HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PAUSANIAS, Le Tour de la Grèce, livre VI

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ς  =  316 formes différentes pour 555 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[6, 1]   λό γοις, οὶ ες τοὺ  ς   βασιλέ ας τοὺ ς Λακεδαιμονί
[6, 2]   ί ππων τροφά ς. Χωρὶ  ς   γὰ ρ ὴ ό σους
[6, 2]   Μεσσή νιος Δαμί σκος, ὸ  ς   δύ ο γεγονὼ ς έ
[6, 2]   ὸ ς δύ ο γεγονὼ  ς   έ τη καὶ δέ κα
[6, 2]   σατο καὶ τω παιδὶ τὰ  ς   εικό νας Δαί δαλος Σικυώ
[6, 1]   νων ειργά σατο Αλυπος τὰ  ς   εικό νας Σικυώ νιος, Ναυκύ
[6, 1]   του ναου της Ηρας, ανδρὸ  ς   εικὼ ν παλαιστου, γέ νος
[6, 1]   ως έ χοιτο του παιδὸ  ς   εν τοις κό λποις εστεφανωμέ
[6, 2]   επιχωρί ων έ χον τιμά  ς.   (Ἐν δὲ τη Ἄλτει παρὰ
[6, 2]   καὶ ου δοκιμασθέ ντος ενὸ  ς   εξ αυτων, καθηκεν ες των
[6, 1]   ό τι ου κατά λογό  ς   εστιν αθλητων, οπό σοις γεγό
[6, 1]   Σικυωνί ου δὲ Κλέ ωνό  ς   εστιν εικώ ν. (Ἐς δὲ
[6, 2]   τ' εκ Ναυπά κτου, δηλό  ς   εστιν Ὀλυμπί ασιν ανηρημέ νος
[6, 1]   παιδας, γέ νος καὶ αυτὸ  ς   Ἠλειος. Τού των των κατειλεγμέ
[6, 2]   φιλοτιμό τατα Ἑλλή νων πρὸ  ς   ί ππων τροφά ς. Χωρὶ
[6, 1]   Τρωί λου, λί θου κρηπὶ  ς,   καὶ ά ρμα τε ί
[6, 2]   Σά μιοι τὰ ες αθλητὰ  ς   καὶ επὶ ναυμαχί αις εισὶ
[6, 2]   Δαί δαλος Σικυώ νιος, ὸ  ς   καὶ επὶ τη Λακωνικη νί
[6, 2]   Αινέ ου των Ιαμιδων, ὸ  ς   καὶ Μαντινευσιν εμαντεύ σατο εναντί
[6, 2]   κην εν παισὶ ν ειληφὼ  ς,   καὶ Μιλή σιος Αντί πατρος
[6, 1]   δους του Ἀργεί ου μαθητή  ς.   (Κλεογέ νην δὲ Σιληνου τὸ
[6, 1]   τοὺ ς βασιλέ ας τοὺ  ς   Λακεδαιμονί ων έ χουσι. Πεποί
[6, 2]   ων, ά λλος γε ουδεὶ  ς   Μεσσή νιος, ού τε Σικελιώ
[6, 1]   ρων πεποιησθαι, τοσαυτα καὶ αυτὸ  ς   μνησθή σομαι. (Ἔ́ στιν εν
[6, 2]   δε Ἠλεί ων ες τοὺ  ς   Ὀλυμπιονί κας φασί γρά μματα
[6, 1]   καταβαλὼ ν καὶ ουτος παλαιστὰ  ς   παιδας, γέ νος καὶ αυτὸ
[6, 1]   λοχος ησκή θη, καὶ τοὺ  ς   παιδας παρέ θει τρέ χων·
[6, 2]   μον των τελεί ων τοὺ  ς   πώ λους καὶ ενί κα
[6, 2]   νική σαντα ανέ δησεν αυτὸ  ς   ταινί α· καὶ επὶ τού
[6, 1]   εκρά τει δευτέ ρα πρὸ  ς   ταις εκατό ν. (Ἀπὸ τού
[6, 2]   ρκης καὶ Λυκινος, Ἀρκεσί λαό  ς   τε καὶ ο παις του
[6, 1]   του Κλεογέ νους, Δεινό λοχό  ς   τε κειται, Πύ ρρου τε,
[6, 2]   επι Ἠλεί ους, καὶ εντὸ  ς   της Ἄλτεως μά χη. Καταπαυσθέ
[6, 2]   Ὀλυμπιακοῦς ἀγῶνας. (Παγκρατιαστου δὲ ανδρὸ  ς   τὸ ν μὲ ν ανδριά
[6, 2]   εικό νι γαλεώ της πρὸ  ς   τὸ ν ωμον προσέ ρπων
[6, 1]   τὸ επ' αυτω του πατρὸ  ς   του Ἀναξά νδρου πρό τερον
[6, 2]   πρὸ ς ί ππων τροφά  ς.   Χωρὶ ς γὰ ρ ὴ
[6, 2]   Μύ κων, καὶ ό τι  Σά   μιοι τὰ ες αθλητὰ ς
[6, 14]   γεγόνασι τῷ ἀνδρὶ δευτέρῳ μετὰ  Σακάδαν   τὸν Ἀργεῖον. (Σακάδας μὲν γὰρ
[6, 14]   δευτέρῳ μετὰ Σακάδαν τὸν Ἀργεῖον.  (Σακάδας   μὲν γὰρ τὸν ἀγῶνα τὸν
[6, 26]   αὐτῇ νέμονται νήσους, Ἄβασαν καὶ  Σακαίαν·   οἱ δὲ αὐτοὺς οὐκ Αἰθίοπας,
[6, 13]   νύσσαν ἐπέστρεφε, καὶ ἐπεὶ τῆς  σάλπιγγος   ἤκουσεν, ἐπετάχυνεν ἐς πλέον τὸν
[6, 2]   γραμμα δὲ τὸ επὶ τω  Σαμί   ω πύ κτη τὸ ν
[6, 25]   ἔχειν δὲ τὸ ἀρχαῖον ἐπὶ  Σαμικῷ   τῷ ἐν τῇ Τριφυλίᾳ τιμάς·
[6, 3]   Ἀριστοκρίτου Σπαρτιάτην ἀνέθεσαν ἐν Ὀλυμπίᾳ  Σάμιοι·   καὶ αὐτοῖς τὸ μὲν πρότερον
[6, 3]   Δῆλοι οὖν εἰσιν οἵ τε  Σάμιοι   καὶ οἱ ἄλλοι Ἴωνες, (κατὰ
[6, 3]   ἑάλωσαν αἱ ναῦς αἱ Ἀττικαί,  Σάμιοι   μὲν ἐς Ὀλυμπίαν τὸν Λύσανδρον,
[6, 13]   στήλης Σκαῖος ἕστηκεν Δούριος  Σάμιος,   κρατήσας πυγμῇ παῖδας· τέχνη δὲ
[6, 13]   αὐτῷ νικῆσαι Δοῦριν, ἡνίκα  Σαμίων   δῆμος ἔφευγεν ἐκ τῆς νήσου.
[6, 3]   χαλκῆ παρὰ τῇ Ἥρᾳ τῇ  Σαμίων   ἐστὶν ἀνάθημα. Ὡς δὲ ἐν
[6, 3]   Διὸς ὑψιμέδοντος Ἕστηκ' ἀνθέντων δημοσίᾳ  Σαμίων.   Τοῦτο μὲν δὴ τοὺς τὸ
[6, 10]   Κνακίας, ἐν δὲ τῇ ἀριστερᾷ  Σάμος·   καὶ ἐλεγεῖον τόδε ἐστὶν ἐπὶ
[6, 3]   ἀνακείμενον χαλκοῦν καὶ Τιμόθεον ἐν  Σάμῳ   τε ἔστιν ἰδεῖν παρὰ τῇ
[6, 2]   ν δὲ ηνί οχον νική  σαντα   ανέ δησεν αυτὸ ς ταινί
[6, 2]   ουτος, καί οι καὶ πενταθλή  σαντι   ύ στερον εγέ νοντο εν
[6, 23]   τῆς ὑπὲρ Φάρου τῆς νήσου,  Σαραπίωνα   δὲ ὄνομα, ἀφικόμενον δὲ ἐς
[6, 15]   Χῖος κρατήσας πυγμῇ παῖδας, Θεομνήστου  Σαρδιανοῦ   τέχνη. (Κλειτομάχου δὲ Θηβαίου τὴν
[6, 1]   μετὰ τουτο ή δη ποιή  σασθαι   καὶ ί ππων αγωνιστων μνή
[6, 2]   μαντικὴ ν κυνεί ων καταστή  σασθαι.   Οι δ' Ἰαμί δαι καλού
[6, 1]   των των κατειλεγμέ νων ειργά  σατο   Αλυπος τὰ ς εικό νας
[6, 2]   ὸ ς καὶ Μαντινευσιν εμαντεύ  σατο   εναντί α Λακεδαιμονί ων καὶ
[6, 2]   Τω δὲ Τί μωνι ειργά  σατο   καὶ τω παιδὶ τὰ ς
[6, 2]   μὲ ν ανδριά ντα ειργά  σατο   Λύ σιππος· ο δὲ ανὴ
[6, 2]   τὸ ν ανδριά ντα ειργά  σατο·   τὸ ν δὲ Δημοσθένην Ευτυχί
[6, 25]   καὶ ἐς πλέον ἔτι ἥκει·  Σατράπην   δὲ καὶ οὐ Ποσειδῶνα ὄνομα
[6, 25]   διδαχθέντες· Κορύβαντός τε ἐπίκλησις  Σατράπης   ἐστί. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΣΤΙΓΜΑ' Θέατρον καὶ
[6, 25]   Πατρέων προσοίκησιν τὸ ὄνομα τοῦ  Σατράπου   διδαχθέντες· Κορύβαντός τε ἐπίκλησις
[6, 25]   Ἱερὸν Τύχης. Ἄγαλμα Κορύβαντος καλουμένου  Σατράπου.   Ἔχεται δὲ τῆς ἀγορᾶς ναὸς
[6, 4]   τὴν εἰκόνα Φειδίας ἐποίησε.  Σάτυρος   δὲ Ἠλεῖος Λυσιάνακτος πατρός, γένους
[6, 21]   τε καὶ τοὺς προσοικοῦντας  Σαῦρος   ἐκακούργει, πρὶν παρὰ Ἡρακλέους
[6, 21]   Διάγων. Τεσσαράκοντα δὲ ἀπὸ τῆς  Σαύρου   δειράδος προελθόντι στάδια, ἔστιν Ἀσκληπιοῦ
[6, 21]   δὲ ποταμὸν Ἐρύμανθον κατὰ τὴν  Σαύρου   καλουμένην δειράδα, τοῦ Σαύρου τε
[6, 21]   τὴν Σαύρου καλουμένην δειράδα, τοῦ  Σαύρου   τε μνῆμα καὶ ἱερόν ἐστιν
[6, 20]   ἐποίησαν ἐνταῦθα· σὺν δὲ αὐτῷ  σέβεσθαι   καὶ τὴν Εἰλείθυιαν ἐνόμισαν, ὅτι
[6, 26]   δὲ ἐν τοῖς μάλιστα Διόνυσον  σέβουσιν   Ἠλεῖοι, καὶ τὸν θεόν σφισιν
[6, 26]   ἄγαλμα, ὃν οἱ ταύτῃ περισσῶς  σέβουσιν,   ὀρθόν ἐστιν αἰδοῖον ἐπὶ τοῦ
[6, 16]   ἐν παισὶν ἐγένοντο πυγμῆς νῖκαι,  Σελεάδᾳ   δὲ ἀνδρῶν πάλης. Ἐνταῦθα καὶ
[6, 16]   Μεσσήνιος. (Εὐαλκίδᾳ δὲ Ἠλείῳ καὶ  Σελεάδᾳ   Λακεδαιμονίῳ, τῷ μὲν ἐν παισὶν
[6, 16]   τε τὸν Δημητρίου πατέρα καὶ  Σέλευκον   ἀνέθηκε: Σελεύκου δὲ ἐς ἅπαντας
[6, 16]   Ἦλις Δημήτριον τὸν στρατεύσαντα ἐπὶ  Σέλευκον   καὶ Πτολεμαῖον τὸν Λάγου στεφανοῦσά
[6, 15]   Δημήτριον δὲ τὸν ἐλάσαντα ἐπὶ  Σέλευκον   στρατιᾷ καὶ ἁλόντα ἐν τῇ
[6, 11]   καὶ Ἀλέξανδρος Φιλίππου, καὶ  Σέλευκός   τε καὶ Ἀντίγονος· τοῖς μὲν
[6, 16]   Δημητρίου πατέρα καὶ Σέλευκον ἀνέθηκε:  Σελεύκου   δὲ ἐς ἅπαντας ἤρθη τὸ
[6, 24]   Ἑτέρωθι δὲ Ἡλίῳ πεποίηται καὶ  Σελήνῃ   λίθου τὰ ἀγάλματα· καὶ τῆς
[6, 19]   ἐν αὐτῷ Ῥωμαίων. Σικελιώτας δὲ  Σελινουντίους   ἀνέστησαν μὲν Καρχηδόνιοι πολέμῳ· πρὶν
[6, 19]   Μεταποντίνων θησαυρῷ (προσεχὴς γὰρ τῷ  Σελινουντίων   ἐστὶν οὗτος) ἐν τούτῳ πεποιημένος
[6, 19]   Συβαριτῶν. Λιβύων τῶν ἐν Κυρήνῃ.  Σελινουντίων.   Μεταποντίνων. Μεγαρέων τῶν πρὸς τῇ
[6, 24]   ἐστι καὶ ἄγαλμα Ἀπόλλωνος Ἀκεσίου·  σημαίνοι   δ' ἂν τὸ ὄνομα οὐδέν
[6, 26]   δὲ τὴν ἐπιοῦσαν τά τε  (σημεῖα   ἐπιγνῶναι πάρεστί σφισι, καὶ ἐσελθόντες
[6, 22]   τε στάδιον ἀπὸ τοῦ τάφου  σημεῖά   ἐστιν ἱεροῦ Κορδάκας ἐπίκλησιν Ἀρτέμιδος,
[6, 26]   ἄλλο πού τι, καὶ οὐ  σὴρ,   ὀνομάζεται. (Μέγεθος μέν ἐστιν αὐτοῦ
[6, 26]   τῇ γῇ ζωύφιόν σφισιν, ὃν  σῆρα   καλοῦσιν Ἕλληνες, ὑπὸ δὲ αὐτῶν
[6, 26]   Ἐρυθρά, ποταμὸς δὲ, ὃν  Σῆρα   ὀνομάζουσιν, οὗτός ἐστιν ποιῶν
[6, 10]   Αἰγινήτης ἐποίησε, τὸν δὲ Ἀγιάδαν  Σήραμβος,   γένος καὶ οὗτος Αἰγινήτης· Λυκίνου
[6, 26]   ὧν τὰς ἐσθῆτας ποιοῦσιν οἱ  Σῆρες,   ἀπὸ οὐδενὸς φλοιοῦ, τρόπον δὲ
[6, 26]   γένους αὐτοί τέ εἰσιν οἱ  Σῆρες,   καὶ ὅσοι τὰς προσεχεῖς αὐτῇ
[6, 26]   Ταῦτα τὰ ζῷα τρέφουσιν οἱ  Σῆρες   οἴκους κατασκευασάμενοι χειμῶνός τε καὶ
[6, 26]   εὑρίσκουσιν ἔνδον. Γιγνώσκεται δὲ  Σηρία   νῆσος ἐν μυχῷ θαλάσσης κειμένη
[6, 26]   ἐν μίτων ζςυφίου τίνος ὑφαινόμεναι.  Σηρία   νῆσος. Ὅροι Ἤλιδος καὶ Ἀχαίας.
[6, 26]   θαλάσσης; τοιαύτην ἑτέραν καὶ τὴν  Σηρίαν   νῆσον εἶναι. Οὗτοι μὲν δὴ
[6, 26]   Καρποὶ χώρας Ἠλείας. Βύσσος. Ἐσθῆτες  σηρικαὶ   ἐν μίτων ζςυφίου τίνος ὑφαινόμεναι.
[6, 26]   καλοῦσιν Ἕλληνες, ὑπὸ δὲ αὐτῶν  Σηρῶν   ἄλλο πού τι, καὶ οὐ
[6, 2]   καὶ εν Κορί νθω προσανελέ  σθαι   νί κας. Λυκινος δὲ αγαγὼ
[6, 1]   καὶ ί ππων υπηρξεν ανελέ  σθαι   νί κας, τω Τρωί λω
[6, 16]   οἱ ἀνδριὰς ἔργον ἐστὶν Ὀλυνθίου  Σθένιδος.   (Ἐφεξῆς δὲ Πτολεμαῖός τέ ἐστιν
[6, 17]   πυγμῇ παῖδας κρατήσαντες, μὲν  Σθέννιδος   ἔργον τοῦ Ὀλυνθίου Χοιρίλος, Θεότιμος
[6, 6]   ἄλλας τῶν ἐν Ἰταλίᾳ καὶ  Σικελίᾳ   πόλεων, ἀφικέσθαι δὲ καὶ ἐς
[6, 9]   εἰρηκόσιν, οἳ Γέλωνος τοῦ ἐν  Σικελίᾳ   τυραννήσαντός φασιν ἀνάθημα εἶναι τὸ
[6, 13]   (Νάξου δὲ οἰκισθείσης ποτὲ ἐν  Σικελίᾳ   ὑπὸ Χαλκιδέων τῶν ἐπὶ Εὐρίπῳ,
[6, 26]   κεῖται δὲ τετραμμένη τε πρὸς  Σικελίαν,   καὶ ὅρμον παρεχομένη ναυσὶν ἐπιτήδειον·
[6, 12]   τὴν Πύρρου. Ῥωμαίων δὲ περὶ  Σικελίας   ἐς τὴν πρὸς Καρχηδονίους πόλεμον
[6, 4]   παλαιστὴς ἀνὴρ πεποίηται Λεοντίσκος, ἐκ  Σικελίας   τε ὢν γένος, καὶ ἀπὸ
[6, 9]   ἑβδομήκοντα ὀλυμπιάδας. (Γέλων δὲ  Σικελίας   τυραννήσας Συρακούσας ἔσχεν, Ὑβριλίδου μὲν
[6, 2]   ς Μεσσή νιος, ού τε  Σικελιώ   της, ού τ' εκ Ναυπά
[6, 2]   νί κην. Ειναι δὲ οι  Σικελιωται   καὶ τού τους των αρχαί
[6, 19]   δὲ βασιλεῖς ἐν αὐτῷ Ῥωμαίων.  Σικελιώτας   δὲ Σελινουντίους ἀνέστησαν μὲν Καρχηδόνιοι
[6, 1]   Αλυπος τὰ ς εικό νας  Σικυώ   νιος, Ναυκύ δους του Ἀργεί
[6, 2]   ς εικό νας Δαί δαλος  Σικυώ   νιος, ὸ ς καὶ επὶ
[6, 2]   ν δὲ Δημοσθένην Ευτυχί δης  Σικυώ   νιος παρὰ Λυσί ππω δεδιδαγμέ
[6, 3]   ἄρχειν Σικυωνίων· στρατεῦσαι δὲ ἐπὶ  Σικυῶνα   αὐτοὶ, φιλίᾳ Θηβαίων, ὁμοῦ τῇ
[6, 3]   Φαίνοιτο ἂν οὖν ἐπὶ  Σικυῶνα   Ἠλείων καὶ Θηβαίων στρατεία γεγενῆσθαι
[6, 3]   ἀθλητῶν. Ἠλείων καὶ Θηβαίων ἐπὶ  Σικυῶνα   στρατεία. Ἀνδριὰς Κράτινου καλλίστου τῶν
[6, 1]   παιδας παρέ θει τρέ χων·  Σικυωνί   ου δὲ Κλέ ωνό ς
[6, 9]   πατήρ, ἐκείνῳ δὲ Ἀριστοκλῆς  Σικυώνιος,   ἀδελφός τε Κανάχου, καὶ οὐ
[6, 3]   πλάστης, γένος δὲ οὐ  Σικυώνιος,   ἀλλὰ ἐκ Μεσσήνης τῆς ὑπὸ
[6, 6]   Δαμαρέτου παλαιστὴν ἄνδρα ἐκ Φιγαλίας,  Σικυώνιος   Δαίδαλος· Καλλίᾳ δὲ Ἀθηναίῳ παγκρατιαστῇ
[6, 3]   δὲ Ἠλείου τὴν μὲν εἰκόνα  Σικυώνιος   εἴργασται Δαίδαλος· τὸ δὲ ἐπίγραμμα
[6, 3]   ἐδόθη. Τὸν δὲ ἀνδριάντα ἐποίησε  Σικυώνιος   Κάνθαρος, Ἀλέξιδος μὲν πατρός, διδασκάλου
[6, 3]   πυγμῇ παῖδας κρατήσαντα ἐποίησε Δαμόκριτος  Σικυώνιος,   ὃς ἐς πέμπτον διδάσκαλον ἀνῄει
[6, 4]   δέ οἱ ἦν Ἀθήναιος· καὶ  Σικυώνιος   Σώστρατος παγκρατιαστὴς ἀνήρ, ἐπίκλησις δὲ
[6, 14]   δύο ἐνίκησε. Πυθόκριτος δὲ  Σικυώνιος   τὰς ἐφεξῆς τούτων πυθιάδας ἕξ,
[6, 13]   ἐκράτησεν ἐν παισίν, ἔστιν ἔργον  Σικυωνίου   Κανάχου παρὰ τῷ Ἀργείῳ Πολυκλείτῳ
[6, 17]   Ἀλεξίνικόν τε Ἠλεῖον, τέχνην τοῦ  Σικυωνίου   Κανθάρου, πάλης ἐν παισὶν ἀνῃρημένον
[6, 3]   ἐποίησεν, ὃς ἀπὸ Ἀριστοκλέους τοῦ  Σικυωνίου   καταριθμουμένῳ τοὺς διδαχθέντας, ἕβδομος ἀπὸ
[6, 3]   τοῦ Ἀριστοδήμου τέχνη, Δαιδάλου τοῦ  Σικυωνίου   μαθητοῦ, καὶ πατρὸς Πατροκλέους. (Ἵππον
[6, 17]   Ὀλυνθίου Χοιρίλος, Θεότιμος δὲ Δαιτώνδα  Σικυωνίου·   παῖς δὲ Θεότιμος ἦν
[6, 19]   τὸν εἰργασμένον. (Ἐφεξῆς δὲ τῷ  Σικυωνίῳ   ἐστὶν Καρχηδονίων θησαυρός, Ποθαίου
[6, 3]   βασιλεύων ὅμως Αἰγύπτου. Χαιρέᾳ δὲ  Σικυωνίῳ   πύκτῃ παιδὶ ἐπίγραμμά ἐστιν, ὡς
[6, 4]   δὴ καὶ τὸ παγκράτιον τῷ  Σικυωνίῳ   Σωστράτῳ· καὶ γὰρ τὸν Λεοντίσκον
[6, 19]   ἀναθέντας, Μύρωνα εἶναι καὶ τὸν  Σικυωνίων   δῆμον. Ἐν τούτῳ τῷ θησαυρῷ
[6, 19]   Ἔστι δὲ θησαυρὸς ἐν Ὀλυμπίᾳ  Σικυωνίων   καλούμενος, Μύρωνος δὲ ἀνάθημα τυραννήσαντος
[6, 13]   Ἀργεῖος. (Βύκελος δέ, ὃς  Σικυωνίων   πρῶτος πὺξ ἐκράτησεν ἐν παισίν,
[6, 3]   οἱ Ἠλεῖοί φασι, καὶ ἄρχειν  Σικυωνίων·   στρατεῦσαι δὲ ἐπὶ Σικυῶνα αὐτοὶ,
[6, 19]   καλούμενος, Μύρωνος δὲ ἀνάθημα τυραννήσαντος  Σικυωνίων·   (τοῦτον ᾠκοδόμησεν Μύρων νικήσας
[6, 3]   πρόκλησιν. (Εἶναι δὲ αὐτὸν ἐκ  Σικυῶνος   οἱ Ἠλεῖοί φασι, καὶ ἄρχειν
[6, 14]   Δαμαρέτου δὲ τὴν εἰκόνα Ἀθηναῖος  Σιλανίων   ἐποίησεν. Ἀναυχίδας δὲ Φίλυος
[6, 14]   ἐστὶ Μεσσήνιος, κρατήσας πυγμῇ παῖδας·  Σιλανίωνος   δὲ ἔργον ἐστὶν Τελέστας.
[6, 4]   ἐν Ὀλυμπίᾳ. Τέχνη δὲ Ἀθηναίου  Σιλανίωνος   ἀνδριάς ἐστι. Πλάστης δὲ
[6, 24]   Ἐν γὰρ τῇ Ἑβραίων χώρᾳ  Σιληνοῦ   μνῆμα, καὶ ἄλλου Σιληνοῦ Περγαμηνοῖς
[6, 24]   τοῦ αὐτοῦ. (Ἔστι δὲ καὶ  Σιληνοῦ   ναὸς ἐνταῦθα, ἰδίᾳ τῷ Σιληνῷ
[6, 24]   Τὰ ἐν τῇ ἀγορᾷ ἐπιφανέστατα.  Σιληνοῦ   ναός. Τῶν ἑκκαίδεκα καλουμένων γυναικῶν
[6, 24]   χώρᾳ Σιληνοῦ μνῆμα, καὶ ἄλλου  Σιληνοῦ   Περγαμηνοῖς ἐστιν. (Ἠλείων δὲ ἐν
[6, 1]   μαθητή ς. (Κλεογέ νην δὲ  Σιληνου   τὸ επί γραμμα τὸ επ'
[6, 24]   Σιληνοῦ ναὸς ἐνταῦθα, ἰδίᾳ τῷ  Σιληνῷ   καὶ οὐχ ὁμοῦ Διονύσῳ πεποιημένος·
[6, 24]   δὲ εἶναι τὸ γένος τῶν  Σιληνῶν,   εἰκάσαι τις ἂν μάλιστα ἐπὶ
[6, 9]   Αἰγινήτου Γλαυκίου. Τούτῳ τῷ Φίλωνι  Σιμωνίδης   Λεωπρέπους ἐλεγεῖον δεξιώτατον ἐποίησε.
[6, 19]   Οἱ ἐν τῇ Ἄλτει θησαυροί.  Σινυνωνίων   θησαυρός. Περὶ Ταρτησοῦ ποταμοῦ καὶ
[6, 2]   μενος, ανειπεν αυτὸ ν Μιλή  σιον,   καὶ ανέ γραψε τη εικό
[6, 2]   ν ειληφὼ ς, καὶ Μιλή  σιος   Αντί πατρος Κλεινοπά τρου, παιδας
[6, 2]   νος τε εί η Μιλή  σιος,   και Ἰώ νων αναθεί η
[6, 1]   ανδριά ντα εποί ησε Λύ  σιππος.   δὲ του Δεινολό χου
[6, 2]   ανδριά ντα ειργά σατο Λύ  σιππος·   ο δὲ ανὴ ρ ουτος
[6, 22]   ὠρχήσαντο ἐπιχώριον τοῖς περὶ τὸν  Σίπυλον   κόρδακα ὄρχησιν. Τοῦ ἱεροῦ δὲ
[6, 20]   ἐν Ἰσθμῷ Ταράξιππος Γλαῦκος  Σισύφου.   Γενέσθαι δὲ αὐτῷ τὴν τελευτὴν
[6, 5]   Ξέρξου, τὰς ἀγούσας καμήλους τὰ  σιτία   ἐλυμήναντο. (Οὗτοι πολλάκις οἱ λέοντες
[6, 7]   ἐπινοήσειε· τέως δὲ τοῖς ἀθληταῖς  σιτία   τυρὸν ἐκ τῶν ταλάρων εἶναι.
[6, 23]   ἀφικόμενον δὲ ἐς Ἦλιν, σπανίζουσι  σίτου   σφίσι τροφὰς δοῦναι. Τούτῳ μὲν
[6, 23]   γυμνασίου γείτονι· τῇ ἀγυιᾷ δὲ  Σιωπῇ   ὄνομα ἐπὶ λόγῳ τοιῷδε τεθῆναι
[6, 23]   δι' ἀγυιᾶς τε ὁδὸς  Σιωπῆς,   καὶ παρὰ τὸ ἱερὸν τῆς
[6, 23]   εἴληφεν ἀπὸ τῶν κατασκόπων τῆς  σιωπῆς.   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΔ' Ἀγορὰ Ηλείων. Ἑλλανοδικαίων.
[6, 1]   εφεξης ανακεί μενοι τη Κυνί  σκα·   ί ππων νικαι γεγό νασιν
[6, 13]   πόρρω τῆς ἐν Ὀλυμπίᾳ στήλης  Σκαῖος   ἕστηκεν Δούριος Σάμιος, κρατήσας
[6, 1]   μματα ες τὴ ν Κυνί  σκαν   έ χοντα. (Εισὶ δὲ Λακεδαιμό
[6, 1]   τὴ ν Ἀρχιδά μου Κυνί  σκαν,   ες τὸ γέ νος τε
[6, 1]   ηνί οχος, καὶ αυτης Κυνί  σκας   εικώ ν, Ἀπελλου τέ χνη.
[6, 10]   αὐτοῦ, Γλαυκίας δὲ Αἰγινήτης ἐποίησε·  σκιαμαχοῦντος   δὲ ἀνδριὰς παρέχεται σχῆμα,
[6, 22]   σφισιν ἀπὸ Ἠλείων Μακίστιοι καὶ  Σκιλλούντιοι,   οὗτοι μὲν ἐκ τῆς Τριφυλίας,
[6, 25]   χαλκοῦν, ἐπὶ τράγῳ κάθηται χαλκῷ·  Σκόπα   τοῦτο ἔργον, Ἀφροδίτην δὲ Πάνδημον
[6, 2]   τι γὰ ρ μὴ Λεοντί  σκος   καὶ Σύ μμαχος των επὶ
[6, 2]   (Παρὰ δὲ Μεσσή νιος Δαμί  σκος,   ὸ ς δύ ο γεγονὼ
[6, 2]   στά διον παιδας ο Δαμί  σκος   ουτος, καί οι καὶ πενταθλή
[6, 5]   ἀγῶσιν ἀναγορευθήσεσθαι. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε' Πολυδάμνατος  Σκοτοθσσαίου   μεγίστου τῶν ἐφ' ἑαυτοῦ ἀνδρὸς
[6, 5]   ἐστιν μέγιστος Πουλυδάμας Νικίου.  (Σκοτοῦσσα   δὲ τοῦ Πουλυδάμαντας πατρὶς
[6, 5]   τὰ χρήματα τοῖς ξένοις. (Αὕτη  Σκοτουσσαίοις   συμφορὰ Φρασικλείδου μὲν Ἀθήνῃσιν
[6, 5]   τῶν ἐφ' ἑαυτοῦ ἀνδρὸς ἄγαλμα.  Σκοτουσσαίους   γενομένη συμφορά. Πολυδάμαντος ἔργα
[6, 5]   τε ἔμενε τὸ διαφυγὸν τῶν  Σκοτουσσαίων,   καὶ αὖθις ὑπὸ ἀσθενείας ἐξέλιπον
[6, 5]   τυραννήσας κατέλαβεν ἐν σπονδαῖς, καὶ  Σκοτουσσαίων   τούς τε ἐς τὸ θέατρον
[6, 26]   οἱ δὲ αὐτοὺς οὐκ Αἰθίοπας,  Σκύθας   δὲ ἀναμεμιγμένους Ἰνδοῖς φασὶν εἶναι.
[6, 19]   Λακεδαιμόνιος Δόντας Διποίνου καὶ  Σκύλλιδος   μαθητὴς ἐποίησε. (Τελευταῖος δὲ τῶν
[6, 2]   μαντική ν φησιν εν ά  σματι   Πί νδαρος. (Παρὰ δὲ του
[6, 14]   δὲ ἀφίκετο ἀγῶνος καιρὸς, ὃν  Σμυρναῖοι   Ἰώνων ἄγουσιν, ἐς τοσοῦτο ἄρα
[6, 13]   Πόλλιδος ἀνάκειται, γένος μὲν  Σμυρναῖος,   Ἰώνων δὲ πρῶτος λαβεῖν ἐν
[6, 23]   ἐπὶ ζημίᾳ Σωσάνδρου τε τοῦ  Σμυρναίου   καὶ Ἠλείου Πολύκτορος τῷ Διὶ
[6, 5]   ὃς ὁμοῦ τῷ Περσῶν δήμῳ  Σογδιανὸν   καταπαύσας παῖδα Ἀρταξέρξου γνήσιον, ἔσχεν
[6, 1]   επέ ξειμι, επιστά μενος ό  σοι   τω παραλό γω του κλή
[6, 17]   τῇ δεξιᾷ θελήσειας, τοσάδε ἔστι  σοι   τῶν ἀνηκόντων ἐς μνήμην. Δημοκράτης
[6, 1]   λογό ς εστιν αθλητων, οπό  σοις   γεγό νασιν Ὀλυμπικαὶ νικαι, αναθημά
[6, 1]   τὸ ν κό τινον. Ὁπό  σοις   δὲ ὴ αυτοις ειχεν ες
[6, 1]   τοσαυτα καὶ αυτὸ ς μνησθή  σομαι.   (Ἔ́ στιν εν δεξια του
[6, 2]   ους γὰ ρ εκ Πελοποννή  σου   φεύ γοντας επέ λιπεν η
[6, 2]   ς γὰ ρ ὴ ό  σους   αυτων κατέ λεξα ή δη,
[6, 5]   ὑπισχνούμενος δῶρα, ἀνέπεισεν αὐτὸν ἐς  Σοῦσά   τε καὶ ἐς ὄψιν ἀφικέσθαι
[6, 20]   Κλεοίτα δέ φασιν ὕστερον Ἀριστείδην  σοφίαν   τινὰ καὶ αὐτὸν ἐς τὸ
[6, 4]   ἐς τὰ ἀγάλματα τοῦ Φειδίου  σοφίας·   ἐπεὶ ἄλλως γε οὐκ ἴσμεν
[6, 3]   τὸν Χαιρέαν Μεσσήνιός τε παῖς  Σόφιος,   καὶ ἀνὴρ Ἠλεῖος ἀνάκειται Στόμιος.
[6, 18]   Ἀλέξανδρος δὲ οὔτε πρὸς τὸ  σόφισμα   ἀντιμηχανήσασθαί τι εὑρίσκων, καὶ ἐνεχόμενος
[6, 18]   ἐπιφθονώτατα ἀμυνάμενος. Ἐπεφύκει μὲν αὐτὸς  σοφιστὴς,   καὶ σοφιστῶν λόγους μιμεῖσθαι· ὡς
[6, 18]   ΙΗ' Ἅρμα Κρατισθένους Κυρηναίου. Ἀναξιμένους  σοφιστοῦ   ἄγαλμα. Περὶ τῆς αὐτοῦ πρὸς
[6, 24]   ἕστηκε Πύρρωνος τοῦ Πιστοκράτους εἰκών,  σοφιστοῦ   τε ἀνδρὸς καὶ ἐς βέβαιον
[6, 18]   Ἐπεφύκει μὲν αὐτὸς σοφιστὴς, καὶ  σοφιστῶν   λόγους μιμεῖσθαι· ὡς δέ οἱ
[6, 2]   δε ά λλοι των εκ  Σπά   ρτης ιπποτρό φων μετὰ τὴ
[6, 23]   ὄνομα, ἀφικόμενον δὲ ἐς Ἦλιν,  σπανίζουσι   σίτου σφίσι τροφὰς δοῦναι. Τούτῳ
[6, 4]   καὶ βασιλέων μόνος τῶν ἐν  Σπάρτῃ   δῆλός ἐστιν ἁμαρτὼν τάφου. (Ταῦτα
[6, 7]   Λακεδαιμονίων αὐτὸν, καὶ ἀναχθέντα ἐς  Σπάρτην,   ἀδικεῖν τε ὑπὸ Λακεδαιμονίων καταγνωσθῆναι,
[6, 4]   ὡς Συάδραν τε καὶ Χάρταν  Σπαρτιάτας.   (Ὁ δὲ παῖς ἀναδούμενος
[6, 15]   ἀναθήματα ἴστω τις Βυζαντίων ὄντας.  (Σπαρτιάτῃ   δὲ Εὐτελίδᾳ γεγόνασιν ἐν παισὶ
[6, 3]   Ἰθώμῃ· (Λύσανδρον δὲ τὸν Ἀριστοκρίτου  Σπαρτιάτην   ἀνέθεσαν ἐν Ὀλυμπίᾳ Σάμιοι· καὶ
[6, 9]   δὲ Ἠλεῖον κρατήσαντα παῖδας πάλῃ  Σπαρτιάτης   Κρατῖνος ἐποίησε. Τὰ δὲ ἐς
[6, 4]   μὲν δὴ καὶ ἐν τοῖς  Σπαρτιατικοῖς   λόγοις ἐς πλέον ἡμῖν δεδήλωται.
[6, 3]   Ἐτεόνικον, καὶ Φάρακα, καὶ ἄλλους  Σπαρτιατῶν,   ἥκιστα ἔς γε τὸ Ἑλληνικὸν
[6, 26]   καὶ λίνον καὶ τὴν βύσσον  σπείρουσιν,   ὅσοις γῆ τρέφειν ἐστὶν
[6, 5]   ἔμελλεν ἀπολεῖσθαι καὶ οὗτος. Ἐς  σπήλαιον   γὰρ οἵ τε ἄλλοι τῶν
[6, 5]   δαίμονα κορυφὴ τηνικαῦτα τοῦ  σπηλαίου   κατερρήγνυτο, καὶ δῆλα ἦν ὡς
[6, 5]   χεῖρας ὡς ἐπιπίπτοντι ἀνθέξων τῷ  σπηλαίῳ,   καὶ οὐ βιασθησόμενος ὑπὸ τοῦ
[6, 2]   τινὰ ο Θρασύ βουλος επὶ  σπλά   γχνων μαντικὴ ν κυνεί ων
[6, 2]   τοῦ μάντεως. διὰ κυνείων  σπλάγχνων   μαντική. Μάντεις Ἰαμίδαι. Ἄλλων ἀθλητῶν
[6, 5]   Φεραίων τυραννήσας κατέλαβεν ἐν  σπονδαῖς,   καὶ Σκοτουσσαίων τούς τε ἐς
[6, 5]   καὶ ὡς ἄνδρα ἡνίοχον ἐλαύνοντα  σπουδῇ   τὸ ἅρμα ἐπέσχε τοῦ πρόσω.
[6, 11]   μὲν παγκρατίου παρῆκε τὴν  σπουδήν,   ἐφρόντιζε δὲ, ὅπως καὶ ἐπὶ
[6, 22]   συμφορὰν ἀπεχθανόμενοί τε Ἠλείοις καὶ  σπουδὴν   ποιούμενοι, τιθέναι τὸν Ὀλυμπικὸν ἀγῶνα
[6, 2]   μπια Ἠλεί ων, ενί κα  στά   διον παιδας ο Δαμί σκος
[6, 4]   ἐστὶν ἐκ τῶν Θρᾳκίων  Σταγείρων.   Καὶ αὐτὸν ἤτοι μαθητὴς,
[6, 2]   νης τε Ἠλειος έ στηκε  σταδί   ου νί κην εν παισὶ
[6, 26]   τῆς πόλεως, ὅσον τε ὀκτὼ  στάδια,   ἔνθα τὴν ἑορτὴν ἄγουσι θυῖον
[6, 22]   Ἦλιν ὀρεινὴν ὁδόν, ὀγδοήκοντα δὲ  στάδια   ἐς Ἦλιν ἀπὸ τῆς Πύλου.
[6, 21]   ἀπὸ τῆς Σαύρου δειράδος προελθόντι  στάδια,   ἔστιν Ἀσκληπιοῦ ναός, ἐπίκλησιν μὲν
[6, 20]   σταδίου τῷ πέρατι, τοῖς  σταδιαδρόμοις   ἄφεσις πεποίηται, Ἐνδυμίωνος μνῆμα ἐνταῦθα
[6, 4]   δὲ ἄλλος τῶν Ἀττικῶν Πολυκλῆς,  Σταδιέως   μαθητὴς Ἀθηναίου, πεποίηκε παῖδα Ἐφέσιον
[6, 15]   ἐτῶν εἴκοσι. Τὸν δὲ παῖδα  σταδιοδρόμον   Ξένωνα Καλλιτέλους ἐν Λεπρέου τοῦ
[6, 7]   Εὐθύμου, Πύθαρχός τε ἕστηκε Μαντινεὺς  σταδιοδρόμος,   καὶ πύκτης Ἠλεῖος Χαρμίδης, λαβόντες
[6, 26]   ἐξ Ἤλιδος, ἑπτὰ καὶ πεντήκοντα  στάδιοι   καὶ ἑκατὸν ἐπὶ ποταμόν εἰσι
[6, 22]   δὲ ὅσον τε ἕξ ἀπωτέρω  σταδίοις,   ἐστὶν ἀέναος λίμνη τριῶν που
[6, 22]   ΚΒ' (Προελθόντι δὲ ὅσον τε  στάδιον   ἀπὸ τοῦ τάφου σημεῖά ἐστιν
[6, 20]   τοὺς ἀγωνιστάς. Τὸ μὲν δὴ  στάδιον   γῆς χῶμά ἐστι, πεποίηται δὲ
[6, 9]   ὀλυμπιάδος, ἣν Τισικράτης ἐνίκα Κροτωνιάτης  στάδιον.   Δῆλα οὖν ὡς Συρακούσιον ἤδη
[6, 12]   εἴκοσι καὶ ἑκατόν, ἣν Κυρηναῖος  στάδιον   ἐνίκησεν Ἰδαῖος. (Οὗτος Ἱέρων
[6, 20]   Κρυπτὴ εἴσοδος εἰς τὸ  στάδιον.   Ἱέρεια Δήμητρος Χαμύνης. Ἐνδυμιώνος μνῆμα.
[6, 20]   τε Ἑλλανοδίκας ἐσιέναι ἐς τὸ  στάδιον   καὶ τοὺς ἀγωνιστάς. Τὸ μὲν
[6, 4]   Ἴδῃ, πρῶτος Αἰολέων τῶν ταύτῃ,  στάδιον   Ὀλυμπίασιν ἐνίκησεν ἐν παισίν. Παρὰ
[6, 17]   Ἀλεξιβίῳ, τῷ μὲν ἐν παισὶ  σταδίου,   Ἀλεξιβίῳ δὲ πεντάθλου γέγονε νίκη.
[6, 17]   Ἡρόδοτος· δέ οἱ νίκη  σταδίου   γέγονεν ἐν παισί, Φιλῖνον δὲ
[6, 13]   θέουσι τῶν ἄθλων· καὶ οὕτως  σταδίου   δύο στεφανούμενος ἀναιρήσεται νίκας.
[6, 20]   ἐστίν. (Ὑπερβάλλοντι δὲ ἐκ τοῦ  σταδίου,   καθ' ὅτου οἱ Ἑλλανοδίκαι καθέζονται,
[6, 14]   Ἄνοχος δὲ Ἀδαμάτα Ταραντῖνος,  σταδίου   λαβὼν καὶ διαύλου νίκην, ἐστὶν
[6, 13]   ἡμέρᾳ τῇ αὐτῇ καὶ παραυτίκα  σταδίου   λαβὼν νίκην, προσέθηκε διαύλου σφίσι
[6, 3]   ἐπίγραμμα τὸ ἐπ' αὐτῷ μηνύει  σταδίου   μὲν ἀνδρῶν Ὀλυμπίασι νίκην ἀνελέσθαι
[6, 3]   Ὀλυμπιάδος ὀγδοηκοστῆς· δὲ τοῦ  σταδίου   νίκη τῷ Οἰβώτᾳ γέγονεν Ὀλυμπιάδι
[6, 16]   παῖδας κρατήσαντα, καὶ Νελαί̈ δαν  σταδίου   τε ἀνελόμενον καὶ ὅπλου στέφανον,
[6, 16]   τὴν εἰκόνα. (Λακεδαιμονίῳ δὲ Δεινοσθένει  σταδίου   τε ἐγένετο ἐν ἀνδράσιν Ὀλυμπικὴ
[6, 13]   ἔργον· τρεῖς δὲ ἐφεξῆς Ὀλυμπίασι  σταδίου   τε καὶ διαύλου νίκας ἔσχεν.
[6, 20]   εἴργουσι θεᾶσθαι. Πρὸς δὲ τοῦ  σταδίου   τῷ πέρατι, τοῖς σταδιαδρόμοις
[6, 16]   τὴν ἐν Λακεδαίμονι μέτρα εἶναι  σταδίους   ἑξήκοντα καὶ ἑξακοσίους (λέγουσι) Θεόδωρον
[6, 22]   (Ἀπέχει δὲ ὡς πεντήκοντα Ὀλυμπίας  σταδίους   κώμη τε Ἠλείων Ἡράκλεια καὶ
[6, 22]   Ἦλιν διὰ τοῦ πεδίου θελήσειας,  σταδίους   μὲν εἴκοσι καὶ ἑκατὸν ἐς
[6, 26]   ὄρνις νομίζεσθαι. (Κυλλήνη δὲ  σταδίους   μὲν εἴκοσιν Ἤλιδος καὶ ἑκατὸν
[6, 19]   αὐτῷ μέν ἐστιν ἤδη τῷ  σταδίῳ·   Γελῴων δὲ ἀνάθημα τόν τε
[6, 22]   λίμνη τριῶν που τὴν διάμετρον  σταδίων   μάλιστα. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΓ' Γυμνάσιον Ἤλιδος
[6, 19]   ἐς μὲν τοῦ χαλκοῦ τὸν  σταθμόν,   ὅτι πεντακόσια εἴη τάλαντα, ἐς
[6, 4]   λέγεται Κνώσσιος· ἐκπεσὼν δὲ ὑπὸ  στασιωτῶν   ἐκ Κνωσσοῦ, καὶ ἐς Ἱμέραν
[6, 2]   οι καὶ πενταθλή σαντι ύ  στερον   εγέ νοντο εν Νεμέ α
[6, 2]   ν. Ἐνιαυτω γὰ ρ ύ  στερον   του οικισμου του Μεσσή νης
[6, 14]   πω στεφανίτην, καὶ ἐπ' ἐκείνῳ  στεφανίτας   δύο ἐνίκησε. Πυθόκριτος δὲ
[6, 14]   ὑπὸ Ἀμφικτυόνων οὐκ ὄντα πω  στεφανίτην,   καὶ ἐπ' ἐκείνῳ στεφανίτας δύο
[6, 6]   ἐκείνην ὀλυμπιάδος τὸν ἐπὶ πυγμῇ  στέφανον   ἀνείλετο Εὔθυμος. δέ
[6, 7]   μὲν λαβὼν πυγμῆς ἐν ἀνδράσι  στέφανον,   Δωριεὺς δὲ νεώτατος παγκρατίῳ
[6, 6]   παιδὸς εἰκὼν Ἠλείου, πάλης ἀνελομένου  στέφανον·   ἐγένετο δὲ αὐτῷ καὶ Νεμείων
[6, 13]   φησὶν οὗτος Δίαλλος παγκρατίου  στέφανον   ἐν παισίν. Θερσίλοχον δὲ Κορκυραῖον,
[6, 15]   πάλης τε εἰληφότος καὶ παγκρατίου  στέφανον   ἐπὶ ἡμέρας τῆς αὐτῆς. Πρώτῳ
[6, 10]   δα Ταραντῖνος τόν τε Ὀλυμπικὸν  στέφανον   ἔσχεν ἐπὶ πεντάθλῳ, καὶ ὕστερον
[6, 16]   σταδίου τε ἀνελόμενον καὶ ὅπλου  στέφανον,   Ἠλείους σφᾶς ὄντας ἴστω τις.
[6, 15]   καὶ Νεμέᾳ καὶ Ἰσθμῷ λάβοι  στέφανον,   ἡλικίαν οὐ πρόσω γεγονὼς ἐτῶν
[6, 16]   τέ ἐστιν Ἠλεῖος πεντάθλου λαβὼν  στέφανον·   καὶ ἅρμα ἀνδρὸς Ἀθηναίου Γλαύκωνος
[6, 14]   Ἠλεῖος πάλης ἔσχεν ἐν παισὶ  στέφανον,   καὶ ἐν ἀνδράσιν ὕστερον· τούτῳ
[6, 14]   Ἐρετριεὺς ἀνέθηκεν ἀνελόμενος κέλητι ἵππῳ  στέφανον·   καὶ πλησίον τοῦ ἵππου Τελέστας
[6, 8]   Τιμάνθει παγκρατίου λαβόντι ἐν ἀνδράσι  στέφανον,   καὶ Τροιζηνίῳ Βαύκιδι παλαιστὰς καταβαλόντι
[6, 14]   καὶ εἰ ταινίαν περιθεῖτο  στέφανον·   κατέχων δὲ ἐντὸς χειλῶν τὸ
[6, 9]   (Θεογνήτῳ δὲ Αἰγινήτῃ πάλης μὲν  στέφανον   λαβεῖν ὑπῆρξεν ἐν παισί· τὸν
[6, 13]   Θερσίλοχον δὲ λαβόντα ἐν παισὶ  στέφανον,   Πολύκλειτος ἐποίησε σφᾶς Ἀργεῖος.
[6, 23]   γεγόνασιν αἱ τιμαί· χρόνος δὲ  στεφάνου   τε τοῦ ἐν Ὀλυμπίᾳ καὶ
[6, 13]   καὶ οὕτως σταδίου δύο  στεφανούμενος   ἀναιρήσεται νίκας. Τὰ μέντοι ἐπιφανέστατα
[6, 10]   πληγὴν, αὐτίκα εἶχε τὴν νίκην.  (Στεφάνους   δὲ λέγεται καὶ ἄλλους Πύθια
[6, 17]   Μαγνησίας, ἐπὶ τῷ ὁπλίτῃ δρόμῳ  στεφάνους   δύο ἀνῃρημένος· Λυσίππου δὲ ἔργον
[6, 3]   καὶ δύο Πυθικοὺς αὐτῷ πεντάθλου  στεφάνους,   καὶ ἄλλον Νεμείων. Λέγεται δὲ
[6, 16]   πάλης δὲ ἐν παισὶν ἀνελομένοις  στεφάνους.   Πλείσταινον δὲ τὸν Εὐρυδάμου τοῦ
[6, 11]   δρόμου νίκην. Τοὺς δὲ σύμπαντας  στεφάνους   τετρακοσίους τε ἔσχε καὶ χιλίους.
[6, 5]   παρὰ τοὺς ἐπὶ τῷ παγκρατίῳ  στεφάνους   ὑπάρχοντά ἐστιν. ὀρεινὴ τῆς
[6, 16]   ἑτέρᾳ τῶν χειρῶν τὸν Φίλιππον  στεφανοῦσα   αὐτόν· δὲ Ἦλις Δημήτριον
[6, 16]   Σέλευκον καὶ Πτολεμαῖον τὸν Λάγου  στεφανοῦσά   ἐστιν. (Ἀριστείδῃ δὲ Ἠλείῳ γενέσθαι
[6, 15]   ἀνδράσι πάλῃ τε καὶ πυγμῇ  στεφανωθέντα   ἐπὶ ἡμέρας τῆς αὐτῆς. Κάπρῳ
[6, 4]   τῷ μὲν Μολπίων ἐστὶν ὄνομα,  στεφανωθῆναι   δὲ τὸ ἐπίγραμμά φησιν αὐτὸν
[6, 4]   τῆς ἐν τῷ πορθμῷ Μεσσήνης·  στεφανωθῆναι   δὲ ὑπό τε Ἀμφικτυόνων καὶ
[6, 1]   νδρου πρό τερον έ τι  στεφανωθηναι   τὸ ν πατέ ρα πεντά
[6, 2]   Τιμοσθέ νης τε Ἠλειος έ  στηκε   σταδί ου νί κην εν
[6, 2]   πλησί ον μά ντις έ  στηκεν   Ἠλειος Θρασύ βουλος Αινέ ου
[6, 16]   Πολυπείθους ἅρμα. Ἠλείων ἰδιωτῶν ἀνδριάντες.  Στήλη   Δεινοσθένους. (Εἰσὶ δὲ εἰκόνες ἐν
[6, 14]   ἀντὶ τούτων ἐν Ὀλυμπίᾳ  στήλη,   καὶ ἐπίγραμμα ἐπ' αὐτῇ· Πυθοκρίτου
[6, 13]   δὲ τῇ ἐν Ὀλυμπίᾳ καὶ  στήλη   λέγουσα τοῦ Λακεδαιμονίου Χιόνιδος τὰς
[6, 13]   γὰρ δήπου, ὡς ἐν τῇ  στήλῃ,   οὐκ εἶναί πω τοῦ ὅπλου
[6, 13]   καὶ τε ἵππος ἐπὶ  στήλῃ   πεποιημένος, καὶ ἐπίγραμμά ἐστιν ἐπ'
[6, 13]   ὑστέροις τοῦ λόγου. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΓ'  Στήλη   τὰς Χιόνιδος τοῦ Λακεδαιμονίου νίκας
[6, 14]   αὐλοὺς ἔχων ἐστὶν ἐκτετυπωμένος ἐπὶ  στήλῃ.   Τούτῳ Πυθικαὶ νῖκαι γεγόνασι τῷ
[6, 13]   τὸν ἑστηκότα ἀνδριάντα παρὰ τῇ  στήλῃ   φασὶν εἰκόνα εἶναι Χιόνιδος, ἔργον
[6, 13]   ὅσοι Χίονιν αὐτὸν ἀναθεῖναι τὴν  στήλην,   ἀλλ' οὐ Λακεδαιμονίων ἥγηνται τὸ
[6, 16]   ἐν ἀνδράσιν Ὀλυμπικὴ νίκη· καὶ  στήλην   ἐν τῇ Ἄλτει παρὰ τὸν
[6, 16]   Λακεδαίμονα ἐξ Ὀλυμπίας ἐπὶ ἑτέραν  στήλην   τὴν ἐν Λακεδαίμονι μέτρα εἶναι
[6, 13]   οὐ πόρρω τῆς ἐν Ὀλυμπίᾳ  στήλης   Σκαῖος ἕστηκεν Δούριος Σάμιος,
[6, 16]   ἀνάκειται Πολυπείθους Λάκωνος, καὶ ἐπὶ  στήλης   τῆς αὐτῆς Καλλιτέλης τοῦ
[6, 14]   αὐτοῦ. Ἀνδριὰς Πύρρου τοῦ βασιλέως.  Στήλν   Πυθοκρίτου αὐλητοῦ. (Φερίας δὲ Αἰγινήτης
[6, 2]   ν εικό να ενταυθα έ  στησε.   Τὰ δε Ἠλεί ων ες
[6, 2]   ί ππω καθή μενον. Ἔ́  στι   γὰ ρ δὴ καὶ η
[6, 2]   υσὶ ν επεξευρό ντες έ  στι   μαντεύ εσθαι. Κυσὶ δὲ ουδέ
[6, 16]   ταλαιπωρίας ἐγένοντο αἱ νῖκαι. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  ΣΤΙΓΜΑ'   Ἀνδριάντες ἀθλητῶν. Ἑλλάδος καὶ Ἤλιδος
[6, 6]   ἐνταῦθα ἐγένετο τελευτή. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  στιγμα.   Ἕτεροι ἀνδριάντες ἀθλητῶν. Εὔθμος πύκτης
[6, 1]   αυτὸ ς μνησθή σομαι. (Ἔ́  στιν   εν δεξια του ναου της
[6, 24]   σφᾶς δεῖ ποιεῖν, διδάσκονται. (Τῇ  στοᾷ   δὲ, ἔνθα οἱ Ἑλλανοδίκαι διημερεύουσιν,
[6, 25]   Ἠλείοις καὶ Τύχης ἱερὸν: ἐν  στοᾷ   δὲ τοῦ ἱεροῦ μεγέθει μέγα
[6, 24]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΔ' Ἀγορὰ Ηλείων. Ἑλλανοδικαίων.  Στοὰ   Κορυκαική. Εἰκὼν καὶ μνῆμα Πύρρωνος.
[6, 20]   ό, τι δὲ τῇ Ἀγνάπτου  στοᾷ   προσεχής ἐστιν πρῷρα, κατὰ
[6, 20]   δὴ ἑκατέρωθεν αἱ πρὸς τῇ  στοᾷ   τῇ Ἀγνάπτου χαλῶσιν ὕσπληγες, καὶ
[6, 24]   Ἑλλανοδίκαι διημερεύουσιν, ἔστιν ἐγγὺς ἄλλη  στοά,   τὸ μεταξὺ αὐτῶν ἀγυιὰ μία·
[6, 25]   δὲ τῆς ἀγορᾶς ναὸς ἀρχαῖος,  στοαῖς   ἐν κύκλῳ περίστυλος· δὲ
[6, 24]   τρόπῳ δὲ πεποίηται τῷ ἀρχαιοτέρῳ,  στοαῖς   τε ἀπὸ ἀλλήλων διεστώσαις, καὶ
[6, 24]   Κορκυραίων πολλαπλάσια, καὶ οἰκοδομήσασθαι τὴν  στοὰν   ἀπὸ τῶν λαφύρων τῆς δεκάτης.
[6, 24]   αὐτοσχεδίως οἰκοδομούμενοι. Κατὰ ταύτην τὴν  στοὰν   ἰόντι ἐς τὴν ἀγορὰν, ἔστιν
[6, 21]   τοῖς ἀθληταῖς εἰσιν ἐνταῦθα. Τῆς  στοᾶς   δὲ τῆς πρὸς ἀνίσχοντα ἥλιον
[6, 24]   (Ἔστι δὲ κατασκευὴ τῆς  στοᾶς   Δώριος, καὶ διπλῆ, τῇ μὲν
[6, 24]   ἀριστερᾷ παρὰ τὸ πέρας τῆς  στοᾶς   Ἑλλανοδικαιών· ἀγυιὰ δὲ
[6, 25]   ἀνεῖται Ῥωμαίοις. Ἔστι δὲ τῆς  στοᾶς   ὀπίσω τῆς ἀπὸ τῶν λαφύρων
[6, 24]   τῷ τοίχῳ. Κατὰ δὲ τῆς  στοᾶς   τὸ ἐς τὴν ἀγορὰν ἕστηκε
[6, 14]   λοιπῶν δὲ ἀλλήλοις ἐπικειμένων κατὰ  στοῖχον,   τὸν ἐλάχιστον οὖν τῶν δακτύλων
[6, 19]   ἐν χώρᾳ τῇ Ἰβήρων λέγουσι,  στόμασιν   ἐς θάλασσαν κατερχόμενον δυσὶ, καὶ
[6, 14]   τοὺς ἀνδριάντας ἐποίησαν, τῷ μὲν  Στόμιός   ἐστιν ὄνομα, τῷ δὲ τὸν
[6, 3]   Σόφιος, καὶ ἀνὴρ Ἠλεῖος ἀνάκειται  Στόμιος.   Καὶ τῷ μὲν τοὺς συνθέοντας
[6, 3]   πολεμίοις στρατηγοῦντα ἀποθανεῖν ὑπὸ τοῦ  Στομίου,   μονομαχήσαντά οἱ κατὰ πρόκλησιν. (Εἶναι
[6, 3]   τοὺς συνθέοντας τῶν παίδων παρελθεῖν,  Στομίῳ   δὲ πεντάθλου τε ἐν Ὀλυμπίᾳ
[6, 24]   τοὺς ἵππους παιδεύουσιν ἐνταῦθα. Τῶν  στοῶν   δὲ πρὸς μεσημβρίαν ἐργασίας
[6, 2]   νων καὶ των εξ αυτης  Στρά   του πρωτος Ξενά ρκης τε
[6, 4]   τοῦ Πατρέως. Ἀριστοτέλοθς ἄγαλμα του  Στραγειρίτου.   Ἀρχιδάμου βασιλέως Λακεδαιμονίων. Ἐργοτέλους τοῦ
[6, 3]   Ἠλείων καὶ Θηβαίων ἐπὶ Σικυῶνα  στρατεία.   Ἀνδριὰς Κράτινου καλλίστου τῶν ἐφ'
[6, 3]   ἐπὶ Σικυῶνα Ἠλείων καὶ Θηβαίων  στρατεία   γεγενῆσθαι μετὰ τὸ ἀτύχημα Λακεδαιμονίων
[6, 25]   κατὰ τὴν Ἀγαμέμνονος καὶ Μενελάου  στρατείαν   ἐπὶ Ἴλιον Ποσειδῶν τῷ Ὁμήρου
[6, 20]   τῆς ἐπὶ Αὐγέαν καὶ Ἠλείους  στρατείας   αὐτόν τε ἀποθανεῖν καὶ τὸν
[6, 17]   τῆς ἐπὶ Δαρεῖον καὶ Πέρσας  στρατείας   μετασχόντος. Δύο δὲ αὖθις ἐξ
[6, 20]   τιθέασι τὸ παιδίον πρὸ τοῦ  στρατεύματος   γυμνόν. (Ἐπῄεσάν τε δὴ οἱ
[6, 23]   τεθῆναι λέγουσιν. Ἄνδρες τοῦ Ὀξύλου  στρατεύματος   ἐπὶ κατασκοπῇ τῶν ἐν Ἤλιδι
[6, 3]   Ἠλεῖοί φασι, καὶ ἄρχειν Σικυωνίων·  στρατεῦσαι   δὲ ἐπὶ Σικυῶνα αὐτοὶ, φιλίᾳ
[6, 16]   δὲ Ἦλις Δημήτριον τὸν  στρατεύσαντα   ἐπὶ Σέλευκον καὶ Πτολεμαῖον τὸν
[6, 4]   Χαιρώνειαν Ἀχαιοῖς τοῖς πᾶσιν ὁμοῦ  στρατεύσασθαι,   ἰδίᾳ κατ' ἀρετήν τε
[6, 7]   ἐν Ἀργινούσαις ὁμοῦ τῷ Θρασύλλῳ  στρατηγήσαντας,   προπετείας ἐστὶν ἔγκλημα. Διαγόρας μὲν
[6, 16]   τὸν Εὐρυδάμου τοῦ ἐναντία Γαλατῶν  στρατηγήσαντος   Αἰτωλοῖς Θεσπιεῖς εἰσιν οἱ ἀναθέντες.
[6, 7]   ναυτικὸν, καὶ Κόνωνα ἐπ' αὐτῷ  στρατηγόν,   Ῥοδίων δὲ τὸν δῆμον πεισθέντα
[6, 3]   τρόπαια, καὶ ἄνδρα τοῖς πολεμίοις  στρατηγοῦντα   ἀποθανεῖν ὑπὸ τοῦ Στομίου, μονομαχήσαντά
[6, 20]   ἀφικομένην παρὰ τῶν Ἠλείων τοὺς  στρατηγούς,   νήπιον παῖδα ἔχουσαν ἐπὶ τῷ
[6, 15]   δὲ τὸν ἐλάσαντα ἐπὶ Σέλευκον  στρατιᾷ   καὶ ἁλόντα ἐν τῇ μάχῃ,
[6, 20]   Ἀρκάδων ἐς τὴν Ἠλείαν ἐσβεβληκότων  στρατιᾷ,   καὶ τῶν Ἠλείων σφίσιν ἀντικαθημένων,
[6, 25]   Ἠλεῖοι κατὰ αἰτίαν τήνδε. Ἡρακλεῖ  στρατιὰν   ἄγοντι ἐπὶ Πύλον τὴν ἐν
[6, 14]   μὲν Λύσιππος, ἀνέθεσαν δὲ οἱ  στρατιῶται   δύο εἰκόνας. Εἶναι δὲ ἡγεμών
[6, 4]   αὐτὸν ἤτοι μαθητὴς, καὶ  στρατιωτικὸς   ἀνέθηκεν ἀνὴρ, ἅτε παρὰ Ἀντιπάτρῳ
[6, 22]   Τετάρτῃ δὲ ὀλυμπιάδι καὶ τριακοστῇ  στρατὸν   οἱ Πισαῖοι καὶ βασιλεὺς αὐτῶν
[6, 5]   καὶ λέοντας, οἳ καὶ τῷ  στρατῷ   ποτε ἐπιθέμενοι τῷ Ξέρξου, τὰς
[6, 7]   ἀνδριάς ἐστιν. (Ἀνὴρ δὲ ἐκ  Στυμφήλου   Δρομεὺς ὄνομα, καὶ δὴ καὶ
[6, 1]   γέ νος δὲ ην Ηλειος,  Σύ   μμαχος Αισχύ λου· παρὰ δὲ
[6, 2]   ρ μὴ Λεοντί σκος καὶ  Σύ   μμαχος των επὶ πορθμω Μεσσηνί
[6, 2]   δὲ Ευτυχί δης ουτος καὶ  Σύ   ροις τοις επι Ὀρό ντη
[6, 4]   εἶναι Κορίνθιον, φοιτῆσαι δὲ ὡς  Συάδραν   τε καὶ Χάρταν Σπαρτιάτας. (Ὁ
[6, 19]   καὶ Ὑδροῦντος μεταβεβληκέναι τὸ ὄνομα,  Σύβαριν   οὖσαν τὸ ἀρχαῖον. δὲ
[6, 6]   αὕτη γραφῆς μίμημα ἀρχαίας. Νεανίσκος  Σύβαρις   καὶ Κάλαβρός τε ποταμὸς καὶ
[6, 19]   Ἕρμων ἐποίησαν. (κοδόμησαν δὲ καὶ  Συβαρῖται   θησαυρὸν, ἐχόμενον τοῦ Βυζαντίων. Ὁπόσοι
[6, 19]   ἐστὶν ἔργον. (Πρὸς δὲ τῷ  Συβαριτῶν   Λιβύων ἐστὶ τῶν ἐν Κυρήνῃ
[6, 19]   καὶ πόλεως. Θησαυρὸς Καρχηδονίων. Ἐπιδαμνίων.  Συβαριτῶν.   Λιβύων τῶν ἐν Κυρήνῃ. Σελινουντίων.
[6, 18]   τὰς πόλεις. Καὶ αὐτός τε  συγγεγραφὼς   ἦν, καὶ τὸ ἔχθος τὸ
[6, 11]   Θεαγένους δὲ τῇ μητρὶ Ἡρακλέους  συγγενέσθαι   φάσμα ἐοικὸς Τιμοσθένει. Ἔνατόν τε
[6, 18]   ἐνεχόμενος τῇ ἀνάγκῃ τοῦ ὅρκου,  συγγνώμην   ἔνεμεν οὐκ ἐθέλων Λαμψακηνοῖς. (Φαίνεται
[6, 23]   ἐνταῦθα λόγων τε αὐτοσχεδίων καὶ  συγγραμμάτων   ποιοῦνται παντοίων· καλεῖται δὲ Λαλίχμιον,
[6, 3]   τῇ ἐς Ἀχαιοὺς προσέσται μοι  συγγραφῇ.   (Ἀντιόχου δὲ ἀνδριάντα ἐποίησε μὲν
[6, 1]   λλων τε καὶ εικό νων  συγγραφή   Ουδὲ οπό σων εστή κασιν
[6, 7]   τὴν τελευτήν, ἐστιν ἐν τῇ  συγγραφῇ   τῇ Ἀτθίδι Ἀνδροτίωνι εἰρημένα· εἶναι
[6, 18]   ἐπὶ Λακεδαιμονίοις ὁμοῦ καὶ Θηβαίοις  συγγραφὴν   λοίδορον. Ὡς δὲ ἦν ἐς
[6, 2]   καὶ ου Μεσσηνί ους φασί  (Συγκατηλθε   μέ ντοι Μεσσηνί οις ες
[6, 26]   καὶ ὅσα Αἰθίοπες οἱ ὑπὲρ  Συήνης   ἐς τοῦ ἡλίου τὴν τράπεζαν
[6, 18]   δέ εἰσιν εἰργασμέναι, Ῥηξιβίου μὲν  συκῆς,   δὲ τοῦ Αἰγινήτου κυπαρίσσου,
[6, 7]   περὶ τὰ ἐντὸς Πελοποννήσου χωρία·  συλληφθέντα   δὲ ὑπὸ ἀνδρῶν Λακεδαιμονίων αὐτὸν,
[6, 20]   τε κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον  συμβαίνει   τῶν ἵππων, ἔστ' ἂν ἐξισωθῶσιν
[6, 4]   τὴν εἰκόνα τεκμαιρόμενον τῇ ἡλικίᾳ  συμβαλέσθαι   δεῖ με τὸν πόλεμον, ἔνθα
[6, 9]   μὲν οὐχ οἷά τε ἦν  συμβαλέσθαι·   τάχα δ' ἂν Αἰγινήταις τισὶν
[6, 23]   καὶ αὐτῷ διαφέροντας τῷ ἐπιτηδεύματι:  συμβάλλουσι·   δὲ ἐπὶ πάλῃ. (Εἰσὶ δὲ
[6, 23]   τοῖς ἀθλοῦσιν ἐνταῦθα ποιοῦνται, καὶ  συμβάλλουσιν   αὐτόθι τοὺς ἀθλητὰς οὐ παλαίσοντας
[6, 23]   καλούμενον Πλέθριον· ἐν δὲ αὐτῷ  συμβάλλουσιν   οἱ Ἑλλανοδίκαι τοὺς καθ' ἡλικίαν,
[6, 24]   δὲ, πρὶν μὲν ἥλιον ἀνίσχειν,  συμβαλόντες   δρομέας, μεσούσης δὲ τῆς ἡμέρας
[6, 3]   Τὰ δὲ ἄλλα, ὁποῖα τὰ  συμβάντα   ἦν ἐς τὸν Οἰβώταν, τῇ
[6, 9]   ἐρησομένους, ὁποῖα ἐς Κλεομήδην τὰ  συμβάντα   ἦν. (Τούτοις χρῆσαι τὴν Πυθίαν
[6, 8]   Τιμάνθει τὸ τέλος τοῦ βίου  συμβῆναί   φασιν ἐπὶ αἰτίᾳ τοιᾷδε· πεπαῦσθαι
[6, 20]   παῖδα, διδοίη δὲ ἐξ ὀνειράτων  συμμαχήσοντα   Ἠλείοις. Οἱ δὲ ἐν ταῖς
[6, 25]   οὖν καὶ Πυλίοις τὸν δην  συμμαχήσοντα   τῇ ἀπεχθείᾳ τοῦ Ἡρακλέους, ἔχοντα
[6, 7]   ἐς τὴν βασιλέως καὶ Ἀθηναίων  συμμαχίαν.   Δωριέα δὲ ἀποδημεῖν μὲν τότε
[6, 3]   Καμπανῶν, οἳ Ῥωμαίοις μεγίστη τοῦ  συμμαχικοῦ   μοῖρα ἦσαν. (Ἐπὶ δὲ τῷ
[6, 19]   ἄγαλμα, ἅτε οὖσα τῷ Ἡρακλεῖ  σύμμαχος·   αὕτη παρὰ τὰς Ἑσπερίδας ἀνάκειται
[6, 11]   ἀνελέσθαι δρόμου νίκην. Τοὺς δὲ  σύμπαντας   στεφάνους τετρακοσίους τε ἔσχε καὶ
[6, 23]   δρόμων πεφύκασιν ἐντὸς τοίχου·  σύμπας   δὲ οὗτος περίβολος καλεῖται Ξυστός,
[6, 5]   γὰρ οἵ τε ἄλλοι τῶν  συμποτῶν   καὶ Πουλυδάμας ἐσῆλθεν ὥρᾳ
[6, 5]   ἀνδρὸς ἄγαλμα. Σκοτουσσαίους γενομένη  συμφορά.   Πολυδάμαντος ἔργα λαμπρὰ καὶ θάνατος.
[6, 5]   τοῖς ξένοις. (Αὕτη Σκοτουσσαίοις  συμφορὰ   Φρασικλείδου μὲν Ἀθήνῃσιν ἐγένετο ἄρχοντος,
[6, 22]   Αἰόλου. Πισαῖοι δὲ ἐφειλκύσαντο αὐθαίρετον,  συμφορὰν   ἀπεχθανόμενοί τε Ἠλείοις καὶ σπουδὴν
[6, 19]   πολέμῳ· πρὶν δὲ τὴν  συμφορὰν   γενέσθαι σφίσι, θησαυρὸν τῷ ἐν
[6, 26]   Ἠλείων τε οἱ δοκιμώτατοι ἄνδρες,  σὺν   αὐτοῖς δὲ καὶ ξένοι κατώμνυντο
[6, 20]   μάχην, τὸ ἱερὸν ἐποίησαν ἐνταῦθα·  σὺν   δὲ αὐτῷ σέβεσθαι καὶ τὴν
[6, 22]   ἐσβαλόντας δὲ ἐς τὴν Πισαίαν  σὺν   ὅπλοις, ἀπελθεῖν οἴκαδε ἀπράκτους ἔπεισε
[6, 3]   κάλλιστος τῶν ἐφ' ἑαυτοῦ, καὶ  σὺν   τέχνῃ μάλιστα ἐπάλαισε. Καταπαλαίσαντι δὲ
[6, 7]   παρόν σφισι πολλά τε καὶ  σὺν   τῷ δικαίῳ δρᾶσαι. (Τὰ δὲ
[6, 15]   Κλειτόμαχος τοὺς Ἑλλανοδίκας γενήσεσθαι  σὺν   τῷ δικαίῳ σφίσιν, εἰ τὸ
[6, 22]   ἑκάστῃ τῶν νυμφῶν, Καλλιφάεια, καὶ  Συνάλλαξις,   καὶ Πηγαία τε καὶ Ἴασις,
[6, 22]   Πισαῖοι πόλεμον ἑκούσιον ἐπανείλοντο Ἠλείοις,  συναπέστησαν   δέ σφισιν ἀπὸ Ἠλείων Μακίστιοι
[6, 17]   τὴν πόλιν κατ' ἐμὲ αὖθις  συνέβαινεν   οἰκεῖσθαι. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΗ' Ἅρμα Κρατισθένους
[6, 12]   τούτους. (Τοῦ δέ οἱ βίου  συνέβη   γενέσθαι τὴν τελευτὴν ὑπὸ Δεινομένους,
[6, 14]   Ἀρτεμιδώρῳ γὰρ ἁμαρτεῖν μὲν Ὀλυμπίων  συνέβη   παγκρατιάζοντι ἐν παισίν· αἰτία δέ
[6, 7]   τὸν δὲ τῇ ἐφεξῆς ταύτῃ  συνέβη   τὸν Θέαντον· καί σφισιν ἀνδριάντες
[6, 14]   ἡλικίᾳ νέον, πρὸς δὲ καὶ  σύνεγγυς   οὐκ ἐθέλοντα ἵστασθαι. (Λέγεται δὲ
[6, 18]   Ἀμύντου καὶ ὕστερον Ἀλέξανδρος εἰργάσατο,  συνέγραψεν   ὁμοίως ἅπαντα· δέ οἱ
[6, 5]   τούς τε ἐς τὸ θέατρον  συνειλεγμένους   (ἔτυχε γάρ σφισι καὶ ἐκκλησία
[6, 7]   ἐχρῶντο· ὡς δὲ ἐς ἐκκλησίαν  συνελθόντες   ἄνδρα οὕτω μέγαν καὶ δόξης
[6, 13]   ἀναβάτην ἔτι ἀρχομένου τοῦ δρόμου  συνέπεσεν   ἀποβαλεῖν αὐτήν, καὶ οὐδέν τι
[6, 4]   καί οἱ καὶ τοῦ βίου  συνέπεσεν   ἐν πολέμῳ τὴν τελευτὴν γενέσθαι.
[6, 25]   Ἤλιδι, παρεῖναί οἱ καὶ Ἀθηνᾶν  συνεργὸν   λέγουσιν· ἀφικέσθαι, οὖν καὶ Πυλίοις
[6, 7]   τὸ ἐκείνου γένος. Οἱ δὲ  συνεχεῖς   τε ἀλλήλοις καὶ ἐν κόσμῳ
[6, 22]   Ἀρτέμιδος καὶ νυμφῶν, αἷς παίζουσα  συνῆν·   τὴν δὲ (ἐν ὑπονοίᾳ γὰρ
[6, 3]   Στόμιος. Καὶ τῷ μὲν τοὺς  συνθέοντας   τῶν παίδων παρελθεῖν, Στομίῳ δὲ
[6, 12]   πλέον ἥμισυ· Ἱέρωνι δὲ  συνιόντων   μὲν ἄρτι ἐς τὸν πόλεμον,
[6, 9]   Διδάσκαλοι δὲ ἐγεγόνεσαν Πτολίχῳ μὲν  Συννοῶν   πατήρ, ἐκείνῳ δὲ Ἀριστοκλῆς
[6, 17]   φησὶν Εὔμολπος ἀπόγονος τρίτος Δηικράτους  συνοικήσαντος   ἀδελφῇ τῇ Γοργίου. (Οὗτος
[6, 6]   αὐτῆς. Καὶ παῖς τε  συνοικήσειν   κατώμνυτο αὐτῷ σώσαντι αὐτὴν καὶ
[6, 17]   τοῖς ἀδελφοῖς εἶναι τῆς μητρὸς  σύνοικος   φεύγων, ἅτε τοῦ Ἀλκμαίωνος ἐπιστάμενος
[6, 20]   ἥκουσιν ἐπὶ τὴν θέαν γενέσθαι  σύνοπτος·   δελφὶς δὲ ἐς ἔδαφος
[6, 13]   δευτέρας Καὶ τέσσαρας, ὡς ἕκαστοι  συνταχθῶσιν   ὑπὸ τοῦ κλήρου, καὶ οὐκ
[6, 12]   ἐς Ἀρκάδας ἡγοῖτο ἄν τις  συντελέσαι   τοὺς Τριταιεῖς, καθὰ καὶ νῦν
[6, 1]   λω δε) τελεί α τε  συνωρί   δι, καὶ πώ λων ά
[6, 2]   παις του Τί μωνος Αί  συπος,   παιδί ον επὶ ί ππω
[6, 12]   τοῦ Αἰγινήτου Γλαυκίου. ~Ἱέρων Δεινομένους,  Συρακοθσίων   τύραννος. Ἕτερος Ἱέρων Ἱεροκλέους τυραννήσας
[6, 2]   παιδας κατειργασμέ νος πύ κτας.  Συρακοσί   ων δὲ ά νδρες, ά
[6, 19]   ἀριθμόν, Γέλωνος δὲ ἀνάθημα καὶ  Συρακοσίων,   Φοίνικας ἤτοι τριήρεσιν καὶ
[6, 12]   τε τῷ Δεινομένους, καὶ ἐν  Συρακούσαις   καὶ οὗτος τυραννήσας· Ἱέρων δὲ
[6, 9]   (Γέλων δὲ Σικελίας τυραννήσας