Livre, Chap.
[4, 19]	ὄντι. ὅσων δὲ τὸ ἐναντίον	μὴ	αἰεί, ταῦτα δὲ δύναται καὶ
[4, 20]	ἅμα· εἴδει δὲ καὶ οἱ	μὴ	ἅμα· εἰ γὰρ εἶεν κύνες,
[4, 7]	(ὃ γὰρ ἐφεξῆς καὶ ἁπτόμενον	μὴ	βίᾳ, συγγενές· καὶ συμπεφυκότα μὲν
[4, 20]	ἄμφω· ταὐτὸ γὰρ λέγεται οὗ	μὴ	διαφέρει διαφορᾷ, ἀλλ' οὐχὶ οὗ
[4, 6]	ᾧ ἐστιν) ὅταν μὲν οὖν	μὴ	διῃρημένον ᾖ τὸ περιέχον ἀλλὰ
[4, 6]	μή, οὐδὲν ἧττον. {ἔτι ὅταν	μὴ	διῃρημένον ᾖ, ὡς μέρος ἐν
[4, 13]	οἷόν τε· εἰ δὲ τοῦτο	μὴ	εἴη, ἢ ὅλως κίνησις οὐκ
[4, 8]	ἂν δοκεῖν εἶναι κίνησιν, εἰ	μὴ	εἴη κενόν· τὸ γὰρ πλῆρες
[4, 17]	δὲ καὶ ὅτι εἴτε χρόνος	μὴ	εἴη, τὸ νῦν οὐκ ἂν
[4, 17]	ἂν εἴη, εἴτε τὸ νῦν	μὴ	εἴη, χρόνος οὐκ ἂν εἴη·
[4, 10]	ὑγρῶν. ἐνδέχεται δὲ καὶ πυκνοῦσθαι	μὴ	εἰς τὸ κενὸν ἀλλὰ διὰ
[4, 11]	τοὐναντίον μᾶλλον, ἄν τις ἐπισκοπῇ,	μὴ	ἐνδέχεσθαι μηδὲ ἓν κινεῖσθαι, ἐὰν
[4, 19]	πᾶν ἐν χρόνῳ, οἷον ὅσα	μὴ	ἐνδέχεται ἄλλως, ὥσπερ τὸ τὴν
[4, 13]	ἢ κίνησις οὐκ ἔσται, εἰ	μὴ	ἔσται πύκνωσις καὶ μάνωσις, ἢ
[4, 13]	ἔστι κενόν. εἰ μὲν γὰρ	μὴ	ἔστι μανὸν καὶ πυκνόν, οὐδὲ
[4, 6]	ἐσχάτων, ἢ τὰ ἔσχατα εἰ	μὴ	ἔστι μηδὲν διάστημα παρὰ τὸ
[4, 13]	ὕδατος γίγνεται· ἀνάγκη τοίνυν, εἰ	μὴ	ἔστι πίλησις, ἢ ἐξωθούμενον τὸ
[4, 9]	ἐστι σῶμα, ὥστ' εἴ που	μὴ	ἔστι σῶμα, οὐδὲν εἶναι ἐνταῦθα.
[4, 11]	καὶ μένον· μᾶλλον δὲ τὸ	μὴ	εὐδιαίρετον· τοιοῦτο δὲ τὸ παχύτερον.
[4, 16]	τὸ μεταξύ. ὥσπερ οὖν εἰ	μὴ	ἦν ἕτερον τὸ νῦν ἀλλὰ
[4, 16]	ἓν τὸ νῦν αἰσθανώμεθα, καὶ	μὴ	ἤτοι ὡς πρότερον καὶ ὕστερον
[4, 11]	τῆς κατὰ φύσιν) ὥστ' εἰ	μὴ	κατὰ φύσιν ἔστιν ἑκάστῳ τῶν
[4, 6]	ἐν ἠρεμοῦντί τις σκοποίη καὶ	μὴ	κεχωρισμένῳ ἀλλὰ συνεχεῖ. ὥσπερ γὰρ
[4, 6]	ἂν ἐζητεῖτο ὁ τόπος, εἰ	μὴ	κίνησις ἦν ἡ κατὰ τόπον·
[4, 4]	τὸ εἶδος; ἀδύνατον γὰρ οὗ	μὴ	κίνησις μηδὲ τὸ ἄνω ἢ
[4, 13]	γὰρ μεθισταμένου τοῦτο συμβήσεται, ἂν	μὴ	κύκλῳ περιίστηται· οὐκ ἀεὶ δ'
[4, 2]	ἕκαστον εἰς τὸν αὑτοῦ τόπον	μὴ	κωλυόμενον, τὸ μὲν ἄνω τὸ
[4, 12]	ὥσπερ ἂν εἰ τὸ ὕδωρ	μὴ	μεθίστατο τῷ ξυλίνῳ κύβῳ μηδ'
[4, 5]	ἄλλῳ εἶναι τὸν πρῶτον τόπον,	μὴ	μέντοι ὡς ἐν τόπῳ ἐκείνῳ,
[4, 16]	μεταξὺ χρόνος. εἰ δὴ τὸ	μὴ	οἴεσθαι εἶναι χρόνον τότε συμβαίνει
[4, 11]	τοῦ κενοῦ· τὸ γὰρ κενὸν	μὴ	ὄν τι καὶ στέρησις δοκεῖ
[4, 19]	φανερὸν οὖν ὅτι οὐδὲ τὸ	μὴ	ὂν ἔσται πᾶν ἐν χρόνῳ,
[4, 1]	ὑπολαμβάνουσιν εἶναί που (τὸ γὰρ	μὴ	ὂν οὐδαμοῦ εἶναι· ποῦ γάρ
[4, 14]	τοῦ πλείονος) τὸ δὲ νῦν	μὴ	ὂν πρότερον δὲ ὂν ἀνάγκη
[4, 14]	τῶν ὄντων ἐστὶν ἢ τῶν	μὴ	ὄντων, εἶτα τίς ἡ φύσις
[4, 19]	τὴν οὐσίαν αὐτῶν) τῶν δὲ	μὴ	ὄντων ὅσα μὲν περιέχει ὁ
[4, 19]	ἔστι δὲ τὰ τοιαῦτα τῶν	μὴ	ὄντων, ὅσων τἀντικείμενα αἰεὶ ἔστιν,
[4, 14]	χρόνος σύγκειται. τὸ δ' ἐκ	μὴ	ὄντων συγκείμενον ἀδύνατον ἂν εἶναι
[4, 16]	χρόνον τότε συμβαίνει ἡμῖν, ὅταν	μὴ	ὁρίσωμεν μηδεμίαν μεταβολήν, ἀλλ' ἐν
[4, 20]	νοῦς, ἀδύνατον εἶναι χρόνον ψυχῆς	μὴ	οὔσης, ἀλλ' ἢ τοῦτο ὅ
[4, 20]	καὶ κατ' ἐνέργειαν; πότερον δὲ	μὴ	οὔσης ψυχῆς εἴη ἂν ὁ
[4, 19]	ἦν καὶ ἔσται} ὅσα δὲ	μὴ	περιέχει μηδαμῇ, οὔτε ἦν οὔτε
[4, 14]	καὶ ἄλλο μέρος ἅμα (ὃ	μὴ	περιέχει, τὸ δὲ περιέχεται, ὥσπερ
[4, 9]	κενὸν ἕνα μὲν τρόπον τὸ	μὴ	πλῆρες αἰσθητοῦ σώματος κατὰ τὴν
[4, 19]	καὶ τοῦ παρεληλυθότος χρόνου τὸ	μὴ	πόρρω τοῦ νῦν (πότε βαδίζεις;
[4, 11]	οὐδὲ γραμμὴ στιγμῆς ὑπερέχει, εἰ	μὴ	σύγκειται ἐκ στιγμῶν. ὁμοίως δὲ
[4, 12]	ὃ πέφυκε μεθίστασθαι, ἀνάγκη, ἂν	μὴ	συμπιλῆται, μεθίστασθαι ἢ κάτω αἰεί,
[4, 8]	τὸ πᾶν σῶμα ὥστε εἶναι	μὴ	συνεχές, καθάπερ λέγουσιν Δημόκριτος καὶ
[4, 9]	ἄλλον δὲ τρόπον, ἐν ᾧ	μὴ	τόδε τι μηδ' οὐσία τις
[4, 11]	ἐν τῷ ὅλῳ. ἔτι εἰ	μὴ	τόπος, οὐδὲ κενὸν ἔσται. συμβαίνει
[4, 8]	καὶ πάλιν ἃ λέγουσιν οἱ	μὴ	φάσκοντες, καὶ τρίτον τὰς κοινὰς
[4, 11]	τι· τὸ γὰρ μέρος, ἂν	μὴ	χωρὶς τιθῆται, οὐκ ἔσται ἐν
[4, 13]	οὐδὲ μανὸν οὕτως· εἰ δὲ	μὴ	χωριστόν, ἀλλ' ὅμως ἐνεῖναί τι
[4, 12]	τῶν παθημάτων ἐστί, καὶ εἰ	μὴ	χωριστόν· λέγω δὲ τὸν ὄγκον

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 23/08/2007