Livre, Chap.
[4, 6]	ἦν τι {τὸ} διάστημα καθ'	αὑ>	τὸ πεφυκὸς εἶναι> καὶ μένον,
[4, 15]	τὸ ἐν ὀλίγῳ πολὺ κινούμενον,	βραδὺ	δὲ τὸ ἐν πολλῷ ὀλίγον·
[4, 15]	δ' οὐκ ἔστιν· τὸ γὰρ	βραδὺ	καὶ ταχὺ χρόνῳ ὥρισται, ταχὺ
[4, 16]	ἢ μεταβολήν. ~Ἀλλὰ μὴν οὐδ'	ἄνευ	γε μεταβολῆς· ὅταν γὰρ μηδὲν
[4, 16]	χρόνον, φανερὸν ὅτι οὐκ ἔστιν	ἄνευ	κινήσεως καὶ μεταβολῆς χρόνος. ὅτι
[4, 16]	μὲν οὖν οὔτε κίνησις οὔτ'	ἄνευ	κινήσεως ὁ χρόνος ἐστί, φανερόν·
[4, 19]	ἱκανὸν ὅτι γίγνεται μὲν οὐδὲν	ἄνευ	τοῦ κινεῖσθαί πως αὐτὸ καὶ
[4, 2]	ἄλλων οὐδὲν ἔστιν, ἐκεῖνο δ'	ἄνευ	τῶν ἄλλων, ἀνάγκη πρῶτον εἶναι·
[4, 2]	καὶ προτέρα πάντων· οὗ γὰρ	ἄνευ	τῶν ἄλλων οὐδὲν ἔστιν, ἐκεῖνο
[4, 20]	οἷον εἰ ἐνδέχεται κίνησιν εἶναι	ἄνευ	ψυχῆς. τὸ δὲ πρότερον καὶ
[4, 13]	ἡ φορά, ἀλλὰ καὶ εἰς	εὐθύ)	οἱ μὲν δὴ διὰ ταῦτα
[4, 13]	ὃ ἦν οὐ κυρτὸν ἀλλ'	εὐθύ	(οὐ γὰρ τῷ διαλείπειν τὸ
[4, 15]	ταχὺ μὲν τὸ ἐν ὀλίγῳ	πολὺ	κινούμενον, βραδὺ δὲ τὸ ἐν
[4, 6]	ἐνδέχεσθαι γὰρ φαίνεται εἶναι διάστημα	μεταξὺ	ἄλλο τι τῶν κινουμένων μεγεθῶν.
[4, 6]	οἷον ἐξ ἀγγείου ὕδωρ, τὸ	μεταξὺ	εἶναί τι δοκεῖ διάστημα, ὡς
[4, 16]	καὶ ἄλλο ὑπολαβεῖν αὐτά, καὶ	μεταξύ	τι αὐτῶν ἕτερον· ὅταν γὰρ
[4, 14]	ἀλλ' ἐν ἄλλῳ, ἐν τοῖς	μεταξὺ	{τοῖς} νῦν ἀπείροις οὖσιν ἅμα
[4, 7]	εἶναι σωματικόν (σῶμα γὰρ τὸ	μεταξὺ	τοῦ τόπου τὸ τυχόν, ἀλλ'
[4, 6]	ὕλη ἢ διάστημά τι τὸ	μεταξὺ	τῶν ἐσχάτων, ἢ τὰ ἔσχατα
[4, 16]	ὄν, οὐ δοκεῖ εἶναι τὸ	μεταξὺ	χρόνος. εἰ δὴ τὸ μὴ
[4, 6]	ὁ τόπος, ἀλλὰ καὶ τὸ	μεταξὺ	ὡς κενὸν ὄν> ἔστι δ'
[4, 16]	ἐξαιροῦντες διὰ τὴν ἀναισθησίαν τὸ	μεταξύ.	ὥσπερ οὖν εἰ μὴ ἦν
[4, 8]	δ' ἐστὶ φορὰ καὶ αὔξησις)	οὐ	γὰρ ἂν δοκεῖν εἶναι κίνησιν,
[4, 2]	τῶν ἄλλων, ἀνάγκη πρῶτον εἶναι·	οὐ	γὰρ ἀπόλλυται ὁ τόπος τῶν
[4, 11]	τὸ εἰστεθὲν εἰς αὐτὸ σῶμα;	οὐ	γὰρ δὴ εἰς ἅπαν. ὁ
[4, 20]	καὶ ἀριθμὸς δὴ ὁ αὐτός	(οὐ	γὰρ διαφέρει ἀριθμοῦ διαφορᾷ ὁ
[4, 4]	ὕδωρ γένηται, ἀπόλωλεν ὁ τόπος·	οὐ	γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ
[4, 5]	τὸ ὅλον ἐν τοῖς μέρεσιν·	οὐ	γάρ ἐστι παρὰ τὰ μέρη
[4, 11]	ἐν τῷ κενῷ ἀνάγκη ἠρεμεῖν·	οὐ	γὰρ ἔστιν οὗ μᾶλλον ἢ
[4, 19]	ὥσπερ ἐπὶ τῶν μαθηματικῶν γραμμῶν	(οὐ	γὰρ ἡ αὐτὴ αἰεὶ στιγμὴ
[4, 19]	οὕτω καὶ τὸ ἐν χρόνῳ·	οὐ	γὰρ κίνησις ὁ χρόνος, ἀλλ'
[4, 2]	τῇ φύσει διώρισται χωρὶς ἕκαστον.	οὐ	γὰρ ὅ τι ἔτυχέν ἐστι
[4, 19]	ἐνδέχεται εἶναι καὶ τὸ ἠρεμοῦν.	οὐ	γὰρ πᾶν τὸ ἀκίνητον ἠρεμεῖ,
[4, 7]	τὸ πέρας ἐν τῷ πεπερασμένῳ.	οὐ	γὰρ πᾶν τὸ ὂν ἐν
[4, 19]	ὄντα, οὐκ ἔστιν ἐν χρόνῳ·	οὐ	γὰρ περιέχεται ὑπὸ χρόνου, οὐδὲ
[4, 11]	τόπῳ ἢ ἐν τῷ κενῷ;	οὐ	γὰρ συμβαίνει, ὅταν ὅλον τεθῇ
[4, 1]	τί ποτ' ἐστὶν ὁ τόπος·	οὐ	γὰρ ταὐτὸν φαίνεται θεωροῦσιν ἐξ
[4, 19]	διὰ τοῦτο δοκεῖ ἀεὶ ἕτερος·	οὐ	γὰρ τοῦ αὐτοῦ ἀρχὴ καὶ
[4, 13]	ἦν οὐ κυρτὸν ἀλλ' εὐθύ	(οὐ	γὰρ τῷ διαλείπειν τὸ ἧττον
[4, 19]	πᾶσα γὰρ ἠρεμία ἐν χρόνῳ.	οὐ	γὰρ ὥσπερ τὸ ἐν κινήσει
[4, 7]	τοῦ τόπου τὸ τυχόν, ἀλλ'	οὐ	διάστημα σώματος) καὶ ἔστιν ὁ
[4, 12]	ὁ γὰρ ἀὴρ ἔστιν τι,	οὐ	δοκεῖ δέ γε οὐδὲ τὸ
[4, 16]	καὶ ἐπεὶ λανθάνει ἕτερον ὄν,	οὐ	δοκεῖ εἶναι τὸ μεταξὺ χρόνος.
[4, 16]	τὴν διάνοιαν ἢ λάθωμεν μεταβάλλοντες,	οὐ	δοκεῖ ἡμῖν γεγονέναι χρόνος, καθάπερ
[4, 14]	τῶν μερῶν· ὁ δὲ χρόνος	οὐ	δοκεῖ συγκεῖσθαι ἐκ τῶν νῦν.
[4, 16]	προτέρου δὲ καὶ ὑστέρου τινός,	οὐ	δοκεῖ χρόνος γεγονέναι οὐδείς, ὅτι
[4, 13]	λαβεῖν τι μέγεθος ἐν ᾧ	οὐ	καὶ θερμότης καὶ λευκότης ἔνεστιν.
[4, 12]	εἰ δύο τοιαῦτα, διὰ τί	οὐ	καὶ ὁποσαοῦν ἐν τῷ αὐτῷ
[4, 9]	τόπον τὸ αὐτὸ τοῦτο) λέγοντες	οὐ	καλῶς· ἡ μὲν γὰρ ὕλη
[4, 8]	ὄντος συνεχοῦς. οὗτοι μὲν οὖν	οὐ	κατὰ θύρας πρὸς τὸ πρόβλημα
[4, 10]	οὖν κοινὴν ἀξιοῦσι λύειν, ἀλλ'	οὐ	κενὸν δεικνύουσιν ὡς ἔστιν) ἢ
[4, 16]	μέντοι εἶναι αὐτῷ ἕτερον καὶ	οὐ	κίνησις. ἀλλὰ μὴν καὶ τὸν
[4, 16]	ἐστιν ὁ χρόνος. ἐπεὶ οὖν	οὐ	κίνησις, ἀνάγκη τῆς κινήσεώς τι
[4, 13]	ἐγγέγονε τὸ κυρτὸν ὃ ἦν	οὐ	κυρτὸν ἀλλ' εὐθύ (οὐ γὰρ
[4, 18]	ὅτι ταχὺς μὲν καὶ βραδὺς	οὐ	λέγεται, πολὺς δὲ καὶ ὀλίγος
[4, 19]	δὲ Ἴλιον φάναι ἤδη ἑαλωκέναι	οὐ	λέγομεν, ὅτι λίαν πόρρω τοῦ
[4, 19]	ἐπιλανθάνεται διὰ τὸν χρόνον, ἀλλ'	οὐ	μεμάθηκεν, οὐδὲ νέον γέγονεν οὐδὲ
[4, 5]	ὁ οἶνος χωρὶς μὲν ὄντα	οὐ	μέρη, ἅμα δέ· διὸ ὅταν
[4, 14]	ὄντος μεριστοῦ. τὸ δὲ νῦν	οὐ	μέρος· μετρεῖ τε γὰρ τὸ
[4, 7]	γὰρ ὅλον, ἅμα τὸν τόπον	οὐ	μεταβάλλει, κύκλῳ δὲ κινεῖται τῶν
[4, 3]	τόπος τῶν ἐν αὐτῷ φθειρομένων.	~οὐ	μὴν ἀλλ' ἔχει γε ἀπορίαν,
[4, 19]	εἰώθαμεν ὑπὸ τοῦ χρόνου φθοράν.	οὐ	μὴν ἀλλ' οὐδὲ ταύτην ὁ
[4, 18]	ἐνιαυτὸν ἢ ἔαρ ἢ μετόπωρον.	οὐ	μόνον δὲ τὴν κίνησιν τῷ
[4, 2]	καὶ γῆς καὶ τῶν τοιούτων,	οὐ	μόνον δηλοῦσιν ὅτι ἐστί τι
[4, 10]	τὸν ἐνόντα ἀέρα) καὶ αὐξάνεσθαι	οὐ	μόνον εἰσιόντος τινὸς ἀλλὰ καὶ
[4, 2]	διαστάσεων. ἔστι δὲ τὰ τοιαῦτα	οὐ	μόνον πρὸς ἡμᾶς, τὸ ἄνω
[4, 6]	δοκῶν ἀσώματος εἶναι· φαίνεται γὰρ	οὐ	μόνον τὰ πέρατα τοῦ ἀγγείου
[4, 3]	ἑκάστου. διὰ μὲν οὖν τούτων	οὐ	μόνον τί ἐστιν, ἀλλὰ καὶ
[4, 19]	τὰ δ' ἐν Ἰλίῳ γέγονεν	οὐ	νῦν, οὐδ' ὁ κατακλυσμὸς {γέγονε}
[4, 13]	ἀδύνατον, συμβαίνει δὲ πρῶτον μὲν	οὐ	πάσης κινήσεως αἴτιον τὸ κενόν,
[4, 15]	γὰρ περιφορᾶς τὸ ληφθέν, ἀλλ'	οὐ	περιφορά. ἔτι δ' εἰ πλείους
[4, 13]	ἀὴρ γένηται, ἡ αὐτὴ ὕλη	οὐ	προσλαβοῦσά τι ἄλλο ἐγένετο, ἀλλ'
[4, 13]	ἡ μικρότης τοῦ αἰσθητοῦ ὄγκου	οὐ	προσλαβούσης τι τῆς ὕλης ἐπεκτείνεται,
[4, 4]	ἔχει θέαν, καὶ χωρὶς ἀλλήλων	οὐ	ῥᾴδιον γνωρίζειν. ἀλλὰ μὴν ὅτι
[4, 14]	διαμένει ἢ ἄλλο καὶ ἄλλο,	οὐ	ῥᾴδιον ἰδεῖν. εἰ μὲν γὰρ
[4, 10]	οὔτε ἀχώριστον. τὸ γὰρ κενὸν	οὐ	σῶμα ἀλλὰ σώματος διάστημα βούλεται
[4, 10]	γὰρ οὐκ αὐξάνεται ὁτιοῦν, ἢ	οὐ	σώματι, ἢ ἐνδέχεται δύο σώματα
[4, 8]	τόπον, τὸ δ' εἶναι αὐτοῖς	οὐ	ταὐτὸ ὄν. ἄρξασθαι δὲ δεῖ
[4, 19]	ἡ ἕνωσις, τὸ δ' εἶναι	οὐ	ταὐτό. τὸ μὲν οὖν οὕτω
[4, 2]	βάρος καὶ τὰ γεηρά, ὡς	οὐ	τῇ θέσει διαφέροντα μόνον ἀλλὰ
[4, 20]	ἐστιν ἁπλῶς ἀριθμὸς συνεχοῦς, ἀλλ'	οὐ	τινός. ἀλλ' ἔστι νῦν κεκινῆσθαι
[4, 17]	τὸ αὐτό, ἔστι δ' ὡς	οὐ	τὸ αὐτό· ᾗ μὲν γὰρ
[4, 20]	καὶ τοῦτο τρίγωνον, τρίγωνον δ'	οὐ	τὸ αὐτό. καὶ ἀριθμὸς δὴ
[4, 17]	νῦν αἰεί, ἔστι δ' ὡς	οὐ	τὸ αὐτό· καὶ γὰρ τὸ
[4, 19]	οὐκ ἔσται τοῦτ' ἐν χρόνῳ.	οὐ	τοίνυν οὐδὲ τὸ σύμμετρον· διὸ
[4, 6]	μὲν οὖν ἄμφω πέρατα, ἀλλ'	οὐ	τοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ τὸ μὲν
[4, 19]	τελευτὴ καὶ ἀρχὴ χρόνου, ἀλλ'	οὐ	τοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ τοῦ μὲν
[4, 8]	(φησί) κενόν, τὸ δὲ κενὸν	οὐ	τῶν ὄντων. ἕνα μὲν οὖν
[4, 13]	μαλακὸν πάθους καὶ ἀπαθείας, καὶ	οὐ	φορᾶς ἀλλ' ἑτεροιώσεως μᾶλλον. καὶ
[4, 4]	ὁποτερονοῦν τούτων εἶναι τὸν τόπον,	οὐ	χαλεπὸν ἰδεῖν. τὸ μὲν γὰρ
[4, 5]	τι, ἔν τινι ἔσται, λύειν	οὐ	χαλεπόν· οὐδὲ γὰρ κωλύει ἐν
[4, 17]	μὲν οὖν πέρας τὸ νῦν,	οὐ	χρόνος, ἀλλὰ συμβέβηκεν· ᾗ δ'
[4, 4]	γὰρ εἶδος καὶ ἡ ὕλη	οὐ	χωρίζεται τοῦ πράγματος, τὸν δὲ
[4, 13]	ὄντος ἐνεργείᾳ ὂν γίγνεται, καὶ	οὐ	χωριστὴ μὲν ἡ ὕλη, τὸ
[4, 9]	καλῶς· ἡ μὲν γὰρ ὕλη	οὐ	χωριστὴ τῶν πραγμάτων, τὸ δὲ
[4, 20]	τοιγαροῦν ἕτερα τρίγωνα· σχήματος δὲ	οὔ,	ἀλλ' ἐν τῇ αὐτῇ διαιρέσει
[4, 9]	ἁπτόν, κενόν, εἰ δὲ μή,	οὔ)	ἄλλον δὲ τρόπον, ἐν ᾧ
[4, 20]	εἴη ἂν ὁ χρόνος ἢ	οὔ,	ἀπορήσειεν ἄν τις. ἀδυνάτου γὰρ
[4, 7]	ἐν τόπῳ, ᾧ δὲ μή,	οὔ.	διὸ κἂν ὕδωρ γένηται τοιοῦτο,
[4, 19]	πεπερασμένος. ἆρ' οὖν ὑπολείψει; ἢ	οὔ,	εἴπερ αἰεὶ ἔστι κίνησις; ἄλλος
[4, 17]	τὸ φερόμενον, ἡ δὲ κίνησις	οὔ.	ἔστι μὲν οὖν ὡς τὸ
[4, 9]	ἢ ψόφον, πότερον κενὸν ἢ	οὔ;	ἢ δῆλον ὅτι εἰ μὲν
[4, 20]	μὲν ταχεῖα ἴσως ἡ δ'	οὔ,	καὶ ἡ μὲν φορὰ ἡ
[4, 7]	καὶ ἄνω μὲν καὶ κάτω	οὔ,	κύκλῳ δ' ἔνια· τὰ δὲ
[4, 15]	τίς ἐστι, περιφορὰ δέ γε	οὔ·	μέρος γὰρ περιφορᾶς τὸ ληφθέν,
[4, 20]	ἴσοι χρόνοι ἂν εἶεν· ἢ	οὔ;	ὁ αὐτὸς γὰρ χρόνος καὶ
[4, 19]	εἰ δὲ μηδεὶς χρόνος ὃς	οὔ	ποτε, πᾶς ἂν εἴη χρόνος
[4, 7]	ὁ δ' οὐρανός, ὥσπερ εἴρηται,	οὔ	που ὅλος οὐδ' ἔν τινι
[4, 7]	τὸ ἄνω, τὸ δὲ πᾶν	οὔ	που. τὸ γάρ που αὐτό
[4, 13]	τάχη. ἐπεὶ δὲ κενὸν μὲν	οὔ	φαμεν εἶναι, τὰ ἄλλα δ'
[4, 8]	μέν φασιν εἶναι οἱ δ'	οὔ	φασι, σχεδὸν τοιαῦτα καὶ τοσαῦτά
[4, 7]	ὡς κινήσεται ἔστι δ' ὡς	οὔ.	ὡς μὲν γὰρ ὅλον, ἅμα
[4, 11]	τὴν τὸ Ζ τὸ ἐφ'	οὗ	Α, ἐὰν φέρηται. ἐὰν τοίνυν
[4, 11]	τὸ παχύτερον. τὸ δὴ ἐφ'	οὗ	Α οἰσθήσεται διὰ τοῦ Β
[4, 15]	τῷ μεταβάλλοντι μόνον ἐστίν, ἢ	οὗ	ἂν τύχῃ ὂν αὐτὸ τὸ
[4, 2]	τόπου δύναμις καὶ προτέρα πάντων·	οὗ	γὰρ ἄνευ τῶν ἄλλων οὐδὲν
[4, 8]	εἶναι, ὅταν ἔχῃ τὸν ὄγκον	οὗ	δεκτικόν ἐστιν, ὅταν δὲ στερηθῇ,
[4, 5]	αὑτῷ εἶναι, καὶ ἔτι ἐκεῖνο	οὗ	δεκτικόν, οἷον, εἰ οἴνου, ὁ
[4, 20]	μὴ διαφέρει διαφορᾷ, ἀλλ' οὐχὶ	οὗ	διαφέρει, οἷον τρίγωνον τριγώνου τριγώνου>
[4, 11]	ἐν ἐλάττονι δὲ τοῦ ἐφ'	οὗ	Ε, τοῦτον ἕξει τὸν λόγον
[4, 5]	τέλει· τοῦτο δ' ἐστὶ τὸ	οὗ	ἕνεκα. πάντων δὲ κυριώτατον τὸ
[4, 17]	γὰρ πέρατα ἐκείνου μόνον ἐστὶν	οὗ	ἐστιν πέρατα, ὁ δ' ἀριθμὸς
[4, 11]	τινὶ μὲν χρόνῳ, τῷ ἐφ'	οὗ	Η, ἐν ἐλάττονι δὲ τοῦ
[4, 5]	αὑτῷ ὁ ἀμφορεὺς ἔσται, εἰ	οὗ	ἡ φύσις δεκτική, τοῦτ' ἐνδέχεται
[4, 6]	ὕδωρ, ὁ δὲ τόπος ὅτι	οὗ	ἦν ἀήρ, ἐνταῦθ' ἔστι νῦν
[4, 11]	ἀνάγκη ἠρεμεῖν· οὐ γὰρ ἔστιν	οὗ	μᾶλλον ἢ ἧττον κινηθήσεται· ᾗ
[4, 20]	τρίγωνα ἄμφω· ταὐτὸ γὰρ λέγεται	οὗ	μὴ διαφέρει διαφορᾷ, ἀλλ' οὐχὶ
[4, 4]	ἢ τὸ εἶδος; ἀδύνατον γὰρ	οὗ	μὴ κίνησις μηδὲ τὸ ἄνω
[4, 11]	ἢ τῷ διαφέρειν τὸ δι'	οὗ,	οἷον δι' ὕδατος ἢ γῆς
[4, 11]	ἐν τοσούτῳ χρόνῳ ὅσος ἐφ'	οὗ	τὸ Η, τοῦ Δ τὸ
[4, 6]	εἶναι πρῶτον μὲν περιέχον ἐκεῖνο	οὗ	τόπος ἐστί, καὶ μηδὲν τοῦ
[4, 11]	κουφότητος. τὸ μὲν οὖν δι'	οὗ	φέρεται αἴτιον, ὅτι ἐμποδίζει μάλιστα
[4, 11]	ἧττον ἐμποδιστικὸν καὶ εὐδιαιρετώτερον δι'	οὗ	φέρεται, θᾶττον οἰσθήσεται. τὸ δὲ
[4, 12]	τί οὖν διοίσει τὸ τοῦ	κύβου	σῶμα τοῦ ἴσου κενοῦ καὶ
[4, 12]	γὰρ σῶμα) διὰ δὲ τοῦ	κύβου	τὸ ἴσον διάστημα διεληλυθέναι, ὅπερ
[4, 12]	δὲ τὸν ὄγκον τοῦ ξυλίνου	κύβου.	ὥστ' εἰ καὶ χωρισθείη τῶν
[4, 11]	διὰ τοῦ κενοῦ παντὸς ὑπερβάλλει	λόγου.	ἔστω γὰρ τὸ Ζ κενόν,
[4, 13]	βαρὺ καὶ τὸ σκληρὸν ἐπὶ	μολίβδου	καὶ σιδήρου. ἐκ δὴ τῶν
[4, 4]	εἴδους καὶ ὡρισμένον, οἷον ὑπὸ	ἐπιπέδου	καὶ πέρατος, ἔστι δὲ τοιοῦτον
[4, 13]	δὲ οἷον εἰ ἐξ ὕδατος	κυάθου	γέγονεν ἀήρ, ἅμα ἐξ ἴσου
[4, 6]	οὐ μόνον τὰ πέρατα τοῦ	ἀγγείου	εἶναι ὁ τόπος, ἀλλὰ καὶ
[4, 2]	ὕδωρ, ἐνταῦθα ἐξελθόντος ὥσπερ ἐξ	ἀγγείου	πάλιν ἀὴρ ἔνεστιν, ὁτὲ δὲ
[4, 6]	περιεχόμενον καὶ διῃρημένον, οἷον ἐξ	ἀγγείου	ὕδωρ, τὸ μεταξὺ εἶναί τι
[4, 6]	δὲ ἄλλος ὁ τόπος τοῦ	μορίου,	ἐν ᾧ κινεῖται, ὅταν ὅλον
[4, 13]	καὶ ἡ μικρότης τοῦ αἰσθητοῦ	ὄγκου	οὐ προσλαβούσης τι τῆς ὕλης
[4, 8]	δὲ τρόπον ὑποληπτέον εἶναι τοῦ	φυσικοῦ	θεωρῆσαι καὶ περὶ κενοῦ, εἰ
[4, 4]	καὶ τοῦ μικροῦ ὄντος τοῦ	μεθεκτικοῦ	εἴτε τῆς ὕλης, ὥσπερ ἐν
[4, 13]	δὲ καὶ σώματος ὕλη καὶ	μεγάλου	καὶ μικροῦ ἡ αὐτή. δῆλον
[4, 4]	μεθεκτικὸν ὁ τόπος, εἴτε τοῦ	μεγάλου	καὶ τοῦ μικροῦ ὄντος τοῦ
[4, 13]	καὶ κυρτότης ἐὰν γίγνηται ἐλάττονος	κύκλου,	ἢ> ἡ αὐτὴ οὖσα ἢ
[4, 13]	γε οὐδ' ἡ τοῦ μείζονος	κύκλου	περιφέρεια καὶ κυρτότης ἐὰν γίγνηται
[4, 13]	κοῦφον. {ἔτι ὥσπερ ἡ τοῦ	κύκλου	περιφέρεια συναγομένη εἰς ἔλαττον οὐκ
[4, 14]	πρότερον οὔτε ὕστερον οὐδὲν ἄλλο	ἄλλου.	περὶ μὲν οὖν τῶν ὑπαρχόντων
[4, 13]	ἵνα ὁ πᾶς ὄγκος τοῦ	ὅλου	ἴσος ᾖ, ἢ μηδὲν κινεῖσθαι·
[4, 15]	οἱ μὲν γὰρ τὴν τοῦ	ὅλου	κίνησιν εἶναί φασιν, οἱ δὲ
[4, 15]	χρόνοι ἅμα. ἡ δὲ τοῦ	ὅλου	σφαῖρα ἔδοξε μὲν τοῖς εἰποῦσιν
[4, 15]	ἐστὶν καὶ ἐν τῇ τοῦ	ὅλου	σφαίρᾳ· ἔστιν δ' εὐηθικώτερον τὸ
[4, 5]	μὲν γὰρ ᾖ μόρια τοῦ	ὅλου	τὸ ἐν ᾧ καὶ τὸ
[4, 6]	τοῦ τόπου ὅς ἐστι τόπος	ὅλου	τοῦ οὐρανοῦ. καὶ ἡ ὕλη
[4, 1]	που (τὸ γὰρ μὴ ὂν	οὐδαμοῦ	εἶναι· ποῦ γάρ ἐστι τραγέλαφος
[4, 12]	ἐν τοῖς κινουμένοις. νῦν δ'	οὐδαμοῦ	ἐντὸς τοῦ κόσμου· ὁ γὰρ
[4, 5]	ἢ οὐδέν, ἀλλὰ πᾶν ἢ	οὐδαμοῦ	ἢ ἐν ἄλλῳ. διχῶς δὲ
[4, 11]	ἢ οὖν οὐκ ἔστι φύσει	οὐδαμοῦ	οὐδενὶ φορά, ἢ εἰ τοῦτ'
[4, 20]	ὁ αὐτός (οὐ γὰρ διαφέρει	ἀριθμοῦ	διαφορᾷ ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν) δεκὰς
[4, 19]	δὲ σημαίνει ἤτοι ὡς μέρος	ἀριθμοῦ	καὶ πάθος, καὶ ὅλως ὅτι
[4, 17]	ὡς τὸ φερόμενον, οἷον μονὰς	ἀριθμοῦ.	καὶ συνεχής τε δὴ ὁ
[4, 19]	καὶ τὰ ἐν ἀριθμῷ ὑπ'	ἀριθμοῦ>	καὶ τὰ ἐν τόπῳ ὑπὸ
[4, 19]	πάθος, καὶ ὅλως ὅτι τοῦ	ἀριθμοῦ	τι, ἢ ὅτι ἔστιν αὐτοῦ
[4, 19]	ἄρτιον (τὰ μὲν γὰρ τοῦ	ἀριθμοῦ	τι, τὰ δὲ τοῦ χρόνου
[4, 19]	ἐγγύς ἐστι τοῦ παρόντος νῦν	ἀτόμου	μέρος τοῦ μέλλοντος χρόνου (πότε
[4, 13]	ἀριθμῷ, εἰ ἔτυχε, χροιᾶς καὶ	θερμοῦ	καὶ ψυχροῦ. ἔστι δὲ καὶ
[4, 13]	ἔστιν ὕλη μία τῶν ἐναντίων,	θερμοῦ	καὶ ψυχροῦ καὶ τῶν ἄλλων
[4, 13]	ἦν δυνάμει, οὕτω καὶ ἐκ	θερμοῦ	μᾶλλον θερμόν, οὐδενὸς γενομένου ἐν
[4, 13]	οὐδενὸς γενομένου ἐν τῇ ὕλῃ	θερμοῦ	ὃ οὐκ ἦν θερμὸν ὅτε
[4, 13]	ἐκ ψυχροῦ θερμὸν καὶ ἐκ	θερμοῦ	ψυχρὸν ἡ αὐτή, ὅτι ἦν
[4, 9]	ὥσπερ εἴπομεν καὶ πρότερον, ἐκ	συλλογισμοῦ	συμβαίνει. ἄτοπον δὲ εἰ ἡ
[4, 9]	ἢ κουφότητα. συμβαίνει οὖν ἐκ	συλλογισμοῦ	τοῦτο εἶναι κενόν, ἐν ᾧ
[4, 8]	φύσεις, ὡς ὄντος τοῦ κενοῦ	χωρισμοῦ	τινὸς τῶν ἐφεξῆς καὶ {τῆς}
[4, 12]	νῦν δ' οὐδαμοῦ ἐντὸς τοῦ	κόσμου·	ὁ γὰρ ἀὴρ ἔστιν τι,
[4, 13]	δέ τινες οἳ διὰ τοῦ	μανοῦ	καὶ πυκνοῦ οἴονται φανερὸν εἶναι
[4, 13]	τοῦ τε πυκνοῦ καὶ τοῦ	μανοῦ·	τό τε γὰρ βαρὺ καὶ
[4, 6]	ὅς ἐστι τόπος ὅλου τοῦ	οὐρανοῦ.	καὶ ἡ ὕλη δὲ δόξειεν
[4, 7]	διὰ τοῦτο τὸ μέσον τοῦ	οὐρανοῦ	καὶ τὸ ἔσχατον τὸ πρὸς
[4, 7]	οὐχ ὁ οὐρανός, ἀλλὰ τοῦ	οὐρανοῦ	τι τὸ ἔσχατον καὶ ἁπτόμενον
[4, 11]	ἄλληλα. ὥστε καὶ διὰ τοῦ	κενοῦ.	ἀλλ' ἀδύνατον· διὰ τίνα γὰρ
[4, 13]	εἶναι κενοῦ ἢ τόπον κενοῦ;	κενοῦ	γὰρ γίγνεται κενόν, εἰς ὃ
[4, 11]	ἔστι πρὸς χρόνον, πεπερασμένων ἀμφοῖν)	κενοῦ	δὲ πρὸς πλῆρες οὐκ ἔστιν.
[4, 8]	τοῦ φυσικοῦ θεωρῆσαι καὶ περὶ	κενοῦ,	εἰ ἔστιν ἢ μή, καὶ
[4, 13]	πῶς οἷόν τε φορὰν εἶναι	κενοῦ	ἢ τόπον κενοῦ; κενοῦ γὰρ
[4, 12]	τοῦ κύβου σῶμα τοῦ ἴσου	κενοῦ	καὶ τόπου; καὶ εἰ δύο
[4, 13]	φορὰν εἶναι κενοῦ ἢ τόπον	κενοῦ;	κενοῦ γὰρ γίγνεται κενόν, εἰς
[4, 12]	τοῦ τόπου καὶ τῷ τοῦ	κενοῦ	μέρει ἴσῳ ἑαυτῷ. τί οὖν
[4, 11]	καὶ κάτω καὶ περὶ τοῦ	κενοῦ	ὁ αὐτὸς ἁρμόσει λόγος εἰκότως·
[4, 10]	πάντῃ αὐξάνεται καὶ αὐξάνεται διὰ	κενοῦ.	ὁ δ' αὐτὸς λόγος καὶ
[4, 11]	ἔστι χρόνος ἐν ᾧ τοῦ	κενοῦ	ὁτιοῦν οἰσθήσεται, συμβήσεται τοῦτο τὸ
[4, 11]	τὴν τοσήνδε φέρεται, διὰ τοῦ	κενοῦ	παντὸς ὑπερβάλλει λόγου. ἔστω γὰρ
[4, 13]	ἑτεροιώσεως μᾶλλον. καὶ περὶ μὲν	κενοῦ,	πῶς ἔστι καὶ πῶς οὐκ
[4, 8]	αὔξησις δοκεῖ πᾶσι γίγνεσθαι διὰ	κενοῦ·	τὴν μὲν γὰρ τροφὴν σῶμα
[4, 11]	ἔστι διαφορά, οὕτω καὶ τοῦ	κενοῦ·	τὸ γὰρ κενὸν μὴ ὄν
[4, 8]	τὰς φύσεις, ὡς ὄντος τοῦ	κενοῦ	χωρισμοῦ τινὸς τῶν ἐφεξῆς καὶ
[4, 6]	παρὰ τὸ τοῦ πράγματος τοῦ	μεθισταμένου,	ἀνάγκη τὸν τόπον εἶναι τὸ
[4, 6]	αὐτῷ ἄπειροι ἂν ἦσαν τόποι	(μεθισταμένου	γὰρ τοῦ ὕδατος καὶ τοῦ
[4, 13]	ἢ μηδὲν κινεῖσθαι· ἀεὶ γὰρ	μεθισταμένου	τοῦτο συμβήσεται, ἂν μὴ κύκλῳ
[4, 10]	τὰ ἐνόντα ἐκπυρηνίζειν (οἷον ὕδατος	συνθλιβομένου	τὸν ἐνόντα ἀέρα) καὶ αὐξάνεσθαι
[4, 7]	ἀπορίαι πᾶσαι λύοιντ' ἂν οὕτω	λεγομένου	τοῦ τόπου. οὔτε γὰρ συναύξεσθαι
[4, 10]	καὶ τοῦ εἰς τὴν τέφραν	ἐγχεομένου	ὕδατος αὐτὸς αὑτὸν ἐμποδίζει. ἢ
[4, 6]	μηδὲν διάστημα παρὰ τὸ τοῦ	ἐγγιγνομένου	σώματος μέγεθος. τούτων δ' ὅτι
[4, 13]	ἐκ θερμοῦ μᾶλλον θερμόν, οὐδενὸς	γενομένου	ἐν τῇ ὕλῃ θερμοῦ ὃ
[4, 6]	περιέχοντι γίγνεσθαι τὴν μετάστασιν τοῦ	φερομένου·	ἐνδέχεσθαι γὰρ φαίνεται εἶναι διάστημα
[4, 17]	καὶ ὁ ἀριθμὸς ὁ τοῦ	φερομένου	καὶ ὁ τῆς φορᾶς. χρόνος
[4, 11]	τὰ ῥιπτούμενα τοῦ ὤσαντος οὐχ	ἁπτομένου,	ἢ δι' ἀντιπερίστασιν, ὥσπερ ἔνιοί
[4, 6]	ἔσχατα τοῦ περιέχοντος καὶ τοῦ	περιεχομένου.	ἔστι μὲν οὖν ἄμφω πέρατα,
[4, 14]	διαμένειν δυνατόν· οὐδενὸς γὰρ διαιρετοῦ	πεπερασμένου	ἓν πέρας ἔστιν, οὔτε ἂν
[4, 8]	τὰ ἐνόντα κενὰ συνιόντος τοῦ	πυκνουμένου	σώματος. ἔτι δὲ καὶ ἡ
[4, 5]	εἶδος ὁ τόπος, ἀλλ' ἕτερον.	ἐκείνου	γάρ τι ταῦτα τοῦ ἐνόντος,
[4, 6]	ἐν ἐκείνῳ κινεῖται ἀλλὰ μετ'	ἐκείνου,	διῃρημένον δὲ ἐν ἐκείνῳ· καὶ
[4, 17]	ἀριθμός τὰ μὲν γὰρ πέρατα	ἐκείνου	μόνον ἐστὶν οὗ ἐστιν πέρατα,
[4, 7]	δ' ἀὴρ οἷον ἐνέργειά τις	ἐκείνου·	τὸ γὰρ ὕδωρ δυνάμει ἀήρ
[4, 12]	λέγω δὲ τὸν ὄγκον τοῦ	ξυλίνου	κύβου. ὥστ' εἰ καὶ χωρισθείη
[4, 5]	ὁ οἶνος· ὁ δὲ τοῦ	οἴνου	ἀμφορεὺς ἔσται· ὅ τε γὰρ
[4, 5]	ἐκεῖνο οὗ δεκτικόν, οἷον, εἰ	οἴνου,	ὁ οἶνος. ὅτι μὲν οὖν
[4, 13]	ἔστιν ἐφ' ἑκατέρου, τοῦ τε	πυκνοῦ	καὶ τοῦ μανοῦ· τό τε
[4, 13]	οἳ διὰ τοῦ μανοῦ καὶ	πυκνοῦ	οἴονται φανερὸν εἶναι ὅτι ἔστι
[4, 19]	τὸ νῦν τελευτὴ καὶ ἀρχὴ	χρόνου,	ἀλλ' οὐ τοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ
[4, 11]	λόγος (ἐν χρόνῳ γάρ ἐστι,	χρόνου	δὲ παντὸς ἔστι πρὸς χρόνον,
[4, 19]	τὸ νῦν τὸ μὲν τοῦ	χρόνου	διαίρεσις κατὰ δύναμιν, τὸ δὲ
[4, 20]	κινήσεως τὸ ποσὸν καὶ τοῦ	χρόνου)	εἰ οὖν τὸ πρῶτον μέτρον
[4, 20]	κύκλον τὸ λέγειν ἐστὶν τοῦ	χρόνου	εἶναί τινα κύκλον· τοῦτο δέ,
[4, 19]	παρεληλυθότα καὶ ἐσόμενον, καὶ πέρας	χρόνου	ἐστίν· ἔστι γὰρ τοῦ μὲν
[4, 19]	οὐχ ἁπλῶς ἔσται μετρητὸν ὑπὸ	χρόνου,	ᾗ ποσόν τί ἐστιν, ἀλλ'
[4, 19]	πάσχει δή τι ὑπὸ τοῦ	χρόνου,	καθάπερ καὶ λέγειν εἰώθαμεν ὅτι
[4, 20]	δ' ἵπποι. καὶ περὶ μὲν	χρόνου	καὶ αὐτοῦ καὶ τῶν περὶ
[4, 16]	ἅμα γὰρ κινήσεως αἰσθανόμεθα καὶ	χρόνου·	καὶ γὰρ ἐὰν ᾖ σκότος
[4, 19]	καὶ γηράσκει πάνθ' ὑπὸ τοῦ	χρόνου,	καὶ ἐπιλανθάνεται διὰ τὸν χρόνον,
[4, 18]	ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ	χρόνου	καὶ τῆς κινήσεως· τῷ μὲν
[4, 19]	ὥστ' εἰ ἐν χρόνῳ, ὑπὸ	χρόνου.	μετρήσει δ' ὁ χρόνος τὸ
[4, 17]	οὐδὲν μόριον τὸ νῦν τοῦ	χρόνου,	οὐδ' ἡ διαίρεσις τῆς κινήσεως,
[4, 19]	χρόνῳ· οὐ γὰρ περιέχεται ὑπὸ	χρόνου,	οὐδὲ μετρεῖται τὸ εἶναι αὐτῶν
[4, 19]	νῦν ἀτόμου μέρος τοῦ μέλλοντος	χρόνου	(πότε βαδίζεις; ἤδη, ὅτι ἐγγὺς
[4, 14]	τῶν εἰρημένων ἐστὶν ἐπελθεῖν περὶ	χρόνου·	πρῶτον δὲ καλῶς ἔχει διαπορῆσαι
[4, 19]	τὸ εἶναι αὐτῶν ὑπὸ τοῦ	χρόνου·	σημεῖον δὲ τούτου ὅτι οὐδὲ
[4, 14]	εἶναι ἢ ἔνια· τοῦ δὲ	χρόνου	τὰ μὲν γέγονε τὰ δὲ
[4, 19]	ἀριθμοῦ τι, τὰ δὲ τοῦ	χρόνου	τί ἐστιν) τὰ δὲ πράγματα
[4, 19]	αὐτῶν τὸ εἶναι ὑπὸ τοῦ	χρόνου.	τὸ γὰρ ἐν χρόνῳ εἶναι
[4, 19]	ᾧ μέλλει) καὶ τοῦ παρεληλυθότος	χρόνου	τὸ μὴ πόρρω τοῦ νῦν
[4, 19]	μάλιστα λέγειν εἰώθαμεν ὑπὸ τοῦ	χρόνου	φθοράν. οὐ μὴν ἀλλ' οὐδὲ
[4, 19]	οὐδὲ πάσχει οὐδὲν ὑπὸ τοῦ	χρόνου	ὡς οὐκ ὄντα ἐν χρόνῳ.
[4, 19]	Τὸ δὲ νῦν ἐστιν συνέχεια	χρόνου,	ὥσπερ ἐλέχθη· συνέχει γὰρ τὸν
[4, 19]	εἰ δὲ τοῦτο, περιέχεται ὑπὸ	χρόνου	ὥσπερ καὶ τὰ ἐν ἀριθμῷ
[4, 19]	ἐν χρόνῳ ὄντα περιέχεσθαι ὑπὸ	χρόνου,	ὥσπερ καὶ τἆλλα ὅσα ἔν
[4, 20]	οὗ διαφέρει, οἷον τρίγωνον τριγώνου	τριγώνου>	διαφορᾷ διαφέρει· τοιγαροῦν ἕτερα τρίγωνα·
[4, 20]	οὐχὶ οὗ διαφέρει, οἷον τρίγωνον	τριγώνου	τριγώνου> διαφορᾷ διαφέρει· τοιγαροῦν ἕτερα
[4, 4]	δοκεῖ δὲ ἀεὶ τὸ ὄν	που	αὐτό τε εἶναί τι καὶ
[4, 7]	πᾶν οὔ που. τὸ γάρ	που	αὐτό τέ ἐστί τι, καὶ
[4, 1]	γὰρ μὴ ὂν οὐδαμοῦ εἶναι·	ποῦ	γάρ ἐστι τραγέλαφος ἢ σφίγξ;
[4, 3]	εἰ ἔστι τι τῶν ὄντων,	ποὺ	ἔσται. ἡ γὰρ Ζήνωνος ἀπορία
[4, 13]	ἔσχατον κυμαίνειν ποιεῖν, ἢ ἄλλοθί	που	ἴσον μεταβάλλειν ἐξ ἀέρος ὕδωρ,
[4, 2]	ὥσπερ οἱ πολλοί, πάντα εἶναί	που	καὶ ἐν τόπῳ. εἰ δ'
[4, 9]	μηδέν ἐστι σῶμα, ὥστ' εἴ	που	μὴ ἔστι σῶμα, οὐδὲν εἶναι
[4, 7]	κατ' αὔξησιν κινητὸν καθ' αὑτό	που,	ὁ δ' οὐρανός, ὥσπερ εἴρηται,
[4, 11]	ἐστερημένος σώματος, ὅταν ᾖ κενόν,	ποῦ	οἰσθήσεται τὸ εἰστεθὲν εἰς αὐτὸ
[4, 7]	δ' οὐρανός, ὥσπερ εἴρηται, οὔ	που	ὅλος οὐδ' ἔν τινι τόπῳ
[4, 7]	καὶ ἔστιν ὁ τόπος καὶ	πού,	οὐχ ὡς ἐν τόπῳ δέ,
[4, 11]	εἰπεῖν διὰ τί κινηθὲν στήσεταί	που·	τί γὰρ μᾶλλον ἐνταῦθα ἢ
[4, 1]	γὰρ ὄντα πάντες ὑπολαμβάνουσιν εἶναί	που	(τὸ γὰρ μὴ ὂν οὐδαμοῦ
[4, 7]	ἄνω, τὸ δὲ πᾶν οὔ	που.	τὸ γάρ που αὐτό τέ
[4, 2]	δῆλον εἶναι ἐκ τῆς ἀντιμεταστάσεως·	ὅπου	γὰρ ἔστι νῦν ὕδωρ, ἐνταῦθα
[4, 3]	ὁ γὰρ αὐτὸς ἁρμόσει λόγος·	ὅπου	γὰρ ἦν πρότερον τὰ τοῦ
[4, 2]	οὐχ ὅ τι ἔτυχεν, ἀλλ'	ὅπου	τὰ ἔχοντα βάρος καὶ τὰ
[4, 2]	ἔτυχέν ἐστι τὸ ἄνω, ἀλλ'	ὅπου	φέρεται τὸ πῦρ καὶ τὸ
[4, 10]	ὡς χωριστόν. ~ἐπεὶ δὲ περὶ	τόπου	διώρισται, καὶ τὸ κενὸν ἀνάγκη
[4, 2]	τις ἂν εἴη ἡ τοῦ	τόπου	δύναμις καὶ προτέρα πάντων· οὗ
[4, 4]	καὶ τὸ πρᾶγμα· ὥστε τοῦ	τόπου	ἔσται τόπος. ἔτι ὅταν ἐξ
[4, 8]	τί ἐστιν, ὥσπερ καὶ περὶ	τόπου·	καὶ γὰρ παραπλησίαν ἔχει τήν
[4, 12]	σῶμα τοῦ ἴσου κενοῦ καὶ	τόπου;	καὶ εἰ δύο τοιαῦτα, διὰ
[4, 7]	ἓν γένωνται. καὶ περὶ μὲν	τόπου,	καὶ ὅτι ἔστι καὶ τί
[4, 19]	τὰ ἐν τόπῳ ὑπὸ τοῦ	τόπου.	καὶ πάσχει δή τι ὑπὸ
[4, 12]	τῷ αὐτῷ ἔσται τῷ τοῦ	τόπου	καὶ τῷ τοῦ κενοῦ μέρει
[4, 2]	δὲ κάτω· ταῦτα δ' ἐστὶ	τόπου	μέρη καὶ εἴδη, τό τε
[4, 12]	πάντ' ἔχει. ὥστ' εἰ τοῦ	τόπου	μηδὲν διαφέρει, τί δεῖ ποιεῖν
[4, 6]	τόπῳ, ὃς μέρος ἐστὶ τοῦ	τόπου	ὅς ἐστι τόπος ὅλου τοῦ
[4, 7]	λύοιντ' ἂν οὕτω λεγομένου τοῦ	τόπου.	οὔτε γὰρ συναύξεσθαι ἀνάγκη τὸν
[4, 3]	οὐδεμίαν διαφορὰν ἔχομεν στιγμῆς καὶ	τόπου	στιγμῆς, ὥστ' εἰ μηδὲ ταύτης
[4, 6]	ἔσται μεταβάλλων· ὥστ' ἔσται τοῦ	τόπου	τ' ἄλλος τόπος, καὶ πολλοὶ
[4, 7]	(σῶμα γὰρ τὸ μεταξὺ τοῦ	τόπου	τὸ τυχόν, ἀλλ' οὐ διάστημα
[4, 1]	~Ὁμοίως δ' ἀνάγκη καὶ περὶ	τόπου	τὸν φυσικὸν ὥσπερ καὶ περὶ
[4, 3]	τόπῳ, δῆλον ὅτι καὶ τοῦ	τόπου	τόπος ἔσται, καὶ τοῦτο εἰς
[4, 19]	καὶ τὰ ἐν τόπῳ ὑπὸ	τόπου.	φανερὸν δὲ καὶ ὅτι οὐκ
[4, 13]	ὕλης. δύο γὰρ ἔστιν ἐφ'	ἑκατέρου,	τοῦ τε πυκνοῦ καὶ τοῦ
[4, 7]	ἔστι τοῖς μορίοις· ἕτερον γὰρ	ἑτέρου	ἐχόμενον τῶν μορίων ἐστίν) τὰ
[4, 16]	ἢ ὡς τὸ αὐτὸ μὲν	προτέρου	δὲ καὶ ὑστέρου τινός, οὐ
[4, 16]	φαμὲν γεγονέναι χρόνον, ὅταν τοῦ	προτέρου	καὶ ὑστέρου ἐν τῇ κινήσει
[4, 11]	χρόνον, διὰ δὲ τοῦ Δ	λεπτοτέρου	ὄντος τὸν ἐφ' ᾧ Ε,
[4, 16]	χρόνον, ὅταν τοῦ προτέρου καὶ	ὑστέρου	ἐν τῇ κινήσει αἴσθησιν λάβωμεν.
[4, 16]	αὐτὸ μὲν προτέρου δὲ καὶ	ὑστέρου	τινός, οὐ δοκεῖ χρόνος γεγονέναι
[4, 13]	τὸ σκληρὸν ἐπὶ μολίβδου καὶ	σιδήρου.	ἐκ δὴ τῶν εἰρημένων φανερὸν
[4, 1]	τὸν φυσικὸν ὥσπερ καὶ περὶ	ἀπείρου	γνωρίζειν, εἰ ἔστιν ἢ μή,
[4, 8]	αὐτὸ τῷ οὐρανῷ ἐκ τοῦ	ἀπείρου	πνεύματος ὡς ἀναπνέοντι καὶ τὸ
[4, 13]	σώματος ὕλη καὶ μεγάλου καὶ	μικροῦ	ἡ αὐτή. δῆλον δέ· ὅταν
[4, 4]	εἴτε τοῦ μεγάλου καὶ τοῦ	μικροῦ	ὄντος τοῦ μεθεκτικοῦ εἴτε τῆς
[4, 13]	ἔτυχε, χροιᾶς καὶ θερμοῦ καὶ	ψυχροῦ.	ἔστι δὲ καὶ σώματος ὕλη
[4, 13]	ἄμφω. ὥσπερ γὰρ καὶ ἐκ	ψυχροῦ	θερμὸν καὶ ἐκ θερμοῦ ψυχρὸν
[4, 13]	μία τῶν ἐναντίων, θερμοῦ καὶ	ψυχροῦ	καὶ τῶν ἄλλων τῶν φυσικῶν
[4, 16]	γὰρ ἕτερα τὰ ἄκρα τοῦ	μέσου	νοήσωμεν, καὶ δύο εἴπῃ ἡ
[4, 13]	κυάθου γέγονεν ἀήρ, ἅμα ἐξ	ἴσου	ἀέρος ὕδωρ τοσοῦτον γεγενῆσθαι) ἢ
[4, 12]	τὸ τοῦ κύβου σῶμα τοῦ	ἴσου	κενοῦ καὶ τόπου; καὶ εἰ
[4, 6]	γὰρ οὐ μόνον τὰ πέρατα	τοῦ	ἀγγείου εἶναι ὁ τόπος, ἀλλὰ
[4, 3]	ὕδατος ἐπίπεδα, ἔσται πάλιν τὰ	τοῦ	ἀέρος. ἀλλὰ μὴν οὐδεμίαν διαφορὰν
[4, 11]	κἂν ᾖ τι λεπτότητι διαφέρον	τοῦ	ἀέρος ἐφ' ᾧ τὸ Ζ
[4, 4]	ἀλλήλοις τοῦ τε ὕδατος καὶ	τοῦ	ἀέρος, καὶ τῶν ἄλλων σωμάτων
[4, 6]	(μεθισταμένου γὰρ τοῦ ὕδατος καὶ	τοῦ	ἀέρος ταὐτὸ ποιήσει τὰ μόρια
[4, 13]	τὸ μέγεθος καὶ ἡ μικρότης	τοῦ	αἰσθητοῦ ὄγκου οὐ προσλαβούσης τι
[4, 11]	ἐντεθὲν ἢ μενεῖ; καὶ περὶ	τοῦ	ἄνω καὶ κάτω καὶ περὶ
[4, 8]	ἐπεισιέναι αὐτὸ τῷ οὐρανῷ ἐκ	τοῦ	ἀπείρου πνεύματος ὡς ἀναπνέοντι καὶ
[4, 12]	τῇ ἁφῇ γὰρ ἡ κρίσις	τοῦ	ἁπτοῦ. ὅτι μὲν τοίνυν οὐκ
[4, 20]	τις. ἀδυνάτου γὰρ ὄντος εἶναι	τοῦ	ἀριθμήσοντος ἀδύνατον καὶ ἀριθμητόν τι
[4, 19]	καὶ πάθος, καὶ ὅλως ὅτι	τοῦ	ἀριθμοῦ τι, ἢ ὅτι ἔστιν
[4, 19]	καὶ ἄρτιον (τὰ μὲν γὰρ	τοῦ	ἀριθμοῦ τι, τὰ δὲ τοῦ
[4, 6]	οὖν ἄμφω πέρατα, ἀλλ' οὐ	τοῦ	αὐτοῦ, ἀλλὰ τὸ μὲν εἶδος
[4, 19]	καὶ ἀρχὴ χρόνου, ἀλλ' οὐ	τοῦ	αὐτοῦ, ἀλλὰ τοῦ μὲν παρήκοντος
[4, 19]	δοκεῖ ἀεὶ ἕτερος· οὐ γὰρ	τοῦ	αὐτοῦ ἀρχὴ καὶ τελευτὴ τὸ
[4, 5]	γὰρ καὶ ἐν ᾧ, ἀμφότερα	τοῦ	αὐτοῦ μόρια. οὕτω μὲν οὖν
[4, 11]	τοῦ Δ οἰσθήσεται ἢ διὰ	τοῦ	Β. ἐχέτω δὴ τὸν αὐτὸν
[4, 11]	ἐφ' οὗ Α οἰσθήσεται διὰ	τοῦ	Β τὸν ἐφ' ᾧ Γ
[4, 11]	εἰ ἴσον τὸ μῆκος τὸ	τοῦ	Β τῷ Δ, κατὰ τὴν
[4, 13]	φέρεται. ἔτι δὲ πῶς ἐπὶ	τοῦ	βαρέος ἀποδώσουσιν τὸ φέρεσθαι κάτω;
[4, 13]	τοῦ φέρεσθαι. οὕτω δ' ἡ	τοῦ	βαρέος καὶ κούφου ὕλη, ᾗ
[4, 11]	ταὐτὰ ὑπάρχῃ, διὰ τὴν ὑπεροχὴν	τοῦ	βάρους ἢ τῆς κουφότητος. τὸ
[4, 11]	ᾧ Γ χρόνον, διὰ δὲ	τοῦ	Δ λεπτοτέρου ὄντος τὸν ἐφ'
[4, 11]	τοσούτῳ θᾶττον τὸ Α διὰ	τοῦ	Δ οἰσθήσεται ἢ διὰ τοῦ
[4, 11]	τὸ ἐφ' ᾧ Ζ σῶμα	τοῦ	Δ, ὅσῳ ὑπερέχει τὸ Ε
[4, 11]	ὅσος ἐφ' οὗ τὸ Η,	τοῦ	Δ τὸ Α δίεισι τὴν
[4, 7]	ὅτι τὸ μὲν αἰεὶ μένει,	τοῦ	δὲ κύκλῳ τὸ ἔσχατον ὡσαύτως
[4, 11]	τοῦ ἑνὸς ἢ τοῖν δυοῖν,	τοῦ	δὲ μηδενὸς οὐκέτι ἔχει λόγον
[4, 17]	ἔστι γὰρ τοῦ μὲν ἀρχὴ	τοῦ	δὲ τελευτή. ἀλλ' ὅταν μὲν
[4, 19]	ἔστι γὰρ τοῦ μὲν ἀρχή,	τοῦ	δὲ τελευτή. ἀλλὰ τοῦτ' οὐχ
[4, 14]	τὰ μέρη εἶναι ἢ ἔνια·	τοῦ	δὲ χρόνου τὰ μὲν γέγονε
[4, 6]	τοῦ ἐν αὐτῷ οὔτε μεῖζον	τοῦ	διαστήματος ἀλλ' ἴσον· ἐν γὰρ
[4, 6]	ἔστι μηδὲν διάστημα παρὰ τὸ	τοῦ	ἐγγιγνομένου σώματος μέγεθος. τούτων δ'
[4, 5]	εἴδει καὶ ὅλως τὸ μέρος	τοῦ	εἴδους ἐν τῷ λόγῳ. ἔτι
[4, 4]	δ' ἐστὶ τὸ περιεχόμενον ὑπὸ	τοῦ	εἴδους καὶ ὡρισμένον, οἷον ὑπὸ
[4, 19]	καθ' αὑτήν) γενέσεως δὲ καὶ	τοῦ	εἶναι κατὰ συμβεβηκός. σημεῖον δὲ
[4, 10]	περὶ τῆς αὐξήσεως λόγος καὶ	τοῦ	εἰς τὴν τέφραν ἐγχεομένου ὕδατος
[4, 11]	τῷ Δ, κατὰ τὴν ἀναλογίαν	τοῦ	ἐμποδίζοντος σώματος. ἔστω γὰρ τὸ
[4, 5]	ὅτι ἐπεὶ οὐδὲν τὸ ἀγγεῖον	τοῦ	ἐν αὐτῷ (ἕτερον γὰρ τὸ
[4, 6]	περιέχοντος, ὃ οὔτε ἐστὶ μέρος	τοῦ	ἐν αὐτῷ οὔτε μεῖζον τοῦ
[4, 5]	λόγος τοῦ ἐν ᾧ καὶ	τοῦ	ἐν τούτῳ. ἀλλὰ μὴν οὐδὲ
[4, 19]	ληφθήσεταί τις πλείων χρόνος παντὸς	τοῦ	ἐν χρόνῳ ὄντος· διὸ ἀνάγκη
[4, 5]	δῆλον· ἄλλος γὰρ ὁ λόγος	τοῦ	ἐν ᾧ καὶ τοῦ ἐν
[4, 19]	ἐὰν ᾖ ὁ χρόνος ἐγγὺς	τοῦ	ἐνεστῶτος νῦν. πάλαι> δὲ τὸ
[4, 5]	ἕτερον. ἐκείνου γάρ τι ταῦτα	τοῦ	ἐνόντος, καὶ ἡ ὕλη καὶ
[4, 11]	τοῖν δυοῖν, καὶ ἔτι πλείονι	τοῦ	ἑνὸς ἢ τοῖν δυοῖν, τοῦ
[4, 11]	οὗ Η, ἐν ἐλάττονι δὲ	τοῦ	ἐφ' οὗ Ε, τοῦτον ἕξει
[4, 11]	ἐφ' ᾧ Γ χρόνος διπλάσιος	τοῦ	ἐφ' ᾧ Ε. καὶ ἀεὶ
[4, 11]	Δ, ὅσῳ ὑπερέχει τὸ Ε	τοῦ	Η, ἀντεστραμμένως δίεισι τῷ τάχει
[4, 12]	διοίσει τὸ τοῦ κύβου σῶμα	τοῦ	ἴσου κενοῦ καὶ τόπου; καὶ
[4, 11]	κενόν, οὐδὲν διάφορον τὸ ἄνω	τοῦ	κάτω (ὥσπερ γὰρ τοῦ μηδενὸς
[4, 11]	πρὸς ἄλληλα. ὥστε καὶ διὰ	τοῦ	κενοῦ. ἀλλ' ἀδύνατον· διὰ τίνα
[4, 12]	τῷ τοῦ τόπου καὶ τῷ	τοῦ	κενοῦ μέρει ἴσῳ ἑαυτῷ. τί
[4, 11]	ἄνω καὶ κάτω καὶ περὶ	τοῦ	κενοῦ ὁ αὐτὸς ἁρμόσει λόγος
[4, 11]	εἰ ἔστι χρόνος ἐν ᾧ	τοῦ	κενοῦ ὁτιοῦν οἰσθήσεται, συμβήσεται τοῦτο
[4, 11]	τοσῳδὶ τὴν τοσήνδε φέρεται, διὰ	τοῦ	κενοῦ παντὸς ὑπερβάλλει λόγου. ἔστω
[4, 11]	οὐδεμία ἔστι διαφορά, οὕτω καὶ	τοῦ	κενοῦ· τὸ γὰρ κενὸν μὴ
[4, 8]	διορίζει τὰς φύσεις, ὡς ὄντος	τοῦ	κενοῦ χωρισμοῦ τινὸς τῶν ἐφεξῆς
[4, 19]	ὁ χρόνος μέτρον κινήσεως καὶ	τοῦ	κινεῖσθαι, μετρεῖ δ' οὗτος τὴν
[4, 19]	ὅτι γίγνεται μὲν οὐδὲν ἄνευ	τοῦ	κινεῖσθαί πως αὐτὸ καὶ πράττειν,
[4, 7]	τι τὸ ἔσχατον καὶ ἁπτόμενον	τοῦ	κινητοῦ σώματος {πέρας ἠρεμοῦν} καὶ
[4, 12]	κινουμένοις. νῦν δ' οὐδαμοῦ ἐντὸς	τοῦ	κόσμου· ὁ γὰρ ἀὴρ ἔστιν
[4, 12]	ἑαυτῷ. τί οὖν διοίσει τὸ	τοῦ	κύβου σῶμα τοῦ ἴσου κενοῦ
[4, 12]	(οὐδὲν γὰρ σῶμα) διὰ δὲ	τοῦ	κύβου τὸ ἴσον διάστημα διεληλυθέναι,
[4, 13]	μανὸν κοῦφον. {ἔτι ὥσπερ ἡ	τοῦ	κύκλου περιφέρεια συναγομένη εἰς ἔλαττον
[4, 11]	τὴν κίνησιν, ἀλλ' εἰ διὰ	τοῦ	λεπτοτάτου ἐν τοσῳδὶ τὴν τοσήνδε
[4, 13]	~Εἰσὶν δέ τινες οἳ διὰ	τοῦ	μανοῦ καὶ πυκνοῦ οἴονται φανερὸν
[4, 13]	ἑκατέρου, τοῦ τε πυκνοῦ καὶ	τοῦ	μανοῦ· τό τε γὰρ βαρὺ
[4, 4]	τὸ μεθεκτικὸν ὁ τόπος, εἴτε	τοῦ	μεγάλου καὶ τοῦ μικροῦ ὄντος
[4, 4]	ὁ τόπος εἶναι τὸ διάστημα	τοῦ	μεγέθους, ἡ ὕλη· τοῦτο γὰρ
[4, 4]	μέγεθος καὶ ἡ ὕλη ἡ	τοῦ	μεγέθους· τοῦτο γὰρ ἑκάστου πέρας.
[4, 4]	ἡ ὕλη· τοῦτο γὰρ ἕτερον	τοῦ	μεγέθους, τοῦτο δ' ἐστὶ τὸ
[4, 4]	μεγάλου καὶ τοῦ μικροῦ ὄντος	τοῦ	μεθεκτικοῦ εἴτε τῆς ὕλης, ὥσπερ
[4, 6]	ἕτερον παρὰ τὸ τοῦ πράγματος	τοῦ	μεθισταμένου, ἀνάγκη τὸν τόπον εἶναι
[4, 13]	θερμόν, ὥσπερ γε οὐδ' ἡ	τοῦ	μείζονος κύκλου περιφέρεια καὶ κυρτότης
[4, 19]	μὲν παρήκοντος τελευτή, ἀρχὴ δὲ	τοῦ	μέλλοντος, ἔχοι ἂν ὥσπερ ὁ
[4, 19]	τοῦ παρόντος νῦν ἀτόμου μέρος	τοῦ	μέλλοντος χρόνου (πότε βαδίζεις; ἤδη,
[4, 20]	νῦν ὅρος τοῦ παρήκοντος καὶ	τοῦ	μέλλοντος· ὥστ' ἐπεὶ τὰ νῦν
[4, 19]	πέρας χρόνου ἐστίν· ἔστι γὰρ	τοῦ	μὲν ἀρχή, τοῦ δὲ τελευτή.
[4, 17]	μῆκος καὶ ὁρίζει· ἔστι γὰρ	τοῦ	μὲν ἀρχὴ τοῦ δὲ τελευτή.
[4, 19]	ἀλλ' οὐ τοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ	τοῦ	μὲν παρήκοντος τελευτή, ἀρχὴ δὲ
[4, 16]	ὅταν γὰρ ἕτερα τὰ ἄκρα	τοῦ	μέσου νοήσωμεν, καὶ δύο εἴπῃ
[4, 19]	τοῦ τε εἶναι αὐτῶν καὶ	τοῦ	μετροῦντος τὴν οὐσίαν αὐτῶν) τῶν
[4, 11]	ἄνω τοῦ κάτω (ὥσπερ γὰρ	τοῦ	μηδενὸς οὐδεμία ἔστι διαφορά, οὕτω
[4, 4]	τόπος, εἴτε τοῦ μεγάλου καὶ	τοῦ	μικροῦ ὄντος τοῦ μεθεκτικοῦ εἴτε
[4, 6]	ἔστι δὲ ἄλλος ὁ τόπος	τοῦ	μορίου, ἐν ᾧ κινεῖται, ὅταν
[4, 20]	γὰρ τὸ νῦν, καὶ ἡ	τοῦ	νῦν ἀπόστασις. (ἐναντίως δὲ λέγεται
[4, 19]	οὐ λέγομεν, ὅτι λίαν πόρρω	τοῦ	νῦν. καὶ τὸ ἄρτι> τὸ
[4, 19]	παρεληλυθότος χρόνου τὸ μὴ πόρρω	τοῦ	νῦν (πότε βαδίζεις; ἤδη βεβάδικα)
[4, 20]	παρεληλυθότι πρότερον λέγομεν τὸ πορρώτερον	τοῦ	νῦν, ὕστερον δὲ τὸ ἐγγύτερον,
[4, 12]	χωριστόν· λέγω δὲ τὸν ὄγκον	τοῦ	ξυλίνου κύβου. ὥστ' εἰ καὶ
[4, 5]	οὐδ' ὁ οἶνος· ὁ δὲ	τοῦ	οἴνου ἀμφορεὺς ἔσται· ὅ τε
[4, 13]	ὕδωρ, ἵνα ὁ πᾶς ὄγκος	τοῦ	ὅλου ἴσος ᾖ, ἢ μηδὲν
[4, 15]	πρότερον. οἱ μὲν γὰρ τὴν	τοῦ	ὅλου κίνησιν εἶναί φασιν, οἱ
[4, 15]	πολλοὶ χρόνοι ἅμα. ἡ δὲ	τοῦ	ὅλου σφαῖρα ἔδοξε μὲν τοῖς
[4, 15]	πάντα ἐστὶν καὶ ἐν τῇ	τοῦ	ὅλου σφαίρᾳ· ἔστιν δ' εὐηθικώτερον
[4, 5]	ὅταν μὲν γὰρ ᾖ μόρια	τοῦ	ὅλου τὸ ἐν ᾧ καὶ
[4, 6]	τόπου ὅς ἐστι τόπος ὅλου	τοῦ	οὐρανοῦ. καὶ ἡ ὕλη δὲ
[4, 7]	~καὶ διὰ τοῦτο τὸ μέσον	τοῦ	οὐρανοῦ καὶ τὸ ἔσχατον τὸ
[4, 7]	τόπος οὐχ ὁ οὐρανός, ἀλλὰ	τοῦ	οὐρανοῦ τι τὸ ἔσχατον καὶ
[4, 7]	καὶ ὅλον οὐδέν ἐστιν ἔξω	τοῦ	παντός, καὶ διὰ τοῦτο ἐν
[4, 8]	ἢ καὶ εἴ τι ἔξω	τοῦ	παντὸς σώματός ἐστιν ὄντος συνεχοῦς.
[4, 19]	χρόνος ἐν ᾧ μέλλει) καὶ	τοῦ	παρεληλυθότος χρόνου τὸ μὴ πόρρω
[4, 19]	τοῦ παρόντος νῦν {τὸ} μόριον	τοῦ	παρελθόντος. πότε ἦλθες; ἄρτι, ἐὰν
[4, 20]	ἀπόστασιν, τὸ δὲ νῦν ὅρος	τοῦ	παρήκοντος καὶ τοῦ μέλλοντος· ὥστ'
[4, 19]	δ' ἤδη> τὸ ἐγγύς ἐστι	τοῦ	παρόντος νῦν ἀτόμου μέρος τοῦ
[4, 19]	καὶ τὸ ἄρτι> τὸ ἐγγὺς	τοῦ	παρόντος νῦν {τὸ} μόριον τοῦ
[4, 6]	τὰ ἔσχατα τοῦ περιέχοντος καὶ	τοῦ	περιεχομένου. ἔστι μὲν οὖν ἄμφω
[4, 6]	ἐν ταὐτῷ γὰρ τὰ ἔσχατα	τοῦ	περιέχοντος καὶ τοῦ περιεχομένου. ἔστι
[4, 6]	ἐν πρώτῳ ἐστὶ τῷ ἐσχάτῳ	τοῦ	περιέχοντος, ὃ οὔτε ἐστὶ μέρος
[4, 6]	ἀκίνητος ὁ πᾶς. ὥστε τὸ	τοῦ	περιέχοντος πέρας ἀκίνητον πρῶτον, τοῦτ'
[4, 6]	τοῦ πράγματος, ὁ δὲ τόπος	τοῦ	περιέχοντος σώματος. διὰ δὲ τὸ
[4, 6]	λοιπὸν τῶν τεττάρων, τὸ πέρας	τοῦ	περιέχοντος σώματος καθ' ὃ συνάπτει
[4, 6]	δὲ τὸ μεταβάλλειν πολλάκις μένοντος	τοῦ	περιέχοντος τὸ περιεχόμενον καὶ διῃρημένον,
[4, 14]	ὥσπερ ὁ ἐλάττων χρόνος ὑπὸ	τοῦ	πλείονος) τὸ δὲ νῦν μὴ
[4, 4]	μεταφορητός) τὸ δ' ἀγγεῖον οὐδὲν	τοῦ	πράγματός ἐστιν. ᾗ μὲν οὖν
[4, 6]	οὗ τόπος ἐστί, καὶ μηδὲν	τοῦ	πράγματος, ἔτι τὸν πρῶτον μήτ'
[4, 19]	ἐστιν τὸ εἶναί τινα ἀριθμὸν	τοῦ	πράγματος, καὶ μετρεῖσθαι τὸ εἶναι
[4, 6]	αὐτοῦ, ἀλλὰ τὸ μὲν εἶδος	τοῦ	πράγματος, ὁ δὲ τόπος τοῦ
[4, 6]	ἐν τοῖς πρότερον, οὔτε χωριστὴ	τοῦ	πράγματος οὔτε περιέχει, ὁ δὲ
[4, 4]	ᾗ μὲν οὖν χωριστὸς {ἐστι}	τοῦ	πράγματος, ταύτῃ μὲν οὐκ ἔστι
[4, 4]	καὶ ἡ ὕλη οὐ χωρίζεται	τοῦ	πράγματος, τὸν δὲ τόπον ἐνδέχεται·
[4, 6]	ἀεὶ ὑπάρχον ἕτερον παρὰ τὸ	τοῦ	πράγματος τοῦ μεθισταμένου, ἀνάγκη τὸν
[4, 16]	τότε φαμὲν γεγονέναι χρόνον, ὅταν	τοῦ	προτέρου καὶ ὑστέρου ἐν τῇ
[4, 8]	εἰς τὰ ἐνόντα κενὰ συνιόντος	τοῦ	πυκνουμένου σώματος. ἔτι δὲ καὶ
[4, 13]	ἀλλ' ὃ ἦν συνήχθη, καὶ	τοῦ	πυρὸς ὅ τι ἄν τις
[4, 11]	ἐν κεφαλαίῳ εἰπεῖν, δῆλον τὸ	τοῦ	συμβαίνοντος αἴτιον, ὅτι κινήσεως μὲν
[4, 6]	καθ' αὑτό, οἷον τὰ μόρια	τοῦ	σώματος καὶ ὁ ἐν τῷ
[4, 6]	ἡ μὲν γὰρ χεὶρ μετὰ	τοῦ	σώματος κινεῖται, τὸ δὲ ὕδωρ
[4, 16]	ᾖ σκότος καὶ μηδὲν διὰ	τοῦ	σώματος πάσχωμεν, κίνησις δέ τις
[4, 9]	τινες εἶναι τὸ κενὸν τὴν	τοῦ	σώματος ὕλην (οἵπερ καὶ τὸν
[4, 11]	ἔχει λόγον ᾧ ὑπερέχεται ὑπὸ	τοῦ	σώματος, ὥσπερ οὐδὲ τὸ μηδὲν
[4, 19]	χρόνος τις πλείων, ὃς ὑπερέξει	τοῦ	τε εἶναι αὐτῶν καὶ τοῦ
[4, 13]	δύο γὰρ ἔστιν ἐφ' ἑκατέρου,	τοῦ	τε πυκνοῦ καὶ τοῦ μανοῦ·
[4, 4]	ὥσπερ ἔφαμεν, γίγνεται, ἀντιμεθισταμένων ἀλλήλοις	τοῦ	τε ὕδατος καὶ τοῦ ἀέρος,
[4, 2]	θαυμαστή τις ἂν εἴη ἡ	τοῦ	τόπου δύναμις καὶ προτέρα πάντων·
[4, 4]	οὗπερ καὶ τὸ πρᾶγμα· ὥστε	τοῦ	τόπου ἔσται τόπος. ἔτι ὅταν
[4, 19]	οἷον τὰ ἐν τόπῳ ὑπὸ	τοῦ	τόπου. καὶ πάσχει δή τι
[4, 12]	ἐν τῷ αὐτῷ ἔσται τῷ	τοῦ	τόπου καὶ τῷ τοῦ κενοῦ
[4, 12]	σώματα πάντ' ἔχει. ὥστ' εἰ	τοῦ	τόπου μηδὲν διαφέρει, τί δεῖ
[4, 6]	γίγνονται τόπῳ, ὃς μέρος ἐστὶ	τοῦ	τόπου ὅς ἐστι τόπος ὅλου
[4, 7]	πᾶσαι λύοιντ' ἂν οὕτω λεγομένου	τοῦ	τόπου. οὔτε γὰρ συναύξεσθαι ἀνάγκη
[4, 6]	τόπος ἔσται μεταβάλλων· ὥστ' ἔσται	τοῦ	τόπου τ' ἄλλος τόπος, καὶ
[4, 7]	σωματικόν (σῶμα γὰρ τὸ μεταξὺ	τοῦ	τόπου τὸ τυχόν, ἀλλ' οὐ
[4, 3]	ἐν τόπῳ, δῆλον ὅτι καὶ	τοῦ	τόπου τόπος ἔσται, καὶ τοῦτο
[4, 6]	τὸ ὕδωρ ἢ τὰ μόρια	τοῦ	ὕδατος, ἀλλ' οὐκ ἐν ᾧ
[4, 3]	ὅπου γὰρ ἦν πρότερον τὰ	τοῦ	ὕδατος ἐπίπεδα, ἔσται πάλιν τὰ
[4, 6]	ἂν ἦσαν τόποι (μεθισταμένου γὰρ	τοῦ	ὕδατος καὶ τοῦ ἀέρος ταὐτὸ
[4, 13]	πάντως καλεῖν κενὸν τὸ αἴτιον	τοῦ	φέρεσθαι. οὕτω δ' ἡ τοῦ
[4, 6]	τῷ περιέχοντι γίγνεσθαι τὴν μετάστασιν	τοῦ	φερομένου· ἐνδέχεσθαι γὰρ φαίνεται εἶναι
[4, 17]	οὕτως καὶ ὁ ἀριθμὸς ὁ	τοῦ	φερομένου καὶ ὁ τῆς φορᾶς.
[4, 8]	αὐτὸν δὲ τρόπον ὑποληπτέον εἶναι	τοῦ	φυσικοῦ θεωρῆσαι καὶ περὶ κενοῦ,
[4, 19]	καὶ τὸ νῦν τὸ μὲν	τοῦ	χρόνου διαίρεσις κατὰ δύναμιν, τὸ
[4, 20]	τε κινήσεως τὸ ποσὸν καὶ	τοῦ	χρόνου) εἰ οὖν τὸ πρῶτον
[4, 20]	πραγμάτων κύκλον τὸ λέγειν ἐστὶν	τοῦ	χρόνου εἶναί τινα κύκλον· τοῦτο
[4, 19]	καὶ πάσχει δή τι ὑπὸ	τοῦ	χρόνου, καθάπερ καὶ λέγειν εἰώθαμεν
[4, 19]	χρόνος, καὶ γηράσκει πάνθ' ὑπὸ	τοῦ	χρόνου, καὶ ἐπιλανθάνεται διὰ τὸν
[4, 18]	αὐτόν. ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ	τοῦ	χρόνου καὶ τῆς κινήσεως· τῷ
[4, 17]	ὅτι οὐδὲν μόριον τὸ νῦν	τοῦ	χρόνου, οὐδ' ἡ διαίρεσις τῆς
[4, 19]	μετρεῖται τὸ εἶναι αὐτῶν ὑπὸ	τοῦ	χρόνου· σημεῖον δὲ τούτου ὅτι
[4, 19]	τοῦ ἀριθμοῦ τι, τὰ δὲ	τοῦ	χρόνου τί ἐστιν) τὰ δὲ
[4, 19]	μετρεῖσθαι αὐτῶν τὸ εἶναι ὑπὸ	τοῦ	χρόνου. τὸ γὰρ ἐν χρόνῳ
[4, 19]	ταύτην μάλιστα λέγειν εἰώθαμεν ὑπὸ	τοῦ	χρόνου φθοράν. οὐ μὴν ἀλλ'
[4, 19]	ὅτι οὐδὲ πάσχει οὐδὲν ὑπὸ	τοῦ	χρόνου ὡς οὐκ ὄντα ἐν
[4, 11]	νῦν μὲν κινεῖται τὰ ῥιπτούμενα	τοῦ	ὤσαντος οὐχ ἁπτομένου, ἢ δι'
[4, 11]	ὠσθέντα ἀέρα θάττω κίνησιν τῆς	τοῦ	ὠσθέντος φορᾶς ἣν φέρεται εἰς
[4, 20]	ἢ οὔ, ἀπορήσειεν ἄν τις.	ἀδυνάτου	γὰρ ὄντος εἶναι τοῦ ἀριθμήσοντος
[4, 11]	κίνησιν, ἀλλ' εἰ διὰ τοῦ	λεπτοτάτου	ἐν τοσῳδὶ τὴν τοσήνδε φέρεται,
[4, 14]	αὐτὸ διαμένειν δυνατόν· οὐδενὸς γὰρ	διαιρετοῦ	πεπερασμένου ἓν πέρας ἔστιν, οὔτε
[4, 13]	μέγεθος καὶ ἡ μικρότης τοῦ	αἰσθητοῦ	ὄγκου οὐ προσλαβούσης τι τῆς
[4, 9]	μὲν τρόπον τὸ μὴ πλῆρες	αἰσθητοῦ	σώματος κατὰ τὴν ἁφήν· αἰσθητὸν
[4, 7]	τὸ ἔσχατον καὶ ἁπτόμενον τοῦ	κινητοῦ	σώματος {πέρας ἠρεμοῦν} καὶ διὰ
[4, 9]	ἐν ᾧ σώματος ἔστι διάστημα	ἁπτοῦ.	ἀλλ' οὖν φαίνεται λέγεσθαι τὸ
[4, 12]	ἁφῇ γὰρ ἡ κρίσις τοῦ	ἁπτοῦ.	ὅτι μὲν τοίνυν οὐκ ἔστι
[4, 3]	ἐλάττων μήτε μείζων ὁ τόπος	ἑκάστου.	διὰ μὲν οὖν τούτων οὐ
[4, 4]	οὖν σκοποῦσιν ὁ τόπος τὸ	ἑκάστου	εἶδός ἐστιν· ᾗ δὲ δοκεῖ
[4, 4]	ἕξις ἀλλὰ χωριστὸς ὁ τόπος	ἑκάστου	ἐστί. καὶ γὰρ δοκεῖ τοιοῦτό
[4, 6]	ἐλάττω μήτε μείζω, ἔτι ἀπολείπεσθαι	ἑκάστου	καὶ χωριστὸν εἶναι, πρὸς δὲ
[4, 15]	εἴη σκεπτέον. ἡ μὲν οὖν	ἑκάστου	μεταβολὴ καὶ κίνησις ἐν αὐτῷ
[4, 4]	τὸ εἶδος καὶ ἡ μορφὴ	ἑκάστου	ὁ τόπος εἶναι, ᾧ ὁρίζεται
[4, 6]	τόπος, οὐκ ἂν ἴσος εἴη	ἑκάστου	ὁ τόπος καὶ ἕκαστον, δοκεῖ
[4, 12]	τόπον τοῖς σώμασιν παρὰ τὸν	ἑκάστου	ὄγκον, εἰ ἀπαθὲς ὁ ὄγκος;
[4, 4]	ἡ τοῦ μεγέθους· τοῦτο γὰρ	ἑκάστου	πέρας. οὕτω μὲν οὖν σκοποῦσιν
[4, 11]	λέγωμεν πάλιν. εἰ γὰρ ἔστιν	ἑκάστου	φορά τις τῶν ἁπλῶν σωμάτων
[4, 14]	οὐσίας. πρὸς δὲ τούτοις παντὸς	μεριστοῦ,	ἄνπερ ᾖ, ἀνάγκη, ὅτε ἔστιν,
[4, 14]	μέλλει, ἔστι δ' οὐδέν, ὄντος	μεριστοῦ.	τὸ δὲ νῦν οὐ μέρος·
[4, 10]	ὑπεξιέναι ἀλλήλοις, οὐδενὸς ὄντος διαστήματος	χωριστοῦ	παρὰ τὰ σώματα τὰ κινούμενα.
[4, 12]	ἀήρ, ἀλλὰ πάντῃ διῄεσαν δι'	αὐτοῦ.	ἀλλὰ μὴν καὶ ὁ κύβος
[4, 6]	ἄμφω πέρατα, ἀλλ' οὐ τοῦ	αὐτοῦ,	ἀλλὰ τὸ μὲν εἶδος τοῦ
[4, 19]	ἀρχὴ χρόνου, ἀλλ' οὐ τοῦ	αὐτοῦ,	ἀλλὰ τοῦ μὲν παρήκοντος τελευτή,
[4, 19]	ἀριθμοῦ τι, ἢ ὅτι ἔστιν	αὐτοῦ	ἀριθμός. ἐπεὶ δ' ἀριθμὸς ὁ
[4, 19]	ἀεὶ ἕτερος· οὐ γὰρ τοῦ	αὐτοῦ	ἀρχὴ καὶ τελευτὴ τὸ νῦν·
[4, 14]	ἂν ὑποπτεύσειεν. τὸ μὲν γὰρ	αὐτοῦ	γέγονε καὶ οὐκ ἔστιν, τὸ
[4, 15]	ἐστὶν ὁ χρόνος καὶ τίς	αὐτοῦ	ἡ φύσις, ὁμοίως ἔκ τε
[4, 14]	δὲ καλῶς ἔχει διαπορῆσαι περὶ	αὐτοῦ	καὶ διὰ τῶν ἐξωτερικῶν λόγων,
[4, 6]	παντί, ἀλλὰ διὰ τὸ ἔσχατον	αὐτοῦ	καὶ περιέχον ἐν τῷ ἀέρι
[4, 20]	καὶ περὶ μὲν χρόνου καὶ	αὐτοῦ	καὶ τῶν περὶ αὐτὸν οἰκείων
[4, 5]	καὶ ἐν ᾧ, ἀμφότερα τοῦ	αὐτοῦ	μόρια. οὕτω μὲν οὖν ἐνδέχεται
[4, 6]	γένοιτο φανερόν. λάβωμεν δὲ περὶ	αὐτοῦ	ὅσα δοκεῖ ἀληθῶς καθ' αὑτὸ
[4, 1]	οὔτε προηπορημένον οὔτε προηυπορημένον περὶ	αὐτοῦ.	~ὅτι μὲν οὖν ἔστιν ὁ
[4, 14]	ὄντων, εἶτα τίς ἡ φύσις	αὐτοῦ.	ὅτι μὲν οὖν ἢ ὅλως
[4, 4]	ἐξ ὧν ἀπορήσειεν ἄν τις	αὐτοῦ	περὶ τῆς οὐσίας, εἴρηται. ~Μετὰ
[4, 7]	τοιοῦτο, τὰ μὲν μόρια κινήσεται	αὐτοῦ	(περιέχεται γὰρ ὑπ' ἀλλήλων) τὸ
[4, 4]	τι καὶ ἕτερόν τι ἐκτὸς	αὐτοῦ.	(Πλάτωνι μέντοι λεκτέον, εἰ δεῖ
[4, 19]	ἐστιν, ἀλλ' ᾗ ἡ κίνησις	αὐτοῦ	ποσή. ὥστε ὅσα μήτε κινεῖται
[4, 3]	φύσις· ζητητέον γὰρ τὸ γένος	αὐτοῦ	πρῶτον. διαστήματα μὲν οὖν ἔχει
[4, 3]	τῶν ὄντων (οὐδὲν γὰρ ἐξ	αὐτοῦ	συνέστηκεν) οὔτε ὡς εἶδος καὶ
[4, 15]	τὸ εἰρημένον ἢ ὥστε περὶ	αὐτοῦ	τὰ ἀδύνατα ἐπισκοπεῖν. ἐπεὶ δὲ
[4, 19]	πράγματος, καὶ μετρεῖσθαι τὸ εἶναι	αὐτοῦ	τῷ ἀριθμῷ ἐν ᾧ ἐστιν,
[4, 13]	ὥσπερ μηδὲ τόπον ἔχοντα διάστημα	αὑτοῦ,	οὐδὲ μανὸν οὕτως· εἰ δὲ
[4, 4]	πῶς ἂν φέροιτο εἰς τὸν	αὑτοῦ	τόπον, εἰ ὁ τόπος ἡ
[4, 7]	καὶ φέρεται δὴ εἰς τὸν	αὑτοῦ	τόπον ἕκαστον εὐλόγως (ὃ γὰρ
[4, 2]	φέρεται γὰρ ἕκαστον εἰς τὸν	αὑτοῦ	τόπον μὴ κωλυόμενον, τὸ μὲν
[4, 9]	εἶναι ἐν ᾧ μηδέν ἐστι.	τούτου	δ' αἴτιον ὅτι τὸ ὂν
[4, 20]	κύκλος, τὸ δὲ τοιόνδε τρίγωνον,	τούτου	δὲ τὸ μὲν τοιόνδε ἰσόπλευρον,
[4, 19]	δ' ὅταν ὁ χρόνος ὁ	τούτου	ἐγγὺς ᾖ. ἥξει νῦν, ὅτι
[4, 19]	ὑπὸ τοῦ χρόνου· σημεῖον δὲ	τούτου	ὅτι οὐδὲ πάσχει οὐδὲν ὑπὸ
[4, 13]	δ' ἡ τοῦ βαρέος καὶ	κούφου	ὕλη, ᾗ τοιαύτη, εἴη ἂν
[4, 18]	οὐδείς. καὶ ὁ αὐτὸς δὲ	πανταχοῦ	ἅμα· πρότερον δὲ καὶ ὕστερον
[4, 15]	ὁ δὲ χρόνος ὁμοίως καὶ	πανταχοῦ	καὶ παρὰ πᾶσιν. ἔτι δὲ
[4, 20]	καὶ χωρίς, ὁ δὲ χρόνος	πανταχοῦ	ὁ αὐτός, ὅτι καὶ ὁ
[4, 20]	ἀριθμὸς εἷς καὶ ὁ αὐτὸς	πανταχοῦ	ὁ τῶν ἴσων καὶ ἅμα.
[4, 12]	θερμὸν ἢ ψυχρόν ἐστιν ἢ	βαρὺ	ἢ κοῦφον, οὐδὲν ἧττον ἕτερον
[4, 9]	κενόν, ἐν ᾧ μηδέν ἐστι	βαρὺ	ἢ κοῦφον. ταῦτα μὲν οὖν,
[4, 13]	τὸ μαλακόν· διαφωνεῖ δὲ τὸ	βαρὺ	καὶ τὸ σκληρὸν ἐπὶ μολίβδου
[4, 13]	τοῦ μανοῦ· τό τε γὰρ	βαρὺ	καὶ τὸ σκληρὸν πυκνὰ δοκεῖ
[4, 12]	τῶν ἄλλων πάντων καὶ μήτε	βαρὺ	μήτε κοῦφον εἴη, καθέξει τὸ
[4, 13]	ἔστι δὲ τὸ μὲν πυκνὸν	βαρύ,	τὸ δὲ μανὸν κοῦφον. {ἔτι
[4, 7]	φερόμενόν ἐστι φύσει, τὸ δὲ	βαρὺ	τὸ κάτω, τὸ μὲν πρὸς
[4, 4]	ᾧ πρώτῳ (λέγω δὲ οἷον	σὺ	νῦν ἐν τῷ οὐρανῷ ὅτι
[4, 15]	βραδὺ καὶ ταχὺ χρόνῳ ὥρισται,	ταχὺ	μὲν τὸ ἐν ὀλίγῳ πολὺ
[4, 15]	ἔστιν· τὸ γὰρ βραδὺ καὶ	ταχὺ	χρόνῳ ὥρισται, ταχὺ μὲν τὸ