Alphabétiquement     [«   »]
καθίστανται 1
καθωσιώμεθα 1
καθωσίωσε 1
καὶ 756
καί 7
καινὴ 1
καινοτομουμένων 1
Fréquences     [«    »]
144 μὲν
239 τε
137 τοῦ
756 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CASSIUS, L'Histoire romaine, livre LIII

καὶ


Livre, Chap.
[53, 26]   καὶ διὰ τοῦ Τιβερίου ὡς  καὶ   ἀγορανομούντων ἐν αὐτοῖς τοῖς στρατοπέδοις
[53, 2]   τε Λεπίδου συναρχίᾳ, καὶ ἀνόμως  καὶ   ἀδίκως ἐτετάχει, πάντα αὐτὰ δι´
[53, 16]   αὐτῶν ἀρτᾶσθαι, τότε οἱ ὡς  καὶ   ἀεὶ τούς τε πολεμίους νικῶντι
[53, 9]   χρόνου τελευτῆσαι μᾶλλον ἰδιωτεύσας,  καὶ   ἀθάνατος μοναρχήσας γενέσθαι, αἱροῦμαι. ἐμοὶ
[53, 12]   Φοινίκη καὶ Κιλικία καὶ Κύπρος  καὶ   Αἰγύπτιοι ἐν τῇ τοῦ Καίσαρος
[53, 16]   τῶν δὲ τὸ καὶ ἐσηγουμένων  καὶ   αἱρουμένων, Καῖσαρ ἐπεθύμει μὲν
[53, 3]   ἂν ἀπώκνησα αὐτὸ ἐκφῆναι, μὴ  καὶ   αἰτίαν τινὰ μοχθηρὰν ἀντὶ χάριτος
[53, 7]   τύχῃ ἀκμάσαντας ὥστε καὶ ἑκόντων  καὶ   ἀκόντων ὑμῶν αὐταρχῆσαι δυνηθῆναι, μήτε
[53, 17]   Αὔγουστον μετέστη, καὶ ἀπ´ αὐτοῦ  καὶ   ἀκριβὴς μοναρχία κατέστη. μοναρχία γάρ,
[53, 17]   ἀλλὰ καὶ λόγῳ ἀδικεῖσθαι δόξωσι,  καὶ   ἄκριτον τὸν ποιήσαντα αὐτὸ ὡς
[53, 25]   τῶν Ἀστύρων πόλισμα ἐκλειφθὲν εἷλε  καὶ   ἄλλα πολλὰ παρεστήσατο. ~παυσαμένου δὲ
[53, 24]   τότε Μᾶρκος Ἐγνάτιος Ῥοῦφος ἀγορανομήσας,  καὶ   ἄλλα τε πολλὰ καλῶς πράξας
[53, 29]   ὁτιοῦν ἐκφῆναί οἱ, σῖτόν τε  καὶ   ἄλλα τινὰ χαρίσασθαι τῷ στρατεύματι
[53, 31]   γαμβρὸν καὶ ὡς ἀδελφιδοῦν ἀγαπῶν,  καὶ   ἄλλας τε αὐτῷ τιμὰς διδοὺς
[53, 29]   ἐν δὲ ταῦτ´ ἐγίγνετο,  καὶ   ἄλλη τις στρατεία καινὴ ἀρχήν
[53, 15]   καὶ ἐκ τῶν τεταμιευκότων  καὶ   ἄλλην τινὰ ἀρχὴν τῶν διὰ
[53, 23]   κωλυθῆναι διαιτᾶσθαι. γενομένου δὲ τούτου  καὶ   ἄλλοι αὐτῷ συχνοὶ ἐπέθεντο καὶ
[53, 12]   ταύτῃ ἐκεῖνοι μὲν καὶ ἄοπλοι  καὶ   ἄμαχοι ὦσιν, αὐτὸς δὲ δὴ
[53, 25]   καὶ συχνὰ κατειργάσατο, οὐχ ὅτι  καὶ   ἀμείνων τοῦ Αὐγούστου στρατηγὸς ἦν,
[53, 19]   πάντα τὰ ἑξῆς, ὅσα γε  καὶ   ἀναγκαῖον ἔσται εἰπεῖν, ὥς που
[53, 31]   ἐσήνεγκε μὲν ἐς τὸ συνέδριον  καὶ   ἀναλέξασθαι ἠθέλησεν, ἐνδεικνύμενος τοῖς ἀνθρώποις
[53, 22]   εἰ τὰ μάλιστα Αὔγουστος  καὶ   ἀνδριάντας τινὰς ἑαυτοῦ ἀργυροῦς, πρός
[53, 31]   διάδοχον καταλελοιπὼς ἦν, οὐ μέντοι  καὶ   ἀνέγνω· οὐδεὶς γὰρ ἐπέτρεψεν. ἐθαύμαζον
[53, 2]   τὴν γερουσίαν ἐσῆλθεν ἕβδομον ὑπατεύων,  καὶ   ἀνέγνω τοιάδε· ~ἄπιστα μὲν εὖ
[53, 17]   ὕπατοί τε γὰρ πλειστάκις γίγνονται,  καὶ   ἀνθύπατοι ἀεί, ὁσάκις ἂν ἔξω
[53, 13]   παραζωννυμένους μήτε στρατιωτικῇ ἐσθῆτι χρωμένους,  καὶ   ἀνθυπάτους καλεῖσθαι μὴ ὅτι τοὺς
[53, 2]   Ἀντωνίου τοῦ τε Λεπίδου συναρχίᾳ,  καὶ   ἀνόμως καὶ ἀδίκως ἐτετάχει, πάντα
[53, 13]   τοὺς δὲ ἔξω πάντας ὡς  καὶ   ἀντ´ ἐκείνων ἄρχοντας προσηγόρευσε. τῇ
[53, 12]   τῇ προφάσει ταύτῃ ἐκεῖνοι μὲν  καὶ   ἄοπλοι καὶ ἄμαχοι ὦσιν, αὐτὸς
[53, 17]   πᾶν ἐς τὸν Αὔγουστον μετέστη,  καὶ   ἀπ´ αὐτοῦ καὶ ἀκριβὴς μοναρχία
[53, 20]   πεδίοις Ῥώμην κατέλαβεν ὥστε πλεῖσθαι,  καὶ   ἀπ´ αὐτοῦ οἱ μάντεις ὅτι
[53, 11]   ἠρέσκοντο, τῷ τε Καίσαρι ἔχαιρον.  καὶ   ἀπ´ αὐτῶν τοῖς μὲν παθήμασι
[53, 17]   ἐς τὸ βουλευτικόν, τοὺς δὲ  καὶ   ἀπαλείφουσιν, ὅπως ἂν αὐτοῖς δόξῃ.
[53, 25]   τε τοὺς ἐν τῇ ἡλικίᾳ  καὶ   ἀπέδοτο, ἐφ´ μηδείς σφων
[53, 22]   σφῶν ἐπιγενομένων, ἦν. καὶ αὐτῶν  καὶ   ἀπογραφὰς ἐποιήσατο καὶ τὸν βίον
[53, 17]   καὶ τοὺς τρόπους ἡμῶν ἐξετάζουσι,  καὶ   ἀπογραφὰς ποιοῦνται καὶ τοὺς μὲν
[53, 4]   ἀλλὰ ἀφίημι τὴν ἀρχὴν ἅπασαν  καὶ   ἀποδίδωμι ὑμῖν πάντα ἁπλῶς, τὰ
[53, 8]   Ῥήγουλος οἱ Δέκιοι καὶ κινδυνεῦσαι  καὶ   ἀποθανεῖν ὑπὲρ τοῦ μέγα τι
[53, 12]   μὲν ἀσθενέστερα ὡς καὶ εἰρηναῖα  καὶ   ἀπόλεμα ἀπέδωκε τῇ βουλῇ, τὰ
[53, 29]   γε πρώτην ἦλθεν, οὐ μὴν  καὶ   ἀπόνως προεχώρει· τε γὰρ
[53, 6]   ἄλλην ἐπιείκειάν μου καὶ πρᾳότητα  καὶ   ἀπραγμοσύνην ὁρῶντες, καὶ προσεκλογιζόμενοι ὅτι
[53, 27]   Ῥώμῃ τότε ποιῆσαι δι´ ἐκείνου  καὶ   ἀπὼν ἑώρτασε· καὶ ἐπειδὴ
[53, 8]   ὑμῶν τοὺς μὲν πάλαι Ῥωμαίους  καὶ   ἀρετῆς καὶ εὐδοξίας ἐφεῖσθαι, νῦν
[53, 9]   ὅτι οὐ μόνον ἄρχειν ἀλλὰ  καὶ   ἄρχεσθαι ἐπίσταμαι, καὶ πάνθ´ ὅσα
[53, 8]   ἐθελοντηδὸν πειθαρχούντων, ἔπειθ´ ἑκούσιος αὐτεπάγγελτος  καὶ   ἀρχῆς τηλικαύτης ἀφίσταμαι καὶ οὐσίας
[53, 9]   ἀντεπιταχθῆναι δύναμαι. μάλιστα μὲν γὰρ  καὶ   ἀσφαλῶς ζήσειν καὶ μηδὲν ὑπὸ
[53, 7]   πᾶν περισώσαντες, ὥστ´ εἴπερ ποτὲ  καὶ   αὖθις πεπρωμένον εἴη τὴν πόλιν
[53, 2]   τὸν ἀστυνόμον αὐτὸς ἀπέδειξεν·  καὶ   αὖθις πολλάκις ἐποίησε. καὶ τὰς
[53, 1]   πάτρια ἐπήγαγε. καὶ εἰ μὲν  καὶ   αὖθις ταῦτ´ ἐποίησεν, οὐκ οἶδα·
[53, 12]   πολεμίους τινὰς προσοίκους ἔχοντα  καὶ   αὐτὰ καθ´ ἑαυτὰ μέγα τι
[53, 1]   τῶν ἀνδρῶν τῶν εὐγενῶν ἐποίησε.  καὶ   αὕτη μὲν διὰ πέντε ἀεὶ
[53, 15]   ἐτάχθη· καὶ τοῖς γε ἐπιτρόποις  καὶ   αὐτὸ τὸ τοῦ ἀξιώματος ὄνομα
[53, 9]   αἱροῦμαι. ἐμοὶ μὲν γὰρ εὔκλειαν  καὶ   αὐτὸ τοῦτο οἴσει ὅτι οὐ
[53, 4]   μοι διὰ παντὸς ὑμῶν ἄρχειν,  καὶ   αὐτοὶ ὁρᾶτε· τό τε γὰρ
[53, 28]   εἴρηταί μοι, καὶ αὐτοτελὴς ὄντως  καὶ   αὐτοκράτωρ καὶ ἑαυτοῦ καὶ τῶν
[53, 30]   δ´ Ἀγρίππᾳ τὸν δακτύλιον ἐνεχείρισε.  καὶ   αὐτὸν μηδὲν ἔτι μηδὲ τῶν
[53, 30]   τοῦ Μούσα τρόπον θεραπευόμενος ἀπέθανε.  καὶ   αὐτὸν Αὔγουστος δημοσίᾳ τε
[53, 9]   καὶ πάνθ´ ὅσα ἄλλοις ἐπέταξα,  καὶ   αὐτὸς ἀντεπιταχθῆναι δύναμαι. μάλιστα μὲν
[53, 27]   παρεκαθίσατο. Πούπλιός τε Σερουίλιος ὄνομα  καὶ   αὐτὸς ἔλαβεν, ὅτι στρατηγῶν ἄρκτους
[53, 24]   τε ἄλλοι πάντες οἱ πρῶτοι  καὶ   αὐτὸς ὅτι μάλιστα Αὔγουστος
[53, 26]   ἐσελθόντας συλλαβόντες ἔφθειραν, τὸ ὄνομα  καὶ   αὐτὸς τὸ τοῦ αὐτοκράτορος τῷ
[53, 21]   ὑπάτους τὸν ὕπατον, ὁπότε  καὶ   αὐτὸς ὑπατεύοι, κἀκ τῶν ἄλλων
[53, 28]   ἀπήλλαξαν, ἵν´, ὥσπερ εἴρηταί μοι,  καὶ   αὐτοτελὴς ὄντως καὶ αὐτοκράτωρ καὶ
[53, 24]   ἐκολάκευον, οὕτω τότε διέθηκαν ὥστε  καὶ   αὐτοχειρίᾳ ἀποθανεῖν ἀναγκάσαι, καὶ πρὸς
[53, 20]   Καῖσαρ, ὥσπερ εἶπον, ἐπωνομάσθη,  καὶ   αὐτῷ σημεῖον οὐ σμικρὸν εὐθὺς
[53, 25]   σφων ἐντὸς εἴκοσιν ἐτῶν ἐλευθερωθείη.  καὶ   αὐτῶν ἀρίστη τῆς γῆς
[53, 22]   τῇ ἁλώσει σφῶν ἐπιγενομένων, ἦν.  καὶ   αὐτῶν καὶ ἀπογραφὰς ἐποιήσατο καὶ
[53, 14]   ὑπατευκότων ἄρχοντες ἀμφοτέρωσε πέμπεσθαι ἐνομίσθησαν.  καὶ   αὐτῶν μὲν αὐτοκράτωρ ὅποι
[53, 12]   καὶ βασιλείαις τισὶν ἐπετέτραπτο·  καὶ   αὐτῶν ὅσα μετὰ τοῦτ´ ἐς
[53, 32]   Ἀγρίππαν, μὴ καὶ διατριβή τις  καὶ   ἁψιμαχία αὐτοῖς ἐν ταὐτῷ οὖσι
[53, 12]   προσκειμένου οἱ Πόντου, Σαρδώ τε  καὶ   Βαιτικὴ τοῦ τε δήμου καὶ
[53, 12]   ἀλλ´ αὐτόνομα ἀφεῖτο  καὶ   βασιλείαις τισὶν ἐπετέτραπτο· καὶ αὐτῶν
[53, 21]   πρεσβείαις καὶ κηρυκείαις καὶ δήμων  καὶ   βασιλέων ἐχρημάτιζεν, τε δῆμος
[53, 12]   καὶ οἱ Λουγδουνήσιοι Ἀκυιτανοί τε  καὶ   Βελγικοί, αὐτοί τε καὶ οἱ
[53, 7]   μάλιστα ἀγαλλόμεθα ὅτι, ὧν ἕτεροι  καὶ   βιαζόμενοί τινας ἐπιθυμοῦσι, ταῦθ´ ἡμεῖς
[53, 12]   μετὰ Λιβύης τῆς περὶ Κυρήνην  καὶ   Βιθυνία μετὰ τοῦ προσκειμένου οἱ
[53, 12]   περὶ Ταρράκωνα καὶ Λυσιτανία,  καὶ   Γαλάται πάντες, οἵ τε Ναρβωνήσιοι
[53, 23]   πολλὰ δὲ καὶ ἐπαίτια παρέπραττε·  καὶ   γὰρ καὶ εἰκόνας ἑαυτοῦ ἐν
[53, 19]   ἀλλὰ ἀνεξέλεγκτά γε ὄντα ἀπιστεῖται·  καὶ   γὰρ λέγεσθαι καὶ πράττεσθαι πάντα
[53, 19]   καὶ πρὸς τὸ σωτηριωδέστερον μετεκοσμήθη  καὶ   γάρ που καὶ παντάπασιν ἀδύνατον
[53, 10]   προσήκει ποιεῖν ὑμᾶς ἐπεξιόντα;  καὶ   γὰρ τὰ λοιπὰ ῥᾳδίως ἂν
[53, 16]   τῶν ἐθνῶν διανομῆς διελέχθη, ἔλαβε·  καὶ   γὰρ τό τε τὰς δάφνας
[53, 15]   δίδωσιν, ὅπως ἐπὶ ῥητοῖς ἐξίωσιν.  καὶ   γὰρ τοῦτο καὶ τὸ μισθοφορὰν
[53, 3]   ὑπὲρ ἑαυτὸν λεγομένοις. καὶ προσέτι  καὶ   γιγνώσκω τοῦθ´, ὅτι οἱ τὰ
[53, 23]   καὶ ἄλλοι αὐτῷ συχνοὶ ἐπέθεντο  καὶ   γραφὰς κατ´ αὐτοῦ πολλὰς ἀπήνεγκαν,
[53, 1]   πεντεκαίδεκα ἄνδρας καλουμένους· τότε δὲ  καὶ   γυμνικὸς ἀγὼν σταδίου τινὸς ἐν
[53, 19]   ἀναγκαῖον ἔσται εἰπεῖν, ὥς που  καὶ   δεδήμωται φράσω, εἴτ´ ὄντως οὕτως
[53, 21]   ἀνεπιτήδειοι μήτ´ ἐκ παρακελεύσεως  καὶ   δεκασμοῦ ἀποδεικνύωνται. ~τὸ μὲν οὖν
[53, 9]   ~δι´ οὖν ταῦτα καὶ ἱκετεύω  καὶ   δέομαι πάντων ὑμῶν ὁμοίως καὶ
[53, 19]   ἤρξατο, εἰ δέ πού τινα  καὶ   δημοσιευθείη, ἀλλὰ ἀνεξέλεγκτά γε ὄντα
[53, 21]   τισι καὶ πρεσβείαις καὶ κηρυκείαις  καὶ   δήμων καὶ βασιλέων ἐχρημάτιζεν,
[53, 19]   ἐκείνου τὰ μὲν πλείω κρύφα  καὶ   δι´ ἀπορρήτων γίγνεσθαι ἤρξατο, εἰ
[53, 17]   ὅσηπερ τὰ μάλιστα ἐγένετο, προστίθενται,  καὶ   δι´ αὐτῆς καὶ ἐξαρίθμησις
[53, 21]   ἔπειτα πραχθεῖσι ποιήσω, ἵνα μὴ  καὶ   δι´ ὄχλου γένωμαι πάντα τὰ
[53, 16]   τῷ γὰρ ἔργῳ καὶ πάντων  καὶ   διὰ παντὸς αὐτὸς Καῖσαρ,
[53, 13]   ἔξω τοῦ πωμηρίου γενέσθαι προστίθεσθαι  καὶ   διὰ παντὸς μέχρις ἂν ἀνακομισθῶσιν
[53, 32]   οὐκ ἐμίσησεν ἀλλὰ καὶ ἐτίμησε.  καὶ   διὰ ταῦθ´ γερουσία δήμαρχόν
[53, 11]   λεγόμενα οἱ δὲ ἐπίστευόν σφισι,  καὶ   διὰ ταῦτα καὶ ἐθαύμαζον ὁμοίως
[53, 8]   τε ἐξ αὐτῶν ἐπιβουλὰς προορῶμαι.  καὶ   διὰ ταῦτα καὶ ἰδιωτεῦσαι μᾶλλον
[53, 25]   τε τὸ τῷ πλήθει ἐλαττοῦσθαι  καὶ   διὰ τὸ ἀκοντιστὰς τὸ πλεῖστον
[53, 26]   τινὰς διά τε τοῦ Μαρκέλλου  καὶ   διὰ τοῦ Τιβερίου ὡς καὶ
[53, 22]   μὲν εὐθὺς τότε ἐγένετο,  καὶ   διὰ τοῦτο καὶ εἰκόνες αὐτῷ
[53, 16]   διαδοχῇ διὰ βίου αὐτὸν μοναρχῆσαι.  καὶ   διὰ τοῦτο καὶ οἱ μετὰ
[53, 30]   καὶ ψυχρολουσίαις καὶ ψυχροποσίαις ἀνέσωσε·  καὶ   διὰ τοῦτο καὶ χρήματα παρά
[53, 16]   ἀπὸ τοῦ παντὸς ὄρους ἔλαβε·  καὶ   διὰ τοῦτο κἂν ἄλλοθί που
[53, 22]   γε καὶ ἔλεγε δαπανᾶν δοκεῖν·  καὶ   διὰ τοῦτο οὔτ´ εἴ ποτε
[53, 19]   εἰ πόρρω που συμβαίη, ἐσεφέρετο·  καὶ   διὰ τοῦτο πάντες τε αὐτὰ
[53, 24]   μεθ´ ἑτέρων τινῶν μισθωτῶν ποιησάμενος,  καὶ   διὰ τοῦτο τά τε ἀναλώματα
[53, 17]   καὶ ἕκαστα ἐνομίσθη, οὕτω τε  καὶ   διὰ τούτων τῶν ὀνομάτων εἰλήφασιν,
[53, 1]   ἱπποδρομίαν διά τε τῶν παίδων  καὶ   διὰ τῶν ἀνδρῶν τῶν εὐγενῶν
[53, 1]   αὐτός τε ταῖς ἑτέραις ἐχρήσατο,  καὶ   διάρξας τὸν ὅρκον κατὰ τὰ
[53, 32]   Συρίαν εὐθὺς τὸν Ἀγρίππαν, μὴ  καὶ   διατριβή τις καὶ ἁψιμαχία αὐτοῖς
[53, 7]   πάντων γενομένους καὶ διεπολεμήσαμεν καλῶς  καὶ   διεθέμεθα φιλανθρώπως, τοῦ μὲν ἀντιστάντος
[53, 7]   καὶ ποικιλωτάτους διὰ πάντων γενομένους  καὶ   διεπολεμήσαμεν καλῶς καὶ διεθέμεθα φιλανθρώπως,
[53, 17]   τῶν τιμητῶν καθίστανται, διάγεται δὲ  καὶ   διοικεῖται πάντα ἁπλῶς ὅπως ἂν
[53, 18]   κατὰ τὸ ἀρχαῖον, ἔλαβε δὲ  καὶ   Δομιτιανὸς διὰ βίου· οὐ μέντοι
[53, 17]   γάρ, εἰ καὶ τὰ μάλιστα  καὶ   δύο καὶ τρεῖς ἅμα τὸ
[53, 22]   ἄν τις ἐς δανείσματα  καὶ   δωρεὰς τὰ τοιαῦτα καταλέγοι, ὁπότε
[53, 27]   τῷ προνάῳ τοῦ τε Αὐγούστου  καὶ   ἑαυτοῦ ἀνδριάντας ἔστησε. καὶ ἐγίγνετο
[53, 28]   καὶ αὐτοτελὴς ὄντως καὶ αὐτοκράτωρ  καὶ   ἑαυτοῦ καὶ τῶν νόμων πάντα
[53, 23]   ταύτην τε τῷ Αὐγούστῳ δοθῆναι  καὶ   ἑαυτοὺς βουθυτῆσαι ἐψηφίσατο. καὶ
[53, 30]   ἦν) χρῆσθαι τήν τε ἀτέλειαν  καὶ   ἑαυτῷ καὶ τοῖς ὁμοτέχνοις, οὐχ
[53, 20]   ὅτι καὶ προσλαβεῖν ἠθέλησεν,  καὶ   ἐγένετο· ~Αὔγουστος δὲ τά τε
[53, 27]   Αὐγούστου καὶ ἑαυτοῦ ἀνδριάντας ἔστησε.  καὶ   ἐγίγνετο γὰρ ταῦτα οὐκ ἐξ
[53, 6]   καίτοι διδόντων ὑμῶν λαβεῖν ἠθέλησε  καὶ   ἐγὼ ἔχων ἀφίημι. ~τί γὰρ
[53, 19]   τὴν ἀρχὴν ὅτι γέγονεν. ὅθενπερ  καὶ   ἐγὼ πάντα τὰ ἑξῆς, ὅσα
[53, 9]   τρόπον τινὰ κτώμεθα. ἀφ´ οὗπερ  καὶ   ἐγὼ τὸ μὲν ἤδη ἔχων
[53, 21]   τε ἐποίει καὶ ἔστιν ὅτε  καὶ   ἐδίκαζε μετ´ αὐτῶν. ἔκρινε μὲν
[53, 16]   τὰ βασίλεια παλάτιον, οὐχ ὅτι  καὶ   ἔδοξέ ποτε οὕτως αὐτὰ ὀνομάζεσθαι,
[53, 2]   τῷ δημοσίῳ ἐδέησεν, ἐδανείσατό τινα  καὶ   ἔδωκεν αὐτῷ, πρός τε τὴν
[53, 11]   ἐπίστευόν σφισι, καὶ διὰ ταῦτα  καὶ   ἐθαύμαζον ὁμοίως ἀμφότεροι, οἱ μὲν
[53, 21]   τῇ ἀρχῇ προσήκοντα προθυμότερον, ὡς  καὶ   ἐθελοντὶ δὴ παρὰ πάντων αὐτὴν
[53, 8]   δὲ ταῖς ἠπείροις καὶ πόλεις  καὶ   ἔθνη κεκτημένος, καὶ μήτ´ ἀλλοφύλου
[53, 1]   ὅρκον κατὰ τὰ πάτρια ἐπήγαγε.  καὶ   εἰ μὲν καὶ αὖθις ταῦτ´
[53, 19]   καὶ ἐς τὸν δῆμον πάντα,  καὶ   εἰ πόρρω που συμβαίη, ἐσεφέρετο·
[53, 19]   ἀνέγνων καὶ ἤκουσα  καὶ   εἶδον τεκμήρασθαι. ~Αὔγουστος μὲν δὴ
[53, 30]   δὲ ὠνομασμένου ἐτίμησεν, καὶ οἱ  καὶ   εἰκόνα χρυσῆν καὶ στέφανον χρυσοῦν
[53, 23]   καὶ ἐπαίτια παρέπραττε· καὶ γὰρ  καὶ   εἰκόνας ἑαυτοῦ ἐν ὅλῃ ὡς
[53, 32]   καὶ τότε καὶ μνημονεύοντα αὐτοῦ  καὶ   εἰκόνας ἔχοντα καὶ ἐπαίνους ποιούμενον·
[53, 22]   τότε ἐγένετο, καὶ διὰ τοῦτο  καὶ   εἰκόνες αὐτῷ ἐφ´ ἁψίδων ἔν
[53, 6]   ἄλλον καὶ φρονῆσαι ἐπ´ ἀληθείας  καὶ   εἰπεῖν δύνασθαι, ἔμοιγε πιστευσάτω. πολλὰ
[53, 12]   ἀλλὰ τὰ μὲν ἀσθενέστερα ὡς  καὶ   εἰρηναῖα καὶ ἀπόλεμα ἀπέδωκε τῇ
[53, 17]   χρήματα ἀθροίζειν πολέμους τε ἀναιρεῖσθαι  καὶ   εἰρήνην σπένδεσθαι, τοῦ τε ξενικοῦ
[53, 13]   τῶν ὑπάτων τοῖς ἑτέροις ὡς  καὶ   εἰρηνικωτέροις, ἀνθυπάτους αὐτοὺς ἐπικαλέσας. αὐτὰ
[53, 8]   οἰκείου στασιάζοντος, ἀλλὰ πάντων ὑμῶν  καὶ   εἰρηνούντων καὶ ὁμονοούντων καὶ εὐθενούντων
[53, 33]   δύο καθ´ ἑκάστην ἡμέραν ἐπολιάρχησαν,  καὶ   εἷς γέ τις αὐτῶν οὐδ´
[53, 17]   τῇ τοῦ αὐτοκράτορος προσηγορίᾳ βεβαιοῦνται.  καὶ   ἐκ μὲν τούτων τῶν ὀνομάτων
[53, 27]   τῆς πρὸς ἐκεῖνον λιπαροῦς εὐνοίας  καὶ   ἐκ τῆς πρὸς τὸ δημόσιον
[53, 9]   δὲ δὴ τοῦ καλῶς ζῆσαι  καὶ   ἐκ τοῦ καλῶς τελευτῆσαι καὶ
[53, 2]   ἑτέραν τινὰ μεγαλοψυχίαν διαδείξασθαι, ὅπως  καὶ   ἐκ τοῦ τοιούτου μᾶλλον τιμηθείη,
[53, 24]   δὲ δὴ τῶν πολλῶν κίβδηλον  καὶ   ἐκ τούτου διηλέγχθη ὅτι ἐκεῖνόν
[53, 15]   ἐκ τῶν ἱππέων τοὺς δὲ  καὶ   ἐκ τῶν ἀπελευθέρων πέμπει, πλὴν
[53, 14]   ὑποδεεστέρων, τρεῖς δὲ οἱ ὑπατευκότες  καὶ   ἐκ τῶν ὁμοτίμων, οὓς ἂν
[53, 15]   ἐκ τῶν ἐστρατηγηκότων ἤδη δὲ  καὶ   ἐκ τῶν τεταμιευκότων καὶ
[53, 14]   τούτοις ἔκ τε τῶν ἐστρατηγηκότων  καὶ   ἐκ τῶν ὑπατευκότων ἄρχοντες ἀμφοτέρωσε
[53, 25]   μὲν ἔκ τε τοῦ καμάτου  καὶ   ἐκ τῶν φροντίδων νοσήσας ἐς
[53, 13]   πολυπαιδίας γάμου προνομία προσείη,  καὶ   ἔκ τε τοῦ κοινοῦ τῆς
[53, 17]   ἐκ τῆς δημοκρατίας, ὥς που  καὶ   ἕκαστα ἐνομίσθη, οὕτω τε καὶ
[53, 25]   φροντίδων νοσήσας ἐς Ταρράκωνα ἀνεχώρησε  καὶ   ἐκεῖ ἠρρώστει· Γάιος δὲ Ἀντίστιος
[53, 16]   τῷ Παλατίῳ Καῖσαρ ᾤκει  καὶ   ἐκεῖ τὸ στρατήγιον εἶχε, καί
[53, 18]   προσεκτήσαντο, ὑφ´ οὗπερ καὶ μόνου  καὶ   ἐκεῖνα ἂν καὶ τἆλλα αὐτοῖς
[53, 13]   καὶ θᾶττον ἡμερωθῇ, θᾶττον αὐτοῖς  καὶ   ἐκεῖνα ἀποδώσει. κἀκ τούτου πρῶτον
[53, 29]   τὸ μεταξὺ τοῦ σώματος ὑπερβάν,  καὶ   ἐκεῖνα {τε} ἐλυμαίνετο, ἴαμά τε
[53, 28]   μὴ πρότερον ἐκτεθῆναι πρὶν ἂν  καὶ   ἐκείνῃ συνδόξῃ, πάσης αὐτὸν τῆς
[53, 22]   τὴν Ἰβηρίαν ἀφίκετο, καὶ κατεστήσατο  καὶ   ἐκείνην. ~μετὰ δὲ δὴ τοῦτο
[53, 9]   ἡσυχίᾳ ἤδη ποτὲ καταβιῶναι, ἵνα  καὶ   ἐκεῖνο εἰδῆτε ὅτι οὐ μόνον
[53, 13]   τοῖς ἱππεῦσιν, οἷς τοῦθ´ ὑπάρχει,  καὶ   ἐκεῖνο συγκεχώρηται. ταῦτα μὲν οὖν
[53, 14]   οὐ καλῶς ἦρχον, τῷ αὐτοκράτορι  καὶ   ἐκεῖνοι προσετέθησαν, καὶ οὕτω καὶ
[53, 18]   ἀρχομένους ὡς καὶ παῖδας ἀγαπῷεν  καὶ   ἐκεῖνοί σφας ὡς καὶ πατέρας
[53, 22]   τοιαῦτα καταλέγοι, ὁπότε καὶ τούτοις  καὶ   ἐκείνοις καὶ δῆμος καὶ
[53, 15]   γὰρ τοῦτο καὶ τὸ μισθοφορὰν  καὶ   ἐκείνοις καὶ τοῖς ἄλλοις δίδοσθαι
[53, 7]   μήτε τῆς μοναρχίας ἐπιθυμῆσαι, ἀλλὰ  καὶ   ἐκεῖνον διδομένην αὐτὴν ἀπώσασθαι καὶ
[53, 21]   καὶ ἐπράττετό τι μὴ  καὶ   ἐκεῖνον ἤρεσκε. τοὺς γοῦν ἄρξοντας
[53, 24]   μάλιστα Αὔγουστος ὀργὴν ἔσχε,  καὶ   ἐκεῖνον μὲν ἐκδιδάξειν οὐκ ἐς
[53, 32]   ἰσχύειν ἐπέτρεψεν. ἀφ´ οὗ δὴ  καὶ   ἐκεῖνος καὶ οἱ μετ´ αὐτὸν
[53, 20]   τὸ προσεστὸς ἐξεπήδησεν (ἐδημάρχει γάρ)  καὶ   ἐκείνους τε καὶ μετὰ ταῦτα
[53, 29]   χρησάμενοι τά τε σφέτερα ἐκομίσαντο  καὶ   ἐκείνων τοὺς περιλειφθέντας ἐξήλασαν ἐκ
[53, 14]   κληροῦσθαι κελεύει. αἱρετούς τέ τινες  καὶ   ἐκεῖσε ἔπεμψαν, καὶ ἐπὶ πλείω
[53, 7]   καὶ τῇ τύχῃ ἀκμάσαντας ὥστε  καὶ   ἑκόντων καὶ ἀκόντων ὑμῶν αὐταρχῆσαι
[53, 22]   καὶ οἴκοθεν πάνθ´ ὅσα γε  καὶ   ἔλεγε δαπανᾶν δοκεῖν· καὶ διὰ
[53, 11]   οὔτ´ ἀπιστήσαντες διαβαλεῖν τε αὐτὸν  καὶ   ἐλέγξαι ἐτόλμων, οἱ μὲν ὅτι
[53, 4]   πᾶν ἤτοι δικαιωθὲν πέπαυται  καὶ   ἐλεηθὲν σεσωφρόνισται, καὶ τὸ συναράμενόν
[53, 16]   ἐξ οὗπερ καὶ σεβαστὸν αὐτὸν  καὶ   ἑλληνίζοντές πως, ὥσπερ τινὰ σεπτόν,
[53, 7]   καὶ ἐκεῖνον διδομένην αὐτὴν ἀπώσασθαι  καὶ   ἐμὲ δεδομένην ἀποδιδόναι, ὑπὲρ ἄνθρωπόν
[53, 6]   καὶ τὸ συμφέρον, συμφορώτατον ἡγοῦμαι  καὶ   ἐμοὶ τὸ μήτε πράγματα ἔχειν
[53, 10]   οὕτω πολιτεύσησθε, αὐτοί τε εὐδαιμονήσετε  καὶ   ἐμοὶ χαριεῖσθε, ὅστις ὑμᾶς στασιάζοντας
[53, 5]   ἐς τοῦτο προήγαγεν ὑμᾶς ὥστε  καὶ   ἐμοῦ, καίπερ νέου ἔτι τότε
[53, 10]   πολεμικὰς τοῖς ἀεὶ ἀρίστοις τε  καὶ   ἐμφρονεστάτοις ἐπιτρέπετε, μήτε φθονοῦντές τισι,
[53, 9]   τοῖς μὲν ὀθνείοις τοῖς δὲ  καὶ   ἐμφυλίοις, γενόμενον καὶ τηλικαῦτα πράγματα
[53, 22]   τε τῇ τοῦ Τιβέριδος γεφύρᾳ  καὶ   ἐν Ἀριμίνῳ ἐποιήθησαν· αἱ δ´
[53, 1]   ἔπραξε, καὶ τὰς ἀπογραφὰς ἐξετέλεσε,  καὶ   ἐν αὐταῖς πρόκριτος τῆς γερουσίας
[53, 1]   ψηφισθεῖσαν ἤγαγε μετὰ τοῦ Ἀγρίππου,  καὶ   ἐν αὐτῇ τὴν ἱπποδρομίαν διά
[53, 32]   ἀεί τε τῷ Βρούτῳ συσπουδάσαντα  καὶ   ἐν πᾶσι τοῖς πολέμοις συστρατεύσαντα,
[53, 15]   τοῦ ἔθνους αὐτίκα αὐτὸν ἐξορμᾶσθαι  καὶ   ἐν τῇ ἀνακομιδῇ μὴ ἐγχρονίζειν,
[53, 33]   ἔν τε τῇ τοῦ Κράσσου  καὶ   ἐν τῇ τοῦ Ἀντωνίου συμφορᾷ
[53, 2]   κἀν τοῖς πολέμοις, ἄλλως τε  καὶ   ἐν τῇ τοῦ Ἀντωνίου τοῦ
[53, 23]   ἠτιμώθη ὑπὸ τοῦ Αὐγούστου, ὥστε  καὶ   ἐν τοῖς ἔθνεσιν αὐτοῦ κωλυθῆναι
[53, 21]   ἐστι. τὸ δ´ αὐτὸ τοῦτο  καὶ   ἐν τοῖς ἔπειτα πραχθεῖσι ποιήσω,
[53, 25]   τά τε ὑπερδέξια ἀεὶ προκαταλαμβάνοντες  καὶ   ἐν τοῖς κοίλοις τοῖς τε
[53, 9]   ἐστι πᾶσί τινα, ἄλλως τε  καὶ   ἐν τοσούτοις πολέμοις, τοῖς μὲν
[53, 13]   ῥαβδούχοις τέ σφας ἑκατέρους ὅσοισπερ  καὶ   ἐν τῷ ἄστει νενόμισται χρῆσθαι,
[53, 27]   ἔς τε τὸ θέατρον ἐσήγαγε  καὶ   ἐν τῷ δημαρχικῷ βάθρῳ παρεκαθίσατο.
[53, 32]   κατατίθεσθαι αὐτὴν μήτ´ αὖθις ἀνανεοῦσθαι,  καὶ   ἐν τῷ ὑπηκόῳ τὸ πλεῖον
[53, 28]   Αὔγουστος μετὰ Γαΐου Νωρβανοῦ ἦρξε,  καὶ   ἔν τε τῇ νουμηνίᾳ ὅρκους
[53, 17]   ἄκριτον τὸν ποιήσαντα αὐτὸ ὡς  καὶ   ἐναγῆ ἀπολλύναι. δημαρχεῖν μὲν γάρ,
[53, 13]   αἱρετοὺς χρῆσθαι, καὶ ἐπὶ πλείω  καὶ   ἐνιαυτοῦ χρόνον, ἐφ´ ὅσον ἂν
[53, 25]   ὁμόσε τε τοῖς Ῥωμαίοις ἐχώρησαν  καὶ   ἐνικήθησαν. καὶ οὕτως ἐκεῖνός τέ
[53, 12]   ὅπλα ἔχῃ καὶ στρατιώτας τρέφῃ.  καὶ   ἐνομίσθη διὰ ταῦτα μὲν
[53, 21]   παρὰ πάντων αὐτὴν εἰληφώς, ἔπραττε,  καὶ   ἐνομοθέτει πολλά. οὐδὲν δὲ δέομαι
[53, 17]   καὶ πανταχοῦ ὁμοίως ἄρχειν, ὥστε  καὶ   ἐντὸς τοῦ πωμηρίου καὶ τοὺς
[53, 4]   μετὰ ταῦθ´ ὑμῖν προσεκτησάμην, ἵνα  καὶ   ἐξ αὐτῶν τῶν ἔργων καταμάθητε
[53, 26]   ταῖς Ἄλπεσι τροπαιοφόρος οἱ ᾠκοδομήθη,  καὶ   ἐξουσία ἐδόθη τοῦ τῇ πρώτῃ
[53, 18]   τοῦ πατρὸς ἐπωνυμία τάχα μὲν  καὶ   ἐξουσίαν τινὰ αὐτοῖς, ἥν ποτε
[53, 23]   δὲ δὴ Γάλλος Κορνήλιος  καὶ   ἐξύβρισεν ὑπὸ τῆς τιμῆς. πολλὰ
[53, 32]   ὅπως ὅτι πλεῖστοι ὑπατεύωσιν, ἠθέλησε,  καὶ   ἔξω τοῦ ἄστεως αὐτὸ ἐποίησεν,
[53, 27]   στοὰν τὴν τοῦ Ποσειδῶνος ὠνομασμένην  καὶ   ἐξῳκοδόμησεν ἐπὶ ταῖς ναυκρατίαις καὶ
[53, 22]   δὴ ταῦτα Αὔγουστος ἔπραξε,  καὶ   ἐξώρμησε μὲν ὡς καὶ ἐς
[53, 12]   Δελματίαν ἀντέλαβε. καὶ τοῦτο μὲν  καὶ   ἐπ´ ἄλλων ἐθνῶν μετὰ ταῦτ´
[53, 5]   πάντα τὰ περιεστηκότα, καὶ ἔπραξα  καὶ   ἔπαθον ἅπερ ἴστε. ἐξ ὧν
[53, 11]   μὲν ἠναγκάζοντο οἱ δὲ ἐπλάττοντο.  καὶ   ἐπαινεῖν αὐτὸν οἱ μὲν οὐκ
[53, 2]   εὐδοκιμῶν τε οὖν ἐπὶ τούτοις  καὶ   ἐπαινούμενος ἐπεθύμησε καὶ ἑτέραν τινὰ
[53, 32]   μνημονεύοντα αὐτοῦ καὶ εἰκόνας ἔχοντα  καὶ   ἐπαίνους ποιούμενον· τό τε γὰρ
[53, 23]   τὸν Αὔγουστον ἀπελήρει, πολλὰ δὲ  καὶ   ἐπαίτια παρέπραττε· καὶ γὰρ καὶ
[53, 4]   καὶ τὴν πόλιν ἐκ μεγάλων  καὶ   ἐπαλλήλων κακῶν ἐξελέσθαι ἠθέλησα. ~ὄφελον
[53, 13]   χώραν ἐσέλθωσιν, ἑκάτεροι ὁμοίως ἀναλαμβάνουσι,  καὶ   ἐπειδὰν διάρξωσιν, εὐθὺς κατατίθενται. ~οὕτω
[53, 27]   δι´ ἐκείνου καὶ ἀπὼν ἑώρτασε·  καὶ   ἐπειδὴ οἰκία ἐν
[53, 25]   πρὸς τοὺς Καντάβρους ἅμα ἐπολέμησε,  καὶ   ἐπειδὴ μήτε προσεχώρουν οἱ ἅτε
[53, 33]   ἄλλα ὡς ἐλευθέροις σφίσι προσεφέρετο,  καὶ   ἐπειδὴ μὲν Τιριδάτης αὐτός,
[53, 28]   βεβαιοῦσα τὰς πράξεις αὐτοῦ ἐποιήσατο,  καὶ   ἐπειδὴ πλησιάζειν τε ἤδη τῇ
[53, 2]   ἐκ τῶν ἰδίων δῆθεν ἀνήλισκε,  καὶ   ἐπειδὴ χρημάτων τῷ δημοσίῳ ἐδέησεν,
[53, 13]   προσέταξεν) ἔπειτα δὲ τοὺς μὲν  καὶ   ἐπετησίους καὶ κληρωτοὺς εἶναι, πλὴν
[53, 24]   καίπερ ἀγνὼς ὤν, μετὰ μαρτύρων,  καὶ   ἐπήρετο εἰ γνωρίζοι ἑαυτόν, ἐπειδή
[53, 27]   αὐτοῖς Αὔγουστος ᾐτιάσατο, ἀλλὰ  καὶ   ἐπὶ πλεῖον ἐτίμησε. τούς τε
[53, 4]   ὑπ´ ἐμοῦ ἐθελῆσαι. οὐ μέντοι  καὶ   ἐπὶ πλεῖον ὑμᾶς ἐξηγήσομαι, οὐδὲ
[53, 1]   τῶν αἰχμαλώτων ἐγένετο. καὶ ταῦτα  καὶ   ἐπὶ πλείους ἡμέρας ἐπράχθη, οὐδὲ
[53, 14]   τέ τινες καὶ ἐκεῖσε ἔπεμψαν,  καὶ   ἐπὶ πλείω ἐνιαυτοῦ χρόνον ἔστιν
[53, 32]   πλειόνων δεόμενος, ἀπέδειξε· καὶ τοῦτο  καὶ   ἐπὶ πλείω ἔτη ἐγένετο. ἔμελλον
[53, 13]   τῶν ἀντιστρατήγων τοὺς αἱρετοὺς χρῆσθαι,  καὶ   ἐπὶ πλείω καὶ ἐνιαυτοῦ χρόνον,
[53, 29]   ἐσήγαγον καὶ κατεφόνευσαν. οὐ μέντοι  καὶ   ἐπὶ πολὺ ἥσθησαν· τῆς τε
[53, 12]   ἡγεμονεύεται, ἐπεὶ τό γε ἀρχαῖον  καὶ   ἐπὶ πολὺ καὶ σύνδυο καὶ
[53, 32]   αὐτὸ ἐποίησεν, ἵνα μὴ κωλυθῇ.  καὶ   ἐπί τε τούτῳ ἔπαινον ἔσχε,
[53, 28]   τινὰ ἐπί τε τῇ σωτηρίᾳ  καὶ   ἐπὶ τῇ ἀνακομιδῇ αὐτοῦ ἐγένετο.
[53, 26]   ἐπινίκια αὐτῷ καὶ ἐπὶ τούτοις  καὶ   ἐπὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς τότε
[53, 9]   ὑφ´ ὑμῶν κολασθήσεται. ἅπερ που  καὶ   ἐπὶ τοῦ πατρός μου γέγονεν·
[53, 18]   πάντων ἡμῶν δίδωσιν, οὐ μέντοι  καὶ   ἐπὶ τοῦτο ἀρχὴν ἐγένετο ἀλλ´
[53, 14]   διάρξωσιν, εὐθὺς κατατίθενται. ~οὕτω μὲν  καὶ   ἐπὶ τούτοις ἔκ τε τῶν
[53, 26]   που καὶ τὰ ἐπινίκια αὐτῷ  καὶ   ἐπὶ τούτοις καὶ ἐπὶ τοῖς
[53, 21]   αὐτὸς ἐκλεγόμενος προεβάλλετο, τοὺς δὲ  καὶ   ἐπὶ τῷ δήμῳ τῷ τε
[53, 29]   εἴ τις ἔλαιον οἴνῳ μεμιγμένον  καὶ   ἔπιε καὶ ἠλείψατο. ὅπερ που
[53, 12]   δ´ ἰσχυρότερα ὡς καὶ σφαλερὰ  καὶ   ἐπικίνδυνα καὶ ἤτοι πολεμίους τινὰς
[53, 12]   προστασίαν τῶν κοινῶν πᾶσαν ὡς  καὶ   ἐπιμελείας τινὸς δεομένων ὑπεδέξατο, οὔτε
[53, 5]   ἐμαυτὸν ἐς πάντα τὰ περιεστηκότα,  καὶ   ἔπραξα καὶ ἔπαθον ἅπερ ἴστε.
[53, 21]   πλῆθος αὖ συνελέγετο· οὐ μέντοι  καὶ   ἐπράττετό τι μὴ καὶ
[53, 10]   πόλιν ἔς τε πολέμους πολλοὺς  καὶ   ἐς κινδύνους μεγάλους αὖθις ἐμβαλεῖτε.
[53, 29]   τῆς Αἰγύπτου ἄρχων ἐπεστράτευσε.  καὶ   ἐς μὲν ὄψιν οὐδεὶς αὐτῷ
[53, 18]   ἐγένετο ἀλλ´ ἔς τε τιμὴν  καὶ   ἐς παραίνεσιν, ἵν´ αὐτοί τε
[53, 21]   νομίζεσθαι. ἐσέφερε μὲν γάρ τινα  καὶ   ἐς πᾶσαν τὴν γερουσίαν, βέλτιον
[53, 15]   ταῦθ´ οὕτω γίγνεται· πέμπονται δὲ  καὶ   ἐς τὰ ἕτερα, τὰ τοῦ
[53, 15]   πολιτικὰ τείχη μόνα τοὺς δὲ  καὶ   ἐς τὰ ξενικὰ ἀποστέλλει, ὥσπερ
[53, 7]   ἔς τε τὸ κοινὸν εὐεργετημάτων  καὶ   ἐς τὰ οἰκεῖα σεμνολογημάτων ἡμῖν
[53, 22]   ἔπραξε, καὶ ἐξώρμησε μὲν ὡς  καὶ   ἐς τὴν Βρεττανίαν στρατεύσων, ἐς
[53, 17]   ποιοῦνται καὶ τοὺς μὲν καταλέγουσι  καὶ   ἐς τὴν ἱππάδα καὶ ἐς
[53, 32]   πόλεως εὐθὺς ἐξώρμησεν, οὐ μέντοι  καὶ   ἐς τὴν Συρίαν ἀφίκετο, ἀλλ´
[53, 17]   καταλέγουσι καὶ ἐς τὴν ἱππάδα  καὶ   ἐς τὸ βουλευτικόν, τοὺς δὲ
[53, 21]   ἐνομοθέτει, ἀλλ´ ἔστι μὲν  καὶ   ἐς τὸ δημόσιον προεξετίθει, ὅπως,
[53, 30]   τῇ τῶν Ῥωμαίων πανηγύρει ἐσφέρεσθαι  καὶ   ἐς τὸ μέσον τῶν ἀρχόντων
[53, 30]   τε ἔθαψεν, ἐπαινέσας ὥσπερ εἴθιστο,  καὶ   ἐς τὸ μνημεῖον ᾠκοδομεῖτο
[53, 23]   ἔς τε τὸ αὐτῷ ἐκείνῳ  καὶ   ἐς τὸ τῷ δημοσίῳ συμφέρον)
[53, 19]   γὰρ ἔς τε τὴν βουλὴν  καὶ   ἐς τὸν δῆμον πάντα, καὶ
[53, 17]   ἀπολλύναι. δημαρχεῖν μὲν γάρ, ἅτε  καὶ   ἐς τοὺς εὐπατρίδας πάντως τελοῦντες,
[53, 25]   βασιλεύων ἔς τε τοὺς φίλους  καὶ   ἐς τοὺς συμμάχους τοῦ δήμου
[53, 16]   μὲν τὸ τῶν δὲ τὸ  καὶ   ἐσηγουμένων καὶ αἱρουμένων, Καῖσαρ
[53, 21]   μείζω προσκοπεῖσθαι, τοῦτό τε ἐποίει  καὶ   ἔστιν ὅτε καὶ ἐδίκαζε μετ´
[53, 16]   πέντε, καὶ μετὰ τοῦτο δέκα  καὶ   ἕτερα αὖθις δέκα πεμπτάκις
[53, 2]   ἐπὶ τούτοις καὶ ἐπαινούμενος ἐπεθύμησε  καὶ   ἑτέραν τινὰ μεγαλοψυχίαν διαδείξασθαι, ὅπως
[53, 18]   τινος ἔχειν δοκῶσιν· ~ἤδη δὲ  καὶ   ἕτερόν τι, μηδενὶ τῶν
[53, 19]   φράσω, εἴτ´ ὄντως οὕτως εἴτε  καὶ   ἑτέρως πως ἔχει. προσέσται μέντοι
[53, 32]   ἐν πᾶσι τοῖς πολέμοις συστρατεύσαντα,  καὶ   ἔτι καὶ τότε καὶ μνημονεύοντα
[53, 32]   οὐ μόνον οὐκ ἐμίσησεν ἀλλὰ  καὶ   ἐτίμησε. καὶ διὰ ταῦθ´
[53, 8]   μὲν πάλαι Ῥωμαίους καὶ ἀρετῆς  καὶ   εὐδοξίας ἐφεῖσθαι, νῦν δὲ ἐξίτηλον
[53, 8]   ὑμῶν καὶ εἰρηνούντων καὶ ὁμονοούντων  καὶ   εὐθενούντων καὶ τὸ μέγιστον ἐθελοντηδὸν
[53, 4]   τά τε στρατιωτικὰ ἀκμάζει μοι  καὶ   εὐνοίᾳ καὶ ῥώμῃ, καὶ χρήματα
[53, 10]   τοῦ τὴν πόλιν καὶ σώζεσθαι  καὶ   εὐπραγεῖν φιλοτιμούμενοι. καὶ τοὺς μὲν
[53, 19]   τινὰ καὶ χάριτι φιλίᾳ τε  καὶ   ἔχθρᾳ τισὶν ἐρρήθη, παρὰ γοῦν
[53, 26]   τοῦ αὐτοκράτορος τῷ Αὐγούστῳ ἔδωκε.  καὶ   ἐψηφίσθη μέν που καὶ τὰ
[53, 23]   ἀρχαιρεσίας συνῳκοδομημένα καὶ πλαξὶ λιθίναις  καὶ   ζωγραφήμασιν ἐπεκόσμησεν, Ἰούλια αὐτὰ ἀπὸ
[53, 19]   καὶ πολλοὶ συνέγραφον, κἀκ τούτου  καὶ   ἀλήθεια αὐτῶν, εἰ καὶ
[53, 26]   τὴν ὑπήκοον ἐσήγαγε, καὶ οὕτω  καὶ   Γαλατία μετὰ τῆς Λυκαονίας
[53, 23]   γραφὰς κατ´ αὐτοῦ πολλὰς ἀπήνεγκαν,  καὶ   γερουσία ἅπασα ἁλῶναί τε
[53, 12]   μετὰ ταῦτ´ ἐπράχθη, ὥς που  καὶ   διέξοδος τοῦ λόγου δηλώσει·
[53, 12]   Νουμιδία τε Ἀσία  καὶ   Ἑλλὰς μετὰ τῆς Ἠπείρου,
[53, 17]   ἐγένετο, προστίθενται, καὶ δι´ αὐτῆς  καὶ   ἐξαρίθμησις τῶν ἐτῶν τῆς
[53, 12]   Ἰβηρία, τε περὶ Ταρράκωνα  καὶ   Λυσιτανία, καὶ Γαλάται πάντες,
[53, 22]   ἐκστρατεύσειν δι´ αὐτῆς ἤμελλεν, ἐπεμελήθη.  καὶ   μὲν εὐθὺς τότε ἐγένετο,
[53, 12]   διὰ ταῦτα μὲν Ἀφρικὴ  καὶ   Νουμιδία τε Ἀσία
[53, 12]   Βρεττανικοῦ οὖσαν. ταῦτά τε οὖν  καὶ   Συρία κοίλη καλουμένη
[53, 15]   πᾶσί σφισιν, ἀλλ´ ὥς που  καὶ   χρεία ἀπῄτει, ἐτάχθη· καὶ
[53, 18]   δὲ τὴν τοῦ ἀξιώματος λαμπρότητα.  καὶ   γε τοῦ πατρὸς ἐπωνυμία
[53, 19]   ἐκ πολλῶν ὧν ἀνέγνων  καὶ   ἤκουσα καὶ εἶδον τεκμήρασθαι.
[53, 29]   ἔλαιον οἴνῳ μεμιγμένον καὶ ἔπιε  καὶ   ἠλείψατο. ὅπερ που πάνυ ὀλίγοις
[53, 5]   ποτὲ καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν,  καὶ   ἡμᾶς τοὺς ἐν τῇδε τῇ
[53, 8]   δαιμονιώτερος εὑρεθείη; ὅστις, Ζεῦ  καὶ   Ἥρακλες, στρατιώτας τοσούτους καὶ τοιούτους,
[53, 23]   τέ οἱ καὶ συμβιωτοῦ ὄντος,  καὶ   ἠτιμώθη ὑπὸ τοῦ Αὐγούστου, ὥστε
[53, 12]   ὡς καὶ σφαλερὰ καὶ ἐπικίνδυνα  καὶ   ἤτοι πολεμίους τινὰς προσοίκους ἔχοντα
[53, 11]   αὐτοῦ οἱ δὲ τὴν γνώμην,  καὶ   ἤχθοντο οἱ μὲν τῇ πραγματείᾳ
[53, 14]   περὶ τοὺς βουλευτὰς τούς γε  καὶ   θανατοῦν τοὺς ἀρχομένους ἐξουσίαν ἔχοντας
[53, 13]   καὶ προσενεανιεύσατο εἰπὼν ὅτι, ἂν  καὶ   θᾶττον ἡμερωθῇ, θᾶττον αὐτοῖς καὶ
[53, 20]   σοι καθωσιώμεθα" καὶ μὲν  καὶ   θῦσαι ἐπὶ τούτῳ πάντας ἐποίει,
[53, 10]   ἐν τῷ κοινῷ μόνον ἀλλὰ  καὶ   ἰδίᾳ ἀκριβῶς παρατηρεῖσθε, ὅπως μὴ
[53, 8]   ἐπιβουλὰς προορῶμαι. καὶ διὰ ταῦτα  καὶ   ἰδιωτεῦσαι μᾶλλον εὐκλεῶς μοναρχῆσαι
[53, 9]   ἀνηρτημένα διοικοῖτο. ~δι´ οὖν ταῦτα  καὶ   ἱκετεύω καὶ δέομαι πάντων ὑμῶν
[53, 17]   ἂν ἀεὶ κρατῶν ἐθελήσῃ.  καὶ   ἵνα γε μὴ ἐκ δυναστείας
[53, 14]   οἷς ἄρξαι ἐπέτρεψαν· καί τινες  καὶ   ἱππεῦσιν ἀντὶ τῶν βουλευτῶν ἔθνη
[53, 9]   μου γέγονεν· ἐκεῖνος μὲν γὰρ  καὶ   ἰσόθεος ἀπεδείχθη καὶ τιμῶν ἀιδίων
[53, 21]   μετ´ αὐτῶν. ἔκρινε μὲν γὰρ  καὶ   καθ´ ἑαυτὴν βουλὴ πᾶσα
[53, 22]   τὴν ἀρχὴν διῴκησε, λέξω δὲ  καὶ   καθ´ ἕκαστον ὅσα ἀναγκαῖόν ἐστι
[53, 10]   ῥᾳδίως διοικεῖσθαι δυναμένων ἀμελήσητε. ~καίτοι  καὶ   καθ´ ἕκαστον τῶν μειζόνων οὐκ
[53, 19]   πρός τε τὸ πολέμιον ἀεὶ  καὶ   καθ´ ἡμέραν ὡς εἰπεῖν γίγνεταί
[53, 1]   τε ἀποθήκας τῶν βιβλίων, ἐξεποίησε  καὶ   καθιέρωσε. καὶ τὴν πανήγυριν τὴν
[53, 8]   ἀποθανεῖν ὑπὲρ τοῦ μέγα τι  καὶ   καλὸν πεποιηκέναι δόξαι ἠθέλησαν, πῶς
[53, 0]   καθιερώθη. η. Ὡς Καῖσαρ Ἄστυρσι  καὶ   Καντάβροις ἐπολέμησεν. θ. Ὡς Γαλατία
[53, 17]   ἐτῶν τῆς ἀρχῆς αὐτῶν, ὡς  καὶ   κατ´ ἔτος αὐτὴν μετὰ τῶν
[53, 25]   ἐμβαλὼν ῥᾷστά τε αὐτούς, ἅτε  καὶ   κατ´ ὀλίγους προσπίπτοντάς σφισιν, ἐνίκησε,
[53, 18]   ἔχοντες κατά τε τοὺς νόμους  καὶ   κατὰ τὸ ἤδη πάτριον νομίζουσι.
[53, 20]   λοιπούς, κατά τε τὰς ὁδοὺς  καὶ   κατὰ τοὺς στενωποὺς περινοστήσας, καθιερῶσαί
[53, 19]   τε παραδυναστευόντων σφίσι βουλήματα ὑποπτεύεται.  καὶ   κατὰ τοῦτο πολλὰ μὲν οὐ
[53, 24]   ἐπειδήπερ αὔξειν ἤρχετο, μέλλοντές που  καὶ   κατὰ τούτου τὰ αὐτά, ἄν
[53, 14]   δοκιμάσῃ. ἐκαινοτομήθη μὲν γάρ τι  καὶ   κατὰ τούτους, ἀλλ´ ἐπειδὴ ταχὺ
[53, 22]   ἔς τε τὴν Ἰβηρίαν ἀφίκετο,  καὶ   κατεστήσατο καὶ ἐκείνην. ~μετὰ δὲ
[53, 29]   χωρία αὐτοὺς ἐπιτήδειά σφισιν ἐσήγαγον  καὶ   κατεφόνευσαν. οὐ μέντοι καὶ ἐπὶ
[53, 21]   πρότερον, καί τισι καὶ πρεσβείαις  καὶ   κηρυκείαις καὶ δήμων καὶ βασιλέων
[53, 12]   κοίλη καλουμένη τε Φοινίκη  καὶ   Κιλικία καὶ Κύπρος καὶ Αἰγύπτιοι
[53, 6]   οὗπερ ἕνεκα πολλοὶ καὶ πολεμεῖν  καὶ   κινδυνεύειν πολλάκις αἱροῦνται, πῶς μὲν
[53, 8]   Κούρτιος Ῥήγουλος οἱ Δέκιοι  καὶ   κινδυνεῦσαι καὶ ἀποθανεῖν ὑπὲρ τοῦ
[53, 13]   δὲ τοὺς μὲν καὶ ἐπετησίους  καὶ   κληρωτοὺς εἶναι, πλὴν εἴ τῳ
[53, 3]   ὅσον οὐ πείθουσί τινας, ἀλλὰ  καὶ   κόβαλοι δοκοῦσιν εἶναι. οὐ μὴν
[53, 29]   κἀκ τούτου στρατιώτας συχνοὺς ὡς  καὶ   κομιοῦντας αὐτὰ λαβόντες ἔς τε
[53, 12]   τε Φοινίκη καὶ Κιλικία  καὶ   Κύπρος καὶ Αἰγύπτιοι ἐν τῇ
[53, 27]   ὅτι στρατηγῶν ἄρκτους τε τριακοσίας  καὶ   Λιβυκὰ ἕτερα θηρία ἴσα ἐν
[53, 27]   τε ἐν τῷ τότε χρόνῳ  καὶ   λίπα ἀσκεῖν μάλιστα ἐδόκουν, ἐπεκάλεσε.
[53, 17]   βραχύτατον μὴ ὅτι ἔργῳ ἀλλὰ  καὶ   λόγῳ ἀδικεῖσθαι δόξωσι, καὶ ἄκριτον
[53, 32]   αὐτὴν ἐπιτρέπεσθαι. ~ῥαΐσας δ´ οὖν,  καὶ   μαθὼν τὸν Μάρκελλον οὐκ ἐπιτηδείως
[53, 3]   οὐδὲ ἑτέρου λέγοντος πιστεύειν βούλεται,  καὶ   μάλισθ´ ὅτι πᾶς παντὶ τῷ
[53, 4]   γοῦν βοηθῆσον ἡμῖν ἕτοιμον ἔτι  καὶ   μᾶλλον εἶναι. τά τε στρατιωτικὰ
[53, 32]   τὴν Συρίαν ἀφίκετο, ἀλλ´ ἔτι  καὶ   μᾶλλον μετριάζων ἐκεῖσε μὲν τοὺς
[53, 23]   τῆς τιμῆς. πολλὰ μὲν γὰρ  καὶ   μάταια ἐς τὸν Αὔγουστον ἀπελήρει,
[53, 6]   δύνασθαι, ἔμοιγε πιστευσάτω. πολλὰ γὰρ  καὶ   μεγάλα καταλέξαι ἔχων ὅσα καὶ
[53, 7]   ἀλλ´ ἵνα εἰδῆτε ὅτι πολλῶν  καὶ   μεγάλων ἔς τε τὸ κοινὸν
[53, 7]   οὔθ´ ὅτι τοὺς ἐμφυλίους πολέμους  καὶ   μεγίστους καὶ ποικιλωτάτους διὰ πάντων
[53, 24]   ἐπικουρίαν μετὰ τῶν ἑαυτοῦ δούλων  καὶ   μεθ´ ἑτέρων τινῶν μισθωτῶν ποιησάμενος,
[53, 19]   πως ὡς πράττεται διαθροεῖται.  καὶ   μέντοι καὶ τὸ τῆς ἀρχῆς
[53, 20]   (ἐδημάρχει γάρ) καὶ ἐκείνους τε  καὶ   μετὰ ταῦτα καὶ τοὺς λοιπούς,
[53, 33]   ἐς τὴν βουλὴν αὐτοὺς ἐσήγαγε,  καὶ   μετὰ τοῦτ´ ἐπιτραπεὶς παρ´ αὐτῆς
[53, 16]   ἄλλα ἔτη πέντε, εἶτα πέντε,  καὶ   μετὰ τοῦτο δέκα καὶ ἕτερα
[53, 11]   ἀναγιγνώσκοντος αὐτοῦ διεβόων πολλὰ δὲ  καὶ   μετὰ τοῦτο, μοναρχεῖσθαί τε δεόμενοι
[53, 0]   γερουσίᾳ ὡς τῆς μοναρχίας ἀφιστάμενος  καὶ   μετὰ τοῦτο τὰ ἔθνη πρὸς
[53, 11]   οὐκ ἤθελον, ἀλλὰ πολλὰ μὲν  καὶ   μεταξὺ ἀναγιγνώσκοντος αὐτοῦ διεβόων πολλὰ
[53, 21]   σφίσι πολλὴν ἔνεμε, καί τινα  καὶ   μετέγραφε. τὸ δὲ δὴ πλεῖστον
[53, 8]   καὶ ὑπὸ πολλῶν ἅμα διαγόμενα  καὶ   μὴ ἐς ἕνα τινὰ ἀνηρτημένα
[53, 25]   ἀργύριόν τέ τι ῥητόν, ὡς  καὶ   μηδὲν δεινὸν ἄλλο δράσων, ᾔτησε,
[53, 9]   μὲν γὰρ καὶ ἀσφαλῶς ζήσειν  καὶ   μηδὲν ὑπὸ μηδενὸς μήτε ἔργῳ
[53, 10]   τοὺς κειμένους νόμους ἰσχυρῶς φυλάττετε,  καὶ   μηδένα αὐτῶν μεταβάλητε· τὰ γὰρ
[53, 17]   τινός, ἂν μὴ συνεπαινῶσι, παύειν,  καὶ   μήθ´ ὑβρίζεσθαι κἂν ἄρα τι
[53, 8]   καὶ πόλεις καὶ ἔθνη κεκτημένος,  καὶ   μήτ´ ἀλλοφύλου τινὸς ἔτι προσπολεμοῦντός
[53, 6]   ὑπήκοα, καὶ πολιτεύεσθε ὥσπερ εἰώθειτε.  ~καὶ   μήτε θαυμάσητε εἰ ταῦθ´ οὕτω
[53, 32]   συστρατεύσαντα, καὶ ἔτι καὶ τότε  καὶ   μνημονεύοντα αὐτοῦ καὶ εἰκόνας ἔχοντα
[53, 8]   οὐδ´ εἰ μυριάκις ἀποθανεῖν  καὶ   μοναρχῆσαί με ἔδει· τοῦτο δὲ
[53, 29]   Ῥωμαίων οὗτοι, νομίζω δ´ ὅτι  καὶ   μόνοι, τοσοῦτον ἐπὶ πολέμῳ τῆς
[53, 18]   ἄντικρυς ἐδόθη, προσεκτήσαντο, ὑφ´ οὗπερ  καὶ   μόνου καὶ ἐκεῖνα ἂν καὶ
[53, 16]   αὖθις τότε ἀνανεούμενοι· καὶ τοῦτο  καὶ   νῦν γίγνεται. δ´ οὖν
[53, 14]   ὑπατεύοντες ἡγεμονίας ἐθνῶν ἔσχον,  καὶ   νῦν ἔστιν ὅτε γίγνεται· τῇ
[53, 18]   Δομιτιανὸς διὰ βίου· οὐ μέντοι  καὶ   νῦν ἔτι τοῦτο γίγνεται· τὸ
[53, 18]   κατὰ τὸ ἤδη πάτριον νομίζουσι.  καὶ   νῦν μὲν πᾶσαι ἅμα αὐτοῖς
[53, 17]   τῶν νόμων ὡς πλήθει γενόμεναι  καὶ   νῦν πλὴν τῆς τῶν τιμητῶν
[53, 20]   τῷ Αὐγούστῳ κατηνάγκασεν· ἀφ´ οὗπερ  καὶ   νῦν προστρεπόμενοι τὸν κρατοῦντα λέγειν
[53, 13]   τήν τε στρατιωτικὴν σκευὴν φοροῦντας  καὶ   ξίφος, οἷς γε καὶ στρατιώτας
[53, 23]   τῷ Ταύρῳ τῷ Στατιλίῳ ὑπάτευσε,  καὶ   Ἀγρίππας τὰ Σέπτα ὠνομασμένα
[53, 14]   ἐκ τῶν ὁμοτίμων, οὓς ἂν  καὶ   αὐτοκράτωρ δοκιμάσῃ. ἐκαινοτομήθη μὲν
[53, 22]   καὶ ἐκείνοις καὶ δῆμος  καὶ   αὐτοκράτωρ ἐπίκοινον ἀεὶ χρῶνται;
[53, 4]   τὸ μέγιστον, οὕτω καὶ ὑμεῖς  καὶ   δῆμος διάκεισθε πρός με
[53, 22]   ὁπότε καὶ τούτοις καὶ ἐκείνοις  καὶ   δῆμος καὶ αὐτοκράτωρ
[53, 29]   προεχώρει· τε γὰρ ἐρημία  καὶ   ἥλιος τά τε ὕδατα
[53, 25]   παρεῖχον, ἐν ἀπόρῳ παντάπασιν ἐγένετο.  καὶ   μὲν ἔκ τε τοῦ
[53, 20]   λέγειν εἰώθαμεν ὅτι σοι καθωσιώμεθα"  καὶ   μὲν καὶ θῦσαι ἐπὶ
[53, 23]   αὐτὰ ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου προσαγορεύσας.  καὶ   μὲν οὐχ ὅπως φθόνον
[53, 23]   δοθῆναι καὶ ἑαυτοὺς βουθυτῆσαι ἐψηφίσατο.  καὶ   μὲν περιαλγήσας ἐπὶ τούτοις
[53, 17]   μόνον οἱ νικήσαντές τινας ἀλλὰ  καὶ   οἱ ἄλλοι πάντες, πρὸς δήλωσιν
[53, 29]   προπαρεσκευάσαντο. κἀν τῷ πόνῳ τούτῳ  καὶ   οἱ βάρβαροί σφισι προσεπέθεντο. τέως
[53, 12]   τε καὶ Βελγικοί, αὐτοί τε  καὶ   οἱ ἔποικοί σφων· Κελτῶν γάρ
[53, 30]   Καίσαρος, Μαρκέλλου δὲ ὠνομασμένου ἐτίμησεν,  καὶ   οἱ καὶ εἰκόνα χρυσῆν καὶ
[53, 25]   οἵ τε Σάλασσοι ἐπαναστάντες αὐτῷ  καὶ   οἱ Κάνταβροι οἵ τε Ἄστυρες
[53, 12]   Γαλάται πάντες, οἵ τε Ναρβωνήσιοι  καὶ   οἱ Λουγδουνήσιοι Ἀκυιτανοί τε καὶ
[53, 32]   ἀφ´ οὗ δὴ καὶ ἐκεῖνος  καὶ   οἱ μετ´ αὐτὸν αὐτοκράτορες ἐν
[53, 16]   αὐτὸν μοναρχῆσαι. καὶ διὰ τοῦτο  καὶ   οἱ μετὰ ταῦτα αὐτοκράτορες, καίτοι
[53, 14]   οὓς ἂν κλῆρος ἀποδείξῃ,  καὶ   οἱ παρεδρεύοντες τοῖς τὸ κῦρος
[53, 5]   εἰρήνῃ καὶ ὁμονοίᾳ, καθάπερ ποτὲ  καὶ   οἱ πατέρες ἡμῶν, καὶ ἡμᾶς
[53, 7]   καὶ τοιαῦτα ταῦτά ἐστιν ὅσα  καὶ   οἷα οὐδὲ σύμπαντες οἱ πατέρες
[53, 22]   ἐς νόμισμα κατέκοψε τοῦ δὴ  καὶ   οἴκοθεν πάνθ´ ὅσα γε καὶ
[53, 14]   ἐξουσίαν ἔχοντας ἐνομίσθη. πέμπονται γὰρ  καὶ   οἷς οὐκ ἔξεστι τοῦτο, ἐς
[53, 24]   ὥστε καὶ προγράψαι ὅτι ἄθραυστον  καὶ   ὁλόκληρον τῷ διαδόχῳ τὴν πόλιν
[53, 19]   δημοκρατουμένους αὐτοὺς σωθῆναι. οὐ μέντοι  καὶ   ὁμοίως τοῖς πρόσθεν τὰ μετὰ
[53, 5]   τὴν πόλιν, ἀλλ´ ἐν εἰρήνῃ  καὶ   ὁμονοίᾳ, καθάπερ ποτὲ καὶ οἱ
[53, 8]   ἀλλὰ πάντων ὑμῶν καὶ εἰρηνούντων  καὶ   ὁμονοούντων καὶ εὐθενούντων καὶ τὸ
[53, 24]   ὥσπερ οὐκ ἐξὸν τῷ κακῷ  καὶ   ὃν οὐκ ᾔδει πρότερον συκοφαντῆσαι.
[53, 13]   οὐκ ἐκ τῶν ὑπατευκότων εἰσί,  καὶ   ὀνομάζονται ἐπ´ αὐτοῦ τοῦ ἀριθμοῦ
[53, 12]   ὦσιν, αὐτὸς δὲ δὴ μόνος  καὶ   ὅπλα ἔχῃ καὶ στρατιώτας τρέφῃ.
[53, 14]   μὲν αὐτοκράτωρ ὅποι τέ τινα  καὶ   ὁπότε ἤθελεν ἔστελλε, καὶ πολλοὶ
[53, 31]   {ἐν} παραπετάσμασι κατὰ κορυφὴν διαλαβεῖν  καὶ   ὀρχηστήν τινα ἱππέα γυναῖκά τε
[53, 32]   ἐν ταὐτῷ οὖσι συμβῇ, ἔστειλε.  καὶ   ὃς ἐκ μὲν τῆς πόλεως
[53, 25]   τοὺς Σαλάσσους Τερέντιον Οὐάρρωνα ἔπεμψε.  καὶ   ὃς πολλαχῇ ἅμα, ὅπως μὴ
[53, 4]   ὅσα μοι ὑμεῖς ἐπετρέψατε, ἀλλὰ  καὶ   ὅσα αὐτὸς μετὰ ταῦθ´ ὑμῖν
[53, 13]   πάντες ὁμοίως οἱ ἀντιστράτηγοι χρῶνται,  καὶ   ὅσοι γε οὐκ ἐκ τῶν
[53, 10]   ὅσα προστάττουσιν ὑμῖν οὗτοι ποιεῖν  καὶ   ὅσων ἀπαγορεύουσιν ἀπέχεσθαι, μὴ τῷ
[53, 32]   ἐπί τε τούτῳ ἔπαινον ἔσχε,  καὶ   ὅτι Λούκιον ἀνθ´ ἑαυτοῦ Σήστιον
[53, 20]   ὅτι τε ἐπὶ μέγα αὐξήσοι  καὶ   ὅτι πᾶσαν τὴν πόλιν ὑποχειρίαν
[53, 10]   τοιούτους ἀπέδειξα, ἂν δ´ ἀδυνατήσητε  καὶ   ὁτιοῦν αὐτῶν πρᾶξαι, ἐμὲ μὲν
[53, 29]   πέμψαντες πρὸς τὸν Αἰμίλιον, πρὶν  καὶ   ὁτιοῦν ἐκφῆναί οἱ, σῖτόν τε
[53, 7]   ἂν εἶπον αὐτὰ ἀρχήν, εἰ  καὶ   ὁτιοῦν πλεονεκτήσειν ἀπ´ αὐτῶν ἤμελλον)
[53, 18]   ἀπὸ πάσης ἀναγκαίας νομίσεώς εἰσι  καὶ   οὐδενὶ τῶν γεγραμμένων ἐνέχονται. καὶ
[53, 31]   ἐς τὰ μάλιστα αὐτὸν ὄντα,  καὶ   οὐκ ἐβούλετο παρ´ ἑαυτοῦ δὴ
[53, 5]   καὶ ὑπὲρ τὴν δύναμιν κατέπραξα·  καὶ   οὐκ ἔστιν τι τῶν
[53, 8]   γὰρ καὶ πεπόνημαι καὶ τεταλαιπώρημαι,  καὶ   οὐκέτ´ οὔτε τῇ ψυχῇ οὔτε
[53, 14]   ἰσαρίθμους τε γὰρ τοῖς ἔθνεσι,  καὶ   οὓς ἂν ἐθελήσῃ, κληροῦσθαι κελεύει.
[53, 8]   αὐτεπάγγελτος καὶ ἀρχῆς τηλικαύτης ἀφίσταμαι  καὶ   οὐσίας τοσαύτης ἀπαλλάττομαι. ὥστ´ εἴπερ
[53, 26]   ἀλλ´ ἐς τὴν ὑπήκοον ἐσήγαγε,  καὶ   οὕτω καὶ Γαλατία μετὰ
[53, 7]   τοι τοσοῦτόν τε ἰσχύσαντας ἡμᾶς  καὶ   οὕτω καὶ τῇ ἀρετῇ καὶ
[53, 14]   τῷ αὐτοκράτορι καὶ ἐκεῖνοι προσετέθησαν,  καὶ   οὕτω καὶ τούτοις αὐτὸς τρόπον
[53, 18]   καὶ οὐδενὶ τῶν γεγραμμένων ἐνέχονται.  καὶ   οὕτως ἐκ τούτων τῶν δημοκρατικῶν
[53, 25]   τοῖς Ῥωμαίοις ἐχώρησαν καὶ ἐνικήθησαν.  καὶ   οὕτως ἐκεῖνός τέ τινα ἔλαβε,
[53, 8]   πονηροῖς τισιν ἀνδράσιν ἐπιτρέψαι,  καὶ   ὀχλοκρατίᾳ τινί, ἐξ ἧς οὐ
[53, 9]   σύνοιδα, πιστεύω. ἂν δέ τι  καὶ   πάθω, οἷα πολλοῖς συμβαίνει (οὐδὲ
[53, 18]   αὐτοί τε τοὺς ἀρχομένους ὡς  καὶ   παῖδας ἀγαπῷεν καὶ ἐκεῖνοί σφας
[53, 28]   πάντα τε ὅσα βούλοιτο ποιοίη  καὶ   πάνθ´ ὅσα ἀβουλοίη μὴ πράττῃ.
[53, 9]   ἄρχειν ἀλλὰ καὶ ἄρχεσθαι ἐπίσταμαι,  καὶ   πάνθ´ ὅσα ἄλλοις ἐπέταξα, καὶ
[53, 5]   καὶ ὑπὲρ τὴν ἡλικίαν ἐποίησα  καὶ   πάντα εὐτυχῶς καὶ ὑπὲρ τὴν
[53, 21]   αὐτὰ μελετῶντες ἀκριβοῦσιν. οὐ μέντοι  καὶ   πάντα ἰδιογνωμονῶν ἐνομοθέτει, ἀλλ´ ἔστι
[53, 8]   οὐ μόνον οὐδὲν χρηστὸν ἀλλὰ  καὶ   πάντα τὰ δεινότατα ἀεὶ πᾶσιν
[53, 11]   μετὰ τοῦτο, μοναρχεῖσθαί τε δεόμενοι  καὶ   πάντα τὰ ἐς τοῦτο φέροντα
[53, 19]   σωτηριωδέστερον μετεκοσμήθη καὶ γάρ που  καὶ   παντάπασιν ἀδύνατον ἦν δημοκρατουμένους αὐτοὺς
[53, 3]   μηδεμίαν αἰσχύνην ψευδολογίας ὀφλήσειν, ἀλλὰ  καὶ   πάντας ἀνθρώπους εὐδοξίᾳ νικήσειν. ~ὅτι
[53, 17]   ξενικοῦ καὶ τοῦ πολιτικοῦ ἀεὶ  καὶ   πανταχοῦ ὁμοίως ἄρχειν, ὥστε καὶ
[53, 16]   εἰπεῖν διετάχθη· τῷ γὰρ ἔργῳ  καὶ   πάντων καὶ διὰ παντὸς αὐτὸς
[53, 4]   δῆμος διάκεισθε πρός με ὥστε  καὶ   πάνυ ἂν προστατεῖσθαι ὑπ´ ἐμοῦ
[53, 9]   καὶ τηλικαῦτα πράγματα ἐπιτραπέντα, ἀρέσαι)  καὶ   πάνυ ἑτοίμως καὶ πρὸ τοῦ
[53, 23]   τινὰ ἐπ´ αὐτοῖς ὠφλίσκανεν, ἀλλὰ  καὶ   πάνυ καὶ πρὸς αὐτοῦ ἐκείνου
[53, 31]   οὐδεὶς γὰρ ἐπέτρεψεν. ἐθαύμαζον μέντοι  καὶ   πάνυ πάντες αὐτοῦ ὅτι τὸν
[53, 19]   οὐ γιγνόμενα θρυλεῖται, πολλὰ