HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

Alphabétiquement [« »]
ἀμφότερα 3
ἄμφω 10
ἄν 11
ἂν 64
ἀναγκαῖον 4
ἀνάγκη 27
ἀνάγκης 2

Fréquences [« »]
58 διὰ
60 οὖν
60 τὸν
64 ἂν
65 τόπος
67 ἔστι
67 τὴν

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Physique, livre IV

ἂν

Livre, Chap.

[4, 20]   ὧν ἑκατέρας τῆς κινήσεως εἴη ἂν ἀριθμός. ἕτερος οὖν χρόνος ἔστιν,

[4, 11]   πρὸς τὸν ἐφ' ᾧ Η. ἂν γὰρ ᾖ τοσούτῳ λεπτότερον τὸ

[4, 6]   ποτ' ἐστὶν ὁ τόπος, ὧδ' ἂν γένοιτο φανερόν. λάβωμεν δὲ περὶ

[4, 17]   ὅ ποτε ὄν καὶ γὰρ ἂν διαλίποι ἀλλὰ τῷ λόγῳ) καὶ

[4, 8]   φορὰ καὶ αὔξησις) οὐ γὰρ ἂν δοκεῖν εἶναι κίνησιν, εἰ μὴ

[4, 6]   οὖν δεῖ κατανοῆσαι ὅτι οὐκ ἂν ἐζητεῖτο ὁ τόπος, εἰ μὴ

[4, 20]   λαμβάνει τελευτὴν καὶ ἀρχὴν ὥσπερ ἂν εἰ κατά τινα περίοδον. καὶ

[4, 12]   πρότερον ἐν τῷ κενῷ, ὥσπερ ἂν εἰ τὸ ὕδωρ μὴ μεθίστατο

[4, 20]   καὶ ἅμα δύο ἴσοι χρόνοι ἂν εἶεν· ἢ οὔ; ὁ αὐτὸς

[4, 17]   νῦν μὴ εἴη, χρόνος οὐκ ἂν εἴη· ἅμα γὰρ ὥσπερ τὸ

[4, 8]   κίνησις ἡ κατὰ τόπον οὐκ ἂν εἴη (αὕτη δ' ἐστὶ φορὰ

[4, 3]   τὸν τόπον· ἐν ταὐτῷ γὰρ ἂν εἴη δύο σώματα. ἔτι εἴπερ

[4, 17]   μὴ εἴη, τὸ νῦν οὐκ ἂν εἴη, εἴτε τὸ νῦν μὴ

[4, 2]   λέγουσιν· τὸ γὰρ κενὸν τόπος ἂν εἴη ἐστερημένος σώματος. ὅτι μὲν

[4, 2]   δ' ἐστὶ τοιοῦτο, θαυμαστή τις ἂν εἴη ἡ τοῦ τόπου δύναμις

[4, 19]   καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ τἀναντία ἂν εἴη. καὶ οὐχ ὑπολείψει δή·

[4, 10]   ἐν ᾧ κινεῖται· τοῦτο δ' ἂν εἴη οἷον τὸν τόπον φασί

[4, 5]   τε καὶ ἐν ᾧ) οὐκ ἂν εἴη οὔτε ἡ ὕλη οὔτε

[4, 15]   μεταβολή τις ὁ χρόνος, τοῦτ' ἂν εἴη σκεπτέον. ἡ μὲν οὖν

[4, 14]   τῷ νῦν τῳδί ἐστιν, ἅμα ἂν εἴη τὰ ἔτος γενόμενα μυριοστὸν

[4, 8]   γὰρ διαφοράν, δι' ἣν οὐκ ἂν εἴη τὸ λεχθέν, οὐκ ἔστιν

[4, 14]   {τοῖς} νῦν ἀπείροις οὖσιν ἅμα ἂν εἴη· τοῦτο δὲ ἀδύνατον. ἀλλὰ

[4, 19]   χρόνος ὃς οὔ ποτε, πᾶς ἂν εἴη χρόνος πεπερασμένος. ἆρ' οὖν

[4, 4]   ἕκαστον τῶν σωμάτων, πέρας τι ἂν εἴη, ὥστε δόξειεν ἂν τὸ

[4, 14]   ἐκ μὴ ὄντων συγκείμενον ἀδύνατον ἂν εἶναι δόξειε μετέχειν οὐσίας. πρὸς

[4, 13]   διὰ ταῦτα κενόν τι φαῖεν ἂν εἶναι, ἡμεῖς δὲ λέγομεν ἐκ

[4, 6]   καὶ ἡ ὕλη δὲ δόξειεν ἂν εἶναι τόπος, εἴ γε ἐν

[4, 4]   δ' ἐκ τούτων σκοπουμένοις δόξειεν ἂν εἶναι χαλεπὸν γνωρίσαι τί ἐστιν

[4, 14]   ἐφ' ἓν ᾖ συνεχὲς οὔτε ἂν ἐπὶ πλείω· τὸ δὲ νῦν

[4, 14]   πεπερασμένου ἓν πέρας ἔστιν, οὔτε ἂν ἐφ' ἓν ᾖ συνεχὲς οὔτε

[4, 9]   εἶναι ἁπτόν· τοιοῦτο δὲ ὃ ἂν ἔχῃ βάρος ἢ κουφότητα. συμβαίνει

[4, 11]   ὡς τὸ ὀχούμενον. ἔτι οὐδεὶς ἂν ἔχοι εἰπεῖν διὰ τί κινηθὲν

[4, 11]   Ε. καὶ ἀεὶ δὴ ὅσῳ ἂν ᾖ ἀσωματώτερον καὶ ἧττον ἐμποδιστικὸν

[4, 18]   {ᾖ} πολλή· καὶ τὸν χρόνον, ἂν ἡ κίνησις, καὶ τὴν κίνησιν,

[4, 19]   αὐτὸς πολλάκις; δῆλον ὅτι ὡς ἂν ἡ κίνησις, οὕτω καὶ ὁ

[4, 18]   πορεία πολλή, καὶ ταύτην πολλήν, ἂν ἡ ὁδὸς {ᾖ} πολλή· καὶ

[4, 18]   γὰρ εἶναί φαμεν τὴν ὁδόν, ἂν ἡ πορεία πολλή, καὶ ταύτην

[4, 15]   πλείους ἦσαν οἱ οὐρανοί, ὁμοίως ἂν ἦν ὁ χρόνος ἡ ὁτουοῦν

[4, 16]   ἀλλὰ ταὐτὸ καὶ ἕν, οὐκ ἂν ἦν χρόνος, οὕτως καὶ ἐπεὶ

[4, 6]   μένον, ἐν τῷ αὐτῷ ἄπειροι ἂν ἦσαν τόποι (μεθισταμένου γὰρ τοῦ

[4, 6]   πᾶς ὁ ἀὴρ τόπος, οὐκ ἂν ἴσος εἴη ἑκάστου ὁ τόπος

[4, 2]   ἄν τις ὑπολάβοι· δόξειε δ' ἂν καὶ Ἡσίοδος ὀρθῶς λέγειν ποιήσας

[4, 19]   τελευτὴ τὸ νῦν· ἅμα γὰρ ἂν καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ τἀναντία

[4, 8]   ἔσται δύο ἐν ταὐτῷ, ἐνδέχοιτ' ἂν καὶ ὁποσαοῦν εἶναι ἅμα σώματα·

[4, 6]   ἀπορημάτων ἔσται φανερόν· οὕτω γὰρ ἂν κάλλιστα δεικνύοιτο ἕκαστον. πρῶτον μὲν

[4, 13]   καὶ δῆλον ὅτι εἰ ὅσῳ ἂν μανότερον καὶ κενώτερον ᾖ ἄνω

[4, 13]   ἀεὶ γὰρ μεθισταμένου τοῦτο συμβήσεται, ἂν μὴ κύκλῳ περιίστηται· οὐκ ἀεὶ

[4, 12]   ἐφ' ὃ πέφυκε μεθίστασθαι, ἀνάγκη, ἂν μὴ συμπιλῆται, μεθίστασθαι ἢ κάτω

[4, 11]   σῶμά τι· τὸ γὰρ μέρος, ἂν μὴ χωρὶς τιθῆται, οὐκ ἔσται

[4, 18]   ἡ κίνησις, καὶ τὴν κίνησιν, ἂν ὁ χρόνος. ~ἐπεὶ δ' ἐστὶν

[4, 20]   δὲ μὴ οὔσης ψυχῆς εἴη ἂν ὁ χρόνος ἢ οὔ, ἀπορήσειεν

[4, 7]   καὶ αἱ ἀπορίαι πᾶσαι λύοιντ' ἂν οὕτω λεγομένου τοῦ τόπου. οὔτε

[4, 2]   ἀλλὰ κατὰ τὴν θέσιν, ὅπως ἂν στραφῶμεν, γίγνεται (διὸ καὶ ταὐτὸ

[4, 4]   τι ἂν εἴη, ὥστε δόξειεν ἂν τὸ εἶδος καὶ ἡ μορφὴ

[4, 11]   τὸ μέσον, δῆλον ὅτι οὐκ ἂν τὸ κενὸν αἴτιον εἴη τῆς

[4, 13]   κούφου ὕλη, ᾗ τοιαύτη, εἴη ἂν τὸ κενόν· τὸ γὰρ πυκνὸν

[4, 12]   καθ' αὑτὸ δὲ σκοποῦσιν φανείη ἂν τὸ λεγόμενον κενὸν ὡς ἀληθῶς

[4, 15]   μεταβάλλοντι μόνον ἐστίν, ἢ οὗ ἂν τύχῃ ὂν αὐτὸ τὸ κινούμενον

[4, 14]   καὶ ἀμυδρῶς, ἐκ τῶνδέ τις ἂν ὑποπτεύσειεν. τὸ μὲν γὰρ αὐτοῦ

[4, 9]   (διὸ κἂν ἀπορήσειέ τις, τί ἂν φαῖεν, εἰ ἔχοι τὸ διάστημα

[4, 4]   τῷ Τιμαίῳ γέγραφεν. ἔτι πῶς ἂν φέροιτο εἰς τὸν αὑτοῦ τόπον,

[4, 13]   εἰ ὅλως εἴη κενόν, τάχιστ' ἂν φέροιτο. ἴσως δὲ καὶ τοῦτ'

[4, 7]   δυνάμει τὸ δ' ἐντελεχείᾳ) ἔχοι ἂν ὡς μόριόν πως πρὸς ὅλον.

[4, 19]   ἀρχὴ δὲ τοῦ μέλλοντος, ἔχοι ἂν ὥσπερ ὁ κύκλος ἐν τῷ

Livre, Chap.
[4, 20]	ὧν ἑκατέρας τῆς κινήσεως εἴη	ἂν	ἀριθμός. ἕτερος οὖν χρόνος ἔστιν,
[4, 11]	πρὸς τὸν ἐφ' ᾧ Η.	ἂν	γὰρ ᾖ τοσούτῳ λεπτότερον τὸ
[4, 6]	ποτ' ἐστὶν ὁ τόπος, ὧδ'	ἂν	γένοιτο φανερόν. λάβωμεν δὲ περὶ
[4, 17]	ὅ ποτε ὄν καὶ γὰρ	ἂν	διαλίποι ἀλλὰ τῷ λόγῳ) καὶ
[4, 8]	φορὰ καὶ αὔξησις) οὐ γὰρ	ἂν	δοκεῖν εἶναι κίνησιν, εἰ μὴ
[4, 6]	οὖν δεῖ κατανοῆσαι ὅτι οὐκ	ἂν	ἐζητεῖτο ὁ τόπος, εἰ μὴ
[4, 20]	λαμβάνει τελευτὴν καὶ ἀρχὴν ὥσπερ	ἂν	εἰ κατά τινα περίοδον. καὶ
[4, 12]	πρότερον ἐν τῷ κενῷ, ὥσπερ	ἂν	εἰ τὸ ὕδωρ μὴ μεθίστατο
[4, 20]	καὶ ἅμα δύο ἴσοι χρόνοι	ἂν	εἶεν· ἢ οὔ; ὁ αὐτὸς
[4, 17]	νῦν μὴ εἴη, χρόνος οὐκ	ἂν	εἴη· ἅμα γὰρ ὥσπερ τὸ
[4, 8]	κίνησις ἡ κατὰ τόπον οὐκ	ἂν	εἴη (αὕτη δ' ἐστὶ φορὰ
[4, 3]	τὸν τόπον· ἐν ταὐτῷ γὰρ	ἂν	εἴη δύο σώματα. ἔτι εἴπερ
[4, 17]	μὴ εἴη, τὸ νῦν οὐκ	ἂν	εἴη, εἴτε τὸ νῦν μὴ
[4, 2]	λέγουσιν· τὸ γὰρ κενὸν τόπος	ἂν	εἴη ἐστερημένος σώματος. ὅτι μὲν
[4, 2]	δ' ἐστὶ τοιοῦτο, θαυμαστή τις	ἂν	εἴη ἡ τοῦ τόπου δύναμις
[4, 19]	καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ τἀναντία	ἂν	εἴη. καὶ οὐχ ὑπολείψει δή·
[4, 10]	ἐν ᾧ κινεῖται· τοῦτο δ'	ἂν	εἴη οἷον τὸν τόπον φασί
[4, 5]	τε καὶ ἐν ᾧ) οὐκ	ἂν	εἴη οὔτε ἡ ὕλη οὔτε
[4, 15]	μεταβολή τις ὁ χρόνος, τοῦτ'	ἂν	εἴη σκεπτέον. ἡ μὲν οὖν
[4, 14]	τῷ νῦν τῳδί ἐστιν, ἅμα	ἂν	εἴη τὰ ἔτος γενόμενα μυριοστὸν
[4, 8]	γὰρ διαφοράν, δι' ἣν οὐκ	ἂν	εἴη τὸ λεχθέν, οὐκ ἔστιν
[4, 14]	{τοῖς} νῦν ἀπείροις οὖσιν ἅμα	ἂν	εἴη· τοῦτο δὲ ἀδύνατον. ἀλλὰ
[4, 19]	χρόνος ὃς οὔ ποτε, πᾶς	ἂν	εἴη χρόνος πεπερασμένος. ἆρ' οὖν
[4, 4]	ἕκαστον τῶν σωμάτων, πέρας τι	ἂν	εἴη, ὥστε δόξειεν ἂν τὸ
[4, 14]	ἐκ μὴ ὄντων συγκείμενον ἀδύνατον	ἂν	εἶναι δόξειε μετέχειν οὐσίας. πρὸς
[4, 13]	διὰ ταῦτα κενόν τι φαῖεν	ἂν	εἶναι, ἡμεῖς δὲ λέγομεν ἐκ
[4, 6]	καὶ ἡ ὕλη δὲ δόξειεν	ἂν	εἶναι τόπος, εἴ γε ἐν
[4, 4]	δ' ἐκ τούτων σκοπουμένοις δόξειεν	ἂν	εἶναι χαλεπὸν γνωρίσαι τί ἐστιν
[4, 14]	ἐφ' ἓν ᾖ συνεχὲς οὔτε	ἂν	ἐπὶ πλείω· τὸ δὲ νῦν
[4, 14]	πεπερασμένου ἓν πέρας ἔστιν, οὔτε	ἂν	ἐφ' ἓν ᾖ συνεχὲς οὔτε
[4, 9]	εἶναι ἁπτόν· τοιοῦτο δὲ ὃ	ἂν	ἔχῃ βάρος ἢ κουφότητα. συμβαίνει
[4, 11]	ὡς τὸ ὀχούμενον. ἔτι οὐδεὶς	ἂν	ἔχοι εἰπεῖν διὰ τί κινηθὲν
[4, 11]	Ε. καὶ ἀεὶ δὴ ὅσῳ	ἂν	ᾖ ἀσωματώτερον καὶ ἧττον ἐμποδιστικὸν
[4, 18]	{ᾖ} πολλή· καὶ τὸν χρόνον,	ἂν	ἡ κίνησις, καὶ τὴν κίνησιν,
[4, 19]	αὐτὸς πολλάκις; δῆλον ὅτι ὡς	ἂν	ἡ κίνησις, οὕτω καὶ ὁ
[4, 18]	πορεία πολλή, καὶ ταύτην πολλήν,	ἂν	ἡ ὁδὸς {ᾖ} πολλή· καὶ
[4, 18]	γὰρ εἶναί φαμεν τὴν ὁδόν,	ἂν	ἡ πορεία πολλή, καὶ ταύτην
[4, 15]	πλείους ἦσαν οἱ οὐρανοί, ὁμοίως	ἂν	ἦν ὁ χρόνος ἡ ὁτουοῦν
[4, 16]	ἀλλὰ ταὐτὸ καὶ ἕν, οὐκ	ἂν	ἦν χρόνος, οὕτως καὶ ἐπεὶ
[4, 6]	μένον, ἐν τῷ αὐτῷ ἄπειροι	ἂν	ἦσαν τόποι (μεθισταμένου γὰρ τοῦ
[4, 6]	πᾶς ὁ ἀὴρ τόπος, οὐκ	ἂν	ἴσος εἴη ἑκάστου ὁ τόπος
[4, 2]	ἄν τις ὑπολάβοι· δόξειε δ'	ἂν	καὶ Ἡσίοδος ὀρθῶς λέγειν ποιήσας
[4, 19]	τελευτὴ τὸ νῦν· ἅμα γὰρ	ἂν	καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ τἀναντία
[4, 8]	ἔσται δύο ἐν ταὐτῷ, ἐνδέχοιτ'	ἂν	καὶ ὁποσαοῦν εἶναι ἅμα σώματα·
[4, 6]	ἀπορημάτων ἔσται φανερόν· οὕτω γὰρ	ἂν	κάλλιστα δεικνύοιτο ἕκαστον. πρῶτον μὲν
[4, 13]	καὶ δῆλον ὅτι εἰ ὅσῳ	ἂν	μανότερον καὶ κενώτερον ᾖ ἄνω
[4, 13]	ἀεὶ γὰρ μεθισταμένου τοῦτο συμβήσεται,	ἂν	μὴ κύκλῳ περιίστηται· οὐκ ἀεὶ
[4, 12]	ἐφ' ὃ πέφυκε μεθίστασθαι, ἀνάγκη,	ἂν	μὴ συμπιλῆται, μεθίστασθαι ἢ κάτω
[4, 11]	σῶμά τι· τὸ γὰρ μέρος,	ἂν	μὴ χωρὶς τιθῆται, οὐκ ἔσται
[4, 18]	ἡ κίνησις, καὶ τὴν κίνησιν,	ἂν	ὁ χρόνος. ~ἐπεὶ δ' ἐστὶν
[4, 20]	δὲ μὴ οὔσης ψυχῆς εἴη	ἂν	ὁ χρόνος ἢ οὔ, ἀπορήσειεν
[4, 7]	καὶ αἱ ἀπορίαι πᾶσαι λύοιντ'	ἂν	οὕτω λεγομένου τοῦ τόπου. οὔτε
[4, 2]	ἀλλὰ κατὰ τὴν θέσιν, ὅπως	ἂν	στραφῶμεν, γίγνεται (διὸ καὶ ταὐτὸ
[4, 4]	τι ἂν εἴη, ὥστε δόξειεν	ἂν	τὸ εἶδος καὶ ἡ μορφὴ
[4, 11]	τὸ μέσον, δῆλον ὅτι οὐκ	ἂν	τὸ κενὸν αἴτιον εἴη τῆς
[4, 13]	κούφου ὕλη, ᾗ τοιαύτη, εἴη	ἂν	τὸ κενόν· τὸ γὰρ πυκνὸν
[4, 12]	καθ' αὑτὸ δὲ σκοποῦσιν φανείη	ἂν	τὸ λεγόμενον κενὸν ὡς ἀληθῶς
[4, 15]	μεταβάλλοντι μόνον ἐστίν, ἢ οὗ	ἂν	τύχῃ ὂν αὐτὸ τὸ κινούμενον
[4, 14]	καὶ ἀμυδρῶς, ἐκ τῶνδέ τις	ἂν	ὑποπτεύσειεν. τὸ μὲν γὰρ αὐτοῦ
[4, 9]	(διὸ κἂν ἀπορήσειέ τις, τί	ἂν	φαῖεν, εἰ ἔχοι τὸ διάστημα
[4, 4]	τῷ Τιμαίῳ γέγραφεν. ἔτι πῶς	ἂν	φέροιτο εἰς τὸν αὑτοῦ τόπον,
[4, 13]	εἰ ὅλως εἴη κενόν, τάχιστ'	ἂν	φέροιτο. ἴσως δὲ καὶ τοῦτ'
[4, 7]	δυνάμει τὸ δ' ἐντελεχείᾳ) ἔχοι	ἂν	ὡς μόριόν πως πρὸς ὅλον.
[4, 19]	ἀρχὴ δὲ τοῦ μέλλοντος, ἔχοι	ἂν	ὥσπερ ὁ κύκλος ἐν τῷ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 23/08/2007