Alphabétiquement     [«   »]
τοιούτων 1
τοῖς 27
Τὸν 1
τὸν 60
τόποι 2
τόποις 1
τόπον 45
Fréquences     [«    »]
58 ἀλλ
58 διὰ
60 οὖν
60 τὸν
64 ἂν
65 τόπος
67 ἔστι
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Physique, livre IV

τὸν


Livre, Chap.
[4, 5]   γὰρ ἀμφότερα ἑκάτερον ὑπάρχειν, οἷον  τὸν   ἀμφορέα ἀγγεῖόν τε καὶ οἶνον
[4, 18]   μετροῦντες, καθάπερ καὶ τῷ ἀριθμητῷ  τὸν   ἀριθμόν, οἷον τῷ ἑνὶ ἵππῳ
[4, 11]   διὰ τοῦ Β. ἐχέτω δὴ  τὸν   αὐτὸν λόγον ὅνπερ διέστηκεν ἀὴρ
[4, 2]   πάλιν ἀὴρ ἔνεστιν, ὁτὲ δὲ  τὸν   αὐτὸν τόπον τοῦτον ἄλλο τι
[4, 4]   ἔτι πῶς ἂν φέροιτο εἰς  τὸν   αὑτοῦ τόπον, εἰ ὁ τόπος
[4, 7]   σῶμα. καὶ φέρεται δὴ εἰς  τὸν   αὑτοῦ τόπον ἕκαστον εὐλόγως (ὃ
[4, 2]   δύναμιν. φέρεται γὰρ ἕκαστον εἰς  τὸν   αὑτοῦ τόπον μὴ κωλυόμενον, τὸ
[4, 4]   ὕλη οὐ χωρίζεται τοῦ πράγματος,  τὸν   δὲ τόπον ἐνδέχεται· ἐν ᾧ
[4, 12]   ποιεῖν τόπον τοῖς σώμασιν παρὰ  τὸν   ἑκάστου ὄγκον, εἰ ἀπαθὲς ὁ
[4, 10]   ἐνόντα ἐκπυρηνίζειν (οἷον ὕδατος συνθλιβομένου  τὸν   ἐνόντα ἀέρα) καὶ αὐξάνεσθαι οὐ
[4, 11]   Α οἰσθήσεται διὰ τοῦ Β  τὸν   ἐφ' ᾧ Γ χρόνον, διὰ
[4, 11]   δὲ τοῦ Δ λεπτοτέρου ὄντος  τὸν   ἐφ' ᾧ Ε, εἰ ἴσον
[4, 11]   χρόνος ἐφ' ᾧ Ε πρὸς  τὸν   ἐφ' ᾧ Η. ἂν γὰρ
[4, 7]   περὶ τούτων ὕστερον· ἀλλὰ διὰ  τὸν   καιρὸν ἀνάγκη μὲν εἰπεῖν, ἀσαφῶς
[4, 11]   ἐφ' οὗ Ε, τοῦτον ἕξει  τὸν   λόγον τὸ κενὸν πρὸς τὸ
[4, 20]   τε τὸν παρεληλυθότα χρόνον καὶ  τὸν   μέλλοντα· ἐν μὲν γὰρ τῷ
[4, 8]   πλῆρες μὲν εἶναι, ὅταν ἔχῃ  τὸν   ὄγκον οὗ δεκτικόν ἐστιν, ὅταν
[4, 12]   εἰ μὴ χωριστόν· λέγω δὲ  τὸν   ὄγκον τοῦ ξυλίνου κύβου. ὥστ'
[4, 11]   ὠσθέντος φορᾶς ἣν φέρεται εἰς  τὸν   οἰκεῖον τόπον· ἐν δὲ τῷ
[4, 5]   τε καὶ οἶνον εἶναι καὶ  τὸν   οἶνον οἶνόν τε καὶ ἀμφορέα,
[4, 5]   εἶεν, ὁ μὲν ἀμφορεὺς δέξεται  τὸν   οἶνον οὐχ ᾗ αὐτὸς οἶνος
[4, 8]   συνιόντα καὶ πιλούμενα, οἷον καὶ  τὸν   οἶνόν φασι δέχεσθαι μετὰ τῶν
[4, 6]   τόπον· διὰ γὰρ τοῦτο καὶ  τὸν   οὐρανὸν μάλιστ' οἰόμεθα ἐν τόπῳ,
[4, 19]   ἐλέχθη· συνέχει γὰρ τὸν χρόνον  τὸν   παρεληλυθότα καὶ ἐσόμενον, καὶ πέρας
[4, 20]   λέγεται τὸ πρότερον κατά τε  τὸν   παρεληλυθότα χρόνον καὶ τὸν μέλλοντα·
[4, 6]   καὶ μηδὲν τοῦ πράγματος, ἔτι  τὸν   πρῶτον μήτ' ἐλάττω μήτε μείζω,
[4, 5]   γὰρ κωλύει ἐν ἄλλῳ εἶναι  τὸν   πρῶτον τόπον, μὴ μέντοι ὡς
[4, 3]   γὰρ ἐκ τούτων συναύξεσθαι αὐτοῖς  τὸν   τόπον, εἰ μήτ' ἐλάττων μήτε
[4, 6]   αὑτὸ ὑπάρχειν αὐτῷ. ἀξιοῦμεν δὴ  τὸν   τόπον εἶναι πρῶτον μὲν περιέχον
[4, 6]   τοῦ πράγματος τοῦ μεθισταμένου, ἀνάγκη  τὸν   τόπον εἶναι τὸ λοιπὸν τῶν
[4, 3]   πᾶν. ἀδύνατον δὲ σῶμα εἶναι  τὸν   τόπον· ἐν ταὐτῷ γὰρ ἂν
[4, 6]   γὰρ τέτταρά ἐστιν ὧν ἀνάγκη  τὸν   τόπον ἕν τι εἶναι· ἢ
[4, 4]   μὲν τοίνυν ἀναγκαῖον εἶναί τι  τὸν   τόπον, καὶ πάλιν ἐξ ὧν
[4, 4]   τοῖς λεγομένοις ἀγράφοις δόγμασιν, ὅμως  τὸν   τόπον καὶ τὴν χώραν τὸ
[4, 11]   αὐτὸς λόγος καὶ πρὸς τοὺς  τὸν   τόπον οἰομένους εἶναί τι κεχωρισμένον,
[4, 6]   ἐπιστήμη· ταῦτα γὰρ οὕτω μεταβέβληκε  τὸν   τόπον, ὅτι ἐν ᾧ ὑπάρχουσι
[4, 7]   ὡς μὲν γὰρ ὅλον, ἅμα  τὸν   τόπον οὐ μεταβάλλει, κύκλῳ δὲ
[4, 4]   γε ἀδύνατον ὁποτερονοῦν τούτων εἶναι  τὸν   τόπον, οὐ χαλεπὸν ἰδεῖν. τὸ
[4, 3]   θείη τοῖς οὖσιν αἴτιον εἶναι  τὸν   τόπον; οὐδεμία γὰρ αὐτῷ ὑπάρχει
[4, 3]   ἄν ποτε καὶ θείημεν εἶναι  τὸν   τόπον; οὔτε γὰρ στοιχεῖον οὔτ'
[4, 7]   τόπου. οὔτε γὰρ συναύξεσθαι ἀνάγκη  τὸν   τόπον, οὔτε στιγμῆς εἶναι τόπον,
[4, 4]   μὲν γὰρ πάντες εἶναί τι  τὸν   τόπον, τί δ' ἐστίν, οὗτος
[4, 9]   τοῦ σώματος ὕλην (οἵπερ καὶ  τὸν   τόπον τὸ αὐτὸ τοῦτο) λέγοντες
[4, 11]   τοῦτο δὲ ταὐτόν ἐστι τῷ  τὸν   τόπον φάναι εἶναί τι κεχωρισμένον·
[4, 10]   τοῦτο δ' ἂν εἴη οἷον  τὸν   τόπον φασί τινες εἶναι. οὐδεμία
[4, 10]   ἡ κατὰ τόπον καὶ τοῖς  τὸν   τόπον φάσκουσιν εἶναί τι παρὰ
[4, 8]   ὥσπερ Ἀναξαγόρας καὶ οἱ τοῦτον  τὸν   τρόπον ἐλέγχοντες. ἐπιδεικνύουσι γὰρ ὅτι
[4, 13]   καὶ πῶς οὐκ ἔστι, διωρίσθω  τὸν   τρόπον τοῦτον. ~Ἐχόμενον δὲ τῶν
[4, 18]   πάλιν δὲ τῷ ἑνὶ ἵππῳ  τὸν   τῶν ἵππων ἀριθμὸν αὐτόν. ὁμοίως
[4, 18]   ἀριθμόν, οἷον τῷ ἑνὶ ἵππῳ  τὸν   τῶν ἵππων ἀριθμόν. τῷ μὲν
[4, 1]   δ' ἀνάγκη καὶ περὶ τόπου  τὸν   φυσικὸν ὥσπερ καὶ περὶ ἀπείρου
[4, 19]   τοῦ χρόνου, καὶ ἐπιλανθάνεται διὰ  τὸν   χρόνον, ἀλλ' οὐ μεμάθηκεν, οὐδὲ
[4, 18]   ἡ ὁδὸς {ᾖ} πολλή· καὶ  τὸν   χρόνον, ἂν ἡ κίνησις, καὶ
[4, 16]   οὐ κίνησις. ἀλλὰ μὴν καὶ  τὸν   χρόνον γε γνωρίζομεν ὅταν ὁρίσωμεν
[4, 18]   μετροῦμεν, ἀλλὰ καὶ τῇ κινήσει  τὸν   χρόνον διὰ τὸ ὁρίζεσθαι ὑπ'
[4, 18]   ὢν αὐτῆς, ἡ δὲ κίνησις  τὸν   χρόνον. καὶ λέγομεν πολὺν καὶ
[4, 18]   τὴν κίνησιν, τῇ δὲ κινήσει  τὸν   χρόνον μετροῦμεν. καὶ τοῦτ' εὐλόγως
[4, 17]   αὐτῷ ἕτερον τὸ δὲ νῦν  τὸν   χρόνον ὁρίζει, ᾗ πρότερον καὶ
[4, 19]   χρόνου, ὥσπερ ἐλέχθη· συνέχει γὰρ  τὸν   χρόνον τὸν παρεληλυθότα καὶ ἐσόμενον,
[4, 11]   φασιν, ἢ διὰ τὸ ὠθεῖν  τὸν   ὠσθέντα ἀέρα θάττω κίνησιν τῆς




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 23/08/2007