HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Maxime de Tyr, Dissertations, XVIII

Liste des contextes (ordre alphabétique)


α  =  190 formes différentes pour 253 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Dissertation, Chap.
[18, 4]   τὸν ὡραιότατον, καὶ Ἀγάθωνα τὸν  ἁβρότατον,   καὶ Φαῖδρον τὴν θείαν κεφαλήν,
[18, 4]   ἐπὶ φέγγος. Πόλιν δὲ οἰκίζων  ἀγαθῶν   ἀνδρῶν, τιθεὶς νόμους τοῖς ἀριστεῦσιν
[18, 8]   κακοὺς ἐν μέσῳ τάττων τῶν  ἀγαθῶν,   καὶ τοὺς ἱππεῖς διακρίνων τῶν
[18, 4]   καὶ Κριτόβουλον τὸν ὡραιότατον, καὶ  Ἀγάθωνα   τὸν ἁβρότατον, καὶ Φαῖδρον τὴν
[18, 7]   πλῆρες τὸ στῆθος ἔχων ὥσπερ  ἀγγεῖον,   ἀλλοτρίων ναμάτων, ἦπου Σαπφοῦς τῆς
[18, 9]   σοφιστοῦ, καὶ αὕτη τίς δὲ  ἀγροιῶτιν   ἐπεμμένα στολήν τὸν ἔρωτα φησὶν
[18, 8]   δὲ παραμυθεῖται· μὲν  ᾄδει,   δὲ ἀκροᾶται· ἐρωτικὸν δὲ
[18, 2]   ἄλλά τε ἀμφοτέρους προὐπηλάκισεν, καὶ  ἀδελφὴν   Ἁρμοδίου Παναθηναίοις ἥκουσαν ἐπὶ τὴν
[18, 8]   Ἕκτορος· μὲν πατέρα καὶ  ἀδελφὸν   καλεῖ τὸν ἄνδρα καὶ ἐραστήν,
[18, 6]   καὶ Μελήτου· ἐκεῖνοι μέν γε  ἀδικεῖν   γραψάμενοι Σωκράτην, καὶ τοὺς νέους
[18, 6]   ὅτι μὲν Κριτίας ἐτυράννησεν, τοῦτο  ἀδικεῖν   ἔλεγον τὸν Σωκράτην, καὶ ὅτι
[18, 2]   ἦν διὰ ἰσοτιμίαν, δὲ  ἄδικος   δι´ ἐξουσίαν· ἀλλὰ τό γε
[18, 3]   Ἁρμόδιος, καὶ οἱ περὶ τοῦ  ἀδίκου   ἔρωτος λόγοι; Ὅτι πρᾶγμα διττόν,
[18, 1]   ἐξ ἐρωμένου τυραννοκτόνον. Αὕτη δίκη  ἀδίκων   ἐρώτων. ~Βούλει σοι λέγω καὶ
[18, 6]   Σωκράτους· καίτοι πένητα εἰπών, καὶ  ἀδολέσχην,   καὶ σοφιστήν, καὶ πάντα μᾶλλον
[18, 9]   ἂν φιλοῖεν· χαρίεντα μὲν γὰρ  ᾄδω,   χαρίεντα δ´ οἶδα λέξαι. Τοῦτο
[18, 8]   ἐπανεῖναι εἰς τὸν θάλαμον καὶ  ἀεὶ   μοιχῷ ἐοικέναι. Ἔστιν αὐτῷ καὶ
[18, 9]   τὰ Ὁμήρου ἐρωτικά. ~Ἡσιόδῳ δὲ  ἀείδουσιν   αἱ μοῦσαι τί ἄλλο
[18, 5]   τῇ Ἴδῃ, νεφέλης αὐτοὺς καλυπτούσης  ἀθανάτου,   καὶ Ἄρεως καὶ Ἀφροδίτης συνουσία,
[18, 2]   τούτου Πεισιστρατίδαι, καὶ ἦρξεν ἐλευθερίας  Ἀθηναίοις   ὕβρις τυράννου, καὶ μειρακίου θάρσος,
[18, 6]   ἐπιλήψιμον. Διὸ δὴ τὸ μὲν  Ἀθηναίων   θέατρον καὶ τὸ δικαστήριον ἐκεῖνο
[18, 4]   ἐπεὶ ταύτῃ βασανιστέον τὲ καὶ  ἀθρητέον   τὸν ἐρωτικὸν καὶ λόγον καὶ
[18, 9]   Ὁμήρου ἐρωτικά. ~Ἡσιόδῳ δὲ ἀείδουσιν  αἱ   μοῦσαι τί ἄλλο γυναικῶν
[18, 5]   Σωκράτει ταυτὶ τὰ κομψά, εἴτε  αἰνίγματα,   εἴτε εἰρωνεύματα; ἀποκρινάσθω ἡμῖν ὑπὲρ
[18, 5]   ὁμιλίαις ἀνεκέρασεν, ὥστε τὰ Ὁμήρου  αἰνίγματα   πόρρω πάνυ εἶναι τῆς αἰτίας,
[18, 5]   ταῦτα, εὐφημεῖν ἄξιον· εἰ δὲ  αἰνίττεται   δι´ αἰσχρῶν ῥημάτων πράξεις καλάς,
[18, 5]   ἀληθείᾳ διατεθρυλημένος, ἐπισφαλέστερος ἐν οἷς  αἰνίττεται,   διὰ τὸ ἀξιόπιστον μὲν ἐν
[18, 5]   φησὶ μὲν ταῦτα, ἕτερα δὲ  αἰνίττεται·   καὶ παρεὶς τῇ ἀκοῇ τὸ
[18, 5]   Σωκράτους Πλάτων, Ξενοφῶν,  Αἰσχίνης,   τις ἄλλος τῶν ὁμοφώνων
[18, 8]   δεινὸς ὁμοῦ τοῖς καλοῖς τὰ  αἰσχρὰ   ἱστορεῖν, τὰ μὲν ὅπως ἔχωμεν,
[18, 8]   καὶ πάθη, τὰ καλά, τὰ  αἰσχρά,   τὸν σώφρονα ἔρωτα, τὸν ἀκόλαστον,
[18, 4]   μῦθον, οἷον καὶ εἶναι λέγει,  αἰσχρὸν   ἰδεῖν, καὶ πένητα, ἐγγυτάτω τῆς
[18, 5]   τὸ χρῆμα. Τὸ γὰρ ὑποβαλεῖν  αἰσχρῷ   καλόν, καὶ τὰ ὠφελοῦντα διὰ
[18, 5]   ἄξιον· εἰ δὲ αἰνίττεται δι´  αἰσχρῶν   ῥημάτων πράξεις καλάς, δεινὸν καὶ
[18, 1]   Σωκράτους ἐρωτική. ~Κορινθίῳ ἀνδρί, ὄνομα  Αἰσχύλῳ,   παῖς ἦν Ἀκταίων, μειράκιον Δωρικόν,
[18, 6]   εἰς ἄλλους ἀξιοχρεωτέρους τρέπουσι τὴν  αἰτίαν,   τῇ πρὸς ἐκείνους κοινωνίᾳ κατασμικρύνοντες
[18, 5]   αἰνίγματα πόρρω πάνυ εἶναι τῆς  αἰτίας,   τοῖς ἐκείνου παραβαλλόμενα. Αὐτίκα καὶ
[18, 5]   τὸν ποιητὴν καὶ χρίσας μύρῳ·  αἰτιασάμενος   τὴν παρρησίαν τῶν ἐπῶν, ὅτι
[18, 8]   Αὐτίκα ἐν πρώτῳ λόγῳ ἐπὶ  αἰχμαλώτῳ   ἐρασταὶ δύο, μὲν θρασὺς
[18, 4]   καὶ δημοσίᾳ, ἐν συμποσίοις, ἐν  Ἀκαδημίᾳ,   ἐν Πειραιεῖ, ἐν ὁδῷ ὑπὸ
[18, 5]   δὲ αἰνίττεται· καὶ παρεὶς τῇ  ἀκοῇ   τὸ τερπνόν, συναγωνίζεται τῷ ποιητῇ,
[18, 8]   αἰσχρά, τὸν σώφρονα ἔρωτα, τὸν  ἀκόλαστον,   τὸν δίκαιον, τὸν ὑβριστήν, τὸν
[18, 8]   καὶ οὐκ ἄπεισιν. Ἄλλη εἰκὼν  ἀκολάστου   ἔρωτος· τοιοῦτος αὐτῷ Ἀλέξανδρος,
[18, 9]   τῷ Σωκράτει οὐ παῖδα, ἀλλὰ  ἀκόλουθον   τῆς Ἀφροδίτης καὶ θεράποντα εἶναι·
[18, 5]   μὲν περὶ τοῦ Διὸς τοιαῦτα  ἀκούσας,   καὶ τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ τῆς
[18, 2]   δεινὸν καὶ ἄμαχον, καὶ συνασπίζοντα  ἀκριβῶς,   καὶ ἄρρηκτον· οἷον οὔτε
[18, 8]   μὲν ᾄδει, δὲ  ἀκροᾶται·   ἐρωτικὸν δὲ καὶ τὸ τυχεῖν
[18, 1]   ἀνδρί, ὄνομα Αἰσχύλῳ, παῖς ἦν  Ἀκταίων,   μειράκιον Δωρικόν, ὥρᾳ διαφέρον. Ἐρᾷ
[18, 1]   μειράκιον Δωρικόν, ὥρᾳ διαφέρον. Ἐρᾷ  Ἀκταίωνος   νεανίας Κορίνθιος, γένους τῶν Βακχιάδων·
[18, 1]   ὑπερεφρόνει ὑβριστοῦ ἐραστοῦ, ἐκώμασεν εἰς  Ἀκταίωνος   ἐραστὴς ὁμοῦ τοῖς Βακχιάδαις
[18, 9]   ἐκείνη ξυλλαβοῦσα εἶπεν γλυκύπικρον‘ καὶ  ἀλγεσίδωρον.   Τὸν ἔρωτα Σωκράτης σοφιστὴν λέγει,
[18, 8]   ἀκολάστου ἔρωτος· τοιοῦτος αὐτῷ  Ἀλέξανδρος,   οἷος ἐκ μάχης ἐπανεῖναι εἰς
[18, 5]   δὲ Σωκράτης ἡμῖν ἐπ´  ἀληθείᾳ   διατεθρυλημένος, ἐπισφαλέστερος ἐν οἷς αἰνίττεται,
[18, 5]   δὲ κρείττων, ἡδονῆς δὲ ἐχθρός,  ἀληθείας   δὲ φίλος, οὕτω σφαλεροὺς καὶ
[18, 5]   καὶ δεῖ. Εἰ μὲν γὰρ  ἀληθῆ   ταῦτα, εὐφημεῖν ἄξιον· εἰ δὲ
[18, 3]   καὶ φαινομένου γνησίους ἐραστὰς κάλλους  ἀληθινοῦ.   ~Εἶεν· ἐπεὶ ταύτῃ βασανιστέον τὲ
[18, 9]   ἐρᾶν ἔλεγον, καὶ ὑπὸ πάντων  ἁλίσκεσθαι   τῶν καλῶν· ὅ, τι γὰρ
[18, 9]   οὐ προσιέναι φησὶν Σωκράτης  Ἀλκιβιάδῃ,   ἐκ πολλοῦ ἐρῶν, πρὶν ἡγήσατο
[18, 4]   ἐνθουσιᾶν, καθάπερ τὰς βάκχας, ἐπὶ  Ἀλκιβιάδῃ·   ἐπεστρέφθαι δὲ ἐπ´ Αὐτόλυκον τὰ
[18, 6]   ἔλεγον τὸν Σωκράτην, καὶ ὅτι  Ἀλκιβιάδην   ἐᾷ ὑβρίζειν, καὶ ὅτι τὸν
[18, 4]   καὶ μαθητὰς λαμβάνει τῆς τέχνης,  Ἀλκιβιάδην   τὸν γαυρότατον, καὶ Κριτόβουλον τὸν
[18, 9]   λέξαι. Τοῦτο καὶ περὶ Σωκράτους  Ἀλκιβιάδης   ἔλεγεν, εἰκάζων αὐτοῦ τὴν χάριν
[18, 9]   καλῶν· ὅ, τι γὰρ ἐκείνῳ  Ἀλκιβιάδης   καὶ Χαρμίδης καὶ Φαῖδρος, τοῦτο
[18, 5]   ἁπτόμενος, ἀπὸ κυνηγεσίου τῆς  Ἀλκιβιάδου   ὥρας παραγινόμενος, Χαρμίδην τεθηπώς.
[18, 4]   εἰκόνας, τὰς Ἑλληνικὰς φλυαρίας, δωρεῖται·  ἀλλ´   ἐξεῖναι φιλεῖν τῷ ἀρίστῳ, εἰ
[18, 6]   ὑπὲρ ὅτου εἰσαγγελία ἐγένετο,  ἀλλ´   ἠρέμα εἰς ἄλλους ἀξιοχρεωτέρους τρέπουσι
[18, 6]   καὶ οἱ δεινοὶ οὗτοι συκοφάνται·  ἀλλ´   οὐδὲ Ἀριστοφάνης τὰ Σωκράτους ἐν
[18, 3]   διὰ τὸ ἀμφίβολον τοῦ πάθους,  ἀλλ´   ὥσπερ τοὺς ἀργυρογνώμονας ἐξετάζειν ἔδει,
[18, 9]   Διοτίμα τῷ Σωκράτει οὐ παῖδα,  ἀλλὰ   ἀκόλουθον τῆς Ἀφροδίτης καὶ θεράποντα
[18, 5]   ἔργον (τὸ γὰρ ὠφελοῦν ἀφανὲς)  ἀλλὰ   βλάπτειν· πρόχειρον γὰρ τοῦτο. Ταῦτα
[18, 7]   ἔρωτα ἔπαινον, Μαντινικῇ γυναικὶ ἀνατίθησιν·  ἀλλὰ   εἴτε Μαντινική, εἴτε καὶ Λεσβία
[18, 4]   ἔρωτος, οὔτε ἔργον, οὔτε πάθος,  ἀλλὰ   ἔοικεν πάντα ἑξῆς παρρησιαζομένῳ· πηδᾶν
[18, 4]   καλούς, καὶ τὴν τέχνην δεινός.  Ἀλλὰ   καὶ διδασκάλους ἐπιγέγραπται τῆς τέχνης,
[18, 4]   οὐκ ἐν μέσοις τοῖς Ἕλλησιν,  ἀλλὰ   καὶ οἴκοι καὶ δημοσίᾳ, ἐν
[18, 9]   ὀφθαλμῶν, καὶ τῆς Βαθύλλου ὥρας·  ἀλλὰ   καὶ τούτοις τὴν σωφροσύνην ὁρᾷς·
[18, 7]   ἴδιον Σωκράτους τὸ ἐρωτικὸν ἐπιτήδευμα,  ἀλλὰ   μακρῷ πρεσβύτερον· μάρτυρα δὲ αὐτὸν
[18, 8]   ἐστὶν ἐν τοιούτοις οὐκέτι ἀρχαῖος,  ἀλλὰ   τεχνίτης δεινῶς, οἷοι νῦν βροτοί
[18, 2]   δὲ ἄδικος δι´ ἐξουσίαν·  ἀλλὰ   τό γε μειράκιον ὄντως ἦν
[18, 4]   ἐν Λυκίῳ. Καὶ τὰ μὲν  ἄλλα   ἅπαντα ἀποποιεῖται εἰδέναι, καὶ τοὺς
[18, 4]   περὶ θεῶν δόξας, καὶ τὰ  ἄλλα   ἅπαντα, ἐφ´ οἷς οἱ σοφισταὶ
[18, 5]   Θέτις λέγει· καὶ ὅσα  ἄλλα   ἐπὶ τούτοις Ὅμηρος μὲν ᾐνίξατο,
[18, 8]   δὲ ὅπως φεύγωμεν, τὰ μὲν  ἄλλα   εὐήθως πάνυ καὶ ἀρχαίως ἐκδιδάσκειν
[18, 2]   ἠσπάζετο· δὲ ὑπ´ ὀργῆς  ἄλλά   τε ἀμφοτέρους προὐπηλάκισεν, καὶ ἀδελφὴν
[18, 8]   ἀπελεύσεσθαι φησίν, καὶ οὐκ ἄπεισιν.  Ἄλλη   εἰκὼν ἀκολάστου ἔρωτος· τοιοῦτος αὐτῷ
[18, 9]   νέοις εἰκάσαι) τί ἂν εἴη  ἄλλο,   αὐτό, Σωκράτους τέχνη
[18, 9]   δὲ ἀείδουσιν αἱ μοῦσαι τί  ἄλλο   γυναικῶν ἔρωτας, καὶ ἀνδρῶν;
[18, 5]   Καλλίαν, Πῶλον, ὅστις  ἄλλος   τῇ Σωκράτους φιλοσοφίᾳ ἐπολέμει. ~Φέρ´
[18, 5]   Ξενοφῶν, Αἰσχίνης, τις  ἄλλος   τῶν ὁμοφώνων αὐτῷ. Ἐγὼ μὲν
[18, 7]   τὸ στῆθος ἔχων ὥσπερ ἀγγεῖον,  ἀλλοτρίων   ναμάτων, ἦπου Σαπφοῦς τῆς καλῆς
[18, 6]   εἰσαγγελία ἐγένετο, ἀλλ´ ἠρέμα εἰς  ἄλλους   ἀξιοχρεωτέρους τρέπουσι τὴν αἰτίαν, τῇ
[18, 8]   ἡσυχίας, καὶ δακρύει κείμενος, καὶ  ἀλύει,   καὶ ἀπελεύσεσθαι φησίν, καὶ οὐκ
[18, 2]   ἱερὸν τοῦ ἔρωτος, δεινὸν καὶ  ἄμαχον,   καὶ συνασπίζοντα ἀκριβῶς, καὶ ἄρρηκτον·
[18, 6]   κατηγόρους (οὐ γάρ εἰσιν ἐκείνων  ἀμαχώτεροι)   διαγωνισώμεθα τὸ πρῶτον τῇδε· ~ὡς
[18, 1]   ἐραστῶν ἐν μέθῃ. Περιάνδρῳ τῷ  Ἀμβρακιώτῃ   τυράννῳ παιδικὰ ἦν μειράκιον πολιτικόν·
[18, 5]   διώκων, αὐτὸς θνητὸς ἐών, θεὸν  ἄμβροτον,   καὶ ὀδυρόμενοι θεοί· ὤμοι ἐγών,
[18, 9]   μουσοπόλων οἰκίᾳ θρῆνον εἶναι οὐκ  ἄμμι   πρέποι τάδε. δὲ τοῦ
[18, 3]   δὲ οἱ χρηστοὶ διὰ τὸ  ἀμφίβολον   τοῦ πάθους, ἀλλ´ ὥσπερ τοὺς
[18, 1]   κατέχειν· σπώμενον τὸ μειράκιον ὑπ´  ἀμφοῖν,   βίᾳ διαφθείρεται ἐν χερσὶν αὐτῶν.
[18, 8]   αὐτῷ καὶ δίκαιος ἔρως παρ´  ἀμφοῖν   ἴσος οἷον τῆς Ἀνδρομάχης καὶ
[18, 2]   δὲ ὑπ´ ὀργῆς ἄλλά τε  ἀμφοτέρους   προὐπηλάκισεν, καὶ ἀδελφὴν Ἁρμοδίου Παναθηναίοις
[18, 8]   θανάτου προερχόμενον, νέων καὶ καλῶν  ἀμφοτέρων,   καὶ σωφρόνων, τοῦ μὲν παιδεύοντος,
[18, 9]   Ὀλύμπου καὶ Μαρσύου αὐλήμασιν. Τίς  ἄν,   θεοί, μέμψαιτο ἐραστὴν τοιοῦτον,
[18, 8]   διακρίνων τῶν πεζῶν· γὰρ  ἂν   γέλωτα ὄφλοι τὰ σοφὰ ταῦτα
[18, 9]   πρεσβύτερα τοῖς νέοις εἰκάσαι) τί  ἂν   εἴη ἄλλο, αὐτό,
[18, 5]   γὰρ τοῦτο. Ταῦτα οἶμαι Θρασύμαχον  ἂν   εἰπεῖν, Καλλίαν, Πῶλον,
[18, 4]   τῷ ἀρίστῳ, εἰ δή τινα  ἂν   θέλῃ, τῶν καλῶν· τοῦ
[18, 9]   ἐμὲ γὰρ λόγων εἵνεκα παῖδες  ἂν   φιλοῖεν· χαρίεντα μὲν γὰρ ᾄδω,
[18, 3]   καλὸν καὶ ὂν καὶ φαινόμενον,  ἀνάγκη   τοὺς μὲν τοῦ φαινομένου κάλλους
[18, 2]   τῶν παιδικῶν μαχόμενον, καὶ δι´  ἀνάγκην   ὑπερμαχοῦντα τῶν φιλτάτων· ἦν δὲ
[18, 6]   ταῦτα ἔδρα μή, σκοπεῖν  ἀναθησόμεθα   σμικρόν, ὅσον τὸ νῦν ἔχον·
[18, 9]   ἄνεμος κατ´ ὄρος δρυσὶν ἐμπεσών·  ἀναίθεται   τῇ Ξανθίππῃ ὀδυρομένῃ ὅτι ἀπέθνησκεν,
[18, 7]   μικρὰν οὖσαν καὶ μέλαιναν)  Ἀνακρέοντος,   φησίν, τοῦ σοφοῦ. Τὸν δὲ
[18, 9]   τῇ Λεσβίᾳ Γύριννα καὶ Ἀτθὶς  Ἀνακτορία·   καὶ ὅ, τιπερ Σωκράτει οἱ
[18, 4]   Αὐτὸς δὲ δὴ τὸν ἔρωτα,  ἀναπλάττων   ἐπ´ αὐτῷ μῦθον, οἷον καὶ
[18, 7]   εἰς ἔρωτα ἔπαινον, Μαντινικῇ γυναικὶ  ἀνατίθησιν·   ἀλλὰ εἴτε Μαντινική, εἴτε καὶ
[18, 8]   πᾶσιν καὶ ἀπειλεῖ· δὲ  ἀναχωρεῖ   ἐφ´ ἡσυχίας, καὶ δακρύει κείμενος,
[18, 4]   τὸν ἐρωτικὸν καὶ λόγον καὶ  ἄνδρα,   ἐπιτολμητόν τοι καὶ περὶ Σωκράτους
[18, 8]   πατέρα καὶ ἀδελφὸν καλεῖ τὸν  ἄνδρα   καὶ ἐραστήν, καὶ πάντα δὴ
[18, 8]   ἐπὶ τῆς Κίρκης· καὶ τὸν  ἀνδρεῖον   ἐπὶ τῷ Πατρόκλῳ, τὸν πόνῳ
[18, 6]   κατηγόρους· ὅτι ἡμῖν δοκεῖτε,  ἄνδρες,   ἀτοπώτεροι εἶναι συκοφάνται Ἀνύτου καὶ
[18, 1]   ~Τίς Σωκράτους ἐρωτική. ~Κορινθίῳ  ἀνδρί,   ὄνομα Αἰσχύλῳ, παῖς ἦν Ἀκταίων,
[18, 8]   παρ´ ἀμφοῖν ἴσος οἷον τῆς  Ἀνδρομάχης   καὶ τοῦ Ἕκτορος· μὲν
[18, 9]   τοῦτο τῇ Σαπφοῖ Γοργὼ καὶ  Ἀνδρομέδα·   νῦν μὲν ἐπιτιμᾷ ταύταις, νῦν
[18, 9]   ἄλλο γυναικῶν ἔρωτας, καὶ  ἀνδρῶν;   καὶ ποταμῶν ἔρωτας καὶ βασιλέων
[18, 5]   ἐγών, ὅτε μοι Σαρπήδονα φίλτατον  ἀνδρῶν,   Ζεὺς λέγει· καὶ αὖθις
[18, 4]   φέγγος. Πόλιν δὲ οἰκίζων ἀγαθῶν  ἀνδρῶν,   τιθεὶς νόμους τοῖς ἀριστεῦσιν οὐ
[18, 5]   κινδυνώδεις λόγους ταῖς αὐτοῦ ὁμιλίαις  ἀνεκέρασεν,   ὥστε τὰ Ὁμήρου αἰνίγματα πόρρω
[18, 9]   ἔρως ἐτίναξεν τὰς φρένας, ὡς  ἄνεμος   κατ´ ὄρος δρυσὶν ἐμπεσών· ἀναίθεται
[18, 8]   πρὸς μάχην δακρῦσαι ὡς οὐκ  ἀνεξομένου   τοῦ ἐραστοῦ· δὲ ἐφίησιν,
[18, 3]   μοχθηρίᾳ συμπεφυκός, φωνῇ μιᾷ οἱ  ἄνθρωποι   ἐπονομάζοντες ἔρωτα, οὑτωσὶ καλοῦντες καὶ
[18, 5]   λόγοις, δυνατὸν δὲ τῇ μιμήσει,  ἀνόμοιον   δ´ ἐν τοῖς ἔργοις. Οὐδὲν
[18, 9]   καὶ ὅ, τιπερ Σωκράτει οἱ  ἀντίτεχνοι,   Πρόδικος καὶ Γοργίας καὶ Θρασύμαχος
[18, 5]   ἄφρονας, Λυσίου τῶν ἐρωτικῶν  ἀντίτεχνος,   Κριτοβούλου ἁπτόμενος, ἀπὸ
[18, 4]   πένητα, ἐγγυτάτω τῆς ἑαυτοῦ τύχης,  ἀνυπόδητον,   χαμαιεύνην, ἐπίβουλον, θηρευτικόν, φαρμακέα, σοφιστήν,
[18, 6]   ἄνδρες, ἀτοπώτεροι εἶναι συκοφάνται  Ἀνύτου   καὶ Μελήτου· ἐκεῖνοι μέν γε
[18, 5]   μὲν γὰρ ἀληθῆ ταῦτα, εὐφημεῖν  ἄξιον·   εἰ δὲ αἰνίττεται δι´ αἰσχρῶν
[18, 2]   ὄντως ἦν καλὸν καὶ ἐρᾶσθαι  ἄξιον,   ὥστε ὑπεριδὸν τοῦ τυράννου τὸν
[18, 5]   ἐν οἷς αἰνίττεται, διὰ τὸ  ἀξιόπιστον   μὲν ἐν τοῖς λόγοις, δυνατὸν
[18, 6]   ἐγένετο, ἀλλ´ ἠρέμα εἰς ἄλλους  ἀξιοχρεωτέρους   τρέπουσι τὴν αἰτίαν, τῇ πρὸς
[18, 1]   τὸ δωμάτιον, οἱ μὲν ἐπειρῶντο  ἀπάγειν,   οἱ δὲ οἰκεῖοι κατέχειν· σπώμενον
[18, 4]   Λυκίῳ. Καὶ τὰ μὲν ἄλλα  ἅπαντα   ἀποποιεῖται εἰδέναι, καὶ τοὺς περὶ
[18, 4]   θεῶν δόξας, καὶ τὰ ἄλλα  ἅπαντα,   ἐφ´ οἷς οἱ σοφισταὶ ἐκόμων·
[18, 7]   τὸ ἔργον καὶ θαυμάζοντα αὐξανόμενον,  ἀπαρνούμενον   δὲ αὐτοῦ τὴν εὕρεσιν. Ἐπιδειξαμένου
[18, 9]   ἀναίθεται τῇ Ξανθίππῃ ὀδυρομένῃ ὅτι  ἀπέθνησκεν,   δὲ τῇ θυγατρί· οὐ
[18, 8]   ὄμματα, καὶ λοιδορεῖται πᾶσιν καὶ  ἀπειλεῖ·   δὲ ἀναχωρεῖ ἐφ´ ἡσυχίας,
[18, 8]   καὶ ἀπελεύσεσθαι φησίν, καὶ οὐκ  ἄπεισιν.   Ἄλλη εἰκὼν ἀκολάστου ἔρωτος· τοιοῦτος
[18, 9]   δέ που καὶ τὴν τέχνην  ἀπεκαλύψατο·   ἐμὲ γὰρ λόγων εἵνεκα παῖδες
[18, 8]   δακρύει κείμενος, καὶ ἀλύει, καὶ  ἀπελεύσεσθαι   φησίν, καὶ οὐκ ἄπεισιν. Ἄλλη
[18, 5]   πολιτείας καὶ τροφῆς τῶν νέων  ἀπεπέμψατο,   αὐτῷ Ὁμήρῳ, στεφανώσας τὸν ποιητὴν
[18, 6]   τῶν δὲ ἐρωτικῶν τῶν Σωκράτους  ἀπέσχοντο   καὶ οἱ δεινοὶ οὗτοι συκοφάνται·
[18, 3]   τὴν πρὸς τὸν θεὸν ὁμωνυμίαν,  ἀπιστοῦνται   δὲ οἱ χρηστοὶ διὰ τὸ
[18, 5]   φαντασίᾳ, καὶ συναναπλάττει τὸν λόγον,  ἀπιστῶν   ὁμοῦ καὶ χαίρων τῇ τῆς
[18, 5]   ἀντίτεχνος, Κριτοβούλου ἁπτόμενος,  ἀπὸ   κυνηγεσίου τῆς Ἀλκιβιάδου ὥρας παραγινόμενος,
[18, 2]   ἀρετή. Ἐλευθεροῖ τὰς Θήβας Ἐπαμεινώνδας  ἀπὸ   Λακεδαιμονίων στρατηγήματι ἐρωτικῷ· μειρακίων πολλῶν
[18, 7]   οὐδὲ πρώτου· θεασώμεθα γὰρ οὕτως,  ἀπὸ   Ὁμήρου ἀρξάμενοι. ~Οὗτος γάρ μοι
[18, 8]   βραδύνοντος περιδεῶς ἔχει, καὶ ἀποθανόντος  ἀποθανεῖν   ἐρᾷ, καὶ τὴν ὀργὴν κατατίθεται·
[18, 8]   καὶ βραδύνοντος περιδεῶς ἔχει, καὶ  ἀποθανόντος   ἀποθανεῖν ἐρᾷ, καὶ τὴν ὀργὴν
[18, 9]   ὅτι θάλλει μὲν ἔρως εὐπορῶν,  ἀποθνήσκει   δὲ ἀπορῶν· τοῦτο ἐκείνη ξυλλαβοῦσα
[18, 5]   κομψά, εἴτε αἰνίγματα, εἴτε εἰρωνεύματα;  ἀποκρινάσθω   ἡμῖν ὑπὲρ τοῦ Σωκράτους Πλάτων,
[18, 4]   μειράκιον, καὶ Χαρμίδην τὸν καλόν.  Ἀποκρύπτεται   δὲ οὐδὲν τῶν τοῦ ἔρωτος,
[18, 5]   γελῶντες θεοὶ ἄσβεστον γέλωτα, καὶ  Ἀπόλλων   φεύγων, καὶ Ἀχιλλεὺς διώκων, αὐτὸς
[18, 5]   Διὸς τοιαῦτα ἀκούσας, καὶ τοῦ  Ἀπόλλωνος,   καὶ τῆς Θέτιδος, καὶ τοῦ
[18, 6]   κινδυνεύοντες· οὐ περὶ τοῦ πράγματος  ἀπολογοῦνται   μόνον, ὑπὲρ ὅτου εἰσαγγελία
[18, 1]   διὰ τὴν ὁμωνυμίαν τῶν μειρακίων,  ἀπολομένου   ἑκατέρου, τοῦ μὲν ὑπὸ κυνῶν
[18, 4]   Καὶ τὰ μὲν ἄλλα ἅπαντα  ἀποποιεῖται   εἰδέναι, καὶ τοὺς περὶ ἀρετῆς
[18, 9]   μὲν ἔρως εὐπορῶν, ἀποθνήσκει δὲ  ἀπορῶν·   τοῦτο ἐκείνη ξυλλαβοῦσα εἶπεν γλυκύπικρον‘
[18, 8]   ἥμερος καὶ ἐμπαθής· μὲν  ἀποφλογοῦται   τὰ ὄμματα, καὶ λοιδορεῖται πᾶσιν
[18, 5]   τῶν ἐρωτικῶν ἀντίτεχνος, Κριτοβούλου  ἁπτόμενος,   ἀπὸ κυνηγεσίου τῆς Ἀλκιβιάδου
[18, 3]   τοῦ πάθους, ἀλλ´ ὥσπερ τοὺς  ἀργυρογνώμονας   ἐξετάζειν ἔδει, ὁπότερος αὐτῶν γνωριστικὸς
[18, 2]   καὶ τὰ μειράκια ἐφάμιλλα ταῖς  ἀρεταῖς   τοῖς ἐρασταῖς, ὥσπερ ἐν θήρᾳ
[18, 2]   καὶ ἔρως δίκαιος, καὶ ἐραστοῦ  ἀρετή.   Ἐλευθεροῖ τὰς Θήβας Ἐπαμεινώνδας ἀπὸ
[18, 3]   Ὅτι πρᾶγμα διττόν, τὸ μὲν  ἀρετῆς   ἐπήβολον, τὸ δὲ μοχθηρίᾳ συμπεφυκός,
[18, 4]   ἀποποιεῖται εἰδέναι, καὶ τοὺς περὶ  ἀρετῆς   λόγους, καὶ τὰς περὶ θεῶν
[18, 5]   νεφέλης αὐτοὺς καλυπτούσης ἀθανάτου, καὶ  Ἄρεως   καὶ Ἀφροδίτης συνουσία, καὶ Ἡφαίστου
[18, 5]   ἐλευθερίᾳ, οὐδὲ τῇ ἐπὶ Δηλίῳ  ἀριστείᾳ,   οὐδὲ τῇ πρὸς τοὺς δικαστὰς
[18, 2]   Ἔδει γὰρ ἕκαστον τῶν ἐραστῶν  ἀριστεύειν,   καὶ διὰ φιλοτιμίαν ἐν ὄψει
[18, 4]   ἀγαθῶν ἀνδρῶν, τιθεὶς νόμους τοῖς  ἀριστεῦσιν   οὐ στέφανον οὐδὲ εἰκόνας, τὰς
[18, 6]   δεινοὶ οὗτοι συκοφάνται· ἀλλ´ οὐδὲ  Ἀριστοφάνης   τὰ Σωκράτους ἐν Διονυσίοις κωμῳδῶν,
[18, 4]   δωρεῖται· ἀλλ´ ἐξεῖναι φιλεῖν τῷ  ἀρίστῳ,   εἰ δή τινα ἂν θέλῃ,
[18, 3]   βούλεται Ἐπαμεινώνδας καὶ  Ἁρμόδιος,   καὶ οἱ περὶ τοῦ ἀδίκου
[18, 2]   τε ἀμφοτέρους προὐπηλάκισεν, καὶ ἀδελφὴν  Ἁρμοδίου   Παναθηναίοις ἥκουσαν ἐπὶ τὴν πομπὴν
[18, 7]   θεασώμεθα γὰρ οὕτως, ἀπὸ Ὁμήρου  ἀρξάμενοι.   ~Οὗτος γάρ μοι δοκεῖ πολυφωνότατος
[18, 9]   μὲν γυναικῶν, δὲ  ἀρρένων,   ἐπιτηδεῦσαι. Καὶ γὰρ πολλῶν ἐρᾶν
[18, 2]   ἄμαχον, καὶ συνασπίζοντα ἀκριβῶς, καὶ  ἄρρηκτον·   οἷον οὔτε Νέστωρ περὶ
[18, 8]   καὶ ἐστὶν ἐν τοιούτοις οὐκέτι  ἀρχαῖος,   ἀλλὰ τεχνίτης δεινῶς, οἷοι νῦν
[18, 8]   μὲν ἄλλα εὐήθως πάνυ καὶ  ἀρχαίως   ἐκδιδάσκειν ἰδέσθαι, καὶ ἡνιοχεῖν, καὶ
[18, 9]   βασιλέων καὶ φυτῶν; Τὸν δὲ  Ἀρχιλόχου   ἔρωτα, ὑβριστὴς γάρ, χαίρειν ἐῶ.
[18, 5]   θεοὶ πίνοντες, καὶ γελῶντες θεοὶ  ἄσβεστον   γέλωτα, καὶ Ἀπόλλων φεύγων, καὶ
[18, 9]   πάντας· μεστὰ δὲ αὐτοῦ τὰ  ᾄσματα   τῆς Σμέρδιος κόμης, καὶ τῶν
[18, 9]   καὶ Σαπφοῖ Ἀφροδίτη ἐν  ᾄσματι,   σύ τε καλὸς θεράπων Ἔρως.
[18, 3]   πρὸ τοῦ δοκίμου τὸ φαινόμενον  ἀσπαζόμενον   πόρρω πάνυ τίθεμεν τῆς τέχνης,
[18, 4]   καὶ διδασκάλους ἐπιγέγραπται τῆς τέχνης,  Ἀσπασίαν   τὴν Μιλησίαν, καὶ Διοτίμαν τὴν
[18, 1]   τυράννῳ παιδικὰ ἦν μειράκιον πολιτικόν·  ἅτε   δὲ οὐ σὺν δίκῃ τὴν
[18, 4]   ἐπίβουλον, θηρευτικόν, φαρμακέα, σοφιστήν, γόητα·  ἀτεχνῶς   οἷα εἰς αὐτὸν Σωκράτην ἔσκωπτον
[18, 9]   τοῦτο τῇ Λεσβίᾳ Γύριννα καὶ  Ἀτθὶς   Ἀνακτορία· καὶ ὅ, τιπερ Σωκράτει
[18, 2]   τὴν πομπὴν κανηφοροῦσαν ἐξήλασεν ἐπ´  ἀτιμίᾳ.   Διδόασιν δίκην ἐκ τούτου Πεισιστρατίδαι,
[18, 6]   ὅτι ἡμῖν δοκεῖτε, ἄνδρες,  ἀτοπώτεροι   εἶναι συκοφάνται Ἀνύτου καὶ Μελήτου·
[18, 4]   θρυλούμενα ἐν τοῖς λόγοις; ὁποῖα  ἄττα   φησὶν περὶ αὑτοῦ ἐκεῖνος, ὅτι
[18, 2]   Πελοπόννησον, οὔτε Πελοποννήσιοι περὶ τὴν  Ἀττικήν.   Ἔδει γὰρ ἕκαστον τῶν ἐραστῶν
[18, 2]   τινα δευτέραν εἰκόνα; Μειρακίῳ  Ἀττικῷ   δύο ἦσαν ἐρασταί, ἰδιώτης καὶ
[18, 5]   Ζεὺς λέγει· καὶ αὖθις  αὖ,   ὤμοι ἐγὼ δειλή, ὤμοι δυσαριστοτόκεια,
[18, 5]   ἀνδρῶν, Ζεὺς λέγει· καὶ  αὖθις   αὖ, ὤμοι ἐγὼ δειλή, ὤμοι
[18, 9]   χαρίεν γὰρ ἔχεις ἦθος· καὶ  αὖθις   καλὸν εἶναι τῷ ἔρωτι τὰ
[18, 9]   χάριν τοῖς Ὀλύμπου καὶ Μαρσύου  αὐλήμασιν.   Τίς ἄν, θεοί, μέμψαιτο
[18, 7]   μὲν τὸ ἔργον καὶ θαυμάζοντα  αὐξανόμενον,   ἀπαρνούμενον δὲ αὐτοῦ τὴν εὕρεσιν.
[18, 3]   τῆς τέχνης, τὸν δὲ τἀληθῆ  αὐτὰ   γνωρίζοντα, τοῦτον καὶ συνιέναι αὐτῆς·
[18, 9]   νῦν δὲ ἐλέγχει, καὶ εἰρωνεύεται  αὐτὰ   ἐκεῖνα τὰ Σωκράτους· τὸν Ἴωνα
[18, 1]   μειράκιον ἐποίησεν ἐξ ἐρωμένου τυραννοκτόνον.  Αὕτη   δίκη ἀδίκων ἐρώτων. ~Βούλει σοι
[18, 1]   τὸ μειράκιον. δὲ παροινία  αὕτη   Περίανδρον μὲν ἔπαυσεν ὑβρίζοντα, τὸ
[18, 9]   που καὶ κατάκλισιν σοφιστοῦ, καὶ  αὕτη   τίς δὲ ἀγροιῶτιν ἐπεμμένα στολήν
[18, 4]   ἐπιστήμων εἶναι, καὶ πραγματεύεσθαι περὶ  αὐτὴν   ἔλεγεν. ~Τί βούλεται τῷ Σωκράτει
[18, 7]   Σαπφοῦς τῆς καλῆς (οὕτω γὰρ  αὐτὴν   ὀνομάζων χαίρει διὰ τὴν ὥραν
[18, 3]   αὐτὰ γνωρίζοντα, τοῦτον καὶ συνιέναι  αὐτῆς·   ταύτῃ καὶ τὴν ἐρωτικὴν προσθῶμεν
[18, 8]   δεινῶς, οἷοι νῦν βροτοί εἰσιν.  Αὐτίκα   ἐν πρώτῳ λόγῳ ἐπὶ αἰχμαλώτῳ
[18, 5]   τῆς αἰτίας, τοῖς ἐκείνου παραβαλλόμενα.  Αὐτίκα   καὶ μὲν περὶ τοῦ
[18, 9]   τί ἂν εἴη ἄλλο,  αὐτό,   Σωκράτους τέχνη ἐρωτική; Δοκοῦσιν
[18, 4]   ἐπὶ Ἀλκιβιάδῃ· ἐπεστρέφθαι δὲ ἐπ´  Αὐτόλυκον   τὰ ὄμματα, ὥσπερ ἐν νυκτὶ
[18, 4]   σοφιστήν, γόητα· ἀτεχνῶς οἷα εἰς  αὐτὸν   Σωκράτην ἔσκωπτον ἐν Διονυσίοις οἱ
[18, 7]   ἀλλὰ μακρῷ πρεσβύτερον· μάρτυρα δὲ  αὐτὸν   Σωκράτην παραστησώμεθα, ἐπαινοῦντα μὲν τὸ
[18, 9]   Δοκοῦσιν γάρ μοι τὴν καθ´  αὑτὸν   ἑκάτερος φιλίαν, μὲν γυναικῶν,
[18, 5]   ἐν τοῖς ἔργοις. Οὐδὲν γὰρ  αὐτὸς   αὑτῷ ὅμοιος Σωκράτης ἐρῶν
[18, 5]   μὲν ᾐνίξατο, Σωκράτης δὲ ἐμέμψατο·  αὐτὸς   δὲ δὴ Σωκράτης, ἐραστὴς
[18, 4]   καλῶν· τοῦ θαυμαστοῦ γέρως.  Αὐτὸς   δὲ δὴ τὸν ἔρωτα, ἀναπλάττων
[18, 5]   Ἀπόλλων φεύγων, καὶ Ἀχιλλεὺς διώκων,  αὐτὸς   θνητὸς ἐών, θεὸν ἄμβροτον, καὶ
[18, 9]   τοῦ Τηΐου σοφιστοῦ τέχνη τοῦ  αὐτοῦ   ἤθους καὶ τρόπου· καὶ γὰρ
[18, 5]   σφαλεροὺς καὶ κινδυνώδεις λόγους ταῖς  αὐτοῦ   ὁμιλίαις ἀνεκέρασεν, ὥστε τὰ Ὁμήρου
[18, 9]   καὶ ἐπαινεῖ πάντας· μεστὰ δὲ  αὐτοῦ   τὰ ᾄσματα τῆς Σμέρδιος κόμης,
[18, 7]   καὶ θαυμάζοντα αὐξανόμενον, ἀπαρνούμενον δὲ  αὐτοῦ   τὴν εὕρεσιν. Ἐπιδειξαμένου γὰρ αὐτῷ
[18, 9]   περὶ Σωκράτους Ἀλκιβιάδης ἔλεγεν, εἰκάζων  αὐτοῦ   τὴν χάριν τοῖς Ὀλύμπου καὶ
[18, 4]   λόγοις; ὁποῖα ἄττα φησὶν περὶ  αὑτοῦ   ἐκεῖνος, ὅτι ἐστὶν θεράπων τοῦ
[18, 8]   δὲ ἐφίησιν, καὶ τοῖς  αὑτοῦ   ὅπλοις κοσμεῖ, καὶ βραδύνοντος περιδεῶς
[18, 5]   μισγόμενος ἐν τῇ Ἴδῃ, νεφέλης  αὐτοὺς   καλυπτούσης ἀθανάτου, καὶ Ἄρεως καὶ
[18, 5]   τις ἄλλος τῶν ὁμοφώνων  αὐτῷ.   Ἐγὼ μὲν γὰρ θαυμάζω καὶ
[18, 8]   καὶ ἀεὶ μοιχῷ ἐοικέναι. Ἔστιν  αὐτῷ   καὶ δίκαιος ἔρως παρ´ ἀμφοῖν
[18, 8]   δὲ οὔτε μητρὸς τοσουτονὶ  αὐτῷ   μέλειν, ὅσον ἐκείνης, λέγει. Ἔδειξεν
[18, 4]   δὴ τὸν ἔρωτα, ἀναπλάττων ἐπ´  αὐτῷ   μῦθον, οἷον καὶ εἶναι λέγει,
[18, 8]   Ἄλλη εἰκὼν ἀκολάστου ἔρωτος· τοιοῦτος  αὐτῷ   Ἀλέξανδρος, οἷος ἐκ μάχης
[18, 5]   καὶ τροφῆς τῶν νέων ἀπεπέμψατο,  αὐτῷ   Ὁμήρῳ, στεφανώσας τὸν ποιητὴν καὶ
[18, 4]   περὶ Σωκράτους ἐκλογίσασθαι, τί ἦν  αὐτῷ   ταυτὶ τὰ θρυλούμενα ἐν τοῖς
[18, 5]   ἐπῶν, ὅτι Ζεὺς πεποίηται  αὐτῷ   τῇ Ἥρᾳ μισγόμενος ἐν τῇ
[18, 4]   πάντα ἑξῆς παρρησιαζομένῳ· πηδᾶν μὲν  αὐτῷ   τὴν καρδίαν ἐπὶ Χαρμίδῃ καὶ
[18, 7]   αὐτοῦ τὴν εὕρεσιν. Ἐπιδειξαμένου γὰρ  αὐτῷ   τοῦ Μυρινουσίου Φαίδρου λόγον ὑπὸ
[18, 5]   τοῖς ἔργοις. Οὐδὲν γὰρ αὐτὸς  αὑτῷ   ὅμοιος Σωκράτης ἐρῶν τῷ
[18, 3]   τοὺς ἀργυρογνώμονας ἐξετάζειν ἔδει, ὁπότερος  αὐτῶν   γνωριστικὸς τοῦ δοκίμου καὶ μή.
[18, 1]   ἀμφοῖν, βίᾳ διαφθείρεται ἐν χερσὶν  αὐτῶν.   Καὶ εἰκάσθη τὸ ἐν Κορίνθῳ
[18, 6]   πρὸς ἐκείνους κοινωνίᾳ κατασμικρύνοντες τὰ  αὐτῶν.   Οὐκοῦν καὶ ἡμεῖς περὶ Σωκράτους,
[18, 5]   βουλομένου ἔργον (τὸ γὰρ ὠφελοῦν  ἀφανὲς)   ἀλλὰ βλάπτειν· πρόχειρον γὰρ τοῦτο.
[18, 9]   λέγει που καὶ Σαπφοῖ  Ἀφροδίτη   ἐν ᾄσματι, σύ τε καλὸς
[18, 9]   οὐ παῖδα, ἀλλὰ ἀκόλουθον τῆς  Ἀφροδίτης   καὶ θεράποντα εἶναι· λέγει που
[18, 5]   καλυπτούσης ἀθανάτου, καὶ Ἄρεως καὶ  Ἀφροδίτης   συνουσία, καὶ Ἡφαίστου δεσμά, καὶ
[18, 5]   τοὺς καλοὺς τῷ ἐλέγχοντι τοὺς  ἄφρονας,   Λυσίου τῶν ἐρωτικῶν ἀντίτεχνος,
[18, 8]   τοῦ δὲ παιδευομένου· μὲν  ἄχθεται,   δὲ παραμυθεῖται· μὲν
[18, 5]   γέλωτα, καὶ Ἀπόλλων φεύγων, καὶ  Ἀχιλλεὺς   διώκων, αὐτὸς θνητὸς ἐών, θεὸν




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 17/04/2008