Livre, Chap.
[4, 17]	οὖν ὡς τὸ αὐτὸ τὸ	νῦν	αἰεί, ἔστι δ' ὡς οὐ
[4, 16]	μὲν οὖν ὡς ἓν τὸ	νῦν	αἰσθανώμεθα, καὶ μὴ ἤτοι ὡς
[4, 17]	νῦν, καὶ διῄρηται κατὰ τὸ	νῦν·	ἀκολουθεῖ γὰρ καὶ τοῦτο τῇ
[4, 16]	εἰ μὴ ἦν ἕτερον τὸ	νῦν	ἀλλὰ ταὐτὸ καὶ ἕν, οὐκ
[4, 19]	μὲν οὖν οὕτω λέγεται τῶν	νῦν,	ἄλλο δ' ὅταν ὁ χρόνος
[4, 19]	αὐτοῦ ἀρχὴ καὶ τελευτὴ τὸ	νῦν·	ἅμα γὰρ ἂν καὶ κατὰ
[4, 14]	ἀνάγκη ἐφθάρθαι ποτέ, καὶ τὰ	νῦν	ἅμα μὲν ἀλλήλοις οὐκ ἔσται,
[4, 14]	ἄλλῳ, ἐν τοῖς μεταξὺ {τοῖς}	νῦν	ἀπείροις οὖσιν ἅμα ἂν εἴη·
[4, 20]	λέγομεν κατὰ τὴν πρὸς τὸ	νῦν	ἀπόστασιν, τὸ δὲ νῦν ὅρος
[4, 20]	τὸ νῦν, καὶ ἡ τοῦ	νῦν	ἀπόστασις. (ἐναντίως δὲ λέγεται τὸ
[4, 19]	τὸ ἐγγύς ἐστι τοῦ παρόντος	νῦν	ἀτόμου μέρος τοῦ μέλλοντος χρόνου
[4, 12]	οἷον κενὸν ἐν τοῖς κινουμένοις.	νῦν	δ' οὐδαμοῦ ἐντὸς τοῦ κόσμου·
[4, 17]	ὁ τῆς φορᾶς ἀριθμός, τὸ	νῦν	δὲ ὡς τὸ φερόμενον, οἷον
[4, 17]	ἡ αὐτὴ στιγμή· τὸ δὲ	νῦν	διὰ τὸ κινεῖσθαι τὸ φερόμενον
[4, 17]	(τοῦτο δ' ἦν αὐτῷ τὸ	νῦν	εἶναι> ὃ δέ ποτε ὄν
[4, 4]	πρώτῳ (λέγω δὲ οἷον σὺ	νῦν	ἐν τῷ οὐρανῷ ὅτι ἐν
[4, 20]	τοῦ μέλλοντος· ὥστ' ἐπεὶ τὰ	νῦν	ἐν χρόνῳ, καὶ τὸ πρότερον
[4, 19]	δεῖ γὰρ πεπεράνθαι πρὸς τὸ	νῦν.	ἔσται ἄρα ποσός τις ἀπὸ
[4, 17]	τούτοις ὃ μέν ποτε ὂν	νῦν	ἐστι, τὸ αὐτό (τὸ πρότερον
[4, 17]	πρότερον καὶ ὕστερον) τὸ δὲ	νῦν	ἔστι μὲν ὡς τὸ αὐτό,
[4, 14]	αὐτῷ εἶναι καὶ ἑνὶ {τῷ}	νῦν	ἐστιν, εἰ τά τε πρότερον
[4, 19]	καὶ φθορὰ αὐτῶν. Τὸ δὲ	νῦν	ἐστιν συνέχεια χρόνου, ὥσπερ ἐλέχθη·
[4, 17]	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον, τὸ	νῦν	ἔστιν) καὶ γνώριμον δὲ μάλιστα
[4, 17]	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον, τὸ	νῦν	ἔστιν) ὥστε καὶ ἐν τούτοις
[4, 18]	ὕστερον ἀεὶ ἕτερος· τὰ γὰρ	νῦν	ἕτερα. ἔστι δὲ ὁ ἀριθμὸς
[4, 14]	οὐ δοκεῖ συγκεῖσθαι ἐκ τῶν	νῦν.	ἔτι δὲ τὸ νῦν, ὃ
[4, 14]	εἶναι τότε, ἐν ἄλλῳ δὲ	νῦν	ἐφθάρθαι τὸ πρότερον νῦν οὐκ
[4, 19]	μὲν τοιοῦτο, αἰεὶ ἕτερον τὸ	νῦν,	ᾗ δὲ συνδεῖ, αἰεὶ τὸ
[4, 17]	τε δὴ ὁ χρόνος τῷ	νῦν,	καὶ διῄρηται κατὰ τὸ νῦν·
[4, 16]	τῷ πρότερον νῦν τὸ ὕστερον	νῦν	καὶ ἓν ποιοῦσιν, ἐξαιροῦντες διὰ
[4, 20]	ἔσται· ἐν ᾧ γὰρ τὸ	νῦν,	καὶ ἡ τοῦ νῦν ἀπόστασις.
[4, 19]	τί, καὶ ποσαχῶς λέγεται τὸ	νῦν,	καὶ τί τὸ ποτὲ καὶ
[4, 19]	λέγομεν, ὅτι λίαν πόρρω τοῦ	νῦν.	καὶ τὸ ἄρτι> τὸ ἐγγὺς
[4, 19]	ἀριθμὸς ὁ χρόνος, τὸ μὲν	νῦν	καὶ τὸ πρότερον καὶ ὅσα
[4, 19]	νῦν, οὐδ' ὁ κατακλυσμὸς {γέγονε}	νῦν·	καίτοι συνεχὴς ὁ χρόνος εἰς
[4, 20]	ἀλλ' οὐ τινός. ἀλλ' ἔστι	νῦν	κεκινῆσθαι καὶ ἄλλο· ὧν ἑκατέρας
[4, 11]	μή τι ἐμποδίσῃ κρεῖττον. ἔτι	νῦν	μὲν εἰς τὸ κενὸν διὰ
[4, 11]	ἔστιν, οὐκ ἔστι κενόν. ἔτι	νῦν	μὲν κινεῖται τὰ ῥιπτούμενα τοῦ
[4, 6]	εἰ ἀλλοιοῦται, ἔστι τι ὃ	νῦν	μὲν λευκὸν πάλαι δὲ μέλαν,
[4, 6]	λευκὸν πάλαι δὲ μέλαν, καὶ	νῦν	μὲν σκληρὸν πάλαι δὲ μαλακόν
[4, 17]	οὐκ ἂν εἴη, εἴτε τὸ	νῦν	μὴ εἴη, χρόνος οὐκ ἂν
[4, 14]	ὑπὸ τοῦ πλείονος) τὸ δὲ	νῦν	μὴ ὂν πρότερον δὲ ὂν
[4, 14]	τῶν νῦν. ἔτι δὲ τὸ	νῦν,	ὃ φαίνεται διορίζειν τὸ παρελθὸν
[4, 19]	χρόνος ὡρισμένος πρὸς τὸ πρότερον	νῦν,	οἷον ποτὲ ἐλήφθη Τροία, καὶ
[4, 20]	τὸ νῦν ἀπόστασιν, τὸ δὲ	νῦν	ὅρος τοῦ παρήκοντος καὶ τοῦ
[4, 19]	νῦν, ὅτι τήμερον ἥξει· ἥκει	νῦν,	ὅτι ἦλθε τήμερον. τὰ δ'
[4, 19]	ὁ τούτου ἐγγὺς ᾖ. ἥξει	νῦν,	ὅτι τήμερον ἥξει· ἥκει νῦν,
[4, 14]	οὐδέν, ὄντος μεριστοῦ. τὸ δὲ	νῦν	οὐ μέρος· μετρεῖ τε γὰρ
[4, 17]	ᾗ μὲν οὖν πέρας τὸ	νῦν,	οὐ χρόνος, ἀλλὰ συμβέβηκεν· ᾗ
[4, 19]	δ' ἐν Ἰλίῳ γέγονεν οὐ	νῦν,	οὐδ' ὁ κατακλυσμὸς {γέγονε} νῦν·
[4, 17]	εἴτε χρόνος μὴ εἴη, τὸ	νῦν	οὐκ ἂν εἴη, εἴτε τὸ
[4, 14]	δὲ νῦν ἐφθάρθαι τὸ πρότερον	νῦν	οὐκ ἐνδέχεται. ἔστω γὰρ ἀδύνατον
[4, 19]	ὁ χρόνος ἐγγὺς τοῦ ἐνεστῶτος	νῦν.	πάλαι> δὲ τὸ πόρρω. τὸ
[4, 14]	ἂν ἐπὶ πλείω· τὸ δὲ	νῦν	πέρας ἐστίν, καὶ χρόνον ἔστι
[4, 19]	χρόνου τὸ μὴ πόρρω τοῦ	νῦν	(πότε βαδίζεις; ἤδη βεβάδικα) τὸ
[4, 7]	ἀνάγκη μὲν εἰπεῖν, ἀσαφῶς δὲ	νῦν	ῥηθὲν τότ' ἔσται σαφέστερον. εἰ
[4, 19]	οὐκ ἔσται. ἐπεὶ δὲ τὸ	νῦν	τελευτὴ καὶ ἀρχὴ χρόνου, ἀλλ'
[4, 17]	δέ ποτε ὄν ἐστι τὸ	νῦν,	τὸ αὐτό. ἀκολουθεῖ γάρ, ὡς
[4, 17]	χρόνος ὁ αὐτός· τὸ γὰρ	νῦν	τὸ αὐτὸ ὅ ποτ' ἦν
[4, 16]	δύο εἴπῃ ἡ ψυχὴ τὰ	νῦν,	τὸ μὲν πρότερον τὸ δ'
[4, 19]	αὐτὴ πάντῃ) οὕτω καὶ τὸ	νῦν	τὸ μὲν τοῦ χρόνου διαίρεσις
[4, 19]	ἄρτι> τὸ ἐγγὺς τοῦ παρόντος	νῦν	{τὸ} μόριον τοῦ παρελθόντος. πότε
[4, 16]	ἐγερθῶσι· συνάπτουσι γὰρ τῷ πρότερον	νῦν	τὸ ὕστερον νῦν καὶ ἓν
[4, 17]	εἶναι αὐτῷ ἕτερον τὸ δὲ	νῦν	τὸν χρόνον ὁρίζει, ᾗ πρότερον
[4, 17]	φανερὸν ὅτι οὐδὲν μόριον τὸ	νῦν	τοῦ χρόνου, οὐδ' ἡ διαίρεσις
[4, 14]	καὶ τὰ ὕστερον ἐν τῷ	νῦν	τῳδί ἐστιν, ἅμα ἂν εἴη
[4, 6]	οὗ ἦν ἀήρ, ἐνταῦθ' ἔστι	νῦν	ὕδωρ. ἀλλ' ἡ μὲν ὕλη,
[4, 2]	ἐν ᾧ γὰρ ἀὴρ ἔστι	νῦν,	ὕδωρ ἐν τούτῳ πρότερον ἦν,
[4, 2]	τῆς ἀντιμεταστάσεως· ὅπου γὰρ ἔστι	νῦν	ὕδωρ, ἐνταῦθα ἐξελθόντος ὥσπερ ἐξ
[4, 6]	διότι ὃ ἦν ἀήρ, τοῦτο	νῦν	ὕδωρ, ὁ δὲ τόπος ὅτι
[4, 20]	πρότερον λέγομεν τὸ πορρώτερον τοῦ	νῦν,	ὕστερον δὲ τὸ ἐγγύτερον, ἐν
[4, 16]	χρόνον· τὸ γὰρ ὁριζόμενον τῷ	νῦν	χρόνος εἶναι δοκεῖ· καὶ ὑποκείσθω.
[4, 17]	τῷ δὲ φερομένῳ ἀκολουθεῖ τὸ	νῦν,	ὥσπερ ὁ χρόνος τῇ κινήσει
[4, 14]	ἀδύνατον ἐχόμενα εἶναι ἀλλήλων τὰ	νῦν,	ὥσπερ στιγμὴν στιγμῆς. εἴπερ οὖν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 23/08/2007