Alphabétiquement     [«   »]
τοσαῦτα 1
τοσαύτη 1
τότε 7
τοῦ 64
τοὺς 16
τουτέστι 1
τοῦτο 9
Fréquences     [«    »]
63 ἐν
50
55 τὰ
64 τοῦ
70 δὲ
71 τὸ
81 τὴν
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Basile de Césarée, Homélies sur l'Hexaëméron (V)

τοῦ


Homélie, Chap.
[5, 8]   ἵνα καὶ πρὸς τὰς ἐκ  τοῦ   ἀέρος βλάβας βότρυς ἀντέχῃ,
[5, 7]   οἱ κλάδοι προμήκεις ἐπὶ πολὺ  τοῦ   ἀέρος ἐκτεταμένοι, τούτων καὶ αἱ
[5, 1]   τὴν γῆν πάντα διακεκόσμητο, καὶ  τοῦ   ἀμέτρου περὶ αὐτὸν θαύματος καθυφῶσιν,
[5, 6]   ἦν, ὕστερον δὲ τῷ κάλλει  τοῦ   ἄνθους ἄκανθα παρεζεύχθη, ἵνα
[5, 7]   ὀργῶσαν, καὶ τῆς συμπλοκῆς ἐφιεμένην  τοῦ   ἄρρενος, τοὺς δὲ θεραπευτὰς τῶν
[5, 5]   σώματι τῆς Ἐκκλησίας, ἵν´ ἐκ  τοῦ   ἀφανοῦς τὰς παρ´ ἑαυτῶν βλάβας
[5, 1]   πρὸς τὴν ἐπιφάνειαν τὴν ἐκ  τοῦ   βάθους δύναμιν ἐπισπώμενον, διὰ τοῦτο
[5, 8]   δάκρυον, καὶ ἄλλος ὀπὸς  τοῦ   βαλσάμου· καὶ νάρθηκές τινες ἐπὶ
[5, 1]   σου διατρέφων, τὴν σὴν συναύξει  τοῦ   βίου κατασκευήν. Ἔπειτα, τῶν
[5, 3]   καλάμων προβαλλομένων· θαλπομένου δὲ ἀεὶ  τοῦ   βλαστήματος, συρομένην διὰ τῶν ῥιζῶν
[5, 1]   καὶ ἐναπέμεινε τῇ γῇ, τὴν  τοῦ   γεννᾶν αὐτῇ καὶ καρποφορεῖν δύναμιν
[5, 2]   τῇ ἀκολουθίᾳ τῆς διαδοχῆς φυλασσομένου  τοῦ   γένους. Βλαστησάτω γῆ. Νόησόν
[5, 6]   ἀνέπνευσεν ἀποσκευασάμενος τὸ μάταιον βάρος  τοῦ   γηΐνου φρονήματος. Δεῖ δὲ, κατὰ
[5, 7]   καὶ τῆς ἀνθρωπίνης νεότητος καὶ  τοῦ   γήρως εὕροις ἂν καὶ ἐν
[5, 7]   καὶ ἐν αὐτῷ τῷ εἴδει  τοῦ   δένδρου πολὺ τὸ διάφορον· ὅπουγε
[5, 4]   κατασκευὴν τοῦ σώματος τὴν ἐκ  τοῦ   δηλητηρίου βλάβην ἀποδιδράσκοντες. Λεπτοὺς γὰρ
[5, 8]   βότρυς ἀντέχῃ, καὶ τὴν ἀκτῖνα  τοῦ   ἡλίου διὰ τῆς ἀραιότητος δαψιλῶς
[5, 1]   δύναμιν ἐπισπώμενον, διὰ τοῦτο πρεσβυτέρα  τοῦ   ἡλίου περὶ γῆν διακόσμησις·
[5, 10]   καὶ λόγος ἔντεχνος ἦν, θᾶττον  τοῦ   ἡμετέρου νοήματος τὰς μυρίας τῶν
[5, 10]   οἴκῳ Κυρίου, ἐν ταῖς αὐλαῖς  τοῦ   Θεοῦ ἡμῶν ἐξανθήσωμεν, ἐν Χριστῷ
[5, 6]   κατάκαρπος ἔσο ἐν τῷ οἴκῳ  τοῦ   Θεοῦ, μηδέποτε γυμνούμενος τῆς ἐλπίδος,
[5, 1]   τῆς γῆς φυομένων, τῇ ὁλκῇ  τοῦ   θερμοῦ πρὸς τὴν ἐπιφάνειαν τὴν
[5, 3]   ῥιζῶν τὴν νοτίδα, τῇ ὁλκῇ  τοῦ   θερμοῦ συνεπάγεσθαι τοῦ τροφίμου τῆς
[5, 2]   γένος. Οὐ γὰρ προβολὴ  τοῦ   καλάμου ἐλαίας ἐστὶ ποιητικὴ, ἀλλὰ
[5, 7]   ὅπουγε καὶ ἄλλος μὲν χαρακτὴρ  τοῦ   καρποῦ τῶν ἀρρένων, ἄλλος δὲ
[5, 6]   ψυχὴ ἐν τῇ ἀποθέσει τῶν  τοῦ   κόσμου μεριμνῶν, αἳ βάρος εἰσὶ
[5, 5]   προσηγορίας μαθεῖν. Τῇ ὑπερβολῇ γὰρ  τοῦ   κρύους ὑπερκαεὶς, πρὸς ἑτέραν καὶ
[5, 4]   Ὥστε ἐνόμιζες ἔχειν κατὰ  τοῦ   κτίσαντος ἔγκλημα, τοῦτό σοι εἰς
[5, 9]   καὶ αὔξησόν μοι τὴν ἀγάπην  τοῦ   κτίσαντος. Ἐξέταζε πῶς τὰ μὲν
[5, 5]   γῆ, ἵνα φυλάξῃ τοὺς νόμους  τοῦ   κτίσαντος, πᾶσαν ἰδέαν αὐξήσεως διεξελθοῦσα,
[5, 9]   τὸ χρήσιμον, ταῦτα ὀξεῖα  τοῦ   κτίσαντος πρόνοια, ἐξ ἀρχῆς προβλεψαμένη,
[5, 5]   εἰκόνα πληροῖ τῶν παραχαρασσόντων τὰ  τοῦ   Κυρίου διδάγματα, καὶ μὴ γνησίως
[5, 6]   ἐμποιῆσαι. Μέμνησαι γὰρ δηλονότι τῆς  τοῦ   Κυρίου εἰκόνος, ὅτι ἄμπελον ἑαυτὸν
[5, 4]   ἡμῖν χρήσιμα. Διὰ μὲν γὰρ  τοῦ   μανδραγόρου ὕπνον ἰατροὶ κατεπάγουσιν· ὀπίῳ
[5, 8]   τῶν ζῴων, ἅπερ, ἁπαλοῦ ὄντος  τοῦ   ὀποῦ, ἐναποληφθέντα κατέχεται. Καὶ ὅλως
[5, 10]   ἂν πρὸς τὴν κοινὴν συντέλειαν  τοῦ   παντὸς καταντήσῃ. Ἐφ´ ἣν καὶ
[5, 4]   τιμιωτέρου, δυσφορωτάτη δὲ ζημία  τοῦ   παρεθέντος. Βλαστησάτω γῆ βοτάνην
[5, 6]   οὐκ ἀφῆκεν ἐρριμμένα χαμαὶ, καὶ  τοῦ   πατεῖσθαι ἄξια. Βούλεται δὲ ἡμᾶς
[5, 2]   τῶν φυομένων παραστῇς, ἐναργῆ λαμβάνῃς  τοῦ   ποιήσαντος τὴν ὑπόμνησιν. Πρῶτον μὲν
[5, 5]   τῷ λόγῳ, ἀλλ´ ἐκ τῆς  τοῦ   πονηροῦ διδασκαλίας διεφθαρμένων, καταμιγνύντων δὲ
[5, 6]   μὲν οὐδένα δοκεῖ φέρειν ἐκ  τοῦ   προδήλου, σπέρμα δὲ ἕκαστον τούτων
[5, 1]   περὶ γῆν διακόσμησις· ἵνα καὶ  τοῦ   προσκυνεῖν τὸν ἥλιον, ὡς αὐτὸν
[5, 5]   δι´ ἣν κατεκρίθημεν, ἐν ἱδρῶτι  τοῦ   προσώπου ἡμῶν ἐσθίειν τὸν ἄρτον.
[5, 10]   τῆς φύσεως ἀκολουθία ἐκ  τοῦ   πρώτου προστάγματος τὴν ἀρχὴν δεξαμένη,
[5, 2]   φυομένων ἐκ τῆς γῆς ἐπὶ  τοῦ   πυθμένος καὶ τῆς ῥίζης ἔχει
[5, 3]   πῶς γόνασι διαζώννυται καλάμη  τοῦ   σίτου, ἵνα ὥσπερ σύνδεσμοί τινες
[5, 3]   καὶ φλοιὸν καὶ τὰς θήκας  τοῦ   σίτου, καὶ αὐτὸν τὸν σῖτον
[5, 5]   τῇ Γραφῇ, οὐκ ἐκ τῆς  τοῦ   σίτου μεταβολῆς γίνεται, ἀλλ´ ἐξ
[5, 4]   τοῖς τροφίμοις τὰ δηλητήρια· μετὰ  τοῦ   σίτου τὸ κώνειον· μετὰ τῶν
[5, 2]   ἀνθρωπίνης φύσεως, μεμνημένος τῆς εἰκόνος  τοῦ   σοφοῦ Ἡσαΐου, ὅτι Πᾶσα σὰρξ
[5, 5]   οἱονεὶ νόσος τις καὶ ἀρρωστία  τοῦ   σπέρματος. Οὐ γὰρ ἀπέθετο τὸ
[5, 2]   ἀπαρτισμὸς τῶν αὐξομένων διὰ  τοῦ   σπέρματος. Πῶς οὖν, φασὶ, πάντα
[5, 8]   αὐτὴν, ἄλλως δὲ τὸν φλοιὸν  τοῦ   στελέχους, καὶ ἄλλως τὸ ξύλον,
[5, 8]   ἂν λόγος ἐξίκοιτο. Ἄλλο γὰρ  τοῦ   σχίνου τὸ δάκρυον, καὶ ἄλλος
[5, 4]   ψᾶρες βόσκονται, διὰ τὴν κατασκευὴν  τοῦ   σώματος τὴν ἐκ τοῦ δηλητηρίου
[5, 4]   θησαυροῖς ἄπορος μὲν εὕρεσις  τοῦ   τιμιωτέρου, δυσφορωτάτη δὲ ζημία
[5, 3]   τῇ ὁλκῇ τοῦ θερμοῦ συνεπάγεσθαι  τοῦ   τροφίμου τῆς γῆς ὅσον μέτριον,
[5, 1]   τὴν γῆν ἀποσκευασαμένην τὸ βάρος  τοῦ   ὕδατος, τὸ πρόσταγμα αὐτῇ γέγονε
[5, 8]   μὲν ἁπαλὸς καρπὸς, παχὺ  τοῦ   φύλλου τὸ σκεπαστήριον, ὡς ἐπὶ
[5, 8]   παρέχει τὴν αὔξησιν, καὶ δάκρυον  τοῦ   φυτοῦ καὶ ὀπὸς ἐκ τῆς
[5, 6]   σωτηρίαν. Οὕτω γὰρ τὸ ἀειθαλὲς  τοῦ   φυτοῦ μιμήσῃ, καὶ τὸ πολύκαρπον
[5, 7]   καὶ πρὸς τὸ οἰκεῖον σχῆμα  τοῦ   φυτοῦ τὴν κόμην ἀποκαθίστασθαι. Τὰ
[5, 5]   μὲν ἦσαν βαθεῖς τῇ ἀφθονίᾳ  τοῦ   χόρτου, τῶν δὲ πεδίων τὰ
[5, 7]   δέξωνται, εἰς εὐχρηστίαν μεταβάλλουσι τότε  τοῦ   χυμοῦ τὴν δυσχέρειαν. Μηδεὶς οὖν




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 4/06/2009