HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PAUSANIAS, Le Tour de la Grèce, livre VI

Liste des contextes (ordre alphabétique)


α  =  922 formes différentes pour 2135 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[6, 1]   ~ΗΛΙΑΚΩΝ. ~ΚΕΓΑΛΑΙΟΝ  Α'   Ἀνδιάντες ἀθλητῶν νικητῶν, καί ἰδιωτῶν
[6, 2]   ντη Τύ χης εποί ησεν  ά   γαλμα, μεγά λας παρὰ των
[6, 2]   Συρακοσί ων δὲ ά νδρες,  ά   γοντες ες Ὀλυμπί αν παρὰ
[6, 2]   του Ευδαμί δου βασιλέ ως.  ὰ   δὴ καὶ ες πλέ ον
[6, 1]   αν. (Παρὰ δὲ αυτω παιδί  α   δύ ο, τὸ μὲ ν
[6, 2]   τουτον η κατὰ (Ἄγιν βασιλέ  α   επιστρατεί α Λακεδαιμονί ων εγέ
[6, 2]   κα ενί κησεν εν Ὀλυμπί  α.   Θαυμα δὲ εί περ ά
[6, 2]   ανέ δησεν αυτὸ ς ταινί  α·   καὶ επὶ τού τω μαστιγουσιν
[6, 1]   καὶ Ισθμοι τε καὶ Νεμέ  α.   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' Ἀνδριάντες Λακεδαιμονίων ἱπποτρόφων.
[6, 2]   κατὰ (Ἄγιν βασιλέ α επιστρατεί  α   Λακεδαιμονί ων εγέ νετο επι
[6, 2]   καὶ Μαντινευσιν εμαντεύ σατο εναντί  α   Λακεδαιμονί ων καὶ Ἄγιδος του
[6, 2]   α. Θαυμα δὲ εί περ  ά   λλο τι καὶ τό δε
[6, 2]   λεξα ή δη, τοσοί δε  ά   λλοι των εκ Σπά ρτης
[6, 1]   αγωνα, οι δὲ καὶ επὶ  ά   λλοις έ ργοις, ό μως
[6, 2]   των επὶ πορθμω Μεσσηνί ων,  ά   λλος γε ουδεὶ ς Μεσσή
[6, 2]   παγκρατί ω νί κην των  ά   λλων τε Ἀκαρνά νων καὶ
[6, 1]   Ὀλυμπικαὶ νικαι, αναθημά των δὲ  ά   λλων τε καὶ εικό νων
[6, 1]   ὴ καὶ τοις ανδριασιν υπηρχεν  ά   μεινον ετέ ρων πεποιησθαι, τοσαυτα
[6, 2]   πύ κτας. Συρακοσί ων δὲ  ά   νδρες, ά γοντες ες Ὀλυμπί
[6, 1]   Πεποί ηται δὲ εν Ὀλυμπί  α   παρὰ τὸ ν ανδριά ντα
[6, 2]   Φιλανδρί δου. Λακεδαιμό νιοι δὲ  ά   ρα μετὰ τὴ ν επιστρατεί
[6, 2]   αις εισὶ ν Ἰώ νων  ά   ριστοι, τά δε μὲ ν
[6, 1]   λί θου κρηπὶ ς, καὶ  ά   ρμα τε ί ππων, καὶ
[6, 2]   Θηβαί ων δή μου τὸ  ά   ρμα, τὸ ν δὲ ηνί
[6, 1]   αυτοις. Ἀνά ξανδρος μὲ ν  ά   ρματι ανηγορεύ θη πρωτος· τὸ
[6, 2]   ο Τί μων δὲ επὶ  ά   ρματι ανηγορεύ θη. Τω δὲ
[6, 1]   συνωρί δι, καὶ πώ λων  ά   ρματι· ὀλυμπιά δι δὲ εκρά
[6, 2]   λαβειν μαντική ν φησιν εν  ά   σματι Πί νδαρος. (Παρὰ δὲ
[6, 2]   στερον εγέ νοντο εν Νεμέ  α   τε νικαι και Ἰσθμοι. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[6, 1]   τω Τρωί λω δε) τελεί  α   τε συνωρί δι, καὶ πώ
[6, 14]   πολλὰ ἐργασάμενον καὶ ἄξια μνήμης,     ἐν τῷ λόγῳ τῷ ἐς
[6, 23]   καὶ τῶν ἀγαλμάτων τὸ ἕτερον,     ἐπὶ ζημίᾳ Σωσάνδρου τε τοῦ
[6, 20]   ἐπὶ τῷ πέρατι τῶν ἀγαλμάτων,     ἐπὶ ζημίαις ἐποιήσαντο ἀθλητῶν, ἐπὶ
[6, 26]   τὰς προσεχεῖς αὐτῇ νέμονται νήσους,  Ἄβασαν   καὶ Σακαίαν· οἱ δὲ αὐτοὺς
[6, 5]   ποταμοῦ τοῦ ῥέοντος διὰ τῆς  Ἀβδηριτῶν,   καὶ ἄλλα θηρία, ἐν δὲ
[6, 14]   τοῦ Ἀνδρομάχου, γένος ἀνδρὸς ἐξ  Ἀβδήρων,   ἐποίησε μὲν Λύσιππος, ἀνέθεσαν δὲ
[6, 12]   ἐποιήσατο, Γέλωνι τῷ παιδὶ Νηρηίδα  ἀγαγόμενος   τὴν Πύρρου. Ῥωμαίων δὲ περὶ
[6, 2]   σθαι νί κας. Λυκινος δὲ  αγαγὼ   ν ες Ὀλυμπί αν πώ
[6, 26]   τὴν βύσσον οὐχ ἥκιστα ἐκτρέφειν  ἀγαθή.   Τὴν μὲν δὴ κανναβίδα καὶ
[6, 13]   ἵππων νίκῃ γέγονεν εἰκών·  Ἀγαθῖνον   δὲ ἀνέθεσαν Ἀχαιοὶ Πελληνεῖς. Ἀνέθηκε
[6, 13]   ἴστω τις. Ἠλείοις δὲ ἀνδράσιν  Ἀγαθίνῳ   τε τῷ Θρασυβούλου καὶ Τηλεμάχῳ,
[6, 12]   ἐκαλεῖτο Ἱεροκλέους. Μετὰ δὲ τὴν  Ἀγαθοκλέους   τοῦ πρότερον τυραννήσαντος τελευτὴν Συρακουσίοις
[6, 5]   Καί πως οὐ κατά τινα  ἀγαθὸν   δαίμονα κορυφὴ τηνικαῦτα τοῦ
[6, 14]   καὶ ἄλλως τὰ πολεμικὰ  ἀγαθὸς   Πύθης ἔοικε. (Κεῖνται δὲ
[6, 4]   Ῥηγῖνος, εἴπερ τις καὶ ἄλλος  ἀγαθὸς   τὰ ἐς πλαστικήν. Διδαχθῆναι δὲ
[6, 20]   εἶναι τάφον ἀνδρὸς αὐτόχθονος καὶ  ἀγαθοῦ   τὰ ἐς ἱππικήν (καὶ ὄνομα
[6, 19]   ἀρχαίοις Ἀττικοῖς γράμμασι· Ζηνί μ'  ἄγαλμ'   ἀνέθηκαν Ὀλυμπίῳ ἐκ Χερονήσου Τεῖχος
[6, 25]   δὲ τοῦ ἱεροῦ μεγέθει μέγα  ἄγαλμα   ἀνάκειται ξόανον ἐπίχρυσον, πλὴν προσώπου
[6, 24]   τὰ ἐπιφανέστατα ναός ἐστι καὶ  ἄγαλμα   Ἀπόλλωνος Ἀκεσίου· σημαίνοι δ' ἂν
[6, 19]   βοηθῶν. Εἱστήκει δὲ καὶ Ἀθηνᾶς  ἄγαλμα,   ἅτε οὖσα τῷ Ἡρακλεῖ σύμμαχος·
[6, 25]   ΚΕ' Ναὸς ἀνείμενος βασιλεῦσι Ὁωμαίων.  Ἄγαλμα   Ἀφροδίτης Οὐρανίας. Ἀφροδίτης πανδήμου. Ναὸς
[6, 25]   πεποίηται, καὶ ἐπὶ τῇ κρηπῖδι  ἄγαλμα   Ἀφροδίτης χαλκοῦν, ἐπὶ τράγῳ κάθηται
[6, 25]   καὶ βύσσου περιβάλλουσι. (Τοῦτο τὸ  ἄγαλμα   ἐλέγετο εἶναι Ποσειδῶνος, ἔχειν δὲ
[6, 7]   Καλλικλῆς Θεοκόσμου τοῦ ποιήσαντος τὸ  ἄγαλμα   ἐν Μεγάροις τοῦ Διός. Διαγόρου
[6, 22]   ἐλείπετο ὀλίγα, καὶ Ἀλφειαίας Ἀρτέμιδος  ἄγαλμα   ἐν ναῷ. (Γενέσθαι δὲ τὴν
[6, 11]   τῆς οἰκίας αὖθις κομίσαι τὸ  ἄγαλμα   ἐς τὴν ἀγοράν. Ὡς δὲ
[6, 24]   Τῶν Χαρίτων δὲ ἐν δεξιᾷ  ἄγαλμά   ἐστιν Ἔρωτος· ἕστηκε δὲ ἐπὶ
[6, 11]   αὐτόν) ἀνασπάσαι τε δὴ τὸ  ἄγαλμα,   καὶ ἐπὶ τὸν ἕτερον τῶν
[6, 26]   ἱερὸν Ἀθηνᾶς· ἐλέφαντος δὲ τὸ  ἄγαλμα   καὶ χρυσοῦ. Εἶναι μὲν δὴ
[6, 26]   τῶν Θυίων. Ἱερὸν Ἀθηνᾶς. Ἑρμοῦ  ἄγαλμα.   Καρποὶ χώρας Ἠλείας. Βύσσος. Ἐσθῆτες
[6, 25]   πανδήμου. Ναὸς δοῦ. Ἱερὸν Τύχης.  Ἄγαλμα   Κορύβαντος καλουμένου Σατράπου. Ἔχεται δὲ
[6, 26]   ἐστί· τοῦ Ἑρμοῦ δὲ τὸ  ἄγαλμα,   ὃν οἱ ταύτῃ περισσῶς σέβουσιν,
[6, 11]   φασὶν ἐς τὴν οἰκίαν ἐρχόμενον,  ἄγαλμα   ὅτου δὴ θεῶν ἀνακείμενον ἐν
[6, 25]   ὄροφος κατερρύηκε τῷ ναῷ, καὶ  ἄγαλμα   οὐδὲν ἐλείπετο· βασιλεῦσι δὲ ἀνεῖται
[6, 18]   Ἅρμα Κρατισθένους Κυρηναίου. Ἀναξιμένους σοφιστοῦ  ἄγαλμα.   Περὶ τῆς αὐτοῦ πρὸς Ἀλέξανδρον
[6, 6]   οὐχ τῆς Ἥρας τὸ  ἄγαλμα   ποιήσας, μαθητὴς δὲ Ναυκύδους, παλαιστὴν
[6, 26]   ἱερόν ἐστι Διονύσου; τέχνη τὸ  ἄγαλμα   Πραξιτέλους. Θεῶν δὲ ἐν τοῖς
[6, 19]   Μιλτιάδης σφίν. Κεῖται δὲ καὶ  ἄγαλμα   πύξινον Ἀπόλλωνος ἐπιχρύσου τὴν κεφαλήν·
[6, 5]   μεγίστου τῶν ἐφ' ἑαυτοῦ ἀνδρὸς  ἄγαλμα.   Σκοτουσσαίους γενομένη συμφορά. Πολυδάμαντος
[6, 18]   καὶ τῆς πρὸς Θεόπομπον ἔχθρας.  Ἄγαλμα   Σωτάδους τοῦ Κρητός. Τὰ ἀρχαιότατα
[6, 4]   ὀλυμπιὰς τετάρτη καὶ ἑκαστοτή. Χίλωνος  ἄγαλμα   τοῦ Πατρέως. Ἀριστοτέλοθς ἄγαλμα του
[6, 4]   Χίλωνος ἄγαλμα τοῦ Πατρέως. Ἀριστοτέλοθς  ἄγαλμα   του Στραγειρίτου. Ἀρχιδάμου βασιλέως Λακεδαιμονίων.
[6, 21]   τῇ Δήμητρι οἰκοδομηθῆναι τὸ ἱερόν.  (Ἀγάλματα   δὲ ἀντὶ τῶν ἀρχαίων Κόρην
[6, 19]   τόν τε θησαυρὸν καὶ τὰ  ἀγάλματα   εἶναι τὰ ἐν αὐτῷ, λέγει
[6, 18]   τοῦ Κρητός. Τὰ ἀρχαιότατα ἀθλητῶν  ἀγάλματα.   (Ἔστι δὲ καὶ τοῦ Κυρηναίου
[6, 19]   Οὐ μέντοι ἀνακείμενά γε ἔτι  ἀγάλματά   ἐστιν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Κ. Ὄρος Κρόνιον,
[6, 11]   Ἕλλησιν οἶδα καὶ παρὰ βαρβάροις  ἀγάλματα   ἱδρυμένα Θεαγένους, καὶ νοσήματά τε
[6, 24]   πεποίηται καὶ Σελήνῃ λίθου τὰ  ἀγάλματα·   καὶ τῆς μὲν κέρατα ἐκ
[6, 4]   ἕνεκα καὶ τῆς ἐς τὰ  ἀγάλματα   τοῦ Φειδίου σοφίας· ἐπεὶ ἄλλως
[6, 11]   ἀγορᾷ χαλκοῦν (χαίρειν γὰρ τῷ  ἀγάλματι   αὐτόν) ἀνασπάσαι τε δὴ τὸ
[6, 20]   δὲ ἐπὶ τῷ πέρατι τῶν  ἀγαλμάτων,   ἐπὶ ζημίαις ἐποιήσαντο ἀθλητῶν,
[6, 23]   πληγαῖς. Ἀνάκειται δὲ καὶ τῶν  ἀγαλμάτων   τὸ ἕτερον, ἐπὶ ζημίᾳ
[6, 25]   ἔδωκεν. Εἰ δὲ κατὰ τὴν  Ἀγαμέμνονος   καὶ Μενελάου στρατείαν ἐπὶ Ἴλιον
[6, 9]   δύ' Ὀλυμπιάδας. Ἀνάκειται καὶ Μαντινεὺς  Ἀγαμήτωρ,   κρατήσας πυγμῇ παῖδας. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ι.
[6, 17]   (ἀνδριάντας δὲ ἀναμεμιγμένους οὐκ ἐπιφανέσιν  ἄγαν   ἀναθήμασιν Ἀλεξίνικόν τε Ἠλεῖον, τέχνην
[6, 14]   οἱ ἐγένετο τῆς διαμαρτίας τὸ  ἄγαν   νέον. (Ὡς δὲ ἀφίκετο ἀγῶνος
[6, 5]   τοῦ Πουλυδάμαντος τὰ ἔργα) πέμπων  ἀγγέλους   ὑπισχνούμενος δῶρα, ἀνέπεισεν αὐτὸν ἐς
[6, 1]   των επιχωρί ων, εκ δὲ  αγέ   λης αυτὸ ν οικεί ας
[6, 19]   ἐκ παλαιοῦ σφᾶς ἔχειν εἰκός,  ἅγε   Λακεδαιμόνιος Δόντας Διποίνου καὶ
[6, 10]   Ἐπιδαμνίου. Τοῦτο ἔργον μέν ἐστιν  Ἀγελάδα,   ἕστηκε δὲ ὄπισθεν τοῦ Διὸς
[6, 8]   πόρρω Τιμασίθεος ἀνάκειται γένος Δελφός,  Ἀγελάδα   μὲν ἔργον τοῦ Ἀργείου, παγκρατίου
[6, 14]   λαβὼν καὶ διαύλου νίκην, ἐστὶν  Ἀγελάδα   τέχνη τοῦ Ἀργείου. (Παῖδα δὲ
[6, 5]   Πουλυδάμας ἐς μνήμην. Ἐς  ἀγέλην   ἐσελθὼν βοῶν, τὸν μέγιστον καὶ
[6, 15]   ὅπλου νίκῃ. Παρὰ δὲ αὐτὸν  Ἀγέλης   Χῖος κρατήσας πυγμῇ παῖδας, Θεομνήστου
[6, 13]   ἐποίησε τὴν εἰκόνα. Κυζικηνῷ δὲ  Ἀγεμάχῳ   τῶν ἐκ τῆς Ἀσιανῆς ἠπείρου
[6, 14]   καὶ ἐπὶ τοῖς παισὶν, οὓς  ἀγενείους   καλοῦσι, καὶ τρίτα δὴ
[6, 14]   δέ οἱ τὴν ἅμιλλαν πρὸς  ἀγενείους   τε καὶ ἄνδρας, τὴν μὲν
[6, 6]   Νεμείων ἔν τε παισὶ καὶ  ἀγενείων   ἑτέρα νίκη. Παραβάλλοντι δὲ τῷ
[6, 6]   Ναυκύδους, παλαιστὴν παῖδα εἰργάσατο Θηβαῖον  Ἀγήνορα·   ἀνετέθη δὲ εἰκὼν ὑπὸ
[6, 6]   Θεόπομπος γὰρ πατὴρ τοῦ  Ἀγήνορος   πρόξενος τοῦ ἔθνους ἦν αὐτῶν.
[6, 12]   δηλοῖ τὸ ἐπὶ τῷ ἅρματι.  (Ἀγήσαρχον   δὲ τὸν Αἱμοστράτου Τριταιέα, κρατῆσαι
[6, 12]   ἐς τὸ Ἀργολικὸν τελοῦντες. Τοῦ  Ἀγησάρχου   δέ ἐστιν εἰκὼν τέχνη
[6, 15]   ΙΕ' Ἀνδριάντες ἀθλητῶν. Ἀνδριὰς τοῦ  Ἀγησιλάου.   Δημητρίου καὶ τοῦ ὑιοῦ αὐτοῦ
[6, 15]   Ἀνάκειται δὲ καὶ Ἀρχίδαμος  Ἀγησιλάου,   καὶ ἀνὴρ ὅστις δὴ θηρεύοντος
[6, 4]   δὲ Σωδάμαν Ἀρχίδαμος ἕστηκεν  Ἀγησιλάου,   Λακεδαιμονίων βασιλεύς. Πρὸ δὲ τοῦ
[6, 10]   καὶ Τέλλωνα Θάσιον, καὶ Ἠλεῖον  Ἀγιάδαν,   ἐν παισὶν ἀνελομένους νίκας, Λυκῖνον
[6, 10]   Πτόλιχος Αἰγινήτης ἐποίησε, τὸν δὲ  Ἀγιάδαν   Σήραμβος, γένος καὶ οὗτος Αἰγινήτης·
[6, 10]   κατειλεγμένους πυγμῆς, Ἐπικράδιον μὲν καὶ  Ἀγιάδαν,   τὸν μὲν αὐτῶν Πτόλιχος Αἰγινήτης
[6, 2]   εναντί α Λακεδαιμονί ων καὶ  Ἄγιδος   του Ευδαμί δου βασιλέ ως.
[6, 2]   Λί χαν τουτον η κατὰ  (Ἄγιν   βασιλέ α επιστρατεί α Λακεδαιμονί
[6, 20]   θεραπεύουσα τὸν Σωσίπολιν νόμῳ τε  ἁγιστεύει   τῷ Ἠλείων, καὶ αὐτὴ λύτρα
[6, 14]   χειρὸς τὸ μὲν ἐς τὸν  ἀγκῶνα   ἐκ τοῦ ὤμου παρ' αὐτὴν
[6, 14]   πλευράν, τὸ δὲ ἀπὸ τοῦ  ἀγκῶνος   ἔτεινεν ἐς εὐθύ, τῶν δακτύλων,
[6, 20]   Καθ' ό, τι δὲ τῇ  Ἀγνάπτου   στοᾷ προσεχής ἐστιν πρῷρα,
[6, 20]   αἱ πρὸς τῇ στοᾷ τῇ  Ἀγνάπτου   χαλῶσιν ὕσπληγες, καὶ οἱ κατὰ
[6, 12]   τὰ ἐς τοὺς οἰκιστάς ἐστιν  ἄγνωστα·   τὰς δὲ ἐξ ἀρχῆς τε
[6, 2]   του οικισμου του Μεσσή νης  αγό   ντων Ὀλύ μπια Ἠλεί ων,
[6, 22]   Λετρίνους ἐλθεῖν, ὑπὸ αὐτῆς τε  ἀγομένην   τῆς Ἀρτέμιδος καὶ νυμφῶν, αἷς
[6, 17]   ἔθνους, δηλοῖ. Κολοφώνιοι δὲ Ἑρμησιάναξ  Ἀγονέου,   καὶ Εἰκάσιος Λυκίνου τε ὢν
[6, 25]   κατὰ αἰτίαν τήνδε. Ἡρακλεῖ στρατιὰν  ἄγοντι   ἐπὶ Πύλον τὴν ἐν τῇ
[6, 20]   καὶ ἐς τὸν Πορθάονος Ἀλκάθουν  ἀγόντων   τὴν αἰτίαν, ὡς ἐνταῦθα μέρη
[6, 24]   μνῆμα Πύρρωνος. Τὰ ἐν τῇ  ἀγορᾷ   ἐπιφανέστατα. Σιληνοῦ ναός. Τῶν ἑκκαίδεκα
[6, 24]   κατασκόπων τῆς σιωπῆς. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΔ'  Ἀγορὰ   Ηλείων. Ἑλλανοδικαίων. Στοὰ Κορυκαική. Εἰκὼν
[6, 24]   ἐστιν. (Ἠλείων δὲ ἐν τῇ  ἀγορᾷ   καὶ ἄλλο τοιόνδε εἶδον, ναοῦ
[6, 24]   εἴη. (Πεποίηται δὲ ἐν τῇ  ἀγορᾷ   καὶ ταῖς γυναιξὶν οἴκημα ταῖς
[6, 24]   δι' αὐτῶν. Ὄνομα δὲ τῇ  ἀγορᾷ   τὸ ἐφ' ἡμῶν ἐστιν Ἱππόδρομος,
[6, 24]   βαρέα ἆθλα ὀνομάζουσιν. (Ἡ δὲ  ἀγορὰ   τοῖς Ἠλείοις οὐ κατὰ τὰς
[6, 11]   δὴ θεῶν ἀνακείμενον ἐν τῇ  ἀγορᾷ   χαλκοῦν (χαίρειν γὰρ τῷ ἀγάλματι
[6, 24]   τῆς στοᾶς τὸ ἐς τὴν  ἀγορὰν   ἕστηκε Πύρρωνος τοῦ Πιστοκράτους εἰκών,
[6, 24]   τὴν στοὰν ἰόντι ἐς τὴν  ἀγορὰν,   ἔστιν ἐν ἀριστερᾷ παρὰ τὸ
[6, 24]   φέρει μὲν ἔς τε τὴν  ἀγορὰν   καὶ ἐπὶ τὸν Ἑλλανοδικαιῶνα καλούμενον,
[6, 24]   διπλῆ, τῇ μὲν ἐς τὴν  ἀγορὰν   τοὺς κίονας, τῇ δὲ ἐς
[6, 11]   κομίσαι τὸ ἄγαλμα ἐς τὴν  ἀγοράν.   Ὡς δὲ ἤνεγκε, μέγα αὐτίκα
[6, 24]   δὲ διείργουσα ἀπὸ τῆς  ἀγορᾶς   ἐστιν αὐτόν. Ἐν τούτῳ τῷ
[6, 24]   δὲ ἐς τὰ ἐπέκεινα τῆς  ἀγορᾶς   ἔχουσα· κατὰ μέσον δὲ αὐτῆς
[6, 26]   Θέατρον δὲ ἀρχαῖον, μεταξὺ τῆς  ἀγορᾶς   καὶ τοῦ Μηνίου τὸ θέατρόν
[6, 25]   καλουμένου Σατράπου. Ἔχεται δὲ τῆς  ἀγορᾶς   ναὸς ἀρχαῖος, στοαῖς ἐν κύκλῳ
[6, 24]   εἰσὶν ἐν τῷ ὑπαίθρῳ τῆς  ἀγορᾶς   οἱ βωμοὶ πλῆθος οὐ πολλοί·
[6, 24]   δὲ ἐν τῷ ὑπαίθρῳ τῆς  ἀγορᾶς   τὰ ἐπιφανέστατα ναός ἐστι καὶ
[6, 5]   ποτε ἐπιθέμενοι τῷ Ξέρξου, τὰς  ἀγούσας   καμήλους τὰ σιτία ἐλυμήναντο. (Οὗτοι
[6, 26]   ὀκτὼ στάδια, ἔνθα τὴν ἑορτὴν  ἄγουσι   θυῖον ὀνομάζοντες· λέβητας δὲ ἀριθμὸν
[6, 14]   ἀγῶνος καιρὸς, ὃν Σμυρναῖοι Ἰώνων  ἄγουσιν,   ἐς τοσοῦτο ἄρα αὐτῷ τὰ
[6, 5]   ἐσελθὼν βοῶν, τὸν μέγιστον καὶ  ἀγριώτατον   ταῦρον λαβὼν τοῦ ἑτέρου τῶν
[6, 24]   πέρας τῆς στοᾶς Ἑλλανοδικαιών·  ἀγυιὰ   δὲ διείργουσα ἀπὸ τῆς
[6, 23]   ἅτε τοῦ γυμνασίου γείτονι· τῇ  ἀγυιᾷ   δὲ Σιωπῇ ὄνομα ἐπὶ λόγῳ
[6, 24]   ἄλλη στοά, τὸ μεταξὺ αὐτῶν  ἀγυιὰ   μία· ταύτην ὀνομάζουσι Κορκυραϊ κὴν
[6, 23]   ἄξια. Βουλευτήριον Ἠλείων, Λαλίχμιον καλούμενον.  Ἀγυιὰ   ὀνομαζομένη. Ἱερὸν Ἀρτέμιδος Φιλομείρακος. (Ἐν
[6, 23]   ἐς τοὺς Αἰτωλούς· καὶ  ἀγυιὰ   τὸ ὄνομα εἴληφεν ἀπὸ τῶν
[6, 24]   τε ἀπὸ ἀλλήλων διεστώσαις, καὶ  ἀγυιαῖς   δι' αὐτῶν. Ὄνομα δὲ τῇ
[6, 23]   ἐς τὴν πόλιν κατὰ τὴν  ἀγυιὰν   ταύτην καὶ ἐπακούσαντες ὁπόσα ἐβούλοντο,
[6, 23]   πρὸς τὰ λουτρὰ ἐρχομένῳ, δι'  ἀγυιᾶς   τε ὁδὸς Σιωπῆς, καὶ
[6, 4]   Νεμέᾳ, τετράκις δ' Ἰσθμῷ ἐν  ἀγχιάλῳ,   Χίλων, ὃς Πατρεύς ἦν· αὐτὰρ
[6, 1]   έ νεκα ες τὸ ν  αγωνα   ο Δεινό λοχος ησκή θη,
[6, 1]   μενοι λαμπρὰ ες τὸ ν  αγωνα,   οι δὲ καὶ επὶ ά
[6, 2]   καὶ η περὶ τὸ ν  αγωνα   τύ χη τὸ ν Ὀλυμπιακό
[6, 2]   λιπεν η περὶ τὸ ν  αγωνα   τύ χη τὸ ν Ὀλυμπικό
[6, 4]   Ἠλεῖοι, διότι μὴ αὐτοὶ τὸν  ἀγῶνα,   ἀλλὰ Πισαῖοι καὶ Ἀρκάδες ἔθεσαν
[6, 22]   σπουδὴν ποιούμενοι, τιθέναι τὸν Ὀλυμπικὸν  ἀγῶνα   ἀντὶ Ἠλείων. Οἵγε ὀλυμπιάδι μὲν
[6, 21]   Κυδωνίᾳ πρὶν ἐς τὸν  ἀγῶνα   αὐτὸν τῷ Οἰνομάῳ καθίστασθαι. (Προϊ
[6, 10]   ἐξ Ἐπιδάμνου, Νικήσας ἵπποις καλὸν  ἀγῶνα   Διός. (Τῶν δὲ ἱπποτροφησάντων ἐν
[6, 22]   Ἕλλησι μάλιστα ὑβρίσαντα, καὶ τὸν  ἀγῶνα   ἔθεσαν ὁμοῦ τῷ Φείδωνι. Τετάρτῃ
[6, 20]   αὐτῷ καθέδρα τοῖς τιθεῖσι τὸν  ἀγῶνα.   Ἔστι δὲ ἀπαντικρὺ τῶν Ἑλλανοδικῶν
[6, 7]   ἐπὶ τῶν Ὀλυμπίων αὐτὴ τὸν  ἀγῶνα   ἤγαγεν. (Οὗτος δὲ Πεισίροδος
[6, 11]   ἔργων τῶν Θεαγένους ἐς τὸν  ἀγῶνα   ἥκει τὸν Ὀλυμπικόν, προεδήλωσεν
[6, 24]   τῶν νομοφυλάκων, ὅσα ἐς τὸν  ἀγῶνα   σφᾶς δεῖ ποιεῖν, διδάσκονται. (Τῇ
[6, 14]   Ἀργεῖον. (Σακάδας μὲν γὰρ τὸν  ἀγῶνα   τὸν τεθέντα ὑπὸ Ἀμφικτυόνων οὐκ
[6, 20]   διαλαγχάνουσιν οἱ ἐσιόντες ἐς τὸν  ἀγῶνα   τῶν ἵππων. Πρὸ δὲ τῶν
[6, 16]   αὐτὸν, βασιλεὺς Ἀδριανὸς ἐς Νεμείων  ἀγῶνα   τῶν χειμερινῶν ἀπέδωκεν Ἀργείοις. (Τοῦ
[6, 2]   Τύχη Μεσσηνίων περὶ τοὺς Ὀλυμπιακοῦς  ἀγῶνας.   (Παγκρατιαστου δὲ ανδρὸ ς τὸ
[6, 3]   δὶς πεντάθλῳ ἐν ἑκατέρῳ τῷ  ἀγῶνι.   Οὐ γάρ τι Ἰσθμίων Λεπρεάταις
[6, 10]   καὶ Ἰσθμίων ὀκτάκις ἐν ἑκατέρῳ  ἀγῶνι.   Τοῦ Γλαύκου δὲ τὴν εἰκόνα
[6, 13]   Ἀριστοφῶντα Λυσίνου, παγκρατιαστὴν, ἐν τῷ  ἀγῶνι   τῷ ἐν Ὀλυμπίᾳ κρατήσαντα ἄνδρας.
[6, 14]   δὲ ὅτι καὶ ἐν τῷ  ἀγῶνι   τῷ Ὀλυμπίασιν ἐπηύλησεν ἑξάκις τῷ
[6, 4]   Ἀντιπάτρου μοι καὶ Μακεδόνων ἐναντία  ἀγωνίσασθαι   περὶ Λάμιαν φαίνεται τὴν ἐν
[6, 19]   οὓς ἐς τοῦ πεντάθλου τὸ  ἀγώνισμα   ἐσκομίζουσι. Καὶ ἀσπίς ἐστιν ἐπίχαλκος
[6, 6]   ἐκεῖνον ἐδόκει σφίσιν ἐπανελέσθαι τὸ  ἀγώνισμα   τῆς πυγμῆς· τούτων ἕνεκα καταδικάζουσιν
[6, 20]   ἐς τὸ στάδιον καὶ τοὺς  ἀγωνιστάς.   Τὸ μὲν δὴ στάδιον γῆς
[6, 15]   Κλειτόμαχον τοῦτον παγκρατίου καὶ πυγμῆς  ἀγωνιστήν·   εἶχε δὲ καὶ Ἠλεῖον Κάπρον
[6, 16]   Ἰσθμικοῦ. Τούτου δὲ τοῦ μὴ  ἀγωνιστὴς   γενέσθαι, κατὰ τὰ αὐτὰ Ἠλείοις
[6, 1]   ποιή σασθαι καὶ ί ππων  αγωνιστων   μνή μην, καὶ ανδρων αθλητων
[6, 8]   τῷ Ἠλείων ἐστὶ κίβδηλος τῶν  ἀγωνοθετησάντων   Ἀρκάδων ἕνεκα. (Κλεωναίῳ δὲ Τιμάνθει
[6, 2]   δὲ ειργομέ νων τηνικαυτα του  αγωνος   Λακεδαιμονί ων, καθηκεν επὶ ονό
[6, 14]   ἄγαν νέον. (Ὡς δὲ ἀφίκετο  ἀγῶνος   καιρὸς, ὃν Σμυρναῖοι Ἰώνων ἄγουσιν,
[6, 14]   πω νομισθεὶς παλαίειν, ἀπηλάθη τοῦ  ἀγῶνος·   τῇ δὲ ἑξῆς (κατεδέχθη γὰρ
[6, 16]   Δημητρίου μάλιστα ἅλωσιν. Τίμωνι δὲ  ἀγώνων   τε νῖκαι τῶν ἐν Ἕλλησιν
[6, 4]   τὸ εἰκὸς Ἱμεραῖος ἐν τοῖς  ἀγῶσιν   ἀναγορευθήσεσθαι. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε' Πολυδάμνατος Σκοτοθσσαίου
[6, 14]   οὐκ ἴσμεν. Ἄνοχος δὲ  Ἀδαμάτα   Ταραντῖνος, σταδίου λαβὼν καὶ διαύλου
[6, 17]   Εὔμολπος ἀπόγονος τρίτος Δηικράτους συνοικήσαντος  ἀδελφῇ   τῇ Γοργίου. (Οὗτος Γοργίας
[6, 7]   ἐς τὸ παγκράτιον· (οὗτοι μὲν  ἀδελφοί   τέ εἰσι καὶ Διαγόρου παῖδες.
[6, 17]   ἐς τὴν Ἦλιν μετῴκησε, τοῖς  ἀδελφοῖς   εἶναι τῆς μητρὸς σύνοικος φεύγων,
[6, 22]   τοῦ Πανταλέοντος μετὰ Δαμοφῶντα τὸν  ἀδελφὸν   βασιλεύσαντος, Πισαῖοι πόλεμον ἑκούσιον ἐπανείλοντο
[6, 12]   Δεινομένους, τυραννήσαντος Συρακουσίων μετὰ τὸν  ἀδελφὸν   Γέλωνα. Τὰ δὲ ἀναθήματα οὐχ
[6, 9]   πατήρ, ἐκείνῳ δὲ Ἀριστοκλῆς Σικυώνιος,  ἀδελφός   τε Κανάχου, καὶ οὐ πολὺ
[6, 12]   καὶ ὕστερον τούτων Ἱπποκράτει τῷ  ἀδελφῷ   τῷ Ἐπικύδους ἐξ Ἐρβησσοῦ παρεληλυθότι
[6, 9]   καταγνωσθεὶς δὲ ὑπὸ τῶν Ἑλλανοδικῶν  ἄδικα   εἰργάσθαι, καὶ ἀφῃρημένος τὴν νίκην,
[6, 7]   αὐτὸν, καὶ ἀναχθέντα ἐς Σπάρτην,  ἀδικεῖν   τε ὑπὸ Λακεδαιμονίων καταγνωσθῆναι, καὶ
[6, 6]   ἐπιχωρίων ἀντὶ τούτου καταλευσθῆναι τοῦ  ἀδικήματος.   (Ὀδυσσέα μὲν δὴ ἐν οὐδενὶ
[6, 8]   ἀκροπόλει) θάνατον ζημίαν εὕρετο τοῦ  ἀδικήματος   παρὰ Ἀθηναίων. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ' Θεογνὴτου
[6, 6]   τὰ αὐτὰ τοῖς ἄλλοις τέττιξιν  ᾄδουσι·   διαβάντων δὲ τὸν Καικίνην οὐδεμίαν
[6, 20]   Εἰλειθυίας ὑπομένουσαι καὶ γυναῖκες ὕμνον  ᾄδουσι·   καθαγίζουσι δὲ καὶ θυμιάματα παντοῖα
[6, 16]   τε καὶ Ἰσθμίων αὐτὸν, βασιλεὺς  Ἀδριανὸς   ἐς Νεμείων ἀγῶνα τῶν χειμερινῶν
[6, 19]   ὅρμος ταῖς ναυσὶ χειροποίητος καὶ  Ἀδριανοῦ   βασιλέως ἐστὶν ἔργον. (Πρὸς δὲ
[6, 7]   ἐς τοσοῦτο εἰρήσθω. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ'  Ἀδριάντες   Διαγόρου τοῦ Ῥοδίου καί τῶν
[6, 24]   εἶναι καὶ οἰκεῖα τῷ ἐς  Ἄδωνιν   λόγῳ· Χάριτας δὲ Ἀφροδίτῃ μάλιστα
[6, 3]   μέν ἐστιν ἔχοντα οὕτω τὸν  ἀεὶ   χρόνον, καὶ Ἴωσιν ὡσαύτως οἱ
[6, 22]   τε ἕξ ἀπωτέρω σταδίοις, ἐστὶν  ἀέναος   λίμνη τριῶν που τὴν διάμετρον
[6, 20]   τὴν πρῷραν μάλιστά που μέσην.  Αετὸς   (δὲ ἐπὶ τῷ βωμῷ χαλκοῦς
[6, 20]   τὸ ἄνω πεποίηται πηδᾶν  ἀετός,   ὡς τοῖς ἥκουσιν ἐπὶ τὴν
[6, 19]   δὲ καὶ ἀσπὶς ὑπὲρ τοῦ  ἀετοῦ,   τοὺς Μεγαρέας ἀπὸ Κορινθίων ἀναθεῖναι
[6, 19]   (Τοῦ θησαυροῦ δὲ ἐπείργασται τῷ  ἀετῷ   γιγάντων καὶ θεῶν πόλεμος·
[6, 8]   πρότερον ἐν παισὶν εἰληφώς· καὶ  Ἀζᾶνος   ἐκ Πελλάνας Φίλιππος κρατήσας πυγμῇ
[6, 8]   Δαμοκρίτου Κλέων, Φιλίππου δὲ τοῦ  Ἀζᾶνος   Μύρων τὴν εἰκόνα ἐποίησε. Τὰ
[6, 21]   κατειλεγμένοις Ἐρύθραν παῖδα Λεύκωνος τοῦ  Ἀθάμαντος   (ἀπὸ τούτου Ἐρυθραὶ πόλισμα ἐκαλεῖτο
[6, 3]   ἐς αὐτὸν ἔπαινός ἐστι Λύσανδρον·  Ἀθάνατον   πάτρᾳ καὶ Ἀριστοκρίτῳ κλέος ἔργων,
[6, 5]   πρόκλησιν Περσῶν ἄνδρας τῶν καλουμένων  ἀθανάτων   ἀριθμὸν τρεῖς, ἀθρόους οἱ μονομαχήσαντας
[6, 21]   καὶ Πέλοπα οἱ Ἠλεῖοι τῇ  Ἀθηνᾷ   θῦσαι τῇ Κυδωνίᾳ πρὶν
[6, 2]   Ὀλυμπί αν, Μύ ρωνος του  Ἀθηναί   ου ποιή ματα. Τω δε
[6, 23]   Ἔρωτος, καὶ ὃν Ἠλεῖοι καὶ  Ἀθηναῖοι   κατὰ ταὐτὰ Ἠλείοις Ἀντέρωτα ὀνομάζουσι,
[6, 7]   ζῶν παρὰ Ἀθηναίους. (Οἱ δὲ  Ἀθηναῖοι   πρὶν μὲν Δωριέα παρὰ
[6, 19]   γὰρ οὐκ ἦσάν πω τότε  Ἀθηναίοις   αἱ ἀρχαί· οὐ μὴν οὐδὲ
[6, 7]   ἔτι Ἀθηναίοις καταστῆσαι· ὅτι καὶ  Ἀθηναίοις   ἐς Θράσυλλον καὶ τοὺς ἐν
[6, 11]   ἐπακολουθήσαντες γνώμῃ τῇ Δράκοντος, ὃς  Ἀθηναίοις   θεσμοὺς γράψας φονικοὺς, ὑπερώρισε καὶ
[6, 17]   τιμῆς ἀφίκετο Γοργίας παρὰ  Ἀθηναίοις.   Καὶ Ἰάσων ἐν Θεσσαλίᾳ τυραννήσας,
[6, 7]   Λακεδαιμονίους ἐς τὸ ἴσον ἔτι  Ἀθηναίοις   καταστῆσαι· ὅτι καὶ Ἀθηναίοις ἐς
[6, 14]   Αἰγινήτης (οὗτος γὰρ παρὰ τὸν  Ἀθηναῖον   Ἀριστοφῶντα ἀνάκειται) ὀγδόῃ μὲν πρὸς
[6, 21]   καὶ Δήμητρα λίθου τοῦ Πεντελῆσιν  Ἀθηναῖος   ἀνέθηκεν Ἡρώδης. Ἐν τῷ γυμνασίῳ
[6, 4]   παίδων, ὄνομα δέ οἱ ἦν  Ἀθήναιος·   καὶ Σικυώνιος Σώστρατος παγκρατιαστὴς ἀνήρ,
[6, 6]   Ἀθηναίῳ παγκρατιαστῇ τὸν ἀνδριάντα ἀνὴρ  Ἀθηναῖος   Μίκων ἐποίησεν ζωγράφος. Νικοδάμου
[6, 14]   Θήρων, Δαμαρέτου δὲ τὴν εἰκόνα  Ἀθηναῖος   Σιλανίων ἐποίησεν. Ἀναυχίδας δὲ
[6, 16]   λαβὼν στέφανον· καὶ ἅρμα ἀνδρὸς  Ἀθηναίου   Γλαύκωνος τοῦ Ἐτεοκλέους· ἀνηγορεύθη δὲ
[6, 10]   οὗτος. Τὰ γὰρ Μιλτιάδου τοῦ  Ἀθηναίου   καὶ Εὐαγόρου τοῦ Λάκωνος ἀναθήματα,
[6, 8]   καταβαλόντι ἄνδρας, τῷ μὲν τοῦ  Ἀθηναίου   Μύρωνος, Βαύκιδι δὲ Ναυκύδους ἐστὶν
[6, 13]   εἶναι Χιόνιδος, ἔργον ὄντα τοῦ  Ἀθηναίου   Μύρωνος. (Ἐοικότα δὲ Χιόνιδι τὰ
[6, 4]   τῶν Ἀττικῶν Πολυκλῆς, Σταδιέως μαθητὴς  Ἀθηναίου,   πεποίηκε παῖδα Ἐφέσιον παγκρατιαστήν, Ἀμύνταν
[6, 4]   δὶς ἐν Ὀλυμπίᾳ. Τέχνη δὲ  Ἀθηναίου   Σιλανίωνος ἀνδριάς ἐστι. Πλάστης
[6, 14]   ἐν τῷ λόγῳ τῷ ἐς  Ἀθηναίους   ἐδήλωσα, τοῦτον ἐς τὴν Ἄλτιν
[6, 18]   τὸν Δαμασιστράτου, γράφει βιβλίον ἐς  Ἀθηναίους,   καὶ ἐπὶ Λακεδαιμονίοις ὁμοῦ καὶ
[6, 17]   κατὰ πρεσβείαν ὁμοῦ Τισίᾳ παρ'  Ἀθηναίους.   Καί τοι ἄλλα τε Τισίας
[6, 7]   ἁλοὺς Ἀττικῶν ἀνήχθη ζῶν παρὰ  Ἀθηναίους.   (Οἱ δὲ Ἀθηναῖοι πρὶν μὲν
[6, 6]   Φιγαλίας, Σικυώνιος Δαίδαλος· Καλλίᾳ δὲ  Ἀθηναίῳ   παγκρατιαστῇ τὸν ἀνδριάντα ἀνὴρ Ἀθηναῖος
[6, 8]   ἐγχείρημα ἤνεγκεν. Ἰσαγόρᾳ γὰρ τῷ  Ἀθηναίῳ   τὴν ἀκρόπολιν τὴν Ἀθηναίων καταλαβόντι
[6, 13]   Πελληνεῖς. Ἀνέθηκε δὲ καὶ  Ἀθηναίων   δῆμος Ἀριστοφῶντα Λυσίνου, παγκρατιαστὴν, ἐν
[6, 24]   καλούμενος Ἀλεξίκακος ὑπὸ  Ἀθηναίων.   Ἑτέρωθι δὲ Ἡλίῳ πεποίηται καὶ
[6, 8]   τῷ Ἀθηναίῳ τὴν ἀκρόπολιν τὴν  Ἀθηναίων   καταλαβόντι ἐπὶ τυραννίδι, μετασχὼν τοῦ
[6, 8]   ζημίαν εὕρετο τοῦ ἀδικήματος παρὰ  Ἀθηναίων.   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ' Θεογνὴτου καὶ ἄλλων
[6, 7]   φαίνεται, ὥστε καὶ ἐναυμάχησεν ἐναντία  Ἀθηναίων   ναυσὶν οἰκείαις· ἐς τριήρων
[6, 3]   ἐπαλείφοντες. Ἀλκιβιάδου μέν γε τριήρεσιν  Ἀθηναίων   περὶ Ἰωνίαν ἰσχύοντος, ἐθεράπευον αὐτὸν
[6, 7]   σφᾶς ἐς τὴν βασιλέως καὶ  Ἀθηναίων   συμμαχίαν. Δωριέα δὲ ἀποδημεῖν μὲν
[6, 25]   τῇ Ἤλιδι, παρεῖναί οἱ καὶ  Ἀθηνᾶν   συνεργὸν λέγουσιν· ἀφικέσθαι, οὖν καὶ
[6, 19]   Ἀχελῴῳ βοηθῶν. Εἱστήκει δὲ καὶ  Ἀθηνᾶς   ἄγαλμα, ἅτε οὖσα τῷ Ἡρακλεῖ
[6, 26]   δὲ τῇ Ἠλείων ἐστὶν ἱερὸν  Ἀθηνᾶς·   ἐλέφαντος δὲ τὸ ἄγαλμα καὶ
[6, 26]   Διονύσου. Ἑορτὴ τῶν Θυίων. Ἱερὸν  Ἀθηνᾶς.   Ἑρμοῦ ἄγαλμα. Καρποὶ χώρας Ἠλείας.
[6, 21]   αὐτῷ πόλεως Φρίξας ἐρείπια καὶ  Ἀθηνᾶς   ἐστιν ἐπίκλησιν Κυδωνίας ναός. Οὗτος
[6, 9]   ὑπὸ τῶν ἀστῶν, κατέφυγεν ἐς  Ἀθηνᾶς   ἱερόν. Ἐσβάντος δὲ ἐς κιβωτὸν
[6, 26]   ἀλεκτρυόνες· δύναιτο δ' ἂν καὶ  Ἀθηνᾶς   τῆς Ἐργάνης ἱερὸς ὄρνις
[6, 17]   τὰ ἔσχατα ἐνεγκαμένου διδασκαλείου τοῦ  Ἀθήνῃσι,   τούτου τοῦ ἀνδρὸς ἐπίπροσθεν αὐτὸν
[6, 19]   Ταύτην Μεγαρεῦσιν ἡγοῦμαι τὴν νίκην  Ἀθήνῃσιν   ἄρχοντος γενέσθαι Φόρβαντος, ἄρχοντος δὲ
[6, 9]   τυραννήσας Συρακούσας ἔσχεν, Ὑβριλίδου μὲν  Ἀθήνῃσιν   ἄρχοντος, δευτέρῳ δὲ ἔτει τῆς
[6, 5]   Σκοτουσσαίοις συμφορὰ Φρασικλείδου μὲν  Ἀθήνῃσιν   ἐγένετο ἄρχοντος, δευτέρᾳ δὲ Ὀλυμπιάδι
[6, 20]   καὶ ἐπίγραμμα ἐπὶ ἀνδριάντι τῷ  Ἀθήνῃσιν   ἐπιγράψαι· Ὃς τὴν ἱππάφεσιν Ὀλυμπίᾳ
[6, 22]   τοῦ Γαργηττοῦ, μετοικήσαντος ἐνταῦθα ἐξ  Ἀθηνῶν.   (Εἰ δὲ ἐλθεῖν ἐς Ἦλιν
[6, 20]   τῶν ἵππων, ὅτε Ἄκαστος τὰ  ἆθλα   ἔθηκεν ἐπὶ τῷ πατρί. Ἐν
[6, 24]   τὸ πένταθλον, καὶ ὅσα βαρέα  ἆθλα   ὀνομάζουσιν. (Ἡ δὲ ἀγορὰ τοῖς
[6, 17]   Οἱ ἑτέρωθεν τής Ἄλτιος ἀνδριάντες  ἀθληθῶν.   Ἀνδριὰς Πτολεμαίου ἐκγόνου τοῦ Λάγου.
[6, 3]   οὗτος ἕστηκε. Τούτῳ τῷ ἀνδρὶ  ἀθλήσαντι   πένταθλον, τε Ὀλυμπικὴ νίκη
[6, 2]   τι Σά μιοι τὰ ες  αθλητὰ   ς καὶ επὶ ναυμαχί αις
[6, 21]   γυμνάσιον· καὶ αἱ παλαῖστραι τοῖς  ἀθληταῖς   εἰσιν ἐνταῦθα. Τῆς στοᾶς δὲ
[6, 7]   ἐσθίειν ἐπινοήσειε· τέως δὲ τοῖς  ἀθληταῖς   σιτία τυρὸν ἐκ τῶν ταλάρων
[6, 23]   ποιοῦνται, καὶ συμβάλλουσιν αὐτόθι τοὺς  ἀθλητὰς   οὐ παλαίσοντας ἔτι, ἐπὶ δὲ
[6, 23]   ἀρχαῖον, καὶ ὅσα ἐς τοὺς  ἀθλητὰς   πρὶν ἐς Ὀλυμπίαν ἀφικνεῖσθαι
[6, 16]   ἵππον, καὶ παρ' αὐτὸν Ἠλεῖος  ἀθλητὴς   Παιάνιος Δαματρίου, πάλης τε
[6, 6]   καὶ Ἀττικὸς τρίτος ἕστηκεν  ἀθλητής.   Τὸν μὲν δὴ Μαντινέα Πρωτόλαον
[6, 2]   να ανά κεινται του Ἀκαρνανος  αθλητου,   Ξενά ρκης καὶ Λυκινος, Ἀρκεσί
[6, 1]   ου κατά λογό ς εστιν  αθλητων,   οπό σοις γεγό νασιν Ὀλυμπικαὶ
[6, 1]   αγωνιστων μνή μην, καὶ ανδρων  αθλητων   τε καὶ ιδιωτων ομοί ως.
[6, 18]   Σωτάδους τοῦ Κρητός. Τὰ ἀρχαιότατα  ἀθλητῶν   ἀγάλματα. (Ἔστι δὲ καὶ τοῦ
[6, 9]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ' Θεογνὴτου καὶ ἄλλων  ἀθλητῶν   ἀνδριάντες. Γέλωνος τοῦ Γελώου ἅρμα.
[6, 10]   Γλαύκου τοῦ πύκτου ἀνδριάς. Ἑτέρων  ἀθλητῶν   ἀνδριάντες. (Ἐπὶ δὲ τοῖς κατειλεγμένοις
[6, 13]   καὶ Λεωνίδας ἄριστοι δρομεῖς. Ἑτέρων  ἀθλητῶν   ἀνδριάντες. τοῦ Φειδῶλα ἵππος.
[6, 4]   ὑπερέχοντα τῇ ἰσχύι. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ'  Ἀθλητῶν   ἀνδριάντες. Σώστρατος ἐπικληθεὶς Ἀκροχερσίτης,
[6, 2]   σπλάγχνων μαντική. Μάντεις Ἰαμίδαι. Ἄλλων  ἀθλητῶν   ἀνδρίαντες. Τύχη Μεσσηνίων περὶ τοὺς
[6, 14]   κρατήσαντα ἄνδρας. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΔ' Ἀνδριάντες  ἀθλητῶν.   Ἀνδριὰς Μίλωνος τοῦ Κροτωνιάτου. Τά
[6, 15]   αἱ εἰκόνες. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΕ' Ἀνδριάντες  ἀθλητῶν.   Ἀνδριὰς τοῦ Ἀγησιλάου. Δημητρίου καὶ
[6, 18]   ζημιοῦσιν οἱ Κρῆτες. (Πρῶται δὲ  ἀθλητῶν   ἀνετέθησαν ἐς Ὀλυμπίαν εἰκόνας, Πραξιδάμαντός
[6, 8]   (Μετὰ δὲ τὸν Βαύκιδά εἰσιν  ἀθλητῶν   Ἀρκάδων εἰκόνες· Εὐθυμένης τε ἐξ
[6, 7]   καὶ τούτους, ἐπὶ τῶν Ῥοδίων  ἀθλητῶν   ἀφίξῃ τὰς εἰκόνας, Διαγόραν καὶ
[6, 8]   ἐστιν εἰργασμένος. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Η' Ἀνδριάντες  ἀθλητῶν.   Δάμαρχος μεταβληθεὶς ἐξ ἀνδρὸς εἰς
[6, 21]   γυμνασίου προσεχεῖς τῷ τοίχῳ τῶν  ἀθλητῶν   εἰσιν αἱ οἰκήσεις, ἐπί τε
[6, 16]   αἱ νῖκαι. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤΙΓΜΑ' Ἀνδριάντες  ἀθλητῶν.   Ἑλλάδος καὶ Ἤλιδος εἰκόνες. Δρόμος
[6, 20]   ἀγαλμάτων, ἐπὶ ζημίαις ἐποιήσαντο  ἀθλητῶν,   ἐπὶ τούτῳ τῷ πέρατί ἐστιν,
[6, 7]   Τὰ κατά Δωριέα τὸν Διαγόρου.  Ἀθλητῶν   ἑτέρων ἀνδριάντες. (Μετὰ δὲ τὸν
[6, 6]   τελευτή. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ στιγμα. Ἕτεροι ἀνδριάντες  ἀθλητῶν.   Εὔθμος πύκτης ἔνδοξος. πρὸς
[6, 3]   και Ἰσθμοι. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' Ἀνδρίαντες  ἀθλητῶν.   Ἠλείων καὶ Θηβαίων ἐπὶ Σικυῶνα
[6, 1]   ~ΗΛΙΑΚΩΝ. ~ΚΕΓΑΛΑΙΟΝ Α' Ἀνδιάντες  ἀθλητῶν   νικητῶν, καί ἰδιωτῶν ἑτέρων. (Ἕ́
[6, 8]   ἐπὶ αἰτίᾳ τοιᾷδε· πεπαῦσθαι μὲν  ἀθλοῦντα,   ἀποπειρᾶσθαι δὲ ὅμως αὐτὸν ἔτι
[6, 23]   τῷ σχήματι· καὶ παλαίστραν τοῖς  ἀθλοῦσιν   ἐνταῦθα ποιοῦνται, καὶ συμβάλλουσιν αὐτόθι
[6, 13]   ὑπὲρ αὐτῶν αὖθις θέουσι τῶν  ἄθλων·   καὶ οὕτως σταδίου δύο
[6, 22]   Ὀμφαλίωνος παρὰ τῶν προσχώρων  ἀθροίσαντες,   ἐποίησαν ἀντὶ Ἠλείων τὰ Ὀλύμπια.
[6, 13]   ὑπὸ τοῦ κλήρου, καὶ οὐκ  ἀθρόους   ἀφιᾶσιν ἐς τὸν δρόμον· οἳ
[6, 5]   τῶν καλουμένων ἀθανάτων ἀριθμὸν τρεῖς,  ἀθρόους   οἱ μονομαχήσαντας ἀπέκτεινεν. Ἔργων δὲ
[6, 1]   δέ σφισιν ου κατὰ ταυτὰ  αι   νικαι, αλλὰ τω μὲ ν
[6, 2]   ο παις του Τί μωνος  Αί   συπος, παιδί ον επὶ ί
[6, 24]   ἐκ τῆς κεφαλῆς, τοῦ δὲ  αἱ   ἀκτῖνες ἀνέχουσιν. Ἔστι δὲ καὶ
[6, 19]   οὐκ ἦσάν πω τότε Ἀθηναίοις  αἱ   ἀρχαί· οὐ μὴν οὐδὲ ὑπὸ
[6, 3]   Αἰγὸς ποταμοῖς ἑάλωσαν αἱ ναῦς  αἱ   Ἀττικαί, Σάμιοι μὲν ἐς Ὀλυμπίαν
[6, 23]   δυσμὰς τοῦ ἡλίου τὸν δρόμον,  αἱ   γυναῖκες αἱ Ἠλεῖαι ἄλλα τε
[6, 9]   παρὰ τῷ πατρὶ δεδιδαγμένος Σωστράτῳ.  Αἱ   δὲ εἰκόνες τοῦ Χείμωνος ἔργον
[6, 19]   τὰ ἐπὶ τοῦ πόλου γράμματα.  Αἱ   δὲ Ἑσπερίδες (μετεκινήθησαν γὰρ ὑπὸ
[6, 15]   παγκράτιον ἐσελθόντας ἐκράτει τῇ μάχῃ.  Αἱ   δὲ Πυθοῖ νῖκαι παγκρατίου μέν
[6, 3]   ἐγένοντο αἱ μὲν ὑπὸ Ῥωμαίων,  αἱ   δὲ ὑπὸ τῶν Ἠπειρωτῶν ἀνάστατοι·
[6, 15]   αὐτῆς. Πρώτῳ δὲ γεγόνασιν ἀνθρώπων  αἱ   δύο νῖκαι τῷ Κάπρῳ τούτῳ.
[6, 14]   πεντάθλου, καὶ ἴσαι ταῖς νίκαις  αἱ   εἰκόνες. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΕ' Ἀνδριάντες ἀθλητῶν.
[6, 18]   ἑξήκοντα ὀλυμπιάδι. Αὗται κεῖνται μὲν  αἱ   εἰκόνες οὐ πρόσω τῆς Οἰνομάου
[6, 20]   καὶ τηνικαῦτα χαλῶσιν αἱ ὕσπληγες  αἱ   ἐν τῇ δευτέρᾳ τάξει· διὰ
[6, 20]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Κ. Ὄρος Κρόνιον, καὶ  αἱ   ἐπ' αὐτῷ θυσίαι τῷ Κρόνῳ.
[6, 23]   ἡλίου τὸν δρόμον, αἱ γυναῖκες  αἱ   Ἠλεῖαι ἄλλα τε τοῦ Ἀχιλλέως
[6, 20]   τοῦ Μυρτίλου τῆς τέχνης ἐταράχθησαν  αἱ   ἵπποι· τοῖς δέ ἐστιν εἰρημένον
[6, 21]   καθεστήκασιν ἐν αὐτῷ καὶ δρομεῦσιν  αἱ   μελέται, κρηπὶς δὲ ἐν τῷ
[6, 3]   τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων ἐγένοντο  αἱ   μὲν ὑπὸ Ῥωμαίων, αἱ δὲ
[6, 3]   δὲ ἐν Αἰγὸς ποταμοῖς ἑάλωσαν  αἱ   ναῦς αἱ Ἀττικαί, Σάμιοι μὲν
[6, 15]   πόνων καὶ ἰσχυρᾶς ταλαιπωρίας ἐγένοντο  αἱ   νῖκαι. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤΙΓΜΑ' Ἀνδριάντες ἀθλητῶν.
[6, 10]   δὲ τῷ δευτέρῳ πάλης ἐγένοντο  αἱ   νῖκαι. (Τὴν δὲ εἰκόνα Θεοπόμπου
[6, 21]   τῷ τοίχῳ τῶν ἀθλητῶν εἰσιν  αἱ   οἰκήσεις, ἐπί τε ἄνεμον τετραμμέναι
[6, 19]   ὑπὸ Ἠλείων ἀνεγράφοντό πω τηνικαῦτα  αἱ   Ὀλυμπιάδες. (Λέγονται δὲ καὶ Ἀργεῖοι
[6, 21]   τῆς ἐς τὸ γυμνάσιον· καὶ  αἱ   παλαῖστραι τοῖς ἀθληταῖς εἰσιν ἐνταῦθα.
[6, 17]   Ἡγεπόλιδος Κῴου ἀνέθεσαν τὰς εἰκόνας  αἱ   πόλεις, Κλαζομένιοι μὲν, ὅτι ἐν
[6, 20]   πίπτει. (Πρῶται μὲν δὴ ἑκατέρωθεν  αἱ   πρὸς τῇ στοᾷ τῇ Ἀγνάπτου
[6, 23]   μὲν αὐτόθι ἀντὶ τούτου γεγόνασιν  αἱ   τιμαί· χρόνος δὲ στεφάνου τε
[6, 20]   δευτέραν τάξιν, καὶ τηνικαῦτα χαλῶσιν  αἱ   ὕσπληγες αἱ ἐν τῇ δευτέρᾳ
[6, 20]   ἕκαστον ἔστι ταῖς γυναιξὶν ἔσοδος,  αἳ   θύουσι τῇ Ἱπποδαμείᾳ, καὶ ἄλλα
[6, 14]   τέλος ἐπηκολούθησε. Πύρρον δὲ τὸν  Αἰακίδου   βασιλεύσαντα ἐν τῇ Θεσπρωτίδι Ἠπείρῳ,
[6, 12]   Ἱέρων ξενίαν πρὸς Πύρρον τὸν  Αἰακίδου   καὶ ὁμοῦ τῇ ξενίᾳ καὶ
[6, 3]   Τύφων Αἰγιεύς. Πύρρου δὲ τοῦ  Αἰακίδου   καὶ Ταραντίνων ἐς τὸν πρὸς
[6, 16]   ἐκ Νάξου τῆς ἐν τῷ  Αἰγαίῳ,   Ψωφιδίων ἀνάθημα Ἀρκάδων· Ἀσάμωνός τε
[6, 3]   Πίσωνι Δαμόκριτος. (Κρατῖνος δὲ ἐξ  Αἰγείρας   τῆς Ἀχαιῶν τότε ἐγένετο κάλλιστος
[6, 3]   οἰκιστὴς δὲ ἐγένετο αὐτῆς Τύφων  Αἰγιεύς.   Πύρρου δὲ τοῦ Αἰακίδου καὶ
[6, 9]   ἐπ' ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐν  Αἰγίνῃ   φανὲν ἀπαγγείλειε τὴν νίκην. (Φίλλην
[6, 9]   ἦν συμβαλέσθαι· τάχα δ' ἂν  Αἰγινήταις   τισὶν ἐπιχώριος ἐς αὐτὰ ἂν
[6, 9]   Τὰ κατὰ Κλεομήδην. (Θεογνήτῳ δὲ  Αἰγινήτῃ   πάλης μὲν στέφανον λαβεῖν ὑπῆρξεν
[6, 9]   Ταυροσθένην καταπαλαίσειεν Χείμων τὸν  Αἰγινήτην,   καὶ ὡς Ταυροσθένης τῇ Ὀλυμπιάδι
[6, 9]   δὲ ἀνδριάντα οἱ Πτόλιχος ἐποίησεν  Αἰγινήτης.   Διδάσκαλοι δὲ ἐγεγόνεσαν Πτολίχῳ μὲν
[6, 14]   Παντίας αὐτῶν, Ξενόμβροτον δὲ Φιλότιμος  Αἰγινήτης   ἐποίησε. Πύθου δὲ τοῦ Ἀνδρομάχου,
[6, 10]   παῖς αὐτοῦ, Γλαυκίας δὲ  Αἰγινήτης   ἐποίησε· σκιαμαχοῦντος δὲ ἀνδριὰς
[6, 10]   Ἀγιάδαν, τὸν μὲν αὐτῶν Πτόλιχος  Αἰγινήτης   ἐποίησε, τὸν δὲ Ἀγιάδαν Σήραμβος,
[6, 10]   Ἀγιάδαν Σήραμβος, γένος καὶ οὗτος  Αἰγινήτης·   Λυκίνου δέ ἐστιν ἀνδριὰς
[6, 14]   Στήλν Πυθοκρίτου αὐλητοῦ. (Φερίας δὲ  Αἰγινήτης   (οὗτος γὰρ παρὰ τὸν Ἀθηναῖον
[6, 9]   καὶ αὐτὸς ὁμώνυμος. Γλαυκίας δὲ  Αἰγινήτης   τό τε ἅρμα καὶ αὐτῷ
[6, 11]   ἐν τῇ Ἄλτει, τέχνη τοῦ  Αἰγινήτου   Γλαυκίου. ~Ἱέρων Δεινομένους, Συρακοθσίων τύραννος.
[6, 9]   ἅρμα ἀνάκειται Φίλων, τέχνη τοῦ  Αἰγινήτου   Γλαυκίου. Τούτῳ τῷ Φίλωνι Σιμωνίδης
[6, 18]   μὲν συκῆς, δὲ τοῦ  Αἰγινήτου   κυπαρίσσου, καὶ ἧσσον τῆς ἑτέρας
[6, 18]   ἐς Ὀλυμπίαν εἰκόνας, Πραξιδάμαντός τε  Αἰγινήτου   νικήσαντος πυγμῇ τὴν ἐνάτην ὀλυμπιάδα
[6, 12]   δὲ, τὸ μὲν Ὀνάτα τοῦ  Αἰγινήτου   τὸ ἅρμα, Καλάμιδος δὲ οἱ
[6, 3]   Ξενοφῶν Μενεφύλου, παγκρατιαστὴς ἀνὴρ ἐξ  Αἰγίου   τῆς Ἀχαιῶν· ἀνάκειται δὲ Πυριλάμπης
[6, 25]   μιν ωὐτὸς ἀνὴρ υἱὸς Διὸς  αἰγιόχοιο   Ἐν Πύλῳ ἐν νεκύεσσι βαλὼν
[6, 3]   ἐστὶν ἀνάθημα. Ὡς δὲ ἐν  Αἰγὸς   ποταμοῖς ἑάλωσαν αἱ ναῦς αἱ
[6, 20]   τὰς ἵππους. Ἠξίου δὲ οὗτος  Αἰγύπτιος,   εἶναι μὲν Ἀμφίονα, εἶναι δὲ
[6, 20]   οὐκ εὐμενῆ δαίμονα. (Ἀνὴρ δὲ  Αἰγύπτιος   Πέλοπα ἔφη παρὰ τοῦ Θηβαίου
[6, 26]   ποιῶν νῆσον αὐτήν· ὥσπερ καὶ  Αἰγύπτου   τὸ Δέλτα ὑπὸ τοῦ Νείλου,
[6, 3]   τῷ ἐπιγράμματι ἐκάλεσε βασιλεύων ὅμως  Αἰγύπτου.   Χαιρέᾳ δὲ Σικυωνίῳ πύκτῃ παιδὶ
[6, 25]   ποιήσαντα ἐν Ἰλιάδι· Τλῆ δ'  Ἀίδης   ἐν τοῖσι πελώριος ὠκὺν ὀιστόν,
[6, 26]   ταύτῃ περισσῶς σέβουσιν, ὀρθόν ἐστιν  αἰδοῖον   ἐπὶ τοῦ βάθρου. (Ἡ δὲ
[6, 21]   γῆν ἐνταῦθα τὸ ἅρμα τοῦ  Ἅιδου   καὶ αὖθις μύσαι· οἱ δὲ
[6, 25]   (ἔστι γὰρ δὴ Ἠλείοις καὶ  Ἅιδου   περίβολός τε καὶ ναός) ἀνοίγνυται
[6, 25]   εἰκάζειν. (Ὁ δὲ ἱερὸς τοῦ  Ἅιδου   περίβολός τε καὶ ναός (ἔστι
[6, 26]   Σακαίαν· οἱ δὲ αὐτοὺς οὐκ  Αἰθίοπας,   Σκύθας δὲ ἀναμεμιγμένους Ἰνδοῖς φασὶν
[6, 26]   γε τῷ αὐτῷ καὶ ὅσα  Αἰθίοπες   οἱ ὑπὲρ Συήνης ἐς τοῦ
[6, 26]   εἶναι. Οὗτοι μὲν δὴ τοῦ  Αἰθιόπων   γένους αὐτοί τέ εἰσιν οἱ
[6, 17]   εὔχομαι εἶναι Μάντις, ἀπ' ἰσοθέων  αἷμα   Μελαμποδιδᾶν. Μελάμποδος γὰρ ἦν τοῦ
[6, 14]   χειλῶν τὸ ἆσθμα, καὶ ἐμπιπλὰς  αἵματος   τὰς ἐν τῇ κεφαλῇ φλέβας,
[6, 12]   τῷ ἅρματι. (Ἀγήσαρχον δὲ τὸν  Αἱμοστράτου   Τριταιέα, κρατῆσαι μὲν πύκτας ἄνδρας
[6, 2]   έ στηκεν Ἠλειος Θρασύ βουλος  Αινέ   ου των Ιαμιδων, ὸ ς
[6, 4]   δὲ ὑπὸ τῇ Ἴδῃ, πρῶτος  Αἰολέων   τῶν ταύτῃ, στάδιον Ὀλυμπίασιν ἐνίκησεν
[6, 21]   Πρίαντα, ἔτι δὲ Πελάγοντα καὶ  Αἰόλιόν   τε καὶ Κρόνιον. Οἱ δὲ
[6, 22]   Πίσον τὸν Περιήρους φασὶ τοῦ  Αἰόλου.   Πισαῖοι δὲ ἐφειλκύσαντο αὐθαίρετον, συμφορὰν
[6, 21]   Βοιωτῶν) καὶ Ἠιονέα Μάγνητος τοῦ  Αἰόλου.   Τούτοις μὲν δὴ ἐνταῦθά ἐστι
[6, 24]   οἰκοῦσι δέκα ἐφεξῆς μῆνας οἱ  αἱρεθέντες   ἑλλανοδικεῖν, καὶ ὑπὸ τῶν νομοφυλάκων,
[6, 20]   δὴ Εἰλείθυιαν ἐπονομάζοντες Ὀλυμπίαν, ἱερασομένην  αἱροῦνται   τῇ θεῷ κατὰ ἔτος ἕκαστον.
[6, 2]   αθλητὰ ς καὶ επὶ ναυμαχί  αις   εισὶ ν Ἰώ νων ά
[6, 22]   ἀγομένην τῆς Ἀρτέμιδος καὶ νυμφῶν,  αἷς   παίζουσα συνῆν· τὴν δὲ (ἐν
[6, 5]   πολὺν ἔμελλεν ἀνθέξειν. (Γενομένης δὲ  αἰσθήσεως   τοῦ ἐπιόντος κακοῦ καὶ τρεπομένων
[6, 4]   οὐ πρότερον ἀνίει, πρὶν  αἴσθοιτο   ἀπαγορεύσαντος. (Γεγόνασι δὲ αὐτῷ Νεμείων
[6, 12]   ἐν Ὀλυμπίᾳ. (Τίμωνι δὲ τῷ  Αἰσύπου,   καθέντι ἐς Ὀλυμπίαν ἵππους, ἀνδρὶ
[6, 14]   δὲ τὸν Προκλέα εἰργασμένῳ Σῶμις.  Αἰσχίνῃ   δὲ Ἠλείῳ νῖκαί τε δύο
[6, 1]   δὲ ην Ηλειος, Σύ μμαχος  Αισχύ   λου· παρὰ δὲ αυτὸ ν
[6, 3]   τὸν ἀνδριάντα εἰργασμένος Ἀστερίων  Αἰσχύλου.   (Μετὰ δὲ τὸν Χαιρέαν Μεσσήνιός
[6, 1]   ν κατέ χει, τὸ δὲ  αιτει   τὴ ν ταινί αν. Ἐνί
[6, 14]   Ὀλυμπίων συνέβη παγκρατιάζοντι ἐν παισίν·  αἰτία   δέ οἱ ἐγένετο τῆς διαμαρτίας
[6, 8]   τοῦ βίου συμβῆναί φασιν ἐπὶ  αἰτίᾳ   τοιᾷδε· πεπαῦσθαι μὲν ἀθλοῦντα, ἀποπειρᾶσθαι
[6, 13]   Νάξου, Τίσανδρος Κλεοκρίτου μάλιστα  αἰτίαν   ἐχέτω. Τετράκις γὰρ δὴ ἐν
[6, 18]   τὸν Ἀλέξανδρον, πεπυσμένον καθ' ἥντινα  αἰτίαν   ἥκοι, κατομόσασθαί φασιν ἐπονομάζοντα θεοὺς
[6, 25]   μόνοι τιμῶσιν δην Ἠλεῖοι κατὰ  αἰτίαν   τήνδε. Ἡρακλεῖ στρατιὰν ἄγοντι ἐπὶ
[6, 18]   τοῦ Περσῶν φρονησάντων, καὶ  αἰτίαν   φρονῆσαι λαβόντων, Ἀλέξανδρος ἅτε
[6, 20]   τὸν Πορθάονος Ἀλκάθουν ἀγόντων τὴν  αἰτίαν,   ὡς ἐνταῦθα μέρη λάβοι γῆς
[6, 16]   φησὶ τὸ ἐς αὐτὸν ἐπίγραμμα,  Αἰτωλοῖς   αὐτὸν ἐπιστρατείας μετασχεῖν ἐπὶ Θεσσαλοὺς,
[6, 16]   Εὐρυδάμου τοῦ ἐναντία Γαλατῶν στρατηγήσαντος  Αἰτωλοῖς   Θεσπιεῖς εἰσιν οἱ ἀναθέντες. (Τυδεὺς
[6, 23]   ἐβούλοντο, ἐπανίασιν αὖθις ἐς τοὺς  Αἰτωλούς·   καὶ ἀγυιὰ τὸ ὄνομα
[6, 16]   Ναυπάκτῳ φιλίᾳ γενέσθαι τῇ ἐς  Αἰτωλούς.   (Τίμωνος δὲ οὐ πόρρω τῆς
[6, 14]   δὲ καὶ τὸ κοινὸν τὸ  Αἰτωλῶν   Κύλωνα, ὃς (ἀπὸ τῆς Ἀριστοτίμου
[6, 15]   ἀνέθηκεν Ἠλεῖον τὸ ἔθνος τὸ  Αἰτωλῶν.   Χαρῖνος δὲ Ἠλεῖος ἐπὶ διαύλου
[6, 7]   τοσοῦτο ἥκοντα ἐθεάσαντο ἐν σχήματι  αἰχμαλώτου,   μεταπίπτει σφίσιν ἐς αὐτὸν
[6, 23]   ἐς ἄσκησιν ἐγίνετο, ὅσαι τῶν  ἀκανθῶν   ἐφύοντο ἐνταῦθα, ἐπὶ ἑκάστῃ ἡμέρᾳ
[6, 2]   κην των ά λλων τε  Ἀκαρνά   νων καὶ των εξ αυτης
[6, 2]   εικό να ανά κεινται του  Ἀκαρνανος   αθλητου, Ξενά ρκης καὶ Λυκινος,
[6, 11]   λόγῳ τούτῳ καταδεχθέντες, οὐδὲν τῆς  ἀκαρπίας   παρείχοντο ἴαμα. Δεύτερα οὖν ἐπὶ
[6, 20]   λέγουσιν ὑπὸ τῶν ἵππων, ὅτε  Ἄκαστος   τὰ ἆθλα ἔθηκεν ἐπὶ τῷ
[6, 24]   ναός ἐστι καὶ ἄγαλμα Ἀπόλλωνος  Ἀκεσίου·   σημαίνοι δ' ἂν τὸ ὄνομα
[6, 17]   Ἀρκάδων ἐστὶν αὐτῷ πατρὶς, καὶ  Ἀκέστωρ   τὴν εἰκόνα εἰργασμένος· Ἐνατίωνα
[6, 13]   ἐστίν. Ἐπὶ γὰρ τέσσαρας ὀλυμπιάδας,  ἀκμάζων   τε τῇ ὠκύτητι ἀντήρκεσε, καὶ
[6, 15]   πύκτας θυμῷ τε ἐρρωμένῳ καὶ  ἀκμῆτι   τῷ σώματι. (Ἐρυθραῖοι δὲ οἱ
[6, 22]   Ἀρτέμιδος, ὅτι οἱ τοῦ Πέλοπος  ἀκόλουθοι   τὰ ἐπινίκια ἤγαγον παρὰ τῇ
[6, 7]   δὲ καὶ ὡς Πύθια ἀνέλοιτο  ἀκονιτί.   Ἀνηγορεύοντο δὲ οὗτός τε καὶ
[6, 11]   Δρομεὺς ὄνομα, πρῶτος ὧν ἴσμεν  ἀκονιτὶ   λέγεται λαβεῖν· τὴν δὲ ὀλυμπιάδα
[6, 7]   καὶ ἐν κόσμῳ τοιῷδε ἀνέκειντο.  Ἀκουσίλαος   μὲν λαβὼν πυγμῆς ἐν ἀνδράσι
[6, 7]   δὲ καὶ ὁμοῦ τοῖς παισὶν  Ἀκουσιλάῳ   καὶ Δαμαγήτῳ λέγουσιν ἐς Ὀλυμπίαν
[6, 6]   τὴν πρὸς τῷ Ζεφυρίῳ τῇ  ἄκρᾳ   νέμονται, πατρὸς δὲ ἐκαλεῖτο Ἀστυκλέους·
[6, 19]   φησι τῶν πρὸς Ζεφυρίῳ τῇ  ἄκρᾳ,   Πατροκλέα δὲ εἶναι Κατίλλου Κροτωνιάτην
[6, 26]   Λάρισος· τὰ δὲ ἔτι ἀρχαιότερα  ἄκρα   σφίσι πρὸς θαλάσσῃ ὅρος ἦν
[6, 5]   ὄπισθεν ποδῶν, τὰς χηλὰς κατεῖχεν  ἄκρας,   καὶ πηδῶντα καὶ ἐπειγόμενον οὐκ
[6, 21]   οἰκιστὴν Ἀκριῶν. Ἐπὶ δὲ τῷ  Ἀκρίᾳ   Κάπετόν φασιν ὑπὸ τοῦ Οἰνομάου
[6, 21]   τὸν δὲ ἀποθανόντα ἐπ' αὐτοῖς  Ἀκρίαν   τεκμαίροιτο ἄν τις Λακεδαιμόνιόν τε
[6, 18]   Ὡς δὲ ἦν ἐς τὸ  ἀκριβέστατον   αὐτῷ μεμιμημένα, ἐπιγράψας τοῦ Θεοπόμπου
[6, 21]   Λακεδαιμόνιόν τε εἶναι καὶ οἰκιστὴν  Ἀκριῶν.   Ἐπὶ δὲ τῷ Ἀκρίᾳ Κάπετόν
[6, 19]   Ἐπίγραμμα δὲ ἐπὶ τοῖς ὅπλοις,  ἀκροθίνιον   τῷ Διὶ ὑπὸ Μυόνων τεθῆναι.
[6, 20]   Δελφὶς δὲ ἐπὶ κανόνος κατὰ  ἄκρον   μάλιστα τὸ ἔμβολον πεποίηται χαλκοῦς.
[6, 26]   ἡλίου τὴν τράπεζαν λέγουσιν. (Ἐν  ἀκροπόλει   δὲ τῇ Ἠλείων ἐστὶν ἱερὸν
[6, 8]   γὰρ τῶν ἐγκαταληφθέντων ἐν τῇ  ἀκροπόλει)   θάνατον ζημίαν εὕρετο τοῦ ἀδικήματος
[6, 8]   Ἰσαγόρᾳ γὰρ τῷ Ἀθηναίῳ τὴν  ἀκρόπολιν   τὴν Ἀθηναίων καταλαβόντι ἐπὶ τυραννίδι,
[6, 12]   Ἱέρωνος τὰς εἰκόνας Ἀρεὺς  Ἀκροτάτου   Λακεδαιμονίων βασιλεὺς, καὶ Ἄρατος ἕστηκεν
[6, 19]   δέ ἐστιν ἐνταῦθα πρόσωπον καὶ  ἄκρους   πόδας καὶ τὰς χεῖρας ἐλέφαντος
[6, 4]   παγκρατιαστὴς ἀνήρ, ἐπίκλησις δὲ ἦν  Ἀκροχερσίτης   αὐτῷ. Παραλαμβανόμενος γὰρ ἄκρων τοῦ
[6, 4]   Ἀθλητῶν ἀνδριάντες. Σώστρατος ἐπικληθεὶς  Ἀκροχερσίτης,   καὶ Λεοντίσκος. μὴ ἀναγραφεῖσα
[6, 25]   πλὴν προσώπου καὶ χειρῶν τε  ἄκρων   καὶ ποδῶν· ταῦτα δέ οἵ
[6, 4]   ἦν Ἀκροχερσίτης αὐτῷ. Παραλαμβανόμενος γὰρ  ἄκρων   τοῦ ἀνταγωνιζομένου τῶν χειρῶν ἔκλα,
[6, 24]   τῆς κεφαλῆς, τοῦ δὲ αἱ  ἀκτῖνες   ἀνέχουσιν. Ἔστι δὲ καὶ Χάρισιν
[6, 20]   ἐπωχεῖτο ὑπὸ Κτεάτου λέγουσι τοῦ  Ἄκτορος,   καὶ τὸ μνῆμα κοινὸν Δαμέωνι
[6, 8]   Ὀλυμπίᾳ νίκης, ὁπόσα ἄλλα ἀνδρῶν  ἀλαζόνων   ἐστὶν εἰρημένα, ὡς ἐξ ἀνθρώπου
[6, 22]   πηγῇ καμάτων τέ ἐστι καὶ  ἀλγημάτων   παντοίων ἰάματα. Καλεῖσθαι δὲ τὰς
[6, 22]   τοῦ Ἀλφειοῦ τὴν ἐπιβουλὴν ἔχειν)  ἀλείψασθαι   τὸ πρόσωπον πηλῷ καὶ αὐτὴν
[6, 26]   προχειρότατα ἔχουσιν ἐς μάχας οἱ  ἀλεκτρυόνες·   δύναιτο δ' ἂν καὶ Ἀθηνᾶς
[6, 26]   Φειδίου φασὶν αὐτήν. Πεποίηται δὲ  ἀλεκτρυὼν   ἐπὶ τῷ κράνει, ὅτι οὗτοι
[6, 23]   νομοφύλαξ Ἠλείων γένος μὲν  Ἀλεξανδρέα   εἶναι τῆς ὑπὲρ Φάρου τῆς
[6, 18]   Τὰ ἔπη δὲ τὰ ἐς  Ἀλέξανδρον   οὔ μοι πιστά ἐστιν Ἀναξιμένην
[6, 18]   τε Ἀναξιμένης, καὶ τὸν  Ἀλέξανδρον,   πεπυσμένον καθ' ἥντινα αἰτίαν ἥκοι,
[6, 18]   ἄγαλμα. Περὶ τῆς αὐτοῦ πρὸς  Ἀλέξανδρον   πρεσβείας ὑπὲρ τῶν Λαψακηνῶν, καὶ
[6, 18]   καὶ τὰ μάλιστα θυμῷ χρώμενον,  Ἀλέξανδρον   τὸν Φιλίππου, τέχνῃ περιῆλθε τοιᾷδε.
[6, 18]   καὶ αἰτίαν φρονῆσαι λαβόντων,  Ἀλέξανδρος   ἅτε ὑπερζέων ἐς αὐτοὺς τῇ
[6, 5]   οὐκ ᾠκεῖτο ἔτι ἐφ' ἡμῶν.  Ἀλέξανδρος   γὰρ τὴν πόλιν Φεραίων
[6, 18]   ἐμπρῆσαι.