Livre, Chap.
[4, 11]	ὕδατος καὶ ἀσωματώτερον, τοσούτῳ θᾶττον	τὸ	Α διὰ τοῦ Δ οἰσθήσεται
[4, 11]	οὗ τὸ Η, τοῦ Δ	τὸ	Α δίεισι τὴν τὸ Θ.
[4, 4]	τι εἶναι ὁ τόπος οἷον	τὸ	ἀγγεῖον (ἔστι γὰρ τὸ ἀγγεῖον
[4, 6]	ἐν ᾧ κινεῖται, ὅταν ὅλον	τὸ	ἀγγεῖον μεθίστηται, ἀλλ' ὁ αὐτός·
[4, 8]	ἣ δέχεται ἴσον ὕδωρ ὅσον	τὸ	ἀγγεῖον τὸ κενόν. εἶναι δ'
[4, 6]	κενὸν ὄν> ἔστι δ' ὥσπερ	τὸ	ἀγγεῖον τόπος μεταφορητός, οὕτως καὶ
[4, 4]	οἷον τὸ ἀγγεῖον (ἔστι γὰρ	τὸ	ἀγγεῖον τόπος μεταφορητός) τὸ δ'
[4, 5]	δὲ φανερόν, ὅτι ἐπεὶ οὐδὲν	τὸ	ἀγγεῖον τοῦ ἐν αὐτῷ (ἕτερον
[4, 11]	κενοῦ ὁτιοῦν οἰσθήσεται, συμβήσεται τοῦτο	τὸ	ἀδύνατον· ἐν ἴσῳ γὰρ ληφθήσεται
[4, 13]	τις βούλεται πάντως καλεῖν κενὸν	τὸ	αἴτιον τοῦ φέρεσθαι. οὕτω δ'
[4, 19]	τὸ ἠρεμοῦν. οὐ γὰρ πᾶν	τὸ	ἀκίνητον ἠρεμεῖ, ἀλλὰ τὸ ἐστερημένον
[4, 16]	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον διὰ	τὸ	ἀκολουθεῖν ἀεὶ θατέρῳ θάτερον αὐτῶν.
[4, 14]	ἔστι λαβεῖν πεπερασμένον. ἔτι εἰ	τὸ	ἅμα εἶναι κατὰ χρόνον καὶ
[4, 2]	γὰρ ὅ τι ἔτυχέν ἐστι	τὸ	ἄνω, ἀλλ' ὅπου φέρεται τὸ
[4, 4]	γὰρ οὗ μὴ κίνησις μηδὲ	τὸ	ἄνω ἢ κάτω ἐστί, τόπον
[4, 2]	τοιαῦτα οὐ μόνον πρὸς ἡμᾶς,	τὸ	ἄνω καὶ κάτω καὶ δεξιὸν
[4, 6]	δὲ τούτοις πάντα τόπον ἔχειν	τὸ	ἄνω καὶ κάτω, καὶ φέρεσθαι
[4, 7]	ἄλλο. διὸ κινεῖται μὲν κύκλῳ	τὸ	ἄνω, τὸ δὲ πᾶν οὔ
[4, 11]	ᾗ δὲ κενόν, οὐδὲν διάφορον	τὸ	ἄνω τοῦ κάτω (ὥσπερ γὰρ
[4, 7]	ὥστ' ἐπεὶ τὸ μὲν κοῦφον	τὸ	ἄνω φερόμενόν ἐστι φύσει, τὸ
[4, 4]	δὲ τοιοῦτον ἡ ὕλη καὶ	τὸ	ἀόριστον· ὅταν γὰρ ἀφαιρεθῇ τὸ
[4, 4]	κινεῖται καὶ τὸ εἶδος καὶ	τὸ	ἀόριστον, οὐκ ἀεὶ ἐν τῷ
[4, 11]	διαφορᾶς κατὰ τὸ κενὸν καὶ	τὸ	ἄπειρον; ᾗ μὲν γὰρ ἄπειρον,
[4, 16]	(καὶ γὰρ τὸ ἀριθμούμενον καὶ	τὸ	ἀριθμητὸν ἀριθμὸν λέγομεν, καὶ ᾧ
[4, 20]	γὰρ ἢ τὸ ἠριθμημένον ἢ	τὸ	ἀριθμητόν. εἰ δὲ μηδὲν ἄλλο
[4, 16]	ἀριθμοῦμεν) ὁ δὴ χρόνος ἐστὶν	τὸ	ἀριθμούμενον καὶ οὐχ ᾧ ἀριθμοῦμεν.
[4, 16]	ἀριθμός ἐστι διχῶς (καὶ γὰρ	τὸ	ἀριθμούμενον καὶ τὸ ἀριθμητὸν ἀριθμὸν
[4, 16]	δ' ἕτερον ᾧ ἀριθμοῦμεν καὶ	τὸ	ἀριθμούμενον. ~καὶ ὥσπερ ἡ κίνησις
[4, 19]	καὶ τί τὸ ποτὲ καὶ	τὸ	ἄρτι καὶ τὸ ἤδη καὶ
[4, 19]	λίαν πόρρω τοῦ νῦν. καὶ	τὸ	ἄρτι> τὸ ἐγγὺς τοῦ παρόντος
[4, 19]	ὅσων τἀντικείμενα αἰεὶ ἔστιν, οἷον	τὸ	ἀσύμμετρον εἶναι τὴν διάμετρον ἀεὶ
[4, 17]	ποτε ὄν ἐστι τὸ νῦν,	τὸ	αὐτό. ἀκολουθεῖ γάρ, ὡς ἐλέχθη,
[4, 2]	ἡμῖν μὲν γὰρ οὐκ ἀεὶ	τὸ	αὐτό, ἀλλὰ κατὰ τὴν θέσιν,
[4, 4]	τὸν τόπον καὶ τὴν χώραν	τὸ	αὐτὸ ἀπεφήνατο. λέγουσι μὲν γὰρ
[4, 11]	φανερὸν τὸ λεγόμενον. ὁρῶμεν γὰρ	τὸ	αὐτὸ βάρος καὶ σῶμα θᾶττον
[4, 14]	ἀδύνατον. ἀλλὰ μὴν οὐδ' αἰεὶ	τὸ	αὐτὸ διαμένειν δυνατόν· οὐδενὸς γὰρ
[4, 20]	μεταβάλλον εἰς τὸ ὑποκείμενον κατὰ	τὸ	αὐτὸ διάστημα καὶ ὁμαλὴν κίνησιν
[4, 17]	δὲ νῦν ἔστι μὲν ὡς	τὸ	αὐτό, ἔστι δ' ὡς οὐ
[4, 17]	δὲ ὃ μέν ποτε ὂν	τὸ	αὐτό (ἢ στιγμὴ γὰρ ἢ
[4, 7]	τότ' ἔσται σαφέστερον. εἰ οὖν	τὸ	αὐτὸ {ἡ} ὕλη καὶ ἐντελέχεια
[4, 17]	αὐτό, ἔστι δ' ὡς οὐ	τὸ	αὐτό· ᾗ μὲν γὰρ ἐν
[4, 20]	τοῦτο τρίγωνον, τρίγωνον δ' οὐ	τὸ	αὐτό. καὶ ἀριθμὸς δὴ ὁ
[4, 17]	αἰεί, ἔστι δ' ὡς οὐ	τὸ	αὐτό· καὶ γὰρ τὸ φερόμενον.
[4, 20]	τοιόνδε σκαληνές. σχῆμα μὲν οὖν	τὸ	αὐτό, καὶ τοῦτο τρίγωνον, τρίγωνον
[4, 8]	ὅταν δὲ στερηθῇ, κενόν, ὡς	τὸ	αὐτὸ μὲν ὂν κενὸν καὶ
[4, 16]	ἐν τῇ κινήσει ἢ ὡς	τὸ	αὐτὸ μὲν προτέρου δὲ καὶ
[4, 17]	ὁ αὐτός· τὸ γὰρ νῦν	τὸ	αὐτὸ ὅ ποτ' ἦν τὸ
[4, 13]	ἐστὶν ὕλη ἀμφοῖν· ὥστ' ἐστὶ	τὸ	αὐτὸ πυκνὸν καὶ μανόν, καὶ
[4, 19]	ἅμα γὰρ ἂν καὶ κατὰ	τὸ	αὐτὸ τἀναντία ἂν εἴη. καὶ
[4, 17]	οὔ. ἔστι μὲν οὖν ὡς	τὸ	αὐτὸ τὸ νῦν αἰεί, ἔστι
[4, 17]	μέν ποτε ὂν νῦν ἐστι,	τὸ	αὐτό (τὸ πρότερον γὰρ καὶ
[4, 9]	ὕλην (οἵπερ καὶ τὸν τόπον	τὸ	αὐτὸ τοῦτο) λέγοντες οὐ καλῶς·
[4, 19]	νῦν, ᾗ δὲ συνδεῖ, αἰεὶ	τὸ	αὐτό, ὥσπερ ἐπὶ τῶν μαθηματικῶν
[4, 11]	ἣν ἔχει τὸ φερόμενον ἢ	τὸ	ἀφεθέν. ἰσοταχῆ ἄρα πάντ' ἔσται.
[4, 11]	λεπτόν, ἐν διπλασίῳ χρόνῳ τὴν	τὸ	Β δίεισιν ἢ τὴν τὸ
[4, 9]	δ' ἐστὶ κατὰ τὴν ἁφὴν	τὸ	βάρος ἔχον ἢ κουφότητα (διὸ
[4, 13]	καὶ τὸ μαλακόν· διαφωνεῖ δὲ	τὸ	βαρὺ καὶ τὸ σκληρὸν ἐπὶ
[4, 15]	βραδυτέρα, χρόνος δ' οὐκ ἔστιν·	τὸ	γὰρ βραδὺ καὶ ταχὺ χρόνῳ
[4, 19]	τὸ εἶναι ὑπὸ τοῦ χρόνου.	τὸ	γὰρ ἐν χρόνῳ εἶναι δυοῖν
[4, 20]	ἅπαν τὸ κινούμενον ἐν χρόνῳ.	τὸ	γὰρ θᾶττον καὶ βραδύτερον κατὰ
[4, 8]	εἶναι πρῶτον ἐν τοῖς ἀριθμοῖς·	τὸ	γὰρ κενὸν διορίζειν τὴν φύσιν
[4, 11]	διαφορά, οὕτω καὶ τοῦ κενοῦ·	τὸ	γὰρ κενὸν μὴ ὄν τι
[4, 10]	ἔστιν, οὔτε κεχωρισμένον οὔτε ἀχώριστον.	τὸ	γὰρ κενὸν οὐ σῶμα ἀλλὰ
[4, 11]	ὁ αὐτὸς ἁρμόσει λόγος εἰκότως·	τὸ	γὰρ κενὸν τόπον ποιοῦσιν οἱ
[4, 2]	κενὸν φάσκοντες εἶναι τόπον λέγουσιν·	τὸ	γὰρ κενὸν τόπος ἂν εἴη
[4, 13]	τὸ κενόν, ἀλλὰ τῆς ἄνω	(τὸ	γὰρ μανὸν κοῦφον, διὸ καὶ
[4, 11]	τόπῳ καὶ ὑπομένοντι σῶμά τι·	τὸ	γὰρ μέρος, ἂν μὴ χωρὶς
[4, 4]	φησιν εἶναι ἐν τῷ Τιμαίῳ·	τὸ	γὰρ μεταληπτικὸν καὶ τὴν χώραν
[4, 1]	ὄντα πάντες ὑπολαμβάνουσιν εἶναί που	(τὸ	γὰρ μὴ ὂν οὐδαμοῦ εἶναι·
[4, 17]	ἅμα πᾶς χρόνος ὁ αὐτός·	τὸ	γὰρ νῦν τὸ αὐτὸ ὅ
[4, 16]	καὶ τοῦτό φαμεν εἶναι χρόνον·	τὸ	γὰρ ὁριζόμενον τῷ νῦν χρόνος
[4, 8]	κίνησιν, εἰ μὴ εἴη κενόν·	τὸ	γὰρ πλῆρες ἀδύνατον εἶναι δέξασθαί
[4, 7]	τὸ δὲ πᾶν οὔ που.	τὸ	γάρ που αὐτό τέ ἐστί
[4, 13]	τοιαύτη, εἴη ἂν τὸ κενόν·	τὸ	γὰρ πυκνὸν καὶ τὸ μανὸν
[4, 7]	ἀὴρ οἷον ἐνέργειά τις ἐκείνου·	τὸ	γὰρ ὕδωρ δυνάμει ἀήρ ἐστιν,
[4, 4]	γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ	τὸ	γενόμενον σῶμα· τίς οὖν ἡ
[4, 3]	τις ἑτέρα φύσις· ζητητέον γὰρ	τὸ	γένος αὐτοῦ πρῶτον. διαστήματα μὲν
[4, 5]	ἐν γένει. ἄλλον δὲ ὡς	τὸ	γένος ἐν τῷ εἴδει καὶ
[4, 4]	γὰρ τὸ ἀγγεῖον τόπος μεταφορητός)	τὸ	δ' ἀγγεῖον οὐδὲν τοῦ πράγματός
[4, 8]	κενὸν καὶ πλῆρες καὶ τόπον,	τὸ	δ' εἶναι αὐτοῖς οὐ ταὐτὸ
[4, 17]	τὸ αὐτὸ ὅ ποτ' ἦν	τὸ	δ' εἶναι αὐτῷ ἕτερον τὸ
[4, 19]	καθάπερ εἴρηται ἐν τοῖς πρότερον.	τὸ	δ' εἶναι ἐν ἀριθμῷ ἐστιν
[4, 17]	ὕστερόν ἐστι τὸ ἐν κινήσει)	τὸ	δ' εἶναι ἕτερον (ᾗ ἀριθμητὸν
[4, 13]	οὐ χωριστὴ μὲν ἡ ὕλη,	τὸ	δ' εἶναι ἕτερον, καὶ μία
[4, 19]	ἡ διαίρεσις καὶ ἡ ἕνωσις,	τὸ	δ' εἶναι οὐ ταὐτό. τὸ
[4, 14]	ὁ ἀεὶ λαμβανόμενος χρόνος σύγκειται.	τὸ	δ' ἐκ μὴ ὄντων συγκείμενον
[4, 7]	ἄμφω, ἀλλὰ τὸ μὲν δυνάμει	τὸ	δ' ἐντελεχείᾳ) ἔχοι ἂν ὡς
[4, 19]	νῦν. πάλαι> δὲ τὸ πόρρω.	τὸ	δ' ἐξαίφνης> τὸ ἐν ἀναισθήτῳ
[4, 19]	δή· αἰεὶ γὰρ ἐν ἀρχῇ.	τὸ	δ' ἤδη> τὸ ἐγγύς ἐστι
[4, 11]	τὸ Β δίεισιν ἢ τὴν	τὸ	Δ, καὶ ἔσται ὁ ἐφ'
[4, 6]	παρὰ τὸ σῶμα τὸ μεθιστάμενον.	τὸ	δ' οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ τὸ
[4, 16]	τὰ νῦν, τὸ μὲν πρότερον	τὸ	δ' ὕστερον, τότε καὶ τοῦτό
[4, 6]	ταύτης δὲ τὸ μὲν φορά,	τὸ	δὲ αὔξησις καὶ φθίσις· καὶ
[4, 7]	τὸ ἄνω φερόμενόν ἐστι φύσει,	τὸ	δὲ βαρὺ τὸ κάτω, τὸ
[4, 11]	γὰρ τὸ μὲν Β ὕδωρ,	τὸ	δὲ Δ ἀήρ· ὅσῳ δὴ
[4, 7]	πρὸς ὕδωρ· οἷον ὕλη γάρ,	τὸ	δὲ εἶδος, τὸ μὲν ὕδωρ
[4, 7]	ἀλόγως· καὶ γὰρ τὸ μέρος,	τὸ	δὲ ἐν {τῷ} τόπῳ ὡς
[4, 19]	ἠρεμοῦν, ᾗ τὸ μὲν κινούμενον	τὸ	δὲ ἠρεμοῦν· τὴν γὰρ κίνησιν
[4, 5]	ἐν τοῖς θερμοῖς ὡς ἕξις,	τὸ	δὲ θερμὸν ἐν σώματι ὡς
[4, 19]	νῦν (πότε βαδίζεις; ἤδη βεβάδικα)	τὸ	δὲ Ἴλιον φάναι ἤδη ἑαλωκέναι
[4, 4]	δὲ τὸ μὲν καθ' αὑτὸ	τὸ	δὲ κατ' ἄλλο λέγεται, καὶ
[4, 6]	τὸ μὲν καθ' αὑτὸ ἐνεργείᾳ,	τὸ	δὲ κατὰ συμβεβηκός· κατὰ συμβεβηκὸς
[4, 7]	δοκεῖ εἶναι τὸ μὲν ἄνω	τὸ	δὲ κάτω μάλιστα πᾶσι κυρίως,
[4, 2]	μὴ κωλυόμενον, τὸ μὲν ἄνω	τὸ	δὲ κάτω· ταῦτα δ' ἐστὶ
[4, 9]	ὕλη οὐ χωριστὴ τῶν πραγμάτων,	τὸ	δὲ κενὸν ζητοῦσιν ὡς χωριστόν.
[4, 8]	κινήσεται, ἀνάγκη εἶναι (φησί) κενόν,	τὸ	δὲ κενὸν οὐ τῶν ὄντων.
[4, 11]	δι' οὗ φέρεται, θᾶττον οἰσθήσεται.	τὸ	δὲ κενὸν οὐδένα ἔχει λόγον
[4, 13]	δὲ τὸ μὲν πυκνὸν βαρύ,	τὸ	δὲ μανὸν κοῦφον. {ἔτι ὥσπερ
[4, 14]	αὐτοῦ γέγονε καὶ οὐκ ἔστιν,	τὸ	δὲ μέλλει καὶ οὔπω ἔστιν.
[4, 17]	καὶ τελευτὴ ἡ αὐτὴ στιγμή·	τὸ	δὲ νῦν διὰ τὸ κινεῖσθαι
[4, 17]	ὁρίζει, ᾗ πρότερον καὶ ὕστερον)	τὸ	δὲ νῦν ἔστι μὲν ὡς
[4, 14]	ἐλάττων χρόνος ὑπὸ τοῦ πλείονος)	τὸ	δὲ νῦν μὴ ὂν πρότερον
[4, 20]	τὴν πρὸς τὸ νῦν ἀπόστασιν,	τὸ	δὲ νῦν ὅρος τοῦ παρήκοντος
[4, 14]	ἔστι δ' οὐδέν, ὄντος μεριστοῦ.	τὸ	δὲ νῦν οὐ μέρος· μετρεῖ
[4, 14]	συνεχὲς οὔτε ἂν ἐπὶ πλείω·	τὸ	δὲ νῦν πέρας ἐστίν, καὶ
[4, 17]	τὸ δ' εἶναι αὐτῷ ἕτερον	τὸ	δὲ νῦν τὸν χρόνον ὁρίζει,
[4, 7]	αὐτοῦ (περιέχεται γὰρ ὑπ' ἀλλήλων)	τὸ	δὲ πᾶν ἔστι μὲν ὡς
[4, 7]	κινεῖται μὲν κύκλῳ τὸ ἄνω,	τὸ	δὲ πᾶν οὔ που. τὸ
[4, 19]	τοῦ χρόνου διαίρεσις κατὰ δύναμιν,	τὸ	δὲ πέρας ἀμφοῖν καὶ ἑνότης·
[4, 14]	μέρος ἅμα (ὃ μὴ περιέχει,	τὸ	δὲ περιέχεται, ὥσπερ ὁ ἐλάττων
[4, 19]	αὐτά, ἀλλ' ὅτι οὐκ ἐγγύς.	τὸ	δὲ ποτέ> χρόνος ὡρισμένος πρὸς
[4, 7]	ἐστίν, καὶ αὐτὸ τὸ μέσον,	τὸ	δὲ πρὸς τὸ ἔσχατον ἄνω,
[4, 20]	ἐνδέχεται κίνησιν εἶναι ἄνευ ψυχῆς.	τὸ	δὲ πρότερον καὶ ὕστερον ἐν
[4, 20]	δὲ τὸ μὲν τοιόνδε ἰσόπλευρον,	τὸ	δὲ τοιόνδε σκαληνές. σχῆμα μὲν
[4, 20]	γὰρ τὸ μὲν τοιόνδε κύκλος,	τὸ	δὲ τοιόνδε τρίγωνον, τούτου δὲ
[4, 6]	χεὶρ μετὰ τοῦ σώματος κινεῖται,	τὸ	δὲ ὕδωρ ἐν τῷ κάδῳ.
[4, 11]	μεγέθει} τοῖς Β καὶ Δ.	τὸ	δὴ Α εἰ δίεισι καὶ
[4, 11]	εὐδιαίρετον· τοιοῦτο δὲ τὸ παχύτερον.	τὸ	δὴ ἐφ' οὗ Α οἰσθήσεται
[4, 16]	ὁ χρόνος αἰεὶ δοκεῖ γεγονέναι.	τὸ	δὴ πρότερον καὶ ὕστερον ἐν
[4, 11]	δύο αἰτίας, ἢ τῷ διαφέρειν	τὸ	δι' οὗ, οἷον δι' ὕδατος
[4, 6]	πεφυκότων. εἰ δ' ἦν τι	{τὸ}	διάστημα καθ' αὑ> τὸ πεφυκὸς
[4, 4]	δὲ δοκεῖ ὁ τόπος εἶναι	τὸ	διάστημα τοῦ μεγέθους, ἡ ὕλη·
[4, 9]	τί ἂν φαῖεν, εἰ ἔχοι	τὸ	διάστημα χρῶμα ἢ ψόφον, πότερον
[4, 11]	σῶμα τοῦ Δ, ὅσῳ ὑπερέχει	τὸ	Ε τοῦ Η, ἀντεστραμμένως δίεισι
[4, 19]	ἐν ἀρχῇ. τὸ δ' ἤδη>	τὸ	ἐγγύς ἐστι τοῦ παρόντος νῦν
[4, 19]	τοῦ νῦν. καὶ τὸ ἄρτι>	τὸ	ἐγγὺς τοῦ παρόντος νῦν {τὸ}
[4, 20]	πορρώτερον τοῦ νῦν, ὕστερον δὲ	τὸ	ἐγγύτερον, ἐν δὲ τῷ μέλλοντι
[4, 20]	δὲ τῷ μέλλοντι πρότερον μὲν	τὸ	ἐγγύτερον, ὕστερον δὲ τὸ πορρώτερον.
[4, 4]	ὁ τόπος ἡ ὕλη ἢ	τὸ	εἶδος; ἀδύνατον γὰρ οὗ μὴ
[4, 4]	ἐστίν, εἴτε ἡ ὕλη εἴτε	τὸ	εἶδος· ἄλλως τε γὰρ τὴν
[4, 5]	θερμοῖς καὶ ψυχροῖς καὶ ὅλως	τὸ	εἶδος ἐν τῇ ὕλῃ. ἔτι
[4, 4]	πράγματος, ταύτῃ μὲν οὐκ ἔστι	τὸ	εἶδος· ᾗ δὲ περιέχει, ταύτῃ
[4, 4]	ἂν εἴη, ὥστε δόξειεν ἂν	τὸ	εἶδος καὶ ἡ μορφὴ ἑκάστου
[4, 4]	τῷ πράγματι καὶ κινεῖται καὶ	τὸ	εἶδος καὶ τὸ ἀόριστον, οὐκ
[4, 6]	τριῶν ὁ τόπος ἐστίν, μήτε	τὸ	εἶδος μήτε ἡ ὕλη μήτε
[4, 5]	εἴη οὔτε ἡ ὕλη οὔτε	τὸ	εἶδος ὁ τόπος, ἀλλ' ἕτερον.
[4, 19]	τῷ χρόνῳ καὶ αὐτὴν καὶ	τὸ	εἶναι αὐτῆς (ἅμα γὰρ τὴν
[4, 19]	ἀριθμὸν τοῦ πράγματος, καὶ μετρεῖσθαι	τὸ	εἶναι αὐτοῦ τῷ ἀριθμῷ ἐν
[4, 19]	περιέχεται ὑπὸ χρόνου, οὐδὲ μετρεῖται	τὸ	εἶναι αὐτῶν ὑπὸ τοῦ χρόνου·
[4, 19]	χρόνῳ εἶναι, τὸ μετρεῖσθαι αὐτῆς	τὸ	εἶναι) δῆλον ὅτι καὶ τοῖς
[4, 19]	εἶναι μετρεῖ, τούτοις ἅπασιν ἔσται	τὸ	εἶναι ἐν τῷ ἠρεμεῖν ἢ
[4, 19]	κατὰ συμβεβηκός, δῆλον ὅτι ὧν	τὸ	εἶναι μετρεῖ, τούτοις ἅπασιν ἔσται
[4, 19]	ἔστιν τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι	τὸ	εἶναι ὅτε ὁ χρόνος ἔστιν,
[4, 5]	ᾗ ἐκεῖνος. κατὰ μὲν οὖν	τὸ	εἶναι ὅτι ἕτερον, δῆλον· ἄλλος
[4, 19]	(ἅμα γὰρ τὴν κίνησιν καὶ	τὸ	εἶναι τῆς κινήσεως μετρεῖ, καὶ
[4, 19]	δ' εἶναι ἐν ἀριθμῷ ἐστιν	τὸ	εἶναί τινα ἀριθμὸν τοῦ πράγματος,
[4, 14]	ἐφθάρθαι οὐχ οἷόν τε διὰ	τὸ	εἶναι τότε, ἐν ἄλλῳ δὲ
[4, 19]	δυοῖν ἐστιν θάτερον, ἓν μὲν	τὸ	εἶναι τότε ὅτε ὁ χρόνος
[4, 19]	χρόνῳ εἶναι, τὸ μετρεῖσθαι αὐτῶν	τὸ	εἶναι ὑπὸ τοῦ χρόνου. τὸ
[4, 15]	ὅλου σφαίρᾳ· ἔστιν δ' εὐηθικώτερον	τὸ	εἰρημένον ἢ ὥστε περὶ αὐτοῦ
[4, 17]	ὡς τὰ μέρη, διά τε	τὸ	εἰρημένον (τῇ γὰρ μέσῃ στιγμῇ
[4, 11]	ὅταν ᾖ κενόν, ποῦ οἰσθήσεται	τὸ	εἰστεθὲν εἰς αὐτὸ σῶμα; οὐ
[4, 20]	κινήσει. διὰ δὲ τοῦτο καὶ	τὸ	εἰωθὸς λέγεσθαι συμβαίνει· φασὶν γὰρ
[4, 4]	μὲν οὖν σκοποῦσιν ὁ τόπος	τὸ	ἑκάστου εἶδός ἐστιν· ᾗ δὲ
[4, 19]	τὸ πόρρω. τὸ δ' ἐξαίφνης>	τὸ	ἐν ἀναισθήτῳ χρόνῳ διὰ μικρότητα
[4, 6]	καὶ τὴν μορφήν, καὶ διὰ	τὸ	ἐν ἠρεμοῦντι τῷ περιέχοντι γίγνεσθαι
[4, 19]	ὁ χρόνος ἔστιν, ὥσπερ οὐδὲ	τὸ	ἐν κινήσει εἶναι οὐδὲ τὸ
[4, 19]	ἐν χρόνῳ. οὐ γὰρ ὥσπερ	τὸ	ἐν κινήσει ὂν ἀνάγκη κινεῖσθαι,
[4, 17]	πρότερον γὰρ καὶ ὕστερόν ἐστι	τὸ	ἐν κινήσει) τὸ δ' εἶναι
[4, 15]	ταχὺ χρόνῳ ὥρισται, ταχὺ μὲν	τὸ	ἐν ὀλίγῳ πολὺ κινούμενον, βραδὺ
[4, 15]	ὀλίγῳ πολὺ κινούμενον, βραδὺ δὲ	τὸ	ἐν πολλῷ ὀλίγον· ὁ δὲ
[4, 19]	τὸ ἐν κινήσει εἶναι οὐδὲ	τὸ	ἐν τόπῳ ὅτε ἡ κίνησις
[4, 5]	ὅλου τὸ ἐν ᾧ καὶ	τὸ	ἐν τούτῳ, λεχθήσεται τὸ ὅλον
[4, 14]	καὶ μήτε πρότερον μήτε ὕστερον	τὸ	ἐν τῷ αὐτῷ εἶναι καὶ
[4, 19]	δὲ καὶ ὅτι οὐκ ἔστιν	τὸ	ἐν χρόνῳ εἶναι τὸ εἶναι
[4, 19]	μετρεῖ, καὶ τοῦτ' ἔστιν αὐτῇ	τὸ	ἐν χρόνῳ εἶναι, τὸ μετρεῖσθαι
[4, 19]	καὶ τοῖς ἄλλοις τοῦτ' ἔστι	τὸ	ἐν χρόνῳ εἶναι, τὸ μετρεῖσθαι
[4, 19]	ὅλον) καὶ ἔστιν τῇ κινήσει	τὸ	ἐν χρόνῳ εἶναι τὸ μετρεῖσθαι
[4, 19]	δέ ἐστιν ὡς ἐν ἀριθμῷ	τὸ	ἐν χρόνῳ, ληφθήσεταί τις πλείων
[4, 19]	ὂν ἀνάγκη κινεῖσθαι, οὕτω καὶ	τὸ	ἐν χρόνῳ· οὐ γὰρ κίνησις
[4, 5]	γὰρ ᾖ μόρια τοῦ ὅλου	τὸ	ἐν ᾧ καὶ τὸ ἐν
[4, 19]	τόπος ἔστιν. εἰ γὰρ ἔσται	τὸ	ἔν τινι οὕτω, πάντα τὰ
[4, 19]	τῷ αἰεὶ ὄντι. ὅσων δὲ	τὸ	ἐναντίον μὴ αἰεί, ταῦτα δὲ
[4, 11]	ὃν φέρεται· πῶς γὰρ οἰσθήσεται	τὸ	ἐντεθὲν ἢ μενεῖ; καὶ περὶ
[4, 12]	{ἢ} ὁποῖον ἄν τι ᾖ	τὸ	ἐντιθέμενον· ἐν δὲ δὴ τῷ
[4, 6]	ἐν κινουμένῳ κινῆται καὶ μεταβάλλῃ	τὸ	ἐντός, οἷον ἐν ποταμῷ πλοῖον,
[4, 19]	ἤδη καὶ τὸ πάλαι καὶ	τὸ	ἐξαίφνης, εἴρηται. ~Τούτων δ' ἡμῖν
[4, 19]	πᾶν τὸ ἀκίνητον ἠρεμεῖ, ἀλλὰ	τὸ	ἐστερημένον κινήσεως πεφυκὸς δὲ κινεῖσθαι,
[4, 7]	τὸ μέσον, τὸ δὲ πρὸς	τὸ	ἔσχατον ἄνω, καὶ αὐτὸ τὸ
[4, 6]	οὐκ ἐν παντί, ἀλλὰ διὰ	τὸ	ἔσχατον αὐτοῦ καὶ περιέχον ἐν
[4, 7]	οὐρανός, ἀλλὰ τοῦ οὐρανοῦ τι	τὸ	ἔσχατον καὶ ἁπτόμενον τοῦ κινητοῦ
[4, 7]	τὸ ἔσχατον ἄνω, καὶ αὐτὸ	τὸ	ἔσχατον· καὶ διὰ τοῦτο δοκεῖ
[4, 13]	πίλησις, ἢ ἐξωθούμενον τὸ ἐχόμενον	τὸ	ἔσχατον κυμαίνειν ποιεῖν, ἢ ἄλλοθί
[4, 7]	τὸ μέσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ	τὸ	ἔσχατον τὸ πρὸς ἡμᾶς τῆς
[4, 7]	αἰεὶ μένει, τοῦ δὲ κύκλῳ	τὸ	ἔσχατον ὡσαύτως ἔχον μένει. ὥστ'
[4, 11]	τὸ Η, τὴν τὸ Ζ	τὸ	ἐφ' οὗ Α, ἐὰν φέρηται.
[4, 11]	ἂν γὰρ ᾖ τοσούτῳ λεπτότερον	τὸ	ἐφ' ᾧ Ζ σῶμα τοῦ
[4, 13]	μὴ ἔστι πίλησις, ἢ ἐξωθούμενον	τὸ	ἐχόμενον τὸ ἔσχατον κυμαίνειν ποιεῖν,
[4, 11]	παντὸς ὑπερβάλλει λόγου. ἔστω γὰρ	τὸ	Ζ κενόν, ἴσον δὲ {τῷ
[4, 11]	διαφέρον τοῦ ἀέρος ἐφ' ᾧ	τὸ	Ζ ταύτην τὴν ἀναλογίαν ἣν
[4, 11]	τοσούτῳ ὅσον τὸ Η, τὴν	τὸ	Ζ τὸ ἐφ' οὗ Α,
[4, 11]	τάχει ἐν τῷ τοσούτῳ ὅσον	τὸ	Η, τὴν τὸ Ζ τὸ
[4, 11]	τοσούτῳ χρόνῳ ὅσος ἐφ' οὗ	τὸ	Η, τοῦ Δ τὸ Α
[4, 19]	ποτὲ καὶ τὸ ἄρτι καὶ	τὸ	ἤδη καὶ τὸ πάλαι καὶ
[4, 19]	ὁ χρόνος τὸ κινούμενον καὶ	τὸ	ἠρεμοῦν, ᾗ τὸ μὲν κινούμενον
[4, 19]	δὲ κινήσεως ἐνδέχεται εἶναι καὶ	τὸ	ἠρεμοῦν. οὐ γὰρ πᾶν τὸ
[4, 20]	οὐδ' ἀριθμός. ἀριθμὸς γὰρ ἢ	τὸ	ἠριθμημένον ἢ τὸ ἀριθμητόν. εἰ
[4, 13]	εὐθύ (οὐ γὰρ τῷ διαλείπειν	τὸ	ἧττον ἢ τὸ μᾶλλον ἔστιν)
[4, 11]	Δ τὸ Α δίεισι τὴν	τὸ	Θ. δίεισι δέ γε κἂν
[4, 12]	σῶμα) διὰ δὲ τοῦ κύβου	τὸ	ἴσον διάστημα διεληλυθέναι, ὅπερ ἦν
[4, 12]	βαρὺ μήτε κοῦφον εἴη, καθέξει	τὸ	ἴσον κενὸν καὶ ἐν τῷ
[4, 11]	ἔχῃ {τοῖς σχήμασι} θᾶττον φερόμενα	τὸ	ἴσον χωρίον, καὶ κατὰ λόγον
[4, 20]	ὥσπερ οὐδὲ τρίγωνα τὰ αὐτὰ	τὸ	ἰσόπλευρον καὶ τὸ σκαληνές, καίτοι
[4, 2]	εἴδη, τό τε ἄνω καὶ	τὸ	κάτω καὶ αἱ λοιπαὶ τῶν
[4, 2]	τὸ κοῦφον· ὁμοίως δὲ καὶ	τὸ	κάτω οὐχ ὅ τι ἔτυχεν,
[4, 7]	ἐστι φύσει, τὸ δὲ βαρὺ	τὸ	κάτω, τὸ μὲν πρὸς τὸ
[4, 10]	σώματα τὰ ἐμπίπτοντα καὶ τοῖς	τὸ	κενόν. αἴτιον δὲ κινήσεως οἴονται
[4, 11]	μέσον, δῆλον ὅτι οὐκ ἂν	τὸ	κενὸν αἴτιον εἴη τῆς φορᾶς.
[4, 10]	δὲ καὶ πυκνοῦσθαι μὴ εἰς	τὸ	κενὸν ἀλλὰ διὰ τὸ τὰ
[4, 13]	μὲν οὐ πάσης κινήσεως αἴτιον	τὸ	κενόν, ἀλλὰ τῆς ἄνω (τὸ
[4, 10]	δὲ περὶ τόπου διώρισται, καὶ	τὸ	κενὸν ἀνάγκη τόπον εἶναι, εἰ
[4, 13]	ἄνω φέρουσι τὸ συνεχές, οὕτω	τὸ	κενὸν ἄνω φέρει. καίτοι πῶς
[4, 11]	κρεῖττον. ἔτι νῦν μὲν εἰς	τὸ	κενὸν διὰ τὸ ὑπείκειν φέρεσθαι
[4, 11]	φορᾶς. τίνος οὖν αἴτιον ἔσται	τὸ	κενόν; δοκεῖ γὰρ αἴτιον εἶναι
[4, 10]	διάστημα βούλεται εἶναι· διὸ καὶ	τὸ	κενὸν δοκεῖ τι εἶναι, ὅτι
[4, 8]	ἴσον ὕδωρ ὅσον τὸ ἀγγεῖον	τὸ	κενόν. εἶναι δ' ἔφασαν καὶ
[4, 11]	εἰρημένων. οἱ μὲν οὖν οἴονται	τὸ	κενὸν εἶναι, εἴπερ ἔσται ἡ
[4, 9]	ἁπτοῦ. ἀλλ' οὖν φαίνεται λέγεσθαι	τὸ	κενὸν ἕνα μὲν τρόπον τὸ
[4, 11]	ἔσται μηδεμιᾶς οὔσης διαφορᾶς κατὰ	τὸ	κενὸν καὶ τὸ ἄπειρον; ᾗ
[4, 10]	οὖν ἐξ ὧν δεικνύουσιν εἶναι	τὸ	κενὸν λύειν ῥᾴδιον, φανερόν. ~Ὅτι
[4, 8]	ἀπείρου πνεύματος ὡς ἀναπνέοντι καὶ	τὸ	κενόν, ὃ διορίζει τὰς φύσεις,
[4, 13]	κενῷ ἀκίνητα πάντα, οὕτω καὶ	τὸ	κενὸν ὅτι ἀκίνητον· ἀσύμβλητα γὰρ
[4, 10]	αἴτιον δὲ κινήσεως οἴονται εἶναι	τὸ	κενὸν οὕτως ὡς ἐν ᾧ
[4, 11]	Ε, τοῦτον ἕξει τὸν λόγον	τὸ	κενὸν πρὸς τὸ πλῆρες. ἀλλ'
[4, 11]	ἐκ στιγμῶν. ὁμοίως δὲ καὶ	τὸ	κενὸν πρὸς τὸ πλῆρες οὐδένα
[4, 9]	σωματική. διό φασίν τινες εἶναι	τὸ	κενὸν τὴν τοῦ σώματος ὕλην
[4, 8]	γὰρ τόπον τινὰ καὶ ἀγγεῖον	τὸ	κενὸν τιθέασιν οἱ λέγοντες, δοκεῖ
[4, 13]	ὕλη, ᾗ τοιαύτη, εἴη ἂν	τὸ	κενόν· τὸ γὰρ πυκνὸν καὶ
[4, 9]	τί σημαίνει τοὔνομα. δοκεῖ δὴ	τὸ	κενὸν τόπος εἶναι ἐν ᾧ
[4, 2]	φύσει τούτων ἕκαστον. ἔτι οἱ	τὸ	κενὸν φάσκοντες εἶναι τόπον λέγουσιν·
[4, 13]	ἔπειτα κινήσεως αἴτιον οὐχ οὕτω	τὸ	κενὸν ὡς ἐν ᾧ, ἀλλ'
[4, 17]	στιγμή· τὸ δὲ νῦν διὰ	τὸ	κινεῖσθαι τὸ φερόμενον αἰεὶ ἕτερον.
[4, 6]	λέγω δὲ τὸ περιεχόμενον σῶμα	τὸ	κινητὸν κατὰ φοράν. δοκεῖ δὲ
[4, 7]	τὸ ὂν ἐν τόπῳ, ἀλλὰ	τὸ	κινητὸν σῶμα. καὶ φέρεται δὴ
[4, 20]	ὅτι πᾶσα μεταβολὴ καὶ ἅπαν	τὸ	κινούμενον ἐν χρόνῳ. τὸ γὰρ
[4, 17]	καὶ γὰρ ἡ κίνησις διὰ	τὸ	κινούμενον καὶ ἡ φορὰ διὰ
[4, 15]	οὗ ἂν τύχῃ ὂν αὐτὸ	τὸ	κινούμενον καὶ μεταβάλλον· ὁ δὲ
[4, 19]	χρόνου. μετρήσει δ' ὁ χρόνος	τὸ	κινούμενον καὶ τὸ ἠρεμοῦν, ᾗ
[4, 16]	τι εἶναι αὐτόν. ἐπεὶ δὲ	τὸ	κινούμενον κινεῖται ἔκ τινος εἴς
[4, 19]	τὴν ἠρεμίαν, πόση τις. ὥστε	τὸ	κινούμενον οὐχ ἁπλῶς ἔσται μετρητὸν
[4, 13]	ἔλαττον οὐκ ἄλλο τι λαμβάνει	τὸ	κοῖλον, ἀλλ' ὃ ἦν συνήχθη,
[4, 19]	αὐτῷ πως τὸ κυρτὸν καὶ	τὸ	κοῖλον, οὕτως καὶ ὁ χρόνος
[4, 17]	Κορίσκον ἐν Λυκείῳ εἶναι καὶ	τὸ	Κορίσκον ἐν ἀγορᾷ. καὶ τοῦτο
[4, 17]	ὥσπερ οἱ σοφισταὶ λαμβάνουσιν ἕτερον	τὸ	Κορίσκον ἐν Λυκείῳ εἶναι καὶ
[4, 2]	ὅπου φέρεται τὸ πῦρ καὶ	τὸ	κοῦφον· ὁμοίως δὲ καὶ τὸ
[4, 13]	περιίστηται· οὐκ ἀεὶ δ' εἰς	τὸ	κύκλῳ ἡ φορά, ἀλλὰ καὶ
[4, 19]	κύκλος ἐν τῷ αὐτῷ πως	τὸ	κυρτὸν καὶ τὸ κοῖλον, οὕτως
[4, 13]	ἢ ἄλλη, ἐν οὐθενὶ ἐγγέγονε	τὸ	κυρτὸν ὃ ἦν οὐ κυρτὸν
[4, 20]	μετρεῖται αὐτὸς ὑπὸ τοιαύτης. ὥστε	τὸ	λέγειν εἶναι τὰ γιγνόμενα τῶν
[4, 20]	τὰ γιγνόμενα τῶν πραγμάτων κύκλον	τὸ	λέγειν ἐστὶν τοῦ χρόνου εἶναί
[4, 12]	αὑτὸ δὲ σκοποῦσιν φανείη ἂν	τὸ	λεγόμενον κενὸν ὡς ἀληθῶς κενόν.
[4, 11]	δὲ καὶ ἐκ τῶνδε φανερὸν	τὸ	λεγόμενον. ὁρῶμεν γὰρ τὸ αὐτὸ
[4, 5]	ἔσται αὐτὸ ἐν αὑτῷ) οἷον	τὸ	λευκὸν ἐν ἀνθρώπῳ ὅτι ἐν
[4, 5]	πρώτως δ' οὐκ ἐνδέχεται. οἷον	τὸ	λευκὸν ἐν σώματι (ἡ ἐπιφάνεια
[4, 5]	δύναμιν, ἥ τ' ἐπιφάνεια καὶ	τὸ	λευκόν. οὔτε δὴ ἐπακτικῶς σκοποῦσιν
[4, 8]	δι' ἣν οὐκ ἂν εἴη	τὸ	λεχθέν, οὐκ ἔστιν εἰπεῖν. εἰ
[4, 15]	γε οὔ· μέρος γὰρ περιφορᾶς	τὸ	ληφθέν, ἀλλ' οὐ περιφορά. ἔτι
[4, 5]	ἐπιφάνεια λευκή, καὶ ἐπιστήμων ὅτι	τὸ	λογιστικόν. ὁ μὲν οὖν ἀμφορεὺς
[4, 6]	μεθισταμένου, ἀνάγκη τὸν τόπον εἶναι	τὸ	λοιπὸν τῶν τεττάρων, τὸ πέρας
[4, 13]	μανὰ τό τε κοῦφον καὶ	τὸ	μαλακόν· διαφωνεῖ δὲ τὸ βαρὺ
[4, 13]	τῷ διαλείπειν τὸ ἧττον ἢ	τὸ	μᾶλλον ἔστιν) οὐδ' ἔστι τῆς
[4, 13]	κενόν· τὸ γὰρ πυκνὸν καὶ	τὸ	μανὸν κατὰ ταύτην τὴν ἐναντίωσιν
[4, 13]	ἐνδέχεται ἄλλως. εἰ μὲν οὖν	τὸ	μανὸν λέγουσι τὸ πολλὰ κενὰ
[4, 8]	τὸ μέγιστον· πολλὰ γὰρ μικρὰ	τὸ	μέγα ἐστίν· ὥστε εἰ πολλὰ
[4, 16]	ἡ κίνησις· διὰ γὰρ τὸ	τὸ	μέγεθος εἶναι συνεχὲς καὶ ἡ
[4, 18]	εἶναι· διὰ μὲν γὰρ τὸ	τὸ	μέγεθος εἶναι τοιοῦτον ἡ κίνησις
[4, 13]	πρὸς> τὴν ὕστερον. ὥστε καὶ	τὸ	μέγεθος καὶ ἡ μικρότης τοῦ
[4, 4]	ὁ τόπος εἶναι, ᾧ ὁρίζεται	τὸ	μέγεθος καὶ ἡ ὕλη ἡ
[4, 18]	ὁ χρόνος. καὶ μετροῦμεν καὶ	τὸ	μέγεθος τῇ. κινήσει καὶ τὴν
[4, 8]	ἐνδέχεται, καὶ τὸ μικρότατον δέξεται	τὸ	μέγιστον· πολλὰ γὰρ μικρὰ τὸ
[4, 4]	εἴδη καὶ οἱ ἀριθμοί, εἴπερ	τὸ	μεθεκτικὸν ὁ τόπος, εἴτε τοῦ
[4, 6]	ὄν τι παρὰ τὸ σῶμα	τὸ	μεθιστάμενον. τὸ δ' οὐκ ἔστιν,
[4, 11]	θᾶττον γὰρ διαιρεῖ τῇ ἰσχύϊ	τὸ	μεῖζον· ἢ γὰρ σχήματι διαιρεῖ,
[4, 14]	φαίνεται διορίζειν τὸ παρελθὸν καὶ	τὸ	μέλλον, πότερον ἓν καὶ ταὐτὸν
[4, 7]	κάτω μάλιστα πᾶσι κυρίως, ὅτι	τὸ	μὲν αἰεὶ μένει, τοῦ δὲ
[4, 7]	τῆς κύκλῳ φορᾶς δοκεῖ εἶναι	τὸ	μὲν ἄνω τὸ δὲ κάτω
[4, 2]	τὸν αὑτοῦ τόπον μὴ κωλυόμενον,	τὸ	μὲν ἄνω τὸ δὲ κάτω·
[4, 11]	τοῦ ἐμποδίζοντος σώματος. ἔστω γὰρ	τὸ	μὲν Β ὕδωρ, τὸ δὲ
[4, 14]	ἐκ τῶνδέ τις ἂν ὑποπτεύσειεν.	τὸ	μὲν γὰρ αὐτοῦ γέγονε καὶ
[4, 4]	τὸν τόπον, οὐ χαλεπὸν ἰδεῖν.	τὸ	μὲν γὰρ εἶδος καὶ ἡ
[4, 19]	ἠρεμεῖ, οὐκ ἔστιν ἐν χρόνῳ·	τὸ	μὲν γὰρ ἐν χρόνῳ εἶναι
[4, 16]	ἔχει ἡ κίνησις. σημεῖον δέ·	τὸ	μὲν γὰρ πλεῖον καὶ ἔλαττον
[4, 7]	ἐντελέχεια (ὕδωρ γὰρ ἄμφω, ἀλλὰ	τὸ	μὲν δυνάμει τὸ δ' ἐντελεχείᾳ)
[4, 6]	ἀλλ' οὐ τοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ	τὸ	μὲν εἶδος τοῦ πράγματος, ὁ
[4, 6]	κατὰ συμβεβηκός· κατὰ συμβεβηκὸς δὲ	τὸ	μὲν ἐνδεχόμενον κινεῖσθαι καθ' αὑτό,
[4, 6]	ἢ μεῖζον. ἔστι δὲ κινούμενον	τὸ	μὲν καθ' αὑτὸ ἐνεργείᾳ, τὸ
[4, 4]	ἔστιν, ἀπορεῖν ἀναγκαῖον. ~Ἐπεὶ δὲ	τὸ	μὲν καθ' αὑτὸ τὸ δὲ
[4, 19]	κινούμενον καὶ τὸ ἠρεμοῦν, ᾗ	τὸ	μὲν κινούμενον τὸ δὲ ἠρεμοῦν·
[4, 7]	ὡσαύτως ἔχον μένει. ὥστ' ἐπεὶ	τὸ	μὲν κοῦφον τὸ ἄνω φερόμενόν
[4, 19]	ἐπεὶ δ' ἀριθμὸς ὁ χρόνος,	τὸ	μὲν νῦν καὶ τὸ πρότερον
[4, 11]	τοῦ βάρους ἢ τῆς κουφότητος.	τὸ	μὲν οὖν δι' οὗ φέρεται
[4, 19]	τὸ δ' εἶναι οὐ ταὐτό.	τὸ	μὲν οὖν οὕτω λέγεται τῶν
[4, 7]	τὸ δὲ βαρὺ τὸ κάτω,	τὸ	μὲν πρὸς τὸ μέσον περιέχον
[4, 20]	δὲ τὸ πορρώτερον. ὥστε ἐπεὶ	τὸ	μὲν πρότερον ἐν χρόνῳ, πάσῃ
[4, 16]	εἴπῃ ἡ ψυχὴ τὰ νῦν,	τὸ	μὲν πρότερον τὸ δ' ὕστερον,
[4, 13]	μία ὕλη αὐτῶν. ἔστι δὲ	τὸ	μὲν πυκνὸν βαρύ, τὸ δὲ
[4, 20]	δὲ τοιόνδε τρίγωνον, τούτου δὲ	τὸ	μὲν τοιόνδε ἰσόπλευρον, τὸ δὲ
[4, 20]	διαιρέσει καὶ μιᾷ. σχῆμα γὰρ	τὸ	μὲν τοιόνδε κύκλος, τὸ δὲ
[4, 19]	πάντῃ) οὕτω καὶ τὸ νῦν	τὸ	μὲν τοῦ χρόνου διαίρεσις κατὰ
[4, 7]	ὕλη γάρ, τὸ δὲ εἶδος,	τὸ	μὲν ὕδωρ ὕλη ἀέρος, ὁ
[4, 6]	ἀεὶ ἐν κινήσει. ταύτης δὲ	τὸ	μὲν φορά, τὸ δὲ αὔξησις
[4, 16]	μέν ποτε ὂν κίνησις {ἐστιν}	τὸ	μέντοι εἶναι αὐτῷ ἕτερον καὶ
[4, 5]	ἐν τῇ χειρὶ καὶ ὅλως	τὸ	μέρος ἐν τῷ ὅλῳ. ἄλλον
[4, 14]	οὐ μέρος· μετρεῖ τε γὰρ	τὸ	μέρος, καὶ συγκεῖσθαι δεῖ τὸ
[4, 7]	τόπῳ οὐκ ἀλόγως· καὶ γὰρ	τὸ	μέρος, τὸ δὲ ἐν {τῷ}
[4, 5]	ἐν τῷ εἴδει καὶ ὅλως	τὸ	μέρος τοῦ εἴδους ἐν τῷ
[4, 15]	αὐτήν. καίτοι τῆς περιφορᾶς καὶ	τὸ	μέρος χρόνος τίς ἐστι, περιφορὰ
[4, 11]	δὲ γῇ κάτω καὶ πρὸς	τὸ	μέσον, δῆλον ὅτι οὐκ ἂν
[4, 7]	τὸ κάτω, τὸ μὲν πρὸς	τὸ	μέσον περιέχον πέρας κάτω ἐστίν,
[4, 7]	πέρας κάτω ἐστίν, καὶ αὐτὸ	τὸ	μέσον, τὸ δὲ πρὸς τὸ
[4, 7]	ὁ τόπος. ~καὶ διὰ τοῦτο	τὸ	μέσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὸ
[4, 6]	τοῦ περιέχοντος σώματος. διὰ δὲ	τὸ	μεταβάλλειν πολλάκις μένοντος τοῦ περιέχοντος
[4, 4]	δὲ τρόπον ἐκεῖ τε λέγων	τὸ	μεταληπτικὸν καὶ ἐν τοῖς λεγομένοις
[4, 6]	διῃρημένον, οἷον ἐξ ἀγγείου ὕδωρ,	τὸ	μεταξὺ εἶναί τι δοκεῖ διάστημα,
[4, 7]	τι εἶναι σωματικόν (σῶμα γὰρ	τὸ	μεταξὺ τοῦ τόπου τὸ τυχόν,
[4, 6]	ἢ ὕλη ἢ διάστημά τι	τὸ	μεταξὺ τῶν ἐσχάτων, ἢ τὰ
[4, 16]	ἕτερον ὄν, οὐ δοκεῖ εἶναι	τὸ	μεταξὺ χρόνος. εἰ δὴ τὸ
[4, 6]	εἶναι ὁ τόπος, ἀλλὰ καὶ	τὸ	μεταξὺ ὡς κενὸν ὄν> ἔστι
[4, 16]	ποιοῦσιν, ἐξαιροῦντες διὰ τὴν ἀναισθησίαν	τὸ	μεταξύ. ὥσπερ οὖν εἰ μὴ
[4, 19]	αὐτῇ τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι,	τὸ	μετρεῖσθαι αὐτῆς τὸ εἶναι) δῆλον
[4, 19]	ἔστι τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι,	τὸ	μετρεῖσθαι αὐτῶν τὸ εἶναι ὑπὸ
[4, 19]	μὲν γὰρ ἐν χρόνῳ εἶναι	τὸ	μετρεῖσθαί ἐστι χρόνῳ, ὁ δὲ
[4, 19]	κινήσει τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι	τὸ	μετρεῖσθαι τῷ χρόνῳ καὶ αὐτὴν
[4, 20]	μετρεῖται τῇ κυκλοφορίᾳ· παρὰ γὰρ	τὸ	μέτρον οὐδὲν ἄλλο παρεμφαίνεται τῷ
[4, 11]	ἔπειτα καὶ μένον· μᾶλλον δὲ	τὸ	μὴ εὐδιαίρετον· τοιοῦτο δὲ τὸ
[4, 16]	τὸ μεταξὺ χρόνος. εἰ δὴ	τὸ	μὴ οἴεσθαι εἶναι χρόνον τότε
[4, 19]	μέτρον. φανερὸν οὖν ὅτι οὐδὲ	τὸ	μὴ ὂν ἔσται πᾶν ἐν
[4, 9]	τὸ κενὸν ἕνα μὲν τρόπον	τὸ	μὴ πλῆρες αἰσθητοῦ σώματος κατὰ
[4, 19]	μέλλει) καὶ τοῦ παρεληλυθότος χρόνου	τὸ	μὴ πόρρω τοῦ νῦν (πότε
[4, 11]	ὑπὸ τοῦ σώματος, ὥσπερ οὐδὲ	τὸ	μηδὲν πρὸς ἀριθμόν. εἰ γὰρ
[4, 17]	γὰρ ἡ στιγμὴ καὶ συνέχει	τὸ	μῆκος καὶ ὁρίζει· ἔστι γὰρ
[4, 19]	καταμετρήσει τὴν ὅλην (ὥσπερ καὶ	τὸ	μῆκος ὁ πῆχυς τῷ ὁρίσαι
[4, 11]	ἐφ' ᾧ Ε, εἰ ἴσον	τὸ	μῆκος τὸ τοῦ Β τῷ
[4, 8]	εἰ δὲ τοῦτο ἐνδέχεται, καὶ	τὸ	μικρότατον δέξεται τὸ μέγιστον· πολλὰ
[4, 19]	τὸ ἐγγὺς τοῦ παρόντος νῦν	{τὸ}	μόριον τοῦ παρελθόντος. πότε ἦλθες;
[4, 2]	ὑπάρξαι χώραν τοῖς οὖσι, διὰ	τὸ	νομίζειν, ὥσπερ οἱ πολλοί, πάντα
[4, 17]	μὲν οὖν ὡς τὸ αὐτὸ	τὸ	νῦν αἰεί, ἔστι δ' ὡς
[4, 16]	ὅταν μὲν οὖν ὡς ἓν	τὸ	νῦν αἰσθανώμεθα, καὶ μὴ ἤτοι
[4, 17]	τῷ νῦν, καὶ διῄρηται κατὰ	τὸ	νῦν· ἀκολουθεῖ γὰρ καὶ τοῦτο
[4, 16]	οὖν εἰ μὴ ἦν ἕτερον	τὸ	νῦν ἀλλὰ ταὐτὸ καὶ ἕν,
[4, 19]	τοῦ αὐτοῦ ἀρχὴ καὶ τελευτὴ	τὸ	νῦν· ἅμα γὰρ ἂν καὶ
[4, 20]	ὕστερον λέγομεν κατὰ τὴν πρὸς	τὸ	νῦν ἀπόστασιν, τὸ δὲ νῦν
[4, 17]	γὰρ ὁ τῆς φορᾶς ἀριθμός,	τὸ	νῦν δὲ ὡς τὸ φερόμενον,
[4, 17]	ἕτερον (τοῦτο δ' ἦν αὐτῷ	τὸ	νῦν εἶναι> ὃ δέ ποτε
[4, 19]	κατακλυσμός· δεῖ γὰρ πεπεράνθαι πρὸς	τὸ	νῦν. ἔσται ἄρα ποσός τις
[4, 17]	γὰρ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον,	τὸ	νῦν ἔστιν) καὶ γνώριμον δὲ
[4, 17]	ἀριθμητὸν τὸ πρότερον καὶ ὕστερον,	τὸ	νῦν ἔστιν) ὥστε καὶ ἐν
[4, 19]	ᾗ μὲν τοιοῦτο, αἰεὶ ἕτερον	τὸ	νῦν, ᾗ δὲ συνδεῖ, αἰεὶ
[4, 20]	χρόνῳ ἔσται· ἐν ᾧ γὰρ	τὸ	νῦν, καὶ ἡ τοῦ νῦν
[4, 19]	καὶ τί, καὶ ποσαχῶς λέγεται	τὸ	νῦν, καὶ τί τὸ ποτὲ
[4, 17]	νῦν οὐκ ἂν εἴη, εἴτε	τὸ	νῦν μὴ εἴη, χρόνος οὐκ
[4, 14]	ἐκ τῶν νῦν. ἔτι δὲ	τὸ	νῦν, ὃ φαίνεται διορίζειν τὸ
[4, 17]	μόρια. ᾗ μὲν οὖν πέρας	τὸ	νῦν, οὐ χρόνος, ἀλλὰ συμβέβηκεν·
[4, 17]	ὅτι εἴτε χρόνος μὴ εἴη,	τὸ	νῦν οὐκ ἂν εἴη, εἴτε
[4, 19]	μή, οὐκ ἔσται. ἐπεὶ δὲ	τὸ	νῦν τελευτὴ καὶ ἀρχὴ χρόνου,
[4, 17]	ὃ δέ ποτε ὄν ἐστι	τὸ	νῦν, τὸ αὐτό. ἀκολουθεῖ γάρ,
[4, 19]	ἡ αὐτὴ πάντῃ) οὕτω καὶ	τὸ	νῦν τὸ μὲν τοῦ χρόνου
[4, 17]	ἔτι φανερὸν ὅτι οὐδὲν μόριον	τὸ	νῦν τοῦ χρόνου, οὐδ' ἡ
[4, 17]	ἕτερον· τῷ δὲ φερομένῳ ἀκολουθεῖ	τὸ	νῦν, ὥσπερ ὁ χρόνος τῇ
[4, 5]	γάρ ἐστι παρὰ τὰ μέρη	τὸ	ὅλον. ἄλλον δὲ τρόπον ὡς
[4, 14]	τὸ μέρος, καὶ συγκεῖσθαι δεῖ	τὸ	ὅλον ἐκ τῶν μερῶν· ὁ
[4, 5]	καὶ τὸ ἐν τούτῳ, λεχθήσεται	τὸ	ὅλον ἐν αὑτῷ· λέγεται γὰρ
[4, 5]	τῷ ὅλῳ. ἄλλον δὲ ὡς	τὸ	ὅλον ἐν τοῖς μέρεσιν· οὐ
[4, 19]	ὁρίσαι τι μέγεθος ὃ ἀναμετρήσει	τὸ	ὅλον) καὶ ἔστιν τῇ κινήσει
[4, 20]	μετρουμένῳ, ἀλλ' ἢ πλείω μέτρα	τὸ	ὅλον. λέγεται δὲ ὀρθῶς καὶ
[4, 13]	κίνησις οὐκ ἔσται, ἢ κυμανεῖ	τὸ	ὅλον, ὥσπερ ἔφη Ξοῦθος, ἢ
[4, 7]	διὸ ὅταν μὲν συνεχὲς ᾖ	τὸ	ὁμοιομερές, κατὰ δύναμιν ἐν τόπῳ
[4, 11]	κενόν· ὥσπερ γὰρ οἱ διὰ	τὸ	ὅμοιον φάμενοι τὴν γῆν ἠρεμεῖν,
[4, 4]	τῆς ὕλης. δοκεῖ δὲ ἀεὶ	τὸ	ὄν που αὐτό τε εἶναί
[4, 8]	ἐστι σῶμα αἰσθητόν· οἰόμενοι δὲ	τὸ	ὂν ἅπαν εἶναι σῶμα φασίν,
[4, 7]	τῷ πεπερασμένῳ. οὐ γὰρ πᾶν	τὸ	ὂν ἐν τόπῳ, ἀλλὰ τὸ
[4, 3]	τινὰ λόγον· εἰ γὰρ πᾶν	τὸ	ὂν ἐν τόπῳ, δῆλον ὅτι
[4, 9]	ἐστι. τούτου δ' αἴτιον ὅτι	τὸ	ὂν σῶμα οἴονται εἶναι, πᾶν
[4, 18]	τῇ κινήσει τὸν χρόνον διὰ	τὸ	ὁρίζεσθαι ὑπ' ἀλλήλων· ὁ μὲν
[4, 5]	τῷ τέλει· τοῦτο δ' ἐστὶ	τὸ	οὗ ἕνεκα. πάντων δὲ κυριώτατον
[4, 11]	ἔσται φέρεσθαι ἀλλ' ἢ ὡς	τὸ	ὀχούμενον. ἔτι οὐδεὶς ἂν ἔχοι
[4, 19]	ἄρτι καὶ τὸ ἤδη καὶ	τὸ	πάλαι καὶ τὸ ἐξαίφνης, εἴρηται.
[4, 8]	μὲν οὖν καὶ δείκνυσιν ὅτι	τὸ	πᾶν ἀκίνητον ἐκ τούτων· εἰ
[4, 7]	οὐρανῷ πάντα· ὁ γὰρ οὐρανὸς	τὸ	πᾶν ἴσως. ἔστι δ' ὁ
[4, 7]	ᾧ, ὃ περιέχει· παρὰ δὲ	τὸ	πᾶν καὶ ὅλον οὐδέν ἐστιν
[4, 13]	πᾶν ἔσται θερμόν, οὕτω καὶ	τὸ	πᾶν συναγωγὴ καὶ διαστολὴ τῆς
[4, 8]	οὔτε ἐνεργείᾳ ὄν, ὃ διαλαμβάνει	τὸ	πᾶν σῶμα ὥστε εἶναι μὴ
[4, 19]	εἰς ἐκεῖνο, καὶ ἦν εἰς	τὸ	παρελθόν. εἰ δὲ μηδεὶς χρόνος
[4, 14]	τὸ νῦν, ὃ φαίνεται διορίζειν	τὸ	παρελθὸν καὶ τὸ μέλλον, πότερον
[4, 6]	ληφθῆναι ὁ τόπος διά τε	τὸ	παρεμφαίνεσθαι τὴν ὕλην καὶ τὴν
[4, 11]	τὸ μὴ εὐδιαίρετον· τοιοῦτο δὲ	τὸ	παχύτερον. τὸ δὴ ἐφ' οὗ
[4, 7]	ἐν τόπῳ δέ, ἀλλ' ὡς	τὸ	πέρας ἐν τῷ πεπερασμένῳ. οὐ
[4, 4]	τὸ ἀόριστον· ὅταν γὰρ ἀφαιρεθῇ	τὸ	πέρας καὶ τὰ πάθη τῆς
[4, 6]	εἶναι τὸ λοιπὸν τῶν τεττάρων,	τὸ	πέρας τοῦ περιέχοντος σώματος καθ'
[4, 8]	ἅμα εἶναι. μαρτύριον δὲ καὶ	τὸ	περὶ τῆς τέφρας ποιοῦνται, ἣ
[4, 6]	εἶναι, φανερόν· ἀλλὰ διὰ μὲν	τὸ	περιέχειν δοκεῖ ἡ μορφὴ εἶναι·
[4, 6]	μεταβάλλειν πολλάκις μένοντος τοῦ περιέχοντος	τὸ	περιεχόμενον καὶ διῃρημένον, οἷον ἐξ
[4, 6]	συνάπτει τῷ περιεχομένῳ> λέγω δὲ	τὸ	περιεχόμενον σῶμα τὸ κινητὸν κατὰ
[4, 4]	τοῦ μεγέθους, τοῦτο δ' ἐστὶ	τὸ	περιεχόμενον ὑπὸ τοῦ εἴδους καὶ
[4, 6]	μὲν οὖν μὴ διῃρημένον ᾖ	τὸ	περιέχον ἀλλὰ συνεχές, οὐχ ὡς
[4, 6]	ἐκείνῳ· καὶ ἐάν τε κινῆται	τὸ	περιέχον ἐάν τε μή, οὐδὲν
[4, 19]	ὡς ἐν ἀριθμῷ μονὰς καὶ	τὸ	περιττὸν καὶ ἄρτιον (τὰ μὲν
[4, 6]	τι {τὸ} διάστημα καθ' αὑ>	τὸ	πεφυκὸς εἶναι> καὶ μένον, ἐν
[4, 8]	ἐστι, τοῦτ' εἶναι κενόν, διὸ	τὸ	πλῆρες ἀέρος κενὸν εἶναι. οὔκουν
[4, 11]	τὸν λόγον τὸ κενὸν πρὸς	τὸ	πλῆρες. ἀλλ' ἐν τοσούτῳ χρόνῳ
[4, 10]	καὶ Μέλισσον ἔλαθεν· ἀλλοιοῦσθαι γὰρ	τὸ	πλῆρες ἐνδέχεται. ἀλλὰ δὴ οὐδὲ
[4, 11]	δὲ καὶ τὸ κενὸν πρὸς	τὸ	πλῆρες οὐδένα οἷόν τε ἔχειν
[4, 13]	μὲν οὖν τὸ μανὸν λέγουσι	τὸ	πολλὰ κενὰ κεχωρισμένα ἔχον, φανερὸν
[4, 19]	τοῦ ἐνεστῶτος νῦν. πάλαι> δὲ	τὸ	πόρρω. τὸ δ' ἐξαίφνης> τὸ
[4, 20]	γὰρ τῷ παρεληλυθότι πρότερον λέγομεν	τὸ	πορρώτερον τοῦ νῦν, ὕστερον δὲ
[4, 20]	μὲν τὸ ἐγγύτερον, ὕστερον δὲ	τὸ	πορρώτερον. ὥστε ἐπεὶ τὸ μὲν
[4, 20]	χρόνῳ μετρεῖται τῆς τε κινήσεως	τὸ	ποσὸν καὶ τοῦ χρόνου) εἰ
[4, 19]	λέγεται τὸ νῦν, καὶ τί	τὸ	ποτὲ καὶ τὸ ἄρτι καὶ
[4, 9]	καὶ τοσαῦτά ἐστιν. ~Πρὸς δὲ	τὸ	ποτέρως ἔχει δεῖ λαβεῖν τί
[4, 4]	τῷ αὐτῷ ἀλλ' οὗπερ καὶ	τὸ	πρᾶγμα· ὥστε τοῦ τόπου ἔσται
[4, 8]	οὖν οὐ κατὰ θύρας πρὸς	τὸ	πρόβλημα ἀπαντῶσιν, ἀλλ' οἱ φάσκοντες
[4, 7]	τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὸ ἔσχατον	τὸ	πρὸς ἡμᾶς τῆς κύκλῳ φορᾶς
[4, 17]	ὂν νῦν ἐστι, τὸ αὐτό	(τὸ	πρότερον γὰρ καὶ ὕστερόν ἐστι
[4, 17]	ᾧ τὴν κίνησιν γνωρίζομεν καὶ	τὸ	πρότερον ἐν αὐτῇ καὶ τὸ
[4, 14]	ἔσται, ἐφθάρθαι δὲ ἀνάγκη ἀεὶ	τὸ	πρότερον. ἐν αὑτῷ μὲν οὖν
[4, 19]	χρόνος, τὸ μὲν νῦν καὶ	τὸ	πρότερον καὶ ὅσα τοιαῦτα οὕτως
[4, 16]	δ' ἐν τῷ μεγέθει ἔστι	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον, ἀνάγκη καὶ
[4, 16]	ἀνάγκη καὶ ἐν κινήσει εἶναι	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον, ἀνάλογον τοῖς
[4, 16]	μὴν καὶ ἐν χρόνῳ ἔστιν	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον διὰ τὸ
[4, 17]	κινήσει (τῷ γὰρ φερομένῳ γνωρίζομεν	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον ἐν κινήσει,
[4, 16]	θατέρῳ θάτερον αὐτῶν. ἔστι δὲ	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον ἐν τῇ
[4, 20]	τὰ νῦν ἐν χρόνῳ, καὶ	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον ἐν χρόνῳ
[4, 18]	χρόνος ἀριθμός ἐστιν κινήσεως κατὰ	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον, καὶ συνεχής
[4, 16]	ὁ χρόνος, ἀριθμὸς κινήσεως κατὰ	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον. οὐκ ἄρα
[4, 17]	ἐν κινήσει, ᾗ δ' ἀριθμητὸν	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον, τὸ νῦν
[4, 17]	εἶναι ἕτερον (ᾗ ἀριθμητὸν γὰρ	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον, τὸ νῦν
[4, 16]	ὅτι οὐδὲ κίνησις. ὅταν δὲ	τὸ	πρότερον καὶ ὕστερον, τότε λέγομεν
[4, 20]	νῦν ἀπόστασις. (ἐναντίως δὲ λέγεται	τὸ	πρότερον κατά τε τὸν παρεληλυθότα
[4, 20]	φαίνεται) λέγω δὲ θᾶττον κινεῖσθαι	τὸ	πρότερον μεταβάλλον εἰς τὸ ὑποκείμενον
[4, 19]	δὲ ποτέ> χρόνος ὡρισμένος πρὸς	τὸ	πρότερον νῦν, οἷον ποτὲ ἐλήφθη
[4, 14]	ἐν ἄλλῳ δὲ νῦν ἐφθάρθαι	τὸ	πρότερον νῦν οὐκ ἐνδέχεται. ἔστω
[4, 20]	χρόνῳ, πάσῃ δ' ἀκολουθεῖ κινήσει	τὸ	πρότερον, φανερὸν ὅτι πᾶσα μεταβολὴ
[4, 20]	καὶ τοῦ χρόνου) εἰ οὖν	τὸ	πρῶτον μέτρον πάντων τῶν συγγενῶν,
[4, 4]	εἰ δή ἐστιν ὁ τόπος	τὸ	πρῶτον περιέχον ἕκαστον τῶν σωμάτων,
[4, 5]	τοῦ ἐν αὐτῷ (ἕτερον γὰρ	τὸ	πρώτως ὅ τε καὶ ἐν
[4, 2]	τὸ ἄνω, ἀλλ' ὅπου φέρεται	τὸ	πῦρ καὶ τὸ κοῦφον· ὁμοίως
[4, 13]	γὰρ μανὸν κοῦφον, διὸ καὶ	τὸ	πῦρ μανὸν εἶναί φασιν) ἔπειτα
[4, 20]	τὰ αὐτὰ τὸ ἰσόπλευρον καὶ	τὸ	σκαληνές, καίτοι σχῆμά γε ταὐτό,
[4, 13]	διαφωνεῖ δὲ τὸ βαρὺ καὶ	τὸ	σκληρὸν ἐπὶ μολίβδου καὶ σιδήρου.
[4, 13]	ἐναντίωσιν φορᾶς ποιητικά, κατὰ δὲ	τὸ	σκληρὸν καὶ μαλακὸν πάθους καὶ
[4, 13]	τό τε γὰρ βαρὺ καὶ	τὸ	σκληρὸν πυκνὰ δοκεῖ εἶναι, καὶ
[4, 19]	ἐν χρόνῳ. οὐ τοίνυν οὐδὲ	τὸ	σύμμετρον· διὸ αἰεὶ οὐκ ἔστιν,
[4, 13]	τῷ φέρεσθαι αὐτοὶ ἄνω φέρουσι	τὸ	συνεχές, οὕτω τὸ κενὸν ἄνω
[4, 10]	ἔστιν) ἢ πᾶν εἶναι ἀναγκαῖον	τὸ	σῶμα κενόν, εἰ πάντῃ αὐξάνεται
[4, 6]	διάστημα, ὡς ὄν τι παρὰ	τὸ	σῶμα τὸ μεθιστάμενον. τὸ δ'
[4, 10]	εἰς τὸ κενὸν ἀλλὰ διὰ	τὸ	τὰ ἐνόντα ἐκπυρηνίζειν (οἷον ὕδατος
[4, 11]	ὅνπερ διέστηκεν ἀὴρ πρὸς ὕδωρ,	τὸ	τάχος πρὸς τὸ τάχος. ὥστε
[4, 11]	πρὸς ὕδωρ, τὸ τάχος πρὸς	τὸ	τάχος. ὥστε εἰ διπλασίως λεπτόν,
[4, 19]	ὅσα μὴ ἐνδέχεται ἄλλως, ὥσπερ	τὸ	τὴν διάμετρον εἶναι τῇ πλευρᾷ
[4, 6]	τόπῳ ὑπάρχοντα ἔσται, καὶ ἔτι	τὸ	τῆς δυσκολίας αἴτιον καὶ τῶν
[4, 6]	τὴν σκέψιν οὕτω ποιεῖσθαι ὅπως	τὸ	τί ἐστιν ἀποδοθήσεται, ὥστε τά
[4, 16]	μεγέθει ἡ κίνησις· διὰ γὰρ	τὸ	τὸ μέγεθος εἶναι συνεχὲς καὶ
[4, 18]	διαιρετὰ εἶναι· διὰ μὲν γὰρ	τὸ	τὸ μέγεθος εἶναι τοιοῦτον ἡ
[4, 11]	δὲ τῷ κενῷ πάντῃ ὁμοίως	τὸ	τοιοῦτον, ὥστε πάντῃ οἰσθήσεται. ἔτι
[4, 11]	Ε, εἰ ἴσον τὸ μῆκος	τὸ	τοῦ Β τῷ Δ, κατὰ
[4, 6]	μὴ ἔστι μηδὲν διάστημα παρὰ	τὸ	τοῦ ἐγγιγνομένου σώματος μέγεθος. τούτων
[4, 12]	ἴσῳ ἑαυτῷ. τί οὖν διοίσει	τὸ	τοῦ κύβου σῶμα τοῦ ἴσου
[4, 6]	ὅτι ἀκίνητος ὁ πᾶς. ὥστε	τὸ	τοῦ περιέχοντος πέρας ἀκίνητον πρῶτον,
[4, 6]	τι ἀεὶ ὑπάρχον ἕτερον παρὰ	τὸ	τοῦ πράγματος τοῦ μεθισταμένου, ἀνάγκη
[4, 11]	δ' ἐν κεφαλαίῳ εἰπεῖν, δῆλον	τὸ	τοῦ συμβαίνοντος αἴτιον, ὅτι κινήσεως
[4, 7]	γὰρ τὸ μεταξὺ τοῦ τόπου	τὸ	τυχόν, ἀλλ' οὐ διάστημα σώματος)
[4, 6]	τὸ δ' οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ	τὸ	τυχὸν ἐμπίπτει σῶμα τῶν μεθισταμένων
[4, 18]	ἀριθμόν. τῷ μὲν γὰρ ἀριθμῷ	τὸ	τῶν ἵππων πλῆθος γνωρίζομεν, πάλιν
[4, 12]	οὐ δοκεῖ δέ γε οὐδὲ	τὸ	ὕδωρ, εἰ ἦσαν οἱ ἰχθύες
[4, 6]	ἐν τῷ ὅλῳ ὅπερ ἅπαν	τὸ	ὕδωρ ἐν τῷ ἀγγείῳ) ἅμα
[4, 6]	διῃρημένον, οἷον ἐν τῷ κάδῳ	τὸ	ὕδωρ ἢ ἐν τῷ κεραμίῳ
[4, 6]	ἔστιν, ἀντιμεθίσταται ὁ ἀὴρ καὶ	τὸ	ὕδωρ ἢ τὰ μόρια τοῦ
[4, 12]	τῷ κενῷ, ὥσπερ ἂν εἰ	τὸ	ὕδωρ μὴ μεθίστατο τῷ ξυλίνῳ
[4, 19]	κινήσεως, ἡ δὲ κίνησις ἐξίστησιν	τὸ	ὑπάρχον· ὥστε φανερὸν ὅτι τὰ
[4, 11]	μὲν εἰς τὸ κενὸν διὰ	τὸ	ὑπείκειν φέρεσθαι δοκεῖ· ἐν δὲ
[4, 11]	εἴς τε τὴν ὑπεροχὴν καὶ	τὸ	ὑπερεχόμενον, ὥστε ἔσται τὰ τέτταρα
[4, 11]	λόγον ᾧ ὑπερέχει· ἀνάγκη γὰρ	τὸ	ὑπερέχον διαιρεῖσθαι εἴς τε τὴν
[4, 20]	κινεῖσθαι τὸ πρότερον μεταβάλλον εἰς	τὸ	ὑποκείμενον κατὰ τὸ αὐτὸ διάστημα
[4, 16]	συνάπτουσι γὰρ τῷ πρότερον νῦν	τὸ	ὕστερον νῦν καὶ ἓν ποιοῦσιν,
[4, 17]	τὸ πρότερον ἐν αὐτῇ καὶ	τὸ	ὕστερον. τοῦτο δὲ ὃ μέν
[4, 13]	πῶς ἐπὶ τοῦ βαρέος ἀποδώσουσιν	τὸ	φέρεσθαι κάτω; καὶ δῆλον ὅτι
[4, 17]	δὲ νῦν διὰ τὸ κινεῖσθαι	τὸ	φερόμενον αἰεὶ ἕτερον. ὥσθ' ὁ
[4, 11]	ἢ ἀέρος, ἢ τῷ διαφέρειν	τὸ	φερόμενον, ἐὰν τἆλλα ταὐτὰ ὑπάρχῃ,
[4, 11]	διαιρεῖ, ἢ ῥοπῇ ἣν ἔχει	τὸ	φερόμενον ἢ τὸ ἀφεθέν. ἰσοταχῆ
[4, 17]	τὸ φερόμενον· τόδε γάρ τι	τὸ	φερόμενον, ἡ δὲ κίνησις οὔ.
[4, 17]	ἂν εἴη· ἅμα γὰρ ὥσπερ	τὸ	φερόμενον καὶ ἡ φορά, οὕτως
[4, 17]	ἀριθμός, τὸ νῦν δὲ ὡς	τὸ	φερόμενον, οἷον μονὰς ἀριθμοῦ. καὶ
[4, 17]	κινούμενον καὶ ἡ φορὰ διὰ	τὸ	φερόμενον· τόδε γάρ τι τὸ
[4, 17]	οὐ τὸ αὐτό· καὶ γὰρ	τὸ	φερόμενον. φανερὸν δὲ καὶ ὅτι
[4, 17]	καὶ ὁμοίως δὴ τῇ στιγμῇ	τὸ	φερόμενον, ᾧ τὴν κίνησιν γνωρίζομεν
[4, 2]	Ἡσίοδος ὀρθῶς λέγειν ποιήσας πρῶτον	τὸ	χάος. λέγει γοῦν πάντων μὲν
[4, 11]	ὥσπερ ἔνιοί φασιν, ἢ διὰ	τὸ	ὠθεῖν τὸν ὠσθέντα ἀέρα θάττω
[4, 5]	οὗ ἕνεκα. πάντων δὲ κυριώτατον	τὸ	ὡς ἐν ἀγγείῳ καὶ ὅλως