HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PAUSANIAS, Le Tour de la Grèce, livre VI

Liste des contextes (ordre alphabétique)


μ  =  282 formes différentes pour 768 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[6, 19]   ἐστιν ἀρχαίοις Ἀττικοῖς γράμμασι· Ζηνί  μ'   ἄγαλμ' ἀνέθηκαν Ὀλυμπίῳ ἐκ Χερονήσου
[6, 10]   ἐστὶν ἐπὶ τῷ ἅρματι· Κλεοσθένης  μ'   ἀνέθηκεν Πόντιος ἐξ Ἐπιδάμνου,
[6, 2]   δ' Ἰαμί δαι καλού μενοι  μά   ντεις, γεγό νασιν απο Ἰά
[6, 2]   δὲ Λί χα πλησί ον  μά   ντις έ στηκεν Ἠλειος Θρασύ
[6, 2]   καὶ εντὸ ς της Ἄλτεως  μά   χη. Καταπαυσθέ ντος δὲ του
[6, 20]   δὲ καὶ τὸν Θρᾷκα Ὀρφέα  μαγεῦσαι   δεινόν· καὶ αὐτοῖς ἐπᾴδουσι θηρία
[6, 17]   Καλλικράτης ἀπὸ τῆς ἐπὶ Ληθαίῳ  Μαγνησίας,   ἐπὶ τῷ ὁπλίτῃ δρόμῳ στεφάνους
[6, 21]   πόλισμα ἐκαλεῖτο Βοιωτῶν) καὶ Ἠιονέα  Μάγνητος   τοῦ Αἰόλου. Τούτοις μὲν δὴ
[6, 20]   τε ἐσφέρει τῷ θεῷ, καὶ  μάζας   κατατίθησιν αὐτῷ μεμαγμένας μέλιτι. (Ἐν
[6, 3]   εἴη· τῷ δὲ ἄρα τὸ  μάθημα   καὶ νίκας ἔμελλεν ἐπιφανεῖς οὕτω
[6, 4]   αὐτόν, Ῥηγίνῳ μὲν καὶ αὐτῷ,  μαθητῇ   δὲ Εὐχείρου· τὸν δὲ Εὔχειρον
[6, 1]   Ναυκύ δους του Ἀργεί ου  μαθητή   ς. (Κλεογέ νην δὲ Σιληνου
[6, 4]   ἄλλος τῶν Ἀττικῶν Πολυκλῆς, Σταδιέως  μαθητὴς   Ἀθηναίου, πεποίηκε παῖδα Ἐφέσιον παγκρατιαστήν,
[6, 3]   αὐτῷ Κριτίᾳ· Πτολίχου δὲ ἦν  μαθητὴς   Ἀμφίων· Πίσων δὲ ἀνὴρ ἐκ
[6, 6]   τῆς Ἥρας τὸ ἄγαλμα ποιήσας,  μαθητὴς   δὲ Ναυκύδους, παλαιστὴν παῖδα εἰργάσατο
[6, 3]   τοὺς διδαχθέντας, ἕβδομος ἀπὸ τούτου  μαθητής.   Δίκων δὲ Καλλιβρότου πέντε
[6, 19]   Λακεδαιμόνιος Δόντας Διποίνου καὶ Σκύλλιδος  μαθητὴς   ἐποίησε. (Τελευταῖος δὲ τῶν θησαυρῶν
[6, 4]   Θρᾳκίων Σταγείρων. Καὶ αὐτὸν ἤτοι  μαθητὴς,   καὶ στρατιωτικὸς ἀνέθηκεν ἀνὴρ,
[6, 3]   Ἀριστοδήμου τέχνη, Δαιδάλου τοῦ Σικυωνίου  μαθητοῦ,   καὶ πατρὸς Πατροκλέους. (Ἵππον δὲ
[6, 7]   υἱοῖς, Γνάθων τε Διπαιεὺς τῆς  Μαιναλέων   χώρας καὶ Λυκῖνος ἕστηκεν Ἠλεῖος:
[6, 9]   τούτου τὴν εἰκόνα Ξενοκλῆς τε  Μαινάλιος   ἕστηκε παλαιστὰς καταβαλὼν παῖδας· καὶ
[6, 6]   ζωγράφος. Νικοδάμου δὲ ἔργον τοῦ  Μαιναλίου   παγκρατιαστής ἐστιν ἐκ Μαινάλου, δύο
[6, 6]   δὲ πλάστης ἐκ  Μαινάλου   Δαμοξενίδαν ἄνδρα πύκτην ἐποίησεν ἐκ
[6, 6]   τοῦ Μαιναλίου παγκρατιαστής ἐστιν ἐκ  Μαινάλου,   δύο νίκας ἐν ἀνδράσιν ἀνελόμενος,
[6, 6]   Δαμοξενίδαν ἄνδρα πύκτην ἐποίησεν ἐκ  Μαινάλου.   Ἕστηκε δὲ καὶ Λαστρατίδα παιδὸς
[6, 8]   εἰκόνες· Εὐθυμένης τε ἐξ αὐτῆς  Μαινάλου,   νίκας τὴν μὲν ἀνδρῶν πάλης,
[6, 2]   τὸ ν πύ κτην εσή  μαινεν   ουδέ ν. (Παρὰ δὲ Μεσσή
[6, 3]   δὲ ἀνάθημά ἐστι τοῦ Λάγου.  Μακεδόνα   δὲ αὑτὸν Πτολεμαῖος ἐν
[6, 5]   προσπταῖσαι δεύτερα ἐν τῷ πρὸς  Μακεδόνας   πολέμῳ παρεσκεύασεν δαίμων. (Παγκρατίου
[6, 4]   ἦν αὐτῷ νεωτάτη τῶν ἐν  Μακεδονίᾳ   πόλεων, καλουμένη δὲ ἀπὸ τοῦ
[6, 5]   τοῦ ὄρους μὲν ἐς  Μακεδονίαν   πλευρά, δὲ ἐπὶ Θεσσαλοὺς
[6, 11]   οὐ μνημονεύουσιν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΑ' Βασιλέων  Μακεδόνων   ἀνδριάντες καὶ ἄλλων. Θεαγένους ἀνδριάντες
[6, 4]   Ἀχαιῶν μόνος Ἀντιπάτρου μοι καὶ  Μακεδόνων   ἐναντία ἀγωνίσασθαι περὶ Λάμιαν φαίνεται
[6, 17]   Πτολεμαίου τοῦ Λάγου Ἀριστόλαος ἀνέθηκε  Μακεδὼν   ἀνήρ. Ἀνάκειται δὲ καὶ πύκτης
[6, 17]   Μιλήσιος Διονυσικλῆς, τοῦ δὲ Κριαννίου  Μακεδὼν   Λῦσός ἐστιν ἐργασάμενος. (Κλαζομενίου
[6, 22]   συναπέστησαν δέ σφισιν ἀπὸ Ἠλείων  Μακίστιοι   καὶ Σκιλλούντιοι, οὗτοι μὲν ἐκ
[6, 6]   Εὔθυμον, ὡς γήρως τε ἐπὶ  μακρότατον   ἀφίκοιτο, καὶ ὡς ἀποθανεῖν ἐκφυγὼν,
[6, 23]   περίβολος, ὄνομα μὲν Μαλκὼ, τῆς  μαλακότητος   τοῦ ἐδάφους ἕνεκα, τοῖς δὲ
[6, 23]   ἔτι, ἐπὶ δὲ ἱμάντων τῶν  μαλακωτέρων   ταῖς πληγαῖς. Ἀνάκειται δὲ καὶ
[6, 13]   τῆς Νάξου, Τίσανδρος Κλεοκρίτου  μάλιστα   αἰτίαν ἐχέτω. Τετράκις γὰρ δὴ
[6, 16]   ἕνεκα καὶ διὰ τὴν Δημητρίου  μάλιστα   ἅλωσιν. Τίμωνι δὲ ἀγώνων τε
[6, 25]   δὲ Ἠλείων πόλις πληθύει  μάλιστα   ἀνθρώποις, κατὰ τοῦτο ἀνδριάς σφισιν
[6, 6]   Πυθαγόρου, καὶ θέας ἐς τὰ  μάλιστα   ἄξιος. (Ἐπανήκων δὲ ἐς Ἰταλίαν
[6, 14]   τοῦ ξύλου λύκοις ἐγίνετο εὕρημα.  Μάλιστα   δέ πως τὸ θηρίον τοῦτο
[6, 26]   Πραξιτέλους. Θεῶν δὲ ἐν τοῖς  μάλιστα   Διόνυσον σέβουσιν Ἠλεῖοι, καὶ τὸν
[6, 24]   Ἄδωνιν λόγῳ· Χάριτας δὲ Ἀφροδίτῃ  μάλιστα   εἶναι θεῶν· ἀστράγαλον δὲ μειρακίων
[6, 3]   ἐφ' ἑαυτοῦ, καὶ σὺν τέχνῃ  μάλιστα   ἐπάλαισε. Καταπαλαίσαντι δὲ αὐτῷ τοὺς
[6, 24]   τῶν Σιληνῶν, εἰκάσαι τις ἂν  μάλιστα   ἐπὶ τοῖς τάφοις αὐτῶν. Ἐν
[6, 20]   Πέλοπος ἐπὶ τῷ Χρυσίππου θανάτῳ  μάλιστα   ἐς ἐκείνην ἔχοντος τὴν ὀργήν·
[6, 22]   ἄλλων περιοίκων Δυσπόντιοι. Τούτοις καὶ  μάλιστα   ἐς τοὺς Πισαίους οἰκεῖα ἦν,
[6, 18]   πάντα ἤπιον, ἀλλὰ καὶ τὰ  μάλιστα   θυμῷ χρώμενον, Ἀλέξανδρον τὸν Φιλίππου,
[6, 22]   τριῶν που τὴν διάμετρον σταδίων  μάλιστα.   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΓ' Γυμνάσιον Ἤλιδος καὶ
[6, 21]   Ἁρπίνης ἄλλα τε ἐρείπια καὶ  μάλιστα   οἱ βωμοί. Οἰκίσαι δὲ Οἰνόμαον
[6, 7]   Γνάθωνα δὲ καὶ ἐς τὰ  μάλιστα,   ὅτε ἐνίκησεν, εἶναι νέον, τὸ
[6, 21]   τὸν Ἀλφειὸν καταντικρὺ τοῦ Ἐρυμάνθου  μάλιστα,   οὗτός ἐστιν τὴν Πισαίαν
[6, 20]   Ὀλυμπιάδος ποιεῖται κατὰ τὴν πρῷραν  μάλιστά   που μέσην. Αετὸς (δὲ ἐπὶ
[6, 20]   δὲ ἐπὶ κανόνος κατὰ ἄκρον  μάλιστα   τὸ ἔμβολον πεποίηται χαλκοῦς. (Ἑκατέρα
[6, 22]   Φείδωνα τυράννων τῶν ἐν Ἕλλησι  μάλιστα   ὑβρίσαντα, καὶ τὸν ἀγῶνα ἔθεσαν
[6, 6]   τὸ εἶδος ἅπαν ἐς τὰ  μάλιστα   φοβερός, λύκου δὲ ἀμπίσχετο δέρμα
[6, 23]   Ἔστι δὲ ἐν γωνίᾳ τῆς  Μαλκοῦς   πρόσωπον Ἡρακλέους ἄχρι ἐς τοὺς
[6, 23]   δὲ ἑκατέρωθεν τῆς ἐς τὴν  Μαλκὼ   παιδὸς ἕστηκεν εἰκὼν πύκτου· καὶ
[6, 23]   τρίτος γυμνασίου περίβολος, ὄνομα μὲν  Μαλκὼ,   τῆς μαλακότητος τοῦ ἐδάφους ἕνεκα,
[6, 8]   καὶ ὕστερόν ποτε ἔσται, μανία  μᾶλλον   ἀνδρία νομίζοιτο ἂν κατά
[6, 8]   καὶ ὕστερόν ποτε ἔσται,  μανία   μᾶλλον ἀνδρία νομίζοιτο ἂν
[6, 20]   ὀργήν· αὐτοὶ δὲ ὕστερον ἐκ  μαντείας   κομίσαι φασὶ τῆς Ἱπποδαμείας τὰ
[6, 23]   δέ ἐστιν αὐτῷ μνῆμα ἐκ  μαντείας.   Τῆς πανηγύρεως δὲ ἀρχομένης, ἐν
[6, 8]   νίκην ἐν Ὀλυμπίᾳ παρὰ τοῦ  μαντείου   τοῦ ἐν Λιβύῃ προπεπυσμένος, τήν
[6, 2]   διὰ κυνείων σπλάγχνων μαντική.  Μάντεις   Ἰαμίδαι. Ἄλλων ἀθλητῶν ἀνδρίαντες. Τύχη
[6, 2]   ν επεξευρό ντες έ στι  μαντεύ   εσθαι. Κυσὶ δὲ ουδέ νες
[6, 14]   ἐναντία Μαρδονίου καὶ Μήδων Πλαταιᾶσι  μαντευσάμενον.   Οὗτός τε δὴ Ἱερώνυμος
[6, 2]   Λακεδαιμονίων ἱπποτρόφων. Ἀνδριάς Θρασυβούμου τοῦ  μάντεως.   διὰ κυνείων σπλάγχνων μαντική.
[6, 2]   καὶ φαί νων τὸ ηπαρ.  (Μαντικὴ   δὲ η μὲ ν ερί
[6, 2]   μάντεως. διὰ κυνείων σπλάγχνων  μαντική.   Μάντεις Ἰαμίδαι. Ἄλλων ἀθλητῶν ἀνδρίαντες.
[6, 2]   Θρασύ βουλος επὶ σπλά γχνων  μαντικὴ   ν κυνεί ων καταστή σασθαι.
[6, 2]   παιδα Ἀπό λλωνος καὶ λαβειν  μαντική   ν φησιν εν ά σματι
[6, 2]   δὲ ουδέ νες επί γε  μαντικης   νομί ζουσιν ουδὲ ν χρασθαι.
[6, 10]   (Λυκῖνον δὲ Ἡραιέα, καὶ Ἐπικράδιον  Μαντινέα,   καὶ Τέλλωνα Θάσιον, καὶ Ἠλεῖον
[6, 6]   ἕστηκεν ἀθλητής. Τὸν μὲν δὴ  Μαντινέα   Πρωτόλαον Διαλκοῦς, πυγμῇ παῖδας κρατήσαντα,
[6, 11]   παγκρατίου τὴν νίκην ἀνὴρ ἐκ  Μαντινείας   Δρομεὺς ὄνομα, πρῶτος ὧν ἴσμεν
[6, 4]   Ἀμύντου. (Κυνίσκῳ δὲ τῷ ἐκ  Μαντινείας   πύκτῃ παιδὶ ἐποίησε Πολύκλειτος τὴν
[6, 9]   πὺξ δύ' Ὀλυμπιάδας. Ἀνάκειται καὶ  Μαντινεὺς   Ἀγαμήτωρ, κρατήσας πυγμῇ παῖδας. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[6, 7]   τοῦ Εὐθύμου, Πύθαρχός τε ἕστηκε  Μαντινεὺς   σταδιοδρόμος, καὶ πύκτης Ἠλεῖος Χαρμίδης,
[6, 2]   των Ιαμιδων, ὸ ς καὶ  Μαντινευσιν   εμαντεύ σατο εναντί α Λακεδαιμονί
[6, 17]   Μελάμποδος γὰρ ἦν τοῦ Ἀμυθάονος  Μάντιος,   τοῦ δὲ Ὀικλῆς, Κλυτίος δὲ
[6, 17]   ἱερογλώσσων Κλυτιδᾶν γένος εὔχομαι εἶναι  Μάντις,   ἀπ' ἰσοθέων αἷμα Μελαμποδιδᾶν. Μελάμποδος
[6, 17]   νίκην ἀνῃρημένος· (εἶναι δὲ καὶ  μάντις   Ἐπέραστος τοῦ Κλυτιδῶν γένους
[6, 14]   ἐν Ἕλλησιν ὕστερον τούτων ἐναντία  Μαρδονίου   καὶ Μήδων Πλαταιᾶσι μαντευσάμενον. Οὗτός
[6, 3]   τὸ πταῖσμα ἐγένετο ἐν Πλαταιαῖς  Μαρδονίῳ   καὶ Μήδοις. Ἐμοὶ μὲν οὖν
[6, 21]   ἔχει λόγος ἀφικέσθαι πρῶτον τοῦτον  Μάρμακα   καὶ ἀποθανεῖν ὑπὸ τοῦ Οἰνομάου
[6, 21]   Πορθάονος, δεύτερος οὗτος ἐπὶ τῷ  Μάρμακι·   μετὰ δὲ Ἀλκάθουν Εὐρύαλος καὶ
[6, 21]   ἐπικατασφάξαι μὲν τὰς ἵππους τῷ  Μάρμακι,   μεταδοῦναι μέντοι καὶ ταύταις ταφῆναι)
[6, 21]   τῷ ποταμῷ ἀπὸ ἵππου τῆς  Μάρμακος.   (Ἔστι δὲ καὶ ἄλλος Ἁρπινάτης
[6, 21]   τῷ ποταμῷ τάφος ἵππων τῶν  Μάρμακος·   Ἱπποδαμείας δὲ μνηστῆρα ἔχει λόγος
[6, 25]   δὲ καὶ Ὅμηρον τῷ λόγῳ  μάρτυρα   ποιήσαντα ἐν Ἰλιάδι· Τλῆ δ'
[6, 4]   ἐν πολέμῳ τὴν τελευτὴν γενέσθαι.  Μαρτυρεῖ   δέ μοι καὶ τὸ ἐπίγραμμα
[6, 12]   καὶ Πυθοῖ καὶ ἐν Ἰσθμῷ,  μαρτυρεῖ   τὸ ἐλεγεῖον. Ἀρκάδας δὲ τοὺς
[6, 2]   ρα του Ἀντιπά τρου χρή  μασιν   αναπεί θουσιν αναγορευθηναί οι τὸ
[6, 2]   α· καὶ επὶ τού τω  μαστιγουσιν   αυτὸ ν οι Ἑλλανοδί και.
[6, 20]   νήπιον παῖδα ἔχουσαν ἐπὶ τῷ  μαστῷ,   λέγειν ὡς τέκοι μὲν αὐτὴ
[6, 1]   γω τω ες τὰ αναθή  ματα,   τὸ μετὰ τουτο ή δη
[6, 2]   ρωνος του Ἀθηναί ου ποιή  ματα.   Τω δε Ἀρκεσιλά ω καὶ
[6, 2]   Λακεδαιμονί ων, καθηκεν επὶ ονό  ματι   του Θηβαί ων δή μου
[6, 19]   καὶ ἄλλα ἐνταῦθα ἄξια ἐπιμνησθῆναι·  μάχαιρα   Πέλοπος χρυσοῦ τὴν λαβὴν
[6, 26]   ὅτι οὗτοι προχειρότατα ἔχουσιν ἐς  μάχας   οἱ ἀλεκτρυόνες· δύναιτο δ' ἂν
[6, 15]   τὸ παγκράτιον ἐσελθόντας ἐκράτει τῇ  μάχῃ.   Αἱ δὲ Πυθοῖ νῖκαι παγκρατίου
[6, 6]   τὸν ἐν Τεμὲσσῃ ἥρῳα Εὐθύμου  μάχη.   (Ἐν δὲ Ὀλυμπίᾳ παρὰ τοῦ
[6, 20]   τῶν Ἀρκάδων ἀποθανοῦσιν ἐν τῇ  μάχῃ   ἐστὶ τὸ μνῆμα ἐπὶ τοῦ
[6, 6]   δαίμονος· (ἐνίκα τε δὴ τῇ  μάχῃ   καὶ ἐξηλαύνετο γὰρ ἐκ τῆς
[6, 15]   στρατιᾷ καὶ ἁλόντα ἐν τῇ  μάχῃ,   καὶ τοῦ Δημητρίου τὸν παῖδα
[6, 9]   τὸν Ἴκκον ἀποκτείνειεν ἐν τῇ  μάχῃ·   καταγνωσθεὶς δὲ ὑπὸ τῶν Ἑλλανοδικῶν
[6, 19]   ἤτοι τριήρεσιν καὶ πεζῇ  μάχῃ   κρατησάντων. (Ὁ δὲ τρίτος τῶν
[6, 6]   τὸν κότινον, ἅτε προκατεργασθεὶς τῇ  μάχῃ   πρὸς τὸν Εὔθυμον. (Ἐπὶ τούτῳ
[6, 19]   διηνθισμένα, τὴν πρὸς Ἀχελῷον Ἡρακλέους  μάχην.   Ζεὺς δὲ ἐνταῦθα καὶ
[6, 3]   οὖν τήν γε ἐν Πλαταιαῖς  μάχην   μεμαχημένος Οἰβώτας εἴη μετὰ
[6, 20]   δράκων ἔδοξεν ἐσδῦναι μετὰ τὴν  μάχην,   τὸ ἱερὸν ἐποίησαν ἐνταῦθα· σὺν
[6, 19]   Ὀλυμπίᾳ θησαυρὸν ἔτεσιν ὕστερον τῆς  μάχης   ἐποίησαν οἱ Μεγαρεῖς. Τὰ δὲ
[6, 10]   ἅτε οὐκ ἐμπείρως ἔχων τῆς  μάχης,   ἐτιτρώσκετο ὑπὸ τῶν ἀνταγωνιζομένων, καὶ
[6, 10]   τοῦ Διὸς τοῦ ἀπὸ τῆς  μάχης   τῆς Πλαταιᾶσιν ἀνατεθέντος ὑπὸ Ἑλλήνων.
[6, 6]   ἐς Εὔθυμον τὸν πύκτην, οὔ  με   εἰκὸς ὑπερβαίνειν ἦν τὰ ἐς
[6, 20]   ἱππάφεσιν Ὀλυμπίᾳ εὕρατο πρῶτος, Τεῦξέ  με   Κλεοίτας υἱὸς Ἀριστοκλέους. Κλεοίτα δέ
[6, 1]   γεγό νασιν αυτοις. Ἀνά ξανδρος  μὲ   ν ά ρματι ανηγορεύ θη
[6, 2]   δὲ ανδρὸ ς τὸ ν  μὲ   ν ανδριά ντα ειργά σατο
[6, 2]   Λί χα τω παιδί τω  μὲ   ν αυτων γεγό νασι δύ
[6, 1]   πατέ ρα πεντά θλω· ουτος  μὲ   ν δὴ έ οικεν ευχό
[6, 2]   ου Λί χας. (Ξενά ργει  μὲ   ν δὴ καὶ εν Δελφοις
[6, 2]   αν εικό να. (Τού του  μὲ   ν δὴ Πολύ κλειτος τὸ
[6, 1]   ναι μηδέ να. Τού του  μὲ   ν δὴ τὸ ν ανδριά
[6, 2]   του πολέ μου, τὴ ν  μὲ   ν εικό να ενταυθα έ
[6, 1]   ταυτὰ αι νικαι, αλλὰ τω  μὲ   ν ελλανοδικειν τε ομου καὶ
[6, 2]   τὸ ηπαρ. (Μαντικὴ δὲ η  μὲ   ν ερί φων καὶ αρνων
[6, 1]   νου. Τού τοις γέ νος  μὲ   ν καὶ αυτοις εστιν εξ
[6, 1]   ν Πολύ χαλκος, τεθρί ππω  μὲ   ν καὶ ουτος εκρά τησεν·
[6, 2]   νων ά ριστοι, τά δε  μὲ   ν λέ γει τὸ επί
[6, 2]   κτη τὸ ν αναθέ ντα  μὲ   ν ό τι ο παιδοτρί
[6, 1]   παιδί α δύ ο, τὸ  μὲ   ν τροχὸ ν κατέ χει,
[6, 2]   ου Μεσσηνί ους φασί (Συγκατηλθε  μέ   ντοι Μεσσηνί οις ες Πελοπό
[6, 1]   (Τού τους εκέ λευσεν αφειναί  με   ο λό γος, ό τι
[6, 4]   τεκμαιρόμενον τῇ ἡλικίᾳ συμβαλέσθαι δεῖ  με   τὸν πόλεμον, ἔνθα Χίλων
[6, 25]   στοᾷ δὲ τοῦ ἱεροῦ μεγέθει  μέγα   ἄγαλμα ἀνάκειται ξόανον ἐπίχρυσον, πλὴν
[6, 16]   πάλης. Ἐνταῦθα καὶ ἅρμα οὐ  μέγα   ἀνάκειται Πολυπείθους Λάκωνος, καὶ ἐπὶ
[6, 11]   τὴν ἀγοράν. Ὡς δὲ ἤνεγκε,  μέγα   αὐτίκα ἦν κλέος τοῦ παιδὸς
[6, 21]   μνῆμα ἐν κοινῷ σφισιν ἐπὶ  μέγα   ἐξῆρε τιμῇ τῇ ἐς αὐτοὺς
[6, 8]   αὐτὸν ἔτι τῆς ἰσχύος, τόξον  μέγα   ἐπὶ ἑκάστης τείνοντα τῆς ἡμέρας·
[6, 5]   Πουλυδάμας λέοντα ἐν τῷ Ὀλύμπῳ,  μέγα   καὶ ἄλκιμον θηρίον κατειργάσατο οὐδενὶ
[6, 22]   οὐ πόρρω οἴκημά τε οὐ  μέγα   καὶ κιβωτός ἐστιν ἐν αὐτῷ
[6, 2]   χης εποί ησεν ά γαλμα,  μεγά   λας παρὰ των επιχωρί ων
[6, 26]   Ὦτον Κυλλήνιον ἐξενάριξεν, Φυλείδεω ἕταρον,  μεγαθύμων   ἀρχὸν Ἐπειῶν. Θεῶν δὲ ἱερὰ
[6, 19]   τέχνη, καὶ Ἀντιφίλου τε καὶ  Μεγακλέους.   Ἀναθήματα δὲ ἐν αὐτῷ, Ζεὺς
[6, 21]   Οἰνομάου, κατὰ τὰ ἔπη τὰς  μεγάλας   Ἠοίας, Ἀλκάθους Πορθάονος, δεύτερος
[6, 12]   καὶ δι' αὐτὸ ἀνοικισθείσας ἐς  Μεγάλην   πόλιν, περιέχει σφᾶς γενόμενον ὑπὸ
[6, 25]   ἀνδριάς σφισιν ἀνδρὸς οὐ μείζων  μεγάλου   χαλκοῦς ἐστιν, οὐκ ἔχων πω
[6, 13]   δ' ἂν καὶ Πολίτην ἐν  μεγάλῳ   θαύματι. Πολίτης δ' ἦν
[6, 25]   τῆς Τύχης, ἐν οἰκήματι οὐ  μεγάλῳ.   Κατὰ δὲ ὄψιν ὀνείρατος γραφῇ
[6, 15]   Κάπρῳ μὲν δὴ οὐκ ἄνευ  μεγάλων   πόνων καὶ ἰσχυρᾶς ταλαιπωρίας ἐγένοντο
[6, 17]   Λεωνιδαίου πρὸς τὸν βωμὸν τὸν  μέγαν   ἀφικέσθαι τῇ δεξιᾷ θελήσειας, τοσάδε
[6, 7]   ἐς ἐκκλησίαν συνελθόντες ἄνδρα οὕτω  μέγαν   καὶ δόξης ἐς τοσοῦτο ἥκοντα
[6, 24]   καὶ τρίτη κλῶνα οὐ  μέγαν   μυρσίνης. (Ἔχειν δὲ αὐτὰς ἐπὶ
[6, 11]   Θεαγένην δ' ἄμνηστον ἀφήκατε τὸν  μέγαν   ὑμέων. Ἀπορούντων δὲ αὐτῶν, ὁποίᾳ
[6, 19]   ἀσπὶς ὑπὲρ τοῦ ἀετοῦ, τοὺς  Μεγαρέας   ἀπὸ Κορινθίων ἀναθεῖναι τὸν θησαυρὸν
[6, 19]   τείχους ἄλλο ἐλείπετο οὐδὲν Μεταποντίου.  (Μεγαρεῖς   δὲ οἱ πρὸς τῇ Ἀττικῇ
[6, 19]   ὕστερον τῆς μάχης ἐποίησαν οἱ  Μεγαρεῖς.   Τὰ δὲ ἀναθήματα ἐκ παλαιοῦ
[6, 22]   κατὰ τὰ ἤδη λελεγμένα μοι  Μεγαρεὺς   ἀνὴρ Πύλων Κλήσωνος· γενομένη
[6, 7]   τοῦ Διαγόρου δὲ τὴν εἰκόνα  Μεγαρεὺς   εἰργάσατο Καλλικλῆς Θεοκόσμου τοῦ ποιήσαντος
[6, 19]   Ἀργεῖοι μετασχεῖν πρὸς τοὺς Κορινθίους  Μεγαρεῦσι   τοῦ ἔργου. Τὸν δὲ ἐν
[6, 19]   ἀναθεῖναι τὸν θησαυρὸν λέγουσα. Ταύτην  Μεγαρεῦσιν   ἡγοῦμαι τὴν νίκην Ἀθήνῃσιν ἄρχοντος
[6, 19]   τῶν ἐν Κυρήνῃ. Σελινουντίων. Μεταποντίνων.  Μεγαρέων   τῶν πρὸς τῇ Ἀττικῇ. Γελώων.
[6, 7]   αὐτῷ φησί. Καλλικλέους δὲ τοῦ  Μεγαρέως   ποίημα ἀνδριάς ἐστιν. (Ἀνὴρ
[6, 7]   τοῦ ποιήσαντος τὸ ἄγαλμα ἐν  Μεγάροις   τοῦ Διός. Διαγόρου δὲ καὶ
[6, 14]   τῆς εἰκόνος ἵππος τε οὐ  μέγας   ἔχεται χαλκοῦς, ὃν Κρόκων Ἐρετριεὺς
[6, 19]   δὲ ἐν αὐτῷ, Ζεὺς μεγέθει  μέγας,   καὶ θώρακες λινοῖ τρεῖς ἀριθμόν,
[6, 25]   ἐν στοᾷ δὲ τοῦ ἱεροῦ  μεγέθει   μέγα ἄγαλμα ἀνάκειται ξόανον ἐπίχρυσον,
[6, 19]   Ἀναθήματα δὲ ἐν αὐτῷ, Ζεὺς  μεγέθει   μέγας, καὶ θώρακες λινοῖ τρεῖς
[6, 26]   τι, καὶ οὐ σὴρ, ὀνομάζεται.  (Μέγεθος   μέν ἐστιν αὐτοῦ διπλάσιον
[6, 18]   τῇ ὀργῇ, κακῶν ἠπείλει τὰ  μέγιστα   ἐργάσασθαι. Οἱ δὲ ἅτε θέοντες
[6, 3]   ἁλοῦσαν ὑπὸ Καμπανῶν, οἳ Ῥωμαίοις  μεγίστη   τοῦ συμμαχικοῦ μοῖρα ἦσαν. (Ἐπὶ
[6, 20]   ὅρκος παρὰ τῷ Σωσιπόλιδι ἐπὶ  μεγίστοις   καθέστηκεν. (Λέγεται δὲ καὶ Ἀρκάδων
[6, 5]   Ἐς ἀγέλην ἐσελθὼν βοῶν, τὸν  μέγιστον   καὶ ἀγριώτατον ταῦρον λαβὼν τοῦ
[6, 19]   ἐκβολῶν κειμένην. Τὸν δὲ ποταμὸν  μέγιστόν   τε ὄντα τῶν ἐν Ἰβηρίᾳ
[6, 5]   ὑψηλῷ, Λυσίππου μέν ἐστιν ἔργον,  μέγιστος   δὲ ἁπάντων ἐγένετο ἀνθρώπων, πλὴν
[6, 5]   καθ' ἡμᾶς οὗτός ἐστιν  μέγιστος   Πουλυδάμας Νικίου. (Σκοτοῦσσα δὲ
[6, 26]   αὐτοῦ διπλάσιον κανθάρων  μέγιστος,   τὰ δὲ ἄλλα εἴκασται τοῖς
[6, 5]   ἀναγορευθήσεσθαι. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε' Πολυδάμνατος Σκοτοθσσαίου  μεγίστου   τῶν ἐφ' ἑαυτοῦ ἀνδρὸς ἄγαλμα.
[6, 24]   καὶ οὐχ ὁμοῦ Διονύσῳ πεποιημένος·  Μέθη   δὲ οἶνον ἐν ἐκπώματι αὐτῷ
[6, 13]   διαρκεστάτου δι' ὀλιγίστου δὴ καιροῦ  μεθηρμόσατο   ἐπὶ τὸ βραχύτατον ὁμοῦ καὶ
[6, 6]   ἐς Τεμέσαν ὁμοῦ ταῖς ναυσί·  μεθυσθέντα   οὖν ἐνταῦθα ἕνα τῶν ναυτῶν
[6, 20]   τῶν πλευρῶν, ἔστιν ἐπὶ τῆς  μείζονος   πλευρᾶς, οὔσης χώματος, κατὰ τὴν
[6, 23]   περίβολος, ὃς ἔχεται μὲν τοῦ  μείζονος,   τετράγωνον δὲ ὀνομάζουσιν ἐπὶ τῷ
[6, 25]   τοῦτο ἀνδριάς σφισιν ἀνδρὸς οὐ  μείζων   μεγάλου χαλκοῦς ἐστιν, οὐκ ἔχων
[6, 1]   καὶ τοις ανδριασιν υπηρχεν ά  μεινον   ετέ ρων πεποιησθαι, τοσαυτα καὶ
[6, 24]   μάλιστα εἶναι θεῶν· ἀστράγαλον δὲ  μειρακίων   τε καὶ παρθένων, οἷς ἄχαρι
[6, 17]   εἶναι Μάντις, ἀπ' ἰσοθέων αἷμα  Μελαμποδιδᾶν.   Μελάμποδος γὰρ ἦν τοῦ Ἀμυθάονος
[6, 17]   Μάντις, ἀπ' ἰσοθέων αἷμα Μελαμποδιδᾶν.  Μελάμποδος   γὰρ ἦν τοῦ Ἀμυθάονος Μάντιος,
[6, 6]   Εὔθυμος, χρόαν τε δεινῶς  μέλας   καὶ τὸ εἶδος ἅπαν ἐς
[6, 21]   ἐν αὐτῷ καὶ δρομεῦσιν αἱ  μελέται,   κρηπὶς δὲ ἐν τῷ ὑπαίθρῳ
[6, 23]   ἱερός· χωρὶς δὲ, ἔνθα ἐπὶ  μελέτῃ   δρομεῖς καὶ οἱ πένταθλοι θέουσιν.
[6, 17]   ἦν Χαρμαντίδου, λέγεται δὲ ἀνασώσασθαι  μελέτην   λόγων πρῶτος ἠμελημένην τε ἐς
[6, 8]   τόξῳ τηνικαῦτα ἐκλειφθῆναί οἱ τὴν  μελέτην.   Ὡς δὲ ἐπανήκων οὐχ οἷός
[6, 3]   νεῦρα, καὶ αὐτὸν ἐπὶ τούτῳ  μελετῆσαι   πένταθλον, ἵνα δὴ ἐκ τῶν
[6, 20]   καὶ μάζας κατατίθησιν αὐτῷ μεμαγμένας  μέλιτι.   (Ἐν μὲν δὴ τῷ ἔμπροσθεν
[6, 20]   ἔχουσα καὶ ἀναδεῖν τὸν Πέλοπα  μέλλουσα   ἐπὶ τῇ νίκῃ. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑ'
[6, 20]   θεῷ, καὶ μάζας κατατίθησιν αὐτῷ  μεμαγμένας   μέλιτι. (Ἐν μὲν δὴ τῷ
[6, 3]   τήν γε ἐν Πλαταιαῖς μάχην  μεμαχημένος   Οἰβώτας εἴη μετὰ Ἑλλήνων;
[6, 18]   ἦν ἐς τὸ ἀκριβέστατον αὐτῷ  μεμιμημένα,   ἐπιγράψας τοῦ Θεοπόμπου τὸ ὄνομα
[6, 25]   Κατὰ δὲ ὄψιν ὀνείρατος γραφῇ  μεμιμημένος   ἐστὶν θεός, παῖς μὲν
[6, 7]   ἐσελθόντας ἐς τὸ παγκράτιον· (οὗτοι  μὲν   ἀδελφοί τέ εἰσι καὶ Διαγόρου
[6, 9]   Σικελίας τυραννήσας Συρακούσας ἔσχεν, Ὑβριλίδου  μὲν   Ἀθήνῃσιν ἄρχοντος, δευτέρῳ δὲ ἔτει
[6, 5]   (Αὕτη Σκοτουσσαίοις συμφορὰ Φρασικλείδου  μὲν   Ἀθήνῃσιν ἐγένετο ἄρχοντος, δευτέρᾳ δὲ
[6, 8]   φασιν ἐπὶ αἰτίᾳ τοιᾷδε· πεπαῦσθαι  μὲν   ἀθλοῦντα, ἀποπειρᾶσθαι δὲ ὅμως αὐτὸν
[6, 18]   ταῖς ἑξήκοντα ὀλυμπιάδι. Αὗται κεῖνται  μὲν   αἱ εἰκόνες οὐ πρόσω τῆς
[6, 23]   ἔφασκεν νομοφύλαξ Ἠλείων γένος  μὲν   Ἀλεξανδρέα εἶναι τῆς ὑπὲρ Φάρου
[6, 20]   Ἠξίου δὲ οὗτος Αἰγύπτιος, εἶναι  μὲν   Ἀμφίονα, εἶναι δὲ καὶ τὸν
[6, 7]   καὶ ἔσχον Ὀλυμπικὰς νίκας· ἐν  μὲν   ἀνδράσιν Εὐκλῆς, Καλλιάνακτός τε ὢν
[6, 3]   Εὐπόλεμον ἔγνωσαν. (Οἰβώτα δὲ τὸν  μὲν   ἀνδριάντα Ἀχαιοὶ κατὰ πρόσταγμα ἀνέθεσαν
[6, 3]   τὸ ἐπ' αὐτῷ μηνύει σταδίου  μὲν   ἀνδρῶν Ὀλυμπίασι νίκην ἀνελέσθαι τὸν
[6, 8]   ἐξ αὐτῆς Μαινάλου, νίκας τὴν  μὲν   ἀνδρῶν πάλης, τὴν δ' ἔτι
[6, 13]   καὶ Ἀριστίωνα Θεοφίλους Ἐπιδαύριον, τὸν  μὲν   ἀνδρῶν πυγμῆς, Θερσίλοχον δὲ λαβόντα
[6, 16]   Ἦλις παρὰ τὴν Ἑλλάδα, τῇ  μὲν   Ἀντίγονον τὸν ἐπιτροπεύσαντα Φιλίππου τοῦ
[6, 25]   περίβολός τε καὶ ναός) ἀνοίγνυται  μὲν   ἅπαξ κατὰ ἔτος ἕκαστον, ἐσελθεῖν
[6, 12]   οὐχ Ἱέρων ἀπέστειλεν, ἀλλ'  μὲν   ἀποδοὺς τῷ θεῷ, Δεινομένης ἐστὶν
[6, 8]   (Ἐς δὲ πύκτην ἄνδρα, γένος  μὲν   Ἀρκάδα ἐκ Παρρασίων, Δάμαρχον δὲ
[6, 10]   Εὐαγόρου τοῦ Λάκωνος ἀναθήματα, τοῦ  μὲν   ἅρματά ἐστιν, οὐ μὴν καὶ
[6, 12]   ἥμισυ· Ἱέρωνι δὲ συνιόντων  μὲν   ἄρτι ἐς τὸν πόλεμον, ἑλέσθαι
[6, 21]   Δήμητρι ἐπίκλησιν Χαμύνῃ· καὶ οἱ  μὲν   ἀρχαῖον τὸ ὄνομα ἥγηνται, χανεῖν
[6, 20]   τῷ μαστῷ, λέγειν ὡς τέκοι  μὲν   αὐτὴ τὸν παῖδα, διδοίη δὲ
[6, 23]   σίτου σφίσι τροφὰς δοῦναι. Τούτῳ  μὲν   αὐτόθι ἀντὶ τούτου γεγόνασιν αἱ
[6, 18]   ἀλλὰ καὶ ἐπιφθονώτατα ἀμυνάμενος. Ἐπεφύκει  μὲν   αὐτὸς σοφιστὴς, καὶ σοφιστῶν λόγους
[6, 14]   ἐς εὐθύ, τῶν δακτύλων, τὸν  μὲν   αὐτῶν ἀναστρέφων τὸν ἀντίχειρα ἐς
[6, 14]   Μεσσήνιον, κρατήσαντα πυγμῇ παῖδας, τὸν  μὲν   αὐτῶν Βοιώτιος Θήρων, Δαμαρέτου δὲ
[6, 12]   πυγμῇ κρατήσαντας ἐν παισί, τὸν  μὲν   αὐτῶν ἐποίησε Δάιππος· Ἱππομάχου δὲ
[6, 10]   Ἐπικράδιον μὲν καὶ Ἀγιάδαν, τὸν  μὲν   αὐτῶν Πτόλιχος Αἰγινήτης ἐποίησε, τὸν
[6, 24]   λίθου λευκοῦ· ἔχουσι δὲ  μὲν   αὐτῶν ῥόδον, ἀστράγαλον δὲ
[6, 20]   ἵππων δεῖμα Ταράξιππος. Σχῆμα  μὲν   βωμοῦ περιφεροῦς ἐστι· παραθέοντας δὲ
[6, 3]   ἀνῄει τὸν Ἀττικὸν Κριτίαν. Πτόλιχος  μὲν   γὰρ ἔμαθεν Κορκυραῖος παρ'
[6, 6]   τοὺς τέττιγας παρέχεται θαῦμα. Οἱ  μὲν   γὰρ τέττιγες οἱ ἐντὸς τῆς
[6, 14]   μετὰ Σακάδαν τὸν Ἀργεῖον. (Σακάδας  μὲν   γὰρ τὸν ἀγῶνα τὸν τεθέντα
[6, 17]   Κῷοι δόξης ἕνεκα ἀνέθεσαν. Ἐν  μέν   γε Ὀλυμπίᾳ δρόμου γεγόνασιν αὐτῷ
[6, 7]   τοῖς παισὶν Ὀλυμπικαὶ νῖκαι. Αὐτὸς  μέν   γε πυκτεύων Ἀλκαίνετος ἔν
[6, 26]   Θυίων τὴν ἑορτὴν λέγουσιν. Ἀπέχει  μέν   γε τῆς πόλεως, ὅσον τε
[6, 3]   τοίχους τοὺς δύο ἐπαλείφοντες. Ἀλκιβιάδου  μέν   γε τριήρεσιν Ἀθηναίων περὶ Ἰωνίαν
[6, 7]   Διαγόρου παρὲξ Ὀλυμπίασιν, Ἰσθμίων  μὲν   γεγόνασιν ὀκτὼ νῖκαι, Νεμείων δὲ
[6, 14]   ἐπηύλησεν ἑξάκις τῷ πεντάθλῳ. Πυθοκρίτῳ  μὲν   γέγονεν ἀντὶ τούτων ἐν
[6, 18]   βασιλεῦ, τὴν χάριν, ἐξανδραποδίσασθαι  μὲν   γυναῖκας καὶ τέκνα Λαμψακηνῶν, καταβαλεῖν
[6, 16]   μὲν ἦσαν· πεποίηκε δὲ τῷ  μὲν   Δάιππος τὴν εἰκόνα, Ἀσάμωνι δὲ
[6, 14]   (Μίλωνα δὲ τὸν Διοτίμου πεποίηκε  μὲν   Δαμέας ἐκ Κρότωνος καὶ οὗτος.
[6, 22]   ἐπὶ ἀπράκτῳ τῷ ἐγχειρήματι. (Λετριναῖοι  μὲν   δὴ Ἀλφειαίαν ἐκάλουν τὴν θεὸν
[6, 10]   κνημῖδας ἐπὶ τοῖς ποσί. Ταῦτα  μὲν   δὴ ἀνὰ χρόνον ὑπό τε
[6, 19]   δὲ ἐργασίας τῆς Ἰώνων. Χαλκοῦ  μὲν   δὴ αὐτοὺς ἑώρων εἰργασμένους· εἰ
[6, 22]   ἔνθα Πίσα ᾠκεῖτο. (Οἰκιστὴν  μὲν   δὴ γενέσθαι τῇ πόλει Πίσον
[6, 9]   πατὴρ τοῦ Ἀριστέως Χείμων. Ἑστήκασι  μὲν   δὴ ἐγγὺς ἀλλήλων· ἐποίησε δὲ
[6, 20]   ἐπιχώριος δαίμων ἔχει τιμάς. Τὴν  μὲν   δὴ Εἰλείθυιαν ἐπονομάζοντες Ὀλυμπίαν, ἱερασομένην
[6, 20]   δὲ ἐς ἔδαφος πίπτει. (Πρῶται  μὲν   δὴ ἑκατέρωθεν αἱ πρὸς τῇ
[6, 6]   τούτου καταλευσθῆναι τοῦ ἀδικήματος. (Ὀδυσσέα  μὲν   δὴ ἐν οὐδενὶ λόγῳ θέμενον
[6, 21]   Ἠιονέα Μάγνητος τοῦ Αἰόλου. Τούτοις  μὲν   δὴ ἐνταῦθά ἐστι τὸ μνῆμα,
[6, 20]   ἡνιόχων καὶ ἵππων ὠκύτητος. (Τὸ  μὲν   δὴ ἐξ ἀρχῆς Κλεοίτας ἐστὶν
[6, 22]   καὶ ἑκατὸν ἐπὶ Ἦλιν. Τὸ  μὲν   δὴ ἐξ ἀρχῆς πόλισμα ἦν
[6, 13]   διαύλου σφίσι τὴν τρίτην. (Πολίτης  μὲν   δὴ ἐπὶ τῆς δευτέρας Καὶ
[6, 15]   νῖκαι τῷ Κάπρῳ τούτῳ. Τὸν  μὲν   δὴ ἐπὶ τοῦ παγκρατίου καταγωνισθέντα
[6, 4]   φθίμενον θάψ' ἀρετῆς ἕνεκεν. Τὸ  μὲν   δὴ ἐπίγραμμα ἐπὶ τοσοῦτο ἐδήλωσεν.
[6, 11]   πᾶσαν ἐβεβόητο τὴν Ἑλλάδα. (Ὅσα  μὲν   δὴ ἔργων τῶν Θεαγένους ἐς
[6, 23]   ἑκάστῃ ἡμέρᾳ σφᾶς ἀναξύειν. (Χωρὶς  μὲν   δὴ ἐς ἅμιλλαν τῶν δρομέων
[6, 6]   ἐπὶ τῇ γραφῇ γράμματα. Ταῦτα  μὲν   δὴ ἐς τοσοῦτο εἰρήσθω. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[6, 8]   ἀπ' Ἀρκαδίας Παρράσιος γενεάν. Τοῦτο  μὲν   δὴ ἐς τοσοῦτο πεποίηται. (Εὐβώτας
[6, 6]   γυμνασίῳ τῷ ἐν Ὀλυμπίᾳ. (Τὰ  μὲν   δὴ ἐς τούτους εἶχεν οὕτω.
[6, 9]   ἀνάθημα εἶναι τὸ ἅρμα. Ἐπίγραμμα  μὲν   δή ἐστιν αὐτῷ, Γέλωνα Δεινομένους
[6, 11]   Σέλευκός τε καὶ Ἀντίγονος· τοῖς  μὲν   δὴ ἐφ' ἵππων, Ἀντιγόνῳ δὲ
[6, 6]   πυγμῆς ἔσχεν Ὀλυμπικὴν νίκην. Τούτου  μὲν   δὴ εἰκὼν Ναυκύδους ἐστὶν
[6, 6]   δόξαν ὑπάρχοντα τὴν ἄλλην. Γένος  μὲν   δὴ ἦν Εὔθυμος ἐκ
[6, 23]   τῆς Φιλομείρακός ἐστιν Ἀρτέμιδος. Τῇ  μὲν   δὴ θεῷ γέγονεν ἐπίκλησις,
[6, 5]   πολέμῳ παρεσκεύασεν δαίμων. (Παγκρατίου  μὲν   δὴ καὶ ἄλλοις ἤδη γεγόνασιν
[6, 4]   δῆλός ἐστιν ἁμαρτὼν τάφου. (Ταῦτα  μὲν   δὴ καὶ ἐν τοῖς Σπαρτιατικοῖς
[6, 22]   σφίσιν Οἰνομάου παῖδα ἐμνημόνευον. Πισαίους  μὲν   δὴ καὶ ὅσοι τοῦ πολέμου
[6, 7]   στρατηγήσαντας, προπετείας ἐστὶν ἔγκλημα. Διαγόρας  μὲν   δὴ καὶ τὸ ἀπ' αὐτοῦ
[6, 26]   οὐχ ἥκιστα ἐκτρέφειν ἀγαθή. Τὴν  μὲν   δὴ κανναβίδα καὶ λίνον καὶ
[6, 6]   τρίτος ἕστηκεν ἀθλητής. Τὸν  μὲν   δὴ Μαντινέα Πρωτόλαον Διαλκοῦς, πυγμῇ
[6, 13]   Λακεδαιμονίου Χιόνιδος τὰς νίκας. Εὐηθείας  μὲν   δὴ μετέχουσι καὶ ὅσοι Χίονιν
[6, 3]   νίκαις εἰσὶν ἐν Ὀλυμπίᾳ. Παιδὶ  μὲν   δὴ ὄντι αὐτῷ, Καυλωνιάτῃ, καθάπερ
[6, 18]   καὶ αὐτὸς Κρατισθένης. Δῆλα  μὲν   δὴ ὅτι ἵππων γέγονεν αὐτῷ
[6, 15]   ἐπὶ ἡμέρας τῆς αὐτῆς. Κάπρῳ  μὲν   δὴ οὐκ ἄνευ μεγάλων πόνων
[6, 14]   τὸ ἐπὶ τῷ δίσκῳ. Ῥοιὰν  μὲν   δὴ οὕτω κατεῖχεν, ὡς μήτε
[6, 26]   ἀναμεμιγμένους Ἰνδοῖς φασὶν εἶναι. (Ταῦτα  μὲν   δὴ οὕτω λέγεται. Ἀνδρὶ δὲ
[6, 13]   νίκη τῶν Φειδώλα παίδων. (Ταῦτα  μὲν   δὴ οὕτως ἔχοντα ἴστω τις.
[6, 6]   τέττιγες ἀφιᾶσι τὴν φωνήν. (Τούτου  μὲν   δὴ παῖδα εἶναι λέγεται τὸν
[6, 20]   τὸ ἔμβολον πεποίηται χαλκοῦς. (Ἑκατέρα  μὲν   δὴ πλευρὰ τῆς ἀφέσεως πλέον
[6, 12]   τέχνη τῶν Πολυκλέους παίδων. Τούτων  μὲν   δὴ ποιησόμεθα μνήμην καὶ ἐν
[6, 7]   ἐκ τῶν ταλάρων εἶναι. Τούτου  μὲν   δὴ Πυθαγόρας τὴν εἰκόνα, τὴν
[6, 20]   στάδιον καὶ τοὺς ἀγωνιστάς. Τὸ  μὲν   δὴ στάδιον γῆς χῶμά ἐστι,
[6, 17]   Ἐπεράστου. Γοργίου τοῦ ῥήτορος. (Ταῦτα  μὲν   δὴ τὰ ἀξιολογώτατα ἀνδρὶ ποιουμένῳ
[6, 6]   Τεμέσῃ παρθένων τὴν καλλίστην. (Τοῖς  μὲν   δὴ τὰ ὑπὸ τοῦ θεοῦ
[6, 3]   Ἐφέσιος λαβὼν δολίχου νίκην. Τοῦ  μὲν   δὴ τὴν εἰκόνα ἐποίησεν Ὄλυμπος,
[6, 14]   καὶ ἐν ἀνδράσιν ὕστερον· τούτῳ  μὲν   δὴ τὴν εἰκόνα ὅστις
[6, 10]   Πλαταιᾶσιν ἀνατεθέντος ὑπὸ Ἑλλήνων. Ἐνίκα  μὲν   δὴ τὴν ἕκτην ὀλυμπιάδα καὶ
[6, 20]   πτερὰ ἐπὶ μήκιστον ἐκτείνων. Ἀνακινεῖ  μὲν   δὴ τὸ ἐν τῷ βωμῷ
[6, 14]   τε νέμεται καὶ ἄφθονον. (Μίλωνι  μὲν   δὴ τοιόνδε τέλος ἐπηκολούθησε. Πύρρον
[6, 26]   τὴν Σηρίαν νῆσον εἶναι. Οὗτοι  μὲν   δὴ τοῦ Αἰθιόπων γένους αὐτοί
[6, 11]   ἐπεβλήθη τῷ Θεαγένει ζημία. Τότε  μὲν   δὴ τοῦ παγκρατίου τὴν νίκην
[6, 3]   Ἕστηκ' ἀνθέντων δημοσίᾳ Σαμίων. Τοῦτο  μὲν   δὴ τοὺς τὸ ἀνάθημα ἀναθέντας
[6, 20]   κατατίθησιν αὐτῷ μεμαγμένας μέλιτι. (Ἐν  μὲν   δὴ τῷ ἔμπροσθεν τοῦ ναοῦ
[6, 26]   τὸ ἄγαλμα καὶ χρυσοῦ. Εἶναι  μὲν   δὴ Φειδίου φασὶν αὐτήν. Πεποίηται
[6, 21]   στάδια, ἔστιν Ἀσκληπιοῦ ναός, ἐπίκλησιν  μὲν   Δημαινέτου ἀπὸ τοῦ ἱδρυσαμένου, ἐρείπια
[6, 16]   δέ εἰσι τοῦ ἱππίου, μῆκος  μὲν   δίαυλοι δύο; ἐκλειφθέντα δὲ ἐκ
[6, 6]   δὲ τῷ Λαστρατίδα πατρὶ ὑπῆρξε  μὲν   διαύλου παρελθεῖν δρόμῳ· ὑπέλειπε δὲ
[6, 10]   δὲ λέγεται καὶ ἄλλους Πύθια  μὲν   δὶς λαβεῖν, Νεμείων δὲ καὶ
[6, 10]   ἐν παισὶν ἀνελομένους νίκας, Λυκῖνον  μὲν   δρόμου, τοὺς δὲ ἐπ' αὐτῷ
[6, 16]   νενικηκότος· δὲ Νικάνδρου, διαύλου  μὲν   δύο ἐν Ὀλυμπίᾳ, Νεμείων δ'
[6, 4]   Ὀλυμπίασι δὲ καὶ Πυθοῖ, τῇ  μὲν   δύο, τρεῖς δὲ ἐν Ὀλυμπίᾳ.
[6, 19]   καὶ θαλάμους δύο ἐποίησε, τὸν  μὲν   Δώριον, τὸν δὲ ἐργασίας τῆς
[6, 15]   τέχνη. (Κλειτομάχου δὲ Θηβαίου τὴν  μὲν   εἰκόνα ἀνέθηκεν Ἑρμοκράτης τοῦ
[6, 3]   Εὐτυχίδου. (Εὐπολέμου δὲ Ἠλείου τὴν  μὲν   εἰκόνα Σικυώνιος εἴργασται Δαίδαλος· τὸ
[6, 22]   διὰ τοῦ πεδίου θελήσειας, σταδίους  μὲν   εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἐς Λετρίνους
[6, 26]   ὄρνις νομίζεσθαι. (Κυλλήνη δὲ σταδίους  μὲν   εἴκοσιν Ἤλιδος καὶ ἑκατὸν ἀφέστηκε,
[6, 20]   ἐς τὸν Ταράξιππον, ἀλλ' οἱ  μὲν   εἶναι τάφον ἀνδρὸς αὐτόχθονος καὶ
[6, 15]   Αἱ δὲ Πυθοῖ νῖκαι παγκρατίου  μέν   εἰσιν αὐτῷ πᾶσαι, τρεῖς δὲ
[6, 19]   κατά γε ἡμετέραν γνώμην ἄνθρωποι  μέν   εἰσιν οἱ αὐτοὶ Μυονεῖς οἱ
[6, 14]   ἀγενείους τε καὶ ἄνδρας, τὴν  μὲν   ἐκ γυμναστοῦ παρακλήσεώς φασι, τὴν
[6, 22]   Ἠλείων Μακίστιοι καὶ Σκιλλούντιοι, οὗτοι  μὲν   ἐκ τῆς Τριφυλίας, τῶν δὲ
[6, 16]   πεντάθλῳ, καὶ Φιλωνίδης Ζώτου, γένος  μὲν   ἐκ Χερρονήσου τῆς Κρητῶν, Ἀλεξάνδρου
[6, 22]   τῇ πηγῇ. Ὀνόματα δὲ ἰδίᾳ  μὲν   ἑκάστῃ τῶν νυμφῶν, Καλλιφάεια, καὶ
[6, 6]   ἐξ Ἰταλίας ὡρμημένους φεύγειν Τεμέσαν,  μὲν   ἐκλιπεῖν οὐκ εἴα, τὸν δὲ
[6, 3]   Παγκρατίῳ δὲ ἄνδρας ἐν Ὀλυμπίᾳ  μὲν   ἐκράτησεν ἅπαξ, ἐν Ἰσθμῷ δὲ
[6, 4]   Κυζικηνῷ γεγόνασι πυγμῆς νῖκαι, μία  μὲν   ἐν ἀνδράσιν Ὀλυμπική, Νεμείων δὲ
[6, 15]   ἄχρι ἐμοῦ τῷ Γόργῳ τέσσαρες  μὲν   ἐν Ὀλυμπίᾳ γεγόνασιν ἐπὶ πεντάθλῳ,
[6, 8]   τοῦ Ἀργείου, παγκρατίου δὲ δύο  μὲν   ἐν Ὀλυμπίᾳ νίκας, τρεῖς δὲ
[6, 14]   Ἐγένοντο δὲ τῷ Μίλωνι ἓξ  μὲν   ἐν Ὀλυμπίᾳ πάλης νῖκαι, μία
[6, 15]   Ἴωνες Ἐπιθέρσην τὸν Μητροδώρου, δύο  μὲν   ἐν Ὀλυμπίᾳ πυγμῆς, δὶς δὲ
[6, 3]   ἐν Νεμέᾳ, καὶ Ὀλυμπικὰς μίαν  μὲν   ἐν παισί, δύο δὲ ἄλλας
[6, 17]   (Ἐνατίωνι δὲ καὶ Ἀλεξιβίῳ, τῷ  μὲν   ἐν παισὶ σταδίου, Ἀλεξιβίῳ δὲ
[6, 8]   Τὰς δέ σφισιν εἰκόνας, τὴν  μὲν   ἐν παισὶ τοῦ Εὐθυμένους Ἄλυπος,
[6, 16]   Ἠλείῳ καὶ Σελεάδᾳ Λακεδαιμονίῳ, τῷ  μὲν   ἐν παισὶν ἐγένοντο πυγμῆς νῖκαι,
[6, 14]   δέκα ἔτεσι γεγονὼς, μὴ παλαῖσαι  μὲν   ἐν παισὶν ὑπὸ Ἠλείων ἀπηλάθη,
[6, 25]   ἀπὸ τοῦ ναοῦ. Καὶ τὴν  μὲν   ἐν τῷ ναῷ καλοῦσιν Οὐρανίαν·
[6, 18]   δὲ ἐπὶ δολίχου νίκαις Ὀλυμπιάδι  μὲν   ἐνάτῃ καὶ ἐνενηκοστῇ Κρής, καθάπερ
[6, 7]   ἐπὶ πυγμῇ παίδων ἀναγορευθῆναι τὸν  μὲν   ἐνάτῃ πρὸς ταῖς ὀγδοήκοντα ὀλυμπιάδι,
[6, 5]   βιασθησόμενος ὑπὸ τοῦ ὄρους. Τούτῳ  μὲν   ἐνταῦθα ἐγένετο τελευτή. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[6, 12]   καὶ τοῦ πατρὸς πατέρα, τούτους  μὲν   ἐνταῦθα ἵππων νίκας, ἐν δὲ
[6, 12]   γὰρ τῶν ἐν Ἀρκαδίᾳ ταῖς  μὲν   ἐπειλημμέναις δόξης οὐδὲ τὰ ἐς
[6, 19]   Ἐνδυμίωνι ἐλέφαντος. Μεταποντίνους δὲ ἥτις  μὲν   ἐπέλαβεν ἀπολέσθαι πρόφασις, οὐκ οἶδα·
[6, 19]   ἐπὶ τῇ ἀσπίδι γράμματα παρῆκται  μὲν   ἐπὶ βραχύ, πέπονθε δὲ αὐτὸ
[6, 13]   τῷ Θρασυβούλου καὶ Τηλεμάχῳ, Τηλεμάχῳ  μὲν   ἐπὶ ἵππων νίκῃ γέγονεν
[6, 11]   καὶ Πυθοῖ νῖκαι τρεῖς, αὗται  μὲν   ἐπὶ πυγμῇ, Νεμείων δὲ ἐννέα,
[6, 5]   δὲ τῶν κατειλεγμένων οἱ τὰ  μὲν   ἐπὶ τῷ βάθρῳ τοῦ ἀνδριάντος
[6, 11]   καταδέχεσθαι τοὺς δεδιωγμένους. Καὶ οἱ  μὲν   ἐπὶ τῷ λόγῳ τούτῳ καταδεχθέντες,
[6, 8]   Τιμασίθεος ἀνάκειται γένος Δελφός, Ἀγελάδα  μὲν   ἔργον τοῦ Ἀργείου, παγκρατίου δὲ
[6, 9]   ὑπὸ τῆς λύπης· καὶ ἀνέστρεψε  μὲν   ἐς Ἀστυπάλαιαν, διδασκαλείῳ δ' ἐπιστὰς,
[6, 3]   ἐπὶ χρήμασι. (Καυλωνία δὲ ἀπῳκίσθη  μὲν   ἐς Ἰταλίαν ὑπὸ Ἀχαιῶν, οἰκιστὴς
[6, 5]   Τούτου δὲ τοῦ ὄρους  μὲν   ἐς Μακεδονίαν πλευρά, δὲ
[6, 3]   αἱ ναῦς αἱ Ἀττικαί, Σάμιοι  μὲν   ἐς Ὀλυμπίαν τὸν Λύσανδρον, Ἐφέσιοι
[6, 24]   στοᾶς Δώριος, καὶ διπλῆ, τῇ  μὲν   ἐς τὴν ἀγορὰν τοὺς κίονας,
[6, 20]   τῷ δρόμῳ· ἀνακινηθέντος δὲ,  μὲν   ἐς τὸ ἄνω πεποίηται πηδᾶν
[6, 14]   ὡς τῆς δεξιᾶς χειρὸς τὸ  μὲν   ἐς τὸν ἀγκῶνα ἐκ τοῦ
[6, 24]   ἔξοδος ἐκ τοῦ γυμνασίου φέρει  μὲν   ἔς τε τὴν ἀγορὰν καὶ
[6, 10]   ἅρμα ἀνδρὸς Ἐπιδαμνίου. Τοῦτο ἔργον  μέν   ἐστιν Ἀγελάδα, ἕστηκε δὲ ὄπισθεν
[6, 26]   καὶ οὐ σὴρ, ὀνομάζεται. (Μέγεθος  μέν   ἐστιν αὐτοῦ διπλάσιον κανθάρων
[6, 3]   δὲ ἀνδριὰς αὐτῷ Κλέωνος  μέν   ἐστιν ἔργον, ἔχει δὲ ἁλτῆρας
[6, 5]   τῷ βάθρῳ τῷ ὑψηλῷ, Λυσίππου  μέν   ἐστιν ἔργον, μέγιστος δὲ ἁπάντων
[6, 13]   ἵππος. (Ἀστύλος δὲ Κροτωνιάτης Πυθαγόρου  μέν   ἐστιν ἔργον· τρεῖς δὲ ἐφεξῆς
[6, 3]   παρὰ τῇ Ἐφεσίᾳ θεῷ. Ταῦτα  μέν   ἐστιν ἔχοντα οὕτω τὸν ἀεὶ
[6, 19]   δὲ τῶν θησαυρῶν πρὸς αὐτῷ  μέν   ἐστιν ἤδη τῷ σταδίῳ· Γελῴων
[6, 7]   τοῦτο ἐπὶ δολίχῳ παρεσχημένος, δύο  μὲν   ἔσχεν ἐν Ὀλυμπίᾳ νίκας, τοσαύτας
[6, 19]   (μετεκινήθησαν γὰρ ὑπὸ Ἠλείων) αὗται  μὲν   ἔτι καὶ ἐς ἐμὲ ἦσαν
[6, 3]   πέρατι Ἑλλανοδίκαι, νικᾷν δὲ τῷ  μὲν   Εὐπολέμῳ δύο ἐξ αὐτῶν δοῖεν,
[6, 7]   Ἀθηναίους. (Οἱ δὲ Ἀθηναῖοι πρὶν  μὲν   Δωριέα παρὰ σφᾶς ἀναχθῆναι,
[6, 11]   Φθίᾳ δὲ τῇ Θεσσαλῶν, πυγμῆς  μὲν   παγκρατίου παρῆκε τὴν σπουδήν,
[6, 6]   ἤκουσα πλεύσαντος κατὰ ἐμπορίαν. (Τόδε  μὲν   ἤκουσα, γραφῇ δὲ τοιάδε ἐπιτυχὼν
[6, 16]   καὶ Ἀναυχίδᾳ καὶ Φερενίκῳ, γένος  μὲν   Ἠλείοις, πάλης δὲ ἐν παισὶν
[6, 26]   ὄνομα εἴληφε. Κυλλήνης δὲ ἐν  μὲν   Ἠλείων καταλόγῳ λόγον οὐδένα Ὅμηρος
[6, 25]   μεμιμημένος ἐστὶν θεός, παῖς  μὲν   ἡλικίαν, ἀμπέχεται δὲ χλαμύδα ποικίλην
[6, 24]   τὸ γυμνάσιον. Εἰσιᾶσι δὲ, πρὶν  μὲν   ἥλιον ἀνίσχειν, συμβαλόντες δρομέας, μεσούσης
[6, 20]   Νεμέᾳ δὲ τῇ Ἀργείων ἥρως  μὲν   ἦν οὐδεὶς, ὅστις ἔβλαπτε τοὺς
[6, 17]   Γοργίου. (Οὗτος Γοργίας πατρὸς  μὲν   ἦν Χαρμαντίδου, λέγεται δὲ ἀνασώσασθαι
[6, 10]   τοῦ λόγου. Ἐπιδάμνιοι δὲ χώραν  μὲν,   ἥνπερ καὶ ἐξ ἀρχῆς, πόλιν
[6, 11]   εἶναι Θεαγένην φασίν, ἀλλὰ ἱερᾶσθαι  μὲν   Ἡρακλεῖ τὸν Τιμοσθένην Θασίῳ, τοῦ
[6, 16]   Ἀσάμων καὶ Νίκανδρος Ἠλεῖοι  μὲν   ἦσαν· πεποίηκε δὲ τῷ μὲν
[6, 6]   οἱ Ἑλλανοδίκαι τῷ Θεαγένει τάλαντον  μὲν   ἱερὰν ἐς τὸν θεὸν ζημίαν,
[6, 15]   τοῦτον ἀνέθεσαν. Συρακούσιοι δὲ δύο  μὲν   Ἱέρωνος εἰκόνας τὸ δημόσιον, τρίτην
[6, 13]   τέχνη δὲ εἰκών ἐστι  μὲν   Ἱππίου τὸ δὲ ἐπίγραμμα δηλοῖ
[6, 16]   ἀνήρ: νῖκαι δέ σφισι τῷ  μὲν   ἵπποις, Καλλιτέλει δὲ παλαίσαντί εἰσιν.
[6, 21]   γυμνασίῳ τῷ ἐν Ὀλυμπίᾳ πεντάθλοις  μὲν   καθεστήκασιν ἐν αὐτῷ καὶ δρομεῦσιν
[6, 10]   ἐπ' αὐτῷ κατειλεγμένους πυγμῆς, Ἐπικράδιον  μὲν   καὶ Ἀγιάδαν, τὸν μὲν αὐτῶν
[6, 4]   παρὰ Κλεάρχῳ φασὶν αὐτόν, Ῥηγίνῳ  μὲν   καὶ αὐτῷ, μαθητῇ δὲ Εὐχείρου·
[6, 25]   δὲ ἐς τὴν Ἦλιν τιμῆς  μὲν   καὶ ἐς πλέον ἔτι ἥκει·
[6, 24]   τις ἂν τὰ εἰρημένα· ῥόδον  μὲν   καὶ μυρσίνην Ἀφροδίτης τε ἱερὰ
[6, 19]   τῇ μηλέᾳ τὸν δράκοντα· κέδρου  μὲν   καὶ ταῦτα, Θεοκλέους δὲ ἔργα
[6, 19]   Ῥωμαίων. Σικελιώτας δὲ Σελινουντίους ἀνέστησαν  μὲν   Καρχηδόνιοι πολέμῳ· πρὶν δὲ
[6, 22]   Πύλου. Ταύτην τὴν Πύλον ᾤκισε  μὲν   κατὰ τὰ ἤδη λελεγμένα μοι
[6, 24]   λίθου τὰ ἀγάλματα· καὶ τῆς  μὲν   κέρατα ἐκ τῆς κεφαλῆς, τοῦ
[6, 9]   οὗτος ἐκ Κλείτορος. Καὶ τοῦ  μὲν   Κλέων, Ξενοκλέους δὲ τὸν ἀνδριάντα
[6, 12]   Ἀρεὺς ἵππον. Ἀνάθημα δὲ  μὲν   Κορινθίων Ἄρατος, Ἀρεὺς δὲ
[6, 9]   Λεωπρέπους ἐλεγεῖον δεξιώτατον ἐποίησε. Πατρὶς  μὲν   Κόρκυρα, Φίλων δ' ὄνομ' εἰμὶ
[6, 7]   ἐν κόσμῳ τοιῷδε ἀνέκειντο. Ἀκουσίλαος  μὲν   λαβὼν πυγμῆς ἐν ἀνδράσι στέφανον,
[6, 4]   τὸ ἅρμα παῖς παρθένος. Ὄνομα  μὲν   Λάμπος τῷ ἀνδρί, πατρὶς δὲ
[6, 14]   γένος ἀνδρὸς ἐξ Ἀβδήρων, ἐποίησε  μὲν   Λύσιππος, ἀνέθεσαν δὲ οἱ στρατιῶται
[6, 23]   καὶ τρίτος γυμνασίου περίβολος, ὄνομα  μὲν   Μαλκὼ, τῆς μαλακότητος τοῦ ἐδάφους
[6, 23]   πλησίον γίνωνται τοῦ τείχους, φθέγγεσθαι  μὲν   μηδὲν ἔτι αὐτοί, ἐπακροᾶσθαι δὲ,
[6, 17]   ἀνδρῶν πάλης: ἀνδριάντας δὲ τοῦ  μὲν   Μιλήσιος Διονυσικλῆς, τοῦ δὲ Κριαννίου
[6, 4]   τοῦ Χίλωνος δύο ἀνάκεινται· τῷ  μὲν   Μολπίων ἐστὶν ὄνομα, στεφανωθῆναι δὲ
[6, 4]   ἀπαγορεύσαντος. (Γεγόνασι δὲ αὐτῷ Νεμείων  μὲν   νῖκαι καὶ Ἰσθμίων ἀναμὶξ δυόδεκα,
[6, 9]   εἰργασμένος. (Ἀριστεὺς δὲ Ἀργεῖος, δολίχου  μὲν   νίκην ἔσχεν αὐτός, πάλης δὲ
[6, 3]   συγγραφῇ. (Ἀντιόχου δὲ ἀνδριάντα ἐποίησε  μὲν   Νικόδαμος· γένος δὲ Ἀντίοχος
[6, 3]   (Ἐπὶ δὲ τῷ Δίκωνι ἀνάκειται  μὲν   Ξενοφῶν Μενεφύλου, παγκρατιαστὴς ἀνὴρ ἐξ
[6, 11]   αὐτῷ Θεαγένει λυμαινόμενος. Καὶ τὸν  μὲν   ἀνδριὰς ἐμπεσὼν ὕβρεως παύει·
[6, 10]   Γλαύκου δὲ τὴν εἰκόνα ἀνέθηκε  μὲν   παῖς αὐτοῦ, Γλαυκίας δὲ
[6, 12]   πρὸς Καρχηδονίους πόλεμον καταστάντων, εἶχον  μὲν   οἱ Καρχηδόνιοι τῆς νήσου πλέον
[6, 4]   (Χίλωνι δὲ Ἀχαιῷ Πατρεῖ δύο  μὲν   Ὀλυμπικαὶ νῖκαι πάλης ἀνδρῶν, μία
[6, 14]   ἐμὴν δόξαν. Ἀρτεμιδώρῳ γὰρ ἁμαρτεῖν  μὲν   Ὀλυμπίων συνέβη παγκρατιάζοντι ἐν παισίν·
[6, 24]   ἀνέχουσιν εἰργασμένοι κίονες. Τοῦτο εἶναι  μὲν   ὁμολογοῦσιν οἱ ἐπιχώριοι μνῆμα, ὅτου
[6, 12]   Ἱέρωνος· ἔργα δὲ, τὸ  μὲν   Ὀνάτα τοῦ Αἰγινήτου τὸ ἅρμα,
[6, 17]   Τενέδιος, καὶ Ἠλεῖος Κριάννιος· οὗτος  μὲν   ὅπλου λαβὼν νίκην, Δημοκράτης δὲ
[6, 16]   ἐστιν. (Ἀριστείδῃ δὲ Ἠλείῳ γενέσθαι  μὲν   ὅπλου νίκην ἐν Ὀλυμπίᾳ, γενέσθαι
[6, 17]   τὰς εἰκόνας αἱ πόλεις, Κλαζομένιοι  μὲν,   ὅτι ἐν Ὀλυμπίᾳ Κλαζομενίων πρῶτος
[6, 21]   ἐστιν ἐπίκλησιν Κυδωνίας ναός. Οὗτος  μὲν   οὐ τὰ πάντα ἐστὶ σῶς,
[6, 13]   τῶν ἐπὶ Εὐρίπῳ, τῆς πόλεως  μὲν   οὐδὲ ἐρείπια ἐλείπετο ἐς ἡμᾶς
[6, 24]   δὲ οὐχ ὑψηλόν, καὶ τοῖχοι  μὲν   οὐκ εἰσί, τὸν ὄροφον δὲ
[6, 4]   καὶ γὰρ τὸν Λεοντίσκον καταβαλεῖν  μὲν   οὐκ ἐπίστασθαι τοὺς παλαίοντας, νικᾷν
[6, 9]   ὡς μηκέτι θνητὸν ἐόντα. Κλεομήδει  μὲν   οὖν Ἀστυπαλαιεῖς ἀπὸ τούτου τιμὰς
[6, 21]   Εὐρύμαχός τε καὶ Κρόταλος. Τούτων  μὲν   οὖν γονέας τε καὶ πατρίδας
[6, 21]   μνηστήρων τῶν Ἱπποδαμείας τάφος. Οἰνόμαον  μὲν   οὖν ἐγγὺς ἀλλήλων κρύπτειν γῇ
[6, 21]   ποταμὸς παρέξεισι ταύτῃ Λευκυανίας· ἐκδίδωσι  μὲν   οὖν καὶ οὗτος ἐς τὸν
[6, 3]   Πλαταιαῖς Μαρδονίῳ καὶ Μήδοις. Ἐμοὶ  μὲν   οὖν λέγειν τὰ ὑπὸ Ἑλλήνων
[6, 15]   τε ἀνηγορεύθη καὶ πυγμῇ. (Παγκρατίου  μὲν   οὖν μιᾷ πρὸς ταῖς> τεσσαράκοντα
[6, 20]   ἄφεσίς ἐστι τῶν ἵππων. Παρέχεται  μὲν   οὖν σχῆμα ἄφεσις κατὰ
[6, 9]   καὶ ῥοιᾶς φέρει καρπόν, ἐμοὶ  μὲν   οὐχ οἷά τε ἦν συμβαλέσθαι·
[6, 17]   καὶ τῆς Ἑρμησιάνακτος θυγατρὸς, κατεπάλαισαν  μὲν   παῖδας ἀμφότεροι· Ἑρμησιάνακτι δὲ καὶ
[6, 14]   ἐπὶ πυγμῇ παίδων ἀναγορευθέντα· τὸν  μὲν   Παντίας αὐτῶν, Ξενόμβροτον δὲ Φιλότιμος
[6, 9]   ἐγγὺς ἀλλήλων· ἐποίησε δὲ τὸν  μὲν   Παντίας Χῖος, παρὰ τῷ πατρὶ
[6, 21]   πρὸς Ἀρκάδας τῆς χώρας, τὰ  μὲν   παρόντα Ἠλείοις, τὰ δὲ ἐξ
[6, 3]   ἀνδριάντα ἐποίησε Σικυώνιος Κάνθαρος, Ἀλέξιδος  μὲν   πατρός, διδασκάλου δὲ ὢν Εὐτυχίδου.
[6, 10]   Ὀλυμπίᾳ γεγόνασιν ἑκάστῳ νῖκαι· Δαμαρέτῳ  μὲν   πέμπτῃ ἐπὶ ταῖς ἑξήκοντα ὀλυμπιάδι,
[6, 19]   τέταρτος ἀνάθημά ἐστιν Ἐπιδαμνίων. Ἒχει  μὲν   πόλον ἀνεχόμενον ὑπὸ Ἄτλαντος· ἔχει
[6, 14]   τὸν Ἀθηναῖον Ἀριστοφῶντα ἀνάκειται) ὀγδόῃ  μὲν   πρὸς ταῖς ἑβδομήκοντα Ὀλυμπιάδι κομιδῇ
[6, 3]   Ὀλυμπίᾳ Σάμιοι· καὶ αὐτοῖς τὸ  μὲν   πρότερον τῶν ἐπιγραμμάτων ἐστὶν· Ἐν
[6, 6]   θεάσασθαι. Ὡς δὲ εἶδε, τὰ  μὲν   πρῶτα ἐς οἶκτον, δεύτερα δὲ
[6, 15]   δὲ παρεστήκασιν οἱ παῖδες, τοῦτον  μὲν   Πτολεμαῖον τὸν Λάγου φασὶν εἶναι·
[6, 3]   Δίκων δὲ Καλλιβρότου πέντε  μὲν   Πυθοῖ δρόμου νίκας, τρεῖς δὲ
[6, 12]   δὲ τὸν Αἱμοστράτου Τριταιέα, κρατῆσαι  μὲν   πύκτας ἄνδρας ἐν Ὀλυμπίᾳ, καὶ
[6, 3]   ἐν Λεύκτροις. (Ἐφεξῆς δὲ ἀνάκειται  μὲν   πύκτης ἐκ Λεπρέου τοῦ Ἠλείων,
[6, 6]   τούτοις Εὐκλῆς ἀνάκειται Καλλιάνακτος, γένος  μὲν   Ῥόδιος, οἴκου δὲ τοῦ Διαγοριδῷν·
[6, 17]   πλησίον πυγμῇ παῖδας κρατήσαντες,  μὲν   Σθέννιδος ἔργον τοῦ Ὀλυνθίου Χοιρίλος,
[6, 13]   Δίαλλος Πόλλιδος ἀνάκειται, γένος  μὲν   Σμυρναῖος, Ἰώνων δὲ πρῶτος λαβεῖν
[6, 9]   Κλεομήδην. (Θεογνήτῳ δὲ Αἰγινήτῃ πάλης  μὲν   στέφανον λαβεῖν ὑπῆρξεν ἐν παισί·
[6, 14]   οἳ τοὺς ἀνδριάντας ἐποίησαν, τῷ  μὲν   Στόμιός ἐστιν ὄνομα, τῷ δὲ
[6, 18]   ξύλου δέ εἰσιν εἰργασμέναι, Ῥηξιβίου  μὲν   συκῆς, δὲ τοῦ Αἰγινήτου
[6, 9]   Αἰγινήτης. Διδάσκαλοι δὲ ἐγεγόνεσαν Πτολίχῳ  μὲν   Συννοῶν πατήρ, ἐκείνῳ δὲ
[6, 12]   τὴν τελευτὴν ὑπὸ Δεινομένους, γένος  μὲν   Συρακουσίου, δυσμενέστατα δὲ ἀνδρὸς ἐς
[6, 11]   δόκιμος καὶ ἡλικίᾳ προήκων ἀποκτεῖναι  μὲν   σφᾶς τὸν παῖδα οὐκ ἐᾷ,
[6, 10]   οἱ παρὰ τὸ ζυγόν, κατὰ  μὲν   τὰ δεξιὰ Κνακίας, ἐν δὲ
[6, 21]   καὶ Ἐρίφαν (Οἰνόμαον δὲ ἐπικατασφάξαι  μὲν   τὰς ἵππους τῷ Μάρμακι, μεταδοῦναι
[6, 18]   τῶν θεῶν σφισιν ἐμπρῆσαι.  μὲν   ταῦτα ἔλεγεν, Ἀλέξανδρος δὲ οὔτε
[6, 26]   περιειλιγμένον. (Τρέφουσι δὲ αὐτὰ ἐπὶ  μὲν