| Livre, Chap. |
| [4, 6] |
μήτε
ἡ
ὕλη
μήτε
διάστημά
|
τι |
ἀεὶ
ὑπάρχον
ἕτερον
παρὰ
τὸ |
| [4, 13] |
ἡ
αὐτὴ
ὕλη
οὐ
προσλαβοῦσά
|
τι |
ἄλλο
ἐγένετο,
ἀλλ'
ὃ
ἦν |
| [4, 17] |
στιγμὴ
γὰρ
ἢ
λίθος
ἤ
|
τι |
ἄλλο
τοιοῦτόν
ἐστι)
τῷ
λόγῳ |
| [4, 13] |
συνήχθη,
καὶ
τοῦ
πυρὸς
ὅ
|
τι |
ἄν
τις
λάβῃ
πᾶν
ἔσται |
| [4, 4] |
περιέχον
ἕκαστον
τῶν
σωμάτων,
πέρας
|
τι |
ἂν
εἴη,
ὥστε
δόξειεν
ἂν |
| [4, 11] |
τι
καὶ
κενόν·
ἔσται
γάρ
|
τι |
ἀνάλογον
σῶμα
ἕτερον
πρὸς
ἕτερον |
| [4, 16] |
ἄλλο
ὑπολαβεῖν
αὐτά,
καὶ
μεταξύ
|
τι |
αὐτῶν
ἕτερον·
ὅταν
γὰρ
ἕτερα |
| [4, 7] |
ἐστί
τι,
καὶ
ἔτι
ἄλλο
|
τι |
δεῖ
εἶναι
παρὰ
τοῦτο
ἐν |
| [4, 6] |
ἀγγείου
ὕδωρ,
τὸ
μεταξὺ
εἶναί
|
τι |
δοκεῖ
διάστημα,
ὡς
ὄν
τι |
| [4, 8] |
γὰρ
πλῆρες
ἀδύνατον
εἶναι
δέξασθαί
|
τι. |
εἰ
δὲ
δέξεται
καὶ
ἔσται |
| [4, 16] |
οὐ
κίνησις,
ἀνάγκη
τῆς
κινήσεώς
|
τι |
εἶναι
αὐτόν.
ἐπεὶ
δὲ
τὸ |
| [4, 6] |
ὧν
ἀνάγκη
τὸν
τόπον
ἕν
|
τι |
εἶναι·
ἢ
γὰρ
μορφὴ
ἢ |
| [4, 7] |
καὶ
διὰ
τοῦτο
δοκεῖ
ἐπίπεδόν
|
τι |
εἶναι
καὶ
οἷον
ἀγγεῖον
ὁ |
| [4, 6] |
κατὰ
φοράν.
δοκεῖ
δὲ
μέγα
|
τι |
εἶναι
καὶ
χαλεπὸν
ληφθῆναι
ὁ |
| [4, 4] |
ἐστί.
καὶ
γὰρ
δοκεῖ
τοιοῦτό
|
τι |
εἶναι
ὁ
τόπος
οἷον
τὸ |
| [4, 10] |
διὸ
καὶ
τὸ
κενὸν
δοκεῖ
|
τι |
εἶναι,
ὅτι
καὶ
ὁ
τόπος, |
| [4, 5] |
μὲν
οὖν
ἀδύνατον
ἐν
αὑτῷ
|
τι |
εἶναι
πρώτως,
δῆλον·
ὃ
δὲ |
| [4, 7] |
τῷ
αὐτῷ
τόπῳ,
οὔτε
διάστημά
|
τι |
εἶναι
σωματικόν
(σῶμα
γὰρ
τὸ |
| [4, 20] |
τοῦ
ἀριθμήσοντος
ἀδύνατον
καὶ
ἀριθμητόν
|
τι |
εἶναι,
ὥστε
δῆλον
ὅτι
οὐδ' |
| [4, 4] |
τε
εἶναί
τι
καὶ
ἕτερόν
|
τι |
ἐκτὸς
αὐτοῦ.
(Πλάτωνι
μέντοι
λεκτέον, |
| [4, 7] |
Ὧι
μὲν
οὖν
σώματι
ἔστι
|
τι |
ἐκτὸς
σῶμα
περιέχον
αὐτό,
τοῦτο |
| [4, 11] |
ἄπειρον
ἀνάγκη
φέρεσθαι,
ἐὰν
μή
|
τι |
ἐμποδίσῃ
κρεῖττον.
ἔτι
νῦν
μὲν |
| [4, 5] |
οὕτω
μὲν
οὖν
ἐνδέχεται
αὐτό
|
τι |
ἐν
αὑτῷ
εἶναι,
πρώτως
δ' |
| [4, 5] |
καὶ
ἀμφορέα,
εἴπερ
ἐνδέχεται
αὐτό
|
τι |
ἐν
αὑτῷ
εἶναι.
ὥστ'
εἰ |
| [4, 5] |
ἄν
τις,
ἆρα
καὶ
αὐτό
|
τι |
ἐν
ἑαυτῷ
ἐνδέχεται
εἶναι,
ἢ |
| [4, 5] |
ὅτι
εἰ
ὁ
τόπος
ἐστί
|
τι, |
ἔν
τινι
ἔσται,
λύειν
οὐ |
| [4, 8] |
τῶν
φυσιολόγων,
ἢ
καὶ
εἴ
|
τι |
ἔξω
τοῦ
παντὸς
σώματός
ἐστιν |
| [4, 2] |
καὶ
τὸ
κάτω
οὐχ
ὅ
|
τι |
ἔτυχεν,
ἀλλ'
ὅπου
τὰ
ἔχοντα |
| [4, 2] |
χωρὶς
ἕκαστον.
οὐ
γὰρ
ὅ
|
τι |
ἔτυχέν
ἐστι
τὸ
ἄνω,
ἀλλ' |
| [4, 19] |
δὲ
ἔσται,
οἷον
τῶν
μελλόντων
|
τι, |
ἐφ'
ὁπότερα
περιέχει·
καὶ
εἰ |
| [4, 19] |
καὶ
ὅλως
ὅτι
τοῦ
ἀριθμοῦ
|
τι, |
ἢ
ὅτι
ἔστιν
αὐτοῦ
ἀριθμός. |
| [4, 12] |
ἐπ'
ἄμφω,
{ἢ}
ὁποῖον
ἄν
|
τι |
ᾖ
τὸ
ἐντιθέμενον·
ἐν
δὲ |
| [4, 4] |
ὄν
που
αὐτό
τε
εἶναί
|
τι |
καὶ
ἕτερόν
τι
ἐκτὸς
αὐτοῦ. |
| [4, 7] |
γάρ
που
αὐτό
τέ
ἐστί
|
τι, |
καὶ
ἔτι
ἄλλο
τι
δεῖ |
| [4, 2] |
δῆλον
ὡς
ἦν
ὁ
τόπος
|
τι |
καὶ
ἡ
χώρα
ἕτερον
ἀμφοῖν, |
| [4, 11] |
ληφθήσεται
πλῆρές
τε
ὂν
διεξιέναι
|
τι |
καὶ
κενόν·
ἔσται
γάρ
τι |
| [4, 6] |
τῶν
κινουμένων
μεγεθῶν.
συμβάλλεται
δέ
|
τι |
καὶ
ὁ
ἀὴρ
δοκῶν
ἀσώματος |
| [4, 16] |
κινούμενον
κινεῖται
ἔκ
τινος
εἴς
|
τι |
καὶ
πᾶν
μέγεθος
συνεχές,
ἀκολουθεῖ |
| [4, 11] |
τὸ
γὰρ
κενὸν
μὴ
ὄν
|
τι |
καὶ
στέρησις
δοκεῖ
εἶναι)
ἡ |
| [4, 8] |
ἐκ
τούτων
δεικνύουσιν
ὅτι
ἔστιν
|
τι |
κενόν,
ἄλλον
δ'
ὅτι
φαίνεται |
| [4, 13] |
μὴ
χωριστόν,
ἀλλ'
ὅμως
ἐνεῖναί
|
τι |
κενόν,
ἧττον
μὲν
ἀδύνατον,
συμβαίνει |
| [4, 11] |
τοὺς
τὸν
τόπον
οἰομένους
εἶναί
|
τι |
κεχωρισμένον,
εἰς
ὃν
φέρεται·
πῶς |
| [4, 11] |
τῷ
τὸν
τόπον
φάναι
εἶναί
|
τι |
κεχωρισμένον·
τοῦτο
δ'
ὅτι
ἀδύνατον, |
| [4, 13] |
συναγομένη
εἰς
ἔλαττον
οὐκ
ἄλλο
|
τι |
λαμβάνει
τὸ
κοῖλον,
ἀλλ'
ὃ |
| [4, 11] |
δίεισι
δέ
γε
κἂν
ᾖ
|
τι |
λεπτότητι
διαφέρον
τοῦ
ἀέρος
ἐφ' |
| [4, 13] |
οὐδ'
ἔστι
τῆς
φλογὸς
λαβεῖν
|
τι |
μέγεθος
ἐν
ᾧ
οὐ
καὶ |
| [4, 19] |
μῆκος
ὁ
πῆχυς
τῷ
ὁρίσαι
|
τι |
μέγεθος
ὃ
ἀναμετρήσει
τὸ
ὅλον) |
| [4, 9] |
τρόπον,
ἐν
ᾧ
μὴ
τόδε
|
τι |
μηδ'
οὐσία
τις
σωματική.
διό |
| [4, 8] |
τοῦτο
δεῖ
δεικνύναι,
ὅτι
ἐστί
|
τι |
ὁ
ἀήρ,
ἀλλ'
ὅτι
οὐκ |
| [4, 8] |
ἐλέγχοντες.
ἐπιδεικνύουσι
γὰρ
ὅτι
ἐστίν
|
τι |
ὁ
ἀήρ,
στρεβλοῦντες
τοὺς
ἀσκοὺς |
| [4, 2] |
οὐ
μόνον
δηλοῦσιν
ὅτι
ἐστί
|
τι |
ὁ
τόπος,
ἀλλ'
ὅτι
καὶ |
| [4, 2] |
σώματος.
ὅτι
μὲν
οὖν
ἐστί
|
τι |
ὁ
τόπος
παρὰ
τὰ
σώματα, |
| [4, 6] |
ὥσπερ
γὰρ
εἰ
ἀλλοιοῦται,
ἔστι
|
τι |
ὃ
νῦν
μὲν
λευκὸν
πάλαι |
| [4, 11] |
οὐκ
ἔστιν.
ἔτι
εἰ
ἔστιν
|
τι |
οἷον
τόπος
ἐστερημένος
σώματος,
ὅταν |
| [4, 12] |
κόσμου·
ὁ
γὰρ
ἀὴρ
ἔστιν
|
τι, |
οὐ
δοκεῖ
δέ
γε
οὐδὲ |
| [4, 20] |
ἐν
οὐρανῷ.
ἢ
ὅτι
κινήσεώς
|
τι |
πάθος
ἢ
ἕξις,
ἀριθμός
γε |
| [4, 3] |
τῶν
ἄλλων
οὐδενός,
οὐδ'
ἐστί
|
τι |
παρ'
ἕκαστον
τούτων
ὁ
τόπος. |
| [4, 10] |
τοῖς
τὸν
τόπον
φάσκουσιν
εἶναί
|
τι |
παρὰ
τὰ
σώματα
τὰ
ἐμπίπτοντα |
| [4, 6] |
τι
δοκεῖ
διάστημα,
ὡς
ὄν
|
τι |
παρὰ
τὸ
σῶμα
τὸ
μεθιστάμενον. |
| [4, 19] |
(τὰ
μὲν
γὰρ
τοῦ
ἀριθμοῦ
|
τι, |
τὰ
δὲ
τοῦ
χρόνου
τί |
| [4, 5] |
τόπος,
ἀλλ'
ἕτερον.
ἐκείνου
γάρ
|
τι |
ταῦτα
τοῦ
ἐνόντος,
καὶ
ἡ |
| [4, 6] |
δὲ
μαλακόν
(διό
φαμεν
εἶναί
|
τι |
τὴν
ὕλην)
οὕτω
καὶ
ὁ |
| [4, 13] |
τοῦ
αἰσθητοῦ
ὄγκου
οὐ
προσλαβούσης
|
τι |
τῆς
ὕλης
ἐπεκτείνεται,
ἀλλ'
ὅτι |
| [4, 11] |
κεχωρισμένῳ
τόπῳ
καὶ
ὑπομένοντι
σῶμά
|
τι· |
τὸ
γὰρ
μέρος,
ἂν
μὴ |
| [4, 6] |
ἅπτεσθαι
πεφυκότων.
εἰ
δ'
ἦν
|
τι |
{τὸ}
διάστημα
καθ'
αὑ>
τὸ |
| [4, 7] |
ὁ
οὐρανός,
ἀλλὰ
τοῦ
οὐρανοῦ
|
τι |
τὸ
ἔσχατον
καὶ
ἁπτόμενον
τοῦ |
| [4, 6] |
μορφὴ
ἢ
ὕλη
ἢ
διάστημά
|
τι |
τὸ
μεταξὺ
τῶν
ἐσχάτων,
ἢ |
| [4, 17] |
διὰ
τὸ
φερόμενον·
τόδε
γάρ
|
τι |
τὸ
φερόμενον,
ἡ
δὲ
κίνησις |
| [4, 4] |
ὧν
μὲν
τοίνυν
ἀναγκαῖον
εἶναί
|
τι |
τὸν
τόπον,
καὶ
πάλιν
ἐξ |
| [4, 4] |
λέγουσι
μὲν
γὰρ
πάντες
εἶναί
|
τι |
τὸν
τόπον,
τί
δ'
ἐστίν, |
| [4, 6] |
φαίνεται
εἶναι
διάστημα
μεταξὺ
ἄλλο
|
τι |
τῶν
κινουμένων
μεγεθῶν.
συμβάλλεται
δέ |
| [4, 3] |
δὲ
καὶ
αὐτὸς
εἰ
ἔστι
|
τι |
τῶν
ὄντων,
ποὺ
ἔσται.
ἡ |
| [4, 2] |
τὸν
αὐτὸν
τόπον
τοῦτον
ἄλλο
|
τι |
τῶν
σωμάτων
κατέχει·
τοῦτο
δὴ |
| [4, 19] |
τοῦ
τόπου.
καὶ
πάσχει
δή
|
τι |
ὑπὸ
τοῦ
χρόνου,
καθάπερ
καὶ |
| [4, 13] |
μὲν
δὴ
διὰ
ταῦτα
κενόν
|
τι |
φαῖεν
ἂν
εἶναι,
ἡμεῖς
δὲ |