HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, La Logique. La réfutation des sophistes. Deuxième section (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)

γ = 29 formes différentes pour 178 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Section, chapitre

[2, 17]   τὸ δοκεῖν εὐλαβητέον, ἐπεὶ τό γ´ ἐρωτᾶν ἀμφίβολα καὶ τὰ (παρὰ

[2, 21]   οἷον οὗτος ὁ λόγος· Ἆρά γ´ ἐστὶ τὸ οὗ καταλύεις οἰκία;

[2, 22]   μόνον οὗτος ψῆφον· Καὶ οὗτός γ´ ἔχει" φασί, μίαν μόνον παρὰ

[2, 22]   ἀλλήλοις λέγεται· ἀλλὰ μὴν τό γ´ ὁρᾶν αἰσθάνεσθαί τί ἐστιν, ὥστε

[2, 25]   ὁ λέγων ἄδικα νικᾶται· λέγει γὰρ ἃ λέγειν ἐστὶ δίκαια, ἁπλῶς

[2, 24]   αὐτὴ λύσις πρὸς ἅπαντας. Ἐπεὶ γὰρ ἀδιόριστόν ἐστι τὸ πότε λεκτέον

[2, 32]   ἔστιν οὗτος, οὐ τοῦτον· οὐδὲ γὰρ ἂν ἑλληνίζοι οὕτως τὸ ἐρώτημα

[2, 17]   ἐρωτημάτων, προενστατέον καὶ προαγορευτέον· οὕτω γὰρ ἂν μάλιστα τὸν πυνθανόμενον κωλύσειεν.

[2, 17]   οὐδὲν γὰρ μᾶλλον θατέρῳ· ὁποτέρῳ γὰρ ἂν οὐδὲν διαφέρει. Οὐ μὴν

[2, 17]   μάλιστα προσθετέον τὸ δοκεῖν· οὕτω γὰρ ἂν οὔτ´ ἔλεγχος οὔτε παράδοξον

[2, 17]   ὁ ἄνθρωπος τῶν ζῴων. Τὸν γὰρ ἄνθρωπον τῶν ζῴων λέγομεν ὅτι

[2, 22]   καὶ τοὺς καθ´ ἕκαστον· τὸ γὰρ ἄνθρωπος καὶ ἅπαν τὸ κοινὸν

[2, 19]   τῷ τὸν τυφλὸν ὁρᾶν· ἄνευ γὰρ ἀντιφάσεως οὐκ ἦν ἔλεγχος. Ὅσοις

[2, 17]   τοῦτον τὸν Κορίσκον ἄμουσον. Ὁ γὰρ αὐτὸς ἔσται λόγος τὸ τοῦτον

[2, 22]   τόδε ἀλλὰ τοιόνδε σημαίνει· ὁ γὰρ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῆς

[2, 17]   πότερον ὡς αἱ γνῶμαι (καλοῦσι γὰρ γνώμας καὶ τὰς ἀληθεῖς δόξας

[2, 22]   συνάγει ἐπὶ τοῦ ὅσα· τὰ γὰρ δέκα ποσά. Εἰ οὖν ἤρετο

[2, 19]   ἔστι δ´ ἃ οὔ· τὰ γὰρ δέοντα λέγεται πολλαχῶς· ἐὰν δὲ

[2, 20]   καὶ σύνθεσιν πῶς λυτέον· ἂν γὰρ διαιρούμενος καὶ συντιθέμενος ὁ λόγος

[2, 17]   ἢ ἔλεγχος ἢ οὔ. Τί γὰρ διαφέρει ἐρωτῆσαι (εἰ Καλλίας καὶ

[2, 17]   καὶ ὃ ἀπέφησε φῆσαι. Ὡς γὰρ διορθοῦνταί τινες, οὐδὲν ὄφελος. Οὐ

[2, 33]   ἕν, ἢ ἕτερον· τοῖς μὲν γὰρ δοκεῖ ταὐτὸ σημαίνειν τὸ ὂν

[2, 22]   βλέπων λέγει τὸ ὁμώνυμον· οὕτως γὰρ δόντος ἔσται ἔλεγχος. Ὅμοιοι δὲ

[2, 22]   γένη τῶν κατηγοριῶν. Ὁ μὲν γὰρ ἔδωκεν ἐρωτηθεὶς μὴ ὑπάρχειν τι

[2, 20]   τινες τοῦτον καὶ ἄλλως. Εἰ γὰρ ἔδωκεν ὡς δύναται ποιεῖν, οὔ

[2, 24]   Ἴσως δ´ οὐδ´ οὕτως· οὐ γὰρ εἰ ἀγαθὸν καὶ τούτου, ἀγαθὸν

[2, 17]   γὰρ πλείους αἱ προτάσεις· οὐ γὰρ εἰ ἀληθὲς εἰπεῖν, διὰ τοῦτο

[2, 17]   φέρων, ἄδηλον εἰ ἐλήλεγκται· ἄδηλον γὰρ εἰ ἀληθῆ λέγει νῦν. Εἰ

[2, 25]   κατὰ δόξαν τοῦ κρίναντος· οὐ γάρ, εἰ δίκαιον τῳδὶ ἢ ὡδί,

[2, 25]   ὁ τοῦ κλέπτου λόγος· οὐ γάρ, εἰ κακόν ἐστιν ὁ κλέπτης,

[2, 25]   γε αὐτὰ δίκαιον εἶναι· οὐ γάρ, εἰ λέγειν δίκαιον, ἀνάγκη δίκαια

[2, 25]   ταῦτα δ´ ἦν ἄδικα. Οὐ γάρ, εἰ παθεῖν τι ἀδίκως αἱρετόν,

[2, 18]   ψευδὴς συλλογισμὸς λέγεται διχῶς (ἢ γὰρ εἰ συλλελόγισται ψεῦδος, ἢ εἰ

[2, 28]   καθόλου, οἷον ἀνθρώπῳ ζῷον (ἀξιοῦται γάρ, εἰ τόδε μετὰ τοῦδε, καὶ

[2, 24]   εἶναι (οὐ) λέγεται πολλαχῶς· οὐ γὰρ εἴ ποτέ τι σημαίνομεν ἀφελόντες,

[2, 24]   παραλιπόντες ἀληθὲς συμπεπεράνθαι φασί (πάντα γὰρ εἶναι καὶ πολὺν καὶ ὀλίγον)

[2, 20]   Ἢ ἄλλο σημαίνει διαιρεθέν; ἀληθὲς γὰρ εἰπεῖν νῦν ὅτι σὺ γέγονας,

[2, 30]   ἀγαθὸν μήτε κακόν (οὐκ ἔστι γὰρ ἑκάτερον ἑκάτερον) ὥστε ταὐτὸ ἀγαθὸν

[2, 16]   καθάπερ ἐν τοῖς διαγράμμασιν· καὶ γὰρ ἐκεῖ ἀναλύσαντες ἐνίοτε συνθεῖναι πάλιν

[2, 17]   ἴσως οὐ ταὐτὸ σημαίνει (οὐδὲ γὰρ ἐκεῖ τοὔνομα) ὥστε τί διαφέρει;

[2, 27]   μεταστρεπτέον ὡς οὐ διειλεγμένον· ὁ γὰρ ἔλεγχος ἄνευ τοῦ ἐξ ἀρχῆς.

[2, 33]   οὐκ ἄξιος καταφρονεῖσθαι. Ὅταν μὲν γὰρ ἐλλείπῃ τι τῶν τοιούτων ἐρωτημάτων

[2, 24]   τὰ ὀλιγάκις ὀλίγα ὀλίγα; φανερὸν γὰρ ἐν ἅπασι τούτοις ὅτι οὐκ

[2, 22]   ὅπερ ἐν ταῖς ὁμωνυμίαις· οἴεται γὰρ ἐν τοῖς ὁμωνύμοις ὁ ἀγνὼς

[2, 22]   ὕστερον μὴ ἔχει, ἀπέβαλεν· ὁ γὰρ ἕνα μόνον ἀποβαλὼν ἀστράγαλον οὐχ

[2, 25]   ἐνδέχεται τούτων τι πεπονθέναι. Τὰ γὰρ ἐναντία καὶ τὰ ἀντικείμενα καὶ

[2, 24]   τινες διαιροῦντες τὴν ἐρώτησιν. Φασὶ γὰρ ἐνδέχεσθαι ταὐτὸ πρᾶγμα εἰδέναι καὶ

[2, 17]   ἢ ἄδοξον, ταὐτὸ λεκτέον· τὰ γὰρ ἐξ ἀνάγκης συμβαίνοντα τῆς αὐτῆς

[2, 33]   ὁμοίους (ἕξει τοὺς συλλογισμούς· ἀεὶ γὰρ ἐξ ἐνδόξων ὁμοίως ἔνδοξον ἀναιρήσει

[2, 17]   μὴ ἐλεγχόμενον ἄδηλον ποιεῖ. Ἐπεὶ γὰρ ἔξεστιν ἐπὶ τέλει συμπεραναμένου μὴ

[2, 24]   πατήρ, ἔστι δὲ σός" εἰ γὰρ ἐπ´ ἐνίων τοῦτ´ ἔστιν ἀληθὲς

[2, 25]   τὸ ὂν οὐκ ἔσται· οὐ γὰρ ἔσται τι τῶν ὄντων. Ἇρ´

[2, 20]   ἀλλ´ ἔστι παρὰ σύνθεσιν. Οὐ γάρ ἐστι διττὸν τὸ παρὰ τὴν

[2, 31]   εὐθύ· ψεῦδος γάρ ἐστιν. Οὐ γάρ ἐστι τὸ σιμὸν ῥὶς κοίλη

[2, 22]   τόδε τι εἶναι συγχωρεῖν· οὐ γὰρ ἔστι τόδε τι εἶναι, ὥσπερ

[2, 24]   (εἰ) μυριάκις ᾖ συλλελογισμένος· οὐ γάρ ἐστιν αὕτη λύσις· ἦν γὰρ

[2, 17]   τὸ μὴ δοκεῖν διορθωτέον. Εἰ γάρ ἐστιν ὁ ἔλεγχος ἀντίφασις μὴ

[2, 31]   τὴν λέξιν κατ´ εὐθύ· ψεῦδος γάρ ἐστιν. Οὐ γάρ ἐστι τὸ

[2, 32]   ἔστιν ἄρα οὗτος Κλέωνα· οὐ γὰρ ἔστιν οὗτος Κλέωνα· εἴρηται γὰρ

[2, 22]   τις ὃ μὴ ἔχει· οὐ γὰρ ἔχει ἕνα μόνον ἀστράγαλον. Ἢ

[2, 22]   ἔχει ὀφθαλμῷ ἴδοι ἄν; οὐ γὰρ ἔχει ἕνα μόνον. Λύουσι μὲν

[2, 28]   Τὸ δ´ οὐκ ἔστιν· ἀνάπαλιν γὰρ ἡ ἀκολούθησις. ~Ὅσοι τε παρὰ

[2, 24]   γάρ ἐστιν αὕτη λύσις· ἦν γὰρ ἡ λύσις ἐμφάνισις ψευδοῦς συλλογισμοῦ

[2, 22]   πρὸς τὸν ἄνθρωπον λύουσιν. Εἰ γὰρ ἦν αὕτη λύσις, δόντα τὸ

[2, 16]   ἐρωτώμενον ἀπαντᾶν δύνασθαι ταχέως· ὃ γὰρ ἴσμεν, πολλάκις μετατιθέμενον ἀγνοοῦμεν. Ἔτι

[2, 17]   τοῦτο μία ἡ ἐρώτησις. Ἐγχωρεῖ γὰρ καὶ μυρία ἕτερα ἐρωτηθέντα ἐρωτήματα

[2, 31]   τῷ λόγῳ τὸ δηλούμενον. Τὸ γὰρ κοῖλον κοινῇ μὲν τὸ αὐτὸ

[2, 16]   καὶ μηδενὸς ἀπείρως ἔχειν· τὸ γὰρ κοινωνοῦντα λόγων ψέγειν λόγους, μηδὲν

[2, 17]   διορθοῦνταί τινες, οὐδὲν ὄφελος. Οὐ γὰρ Κορίσκον φασὶν εἶναι μουσικὸν καὶ

[2, 25]   κακὸν βούλεται, ἀλλὰ τἀγαθόν· τὸ γὰρ λαβεῖν ἀγαθόν. Καὶ ἡ νόσος

[2, 33]   αὐτοὶ ἐκείνοις ὄντες· τὸν αὐτὸν γὰρ λόγον δεῖ καλεῖν τὸν παρὰ

[2, 22]   ὅσα ἄλλα ὁμοίως λέγεται· τὸ γὰρ λοιπὸν αὐτὸς προστίθησιν ὁ ἀκούων

[2, 17]   τινὰ ἢ τόνδε, ἄτοπον· οὐδὲν γὰρ μᾶλλον θατέρῳ· ὁποτέρῳ γὰρ ἂν

[2, 17]   ἀμφιδοξεῖν οὐ δόξει ψεύδεσθαι· ἡ γὰρ μεταφορὰ ποιήσει τὸν λόγον ἀνεξέλεγκτον.

[2, 25]   τι καὶ εἶναι ταὐτόν (τὸ γὰρ μὴ ὂν οὐκ εἰ ἔστι

[2, 24]   ὀλίγος, ὥσπερ οὓς εἴπομεν· εἰ γάρ, μὴ συμπεραινομένου, τοῦτο παραλιπόντες ἀληθὲς

[2, 30]   εὐθὺς ἐν ἀρχῇ διοριστέον· ἐρώτησις γὰρ μία πρὸς ἣν μία ἀπόκρισις

[2, 22]   καὶ ὃ ἔχει ἔλαβεν· ἐδίδου γὰρ μίαν μόνον οὗτος ψῆφον· Καὶ

[2, 22]   οὐκ εἶχε, τὸν ἕνα· τὸ γὰρ μόνον οὐ τόδε σημαίνει οὐδὲ

[2, 20]   τὸ παρὰ τὴν διαίρεσιν· οὐ γὰρ ὁ αὐτὸς λόγος γίνεται, διαιρούμενος,

[2, 17]   ναί" ἢ οὔ" λεκτέον· οὐδὲ γὰρ ὁ εἰπὼν ἀποκέκριται, ἀλλ´ εἴρηκεν.

[2, 33]   Τοῦτο δὲ χαλεπόν· ἀναιρετέον μὲν γάρ, ὅ τι δ´ ἀναιρετέον ἄδηλον.

[2, 33]   τοῖς τυχοῦσίν ἐστι δῆλα (καὶ γὰρ οἱ λόγοι σχεδὸν οἱ γελοῖοι

[2, 32]   τῶν λόγων ἔσται φανερόν· ἅπαντες γὰρ οἱ τοιοίδε τοῦτο βούλονται κατασκευάζειν.

[2, 25]   καὶ ποὺ καὶ ποτέ· πάντες γὰρ οἱ τοιοῦτοι λόγοι παρὰ τοῦτο

[2, 33]   ὁ ἐξ ἁπάντων ὁμοίων· οὗτος γὰρ ὁμοίως ποιήσει ἀπορεῖν ὁποῖον τῶν

[2, 25]   τῇδε, ἀνάγκη καὶ εὐορκεῖν (ὁ γὰρ ὀμόσας ἐπιορκήσειν εὐορκεῖ ἐπιορκῶν τοῦτο

[2, 24]   μοχθηρίας ἐμφάνισις λύσις ἐστίν· ἐγχωρεῖ γὰρ ὅτι μὲν ψεῦδος συλλελόγισται δεῖξαί

[2, 32]   γὰρ ἔστιν οὗτος Κλέωνα· εἴρηται γὰρ ὅτι ὅ φημι εἶναι τοῦτον,

[2, 33]   ὅστις ἀπορεῖν ποιεῖ μάλιστα· δάκνει γὰρ οὗτος μάλιστα. Ἀπορία δ´ ἐστὶ

[2, 17]   δοκούντων τὸ ἔστω" λέγοντα· καὶ γὰρ οὕτως ἥκιστα γίνοιτ´ ἂν παρεξέλεγχος.

[2, 20]   συμβαίνειν μὴ κιθαρίζοντα κιθαρίζειν· οὐ γὰρ πάντως ὡς δύναται ποιεῖν δεδόσθαι

[2, 20]   ὅτι οὐ καλῶς λύουσιν· τῶν γὰρ παρὰ ταὐτὸν λόγων ἡ αὐτὴ

[2, 17]   οὐδ´ ὡς προὔτεινε λαμβάνει· καὶ γὰρ παρὰ τοῦτο γίνεται πολλάκις ἔλεγχος.

[2, 17]   ἀμφοῖν εἴτε μὴ παρόντων· ἀμφοτέρως γὰρ πλείους αἱ προτάσεις· οὐ γὰρ

[2, 17]   ὄνομα ἦν ἑτέροις οὖσιν; εἰ γὰρ πλείω δηλοῖ ἑνός, πλείω ἠρώτησεν.

[2, 17]   ἀμφίβολα καὶ τὴν ὁμωνυμίαν (οὐ γὰρ ποιεῖ συλλογισμόν) ἀλλ´ οὐδενὸς ἄλλου

[2, 18]   μὴ λύειν λόγον· τὸ μὲν γὰρ προϊδεῖν χαλεπόν, τὸ δὲ κατὰ

[2, 17]   ἐνδόξως ἢ κατὰ τἀληθές. Ὅλως γὰρ πρὸς τοὺς ἐριστικοὺς μαχετέον οὐχ

[2, 19]   ἀνάγκη προαποφῆσαι τὸ διττόν· οὐ γὰρ πρὸς τοῦτο ἀλλὰ διὰ τοῦτο

[2, 17]   δεῖ τὸ ἔλαττον διδόναι (χαλεπώτερον γὰρ συλλογίσασθαι ἐκ πλειόνων) ἐ ὰν

[2, 18]   τῷ ἀνελεῖν τι μόνον· τὸ γὰρ συμπέρασμα ἀληθές. Ὥστε τοῖς βουλομένοις

[2, 20]   Διαιρετέον οὖν τῷ ἀποκρινομένῳ· οὐ γὰρ ταὐτὸ τὸ〉 ἰδεῖν Τοῖς ὀφθαλμοῖς

[2, 25]   τἀγαθόν· κακὸν ἄρα τἀγαθόν. Οὐ γὰρ ταὐτὸν εἰπεῖν τἀγαθὸν εἶναι κακὸν

[2, 19]   οὐχ οἱ οὕτως ἐπιστάμενοι" Οὐ γὰρ ταὐτόν ἐστιν ὅτι οὐκ ἔστι

[2, 22]   φανερὸν ὅτι οὐ συλλελόγισται· τὸ γὰρ ταχέως οὐ τόδε διδόναι ἀλλ´

[2, 17]   ὀνόματα περὶ τούτων. Διὰ μὲν γὰρ τὸ ἄδηλον εἶναι ποτέρως ἔχει

[2, 30]   καὶ εἰς ἄλλας λύσεις· καὶ γὰρ τὸ ἄμφω καὶ τὸ ἅπαντα

[2, 24]   δὲ μουσικὸν μὴ γνωρίζειν· οὕτω γὰρ τὸ αὐτὸ οἶδε καὶ οὐκ

[2, 21]   Ὡς δὴ λυτέον, δῆλον· οὐ γὰρ τὸ αὐτὸ σημαίνει ὀξύτερον τὸ

[2, 28]   ὁ τοῦ Μελίσσου λόγος· εἰ γὰρ τὸ γεγονὸς ἔχει ἀρχήν, τὸ

[2, 31]   διπλάσιον ἡμίσεος" ὅτι ἐμφαίνεται. Καὶ γὰρ τὸ δέκα ἐν τοῖς ἑνὸς

[2, 17]   οὐκ ἀποκριτέον μιᾷ ἀποκρίσει· ἀναιρεῖται γὰρ τὸ διαλέγεσθαι. Τοῦτο δ´ ὅμοιον

[2, 24]   ἀφελόντες, τοῦτο λέγεται πολλαχῶς· καὶ γὰρ τὸ ἥμισυ εἰπόντες τοῦ ἔπους

[2, 22]   ὅπερ ποιόν, οὐδὲν διοίσει· ἔσται γὰρ τὸ παρὰ τοὺς πολλοὺς ἕν

[2, 31]   τῷ σκέλει, σημαίνειν· ἔνθα μὲν γὰρ τὸ σιμόν, ἔνθα δὲ τὸ

[2, 22]   ταὐτὸν ἢ ἕτερον; τὸ μὲν γὰρ τόδε τι, τὸ δὲ τοιόνδε

[2, 28]   ἢ κατὰ τὰς ἀντιθέσεις (εἰ γὰρ τόδε τῷδε ἀκολουθεῖ, τῷ ἀντικειμένῳ

[2, 24]   κατὰ τοῦ πράγματος ἀληθεύεσθαι· μόνοις γὰρ τοῖς κατὰ τὴν οὐσίαν ἀδιαφόροις

[2, 24]   Εἰ δ´ ἄρα πολλαχῶς (καὶ γὰρ τὸν ἄνθρωπον τῶν ζῴων φαμὲν

[2, 24]   οὐδὲ τοῦτο δόξειεν ἄν· καὶ γὰρ τὸν Κορίσκον ὅτι Κορίσκος οἶδε

[2, 33]   ὁ βορέας; Οὐ δῆτα· ἀπεκτόνηκε γὰρ τὸν πτωχὸν κατῳνωμένον" Ἆρ´ Εὔαρχος;

[2, 17]   ἀληθές, ὥσπερ ἀξιοῦσί τινες. Οὐδὲν γὰρ τοῦτο διαφέρει ἢ εἰ ἤρετο,

[2, 22]   ποιεῖν τι ἀλλὰ πάσχειν· προσδεῖται γὰρ τούτου τοῦ ἐρωτήματος. Ἀλλ´ ὑπὸ

[2, 18]   ψευδεῖς διχῶς ἐνδέχεται λύειν· καὶ γὰρ τῷ ἀνελεῖν τι τῶν ἠρωτημένων

[2, 17]   τὸ ἐλέγχεσθαι τὸν ἀποκρινόμενον· ἐπὶ γὰρ τῶν ὁρατῶν ἀναγκαῖον ὃ ἔφησεν

[2, 16]   τὰς καθ´ αὑτὸν ζητήσεις· ὁ γὰρ ὑφ´ ἑτέρου ῥᾳδίως παραλογιζόμενος καὶ

[2, 17]   ἐλέγχοντας ἀλλ´ ὡς φαινομένους· οὐ γάρ φαμεν συλλογίζεσθαί γε αὐτούς, ὥστε

[2, 17]   οὔ, οἷον ὅσα ἀμφιδοξοῦσιν (πότερον γὰρ φθαρτὴ ἢ ἀθάνατος ἡ ψυχὴ

[2, 24]   τῶν κακῶν τι ἀγαθόν· Ἡ γὰρ φρόνησίς ἐστιν ἐπιστήμη τῶν κακῶν"

[2, 22]   ἐγράφετο ψευδὴς καὶ ἀληθής. Τὸ γὰρ ψευδῆ ἢ ἀληθῆ λόγον ἢ

[2, 33]   ὅτι μάλιστα ἔνδοξον ἀναιρῇ. Εἷς γὰρ ὢν ὁ λόγος μετατιθεμένης τῆς

[2, 16]   φιλοσοφίαν διὰ δύο. Πρῶτον μὲν γὰρ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ γινόμενοι

[2, 28]   ἡ τῶν ἑπομένων ἀκολούθησις· ἢ γὰρ ὡς τῷ ἐν μέρει τὸ

[2, 22]   μὴ ἔχει πρότερον ἔχων, ἆρά γε ἀποβέβληκε τοσαῦτα; οὐδεὶς ἂν ἔδωκεν,

[2, 25]   ἄδικα ὄντα οὐδὲν κωλύει λέγειν γε αὐτὰ δίκαιον εἶναι· οὐ γάρ,

[2, 17]   φαινομένους· οὐ γάρ φαμεν συλλογίζεσθαί γε αὐτούς, ὥστε πρὸς τὸ μὴ

[2, 17]   μοχθηρίαν τῆς προτάσεως· ἐπεὶ διελομένου γε ἱκανῶς ἢ ναί" ἢ οὔ"

[2, 17]   εἰ μὴ αὐτός, ἀλλ´ ὅ γε λόγος ἐληλεγμένῳ ὅμοιός ἐστιν. Συμβαίνει

[2, 22]   πεποιηκέναι; οὔ. Ἀλλὰ μὴν ὁρᾶν γέ τι ἅμα καὶ ἑωρακέναι τὸ

[2, 25]   ὂν εἶναι; ἀλλὰ μὴν ἔστι γέ τι μὴ ὄν. Ὁμοίως δὲ

[2, 24]   οὐδὲν κωλύει συμβαίνειν· πλὴν ἐπί γε τούτων οὐδὲ τοῦτο δόξειεν ἄν·

[2, 20]   γὰρ εἰπεῖν νῦν ὅτι σὺ γέγονας, ἀλλ´ οὐ Νῦν γέγονας" Ἆρ´

[2, 20]   σὺ γέγονας, ἀλλ´ οὐ Νῦν γέγονας" Ἆρ´ ὡς δύνασαι καὶ ἃ

[2, 20]   εἰπεῖν νῦν ὅτι σὺ γέγονας; γέγονας ἄρα νῦν. Ἢ ἄλλο σημαίνει

[2, 20]   ἀληθὲς εἰπεῖν νῦν ὅτι σὺ γέγονας; γέγονας ἄρα νῦν. Ἢ ἄλλο

[2, 28]   Μελίσσου λόγος· εἰ γὰρ τὸ γεγονὸς ἔχει ἀρχήν, τὸ ἀγένητον ἀξιοῖ

[2, 20]   ἕτερον. Ἀλλ´ ἐν μὲν τοῖς γεγραμμένοις τὸ αὐτὸ τὸ〉 ὄνομα, ὅταν

[2, 20]   ὅταν ἐκ τῶν αὐτῶν στοιχείων γεγραμμένον ᾖ καὶ ὡσαύτως (κἀκεῖ δ´

[2, 21]   μὲν οὐκ εἰσίν, οὔτε τῶν γεγραμμένων οὔτε τῶν λεγομένων, πλὴν εἴ

[2, 22]   τούτων τῶν λόγων· Ἆρ´ ὃ γέγραπται, γέγραφέ τις; γέγραπται δὲ νῦν

[2, 22]   Ἆρ´ ὃ γέγραπται, γέγραφέ τις; γέγραπται δὲ νῦν ὅτι σὺ κάθησαι,

[2, 22]   τῶν λόγων· Ἆρ´ ὃ γέγραπται, γέγραφέ τις; γέγραπται δὲ νῦν ὅτι

[2, 16]   καὶ τὸ βραδύτερον ἐκ τοῦ γεγυμνάσθαι γίνεται μᾶλλον, οὕτω καὶ ἐπὶ

[2, 16]   πρὸς δόξαν, τὸ περὶ πάντα γεγυμνάσθαι δοκεῖν καὶ μηδενὸς ἀπείρως ἔχειν·

[2, 33]   γὰρ οἱ λόγοι σχεδὸν οἱ γελοῖοι πάντες εἰσὶ παρὰ τὴν λέξιν,

[2, 33]   λόγων, καὶ λαβεῖν ἐν τίνι γένει, καὶ πότερον ἔλεγχος ἢ οὐκ

[2, 17]   οὐκ ἂν οἰηθέντων παρὰ τοῦτο γενέσθαι τὸν λόγον, πολλάκις ἀπήντησε παράδοξον.

[2, 22]   πῶς ἀπαντητέον, ἐπείπερ ἔχομεν τὰ γένη τῶν κατηγοριῶν. Ὁ μὲν γὰρ

[2, 30]   τὸ δὲ κακὸν ἀγαθόν, δύο γένοιντ´ ἄν· δυοῖν δὲ καὶ ἀνίσων

[2, 21]   λεγομένων, πλὴν εἴ τινες ὀλίγοι γένοιντ´ ἄν, οἷον οὗτος ὁ λόγος·

[2, 26]   τὸ τετράπηχυ τοῦ τριπήχεος μεῖζον; γένοιτο δ´ ἂν ἐκ τριπήχεος τετράπηχυ

[2, 17]   ἂν οὔτ´ ἔλεγχος οὔτε παράδοξον γίνεσθαι δόξειεν. Ἐπεὶ δὲ πῶς αἰτεῖται

[2, 22]   προειρημένοις οὐδὲ πάντων διδομένων φαμὲν γίνεσθαι συλλογισμόν. Ἔτι δὲ καὶ οἵδ´

[2, 20]   οὐ γὰρ ὁ αὐτὸς λόγος γίνεται, διαιρούμενος, εἴπερ μὴ ὡς〉 καὶ

[2, 19]   μὴ προσλάβῃ τὴν ἀντίφασιν οὐ γίνεται ἔλεγχος, οἷον ἐν τῷ τὸν

[2, 16]   τὸ βραδύτερον ἐκ τοῦ γεγυμνάσθαι γίνεται μᾶλλον, οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν

[2, 17]   λαμβάνει· καὶ γὰρ παρὰ τοῦτο γίνεται πολλάκις ἔλεγχος. Ἐξειργόμενον δὲ τούτων

[2, 32]   οὐδὲν διαφέρει· διὸ καὶ οὐ γίνεται σολοικισμός· Εἰ ὃ λέγεις εἶναι,

[2, 30]   Εἰ τὸ μὲν ἀγαθὸν κακὸν γίνεται, τὸ δὲ κακὸν ἀγαθόν, δύο

[2, 17]   λέγοντα· καὶ γὰρ οὕτως ἥκιστα γίνοιτ´ ἂν παρεξέλεγχος. Ἂν δέ τι

[2, 30]   μὴ μιᾶς ἐρωτήσεως τῶν πλειόνων γινομένης, ἀλλ´ ἓν καθ´ ἑνὸς φάντος

[2, 16]   γὰρ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ γινόμενοι παρὰ τὴν λέξιν ἄμεινον ἔχειν

[2, 26]   (Τοῖς δὲ παρὰ τὸν ὁρισμὸν γινομένοις τοῦ ἐλέγχου, καθάπερ ὑπεγράφη πρότερον,

[2, 33]   δεῖ καλεῖν τὸν παρὰ ταὐτὸ γινόμενον. Ὁ αὐτὸς δὲ λόγος τοῖς

[2, 17]   τὸ προτεινόμενον, πότερον ὡς αἱ γνῶμαι (καλοῦσι γὰρ γνώμας καὶ τὰς

[2, 17]   ὡς αἱ γνῶμαι (καλοῦσι γὰρ γνώμας καὶ τὰς ἀληθεῖς δόξας καὶ

[2, 24]   εἰδέναι, ὅτι δὲ μουσικὸν μὴ γνωρίζειν· οὕτω γὰρ τὸ αὐτὸ οἶδε

Section, chapitre
[2, 17]	τὸ δοκεῖν εὐλαβητέον, ἐπεὶ τό	γ´	ἐρωτᾶν ἀμφίβολα καὶ τὰ (παρὰ
[2, 21]	οἷον οὗτος ὁ λόγος· Ἆρά	γ´	ἐστὶ τὸ οὗ καταλύεις οἰκία;
[2, 22]	μόνον οὗτος ψῆφον· Καὶ οὗτός	γ´	ἔχει" φασί, μίαν μόνον παρὰ
[2, 22]	ἀλλήλοις λέγεται· ἀλλὰ μὴν τό	γ´	ὁρᾶν αἰσθάνεσθαί τί ἐστιν, ὥστε
[2, 25]	ὁ λέγων ἄδικα νικᾶται· λέγει	γὰρ	ἃ λέγειν ἐστὶ δίκαια, ἁπλῶς
[2, 24]	αὐτὴ λύσις πρὸς ἅπαντας. Ἐπεὶ	γὰρ	ἀδιόριστόν ἐστι τὸ πότε λεκτέον
[2, 32]	ἔστιν οὗτος, οὐ τοῦτον· οὐδὲ	γὰρ	ἂν ἑλληνίζοι οὕτως τὸ ἐρώτημα
[2, 17]	ἐρωτημάτων, προενστατέον καὶ προαγορευτέον· οὕτω	γὰρ	ἂν μάλιστα τὸν πυνθανόμενον κωλύσειεν.
[2, 17]	οὐδὲν γὰρ μᾶλλον θατέρῳ· ὁποτέρῳ	γὰρ	ἂν οὐδὲν διαφέρει. Οὐ μὴν
[2, 17]	μάλιστα προσθετέον τὸ δοκεῖν· οὕτω	γὰρ	ἂν οὔτ´ ἔλεγχος οὔτε παράδοξον
[2, 17]	ὁ ἄνθρωπος τῶν ζῴων. Τὸν	γὰρ	ἄνθρωπον τῶν ζῴων λέγομεν ὅτι
[2, 22]	καὶ τοὺς καθ´ ἕκαστον· τὸ	γὰρ	ἄνθρωπος καὶ ἅπαν τὸ κοινὸν
[2, 19]	τῷ τὸν τυφλὸν ὁρᾶν· ἄνευ	γὰρ	ἀντιφάσεως οὐκ ἦν ἔλεγχος. Ὅσοις
[2, 17]	τοῦτον τὸν Κορίσκον ἄμουσον. Ὁ	γὰρ	αὐτὸς ἔσται λόγος τὸ τοῦτον
[2, 22]	τόδε ἀλλὰ τοιόνδε σημαίνει· ὁ	γὰρ	αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῆς
[2, 17]	πότερον ὡς αἱ γνῶμαι (καλοῦσι	γὰρ	γνώμας καὶ τὰς ἀληθεῖς δόξας
[2, 22]	συνάγει ἐπὶ τοῦ ὅσα· τὰ	γὰρ	δέκα ποσά. Εἰ οὖν ἤρετο
[2, 19]	ἔστι δ´ ἃ οὔ· τὰ	γὰρ	δέοντα λέγεται πολλαχῶς· ἐὰν δὲ
[2, 20]	καὶ σύνθεσιν πῶς λυτέον· ἂν	γὰρ	διαιρούμενος καὶ συντιθέμενος ὁ λόγος
[2, 17]	ἢ ἔλεγχος ἢ οὔ. Τί	γὰρ	διαφέρει ἐρωτῆσαι (εἰ Καλλίας καὶ
[2, 17]	καὶ ὃ ἀπέφησε φῆσαι. Ὡς	γὰρ	διορθοῦνταί τινες, οὐδὲν ὄφελος. Οὐ
[2, 33]	ἕν, ἢ ἕτερον· τοῖς μὲν	γὰρ	δοκεῖ ταὐτὸ σημαίνειν τὸ ὂν
[2, 22]	βλέπων λέγει τὸ ὁμώνυμον· οὕτως	γὰρ	δόντος ἔσται ἔλεγχος. Ὅμοιοι δὲ
[2, 22]	γένη τῶν κατηγοριῶν. Ὁ μὲν	γὰρ	ἔδωκεν ἐρωτηθεὶς μὴ ὑπάρχειν τι
[2, 20]	τινες τοῦτον καὶ ἄλλως. Εἰ	γὰρ	ἔδωκεν ὡς δύναται ποιεῖν, οὔ
[2, 24]	Ἴσως δ´ οὐδ´ οὕτως· οὐ	γὰρ	εἰ ἀγαθὸν καὶ τούτου, ἀγαθὸν
[2, 17]	γὰρ πλείους αἱ προτάσεις· οὐ	γὰρ	εἰ ἀληθὲς εἰπεῖν, διὰ τοῦτο
[2, 17]	φέρων, ἄδηλον εἰ ἐλήλεγκται· ἄδηλον	γὰρ	εἰ ἀληθῆ λέγει νῦν. Εἰ
[2, 25]	κατὰ δόξαν τοῦ κρίναντος· οὐ	γάρ,	εἰ δίκαιον τῳδὶ ἢ ὡδί,
[2, 25]	ὁ τοῦ κλέπτου λόγος· οὐ	γάρ,	εἰ κακόν ἐστιν ὁ κλέπτης,
[2, 25]	γε αὐτὰ δίκαιον εἶναι· οὐ	γάρ,	εἰ λέγειν δίκαιον, ἀνάγκη δίκαια
[2, 25]	ταῦτα δ´ ἦν ἄδικα. Οὐ	γάρ,	εἰ παθεῖν τι ἀδίκως αἱρετόν,
[2, 18]	ψευδὴς συλλογισμὸς λέγεται διχῶς (ἢ	γὰρ	εἰ συλλελόγισται ψεῦδος, ἢ εἰ
[2, 28]	καθόλου, οἷον ἀνθρώπῳ ζῷον (ἀξιοῦται	γάρ,	εἰ τόδε μετὰ τοῦδε, καὶ
[2, 24]	εἶναι (οὐ) λέγεται πολλαχῶς· οὐ	γὰρ	εἴ ποτέ τι σημαίνομεν ἀφελόντες,
[2, 24]	παραλιπόντες ἀληθὲς συμπεπεράνθαι φασί (πάντα	γὰρ	εἶναι καὶ πολὺν καὶ ὀλίγον)
[2, 20]	Ἢ ἄλλο σημαίνει διαιρεθέν; ἀληθὲς	γὰρ	εἰπεῖν νῦν ὅτι σὺ γέγονας,
[2, 30]	ἀγαθὸν μήτε κακόν (οὐκ ἔστι	γὰρ	ἑκάτερον ἑκάτερον) ὥστε ταὐτὸ ἀγαθὸν
[2, 16]	καθάπερ ἐν τοῖς διαγράμμασιν· καὶ	γὰρ	ἐκεῖ ἀναλύσαντες ἐνίοτε συνθεῖναι πάλιν
[2, 17]	ἴσως οὐ ταὐτὸ σημαίνει (οὐδὲ	γὰρ	ἐκεῖ τοὔνομα) ὥστε τί διαφέρει;
[2, 27]	μεταστρεπτέον ὡς οὐ διειλεγμένον· ὁ	γὰρ	ἔλεγχος ἄνευ τοῦ ἐξ ἀρχῆς.
[2, 33]	οὐκ ἄξιος καταφρονεῖσθαι. Ὅταν μὲν	γὰρ	ἐλλείπῃ τι τῶν τοιούτων ἐρωτημάτων
[2, 24]	τὰ ὀλιγάκις ὀλίγα ὀλίγα; φανερὸν	γὰρ	ἐν ἅπασι τούτοις ὅτι οὐκ
[2, 22]	ὅπερ ἐν ταῖς ὁμωνυμίαις· οἴεται	γὰρ	ἐν τοῖς ὁμωνύμοις ὁ ἀγνὼς
[2, 22]	ὕστερον μὴ ἔχει, ἀπέβαλεν· ὁ	γὰρ	ἕνα μόνον ἀποβαλὼν ἀστράγαλον οὐχ
[2, 25]	ἐνδέχεται τούτων τι πεπονθέναι. Τὰ	γὰρ	ἐναντία καὶ τὰ ἀντικείμενα καὶ
[2, 24]	τινες διαιροῦντες τὴν ἐρώτησιν. Φασὶ	γὰρ	ἐνδέχεσθαι ταὐτὸ πρᾶγμα εἰδέναι καὶ
[2, 17]	ἢ ἄδοξον, ταὐτὸ λεκτέον· τὰ	γὰρ	ἐξ ἀνάγκης συμβαίνοντα τῆς αὐτῆς
[2, 33]	ὁμοίους (ἕξει τοὺς συλλογισμούς· ἀεὶ	γὰρ	ἐξ ἐνδόξων ὁμοίως ἔνδοξον ἀναιρήσει
[2, 17]	μὴ ἐλεγχόμενον ἄδηλον ποιεῖ. Ἐπεὶ	γὰρ	ἔξεστιν ἐπὶ τέλει συμπεραναμένου μὴ
[2, 24]	πατήρ, ἔστι δὲ σός" εἰ	γὰρ	ἐπ´ ἐνίων τοῦτ´ ἔστιν ἀληθὲς
[2, 25]	τὸ ὂν οὐκ ἔσται· οὐ	γὰρ	ἔσται τι τῶν ὄντων. Ἇρ´
[2, 20]	ἀλλ´ ἔστι παρὰ σύνθεσιν. Οὐ	γάρ	ἐστι διττὸν τὸ παρὰ τὴν
[2, 31]	εὐθύ· ψεῦδος γάρ ἐστιν. Οὐ	γάρ	ἐστι τὸ σιμὸν ῥὶς κοίλη
[2, 22]	τόδε τι εἶναι συγχωρεῖν· οὐ	γὰρ	ἔστι τόδε τι εἶναι, ὥσπερ
[2, 24]	(εἰ) μυριάκις ᾖ συλλελογισμένος· οὐ	γάρ	ἐστιν αὕτη λύσις· ἦν γὰρ
[2, 17]	τὸ μὴ δοκεῖν διορθωτέον. Εἰ	γάρ	ἐστιν ὁ ἔλεγχος ἀντίφασις μὴ
[2, 31]	τὴν λέξιν κατ´ εὐθύ· ψεῦδος	γάρ	ἐστιν. Οὐ γάρ ἐστι τὸ
[2, 32]	ἔστιν ἄρα οὗτος Κλέωνα· οὐ	γὰρ	ἔστιν οὗτος Κλέωνα· εἴρηται γὰρ
[2, 22]	τις ὃ μὴ ἔχει· οὐ	γὰρ	ἔχει ἕνα μόνον ἀστράγαλον. Ἢ
[2, 22]	ἔχει ὀφθαλμῷ ἴδοι ἄν; οὐ	γὰρ	ἔχει ἕνα μόνον. Λύουσι μὲν
[2, 28]	Τὸ δ´ οὐκ ἔστιν· ἀνάπαλιν	γὰρ	ἡ ἀκολούθησις. ~Ὅσοι τε παρὰ
[2, 24]	γάρ ἐστιν αὕτη λύσις· ἦν	γὰρ	ἡ λύσις ἐμφάνισις ψευδοῦς συλλογισμοῦ
[2, 22]	πρὸς τὸν ἄνθρωπον λύουσιν. Εἰ	γὰρ	ἦν αὕτη λύσις, δόντα τὸ
[2, 16]	ἐρωτώμενον ἀπαντᾶν δύνασθαι ταχέως· ὃ	γὰρ	ἴσμεν, πολλάκις μετατιθέμενον ἀγνοοῦμεν. Ἔτι
[2, 17]	τοῦτο μία ἡ ἐρώτησις. Ἐγχωρεῖ	γὰρ	καὶ μυρία ἕτερα ἐρωτηθέντα ἐρωτήματα
[2, 31]	τῷ λόγῳ τὸ δηλούμενον. Τὸ	γὰρ	κοῖλον κοινῇ μὲν τὸ αὐτὸ
[2, 16]	καὶ μηδενὸς ἀπείρως ἔχειν· τὸ	γὰρ	κοινωνοῦντα λόγων ψέγειν λόγους, μηδὲν
[2, 17]	διορθοῦνταί τινες, οὐδὲν ὄφελος. Οὐ	γὰρ	Κορίσκον φασὶν εἶναι μουσικὸν καὶ
[2, 25]	κακὸν βούλεται, ἀλλὰ τἀγαθόν· τὸ	γὰρ	λαβεῖν ἀγαθόν. Καὶ ἡ νόσος
[2, 33]	αὐτοὶ ἐκείνοις ὄντες· τὸν αὐτὸν	γὰρ	λόγον δεῖ καλεῖν τὸν παρὰ
[2, 22]	ὅσα ἄλλα ὁμοίως λέγεται· τὸ	γὰρ	λοιπὸν αὐτὸς προστίθησιν ὁ ἀκούων
[2, 17]	τινὰ ἢ τόνδε, ἄτοπον· οὐδὲν	γὰρ	μᾶλλον θατέρῳ· ὁποτέρῳ γὰρ ἂν
[2, 17]	ἀμφιδοξεῖν οὐ δόξει ψεύδεσθαι· ἡ	γὰρ	μεταφορὰ ποιήσει τὸν λόγον ἀνεξέλεγκτον.
[2, 25]	τι καὶ εἶναι ταὐτόν (τὸ	γὰρ	μὴ ὂν οὐκ εἰ ἔστι
[2, 24]	ὀλίγος, ὥσπερ οὓς εἴπομεν· εἰ	γάρ,	μὴ συμπεραινομένου, τοῦτο παραλιπόντες ἀληθὲς
[2, 30]	εὐθὺς ἐν ἀρχῇ διοριστέον· ἐρώτησις	γὰρ	μία πρὸς ἣν μία ἀπόκρισις
[2, 22]	καὶ ὃ ἔχει ἔλαβεν· ἐδίδου	γὰρ	μίαν μόνον οὗτος ψῆφον· Καὶ
[2, 22]	οὐκ εἶχε, τὸν ἕνα· τὸ	γὰρ	μόνον οὐ τόδε σημαίνει οὐδὲ
[2, 20]	τὸ παρὰ τὴν διαίρεσιν· οὐ	γὰρ	ὁ αὐτὸς λόγος γίνεται, διαιρούμενος,
[2, 17]	ναί" ἢ οὔ" λεκτέον· οὐδὲ	γὰρ	ὁ εἰπὼν ἀποκέκριται, ἀλλ´ εἴρηκεν.
[2, 33]	Τοῦτο δὲ χαλεπόν· ἀναιρετέον μὲν	γάρ,	ὅ τι δ´ ἀναιρετέον ἄδηλον.
[2, 33]	τοῖς τυχοῦσίν ἐστι δῆλα (καὶ	γὰρ	οἱ λόγοι σχεδὸν οἱ γελοῖοι
[2, 32]	τῶν λόγων ἔσται φανερόν· ἅπαντες	γὰρ	οἱ τοιοίδε τοῦτο βούλονται κατασκευάζειν.
[2, 25]	καὶ ποὺ καὶ ποτέ· πάντες	γὰρ	οἱ τοιοῦτοι λόγοι παρὰ τοῦτο
[2, 33]	ὁ ἐξ ἁπάντων ὁμοίων· οὗτος	γὰρ	ὁμοίως ποιήσει ἀπορεῖν ὁποῖον τῶν
[2, 25]	τῇδε, ἀνάγκη καὶ εὐορκεῖν (ὁ	γὰρ	ὀμόσας ἐπιορκήσειν εὐορκεῖ ἐπιορκῶν τοῦτο
[2, 24]	μοχθηρίας ἐμφάνισις λύσις ἐστίν· ἐγχωρεῖ	γὰρ	ὅτι μὲν ψεῦδος συλλελόγισται δεῖξαί
[2, 32]	γὰρ ἔστιν οὗτος Κλέωνα· εἴρηται	γὰρ	ὅτι ὅ φημι εἶναι τοῦτον,
[2, 33]	ὅστις ἀπορεῖν ποιεῖ μάλιστα· δάκνει	γὰρ	οὗτος μάλιστα. Ἀπορία δ´ ἐστὶ
[2, 17]	δοκούντων τὸ ἔστω" λέγοντα· καὶ	γὰρ	οὕτως ἥκιστα γίνοιτ´ ἂν παρεξέλεγχος.
[2, 20]	συμβαίνειν μὴ κιθαρίζοντα κιθαρίζειν· οὐ	γὰρ	πάντως ὡς δύναται ποιεῖν δεδόσθαι
[2, 20]	ὅτι οὐ καλῶς λύουσιν· τῶν	γὰρ	παρὰ ταὐτὸν λόγων ἡ αὐτὴ
[2, 17]	οὐδ´ ὡς προὔτεινε λαμβάνει· καὶ	γὰρ	παρὰ τοῦτο γίνεται πολλάκις ἔλεγχος.
[2, 17]	ἀμφοῖν εἴτε μὴ παρόντων· ἀμφοτέρως	γὰρ	πλείους αἱ προτάσεις· οὐ γὰρ
[2, 17]	ὄνομα ἦν ἑτέροις οὖσιν; εἰ	γὰρ	πλείω δηλοῖ ἑνός, πλείω ἠρώτησεν.
[2, 17]	ἀμφίβολα καὶ τὴν ὁμωνυμίαν (οὐ	γὰρ	ποιεῖ συλλογισμόν) ἀλλ´ οὐδενὸς ἄλλου
[2, 18]	μὴ λύειν λόγον· τὸ μὲν	γὰρ	προϊδεῖν χαλεπόν, τὸ δὲ κατὰ
[2, 17]	ἐνδόξως ἢ κατὰ τἀληθές. Ὅλως	γὰρ	πρὸς τοὺς ἐριστικοὺς μαχετέον οὐχ
[2, 19]	ἀνάγκη προαποφῆσαι τὸ διττόν· οὐ	γὰρ	πρὸς τοῦτο ἀλλὰ διὰ τοῦτο
[2, 17]	δεῖ τὸ ἔλαττον διδόναι (χαλεπώτερον	γὰρ	συλλογίσασθαι ἐκ πλειόνων) ἐ ὰν
[2, 18]	τῷ ἀνελεῖν τι μόνον· τὸ	γὰρ	συμπέρασμα ἀληθές. Ὥστε τοῖς βουλομένοις
[2, 20]	Διαιρετέον οὖν τῷ ἀποκρινομένῳ· οὐ	γὰρ	ταὐτὸ τὸ〉 ἰδεῖν Τοῖς ὀφθαλμοῖς
[2, 25]	τἀγαθόν· κακὸν ἄρα τἀγαθόν. Οὐ	γὰρ	ταὐτὸν εἰπεῖν τἀγαθὸν εἶναι κακὸν
[2, 19]	οὐχ οἱ οὕτως ἐπιστάμενοι" Οὐ	γὰρ	ταὐτόν ἐστιν ὅτι οὐκ ἔστι
[2, 22]	φανερὸν ὅτι οὐ συλλελόγισται· τὸ	γὰρ	ταχέως οὐ τόδε διδόναι ἀλλ´
[2, 17]	ὀνόματα περὶ τούτων. Διὰ μὲν	γὰρ	τὸ ἄδηλον εἶναι ποτέρως ἔχει
[2, 30]	καὶ εἰς ἄλλας λύσεις· καὶ	γὰρ	τὸ ἄμφω καὶ τὸ ἅπαντα
[2, 24]	δὲ μουσικὸν μὴ γνωρίζειν· οὕτω	γὰρ	τὸ αὐτὸ οἶδε καὶ οὐκ
[2, 21]	Ὡς δὴ λυτέον, δῆλον· οὐ	γὰρ	τὸ αὐτὸ σημαίνει ὀξύτερον τὸ
[2, 28]	ὁ τοῦ Μελίσσου λόγος· εἰ	γὰρ	τὸ γεγονὸς ἔχει ἀρχήν, τὸ
[2, 31]	διπλάσιον ἡμίσεος" ὅτι ἐμφαίνεται. Καὶ	γὰρ	τὸ δέκα ἐν τοῖς ἑνὸς
[2, 17]	οὐκ ἀποκριτέον μιᾷ ἀποκρίσει· ἀναιρεῖται	γὰρ	τὸ διαλέγεσθαι. Τοῦτο δ´ ὅμοιον
[2, 24]	ἀφελόντες, τοῦτο λέγεται πολλαχῶς· καὶ	γὰρ	τὸ ἥμισυ εἰπόντες τοῦ ἔπους
[2, 22]	ὅπερ ποιόν, οὐδὲν διοίσει· ἔσται	γὰρ	τὸ παρὰ τοὺς πολλοὺς ἕν
[2, 31]	τῷ σκέλει, σημαίνειν· ἔνθα μὲν	γὰρ	τὸ σιμόν, ἔνθα δὲ τὸ
[2, 22]	ταὐτὸν ἢ ἕτερον; τὸ μὲν	γὰρ	τόδε τι, τὸ δὲ τοιόνδε
[2, 28]	ἢ κατὰ τὰς ἀντιθέσεις (εἰ	γὰρ	τόδε τῷδε ἀκολουθεῖ, τῷ ἀντικειμένῳ
[2, 24]	κατὰ τοῦ πράγματος ἀληθεύεσθαι· μόνοις	γὰρ	τοῖς κατὰ τὴν οὐσίαν ἀδιαφόροις
[2, 24]	Εἰ δ´ ἄρα πολλαχῶς (καὶ	γὰρ	τὸν ἄνθρωπον τῶν ζῴων φαμὲν
[2, 24]	οὐδὲ τοῦτο δόξειεν ἄν· καὶ	γὰρ	τὸν Κορίσκον ὅτι Κορίσκος οἶδε
[2, 33]	ὁ βορέας; Οὐ δῆτα· ἀπεκτόνηκε	γὰρ	τὸν πτωχὸν κατῳνωμένον" Ἆρ´ Εὔαρχος;
[2, 17]	ἀληθές, ὥσπερ ἀξιοῦσί τινες. Οὐδὲν	γὰρ	τοῦτο διαφέρει ἢ εἰ ἤρετο,
[2, 22]	ποιεῖν τι ἀλλὰ πάσχειν· προσδεῖται	γὰρ	τούτου τοῦ ἐρωτήματος. Ἀλλ´ ὑπὸ
[2, 18]	ψευδεῖς διχῶς ἐνδέχεται λύειν· καὶ	γὰρ	τῷ ἀνελεῖν τι τῶν ἠρωτημένων
[2, 17]	τὸ ἐλέγχεσθαι τὸν ἀποκρινόμενον· ἐπὶ	γὰρ	τῶν ὁρατῶν ἀναγκαῖον ὃ ἔφησεν
[2, 16]	τὰς καθ´ αὑτὸν ζητήσεις· ὁ	γὰρ	ὑφ´ ἑτέρου ῥᾳδίως παραλογιζόμενος καὶ
[2, 17]	ἐλέγχοντας ἀλλ´ ὡς φαινομένους· οὐ	γάρ	φαμεν συλλογίζεσθαί γε αὐτούς, ὥστε
[2, 17]	οὔ, οἷον ὅσα ἀμφιδοξοῦσιν (πότερον	γὰρ	φθαρτὴ ἢ ἀθάνατος ἡ ψυχὴ
[2, 24]	τῶν κακῶν τι ἀγαθόν· Ἡ	γὰρ	φρόνησίς ἐστιν ἐπιστήμη τῶν κακῶν"
[2, 22]	ἐγράφετο ψευδὴς καὶ ἀληθής. Τὸ	γὰρ	ψευδῆ ἢ ἀληθῆ λόγον ἢ
[2, 33]	ὅτι μάλιστα ἔνδοξον ἀναιρῇ. Εἷς	γὰρ	ὢν ὁ λόγος μετατιθεμένης τῆς
[2, 16]	φιλοσοφίαν διὰ δύο. Πρῶτον μὲν	γὰρ	ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ γινόμενοι
[2, 28]	ἡ τῶν ἑπομένων ἀκολούθησις· ἢ	γὰρ	ὡς τῷ ἐν μέρει τὸ
[2, 22]	μὴ ἔχει πρότερον ἔχων, ἆρά	γε	ἀποβέβληκε τοσαῦτα; οὐδεὶς ἂν ἔδωκεν,
[2, 25]	ἄδικα ὄντα οὐδὲν κωλύει λέγειν	γε	αὐτὰ δίκαιον εἶναι· οὐ γάρ,
[2, 17]	φαινομένους· οὐ γάρ φαμεν συλλογίζεσθαί	γε	αὐτούς, ὥστε πρὸς τὸ μὴ
[2, 17]	μοχθηρίαν τῆς προτάσεως· ἐπεὶ διελομένου	γε	ἱκανῶς ἢ ναί" ἢ οὔ"
[2, 17]	εἰ μὴ αὐτός, ἀλλ´ ὅ	γε	λόγος ἐληλεγμένῳ ὅμοιός ἐστιν. Συμβαίνει
[2, 22]	πεποιηκέναι; οὔ. Ἀλλὰ μὴν ὁρᾶν	γέ	τι ἅμα καὶ ἑωρακέναι τὸ
[2, 25]	ὂν εἶναι; ἀλλὰ μὴν ἔστι	γέ	τι μὴ ὄν. Ὁμοίως δὲ
[2, 24]	οὐδὲν κωλύει συμβαίνειν· πλὴν ἐπί	γε	τούτων οὐδὲ τοῦτο δόξειεν ἄν·
[2, 20]	γὰρ εἰπεῖν νῦν ὅτι σὺ	γέγονας,	ἀλλ´ οὐ Νῦν γέγονας" Ἆρ´
[2, 20]	σὺ γέγονας, ἀλλ´ οὐ Νῦν	γέγονας"	Ἆρ´ ὡς δύνασαι καὶ ἃ
[2, 20]	εἰπεῖν νῦν ὅτι σὺ γέγονας;	γέγονας	ἄρα νῦν. Ἢ ἄλλο σημαίνει
[2, 20]	ἀληθὲς εἰπεῖν νῦν ὅτι σὺ	γέγονας;	γέγονας ἄρα νῦν. Ἢ ἄλλο
[2, 28]	Μελίσσου λόγος· εἰ γὰρ τὸ	γεγονὸς	ἔχει ἀρχήν, τὸ ἀγένητον ἀξιοῖ
[2, 20]	ἕτερον. Ἀλλ´ ἐν μὲν τοῖς	γεγραμμένοις	τὸ αὐτὸ τὸ〉 ὄνομα, ὅταν
[2, 20]	ὅταν ἐκ τῶν αὐτῶν στοιχείων	γεγραμμένον	ᾖ καὶ ὡσαύτως (κἀκεῖ δ´
[2, 21]	μὲν οὐκ εἰσίν, οὔτε τῶν	γεγραμμένων	οὔτε τῶν λεγομένων, πλὴν εἴ
[2, 22]	τούτων τῶν λόγων· Ἆρ´ ὃ	γέγραπται,	γέγραφέ τις; γέγραπται δὲ νῦν
[2, 22]	Ἆρ´ ὃ γέγραπται, γέγραφέ τις;	γέγραπται	δὲ νῦν ὅτι σὺ κάθησαι,
[2, 22]	τῶν λόγων· Ἆρ´ ὃ γέγραπται,	γέγραφέ	τις; γέγραπται δὲ νῦν ὅτι
[2, 16]	καὶ τὸ βραδύτερον ἐκ τοῦ	γεγυμνάσθαι	γίνεται μᾶλλον, οὕτω καὶ ἐπὶ
[2, 16]	πρὸς δόξαν, τὸ περὶ πάντα	γεγυμνάσθαι	δοκεῖν καὶ μηδενὸς ἀπείρως ἔχειν·
[2, 33]	γὰρ οἱ λόγοι σχεδὸν οἱ	γελοῖοι	πάντες εἰσὶ παρὰ τὴν λέξιν,
[2, 33]	λόγων, καὶ λαβεῖν ἐν τίνι	γένει,	καὶ πότερον ἔλεγχος ἢ οὐκ
[2, 17]	οὐκ ἂν οἰηθέντων παρὰ τοῦτο	γενέσθαι	τὸν λόγον, πολλάκις ἀπήντησε παράδοξον.
[2, 22]	πῶς ἀπαντητέον, ἐπείπερ ἔχομεν τὰ	γένη	τῶν κατηγοριῶν. Ὁ μὲν γὰρ
[2, 30]	τὸ δὲ κακὸν ἀγαθόν, δύο	γένοιντ´	ἄν· δυοῖν δὲ καὶ ἀνίσων
[2, 21]	λεγομένων, πλὴν εἴ τινες ὀλίγοι	γένοιντ´	ἄν, οἷον οὗτος ὁ λόγος·
[2, 26]	τὸ τετράπηχυ τοῦ τριπήχεος μεῖζον;	γένοιτο	δ´ ἂν ἐκ τριπήχεος τετράπηχυ
[2, 17]	ἂν οὔτ´ ἔλεγχος οὔτε παράδοξον	γίνεσθαι	δόξειεν. Ἐπεὶ δὲ πῶς αἰτεῖται
[2, 22]	προειρημένοις οὐδὲ πάντων διδομένων φαμὲν	γίνεσθαι	συλλογισμόν. Ἔτι δὲ καὶ οἵδ´
[2, 20]	οὐ γὰρ ὁ αὐτὸς λόγος	γίνεται,	διαιρούμενος, εἴπερ μὴ ὡς〉 καὶ
[2, 19]	μὴ προσλάβῃ τὴν ἀντίφασιν οὐ	γίνεται	ἔλεγχος, οἷον ἐν τῷ τὸν
[2, 16]	τὸ βραδύτερον ἐκ τοῦ γεγυμνάσθαι	γίνεται	μᾶλλον, οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν
[2, 17]	λαμβάνει· καὶ γὰρ παρὰ τοῦτο	γίνεται	πολλάκις ἔλεγχος. Ἐξειργόμενον δὲ τούτων
[2, 32]	οὐδὲν διαφέρει· διὸ καὶ οὐ	γίνεται	σολοικισμός· Εἰ ὃ λέγεις εἶναι,
[2, 30]	Εἰ τὸ μὲν ἀγαθὸν κακὸν	γίνεται,	τὸ δὲ κακὸν ἀγαθόν, δύο
[2, 17]	λέγοντα· καὶ γὰρ οὕτως ἥκιστα	γίνοιτ´	ἂν παρεξέλεγχος. Ἂν δέ τι
[2, 30]	μὴ μιᾶς ἐρωτήσεως τῶν πλειόνων	γινομένης,	ἀλλ´ ἓν καθ´ ἑνὸς φάντος
[2, 16]	γὰρ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ	γινόμενοι	παρὰ τὴν λέξιν ἄμεινον ἔχειν
[2, 26]	(Τοῖς δὲ παρὰ τὸν ὁρισμὸν	γινομένοις	τοῦ ἐλέγχου, καθάπερ ὑπεγράφη πρότερον,
[2, 33]	δεῖ καλεῖν τὸν παρὰ ταὐτὸ	γινόμενον.	Ὁ αὐτὸς δὲ λόγος τοῖς
[2, 17]	τὸ προτεινόμενον, πότερον ὡς αἱ	γνῶμαι	(καλοῦσι γὰρ γνώμας καὶ τὰς
[2, 17]	ὡς αἱ γνῶμαι (καλοῦσι γὰρ	γνώμας	καὶ τὰς ἀληθεῖς δόξας καὶ
[2, 24]	εἰδέναι, ὅτι δὲ μουσικὸν μὴ	γνωρίζειν·	οὕτω γὰρ τὸ αὐτὸ οἶδε

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 19/11/2009