Alphabétiquement     [«   »]
τοσούτῳ 1
τότε 28
Τότε 1
τοῦ 137
τοῦθ´ 3
τούς 12
τοὺς 75
Fréquences     [«    »]
122 δὲ
122 τὸ
130 τῶν
137 τοῦ
144 μὲν
239 τε
756 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CASSIUS, L'Histoire romaine, livre LIII

τοῦ


Livre, Chap.
[53, 0]   τοῦ Ποσειδῶνος καὶ τὸ βαλανεῖον  τοῦ   Ἀγρίππου καθιερώθη. κ. Ὡς τὸ
[53, 1]   Ἀκτίῳ γενομένῃ ψηφισθεῖσαν ἤγαγε μετὰ  τοῦ   Ἀγρίππου, καὶ ἐν αὐτῇ τὴν
[53, 27]   τε θυγατρὸς τῆς Ἰουλίας καὶ  τοῦ   ἀδελφιδοῦ τοῦ Μαρκέλλου μὴ δυνηθεὶς
[53, 32]   γὰρ φιλικὸν καὶ τὸ πιστὸν  τοῦ   ἀνδρὸς οὐ μόνον οὐκ ἐμίσησεν
[53, 27]   Παλατίῳ ὄρει, πρότερον μὲν  τοῦ   Ἀντωνίου γενομένη ὕστερον δὲ τῷ
[53, 33]   τοῦ Κράσσου καὶ ἐν τῇ  τοῦ   Ἀντωνίου συμφορᾷ ἁλόντα κομίσασθαι. κἀν
[53, 2]   ἄλλως τε καὶ ἐν τῇ  τοῦ   Ἀντωνίου τοῦ τε Λεπίδου συναρχίᾳ,
[53, 18]   σφῶν διαδοχήν, τὸ δὲ τὴν  τοῦ   ἀξιώματος λαμπρότητα. καὶ γε
[53, 15]   γε ἐπιτρόποις καὶ αὐτὸ τὸ  τοῦ   ἀξιώματος ὄνομα ἀπὸ τοῦ ἀριθμοῦ
[53, 0]   Δίωνος Ῥωμαϊκῶν. α. Ὡς  τοῦ   Ἀπόλλωνος ναὸς ἐν τῷ Παλατίῳ
[53, 27]   ἐν τοῖς ἀγάλμασι, τῷ τε  τοῦ   Ἄρεως καὶ τῷ τῆς Ἀφροδίτης,
[53, 13]   εἰσί, καὶ ὀνομάζονται ἐπ´ αὐτοῦ  τοῦ   ἀριθμοῦ τούτου. τά τε τῆς
[53, 15]   τὸ τοῦ ἀξιώματος ὄνομα ἀπὸ  τοῦ   ἀριθμοῦ τῶν διδομένων αὐτοῖς χρημάτων
[53, 32]   πλεῖστοι ὑπατεύωσιν, ἠθέλησε, καὶ ἔξω  τοῦ   ἄστεως αὐτὸ ἐποίησεν, ἵνα μὴ
[53, 30]   τοῦτο καὶ χρήματα παρά τε  τοῦ   Αὐγούστου καὶ παρὰ τῆς βουλῆς
[53, 16]   ἐπετέλεσεν, οὕτω δὴ καὶ τὸ  τοῦ   Αὐγούστου ὄνομα καὶ παρὰ τῆς
[53, 23]   ζωγραφήμασιν ἐπεκόσμησεν, Ἰούλια αὐτὰ ἀπὸ  τοῦ   Αὐγούστου προσαγορεύσας. καὶ μὲν
[53, 18]   δὴ τοῦ Καίσαρος τε  τοῦ   Αὐγούστου πρόσρησις δύναμιν μὲν οὐδεμίαν
[53, 25]   κατειργάσατο, οὐχ ὅτι καὶ ἀμείνων  τοῦ   Αὐγούστου στρατηγὸς ἦν, ἀλλ´ ὅτι
[53, 22]   ἡδέως ἀνήλισκεν, εἴτε καὶ πρὸς  τοῦ   Αὐγούστου τις εἰπεῖν ἐθέλει, ἐπεσκευάσθησαν.
[53, 23]   συμβιωτοῦ ὄντος, καὶ ἠτιμώθη ὑπὸ  τοῦ   Αὐγούστου, ὥστε καὶ ἐν τοῖς
[53, 17]   δὲ δὴ ἔργον αὐτῶν τῇ  τοῦ   αὐτοκράτορος προσηγορίᾳ βεβαιοῦνται. καὶ ἐκ
[53, 17]   πωμηρίου ὦσιν, ὀνομάζονται· τήν τε  τοῦ   αὐτοκράτορος πρόσρησιν διὰ παντὸς οὐ
[53, 26]   τὸ ὄνομα καὶ αὐτὸς τὸ  τοῦ   αὐτοκράτορος τῷ Αὐγούστῳ ἔδωκε. καὶ
[53, 15]   ξενικὰ ἀποστέλλει, ὥσπερ τότε πρὸς  τοῦ   αὐτοῦ Καίσαρος ἐνομίσθη· καὶ τοὺς
[53, 17]   αὐτοτελοῦς σφων ἐξουσίας, ἀντὶ τῆς  τοῦ   βασιλέως τοῦ τε δικτάτορος ἐπικλήσεως
[53, 26]   πλείους αὐτῶν ἐσεγεγράφατο, καὶ τὰ  τοῦ   Βόκχου τοῦ τε Βογούου ἔδωκε·
[53, 12]   κάτω τὴν μέχρι τοῦ ὠκεανοῦ  τοῦ   Βρεττανικοῦ οὖσαν. ταῦτά τε οὖν
[53, 18]   δ´ ἄλλως τὸ μὲν τὴν  τοῦ   γένους σφῶν διαδοχήν, τὸ δὲ
[53, 26]   Βόκχου τοῦ τε Βογούου ἔδωκε·  τοῦ   δ´ Ἀμύντου τελευτήσαντος οὐ τοῖς
[53, 9]   με πάντως που καὶ ὑπὸ  τοῦ   δαιμονίου καὶ ὑφ´ ὑμῶν κολασθήσεται.
[53, 12]   δήμου καὶ τῆς γερουσίας εἶναι,  τοῦ   δὲ δὴ Καίσαρος τε
[53, 17]   τοιουτότροπον τοὺς αὐτοκράτοράς σφων ὀνομάζειν·  τοῦ   δὲ δὴ τῆς πολιτείας τέλους
[53, 22]   τινῶν γεγονότας, ἐς νόμισμα κατέκοψε  τοῦ   δὴ καὶ οἴκοθεν πάνθ´ ὅσα
[53, 22]   ἄλλαι ὕστερον, εἴτ´ οὖν πρὸς  τοῦ   δημοσίου, ἐπειδὴ μηδεὶς τῶν βουλευτῶν
[53, 15]   γὰρ πάλαι ἐργολαβοῦντές τινες παρὰ  τοῦ   δημοσίου πάντα σφίσι τὰ πρὸς
[53, 25]   φίλους καὶ ἐς τοὺς συμμάχους  τοῦ   δήμου ἀνεγράφη, καὶ προεδρία τοῖς
[53, 15]   λεχθῆναι. ~περὶ μὲν οὖν τὰ  τοῦ   δήμου ἔθνη ταῦθ´ οὕτω γίγνεται·
[53, 16]   παρὰ τῆς βουλῆς καὶ παρὰ  τοῦ   δήμου ἐπέθετο. βουληθέντων γάρ σφων
[53, 17]   ~οὕτω μὲν δὴ τό τε  τοῦ   δήμου καὶ τὸ τῆς γερουσίας
[53, 24]   τῇ ἀρχῇ αὐτοῦ προσήκοντα παρὰ  τοῦ   δήμου λαβὼν καὶ στρατηγὸς παρανόμως
[53, 14]   ἔξεστι τοῦτο, ἐς μὲν τὰ  τοῦ   δήμου τῆς τε βουλῆς λεγόμενα
[53, 15]   τε ἑαυτοῦ δὴ καὶ τὰ  τοῦ   δήμου, τοὺς μὲν ἐκ τῶν
[53, 15]   διάδοχος ἔλθῃ, ἔκ τε  τοῦ   ἔθνους αὐτίκα αὐτὸν ἐξορμᾶσθαι καὶ
[53, 9]   καὶ πάνυ ἑτοίμως καὶ πρὸ  τοῦ   εἱμαρμένου μοι χρόνου τελευτῆσαι μᾶλλον
[53, 17]   ἂν αὐτοῖς δόξῃ. ἔκ τε  τοῦ   ἐν πάσαις ταῖς ἱερωσύναις ἱερῶσθαι
[53, 33]   ἐκείνου τοῦ ἔτους καὶ ὑπὸ  τοῦ   ἔπειτα, οὕτω νοσωδῶν γενομένων ὥστε
[53, 27]   Αὔγουστον ἐνταῦθα ἱδρῦσαι, τήν τε  τοῦ   ἔργου ἐπίκλησιν αὐτῷ δοῦναι· μὴ
[53, 28]   μέχρι δέκα ἄνω ἐτῶν ἄνευ  τοῦ   ἔργου τούτου τεταμιευκότες. ἐν μὲν
[53, 26]   ἐξουσία ἐδόθη τοῦ τῇ πρώτῃ  τοῦ   ἔτους ἡμέρᾳ καὶ τῷ {τε}
[53, 33]   ὑποψία αὕτη καὶ ὑπ´ ἐκείνου  τοῦ   ἔτους καὶ ὑπὸ τοῦ ἔπειτα,
[53, 33]   αἰτίαν μὲν οὖν Λιουία  τοῦ   θανάτου τοῦ Μαρκέλλου ἔσχεν, ὅτι
[53, 30]   ᾠκοδομεῖτο κατέθετο, τῇ τε μνήμῃ  τοῦ   θεάτρου τοῦ προκαταβληθέντος μὲν ὑπὸ
[53, 27]   τοῖς πολέμοις ἔπραξε, καὶ τὸ  τοῦ   Ἰανοῦ τεμένισμα ἀνοιχθὲν δι´ αὐτοὺς
[53, 15]   καὶ τοῦτο μὲν οὐκ ἐκ  τοῦ   ἴσου πᾶσί σφισιν, ἀλλ´ ὥς
[53, 1]   ἐπράχθη, οὐδὲ διέλιπε καίτοι νοσήσαντος  τοῦ   Καίσαρος, ἀλλὰ καὶ ὣς
[53, 11]   κινδύνους μεγάλους αὖθις ἐμβαλεῖτε. ~τοιαῦτα  τοῦ   Καίσαρος ἀναλέγοντος ποικίλον τι πάθος
[53, 18]   αὐτῶν, ἔχειν. γὰρ δὴ  τοῦ   Καίσαρος τε τοῦ Αὐγούστου
[53, 30]   θεάτρου τοῦ προκαταβληθέντος μὲν ὑπὸ  τοῦ   Καίσαρος, Μαρκέλλου δὲ ὠνομασμένου ἐτίμησεν,
[53, 12]   Κύπρος καὶ Αἰγύπτιοι ἐν τῇ  τοῦ   Καίσαρος μερίδι τότε ἐγένοντο· ὕστερον
[53, 15]   φέροντα παρεῖχον· ἐπὶ δὲ δὴ  τοῦ   Καίσαρος πρῶτον αὐτοὶ ἐκεῖνοι τακτόν
[53, 9]   δυνηθείημεν γενέσθαι, ἐκ δὲ δὴ  τοῦ   καλῶς ζῆσαι καὶ ἐκ τοῦ
[53, 9]   τοῦ καλῶς ζῆσαι καὶ ἐκ  τοῦ   καλῶς τελευτῆσαι καὶ τοῦτο τρόπον
[53, 25]   καὶ μὲν ἔκ τε  τοῦ   καμάτου καὶ ἐκ τῶν φροντίδων
[53, 13]   προνομία προσείη, καὶ ἔκ τε  τοῦ   κοινοῦ τῆς γερουσίας συλλόγου πέμπεσθαι
[53, 33]   στρατιωτικὰ τὰ ἔν τε τῇ  τοῦ   Κράσσου καὶ ἐν τῇ τοῦ
[53, 23]   Ἀρείῳ πεδίῳ στοαῖς πέριξ ὑπὸ  τοῦ   Λεπίδου πρὸς τὰς φυλετικὰς ἀρχαιρεσίας
[53, 12]   ὥς που καὶ διέξοδος  τοῦ   λόγου δηλώσει· ταῦτα δὲ οὕτω
[53, 15]   περὶ τῆς διαφορᾶς ἄνω μοι  τοῦ   λόγου προείρηται, αὐτὸς αὐτοκράτωρ
[53, 21]   ἕνα παρ´ ἑκάστων, ἔκ τε  τοῦ   λοιποῦ τῶν βουλευτῶν πλήθους πεντεκαίδεκα
[53, 33]   οὖν Λιουία τοῦ θανάτου  τοῦ   Μαρκέλλου ἔσχεν, ὅτι τῶν υἱέων
[53, 26]   ἔχουσι θέας τινὰς διά τε  τοῦ   Μαρκέλλου καὶ διὰ τοῦ Τιβερίου
[53, 27]   τῆς Ἰουλίας καὶ τοῦ ἀδελφιδοῦ  τοῦ   Μαρκέλλου μὴ δυνηθεὶς ὑπὸ τῆς
[53, 8]   καὶ κινδυνεῦσαι καὶ ἀποθανεῖν ὑπὲρ  τοῦ   μέγα τι καὶ καλὸν πεποιηκέναι
[53, 31]   οὕτως, ὡς ἔοικεν, οὐδέπω τῇ  τοῦ   μειρακίου γνώμῃ ἐθάρσει, ἀλλ´ ἤτοι
[53, 7]   διεπολεμήσαμεν καλῶς καὶ διεθέμεθα φιλανθρώπως,  τοῦ   μὲν ἀντιστάντος ὡς καὶ πολεμίου
[53, 2]   τῶν ἀνθρώπων τὴν μοναρχίαν βεβαιώσασθαι  τοῦ   μὴ δοκεῖν ἄκοντας αὐτοὺς βεβιάσθαι.
[53, 9]   κατασχεῖν, ἀλλὰ καὶ προσαπέθανον ὑπὲρ  τοῦ   μὴ μοναρχῆσαι· δὲ δὴ
[53, 30]   τὸν αὐτὸν ἐκεῖνον ὑπ´ αὐτοῦ  τοῦ   Μούσα τρόπον θεραπευόμενος ἀπέθανε. καὶ
[53, 16]   που αὐτοκράτωρ καταλύῃ, τὴν  τοῦ   παλατίου ἐπίκλησιν καταγωγὴ αὐτοῦ
[53, 25]   ἄλλο δράσων, ᾔτησε, κἀκ τούτου  {τοῦ}   πανταχῇ πρὸς τὴν ἔσπραξιν δῆθεν
[53, 16]   φήμην οἰκία αὐτοῦ ἀπὸ  τοῦ   παντὸς ὄρους ἔλαβε· καὶ διὰ
[53, 1]   ἄλλα κατὰ τὸ νομιζόμενον ἀπὸ  τοῦ   πάνυ ἀρχαίου ἐποίησε, καὶ τοὺς
[53, 13]   ὡς καὶ τῷ πολέμῳ ἀπὸ  τοῦ   πάνυ ἀρχαίου προσῆκον ἔδωκεν, ἀντιστρατήγους
[53, 18]   ἀξιώματος λαμπρότητα. καὶ γε  τοῦ   πατρὸς ἐπωνυμία τάχα μὲν καὶ
[53, 9]   κολασθήσεται. ἅπερ που καὶ ἐπὶ  τοῦ   πατρός μου γέγονεν· ἐκεῖνος μὲν
[53, 6]   καὶ ὑπ´ ἐμοῦ καὶ ὑπὸ  τοῦ   πατρός μου εὐηργέτησθε, ἐφ´ οἷς
[53, 26]   ἄλλα πολλὰ παρεστήσατο. ~παυσαμένου δὲ  τοῦ   πολέμου τούτου Αὔγουστος τοὺς
[53, 17]   σπένδεσθαι, τοῦ τε ξενικοῦ καὶ  τοῦ   πολιτικοῦ ἀεὶ καὶ πανταχοῦ ὁμοίως
[53, 0]   ι. Ὡς στοὰ  τοῦ   Ποσειδῶνος καὶ τὸ βαλανεῖον τοῦ
[53, 27]   μὲν γὰρ τὴν στοὰν τὴν  τοῦ   Ποσειδῶνος ὠνομασμένην καὶ ἐξῳκοδόμησεν ἐπὶ
[53, 12]   μὲν ἄνω τὴν μετὰ τὰς  τοῦ   ποταμοῦ πηγάς, τὴν δὲ κάτω
[53, 30]   τῇ τε μνήμῃ τοῦ θεάτρου  τοῦ   προκαταβληθέντος μὲν ὑπὸ τοῦ Καίσαρος,
[53, 12]   περὶ Κυρήνην καὶ Βιθυνία μετὰ  τοῦ   προσκειμένου οἱ Πόντου, Σαρδώ τε
[53, 27]   δὲ αὐτοῦ μηδέτερον ἐκεῖ μὲν  τοῦ   προτέρου Καίσαρος, ἐν δὲ τῷ
[53, 13]   καὶ παραχρῆμα ἅμα τῷ ἔξω  τοῦ   πωμηρίου γενέσθαι προστίθεσθαι καὶ διὰ
[53, 17]   ὁμοίως ἄρχειν, ὥστε καὶ ἐντὸς  τοῦ   πωμηρίου καὶ τοὺς ἱππέας καὶ
[53, 32]   ἐν τῇ ἐσόδῳ τῇ εἴσω  τοῦ   πωμηρίου κατατίθεσθαι αὐτὴν μήτ´ αὖθις
[53, 2]   τὰ Αἰγύπτια οὐκ ἐσεδέξατο εἴσω  τοῦ   πωμηρίου, τῶν δὲ δὴ ναῶν
[53, 17]   ἀνθύπατοι ἀεί, ὁσάκις ἂν ἔξω  τοῦ   πωμηρίου ὦσιν, ὀνομάζονται· τήν τε
[53, 7]   ἐπὶ τοὺς Βρεττανοὺς στρατείαν, τὴν  τοῦ   Ῥήνου διάβασιν; καίτοι τοσαῦτα καὶ
[53, 16]   καί τινα καὶ πρὸς τὴν  τοῦ   Ῥωμύλου προενοίκησιν φήμην οἰκία
[53, 16]   πως, ὥσπερ τινὰ σεπτόν, ἀπὸ  τοῦ   σεβάζεσθαι, προσεῖπον. ~οὕτω μὲν δὴ
[53, 13]   γὰρ τὰ ὀνόματα, τό τε  τοῦ   στρατηγοῦ καὶ τὸ τοῦ ὑπάτου,
[53, 13]   τῇ δημοκρατίᾳ ἀνθησάντων, τὸ μὲν  τοῦ   στρατηγοῦ τοῖς αἱρετοῖς ὡς καὶ
[53, 29]   αὐτοὺς ἐταλαιπώρησεν, ὥστε τὸ πλεῖον  τοῦ   στρατοῦ φθαρῆναι. τὸ δὲ δὴ
[53, 29]   σκέλη κατῄει, πᾶν τὸ μεταξὺ  τοῦ   σώματος ὑπερβάν, καὶ ἐκεῖνα {τε}
[53, 27]   Καίσαρος, ἐν δὲ τῷ προνάῳ  τοῦ   τε Αὐγούστου καὶ ἑαυτοῦ ἀνδριάντας
[53, 15]   καὶ ἐς τὰ ἕτερα, τὰ  τοῦ   τε αὐτοκράτορος ὀνομαζόμενα καὶ πολιτικὰ
[53, 26]   ἐσεγεγράφατο, καὶ τὰ τοῦ Βόκχου  τοῦ   τε Βογούου ἔδωκε· τοῦ δ´
[53, 12]   τρόπῳ καὶ παρὰ τῆς γερουσίας  τοῦ   τε δήμου ἐβεβαιώσατο, βουληθεὶς δὲ
[53, 12]   Πόντου, Σαρδώ τε καὶ Βαιτικὴ  τοῦ   τε δήμου καὶ τῆς γερουσίας
[53, 17]   ἐξουσίας, ἀντὶ τῆς τοῦ βασιλέως  τοῦ   τε δικτάτορος ἐπικλήσεως ἔχουσιν. αὐτὰς
[53, 2]   καὶ ἐν τῇ τοῦ Ἀντωνίου  τοῦ   τε Λεπίδου συναρχίᾳ, καὶ ἀνόμως
[53, 17]   τε ἀναιρεῖσθαι καὶ εἰρήνην σπένδεσθαι,  τοῦ   τε ξενικοῦ καὶ τοῦ πολιτικοῦ
[53, 25]   δὲ ἑκάτεροι τοῦ τε Πυρηναίου  τοῦ   {τε} πρὸς τῇ Ἰβηρίᾳ τὸ
[53, 25]   εἴρηταί μοι, οὗτοι δὲ ἑκάτεροι  τοῦ   τε Πυρηναίου τοῦ {τε} πρὸς
[53, 22]   ἔτει τὰς ὁδοὺς τὰς ἔξω  τοῦ   τείχους δυσπορεύτους ὑπ´ ἀμελείας ὁρῶν
[53, 15]   σφᾶς ποιεῖσθαι, μήτ´ ἀργύριον ἔξω  τοῦ   τεταγμένου ἐσπράσσειν, εἰ μὴ ἤτοι
[53, 26]   οἱ ᾠκοδομήθη, καὶ ἐξουσία ἐδόθη  τοῦ   τῇ πρώτῃ τοῦ ἔτους ἡμέρᾳ
[53, 9]   μόνον οὐκ ἐφόνευσά τινα ὑπὲρ  τοῦ   τὴν ἀρχὴν κατασχεῖν, ἀλλὰ καὶ
[53, 5]   αὐτὸς μὲν οὐδὲν κεκέρδαγκα πλὴν  τοῦ   τὴν πατρίδα περιπεποιῆσθαι, ὑμεῖς δὲ
[53, 10]   δεῖνα πλεονεκτῆσαί τι, ἀλλ´ ὑπὲρ  τοῦ   τὴν πόλιν καὶ σώζεσθαι καὶ
[53, 17]   ἴσχυσεν, αὐτοῖς τοῖς ὀνόμασι χωρὶς  τοῦ   τῆς δικτατορίας προσεποιήσαντο. ὕπατοί τε
[53, 13]   Καῖσαρ πόρρω σφᾶς ἀπαγαγεῖν  τοῦ   τι μοναρχικὸν φρονεῖν δοκεῖν, ἐς
[53, 22]   ἐφ´ ἁψίδων ἔν τε τῇ  τοῦ   Τιβέριδος γεφύρᾳ καὶ ἐν Ἀριμίνῳ
[53, 26]   τε τοῦ Μαρκέλλου καὶ διὰ  τοῦ   Τιβερίου ὡς καὶ ἀγορανομούντων ἐν
[53, 17]   ἐξῆν, λαμβάνουσιν· ἐκ δὲ δὴ  τοῦ   τιμητεύειν τούς τε βίους καὶ
[53, 2]   μεγαλοψυχίαν διαδείξασθαι, ὅπως καὶ ἐκ  τοῦ   τοιούτου μᾶλλον τιμηθείη, καὶ παρ´
[53, 11]   δορυφορήσουσιν αὐτὸν διπλάσιον τὸν μισθὸν  τοῦ   τοῖς ἄλλοις στρατιώταις διδομένου ψηφισθῆναι
[53, 0]   Ὡς Αὔγουστος ἀφείθη τῆς ἀνάγκης  τοῦ   τοῖς νόμοις πείθεσθαι. μ. Ὡς
[53, 10]   μήτε φθονοῦντές τισι, μήθ´ ὑπὲρ  τοῦ   τὸν δεῖνα τὸν δεῖνα
[53, 13]   τε τοῦ στρατηγοῦ καὶ τὸ  τοῦ   ὑπάτου, ἐν τῇ Ἰταλίᾳ ἐτήρησε,
[53, 18]   καὶ τὰ τῶν βασιλέων, πλὴν  τοῦ   φορτικοῦ τῆς προσηγορίας αὐτῶν, ἔχειν.
[53, 33]   Τιριδάτης αὐτός, παρὰ δὲ δὴ  τοῦ   Φραάτου πρέσβεις, ἐφ´ οἷς ἀντενεκάλουν
[53, 19]   τινὰ εὑρίσκετο. ἐκ δὲ δὴ  τοῦ   χρόνου ἐκείνου τὰ μὲν πλείω
[53, 12]   τὴν δὲ κάτω τὴν μέχρι  τοῦ   ὠκεανοῦ τοῦ Βρεττανικοῦ οὖσαν. ταῦτά




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 28/09/2006