Livre, Chap.
[4, 11]	καὶ ἀσωματώτερον, τοσούτῳ θᾶττον τὸ	Α	διὰ τοῦ Δ οἰσθήσεται ἢ
[4, 11]	τὸ Η, τοῦ Δ τὸ	Α	δίεισι τὴν τὸ Θ. δίεισι
[4, 11]	τὸ Ζ τὸ ἐφ' οὗ	Α,	ἐὰν φέρηται. ἐὰν τοίνυν μηδὲν
[4, 11]	Β καὶ Δ. τὸ δὴ	Α	εἰ δίεισι καὶ κινηθήσεται ἐν
[4, 11]	παχύτερον. τὸ δὴ ἐφ' οὗ	Α	οἰσθήσεται διὰ τοῦ Β τὸν
[4, 8]	δὲ δεῖ τῆς σκέψεως λαβοῦσιν	ἅ	τε λέγουσιν οἱ φάσκοντες εἶναι
[4, 8]	οἱ φάσκοντες εἶναι καὶ πάλιν	ἃ	λέγουσιν οἱ μὴ φάσκοντες, καὶ
[4, 8]	μέγιστον· πολλὰ γὰρ μικρὰ τὸ	μέγα	ἐστίν· ὥστε εἰ πολλὰ ἴσα
[4, 6]	κινητὸν κατὰ φοράν. δοκεῖ δὲ	μέγα	τι εἶναι καὶ χαλεπὸν ληφθῆναι
[4, 3]	ἦν πρότερον τὰ τοῦ ὕδατος	ἐπίπεδα,	ἔσται πάλιν τὰ τοῦ ἀέρος.
[4, 5]	ἀμφότερα ἑκάτερον ὑπάρχειν, οἷον τὸν	ἀμφορέα	ἀγγεῖόν τε καὶ οἶνον εἶναι
[4, 5]	τὸν οἶνον οἶνόν τε καὶ	ἀμφορέα,	εἴπερ ἐνδέχεται αὐτό τι ἐν
[4, 6]	τοῦτο καὶ τὸν οὐρανὸν μάλιστ'	οἰόμεθα	ἐν τόπῳ, ὅτι ἀεὶ ἐν
[4, 16]	κινήσεώς ἐστιν. ἅμα γὰρ κινήσεως	αἰσθανόμεθα	καὶ χρόνου· καὶ γὰρ ἐὰν
[4, 16]	ἡ ψυχὴ μένειν, ὅταν δ'	αἰσθώμεθα	καὶ ὁρίσωμεν, τότε φαμὲν γεγονέναι
[4, 16]	οὖν ὡς ἓν τὸ νῦν	αἰσθανώμεθα,	καὶ μὴ ἤτοι ὡς πρότερον
[4, 2]	ὅπου γὰρ ἔστι νῦν ὕδωρ,	ἐνταῦθα	ἐξελθόντος ὥσπερ ἐξ ἀγγείου πάλιν
[4, 11]	στήσεταί που· τί γὰρ μᾶλλον	ἐνταῦθα	ἢ ἐνταῦθα; ὥστε ἢ ἠρεμήσει
[4, 16]	ὕστερον ἐν τόπῳ πρῶτόν ἐστιν.	ἐνταῦθα	μὲν δὴ τῇ θέσει· ἐπεὶ
[4, 6]	μεταβάλλει, καὶ ὃ πρότερον ἦν	ἐνταῦθα,	πάλιν μεθέστηκεν εἰς ἔλαττον ἢ
[4, 9]	μὴ ἔστι σῶμα, οὐδὲν εἶναι	ἐνταῦθα.	σῶμα δὲ πάλιν ἅπαν οἴονται
[4, 11]	τί γὰρ μᾶλλον ἐνταῦθα ἢ	ἐνταῦθα;	ὥστε ἢ ἠρεμήσει ἢ εἰς
[4, 11]	ἔπειθ' ὅτι πᾶσα κίνησις ἢ	βίᾳ	ἢ κατὰ φύσιν. ἀνάγκη δὲ
[4, 7]	γὰρ ἐφεξῆς καὶ ἁπτόμενον μὴ	βίᾳ,	συγγενές· καὶ συμπεφυκότα μὲν ἀπαθῆ,
[4, 16]	ἀκολουθεῖ τῷ μεγέθει ἡ κίνησις·	διὰ	γὰρ τὸ τὸ μέγεθος εἶναι
[4, 6]	κίνησις ἦν ἡ κατὰ τόπον·	διὰ	γὰρ τοῦτο καὶ τὸν οὐρανὸν
[4, 16]	καὶ ἡ κίνησίς ἐστιν συνεχής,	διὰ	δὲ τὴν κίνησιν ὁ χρόνος·
[4, 18]	τοιοῦτον ἡ κίνησις ταῦτα πέπονθεν,	διὰ	δὲ τὴν κίνησιν ὁ χρόνος.
[4, 6]	δὲ τόπος τοῦ περιέχοντος σώματος.	διὰ	δὲ τὸ μεταβάλλειν πολλάκις μένοντος
[4, 11]	τὸν ἐφ' ᾧ Γ χρόνον,	διὰ	δὲ τοῦ Δ λεπτοτέρου ὄντος
[4, 12]	μὲν ἀδύνατον (οὐδὲν γὰρ σῶμα)	διὰ	δὲ τοῦ κύβου τὸ ἴσον
[4, 20]	ὁ χρόνος ταύτῃ τῇ κινήσει.	διὰ	δὲ τοῦτο καὶ τὸ εἰωθὸς
[4, 11]	βάρος καὶ σῶμα θᾶττον φερόμενον	διὰ	δύο αἰτίας, ἢ τῷ διαφέρειν
[4, 2]	ἀριστερὰ ὡς τὰ μόνον λεγόμενα	διὰ	θέσιν, οὐκ ἔχοντα φύσει τούτων
[4, 10]	εἰ πάντῃ αὐξάνεται καὶ αὐξάνεται	διὰ	κενοῦ. ὁ δ' αὐτὸς λόγος
[4, 8]	ἡ αὔξησις δοκεῖ πᾶσι γίγνεσθαι	διὰ	κενοῦ· τὴν μὲν γὰρ τροφὴν
[4, 18]	καὶ συνεχῆ καὶ διαιρετὰ εἶναι·	διὰ	μὲν γὰρ τὸ τὸ μέγεθος
[4, 3]	μήτε μείζων ὁ τόπος ἑκάστου.	διὰ	μὲν οὖν τούτων οὐ μόνον
[4, 6]	τὰ τρία εἶναι, φανερόν· ἀλλὰ	διὰ	μὲν τὸ περιέχειν δοκεῖ ἡ
[4, 19]	ἐξαίφνης> τὸ ἐν ἀναισθήτῳ χρόνῳ	διὰ	μικρότητα ἐκστάν· μεταβολὴ δὲ πᾶσα
[4, 13]	εἰς εὐθύ) οἱ μὲν δὴ	διὰ	ταῦτα κενόν τι φαῖεν ἂν
[4, 10]	ὅτι καὶ ὁ τόπος, καὶ	διὰ	ταὐτά. ἥκει γὰρ δὴ ἡ
[4, 17]	καὶ οὐχ ὡς τὰ μέρη,	διά	τε τὸ εἰρημένον (τῇ γὰρ
[4, 6]	καὶ χαλεπὸν ληφθῆναι ὁ τόπος	διά	τε τὸ παρεμφαίνεσθαι τὴν ὕλην
[4, 16]	νῦν καὶ ἓν ποιοῦσιν, ἐξαιροῦντες	διὰ	τὴν ἀναισθησίαν τὸ μεταξύ. ὥσπερ
[4, 11]	φερόμενον, ἐὰν τἆλλα ταὐτὰ ὑπάρχῃ,	διὰ	τὴν ὑπεροχὴν τοῦ βάρους ἢ
[4, 20]	χρόνος πρὸς τὴν ψυχήν, καὶ	διὰ	τί ἐν παντὶ δοκεῖ εἶναι
[4, 11]	ἔτι οὐδεὶς ἂν ἔχοι εἰπεῖν	διὰ	τί κινηθὲν στήσεταί που· τί
[4, 12]	τόπου; καὶ εἰ δύο τοιαῦτα,	διὰ	τί οὐ καὶ ὁποσαοῦν ἐν
[4, 4]	λεκτέον, εἰ δεῖ παρεκβάντας εἰπεῖν,	διὰ	τί οὐκ ἐν τόπῳ τὰ
[4, 11]	διὰ τοῦ κενοῦ. ἀλλ' ἀδύνατον·	διὰ	τίνα γὰρ αἰτίαν οἰσθήσεται θᾶττον;
[4, 16]	ἔστιν τὸ πρότερον καὶ ὕστερον	διὰ	τὸ ἀκολουθεῖν ἀεὶ θατέρῳ θάτερον
[4, 14]	οὖν ἐφθάρθαι οὐχ οἷόν τε	διὰ	τὸ εἶναι τότε, ἐν ἄλλῳ
[4, 6]	ὕλην καὶ τὴν μορφήν, καὶ	διὰ	τὸ ἐν ἠρεμοῦντι τῷ περιέχοντι
[4, 6]	δὲ οὐκ ἐν παντί, ἀλλὰ	διὰ	τὸ ἔσχατον αὐτοῦ καὶ περιέχον
[4, 17]	αὐτὴ στιγμή· τὸ δὲ νῦν	διὰ	τὸ κινεῖσθαι τὸ φερόμενον αἰεὶ
[4, 17]	ἔστιν· καὶ γὰρ ἡ κίνησις	διὰ	τὸ κινούμενον καὶ ἡ φορὰ
[4, 2]	πρῶτον ὑπάρξαι χώραν τοῖς οὖσι,	διὰ	τὸ νομίζειν, ὥσπερ οἱ πολλοί,
[4, 11]	ᾖ κενόν· ὥσπερ γὰρ οἱ	διὰ	τὸ ὅμοιον φάμενοι τὴν γῆν
[4, 18]	καὶ τῇ κινήσει τὸν χρόνον	διὰ	τὸ ὁρίζεσθαι ὑπ' ἀλλήλων· ὁ
[4, 10]	μὴ εἰς τὸ κενὸν ἀλλὰ	διὰ	τὸ τὰ ἐνόντα ἐκπυρηνίζειν (οἷον
[4, 11]	νῦν μὲν εἰς τὸ κενὸν	διὰ	τὸ ὑπείκειν φέρεσθαι δοκεῖ· ἐν
[4, 17]	τὸ κινούμενον καὶ ἡ φορὰ	διὰ	τὸ φερόμενον· τόδε γάρ τι
[4, 11]	ἀντιπερίστασιν, ὥσπερ ἔνιοί φασιν, ἢ	διὰ	τὸ ὠθεῖν τὸν ὠσθέντα ἀέρα
[4, 6]	ὕλην) οὕτω καὶ ὁ τόπος	διὰ	τοιαύτης τινὸς εἶναι δοκεῖ φαντασίας,
[4, 7]	δὲ περὶ τούτων ὕστερον· ἀλλὰ	διὰ	τὸν καιρὸν ἀνάγκη μὲν εἰπεῖν,
[4, 19]	ὑπὸ τοῦ χρόνου, καὶ ἐπιλανθάνεται	διὰ	τὸν χρόνον, ἀλλ' οὐ μεμάθηκεν,
[4, 11]	διὰ τοῦ Δ οἰσθήσεται ἢ	διὰ	τοῦ Β. ἐχέτω δὴ τὸν
[4, 11]	δὴ ἐφ' οὗ Α οἰσθήσεται	διὰ	τοῦ Β τὸν ἐφ' ᾧ
[4, 11]	ἀσωματώτερον, τοσούτῳ θᾶττον τὸ Α	διὰ	τοῦ Δ οἰσθήσεται ἢ διὰ
[4, 11]	μεγέθη πρὸς ἄλληλα. ὥστε καὶ	διὰ	τοῦ κενοῦ. ἀλλ' ἀδύνατον· διὰ
[4, 11]	ἐν τοσῳδὶ τὴν τοσήνδε φέρεται,	διὰ	τοῦ κενοῦ παντὸς ὑπερβάλλει λόγου.
[4, 11]	οὐδὲ τὴν κίνησιν, ἀλλ' εἰ	διὰ	τοῦ λεπτοτάτου ἐν τοσῳδὶ τὴν
[4, 13]	δῆλον. ~Εἰσὶν δέ τινες οἳ	διὰ	τοῦ μανοῦ καὶ πυκνοῦ οἴονται
[4, 16]	ἐὰν ᾖ σκότος καὶ μηδὲν	διὰ	τοῦ σώματος πάσχωμεν, κίνησις δέ
[4, 20]	ἀλλοιώσεως καὶ τῆς φορᾶς. καὶ	διὰ	τοῦτο αἱ μὲν κινήσεις ἕτεραι
[4, 19]	ἐν ἀρχῇ καὶ τελευτῇ. καὶ	διὰ	τοῦτο δοκεῖ ἀεὶ ἕτερος· οὐ
[4, 7]	καὶ αὐτὸ τὸ ἔσχατον· καὶ	διὰ	τοῦτο δοκεῖ ἐπίπεδόν τι εἶναι
[4, 7]	ἐστιν ἔξω τοῦ παντός, καὶ	διὰ	τοῦτο ἐν τῷ οὐρανῷ πάντα·
[4, 7]	κινητοῦ σώματος {πέρας ἠρεμοῦν} καὶ	διὰ	τοῦτο ἡ μὲν γῆ ἐν
[4, 7]	τοῦτ' ἔστιν ὁ τόπος. ~καὶ	διὰ	τοῦτο τὸ μέσον τοῦ οὐρανοῦ
[4, 2]	πᾶν σῶμα αἰσθητὸν ἐν τόπῳ,	διὰ	τούτων ἄν τις ὑπολάβοι· δόξειε
[4, 14]	ἔχει διαπορῆσαι περὶ αὐτοῦ καὶ	διὰ	τῶν ἐξωτερικῶν λόγων, πότερον τῶν
[4, 8]	τε ἀπιστίαν καὶ τὴν πίστιν	διὰ	τῶν ὑπολαμβανομένων· οἷον γὰρ τόπον
[4, 13]	ἐγένετο, ἀλλ' ὃ ἦν δυνάμει,	ἐνεργείᾳ	ἐγένετο, καὶ πάλιν ὕδωρ ἐξ
[4, 7]	ἔστιν· σύμφυσις δέ, ὅταν ἄμφω	ἐνεργείᾳ	ἓν γένωνται. καὶ περὶ μὲν
[4, 8]	τῶν σωμάτων, οὔτε χωριστὸν οὔτε	ἐνεργείᾳ	ὄν, ὃ διαλαμβάνει τὸ πᾶν
[4, 13]	ἐναντιώσεων, καὶ ἐκ δυνάμει ὄντος	ἐνεργείᾳ	ὂν γίγνεται, καὶ οὐ χωριστὴ
[4, 7]	ἀέρος, ὁ δ' ἀὴρ οἷον	ἐνέργειά	τις ἐκείνου· τὸ γὰρ ὕδωρ
[4, 6]	κινούμενον τὸ μὲν καθ' αὑτὸ	ἐνεργείᾳ,	τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκός· κατὰ
[4, 5]	τῷ λόγῳ. ἔτι ὡς ἡ	ὑγίεια	ἐν θερμοῖς καὶ ψυχροῖς καὶ
[4, 5]	ἐκείνῳ, ἀλλ' ὥσπερ ἡ μὲν	ὑγίεια	ἐν τοῖς θερμοῖς ὡς ἕξις,
[4, 5]	τὸ λευκὸν ἐν σώματι (ἡ	ἐπιφάνεια	γὰρ ἐν σώματι) ἡ δ'
[4, 5]	καὶ ἐν τούτῳ ὅτι ἐν	ἐπιφανείᾳ·	ἐν δὲ ταύτῃ οὐκέτι κατ'
[4, 5]	ἑκάτερον καὶ δύναμιν, ἥ τ'	ἐπιφάνεια	καὶ τὸ λευκόν. οὔτε δὴ
[4, 5]	μέρη, οἷον λευκὸς ὅτι ἡ	ἐπιφάνεια	λευκή, καὶ ἐπιστήμων ὅτι τὸ
[4, 13]	οὐδ' ἡ τοῦ μείζονος κύκλου	περιφέρεια	καὶ κυρτότης ἐὰν γίγνηται ἐλάττονος
[4, 13]	{ἔτι ὥσπερ ἡ τοῦ κύκλου	περιφέρεια	συναγομένη εἰς ἔλαττον οὐκ ἄλλο
[4, 18]	φαμεν τὴν ὁδόν, ἂν ἡ	πορεία	πολλή, καὶ ταύτην πολλήν, ἂν
[4, 20]	αὐτὸς χρόνος, ἀλλ' ἡ μὲν	ταχεῖα	ἴσως ἡ δ' οὔ, καὶ
[4, 7]	τὸ μὲν δυνάμει τὸ δ'	ἐντελεχείᾳ)	ἔχοι ἂν ὡς μόριόν πως
[4, 7]	τὸ αὐτὸ {ἡ} ὕλη καὶ	ἐντελέχεια	(ὕδωρ γὰρ ἄμφω, ἀλλὰ τὸ
[4, 19]	αὐτῶν. Τὸ δὲ νῦν ἐστιν	συνέχεια	χρόνου, ὥσπερ ἐλέχθη· συνέχει γὰρ
[4, 3]	δὲ τὰ μὲν τῶν αἰσθητῶν	στοιχεῖα	σώματα, ἐκ δὲ τῶν νοητῶν
[4, 17]	τις ὡς δυσὶ χρώμενος τῇ	μιᾷ,	ἀνάγκη ἵστασθαι, εἰ ἔσται ἀρχὴ
[4, 19]	μὲν γὰρ ἡ αὐτὴ καὶ	μία	γίγνεταί ποτε, ἔσται καὶ χρόνος
[4, 19]	ἄλλη καὶ ἄλλη· ᾗ δὲ	μία,	ἡ αὐτὴ πάντῃ) οὕτω καὶ
[4, 18]	ἡ μεταβολὴ ἡ μὲν παροῦσα	μία,	ἡ δὲ γεγενημένη καὶ ἡ
[4, 18]	ἐστιν αἱ δύο ἢ ἡ	μία,	μεγέθει δ' οὐκ ἔστιν ἐλάχιστος·
[4, 20]	ἐν τῇ αὐτῇ διαιρέσει καὶ	μιᾷ.	σχῆμα γὰρ τὸ μὲν τοιόνδε
[4, 13]	τὸ δ' εἶναι ἕτερον, καὶ	μία	τῷ ἀριθμῷ, εἰ ἔτυχε, χροιᾶς
[4, 17]	ἡ κίνησις καὶ ἡ φορὰ	μία	τῷ φερομένῳ, ὅτι ἕν (καὶ
[4, 13]	τῶν ὑποκειμένων ὅτι ἔστιν ὕλη	μία	τῶν ἐναντίων, θερμοῦ καὶ ψυχροῦ
[4, 13]	αὐτὸ πυκνὸν καὶ μανόν, καὶ	μία	ὕλη αὐτῶν. ἔστι δὲ τὸ
[4, 11]	οὐδὲ τῶν ἄλλων ἔσται κινήσεων	οὐδεμία.	ἀλλὰ μὴν φύσει γε πῶς
[4, 3]	οὖσιν αἴτιον εἶναι τὸν τόπον;	οὐδεμία	γὰρ αὐτῷ ὑπάρχει αἰτία τῶν
[4, 10]	τὸν τόπον φασί τινες εἶναι.	οὐδεμία	δ' ἀνάγκη, εἰ κίνησις ἔστιν,
[4, 11]	κάτω (ὥσπερ γὰρ τοῦ μηδενὸς	οὐδεμία	ἔστι διαφορά, οὕτω καὶ τοῦ
[4, 19]	μέτρον {κατὰ συμβεβηκός} πᾶσα γὰρ	ἠρεμία	ἐν χρόνῳ. οὐ γὰρ ὥσπερ
[4, 19]	χρόνος ἔστιν, ἓν δὲ ὥσπερ	ἔνια	λέγομεν ὅτι ἐν ἀριθμῷ ἐστιν.
[4, 8]	κενόν, ἄλλον δ' ὅτι φαίνεται	ἔνια	συνιόντα καὶ πιλούμενα, οἷον καὶ
[4, 7]	καὶ κάτω οὔ, κύκλῳ δ'	ἔνια·	τὰ δὲ καὶ ἄνω καὶ
[4, 14]	πάντα τὰ μέρη εἶναι ἢ	ἔνια·	τοῦ δὲ χρόνου τὰ μὲν
[4, 2]	θέσιν τὴν πρὸς ἡμᾶς ἔχει	δεξιὰ	καὶ ἀριστερὰ ὡς τὰ μόνον
[4, 19]	πρότερον νῦν, οἷον ποτὲ ἐλήφθη	Τροία,	καὶ ποτὲ ἔσται κατακλυσμός· δεῖ
[4, 7]	καὶ ὁ οὐρανός· τὰ γὰρ	μόρια	ἐν τόπῳ πως πάντα· ἐπὶ
[4, 17]	γραμμαὶ αἱ δύο τῆς μιᾶς	μόρια.	ᾗ μὲν οὖν πέρας τὸ
[4, 7]	ὕδωρ γένηται τοιοῦτο, τὰ μὲν	μόρια	κινήσεται αὐτοῦ (περιέχεται γὰρ ὑπ'
[4, 5]	ἐν ᾧ, ἀμφότερα τοῦ αὐτοῦ	μόρια.	οὕτω μὲν οὖν ἐνδέχεται αὐτό
[4, 6]	τοῦ ἀέρος ταὐτὸ ποιήσει τὰ	μόρια	πάντα ἐν τῷ ὅλῳ ὅπερ
[4, 5]	ἕτερον. ὅταν μὲν γὰρ ᾖ	μόρια	τοῦ ὅλου τὸ ἐν ᾧ
[4, 6]	κινεῖσθαι καθ' αὑτό, οἷον τὰ	μόρια	τοῦ σώματος καὶ ὁ ἐν
[4, 6]	καὶ τὸ ὕδωρ ἢ τὰ	μόρια	τοῦ ὕδατος, ἀλλ' οὐκ ἐν
[4, 3]	ποὺ ἔσται. ἡ γὰρ Ζήνωνος	ἀπορία	ζητεῖ τινὰ λόγον· εἰ γὰρ
[4, 20]	μέτρον πάντων τῶν συγγενῶν, ἡ	κυκλοφορία	ἡ ὁμαλὴς μέτρον μάλιστα, ὅτι
[4, 20]	τοῦτο δέ, ὅτι μετρεῖται τῇ	κυκλοφορίᾳ·	παρὰ γὰρ τὸ μέτρον οὐδὲν
[4, 6]	δ' ὅτι οὐκ ἐνδέχεται τὰ	τρία	εἶναι, φανερόν· ἀλλὰ διὰ μὲν
[4, 3]	πρῶτον. διαστήματα μὲν οὖν ἔχει	τρία,	μῆκος καὶ πλάτος καὶ βάθος,
[4, 9]	ᾧ μὴ τόδε τι μηδ'	οὐσία	τις σωματική. διό φασίν τινες
[4, 3]	τόπον; οὐδεμία γὰρ αὐτῷ ὑπάρχει	αἰτία	τῶν τεττάρων· οὔτε γὰρ ὡς
[4, 19]	ἂν καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ	τἀναντία	ἂν εἴη. καὶ οὐχ ὑπολείψει
[4, 13]	σκληρὸν πυκνὰ δοκεῖ εἶναι, καὶ	τἀναντία	μανὰ τό τε κοῦφον καὶ
[4, 20]	δὲ οὐχ ἡ αὐτὴ οὐδὲ	δέκα	τὰ αὐτά, ὥσπερ οὐδὲ τρίγωνα
[4, 5]	τοῦτο δ' ἐστὶ τὸ οὗ	ἕνεκα.	πάντων δὲ κυριώτατον τὸ ὡς
[4, 19]	τοῦ νῦν (πότε βαδίζεις; ἤδη	βεβάδικα)	τὸ δὲ Ἴλιον φάναι ἤδη
[4, 2]	δυνάμει. δηλοῖ δὲ καὶ τὰ	μαθηματικά·	οὐκ ὄντα γὰρ ἐν τόπῳ
[4, 7]	συμπεφυκότα μὲν ἀπαθῆ, ἁπτόμενα δὲ	παθητικὰ	καὶ ποιητικὰ ἀλλήλων) καὶ μένει
[4, 7]	ἀπαθῆ, ἁπτόμενα δὲ παθητικὰ καὶ	ποιητικὰ	ἀλλήλων) καὶ μένει δὴ φύσει
[4, 13]	κατὰ ταύτην τὴν ἐναντίωσιν φορᾶς	ποιητικά,	κατὰ δὲ τὸ σκληρὸν καὶ
[4, 11]	ὃν ἔχουσι τὰ μεγέθη πρὸς	ἄλληλα.	ὥστε καὶ διὰ τοῦ κενοῦ.
[4, 10]	ἀλλοιοῦσθαι γὰρ τὸ πλῆρες ἐνδέχεται.	ἀλλὰ	δὴ οὐδὲ τὴν κατὰ τόπον
[4, 6]	ἐνδέχεται τὰ τρία εἶναι, φανερόν·	ἀλλὰ	διὰ μὲν τὸ περιέχειν δοκεῖ
[4, 6]	ἀέρι δὲ οὐκ ἐν παντί,	ἀλλὰ	διὰ τὸ ἔσχατον αὐτοῦ καὶ
[4, 10]	πυκνοῦσθαι μὴ εἰς τὸ κενὸν	ἀλλὰ	διὰ τὸ τὰ ἐνόντα ἐκπυρηνίζειν
[4, 7]	διοριστέον δὲ περὶ τούτων ὕστερον·	ἀλλὰ	διὰ τὸν καιρὸν ἀνάγκη μὲν
[4, 10]	αὐξάνεσθαι οὐ μόνον εἰσιόντος τινὸς	ἀλλὰ	καὶ ἀλλοιώσει, οἷον εἰ ἐξ
[4, 3]	τούτων οὐ μόνον τί ἐστιν,	ἀλλὰ	καὶ εἰ ἔστιν, ἀπορεῖν ἀναγκαῖον.
[4, 13]	εἰς τὸ κύκλῳ ἡ φορά,	ἀλλὰ	καὶ εἰς εὐθύ) οἱ μὲν
[4, 2]	οὐ τῇ θέσει διαφέροντα μόνον	ἀλλὰ	καὶ τῇ δυνάμει. δηλοῖ δὲ
[4, 18]	τὴν κίνησιν τῷ χρόνῳ μετροῦμεν,	ἀλλὰ	καὶ τῇ κινήσει τὸν χρόνον
[4, 6]	τοῦ ἀγγείου εἶναι ὁ τόπος,	ἀλλὰ	καὶ τὸ μεταξὺ ὡς κενὸν
[4, 2]	γὰρ οὐκ ἀεὶ τὸ αὐτό,	ἀλλὰ	κατὰ τὴν θέσιν, ὅπως ἂν
[4, 6]	ὂν οὐκ ἐν ἐκείνῳ κινεῖται	ἀλλὰ	μετ' ἐκείνου, διῃρημένον δὲ ἐν
[4, 16]	καὶ ὕστερον, ἀνάλογον τοῖς ἐκεῖ.	ἀλλὰ	μὴν καὶ ἐν χρόνῳ ἔστιν
[4, 12]	ἀλλὰ πάντῃ διῄεσαν δι' αὐτοῦ.	ἀλλὰ	μὴν καὶ ὁ κύβος γε
[4, 16]	δοκεῖ τις γεγονέναι καὶ χρόνος.	ἀλλὰ	μὴν καὶ ὅταν γε χρόνος
[4, 16]	αὐτῷ ἕτερον καὶ οὐ κίνησις.	ἀλλὰ	μὴν καὶ τὸν χρόνον γε
[4, 4]	χωρὶς ἀλλήλων οὐ ῥᾴδιον γνωρίζειν.	ἀλλὰ	μὴν ὅτι γε ἀδύνατον ὁποτερονοῦν
[4, 14]	ἂν εἴη· τοῦτο δὲ ἀδύνατον.	ἀλλὰ	μὴν οὐδ' αἰεὶ τὸ αὐτὸ
[4, 16]	τῷ παρόντι κίνησιν ἢ μεταβολήν.	~Ἀλλὰ	μὴν οὐδ' ἄνευ γε μεταβολῆς·
[4, 5]	ᾧ καὶ τοῦ ἐν τούτῳ.	ἀλλὰ	μὴν οὐδὲ κατὰ συμβεβηκὸς ἐνδέχεται·
[4, 3]	ἔσται πάλιν τὰ τοῦ ἀέρος.	ἀλλὰ	μὴν οὐδεμίαν διαφορὰν ἔχομεν στιγμῆς
[4, 20]	δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων)	ἀλλὰ	μὴν τό γε πρότερον ἐν
[4, 11]	τῶν ἄλλων ἔσται κινήσεων οὐδεμία.	ἀλλὰ	μὴν φύσει γε πῶς ἔσται
[4, 5]	ἑαυτῷ ἐνδέχεται εἶναι, ἢ οὐδέν,	ἀλλὰ	πᾶν ἢ οὐδαμοῦ ἢ ἐν
[4, 12]	ξυλίνῳ κύβῳ μηδ' ὁ ἀήρ,	ἀλλὰ	πάντῃ διῄεσαν δι' αὐτοῦ. ἀλλὰ
[4, 19]	οὐδὲ ταύτην ὁ χρόνος ποιεῖ,	ἀλλὰ	συμβαίνει ἐν χρόνῳ γίγνεσθαι καὶ
[4, 17]	πέρας τὸ νῦν, οὐ χρόνος,	ἀλλὰ	συμβέβηκεν· ᾗ δ' ἀριθμεῖ, ἀριθμός
[4, 6]	τις σκοποίη καὶ μὴ κεχωρισμένῳ	ἀλλὰ	συνεχεῖ. ὥσπερ γὰρ εἰ ἀλλοιοῦται,
[4, 6]	μὴ διῃρημένον ᾖ τὸ περιέχον	ἀλλὰ	συνεχές, οὐχ ὡς ἐν τόπῳ
[4, 10]	τὸ γὰρ κενὸν οὐ σῶμα	ἀλλὰ	σώματος διάστημα βούλεται εἶναι· διὸ
[4, 16]	μὴ ἦν ἕτερον τὸ νῦν	ἀλλὰ	ταὐτὸ καὶ ἕν, οὐκ ἂν
[4, 12]	κύβος, οὕτω καὶ ἐν ἀέρι·	ἀλλὰ	τῇ αἰσθήσει ἄδηλον. καὶ αἰεὶ
[4, 13]	πάσης κινήσεως αἴτιον τὸ κενόν,	ἀλλὰ	τῆς ἄνω (τὸ γὰρ μανὸν
[4, 19]	γὰρ πᾶν τὸ ἀκίνητον ἠρεμεῖ,	ἀλλὰ	τὸ ἐστερημένον κινήσεως πεφυκὸς δὲ
[4, 7]	πᾶν τὸ ὂν ἐν τόπῳ,	ἀλλὰ	τὸ κινητὸν σῶμα. καὶ φέρεται
[4, 7]	καὶ ἐντελέχεια (ὕδωρ γὰρ ἄμφω,	ἀλλὰ	τὸ μὲν δυνάμει τὸ δ'
[4, 6]	πέρατα, ἀλλ' οὐ τοῦ αὐτοῦ,	ἀλλὰ	τὸ μὲν εἶδος τοῦ πράγματος,
[4, 6]	μεθιστάμενον. τὸ δ' οὐκ ἔστιν,	ἀλλὰ	τὸ τυχὸν ἐμπίπτει σῶμα τῶν
[4, 19]	χρόνου, ἀλλ' οὐ τοῦ αὐτοῦ,	ἀλλὰ	τοῦ μὲν παρήκοντος τελευτή, ἀρχὴ
[4, 7]	ὁ τόπος οὐχ ὁ οὐρανός,	ἀλλὰ	τοῦ οὐρανοῦ τι τὸ ἔσχατον
[4, 19]	μὲν ἀρχή, τοῦ δὲ τελευτή.	ἀλλὰ	τοῦτ' οὐχ ὥσπερ ἐπὶ τῆς
[4, 19]	ἔστιν, ἔστι καὶ ὁ οὐρανός.	ἀλλὰ	τοῦτο μὲν συμβέβηκεν, ἐκεῖνο δ'
[4, 17]	ὄν καὶ γὰρ ἂν διαλίποι	ἀλλὰ	τῷ λόγῳ) καὶ ὁρίζει δὲ
[4, 4]	ὥστε οὔτε μόριον οὔθ' ἕξις	ἀλλὰ	χωριστὸς ὁ τόπος ἑκάστου ἐστί.
[4, 13]	μὲν οὔ φαμεν εἶναι, τὰ	ἄλλα	δ' ἠπόρηται ἀληθῶς, ὅτι ἢ
[4, 12]	καὶ μεθιστάμενος, ὃ καὶ τὰ	ἄλλα	σώματα πάντ' ἔχει. ὥστ' εἰ
[4, 11]	ἢ βάρους ἢ κουφότητος, ἐὰν	τἆλλα	ὁμοίως ἔχῃ {τοῖς σχήμασι} θᾶττον
[4, 19]	περιέχεσθαι ὑπὸ χρόνου, ὥσπερ καὶ	τἆλλα	ὅσα ἔν τινί ἐστιν, οἷον
[4, 11]	τῷ διαφέρειν τὸ φερόμενον, ἐὰν	τἆλλα	ταὐτὰ ὑπάρχῃ, διὰ τὴν ὑπεροχὴν
[4, 8]	ἐνδέχεται ἐν ταὐτῷ εἶναι, καὶ	πολλὰ	ἄνισα. Μέλισσος μὲν οὖν καὶ
[4, 8]	τὸ μικρότατον δέξεται τὸ μέγιστον·	πολλὰ	γὰρ μικρὰ τὸ μέγα ἐστίν·
[4, 8]	τὸ μέγα ἐστίν· ὥστε εἰ	πολλὰ	ἴσα ἐνδέχεται ἐν ταὐτῷ εἶναι,
[4, 13]	οὖν τὸ μανὸν λέγουσι τὸ	πολλὰ	κενὰ κεχωρισμένα ἔχον, φανερὸν ὡς
[4, 14]	ἐν τῷ νῦν τῳδί ἐστιν,	ἅμα	ἂν εἴη τὰ ἔτος γενόμενα
[4, 14]	μεταξὺ {τοῖς} νῦν ἀπείροις οὖσιν	ἅμα	ἂν εἴη· τοῦτο δὲ ἀδύνατον.
[4, 19]	ἀρχὴ καὶ τελευτὴ τὸ νῦν·	ἅμα	γὰρ ἂν καὶ κατὰ τὸ
[4, 5]	μὴν οὐδὲ κατὰ συμβεβηκὸς ἐνδέχεται·	ἅμα	γὰρ δύο ἐν ταὐτῷ ἔσται·
[4, 10]	οὐδὲ τὴν κατὰ τόπον κίνησιν·	ἅμα	γὰρ ἐνδέχεται ὑπεξιέναι ἀλλήλοις, οὐδενὸς
[4, 16]	ἀρχομένοις, τί τῆς κινήσεώς ἐστιν.	ἅμα	γὰρ κινήσεως αἰσθανόμεθα καὶ χρόνου·
[4, 19]	αὐτὴν καὶ τὸ εἶναι αὐτῆς	(ἅμα	γὰρ τὴν κίνησιν καὶ τὸ
[4, 7]	ἅμα τῷ πράγματι ὁ τόπος·	ἅμα	γὰρ τῷ πεπερασμένῳ τὰ πέρατα.
[4, 17]	εἴη, χρόνος οὐκ ἂν εἴη·	ἅμα	γὰρ ὥσπερ τὸ φερόμενον καὶ
[4, 5]	χωρὶς μὲν ὄντα οὐ μέρη,	ἅμα	δέ· διὸ ὅταν ᾖ μέρη,
[4, 6]	τὸ ὕδωρ ἐν τῷ ἀγγείῳ)	ἅμα	δὲ καὶ ὁ τόπος ἔσται
[4, 16]	ἐν τῇ ψυχῇ ἐνῇ, εὐθὺς	ἅμα	δοκεῖ τις γεγονέναι καὶ χρόνος.
[4, 20]	ἕτερος οὖν χρόνος ἔστιν, καὶ	ἅμα	δύο ἴσοι χρόνοι ἂν εἶεν·
[4, 20]	εἴδει δὲ καὶ οἱ μὴ	ἅμα·	εἰ γὰρ εἶεν κύνες, οἱ
[4, 20]	καὶ εἷς ὁ ἴσος καὶ	ἅμα·	εἴδει δὲ καὶ οἱ μὴ
[4, 14]	λαβεῖν πεπερασμένον. ἔτι εἰ τὸ	ἅμα	εἶναι κατὰ χρόνον καὶ μήτε
[4, 8]	εἶναι, δύο δὲ σώματα ἀδύνατον	ἅμα	εἶναι. μαρτύριον δὲ καὶ τὸ
[4, 13]	ἐξ ὕδατος κυάθου γέγονεν ἀήρ,	ἅμα	ἐξ ἴσου ἀέρος ὕδωρ τοσοῦτον
[4, 20]	πανταχοῦ ὁ τῶν ἴσων καὶ	ἅμα.	ἐπεὶ δ' ἔστι φορὰ καὶ
[4, 6]	ἄλλος τόπος, καὶ πολλοὶ τόποι	ἅμα	ἔσονται. οὐκ ἔστι δὲ ἄλλος
[4, 15]	αὐτῶν κίνησις, ὥστε πολλοὶ χρόνοι	ἅμα.	ἡ δὲ τοῦ ὅλου σφαῖρα
[4, 16]	γε χρόνος δοκῇ γεγονέναι τις,	ἅμα	καὶ κίνησίς τις δοκεῖ γεγονέναι.
[4, 20]	δὲ χρόνος καὶ ἡ κίνησις	ἅμα	κατά τε δύναμιν καὶ κατ'
[4, 14]	ἐφθάρθαι ποτέ, καὶ τὰ νῦν	ἅμα	μὲν ἀλλήλοις οὐκ ἔσται, ἐφθάρθαι
[4, 14]	χρόνῳ ἄλλο καὶ ἄλλο μέρος	ἅμα	(ὃ μὴ περιέχει, τὸ δὲ
[4, 17]	καὶ ὁ χρόνος (ὁ δ'	ἅμα	πᾶς χρόνος ὁ αὐτός· τὸ
[4, 20]	δὲ καὶ τῶν κινήσεων τῶν	ἅμα	περαινομένων ὁ αὐτὸς χρόνος, ἀλλ'
[4, 18]	καὶ ὁ αὐτὸς δὲ πανταχοῦ	ἅμα·	πρότερον δὲ καὶ ὕστερον οὐχ
[4, 8]	ἐνδέχοιτ' ἂν καὶ ὁποσαοῦν εἶναι	ἅμα	σώματα· τὴν γὰρ διαφοράν, δι'
[4, 20]	καὶ {ὁ ἀριθμὸς} ἴσος καὶ	ἅμα,	τῆς τε ἀλλοιώσεως καὶ τῆς
[4, 7]	οὔ. ὡς μὲν γὰρ ὅλον,	ἅμα	τὸν τόπον οὐ μεταβάλλει, κύκλῳ
[4, 4]	τόπος ἐν τόπῳ· μεταβάλλει γὰρ	ἅμα	τῷ πράγματι καὶ κινεῖται καὶ
[4, 7]	ὁ τόπος καὶ περιέχον. ἔτι	ἅμα	τῷ πράγματι ὁ τόπος· ἅμα
[4, 4]	αὐτῷ ἀλλ' οὗπερ καὶ τὸ	πρᾶγμα·	ὥστε τοῦ τόπου ἔσται τόπος.
[4, 8]	οὐ κατὰ θύρας πρὸς τὸ	πρόβλημα	ἀπαντῶσιν, ἀλλ' οἱ φάσκοντες εἶναι
[4, 9]	εἶναι ἐν ᾧ σώματος ἔστι	διάστημα	ἁπτοῦ. ἀλλ' οὖν φαίνεται λέγεσθαι
[4, 13]	χωριστὸν ὥσπερ μηδὲ τόπον ἔχοντα	διάστημα	αὑτοῦ, οὐδὲ μανὸν οὕτως· εἰ
[4, 10]	κενὸν οὐ σῶμα ἀλλὰ σώματος	διάστημα	βούλεται εἶναι· διὸ καὶ τὸ
[4, 12]	δὲ τοῦ κύβου τὸ ἴσον	διάστημα	διεληλυθέναι, ὅπερ ἦν καὶ πρότερον
[4, 8]	δὲ ἄνθρωποι βούλονται κενὸν εἶναι	διάστημα	ἐν ᾧ μηδέν ἐστι σῶμα
[4, 8]	ἀήρ, ἀλλ' ὅτι οὐκ ἔστι	διάστημα	ἕτερον τῶν σωμάτων, οὔτε χωριστὸν
[4, 6]	εἰ δ' ἦν τι {τὸ}	διάστημα	καθ' αὑ> τὸ πεφυκὸς εἶναι>
[4, 20]	τὸ ὑποκείμενον κατὰ τὸ αὐτὸ	διάστημα	καὶ ὁμαλὴν κίνησιν κινούμενον (οἷον
[4, 6]	φερομένου· ἐνδέχεσθαι γὰρ φαίνεται εἶναι	διάστημα	μεταξὺ ἄλλο τι τῶν κινουμένων
[4, 6]	ἔσχατα εἰ μὴ ἔστι μηδὲν	διάστημα	παρὰ τὸ τοῦ ἐγγιγνομένου σώματος
[4, 7]	τόπου τὸ τυχόν, ἀλλ' οὐ	διάστημα	σώματος) καὶ ἔστιν ὁ τόπος
[4, 6]	εἶδος μήτε ἡ ὕλη μήτε	διάστημά	τι ἀεὶ ὑπάρχον ἕτερον παρὰ
[4, 7]	ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ, οὔτε	διάστημά	τι εἶναι σωματικόν (σῶμα γὰρ
[4, 6]	γὰρ μορφὴ ἢ ὕλη ἢ	διάστημά	τι τὸ μεταξὺ τῶν ἐσχάτων,
[4, 12]	εἰ ἕτερον περὶ αὐτὸν ἴσον	διάστημα	τοιοῦτον εἴη. {ἔτι δεῖ δῆλον
[4, 4]	δοκεῖ ὁ τόπος εἶναι τὸ	διάστημα	τοῦ μεγέθους, ἡ ὕλη· τοῦτο
[4, 9]	ἂν φαῖεν, εἰ ἔχοι τὸ	διάστημα	χρῶμα ἢ ψόφον, πότερον κενὸν
[4, 6]	τὸ μεταξὺ εἶναί τι δοκεῖ	διάστημα,	ὡς ὄν τι παρὰ τὸ
[4, 20]	τῇ αὐτῇ διαιρέσει καὶ μιᾷ.	σχῆμα	γὰρ τὸ μὲν τοιόνδε κύκλος,
[4, 20]	ἰσόπλευρον καὶ τὸ σκαληνές, καίτοι	σχῆμά	γε ταὐτό, ὅτι τρίγωνα ἄμφω·
[4, 20]	ἰσόπλευρον, τὸ δὲ τοιόνδε σκαληνές.	σχῆμα	μὲν οὖν τὸ αὐτό, καὶ
[4, 9]	ἔχει δεῖ λαβεῖν τί σημαίνει	τοὔνομα.	δοκεῖ δὴ τὸ κενὸν τόπος
[4, 9]	φαῖεν, εἰ ἔχοι τὸ διάστημα	χρῶμα	ἢ ψόφον, πότερον κενὸν ἢ
[4, 2]	παρὰ τὰ σώματα, καὶ πᾶν	σῶμα	αἰσθητὸν ἐν τόπῳ, διὰ τούτων
[4, 8]	διάστημα ἐν ᾧ μηδέν ἐστι	σῶμα	αἰσθητόν· οἰόμενοι δὲ τὸ ὂν
[4, 10]	ἀχώριστον. τὸ γὰρ κενὸν οὐ	σῶμα	ἀλλὰ σώματος διάστημα βούλεται εἶναι·
[4, 9]	δῆλον ὅτι εἰ μὲν δέχοιτο	σῶμα	ἁπτόν, κενόν, εἰ δὲ μή,
[4, 7]	οὔτε διάστημά τι εἶναι σωματικόν	(σῶμα	γὰρ τὸ μεταξὺ τοῦ τόπου
[4, 3]	ἀσωμάτων· μέγεθος μὲν γὰρ ἔχει,	σῶμα	δ' οὐδέν· ἔστι δὲ τὰ
[4, 9]	ἔστι σῶμα, οὐδὲν εἶναι ἐνταῦθα.	σῶμα	δὲ πάλιν ἅπαν οἴονται εἶναι
[4, 12]	τοῦτο μὲν ἀδύνατον (οὐδὲν γὰρ	σῶμα)	διὰ δὲ τοῦ κύβου τὸ
[4, 8]	κενοῦ· τὴν μὲν γὰρ τροφὴν	σῶμα	εἶναι, δύο δὲ σώματα ἀδύνατον
[4, 3]	ὁρίζεται σῶμα πᾶν. ἀδύνατον δὲ	σῶμα	εἶναι τὸν τόπον· ἐν ταὐτῷ
[4, 9]	σῶμα οἴονται εἶναι, πᾶν δὲ	σῶμα	ἐν τόπῳ, κενὸν δὲ ἐν
[4, 3]	εἰς ἄπειρον. ἔτι ὥσπερ ἅπαν	σῶμα	ἐν τόπῳ, οὕτω καὶ ἐν
[4, 11]	φέρηται. ἐὰν τοίνυν μηδὲν ᾖ	σῶμα	ἐν τῷ Ζ, ἔτι θᾶττον.
[4, 11]	κενόν· ἔσται γάρ τι ἀνάλογον	σῶμα	ἕτερον πρὸς ἕτερον ὡς χρόνος
[4, 7]	εἴ γε μηδὲν αὐτὸν περιέχει	σῶμα·	ἐφ' ᾧ δὲ κινεῖται, ταύτῃ
[4, 7]	μὲν καθ' αὑτά (οἷον πᾶν	σῶμα	ἢ κατὰ φορὰν ἢ κατ'
[4, 11]	γὰρ τὸ αὐτὸ βάρος καὶ	σῶμα	θᾶττον φερόμενον διὰ δύο αἰτίας,
[4, 7]	ἐν τόπῳ, ἀλλὰ τὸ κινητὸν	σῶμα.	καὶ φέρεται δὴ εἰς τὸν
[4, 10]	ἢ πᾶν εἶναι ἀναγκαῖον τὸ	σῶμα	κενόν, εἰ πάντῃ αὐξάνεται καὶ
[4, 9]	δ' αἴτιον ὅτι τὸ ὂν	σῶμα	οἴονται εἶναι, πᾶν δὲ σῶμα
[4, 11]	οἰσθήσεται τὸ εἰστεθὲν εἰς αὐτὸ	σῶμα;	οὐ γὰρ δὴ εἰς ἅπαν.
[4, 9]	ὥστ' εἴ που μὴ ἔστι	σῶμα,	οὐδὲν εἶναι ἐνταῦθα. σῶμα δὲ
[4, 3]	πλάτος καὶ βάθος, οἷς ὁρίζεται	σῶμα	πᾶν. ἀδύνατον δὲ σῶμα εἶναι
[4, 7]	οὖν σώματι ἔστι τι ἐκτὸς	σῶμα	περιέχον αὐτό, τοῦτο ἔστιν ἐν
[4, 3]	οὕτω καὶ ἐν τόπῳ ἅπαντι	σῶμα·	πῶς οὖν ἐροῦμεν περὶ τῶν
[4, 11]	ἐν κεχωρισμένῳ τόπῳ καὶ ὑπομένοντι	σῶμά	τι· τὸ γὰρ μέρος, ἂν
[4, 4]	τῷ αὐτῷ τόπῳ τὸ γενόμενον	σῶμα·	τίς οὖν ἡ φθορά; ἐξ
[4, 6]	περιεχομένῳ> λέγω δὲ τὸ περιεχόμενον	σῶμα	τὸ κινητὸν κατὰ φοράν. δοκεῖ
[4, 6]	ὡς ὄν τι παρὰ τὸ	σῶμα	τὸ μεθιστάμενον. τὸ δ' οὐκ
[4, 11]	λεπτότερον τὸ ἐφ' ᾧ Ζ	σῶμα	τοῦ Δ, ὅσῳ ὑπερέχει τὸ
[4, 12]	οὖν διοίσει τὸ τοῦ κύβου	σῶμα	τοῦ ἴσου κενοῦ καὶ τόπου;
[4, 6]	ἔστιν, ἀλλὰ τὸ τυχὸν ἐμπίπτει	σῶμα	τῶν μεθισταμένων καὶ ἅπτεσθαι πεφυκότων.
[4, 8]	δὲ τὸ ὂν ἅπαν εἶναι	σῶμα	φασίν, ἐν ᾧ ὅλως μηδέν
[4, 9]	ἐν ᾧ τόπῳ μηδέν ἐστι	σῶμα,	ὥστ' εἴ που μὴ ἔστι
[4, 8]	ὄν, ὃ διαλαμβάνει τὸ πᾶν	σῶμα	ὥστε εἶναι μὴ συνεχές, καθάπερ
[4, 13]	πυκνὰ δοκεῖ εἶναι, καὶ τἀναντία	μανὰ	τό τε κοῦφον καὶ τὸ
[4, 5]	ποσαχῶς ἄλλο ἐν ἄλλῳ λέγεται.	ἕνα	μὲν δὴ τρόπον ὡς ὁ
[4, 8]	δὲ κενὸν οὐ τῶν ὄντων.	ἕνα	μὲν οὖν τρόπον ἐκ τούτων
[4, 9]	οὖν φαίνεται λέγεσθαι τὸ κενὸν	ἕνα	μὲν τρόπον τὸ μὴ πλῆρες
[4, 11]	θᾶττον οἰσθήσεται. τὸ δὲ κενὸν	οὐδένα	ἔχει λόγον ᾧ ὑπερέχεται ὑπὸ
[4, 11]	τὸ κενὸν πρὸς τὸ πλῆρες	οὐδένα	οἷόν τε ἔχειν λόγον, ὥστε
[4, 5]	οὐδὲν ὁρῶμεν ἐν ἑαυτῷ κατ'	οὐδένα	τῶν διορισμῶν, τῷ τε λόγῳ
[4, 13]	τὸ μανὸν λέγουσι τὸ πολλὰ	κενὰ	κεχωρισμένα ἔχον, φανερὸν ὡς εἰ
[4, 8]	πίθους, ὡς εἰς τὰ ἐνόντα	κενὰ	συνιόντος τοῦ πυκνουμένου σώματος. ἔτι
[4, 14]	τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ τοσαῦτ' ἔστω	διηπορημένα·	~τί δ' ἐστὶν ὁ χρόνος
[4, 5]	μορφή. ταῦτα μὲν οὖν ἔστω	διηπορημένα.	~Τί δέ ποτ' ἐστὶν ὁ
[4, 19]	τοιαῦτα τῶν μὴ ὄντων, ὅσων	τἀντικείμενα	αἰεὶ ἔστιν, οἷον τὸ ἀσύμμετρον
[4, 2]	καὶ ἀριστερὰ ὡς τὰ μόνον	λεγόμενα	διὰ θέσιν, οὐκ ἔχοντα φύσει
[4, 20]	ὥστε τὸ λέγειν εἶναι τὰ	γιγνόμενα	τῶν πραγμάτων κύκλον τὸ λέγειν
[4, 14]	ἅμα ἂν εἴη τὰ ἔτος	γενόμενα	μυριοστὸν τοῖς γενομένοις τήμερον, καὶ
[4, 11]	ὁμοίως ἔχῃ {τοῖς σχήμασι} θᾶττον	φερόμενα	τὸ ἴσον χωρίον, καὶ κατὰ
[4, 7]	συγγενές· καὶ συμπεφυκότα μὲν ἀπαθῆ,	ἁπτόμενα	δὲ παθητικὰ καὶ ποιητικὰ ἀλλήλων)
[4, 14]	οὐκ ἐνδέχεται. ἔστω γὰρ ἀδύνατον	ἐχόμενα	εἶναι ἀλλήλων τὰ νῦν, ὥσπερ
[4, 6]	πλοίῳ ἧλος, τὰ δ' οὐκ	ἐνδεχόμενα	ἀλλ' αἰεὶ κατὰ συμβεβηκός, οἷον
[4, 13]	μανὸν λέγουσι τὸ πολλὰ κενὰ	κεχωρισμένα	ἔχον, φανερὸν ὡς εἰ μηδὲ
[4, 8]	ὅτι φαίνεται ἔνια συνιόντα καὶ	πιλούμενα,	οἷον καὶ τὸν οἶνόν φασι
[4, 10]	χωριστοῦ παρὰ τὰ σώματα τὰ	κινούμενα.	καὶ τοῦτο δῆλον καὶ ἐν
[4, 6]	ἐστιν ἀποδοθήσεται, ὥστε τά τε	ἀπορούμενα	λύεσθαι, καὶ τὰ δοκοῦντα ὑπάρχειν
[4, 11]	ἔτι νῦν μὲν κινεῖται τὰ	ῥιπτούμενα	τοῦ ὤσαντος οὐχ ἁπτομένου, ἢ
[4, 13]	ἴσον μεταβάλλειν ἐξ ἀέρος ὕδωρ,	ἵνα	ὁ πᾶς ὄγκος τοῦ ὅλου
[4, 20]	φασὶν γὰρ κύκλον εἶναι τὰ	ἀνθρώπινα	πράγματα, καὶ τῶν ἄλλων τῶν
[4, 19]	ἐν ἀριθμῷ ἐστιν τὸ εἶναί	τινα	ἀριθμὸν τοῦ πράγματος, καὶ μετρεῖσθαι
[4, 11]	τοῦ κενοῦ. ἀλλ' ἀδύνατον· διὰ	τίνα	γὰρ αἰτίαν οἰσθήσεται θᾶττον; ἐν
[4, 2]	τόπος, ἀλλ' ὅτι καὶ ἔχει	τινὰ	δύναμιν. φέρεται γὰρ ἕκαστον εἰς
[4, 8]	τῶν ὑπολαμβανομένων· οἷον γὰρ τόπον	τινὰ	καὶ ἀγγεῖον τὸ κενὸν τιθέασιν
[4, 19]	οὗτος τὴν κίνησιν τῷ ὁρίσαι	τινὰ	κίνησιν ἣ καταμετρήσει τὴν ὅλην
[4, 20]	λέγειν ἐστὶν τοῦ χρόνου εἶναί	τινα	κύκλον· τοῦτο δέ, ὅτι μετρεῖται
[4, 3]	ἡ γὰρ Ζήνωνος ἀπορία ζητεῖ	τινὰ	λόγον· εἰ γὰρ πᾶν τὸ
[4, 20]	ἀρχὴν ὥσπερ ἂν εἰ κατά	τινα	περίοδον. καὶ γὰρ ὁ χρόνος
[4, 19]	τῷ ὄντι ἐν χρόνῳ εἶναί	τινα	χρόνον ὅτε κἀκεῖνο ἔστιν, καὶ
[4, 13]	γὰρ βαρὺ καὶ τὸ σκληρὸν	πυκνὰ	δοκεῖ εἶναι, καὶ τἀναντία μανὰ
[4, 20]	καίτοι σχῆμά γε ταὐτό, ὅτι	τρίγωνα	ἄμφω· ταὐτὸ γὰρ λέγεται οὗ
[4, 20]	τριγώνου> διαφορᾷ διαφέρει· τοιγαροῦν ἕτερα	τρίγωνα·	σχήματος δὲ οὔ, ἀλλ' ἐν
[4, 20]	δέκα τὰ αὐτά, ὥσπερ οὐδὲ	τρίγωνα	τὰ αὐτὰ τὸ ἰσόπλευρον καὶ
[4, 6]	κάτω. ὑποκειμένων δὲ τούτων τὰ	λοιπὰ	θεωρητέον. δεῖ δὲ πειρᾶσθαι τὴν
[4, 16]	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον. οὐκ	ἄρα	κίνησις ὁ χρόνος ἀλλ' ᾗ
[4, 11]	φερόμενον ἢ τὸ ἀφεθέν. ἰσοταχῆ	ἄρα	πάντ' ἔσται. ἀλλ' ἀδύνατον. ὅτι
[4, 19]	πεπεράνθαι πρὸς τὸ νῦν. ἔσται	ἄρα	ποσός τις ἀπὸ τοῦδε χρόνος
[4, 16]	πλείω καὶ ἐλάττω χρόνῳ· ἀριθμὸς	ἄρα	τις ὁ χρόνος. ἐπεὶ δ'
[4, 5]	τόπῳ. ἀπορήσειε δ' ἄν τις,	ἆρα	καὶ αὐτό τι ἐν ἑαυτῷ
[4, 20]	δέ, ὅτι μετρεῖται τῇ κυκλοφορίᾳ·	παρὰ	γὰρ τὸ μέτρον οὐδὲν ἄλλο
[4, 7]	τοῦτο ἐν ᾧ, ὃ περιέχει·	παρὰ	δὲ τὸ πᾶν καὶ ὅλον
[4, 15]	χρόνος ὁμοίως καὶ πανταχοῦ καὶ	παρὰ	πᾶσιν. ἔτι δὲ μεταβολὴ μέν
[4, 5]	τοῖς μέρεσιν· οὐ γάρ ἐστι	παρὰ	τὰ μέρη τὸ ὅλον. ἄλλον
[4, 2]	οὖν ἐστί τι ὁ τόπος	παρὰ	τὰ σώματα, καὶ πᾶν σῶμα
[4, 10]	τὸν τόπον φάσκουσιν εἶναί τι	παρὰ	τὰ σώματα τὰ ἐμπίπτοντα καὶ
[4, 10]	ἀλλήλοις, οὐδενὸς ὄντος διαστήματος χωριστοῦ	παρὰ	τὰ σώματα τὰ κινούμενα. καὶ
[4, 4]	πάθη τῆς σφαίρας, λείπεται οὐδὲν	παρὰ	τὴν ὕλην. διὸ καὶ Πλάτων
[4, 6]	δοκεῖ διάστημα, ὡς ὄν τι	παρὰ	τὸ σῶμα τὸ μεθιστάμενον. τὸ
[4, 6]	εἰ μὴ ἔστι μηδὲν διάστημα	παρὰ	τὸ τοῦ ἐγγιγνομένου σώματος μέγεθος.
[4, 6]	διάστημά τι ἀεὶ ὑπάρχον ἕτερον	παρὰ	τὸ τοῦ πράγματος τοῦ μεθισταμένου,
[4, 16]	τοῖς ἐν Σαρδοῖ μυθολογουμένοις καθεύδειν	παρὰ	τοῖς ἥρωσιν, ὅταν ἐγερθῶσι· συνάπτουσι
[4, 12]	δεῖ ποιεῖν τόπον τοῖς σώμασιν	παρὰ	τὸν ἑκάστου ὄγκον, εἰ ἀπαθὲς
[4, 7]	ἔτι ἄλλο τι δεῖ εἶναι	παρὰ	τοῦτο ἐν ᾧ, ὃ περιέχει·
[4, 1]	ἔτι δ' οὐδ' ἔχομεν οὐδὲν	παρὰ	τῶν ἄλλων οὔτε προηπορημένον οὔτε
[4, 11]	φύσιν (ἡ μὲν γὰρ βίαιος	παρὰ	φύσιν, ἡ δὲ παρὰ φύσιν
[4, 11]	βίαιος παρὰ φύσιν, ἡ δὲ	παρὰ	φύσιν ὑστέρα τῆς κατὰ φύσιν)
[4, 6]	ἐστιν ὁ τόπος. σχεδὸν γὰρ	τέτταρά	ἐστιν ὧν ἀνάγκη τὸν τόπον
[4, 11]	τὸ ὑπερεχόμενον, ὥστε ἔσται τὰ	τέτταρα	ὅσῳ τε ὑπερέχει καὶ οὐδέν.
[4, 11]	πρὸς ἀριθμόν. εἰ γὰρ τὰ	τέτταρα	τῶν τριῶν ὑπερέχει ἑνί, πλείονι
[4, 11]	διὰ τὸ ὠθεῖν τὸν ὠσθέντα	ἀέρα	θάττω κίνησιν τῆς τοῦ ὠσθέντος
[4, 10]	(οἷον ὕδατος συνθλιβομένου τὸν ἐνόντα	ἀέρα)	καὶ αὐξάνεσθαι οὐ μόνον εἰσιόντος
[4, 13]	εἰς ἴσον ἀεὶ δεῖ> μεταβάλλειν	ἀέρα	καὶ ὕδωρ (λέγω δὲ οἷον
[4, 18]	δὲ γεγενημένη καὶ ἡ μέλλουσα	ἑτέρα,	ὁ δὲ χρόνος ἀριθμός ἐστιν
[4, 3]	ὄγκος τις σώματος ἤ τις	ἑτέρα	φύσις· ζητητέον γὰρ τὸ γένος
[4, 5]	ταύτῃ οὐκέτι κατ' ἄλλο. καὶ	ἕτερά	γε τῷ εἴδει ταῦτα, καὶ
[4, 18]	ἀεὶ ἕτερος· τὰ γὰρ νῦν	ἕτερα.	ἔστι δὲ ὁ ἀριθμὸς εἷς
[4, 18]	ἑκατὸν ἀνθρώπων, ὧν δ' ἀριθμός,	ἕτερα,	οἱ ἵπποι τῶν ἀνθρώπων. ἔτι
[4, 16]	τι αὐτῶν ἕτερον· ὅταν γὰρ	ἕτερα	τὰ ἄκρα τοῦ μέσου νοήσωμεν,
[4, 20]	τριγώνου τριγώνου> διαφορᾷ διαφέρει· τοιγαροῦν	ἕτερα	τρίγωνα· σχήματος δὲ οὔ, ἀλλ'
[4, 19]	οἷον τῶν μελλόντων τι, ἐφ'	ὁπότερα	περιέχει· καὶ εἰ ἐπ' ἄμφω,
[4, 2]	ἡ τοῦ τόπου δύναμις καὶ	προτέρα	πάντων· οὗ γὰρ ἄνευ τῶν
[4, 5]	δῆλον ὅτι ἀδύνατον· δεήσει γὰρ	ἀμφότερα	ἑκάτερον ὑπάρχειν, οἷον τὸν ἀμφορέα
[4, 19]	περιέχει· καὶ εἰ ἐπ' ἄμφω,	ἀμφότερα	{καὶ ἦν καὶ ἔσται} ὅσα
[4, 5]	τε γὰρ καὶ ἐν ᾧ,	ἀμφότερα	τοῦ αὐτοῦ μόρια. οὕτω μὲν
[4, 2]	πρὸς ἡμᾶς ἔχει δεξιὰ καὶ	ἀριστερὰ	ὡς τὰ μόνον λεγόμενα διὰ
[4, 11]	φύσιν, ἡ δὲ παρὰ φύσιν	ὑστέρα	τῆς κατὰ φύσιν) ὥστ' εἰ
[4, 15]	μεταβολὴ μέν ἐστι θάττων καὶ	βραδυτέρα,	χρόνος δ' οὐκ ἔστιν· τὸ
[4, 2]	τὰ ἔχοντα βάρος καὶ τὰ	γεηρά,	ὡς οὐ τῇ θέσει διαφέροντα
[4, 15]	ἅμα. ἡ δὲ τοῦ ὅλου	σφαῖρα	ἔδοξε μὲν τοῖς εἰποῦσιν εἶναι
[4, 15]	καὶ ἐν τῇ τοῦ ὅλου	σφαίρᾳ·	ἔστιν δ' εὐηθικώτερον τὸ εἰρημένον
[4, 16]	ἕτερον· ὅταν γὰρ ἕτερα τὰ	ἄκρα	τοῦ μέσου νοήσωμεν, καὶ δύο
[4, 8]	δέξεται τὸ μέγιστον· πολλὰ γὰρ	μικρὰ	τὸ μέγα ἐστίν· ὥστε εἰ
[4, 17]	εἶναι καὶ τὸ Κορίσκον ἐν	ἀγορᾷ.	καὶ τοῦτο δὴ τῷ ἄλλοθι
[4, 19]	μή, καὶ ἔστιν γένεσις καὶ	φθορὰ	αὐτῶν. Τὸ δὲ νῦν ἐστιν
[4, 4]	γενόμενον σῶμα· τίς οὖν ἡ	φθορά;	ἐξ ὧν μὲν τοίνυν ἀναγκαῖον
[4, 13]	δ' εἰς τὸ κύκλῳ ἡ	φορά,	ἀλλὰ καὶ εἰς εὐθύ) οἱ
[4, 20]	οὐδὲ γένεσις οὐκ εἰσὶν ὁμαλεῖς,	φορὰ	δ' ἔστιν. διὸ καὶ δοκεῖ
[4, 17]	διὰ τὸ κινούμενον καὶ ἡ	φορὰ	διὰ τὸ φερόμενον· τόδε γάρ
[4, 11]	δοκεῖ εἶναι) ἡ δὲ φύσει	φορὰ	διάφορος, ὥστε ἔσται φύσει διάφορα.
[4, 11]	οὐκ ἔστι φύσει οὐδαμοῦ οὐδενὶ	φορά,	ἢ εἰ τοῦτ' ἔστιν, οὐκ
[4, 20]	δ' οὔ, καὶ ἡ μὲν	φορὰ	ἡ δ' ἀλλοίωσις· ὁ μέντοι
[4, 8]	ἂν εἴη (αὕτη δ' ἐστὶ	φορὰ	καὶ αὔξησις) οὐ γὰρ ἂν
[4, 20]	καὶ ἅμα. ἐπεὶ δ' ἔστι	φορὰ	καὶ ταύτης ἡ κύκλῳ, ἀριθμεῖται
[4, 17]	ἀκολουθεῖ γὰρ καὶ τοῦτο τῇ	φορᾷ	καὶ τῷ φερομένῳ. καὶ γὰρ
[4, 17]	γὰρ ἡ κίνησις καὶ ἡ	φορὰ	μία τῷ φερομένῳ, ὅτι ἕν
[4, 17]	ὥσπερ τὸ φερόμενον καὶ ἡ	φορά,	οὕτως καὶ ὁ ἀριθμὸς ὁ
[4, 11]	πάλιν. εἰ γὰρ ἔστιν ἑκάστου	φορά	τις τῶν ἁπλῶν σωμάτων φύσει,
[4, 6]	κινήσει. ταύτης δὲ τὸ μὲν	φορά,	τὸ δὲ αὔξησις καὶ φθίσις·
[4, 12]	κάτω αἰεί, εἰ κάτω ἡ	φορὰ	ὥσπερ γῆς, ἢ ἄνω, εἰ
[4, 20]	γὰρ λέγεται οὗ μὴ διαφέρει	διαφορᾷ,	ἀλλ' οὐχὶ οὗ διαφέρει, οἷον
[4, 20]	διαφέρει, οἷον τρίγωνον τριγώνου τριγώνου>	διαφορᾷ	διαφέρει· τοιγαροῦν ἕτερα τρίγωνα· σχήματος
[4, 11]	φορὰ διάφορος, ὥστε ἔσται φύσει	διάφορα.	ἢ οὖν οὐκ ἔστι φύσει
[4, 20]	αὐτός (οὐ γὰρ διαφέρει ἀριθμοῦ	διαφορᾷ	ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν) δεκὰς δ'
[4, 11]	γὰρ τοῦ μηδενὸς οὐδεμία ἔστι	διαφορά,	οὕτω καὶ τοῦ κενοῦ· τὸ
[4, 15]	τὸ μέρος χρόνος τίς ἐστι,	περιφορὰ	δέ γε οὔ· μέρος γὰρ
[4, 15]	περιφορᾶς τὸ ληφθέν, ἀλλ' οὐ	περιφορά.	ἔτι δ' εἰ πλείους ἦσαν
[4, 20]	τῷ μετρουμένῳ, ἀλλ' ἢ πλείω	μέτρα	τὸ ὅλον. λέγεται δὲ ὀρθῶς
[4, 19]	τὸ τὴν διάμετρον εἶναι τῇ	πλευρᾷ	σύμμετρον. ὅλως γάρ, εἰ μέτρον
[4, 3]	εἴπερ ἔστι σώματος τόπος καὶ	χώρα,	δῆλον ὅτι καὶ ἐπιφανείας καὶ
[4, 2]	ὁ τόπος τι καὶ ἡ	χώρα	ἕτερον ἀμφοῖν, εἰς ἣν καὶ
[4, 19]	καὶ ἠρεμίας μέτρον {κατὰ συμβεβηκός}	πᾶσα	γὰρ ἠρεμία ἐν χρόνῳ. οὐ
[4, 18]	ἔστιν ἐλάχιστος· ἀεὶ γὰρ διαιρεῖται	πᾶσα	γραμμή. ὥστε ὁμοίως καὶ χρόνος·
[4, 20]	φανερὸν ὅτι πᾶσα μεταβολὴ καὶ	πᾶσα	κίνησις ἐν χρόνῳ ἐστίν. ἄξιον
[4, 11]	οὐκ ἔχει διαφοράν. ἔπειθ' ὅτι	πᾶσα	κίνησις ἢ βίᾳ ἢ κατὰ
[4, 20]	ἡμῖν οὕτω διωρισμένων φανερὸν ὅτι	πᾶσα	μεταβολὴ καὶ ἅπαν τὸ κινούμενον
[4, 20]	κινήσει τὸ πρότερον, φανερὸν ὅτι	πᾶσα	μεταβολὴ καὶ πᾶσα κίνησις ἐν
[4, 19]	διὰ μικρότητα ἐκστάν· μεταβολὴ δὲ	πᾶσα	φύσει ἐκστατικόν. ἐν δὲ τῷ
[4, 8]	μέγα ἐστίν· ὥστε εἰ πολλὰ	ἴσα	ἐνδέχεται ἐν ταὐτῷ εἶναι, καὶ
[4, 8]	ἐν ταὐτῷ εἶναι, καὶ πολλὰ	ἄνισα.	Μέλισσος μὲν οὖν καὶ δείκνυσιν
[4, 19]	ἀμφότερα {καὶ ἦν καὶ ἔσται}	ὅσα	δὲ μὴ περιέχει μηδαμῇ, οὔτε
[4, 6]	φανερόν. λάβωμεν δὲ περὶ αὐτοῦ	ὅσα	δοκεῖ ἀληθῶς καθ' αὑτὸ ὑπάρχειν
[4, 19]	ὑπὸ χρόνου, ὥσπερ καὶ τἆλλα	ὅσα	ἔν τινί ἐστιν, οἷον τὰ
[4, 7]	δὲ καὶ ἄνω καὶ κάτω,	ὅσα	ἔχει πύκνωσιν καὶ μάνωσιν. ὥσπερ
[4, 19]	ἐν τῷ ἠρεμεῖν ἢ κινεῖσθαι.	ὅσα	μὲν οὖν φθαρτὰ καὶ γενητὰ
[4, 19]	αὐτῶν) τῶν δὲ μὴ ὄντων	ὅσα	μὲν περιέχει ὁ χρόνος, τὰ
[4, 19]	ἔσται πᾶν ἐν χρόνῳ, οἷον	ὅσα	μὴ ἐνδέχεται ἄλλως, ὥσπερ τὸ
[4, 19]	ἡ κίνησις αὐτοῦ ποσή. ὥστε	ὅσα	μήτε κινεῖται μήτ' ἠρεμεῖ, οὐκ
[4, 19]	νῦν καὶ τὸ πρότερον καὶ	ὅσα	τοιαῦτα οὕτως ἐν χρόνῳ ὡς
[4, 18]	κινήσει ὁ χρόνος, τῷ καὶ	ποσὰ	καὶ συνεχῆ καὶ διαιρετὰ εἶναι·
[4, 13]	ἐλάττονος κύκλου, ἢ> ἡ αὐτὴ	οὖσα	ἢ ἄλλη, ἐν οὐθενὶ ἐγγέγονε
[4, 13]	ἐξ ἐλάττονος μείζων, ἡ δυνάμει	οὖσα	ὕλη γίγνεται ἄμφω. ὥσπερ γὰρ
[4, 13]	γένηται, ἡ αὐτὴ ὕλη οὐ	προσλαβοῦσά	τι ἄλλο ἐγένετο, ἀλλ' ὃ
[4, 18]	ἡ δὲ γεγενημένη καὶ ἡ	μέλλουσα	ἑτέρα, ὁ δὲ χρόνος ἀριθμός
[4, 18]	καὶ ἡ μεταβολὴ ἡ μὲν	παροῦσα	μία, ἡ δὲ γεγενημένη καὶ
[4, 15]	εἰρημένον ἢ ὥστε περὶ αὐτοῦ	τὰ	ἀδύνατα ἐπισκοπεῖν. ἐπεὶ δὲ δοκεῖ
[4, 19]	τὸ ὑπάρχον· ὥστε φανερὸν ὅτι	τὰ	αἰεὶ ὄντα, ᾗ αἰεὶ ὄντα,
[4, 16]	αὐτῶν ἕτερον· ὅταν γὰρ ἕτερα	τὰ	ἄκρα τοῦ μέσου νοήσωμεν, καὶ
[4, 13]	κενὸν μὲν οὔ φαμεν εἶναι,	τὰ	ἄλλα δ' ἠπόρηται ἀληθῶς, ὅτι
[4, 12]	ἕξει καὶ μεθιστάμενος, ὃ καὶ	τὰ	ἄλλα σώματα πάντ' ἔχει. ὥστ'
[4, 20]	συμβαίνει· φασὶν γὰρ κύκλον εἶναι	τὰ	ἀνθρώπινα πράγματα, καὶ τῶν ἄλλων
[4, 20]	τὰ αὐτά, ὥσπερ οὐδὲ τρίγωνα	τὰ	αὐτὰ τὸ ἰσόπλευρον καὶ τὸ
[4, 20]	οὐχ ἡ αὐτὴ οὐδὲ δέκα	τὰ	αὐτά, ὥσπερ οὐδὲ τρίγωνα τὰ
[4, 7]	ἡ ψυχὴ καὶ ὁ οὐρανός·	τὰ	γὰρ μόρια ἐν τόπῳ πως
[4, 18]	πρότερον καὶ ὕστερον ἀεὶ ἕτερος·	τὰ	γὰρ νῦν ἕτερα. ἔστι δὲ
[4, 2]	ὅπου τὰ ἔχοντα βάρος καὶ	τὰ	γεηρά, ὡς οὐ τῇ θέσει
[4, 20]	τοιαύτης. ὥστε τὸ λέγειν εἶναι	τὰ	γιγνόμενα τῶν πραγμάτων κύκλον τὸ
[4, 19]	ἥκει νῦν, ὅτι ἦλθε τήμερον.	τὰ	δ' ἐν Ἰλίῳ γέγονεν οὐ
[4, 20]	διαφέρει· τὰ μὲν γὰρ κύνες,	τὰ	δ' ἵπποι. καὶ περὶ μὲν
[4, 6]	ὁ ἐν τῷ πλοίῳ ἧλος,	τὰ	δ' οὐκ ἐνδεχόμενα ἀλλ' αἰεὶ
[4, 19]	ἦν, οἷον Ὅμηρός ποτε ἦν,	τὰ	δὲ ἔσται, οἷον τῶν μελλόντων
[4, 7]	κάτω οὔ, κύκλῳ δ' ἔνια·	τὰ	δὲ καὶ ἄνω καὶ κάτω,
[4, 7]	ἐστιν ἐν τόπῳ κατὰ δύναμιν,	τὰ	δὲ κατ' ἐνέργειαν. διὸ ὅταν
[4, 7]	ἑτέρου ἐχόμενον τῶν μορίων ἐστίν)	τὰ	δὲ κατὰ συμβεβηκός, οἷον ἡ
[4, 14]	δὲ χρόνου τὰ μὲν γέγονε	τὰ	δὲ μέλλει, ἔστι δ' οὐδέν,
[4, 19]	δὲ τοῦ χρόνου τί ἐστιν)	τὰ	δὲ πράγματα ὡς ἐν ἀριθμῷ
[4, 19]	μὲν γὰρ τοῦ ἀριθμοῦ τι,	τὰ	δὲ τοῦ χρόνου τί ἐστιν)
[4, 6]	τά τε ἀπορούμενα λύεσθαι, καὶ	τὰ	δοκοῦντα ὑπάρχειν τῷ τόπῳ ὑπάρχοντα
[4, 4]	διὰ τί οὐκ ἐν τόπῳ	τὰ	εἴδη καὶ οἱ ἀριθμοί, εἴπερ
[4, 10]	εἶναί τι παρὰ τὰ σώματα	τὰ	ἐμπίπτοντα καὶ τοῖς τὸ κενόν.
[4, 19]	περιέχεται ὑπὸ χρόνου ὥσπερ καὶ	τὰ	ἐν ἀριθμῷ ὑπ' ἀριθμοῦ> καὶ
[4, 19]	ἐν ἀριθμῷ ὑπ' ἀριθμοῦ> καὶ	τὰ	ἐν τόπῳ ὑπὸ τόπου. φανερὸν
[4, 19]	ὅσα ἔν τινί ἐστιν, οἷον	τὰ	ἐν τόπῳ ὑπὸ τοῦ τόπου.
[4, 19]	χρόνῳ ὄντος· διὸ ἀνάγκη πάντα	τὰ	ἐν χρόνῳ ὄντα περιέχεσθαι ὑπὸ
[4, 8]	ἀσκῶν τοὺς πίθους, ὡς εἰς	τὰ	ἐνόντα κενὰ συνιόντος τοῦ πυκνουμένου
[4, 6]	τὸ μεταξὺ τῶν ἐσχάτων, ἢ	τὰ	ἔσχατα εἰ μὴ ἔστι μηδὲν
[4, 17]	ἀρχὴ καὶ τελευτή, ἀλλ' ὡς	τὰ	ἔσχατα τῆς γραμμῆς μᾶλλον καὶ
[4, 6]	μορφὴ εἶναι· ἐν ταὐτῷ γὰρ	τὰ	ἔσχατα τοῦ περιέχοντος καὶ τοῦ
[4, 6]	ἴσον· ἐν γὰρ τῷ αὐτῷ	τὰ	ἔσχατα τῶν ἁπτομένων. καὶ συνεχὲς
[4, 14]	τῳδί ἐστιν, ἅμα ἂν εἴη	τὰ	ἔτος γενόμενα μυριοστὸν τοῖς γενομένοις
[4, 2]	ὅ τι ἔτυχεν, ἀλλ' ὅπου	τὰ	ἔχοντα βάρος καὶ τὰ γεηρά,
[4, 10]	διαστήματος χωριστοῦ παρὰ τὰ σώματα	τὰ	κινούμενα. καὶ τοῦτο δῆλον καὶ
[4, 6]	ἢ κάτω. ὑποκειμένων δὲ τούτων	τὰ	λοιπὰ θεωρητέον. δεῖ δὲ πειρᾶσθαι
[4, 2]	τῇ δυνάμει. δηλοῖ δὲ καὶ	τὰ	μαθηματικά· οὐκ ὄντα γὰρ ἐν
[4, 11]	καὶ κατὰ λόγον ὃν ἔχουσι	τὰ	μεγέθη πρὸς ἄλληλα. ὥστε καὶ
[4, 11]	φερομένων ὑπεροχὴν τάδε· ὁρῶμεν γὰρ	τὰ	μείζω ῥοπὴν ἔχοντα ἢ βάρους
[4, 20]	ἐφ' ὧν γὰρ λέγεται, διαφέρει·	τὰ	μὲν γὰρ κύνες, τὰ δ'
[4, 17]	συμβέβηκεν· ᾗ δ' ἀριθμεῖ, ἀριθμός	τὰ	μὲν γὰρ πέρατα ἐκείνου μόνον
[4, 19]	καὶ τὸ περιττὸν καὶ ἄρτιον	(τὰ	μὲν γὰρ τοῦ ἀριθμοῦ τι,
[4, 14]	ἢ ἔνια· τοῦ δὲ χρόνου	τὰ	μὲν γέγονε τὰ δὲ μέλλει,
[4, 7]	καὶ μάνωσιν. ὥσπερ δ' ἐλέχθη,	τὰ	μέν ἐστιν ἐν τόπῳ κατὰ
[4, 19]	ὅσα μὲν περιέχει ὁ χρόνος,	τὰ	μὲν ἦν, οἷον Ὅμηρός ποτε
[4, 7]	ὥσπερ σωρός, κατ' ἐνέργειαν. καὶ	τὰ	μὲν καθ' αὑτά (οἷον πᾶν
[4, 7]	διὸ κἂν ὕδωρ γένηται τοιοῦτο,	τὰ	μὲν μόρια κινήσεται αὐτοῦ (περιέχεται
[4, 3]	σῶμα δ' οὐδέν· ἔστι δὲ	τὰ	μὲν τῶν αἰσθητῶν στοιχεῖα σώματα,
[4, 17]	γραμμῆς μᾶλλον καὶ οὐχ ὡς	τὰ	μέρη, διά τε τὸ εἰρημένον
[4, 14]	ἀνάγκη, ὅτε ἔστιν, ἤτοι πάντα	τὰ	μέρη εἶναι ἢ ἔνια· τοῦ
[4, 5]	αὑτῷ· λέγεται γὰρ καὶ κατὰ	τὰ	μέρη, οἷον λευκὸς ὅτι ἡ
[4, 7]	ὁμοιομερές, κατὰ δύναμιν ἐν τόπῳ	τὰ	μέρη, ὅταν δὲ χωρισθῇ μὲν
[4, 5]	μέρεσιν· οὐ γάρ ἐστι παρὰ	τὰ	μέρη τὸ ὅλον. ἄλλον δὲ
[4, 2]	ἔχει δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ ὡς	τὰ	μόνον λεγόμενα διὰ θέσιν, οὐκ
[4, 6]	καὶ τοῦ ἀέρος ταὐτὸ ποιήσει	τὰ	μόρια πάντα ἐν τῷ ὅλῳ
[4, 6]	ἐνδεχόμενον κινεῖσθαι καθ' αὑτό, οἷον	τὰ	μόρια τοῦ σώματος καὶ ὁ
[4, 6]	ἀὴρ καὶ τὸ ὕδωρ ἢ	τὰ	μόρια τοῦ ὕδατος, ἀλλ' οὐκ
[4, 14]	ὂν ἀνάγκη ἐφθάρθαι ποτέ, καὶ	τὰ	νῦν ἅμα μὲν ἀλλήλοις οὐκ
[4, 20]	καὶ τοῦ μέλλοντος· ὥστ' ἐπεὶ	τὰ	νῦν ἐν χρόνῳ, καὶ τὸ
[4, 16]	καὶ δύο εἴπῃ ἡ ψυχὴ	τὰ	νῦν, τὸ μὲν πρότερον τὸ
[4, 14]	γὰρ ἀδύνατον ἐχόμενα εἶναι ἀλλήλων	τὰ	νῦν, ὥσπερ στιγμὴν στιγμῆς. εἴπερ
[4, 3]	οὔθ' ὡς τέλος, οὔτε κινεῖ	τὰ	ὄντα. ἔτι δὲ καὶ αὐτὸς
[4, 4]	γὰρ ἀφαιρεθῇ τὸ πέρας καὶ	τὰ	πάθη τῆς σφαίρας, λείπεται οὐδὲν
[4, 6]	εἶναι· φαίνεται γὰρ οὐ μόνον	τὰ	πέρατα τοῦ ἀγγείου εἶναι ὁ
[4, 7]	τόπος· ἅμα γὰρ τῷ πεπερασμένῳ	τὰ	πέρατα. Ὧι μὲν οὖν σώματι
[4, 19]	τὸ ἔν τινι οὕτω, πάντα	τὰ	πράγματα ἐν ὁτῳοῦν ἔσται, καὶ
[4, 11]	κενόν. ἔτι νῦν μὲν κινεῖται	τὰ	ῥιπτούμενα τοῦ ὤσαντος οὐχ ἁπτομένου,
[4, 4]	μὲν κοινός, ἐν ᾧ ἅπαντα	τὰ	σώματά ἐστιν, ὁ δ' ἴδιος,
[4, 2]	ἐστί τι ὁ τόπος παρὰ	τὰ	σώματα, καὶ πᾶν σῶμα αἰσθητὸν
[4, 10]	τόπον φάσκουσιν εἶναί τι παρὰ	τὰ	σώματα τὰ ἐμπίπτοντα καὶ τοῖς
[4, 10]	οὐδενὸς ὄντος διαστήματος χωριστοῦ παρὰ	τὰ	σώματα τὰ κινούμενα. καὶ τοῦτο
[4, 13]	κενὸν ὅτι ἀκίνητον· ἀσύμβλητα γὰρ	τὰ	τάχη. ἐπεὶ δὲ κενὸν μὲν
[4, 6]	τὸ τί ἐστιν ἀποδοθήσεται, ὥστε	τά	τε ἀπορούμενα λύεσθαι, καὶ τὰ
[4, 1]	πῶς ἔστι, καὶ τί ἐστιν.	τά	τε γὰρ ὄντα πάντες ὑπολαμβάνουσιν
[4, 14]	ἑνὶ {τῷ} νῦν ἐστιν, εἰ	τά	τε πρότερον καὶ τὰ ὕστερον
[4, 11]	καὶ τὸ ὑπερεχόμενον, ὥστε ἔσται	τὰ	τέτταρα ὅσῳ τε ὑπερέχει καὶ
[4, 11]	μηδὲν πρὸς ἀριθμόν. εἰ γὰρ	τὰ	τέτταρα τῶν τριῶν ὑπερέχει ἑνί,
[4, 2]	τῶν ἓξ διαστάσεων. ἔστι δὲ	τὰ	τοιαῦτα οὐ μόνον πρὸς ἡμᾶς,
[4, 19]	ἔστιν οὔτε ἔσται. ἔστι δὲ	τὰ	τοιαῦτα τῶν μὴ ὄντων, ὅσων
[4, 3]	τοῦ ὕδατος ἐπίπεδα, ἔσται πάλιν	τὰ	τοῦ ἀέρος. ἀλλὰ μὴν οὐδεμίαν
[4, 3]	λόγος· ὅπου γὰρ ἦν πρότερον	τὰ	τοῦ ὕδατος ἐπίπεδα, ἔσται πάλιν
[4, 6]	τούτων δ' ὅτι οὐκ ἐνδέχεται	τὰ	τρία εἶναι, φανερόν· ἀλλὰ διὰ
[4, 5]	ὕλῃ. ἔτι ὡς ἐν βασιλεῖ	τὰ	τῶν Ἑλλήνων καὶ ὅλως ἐν
[4, 14]	εἰ τά τε πρότερον καὶ	τὰ	ὕστερον ἐν τῷ νῦν τῳδί
[4, 11]	δι' ὧν φέρονται, ταῦτα συμβαίνει,	κατὰ	δὲ τὴν τῶν φερομένων ὑπεροχὴν
[4, 13]	ταύτην τὴν ἐναντίωσιν φορᾶς ποιητικά,	κατὰ	δὲ τὸ σκληρὸν καὶ μαλακὸν
[4, 7]	μὲν συνεχὲς ᾖ τὸ ὁμοιομερές,	κατὰ	δύναμιν ἐν τόπῳ τὰ μέρη,
[4, 7]	τὰ μέν ἐστιν ἐν τόπῳ	κατὰ	δύναμιν, τὰ δὲ κατ' ἐνέργειαν.
[4, 19]	τὸ μὲν τοῦ χρόνου διαίρεσις	κατὰ	δύναμιν, τὸ δὲ πέρας ἀμφοῖν
[4, 8]	συνεχοῦς. οὗτοι μὲν οὖν οὐ	κατὰ	θύρας πρὸς τὸ πρόβλημα ἀπαντῶσιν,
[4, 11]	φερόμενα τὸ ἴσον χωρίον, καὶ	κατὰ	λόγον ὃν ἔχουσι τὰ μεγέθη
[4, 18]	ὁ εἷς ἢ οἱ δύο,	κατὰ	μέγεθος δ' οὐκ ἔστιν. φανερὸν
[4, 18]	ὁμοίως καὶ χρόνος· ἐλάχιστος γὰρ	κατὰ	μὲν ἀριθμόν ἐστιν ὁ εἷς
[4, 5]	αὐτὸς ἀμφορεὺς ἀλλ' ᾗ ἐκεῖνος.	κατὰ	μὲν οὖν τὸ εἶναι ὅτι
[4, 20]	τὸ γὰρ θᾶττον καὶ βραδύτερον	κατὰ	πᾶσάν ἐστιν μεταβολήν (ἐν πᾶσι
[4, 6]	ἐνεργείᾳ, τὸ δὲ κατὰ συμβεβηκός·	κατὰ	συμβεβηκὸς δὲ τὸ μὲν ἐνδεχόμενον
[4, 19]	καθ' αὑτό, τῶν δ' ἄλλων	κατὰ	συμβεβηκός, δῆλον ὅτι ὧν τὸ
[4, 5]	ἐν τούτῳ. ἀλλὰ μὴν οὐδὲ	κατὰ	συμβεβηκὸς ἐνδέχεται· ἅμα γὰρ δύο
[4, 6]	καθ' αὑτὸ ἐνεργείᾳ, τὸ δὲ	κατὰ	συμβεβηκός· κατὰ συμβεβηκὸς δὲ τὸ
[4, 6]	δ' οὐκ ἐνδεχόμενα ἀλλ' αἰεὶ	κατὰ	συμβεβηκός, οἷον ἡ λευκότης καὶ
[4, 7]	τῶν μορίων ἐστίν) τὰ δὲ	κατὰ	συμβεβηκός, οἷον ἡ ψυχὴ καὶ
[4, 19]	κινήσεως, ἔσται καὶ ἠρεμίας μέτρον	{κατὰ	συμβεβηκός} πᾶσα γὰρ ἠρεμία ἐν
[4, 19]	γενέσεως δὲ καὶ τοῦ εἶναι	κατὰ	συμβεβηκός. σημεῖον δὲ ἱκανὸν ὅτι
[4, 5]	ἐν αὑτῷ· λέγεται γὰρ καὶ	κατὰ	τὰ μέρη, οἷον λευκὸς ὅτι
[4, 5]	ἡ δ' ἐπιστήμη ἐν ψυχῇ·	κατὰ	ταῦτα δὲ αἱ προσηγορίαι μέρη
[4, 13]	γὰρ πυκνὸν καὶ τὸ μανὸν	κατὰ	ταύτην τὴν ἐναντίωσιν φορᾶς ποιητικά,
[4, 19]	ἑνότης· ἔστι δὲ ταὐτὸ καὶ	κατὰ	ταὐτὸ ἡ διαίρεσις καὶ ἡ
[4, 20]	χρόνος καὶ ἡ κίνησις ἅμα	κατά	τε δύναμιν καὶ κατ' ἐνέργειαν;
[4, 20]	(ἐναντίως δὲ λέγεται τὸ πρότερον	κατά	τε τὸν παρεληλυθότα χρόνον καὶ
[4, 11]	τὸ τοῦ Β τῷ Δ,	κατὰ	τὴν ἀναλογίαν τοῦ ἐμποδίζοντος σώματος.
[4, 9]	τὸ μὴ πλῆρες αἰσθητοῦ σώματος	κατὰ	τὴν ἁφήν· αἰσθητὸν δ' ἐστὶ
[4, 9]	τὴν ἁφήν· αἰσθητὸν δ' ἐστὶ	κατὰ	τὴν ἁφὴν τὸ βάρος ἔχον
[4, 20]	τὴν περιφερῆ κινεῖται ἢ ἄμφω	κατὰ	τὴν εὐθεῖαν· ὁμοίως δὲ καὶ
[4, 2]	οὐκ ἀεὶ τὸ αὐτό, ἀλλὰ	κατὰ	τὴν θέσιν, ὅπως ἂν στραφῶμεν,
[4, 2]	ὄντα γὰρ ἐν τόπῳ ὅμως	κατὰ	τὴν θέσιν τὴν πρὸς ἡμᾶς
[4, 20]	ἐπὶ τῆς φορᾶς, εἰ ἄμφω	κατὰ	τὴν περιφερῆ κινεῖται ἢ ἄμφω
[4, 20]	πρότερον γὰρ καὶ ὕστερον λέγομεν	κατὰ	τὴν πρὸς τὸ νῦν ἀπόστασιν,
[4, 20]	καὶ ἀρχὴν ὥσπερ ἂν εἰ	κατά	τινα περίοδον. καὶ γὰρ ὁ
[4, 20]	πρότερον μεταβάλλον εἰς τὸ ὑποκείμενον	κατὰ	τὸ αὐτὸ διάστημα καὶ ὁμαλὴν
[4, 19]	νῦν· ἅμα γὰρ ἂν καὶ	κατὰ	τὸ αὐτὸ τἀναντία ἂν εἴη.
[4, 11]	πῶς ἔσται μηδεμιᾶς οὔσης διαφορᾶς	κατὰ	τὸ κενὸν καὶ τὸ ἄπειρον;
[4, 17]	χρόνος τῷ νῦν, καὶ διῄρηται	κατὰ	τὸ νῦν· ἀκολουθεῖ γὰρ καὶ
[4, 18]	ὁ χρόνος ἀριθμός ἐστιν κινήσεως	κατὰ	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον, καὶ
[4, 16]	ἐστιν ὁ χρόνος, ἀριθμὸς κινήσεως	κατὰ	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον. οὐκ
[4, 6]	εἰ μὴ κίνησις ἦν ἡ	κατὰ	τόπον· διὰ γὰρ τοῦτο καὶ
[4, 1]	ἡ κοινὴ μάλιστα καὶ κυριωτάτη	κατὰ	τόπον ἐστίν, ἣν καλοῦμεν φοράν.
[4, 10]	γὰρ δὴ ἡ κίνησις ἡ	κατὰ	τόπον καὶ τοῖς τὸν τόπον
[4, 10]	ἐνδέχεται. ἀλλὰ δὴ οὐδὲ τὴν	κατὰ	τόπον κίνησιν· ἅμα γὰρ ἐνδέχεται
[4, 11]	κενὸν εἶναι, εἴπερ ἔσται ἡ	κατὰ	τόπον κίνησις, ἀποκεκριμένον καθ' αὑτό·
[4, 8]	ἓν μὲν ὅτι κίνησις ἡ	κατὰ	τόπον οὐκ ἂν εἴη (αὕτη
[4, 11]	γὰρ αἴτιον εἶναι κινήσεως τῆς	κατὰ	τόπον, ταύτης δ' οὐκ ἔστιν.
[4, 6]	τὸ περιεχόμενον σῶμα τὸ κινητὸν	κατὰ	φοράν. δοκεῖ δὲ μέγα τι
[4, 7]	αὑτά (οἷον πᾶν σῶμα ἢ	κατὰ	φορὰν ἢ κατ' αὔξησιν κινητὸν
[4, 11]	πᾶσα κίνησις ἢ βίᾳ ἢ	κατὰ	φύσιν. ἀνάγκη δὲ ἄν περ
[4, 11]	κατὰ φύσιν) ὥστ' εἰ μὴ	κατὰ	φύσιν ἔστιν ἑκάστῳ τῶν φυσικῶν
[4, 11]	ἡ> βίαιος, εἶναι καὶ τὴν	κατὰ	φύσιν (ἡ μὲν γὰρ βίαιος
[4, 11]	δὲ παρὰ φύσιν ὑστέρα τῆς	κατὰ	φύσιν) ὥστ' εἰ μὴ κατὰ
[4, 14]	ἔτι εἰ τὸ ἅμα εἶναι	κατὰ	χρόνον καὶ μήτε πρότερον μήτε
[4, 19]	ἔν τινι οὕτω, πάντα τὰ	πράγματα	ἐν ὁτῳοῦν ἔσται, καὶ ὁ
[4, 20]	γὰρ κύκλον εἶναι τὰ ἀνθρώπινα	πράγματα,	καὶ τῶν ἄλλων τῶν κίνησιν
[4, 19]	χρόνου τί ἐστιν) τὰ δὲ	πράγματα	ὡς ἐν ἀριθμῷ τῷ χρόνῳ
[4, 3]	γὰρ τὸ γένος αὐτοῦ πρῶτον.	διαστήματα	μὲν οὖν ἔχει τρία, μῆκος
[4, 8]	τροφὴν σῶμα εἶναι, δύο δὲ	σώματα	ἀδύνατον ἅμα εἶναι. μαρτύριον δὲ
[4, 3]	τὰ μὲν τῶν αἰσθητῶν στοιχεῖα	σώματα,	ἐκ δὲ τῶν νοητῶν οὐδὲν
[4, 10]	οὐ σώματι, ἢ ἐνδέχεται δύο	σώματα	ἐν ταὐτῷ εἶναι (ἀπορίαν οὖν
[4, 7]	στιγμῆς εἶναι τόπον, οὔτε δύο	σώματα	ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ, οὔτε
[4, 4]	κοινός, ἐν ᾧ ἅπαντα τὰ	σώματά	ἐστιν, ὁ δ' ἴδιος, ἐν
[4, 3]	ταὐτῷ γὰρ ἂν εἴη δύο	σώματα.	ἔτι εἴπερ ἔστι σώματος τόπος
[4, 2]	τι ὁ τόπος παρὰ τὰ	σώματα,	καὶ πᾶν σῶμα αἰσθητὸν ἐν
[4, 12]	μεθιστάμενος, ὃ καὶ τὰ ἄλλα	σώματα	πάντ' ἔχει. ὥστ' εἰ τοῦ
[4, 10]	φάσκουσιν εἶναί τι παρὰ τὰ	σώματα	τὰ ἐμπίπτοντα καὶ τοῖς τὸ
[4, 10]	ὄντος διαστήματος χωριστοῦ παρὰ τὰ	σώματα	τὰ κινούμενα. καὶ τοῦτο δῆλον
[4, 8]	ἂν καὶ ὁποσαοῦν εἶναι ἅμα	σώματα·	τὴν γὰρ διαφοράν, δι' ἣν
[4, 15]	ἢ ὥστε περὶ αὐτοῦ τὰ	ἀδύνατα	ἐπισκοπεῖν. ἐπεὶ δὲ δοκεῖ μάλιστα
[4, 6]	περιεχομένου. ἔστι μὲν οὖν ἄμφω	πέρατα,	ἀλλ' οὐ τοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ
[4, 17]	ἀριθμεῖ, ἀριθμός τὰ μὲν γὰρ	πέρατα	ἐκείνου μόνον ἐστὶν οὗ ἐστιν
[4, 17]	ἐκείνου μόνον ἐστὶν οὗ ἐστιν	πέρατα,	ὁ δ' ἀριθμὸς ὁ τῶνδε
[4, 6]	φαίνεται γὰρ οὐ μόνον τὰ	πέρατα	τοῦ ἀγγείου εἶναι ὁ τόπος,
[4, 7]	ἅμα γὰρ τῷ πεπερασμένῳ τὰ	πέρατα.	Ὧι μὲν οὖν σώματι ἔστι
[4, 6]	μεταξὺ τῶν ἐσχάτων, ἢ τὰ	ἔσχατα	εἰ μὴ ἔστι μηδὲν διάστημα
[4, 17]	καὶ τελευτή, ἀλλ' ὡς τὰ	ἔσχατα	τῆς γραμμῆς μᾶλλον καὶ οὐχ
[4, 6]	εἶναι· ἐν ταὐτῷ γὰρ τὰ	ἔσχατα	τοῦ περιέχοντος καὶ τοῦ περιεχομένου.
[4, 6]	ἐν γὰρ τῷ αὐτῷ τὰ	ἔσχατα	τῶν ἁπτομένων. καὶ συνεχὲς μὲν
[4, 5]	αὐτοῦ περὶ τῆς οὐσίας, εἴρηται.	~Μετὰ	δὲ ταῦτα ληπτέον ποσαχῶς ἄλλο
[4, 6]	οἶνος· ἡ μὲν γὰρ χεὶρ	μετὰ	τοῦ σώματος κινεῖται, τὸ δὲ
[4, 8]	καὶ τὸν οἶνόν φασι δέχεσθαι	μετὰ	τῶν ἀσκῶν τοὺς πίθους, ὡς
[4, 18]	καὶ ποσὰ καὶ συνεχῆ καὶ	διαιρετὰ	εἶναι· διὰ μὲν γὰρ τὸ
[4, 13]	καὶ τὸ κενὸν ὅτι ἀκίνητον·	ἀσύμβλητα	γὰρ τὰ τάχη. ἐπεὶ δὲ
[4, 20]	χρόνος δὲ ταῦτ' ἐστὶν ᾗ	ἀριθμητά	ἐστιν. ἀπορήσειε δ' ἄν τις
[4, 19]	ὅσα μὲν οὖν φθαρτὰ καὶ	γενητὰ	καὶ ὅλως ὁτὲ μὲν ὄντα
[4, 20]	ἀριθμός γε ὤν, ταῦτα δὲ	κινητὰ	πάντα (ἐν τόπῳ γὰρ πάντα)
[4, 13]	ὥσπερ ὅτι ἐν τῷ κενῷ	ἀκίνητα	πάντα, οὕτω καὶ τὸ κενὸν
[4, 13]	ἐκ μικρότητος, ὁτὲ δ' εἰς	μικρότητα	ἐκ μεγέθους. ὁμοίως τοίνυν κἂν
[4, 19]	τὸ ἐν ἀναισθήτῳ χρόνῳ διὰ	μικρότητα	ἐκστάν· μεταβολὴ δὲ πᾶσα φύσει
[4, 9]	ἁφὴν τὸ βάρος ἔχον ἢ	κουφότητα	(διὸ κἂν ἀπορήσειέ τις, τί
[4, 9]	ὃ ἂν ἔχῃ βάρος ἢ	κουφότητα.	συμβαίνει οὖν ἐκ συλλογισμοῦ τοῦτο
[4, 14]	ἐστὶν ἢ τῶν μὴ ὄντων,	εἶτα	τίς ἡ φύσις αὐτοῦ. ὅτι
[4, 2]	μὲν πρώτιστα χάος γένετ' αὐτὰρ	ἔπειτα	γαῖ' εὐρύστερνος, ὡς δέον πρῶτον
[4, 11]	ὅτι ἐμποδίζει μάλιστα μὲν ἀντιφερόμενον,	ἔπειτα	καὶ μένον· μᾶλλον δὲ τὸ
[4, 13]	τὸ πῦρ μανὸν εἶναί φασιν)	ἔπειτα	κινήσεως αἴτιον οὐχ οὕτω τὸ
[4, 19]	ἐκστατικόν. ἐν δὲ τῷ χρόνῳ	πάντα	γίγνεται καὶ φθείρεται· διὸ καὶ
[4, 2]	τὸ νομίζειν, ὥσπερ οἱ πολλοί,	πάντα	εἶναί που καὶ ἐν τόπῳ.
[4, 20]	γε ὤν, ταῦτα δὲ κινητὰ	πάντα	(ἐν τόπῳ γὰρ πάντα) ὁ
[4, 6]	ἀέρος ταὐτὸ ποιήσει τὰ μόρια	πάντα	ἐν τῷ ὅλῳ ὅπερ ἅπαν
[4, 7]	γὰρ μόρια ἐν τόπῳ πως	πάντα·	ἐπὶ τῷ κύκλῳ γὰρ περιέχει
[4, 15]	ὅτι ἔν τε τῷ χρόνῳ	πάντα	ἐστὶν καὶ ἐν τῇ τοῦ
[4, 7]	διὰ τοῦτο ἐν τῷ οὐρανῷ	πάντα·	ὁ γὰρ οὐρανὸς τὸ πᾶν
[4, 20]	κινητὰ πάντα (ἐν τόπῳ γὰρ	πάντα)	ὁ δὲ χρόνος καὶ ἡ
[4, 13]	ὅτι ἐν τῷ κενῷ ἀκίνητα	πάντα,	οὕτω καὶ τὸ κενὸν ὅτι
[4, 19]	ἐν χρόνῳ ὄντος· διὸ ἀνάγκη	πάντα	τὰ ἐν χρόνῳ ὄντα περιέχεσθαι
[4, 14]	ᾖ, ἀνάγκη, ὅτε ἔστιν, ἤτοι	πάντα	τὰ μέρη εἶναι ἢ ἔνια·
[4, 19]	ἔσται τὸ ἔν τινι οὕτω,	πάντα	τὰ πράγματα ἐν ὁτῳοῦν ἔσται,
[4, 6]	χωριστὸν εἶναι, πρὸς δὲ τούτοις	πάντα	τόπον ἔχειν τὸ ἄνω καὶ
[4, 20]	φθοράν. τοῦτο δέ, ὅτι ταῦτα	πάντα	τῷ χρόνῳ κρίνεται, καὶ λαμβάνει
[4, 4]	ὁ μὲν κοινός, ἐν ᾧ	ἅπαντα	τὰ σώματά ἐστιν, ὁ δ'
[4, 11]	ἢ διὰ τὸ ὠθεῖν τὸν	ὠσθέντα	ἀέρα θάττω κίνησιν τῆς τοῦ
[4, 2]	δὲ καὶ τὰ μαθηματικά· οὐκ	ὄντα	γὰρ ἐν τόπῳ ὅμως κατὰ
[4, 19]	ὑπὸ τοῦ χρόνου ὡς οὐκ	ὄντα	ἐν χρόνῳ. ἐπεὶ δ' ἐστὶν
[4, 3]	ὡς τέλος, οὔτε κινεῖ τὰ	ὄντα.	ἔτι δὲ καὶ αὐτὸς εἰ
[4, 19]	ὥστε φανερὸν ὅτι τὰ αἰεὶ	ὄντα,	ᾗ αἰεὶ ὄντα, οὐκ ἔστιν
[4, 19]	γενητὰ καὶ ὅλως ὁτὲ μὲν	ὄντα	ὁτὲ δὲ μή, ἀνάγκη ἐν
[4, 5]	καὶ ὁ οἶνος χωρὶς μὲν	ὄντα	οὐ μέρη, ἅμα δέ· διὸ
[4, 19]	τὰ αἰεὶ ὄντα, ᾗ αἰεὶ	ὄντα,	οὐκ ἔστιν ἐν χρόνῳ· οὐ
[4, 1]	τί ἐστιν. τά τε γὰρ	ὄντα	πάντες ὑπολαμβάνουσιν εἶναί που (τὸ
[4, 19]	ἀνάγκη πάντα τὰ ἐν χρόνῳ	ὄντα	περιέχεσθαι ὑπὸ χρόνου, ὥσπερ καὶ
[4, 5]	ταῦτα δὲ αἱ προσηγορίαι μέρη	ὄντα,	ὥς γε ἐν ἀνθρώπῳ (ὁ
[4, 8]	ἄλλον δ' ὅτι φαίνεται ἔνια	συνιόντα	καὶ πιλούμενα, οἷον καὶ τὸν
[4, 20]	τὸν παρεληλυθότα χρόνον καὶ τὸν	μέλλοντα·	ἐν μὲν γὰρ τῷ παρεληλυθότι
[4, 10]	ἐκπυρηνίζειν (οἷον ὕδατος συνθλιβομένου τὸν	ἐνόντα	ἀέρα) καὶ αὐξάνεσθαι οὐ μόνον
[4, 10]	κενὸν ἀλλὰ διὰ τὸ τὰ	ἐνόντα	ἐκπυρηνίζειν (οἷον ὕδατος συνθλιβομένου τὸν
[4, 8]	τοὺς πίθους, ὡς εἰς τὰ	ἐνόντα	κενὰ συνιόντος τοῦ πυκνουμένου σώματος.
[4, 2]	γεηρά, ὡς οὐ τῇ θέσει	διαφέροντα	μόνον ἀλλὰ καὶ τῇ δυνάμει.
[4, 10]	τι παρὰ τὰ σώματα τὰ	ἐμπίπτοντα	καὶ τοῖς τὸ κενόν. αἴτιον
[4, 2]	τι ἔτυχεν, ἀλλ' ὅπου τὰ	ἔχοντα	βάρος καὶ τὰ γεηρά, ὡς
[4, 13]	εἶναι χωριστὸν ὥσπερ μηδὲ τόπον	ἔχοντα	διάστημα αὑτοῦ, οὐδὲ μανὸν οὕτως·
[4, 11]	ὁρῶμεν γὰρ τὰ μείζω ῥοπὴν	ἔχοντα	ἢ βάρους ἢ κουφότητος, ἐὰν
[4, 2]	μόνον λεγόμενα διὰ θέσιν, οὐκ	ἔχοντα	φύσει τούτων ἕκαστον. ἔτι οἱ
[4, 3]	στοιχείων οἷόν τε εἶναι τοιαύτην	ἔχοντα	φύσιν, οὔτε τῶν σωματικῶν οὔτε
[4, 6]	τὰ δοκοῦντα ὑπάρχειν τῷ τόπῳ	ὑπάρχοντα	ἔσται, καὶ ἔτι τὸ τῆς
[4, 6]	τε ἀπορούμενα λύεσθαι, καὶ τὰ	δοκοῦντα	ὑπάρχειν τῷ τόπῳ ὑπάρχοντα ἔσται,
[4, 19]	συνέχει γὰρ τὸν χρόνον τὸν	παρεληλυθότα	καὶ ἐσόμενον, καὶ πέρας χρόνου
[4, 20]	τὸ πρότερον κατά τε τὸν	παρεληλυθότα	χρόνον καὶ τὸν μέλλοντα· ἐν
[4, 7]	ἁπτόμενον μὴ βίᾳ, συγγενές· καὶ	συμπεφυκότα	μὲν ἀπαθῆ, ἁπτόμενα δὲ παθητικὰ
[4, 20]	οἱ δ' ἵπποι, ἑκάτεροι δ'	ἑπτά,	ὁ αὐτὸς ἀριθμός. οὕτω δὲ
[4, 19]	ἢ κινεῖσθαι. ὅσα μὲν οὖν	φθαρτὰ	καὶ γενητὰ καὶ ὅλως ὁτὲ
[4, 5]	αὑτῷ εἶναι. ὥστ' εἰ ὅτι	μάλιστα	ἐν ἀλλήλοις εἶεν, ὁ μὲν
[4, 1]	καὶ τῆς κινήσεως ἡ κοινὴ	μάλιστα	καὶ κυριωτάτη κατὰ τόπον ἐστίν,
[4, 15]	ἀδύνατα ἐπισκοπεῖν. ἐπεὶ δὲ δοκεῖ	μάλιστα	κίνησις εἶναι καὶ μεταβολή τις
[4, 19]	καὶ μηδὲν κινούμενον. καὶ ταύτην	μάλιστα	λέγειν εἰώθαμεν ὑπὸ τοῦ χρόνου
[4, 11]	οὗ φέρεται αἴτιον, ὅτι ἐμποδίζει	μάλιστα	μὲν ἀντιφερόμενον, ἔπειτα καὶ μένον·
[4, 20]	ἡ κυκλοφορία ἡ ὁμαλὴς μέτρον	μάλιστα,	ὅτι ὁ ἀριθμὸς ὁ ταύτης
[4, 7]	μὲν ἄνω τὸ δὲ κάτω	μάλιστα	πᾶσι κυρίως, ὅτι τὸ μὲν
[4, 17]	νῦν ἔστιν) καὶ γνώριμον δὲ	μάλιστα	τοῦτ' ἔστιν· καὶ γὰρ ἡ
[4, 6]	ἔσται φανερόν· οὕτω γὰρ ἂν	κάλλιστα	δεικνύοιτο ἕκαστον. πρῶτον μὲν οὖν
[4, 2]	χάος. λέγει γοῦν πάντων μὲν	πρώτιστα	χάος γένετ' αὐτὰρ ἔπειτα γαῖ'
[4, 19]	καίτοι συνεχὴς ὁ χρόνος εἰς	αὐτά,	ἀλλ' ὅτι οὐκ ἐγγύς. τὸ
[4, 16]	τῷ ἄλλο καὶ ἄλλο ὑπολαβεῖν	αὐτά,	καὶ μεταξύ τι αὐτῶν ἕτερον·
[4, 20]	αὐτά, ὥσπερ οὐδὲ τρίγωνα τὰ	αὐτὰ	τὸ ἰσόπλευρον καὶ τὸ σκαληνές,
[4, 20]	ἡ αὐτὴ οὐδὲ δέκα τὰ	αὐτά,	ὥσπερ οὐδὲ τρίγωνα τὰ αὐτὰ
[4, 7]	ἐνέργειαν. καὶ τὰ μὲν καθ'	αὑτά	(οἷον πᾶν σῶμα ἢ κατὰ
[4, 12]	καὶ τόπου; καὶ εἰ δύο	τοιαῦτα,	διὰ τί οὐ καὶ ὁποσαοῦν
[4, 8]	οἱ δ' οὔ φασι, σχεδὸν	τοιαῦτα	καὶ τοσαῦτά ἐστιν. ~Πρὸς δὲ
[4, 2]	ἓξ διαστάσεων. ἔστι δὲ τὰ	τοιαῦτα	οὐ μόνον πρὸς ἡμᾶς, τὸ
[4, 19]	καὶ τὸ πρότερον καὶ ὅσα	τοιαῦτα	οὕτως ἐν χρόνῳ ὡς ἐν
[4, 19]	οὔτε ἔσται. ἔστι δὲ τὰ	τοιαῦτα	τῶν μὴ ὄντων, ὅσων τἀντικείμενα
[4, 8]	οὔ φασι, σχεδὸν τοιαῦτα καὶ	τοσαῦτά	ἐστιν. ~Πρὸς δὲ τὸ ποτέρως
[4, 6]	ἡ λευκότης καὶ ἡ ἐπιστήμη·	ταῦτα	γὰρ οὕτω μεταβέβληκε τὸν τόπον,
[4, 2]	μὲν ἄνω τὸ δὲ κάτω·	ταῦτα	δ' ἐστὶ τόπου μέρη καὶ
[4, 5]	δ' ἐπιστήμη ἐν ψυχῇ· κατὰ	ταῦτα	δὲ αἱ προσηγορίαι μέρη ὄντα,
[4, 19]	δὲ τὸ ἐναντίον μὴ αἰεί,	ταῦτα	δὲ δύναται καὶ εἶναι καὶ
[4, 20]	ἢ ἕξις, ἀριθμός γε ὤν,	ταῦτα	δὲ κινητὰ πάντα (ἐν τόπῳ
[4, 5]	καὶ ἕτερά γε τῷ εἴδει	ταῦτα,	καὶ ἄλλην φύσιν ἔχει ἑκάτερον
[4, 13]	εὐθύ) οἱ μὲν δὴ διὰ	ταῦτα	κενόν τι φαῖεν ἂν εἶναι,
[4, 5]	τῆς οὐσίας, εἴρηται. ~Μετὰ δὲ	ταῦτα	ληπτέον ποσαχῶς ἄλλο ἐν ἄλλῳ
[4, 5]	ἡ ὕλη καὶ ἡ μορφή.	ταῦτα	μὲν οὖν ἔστω διηπορημένα. ~Τί
[4, 9]	μηδέν ἐστι βαρὺ ἢ κοῦφον.	ταῦτα	μὲν οὖν, ὥσπερ εἴπομεν καὶ
[4, 20]	καὶ φθοράν. τοῦτο δέ, ὅτι	ταῦτα	πάντα τῷ χρόνῳ κρίνεται, καὶ
[4, 18]	μέγεθος εἶναι τοιοῦτον ἡ κίνησις	ταῦτα	πέπονθεν, διὰ δὲ τὴν κίνησιν
[4, 11]	οὖν διαφέρουσι δι' ὧν φέρονται,	ταῦτα	συμβαίνει, κατὰ δὲ τὴν τῶν
[4, 5]	ἀλλ' ἕτερον. ἐκείνου γάρ τι	ταῦτα	τοῦ ἐνόντος, καὶ ἡ ὕλη
[4, 10]	καὶ ὁ τόπος, καὶ διὰ	ταὐτά.	ἥκει γὰρ δὴ ἡ κίνησις
[4, 11]	διαφέρειν τὸ φερόμενον, ἐὰν τἆλλα	ταὐτὰ	ὑπάρχῃ, διὰ τὴν ὑπεροχὴν τοῦ
[4, 10]	τὸ κενὸν ἀλλὰ διὰ τὸ	τὰ	ἐνόντα ἐκπυρηνίζειν (οἷον ὕδατος συνθλιβομένου