Livre, Chap.
[4, 11]	λεπτοτέρου ὄντος τὸν ἐφ' ᾧ	Ε,	εἰ ἴσον τὸ μῆκος τὸ
[4, 11]	χρόνος διπλάσιος τοῦ ἐφ' ᾧ	Ε.	καὶ ἀεὶ δὴ ὅσῳ ἂν
[4, 11]	ἔχει ὁ χρόνος ἐφ' ᾧ	Ε	πρὸς τὸν ἐφ' ᾧ Η.
[4, 11]	τοῦ Δ, ὅσῳ ὑπερέχει τὸ	Ε	τοῦ Η, ἀντεστραμμένως δίεισι τῷ
[4, 11]	ἐλάττονι δὲ τοῦ ἐφ' οὗ	Ε,	τοῦτον ἕξει τὸν λόγον τὸ
[4, 4]	ῥᾴδιον γνωρίζειν. ἀλλὰ μὴν ὅτι	γε	ἀδύνατον ὁποτερονοῦν τούτων εἶναι τὸν
[4, 3]	φθειρομένων. ~οὐ μὴν ἀλλ' ἔχει	γε	ἀπορίαν, εἰ ἔστι, τί ἐστι,
[4, 16]	ἀλλὰ μὴν καὶ τὸν χρόνον	γε	γνωρίζομεν ὅταν ὁρίσωμεν τὴν κίνησιν,
[4, 5]	αἱ προσηγορίαι μέρη ὄντα, ὥς	γε	ἐν ἀνθρώπῳ (ὁ δὲ ἀμφορεὺς
[4, 6]	δόξειεν ἂν εἶναι τόπος, εἴ	γε	ἐν ἠρεμοῦντί τις σκοποίη καὶ
[4, 12]	ἀλλὰ μὴν καὶ ὁ κύβος	γε	ἔχει τοσοῦτον μέγεθος, ὅσον κατέχει
[4, 6]	τόπος καὶ ἕκαστον, δοκεῖ δέ	γε	ἴσος εἶναι, τοιοῦτος δ' ὁ
[4, 11]	τὴν τὸ Θ. δίεισι δέ	γε	κἂν ᾖ τι λεπτότητι διαφέρον
[4, 16]	μεταβολήν. ~Ἀλλὰ μὴν οὐδ' ἄνευ	γε	μεταβολῆς· ὅταν γὰρ μηδὲν αὐτοὶ
[4, 7]	ἔν τινι τόπῳ ἐστίν, εἴ	γε	μηδὲν αὐτὸν περιέχει σῶμα· ἐφ'
[4, 15]	χρόνος τίς ἐστι, περιφορὰ δέ	γε	οὔ· μέρος γὰρ περιφορᾶς τὸ
[4, 13]	ὅτε ἧττον ἦν θερμόν, ὥσπερ	γε	οὐδ' ἡ τοῦ μείζονος κύκλου
[4, 12]	ἔστιν τι, οὐ δοκεῖ δέ	γε	οὐδὲ τὸ ὕδωρ, εἰ ἦσαν
[4, 20]	τῶν ἄλλων) ἀλλὰ μὴν τό	γε	πρότερον ἐν χρόνῳ ἐστί· πρότερον
[4, 11]	κινήσεων οὐδεμία. ἀλλὰ μὴν φύσει	γε	πῶς ἔσται μηδεμιᾶς οὔσης διαφορᾶς
[4, 20]	καὶ τὸ σκαληνές, καίτοι σχῆμά	γε	ταὐτό, ὅτι τρίγωνα ἄμφω· ταὐτὸ
[4, 5]	οὐκέτι κατ' ἄλλο. καὶ ἕτερά	γε	τῷ εἴδει ταῦτα, καὶ ἄλλην
[4, 16]	χρόνος. ἀλλὰ μὴν καὶ ὅταν	γε	χρόνος δοκῇ γεγονέναι τις, ἅμα
[4, 20]	τι πάθος ἢ ἕξις, ἀριθμός	γε	ὤν, ταῦτα δὲ κινητὰ πάντα
[4, 14]	οὖσιν ἅμα ἂν εἴη· τοῦτο	δὲ	ἀδύνατον. ἀλλὰ μὴν οὐδ' αἰεὶ
[4, 4]	δ' ἕτερος τῆς ὕλης. δοκεῖ	δὲ	ἀεὶ τὸ ὄν που αὐτό
[4, 5]	ἐπιστήμη ἐν ψυχῇ· κατὰ ταῦτα	δὲ	αἱ προσηγορίαι μέρη ὄντα, ὥς
[4, 2]	καὶ ἐξ ἧς μετέβαλον. ἔτι	δὲ	αἱ φοραὶ τῶν φυσικῶν σωμάτων
[4, 7]	πού, οὐχ ὡς ἐν τόπῳ	δέ,	ἀλλ' ὡς τὸ πέρας ἐν
[4, 17]	ἄλλο τοιοῦτόν ἐστι) τῷ λόγῳ	δὲ	ἄλλο, ὥσπερ οἱ σοφισταὶ λαμβάνουσιν
[4, 6]	τόποι ἅμα ἔσονται. οὐκ ἔστι	δὲ	ἄλλος ὁ τόπος τοῦ μορίου,
[4, 5]	ὥς γε ἐν ἀνθρώπῳ (ὁ	δὲ	ἀμφορεὺς καὶ ὁ οἶνος χωρὶς
[4, 11]	βίᾳ ἢ κατὰ φύσιν. ἀνάγκη	δὲ	ἄν περ ᾖ ἡ> βίαιος,
[4, 14]	μὲν ἀλλήλοις οὐκ ἔσται, ἐφθάρθαι	δὲ	ἀνάγκη ἀεὶ τὸ πρότερον. ἐν
[4, 8]	ἐναπολαμβάνοντες ἐν ταῖς κλεψύδραις. οἱ	δὲ	ἄνθρωποι βούλονται κενὸν εἶναι διάστημα
[4, 18]	ἁπλῶς ἐστὶν ἡ δυάς· τὶς	δὲ	ἀριθμὸς ἔστι μὲν ὡς ἔστιν,
[4, 18]	συνεχής (συνεχοῦς γάρ) φανερόν. Ἐλάχιστος	δὲ	ἀριθμὸς ὁ μὲν ἁπλῶς ἐστὶν
[4, 18]	συνεχής, μακρὸς καὶ βραχύς, ᾗ	δὲ	ἀριθμός, πολὺς καὶ ὀλίγος. ταχὺς
[4, 6]	δὲ τὸ μὲν φορά, τὸ	δὲ	αὔξησις καὶ φθίσις· καὶ γὰρ
[4, 7]	ἄνω φερόμενόν ἐστι φύσει, τὸ	δὲ	βαρὺ τὸ κάτω, τὸ μὲν
[4, 6]	ὁ τόπος καὶ ἕκαστον, δοκεῖ	δέ	γε ἴσος εἶναι, τοιοῦτος δ'
[4, 11]	δίεισι τὴν τὸ Θ. δίεισι	δέ	γε κἂν ᾖ τι λεπτότητι
[4, 15]	μέρος χρόνος τίς ἐστι, περιφορὰ	δέ	γε οὔ· μέρος γὰρ περιφορᾶς
[4, 12]	ἀὴρ ἔστιν τι, οὐ δοκεῖ	δέ	γε οὐδὲ τὸ ὕδωρ, εἰ
[4, 18]	ἡ μὲν παροῦσα μία, ἡ	δὲ	γεγενημένη καὶ ἡ μέλλουσα ἑτέρα,
[4, 11]	τῷ πυρὶ μὲν ἄνω τῇ	δὲ	γῇ κάτω καὶ πρὸς τὸ
[4, 17]	ἡ στιγμὴ τῆς γραμμῆς· αἱ	δὲ	γραμμαὶ αἱ δύο τῆς μιᾶς
[4, 11]	τὸ μὲν Β ὕδωρ, τὸ	δὲ	Δ ἀήρ· ὅσῳ δὴ λεπτότερον
[4, 8]	αὐτοῖς οὐ ταὐτὸ ὄν. ἄρξασθαι	δὲ	δεῖ τῆς σκέψεως λαβοῦσιν ἅ
[4, 8]	ἀδύνατον εἶναι δέξασθαί τι. εἰ	δὲ	δέξεται καὶ ἔσται δύο ἐν
[4, 12]	τι ᾖ τὸ ἐντιθέμενον· ἐν	δὲ	δὴ τῷ κενῷ τοῦτο μὲν
[4, 15]	οὐκ ἔστιν κίνησις, φανερόν· μηδὲν	δὲ	διαφερέτω λέγειν ἡμῖν ἐν τῷ
[4, 6]	ὡς μέρος ἐν ὅλῳ· ὅταν	δὲ	διῃρημένον ᾖ καὶ ἁπτόμενον, ἐν
[4, 6]	τῷ σώματι ἡ χείρ, ὅταν	δὲ	διῃρημένον, οἷον ἐν τῷ κάδῳ
[4, 5]	μὲν ὄντα οὐ μέρη, ἅμα	δέ·	διὸ ὅταν ᾖ μέρη, ἔσται
[4, 15]	αὐτοῦ τὰ ἀδύνατα ἐπισκοπεῖν. ἐπεὶ	δὲ	δοκεῖ μάλιστα κίνησις εἶναι καὶ
[4, 4]	τὸ ἑκάστου εἶδός ἐστιν· ᾗ	δὲ	δοκεῖ ὁ τόπος εἶναι τὸ
[4, 6]	τοῦ οὐρανοῦ. καὶ ἡ ὕλη	δὲ	δόξειεν ἂν εἶναι τόπος, εἴ
[4, 19]	τῆς στιγμῆς μενούσης φανερόν. διαιρεῖ	δὲ	δυνάμει. καὶ ᾗ μὲν τοιοῦτο,
[4, 19]	τὸ ἐναντίον μὴ αἰεί, ταῦτα	δὲ	δύναται καὶ εἶναι καὶ μή,
[4, 9]	πρότερον, ἐκ συλλογισμοῦ συμβαίνει. ἄτοπον	δὲ	εἰ ἡ στιγμὴ κενόν· δεῖ
[4, 7]	ὕδωρ· οἷον ὕλη γάρ, τὸ	δὲ	εἶδος, τὸ μὲν ὕδωρ ὕλη
[4, 6]	κινεῖται ἀλλὰ μετ' ἐκείνου, διῃρημένον	δὲ	ἐν ἐκείνῳ· καὶ ἐάν τε
[4, 6]	διότι ἐν τῷ ἀέρι οὗτος	δὲ	ἐν τῷ οὐρανῷ· καὶ ἐν
[4, 7]	καὶ γὰρ τὸ μέρος, τὸ	δὲ	ἐν {τῷ} τόπῳ ὡς διαιρετὸν
[4, 9]	δὲ σῶμα ἐν τόπῳ, κενὸν	δὲ	ἐν ᾧ τόπῳ μηδέν ἐστι
[4, 16]	ὁ χρόνος ἐστί, φανερόν· ληπτέον	δέ,	ἐπεὶ ζητοῦμεν τί ἐστιν ὁ
[4, 19]	οἷον Ὅμηρός ποτε ἦν, τὰ	δὲ	ἔσται, οἷον τῶν μελλόντων τι,
[4, 19]	ὄντι εἶναι τότε κίνησιν. ἐπεὶ	δέ	ἐστιν ὡς ἐν ἀριθμῷ τὸ
[4, 5]	τι εἶναι πρώτως, δῆλον· ὃ	δὲ	Ζήνων ἠπόρει, ὅτι εἰ ὁ
[4, 19]	ᾗ τὸ μὲν κινούμενον τὸ	δὲ	ἠρεμοῦν· τὴν γὰρ κίνησιν αὐτῶν
[4, 20]	πᾶσι γὰρ οὕτω φαίνεται) λέγω	δὲ	θᾶττον κινεῖσθαι τὸ πρότερον μεταβάλλον
[4, 5]	τοῖς θερμοῖς ὡς ἕξις, τὸ	δὲ	θερμὸν ἐν σώματι ὡς πάθος.
[4, 19]	τοῦ εἶναι κατὰ συμβεβηκός. σημεῖον	δὲ	ἱκανὸν ὅτι γίγνεται μὲν οὐδὲν
[4, 19]	(πότε βαδίζεις; ἤδη βεβάδικα) τὸ	δὲ	Ἴλιον φάναι ἤδη ἑαλωκέναι οὐ
[4, 7]	τις μόριον ἢ ἀέρος. οὕτω	δὲ	καὶ ἀὴρ ἔχει πρὸς ὕδωρ·
[4, 7]	οὔ, κύκλῳ δ' ἔνια· τὰ	δὲ	καὶ ἄνω καὶ κάτω, ὅσα
[4, 3]	οὔτε κινεῖ τὰ ὄντα. ἔτι	δὲ	καὶ αὐτὸς εἰ ἔστι τι
[4, 18]	ἀριθμός, πολὺς καὶ ὀλίγος. ταχὺς	δὲ	καὶ βραδὺς οὐκ ἔστιν· οὐδὲ
[4, 11]	τοιοῦτον, ὥστε πάντῃ οἰσθήσεται. ἔτι	δὲ	καὶ ἐκ τῶνδε φανερὸν τὸ
[4, 4]	ὅτι ἐν τῇ γῇ, ὁμοίως	δὲ	καὶ ἐν ταύτῃ ὅτι ἐν
[4, 18]	τῶν ἵππων ἀριθμὸν αὐτόν. ὁμοίως	δὲ	καὶ ἐπὶ τοῦ χρόνου καὶ
[4, 20]	ἄμφω κατὰ τὴν εὐθεῖαν· ὁμοίως	δὲ	καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων) ἀλλὰ
[4, 8]	συνιόντος τοῦ πυκνουμένου σώματος. ἔτι	δὲ	καὶ ἡ αὔξησις δοκεῖ πᾶσι
[4, 19]	πως αὐτὸ καὶ πράττειν, φθείρεται	δὲ	καὶ μηδὲν κινούμενον. καὶ ταύτην
[4, 6]	ὕδωρ ἐν τῷ ἀγγείῳ) ἅμα	δὲ	καὶ ὁ τόπος ἔσται μεταβάλλων·
[4, 20]	μονάδι, ἵπποι δ' ἵππῳ, οὕτω	δὲ>	καὶ ὁ χρόνος χρόνῳ τινὶ
[4, 20]	ὁ ἴσος καὶ ἅμα· εἴδει	δὲ	καὶ οἱ μὴ ἅμα· εἰ
[4, 18]	καὶ βραδὺς οὐ λέγεται, πολὺς	δὲ	καὶ ὀλίγος καὶ μακρὸς καὶ
[4, 17]	καὶ γὰρ τὸ φερόμενον. φανερὸν	δὲ	καὶ ὅτι εἴτε χρόνος μὴ
[4, 19]	ἐν τόπῳ ὑπὸ τόπου. φανερὸν	δὲ	καὶ ὅτι οὐκ ἔστιν τὸ
[4, 18]	μέγεθος δ' οὐκ ἔστιν. φανερὸν	δὲ	καὶ ὅτι ταχὺς μὲν καὶ
[4, 10]	ἐν ταῖς τῶν ὑγρῶν. ἐνδέχεται	δὲ	καὶ πυκνοῦσθαι μὴ εἰς τὸ
[4, 10]	εἰ ἔστιν, ἐστερημένον σώματος, τόπος	δὲ	καὶ πῶς ἔστι καὶ πῶς
[4, 13]	καὶ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ. ἔστι	δὲ	καὶ σώματος ὕλη καὶ μεγάλου
[4, 2]	ἀλλὰ καὶ τῇ δυνάμει. δηλοῖ	δὲ	καὶ τὰ μαθηματικά· οὐκ ὄντα
[4, 3]	νοητῶν οὐδὲν γίγνεται μέγεθος. ἔτι	δὲ	καὶ τίνος ἄν τις θείη
[4, 2]	πῦρ καὶ τὸ κοῦφον· ὁμοίως	δὲ	καὶ τὸ κάτω οὐχ ὅ
[4, 11]	μὴ σύγκειται ἐκ στιγμῶν. ὁμοίως	δὲ	καὶ τὸ κενὸν πρὸς τὸ
[4, 8]	σώματα ἀδύνατον ἅμα εἶναι. μαρτύριον	δὲ	καὶ τὸ περὶ τῆς τέφρας
[4, 19]	ἡ μεταβολὴ καθ' αὑτήν) γενέσεως	δὲ	καὶ τοῦ εἶναι κατὰ συμβεβηκός.
[4, 13]	κενόν, τάχιστ' ἂν φέροιτο. ἴσως	δὲ	καὶ τοῦτ' ἀδύνατον κινηθῆναι· λόγος
[4, 17]	καὶ ὕστερον κίνησιν τοῦτο. ἀκολουθεῖ	δὲ	καὶ τοῦτό πως τῇ στιγμῇ·
[4, 20]	ἑπτά, ὁ αὐτὸς ἀριθμός. οὕτω	δὲ	καὶ τῶν κινήσεων τῶν ἅμα
[4, 18]	αὐτὸς δὲ πανταχοῦ ἅμα· πρότερον	δὲ	καὶ ὕστερον οὐχ ὁ αὐτός,
[4, 16]	ὡς τὸ αὐτὸ μὲν προτέρου	δὲ	καὶ ὑστέρου τινός, οὐ δοκεῖ
[4, 14]	ἐστὶν ἐπελθεῖν περὶ χρόνου· πρῶτον	δὲ	καλῶς ἔχει διαπορῆσαι περὶ αὐτοῦ
[4, 4]	τὸ μὲν καθ' αὑτὸ τὸ	δὲ	κατ' ἄλλο λέγεται, καὶ τόπος
[4, 7]	ἐν τόπῳ κατὰ δύναμιν, τὰ	δὲ	κατ' ἐνέργειαν. διὸ ὅταν μὲν
[4, 6]	μὲν καθ' αὑτὸ ἐνεργείᾳ, τὸ	δὲ	κατὰ συμβεβηκός· κατὰ συμβεβηκὸς δὲ
[4, 7]	ἐχόμενον τῶν μορίων ἐστίν) τὰ	δὲ	κατὰ συμβεβηκός, οἷον ἡ ψυχὴ
[4, 7]	εἶναι τὸ μὲν ἄνω τὸ	δὲ	κάτω μάλιστα πᾶσι κυρίως, ὅτι
[4, 2]	κωλυόμενον, τὸ μὲν ἄνω τὸ	δὲ	κάτω· ταῦτα δ' ἐστὶ τόπου
[4, 9]	οὐ χωριστὴ τῶν πραγμάτων, τὸ	δὲ	κενὸν ζητοῦσιν ὡς χωριστόν. ~ἐπεὶ
[4, 13]	ἀσύμβλητα γὰρ τὰ τάχη. ἐπεὶ	δὲ	κενὸν μὲν οὔ φαμεν εἶναι,
[4, 8]	ἀνάγκη εἶναι (φησί) κενόν, τὸ	δὲ	κενὸν οὐ τῶν ὄντων. ἕνα
[4, 11]	οὐδὲ κάτω οὐδὲ μέσον, ᾗ	δὲ	κενόν, οὐδὲν διάφορον τὸ ἄνω
[4, 11]	οὗ φέρεται, θᾶττον οἰσθήσεται. τὸ	δὲ	κενὸν οὐδένα ἔχει λόγον ᾧ
[4, 19]	ἀλλὰ τὸ ἐστερημένον κινήσεως πεφυκὸς	δὲ	κινεῖσθαι, καθάπερ εἴρηται ἐν τοῖς
[4, 7]	αὐτὸν περιέχει σῶμα· ἐφ' ᾧ	δὲ	κινεῖται, ταύτῃ καὶ τόπος ἔστι
[4, 7]	τὸν τόπον οὐ μεταβάλλει, κύκλῳ	δὲ	κινεῖται τῶν μορίων γὰρ οὗτος
[4, 18]	μὲν μεγέθει ἡ κίνησις, τῇ	δὲ	κινήσει ὁ χρόνος, τῷ καὶ
[4, 18]	γὰρ χρόνῳ τὴν κίνησιν, τῇ	δὲ	κινήσει τὸν χρόνον μετροῦμεν. καὶ
[4, 19]	ἀλλ' ἀριθμὸς κινήσεως, ἐν ἀριθμῷ	δὲ	κινήσεως ἐνδέχεται εἶναι καὶ τὸ
[4, 10]	καὶ τοῖς τὸ κενόν. αἴτιον	δὲ	κινήσεως οἴονται εἶναι τὸ κενὸν
[4, 19]	χρόνος· ἀριθμὸς γὰρ κινήσεως, ἡ	δὲ	κίνησις ἐξίστησιν τὸ ὑπάρχον· ὥστε
[4, 17]	γάρ τι τὸ φερόμενον, ἡ	δὲ	κίνησις οὔ. ἔστι μὲν οὖν
[4, 18]	κίνησιν ἀριθμὸς ὢν αὐτῆς, ἡ	δὲ	κίνησις τὸν χρόνον. καὶ λέγομεν
[4, 20]	ἕξις, ἀριθμός γε ὤν, ταῦτα	δὲ	κινητὰ πάντα (ἐν τόπῳ γὰρ
[4, 6]	εἰς ἔλαττον ἢ μεῖζον. ἔστι	δὲ	κινούμενον τὸ μὲν καθ' αὑτὸ
[4, 7]	τὸ μὲν αἰεὶ μένει, τοῦ	δὲ	κύκλῳ τὸ ἔσχατον ὡσαύτως ἔχον
[4, 5]	ἐστὶ τὸ οὗ ἕνεκα. πάντων	δὲ	κυριώτατον τὸ ὡς ἐν ἀγγείῳ
[4, 20]	ἡ τοῦ νῦν ἀπόστασις. (ἐναντίως	δὲ	λέγεται τὸ πρότερον κατά τε
[4, 6]	ἐν ᾧ ὑπάρχουσι μεταβάλλει. ἐπεὶ	δὲ	λέγομεν εἶναι ὡς ἐν τόπῳ
[4, 13]	τι φαῖεν ἂν εἶναι, ἡμεῖς	δὲ	λέγομεν ἐκ τῶν ὑποκειμένων ὅτι
[4, 6]	καὶ νῦν μὲν σκληρὸν πάλαι	δὲ	μαλακόν (διό φαμεν εἶναί τι
[4, 17]	τὸ νῦν ἔστιν) καὶ γνώριμον	δὲ	μάλιστα τοῦτ' ἔστιν· καὶ γὰρ
[4, 13]	τὸ μὲν πυκνὸν βαρύ, τὸ	δὲ	μανὸν κοῦφον. {ἔτι ὥσπερ ἡ
[4, 6]	τὸ κινητὸν κατὰ φοράν. δοκεῖ	δὲ	μέγα τι εἶναι καὶ χαλεπὸν
[4, 6]	ὃ νῦν μὲν λευκὸν πάλαι	δὲ	μέλαν, καὶ νῦν μὲν σκληρὸν
[4, 14]	χρόνου τὰ μὲν γέγονε τὰ	δὲ	μέλλει, ἔστι δ' οὐδέν, ὄντος
[4, 14]	γέγονε καὶ οὐκ ἔστιν, τὸ	δὲ	μέλλει καὶ οὔπω ἔστιν. ἐκ
[4, 15]	πανταχοῦ καὶ παρὰ πᾶσιν. ἔτι	δὲ	μεταβολὴ μέν ἐστι θάττων καὶ
[4, 19]	ὅλως ὁτὲ μὲν ὄντα ὁτὲ	δὲ	μή, ἀνάγκη ἐν χρόνῳ εἶναι
[4, 19]	μετροῦντος τὴν οὐσίαν αὐτῶν) τῶν	δὲ	μὴ ὄντων ὅσα μὲν περιέχει
[4, 9]	δέχοιτο σῶμα ἁπτόν, κενόν, εἰ	δὲ	μή, οὔ) ἄλλον δὲ τρόπον,
[4, 7]	τοῦτο ἔστιν ἐν τόπῳ, ᾧ	δὲ	μή, οὔ. διὸ κἂν ὕδωρ
[4, 19]	εἷς καὶ ὁ αὐτός, εἰ	δὲ	μή, οὐκ ἔσται. ἐπεὶ δὲ
[4, 20]	δύναμιν καὶ κατ' ἐνέργειαν; πότερον	δὲ	μὴ οὔσης ψυχῆς εἴη ἂν
[4, 19]	{καὶ ἦν καὶ ἔσται} ὅσα	δὲ	μὴ περιέχει μηδαμῇ, οὔτε ἦν
[4, 13]	αὑτοῦ, οὐδὲ μανὸν οὕτως· εἰ	δὲ	μὴ χωριστόν, ἀλλ' ὅμως ἐνεῖναί
[4, 19]	ἦν εἰς τὸ παρελθόν. εἰ	δὲ	μηδεὶς χρόνος ὃς οὔ ποτε,
[4, 20]	ἠριθμημένον ἢ τὸ ἀριθμητόν. εἰ	δὲ	μηδὲν ἄλλο πέφυκεν ἀριθμεῖν ἢ
[4, 11]	ἑνὸς ἢ τοῖν δυοῖν, τοῦ	δὲ	μηδενὸς οὐκέτι ἔχει λόγον ᾧ
[4, 19]	γὰρ ἄλλη καὶ ἄλλη· ᾗ	δὲ	μία, ἡ αὐτὴ πάντῃ) οὕτω
[4, 17]	τελευτὴ ἡ αὐτὴ στιγμή· τὸ	δὲ	νῦν διὰ τὸ κινεῖσθαι τὸ
[4, 17]	ᾗ πρότερον καὶ ὕστερον) τὸ	δὲ	νῦν ἔστι μὲν ὡς τὸ
[4, 19]	γένεσις καὶ φθορὰ αὐτῶν. Τὸ	δὲ	νῦν ἐστιν συνέχεια χρόνου, ὥσπερ
[4, 14]	τὸ εἶναι τότε, ἐν ἄλλῳ	δὲ	νῦν ἐφθάρθαι τὸ πρότερον νῦν
[4, 14]	χρόνος ὑπὸ τοῦ πλείονος) τὸ	δὲ	νῦν μὴ ὂν πρότερον δὲ
[4, 20]	πρὸς τὸ νῦν ἀπόστασιν, τὸ	δὲ	νῦν ὅρος τοῦ παρήκοντος καὶ
[4, 14]	δ' οὐδέν, ὄντος μεριστοῦ. τὸ	δὲ	νῦν οὐ μέρος· μετρεῖ τε
[4, 14]	οὔτε ἂν ἐπὶ πλείω· τὸ	δὲ	νῦν πέρας ἐστίν, καὶ χρόνον
[4, 7]	καιρὸν ἀνάγκη μὲν εἰπεῖν, ἀσαφῶς	δὲ	νῦν ῥηθὲν τότ' ἔσται σαφέστερον.
[4, 17]	δ' εἶναι αὐτῷ ἕτερον τὸ	δὲ	νῦν τὸν χρόνον ὁρίζει, ᾗ
[4, 18]	τὰ γὰρ νῦν ἕτερα. ἔστι	δὲ	ὁ ἀριθμὸς εἷς μὲν καὶ
[4, 10]	ἐξ ὕδατος γίγνοιτο ἀήρ. ὅλως	δὲ	ὅ τε περὶ τῆς αὐξήσεως
[4, 9]	ἅπαν οἴονται εἶναι ἁπτόν· τοιοῦτο	δὲ	ὃ ἂν ἔχῃ βάρος ἢ
[4, 17]	αὐτῇ καὶ τὸ ὕστερον. τοῦτο	δὲ	ὃ μέν ποτε ὂν τὸ
[4, 13]	μεταβάλλειν ἀέρα καὶ ὕδωρ (λέγω	δὲ	οἷον εἰ ἐξ ὕδατος κυάθου
[4, 4]	ἴδιος, ἐν ᾧ πρώτῳ (λέγω	δὲ	οἷον σὺ νῦν ἐν τῷ
[4, 14]	δὲ νῦν μὴ ὂν πρότερον	δὲ	ὂν ἀνάγκη ἐφθάρθαι ποτέ, καὶ
[4, 20]	πλείω μέτρα τὸ ὅλον. λέγεται	δὲ	ὀρθῶς καὶ ὅτι ἀριθμὸς μὲν
[4, 7]	καὶ τούτοις ἁφὴ ἔστιν· σύμφυσις	δέ,	ὅταν ἄμφω ἐνεργείᾳ ἓν γένωνται.
[4, 13]	καὶ μικροῦ ἡ αὐτή. δῆλον	δέ·	ὅταν γὰρ ἐξ ὕδατος ἀὴρ
[4, 4]	οὐρανῷ, καὶ ἐν τῷ ἀέρι	δὲ	ὅτι ἐν τῇ γῇ, ὁμοίως
[4, 20]	χρόνου εἶναί τινα κύκλον· τοῦτο	δέ,	ὅτι μετρεῖται τῇ κυκλοφορίᾳ· παρὰ
[4, 20]	καὶ γένεσιν καὶ φθοράν. τοῦτο	δέ,	ὅτι ταῦτα πάντα τῷ χρόνῳ
[4, 20]	διαφέρει· τοιγαροῦν ἕτερα τρίγωνα· σχήματος	δὲ	οὔ, ἀλλ' ἐν τῇ αὐτῇ
[4, 6]	οὐρανῷ· καὶ ἐν τῷ ἀέρι	δὲ	οὐκ ἐν παντί, ἀλλὰ διὰ
[4, 20]	κυνῶν, εἰ ἴσος ἑκάτερος, δεκὰς	δὲ	οὐχ ἡ αὐτὴ οὐδὲ δέκα
[4, 7]	καὶ συμπεφυκότα μὲν ἀπαθῆ, ἁπτόμενα	δὲ	παθητικὰ καὶ ποιητικὰ ἀλλήλων) καὶ
[4, 9]	σῶμα, οὐδὲν εἶναι ἐνταῦθα. σῶμα	δὲ	πάλιν ἅπαν οἴονται εἶναι ἁπτόν·
[4, 20]	εἶναι δοκεῖ κύκλος τις· τοῦτο	δὲ	πάλιν δοκεῖ, διότι τοιαύτης ἐστὶ
[4, 7]	(περιέχεται γὰρ ὑπ' ἀλλήλων) τὸ	δὲ	πᾶν ἔστι μὲν ὡς κινήσεται
[4, 7]	μὲν κύκλῳ τὸ ἄνω, τὸ	δὲ	πᾶν οὔ που. τὸ γάρ
[4, 18]	βραδὺς οὐδείς. καὶ ὁ αὐτὸς	δὲ	πανταχοῦ ἅμα· πρότερον δὲ καὶ
[4, 11]	(ἐν χρόνῳ γάρ ἐστι, χρόνου	δὲ	παντὸς ἔστι πρὸς χρόνον, πεπερασμένων
[4, 11]	γὰρ βίαιος παρὰ φύσιν, ἡ	δὲ	παρὰ φύσιν ὑστέρα τῆς κατὰ
[4, 19]	χρόνῳ διὰ μικρότητα ἐκστάν· μεταβολὴ	δὲ	πᾶσα φύσει ἐκστατικόν. ἐν δὲ
[4, 6]	τούτων τὰ λοιπὰ θεωρητέον. δεῖ	δὲ	πειρᾶσθαι τὴν σκέψιν οὕτω ποιεῖσθαι
[4, 19]	χρόνου διαίρεσις κατὰ δύναμιν, τὸ	δὲ	πέρας ἀμφοῖν καὶ ἑνότης· ἔστι
[4, 6]	ὧδ' ἂν γένοιτο φανερόν. λάβωμεν	δὲ	περὶ αὐτοῦ ὅσα δοκεῖ ἀληθῶς
[4, 10]	κενὸν ζητοῦσιν ὡς χωριστόν. ~ἐπεὶ	δὲ	περὶ τόπου διώρισται, καὶ τὸ
[4, 7]	δυνάμει ὕδωρ ἄλλον τρόπον. διοριστέον	δὲ	περὶ τούτων ὕστερον· ἀλλὰ διὰ
[4, 4]	οὐκ ἔστι τὸ εἶδος· ᾗ	δὲ	περιέχει, ταύτῃ δ' ἕτερος τῆς
[4, 14]	ἅμα (ὃ μὴ περιέχει, τὸ	δὲ	περιέχεται, ὥσπερ ὁ ἐλάττων χρόνος
[4, 16]	καὶ ἔλαττον κρίνομεν ἀριθμῷ, κίνησιν	δὲ	πλείω καὶ ἐλάττω χρόνῳ· ἀριθμὸς
[4, 8]	κενὸν τιθέασιν οἱ λέγοντες, δοκεῖ	δὲ	πλῆρες μὲν εἶναι, ὅταν ἔχῃ
[4, 6]	τόποις ἕκαστον τῶν σωμάτων, τοῦτο	δὲ	ποιεῖν ἢ ἄνω ἢ κάτω.
[4, 1]	ἐστίν, ἣν καλοῦμεν φοράν. ἔχει	δὲ	πολλὰς ἀπορίας τί ποτ' ἐστὶν
[4, 6]	μὲν οὖν ἔστω διηπορημένα. ~Τί	δέ	ποτ' ἐστὶν ὁ τόπος, ὧδ'
[4, 17]	αὐτῷ τὸ νῦν εἶναι> ὃ	δέ	ποτε ὄν ἐστι τὸ νῦν,
[4, 19]	ἀλλ' ὅτι οὐκ ἐγγύς. τὸ	δὲ	ποτέ> χρόνος ὡρισμένος πρὸς τὸ
[4, 19]	τοῦ χρόνου τί ἐστιν) τὰ	δὲ	πράγματα ὡς ἐν ἀριθμῷ τῷ
[4, 11]	πρὸς χρόνον, πεπερασμένων ἀμφοῖν) κενοῦ	δὲ	πρὸς πλῆρες οὐκ ἔστιν. ᾗ
[4, 7]	καὶ αὐτὸ τὸ μέσον, τὸ	δὲ	πρὸς τὸ ἔσχατον ἄνω, καὶ
[4, 20]	κίνησιν εἶναι ἄνευ ψυχῆς. τὸ	δὲ	πρότερον καὶ ὕστερον ἐν κινήσει
[4, 13]	κενόν, ἧττον μὲν ἀδύνατον, συμβαίνει	δὲ	πρῶτον μὲν οὐ πάσης κινήσεως
[4, 19]	οἱ μὲν σοφώτατον ἔλεγον, ὁ	δὲ	Πυθαγόρειος Πάρων ἀμαθέστατον, ὅτι καὶ
[4, 13]	κενόν, εἰς ὃ φέρεται. ἔτι	δὲ	πῶς ἐπὶ τοῦ βαρέος ἀποδώσουσιν
[4, 19]	ὅτι ἐν ἀριθμῷ ἐστιν. τοῦτο	δὲ	σημαίνει ἤτοι ὡς μέρος ἀριθμοῦ
[4, 12]	εἴρηται πρότερον. ~καὶ καθ' αὑτὸ	δὲ	σκοποῦσιν φανείη ἂν τὸ λεγόμενον
[4, 8]	ὄγκον οὗ δεκτικόν ἐστιν, ὅταν	δὲ	στερηθῇ, κενόν, ὡς τὸ αὐτὸ
[4, 18]	ἀριθμοῦμεν ἀλλ' ὁ ἀριθμούμενος, οὗτος	δὲ	συμβαίνει πρότερον καὶ ὕστερον ἀεὶ
[4, 19]	αἰεὶ ἕτερον τὸ νῦν, ᾗ	δὲ	συνδεῖ, αἰεὶ τὸ αὐτό, ὥσπερ
[4, 3]	οἷς ὁρίζεται σῶμα πᾶν. ἀδύνατον	δὲ	σῶμα εἶναι τὸν τόπον· ἐν
[4, 9]	ὂν σῶμα οἴονται εἶναι, πᾶν	δὲ	σῶμα ἐν τόπῳ, κενὸν δὲ
[4, 8]	γὰρ τροφὴν σῶμα εἶναι, δύο	δὲ	σώματα ἀδύνατον ἅμα εἶναι. μαρτύριον
[4, 3]	ἔχει, σῶμα δ' οὐδέν· ἔστι	δὲ	τὰ μὲν τῶν αἰσθητῶν στοιχεῖα
[4, 2]	λοιπαὶ τῶν ἓξ διαστάσεων. ἔστι	δὲ	τὰ τοιαῦτα οὐ μόνον πρὸς
[4, 19]	οὔτε ἔστιν οὔτε ἔσται. ἔστι	δὲ	τὰ τοιαῦτα τῶν μὴ ὄντων,
[4, 20]	ὕστερον ἐν κινήσει ἐστίν· χρόνος	δὲ	ταῦτ' ἐστὶν ᾗ ἀριθμητά ἐστιν.
[4, 5]	περὶ τῆς οὐσίας, εἴρηται. ~Μετὰ	δὲ	ταῦτα ληπτέον ποσαχῶς ἄλλο ἐν
[4, 5]	τούτῳ ὅτι ἐν ἐπιφανείᾳ· ἐν	δὲ	ταύτῃ οὐκέτι κατ' ἄλλο. καὶ
[4, 19]	πέρας ἀμφοῖν καὶ ἑνότης· ἔστι	δὲ	ταὐτὸ καὶ κατὰ ταὐτὸ ἡ
[4, 11]	κίνησις, ἀποκεκριμένον καθ' αὑτό· τοῦτο	δὲ	ταὐτόν ἐστι τῷ τὸν τόπον
[4, 17]	γὰρ τοῦ μὲν ἀρχὴ τοῦ	δὲ	τελευτή. ἀλλ' ὅταν μὲν οὕτω
[4, 19]	γὰρ τοῦ μὲν ἀρχή, τοῦ	δὲ	τελευτή. ἀλλὰ τοῦτ' οὐχ ὥσπερ
[4, 2]	καὶ πρόσθεν καὶ ὄπισθεν) ἐν	δὲ	τῇ φύσει διώρισται χωρὶς ἕκαστον.
[4, 18]	ἡ κίνησις ταῦτα πέπονθεν, διὰ	δὲ	τὴν κίνησιν ὁ χρόνος. καὶ
[4, 16]	ἡ κίνησίς ἐστιν συνεχής, διὰ	δὲ	τὴν κίνησιν ὁ χρόνος· ὅση
[4, 18]	ἔαρ ἢ μετόπωρον. οὐ μόνον	δὲ	τὴν κίνησιν τῷ χρόνῳ μετροῦμεν,
[4, 17]	ἀλλὰ τῷ λόγῳ) καὶ ὁρίζει	δὲ	τὴν πρότερον καὶ ὕστερον κίνησιν
[4, 15]	ὅλου κίνησιν εἶναί φασιν, οἱ	δὲ	τὴν σφαῖραν αὐτήν. καίτοι τῆς
[4, 11]	ὧν φέρονται, ταῦτα συμβαίνει, κατὰ	δὲ	τὴν τῶν φερομένων ὑπεροχὴν τάδε·
[4, 6]	τι τῶν κινουμένων μεγεθῶν. συμβάλλεται	δέ	τι καὶ ὁ ἀὴρ δοκῶν
[4, 13]	ἐκ τούτων ἐστὶ δῆλον. ~Εἰσὶν	δέ	τινες οἳ διὰ τοῦ μανοῦ
[4, 16]	διὰ τοῦ σώματος πάσχωμεν, κίνησις	δέ	τις ἐν τῇ ψυχῇ ἐνῇ,
[4, 13]	κοῦφον καὶ τὸ μαλακόν· διαφωνεῖ	δὲ	τὸ βαρὺ καὶ τὸ σκληρὸν
[4, 20]	τὸ πορρώτερον τοῦ νῦν, ὕστερον	δὲ	τὸ ἐγγύτερον, ἐν δὲ τῷ
[4, 15]	ἐν ὀλίγῳ πολὺ κινούμενον, βραδὺ	δὲ	τὸ ἐν πολλῷ ὀλίγον· ὁ
[4, 19]	ἐναντίον τῷ αἰεὶ ὄντι. ὅσων	δὲ	τὸ ἐναντίον μὴ αἰεί, ταῦτα
[4, 16]	κινήσεώς τι εἶναι αὐτόν. ἐπεὶ	δὲ	τὸ κινούμενον κινεῖται ἔκ τινος
[4, 16]	ἀριθμὸν ἔχει ἡ κίνησις. σημεῖον	δέ·	τὸ μὲν γὰρ πλεῖον καὶ
[4, 6]	δὲ κατὰ συμβεβηκός· κατὰ συμβεβηκὸς	δὲ	τὸ μὲν ἐνδεχόμενον κινεῖσθαι καθ'
[4, 4]	εἰ ἔστιν, ἀπορεῖν ἀναγκαῖον. ~Ἐπεὶ	δὲ	τὸ μὲν καθ' αὑτὸ τὸ
[4, 13]	καὶ μία ὕλη αὐτῶν. ἔστι	δὲ	τὸ μὲν πυκνὸν βαρύ, τὸ
[4, 20]	τὸ δὲ τοιόνδε τρίγωνον, τούτου	δὲ	τὸ μὲν τοιόνδε ἰσόπλευρον, τὸ
[4, 6]	ὅτι ἀεὶ ἐν κινήσει. ταύτης	δὲ	τὸ μὲν φορά, τὸ δὲ
[4, 6]	τόπος τοῦ περιέχοντος σώματος. διὰ	δὲ	τὸ μεταβάλλειν πολλάκις μένοντος τοῦ
[4, 11]	ἀντιφερόμενον, ἔπειτα καὶ μένον· μᾶλλον	δὲ	τὸ μὴ εὐδιαίρετον· τοιοῦτο δὲ
[4, 14]	συγκεῖσθαι ἐκ τῶν νῦν. ἔτι	δὲ	τὸ νῦν, ὃ φαίνεται διορίζειν
[4, 19]	δὲ μή, οὐκ ἔσται. ἐπεὶ	δὲ	τὸ νῦν τελευτὴ καὶ ἀρχὴ
[4, 8]	μηδέν ἐστι σῶμα αἰσθητόν· οἰόμενοι	δὲ	τὸ ὂν ἅπαν εἶναι σῶμα
[4, 7]	ἐν ᾧ, ὃ περιέχει· παρὰ	δὲ	τὸ πᾶν καὶ ὅλον οὐδέν
[4, 11]	δὲ τὸ μὴ εὐδιαίρετον· τοιοῦτο	δὲ	τὸ παχύτερον. τὸ δὴ ἐφ'
[4, 6]	ὃ συνάπτει τῷ περιεχομένῳ> λέγω	δὲ	τὸ περιεχόμενον σῶμα τὸ κινητὸν
[4, 19]	ἐγγὺς τοῦ ἐνεστῶτος νῦν. πάλαι>	δὲ	τὸ πόρρω. τὸ δ' ἐξαίφνης>
[4, 20]	πρότερον μὲν τὸ ἐγγύτερον, ὕστερον	δὲ	τὸ πορρώτερον. ὥστε ἐπεὶ τὸ
[4, 9]	τοιαῦτα καὶ τοσαῦτά ἐστιν. ~Πρὸς	δὲ	τὸ ποτέρως ἔχει δεῖ λαβεῖν
[4, 16]	ἀεὶ θατέρῳ θάτερον αὐτῶν. ἔστι	δὲ	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον ἐν
[4, 16]	οὐδείς, ὅτι οὐδὲ κίνησις. ὅταν	δὲ	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον, τότε
[4, 13]	τὴν ἐναντίωσιν φορᾶς ποιητικά, κατὰ	δὲ	τὸ σκληρὸν καὶ μαλακὸν πάθους
[4, 11]	τῶν τριῶν ὑπερέχει ἑνί, πλείονι	δὲ	τοῖν δυοῖν, καὶ ἔτι πλείονι
[4, 20]	τὸ μὲν τοιόνδε ἰσόπλευρον, τὸ	δὲ	τοιόνδε σκαληνές. σχῆμα μὲν οὖν
[4, 20]	τὸ μὲν τοιόνδε κύκλος, τὸ	δὲ	τοιόνδε τρίγωνον, τούτου δὲ τὸ
[4, 4]	ὑπὸ ἐπιπέδου καὶ πέρατος, ἔστι	δὲ	τοιοῦτον ἡ ὕλη καὶ τὸ
[4, 11]	τόπος, οὐδὲ κενὸν ἔσται. συμβαίνει	δὲ	τοῖς λέγουσιν εἶναι κενὸν ὡς
[4, 2]	ἀγγείου πάλιν ἀὴρ ἔνεστιν, ὁτὲ	δὲ	τὸν αὐτὸν τόπον τοῦτον ἄλλο
[4, 12]	καὶ εἰ μὴ χωριστόν· λέγω	δὲ	τὸν ὄγκον τοῦ ξυλίνου κύβου.
[4, 4]	οὐ χωρίζεται τοῦ πράγματος, τὸν	δὲ	τόπον ἐνδέχεται· ἐν ᾧ γὰρ
[4, 6]	τοῦ πράγματος οὔτε περιέχει, ὁ	δὲ	τόπος ἄμφω. εἰ τοίνυν μηδὲν
[4, 6]	ἀήρ, τοῦτο νῦν ὕδωρ, ὁ	δὲ	τόπος ὅτι οὗ ἦν ἀήρ,
[4, 6]	μὲν εἶδος τοῦ πράγματος, ὁ	δὲ	τόπος τοῦ περιέχοντος σώματος. διὰ
[4, 11]	ἐφ' ᾧ Γ χρόνον, διὰ	δὲ	τοῦ Δ λεπτοτέρου ὄντος τὸν
[4, 11]	ἐφ' οὗ Η, ἐν ἐλάττονι	δὲ	τοῦ ἐφ' οὗ Ε, τοῦτον
[4, 12]	ἀδύνατον (οὐδὲν γὰρ σῶμα) διὰ	δὲ	τοῦ κύβου τὸ ἴσον διάστημα
[4, 19]	τοῦ μὲν παρήκοντος τελευτή, ἀρχὴ	δὲ	τοῦ μέλλοντος, ἔχοι ἂν ὥσπερ
[4, 5]	αὑτῷ, οὐδ' ὁ οἶνος· ὁ	δὲ	τοῦ οἴνου ἀμφορεὺς ἔσται· ὅ
[4, 15]	ὥστε πολλοὶ χρόνοι ἅμα. ἡ	δὲ	τοῦ ὅλου σφαῖρα ἔδοξε μὲν
[4, 19]	γὰρ τοῦ ἀριθμοῦ τι, τὰ	δὲ	τοῦ χρόνου τί ἐστιν) τὰ
[4, 5]	οὐδαμοῦ ἢ ἐν ἄλλῳ. διχῶς	δὲ	τοῦτ' ἔστιν, ἤτοι καθ' αὑτὸ
[4, 8]	λεχθέν, οὐκ ἔστιν εἰπεῖν. εἰ	δὲ	τοῦτο ἐνδέχεται, καὶ τὸ μικρότατον
[4, 20]	χρόνος ταύτῃ τῇ κινήσει. διὰ	δὲ	τοῦτο καὶ τὸ εἰωθὸς λέγεσθαι
[4, 13]	καὶ πιλεῖσθαι οἷόν τε· εἰ	δὲ	τοῦτο μὴ εἴη, ἢ ὅλως
[4, 19]	ἀριθμῷ τῷ χρόνῳ ἐστίν. εἰ	δὲ	τοῦτο, περιέχεται ὑπὸ χρόνου ὥσπερ
[4, 6]	ἑκάστου καὶ χωριστὸν εἶναι, πρὸς	δὲ	τούτοις πάντα τόπον ἔχειν τὸ
[4, 14]	εἶναι δόξειε μετέχειν οὐσίας. πρὸς	δὲ	τούτοις παντὸς μεριστοῦ, ἄνπερ ᾖ,
[4, 19]	αὐτῶν ὑπὸ τοῦ χρόνου· σημεῖον	δὲ	τούτου ὅτι οὐδὲ πάσχει οὐδὲν
[4, 14]	μέλλει καὶ οὔπω ἔστιν. ἐκ	δὲ	τούτων καὶ ὁ ἄπειρος καὶ
[4, 6]	ἢ ἄνω ἢ κάτω. ὑποκειμένων	δὲ	τούτων τὰ λοιπὰ θεωρητέον. δεῖ
[4, 4]	χώραν ἓν καὶ ταὐτόν. ἄλλον	δὲ	τρόπον ἐκεῖ τε λέγων τὸ
[4, 9]	εἰ δὲ μή, οὔ) ἄλλον	δὲ	τρόπον, ἐν ᾧ μὴ τόδε
[4, 8]	τί ἐστιν, εἴρηται. ~Τὸν αὐτὸν	δὲ	τρόπον ὑποληπτέον εἶναι τοῦ φυσικοῦ
[4, 5]	τὰ μέρη τὸ ὅλον. ἄλλον	δὲ	τρόπον ὡς ὁ ἄνθρωπος ἐν
[4, 16]	τῇ κινήσει αἴσθησιν λάβωμεν. ὁρίζομεν	δὲ	τῷ ἄλλο καὶ ἄλλο ὑπολαβεῖν
[4, 18]	τῶν ἵππων πλῆθος γνωρίζομεν, πάλιν	δὲ	τῷ ἑνὶ ἵππῳ τὸν τῶν
[4, 11]	εἰς τὸν οἰκεῖον τόπον· ἐν	δὲ	τῷ κενῷ οὐδὲν τούτων ὑπάρχει,
[4, 11]	τὸ ὑπείκειν φέρεσθαι δοκεῖ· ἐν	δὲ	τῷ κενῷ πάντῃ ὁμοίως τὸ
[4, 11]	γὰρ τὸ Ζ κενόν, ἴσον	δὲ	{τῷ μεγέθει} τοῖς Β καὶ
[4, 20]	ὕστερον δὲ τὸ ἐγγύτερον, ἐν	δὲ	τῷ μέλλοντι πρότερον μὲν τὸ
[4, 19]	δὲ πᾶσα φύσει ἐκστατικόν. ἐν	δὲ	τῷ χρόνῳ πάντα γίγνεται καὶ
[4, 14]	διωρίσθω τὸν τρόπον τοῦτον. ~Ἐχόμενον	δὲ	τῶν εἰρημένων ἐστὶν ἐπελθεῖν περὶ
[4, 3]	τῶν αἰσθητῶν στοιχεῖα σώματα, ἐκ	δὲ	τῶν νοητῶν οὐδὲν γίγνεται μέγεθος.
[4, 6]	μετὰ τοῦ σώματος κινεῖται, τὸ	δὲ	ὕδωρ ἐν τῷ κάδῳ. ἤδη
[4, 5]	ἀνάγκη εἰς ἄπειρον ἰέναι. ἐκεῖνο	δὲ	φανερόν, ὅτι ἐπεὶ οὐδὲν τὸ
[4, 12]	τοῦτο ἄτοπον καὶ ἀδύνατον. ἔτι	δὲ	φανερὸν ὅτι τοῦτο ὁ κύβος
[4, 17]	καὶ ἄλλοθι εἶναι ἕτερον· τῷ	δὲ	φερομένῳ ἀκολουθεῖ τὸ νῦν, ὥσπερ
[4, 11]	καὶ στέρησις δοκεῖ εἶναι) ἡ	δὲ	φύσει φορὰ διάφορος, ὥστε ἔσται
[4, 18]	καὶ ἡ μέλλουσα ἑτέρα, ὁ	δὲ	χρόνος ἀριθμός ἐστιν οὐχ ᾧ
[4, 20]	(ἐν τόπῳ γὰρ πάντα) ὁ	δὲ	χρόνος καὶ ἡ κίνησις ἅμα
[4, 19]	τὸ μετρεῖσθαί ἐστι χρόνῳ, ὁ	δὲ	χρόνος κινήσεως καὶ ἠρεμίας μέτρον.
[4, 15]	τὸ κινούμενον καὶ μεταβάλλον· ὁ	δὲ	χρόνος ὁμοίως καὶ πανταχοῦ καὶ
[4, 14]	ὅλον ἐκ τῶν μερῶν· ὁ	δὲ	χρόνος οὐ δοκεῖ συγκεῖσθαι ἐκ
[4, 15]	τὸ ἐν πολλῷ ὀλίγον· ὁ	δὲ	χρόνος οὐχ ὥρισται χρόνῳ, οὔτε
[4, 20]	κινήσεις ἕτεραι καὶ χωρίς, ὁ	δὲ	χρόνος πανταχοῦ ὁ αὐτός, ὅτι
[4, 14]	μέρη εἶναι ἢ ἔνια· τοῦ	δὲ	χρόνου τὰ μὲν γέγονε τὰ
[4, 7]	ἐν τόπῳ τὰ μέρη, ὅταν	δὲ	χωρισθῇ μὲν ἅπτηται δ' ὥσπερ
[4, 5]	ὅλως εἶδος ἐν γένει. ἄλλον	δὲ	ὡς τὸ γένος ἐν τῷ
[4, 5]	μέρος ἐν τῷ ὅλῳ. ἄλλον	δὲ	ὡς τὸ ὅλον ἐν τοῖς
[4, 17]	τῆς φορᾶς ἀριθμός, τὸ νῦν	δὲ	ὡς τὸ φερόμενον, οἷον μονὰς
[4, 19]	ὅτε ὁ χρόνος ἔστιν, ἓν	δὲ	ὥσπερ ἔνια λέγομεν ὅτι ἐν
[4, 11]	δὲ τὴν τῶν φερομένων ὑπεροχὴν	τάδε·	ὁρῶμεν γὰρ τὰ μείζω ῥοπὴν
[4, 11]	ἄν τις ἐπισκοπῇ, μὴ ἐνδέχεσθαι	μηδὲ	ἓν κινεῖσθαι, ἐὰν ᾖ κενόν·
[4, 13]	κεχωρισμένα ἔχον, φανερὸν ὡς εἰ	μηδὲ	κενὸν ἐνδέχεται εἶναι χωριστὸν ὥσπερ
[4, 3]	καὶ τόπου στιγμῆς, ὥστ' εἰ	μηδὲ	ταύτης ἕτερόν ἐστιν ὁ τόπος,
[4, 4]	ἀδύνατον γὰρ οὗ μὴ κίνησις	μηδὲ	τὸ ἄνω ἢ κάτω ἐστί,
[4, 13]	κενὸν ἐνδέχεται εἶναι χωριστὸν ὥσπερ	μηδὲ	τόπον ἔχοντα διάστημα αὑτοῦ, οὐδὲ
[4, 11]	τοῦ λεπτοτάτου ἐν τοσῳδὶ τὴν	τοσήνδε	φέρεται, διὰ τοῦ κενοῦ παντὸς
[4, 20]	τρίγωνον, τούτου δὲ τὸ μὲν	τοιόνδε	ἰσόπλευρον, τὸ δὲ τοιόνδε σκαληνές.
[4, 20]	μιᾷ. σχῆμα γὰρ τὸ μὲν	τοιόνδε	κύκλος, τὸ δὲ τοιόνδε τρίγωνον,
[4, 20]	μὲν τοιόνδε ἰσόπλευρον, τὸ δὲ	τοιόνδε	σκαληνές. σχῆμα μὲν οὖν τὸ
[4, 20]	μὲν τοιόνδε κύκλος, τὸ δὲ	τοιόνδε	τρίγωνον, τούτου δὲ τὸ μὲν
[4, 14]	ἢ μόλις καὶ ἀμυδρῶς, ἐκ	τῶνδέ	τις ἂν ὑποπτεύσειεν. τὸ μὲν
[4, 17]	πέρατα, ὁ δ' ἀριθμὸς ὁ	τῶνδε	τῶν ἵππων, ἡ δεκάς, καὶ
[4, 11]	οἰσθήσεται. ἔτι δὲ καὶ ἐκ	τῶνδε	φανερὸν τὸ λεγόμενον. ὁρῶμεν γὰρ
[4, 17]	ἡ φορὰ διὰ τὸ φερόμενον·	τόδε	γάρ τι τὸ φερόμενον, ἡ
[4, 9]	δὲ τρόπον, ἐν ᾧ μὴ	τόδε	τι μηδ' οὐσία τις σωματική.
[4, 20]	ταύτης γνωριμώτατος. ἀλλοίωσις μὲν οὖν	οὐδὲ	αὔξησις οὐδὲ γένεσις οὐκ εἰσὶν
[4, 18]	δὲ καὶ βραδὺς οὐκ ἔστιν·	οὐδὲ	γὰρ ἀριθμὸς ᾗ ἀριθμοῦμεν ταχὺς
[4, 5]	τινι ἔσται, λύειν οὐ χαλεπόν·	οὐδὲ	γὰρ κωλύει ἐν ἄλλῳ εἶναι
[4, 20]	ἀλλοίωσις μὲν οὖν οὐδὲ αὔξησις	οὐδὲ	γένεσις οὐκ εἰσὶν ὁμαλεῖς, φορὰ
[4, 11]	τε ὑπερέχει καὶ οὐδέν. διὸ	οὐδὲ	γραμμὴ στιγμῆς ὑπερέχει, εἰ μὴ
[4, 20]	δεκὰς δὲ οὐχ ἡ αὐτὴ	οὐδὲ	δέκα τὰ αὐτά, ὥσπερ οὐδὲ
[4, 19]	οὐ μεμάθηκεν, οὐδὲ νέον γέγονεν	οὐδὲ	καλόν· φθορᾶς γὰρ αἴτιος καθ'
[4, 5]	τοῦ ἐν τούτῳ. ἀλλὰ μὴν	οὐδὲ	κατὰ συμβεβηκὸς ἐνδέχεται· ἅμα γὰρ
[4, 11]	γὰρ ἄπειρον, οὐδὲν ἔσται ἄνω	οὐδὲ	κάτω οὐδὲ μέσον, ᾗ δὲ
[4, 11]	ὅλῳ. ἔτι εἰ μὴ τόπος,	οὐδὲ	κενὸν ἔσται. συμβαίνει δὲ τοῖς
[4, 16]	δοκεῖ χρόνος γεγονέναι οὐδείς, ὅτι	οὐδὲ	κίνησις. ὅταν δὲ τὸ πρότερον
[4, 13]	μηδὲ τόπον ἔχοντα διάστημα αὑτοῦ,	οὐδὲ	μανὸν οὕτως· εἰ δὲ μὴ
[4, 11]	οὐδὲν ἔσται ἄνω οὐδὲ κάτω	οὐδὲ	μέσον, ᾗ δὲ κενόν, οὐδὲν
[4, 19]	οὐ γὰρ περιέχεται ὑπὸ χρόνου,	οὐδὲ	μετρεῖται τὸ εἶναι αὐτῶν ὑπὸ
[4, 19]	τὸν χρόνον, ἀλλ' οὐ μεμάθηκεν,	οὐδὲ	νέον γέγονεν οὐδὲ καλόν· φθορᾶς
[4, 19]	χρόνου· σημεῖον δὲ τούτου ὅτι	οὐδὲ	πάσχει οὐδὲν ὑπὸ τοῦ χρόνου
[4, 13]	μὴ ἔστι μανὸν καὶ πυκνόν,	οὐδὲ	συνιέναι καὶ πιλεῖσθαι οἷόν τε·
[4, 19]	χρόνου φθοράν. οὐ μὴν ἀλλ'	οὐδὲ	ταύτην ὁ χρόνος ποιεῖ, ἀλλὰ
[4, 10]	τὸ πλῆρες ἐνδέχεται. ἀλλὰ δὴ	οὐδὲ	τὴν κατὰ τόπον κίνησιν· ἅμα
[4, 11]	οἷόν τε ἔχειν λόγον, ὥστε	οὐδὲ	τὴν κίνησιν, ἀλλ' εἰ διὰ
[4, 19]	ὅτε ὁ χρόνος ἔστιν, ὥσπερ	οὐδὲ	τὸ ἐν κινήσει εἶναι οὐδὲ
[4, 19]	οὐδὲ τὸ ἐν κινήσει εἶναι	οὐδὲ	τὸ ἐν τόπῳ ὅτε ἡ
[4, 19]	ἠρεμίας μέτρον. φανερὸν οὖν ὅτι	οὐδὲ	τὸ μὴ ὂν ἔσται πᾶν
[4, 11]	ὑπερέχεται ὑπὸ τοῦ σώματος, ὥσπερ	οὐδὲ	τὸ μηδὲν πρὸς ἀριθμόν. εἰ
[4, 19]	τοῦτ' ἐν χρόνῳ. οὐ τοίνυν	οὐδὲ	τὸ σύμμετρον· διὸ αἰεὶ οὐκ
[4, 12]	τι, οὐ δοκεῖ δέ γε	οὐδὲ	τὸ ὕδωρ, εἰ ἦσαν οἱ
[4, 16]	δοκεῖ ἡμῖν γεγονέναι χρόνος, καθάπερ	οὐδὲ	τοῖς ἐν Σαρδοῖ μυθολογουμένοις καθεύδειν
[4, 20]	οὐδὲ δέκα τὰ αὐτά, ὥσπερ	οὐδὲ	τρίγωνα τὰ αὐτὰ τὸ ἰσόπλευρον
[4, 11]	ἑκάστῳ τῶν φυσικῶν σωμάτων κίνησις,	οὐδὲ	τῶν ἄλλων ἔσται κινήσεων οὐδεμία.
[4, 3]	ταύτης ἕτερόν ἐστιν ὁ τόπος,	οὐδὲ	τῶν ἄλλων οὐδενός, οὐδ' ἐστί
[4, 19]	ἔσται ἄρα ποσός τις ἀπὸ	τοῦδε	χρόνος εἰς ἐκεῖνο, καὶ ἦν
[4, 4]	καὶ ἐν ταύτῃ ὅτι ἐν	τῷδε	τῷ τόπῳ, ὃς περιέχει οὐδὲν
[4, 19]	τήμερον ἥξει· ἥκει νῦν, ὅτι	ἦλθε	τήμερον. τὰ δ' ἐν Ἰλίῳ
[4, 2]	διὰ τούτων ἄν τις ὑπολάβοι·	δόξειε	δ' ἂν καὶ Ἡσίοδος ὀρθῶς
[4, 14]	ὄντων συγκείμενον ἀδύνατον ἂν εἶναι	δόξειε	μετέχειν οὐσίας. πρὸς δὲ τούτοις
[4, 5]	ἀγγείῳ καὶ ὅλως ἐν τόπῳ.	ἀπορήσειε	δ' ἄν τις, ἆρα καὶ
[4, 20]	ταῦτ' ἐστὶν ᾗ ἀριθμητά ἐστιν.	ἀπορήσειε	δ' ἄν τις καὶ ποίας
[4, 9]	ἔχον ἢ κουφότητα (διὸ κἂν	ἀπορήσειέ	τις, τί ἂν φαῖεν, εἰ
[4, 6]	ἡ ἐπιστήμη· ταῦτα γὰρ οὕτω	μεταβέβληκε	τὸν τόπον, ὅτι ἐν ᾧ
[4, 12]	σώματι ἔχοντι μετάστασιν, ἐφ' ὃ	πέφυκε	μεθίστασθαι, ἀνάγκη, ἂν μὴ συμπιλῆται,
[4, 14]	ὑποπτεύσειεν. τὸ μὲν γὰρ αὐτοῦ	γέγονε	καὶ οὐκ ἔστιν, τὸ δὲ
[4, 19]	οὐ νῦν, οὐδ' ὁ κατακλυσμὸς	{γέγονε}	νῦν· καίτοι συνεχὴς ὁ χρόνος
[4, 14]	τοῦ δὲ χρόνου τὰ μὲν	γέγονε	τὰ δὲ μέλλει, ἔστι δ'
[4, 13]	οὖσα ἢ ἄλλη, ἐν οὐθενὶ	ἐγγέγονε	τὸ κυρτὸν ὃ ἦν οὐ
[4, 15]	ἡ δὲ τοῦ ὅλου σφαῖρα	ἔδοξε	μὲν τοῖς εἰποῦσιν εἶναι ὁ
[4, 4]	ὃς περιέχει οὐδὲν πλέον ἢ	σέ)	εἰ δή ἐστιν ὁ τόπος
[4, 20]	ἀριθμὸς} ἴσος καὶ ἅμα, τῆς	τε	ἀλλοιώσεως καὶ τῆς φορᾶς. καὶ
[4, 2]	τόπου μέρη καὶ εἴδη, τό	τε	ἄνω καὶ τὸ κάτω καὶ
[4, 8]	καὶ γὰρ παραπλησίαν ἔχει τήν	τε	ἀπιστίαν καὶ τὴν πίστιν διὰ
[4, 6]	τί ἐστιν ἀποδοθήσεται, ὥστε τά	τε	ἀπορούμενα λύεσθαι, καὶ τὰ δοκοῦντα
[4, 13]	πυκνοῦ καὶ τοῦ μανοῦ· τό	τε	γὰρ βαρὺ καὶ τὸ σκληρὸν
[4, 5]	δύο ἐν ταὐτῷ ἔσται· αὐτός	τε	γὰρ ἐν αὑτῷ ὁ ἀμφορεὺς
[4, 5]	τοῦ οἴνου ἀμφορεὺς ἔσται· ὅ	τε	γὰρ καὶ ἐν ᾧ, ἀμφότερα
[4, 1]	ἔστι, καὶ τί ἐστιν. τά	τε	γὰρ ὄντα πάντες ὑπολαμβάνουσιν εἶναί
[4, 4]	ὕλη εἴτε τὸ εἶδος· ἄλλως	τε	γὰρ τὴν ἀκροτάτην ἔχει θέαν,
[4, 14]	δὲ νῦν οὐ μέρος· μετρεῖ	τε	γὰρ τὸ μέρος, καὶ συγκεῖσθαι
[4, 17]	οἷον μονὰς ἀριθμοῦ. καὶ συνεχής	τε	δὴ ὁ χρόνος τῷ νῦν,
[4, 14]	μὲν οὖν ἐφθάρθαι οὐχ οἷόν	τε	διὰ τὸ εἶναι τότε, ἐν
[4, 20]	καὶ ἡ κίνησις ἅμα κατά	τε	δύναμιν καὶ κατ' ἐνέργειαν; πότερον
[4, 13]	οὐδὲ συνιέναι καὶ πιλεῖσθαι οἷόν	τε·	εἰ δὲ τοῦτο μὴ εἴη,
[4, 19]	τις πλείων, ὃς ὑπερέξει τοῦ	τε	εἶναι αὐτῶν καὶ τοῦ μετροῦντος
[4, 4]	ἀεὶ τὸ ὄν που αὐτό	τε	εἶναί τι καὶ ἕτερόν τι
[4, 3]	στοιχεῖον οὔτ' ἐκ στοιχείων οἷόν	τε	εἶναι τοιαύτην ἔχοντα φύσιν, οὔτε
[4, 7]	που. τὸ γάρ που αὐτό	τέ	ἐστί τι, καὶ ἔτι ἄλλο
[4, 11]	πρὸς τὸ πλῆρες οὐδένα οἷόν	τε	ἔχειν λόγον, ὥστε οὐδὲ τὴν
[4, 5]	εἶναι καὶ τὸν οἶνον οἶνόν	τε	καὶ ἀμφορέα, εἴπερ ἐνδέχεται αὐτό
[4, 5]	(ἕτερον γὰρ τὸ πρώτως ὅ	τε	καὶ ἐν ᾧ) οὐκ ἂν
[4, 5]	ὑπάρχειν, οἷον τὸν ἀμφορέα ἀγγεῖόν	τε	καὶ οἶνον εἶναι καὶ τὸν
[4, 20]	ὡρισμένης κινήσεως χρόνῳ μετρεῖται τῆς	τε	κινήσεως τὸ ποσὸν καὶ τοῦ
[4, 6]	δὲ ἐν ἐκείνῳ· καὶ ἐάν	τε	κινῆται τὸ περιέχον ἐάν τε
[4, 13]	εἶναι, καὶ τἀναντία μανὰ τό	τε	κοῦφον καὶ τὸ μαλακόν· διαφωνεῖ
[4, 8]	δεῖ τῆς σκέψεως λαβοῦσιν ἅ	τε	λέγουσιν οἱ φάσκοντες εἶναι καὶ
[4, 4]	ταὐτόν. ἄλλον δὲ τρόπον ἐκεῖ	τε	λέγων τὸ μεταληπτικὸν καὶ ἐν
[4, 5]	κατ' οὐδένα τῶν διορισμῶν, τῷ	τε	λόγῳ δῆλον ὅτι ἀδύνατον· δεήσει
[4, 6]	τε κινῆται τὸ περιέχον ἐάν	τε	μή, οὐδὲν ἧττον. {ἔτι ὅταν
[4, 11]	ἐν ἴσῳ γὰρ ληφθήσεται πλῆρές	τε	ὂν διεξιέναι τι καὶ κενόν·
[4, 11]	ἐν ἴσῳ χρόνῳ δίεισι πλῆρές	τε	ὂν καὶ κενόν. ἀλλ' ἀδύνατον.
[4, 10]	γίγνοιτο ἀήρ. ὅλως δὲ ὅ	τε	περὶ τῆς αὐξήσεως λόγος καὶ
[4, 14]	{τῷ} νῦν ἐστιν, εἰ τά	τε	πρότερον καὶ τὰ ὕστερον ἐν
[4, 13]	γὰρ ἔστιν ἐφ' ἑκατέρου, τοῦ	τε	πυκνοῦ καὶ τοῦ μανοῦ· τό
[4, 11]	γὰρ τὸ ὑπερέχον διαιρεῖσθαι εἴς	τε	τὴν ὑπεροχὴν καὶ τὸ ὑπερεχόμενον,
[4, 17]	οὐχ ὡς τὰ μέρη, διά	τε	τὸ εἰρημένον (τῇ γὰρ μέσῃ
[4, 6]	χαλεπὸν ληφθῆναι ὁ τόπος διά	τε	τὸ παρεμφαίνεσθαι τὴν ὕλην καὶ
[4, 20]	δὲ λέγεται τὸ πρότερον κατά	τε	τὸν παρεληλυθότα χρόνον καὶ τὸν
[4, 15]	εἶναι ὁ χρόνος, ὅτι ἔν	τε	τῷ χρόνῳ πάντα ἐστὶν καὶ
[4, 15]	αὐτοῦ ἡ φύσις, ὁμοίως ἔκ	τε	τῶν παραδεδομένων ἄδηλόν ἐστιν, καὶ
[4, 4]	ἔφαμεν, γίγνεται, ἀντιμεθισταμένων ἀλλήλοις τοῦ	τε	ὕδατος καὶ τοῦ ἀέρος, καὶ
[4, 11]	ὥστε ἔσται τὰ τέτταρα ὅσῳ	τε	ὑπερέχει καὶ οὐδέν. διὸ οὐδὲ
[4, 13]	ἄνω φέρει. καίτοι πῶς οἷόν	τε	φορὰν εἶναι κενοῦ ἢ τόπον
[4, 20]	μετρεῖται δ' ὥσπερ εἴπομεν, ὅ	τε	χρόνος κινήσει καὶ ἡ κινήσις
[4, 12]	χωρισθείη τῶν ἄλλων πάντων καὶ	μήτε	βαρὺ μήτε κοῦφον εἴη, καθέξει
[4, 6]	τὸ εἶδος μήτε ἡ ὕλη	μήτε	διάστημά τι ἀεὶ ὑπάρχον ἕτερον
[4, 6]	τόπος ἐστίν, μήτε τὸ εἶδος	μήτε	ἡ ὕλη μήτε διάστημά τι
[4, 19]	κίνησις αὐτοῦ ποσή. ὥστε ὅσα	μήτε	κινεῖται μήτ' ἠρεμεῖ, οὐκ ἔστιν
[4, 12]	ἄλλων πάντων καὶ μήτε βαρὺ	μήτε	κοῦφον εἴη, καθέξει τὸ ἴσον
[4, 6]	ἔτι τὸν πρῶτον μήτ' ἐλάττω	μήτε	μείζω, ἔτι ἀπολείπεσθαι ἑκάστου καὶ
[4, 3]	τὸν τόπον, εἰ μήτ' ἐλάττων	μήτε	μείζων ὁ τόπος ἑκάστου. διὰ
[4, 14]	ἅμα εἶναι κατὰ χρόνον καὶ	μήτε	πρότερον μήτε ὕστερον τὸ ἐν
[4, 6]	τῶν τριῶν ὁ τόπος ἐστίν,	μήτε	τὸ εἶδος μήτε ἡ ὕλη
[4, 14]	κατὰ χρόνον καὶ μήτε πρότερον	μήτε	ὕστερον τὸ ἐν τῷ αὐτῷ
[4, 4]	τόπος, εἴπερ τούτων ὁποτερονοῦν ἐστίν,	εἴτε	ἡ ὕλη εἴτε τὸ εἶδος·
[4, 4]	τοῦ μικροῦ ὄντος τοῦ μεθεκτικοῦ	εἴτε	τῆς ὕλης, ὥσπερ ἐν τῷ
[4, 4]	ὁποτερονοῦν ἐστίν, εἴτε ἡ ὕλη	εἴτε	τὸ εἶδος· ἄλλως τε γὰρ
[4, 17]	τὸ νῦν οὐκ ἂν εἴη,	εἴτε	τὸ νῦν μὴ εἴη, χρόνος
[4, 4]	εἴπερ τὸ μεθεκτικὸν ὁ τόπος,	εἴτε	τοῦ μεγάλου καὶ τοῦ μικροῦ
[4, 17]	φερόμενον. φανερὸν δὲ καὶ ὅτι	εἴτε	χρόνος μὴ εἴη, τὸ νῦν
[4, 13]	μὲν εἰς μέγεθος ἐκ μικρότητος,	ὁτὲ	δ' εἰς μικρότητα ἐκ μεγέθους.
[4, 19]	καὶ ὅλως ὁτὲ μὲν ὄντα	ὁτὲ	δὲ μή, ἀνάγκη ἐν χρόνῳ
[4, 2]	ἐξ ἀγγείου πάλιν ἀὴρ ἔνεστιν,	ὁτὲ	δὲ τὸν αὐτὸν τόπον τοῦτον
[4, 13]	πάλιν ὕδωρ ἐξ ἀέρος ὡσαύτως,	ὁτὲ	μὲν εἰς μέγεθος ἐκ μικρότητος,
[4, 19]	φθαρτὰ καὶ γενητὰ καὶ ὅλως	ὁτὲ	μὲν ὄντα ὁτὲ δὲ μή,
[4, 19]	ὁ οὐρανὸς ἐν τῇ κέγχρῳ·	ὅτε	γὰρ ἡ κέγχρος ἔστιν, ἔστι
[4, 14]	παντὸς μεριστοῦ, ἄνπερ ᾖ, ἀνάγκη,	ὅτε	ἔστιν, ἤτοι πάντα τὰ μέρη
[4, 19]	εἶναι οὐδὲ τὸ ἐν τόπῳ	ὅτε	ἡ κίνησις καὶ ὁ τόπος
[4, 13]	θερμοῦ ὃ οὐκ ἦν θερμὸν	ὅτε	ἧττον ἦν θερμόν, ὥσπερ γε
[4, 19]	ἐν χρόνῳ εἶναί τινα χρόνον	ὅτε	κἀκεῖνο ἔστιν, καὶ τῷ ἐν
[4, 19]	ἓν μὲν τὸ εἶναι τότε	ὅτε	ὁ χρόνος ἔστιν, ἓν δὲ
[4, 19]	ἐν χρόνῳ εἶναι τὸ εἶναι	ὅτε	ὁ χρόνος ἔστιν, ὥσπερ οὐδὲ
[4, 19]	τὸ μὴ πόρρω τοῦ νῦν	(πότε	βαδίζεις; ἤδη βεβάδικα) τὸ δὲ
[4, 19]	ἀτόμου μέρος τοῦ μέλλοντος χρόνου	(πότε	βαδίζεις; ἤδη, ὅτι ἐγγὺς ὁ
[4, 19]	πρὸς τὸ πρότερον νῦν, οἷον	ποτὲ	ἐλήφθη Τροία, καὶ ποτὲ ἔσται
[4, 19]	ἡ αὐτὴ καὶ μία γίγνεταί	ποτε,	ἔσται καὶ χρόνος εἷς καὶ
[4, 19]	οἷον ποτὲ ἐλήφθη Τροία, καὶ	ποτὲ	ἔσται κατακλυσμός· δεῖ γὰρ πεπεράνθαι
[4, 20]	ἄξιον δ' ἐπισκέψεως καὶ πῶς	ποτε	ἔχει ὁ χρόνος πρὸς τὴν
[4, 19]	νῦν {τὸ} μόριον τοῦ παρελθόντος.	πότε	ἦλθες; ἄρτι, ἐὰν ᾖ ὁ
[4, 19]	τὰ μὲν ἦν, οἷον Ὅμηρός	ποτε	ἦν, τὰ δὲ ἔσται, οἷον
[4, 3]	ὁ τόπος. τί γὰρ ἄν	ποτε	καὶ θείημεν εἶναι τὸν τόπον;
[4, 14]	πρότερον δὲ ὂν ἀνάγκη ἐφθάρθαι	ποτέ,	καὶ τὰ νῦν ἅμα μὲν
[4, 19]	τὸ νῦν, καὶ τί τὸ	ποτὲ	καὶ τὸ ἄρτι καὶ τὸ
[4, 17]	τὸ νῦν εἶναι> ὃ δέ	ποτε	ὄν ἐστι τὸ νῦν, τὸ
[4, 17]	ὅτι ἕν (καὶ οὐχ ὅ	ποτε	ὄν καὶ γὰρ ἂν διαλίποι
[4, 20]	οὔσης, ἀλλ' ἢ τοῦτο ὅ	ποτε	ὂν ἔστιν ὁ χρόνος, οἷον
[4, 16]	ἐν τῇ κινήσει ὃ μέν	ποτε	ὂν κίνησις {ἐστιν} τὸ μέντοι
[4, 17]	καὶ ἐν τούτοις ὃ μέν	ποτε	ὂν νῦν ἐστι, τὸ αὐτό
[4, 17]	ὕστερον. τοῦτο δὲ ὃ μέν	ποτε	ὂν τὸ αὐτό (ἢ στιγμὴ
[4, 19]	δὲ μηδεὶς χρόνος ὃς οὔ	ποτε,	πᾶς ἂν εἴη χρόνος πεπερασμένος.
[4, 19]	ὅτι οὐκ ἐγγύς. τὸ δὲ	ποτέ>	χρόνος ὡρισμένος πρὸς τὸ πρότερον
[4, 14]	οἷόν τε διὰ τὸ εἶναι	τότε,	ἐν ἄλλῳ δὲ νῦν ἐφθάρθαι
[4, 16]	μὲν πρότερον τὸ δ' ὕστερον,	τότε	καὶ τοῦτό φαμεν εἶναι χρόνον·
[4, 19]	τῷ ἐν κινήσει ὄντι εἶναι	τότε	κίνησιν. ἐπεὶ δέ ἐστιν ὡς
[4, 16]	δὲ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον,	τότε	λέγομεν χρόνον· τοῦτο γάρ ἐστιν
[4, 19]	θάτερον, ἓν μὲν τὸ εἶναι	τότε	ὅτε ὁ χρόνος ἔστιν, ἓν
[4, 16]	τὸ μὴ οἴεσθαι εἶναι χρόνον	τότε	συμβαίνει ἡμῖν, ὅταν μὴ ὁρίσωμεν
[4, 16]	πρότερον καὶ ὕστερον ὁρίζοντες· καὶ	τότε	φαμὲν γεγονέναι χρόνον, ὅταν τοῦ
[4, 16]	ὅταν δ' αἰσθώμεθα καὶ ὁρίσωμεν,	τότε	φαμὲν γεγονέναι χρόνον, φανερὸν ὅτι
[4, 20]	ἀδύνατον καὶ ἀριθμητόν τι εἶναι,	ὥστε	δῆλον ὅτι οὐδ' ἀριθμός. ἀριθμὸς
[4, 2]	ὕδωρ ἐν τούτῳ πρότερον ἦν,	ὥστε	δῆλον ὡς ἦν ὁ τόπος
[4, 4]	σωμάτων, πέρας τι ἂν εἴη,	ὥστε	δόξειεν ἂν τὸ εἶδος καὶ
[4, 11]	τὸ τάχος πρὸς τὸ τάχος.	ὥστε	εἰ διπλασίως λεπτόν, ἐν διπλασίῳ
[4, 8]	γὰρ μικρὰ τὸ μέγα ἐστίν·	ὥστε	εἰ πολλὰ ἴσα ἐνδέχεται ἐν
[4, 8]	ὃ διαλαμβάνει τὸ πᾶν σῶμα	ὥστε	εἶναι μὴ συνεχές, καθάπερ λέγουσιν
[4, 20]	ἐγγύτερον, ὕστερον δὲ τὸ πορρώτερον.	ὥστε	ἐπεὶ τὸ μὲν πρότερον ἐν
[4, 11]	τὴν ὑπεροχὴν καὶ τὸ ὑπερεχόμενον,	ὥστε	ἔσται τὰ τέτταρα ὅσῳ τε
[4, 11]	ἡ δὲ φύσει φορὰ διάφορος,	ὥστε	ἔσται φύσει διάφορα. ἢ οὖν
[4, 4]	ἢ κάτω ἐστί, τόπον εἶναι.	ὥστε	ζητητέος ἐν τοῖς τοιούτοις ὁ
[4, 11]	γὰρ μᾶλλον ἐνταῦθα ἢ ἐνταῦθα;	ὥστε	ἢ ἠρεμήσει ἢ εἰς ἄπειρον
[4, 17]	μέσῃ στιγμῇ ὡς δυσὶ χρήσεται,	ὥστε	ἠρεμεῖν συμβήσεται) καὶ ἔτι φανερὸν
[4, 16]	καὶ κίνησίς τις δοκεῖ γεγονέναι.	ὥστε	ἤτοι κίνησις ἢ τῆς κινήσεώς
[4, 11]	ἔχουσι τὰ μεγέθη πρὸς ἄλληλα.	ὥστε	καὶ διὰ τοῦ κενοῦ. ἀλλ'
[4, 17]	καὶ ὕστερον, τὸ νῦν ἔστιν)	ὥστε	καὶ ἐν τούτοις ὃ μέν
[4, 13]	πρότερον θερμότης πρὸς> τὴν ὕστερον.	ὥστε	καὶ τὸ μέγεθος καὶ ἡ
[4, 18]	ἀεὶ γὰρ διαιρεῖται πᾶσα γραμμή.	ὥστε	ὁμοίως καὶ χρόνος· ἐλάχιστος γὰρ
[4, 19]	ᾗ ἡ κίνησις αὐτοῦ ποσή.	ὥστε	ὅσα μήτε κινεῖται μήτ' ἠρεμεῖ,
[4, 11]	οὐδένα οἷόν τε ἔχειν λόγον,	ὥστε	οὐδὲ τὴν κίνησιν, ἀλλ' εἰ
[4, 5]	θερμὸν ἐν σώματι ὡς πάθος.	ὥστε	οὐκ ἀνάγκη εἰς ἄπειρον ἰέναι.
[4, 4]	καὶ τῶν ἄλλων σωμάτων ὁμοίως,	ὥστε	οὔτε μόριον οὔθ' ἕξις ἀλλὰ
[4, 11]	κενῷ πάντῃ ὁμοίως τὸ τοιοῦτον,	ὥστε	πάντῃ οἰσθήσεται. ἔτι δὲ καὶ
[4, 15]	δ' εὐηθικώτερον τὸ εἰρημένον ἢ	ὥστε	περὶ αὐτοῦ τὰ ἀδύνατα ἐπισκοπεῖν.
[4, 15]	χρόνος ἡ ὁτουοῦν αὐτῶν κίνησις,	ὥστε	πολλοὶ χρόνοι ἅμα. ἡ δὲ
[4, 6]	ὅπως τὸ τί ἐστιν ἀποδοθήσεται,	ὥστε	τά τε ἀπορούμενα λύεσθαι, καὶ
[4, 19]	καὶ τὴν ἠρεμίαν, πόση τις.	ὥστε	τὸ κινούμενον οὐχ ἁπλῶς ἔσται
[4, 20]	καὶ μετρεῖται αὐτὸς ὑπὸ τοιαύτης.	ὥστε	τὸ λέγειν εἶναι τὰ γιγνόμενα
[4, 6]	τόπος, ὅτι ἀκίνητος ὁ πᾶς.	ὥστε	τὸ τοῦ περιέχοντος πέρας ἀκίνητον
[4, 4]	ἀλλ' οὗπερ καὶ τὸ πρᾶγμα·	ὥστε	τοῦ τόπου ἔσται τόπος. ἔτι
[4, 19]	δὲ κίνησις ἐξίστησιν τὸ ὑπάρχον·	ὥστε	φανερὸν ὅτι τὰ αἰεὶ ὄντα,
[4, 14]	ἂν ἐφ' ἓν ᾖ συνεχὲς	οὔτε	ἂν ἐπὶ πλείω· τὸ δὲ
[4, 14]	διαιρετοῦ πεπερασμένου ἓν πέρας ἔστιν,	οὔτε	ἂν ἐφ' ἓν ᾖ συνεχὲς
[4, 10]	κενὸν οὐκ ἔστιν, οὔτε κεχωρισμένον	οὔτε	ἀχώριστον. τὸ γὰρ κενὸν οὐ
[4, 3]	καὶ θείημεν εἶναι τὸν τόπον;	οὔτε	γὰρ στοιχεῖον οὔτ' ἐκ στοιχείων
[4, 7]	ἂν οὕτω λεγομένου τοῦ τόπου.	οὔτε	γὰρ συναύξεσθαι ἀνάγκη τὸν τόπον,
[4, 3]	αὐτῷ ὑπάρχει αἰτία τῶν τεττάρων·	οὔτε	γὰρ ὡς ὕλη τῶν ὄντων
[4, 5]	τ' ἐπιφάνεια καὶ τὸ λευκόν.	οὔτε	δὴ ἐπακτικῶς σκοποῦσιν οὐδὲν ὁρῶμεν
[4, 7]	σώματα ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ,	οὔτε	διάστημά τι εἶναι σωματικόν (σῶμα
[4, 13]	ἁπλῶς οὔτ' ἐν τῷ μανῷ,	οὔτε	δυνάμει, εἰ μή τις βούλεται
[4, 7]	τόπον, οὔτε στιγμῆς εἶναι τόπον,	οὔτε	δύο σώματα ἐν τῷ αὐτῷ
[4, 8]	ἕτερον τῶν σωμάτων, οὔτε χωριστὸν	οὔτε	ἐνεργείᾳ ὄν, ὃ διαλαμβάνει τὸ
[4, 19]	μηδαμῇ, οὔτε ἦν οὔτε ἔστιν	οὔτε	ἔσται. ἔστι δὲ τὰ τοιαῦτα
[4, 6]	τῷ ἐσχάτῳ τοῦ περιέχοντος, ὃ	οὔτε	ἐστὶ μέρος τοῦ ἐν αὐτῷ
[4, 19]	μὴ περιέχει μηδαμῇ, οὔτε ἦν	οὔτε	ἔστιν οὔτε ἔσται. ἔστι δὲ
[4, 5]	ἐν ᾧ) οὐκ ἂν εἴη	οὔτε	ἡ ὕλη οὔτε τὸ εἶδος
[4, 19]	ὅσα δὲ μὴ περιέχει μηδαμῇ,	οὔτε	ἦν οὔτε ἔστιν οὔτε ἔσται.
[4, 10]	οὕτω μὲν κενὸν οὐκ ἔστιν,	οὔτε	κεχωρισμένον οὔτε ἀχώριστον. τὸ γὰρ
[4, 3]	τῶν πραγμάτων οὔθ' ὡς τέλος,	οὔτε	κινεῖ τὰ ὄντα. ἔτι δὲ
[4, 16]	μεταβολῆς χρόνος. ὅτι μὲν οὖν	οὔτε	κίνησις οὔτ' ἄνευ κινήσεως ὁ
[4, 6]	ἐστὶ μέρος τοῦ ἐν αὐτῷ	οὔτε	μεῖζον τοῦ διαστήματος ἀλλ' ἴσον·
[4, 4]	τῶν ἄλλων σωμάτων ὁμοίως, ὥστε	οὔτε	μόριον οὔθ' ἕξις ἀλλὰ χωριστὸς
[4, 6]	πρότερον, οὔτε χωριστὴ τοῦ πράγματος	οὔτε	περιέχει, ὁ δὲ τόπος ἄμφω.
[4, 1]	ἔχομεν οὐδὲν παρὰ τῶν ἄλλων	οὔτε	προηπορημένον οὔτε προηυπορημένον περὶ αὐτοῦ.
[4, 1]	παρὰ τῶν ἄλλων οὔτε προηπορημένον	οὔτε	προηυπορημένον περὶ αὐτοῦ. ~ὅτι μὲν
[4, 14]	μυριοστὸν τοῖς γενομένοις τήμερον, καὶ	οὔτε	πρότερον οὔτε ὕστερον οὐδὲν ἄλλο
[4, 7]	γὰρ συναύξεσθαι ἀνάγκη τὸν τόπον,	οὔτε	στιγμῆς εἶναι τόπον, οὔτε δύο
[4, 5]	ἂν εἴη οὔτε ἡ ὕλη	οὔτε	τὸ εἶδος ὁ τόπος, ἀλλ'
[4, 15]	οὔτε τῷ ποσός τις εἶναι	οὔτε	τῷ ποιός. ὅτι μὲν τοίνυν
[4, 15]	δὲ χρόνος οὐχ ὥρισται χρόνῳ,	οὔτε	τῷ ποσός τις εἶναι οὔτε
[4, 3]	ἔχοντα φύσιν, οὔτε τῶν σωματικῶν	οὔτε	τῶν ἀσωμάτων· μέγεθος μὲν γὰρ
[4, 3]	τε εἶναι τοιαύτην ἔχοντα φύσιν,	οὔτε	τῶν σωματικῶν οὔτε τῶν ἀσωμάτων·
[4, 14]	γενομένοις τήμερον, καὶ οὔτε πρότερον	οὔτε	ὕστερον οὐδὲν ἄλλο ἄλλου. περὶ
[4, 6]	ὥσπερ ἐλέχθη ἐν τοῖς πρότερον,	οὔτε	χωριστὴ τοῦ πράγματος οὔτε περιέχει,
[4, 8]	ἔστι διάστημα ἕτερον τῶν σωμάτων,	οὔτε	χωριστὸν οὔτε ἐνεργείᾳ ὄν, ὃ
[4, 3]	(οὐδὲν γὰρ ἐξ αὐτοῦ συνέστηκεν)	οὔτε	ὡς εἶδος καὶ λόγος τῶν
[4, 13]	καὶ μία τῷ ἀριθμῷ, εἰ	ἔτυχε,	χροιᾶς καὶ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ.