HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

PAUSANIAS, Le Tour de la Grèce, livre VI

Liste des contextes (ordre alphabétique)


π  =  612 formes différentes pour 1339 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[6, 2]   του Μή δου διετέ θησαν  πά   ντων φιλοτιμό τατα Ἑλλή νων
[6, 2]   ρ ουτος ανεί λετο επὶ  παγκρατί   ω νί κην των ά
[6, 14]   τῆς ῥώμης ἐπηύξητο, ὡς κρατῆσαι  παγκρατιάζοντα   ἐπὶ ἡμέρας τῆς αὐτῆς τούς
[6, 14]   γὰρ ἁμαρτεῖν μὲν Ὀλυμπίων συνέβη  παγκρατιάζοντι   ἐν παισίν· αἰτία δέ οἱ
[6, 11]   δὲ ὀλυμπιάδα τὴν ἐπὶ ταύτῃ  παγκρατιάζων   Θεαγένης ἐκράτει. (Γεγόνασι δὲ
[6, 15]   αὐτῆς παλαῖσαί τε ὁμοῦ καὶ  παγκρατιάσαι   προθυμούμενον. (Γεγονυίας δὲ ἤδη τῷ
[6, 18]   ταῖς πεντήκοντα· καὶ Ὀπουντίου Ῥηξιβίου  παγκρατιαστὰς   καταγωνισαμένου μιᾷ πρὸς ταῖς ἑξήκοντα
[6, 6]   Σικυώνιος Δαίδαλος· Καλλίᾳ δὲ Ἀθηναίῳ  παγκρατιαστῇ   τὸν ἀνδριάντα ἀνὴρ Ἀθηναῖος Μίκων
[6, 4]   μαθητὴς Ἀθηναίου, πεποίηκε παῖδα Ἐφέσιον  παγκρατιαστήν,   Ἀμύνταν Ἑλλανίκου. (Χίλωνι δὲ Ἀχαιῷ
[6, 13]   Ἀθηναίων δῆμος Ἀριστοφῶντα Λυσίνου,  παγκρατιαστὴν,   ἐν τῷ ἀγῶνι τῷ ἐν
[6, 8]   δὲ ἐς Πρόμαχον τὸν Δρύωνος  παγκρατιαστὴν   Πελληνέα προσέσται μοι καὶ ταῦτα
[6, 3]   Δίκωνι ἀνάκειται μὲν Ξενοφῶν Μενεφύλου,  παγκρατιαστὴς   ἀνὴρ ἐξ Αἰγίου τῆς Ἀχαιῶν·
[6, 4]   ἦν Ἀθήναιος· καὶ Σικυώνιος Σώστρατος  παγκρατιαστὴς   ἀνήρ, ἐπίκλησις δὲ ἦν Ἀκροχερσίτης
[6, 6]   Νικοδάμου δὲ ἔργον τοῦ Μαιναλίου  παγκρατιαστής   ἐστιν ἐκ Μαινάλου, δύο νίκας
[6, 2]   Μεσσηνίων περὶ τοὺς Ὀλυμπιακοῦς ἀγῶνας.  (Παγκρατιαστου   δὲ ανδρὸ ς τὸ ν
[6, 14]   φασι, τὴν δὲ ἐξ ἀνδρὸς  παγκρατιαστοῦ   λοιδορίας. Ἀνείλετο δὲ ἐν ἀνδράσιν
[6, 15]   πυγμὴν καὶ τοὺς ἐς τὸ  παγκράτιον   ἐσελθόντας ἐκράτει τῇ μάχῃ. Αἱ
[6, 15]   τῷ δικαίῳ σφίσιν, εἰ τὸ  παγκράτιον   ἐσκαλέσαιντο πρὶν πυκτεύσαντα αὐτὸν
[6, 7]   Δαμάγητος τοὺς ἐσελθόντας ἐς τὸ  παγκράτιον·   (οὗτοι μὲν ἀδελφοί τέ εἰσι
[6, 4]   πάλην, καθὰ δὴ καὶ τὸ  παγκράτιον   τῷ Σικυωνίῳ Σωστράτῳ· καὶ γὰρ
[6, 8]   Ἀγελάδα μὲν ἔργον τοῦ Ἀργείου,  παγκρατίου   δὲ δύο μὲν ἐν Ὀλυμπίᾳ
[6, 15]   εἶχε μὲν τὸν Κλειτόμαχον τοῦτον  παγκρατίου   καὶ πυγμῆς ἀγωνιστήν· εἶχε δὲ
[6, 15]   Τὸν μὲν δὴ ἐπὶ τοῦ  παγκρατίου   καταγωνισθέντα ὑπ' αὐτοῦ, δεδήλωκεν
[6, 15]   εἰκότα, καὶ οὕτως ἐσκληθέντος τοῦ  παγκρατίου,   κρατηθεὶς ὑπὸ τοῦ Κάπρου, ὅμως
[6, 8]   Ἀρκάδων ἕνεκα. (Κλεωναίῳ δὲ Τιμάνθει  παγκρατίου   λαβόντι ἐν ἀνδράσι στέφανον, καὶ
[6, 5]   Μακεδόνας πολέμῳ παρεσκεύασεν δαίμων.  (Παγκρατίου   μὲν δὴ καὶ ἄλλοις ἤδη
[6, 15]   μάχῃ. Αἱ δὲ Πυθοῖ νῖκαι  παγκρατίου   μέν εἰσιν αὐτῷ πᾶσαι, τρεῖς
[6, 15]   παγκρατίῳ τε ἀνηγορεύθη καὶ πυγμῇ.  (Παγκρατίου   μὲν οὖν μιᾷ πρὸς ταῖς>
[6, 6]   αὐτῇ πυγμῆς τε ἀνελέσθαι καὶ  παγκρατίου   νίκας, ὑπερεβάλετο πυκτεύων τὸν Εὔθυμον.
[6, 11]   τῇ Θεσσαλῶν, πυγμῆς μὲν  παγκρατίου   παρῆκε τὴν σπουδήν, ἐφρόντιζε δὲ,
[6, 13]   Ὀλυμπίᾳ φησὶν οὗτος Δίαλλος  παγκρατίου   στέφανον ἐν παισίν. Θερσίλοχον δὲ
[6, 15]   Πυθαγόρου, πάλης τε εἰληφότος καὶ  παγκρατίου   στέφανον ἐπὶ ἡμέρας τῆς αὐτῆς.
[6, 11]   δὲ ἐννέα, καὶ Ἰσθμίων δέκα  παγκρατίου   τε ἀναμὶξ καὶ πυγμῆς. Ἐν
[6, 11]   ζημία. Τότε μὲν δὴ τοῦ  παγκρατίου   τὴν νίκην ἀνὴρ ἐκ Μαντινείας
[6, 3]   Ἀντίοχος ἦν ἐκ Λεπρέου.  Παγκρατίῳ   δὲ ἄνδρας ἐν Ὀλυμπίᾳ μὲν
[6, 6]   οὐδὲ Θεαγένης ἐπὶ τῷ  παγκρατίῳ   λαβεῖν ἐδυνήθη τὸν κότινον, ἅτε
[6, 7]   στέφανον, Δωριεὺς δὲ νεώτατος  παγκρατίῳ   νικήσας Ὀλυμπιάσιν ἐφεξῆς τρισί. Πρότερον
[6, 5]   ἀλλοῖα παρὰ τοὺς ἐπὶ τῷ  παγκρατίῳ   στεφάνους ὑπάρχοντά ἐστιν. ὀρεινὴ
[6, 15]   μετὰ τὸν Θάσιον Θεαγένην ἐπὶ  παγκρατίῳ   τε ἀνηγορεύθη καὶ πυγμῇ. (Παγκρατίου
[6, 10]   τὸν πατέρα βοῆσαί φασιν·  παῖ   τὴν ἀπ' ἀρότρου. Οὕτω γε
[6, 15]   μοι· παλαίων δὲ κατέβαλεν Ἠλεῖον  Παιάνιον   Ὀλυμπιάδα πάλῃ τὴν προτέραν ἀνῃρημένον,
[6, 16]   καὶ παρ' αὐτὸν Ἠλεῖος ἀθλητὴς  Παιάνιος   Δαματρίου, πάλης τε ἐν
[6, 24]   γήρως, τούτων εἶναι τὸν ἀστράγαλον  παίγνιον.   Τῶν Χαρίτων δὲ ἐν δεξιᾷ
[6, 15]   μάχῃ, καὶ τοῦ Δημητρίου τὸν  παῖδα   Ἀντίγονον, ἀναθήματα ἴστω τις Βυζαντίων
[6, 2]   μου· τὸ ν δὲ ειναι  παιδα   Ἀπό λλωνος καὶ λαβειν μαντική
[6, 5]   τῷ Περσῶν δήμῳ Σογδιανὸν καταπαύσας  παῖδα   Ἀρταξέρξου γνήσιον, ἔσχεν ἀντ' ἐκείνου
[6, 14]   ἐστὶν Ἀγελάδα τέχνη τοῦ Ἀργείου.  (Παῖδα   δὲ ἐφ' ἵππου καθήμενον, καὶ
[6, 20]   ὡς τέκοι μὲν αὐτὴ τὸν  παῖδα,   διδοίη δὲ ἐξ ὀνειράτων συμμαχήσοντα
[6, 11]   Θάσιος. Θάσιοι δὲ οὐ Τιμοσθένους  παῖδα   εἶναι Θεαγένην φασίν, ἀλλὰ ἱερᾶσθαι
[6, 6]   τὴν φωνήν. (Τούτου μὲν δὴ  παῖδα   εἶναι λέγεται τὸν Εὔθυμον. Ἀνελομένῳ
[6, 6]   ποιήσας, μαθητὴς δὲ Ναυκύδους, παλαιστὴν  παῖδα   εἰργάσατο Θηβαῖον Ἀγήνορα· ἀνετέθη δὲ
[6, 2]   θουσιν αναγορευθηναί οι τὸ ν  παιδα   εκ Συρακουσων. Ἀντί πατρος δὲ
[6, 22]   οἰκιστὴν Δυσποντέα γενέσθαι σφίσιν Οἰνομάου  παῖδα   ἐμνημόνευον. Πισαίους μὲν δὴ καὶ
[6, 4]   Πολυκλῆς, Σταδιέως μαθητὴς Ἀθηναίου, πεποίηκε  παῖδα   Ἐφέσιον παγκρατιαστήν, Ἀμύνταν Ἑλλανίκου. (Χίλωνι
[6, 20]   τῶν Ἠλείων τοὺς στρατηγούς, νήπιον  παῖδα   ἔχουσαν ἐπὶ τῷ μαστῷ, λέγειν
[6, 21]   καὶ ἐπαριθμοῦσι τοῖς κατειλεγμένοις Ἐρύθραν  παῖδα   Λεύκωνος τοῦ Ἀθάμαντος (ἀπὸ τούτου
[6, 11]   προήκων ἀποκτεῖναι μὲν σφᾶς τὸν  παῖδα   οὐκ ἐᾷ, ἐκεῖνον δὲ ἐκέλευσεν
[6, 15]   γεγονὼς ἐτῶν εἴκοσι. Τὸν δὲ  παῖδα   σταδιοδρόμον Ξένωνα Καλλιτέλους ἐν Λεπρέου
[6, 20]   τὴν Εἰλείθυιαν ἐνόμισαν, ὅτι τὸν  παῖδά   σφισιν θεὸς αὕτη προήγαγεν
[6, 17]   τῆς Ἑρμησιάνακτος θυγατρὸς, κατεπάλαισαν μὲν  παῖδας   ἀμφότεροι· Ἑρμησιάνακτι δὲ καὶ ἀπὸ
[6, 9]   καὶ Ἄλκετος Ἀλκίνου κρατήσας πυγμῇ  παῖδας,   Ἀρκὰς καὶ οὗτος ἐκ Κλείτορος.
[6, 1]   ν καὶ ουτος παλαιστὰ ς  παιδας,   γέ νος καὶ αυτὸ ς
[6, 14]   (κατεδέχθη γὰρ τηνικαῦτα ἐς τοὺς  παῖδας)   ἐνίκα παλαίων. Τῷ δὲ Φερίᾳ
[6, 15]   αὐτὸν Ἀγέλης Χῖος κρατήσας πυγμῇ  παῖδας,   Θεομνήστου Σαρδιανοῦ τέχνη. (Κλειτομάχου δὲ
[6, 9]   τε Μαινάλιος ἕστηκε παλαιστὰς καταβαλὼν  παῖδας·   καὶ Ἄλκετος Ἀλκίνου κρατήσας πυγμῇ
[6, 8]   ἐκ Πελλάνας Φίλιππος κρατήσας πυγμῇ  παῖδας,   καὶ Κριτόδαμος ἐκ Κλείτορος, ἐπὶ
[6, 8]   Ἠλείου Ἀμέρτου καταπαλαίσαντος ἐν Ὀλυμπίᾳ  παῖδας,   καταπαλαίσαντος δὲ καὶ Πυθοῖ τοὺς
[6, 2]   σιος Αντί πατρος Κλεινοπά τρου,  παιδας   κατειργασμέ νος πύ κτας. Συρακοσί
[6, 9]   καὶ Μαντινεὺς Ἀγαμήτωρ, κρατήσας πυγμῇ  παῖδας.   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ι. Γλαύκου τοῦ πύκτου
[6, 3]   Πατροκλέους. (Ἵππον δὲ Ἠλεῖον πυγμῇ  παῖδας   κρατήσαντα ἐποίησε Δαμόκριτος Σικυώνιος, ὃς
[6, 16]   νίκην, καὶ Πύτταλον Λάμπιδος πυγμῇ  παῖδας   κρατήσαντα, καὶ Νελαί̈ δαν σταδίου
[6, 6]   δὴ Μαντινέα Πρωτόλαον Διαλκοῦς, πυγμῇ  παῖδας   κρατήσαντα, Ῥηγῖνος Πυθαγόρας· Ναρυκίδαν
[6, 17]   δέ εἰσιν Ἠλεῖοι πλησίον πυγμῇ  παῖδας   κρατήσαντες, μὲν Σθέννιδος ἔργον
[6, 5]   κατεφόνευσε, γυναῖκας δὲ ἀπέδοτο καὶ  παῖδας,   μισθὸν εἶναι τὰ χρήματα τοῖς
[6, 2]   ων, ενί κα στά διον  παιδας   ο Δαμί σκος ουτος, καί
[6, 9]   νίκην. (Φίλλην δὲ Ἠλεῖον κρατήσαντα  παῖδας   πάλῃ Σπαρτιάτης Κρατῖνος ἐποίησε. Τὰ
[6, 10]   γενέσθαι. (Μετὰ δὲ Ἴκκον καταπαλαίσας  παῖδας   Παντάρκης ἕστηκεν Ἠλεῖος ἐρώμενος
[6, 1]   ησκή θη, καὶ τοὺ ς  παιδας   παρέ θει τρέ χων· Σικυωνί
[6, 3]   ἐπάλαισε. Καταπαλαίσαντι δὲ αὐτῷ τοὺς  παῖδας   προσαναστῆσαι καὶ τὸν παιδοτρίβην ὑπὸ
[6, 14]   Τελέστας ἐστὶ Μεσσήνιος, κρατήσας πυγμῇ  παῖδας·   Σιλανίωνος δὲ ἔργον ἐστὶν
[6, 13]   Δούριος Σάμιος, κρατήσας πυγμῇ  παῖδας·   τέχνη δὲ εἰκών ἐστι
[6, 14]   καὶ τοῦτον Μεσσήνιον, κρατήσαντα πυγμῇ  παῖδας,   τὸν μὲν αὐτῶν Βοιώτιος Θήρων,
[6, 7]   Ἠλεῖος: κρατῆσαι δὲ ὀλυμπίασι πυγμῇ  παῖδας   ὑπῆρξε καὶ τούτοις. Γνάθωνα δὲ
[6, 9]   ἐπιστὰς, ἐνταῦθα ὅσον ἑξήκοντα ἀριθμὸν  παῖδες   ἀνατρέπει τὸν κίονα, ὃς τὸν
[6, 15]   δὲ ἀνέθεσαν οἱ τοῦ Ἱέρωνος  παῖδες.   Ἐδήλωσα δὲ ὀλίγῳ τι πρότερον,
[6, 7]   ἀδελφοί τέ εἰσι καὶ Διαγόρου  παῖδες.   Ἐπὶ δὲ αὐτοῖς κεῖται καὶ
[6, 12]   ἀνέθεσαν μὲν τοῦ Ἱέρωνος οἱ  παῖδες,   ἐποίησε δὲ Μίκων Νικηράτου Συρακούσιος.
[6, 15]   Πρῶτον γὰρ δὴ τότε οἱ  παῖδες   καὶ ὕστατον πενταθλήσοντες ἐσεκλήθησαν. Ἒστι
[6, 19]   τοῖς Ἐπιδαμνίοις Πύρρος καὶ οἱ  παῖδες   Λακράτης τε καὶ Ἕρμων ἐποίησαν.
[6, 12]   καὶ ἐπ' αὐτῶν εἰσιν οἱ  παῖδες.   (Παρὰ δὲ τοῦ Ἱέρωνος τὸ
[6, 7]   δὲ καὶ οἱ τῶν θυγατέρων  παῖδες   πύξ τε ἤσκησαν, καὶ ἔσχον
[6, 11]   ἀνθρώπου δὲ τοῦ ἀποθανόντος οἱ  παῖδες   τῇ εἰκόνι ἐπεξῄεσαν φόνου. Καὶ
[6, 15]   νίκη. (Ὅτῳ δὲ παρεστήκασιν οἱ  παῖδες,   τοῦτον μὲν Πτολεμαῖον τὸν Λάγου
[6, 12]   καὶ ἐπὶ τῶν ἵππων καθέζονται  παῖδες.   Ὑπομνήματα δὲ ἐπὶ νίκαις Ὀλυμπικαῖς
[6, 24]   καὶ οἱ ἐπιχώριοι τοὺς ἵππους  παιδεύουσιν   ἐνταῦθα. Τῶν στοῶν δὲ
[6, 1]   ταινί αν. (Παρὰ δὲ αυτω  παιδί   α δύ ο, τὸ μὲ
[6, 3]   Αἰγύπτου. Χαιρέᾳ δὲ Σικυωνίῳ πύκτῃ  παιδὶ   ἐπίγραμμά ἐστιν, ὡς νικήσειεν ἡλικίαν
[6, 4]   δὲ τῷ ἐκ Μαντινείας πύκτῃ  παιδὶ   ἐποίησε Πολύκλειτος τὴν εἰκόνα. Ἐργοτέλης
[6, 3]   τοῖς ἄλλοις εἴργετο. (Λέγεται δὲ  παιδὶ   ἔτι ὄντι τῷ Ὕσμωνι κατασκῆψαι
[6, 2]   καὶ η νί κη τω  παιδὶ   ί ππου κέ λητος· ο
[6, 11]   τε δὴ ἔτος εἶναι τῷ  παιδὶ,   καὶ αὐτὸν ἀπὸ τῶν διδασκάλων
[6, 3]   ταῖς νίκαις εἰσὶν ἐν Ὀλυμπίᾳ.  Παιδὶ   μὲν δὴ ὄντι αὐτῷ, Καυλωνιάτῃ,
[6, 12]   καὶ ἐπιγαμίαν ἐποιήσατο, Γέλωνι τῷ  παιδὶ   Νηρηίδα ἀγαγόμενος τὴν Πύρρου. Ῥωμαίων
[6, 10]   τῷ Δαμαρέτου καὶ αὖθις ἐκείνου  παιδὶ   ὁμωνύμῳ ἐπὶ πεντάθλῳ, Θεοπόμπῳ δὲ
[6, 2]   του Τί μωνος Αί συπος,  παιδί   ον επὶ ί ππω καθή
[6, 2]   μωνι ειργά σατο καὶ τω  παιδὶ   τὰ ς εικό νας Δαί
[6, 2]   ω καὶ Λί χα τω  παιδί   τω μὲ ν αυτων γεγό
[6, 19]   Ἡγύλου· ποιῆσαι δὲ Αὐτονόμου τῷ  παιδί,   φησι τὰ ἐπὶ τοῦ πόλου
[6, 20]   δὴ οἱ Ἀρκάδες, καὶ τὸ  παιδίον   ἐνταῦθα ἤδη δράκων ἦν· ταραχθεῖσι
[6, 20]   ἄνθρωπον ἡγοῦντο εἰρηκέναι) τιθέασι τὸ  παιδίον   πρὸ τοῦ στρατεύματος γυμνόν. (Ἐπῄεσάν
[6, 1]   ρατος ως έ χοιτο του  παιδὸ   ς εν τοις κό λποις
[6, 23]   ὀνομάζουσι, Δήμητρός τε καὶ τῆς  παιδός.   Ἀχιλλεῖ δὲ οὐ βωμός, κενὸν
[6, 6]   Μαινάλου. Ἕστηκε δὲ καὶ Λαστρατίδα  παιδὸς   εἰκὼν Ἠλείου, πάλης ἀνελομένου στέφανον·
[6, 11]   μέγα αὐτίκα ἦν κλέος τοῦ  παιδὸς   ἐπὶ ἰσχύι, καὶ τὸ ἔργον
[6, 23]   ἑκατέρωθεν τῆς ἐς τὴν Μαλκὼ  παιδὸς   ἕστηκεν εἰκὼν πύκτου· καὶ αὐτὸν
[6, 10]   Δημύλος τὸ ὑπὸ τοῦ  παιδὸς   ποιούμενον, καὶ ἐπὶ τούτῳ πυκτεύσοντα
[6, 2]   μὲ ν ό τι ο  παιδοτρί   βης εί η Μύ κων,
[6, 3]   τοὺς παῖδας προσαναστῆσαι καὶ τὸν  παιδοτρίβην   ὑπὸ Ἠλείων ἐδόθη. Τὸν δὲ
[6, 14]   κεκηρυγμένον, Ξενόδικον δὲ ἐπὶ πυγμῇ  παίδων   ἀναγορευθέντα· τὸν μὲν Παντίας αὐτῶν,
[6, 7]   Ἀλκαινέτου καὶ Θέαντον ἐπὶ πυγμῇ  παίδων   ἀναγορευθῆναι τὸν μὲν ἐνάτῃ πρὸς
[6, 16]   Ἠλεῖος, καταπαλαίσας τοὺς ἐσελθόντας τῶν  παίδων·   Ἀνδρέας δὲ Ἀργεῖος ἐποίησε τοῦ
[6, 13]   δύο δ' ἐνθάδε νίκαις Φειδώλα  παίδων   ἐστεφάνωσε δόμους. Οὐ μὴν τῷ
[6, 18]   θέοντες περὶ γυναικῶν τε καὶ  παίδων   καὶ αὐτῆς πατρίδος, ἀποστέλλουσιν Ἀναξιμένην
[6, 4]   πύκτης, τοὺς ἐλθόντας κρατήσας τῶν  παίδων,   ὄνομα δέ οἱ ἦν Ἀθήναιος·
[6, 3]   τῷ μὲν τοὺς συνθέοντας τῶν  παίδων   παρελθεῖν, Στομίῳ δὲ πεντάθλου τε
[6, 8]   ἐπὶ πυγμῇ καὶ οὗτος ἀναγορευθεὶς  παίδων.   Τὰς δέ σφισιν εἰκόνας, τὴν
[6, 13]   γράμμασιν νίκη τῶν Φειδώλα  παίδων.   (Ταῦτα μὲν δὴ οὕτως ἔχοντα
[6, 15]   τὴν προτέραν ἀνῃρημένον, καὶ Πύθια  παίδων   τε πυγμῇ, καὶ αὖθις ἐν
[6, 12]   εἰκὼν τέχνη τῶν Πολυκλέους  παίδων.   Τούτων μὲν δὴ ποιησόμεθα μνήμην
[6, 22]   τῆς Ἀρτέμιδος καὶ νυμφῶν, αἷς  παίζουσα   συνῆν· τὴν δὲ (ἐν ὑπονοίᾳ
[6, 2]   τὸ εν τη Ἄλτει τρό  παιον   εποί ησεν Ἠλεί οις. (Ἐπί
[6, 14]   ἀνάκειται, καὶ παρ' αὐτὸν παλαιστὴς  παῖς,   Ἄνδριος καὶ οὗτος, Προκλῆς
[6, 10]   τὴν εἰκόνα ἀνέθηκε μὲν  παῖς   αὐτοῦ, Γλαυκίας δὲ Αἰγινήτης ἐποίησε·
[6, 17]   Χοιρίλος, Θεότιμος δὲ Δαιτώνδα Σικυωνίου·  παῖς   δὲ Θεότιμος ἦν Μοσχίωνος,
[6, 3]   ἀρχαίους. (Μετὰ δὲ Ὕσμωνα παλαιστὴς  παῖς   ἐξ Ἡραίας ἀνάκειται τῆς Ἀρκάδων,
[6, 6]   τοῦ Διαγοριδῷν· θυγατρὸς γὰρ Διαγόρου  παῖς   ἦν· ἐν δὲ ἀνδράσι πυγμῆς
[6, 25]   γραφῇ μεμιμημένος ἐστὶν θεός,  παῖς   μὲν ἡλικίαν, ἀμπέχεται δὲ χλαμύδα
[6, 5]   ἡνίοχον εἶχε. (Δαρεῖος δὲ Ἀρταξέρξου  παῖς   νόθος, ὃς ὁμοῦ τῷ Περσῶν
[6, 4]   καὶ Χάρταν Σπαρτιάτας. (Ὁ δὲ  παῖς   ἀναδούμενος ταινίᾳ τὴν κεφαλὴν,
[6, 18]   δὲ ὑπὸ Ἑλλήνων Λίβυος, εἴη  παῖς   Κρατισθένης. Τὰ δὲ ἀναθήματα
[6, 4]   ἀναβεβηκυῖα δὲ ἐπὶ τὸ ἅρμα  παῖς   παρθένος. Ὄνομα μὲν Λάμπος τῷ
[6, 3]   δὲ τὸν Χαιρέαν Μεσσήνιός τε  παῖς   Σόφιος, καὶ ἀνὴρ Ἠλεῖος ἀνάκειται
[6, 6]   ἐς ἔρωτα αὐτῆς. Καὶ  παῖς   τε συνοικήσειν κατώμνυτο αὐτῷ σώσαντι
[6, 2]   λαό ς τε καὶ ο  παις   του Ἀρκεσιλά ου Λί χας.
[6, 2]   κειται Τί μων καὶ ο  παις   του Τί μωνος Αί συπος,
[6, 17]   δὲ καὶ πύκτης κρατήσας ἐν  παισὶ,   Βούτας Πολυνείκους Μιλήσιος, καὶ Καλλικράτης
[6, 3]   καὶ Ὀλυμπικὰς μίαν μὲν ἐν  παισί,   δύο δὲ ἄλλας ἀνδρῶν· καί
[6, 7]   Ἠλεῖος Χαρμίδης, λαβόντες νίκας ἐπὶ  παισί.   Θεασάμενος δὲ καὶ τούτους, ἐπὶ
[6, 6]   αὐτῷ καὶ Νεμείων ἔν τε  παισὶ   καὶ ἀγενείων ἑτέρα νίκη. Παραβάλλοντι
[6, 4]   ἀνδράσιν Ὀλυμπική, Νεμείων δὲ ἐν  παισὶ   καὶ Ἰσθμίων. Πεποίηται δὲ παρὰ
[6, 7]   ἄνθεσι καὶ εὐδαίμονα ἐπὶ τοῖς  παισὶ   καλούμενον. Γένος δὲ Διαγόρας
[6, 9]   (Ἐμπεσόντος δὲ τοῦ ὀρόφου τοῖς  παισί,   καταλιθούμενος ὑπὸ τῶν ἀστῶν, κατέφυγεν
[6, 1]   δας Προξέ νου, πυγμης εν  παισὶ   ν ανηρημέ νος νί κην·
[6, 2]   σταδί ου νί κην εν  παισὶ   ν ειληφὼ ς, καὶ Μιλή
[6, 15]   (Σπαρτιάτῃ δὲ Εὐτελίδᾳ γεγόνασιν ἐν  παισὶ   νῖκαι δύο ἐπὶ τῆς ὀγδόης
[6, 17]   καὶ Ἀλεξιβίῳ, τῷ μὲν ἐν  παισὶ   σταδίου, Ἀλεξιβίῳ δὲ πεντάθλου γέγονε
[6, 14]   Φίλυος Ἠλεῖος πάλης ἔσχεν ἐν  παισὶ   στέφανον, καὶ ἐν ἀνδράσιν ὕστερον·
[6, 13]   πυγμῆς, Θερσίλοχον δὲ λαβόντα ἐν  παισὶ   στέφανον, Πολύκλειτος ἐποίησε σφᾶς
[6, 9]   μὲν στέφανον λαβεῖν ὑπῆρξεν ἐν  παισί·   τὸν δὲ ἀνδριάντα οἱ Πτόλιχος
[6, 12]   Ἠλείους καὶ πυγμῇ κρατήσαντας ἐν  παισί,   τὸν μὲν αὐτῶν ἐποίησε Δάιππος·
[6, 8]   σφισιν εἰκόνας, τὴν μὲν ἐν  παισὶ   τοῦ Εὐθυμένους Ἄλυπος, τὴν δὲ
[6, 17]   οἱ νίκη σταδίου γέγονεν ἐν  παισί,   Φιλῖνον δὲ οἱ Κῷοι δόξης
[6, 14]   μὲν Ὀλυμπίων συνέβη παγκρατιάζοντι ἐν  παισίν·   αἰτία δέ οἱ ἐγένετο τῆς
[6, 7]   Διαγόραν δὲ καὶ ὁμοῦ τοῖς  παισὶν   Ἀκουσιλάῳ καὶ Δαμαγήτῳ λέγουσιν ἐς
[6, 16]   μὲν Ἠλείοις, πάλης δὲ ἐν  παισὶν   ἀνελομένοις στεφάνους. Πλείσταινον δὲ τὸν
[6, 10]   Θάσιον, καὶ Ἠλεῖον Ἀγιάδαν, ἐν  παισὶν   ἀνελομένους νίκας, Λυκῖνον μὲν δρόμου,
[6, 17]   τοῦ Σικυωνίου Κανθάρου, πάλης ἐν  παισὶν   ἀνῃρημένον νίκην, καὶ τὸν Λεοντῖνον
[6, 14]   ἓξ, καὶ μία ἐνταῦθα ἐν  παισίν.   Ἀφίκετο δὲ καὶ ἕβδομον παλαίσων
[6, 16]   Σελεάδᾳ Λακεδαιμονίῳ, τῷ μὲν ἐν  παισὶν   ἐγένοντο πυγμῆς νῖκαι, Σελεάδᾳ δὲ
[6, 14]   ἔοικε. (Κεῖνται δὲ καὶ ἐν  παισὶν   εἰληφότες δρόμου νίκας, Μενεπτόλεμος ἐξ
[6, 8]   δὲ Πελληνέως δρόμου νίκην ἐν  παισὶν   εἰληφότος, καὶ Ἠλείου Ἀμέρτου καταπαλαίσαντος
[6, 8]   τὴν δ' ἔτι πρότερον ἐν  παισὶν   εἰληφώς· καὶ Ἀζᾶνος ἐκ Πελλάνας
[6, 7]   καὶ πρότερον ἔτι ἐπεκράτησεν ἐν  παισίν·   Ἑλλάνικον δὲ τὸν Ἀλκαινέτου καὶ
[6, 14]   Ὀλυμπίᾳ πάλης νῖκαι, μία ἐν  παισὶν   ἐξ αὐτῶν· Πυθοῖ δὲ ἔν
[6, 13]   δὲ καὶ τοῦ Φειδώλα τοῖς  παισὶν   ἐπὶ κέλητι ἵππῳ νίκη, καὶ
[6, 16]   αὐτῷ δηλοῖ, Νεμείων τε ἐν  παισὶν   ἐπὶ τῷ ἱππίῳ. Δρόμου δέ
[6, 13]   Σικυωνίων πρῶτος πὺξ ἐκράτησεν ἐν  παισίν,   ἔστιν ἔργον Σικυωνίου Κανάχου παρὰ
[6, 13]   Δίαλλος παγκρατίου στέφανον ἐν  παισίν.   Θερσίλοχον δὲ Κορκυραῖον, καὶ Ἀριστίωνα
[6, 7]   Λεπρεάτῃ καὶ αὐτῷ καὶ τοῖς  παισὶν   Ὀλυμπικαὶ νῖκαι. Αὐτὸς μέν γε
[6, 7]   τῆς Διαγόρου, Πεισίροδος δὲ ἐν  παισίν,   ὃν μήτηρ ἀνδρὸς ἐπιθεμένη
[6, 14]   Ὀλυμπίας ἀνταγωνιστὰς, καὶ ἐπὶ τοῖς  παισὶν,   οὓς ἀγενείους καλοῦσι, καὶ τρίτα
[6, 4]   ταύτῃ, στάδιον Ὀλυμπίασιν ἐνίκησεν ἐν  παισίν.   Παρὰ δὲ Σωδάμαν Ἀρχίδαμος ἕστηκεν
[6, 8]   Εὐανορίδᾳ δὲ Ἠλείῳ πάλης ἐν  παισὶν   ὑπῆρξεν ἔν τε Ὀλυμπίᾳ καὶ
[6, 14]   γεγονὼς, μὴ παλαῖσαι μὲν ἐν  παισὶν   ὑπὸ Ἠλείων ἀπηλάθη, ἀνηγορεύθη δὲ
[6, 14]   καὶ οὐκ ἐπιτήδειός πω νομισθεὶς  παλαίειν,   ἀπηλάθη τοῦ ἀγῶνος· τῇ δὲ
[6, 4]   καταβαλεῖν μὲν οὐκ ἐπίστασθαι τοὺς  παλαίοντας,   νικᾷν δὲ αὐτὸν κλῶντα τοὺς
[6, 2]   τε καὶ μό σχων εκ  παλαιου   δή λη καθεστωσά εστιν ανθρώ
[6, 19]   Μεγαρεῖς. Τὰ δὲ ἀναθήματα ἐκ  παλαιοῦ   σφᾶς ἔχειν εἰκός, ἅγε
[6, 14]   τοῖς δέκα ἔτεσι γεγονὼς, μὴ  παλαῖσαι   μὲν ἐν παισὶν ὑπὸ Ἠλείων
[6, 15]   Κάπρον ἐπὶ ἡμέρας τῆς αὐτῆς  παλαῖσαί   τε ὁμοῦ καὶ παγκρατιάσαι προθυμούμενον.
[6, 16]   τῷ μὲν ἵπποις, Καλλιτέλει δὲ  παλαίσαντί   εἰσιν. (Ἰδιώτας δὲ ἄνδρας Ἠλείους,
[6, 10]   δὲ εἰκόνα Θεοπόμπου μὲν τοῦ  παλαίσαντος   τὸν ποιήσαντα οὐκ ἴσμεν· τὰς
[6, 23]   συμβάλλουσιν αὐτόθι τοὺς ἀθλητὰς οὐ  παλαίσοντας   ἔτι, ἐπὶ δὲ ἱμάντων τῶν
[6, 1]   ου, καταβαλὼ ν καὶ ουτος  παλαιστὰ   ς παιδας, γέ νος καὶ
[6, 8]   ἀνδράσι στέφανον, καὶ Τροιζηνίῳ Βαύκιδι  παλαιστὰς   καταβαλόντι ἄνδρας, τῷ μὲν τοῦ
[6, 9]   εἰκόνα Ξενοκλῆς τε Μαινάλιος ἕστηκε  παλαιστὰς   καταβαλὼν παῖδας· καὶ Ἄλκετος Ἀλκίνου
[6, 15]   δόξαν ἦν τοιάδε· ἐν Ἰσθμῷ  παλαιστὰς   κατεπάλαισεν ἄνδρας, καὶ ἐπὶ ἡμέρας
[6, 6]   Πυθαγόρας· Ναρυκίδαν δὲ τὸν Δαμαρέτου  παλαιστὴν   ἄνδρα ἐκ Φιγαλίας, Σικυώνιος Δαίδαλος·
[6, 6]   ἄγαλμα ποιήσας, μαθητὴς δὲ Ναυκύδους,  παλαιστὴν   παῖδα εἰργάσατο Θηβαῖον Ἀγήνορα· ἀνετέθη
[6, 3]   δὲ καὶ ἐξ αὐτῆς Ἤλιδος  παλαιστὴς   ἀνὴρ Ἀριστόδημος Θράσιδος· γεγόνασι δὲ
[6, 16]   Καλλιτέλης τοῦ Πολυπείθους πατήρ,  παλαιστὴς   ἀνήρ: νῖκαι δέ σφισι τῷ
[6, 4]   αὐτῶν. (Παρὰ δὲ τὸν Σώστρατον  παλαιστὴς   ἀνὴρ πεποίηται Λεοντίσκος, ἐκ Σικελίας
[6, 14]   Ἱερώνυμος ἀνάκειται, καὶ παρ' αὐτὸν  παλαιστὴς   παῖς, Ἄνδριος καὶ οὗτος, Προκλῆς
[6, 3]   ἁλτῆρας ἀρχαίους. (Μετὰ δὲ Ὕσμωνα  παλαιστὴς   παῖς ἐξ Ἡραίας ἀνάκειται τῆς
[6, 1]   Ηρας, ανδρὸ ς εικὼ ν  παλαιστου,   γέ νος δὲ ην Ηλειος,
[6, 14]   δὲ ἐν Ὀλυμπίᾳ τοῦ Ῥοδίου  παλαιστοῦ   τόλμημα Ἀρτεμίδωρος γένος Τραλλιανὸς ὑπερεβάλετο
[6, 21]   ἐς τὸ γυμνάσιον· καὶ αἱ  παλαῖστραι   τοῖς ἀθληταῖς εἰσιν ἐνταῦθα. Τῆς
[6, 23]   ὀνομάζουσιν ἐπὶ τῷ σχήματι· καὶ  παλαίστραν   τοῖς ἀθλοῦσιν ἐνταῦθα ποιοῦνται, καὶ
[6, 23]   τοὺς ὤμους, καὶ ἐν τῶν  παλαιστρῶν   μιᾶς τύπος Ἔρωτα ἔχων ἐπειργασμένον,
[6, 14]   παισίν. Ἀφίκετο δὲ καὶ ἕβδομον  παλαίσων   ἐς Ὀλυμπίαν· ἀλλὰ γὰρ οὐκ
[6, 15]   δεδήλωκεν λόγος δὴ μοι·  παλαίων   δὲ κατέβαλεν Ἠλεῖον Παιάνιον Ὀλυμπιάδα
[6, 14]   τηνικαῦτα ἐς τοὺς παῖδας) ἐνίκα  παλαίων.   Τῷ δὲ Φερίᾳ τούτῳ διάφορον
[6, 15]   Κεφαλλήνων μοῖρα. Οὗτοι δὲ οἱ  Παλεῖς   ἐκαλοῦντο Δουλιχιεῖς τὰ ἀρχαιότερα. Ἀνάκειται
[6, 15]   καὶ Ἠλεῖον ἄνδρα Τιμόπτολιν Λάμπιδος  Παλεῖς,   τετάρτη Κεφαλλήνων μοῖρα. Οὗτοι
[6, 15]   τῷ Κάπρῳ νίκης ἐπὶ τῇ  πάλῃ,   ἀνεδίδασκεν Κλειτόμαχος τοὺς Ἑλλανοδίκας
[6, 23]   τῷ ἐπιτηδεύματι: συμβάλλουσι· δὲ ἐπὶ  πάλῃ.   (Εἰσὶ δὲ καὶ θεῶν ἐν
[6, 9]   (Φίλλην δὲ Ἠλεῖον κρατήσαντα παῖδας  πάλῃ   Σπαρτιάτης Κρατῖνος ἐποίησε. Τὰ δὲ
[6, 15]   πυγμῇ, καὶ αὖθις ἐν ἀνδράσι  πάλῃ   τε καὶ πυγμῇ στεφανωθέντα ἐπὶ
[6, 15]   δὲ κατέβαλεν Ἠλεῖον Παιάνιον Ὀλυμπιάδα  πάλῃ   τὴν προτέραν ἀνῃρημένον, καὶ Πύθια
[6, 4]   εἶναι δὲ αὐτῷ λέγεται τὴν  πάλην,   καθὰ δὴ καὶ τὸ παγκράτιον
[6, 9]   καταβάλοι τοὺς ἐσελθόντας ἐς τὴν  πάλην,   καὶ ὡς ἐοικὸς Ταυροσθένει φάσμα
[6, 17]   λαβὼν νίκην, Δημοκράτης δὲ ἀνδρῶν  πάλης:   ἀνδριάντας δὲ τοῦ μὲν Μιλήσιος
[6, 4]   Πατρεῖ δύο μὲν Ὀλυμπικαὶ νῖκαι  πάλης   ἀνδρῶν, μία δὲ ἐγένετο ἐν
[6, 6]   καὶ Λαστρατίδα παιδὸς εἰκὼν Ἠλείου,  πάλης   ἀνελομένου στέφανον· ἐγένετο δὲ αὐτῷ
[6, 16]   καὶ Φερενίκῳ, γένος μὲν Ἠλείοις,  πάλης   δὲ ἐν παισὶν ἀνελομένοις στεφάνους.
[6, 9]   δολίχου μὲν νίκην ἔσχεν αὐτός,  πάλης   δὲ πατὴρ τοῦ Ἀριστέως
[6, 10]   πεντάθλῳ, Θεοπόμπῳ δὲ τῷ δευτέρῳ  πάλης   ἐγένοντο αἱ νῖκαι. (Τὴν δὲ
[6, 17]   Ἠλεῖον, τέχνην τοῦ Σικυωνίου Κανθάρου,  πάλης   ἐν παισὶν ἀνῃρημένον νίκην, καὶ
[6, 8]   ἐποίησεν Ἀργεῖος. Εὐανορίδᾳ δὲ Ἠλείῳ  πάλης   ἐν παισὶν ὑπῆρξεν ἔν τε
[6, 16]   πυγμῆς νῖκαι, Σελεάδᾳ δὲ ἀνδρῶν  πάλης.   Ἐνταῦθα καὶ ἅρμα οὐ μέγα
[6, 14]   Ἀναυχίδας δὲ Φίλυος Ἠλεῖος  πάλης   ἔσχεν ἐν παισὶ στέφανον, καὶ
[6, 15]   τῆς ὀγδόης καὶ τριακοστῆς Ὀλυμπιάδος  πάλης,   δὲ ἑτέρα πεντάθλου. Πρῶτον
[6, 9]   κατὰ Κλεομήδην. (Θεογνήτῳ δὲ Αἰγινήτῃ  πάλης   μὲν στέφανον λαβεῖν ὑπῆρξεν ἐν
[6, 14]   Μίλωνι ἓξ μὲν ἐν Ὀλυμπίᾳ  πάλης   νῖκαι, μία ἐν παισὶν ἐξ
[6, 15]   εἰσιν Ἠλείου Κάπρου τοῦ Πυθαγόρου,  πάλης   τε εἰληφότος καὶ παγκρατίου στέφανον
[6, 16]   Ἠλεῖος ἀθλητὴς Παιάνιος Δαματρίου,  πάλης   τε ἐν Ὀλυμπίᾳ καὶ τὰς
[6, 8]   Μαινάλου, νίκας τὴν μὲν ἀνδρῶν  πάλης,   τὴν δ' ἔτι πρότερον ἐν
[6, 21]   ἀρχήν, φασὶν ἐναγίζειν αὐτοῖς ἀνὰ  πᾶν   ἔτος. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΒ' (Προελθόντι δὲ
[6, 25]   Σκόπα τοῦτο ἔργον, Ἀφροδίτην δὲ  Πάνδημον   ὀνομάζουσι. Τὰ δὲ ἐπὶ τῇ
[6, 25]   Ὁωμαίων. Ἄγαλμα Ἀφροδίτης Οὐρανίας. Ἀφροδίτης  πανδήμου.   Ναὸς δοῦ. Ἱερὸν Τύχης. Ἄγαλμα
[6, 17]   Γοργίαν λόγων ἕνεκα ἔν τε  πανηγύρει   τῇ Ὀλυμπικῇ φασι, καὶ ἀφικόμενον
[6, 23]   αὐτῷ μνῆμα ἐκ μαντείας. Τῆς  πανηγύρεως   δὲ ἀρχομένης, ἐν ἡμέρᾳ ῥητῇ
[6, 7]   δὲ οἱ νεανίσκοι διὰ τῆς  πανηγύρεως   τὸν πατέρα ἔφερον, βαλλόμενόν τε
[6, 23]   τοῖς δὲ ἐφήβοις ἀνεῖται τῆς  πανηγύρεως   τὸν χρόνον πάντα. Ἔστι δὲ
[6, 22]   τὴν θεόν, καὶ αὐτὸν ἐς  παννυχίδα   ἐς Λετρίνους ἐλθεῖν, ὑπὸ αὐτῆς
[6, 21]   ναός. Οὗτος μὲν οὐ τὰ  πάντα   ἐστὶ σῶς, βωμὸς δὲ καὶ
[6, 23]   ἀνεῖται τῆς πανηγύρεως τὸν χρόνον  πάντα.   Ἔστι δὲ ἐν γωνίᾳ τῆς
[6, 18]   μνήμην. Βασιλέα γὰρ οὐ τὰ  πάντα   ἤπιον, ἀλλὰ καὶ τὰ μάλιστα
[6, 21]   οἱ δὲ Χάμυνον ἄνδρα Πισαῖον  Πανταλέοντι   ἐναντιούμενον τῷ Ὀμφαλίωνος τυραννοῦντι ἐν
[6, 21]   ἀποθανεῖν φασιν αὐτὸν ὑπὸ τοῦ  Πανταλέοντος   καὶ ἀπὸ τοῦ Χαμύνου τῆς
[6, 22]   καὶ ὅρκοις. (Πύρρου δὲ τοῦ  Πανταλέοντος   μετὰ Δαμοφῶντα τὸν ἀδελφὸν βασιλεύσαντος,
[6, 22]   ταῖς τεσσαράκοντα Ὀλυμπιάδι Δαμοφῶν  Πανταλέοντος   ὑπόνοιαν μέν τινα παρέσχεν Ἠλείοις,
[6, 22]   οἱ Πισαῖοι καὶ βασιλεὺς αὐτῶν  Πανταλέων   Ὀμφαλίωνος παρὰ τῶν προσχώρων
[6, 10]   ἐρώμενος Φειδίου. Ἐπὶ δὲ τῷ  Παντάρκει   Κλεοσθένους ἐστὶν ἅρμα ἀνδρὸς Ἐπιδαμνίου.
[6, 15]   Κλεινόμαχος ἐπὶ νίκῃ πεντάθλου.  (Παντάρκην   δὲ Ἠλεῖον Ἀχαιῶν ἀνάθημα εἶναι,
[6, 10]   (Μετὰ δὲ Ἴκκον καταπαλαίσας παῖδας  Παντάρκης   ἕστηκεν Ἠλεῖος ἐρώμενος Φειδίου.
[6, 15]   καὶ κέλητι ἵππῳ νίκην  Παντάρκης,   καί οἱ καὶ τῆς νίκης
[6, 3]   χρόνον, καὶ Ἴωσιν ὡσαύτως οἱ  πάντες   ἄνθρωποι θεραπεύουσι τὰ ὑπερέχοντα τῇ
[6, 14]   πυγμῇ παίδων ἀναγορευθέντα· τὸν μὲν  Παντίας   αὐτῶν, Ξενόμβροτον δὲ Φιλότιμος Αἰγινήτης
[6, 3]   ἀνάκειται τῆς Ἀρκάδων, Νικόστρατος Ξενοκλείδου·  Παντίας   δὲ αὐτῷ τὴν εἰκόνα ἐποίησεν,
[6, 9]   ἀλλήλων· ἐποίησε δὲ τὸν μὲν  Παντίας   Χῖος, παρὰ τῷ πατρὶ δεδιδαγμένος
[6, 20]   ᾄδουσι· καθαγίζουσι δὲ καὶ θυμιάματα  παντοῖα   αὐτῷ, ἐπισπένδειν οὐ νομίζουσιν οἶνον.
[6, 22]   καμάτων τέ ἐστι καὶ ἀλγημάτων  παντοίων   ἰάματα. Καλεῖσθαι δὲ τὰς νύμφας
[6, 23]   τε αὐτοσχεδίων καὶ συγγραμμάτων ποιοῦνται  παντοίων·   καλεῖται δὲ Λαλίχμιον, τοῦ ἀναθέντος
[6, 22]   ἦσαν διὰ τοῦ χωρίου πεφυτευμέναι  παντός,   ἔνθα Πίσα ᾠκεῖτο. (Οἰκιστὴν
[6, 19]   δὲ διὰ τοῦ αὑτοῦ βίου  παντός·   ἐνιαύσιαι γὰρ οὐκ ἦσάν πω
[6, 20]   ἐν τῇ δευτέρᾳ τάξει· διὰ  πάντων   τε κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον
[6, 10]   τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ τοῦ  πάππου   φησὶ τὸ ἐπίγραμμα Εὐτελίδα τε
[6, 17]   ἀφικόμενον κατὰ πρεσβείαν ὁμοῦ Τισίᾳ  παρ'   Ἀθηναίους. Καί τοι ἄλλα τε
[6, 3]   δὲ ἀνὴρ ἐκ Καλαυρείας ἐδιδάχθη  παρ'   Ἀμφίονι· δὲ παρὰ τῷ
[6, 15]   καὶ Ἠλείοις αὐτόν, καὶ ὅσοι  παρ'   ἀμφοτέρων πολεμούντων ἑαλώκεσαν, ἄφεσιν καὶ
[6, 14]   τὸν ἀγκῶνα ἐκ τοῦ ὤμου  παρ'   αὐτὴν καθίει τὴν πλευράν, τὸ
[6, 15]   Λακεδαιμονίων βασιλεὺς, καὶ Ἠλεῖος  παρ'   αὐτὸν ἀνάκειται Γόργος. Μόνῳ δὲ
[6, 16]   τέ ἐστιν ἀναβεβηκὼς ἵππον, καὶ  παρ'   αὐτὸν Ἠλεῖος ἀθλητὴς Παιάνιος
[6, 14]   δὴ Ἱερώνυμος ἀνάκειται, καὶ  παρ'   αὐτὸν παλαιστὴς παῖς, Ἄνδριος καὶ
[6, 11]   ἕτερον τῶν ὤμων ἀναθέμενον ἐνεγκεῖν  παρ'   αὑτόν. (Ἐχόντων δὲ ὀργὴν ἐς
[6, 2]   καὶ κύ ων ιερειον δὴ  παρ'   αυτω κειται διατετμημέ νος τε
[6, 3]   μὲν γὰρ ἔμαθεν Κορκυραῖος  παρ'   αὐτῷ Κριτίᾳ· Πτολίχου δὲ ἦν
[6, 10]   καὶ Χρυσοθέμιδος Ἀργείων. Οὐ μὴν  παρ'   ὅτῳ γε ἐδιδάχθησαν, δεδήλωκεν· ἔχει
[6, 17]   πλέον τιμῆς ἀφίκετο Γοργίας  παρὰ   Ἀθηναίοις. Καὶ Ἰάσων ἐν Θεσσαλίᾳ
[6, 7]   τριήρων ἁλοὺς Ἀττικῶν ἀνήχθη ζῶν  παρὰ   Ἀθηναίους. (Οἱ δὲ Ἀθηναῖοι πρὶν
[6, 8]   θάνατον ζημίαν εὕρετο τοῦ ἀδικήματος  παρὰ   Ἀθηναίων. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ' Θεογνὴτου καὶ
[6, 4]   παρὰ Ἀντιπάτρῳ καὶ πρότερον ἰσχύσαντα  παρὰ   Ἀλεξάνδρῳ. (Σωδάμας δὲ ἐξ Ἀσσοῦ
[6, 4]   καὶ στρατιωτικὸς ἀνέθηκεν ἀνὴρ, ἅτε  παρὰ   Ἀντιπάτρῳ καὶ πρότερον ἰσχύσαντα παρὰ
[6, 11]   ἔν τε Ἕλλησιν οἶδα καὶ  παρὰ   βαρβάροις ἀγάλματα ἱδρυμένα Θεαγένους, καὶ
[6, 11]   ἀνδριάντες πολλαχοῦ τῆς Ἑλλάδος, καὶ  παρὰ   Βαρβάροις. (Ἐφεξῆς τούτων ἀναθήματά ἐστιν
[6, 22]   ἀνὰ χρόνον οὐχ ἕξειν οἰκήτορας.  Παρὰ   δὲ αὐτὴν ποταμὸς Λάδων κάτεισιν
[6, 1]   Ηλειος, Σύ μμαχος Αισχύ λου·  παρὰ   δὲ αυτὸ ν εκ Φενεου
[6, 15]   τε ἀνάκειται καὶ ὅπλου νίκῃ.  Παρὰ   δὲ αὐτὸν Ἀγέλης Χῖος κρατήσας
[6, 15]   Πτολεμαῖον τὸν Λάγου φασὶν εἶναι·  παρὰ   δὲ αὐτὸν ἀνδριάντες δύο ἀνδρός
[6, 1]   οι τη δεξια ταινί αν.  (Παρὰ   δὲ αυτω παιδί α δύ
[6, 2]   κτην εσή μαινεν ουδέ ν.  (Παρὰ   δὲ Μεσσή νιος Δαμί σκος,
[6, 4]   στάδιον Ὀλυμπίασιν ἐνίκησεν ἐν παισίν.  Παρὰ   δὲ Σωδάμαν Ἀρχίδαμος ἕστηκεν
[6, 13]   παρὰ τῷ Ἀργείῳ Πολυκλείτῳ διδαχθέντος.  Παρὰ   δὲ τὸν Βύκελον ὁπλίτης ἀνὴρ
[6, 14]   τὴν Ἄλτιν ἀνέθηκε Θρασύβουλος Ἠλεῖος.  Παρὰ   δὲ τὸν Πύρρον ἀνὴρ μικρὸς
[6, 4]   καὶ Ἀρκάδες ἔθεσαν ἀντ' αὐτῶν.  (Παρὰ   δὲ τὸν Σώστρατον παλαιστὴς ἀνὴρ
[6, 13]   ἐπὶ τὰ οἰκεῖα τὸν δῆμον  (Παρὰ   δὲ τὸν Τύραννον Δίαλλος
[6, 9]   τούτου τιμὰς ὡς ἥρωι νέμουσι.  (Παρὰ   δὲ τοῦ Γέλωνος τὸ ἅρμα
[6, 2]   εν ά σματι Πί νδαρος.  (Παρὰ   δὲ του Θρασυβού λου τὴ
[6, 12]   ἐπ' αὐτῶν εἰσιν οἱ παῖδες.  (Παρὰ   δὲ τοῦ Ἱέρωνος τὸ ἅρμα
[6, 2]   ά γοντες ες Ὀλυμπί αν  παρὰ   Διονυσί ου θυσί αν, τὸ
[6, 19]   δὲ Ἡρακλέα καὶ δένδρον τὸ  παρὰ   Ἑσπερίσι τὴν μηλέαν, καὶ περιελελιγμένον
[6, 26]   ἑορτῆς. Λέγουσι δὲ καὶ Ἄνδριοι  παρὰ   ἔτος σφίσιν ἐς τοῦ Διονύσου
[6, 20]   ἐν τῷ ἦρι, Ἐλαφίῳ μηνὶ  παρὰ   Ἠλείοις. (Ἐν δὲ τοῖς πέρασι
[6, 20]   ταύτην ἄλλοτε (ἄλλη( ν) λαμβάνουσα  παρὰ   Ἠλείων. Παρθένους δὲ οὐκ εἴργουσι
[6, 21]   Σαῦρος ἐκακούργει, πρὶν  παρὰ   Ἡρακλέους τὴν δίκην ἔσχε. (Κατὰ
[6, 7]   τῆς Ῥόδου, καὶ ἐς Ἰταλίαν  παρὰ   Θουρίους ἀπελθόντες. Χρόνῳ δὲ ὕστερον
[6, 4]   τὰ ἐς πλαστικήν. Διδαχθῆναι δὲ  παρὰ   Κλεάρχῳ φασὶν αὐτόν, Ῥηγίνῳ μὲν
[6, 2]   Δημοσθένην Ευτυχί δης Σικυώ νιος  παρὰ   Λυσί ππω δεδιδαγμέ νος.
[6, 7]   Ἀθηναῖοι πρὶν μὲν Δωριέα  παρὰ   σφᾶς ἀναχθῆναι, θυμῷ τε ἐς
[6, 22]   ἐξ ἀρχῆς ἐς Λετριναίους) τὰ  παρὰ   σφίσιν Ἀρτέμιδι ἐς τιμὴν τῇ
[6, 19]   οὖσα τῷ Ἡρακλεῖ σύμμαχος· αὕτη  παρὰ   τὰς Ἑσπερίδας ἀνάκειται νῦν τὰς
[6, 3]   Ἥρᾳ, καὶ ὡσαύτως ἐν Ἐφέσῳ  παρὰ   τῇ Ἐφεσίᾳ θεῷ. Ταῦτα μέν
[6, 3]   ἐν Σάμῳ τε ἔστιν ἰδεῖν  παρὰ   τῇ Ἥρᾳ, καὶ ὡσαύτως ἐν
[6, 13]   κατέγνωσαν, καὶ τὴν εἰκόνα καθεῖλον  παρὰ   τῇ Ἥρᾳ τῇ Λακινίᾳ κειμένην.
[6, 3]   πολλοί· καὶ εἰκὼν Ἀλκιβιάδου χαλκῆ  παρὰ   τῇ Ἥρᾳ τῇ Σαμίων ἐστὶν
[6, 22]   Πέλοπος ἀκόλουθοι τὰ ἐπινίκια ἤγαγον  παρὰ   τῇ θεῷ ταύτῃ καὶ ὠρχήσαντο
[6, 13]   εὐηθείας, οἳ τὸν ἑστηκότα ἀνδριάντα  παρὰ   τῇ στήλῃ φασὶν εἰκόνα εἶναι
[6, 16]   Ἑλλάς τε δὴ καὶ Ἦλις  παρὰ   τὴν Ἑλλάδα, τῇ μὲν Ἀντίγονον
[6, 20]   κατὰ τὰ ἤδη λελεγμένα μοι  παρὰ   τὴν κρηπῖδα καὶ τοὺς ἐπ'
[6, 7]   Πεισίροδος καὶ ἐν τῇ Ἄλτει  παρὰ   τῆς μητρὸς τὸν πατέρα ἕστηκε.
[6, 12]   ἐπ' αὐτό, κέλητες δὲ ἵπποι  παρὰ   τὸ ἅρμα, εἷς ἑκατέρωθεν ἕστηκε,
[6, 10]   καὶ Κόραξ· ἑκατέρωθεν δὲ οἱ  παρὰ   τὸ ζυγόν, κατὰ μὲν τὰ
[6, 23]   τε ὁδὸς Σιωπῆς, καὶ  παρὰ   τὸ ἱερὸν τῆς Φιλομείρακός ἐστιν
[6, 1]   ηται δὲ εν Ὀλυμπί α  παρὰ   τὸ ν ανδριά ντα του
[6, 2]   ς. (Ἐν δὲ τη Ἄλτει  παρὰ   τὸ ν του Δημοσθένους ανδριά
[6, 24]   τὴν ἀγορὰν, ἔστιν ἐν ἀριστερᾷ  παρὰ   τὸ πέρας τῆς στοᾶς
[6, 14]   (Φερίας δὲ Αἰγινήτης (οὗτος γὰρ  παρὰ   τὸν Ἀθηναῖον Ἀριστοφῶντα ἀνάκειται) ὀγδόῃ
[6, 21]   ᾠκοδομήθη δὲ ἐπὶ τοῦ ὑψηλοῦ  παρὰ   τὸν Ἀλφειόν. (Τούτου δὲ οὐ
[6, 16]   καὶ στήλην ἐν τῇ Ἄλτει  παρὰ   τὸν ἀνδριάντα ἀνέθηκεν Δεινοσθένης·
[6, 4]   παισὶ καὶ Ἰσθμίων. Πεποίηται δὲ  παρὰ   τὸν Εὐάνθην ἀνήρ τε ἱπποτρόφος
[6, 14]   ἵππου καθήμενον, καὶ ἑστηκότα ἄνδρα  παρὰ   τὸν ἵππον, φησὶ τὸ ἐπίγραμμα
[6, 18]   ἐπὶ ταύτῃ δὲ λαβὼν χρήματα  παρὰ   τοῦ Ἐφεσίων κοινοῦ, Ἐφεσίοις ἐσεποίησεν
[6, 20]   (Ἀνὴρ δὲ Αἰγύπτιος Πέλοπα ἔφη  παρὰ   τοῦ Θηβαίου λαβόντα Ἀμφίονος κατορύξαι
[6, 8]   οἱ δρόμου νίκην ἐν Ὀλυμπίᾳ  παρὰ   τοῦ μαντείου τοῦ ἐν Λιβύῃ
[6, 6]   Εὐθύμου μάχη. (Ἐν δὲ Ὀλυμπίᾳ  παρὰ   τοῦ Πουλυδάμαντος τὸν ἀνδριάντα, δύο
[6, 5]   νῖκαι· Πουλυδάμαντι δὲ τάδε ἀλλοῖα  παρὰ   τοὺς ἐπὶ τῷ παγκρατίῳ στεφάνους
[6, 13]   παισίν, ἔστιν ἔργον Σικυωνίου Κανάχου  παρὰ   τῷ Ἀργείῳ Πολυκλείτῳ διδαχθέντος. Παρὰ
[6, 9]   δὲ τὸν μὲν Παντίας Χῖος,  παρὰ   τῷ πατρὶ δεδιδαγμένος Σωστράτῳ. Αἱ
[6, 3]   ἐδιδάχθη παρ' Ἀμφίονι· δὲ  παρὰ   τῷ Πίσωνι Δαμόκριτος. (Κρατῖνος δὲ
[6, 20]   οὐ νομίζουσιν οἶνον. Καὶ ὅρκος  παρὰ   τῷ Σωσιπόλιδι ἐπὶ μεγίστοις καθέστηκεν.
[6, 23]   αὐτοί, ἐπακροᾶσθαι δὲ, εἴ τι  παρὰ   τῶν ἐντὸς πυθέσθαι δυνήσονται· οὗτοι
[6, 2]   ησεν ά γαλμα, μεγά λας  παρὰ   των επιχωρί ων έ χον
[6, 11]   τε αὐτὸν ἰώμενον, καὶ ἔχοντα  παρὰ   τῶν ἐπιχωρίων τιμάς. δὲ
[6, 20]   Ἠλείων σφίσιν ἀντικαθημένων, γυναῖκα ἀφικομένην  παρὰ   τῶν Ἠλείων τοὺς στρατηγούς, νήπιον
[6, 18]   οἱ τιμὴ γέγονεν ἐν Ὀλυμπίᾳ  παρὰ   τῶν Λαμψακηνῶν τοῦ δήμου. Ὑπελίπετο
[6, 22]   βασιλεὺς αὐτῶν Πανταλέων Ὀμφαλίωνος  παρὰ   τῶν προσχώρων ἀθροίσαντες, ἐποίησαν ἀντὶ
[6, 6]   παισὶ καὶ ἀγενείων ἑτέρα νίκη.  Παραβάλλοντι   δὲ τῷ Λαστρατίδα πατρὶ ὑπῆρξε
[6, 21]   φασιν ἀπόγονον Ἡρακλέους τοῦ Ἰδαίου,  παραγενέσθαι   δὲ αὐτὸν ἀπὸ Κυδωνίας τῆς
[6, 20]   Σχῆμα μὲν βωμοῦ περιφεροῦς ἐστι·  παραθέοντας   δὲ κατὰ τοῦτο τοὺς ἵππους
[6, 14]   ἄνδρας, τὴν μὲν ἐκ γυμναστοῦ  παρακλήσεώς   φασι, τὴν δὲ ἐξ ἀνδρὸς
[6, 4]   ἐπίκλησις δὲ ἦν Ἀκροχερσίτης αὐτῷ.  Παραλαμβανόμενος   γὰρ ἄκρων τοῦ ἀνταγωνιζομένου τῶν
[6, 1]   επιστά μενος ό σοι τω  παραλό   γω του κλή ρου, καὶ
[6, 6]   ἐς Πυθία τὸ  παράπαν   ἐξ Ἰταλίας ὡρμημένους φεύγειν Τεμέσαν,
[6, 3]   καὶ νίκας ἔμελλεν ἐπιφανεῖς οὕτω  παρασκευάσειν.   δὲ ἀνδριὰς αὐτῷ Κλέωνος
[6, 23]   γυμνασίῳ βωμοί, Ἡρακλέους τοῦ Ἰδαίου,  Παραστάτου   δὲ ἐπίκλησιν, καὶ Ἔρωτος, καὶ
[6, 13]   ἐν ἡμέρᾳ τῇ αὐτῇ καὶ  παραυτίκα   σταδίου λαβὼν νίκην, προσέθηκε διαύλου
[6, 1]   θη, καὶ τοὺ ς παιδας  παρέ   θει τρέ χων· Σικυωνί ου
[6, 11]   τῶν τις ἀπηχθημένων ζῶντι αὐτῷ,  παρεγίνετο   ἀνὰ πᾶσαν νύκτα ἐπὶ τοῦ
[6, 14]   οὕτω κατεῖχεν, ὡς μήτε ἄλλῳ  παρεῖναι   βιαζομένῳ, μήτε αὐτὸς λυμήνασθαι πιέζων.
[6, 25]   Πύλον τὴν ἐν τῇ Ἤλιδι,  παρεῖναί   οἱ καὶ Ἀθηνᾶν συνεργὸν λέγουσιν·
[6, 14]   καὶ ὠθοῦντας ἀπὸ τοῦ δίσκου.  Παρείχετο   δὲ καὶ ἄλλα τοιάδε ἐς
[6, 11]   τούτῳ καταδεχθέντες, οὐδὲν τῆς ἀκαρπίας  παρείχοντο   ἴαμα. Δεύτερα οὖν ἐπὶ τὴν
[6, 12]   ἀδελφῷ τῷ Ἐπικύδους ἐξ Ἐρβησσοῦ  παρεληλυθότι   ἄρτι ἐς Συρακούσας, καὶ ἐς
[6, 6]   Λαστρατίδα πατρὶ ὑπῆρξε μὲν διαύλου  παρελθεῖν   δρόμῳ· ὑπέλειπε δὲ καὶ ἐς
[6, 3]   μὲν τοὺς συνθέοντας τῶν παίδων  παρελθεῖν,   Στομίῳ δὲ πεντάθλου τε ἐν
[6, 23]   ἐντὸς πυθέσθαι δυνήσονται· οὗτοι λανθάνουσι  παρελθόντες   ἐς τὴν πόλιν κατὰ τὴν
[6, 7]   θυγατρός. (Δωριεῖ δὲ τῷ Διαγόρου  παρὲξ   Ὀλυμπίασιν, Ἰσθμίων μὲν γεγόνασιν
[6, 21]   Διονύσου Λευκυανίτου πεποίηται, καὶ ποταμὸς  παρέξεισι   ταύτῃ Λευκυανίας· ἐκδίδωσι μὲν οὖν
[6, 5]   ἐν τῷ πρὸς Μακεδόνας πολέμῳ  παρεσκεύασεν   δαίμων. (Παγκρατίου μὲν δὴ
[6, 5]   τρεπομένων ἐς φυγὴν τῶν λοιπῶν  παρέστη   καταμεῖναι τῷ Πουλυδάμαντι, καὶ ἀνέσχε
[6, 15]   ἐφ' ἑκατέρῳ νίκη. (Ὅτῳ δὲ  παρεστήκασιν   οἱ παῖδες, τοῦτον μὲν Πτολεμαῖον
[6, 26]   ἐπιοῦσαν τά τε (σημεῖα ἐπιγνῶναι  πάρεστί   σφισι, καὶ ἐσελθόντες ἐς τὸ
[6, 22]   Πανταλέοντος ὑπόνοιαν μέν τινα  παρέσχεν   Ἠλείοις, νεώτερα ἐς αὐτοὺς βουλεύειν·
[6, 13]   ἐς δόξαν καὶ ἀνὴρ Λύκιος  παρέσχετο   Ἑρμογένης Ξάνθιος, ὃς τὸν κότινον
[6, 7]   καὶ ἔργον τοῦτο ἐπὶ δολίχῳ  παρεσχημένος,   δύο μὲν ἔσχεν ἐν Ὀλυμπίᾳ
[6, 6]   ὁρίζων τὸ ἐς τοὺς τέττιγας  παρέχεται   θαῦμα. Οἱ μὲν γὰρ τέττιγες
[6, 5]   ἄλλα θηρία, ἐν δὲ αὐτοῖς  παρέχεται   καὶ λέοντας, οἳ καὶ τῷ
[6, 20]   ἄφεσίς ἐστι τῶν ἵππων.  Παρέχεται   μὲν οὖν σχῆμα ἄφεσις
[6, 10]   ἐποίησε· σκιαμαχοῦντος δὲ ἀνδριὰς  παρέχεται   σχῆμα, ὅτι Γλαῦκος ἦν
[6, 20]   ἀφέσεως πλέον τετρακοσίους πόδας  παρέχεται   τοῦ μήκους, ᾠκοδόμηται δὲ ἐν
[6, 26]   τε πρὸς Σικελίαν, καὶ ὅρμον  παρεχομένη   ναυσὶν ἐπιτήδειον· ἐπίνειον δὲ οὖσα
[6, 19]   τῶν ἐν Ἰβηρίᾳ καὶ ἄμπωτιν  παρεχόμενον   Βαῖτιν ὠνόμασαν οἱ ὕστερον. Εἰσὶ
[6, 15]   καὶ ἀνὴρ ὅστις δὴ θηρεύοντος  παρεχόμενος   σχῆμα. Δημήτριον δὲ τὸν ἐλάσαντα
[6, 20]   αὐτὸν ἐς τὸ μηχάνημα ἐσενέγκασθαι.  (Παρεχομένου   δὲ τοῦ ἱπποδρόμου παρήκουσαν ἐς
[6, 26]   αὐτὰ ἐπὶ μὲν τέσσαρα ἔτη  παρέχοντες   τροφήν σφισιν ἔλυμον· πέμπτῳ δὲ
[6, 11]   Θεσσαλῶν, πυγμῆς μὲν παγκρατίου  παρῆκε   τὴν σπουδήν, ἐφρόντιζε δὲ, ὅπως
[6, 20]   κρηπῖδα καὶ τοὺς ἐπ' αὐτῇ  παρήκει   θησαυρούς. Ἐπὶ δὲ τοῦ ὄρους
[6, 19]   Ἡραίου, κατὰ νώτου δὲ αὐτῆς  παρήκει   τὸ Κρόνιον. Ἐπὶ ταύτης τῆς
[6, 20]   ἐσενέγκασθαι. (Παρεχομένου δὲ τοῦ ἱπποδρόμου  παρήκουσαν   ἐς πλέον τὴν ἑτέραν τῶν
[6, 19]   δὲ ἐπὶ τῇ ἀσπίδι γράμματα  παρῆκται   μὲν ἐπὶ βραχύ, πέπονθε δὲ
[6, 22]   αὐτὴν καὶ ὅσαι τῶν νυμφῶν  παρῆσαν,   καὶ τὸν Ἀλφειόν, ὡς ἐσῆλθεν,
[6, 21]   ὀνόματα δὲ αὐτοῦ ταῖς ἵπποις  Παρθενίαν   τε εἶναι καὶ Ἐρίφαν (Οἰνόμαον
[6, 21]   ἐντεῦθεν τό τε ὕδωρ τῆς  Παρθενίας   ἐστὶ καὶ πρὸς τῷ ποταμῷ
[6, 21]   καὶ ταύταις ταφῆναι) καὶ ὄνομα  Παρθενίας   τῷ ποταμῷ ἀπὸ ἵππου τῆς
[6, 20]   τὸ πρόσωπον ἐφειλκυσμένῃ ὕφος λευκόν.  Παρθένοι   δὲ ἐν τῷ τῆς Εἰλειθυίας
[6, 6]   οὖν ἐνταῦθα ἕνα τῶν ναυτῶν  παρθένον   βιάσασθαι, καὶ ὑπὸ τῶν ἐπιχωρίων
[6, 6]   ἐς τὸν ναὸν, καὶ τὴν  παρθένον   ἐσελθὼν θεάσασθαι. Ὡς δὲ εἶδε,
[6, 12]   χαλκοῦν (ἅρμα) ἐπ' αὐτὸν ἀναβέβηκε  παρθένος   (ἐμοὶ δοκεῖν) νίκης. Κάλλωνα δὲ
[6, 4]   δὲ ἐπὶ τὸ ἅρμα παῖς  παρθένος.   Ὄνομα μὲν Λάμπος τῷ ἀνδρί,
[6, 20]   (ἄλλη( ν) λαμβάνουσα παρὰ Ἠλείων.  Παρθένους   δὲ οὐκ εἴργουσι θεᾶσθαι. Πρὸς
[6, 24]   ἀστράγαλον δὲ μειρακίων τε καὶ  παρθένων,   οἷς ἄχαρι οὐδέν πω πρόσεστιν
[6, 6]   αὐτῷ γυναῖκα τῶν ἐν Τεμέσῃ  παρθένων   τὴν καλλίστην. (Τοῖς μὲν δὴ
[6, 25]   τε καὶ ἐς τὸν τράγον  παρίημι   τοῖς θέλουσιν εἰκάζειν. (Ὁ δὲ
[6, 19]   ἦσαν, οὐ κατὰ τὰ αὐτὰ  παρίστατο   ἅπασιν εἰκάζειν. (Ἐμὲ δὲ ἐσῆλθεν
[6, 9]   κατὰ ταὐτὰ δοξάζειν ἐμοί τε  παρίστατο   καὶ τοῖς πρότερον ἐγὼ
[6, 7]   οὐδὲ ἔργον οὐδὲν ἄχαρι ἐργάζονται,  παρόν   σφισι πολλά τε καὶ σὺν
[6, 21]   Ἀρκάδας τῆς χώρας, τὰ μὲν  παρόντα   Ἠλείοις, τὰ δὲ ἐξ ἀρχῆς
[6, 6]   ἐποιεῖτο τῷ δαίμονι) πυνθάνεται τὰ  παρόντα   σφίσι, καὶ ἐσελθεῖν τε ἐπεθύμησεν
[6, 26]   ἐσκομίσαντες οἱ ἱερεῖς κατατίθενται κενούς,  παρόντων   καὶ τῶν ἀστῶν καὶ ξένων,
[6, 8]   τάνδ' ἀνέθηκεν Εἰκόν' ἀπ' Ἀρκαδίας  Παρράσιος   γενεάν. Τοῦτο μὲν δὴ ἐς
[6, 8]   ἄνδρα, γένος μὲν Ἀρκάδα ἐκ  Παρρασίων,   Δάμαρχον δὲ ὄνομα, οὔ μοι
[6, 15]   νῖκαι παγκρατίου μέν εἰσιν αὐτῷ  πᾶσαι,   τρεῖς δὲ ἀριθμόν. Ἐν δὲ
[6, 13]   δὲ ἀρετὴν ποδῶν ἐν Ὀλυμπίᾳ  πᾶσαν.   Ἀπὸ γὰρ τοῦ μηκίστου καὶ
[6, 11]   ἰσχύι, καὶ τὸ ἔργον ἀνὰ  πᾶσαν   ἐβεβόητο τὴν Ἑλλάδα. (Ὅσα μὲν
[6, 6]   τῇ Τεμέσῃ καὶ ἐπεξερχόμενον ἐπὶ  πᾶσαν   ἡλικίαν· ἐς Πυθία
[6, 11]   ἀπηχθημένων ζῶντι αὐτῷ, παρεγίνετο ἀνὰ  πᾶσαν   νύκτα ἐπὶ τοῦ Θεαγένους τὴν
[6, 18]   καὶ ἐς ἔδαφος τὴν πόλιν  πᾶσαν,   τὰ δὲ ἱερὰ τῶν θεῶν
[6, 18]   ἔχθος τὸ ἐς Θεόπομπον ἀνὰ  πᾶσαν   τὴν Ἑλλάδα ἐπηύξητο. (Οὐ μὴν
[6, 20]   ταράσσεσθαι δὲ καὶ ὕστερον τοῖς  πᾶσι   τὰς ἵππους. Ἠξίου δὲ οὗτος
[6, 5]   τὴν πόλιν, ὅτε καὶ τοῖς  πᾶσιν   Ἕλλησι προσπταῖσαι δεύτερα ἐν τῷ
[6, 1]   ανδριά ντες, ουδὲ τού τοις  πασιν   επέ ξειμι, επιστά μενος ό
[6, 4]   ἤτοι ἐς Χαιρώνειαν Ἀχαιοῖς τοῖς  πᾶσιν   ὁμοῦ στρατεύσασθαι, ἰδίᾳ κατ'
[6, 3]   Ἑλλήνων λεγόμενα ἀνάγκη, πείθεσθαι δὲ  πᾶσιν   οὐκέτι ἀνάγκη. Τὰ δὲ ἄλλα,
[6, 26]   δέ ἐστιν ἡδίστη τροφὴ  πασῶν   τῷ ζῴῳ, καὶ ἐμφορηθὲν τοῦ
[6, 1]   έ τι στεφανωθηναι τὸ ν  πατέ   ρα πεντά θλω· ουτος μὲ
[6, 2]   ου θυσί αν, τὸ ν  πατέ   ρα του Ἀντιπά τρου χρή
[6, 10]   τραυμάτων ἐνομίζετο. Καί οἱ τὸν  πατέρα   βοῆσαί φασιν· παῖ τὴν
[6, 7]   Ἄλτει παρὰ τῆς μητρὸς τὸν  πατέρα   ἕστηκε. Διαγόραν δὲ καὶ ὁμοῦ
[6, 7]   νεανίσκοι διὰ τῆς πανηγύρεως τὸν  πατέρα   ἔφερον, βαλλόμενόν τε ὑπὸ τῶν
[6, 16]   Ἠλεῖος Ἀντίγονόν τε τὸν Δημητρίου  πατέρα   καὶ Σέλευκον ἀνέθηκε: Σελεύκου δὲ
[6, 12]   Ἰσθμῷ τοῦ Θεοχρήστου λαβεῖν τὸν  πατέρα,   τὸ ἐπίγραμμα δηλοῖ τὸ ἐπὶ
[6, 12]   τε αὐτῷ καὶ τοῦ πατρὸς  πατέρα,   τούτους μὲν ἐνταῦθα ἵππων νίκας,
[6, 9]   ἐγεγόνεσαν Πτολίχῳ μὲν Συννοῶν  πατήρ,   ἐκείνῳ δὲ Ἀριστοκλῆς Σικυώνιος, ἀδελφός
[6, 16]   αὐτῆς Καλλιτέλης τοῦ Πολυπείθους  πατήρ,   παλαιστὴς ἀνήρ: νῖκαι δέ σφισι
[6, 15]   ἀνέθηκεν Ἑρμοκράτης τοῦ Κλειτομάχου  πατήρ.   Τὰ δὲ οἱ ἐς δόξαν
[6, 6]   Φωκέων κοινοῦ. Θεόπομπος γὰρ  πατὴρ   τοῦ Ἀγήνορος πρόξενος τοῦ ἔθνους
[6, 9]   ἔσχεν αὐτός, πάλης δὲ  πατὴρ   τοῦ Ἀριστέως Χείμων. Ἑστήκασι μὲν
[6, 3]   αὐτὸν ἔπαινός ἐστι Λύσανδρον· Ἀθάνατον  πάτρᾳ   καὶ Ἀριστοκρίτῳ κλέος ἔργων, Λύσανδρ'
[6, 4]   Ἀμύνταν Ἑλλανίκου. (Χίλωνι δὲ Ἀχαιῷ  Πατρεῖ   δύο μὲν Ὀλυμπικαὶ νῖκαι πάλης
[6, 4]   Ἰσθμῷ ἐν ἀγχιάλῳ, Χίλων, ὃς  Πατρεύς   ἦν· αὐτὰρ λαὸς Ἀχαιῶν
[6, 25]   ὄνομα αὐτῷ τίθενται, μετὰ τὴν  Πατρέων   προσοίκησιν τὸ ὄνομα τοῦ Σατράπου
[6, 4]   καὶ ἑκαστοτή. Χίλωνος ἄγαλμα τοῦ  Πατρέως.   Ἀριστοτέλοθς ἄγαλμα του Στραγειρίτου. Ἀρχιδάμου
[6, 9]   μὲν Παντίας Χῖος, παρὰ τῷ  πατρὶ   δεδιδαγμένος Σωστράτῳ. Αἱ δὲ εἰκόνες
[6, 20]   τὰ ἆθλα ἔθηκεν ἐπὶ τῷ  πατρί.   Ἐν Νεμέᾳ δὲ τῇ Ἀργείων
[6, 6]   νίκη. Παραβάλλοντι δὲ τῷ Λαστρατίδα  πατρὶ   ὑπῆρξε μὲν διαύλου παρελθεῖν δρόμῳ·
[6, 21]   μὲν οὖν γονέας τε καὶ  πατρίδας   οὐχ οἷά τε ἦν πυθέσθαι
[6, 11]   (ἐμοὶ