HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PAUSANIAS, Le Tour de la Grèce, livre VI

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ν  =  143 formes différentes pour 436 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[6, 1]   νασιν αυτοις. Ἀνά ξανδρος μὲ  ν   ά ρματι ανηγορεύ θη πρωτος·
[6, 1]   τουδε έ νεκα ες τὸ  ν   αγωνα ο Δεινό λοχος ησκή
[6, 1]   αποδειξά μενοι λαμπρὰ ες τὸ  ν   αγωνα, οι δὲ καὶ επὶ
[6, 2]   επέ λιπεν η περὶ τὸ  ν   αγωνα τύ χη τὸ ν
[6, 2]   ννησον καὶ η περὶ τὸ  ν   αγωνα τύ χη τὸ ν
[6, 2]   Σαμί ω πύ κτη τὸ  ν   αναθέ ντα μὲ ν ό
[6, 2]   ανδρὸ ς τὸ ν μὲ  ν   ανδριά ντα ειργά σατο Λύ
[6, 2]   ν δὴ Πολύ κλειτος τὸ  ν   ανδριά ντα ειργά σατο· τὸ
[6, 1]   του μὲ ν δὴ τὸ  ν   ανδριά ντα εποί ησε Λύ
[6, 1]   εν Ὀλυμπί α παρὰ τὸ  ν   ανδριά ντα του Τρωί λου,
[6, 1]   Προξέ νου, πυγμης εν παισὶ  ν   ανηρημέ νος νί κην· εφεξης
[6, 1]   καὶ αυτης Κυνί σκας εικώ  ν,   Ἀπελλου τέ χνη. Γέ γραπται
[6, 1]   ρα πρὸ ς ταις εκατό  ν.   (Ἀπὸ τού του δὲ καὶ
[6, 1]   εικώ ν. (Ἐς δὲ τὴ  ν   Ἀρχιδά μου Κυνί σκαν, ες
[6, 2]   χα τω παιδί τω μὲ  ν   αυτων γεγό νασι δύ ο
[6, 2]   ανδριά ντα ειργά σατο· τὸ  ν   δὲ Δημοσθένην Ευτυχί δης Σικυώ
[6, 2]   νασιν απο Ἰά μου· τὸ  ν   δὲ ειναι παιδα Ἀπό λλωνος
[6, 2]   μου τὸ ά ρμα, τὸ  ν   δὲ ηνί οχον νική σαντα
[6, 2]   ωμον προσέ ρπων εστὶ τὸ  ν   δεξιό ν· καὶ κύ ων
[6, 1]   ρα πεντά θλω· ουτος μὲ  ν   δὴ έ οικεν ευχό μενος
[6, 2]   Λί χας. (Ξενά ργει μὲ  ν   δὴ καὶ εν Δελφοις καὶ
[6, 2]   εικό να. (Τού του μὲ  ν   δὴ Πολύ κλειτος τὸ ν
[6, 1]   μηδέ να. Τού του μὲ  ν   δὴ τὸ ν ανδριά ντα
[6, 2]   χαν, Θηβαί ων δὲ τὸ  ν   δημον έ χει νενικηκό τα.
[6, 2]   ες των ί ππων τὸ  ν   δρό μον των τελεί ων
[6, 2]   ρτης ιπποτρό φων μετὰ τὴ  ν   εικό να ανά κεινται του
[6, 2]   πολέ μου, τὴ ν μὲ  ν   εικό να ενταυθα έ στησε.
[6, 2]   δὲ του Θρασυβού λου τὴ  ν   εικό να Τιμοσθέ νης τε
[6, 2]   ου νί κην εν παισὶ  ν   ειληφὼ ς, καὶ Μιλή σιος
[6, 1]   Αισχύ λου· παρὰ δὲ αυτὸ  ν   εκ Φενεου της Αρκά δων
[6, 1]   αι νικαι, αλλὰ τω μὲ  ν   ελλανοδικειν τε ομου καὶ ί
[6, 2]   τύ χη τὸ ν Ὀλυμπιακό  ν.   Ἐνιαυτω γὰ ρ ύ στερον
[6, 2]   πριοι δὲ ως καὶ υσὶ  ν   επεξευρό ντες έ στι μαντεύ
[6, 1]   εκρά τησεν· η δὲ εικὼ  ν   επὶ τη χειρὶ έ χει
[6, 2]   δὲ ά ρα μετὰ τὴ  ν   επιστρατεί αν του Μή δου
[6, 2]   ηπαρ. (Μαντικὴ δὲ η μὲ  ν   ερί φων καὶ αρνων τε
[6, 2]   νί κας. Λυκινος δὲ αγαγὼ  ν   ες Ὀλυμπί αν πώ λους,
[6, 1]   Κλέ ωνό ς εστιν εικώ  ν.   (Ἐς δὲ τὴ ν Ἀρχιδά
[6, 1]   ασιν ουχ απά ντων εισὶ  ν   εστηκό τες ανδριά ντες, αλλὰ
[6, 2]   καὶ επὶ ναυμαχί αις εισὶ  ν   Ἰώ νων ά ριστοι, τά
[6, 1]   Τού τοις γέ νος μὲ  ν   καὶ αυτοις εστιν εξ Ἠλιδος·
[6, 2]   ρπων εστὶ τὸ ν δεξιό  ν·   καὶ κύ ων ιερειον δὴ
[6, 1]   Πολύ χαλκος, τεθρί ππω μὲ  ν   καὶ ουτος εκρά τησεν· η
[6, 1]   Αρχέ δαμος Ξενί ου, καταβαλὼ  ν   καὶ ουτος παλαιστὰ ς παιδας,
[6, 1]   ο, τὸ μὲ ν τροχὸ  ν   κατέ χει, τὸ δὲ αιτει
[6, 1]   ανεί λοντο ή δη τὸ  ν   κό τινον. Ὁπό σοις δὲ
[6, 2]   βουλος επὶ σπλά γχνων μαντικὴ  ν   κυνεί ων καταστή σασθαι. Οι
[6, 1]   καὶ επιγρά μματα ες τὴ  ν   Κυνί σκαν έ χοντα. (Εισὶ
[6, 20]   Χαμύνης, τιμὴν ταύτην ἄλλοτε (ἄλλη(  ν)   λαμβάνουσα παρὰ Ἠλείων. Παρθένους δὲ
[6, 2]   ά ριστοι, τά δε μὲ  ν   λέ γει τὸ επί γραμμα·
[6, 2]   Ἑλλανοδί και. Καὶ διὰ τὸ  ν   Λί χαν τουτον η κατὰ
[6, 2]   (Παγκρατιαστου δὲ ανδρὸ ς τὸ  ν   μὲ ν ανδριά ντα ειργά
[6, 2]   δὲ του πολέ μου, τὴ  ν   μὲ ν εικό να ενταυθα
[6, 2]   δωρα ηγού μενος, ανειπεν αυτὸ  ν   Μιλή σιον, καὶ ανέ γραψε
[6, 2]   τὸ ν αναθέ ντα μὲ  ν   ό τι ο παιδοτρί βης
[6, 2]   τύ χη τὸ ν Ὀλυμπικό  ν.   Ὅ́ τι γὰ ρ μὴ
[6, 2]   επὶ τού τω μαστιγουσιν αυτὸ  ν   οι Ἑλλανοδί και. Καὶ διὰ
[6, 1]   εκ δὲ αγέ λης αυτὸ  ν   οικεί ας ί ππω κρατησαι
[6, 2]   ν αγωνα τύ χη τὸ  ν   Ὀλυμπιακό ν. Ἐνιαυτω γὰ ρ
[6, 2]   ν αγωνα τύ χη τὸ  ν   Ὀλυμπικό ν. Ὅ́ τι γὰ
[6, 2]   αναπεί θουσιν αναγορευθηναί οι τὸ  ν   παιδα εκ Συρακουσων. Ἀντί πατρος
[6, 1]   της Ηρας, ανδρὸ ς εικὼ  ν   παλαιστου, γέ νος δὲ ην
[6, 2]   πύ κτην εσή μαινεν ουδέ  ν.   (Παρὰ δὲ Μεσσή νιος Δαμί
[6, 1]   τερον έ τι στεφανωθηναι τὸ  ν   πατέ ρα πεντά θλω· ουτος
[6, 2]   Διονυσί ου θυσί αν, τὸ  ν   πατέ ρα του Ἀντιπά τρου
[6, 1]   θεω. Πολυκλης, επί κλησιν λαβὼ  ν   Πολύ χαλκος, τεθρί ππω μὲ
[6, 2]   ες δὲ αυτὸ ν τὸ  ν   πύ κτην εσή μαινεν ουδέ
[6, 1]   χει, τὸ δὲ αιτει τὴ  ν   ταινί αν. Ἐνί κησε δὲ
[6, 2]   επί γραμμα· ες δὲ αυτὸ  ν   τὸ ν πύ κτην εσή
[6, 2]   δὲ τη Ἄλτει παρὰ τὸ  ν   του Δημοσθένους ανδριά ντα ανά
[6, 1]   α δύ ο, τὸ μὲ  ν   τροχὸ ν κατέ χει, τὸ
[6, 2]   Ἀπό λλωνος καὶ λαβειν μαντική  ν   φησιν εν ά σματι Πί
[6, 2]   γε μαντικης νομί ζουσιν ουδὲ  ν   χρασθαι. Ἔ́ οικεν ουν ιδί
[6, 2]   γαλεώ της πρὸ ς τὸ  ν   ωμον προσέ ρπων εστὶ τὸ
[6, 2]   φων μετὰ τὴ ν εικό  να   ανά κεινται του Ἀκαρνανος αθλητου,
[6, 2]   τὴ ν μὲ ν εικό  να   ενταυθα έ στησε. Τὰ δε
[6, 2]   Θρασυβού λου τὴ ν εικό  να   Τιμοσθέ νης τε Ἠλειος έ
[6, 2]   πρωτος ες Ὀλυμπί αν εικό  να.   (Τού του μὲ ν δὴ
[6, 1]   ελλανοδικού ντων καθιέ ναι μηδέ  να.   Τού του μὲ ν δὴ
[6, 1]   λοιπου των ελλανοδικού ντων καθιέ  ναι   μηδέ να. Τού του μὲ
[6, 13]   ἐπίγραμμα τὸ ἐπ' αὐτῷ μηνύει.  (Νάξου   δὲ οἰκισθείσης ποτὲ ἐν Σικελίᾳ
[6, 16]   ἄνδρας πυγμῇ· Λεωνίδας τε ἐκ  Νάξου   τῆς ἐν τῷ Αἰγαίῳ, Ψωφιδίων
[6, 13]   ἐς τοὺς ἔπειτα εἶναι τῆς  Νάξου,   Τίσανδρος Κλεοκρίτου μάλιστα αἰτίαν
[6, 6]   ἐσελθεῖν τε ἐπεθύμησεν ἐς τὸν  ναὸν,   καὶ τὴν παρθένον ἐσελθὼν θεάσασθαι.
[6, 25]   ὑφαίνουσι τῇ Ἥρᾳ. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΕ'  Ναὸς   ἀνείμενος βασιλεῦσι Ὁωμαίων. Ἄγαλμα Ἀφροδίτης
[6, 25]   καὶ Ἅιδου περίβολός τε καὶ  ναός)   ἀνοίγνυται μὲν ἅπαξ κατὰ ἔτος
[6, 25]   Σατράπου. Ἔχεται δὲ τῆς ἀγορᾶς  ναὸς   ἀρχαῖος, στοαῖς ἐν κύκλῳ περίστυλος·
[6, 25]   Ἄγαλμα Ἀφροδίτης Οὐρανίας. Ἀφροδίτης πανδήμου.  Ναὸς   δοῦ. Ἱερὸν Τύχης. Ἄγαλμα Κορύβαντος
[6, 24]   αὐτοῦ. (Ἔστι δὲ καὶ Σιληνοῦ  ναὸς   ἐνταῦθα, ἰδίᾳ τῷ Σιληνῷ καὶ
[6, 21]   δειράδος προελθόντι στάδια, ἔστιν Ἀσκληπιοῦ  ναός,   ἐπίκλησιν μὲν Δημαινέτου ἀπὸ τοῦ
[6, 24]   ὑπαίθρῳ τῆς ἀγορᾶς τὰ ἐπιφανέστατα  ναός   ἐστι καὶ ἄγαλμα Ἀπόλλωνος Ἀκεσίου·
[6, 25]   τοῦ Ἅιδου περίβολός τε καὶ  ναός   (ἔστι γὰρ δὴ Ἠλείοις καὶ
[6, 21]   καὶ Ἀθηνᾶς ἐστιν ἐπίκλησιν Κυδωνίας  ναός.   Οὗτος μὲν οὐ τὰ πάντα
[6, 25]   λαφύρων τῶν ἐκ Κορκύρας Ἀφροδίτης  ναός,   τὸ δὲ ἐν ὑπαίθρῳ τέμενος
[6, 24]   ἐν τῇ ἀγορᾷ ἐπιφανέστατα. Σιληνοῦ  ναός.   Τῶν ἑκκαίδεκα καλουμένων γυναικῶν οἴκημα.
[6, 20]   μὲν δὴ τῷ ἔμπροσθεν τοῦ  ναοῦ   (διπλοῦς γὰρ δὴ πεποίηται) τῆς
[6, 25]   οὐ πολὺ ἀφεστηκὸς ἀπὸ τοῦ  ναοῦ.   Καὶ τὴν μὲν ἐν τῷ
[6, 24]   ἀγορᾷ καὶ ἄλλο τοιόνδε εἶδον,  ναοῦ   σχῆμα· ἔστι δὲ οὐχ ὑψηλόν,
[6, 1]   (Ἔ́ στιν εν δεξια του  ναου   της Ηρας, ανδρὸ ς εικὼ
[6, 6]   παῖδας κρατήσαντα, Ῥηγῖνος Πυθαγόρας·  Ναρυκίδαν   δὲ τὸν Δαμαρέτου παλαιστὴν ἄνδρα
[6, 2]   τω παιδὶ τὰ ς εικό  νας   Δαί δαλος Σικυώ νιος, ὸ
[6, 1]   σατο Αλυπος τὰ ς εικό  νας   Σικυώ νιος, Ναυκύ δους του
[6, 1]   αυτοις εστιν εξ Ἠλιδος· γεγό  νασι   δέ σφισιν ου κατὰ ταυτὰ
[6, 2]   τω μὲ ν αυτων γεγό  νασι   δύ ο Ὀλυμπικαὶ νικαι· Λί
[6, 2]   καλού μενοι μά ντεις, γεγό  νασιν   απο Ἰά μου· τὸ ν
[6, 1]   σκα· ί ππων νικαι γεγό  νασιν   αυτοις. Ἀνά ξανδρος μὲ ν
[6, 1]   εστιν αθλητων, οπό σοις γεγό  νασιν   Ὀλυμπικαὶ νικαι, αναθημά των δὲ
[6, 1]   ς εικό νας Σικυώ νιος,  Ναυκύ   δους του Ἀργεί ου μαθητή
[6, 6]   Τούτου μὲν δὴ εἰκὼν  Ναυκύδους   ἐστὶν ἔργον. Πολύκλειτος δὲ Ἀργεῖος,
[6, 8]   τοῦ Ἀθηναίου Μύρωνος, Βαύκιδι δὲ  Ναυκύδους   ἐστὶν ἀνδριὰς ἔργον. Τῷ
[6, 9]   ἐστὶν (ἐμοὶ δοκεῖν) τῶν δοκιμωτάτων  Ναυκύδους,   τε ἐν Ὀλυμπίᾳ καὶ
[6, 6]   τὸ ἄγαλμα ποιήσας, μαθητὴς δὲ  Ναυκύδους,   παλαιστὴν παῖδα εἰργάσατο Θηβαῖον Ἀγήνορα·
[6, 2]   ες αθλητὰ ς καὶ επὶ  ναυμαχί   αις εισὶ ν Ἰώ νων
[6, 3]   πραγμάτων, καὶ Κόνωνος κεκρατηκότος τῇ  ναυμαχίᾳ   περὶ Κνίδον καὶ ὄρος τὸ
[6, 2]   Σικελιώ της, ού τ' εκ  Ναυπά   κτου, δηλό ς εστιν Ὀλυμπί
[6, 16]   Θεσσαλοὺς, καὶ φρουρᾶς ἡγεμόνα ἐν  Ναυπάκτῳ   φιλίᾳ γενέσθαι τῇ ἐς Αἰτωλούς.
[6, 3]   ἐν Αἰγὸς ποταμοῖς ἑάλωσαν αἱ  ναῦς   αἱ Ἀττικαί, Σάμιοι μὲν ἐς
[6, 24]   ὀνομάζουσι Κορκυραϊ κὴν οἱ Ἠλεῖοι.  Ναυσὶ   γὰρ ἐς τὴν σφετέραν Κορκυραίους
[6, 6]   καὶ ἐς Τεμέσαν ὁμοῦ ταῖς  ναυσί·   μεθυσθέντα οὖν ἐνταῦθα ἕνα τῶν
[6, 19]   ἀρχαῖον. δὲ ὅρμος ταῖς  ναυσὶ   χειροποίητος καὶ Ἀδριανοῦ βασιλέως ἐστὶν
[6, 26]   πρὸς Σικελίαν, καὶ ὅρμον παρεχομένη  ναυσὶν   ἐπιτήδειον· ἐπίνειον δὲ οὖσα Ἠλείων,
[6, 7]   ὥστε καὶ ἐναυμάχησεν ἐναντία Ἀθηναίων  ναυσὶν   οἰκείαις· ἐς τριήρων ἁλοὺς
[6, 7]   τηνικαῦτα ἐν Καύνῳ τὸ βασιλέως  ναυτικὸν,   καὶ Κόνωνα ἐπ' αὐτῷ στρατηγόν,
[6, 6]   μεθυσθέντα οὖν ἐνταῦθα ἕνα τῶν  ναυτῶν   παρθένον βιάσασθαι, καὶ ὑπὸ τῶν
[6, 22]   καὶ Ἀλφειαίας Ἀρτέμιδος ἄγαλμα ἐν  ναῷ.   (Γενέσθαι δὲ τὴν ἐπίκλησιν τῇ
[6, 25]   δὲ ὄροφος κατερρύηκε τῷ  ναῷ,   καὶ ἄγαλμα οὐδὲν ἐλείπετο· βασιλεῦσι
[6, 25]   Καὶ τὴν μὲν ἐν τῷ  ναῷ   καλοῦσιν Οὐρανίαν· ἐλέφαντος δέ ἐστι
[6, 2]   φησιν εν ά σματι Πί  νδαρος.   (Παρὰ δὲ του Θρασυβού λου
[6, 2]   κτας. Συρακοσί ων δὲ ά  νδρες,   ά γοντες ες Ὀλυμπί αν
[6, 1]   του πατρὸ ς του Ἀναξά  νδρου   πρό τερον έ τι στεφανωθηναι
[6, 7]   Ὀλυμπίαν ἐλθεῖν. Νικήσαντες δὲ οἱ  νεανίσκοι   διὰ τῆς πανηγύρεως τὸν πατέρα
[6, 6]   δὲ αὕτη γραφῆς μίμημα ἀρχαίας.  Νεανίσκος   Σύβαρις καὶ Κάλαβρός τε ποταμὸς
[6, 26]   Αἰγύπτου τὸ Δέλτα ὑπὸ τοῦ  Νείλου,   καὶ οὐχ ὑπὸ μιᾶς περιέχεσθαι
[6, 1]   εστεφανωμέ νου· καὶ τουδε έ  νεκα   ες τὸ ν αγωνα ο
[6, 25]   Διὸς αἰγιόχοιο Ἐν Πύλῳ ἐν  νεκύεσσι   βαλὼν ὀδύνῃσιν ἔδωκεν. Εἰ δὲ
[6, 16]   Λάμπιδος πυγμῇ παῖδας κρατήσαντα, καὶ  Νελαί̈   δαν σταδίου τε ἀνελόμενον καὶ
[6, 1]   Πυθοι καὶ Ισθμοι τε καὶ  Νεμέ   α. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' Ἀνδριάντες Λακεδαιμονίων
[6, 2]   ύ στερον εγέ νοντο εν  Νεμέ   α τε νικαι και Ἰσθμοι.
[6, 20]   ἔθηκεν ἐπὶ τῷ πατρί. Ἐν  Νεμέᾳ   δὲ τῇ Ἀργείων ἥρως μὲν
[6, 3]   ἅπαξ, ἐν Ἰσθμῷ δὲ καὶ  Νεμέᾳ   δὶς πεντάθλῳ ἐν ἑκατέρῳ τῷ
[6, 15]   ἐν Ὀλυμπίᾳ καὶ Πυθοῖ καὶ  Νεμέᾳ   καὶ Ἰσθμῷ λάβοι στέφανον, ἡλικίαν
[6, 3]   ἀνείλετο Ἰσθμίων, τέσσαρας δὲ ἐν  Νεμέᾳ,   καὶ Ὀλυμπικὰς μίαν μὲν ἐν
[6, 5]   ἔχει λόγος κρατῆσαι τοῦ ἐν  Νεμέᾳ   λέοντος. (Ἕτερον δὲ ἐπὶ τούτῳ
[6, 4]   γένους δὲ τοῦ Ἰαμιδῶν, ἐν  Νεμέᾳ   πεντάκις ἐνίκησε πυκτεύων, καὶ Πυθοῖ
[6, 7]   Ἰσθμίων τε τρεῖς, καὶ ἐν  Νεμέᾳ   πέντε. Λέγεται δὲ, ὡς καὶ
[6, 15]   δὲ Πυθοῖ νίκας καὶ ἐν  Νεμέᾳ   τε καὶ ἐν Ἰσθμῷ λαβόντα,
[6, 14]   ἐνίκησεν· ἀνηγορεύθη δὲ καὶ ὕστερον  Νεμέᾳ   τε καὶ Ἰσθμῷ. Γεγονότα δὲ
[6, 12]   πύκτας ἄνδρας ἐν Ὀλυμπίᾳ, καὶ  Νεμέᾳ   τε καὶ Πυθοῖ καὶ ἐν
[6, 4]   Ὀλύμπια Πύθιά τ' ἄνδρας, Τρὶς  Νεμέᾳ,   τετράκις δ' Ἰσθμῷ ἐν ἀγχιάλῳ,
[6, 13]   Ἀργείοις ἐς ἅπαντας ὑπομνήματα τοὺς  Νεμεὰτας.   (Ἡ δὲ ἵππος τοῦ
[6, 16]   Ἰσθμίων αὐτὸν, βασιλεὺς Ἀδριανὸς ἐς  Νεμείων   ἀγῶνα τῶν χειμερινῶν ἀπέδωκεν Ἀργείοις.
[6, 4]   καὶ ἐν Ἰσθμῷ τε καὶ  Νεμείων   ἀνῃρημένος, οὐχ Ἱμεραῖος εἶναι τὸ
[6, 3]   τε Ὀλυμπικὴ νίκη καὶ  Νεμείων   γέγονεν ἑτέρα, Ἰσθμίων δὲ
[6, 16]   διαύλου μὲν δύο ἐν Ὀλυμπίᾳ,  Νεμείων   δ' ἀναμὶξ ἐπὶ δρόμῳ νίκας
[6, 7]   Ἰσθμίων μὲν γεγόνασιν ὀκτὼ νῖκαι,  Νεμείων   δὲ ἀποδέουσαι μιᾶς ἐς τὰς
[6, 4]   μία μὲν ἐν ἀνδράσιν Ὀλυμπική,  Νεμείων   δὲ ἐν παισὶ καὶ Ἰσθμίων.
[6, 11]   τρεῖς, αὗται μὲν ἐπὶ πυγμῇ,  Νεμείων   δὲ ἐννέα, καὶ Ἰσθμίων δέκα
[6, 10]   ἄλλους Πύθια μὲν δὶς λαβεῖν,  Νεμείων   δὲ καὶ Ἰσθμίων ὀκτάκις ἐν
[6, 17]   τέσσαρες δὲ Πυθοῖ, καὶ ἴσαι  Νεμείων,   ἐν δὲ Ἰσθμῷ μία ἐπὶ
[6, 6]   στέφανον· ἐγένετο δὲ αὐτῷ καὶ  Νεμείων   ἔν τε παισὶ καὶ ἀγενείων
[6, 3]   αὐτῷ πεντάθλου στεφάνους, καὶ ἄλλον  Νεμείων.   Λέγεται δὲ ἐπὶ τῷ Εὐπολέμῳ
[6, 4]   αἴσθοιτο ἀπαγορεύσαντος. (Γεγόνασι δὲ αὐτῷ  Νεμείων   μὲν νῖκαι καὶ Ἰσθμίων ἀναμὶξ
[6, 8]   ὑπῆρξεν ἔν τε Ὀλυμπίᾳ καὶ  Νεμείων   νίκη. Γενόμενος δὲ Ἑλλανοδίκης, ἔγραψε
[6, 16]   ἐπίγραμμα τὸ ἐπ' αὐτῷ δηλοῖ,  Νεμείων   τε ἐν παισὶν ἐπὶ τῷ
[6, 16]   δίαυλοι δύο; ἐκλειφθέντα δὲ ἐκ  Νεμείων   τε καὶ Ἰσθμίων αὐτὸν, βασιλεὺς
[6, 4]   τέσσαρες δὲ ἐν Ἰσθμῷ, καὶ  Νεμείων   τρεῖς. Ἐτάφη δὲ ὑπὸ τοῦ
[6, 3]   πεντάθλου τε ἐν Ὀλυμπίᾳ καὶ  Νεμείων   τρεῖς ὑπῆρξεν ἀνελέσθαι νίκας. Τὸ
[6, 14]   ἐν τῇ Κροτωνιάτιδι πολύ τε  νέμεται   καὶ ἄφθονον. (Μίλωνι μὲν δὴ
[6, 26]   καὶ ὅσοι τὰς προσεχεῖς αὐτῇ  νέμονται   νήσους, Ἄβασαν καὶ Σακαίαν· οἱ
[6, 6]   πρὸς τῷ Ζεφυρίῳ τῇ ἄκρᾳ  νέμονται,   πατρὸς δὲ ἐκαλεῖτο Ἀστυκλέους· εἶναι
[6, 9]   ἀπὸ τούτου τιμὰς ὡς ἥρωι  νέμουσι.   (Παρὰ δὲ τοῦ Γέλωνος τὸ
[6, 2]   τὸ ν δημον έ χει  νενικηκό   τα. (Του δὲ Λί χα
[6, 16]   τε εἰκὼν ἐν ἀνδράσι πυγμῇ  νενικηκότος·   δὲ Νικάνδρου, διαύλου μὲν
[6, 8]   τὰ ὀνόματα ἐν Ὀλυμπίᾳ τῶν  νενικηκότων.   (Ἐς δὲ πύκτην ἄνδρα, γένος
[6, 17]   αὖθις ἐξ Ἤλιδος, Ἀρχίδαμος τεθρίππῳ  νενικηκὼς   καὶ Ἐπέραστός ἐστιν Θεογόνου
[6, 1]   εκ Φενεου της Αρκά δων  Νεολαί   δας Προξέ νου, πυγμης εν
[6, 14]   τε ὄντα αὐτῷ, καὶ ἡλικίᾳ  νέον,   πρὸς δὲ καὶ σύνεγγυς οὐκ
[6, 7]   τὰ μάλιστα, ὅτε ἐνίκησεν, εἶναι  νέον,   τὸ ἐπίγραμμα τὸ ἐπ' αὐτῷ
[6, 14]   ἐγένετο τῆς διαμαρτίας τὸ ἄγαν  νέον.   (Ὡς δὲ ἀφίκετο ἀγῶνος καιρὸς,
[6, 14]   Ὀλυμπιάδι κομιδῇ τε ἔδοξεν εἶναι  νέος,   καὶ οὐκ ἐπιτήδειός πω νομισθεὶς
[6, 3]   ἐπίγραμμά ἐστιν, ὡς νικήσειεν ἡλικίαν  νέος,   καὶ ὡς πατρὸς εἴη Χαιρήμονος.
[6, 2]   μαντεύ εσθαι. Κυσὶ δὲ ουδέ  νες   επί γε μαντικης νομί ζουσιν
[6, 5]   ὀρεινὴ τῆς Θρᾴκης, ἔνδον  Νέστου   ποταμοῦ τοῦ ῥέοντος διὰ τῆς
[6, 2]   επιστρατεί α Λακεδαιμονί ων εγέ  νετο   επι Ἠλεί ους, καὶ εντὸ
[6, 1]   δὲ καὶ νό μος εγέ  νετο   Ηλεί οις, μηδὲ ί ππους
[6, 3]   Ὕσμωνι κατασκῆψαι ῥεῦμα ἐς τὰ  νεῦρα,   καὶ αὐτὸν ἐπὶ τούτῳ μελετῆσαι
[6, 6]   ἱλάσκεσθαι τέμενός τε ἀποτεμομένους οἰκοδομήσασθαι  νεὼν,   διδόναι δὲ κατὰ ἔτος αὐτῷ
[6, 20]   σχῆμα ἄφεσις κατὰ πρῷραν  νεώς·   τέτραπται δὲ αὐτῆς τὸ ἔμβολον
[6, 4]   ἀνδρί, πατρὶς δὲ ἦν αὐτῷ  νεωτάτη   τῶν ἐν Μακεδονίᾳ πόλεων, καλουμένη
[6, 7]   ἀνδράσι στέφανον, Δωριεὺς δὲ  νεώτατος   παγκρατίῳ νικήσας Ὀλυμπιάσιν ἐφεξῆς τρισί.
[6, 22]   ὑπόνοιαν μέν τινα παρέσχεν Ἠλείοις,  νεώτερα   ἐς αὐτοὺς βουλεύειν· ἐσβαλόντας δὲ
[6, 1]   Ἀργεί ου μαθητή ς. (Κλεογέ  νην   δὲ Σιληνου τὸ επί γραμμα
[6, 20]   παρὰ τῶν Ἠλείων τοὺς στρατηγούς,  νήπιον   παῖδα ἔχουσαν ἐπὶ τῷ μαστῷ,
[6, 12]   ἐπιγαμίαν ἐποιήσατο, Γέλωνι τῷ παιδὶ  Νηρηίδα   ἀγαγόμενος τὴν Πύρρου. Ῥωμαίων δὲ
[6, 2]   στερον του οικισμου του Μεσσή  νης   αγό ντων Ὀλύ μπια Ἠλεί
[6, 2]   τὴ ν εικό να Τιμοσθέ  νης   τε Ἠλειος έ στηκε σταδί
[6, 26]   ὀνομάζουσιν, οὗτός ἐστιν ποιῶν  νῆσον   αὐτήν· ὥσπερ καὶ Αἰγύπτου τὸ
[6, 26]   τοιαύτην ἑτέραν καὶ τὴν Σηρίαν  νῆσον   εἶναι. Οὗτοι μὲν δὴ τοῦ
[6, 26]   ἔνδον. Γιγνώσκεται δὲ Σηρία  νῆσος   ἐν μυχῷ θαλάσσης κειμένη τῆς
[6, 26]   μίτων ζςυφίου τίνος ὑφαινόμεναι. Σηρία  νῆσος.   Ὅροι Ἤλιδος καὶ Ἀχαίας. Θέατρον
[6, 12]   εἶχον μὲν οἱ Καρχηδόνιοι τῆς  νήσου   πλέον ἥμισυ· Ἱέρωνι δὲ
[6, 23]   εἶναι τῆς ὑπὲρ Φάρου τῆς  νήσου,   Σαραπίωνα δὲ ὄνομα, ἀφικόμενον δὲ
[6, 22]   ἔπος· Πυλίων γὰρ τῶν ὑπὲρ  νήσου   τῆς Σφακτηρίας οὐ πέφυκεν ἀρχὴν
[6, 13]   Σαμίων δῆμος ἔφευγεν ἐκ τῆς  νήσου.   Τὸν δὲ καιρὸν, ἐπὶ τὰ
[6, 26]   ὅσοι τὰς προσεχεῖς αὐτῇ νέμονται  νήσους,   Ἄβασαν καὶ Σακαίαν· οἱ δὲ
[6, 10]   Καρύστιοι ταφῆναί φασιν αὐτὸν ἐν  νήσῳ   καλουμένῃ Γλαύκου καὶ ἐς ἡμᾶς
[6, 2]   τε υπηρξε καὶ εν Κορί  νθω   προσανελέ σθαι νί κας. Λυκινος
[6, 2]   Θρασυβού λου δὲ τη εικό  νι   γαλεώ της πρὸ ς τὸ
[6, 1]   αυτης, καὶ επὶ ταις Ὀλυμπικαις  νί   καις, πρό τερον έ τι
[6, 2]   εν Κορί νθω προσανελέ σθαι  νί   κας. Λυκινος δὲ αγαγὼ ν
[6, 1]   ί ππων υπηρξεν ανελέ σθαι  νί   κας, τω Τρωί λω δε)
[6, 2]   ς καὶ επὶ τη Λακωνικη  νί   κη τὸ εν τη Ἄλτει
[6, 2]   γὰ ρ δὴ καὶ η  νί   κη τω παιδὶ ί ππου
[6, 2]   εστιν Ὀλυμπί ασιν ανηρημέ νος  νί   κην. Ειναι δὲ οι Σικελιωται
[6, 2]   Ἠλειος έ στηκε σταδί ου  νί   κην εν παισὶ ν ειληφὼ
[6, 1]   εν παισὶ ν ανηρημέ νος  νί   κην· εφεξης δὲ Αρχέ δαμος
[6, 2]   ανεί λετο επὶ παγκρατί ω  νί   κην των ά λλων τε
[6, 2]   καὶ ανέ γραψε τη εικό  νι,   ως γέ νος τε εί
[6, 1]   σφισιν ου κατὰ ταυτὰ αι  νικαι,   αλλὰ τω μὲ ν ελλανοδικειν
[6, 1]   οπό σοις γεγό νασιν Ὀλυμπικαὶ  νικαι,   αναθημά των δὲ ά λλων
[6, 7]   αὐτῷ καὶ τοῖς παισὶν Ὀλυμπικαὶ  νῖκαι.   Αὐτὸς μέν γε πυκτεύων
[6, 1]   τη Κυνί σκα· ί ππων  νικαι   γεγό νασιν αυτοις. Ἀνά ξανδρος
[6, 14]   ἐκτετυπωμένος ἐπὶ στήλῃ. Τούτῳ Πυθικαὶ  νῖκαι   γεγόνασι τῷ ἀνδρὶ δευτέρῳ μετὰ
[6, 10]   δύο ἐν Ὀλυμπίᾳ γεγόνασιν ἑκάστῳ  νῖκαι·   Δαμαρέτῳ μὲν πέμπτῃ ἐπὶ ταῖς
[6, 16]   τοῦ Πολυπείθους πατήρ, παλαιστὴς ἀνήρ:  νῖκαι   δέ σφισι τῷ μὲν ἵπποις,
[6, 13]   ἀντήρκεσε, καὶ γεγόνασιν αὐτῷ δρόμου  νῖκαι   δύο ἀριθμὸν καὶ δέκα. (Χιόνιδος
[6, 15]   δὲ Εὐτελίδᾳ γεγόνασιν ἐν παισὶ  νῖκαι   δύο ἐπὶ τῆς ὀγδόης καὶ
[6, 3]   δὲ αὐτῷ καὶ Πυθοῖ δύο  νῖκαι.   δὲ εἰκών ἐστι τοῦ
[6, 4]   (Γεγόνασι δὲ αὐτῷ Νεμείων μὲν  νῖκαι   καὶ Ἰσθμίων ἀναμὶξ δυόδεκα, Ὀλυμπίασι
[6, 2]   νοντο εν Νεμέ α τε  νικαι   και Ἰσθμοι. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' Ἀνδρίαντες
[6, 13]   δὲ καὶ Πυθοῖ γεγόνασιν αὐτῷ  νῖκαι·   καὶ Κορινθίοις δὲ οὐκ ἦν
[6, 15]   καὶ ἰσχυρᾶς ταλαιπωρίας ἐγένοντο αἱ  νῖκαι.   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤΙΓΜΑ' Ἀνδριάντες ἀθλητῶν. Ἑλλάδος
[6, 2]   γεγό νασι δύ ο Ὀλυμπικαὶ  νικαι·   Λί χας δὲ ειργομέ νων
[6, 14]   ἓξ μὲν ἐν Ὀλυμπίᾳ πάλης  νῖκαι,   μία ἐν παισὶν ἐξ αὐτῶν·
[6, 4]   Εὐάνθει δὲ Κυζικηνῷ γεγόνασι πυγμῆς  νῖκαι,   μία μὲν ἐν ἀνδράσιν Ὀλυμπική,
[6, 7]   Ὀλυμπίασιν, Ἰσθμίων μὲν γεγόνασιν ὀκτὼ  νῖκαι,   Νεμείων δὲ ἀποδέουσαι μιᾶς ἐς
[6, 15]   τῇ μάχῃ. Αἱ δὲ Πυθοῖ  νῖκαι   παγκρατίου μέν εἰσιν αὐτῷ πᾶσαι,
[6, 4]   Ἀχαιῷ Πατρεῖ δύο μὲν Ὀλυμπικαὶ  νῖκαι   πάλης ἀνδρῶν, μία δὲ ἐγένετο
[6, 17]   γε Ὀλυμπίᾳ δρόμου γεγόνασιν αὐτῷ  νῖκαι   πέντε, τέσσαρες δὲ Πυθοῖ, καὶ
[6, 5]   καὶ ἄλλοις ἤδη γεγόνασιν ἐπιφανεῖς  νῖκαι·   Πουλυδάμαντι δὲ τάδε ἀλλοῖα παρὰ
[6, 16]   μὲν ἐν παισὶν ἐγένοντο πυγμῆς  νῖκαι,   Σελεάδᾳ δὲ ἀνδρῶν πάλης. Ἐνταῦθα
[6, 14]   εἰργασμένῳ Σῶμις. Αἰσχίνῃ δὲ Ἠλείῳ  νῖκαί   τε δύο ἐγένοντο πεντάθλου, καὶ
[6, 10]   τῷ δευτέρῳ πάλης ἐγένοντο αἱ  νῖκαι.   (Τὴν δὲ εἰκόνα Θεοπόμπου μὲν
[6, 11]   (Γεγόνασι δὲ αὐτῷ καὶ Πυθοῖ  νῖκαι   τρεῖς, αὗται μὲν ἐπὶ πυγμῇ,
[6, 15]   δὲ γεγόνασιν ἀνθρώπων αἱ δύο  νῖκαι   τῷ Κάπρῳ τούτῳ. Τὸν μὲν
[6, 16]   ἅλωσιν. Τίμωνι δὲ ἀγώνων τε  νῖκαι   τῶν ἐν Ἕλλησιν ὑπάρχουσιν ἐπὶ
[6, 14]   ἐγένοντο πεντάθλου, καὶ ἴσαι ταῖς  νίκαις   αἱ εἰκόνες. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΕ' Ἀνδριάντες
[6, 3]   οἱ καὶ ἀνδριάντες ἴσοι ταῖς  νίκαις   εἰσὶν ἐν Ὀλυμπίᾳ. Παιδὶ μὲν
[6, 18]   εἶναι. Σωτάδης δὲ ἐπὶ δολίχου  νίκαις   Ὀλυμπιάδι μὲν ἐνάτῃ καὶ ἐνενηκοστῇ
[6, 12]   καθέζονται παῖδες. Ὑπομνήματα δὲ ἐπὶ  νίκαις   Ὀλυμπικαῖς ἐστιν Ἱέρωνος τοῦ Δεινομένους,
[6, 13]   Ἴσθμι' ἅπαξ, δύο δ' ἐνθάδε  νίκαις   Φειδώλα παίδων ἐστεφάνωσε δόμους. Οὐ
[6, 4]   μὲν οὐκ ἐπίστασθαι τοὺς παλαίοντας,  νικᾷν   δὲ αὐτὸν κλῶντα τοὺς δακτύλους.
[6, 3]   τοῦ δρόμου τῷ πέρατι Ἑλλανοδίκαι,  νικᾷν   δὲ τῷ μὲν Εὐπολέμῳ δύο
[6, 3]   βουλῆς ἑκατέρου τῶν Ἑλλανοδικῶν, οἳ  νικᾶν   τὸν Εὐπόλεμον ἔγνωσαν. (Οἰβώτα δὲ
[6, 16]   δὲ Ἀσάμων καὶ  Νίκανδρος   Ἠλεῖοι μὲν ἦσαν· πεποίηκε δὲ
[6, 16]   ἀνδράσι πυγμῇ νενικηκότος· δὲ  Νικάνδρου,   διαύλου μὲν δύο ἐν Ὀλυμπίᾳ,
[6, 6]   ὑπερβαίνειν ἦν τὰ ἐς τὰς  νίκας   αὐτῷ καὶ τὰ ἐς δόξαν
[6, 3]   δὲ ἄρα τὸ μάθημα καὶ  νίκας   ἔμελλεν ἐπιφανεῖς οὕτω παρασκευάσειν.
[6, 6]   παγκρατιαστής ἐστιν ἐκ Μαινάλου, δύο  νίκας   ἐν ἀνδράσιν ἀνελόμενος, Ἀνδροσθένης Λοχαίου.
[6, 12]   πατέρα, τούτους μὲν ἐνταῦθα ἵππων  νίκας,   ἐν δὲ Ἰσθμῷ τοῦ Θεοχρήστου
[6, 7]   τε ἤσκησαν, καὶ ἔσχον Ὀλυμπικὰς  νίκας·   ἐν μὲν ἀνδράσιν Εὐκλῆς, Καλλιάνακτός
[6, 16]   Νεμείων δ' ἀναμὶξ ἐπὶ δρόμῳ  νίκας   ἓξ ἀνῃρημένου. δὲ Ἀσάμων
[6, 7]   καὶ πύκτης Ἠλεῖος Χαρμίδης, λαβόντες  νίκας   ἐπὶ παισί. Θεασάμενος δὲ καὶ
[6, 13]   Ὀλυμπίασι σταδίου τε καὶ διαύλου  νίκας   ἔσχεν. Ὅτι δὲ ἐν δύο
[6, 13]   λέγουσα τοῦ Λακεδαιμονίου Χιόνιδος τὰς  νίκας.   Εὐηθείας μὲν δὴ μετέχουσι καὶ
[6, 15]   Ὀλυμπίᾳ πυγμῆς, δὶς δὲ Πυθοῖ  νίκας   καὶ ἐν Νεμέᾳ τε καὶ
[6, 16]   καὶ τὰς δύο Πυθικὰς ἀνῃρημένος  νίκας.   Κλεάρετός τέ ἐστιν Ἠλεῖος πεντάθλου
[6, 10]   Ἠλεῖον Ἀγιάδαν, ἐν παισὶν ἀνελομένους  νίκας,   Λυκῖνον μὲν δρόμου, τοὺς δὲ
[6, 14]   καὶ ἐν παισὶν εἰληφότες δρόμου  νίκας,   Μενεπτόλεμος ἐξ Ἀπολλωνίας τῆς ἐν
[6, 13]   Στήλη τὰς Χιόνιδος τοῦ Λακεδαιμονίου  νίκας   μηνύουσα. Ἑρμογένης ἐπίκλησιν Ἵππος. Πολίτης
[6, 13]   σταδίου δύο στεφανούμενος ἀναιρήσεται  νίκας.   Τὰ μέντοι ἐπιφανέστατα ἐς δρόμον
[6, 8]   Εὐθυμένης τε ἐξ αὐτῆς Μαινάλου,  νίκας   τὴν μὲν ἀνδρῶν πάλης, τὴν
[6, 3]   καὶ Νεμείων τρεῖς ὑπῆρξεν ἀνελέσθαι  νίκας.   Τὸ δὲ ἐπίγραμμα τὸ ἐπ'
[6, 4]   Φιλάνορος δολίχου δύο ἐν Ὀλυμπίᾳ  νίκας,   τοσαύτας δὲ ἄλλας Πυθοῖ καὶ
[6, 7]   δύο μὲν ἔσχεν ἐν Ὀλυμπίᾳ  νίκας,   τοσαύτας δὲ ἄλλας Πυθοῖ, καὶ
[6, 3]   Καλλιβρότου πέντε μὲν Πυθοῖ δρόμου  νίκας,   τρεῖς δὲ ἀνείλετο Ἰσθμίων, τέσσαρας
[6, 8]   δὲ δύο μὲν ἐν Ὀλυμπίᾳ  νίκας,   τρεῖς δὲ ἀνῃρημένος Πυθοῖ. Καὶ
[6, 6]   πυγμῆς τε ἀνελέσθαι καὶ παγκρατίου  νίκας,   ὑπερεβάλετο πυκτεύων τὸν Εὔθυμον. Οὐ
[6, 14]   ἐοικυῖαν ἔσχεν ἐν Ὀλυμπίᾳ τύχην  Νικασύλος   Ῥόδιος. (Ὄγδοον γὰρ ἐπὶ τοῖς
[6, 13]   Τηλεμάχῳ, Τηλεμάχῳ μὲν ἐπὶ ἵππων  νίκῃ   γέγονεν εἰκών· Ἀγαθῖνον δὲ
[6, 8]   ἔν τε Ὀλυμπίᾳ καὶ Νεμείων  νίκη.   Γενόμενος δὲ Ἑλλανοδίκης, ἔγραψε καὶ
[6, 17]   σταδίου, Ἀλεξιβίῳ δὲ πεντάθλου γέγονε  νίκη.   καὶ Ἡραία τε Ἀρκάδων ἐστὶν
[6, 3]   ἀθλήσαντι πένταθλον, τε Ὀλυμπικὴ  νίκη   καὶ Νεμείων γέγονεν ἑτέρα,
[6, 13]   τοῖς παισὶν ἐπὶ κέλητι ἵππῳ  νίκη,   καὶ τε ἵππος ἐπὶ
[6, 16]   τε ἐγένετο ἐν ἀνδράσιν Ὀλυμπικὴ  νίκη·   καὶ στήλην ἐν τῇ Ἄλτει
[6, 14]   Κῶ τῆς Μεροπίδος, ἐπὶ ἵππου  νίκῃ   κεκηρυγμένον, Ξενόδικον δὲ ἐπὶ πυγμῇ
[6, 20]   τὸν Πέλοπα μέλλουσα ἐπὶ τῇ  νίκῃ.   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑ' (Τὸ δὲ ἕτερον
[6, 18]   δὴ ὅτι ἵππων γέγονεν αὐτῷ  νίκη·   λέγεται δὲ καὶ, ὡς Μνασέου
[6, 15]   καὶ ὅπλου μία ἐφ' ἑκατέρῳ  νίκη.   (Ὅτῳ δὲ παρεστήκασιν οἱ παῖδες,
[6, 15]   διαύλου τε ἀνάκειται καὶ ὅπλου  νίκῃ.   Παρὰ δὲ αὐτὸν Ἀγέλης Χῖος
[6, 6]   τε παισὶ καὶ ἀγενείων ἑτέρα  νίκη.   Παραβάλλοντι δὲ τῷ Λαστρατίδα πατρὶ
[6, 15]   ἀνηγορεύθη δὲ Κλεινόμαχος ἐπὶ  νίκῃ   πεντάθλου. (Παντάρκην δὲ Ἠλεῖον Ἀχαιῶν
[6, 2]   τὸ ν δὲ ηνί οχον  νική   σαντα ανέ δησεν αυτὸ ς
[6, 17]   νικῶν Ἡρόδοτος· δέ οἱ  νίκη   σταδίου γέγονεν ἐν παισί, Φιλῖνον
[6, 18]   Κυρηναίου Κρατισθένους χαλκοῦν ἅρμα· καὶ  Νίκη   τε ἐπιβέβηκε τοῦ ἅρματος, καὶ
[6, 13]   Ἠλεῖοι δὲ ἀνηγόρευσαν ἐπὶ τῇ  νίκῃ   τὸν Φειδώλαν, καὶ ἀναθεῖναί οἱ
[6, 3]   ὀγδοηκοστῆς· δὲ τοῦ σταδίου  νίκη   τῷ Οἰβώτᾳ γέγονεν Ὀλυμπιάδι ἕκτῃ.
[6, 13]   ἐν τοῖς Ἠλείων γράμμασιν  νίκη   τῶν Φειδώλα παίδων. (Ταῦτα μὲν
[6, 19]   λέγουσα. Ταύτην Μεγαρεῦσιν ἡγοῦμαι τὴν  νίκην   Ἀθήνῃσιν ἄρχοντος γενέσθαι Φόρβαντος, ἄρχοντος
[6, 3]   μηνύει σταδίου μὲν ἀνδρῶν Ὀλυμπίασι  νίκην   ἀνελέσθαι τὸν Εὐπόλεμον, εἶναι δὲ
[6, 11]   μὲν δὴ τοῦ παγκρατίου τὴν  νίκην   ἀνὴρ ἐκ Μαντινείας Δρομεὺς ὄνομα,
[6, 17]   Ἐπέραστός ἐστιν Θεογόνου ὅπλου  νίκην   ἀνῃρημένος· (εἶναι δὲ καὶ μάντις
[6, 14]   ἐν ἀνδράσιν Ἀρτεμίδωρος Ὀλυμπικὴν  νίκην   δευτέρᾳ καὶ δεκάτῃ πρὸς διακοσίαις
[6, 17]   Κριάννιος· οὗτος μὲν ὅπλου λαβὼν  νίκην,   Δημοκράτης δὲ ἀνδρῶν πάλης: ἀνδριάντας
[6, 9]   ἄδικα εἰργάσθαι, καὶ ἀφῃρημένος τὴν  νίκην,   ἔκφρων ἐγένετο ὑπὸ τῆς λύπης·
[6, 16]   δὲ Ἠλείῳ γενέσθαι μὲν ὅπλου  νίκην   ἐν Ὀλυμπίᾳ, γενέσθαι δὲ καὶ
[6, 8]   ἅτε τὴν ἐσομένην οἱ δρόμου  νίκην   ἐν Ὀλυμπίᾳ παρὰ τοῦ μαντείου
[6, 8]   Τιμασίθειον. (Σωκράτους δὲ Πελληνέως δρόμου  νίκην   ἐν παισὶν εἰληφότος, καὶ Ἠλείου
[6, 14]   Ταραντῖνος, σταδίου λαβὼν καὶ διαύλου  νίκην,   ἐστὶν Ἀγελάδα τέχνη τοῦ Ἀργείου.
[6, 9]   (Ἀριστεὺς δὲ Ἀργεῖος, δολίχου μὲν  νίκην   ἔσχεν αὐτός, πάλης δὲ
[6, 15]   καὶ ἑκατὸν Ὀλυμπιάσιν ἔφθανεν ἀνῃρημένος  νίκην.   δὲ Ὀλυμπιὰς ἐφεξῆς
[6, 14]   τὸν Εὐκλήτου Μεσσήνιον ἀνελόμενον πεντάθλου  νίκην,   καὶ Δαμάρετον καὶ τοῦτον Μεσσήνιον,
[6, 16]   Θεόδωρον δὲ λαβόντα ἐπὶ πεντάθλῳ  νίκην,   καὶ Πύτταλον Λάμπιδος πυγμῇ παῖδας
[6, 17]   Κανθάρου, πάλης ἐν παισὶν ἀνῃρημένον  νίκην,   καὶ τὸν Λεοντῖνον Γοργίαν ἰδεῖν
[6, 15]   οὗτος ἀνείλετο καὶ κέλητι ἵππῳ  νίκην   Παντάρκης, καί οἱ καὶ
[6, 13]   αὐτῇ καὶ παραυτίκα σταδίου λαβὼν  νίκην,   προσέθηκε διαύλου σφίσι τὴν τρίτην.
[6, 10]   τὴν πληγὴν, αὐτίκα εἶχε τὴν  νίκην.   (Στεφάνους δὲ λέγεται καὶ ἄλλους
[6, 20]   φυγὴν, ἐπέκειντο οἱ Ἠλεῖοι, καὶ  νίκην   τε ἐπιφανεστάτην ἀνείλοντο, καὶ ὄνομα
[6, 6]   δέ οἱ πυγμῆς ἐν Ὀλυμπίᾳ  νίκην   τετάρτῃ πρὸς ταῖς ἑβδομήκοντα ὀλυμπιάδι,
[6, 7]   Διαγόρας, πυγμῆς ἐν ἀνδράσιν ἀνελόμενος  νίκην·   τοῦ Διαγόρου δὲ τὴν εἰκόνα
[6, 3]   δὲ Πυριλάμπης Ἐφέσιος λαβὼν δολίχου  νίκην.   Τοῦ μὲν δὴ τὴν εἰκόνα
[6, 11]   τῶν καλουμένων ἡρώων ἀνελέσθαι δρόμου  νίκην.   Τοὺς δὲ σύμπαντας στεφάνους τετρακοσίους
[6, 6]   δὲ ἀνδράσι πυγμῆς ἔσχεν Ὀλυμπικὴν  νίκην.   Τούτου μὲν δὴ εἰκὼν
[6, 9]   ἐν Αἰγίνῃ φανὲν ἀπαγγείλειε τὴν  νίκην.   (Φίλλην δὲ Ἠλεῖον κρατήσαντα παῖδας
[6, 12]   οἱ παῖδες, ἐποίησε δὲ Μίκων  Νικηράτου   Συρακούσιος. (Μετὰ δὲ τοῦ Ἱέρωνος
[6, 15]   (Γεγονυίας δὲ ἤδη τῷ Κάπρῳ  νίκης   ἐπὶ τῇ πάλῃ, ἀνεδίδασκεν
[6, 12]   αὐτὸν ἀναβέβηκε παρθένος (ἐμοὶ δοκεῖν)  νίκης.   Κάλλωνα δὲ τὸν Ἁρμοδίου, καὶ
[6, 8]   πέρα γε τῆς ἐν Ὀλυμπίᾳ  νίκης,   ὁπόσα ἄλλα ἀνδρῶν ἀλαζόνων ἐστὶν
[6, 9]   τούτῳ τῷ Γέλωνί ἐστι τῆς  νίκης   τρίτη πρὸς τὰς ἑβδομήκοντα ὀλυμπιάδας.
[6, 15]   Παντάρκης, καί οἱ καὶ τῆς  νίκης   ὑπόμνημά ἐστιν ἐν Ὀλυμπίᾳ. Ὀλίδαν
[6, 1]   ιδιωτων ομοί ως. Των δὲ  νικησά   ντων Ὀλυμπί ασιν ουχ απά
[6, 13]   ἐπίγραμμα δηλοῖ τὸ ἐπ' αὐτῷ  νικῆσαι   Δοῦριν, ἡνίκα Σαμίων δῆμος
[6, 7]   Δαμαγήτῳ λέγουσιν ἐς Ὀλυμπίαν ἐλθεῖν.  Νικήσαντες   δὲ οἱ νεανίσκοι διὰ τῆς
[6, 18]   Ὀλυμπίαν εἰκόνας, Πραξιδάμαντός τε Αἰγινήτου  νικήσαντος   πυγμῇ τὴν ἐνάτην ὀλυμπιάδα ἐπὶ
[6, 6]   ἐς τοὺς ἔπειτα φιλοτιμίαν, τῶν  νικησάντων   Ὀλυμπίασι τὰ ὀνόματα ἀναγράψας ἐν
[6, 19]   Σικυωνίων· (τοῦτον ᾠκοδόμησεν Μύρων  νικήσας   ἅρματι τὴν τρίτην καὶ τριακοστὴν
[6, 10]   ἀνέθηκεν Πόντιος ἐξ Ἐπιδάμνου,  Νικήσας   ἵπποις καλὸν ἀγῶνα Διός. (Τῶν
[6, 8]   ἡμέρας τῆς αὐτῆς ἀνηγορεύθη τε  νικήσας   καὶ ἀνέθηκε τὴν εἰκόνα. Λέγεται
[6, 7]   Δωριεὺς δὲ νεώτατος παγκρατίῳ  νικήσας   Ὀλυμπιάσιν ἐφεξῆς τρισί. Πρότερον δὲ
[6, 3]   πύκτῃ παιδὶ ἐπίγραμμά ἐστιν, ὡς  νικήσειεν   ἡλικίαν νέος, καὶ ὡς πατρὸς
[6, 1]   ~ΗΛΙΑΚΩΝ. ~ΚΕΓΑΛΑΙΟΝ Α' Ἀνδιάντες ἀθλητῶν  νικητῶν,   καί ἰδιωτῶν ἑτέρων. (Ἕ́ πεται
[6, 5]   οὗτός ἐστιν μέγιστος Πουλυδάμας  Νικίου.   (Σκοτοῦσσα δὲ τοῦ Πουλυδάμαντας
[6, 3]   (Ἀντιόχου δὲ ἀνδριάντα ἐποίησε μὲν  Νικόδαμος·   γένος δὲ Ἀντίοχος ἦν
[6, 6]   πρόξενος τοῦ ἔθνους ἦν αὐτῶν.  (Νικόδαμος   δὲ πλάστης ἐκ
[6, 6]   Ἀθηναῖος Μίκων ἐποίησεν ζωγράφος.  Νικοδάμου   δὲ ἔργον τοῦ Μαιναλίου παγκρατιαστής
[6, 10]   ἐκ προτέρων. Ἴκκος δὲ  Νικολαί̈   δα Ταραντῖνος τόν τε Ὀλυμπικὸν
[6, 3]   ἐξ Ἡραίας ἀνάκειται τῆς Ἀρκάδων,  Νικόστρατος   Ξενοκλείδου· Παντίας δὲ αὐτῷ τὴν
[6, 4]   ἐπίγραμμα τὸ ἐν Ὀλυμπίᾳ. Μουνοπάλης  νικῶ   δὶς Ὀλύμπια Πύθιά τ' ἄνδρας,
[6, 9]   εἰμὶ δὲ Γλαύκου Υυἱὸς, καὶ  νικῶ   πὺξ δύ' Ὀλυμπιάδας. Ἀνάκειται καὶ
[6, 12]   Ἄρατος δὲ καὶ ἅρματι ἀνηγορεύθη  νικῶν   ἐν Ὀλυμπίᾳ. (Τίμωνι δὲ τῷ
[6, 17]   ἐν Ὀλυμπίᾳ Κλαζομενίων πρῶτος ἀνηγορεύθη  νικῶν   Ἡρόδοτος· δέ οἱ νίκη
[6, 13]   ἐπὶ τοὺς Ἑλλανοδίκας ἀφικομένη καὶ  νικῶσα   ἔγνω, καὶ παύεται τοῦ δρόμου.
[6, 2]   τε εκαλειτο Φιλανδρί δου. Λακεδαιμό  νιοι   δὲ ά ρα μετὰ τὴ
[6, 1]   έ χοντα. (Εισὶ δὲ Λακεδαιμό  νιοι   καὶ εφεξης ανακεί μενοι τη
[6, 2]   ουδέ ν. (Παρὰ δὲ Μεσσή  νιος   Δαμί σκος, ὸ ς δύ
[6, 1]   τὰ ς εικό νας Σικυώ  νιος,   Ναυκύ δους του Ἀργεί ου
[6, 2]   εικό νας Δαί δαλος Σικυώ  νιος,   ὸ ς καὶ επὶ τη
[6, 2]   λλος γε ουδεὶ ς Μεσσή  νιος,   ού τε Σικελιώ της, ού
[6, 2]   δὲ Δημοσθένην Ευτυχί δης Σικυώ  νιος   παρὰ Λυσί ππω δεδιδαγμέ νος.
[6, 2]   ντοι Μεσσηνί οις ες Πελοπό  ννησον   καὶ η περὶ τὸ ν
[6, 2]   δὲ εν ουδενὶ του τυρά  ννου   τὰ δωρα ηγού μενος, ανειπεν
[6, 1]   (Ἀπὸ τού του δὲ καὶ  νό   μος εγέ νετο Ηλεί οις,
[6, 5]   εἶχε. (Δαρεῖος δὲ Ἀρταξέρξου παῖς  νόθος,   ὃς ὁμοῦ τῷ Περσῶν δήμῳ
[6, 2]   ουδέ νες επί γε μαντικης  νομί   ζουσιν ουδὲ ν χρασθαι. Ἔ́
[6, 26]   τῆς Ἐργάνης ἱερὸς ὄρνις  νομίζεσθαι.   (Κυλλήνη δὲ σταδίους μὲν εἴκοσιν
[6, 8]   ἔσται, μανία μᾶλλον ἀνδρία  νομίζοιτο   ἂν κατά γε ἐμὴν γνώμην.
[6, 19]   οἳ Καρπίαν Ἰβήρων πόλιν καλεῖσθαι  νομίζουσι   τὰ ἀρχαιότερα Ταρτησσόν. (Ἐν Ὀλυμπίᾳ
[6, 11]   ἔνθα καὶ ἐξ ἀρχῆς ἔκειτο,  νομίζουσιν   ἅτε θεῷ θύειν. (Πολλαχοῦ δὲ
[6, 23]   δρῶσιν ἐς τιμὴν, καὶ κόπτεσθαι  νομίζουσιν   αὐτόν. (Έστι δὲ καὶ ἄλλος
[6, 23]   πρὶν ἐς Ὀλυμπίαν ἀφικνεῖσθαι  νομίζουσιν,   ἐν τούτῳ σφίσι τῷ γυμνασίῳ
[6, 20]   δὲ οὐ κατὰ τὰ αὐτὰ  νομίζουσιν   ἐς τὸν Ταράξιππον, ἀλλ' οἱ
[6, 20]   θυμιάματα παντοῖα αὐτῷ, ἐπισπένδειν οὐ  νομίζουσιν   οἶνον. Καὶ ὅρκος παρὰ τῷ
[6, 25]   δὲ ἅπαξ ἀνοίγειν τοῦ ἐνιαυτοῦ  νομίζουσιν,   ὅτι (οἶμαι) καὶ ἀνθρώποις ἅπαξ
[6, 12]   οὐ πολὺ δυνάμει τε εἶναι  νομίζων   τὰ Ῥωμαίων ἐχυρώτερα καὶ βεβαιότερα
[6, 14]   νέος, καὶ οὐκ ἐπιτήδειός πω  νομισθεὶς   παλαίειν, ἀπηλάθη τοῦ ἀγῶνος· τῇ
[6, 24]   αἱρεθέντες ἑλλανοδικεῖν, καὶ ὑπὸ τῶν  νομοφυλάκων,   ὅσα ἐς τὸν ἀγῶνα σφᾶς
[6, 23]   πύκτου· καὶ αὐτὸν ἔφασκεν  νομοφύλαξ   Ἠλείων γένος μὲν Ἀλεξανδρέα εἶναι
[6, 20]   πρεσβῦτις θεραπεύουσα τὸν Σωσίπολιν  νόμῳ   τε ἁγιστεύει τῷ Ἠλείων, καὶ
[6, 2]   πενταθλή σαντι ύ στερον εγέ  νοντο   εν Νεμέ α τε νικαι
[6, 1]   ς εικὼ ν παλαιστου, γέ  νος   δὲ ην Ηλειος, Σύ μμαχος
[6, 1]   ουτος παλαιστὰ ς παιδας, γέ  νος   καὶ αυτὸ ς Ἠλειος. Τού
[6, 1]   Αλκί νου. Τού τοις γέ  νος   μὲ ν καὶ αυτοις εστιν
[6, 2]   ς εστιν Ὀλυμπί ασιν ανηρημέ  νος   νί κην. Ειναι δὲ οι
[6, 1]   πυγμης εν παισὶ ν ανηρημέ  νος   νί κην· εφεξης δὲ Αρχέ
[6, 2]   νιος παρὰ Λυσί ππω δεδιδαγμέ  νος.   δὲ Ευτυχί δης ουτος
[6, 2]   πατρος Κλεινοπά τρου, παιδας κατειργασμέ  νος   πύ κτας. Συρακοσί ων δὲ
[6, 1]   Κυνί σκαν, ες τὸ γέ  νος   τε αυτης, καὶ επὶ ταις
[6, 2]   δὴ παρ' αυτω κειται διατετμημέ  νος   τε δί χα, καὶ φαί
[6, 2]   τη εικό νι, ως γέ  νος   τε εί η Μιλή σιος,
[6, 11]   βαρβάροις ἀγάλματα ἱδρυμένα Θεαγένους, καὶ  νοσήματά   τε αὐτὸν ἰώμενον, καὶ ἔχοντα
[6, 1]   εν τοις κό λποις εστεφανωμέ  νου·   καὶ τουδε έ νεκα ες
[6, 1]   Αρκά δων Νεολαί δας Προξέ  νου,   πυγμης εν παισὶ ν ανηρημέ
[6, 1]   τε, καὶ Τρωί λος Αλκί  νου.   Τού τοις γέ νος μὲ
[6, 1]   Πλησί ον δὲ του Κλεογέ  νους,   Δεινό λοχό ς τε κειται,
[6, 2]   τὸ ν του Δημοσθένους ανδριά  ντα   ανά κειται Τί μων καὶ
[6, 2]   τὸ ν μὲ ν ανδριά  ντα   ειργά σατο Λύ σιππος· ο
[6, 2]   Πολύ κλειτος τὸ ν ανδριά  ντα   ειργά σατο· τὸ ν δὲ
[6, 1]   ν δὴ τὸ ν ανδριά  ντα   εποί ησε Λύ σιππος.
[6, 2]   πύ κτη τὸ ν αναθέ  ντα   μὲ ν ό τι ο
[6, 1]   α παρὰ τὸ ν ανδριά  ντα   του Τρωί λου, λί θου
[6, 2]   Ἀνέ θηκε δὲ καὶ ανδριά  ντας   δύ ο ες Ὀλυμπί αν,
[6, 2]   Ἰαμί δαι καλού μενοι μά  ντεις,   γεγό νασιν απο Ἰά μου·
[6, 1]   εισὶ ν εστηκό τες ανδριά  ντες,   αλλὰ καὶ αποδειξά μενοι λαμπρὰ
[6, 2]   ως καὶ υσὶ ν επεξευρό  ντες   έ στι μαντεύ εσθαι. Κυσὶ
[6, 1]   οπό σων εστή κασιν ανδριά  ντες,   ουδὲ τού τοις πασιν επέ
[6, 2]   Σύ ροις τοις επι Ὀρό  ντη   Τύ χης εποί ησεν ά
[6, 2]   Λί χα πλησί ον μά  ντις   έ στηκεν Ἠλειος Θρασύ βουλος
[6, 2]   Μεσσηνί ους φασί (Συγκατηλθε μέ  ντοι   Μεσσηνί οις ες Πελοπό ννησον
[6, 2]   της Ἄλτεως μά χη. Καταπαυσθέ  ντος   δὲ του πολέ μου, τὴ
[6, 2]   πώ λους, καὶ ου δοκιμασθέ  ντος   ενὸ ς εξ αυτων, καθηκεν
[6, 1]   ντων Ὀλυμπί ασιν ουχ απά  ντων   εισὶ ν εστηκό τες ανδριά
[6, 1]   ππους του λοιπου των ελλανοδικού  ντων   καθιέ ναι μηδέ να. Τού
[6, 2]   οικισμου του Μεσσή νης αγό  ντων   Ὀλύ μπια Ἠλεί ων, ενί
[6, 1]   ομοί ως. Των δὲ νικησά  ντων   Ὀλυμπί ασιν ουχ απά ντων
[6, 2]   Μή δου διετέ θησαν πά  ντων   φιλοτιμό τατα Ἑλλή νων πρὸ
[6, 11]   ζῶντι αὐτῷ, παρεγίνετο ἀνὰ πᾶσαν  νύκτα   ἐπὶ τοῦ Θεαγένους τὴν εἰκόνα,
[6, 22]   παντοίων ἰάματα. Καλεῖσθαι δὲ τὰς  νύμφας   ἀπὸ Ἴωνος λέγουσι τοῦ Γαργηττοῦ,
[6, 22]   τε ἀγομένην τῆς Ἀρτέμιδος καὶ  νυμφῶν,   αἷς παίζουσα συνῆν· τὴν δὲ
[6, 22]   ἐκδιδοῦσα ἐς τὸν ποταμὸν, καὶ  νυμφῶν   ἐστιν ἱερὸν ἐπὶ τῇ πηγῇ.
[6, 22]   δὲ ἰδίᾳ μὲν ἑκάστῃ τῶν  νυμφῶν,   Καλλιφάεια, καὶ Συνάλλαξις, καὶ Πηγαία
[6, 22]   καὶ αὐτὴν καὶ ὅσαι τῶν  νυμφῶν   παρῆσαν, καὶ τὸν Ἀλφειόν, ὡς
[6, 10]   ὄνομα δὲ τῇ πόλει τῇ  νῦν   Δυρράχιον ἀπὸ τοῦ οἰκιστοῦ. (Λυκῖνον
[6, 12]   συντελέσαι τοὺς Τριταιεῖς, καθὰ καὶ  νῦν   ἔτι Ἀρκάδων αὐτῶν εἰσιν οἱ
[6, 19]   αὕτη παρὰ τὰς Ἑσπερίδας ἀνάκειται  νῦν   τὰς ἐν τῷ Ἡραίῳ. (Τοῦ
[6, 13]   ἐν κόσμῳ περί τε τὴν  νύσσαν   ἐπέστρεφε, καὶ ἐπεὶ τῆς σάλπιγγος
[6, 20]   ἐς ἵππων φόβον. Ἐπὶ δὲ  νύσσης   μιᾶς Ἱπποδαμείας ἐστὶν εἰκὼν χαλκῆ,
[6, 2]   ναυμαχί αις εισὶ ν Ἰώ  νων   ά ριστοι, τά δε μὲ
[6, 2]   η Μιλή σιος, και Ἰώ  νων   αναθεί η πρωτος ες Ὀλυμπί
[6, 1]   Ἠλειος. Τού των των κατειλεγμέ  νων   ειργά σατο Αλυπος τὰ ς
[6, 2]   των ά λλων τε Ἀκαρνά  νων   καὶ των εξ αυτης Στρά
[6, 2]   πά ντων φιλοτιμό τατα Ἑλλή  νων   πρὸ ς ί ππων τροφά
[6, 1]   ά λλων τε καὶ εικό  νων   συγγραφή Ουδὲ οπό σων εστή
[6, 2]   νικαι· Λί χας δὲ ειργομέ  νων   τηνικαυτα του αγωνος Λακεδαιμονί ων,
[6, 2]   τε δί χα, καὶ φαί  νων   τὸ ηπαρ. (Μαντικὴ δὲ η
[6, 1]   μως ου τετυχή κασιν εικό  νων.   (Τού τους εκέ λευσεν αφειναί
[6, 19]   πρὸς ἄρκτον τοῦ Ἡραίου, κατὰ  νώτου   δὲ αὐτῆς παρήκει τὸ Κρόνιον.




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 23/11/2006