτὸ ς ταινί α·  καὶ   επὶ τού τω μαστιγουσιν αυτὸ
[6, 11]   τὴν σπουδήν, ἐφρόντιζε δὲ, ὅπως  καὶ   ἐπὶ δρόμῳ ἐμφανὴς ἐν Ἕλλησιν
[6, 8]   τήν τε εἰκόνα ἐπεποίητο πρότερον,  καὶ   ἐπὶ ἡμέρας τῆς αὐτῆς ἀνηγορεύθη
[6, 15]   ἐν Ἰσθμῷ παλαιστὰς κατεπάλαισεν ἄνδρας,  καὶ   ἐπὶ ἡμέρας τῆς αὐτῆς τούς
[6, 18]   Δαμασιστράτου, γράφει βιβλίον ἐς Ἀθηναίους,  καὶ   ἐπὶ Λακεδαιμονίοις ὁμοῦ καὶ Θηβαίοις
[6, 16]   οὐ μέγα ἀνάκειται Πολυπείθους Λάκωνος,  καὶ   ἐπὶ στήλης τῆς αὐτῆς Καλλιτέλης
[6, 25]   δὲ ἐντὸς τοῦ τεμένους πεποίηται,  καὶ   ἐπὶ τῇ κρηπῖδι ἄγαλμα Ἀφροδίτης
[6, 6]   καὶ ἐπ' ἐκείνης τε αὐτῆς  καὶ   ἐπὶ τῆς μετ' ἐκείνην ὀλυμπιάδος
[6, 14]   τούς τε ἐξ Ὀλυμπίας ἀνταγωνιστὰς,  καὶ   ἐπὶ τοῖς παισὶν, οὓς ἀγενείους
[6, 24]   μὲν ἔς τε τὴν ἀγορὰν  καὶ   ἐπὶ τὸν Ἑλλανοδικαιῶνα καλούμενον, ἔστι
[6, 11]   ἀνασπάσαι τε δὴ τὸ ἄγαλμα,  καὶ   ἐπὶ τὸν ἕτερον τῶν ὤμων
[6, 10]   τὸ ὑπὸ τοῦ παιδὸς ποιούμενον,  καὶ   ἐπὶ τούτῳ πυκτεύσοντα ἐς Ὀλυμπίαν
[6, 8]   ἡμέρας· ἀποδημῆσαί τε δὴ αὐτὸν  καὶ   ἐπὶ τῷ τόξῳ τηνικαῦτα ἐκλειφθῆναί
[6, 12]   τὸ ἅρμα, εἷς ἑκατέρωθεν ἕστηκε,  καὶ   ἐπὶ τῶν ἵππων καθέζονται παῖδες.
[6, 7]   ἀδικεῖν τε ὑπὸ Λακεδαιμονίων καταγνωσθῆναι,  καὶ   ἐπιβληθῆναί οἱ θάνατον ζημίαν. (Εἰ
[6, 12]   Αἰακίδου καὶ ὁμοῦ τῇ ξενίᾳ  καὶ   ἐπιγαμίαν ἐποιήσατο, Γέλωνι τῷ παιδὶ
[6, 1]   τέ χνη. Γέ γραπται δὲ  καὶ   επιγρά μματα ες τὴ ν
[6, 14]   τούτων ἐν Ὀλυμπίᾳ στήλη,  καὶ   ἐπίγραμμα ἐπ' αὐτῇ· Πυθοκρίτου Καλλινίκου
[6, 20]   γε ἐπὶ τῷ εὑρήματι, ὡς  καὶ   ἐπίγραμμα ἐπὶ ἀνδριάντι τῷ Ἀθήνῃσιν
[6, 19]   Θρᾳκίᾳ πρῶτος τῆς οἰκίας ταύτης·  καὶ   ἐπίγραμμα ἐπὶ τῷ κέρατί ἐστιν
[6, 13]   τε ἵππος ἐπὶ στήλῃ πεποιημένος,  καὶ   ἐπίγραμμά ἐστιν ἐπ' αὐτῷ; Ὠκυδρόμας
[6, 23]   γυμνασίῳ καὶ βουλευτήριόν ἐστιν Ἠλείοις,  καὶ   ἐπιδείξεις ἐνταῦθα λόγων τε αὐτοσχεδίων
[6, 10]   τοῦ οἰκιστοῦ. (Λυκῖνον δὲ Ἡραιέα,  καὶ   Ἐπικράδιον Μαντινέα, καὶ Τέλλωνα Θάσιον,
[6, 18]   Ἀναξιμένης ἐχθρὸν οὐκ ἀμαθέστατα, ἀλλὰ  καὶ   ἐπιφθονώτατα ἀμυνάμενος. Ἐπεφύκει μὲν αὐτὸς
[6, 20]   ἐπὶ τῷ φόνῳ μήνιμα ἰώμενος  καὶ   ἐπονομάσαι Ταράξιππον, ὅτι τῷ Οἰνομάῳ
[6, 22]   Πηνειόν. (Λέγουσι δὲ οἱ Ἠλεῖοι  καὶ   ἔπος ἐς τὴν Πύλον ταύτην
[6, 14]   βασιλεύσαντα ἐν τῇ Θεσπρωτίδι Ἠπείρῳ,  καὶ   ἔργα πολλὰ ἐργασάμενον καὶ ἄξια
[6, 7]   Στυμφήλου Δρομεὺς ὄνομα, καὶ δὴ  καὶ   ἔργον τοῦτο ἐπὶ δολίχῳ παρεσχημένος,
[6, 21]   ταῖς ἵπποις Παρθενίαν τε εἶναι  καὶ   Ἐρίφαν (Οἰνόμαον δὲ ἐπικατασφάξαι μὲν
[6, 19]   καὶ οἱ παῖδες Λακράτης τε  καὶ   Ἕρμων ἐποίησαν. (κοδόμησαν δὲ καὶ
[6, 23]   τοῦ Ἰδαίου, Παραστάτου δὲ ἐπίκλησιν,  καὶ   Ἔρωτος, καὶ ὃν Ἠλεῖοι καὶ
[6, 2]   δου βασιλέ ως. ὰ δὴ  καὶ   ες πλέ ον εν τω
[6, 5]   δὴ ταῦρος ὀψέ ποτε  καὶ   ἐς ἅπαν ἀφικόμενος βίας, ἀπέφυγεν
[6, 20]   ἐντὸς Σωσίπολις ἔχει τιμάς,  καὶ   ἐς αὐτὸ ἔσοδος οὐκ ἔστι
[6, 24]   Πιστοκράτους εἰκών, σοφιστοῦ τε ἀνδρὸς  καὶ   ἐς βέβαιον ὁμολογίαν ἐπὶ οὐδενὶ
[6, 18]   καὶ τέκνα Λαμψακηνῶν, καταβαλεῖν δὲ  καὶ   ἐς ἔδαφος τὴν πόλιν πᾶσαν,
[6, 6]   τρόπον. Οἰκεῖσθαι δὲ τὴν Τεμέσαν  καὶ   ἐς ἐμὲ ἀνδρὸς ἤκουσα πλεύσαντος
[6, 21]   πάντα ἐστὶ σῶς, βωμὸς δὲ  καὶ   ἐς ἐμὲ ἔτι· ἱδρύσασθαι δὲ
[6, 19]   ὑπὸ Ἠλείων) αὗται μὲν ἔτι  καὶ   ἐς ἐμὲ ἦσαν ἐν τῷ
[6, 6]   ἐς οἶκτον, δεύτερα δὲ ἀφίκετο  καὶ   ἐς ἔρωτα αὐτῆς. Καὶ
[6, 10]   αὐτὸν ἐν νήσῳ καλουμένῃ Γλαύκου  καὶ   ἐς ἡμᾶς ἔτι. (Δαμαρέτῳ δὲ
[6, 4]   δὲ ὑπὸ στασιωτῶν ἐκ Κνωσσοῦ,  καὶ   ἐς Ἱμέραν ἀφικόμενος πολιτείας τετύχε·
[6, 7]   τῶν ἀντιστασιωτῶν ἐκ τῆς Ῥόδου,  καὶ   ἐς Ἰταλίαν παρὰ Θουρίους ἀπελθόντες.
[6, 17]   πρῶτος ἠμελημένην τε ἐς ἅπαν,  καὶ   ἐς λήθην ὀλίγου δεῖν ἥκουσαν
[6, 5]   ἀνέπεισεν αὐτὸν ἐς Σοῦσά τε  καὶ   ἐς ὄψιν ἀφικέσθαι τὴν αὑτοῦ.
[6, 25]   ἐς τὴν Ἦλιν τιμῆς μὲν  καὶ   ἐς πλέον ἔτι ἥκει· Σατράπην
[6, 7]   ὑπῆρξε καὶ τούτοις. Γνάθωνα δὲ  καὶ   ἐς τὰ μάλιστα, ὅτε ἐνίκησεν,
[6, 6]   καὶ Σικελίᾳ πόλεων, ἀφικέσθαι δὲ  καὶ   ἐς Τεμέσαν ὁμοῦ ταῖς ναυσί·
[6, 17]   Κλυτίος ἐκ τῆς Φηγέως θυγατρὸς  καὶ   ἐς τὴν Ἦλιν μετῴκησε, τοῖς
[6, 5]   ἐλυμήναντο. (Οὗτοι πολλάκις οἱ λέοντες  καὶ   ἐς τὴν περὶ τὸν Ὄλυμπον
[6, 12]   Ἐρβησσοῦ παρεληλυθότι ἄρτι ἐς Συρακούσας,  καὶ   ἐς τὸ πλῆθος ποιεῖσθαι λόγους
[6, 20]   τῷ δρόμῳ βλάπτων. Ἤκουσα δὲ  καὶ   ἐς τὸν Πορθάονος Ἀλκάθουν ἀγόντων
[6, 25]   δὲ ἐπὶ τῇ χελώνῃ τε  καὶ   ἐς τὸν τράγον παρίημι τοῖς
[6, 13]   ἐς ἡμᾶς ἔτι· ὄνομα δὲ  καὶ   ἐς τοὺς ἔπειτα εἶναι τῆς
[6, 6]   διαύλου παρελθεῖν δρόμῳ· ὑπέλειπε δὲ  καὶ   ἐς τοὺς ἔπειτα φιλοτιμίαν, τῶν
[6, 6]   δαίμονι) πυνθάνεται τὰ παρόντα σφίσι,  καὶ   ἐσελθεῖν τε ἐπεθύμησεν ἐς τὸν
[6, 26]   τε (σημεῖα ἐπιγνῶναι πάρεστί σφισι,  καὶ   ἐσελθόντες ἐς τὸ οἴκημα εὑρίσκουσιν
[6, 20]   πεποίηται) τῆς τε Εἰλειθυίας βωμὸς,  καὶ   ἔσοδος ἐς αὐτό ἐστιν ἀνθρώποις·
[6, 14]   (Παῖδα δὲ ἐφ' ἵππου καθήμενον,  καὶ   ἑστηκότα ἄνδρα παρὰ τὸν ἵππον,
[6, 7]   θυγατέρων παῖδες πύξ τε ἤσκησαν,  καὶ   ἔσχον Ὀλυμπικὰς νίκας· ἐν μὲν
[6, 3]   τῆς Ἀρτέμιδος Λύσανδρόν τε αὐτὸν  καὶ   Ἐτεόνικον, καὶ Φάρακα, καὶ ἄλλους
[6, 11]   ἅτε θεῷ θύειν. (Πολλαχοῦ δὲ  καὶ   ἑτέρωθι ἔν τε Ἕλλησιν οἶδα
[6, 12]   καὶ αὐτόν τε ἐν Ὀλυμπίᾳ,  καὶ   ἔτι πρότερον τὸν ὁμώνυμόν τε
[6, 18]   Ἀναξιμένην ἱκετεύειν, Ἀλεξάνδρῳ τε αὐτῷ  καὶ   ἔτι Φιλίππῳ πρότερον γεγονότα ἐν
[6, 10]   Τὰ γὰρ Μιλτιάδου τοῦ Ἀθηναίου  καὶ   Εὐαγόρου τοῦ Λάκωνος ἀναθήματα, τοῦ
[6, 7]   τε ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων ἄνθεσι  καὶ   εὐδαίμονα ἐπὶ τοῖς παισὶ καλούμενον.
[6, 23]   στεφάνου τε τοῦ ἐν Ὀλυμπίᾳ  καὶ   εὐεργεσίας αὐτῷ τῆς ἐς Ἠλείους
[6, 21]   Μάρμακι· μετὰ δὲ Ἀλκάθουν Εὐρύαλος  καὶ   Εὐρύμαχός τε καὶ Κρόταλος. Τούτων
[6, 9]   κιβωτὸν κειμένην ἐν τῷ ἱερῷ,  καὶ   ἐφελκυσαμένου τὸ ἐπίθημα, κάματον ἐς
[6, 1]   χοντα. (Εισὶ δὲ Λακεδαιμό νιοι  καὶ   εφεξης ανακεί μενοι τη Κυνί
[6, 14]   Ὀλισθάνουσί τε δὴ οἱ σφῆνες,  καὶ   ἐχόμενος Μίλων ὑπὸ τοῦ
[6, 11]   καὶ νοσήματά τε αὐτὸν ἰώμενον,  καὶ   ἔχοντα παρὰ τῶν ἐπιχωρίων τιμάς.
[6, 2]   Ἔ́ στι γὰ ρ δὴ  καὶ   η νί κη τω παιδὶ
[6, 2]   Μεσσηνί οις ες Πελοπό ννησον  καὶ   η περὶ τὸ ν αγωνα
[6, 23]   ἐπανίασιν αὖθις ἐς τοὺς Αἰτωλούς·  καὶ   ἀγυιὰ τὸ ὄνομα εἴληφεν
[6, 20]   τῶν ἵππων ἀνειμένων τοὺς δρόμους  καὶ   ἄφεσίς ἐστι τῶν ἵππων.
[6, 19]   Ἡρακλέους μάχην. Ζεὺς δὲ ἐνταῦθα  καὶ   Δηιάνειρα καὶ Ἀχελῷος καὶ
[6, 9]   Ναυκύδους, τε ἐν Ὀλυμπίᾳ  καὶ   ἐς τὸ ἱερὸν τῆς
[6, 6]   ἀφίκετο καὶ ἐς ἔρωτα αὐτῆς.  Καὶ   παῖς τε συνοικήσειν κατώμνυτο
[6, 24]   ῥόδον, ἀστράγαλον δὲ μέση,  καὶ   τρίτη κλῶνα οὐ μέγαν
[6, 21]   τούτου Ἐρυθραὶ πόλισμα ἐκαλεῖτο Βοιωτῶν)  καὶ   Ἠιονέα Μάγνητος τοῦ Αἰόλου. Τούτοις
[6, 13]   μεθηρμόσατο ἐπὶ τὸ βραχύτατον ὁμοῦ  καὶ   ἥκιστον· καὶ δολίχου τε ἐν
[6, 15]   εἰρήνην τε γὰρ Ἀχαιοῖς ποιῆσαι  καὶ   Ἠλείοις αὐτόν, καὶ ὅσοι παρ'
[6, 26]   ἑκατὸν ἐπὶ ποταμόν εἰσι Λάρισον,  καὶ   Ἠλείοις ὅροι πρὸς Ἀχαιοὺς τῆς
[6, 10]   Ἐπικράδιον Μαντινέα, καὶ Τέλλωνα Θάσιον,  καὶ   Ἠλεῖον Ἀγιάδαν, ἐν παισὶν ἀνελομένους
[6, 15]   ταὐτὰ ἐκείνῳ τύραννος. (Ἀνέθεσαν δὲ  καὶ   Ἠλεῖον ἄνδρα Τιμόπτολιν Λάμπιδος Παλεῖς,
[6, 15]   καὶ πυγμῆς ἀγωνιστήν· εἶχε δὲ  καὶ   Ἠλεῖον Κάπρον ἐπὶ ἡμέρας τῆς
[6, 17]   ἀνηκόντων ἐς μνήμην. Δημοκράτης Τενέδιος,  καὶ   Ἠλεῖος Κριάννιος· οὗτος μὲν ὅπλου
[6, 15]   τε αὖθις Λακεδαιμονίων βασιλεὺς,  καὶ   Ἠλεῖος παρ' αὐτὸν ἀνάκειται Γόργος.
[6, 8]   δρόμου νίκην ἐν παισὶν εἰληφότος,  καὶ   Ἠλείου Ἀμέρτου καταπαλαίσαντος ἐν Ὀλυμπίᾳ
[6, 23]   ζημίᾳ Σωσάνδρου τε τοῦ Σμυρναίου  καὶ   Ἠλείου Πολύκτορος τῷ Διὶ ἐποιήθη.
[6, 20]   μετασχόντα Ἡρακλεῖ τῆς ἐπὶ Αὐγέαν  καὶ   Ἠλείους στρατείας αὐτόν τε ἀποθανεῖν
[6, 16]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤΙΓΜΑ' Ἀνδριάντες ἀθλητῶν. Ἑλλάδος  καὶ   Ἤλιδος εἰκόνες. Δρόμος καλούμενος
[6, 14]   Τιμασίθεον πολίτην τε ὄντα αὐτῷ,  καὶ   ἡλικίᾳ νέον, πρὸς δὲ καὶ
[6, 11]   πολιτῶν, ἀνήρ τις αὐτῶν δόκιμος  καὶ   ἡλικίᾳ προήκων ἀποκτεῖναι μὲν σφᾶς
[6, 21]   ἐπί τε ἄνεμον τετραμμέναι Λίβα  καὶ   ἡλίου δυσμάς. (Διαβάντων δὲ τὸν
[6, 16]   τῆς εἰκόνος Ἑλλάς τε δὴ  καὶ   Ἦλις παρὰ τὴν Ἑλλάδα, τῇ
[6, 18]   καὶ ἐνενηκοστῇ Κρής, καθάπερ γε  καὶ   ἦν, ἀνερρήθη· τῇ ἐπὶ ταύτῃ
[6, 3]   ὄντι αὐτῷ, Καυλωνιάτῃ, καθάπερ γε  καὶ   ἦν, ὑπῆρξεν ἀναγορευθῆναι· τὸ δὲ
[6, 10]   μάχης, ἐτιτρώσκετο ὑπὸ τῶν ἀνταγωνιζομένων,  καὶ   ἡνίκα πρὸς τὸν λειπόμενον ἐξ
[6, 17]   Ἀλεξιβίῳ δὲ πεντάθλου γέγονε νίκη.  καὶ   Ἡραία τε Ἀρκάδων ἐστὶν αὐτῷ
[6, 5]   πρὸς τὰ Ἡρακλέους ἔργα, ὅτι  καὶ   Ἡρακλέα ἔχει λόγος κρατῆσαι τοῦ
[6, 19]   καὶ Δηιάνειρα καὶ Ἀχελῷος  καὶ   Ἡρακλῆς ἐστιν, Ἄρης τε τῷ
[6, 18]   δὲ τοῦ Αἰγινήτου κυπαρίσσου,  καὶ   ἧσσον τῆς ἑτέρας πεπονηκυῖά ἐστιν.
[6, 19]   Ὀλυμπιάδα. Ἐν δὲ τῷ θησαυρῷ  καὶ   θαλάμους δύο ἐποίησε, τὸν μὲν
[6, 5]   γενομένη συμφορά. Πολυδάμαντος ἔργα λαμπρὰ  καὶ   θάνατος. (Ὁ δὲ ἐπὶ τῷ
[6, 7]   παισίν· Ἑλλάνικον δὲ τὸν Ἀλκαινέτου  καὶ   Θέαντον ἐπὶ πυγμῇ παίδων ἀναγορευθῆναι
[6, 6]   ἀνδριὰς τέχνη τέ ἐστι Πυθαγόρου,  καὶ   θέας ἐς τὰ μάλιστα ἄξιος.
[6, 26]   Σῆρες οἴκους κατασκευασάμενοι χειμῶνός τε  καὶ   θέρους ὥρᾳ ἐπιτηδείους. Τὸ δὲ
[6, 21]   Οἰκίσαι δὲ Οἰνόμαον τὴν πόλιν,  καὶ   θέσθαι τὸ ὄνομα ἀπὸ τῆς
[6, 23]   δὲ ἐπὶ πάλῃ. (Εἰσὶ δὲ  καὶ   θεῶν ἐν τῷ γυμνασίῳ βωμοί,
[6, 19]   ἐπείργασται τῷ ἀετῷ γιγάντων  καὶ   θεῶν πόλεμος· ἀνάκειται δὲ καὶ
[6, 18]   Ἀθηναίους, καὶ ἐπὶ Λακεδαιμονίοις ὁμοῦ  καὶ   Θηβαίοις συγγραφὴν λοίδορον. Ὡς δὲ
[6, 3]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' Ἀνδρίαντες ἀθλητῶν. Ἠλείων  καὶ   Θηβαίων ἐπὶ Σικυῶνα στρατεία. Ἀνδριὰς
[6, 3]   οὖν ἐπὶ Σικυῶνα Ἠλείων  καὶ   Θηβαίων στρατεία γεγενῆσθαι μετὰ τὸ
[6, 20]   γυναῖκες ὕμνον ᾄδουσι· καθαγίζουσι δὲ  καὶ   θυμιάματα παντοῖα αὐτῷ, ἐπισπένδειν οὐ
[6, 20]   κενὸν ἐνταῦθα ἠρίον ποιήσειε Πέλοψ  καὶ   θύσειέ τε αὐτῷ τὸ ἐπὶ
[6, 19]   ἐν αὐτῷ, Ζεὺς μεγέθει μέγας,  καὶ   θώρακες λινοῖ τρεῖς ἀριθμόν, Γέλωνος
[6, 1]   τουτο ή δη ποιή σασθαι  καὶ   ί ππων αγωνιστων μνή μην,
[6, 1]   μὲ ν ελλανοδικειν τε ομου  καὶ   ί ππων υπηρξεν ανελέ σθαι
[6, 22]   καὶ Συνάλλαξις, καὶ Πηγαία τε  καὶ   Ἴασις, ἐν κοινῷ δέ σφισιν
[6, 17]   ἀφίκετο Γοργίας παρὰ Ἀθηναίοις.  Καὶ   Ἰάσων ἐν Θεσσαλίᾳ τυραννήσας, Πολυκράτους,
[6, 6]   τούτων ἕνεκα καταδικάζουσιν αὐτὸν ἐκτῖσαι  καὶ   ἰδίᾳ τῷ Εὐθύμῳ χρήματα. Ἕκτῃ
[6, 1]   μην, καὶ ανδρων αθλητων τε  καὶ   ιδιωτων ομοί ως. Των δὲ
[6, 1]   ~ΚΕΓΑΛΑΙΟΝ Α' Ἀνδιάντες ἀθλητῶν νικητῶν,  καί   ἰδιωτῶν ἑτέρων. (Ἕ́ πεται δέ
[6, 26]   Σατράπης ἐστί. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΣΤΙΓΜΑ' Θέατρον  καὶ   Ἱερὸν Διονύσου. Ἑορτὴ τῶν Θυίων.
[6, 26]   τοῦ Μηνίου τὸ θέατρόν τε  καὶ   ἱερόν ἐστι Διονύσου; τέχνη τὸ
[6, 21]   δειράδα, τοῦ Σαύρου τε μνῆμα  καὶ   ἱερόν ἐστιν Ἡρακλέους, ἐρείπια ἐφ'
[6, 21]   ἐξῆρε τιμῇ τῇ