Livre, Chap.
[4, 20]	σφαίρας κίνησις, ὅτι ταύτῃ μετροῦνται	αἱ	ἄλλαι κινήσεις καὶ ὁ χρόνος
[4, 7]	δ' ἐκ τούτων ὅτι καὶ	αἱ	ἀπορίαι πᾶσαι λύοιντ' ἂν οὕτω
[4, 17]	οὐδ' ἡ στιγμὴ τῆς γραμμῆς·	αἱ	δὲ γραμμαὶ αἱ δύο τῆς
[4, 18]	γραμμῆς ἐλάχιστος πλήθει μέν ἐστιν	αἱ	δύο ἢ ἡ μία, μεγέθει
[4, 17]	τῆς γραμμῆς· αἱ δὲ γραμμαὶ	αἱ	δύο τῆς μιᾶς μόρια. ᾗ
[4, 2]	ἄνω καὶ τὸ κάτω καὶ	αἱ	λοιπαὶ τῶν ἓξ διαστάσεων. ἔστι
[4, 20]	τῆς φορᾶς. καὶ διὰ τοῦτο	αἱ	μὲν κινήσεις ἕτεραι καὶ χωρίς,
[4, 5]	ἐν ψυχῇ· κατὰ ταῦτα δὲ	αἱ	προσηγορίαι μέρη ὄντα, ὥς γε
[4, 2]	ἐξ ἧς μετέβαλον. ἔτι δὲ	αἱ	φοραὶ τῶν φυσικῶν σωμάτων καὶ
[4, 2]	πρώτιστα χάος γένετ' αὐτὰρ ἔπειτα	γαῖ'	εὐρύστερνος, ὡς δέον πρῶτον ὑπάρξαι
[4, 19]	ποτὲ ἔσται κατακλυσμός· δεῖ γὰρ	πεπεράνθαι	πρὸς τὸ νῦν. ἔσται ἄρα
[4, 14]	ἅμα μὲν ἀλλήλοις οὐκ ἔσται,	ἐφθάρθαι	δὲ ἀνάγκη ἀεὶ τὸ πρότερον.
[4, 14]	πρότερον. ἐν αὑτῷ μὲν οὖν	ἐφθάρθαι	οὐχ οἷόν τε διὰ τὸ
[4, 14]	ὂν πρότερον δὲ ὂν ἀνάγκη	ἐφθάρθαι	ποτέ, καὶ τὰ νῦν ἅμα
[4, 14]	τότε, ἐν ἄλλῳ δὲ νῦν	ἐφθάρθαι	τὸ πρότερον νῦν οὐκ ἐνδέχεται.
[4, 8]	τὸ γὰρ πλῆρες ἀδύνατον εἶναι	δέξασθαί	τι. εἰ δὲ δέξεται καὶ
[4, 8]	εἶναι αὐτοῖς οὐ ταὐτὸ ὄν.	ἄρξασθαι	δὲ δεῖ τῆς σκέψεως λαβοῦσιν
[4, 6]	τὰ λοιπὰ θεωρητέον. δεῖ δὲ	πειρᾶσθαι	τὴν σκέψιν οὕτω ποιεῖσθαι ὅπως
[4, 17]	δυσὶ χρώμενος τῇ μιᾷ, ἀνάγκη	ἵστασθαι,	εἰ ἔσται ἀρχὴ καὶ τελευτὴ
[4, 12]	ἔχοντι μετάστασιν, ἐφ' ὃ πέφυκε	μεθίστασθαι,	ἀνάγκη, ἂν μὴ συμπιλῆται, μεθίστασθαι
[4, 12]	μεθίστασθαι, ἀνάγκη, ἂν μὴ συμπιλῆται,	μεθίστασθαι	ἢ κάτω αἰεί, εἰ κάτω
[4, 20]	δὲ τοῦτο καὶ τὸ εἰωθὸς	λέγεσθαι	συμβαίνει· φασὶν γὰρ κύκλον εἶναι
[4, 9]	διάστημα ἁπτοῦ. ἀλλ' οὖν φαίνεται	λέγεσθαι	τὸ κενὸν ἕνα μὲν τρόπον
[4, 18]	κινήσει τὸν χρόνον διὰ τὸ	ὁρίζεσθαι	ὑπ' ἀλλήλων· ὁ μὲν γὰρ
[4, 16]	χρόνος. εἰ δὴ τὸ μὴ	οἴεσθαι	εἶναι χρόνον τότε συμβαίνει ἡμῖν,
[4, 10]	συνθλιβομένου τὸν ἐνόντα ἀέρα) καὶ	αὐξάνεσθαι	οὐ μόνον εἰσιόντος τινὸς ἀλλὰ
[4, 8]	καὶ ἡ αὔξησις δοκεῖ πᾶσι	γίγνεσθαι	διὰ κενοῦ· τὴν μὲν γὰρ
[4, 19]	ποιεῖ, ἀλλὰ συμβαίνει ἐν χρόνῳ	γίγνεσθαι	καὶ ταύτην τὴν μεταβολήν. ὅτι
[4, 6]	τὸ ἐν ἠρεμοῦντι τῷ περιέχοντι	γίγνεσθαι	τὴν μετάστασιν τοῦ φερομένου· ἐνδέχεσθαι
[4, 6]	ὁ τόπος διά τε τὸ	παρεμφαίνεσθαι	τὴν ὕλην καὶ τὴν μορφήν,
[4, 13]	ἐξ ἀνάγκης· συμπιλεῖσθαι γὰρ καὶ	ἐπεκτείνεσθαι	οὐκ ἐνδέχεται ἄλλως. εἰ μὲν
[4, 7]	λεγομένου τοῦ τόπου. οὔτε γὰρ	συναύξεσθαι	ἀνάγκη τὸν τόπον, οὔτε στιγμῆς
[4, 3]	αὐξανομένων; ἀνάγκη γὰρ ἐκ τούτων	συναύξεσθαι	αὐτοῖς τὸν τόπον, εἰ μήτ'
[4, 6]	μήτ' ἐλάττω μήτε μείζω, ἔτι	ἀπολείπεσθαι	ἑκάστου καὶ χωριστὸν εἶναι, πρὸς
[4, 11]	οὐδὲν τούτων ὑπάρχει, οὐδ' ἔσται	φέρεσθαι	ἀλλ' ἢ ὡς τὸ ὀχούμενον.
[4, 13]	ἀλλ' ὥσπερ οἱ ἀσκοὶ τῷ	φέρεσθαι	αὐτοὶ ἄνω φέρουσι τὸ συνεχές,
[4, 11]	τὸ κενὸν διὰ τὸ ὑπείκειν	φέρεσθαι	δοκεῖ· ἐν δὲ τῷ κενῷ
[4, 11]	ἠρεμήσει ἢ εἰς ἄπειρον ἀνάγκη	φέρεσθαι,	ἐὰν μή τι ἐμποδίσῃ κρεῖττον.
[4, 13]	ἐπὶ τοῦ βαρέος ἀποδώσουσιν τὸ	φέρεσθαι	κάτω; καὶ δῆλον ὅτι εἰ
[4, 13]	καλεῖν κενὸν τὸ αἴτιον τοῦ	φέρεσθαι.	οὕτω δ' ἡ τοῦ βαρέος
[4, 6]	τὸ ἄνω καὶ κάτω, καὶ	φέρεσθαι	φύσει καὶ μένειν ἐν τοῖς
[4, 6]	ἐμπίπτει σῶμα τῶν μεθισταμένων καὶ	ἅπτεσθαι	πεφυκότων. εἰ δ' ἦν τι
[4, 6]	ἀποδοθήσεται, ὥστε τά τε ἀπορούμενα	λύεσθαι,	καὶ τὰ δοκοῦντα ὑπάρχειν τῷ
[4, 8]	οἷον καὶ τὸν οἶνόν φασι	δέχεσθαι	μετὰ τῶν ἀσκῶν τοὺς πίθους,
[4, 6]	γίγνεσθαι τὴν μετάστασιν τοῦ φερομένου·	ἐνδέχεσθαι	γὰρ φαίνεται εἶναι διάστημα μεταξὺ
[4, 11]	μᾶλλον, ἄν τις ἐπισκοπῇ, μὴ	ἐνδέχεσθαι	μηδὲ ἓν κινεῖσθαι, ἐὰν ᾖ
[4, 19]	πάντα τὰ ἐν χρόνῳ ὄντα	περιέχεσθαι	ὑπὸ χρόνου, ὥσπερ καὶ τἆλλα
[4, 13]	ἐξ ἴσου ἀέρος ὕδωρ τοσοῦτον	γεγενῆσθαι)	ἢ κενὸν εἶναι ἐξ ἀνάγκης·
[4, 20]	οὐ τινός. ἀλλ' ἔστι νῦν	κεκινῆσθαι	καὶ ἄλλο· ὧν ἑκατέρας τῆς
[4, 6]	δὲ πειρᾶσθαι τὴν σκέψιν οὕτω	ποιεῖσθαι	ὅπως τὸ τί ἐστιν ἀποδοθήσεται,
[4, 14]	τε γὰρ τὸ μέρος, καὶ	συγκεῖσθαι	δεῖ τὸ ὅλον ἐκ τῶν
[4, 14]	ὁ δὲ χρόνος οὐ δοκεῖ	συγκεῖσθαι	ἐκ τῶν νῦν. ἔτι δὲ
[4, 13]	καὶ πυκνόν, οὐδὲ συνιέναι καὶ	πιλεῖσθαι	οἷόν τε· εἰ δὲ τοῦτο
[4, 13]	ἢ κενὸν εἶναι ἐξ ἀνάγκης·	συμπιλεῖσθαι	γὰρ καὶ ἐπεκτείνεσθαι οὐκ ἐνδέχεται
[4, 13]	ὅλου ἴσος ᾖ, ἢ μηδὲν	κινεῖσθαι·	ἀεὶ γὰρ μεθισταμένου τοῦτο συμβήσεται,
[4, 11]	ἐπισκοπῇ, μὴ ἐνδέχεσθαι μηδὲ ἓν	κινεῖσθαι,	ἐὰν ᾖ κενόν· ὥσπερ γὰρ
[4, 6]	συμβεβηκὸς δὲ τὸ μὲν ἐνδεχόμενον	κινεῖσθαι	καθ' αὑτό, οἷον τὰ μόρια
[4, 19]	τὸ ἐστερημένον κινήσεως πεφυκὸς δὲ	κινεῖσθαι,	καθάπερ εἴρηται ἐν τοῖς πρότερον.
[4, 19]	χρόνος μέτρον κινήσεως καὶ τοῦ	κινεῖσθαι,	μετρεῖ δ' οὗτος τὴν κίνησιν
[4, 19]	εἶναι ἐν τῷ ἠρεμεῖν ἢ	κινεῖσθαι.	ὅσα μὲν οὖν φθαρτὰ καὶ
[4, 19]	τὸ ἐν κινήσει ὂν ἀνάγκη	κινεῖσθαι,	οὕτω καὶ τὸ ἐν χρόνῳ·
[4, 19]	γίγνεται μὲν οὐδὲν ἄνευ τοῦ	κινεῖσθαί	πως αὐτὸ καὶ πράττειν, φθείρεται
[4, 20]	οὕτω φαίνεται) λέγω δὲ θᾶττον	κινεῖσθαι	τὸ πρότερον μεταβάλλον εἰς τὸ
[4, 17]	τὸ δὲ νῦν διὰ τὸ	κινεῖσθαι	τὸ φερόμενον αἰεὶ ἕτερον. ὥσθ'
[4, 11]	ὑπερέχει· ἀνάγκη γὰρ τὸ ὑπερέχον	διαιρεῖσθαι	εἴς τε τὴν ὑπεροχὴν καὶ
[4, 19]	τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι, τὸ	μετρεῖσθαι	αὐτῆς τὸ εἶναι) δῆλον ὅτι
[4, 19]	τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι, τὸ	μετρεῖσθαι	αὐτῶν τὸ εἶναι ὑπὸ τοῦ
[4, 19]	γὰρ ἐν χρόνῳ εἶναι τὸ	μετρεῖσθαί	ἐστι χρόνῳ, ὁ δὲ χρόνος
[4, 19]	τινα ἀριθμὸν τοῦ πράγματος, καὶ	μετρεῖσθαι	τὸ εἶναι αὐτοῦ τῷ ἀριθμῷ
[4, 19]	τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι τὸ	μετρεῖσθαι	τῷ χρόνῳ καὶ αὐτὴν καὶ
[4, 10]	δι' ὃ καὶ Μέλισσον ἔλαθεν·	ἀλλοιοῦσθαι	γὰρ τὸ πλῆρες ἐνδέχεται. ἀλλὰ
[4, 10]	τῶν ὑγρῶν. ἐνδέχεται δὲ καὶ	πυκνοῦσθαι	μὴ εἰς τὸ κενὸν ἀλλὰ
[4, 5]	ψυχῇ· κατὰ ταῦτα δὲ αἱ	προσηγορίαι	μέρη ὄντα, ὥς γε ἐν
[4, 7]	ἐκ τούτων ὅτι καὶ αἱ	ἀπορίαι	πᾶσαι λύοιντ' ἂν οὕτω λεγομένου
[4, 8]	ὑπολαμβανομένων· οἷον γὰρ τόπον τινὰ	καὶ	ἀγγεῖον τὸ κενὸν τιθέασιν οἱ
[4, 16]	μηδεμίαν μεταβολήν, ἀλλ' ἐν ἑνὶ	καὶ	ἀδιαιρέτῳ φαίνηται ἡ ψυχὴ μένειν,
[4, 12]	ἓν μὲν δὴ τοῦτο ἄτοπον	καὶ	ἀδύνατον. ἔτι δὲ φανερὸν ὅτι
[4, 11]	διπλάσιος τοῦ ἐφ' ᾧ Ε.	καὶ	ἀεὶ δὴ ὅσῳ ἂν ᾖ
[4, 13]	ἴσον ὕδωρ ἐξ ἀέρος ἔσται	καὶ	ἀὴρ ἐξ ὕδατος (δῆλον γὰρ
[4, 7]	μόριον ἢ ἀέρος. οὕτω δὲ	καὶ	ἀὴρ ἔχει πρὸς ὕδωρ· οἷον
[4, 7]	φανερὸν δ' ἐκ τούτων ὅτι	καὶ	αἱ ἀπορίαι πᾶσαι λύοιντ' ἂν
[4, 2]	τε ἄνω καὶ τὸ κάτω	καὶ	αἱ λοιπαὶ τῶν ἓξ διαστάσεων.
[4, 12]	ἀέρι· ἀλλὰ τῇ αἰσθήσει ἄδηλον.	καὶ	αἰεὶ δὴ ἐν παντὶ σώματι
[4, 19]	τῇ νοήσει· διαιρούντων γὰρ ἄλλη	καὶ	ἄλλη· ᾗ δὲ μία, ἡ
[4, 17]	ὥσπερ ἡ κίνησις αἰεὶ ἄλλη	καὶ	ἄλλη, καὶ ὁ χρόνος (ὁ
[4, 5]	ἕτερά γε τῷ εἴδει ταῦτα,	καὶ	ἄλλην φύσιν ἔχει ἑκάτερον καὶ
[4, 14]	τῶν ἐν τῷ χρόνῳ ἄλλο	καὶ	ἄλλο μέρος ἅμα (ὃ μὴ
[4, 14]	ταὐτὸν ἀεὶ διαμένει ἢ ἄλλο	καὶ	ἄλλο, οὐ ῥᾴδιον ἰδεῖν. εἰ
[4, 16]	λάβωμεν. ὁρίζομεν δὲ τῷ ἄλλο	καὶ	ἄλλο ὑπολαβεῖν αὐτά, καὶ μεταξύ
[4, 20]	τινός. ἀλλ' ἔστι νῦν κεκινῆσθαι	καὶ	ἄλλο· ὧν ἑκατέρας τῆς κινήσεως
[4, 17]	καὶ τοῦτο δὴ τῷ ἄλλοθι	καὶ	ἄλλοθι εἶναι ἕτερον· τῷ δὲ
[4, 17]	τῶνδε τῶν ἵππων, ἡ δεκάς,	καὶ	ἄλλοθι. ~ὅτι μὲν τοίνυν ὁ
[4, 20]	χρόνῳ καὶ φθείρεται καὶ αὐξάνεται	καὶ	ἀλλοιοῦται καὶ φέρεται· ᾗ οὖν
[4, 10]	οὐ μόνον εἰσιόντος τινὸς ἀλλὰ	καὶ	ἀλλοιώσει, οἷον εἰ ἐξ ὕδατος
[4, 17]	ᾗ μὲν γὰρ ἐν ἄλλῳ	καὶ	ἄλλῳ, ἕτερον (τοῦτο δ' ἦν
[4, 20]	ἀριθμός. ἕτερος οὖν χρόνος ἔστιν,	καὶ	ἅμα δύο ἴσοι χρόνοι ἂν
[4, 20]	χρόνος καὶ εἷς ὁ ἴσος	καὶ	ἅμα· εἴδει δὲ καὶ οἱ
[4, 20]	αὐτὸς πανταχοῦ ὁ τῶν ἴσων	καὶ	ἅμα. ἐπεὶ δ' ἔστι φορὰ
[4, 20]	εἴπερ καὶ {ὁ ἀριθμὸς} ἴσος	καὶ	ἅμα, τῆς τε ἀλλοιώσεως καὶ
[4, 14]	ὅλως οὐκ ἔστιν ἢ μόλις	καὶ	ἀμυδρῶς, ἐκ τῶνδέ τις ἂν
[4, 5]	καὶ τὸν οἶνον οἶνόν τε	καὶ	ἀμφορέα, εἴπερ ἐνδέχεται αὐτό τι
[4, 2]	ταὐτὸ πολλάκις δεξιὸν καὶ ἀριστερὸν	καὶ	ἄνω καὶ κάτω καὶ πρόσθεν
[4, 7]	κύκλῳ δ' ἔνια· τὰ δὲ	καὶ	ἄνω καὶ κάτω, ὅσα ἔχει
[4, 7]	μορίων γὰρ οὗτος ὁ τόπος	καὶ	ἄνω μὲν καὶ κάτω οὔ,
[4, 13]	τὸ σκληρὸν καὶ μαλακὸν πάθους	καὶ	ἀπαθείας, καὶ οὐ φορᾶς ἀλλ'
[4, 20]	διωρισμένων φανερὸν ὅτι πᾶσα μεταβολὴ	καὶ	ἅπαν τὸ κινούμενον ἐν χρόνῳ.
[4, 2]	αἱ φοραὶ τῶν φυσικῶν σωμάτων	καὶ	ἁπλῶν, οἷον πυρὸς καὶ γῆς
[4, 6]	τυχὸν ἐμπίπτει σῶμα τῶν μεθισταμένων	καὶ	ἅπτεσθαι πεφυκότων. εἰ δ' ἦν
[4, 6]	ὅλῳ· ὅταν δὲ διῃρημένον ᾖ	καὶ	ἁπτόμενον, ἐν πρώτῳ ἐστὶ τῷ
[4, 7]	ἕκαστον εὐλόγως (ὃ γὰρ ἐφεξῆς	καὶ	ἁπτόμενον μὴ βίᾳ, συγγενές· καὶ
[4, 7]	τοῦ οὐρανοῦ τι τὸ ἔσχατον	καὶ	ἁπτόμενον τοῦ κινητοῦ σώματος {πέρας
[4, 20]	ὄντος εἶναι τοῦ ἀριθμήσοντος ἀδύνατον	καὶ	ἀριθμητόν τι εἶναι, ὥστε δῆλον
[4, 20]	τρίγωνον δ' οὐ τὸ αὐτό.	καὶ	ἀριθμὸς δὴ ὁ αὐτός (οὐ
[4, 2]	τὴν πρὸς ἡμᾶς ἔχει δεξιὰ	καὶ	ἀριστερὰ ὡς τὰ μόνον λεγόμενα
[4, 2]	ἄνω καὶ κάτω καὶ δεξιὸν	καὶ	ἀριστερόν· ἡμῖν μὲν γὰρ οὐκ
[4, 2]	(διὸ καὶ ταὐτὸ πολλάκις δεξιὸν	καὶ	ἀριστερὸν καὶ ἄνω καὶ κάτω
[4, 19]	ἀριθμῷ μονὰς καὶ τὸ περιττὸν	καὶ	ἄρτιον (τὰ μὲν γὰρ τοῦ
[4, 19]	ἐπεὶ δὲ τὸ νῦν τελευτὴ	καὶ	ἀρχὴ χρόνου, ἀλλ' οὐ τοῦ
[4, 20]	χρόνῳ κρίνεται, καὶ λαμβάνει τελευτὴν	καὶ	ἀρχὴν ὥσπερ ἂν εἰ κατά
[4, 11]	ὅσῳ δὴ λεπτότερον ἀὴρ ὕδατος	καὶ	ἀσωματώτερον, τοσούτῳ θᾶττον τὸ Α
[4, 10]	ὕδατος συνθλιβομένου τὸν ἐνόντα ἀέρα)	καὶ	αὐξάνεσθαι οὐ μόνον εἰσιόντος τινὸς
[4, 10]	σῶμα κενόν, εἰ πάντῃ αὐξάνεται	καὶ	αὐξάνεται διὰ κενοῦ. ὁ δ'
[4, 20]	γίγνεται ἐν χρόνῳ καὶ φθείρεται	καὶ	αὐξάνεται καὶ ἀλλοιοῦται καὶ φέρεται·
[4, 8]	εἴη (αὕτη δ' ἐστὶ φορὰ	καὶ	αὔξησις) οὐ γὰρ ἂν δοκεῖν
[4, 19]	εἶναι τὸ μετρεῖσθαι τῷ χρόνῳ	καὶ	αὐτὴν καὶ τὸ εἶναι αὐτῆς
[4, 5]	ἀπορήσειε δ' ἄν τις, ἆρα	καὶ	αὐτό τι ἐν ἑαυτῷ ἐνδέχεται
[4, 7]	δὲ πρὸς τὸ ἔσχατον ἄνω,	καὶ	αὐτὸ τὸ ἔσχατον· καὶ διὰ
[4, 7]	μέσον περιέχον πέρας κάτω ἐστίν,	καὶ	αὐτὸ τὸ μέσον, τὸ δὲ
[4, 3]	κινεῖ τὰ ὄντα. ἔτι δὲ	καὶ	αὐτὸς εἰ ἔστι τι τῶν
[4, 20]	ἵπποι. καὶ περὶ μὲν χρόνου	καὶ	αὐτοῦ καὶ τῶν περὶ αὐτὸν
[4, 3]	ἔχει τρία, μῆκος καὶ πλάτος	καὶ	βάθος, οἷς ὁρίζεται σῶμα πᾶν.
[4, 18]	δὲ καὶ ὅτι ταχὺς μὲν	καὶ	βραδὺς οὐ λέγεται, πολὺς δὲ
[4, 18]	γὰρ ἀριθμὸς ᾗ ἀριθμοῦμεν ταχὺς	καὶ	βραδὺς οὐδείς. καὶ ὁ αὐτὸς
[4, 18]	πολὺς καὶ ὀλίγος. ταχὺς δὲ	καὶ	βραδὺς οὐκ ἔστιν· οὐδὲ γὰρ
[4, 15]	δὲ μεταβολὴ μέν ἐστι θάττων	καὶ	βραδυτέρα, χρόνος δ' οὐκ ἔστιν·
[4, 20]	ἐν χρόνῳ. τὸ γὰρ θᾶττον	καὶ	βραδύτερον κατὰ πᾶσάν ἐστιν μεταβολήν
[4, 18]	ᾗ μὲν γὰρ συνεχής, μακρὸς	καὶ	βραχύς, ᾗ δὲ ἀριθμός, πολὺς
[4, 18]	δὲ καὶ ὀλίγος καὶ μακρὸς	καὶ	βραχύς. ᾗ μὲν γὰρ συνεχής,
[4, 17]	(καὶ οὐχ ὅ ποτε ὄν	καὶ	γὰρ ἂν διαλίποι ἀλλὰ τῷ
[4, 20]	ὁ χρόνος ἀριθμός. ἢ ὁποιασοῦν;	καὶ	γὰρ γίγνεται ἐν χρόνῳ καὶ
[4, 4]	χωριστὸς ὁ τόπος ἑκάστου ἐστί.	καὶ	γὰρ δοκεῖ τοιοῦτό τι εἶναι
[4, 16]	γὰρ κινήσεως αἰσθανόμεθα καὶ χρόνου·	καὶ	γὰρ ἐὰν ᾖ σκότος καὶ
[4, 6]	τὸ δὲ αὔξησις καὶ φθίσις·	καὶ	γὰρ ἐν τῇ αὐξήσει καὶ
[4, 17]	γνώριμον δὲ μάλιστα τοῦτ' ἔστιν·	καὶ	γὰρ ἡ κίνησις διὰ τὸ
[4, 17]	τῇ φορᾷ καὶ τῷ φερομένῳ.	καὶ	γὰρ ἡ κίνησις καὶ ἡ
[4, 17]	καὶ τοῦτό πως τῇ στιγμῇ·	καὶ	γὰρ ἡ στιγμὴ καὶ συνέχει
[4, 20]	ἂν εἰ κατά τινα περίοδον.	καὶ	γὰρ ὁ χρόνος αὐτὸς εἶναι
[4, 8]	ἐστιν, ὥσπερ καὶ περὶ τόπου·	καὶ	γὰρ παραπλησίαν ἔχει τήν τε
[4, 16]	ἐπεὶ δ' ἀριθμός ἐστι διχῶς	(καὶ	γὰρ τὸ ἀριθμούμενον καὶ τὸ
[4, 7]	τῷ οἰκείῳ τόπῳ οὐκ ἀλόγως·	καὶ	γὰρ τὸ μέρος, τὸ δὲ
[4, 17]	δ' ὡς οὐ τὸ αὐτό·	καὶ	γὰρ τὸ φερόμενον. φανερὸν δὲ
[4, 20]	ἄλλων τῶν κίνησιν ἐχόντων φυσικὴν	καὶ	γένεσιν καὶ φθοράν. τοῦτο δέ,
[4, 19]	κινεῖσθαι. ὅσα μὲν οὖν φθαρτὰ	καὶ	γενητὰ καὶ ὅλως ὁτὲ μὲν
[4, 19]	εἰώθαμεν ὅτι κατατήκει ὁ χρόνος,	καὶ	γηράσκει πάνθ' ὑπὸ τοῦ χρόνου,
[4, 2]	σωμάτων καὶ ἁπλῶν, οἷον πυρὸς	καὶ	γῆς καὶ τῶν τοιούτων, οὐ
[4, 17]	καὶ ὕστερον, τὸ νῦν ἔστιν)	καὶ	γνώριμον δὲ μάλιστα τοῦτ' ἔστιν·
[4, 11]	δὲ {τῷ μεγέθει} τοῖς Β	καὶ	Δ. τὸ δὴ Α εἰ
[4, 8]	ὁ ἀήρ, στρεβλοῦντες τοὺς ἀσκοὺς	καὶ	δεικνύντες ὡς ἰσχυρὸς ὁ ἀήρ,
[4, 8]	πολλὰ ἄνισα. Μέλισσος μὲν οὖν	καὶ	δείκνυσιν ὅτι τὸ πᾶν ἀκίνητον
[4, 2]	ἡμᾶς, τὸ ἄνω καὶ κάτω	καὶ	δεξιὸν καὶ ἀριστερόν· ἡμῖν μὲν
[4, 13]	βαρέος ἀποδώσουσιν τὸ φέρεσθαι κάτω;	καὶ	δῆλον ὅτι εἰ ὅσῳ ἂν
[4, 10]	εἶναι, ὅτι καὶ ὁ τόπος,	καὶ	διὰ ταὐτά. ἥκει γὰρ δὴ
[4, 20]	ὁ χρόνος πρὸς τὴν ψυχήν,	καὶ	διὰ τί ἐν παντὶ δοκεῖ
[4, 6]	τὴν ὕλην καὶ τὴν μορφήν,	καὶ	διὰ τὸ ἐν ἠρεμοῦντι τῷ
[4, 11]	τὰ μεγέθη πρὸς ἄλληλα. ὥστε	καὶ	διὰ τοῦ κενοῦ. ἀλλ' ἀδύνατον·
[4, 20]	τε ἀλλοιώσεως καὶ τῆς φορᾶς.	καὶ	διὰ τοῦτο αἱ μὲν κινήσεις
[4, 19]	ἀεὶ ἐν ἀρχῇ καὶ τελευτῇ.	καὶ	διὰ τοῦτο δοκεῖ ἀεὶ ἕτερος·
[4, 7]	ἄνω, καὶ αὐτὸ τὸ ἔσχατον·	καὶ	διὰ τοῦτο δοκεῖ ἐπίπεδόν τι
[4, 7]	οὐδέν ἐστιν ἔξω τοῦ παντός,	καὶ	διὰ τοῦτο ἐν τῷ οὐρανῷ
[4, 7]	τοῦ κινητοῦ σώματος {πέρας ἠρεμοῦν}	καὶ	διὰ τοῦτο ἡ μὲν γῆ
[4, 7]	πρῶτον, τοῦτ' ἔστιν ὁ τόπος.	~καὶ	διὰ τοῦτο τὸ μέσον τοῦ
[4, 14]	καλῶς ἔχει διαπορῆσαι περὶ αὐτοῦ	καὶ	διὰ τῶν ἐξωτερικῶν λόγων, πότερον
[4, 18]	τῷ καὶ ποσὰ καὶ συνεχῆ	καὶ	διαιρετὰ εἶναι· διὰ μὲν γὰρ
[4, 13]	οὕτω καὶ τὸ πᾶν συναγωγὴ	καὶ	διαστολὴ τῆς αὐτῆς ὕλης. δύο
[4, 6]	μένοντος τοῦ περιέχοντος τὸ περιεχόμενον	καὶ	διῃρημένον, οἷον ἐξ ἀγγείου ὕδωρ,
[4, 17]	δὴ ὁ χρόνος τῷ νῦν,	καὶ	διῄρηται κατὰ τὸ νῦν· ἀκολουθεῖ
[4, 20]	ὁμαλεῖς, φορὰ δ' ἔστιν. διὸ	καὶ	δοκεῖ ὁ χρόνος εἶναι ἡ
[4, 5]	καὶ ἄλλην φύσιν ἔχει ἑκάτερον	καὶ	δύναμιν, ἥ τ' ἐπιφάνεια καὶ
[4, 16]	τὰ ἄκρα τοῦ μέσου νοήσωμεν,	καὶ	δύο εἴπῃ ἡ ψυχὴ τὰ
[4, 6]	ἐκείνου, διῃρημένον δὲ ἐν ἐκείνῳ·	καὶ	ἐάν τε κινῆται τὸ περιέχον
[4, 12]	τοῦ ἴσου κενοῦ καὶ τόπου;	καὶ	εἰ δύο τοιαῦτα, διὰ τί
[4, 19]	μελλόντων τι, ἐφ' ὁπότερα περιέχει·	καὶ	εἰ ἐπ' ἄμφω, ἀμφότερα {καὶ
[4, 3]	οὐ μόνον τί ἐστιν, ἀλλὰ	καὶ	εἰ ἔστιν, ἀπορεῖν ἀναγκαῖον. ~Ἐπεὶ
[4, 12]	εἶναι πάντων τῶν παθημάτων ἐστί,	καὶ	εἰ μὴ χωριστόν· λέγω δὲ
[4, 8]	ἕτεροι πολλοὶ τῶν φυσιολόγων, ἢ	καὶ	εἴ τι ἔξω τοῦ παντὸς
[4, 2]	ταῦτα δ' ἐστὶ τόπου μέρη	καὶ	εἴδη, τό τε ἄνω καὶ
[4, 19]	μὴ αἰεί, ταῦτα δὲ δύναται	καὶ	εἶναι καὶ μή, καὶ ἔστιν
[4, 13]	τὸ κύκλῳ ἡ φορά, ἀλλὰ	καὶ	εἰς εὐθύ) οἱ μὲν δὴ
[4, 20]	οὔ; ὁ αὐτὸς γὰρ χρόνος	καὶ	εἷς ὁ ἴσος καὶ ἅμα·
[4, 13]	τῶν ἄλλων τῶν φυσικῶν ἐναντιώσεων,	καὶ	ἐκ δυνάμει ὄντος ἐνεργείᾳ ὂν
[4, 13]	αὐτή, ὅτι ἦν δυνάμει, οὕτω	καὶ	ἐκ θερμοῦ μᾶλλον θερμόν, οὐδενὸς
[4, 13]	γὰρ καὶ ἐκ ψυχροῦ θερμὸν	καὶ	ἐκ θερμοῦ ψυχρὸν ἡ αὐτή,
[4, 11]	ὥστε πάντῃ οἰσθήσεται. ἔτι δὲ	καὶ	ἐκ τῶνδε φανερὸν τὸ λεγόμενον.
[4, 13]	ὕλη γίγνεται ἄμφω. ὥσπερ γὰρ	καὶ	ἐκ ψυχροῦ θερμὸν καὶ ἐκ
[4, 6]	ἴσος εἴη ἑκάστου ὁ τόπος	καὶ	ἕκαστον, δοκεῖ δέ γε ἴσος
[4, 16]	δέ· τὸ μὲν γὰρ πλεῖον	καὶ	ἔλαττον κρίνομεν ἀριθμῷ, κίνησιν δὲ
[4, 16]	κρίνομεν ἀριθμῷ, κίνησιν δὲ πλείω	καὶ	ἐλάττω χρόνῳ· ἀριθμὸς ἄρα τις
[4, 12]	ὕδωρ ὅσος ὁ κύβος, οὕτω	καὶ	ἐν ἀέρι· ἀλλὰ τῇ αἰσθήσει
[4, 20]	παντὶ δοκεῖ εἶναι ὁ χρόνος,	καὶ	ἐν γῇ καὶ ἐν θαλάττῃ
[4, 20]	ὁ χρόνος, καὶ ἐν γῇ	καὶ	ἐν θαλάττῃ καὶ ἐν οὐρανῷ.
[4, 16]	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον, ἀνάγκη	καὶ	ἐν κινήσει εἶναι τὸ πρότερον
[4, 20]	ἐν γῇ καὶ ἐν θαλάττῃ	καὶ	ἐν οὐρανῷ. ἢ ὅτι κινήσεώς
[4, 10]	τὰ κινούμενα. καὶ τοῦτο δῆλον	καὶ	ἐν ταῖς τῶν συνεχῶν δίναις,
[4, 10]	ταῖς τῶν συνεχῶν δίναις, ὥσπερ	καὶ	ἐν ταῖς τῶν ὑγρῶν. ἐνδέχεται
[4, 4]	ἐν τῇ γῇ, ὁμοίως δὲ	καὶ	ἐν ταύτῃ ὅτι ἐν τῷδε
[4, 15]	τε τῷ χρόνῳ πάντα ἐστὶν	καὶ	ἐν τῇ τοῦ ὅλου σφαίρᾳ·
[4, 4]	ἐκεῖ τε λέγων τὸ μεταληπτικὸν	καὶ	ἐν τοῖς λεγομένοις ἀγράφοις δόγμασιν,
[4, 3]	ἅπαν σῶμα ἐν τόπῳ, οὕτω	καὶ	ἐν τόπῳ ἅπαντι σῶμα· πῶς
[4, 2]	οἱ πολλοί, πάντα εἶναί που	καὶ	ἐν τόπῳ. εἰ δ' ἐστὶ
[4, 17]	ὕστερον, τὸ νῦν ἔστιν) ὥστε	καὶ	ἐν τούτοις ὃ μέν ποτε
[4, 5]	ἐν ἀνθρώπῳ ὅτι ἐν σώματι,	καὶ	ἐν τούτῳ ὅτι ἐν ἐπιφανείᾳ·
[4, 4]	οὗτος δ' ἐν τῷ οὐρανῷ,	καὶ	ἐν τῷ ἀέρι δὲ ὅτι
[4, 6]	οὗτος δὲ ἐν τῷ οὐρανῷ·	καὶ	ἐν τῷ ἀέρι δὲ οὐκ
[4, 12]	εἴη, καθέξει τὸ ἴσον κενὸν	καὶ	ἐν τῷ αὐτῷ ἔσται τῷ
[4, 11]	φάμενοι τὴν γῆν ἠρεμεῖν, οὕτω	καὶ	ἐν τῷ κενῷ ἀνάγκη ἠρεμεῖν·
[4, 16]	ἀνάλογον τοῖς ἐκεῖ. ἀλλὰ μὴν	καὶ	ἐν χρόνῳ ἔστιν τὸ πρότερον
[4, 5]	ἀμφορεὺς ἔσται· ὅ τε γὰρ	καὶ	ἐν ᾧ, ἀμφότερα τοῦ αὐτοῦ
[4, 5]	γὰρ τὸ πρώτως ὅ τε	καὶ	ἐν ᾧ) οὐκ ἂν εἴη
[4, 16]	ἕτερον τὸ νῦν ἀλλὰ ταὐτὸ	καὶ	ἕν, οὐκ ἂν ἦν χρόνος,
[4, 16]	πρότερον νῦν τὸ ὕστερον νῦν	καὶ	ἓν ποιοῦσιν, ἐξαιροῦντες διὰ τὴν
[4, 8]	δεικνύντες ὡς ἰσχυρὸς ὁ ἀήρ,	καὶ	ἐναπολαμβάνοντες ἐν ταῖς κλεψύδραις. οἱ
[4, 14]	τὸ ἐν τῷ αὐτῷ εἶναι	καὶ	ἑνὶ {τῷ} νῦν ἐστιν, εἰ
[4, 19]	δύναμιν, τὸ δὲ πέρας ἀμφοῖν	καὶ	ἑνότης· ἔστι δὲ ταὐτὸ καὶ
[4, 7]	οὖν τὸ αὐτὸ {ἡ} ὕλη	καὶ	ἐντελέχεια (ὕδωρ γὰρ ἄμφω, ἀλλὰ
[4, 13]	ὢν ἐν ἐλάττονι γίγνηται ὄγκῳ	καὶ	ἐξ ἐλάττονος μείζων, ἡ δυνάμει
[4, 2]	χώρα ἕτερον ἀμφοῖν, εἰς ἣν	καὶ	ἐξ ἧς μετέβαλον. ἔτι δὲ
[4, 16]	οὐκ ἂν ἦν χρόνος, οὕτως	καὶ	ἐπεὶ λανθάνει ἕτερον ὄν, οὐ
[4, 8]	ἔφασαν καὶ οἱ Πυθαγόρειοι κενόν,	καὶ	ἐπεισιέναι αὐτὸ τῷ οὐρανῷ ἐκ
[4, 13]	εἶναι ἐξ ἀνάγκης· συμπιλεῖσθαι γὰρ	καὶ	ἐπεκτείνεσθαι οὐκ ἐνδέχεται ἄλλως. εἰ
[4, 10]	κενοῦ. ὁ δ' αὐτὸς λόγος	καὶ	ἐπὶ τῆς τέφρας. ὅτι μὲν
[4, 18]	ἵππων ἀριθμὸν αὐτόν. ὁμοίως δὲ	καὶ	ἐπὶ τοῦ χρόνου καὶ τῆς
[4, 20]	κατὰ τὴν εὐθεῖαν· ὁμοίως δὲ	καὶ	ἐπὶ τῶν ἄλλων) ἀλλὰ μὴν
[4, 19]	γηράσκει πάνθ' ὑπὸ τοῦ χρόνου,	καὶ	ἐπιλανθάνεται διὰ τὸν χρόνον, ἀλλ'
[4, 19]	δὲ Πυθαγόρειος Πάρων ἀμαθέστατον, ὅτι	καὶ	ἐπιλανθάνονται ἐν τούτῳ, λέγων ὀρθότερον.
[4, 5]	λευκὸς ὅτι ἡ ἐπιφάνεια λευκή,	καὶ	ἐπιστήμων ὅτι τὸ λογιστικόν. ὁ
[4, 3]	τόπος καὶ χώρα, δῆλον ὅτι	καὶ	ἐπιφανείας καὶ τῶν λοιπῶν περάτων·
[4, 19]	γὰρ τὸν χρόνον τὸν παρεληλυθότα	καὶ	ἐσόμενον, καὶ πέρας χρόνου ἐστίν·
[4, 8]	δέξασθαί τι. εἰ δὲ δέξεται	καὶ	ἔσται δύο ἐν ταὐτῷ, ἐνδέχοιτ'
[4, 11]	δίεισιν ἢ τὴν τὸ Δ,	καὶ	ἔσται ὁ ἐφ' ᾧ Γ
[4, 19]	ἐπ' ἄμφω, ἀμφότερα {καὶ ἦν	καὶ	ἔσται} ὅσα δὲ μὴ περιέχει
[4, 19]	δύναται καὶ εἶναι καὶ μή,	καὶ	ἔστιν γένεσις καὶ φθορὰ αὐτῶν.
[4, 7]	τυχόν, ἀλλ' οὐ διάστημα σώματος)	καὶ	ἔστιν ὁ τόπος καὶ πού,
[4, 19]	μέγεθος ὃ ἀναμετρήσει τὸ ὅλον)	καὶ	ἔστιν τῇ κινήσει τὸ ἐν
[4, 5]	δὲ ταύτῃ οὐκέτι κατ' ἄλλο.	καὶ	ἕτερά γε τῷ εἴδει ταῦτα,
[4, 8]	καθάπερ λέγουσιν Δημόκριτος καὶ Λεύκιππος	καὶ	ἕτεροι πολλοὶ τῶν φυσιολόγων, ἢ
[4, 14]	εἰ μὲν γὰρ αἰεὶ ἕτερον	καὶ	ἕτερον, μηδὲν δ' ἐστὶ τῶν
[4, 4]	που αὐτό τε εἶναί τι	καὶ	ἕτερόν τι ἐκτὸς αὐτοῦ. (Πλάτωνι
[4, 7]	που αὐτό τέ ἐστί τι,	καὶ	ἔτι ἄλλο τι δεῖ εἶναι
[4, 5]	τοῦτ' ἐνδέχεται ἐν αὑτῷ εἶναι,	καὶ	ἔτι ἐκεῖνο οὗ δεκτικόν, οἷον,
[4, 11]	ἑνί, πλείονι δὲ τοῖν δυοῖν,	καὶ	ἔτι πλείονι τοῦ ἑνὸς ἢ
[4, 6]	ὑπάρχειν τῷ τόπῳ ὑπάρχοντα ἔσται,	καὶ	ἔτι τὸ τῆς δυσκολίας αἴτιον
[4, 17]	δυσὶ χρήσεται, ὥστε ἠρεμεῖν συμβήσεται)	καὶ	ἔτι φανερὸν ὅτι οὐδὲν μόριον
[4, 11]	ᾖ ἀσωματώτερον καὶ ἧττον ἐμποδιστικὸν	καὶ	εὐδιαιρετώτερον δι' οὗ φέρεται, θᾶττον
[4, 2]	τι ὁ τόπος, ἀλλ' ὅτι	καὶ	ἔχει τινὰ δύναμιν. φέρεται γὰρ
[4, 8]	τοῦ πυκνουμένου σώματος. ἔτι δὲ	καὶ	ἡ αὔξησις δοκεῖ πᾶσι γίγνεσθαι
[4, 19]	καὶ κατὰ ταὐτὸ ἡ διαίρεσις	καὶ	ἡ ἕνωσις, τὸ δ' εἶναι
[4, 6]	κατὰ συμβεβηκός, οἷον ἡ λευκότης	καὶ	ἡ ἐπιστήμη· ταῦτα γὰρ οὕτω
[4, 20]	γὰρ πάντα) ὁ δὲ χρόνος	καὶ	ἡ κίνησις ἅμα κατά τε
[4, 16]	τὸ τὸ μέγεθος εἶναι συνεχὲς	καὶ	ἡ κίνησίς ἐστιν συνεχής, διὰ
[4, 20]	εἴπομεν, ὅ τε χρόνος κινήσει	καὶ	ἡ κινήσις χρόνῳ (τοῦτο δ'
[4, 18]	παροῦσα μία, ἡ δὲ γεγενημένη	καὶ	ἡ μέλλουσα ἑτέρα, ὁ δὲ
[4, 20]	ταχεῖα ἴσως ἡ δ' οὔ,	καὶ	ἡ μὲν φορὰ ἡ δ'
[4, 18]	ὕστερον οὐχ ὁ αὐτός, ὅτι	καὶ	ἡ μεταβολὴ ἡ μὲν παροῦσα
[4, 13]	ὕστερον. ὥστε καὶ τὸ μέγεθος	καὶ	ἡ μικρότης τοῦ αἰσθητοῦ ὄγκου
[4, 4]	ὥστε δόξειεν ἂν τὸ εἶδος	καὶ	ἡ μορφὴ ἑκάστου ὁ τόπος
[4, 5]	τοῦ ἐνόντος, καὶ ἡ ὕλη	καὶ	ἡ μορφή. ταῦτα μὲν οὖν
[4, 13]	καὶ λευκότης ἔνεστιν. οὕτω τοίνυν	καὶ	ἡ πρότερον θερμότης πρὸς> τὴν
[4, 20]	ἐν ᾧ γὰρ τὸ νῦν,	καὶ	ἡ τοῦ νῦν ἀπόστασις. (ἐναντίως
[4, 6]	ἐστι τόπος ὅλου τοῦ οὐρανοῦ.	καὶ	ἡ ὕλη δὲ δόξειεν ἂν
[4, 4]	εἶναι, ᾧ ὁρίζεται τὸ μέγεθος	καὶ	ἡ ὕλη ἡ τοῦ μεγέθους·
[4, 5]	γάρ τι ταῦτα τοῦ ἐνόντος,	καὶ	ἡ ὕλη καὶ ἡ μορφή.
[4, 4]	ἰδεῖν. τὸ μὲν γὰρ εἶδος	καὶ	ἡ ὕλη οὐ χωρίζεται τοῦ
[4, 17]	ἡ κίνησις διὰ τὸ κινούμενον	καὶ	ἡ φορὰ διὰ τὸ φερόμενον·
[4, 17]	φερομένῳ. καὶ γὰρ ἡ κίνησις	καὶ	ἡ φορὰ μία τῷ φερομένῳ,
[4, 17]	ἅμα γὰρ ὥσπερ τὸ φερόμενον	καὶ	ἡ φορά, οὕτως καὶ ὁ
[4, 2]	ὡς ἦν ὁ τόπος τι	καὶ	ἡ χώρα ἕτερον ἀμφοῖν, εἰς
[4, 19]	μενούσης φανερόν. διαιρεῖ δὲ δυνάμει.	καὶ	ᾗ μὲν τοιοῦτο, αἰεὶ ἕτερον
[4, 19]	ἀπὸ τοῦδε χρόνος εἰς ἐκεῖνο,	καὶ	ἦν εἰς τὸ παρελθόν. εἰ
[4, 19]	καὶ εἰ ἐπ' ἄμφω, ἀμφότερα	{καὶ	ἦν καὶ ἔσται} ὅσα δὲ
[4, 19]	ὁ χρόνος μέτρον κινήσεως, ἔσται	καὶ	ἠρεμίας μέτρον {κατὰ συμβεβηκός} πᾶσα
[4, 19]	χρόνῳ, ὁ δὲ χρόνος κινήσεως	καὶ	ἠρεμίας μέτρον. φανερὸν οὖν ὅτι
[4, 2]	τις ὑπολάβοι· δόξειε δ' ἂν	καὶ	Ἡσίοδος ὀρθῶς λέγειν ποιήσας πρῶτον
[4, 11]	δὴ ὅσῳ ἂν ᾖ ἀσωματώτερον	καὶ	ἧττον ἐμποδιστικὸν καὶ εὐδιαιρετώτερον δι'
[4, 3]	τόπος. τί γὰρ ἄν ποτε	καὶ	θείημεν εἶναι τὸν τόπον; οὔτε
[4, 12]	ὅσον κατέχει κενόν· ὃ εἰ	καὶ	θερμὸν ἢ ψυχρόν ἐστιν ἢ
[4, 13]	τι μέγεθος ἐν ᾧ οὐ	καὶ	θερμότης καὶ λευκότης ἔνεστιν. οὕτω
[4, 13]	τῷ ἀριθμῷ, εἰ ἔτυχε, χροιᾶς	καὶ	θερμοῦ καὶ ψυχροῦ. ἔστι δὲ
[4, 12]	δ' ὅτι ἀδύνατον, εἴρηται πρότερον.	~καὶ	καθ' αὑτὸ δὲ σκοποῦσιν φανείη
[4, 20]	κίνησις ἅμα κατά τε δύναμιν	καὶ	κατ' ἐνέργειαν; πότερον δὲ μὴ
[4, 11]	θᾶττον φερόμενα τὸ ἴσον χωρίον,	καὶ	κατὰ λόγον ὃν ἔχουσι τὰ
[4, 5]	ὅλον ἐν αὑτῷ· λέγεται γὰρ	καὶ	κατὰ τὰ μέρη, οἷον λευκὸς
[4, 19]	καὶ ἑνότης· ἔστι δὲ ταὐτὸ	καὶ	κατὰ ταὐτὸ ἡ διαίρεσις καὶ
[4, 19]	τὸ νῦν· ἅμα γὰρ ἂν	καὶ	κατὰ τὸ αὐτὸ τἀναντία ἂν
[4, 2]	μόνον πρὸς ἡμᾶς, τὸ ἄνω	καὶ	κάτω καὶ δεξιὸν καὶ ἀριστερόν·
[4, 11]	μενεῖ; καὶ περὶ τοῦ ἄνω	καὶ	κάτω καὶ περὶ τοῦ κενοῦ
[4, 2]	δεξιὸν καὶ ἀριστερὸν καὶ ἄνω	καὶ	κάτω καὶ πρόσθεν καὶ ὄπισθεν)
[4, 6]	πάντα τόπον ἔχειν τὸ ἄνω	καὶ	κάτω, καὶ φέρεσθαι φύσει καὶ
[4, 7]	ἔνια· τὰ δὲ καὶ ἄνω	καὶ	κάτω, ὅσα ἔχει πύκνωσιν καὶ
[4, 7]	ὁ τόπος καὶ ἄνω μὲν	καὶ	κάτω οὔ, κύκλῳ δ' ἔνια·
[4, 11]	χρόνῳ δίεισι πλῆρές τε ὂν	καὶ	κενόν. ἀλλ' ἀδύνατον. φανερὸν τοίνυν
[4, 11]	πλῆρές τε ὂν διεξιέναι τι	καὶ	κενόν· ἔσται γάρ τι ἀνάλογον
[4, 13]	ὅτι εἰ ὅσῳ ἂν μανότερον	καὶ	κενώτερον ᾖ ἄνω οἰσθήσεται, εἰ
[4, 4]	μεταβάλλει γὰρ ἅμα τῷ πράγματι	καὶ	κινεῖται καὶ τὸ εἶδος καὶ
[4, 11]	τὸ δὴ Α εἰ δίεισι	καὶ	κινηθήσεται ἐν τινὶ μὲν χρόνῳ,
[4, 15]	ἡ μὲν οὖν ἑκάστου μεταβολὴ	καὶ	κίνησις ἐν αὐτῷ τῷ μεταβάλλοντι
[4, 16]	χρόνος δοκῇ γεγονέναι τις, ἅμα	καὶ	κίνησίς τις δοκεῖ γεγονέναι. ὥστε
[4, 13]	οὕτω δ' ἡ τοῦ βαρέος	καὶ	κούφου ὕλη, ᾗ τοιαύτη, εἴη
[4, 1]	τῆς κινήσεως ἡ κοινὴ μάλιστα	καὶ	κυριωτάτη κατὰ τόπον ἐστίν, ἣν
[4, 13]	ἡ τοῦ μείζονος κύκλου περιφέρεια	καὶ	κυρτότης ἐὰν γίγνηται ἐλάττονος κύκλου,
[4, 20]	ταῦτα πάντα τῷ χρόνῳ κρίνεται,	καὶ	λαμβάνει τελευτὴν καὶ ἀρχὴν ὥσπερ
[4, 19]	τι ὑπὸ τοῦ χρόνου, καθάπερ	καὶ	λέγειν εἰώθαμεν ὅτι κατατήκει ὁ
[4, 18]	ἡ δὲ κίνησις τὸν χρόνον.	καὶ	λέγομεν πολὺν καὶ ὀλίγον χρόνον
[4, 8]	μὴ συνεχές, καθάπερ λέγουσιν Δημόκριτος	καὶ	Λεύκιππος καὶ ἕτεροι πολλοὶ τῶν
[4, 13]	ἐν ᾧ οὐ καὶ θερμότης	καὶ	λευκότης ἔνεστιν. οὕτω τοίνυν καὶ
[4, 3]	αὐτοῦ συνέστηκεν) οὔτε ὡς εἶδος	καὶ	λόγος τῶν πραγμάτων οὔθ' ὡς
[4, 18]	λέγεται, πολὺς δὲ καὶ ὀλίγος	καὶ	μακρὸς καὶ βραχύς. ᾗ μὲν
[4, 13]	ποιητικά, κατὰ δὲ τὸ σκληρὸν	καὶ	μαλακὸν πάθους καὶ ἀπαθείας, καὶ
[4, 13]	ὥστ' ἐστὶ τὸ αὐτὸ πυκνὸν	καὶ	μανόν, καὶ μία ὕλη αὐτῶν.
[4, 7]	καὶ κάτω, ὅσα ἔχει πύκνωσιν	καὶ	μάνωσιν. ὥσπερ δ' ἐλέχθη, τὰ
[4, 13]	ἔσται, εἰ μὴ ἔσται πύκνωσις	καὶ	μάνωσις, ἢ κυμανεῖ ὁ οὐρανός,
[4, 13]	ἔστι δὲ καὶ σώματος ὕλη	καὶ	μεγάλου καὶ μικροῦ ἡ αὐτή.
[4, 12]	ὅτι τοῦτο ὁ κύβος ἕξει	καὶ	μεθιστάμενος, ὃ καὶ τὰ ἄλλα
[4, 10]	πάσης κινήσεως οὐδαμῶς, δι' ὃ	καὶ	Μέλισσον ἔλαθεν· ἀλλοιοῦσθαι γὰρ τὸ
[4, 7]	δὲ παθητικὰ καὶ ποιητικὰ ἀλλήλων)	καὶ	μένει δὴ φύσει πᾶν ἐν
[4, 6]	καὶ κάτω, καὶ φέρεσθαι φύσει	καὶ	μένειν ἐν τοῖς οἰκείοις τόποις
[4, 6]	καθ' αὑ> τὸ πεφυκὸς εἶναι>	καὶ	μένον, ἐν τῷ αὐτῷ ἄπειροι
[4, 11]	ἐμποδίζει μάλιστα μὲν ἀντιφερόμενον, ἔπειτα	καὶ	μένον· μᾶλλον δὲ τὸ μὴ
[4, 6]	ὅταν μὲν ἐν κινουμένῳ κινῆται	καὶ	μεταβάλλῃ τὸ ἐντός, οἷον ἐν
[4, 15]	τύχῃ ὂν αὐτὸ τὸ κινούμενον	καὶ	μεταβάλλον· ὁ δὲ χρόνος ὁμοίως
[4, 2]	κατέχει· τοῦτο δὴ τῶν ἐγγιγνομένων	καὶ	μεταβαλλόντων ἕτερον πάντων εἶναι δοκεῖ·
[4, 15]	δὲ δοκεῖ μάλιστα κίνησις εἶναι	καὶ	μεταβολή τις ὁ χρόνος, τοῦτ'
[4, 16]	ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνευ κινήσεως	καὶ	μεταβολῆς χρόνος. ὅτι μὲν οὖν
[4, 16]	ἄλλο καὶ ἄλλο ὑπολαβεῖν αὐτά,	καὶ	μεταξύ τι αὐτῶν ἕτερον· ὅταν
[4, 19]	εἶναί τινα ἀριθμὸν τοῦ πράγματος,	καὶ	μετρεῖσθαι τὸ εἶναι αὐτοῦ τῷ
[4, 20]	διότι τοιαύτης ἐστὶ φορᾶς μέτρον	καὶ	μετρεῖται αὐτὸς ὑπὸ τοιαύτης. ὥστε
[4, 18]	δὲ τὴν κίνησιν ὁ χρόνος.	καὶ	μετροῦμεν καὶ τὸ μέγεθος τῇ.
[4, 16]	ὡς ἓν τὸ νῦν αἰσθανώμεθα,	καὶ	μὴ ἤτοι ὡς πρότερον καὶ
[4, 19]	ταῦτα δὲ δύναται καὶ εἶναι	καὶ	μή, καὶ ἔστιν γένεσις καὶ
[4, 6]	γε ἐν ἠρεμοῦντί τις σκοποίη	καὶ	μὴ κεχωρισμένῳ ἀλλὰ συνεχεῖ. ὥσπερ
[4, 16]	καὶ γὰρ ἐὰν ᾖ σκότος	καὶ	μηδὲν διὰ τοῦ σώματος πάσχωμεν,
[4, 19]	αὐτὸ καὶ πράττειν, φθείρεται δὲ	καὶ	μηδὲν κινούμενον. καὶ ταύτην μάλιστα
[4, 6]	περιέχον ἐκεῖνο οὗ τόπος ἐστί,	καὶ	μηδὲν τοῦ πράγματος, ἔτι τὸν
[4, 12]	καὶ χωρισθείη τῶν ἄλλων πάντων	καὶ	μήτε βαρὺ μήτε κοῦφον εἴη,
[4, 14]	τὸ ἅμα εἶναι κατὰ χρόνον	καὶ	μήτε πρότερον μήτε ὕστερον τὸ
[4, 19]	εἰ μὲν γὰρ ἡ αὐτὴ	καὶ	μία γίγνεταί ποτε, ἔσται καὶ
[4, 20]	ἀλλ' ἐν τῇ αὐτῇ διαιρέσει	καὶ	μιᾷ. σχῆμα γὰρ τὸ μὲν
[4, 13]	ὕλη, τὸ δ' εἶναι ἕτερον,	καὶ	μία τῷ ἀριθμῷ, εἰ ἔτυχε,
[4, 13]	τὸ αὐτὸ πυκνὸν καὶ μανόν,	καὶ	μία ὕλη αὐτῶν. ἔστι δὲ
[4, 18]	ἐνδέχεται κίνησιν εἶναι τὴν αὐτὴν	καὶ	μίαν πάλιν καὶ πάλιν, οὕτω
[4, 13]	καὶ σώματος ὕλη καὶ μεγάλου	καὶ	μικροῦ ἡ αὐτή. δῆλον δέ·
[4, 6]	μὲν λευκὸν πάλαι δὲ μέλαν,	καὶ	νῦν μὲν σκληρὸν πάλαι δὲ
[4, 14]	δὲ τούτων καὶ ὁ ἄπειρος	καὶ	ὁ ἀεὶ λαμβανόμενος χρόνος σύγκειται.
[4, 6]	κινουμένων μεγεθῶν. συμβάλλεται δέ τι	καὶ	ὁ ἀὴρ δοκῶν ἀσώματος εἶναι·
[4, 14]	οὔπω ἔστιν. ἐκ δὲ τούτων	καὶ	ὁ ἄπειρος καὶ ὁ ἀεὶ
[4, 20]	χρόνος πανταχοῦ ὁ αὐτός, ὅτι	καὶ	ὁ ἀριθμὸς εἷς καὶ ὁ
[4, 20]	μέντοι χρόνος ὁ αὐτός, εἴπερ	καὶ	{ὁ ἀριθμὸς} ἴσος καὶ ἅμα,
[4, 17]	φερόμενον καὶ ἡ φορά, οὕτως	καὶ	ὁ ἀριθμὸς ὁ τοῦ φερομένου
[4, 18]	ἀριθμοῦμεν ταχὺς καὶ βραδὺς οὐδείς.	καὶ	ὁ αὐτὸς δὲ πανταχοῦ ἅμα·
[4, 19]	ποτε, ἔσται καὶ χρόνος εἷς	καὶ	ὁ αὐτός, εἰ δὲ μή,
[4, 18]	δὲ ὁ ἀριθμὸς εἷς μὲν	καὶ	ὁ αὐτὸς ὁ τῶν ἑκατὸν
[4, 20]	ὅτι καὶ ὁ ἀριθμὸς εἷς	καὶ	ὁ αὐτὸς πανταχοῦ ὁ τῶν
[4, 6]	οἷον τὰ μόρια τοῦ σώματος	καὶ	ὁ ἐν τῷ πλοίῳ ἧλος,
[4, 12]	διῄεσαν δι' αὐτοῦ. ἀλλὰ μὴν	καὶ	ὁ κύβος γε ἔχει τοσοῦτον
[4, 5]	ἐν ἀνθρώπῳ (ὁ δὲ ἀμφορεὺς	καὶ	ὁ οἶνος χωρὶς μὲν ὄντα
[4, 19]	γὰρ ἡ κέγχρος ἔστιν, ἔστι	καὶ	ὁ οὐρανός. ἀλλὰ τοῦτο μὲν
[4, 19]	τὰ πράγματα ἐν ὁτῳοῦν ἔσται,	καὶ	ὁ οὐρανὸς ἐν τῇ κέγχρῳ·
[4, 7]	κατὰ συμβεβηκός, οἷον ἡ ψυχὴ	καὶ	ὁ οὐρανός· τὰ γὰρ μόρια
[4, 17]	ὁ ἀριθμὸς ὁ τοῦ φερομένου	καὶ	ὁ τῆς φορᾶς. χρόνος μὲν
[4, 6]	τὸ ἀγγεῖον τόπος μεταφορητός, οὕτως	καὶ	ὁ τόπος ἀγγεῖον ἀμετακίνητον. διὸ
[4, 6]	εἶναί τι τὴν ὕλην) οὕτω	καὶ	ὁ τόπος διὰ τοιαύτης τινὸς
[4, 6]	ἐν τῷ ἀγγείῳ) ἅμα δὲ	καὶ	ὁ τόπος ἔσται μεταβάλλων· ὥστ'
[4, 19]	ἐν τόπῳ ὅτε ἡ κίνησις	καὶ	ὁ τόπος ἔστιν. εἰ γὰρ
[4, 10]	κενὸν δοκεῖ τι εἶναι, ὅτι	καὶ	ὁ τόπος, καὶ διὰ ταὐτά.
[4, 18]	αὐτὸς ὁ τῶν ἑκατὸν ἵππων	καὶ	ὁ τῶν ἑκατὸν ἀνθρώπων, ὧν
[4, 19]	κυρτὸν καὶ τὸ κοῖλον, οὕτως	καὶ	ὁ χρόνος ἀεὶ ἐν ἀρχῇ
[4, 16]	ὅση γὰρ ἡ κίνησις, τοσοῦτος	καὶ	ὁ χρόνος αἰεὶ δοκεῖ γεγονέναι.
[4, 19]	ὡς ἂν ἡ κίνησις, οὕτω	καὶ	ὁ χρόνος· εἰ μὲν γὰρ
[4, 17]	κίνησις αἰεὶ ἄλλη καὶ ἄλλη,	καὶ	ὁ χρόνος (ὁ δ' ἅμα
[4, 20]	ταύτῃ μετροῦνται αἱ ἄλλαι κινήσεις	καὶ	ὁ χρόνος ταύτῃ τῇ κινήσει.
[4, 20]	ἵπποι δ' ἵππῳ, οὕτω δὲ>	καὶ	ὁ χρόνος χρόνῳ τινὶ ὡρισμένῳ,
[4, 6]	τῇ αὐξήσει καὶ φθίσει μεταβάλλει,	καὶ	ὃ πρότερον ἦν ἐνταῦθα, πάλιν
[4, 4]	οὐκ ἐν τόπῳ τὰ εἴδη	καὶ	οἱ ἀριθμοί, εἴπερ τὸ μεθεκτικὸν
[4, 19]	πάντα γίγνεται καὶ φθείρεται· διὸ	καὶ	οἱ μὲν σοφώτατον ἔλεγον, ὁ
[4, 20]	ἴσος καὶ ἅμα· εἴδει δὲ	καὶ	οἱ μὴ ἅμα· εἰ γὰρ
[4, 8]	τὸ κενόν. εἶναι δ' ἔφασαν	καὶ	οἱ Πυθαγόρειοι κενόν, καὶ ἐπεισιέναι
[4, 8]	ὃ> ἁμαρτάνοντες λέγουσιν. ὥσπερ Ἀναξαγόρας	καὶ	οἱ τοῦτον τὸν τρόπον ἐλέγχοντες.
[4, 5]	οἷον τὸν ἀμφορέα ἀγγεῖόν τε	καὶ	οἶνον εἶναι καὶ τὸν οἶνον
[4, 7]	τοῦτο δοκεῖ ἐπίπεδόν τι εἶναι	καὶ	οἷον ἀγγεῖον ὁ τόπος καὶ
[4, 18]	τὸν χρόνον. καὶ λέγομεν πολὺν	καὶ	ὀλίγον χρόνον τῇ κινήσει μετροῦντες,
[4, 18]	βραδὺς οὐ λέγεται, πολὺς δὲ	καὶ	ὀλίγος καὶ μακρὸς καὶ βραχύς.
[4, 18]	βραχύς, ᾗ δὲ ἀριθμός, πολὺς	καὶ	ὀλίγος. ταχὺς δὲ καὶ βραδὺς
[4, 7]	περιέχει· παρὰ δὲ τὸ πᾶν	καὶ	ὅλον οὐδέν ἐστιν ἔξω τοῦ
[4, 5]	ὡς ὁ ἄνθρωπος ἐν ζῴῳ	καὶ	ὅλως εἶδος ἐν γένει. ἄλλον
[4, 5]	κυριώτατον τὸ ὡς ἐν ἀγγείῳ	καὶ	ὅλως ἐν τόπῳ. ἀπορήσειε δ'
[4, 5]	ἐν βασιλεῖ τὰ τῶν Ἑλλήνων	καὶ	ὅλως ἐν τῷ πρώτῳ κινητικῷ.
[4, 5]	ἔτι ὡς ἐν τῷ ἀγαθῷ	καὶ	ὅλως ἐν τῷ τέλει· τοῦτο
[4, 19]	μὲν οὖν φθαρτὰ καὶ γενητὰ	καὶ	ὅλως ὁτὲ μὲν ὄντα ὁτὲ
[4, 19]	ὡς μέρος ἀριθμοῦ καὶ πάθος,	καὶ	ὅλως ὅτι τοῦ ἀριθμοῦ τι,
[4, 5]	ὑγίεια ἐν θερμοῖς καὶ ψυχροῖς	καὶ	ὅλως τὸ εἶδος ἐν τῇ
[4, 5]	ὁ δάκτυλος ἐν τῇ χειρὶ	καὶ	ὅλως τὸ μέρος ἐν τῷ
[4, 5]	τὸ γένος ἐν τῷ εἴδει	καὶ	ὅλως τὸ μέρος τοῦ εἴδους
[4, 20]	ὑποκείμενον κατὰ τὸ αὐτὸ διάστημα	καὶ	ὁμαλὴν κίνησιν κινούμενον (οἷον ἐπὶ
[4, 17]	δ' ὁ χρόνος, ὥς φαμεν·	καὶ	ὁμοίως δὴ τῇ στιγμῇ τὸ
[4, 2]	ἄνω καὶ κάτω καὶ πρόσθεν	καὶ	ὄπισθεν) ἐν δὲ τῇ φύσει
[4, 8]	δύο ἐν ταὐτῷ, ἐνδέχοιτ' ἂν	καὶ	ὁποσαοῦν εἶναι ἅμα σώματα· τὴν
[4, 12]	δύο τοιαῦτα, διὰ τί οὐ	καὶ	ὁποσαοῦν ἐν τῷ αὐτῷ ἔσται;
[4, 17]	ἂν διαλίποι ἀλλὰ τῷ λόγῳ)	καὶ	ὁρίζει δὲ τὴν πρότερον καὶ
[4, 17]	στιγμὴ καὶ συνέχει τὸ μῆκος	καὶ	ὁρίζει· ἔστι γὰρ τοῦ μὲν
[4, 16]	ψυχὴ μένειν, ὅταν δ' αἰσθώμεθα	καὶ	ὁρίσωμεν, τότε φαμὲν γεγονέναι χρόνον,
[4, 19]	μὲν νῦν καὶ τὸ πρότερον	καὶ	ὅσα τοιαῦτα οὕτως ἐν χρόνῳ
[4, 16]	γεγονέναι καὶ χρόνος. ἀλλὰ μὴν	καὶ	ὅταν γε χρόνος δοκῇ γεγονέναι
[4, 20]	τὸ ὅλον. λέγεται δὲ ὀρθῶς	καὶ	ὅτι ἀριθμὸς μὲν ὁ αὐτὸς
[4, 17]	γὰρ τὸ φερόμενον. φανερὸν δὲ	καὶ	ὅτι εἴτε χρόνος μὴ εἴη,
[4, 7]	γένωνται. καὶ περὶ μὲν τόπου,	καὶ	ὅτι ἔστι καὶ τί ἐστιν,
[4, 19]	τόπῳ ὑπὸ τόπου. φανερὸν δὲ	καὶ	ὅτι οὐκ ἔστιν τὸ ἐν
[4, 18]	δ' οὐκ ἔστιν. φανερὸν δὲ	καὶ	ὅτι ταχὺς μὲν καὶ βραδὺς
[4, 16]	τὸ μέντοι εἶναι αὐτῷ ἕτερον	καὶ	οὐ κίνησις. ἀλλὰ μὴν καὶ
[4, 13]	καὶ μαλακὸν πάθους καὶ ἀπαθείας,	καὶ	οὐ φορᾶς ἀλλ' ἑτεροιώσεως μᾶλλον.
[4, 13]	δυνάμει ὄντος ἐνεργείᾳ ὂν γίγνεται,	καὶ	οὐ χωριστὴ μὲν ἡ ὕλη,
[4, 11]	τὰ τέτταρα ὅσῳ τε ὑπερέχει	καὶ	οὐδέν. διὸ οὐδὲ γραμμὴ στιγμῆς
[4, 19]	εἶναι τὴν διάμετρον ἀεὶ ἔστι,	καὶ	οὐκ ἔσται τοῦτ' ἐν χρόνῳ.
[4, 14]	τὸ μὲν γὰρ αὐτοῦ γέγονε	καὶ	οὐκ ἔστιν, τὸ δὲ μέλλει
[4, 14]	οὐκ ἔστιν, τὸ δὲ μέλλει	καὶ	οὔπω ἔστιν. ἐκ δὲ τούτων
[4, 14]	γενόμενα μυριοστὸν τοῖς γενομένοις τήμερον,	καὶ	οὔτε πρότερον οὔτε ὕστερον οὐδὲν
[4, 17]	μία τῷ φερομένῳ, ὅτι ἕν	(καὶ	οὐχ ὅ ποτε ὄν καὶ
[4, 19]	τὸ αὐτὸ τἀναντία ἂν εἴη.	καὶ	οὐχ ὑπολείψει δή· αἰεὶ γὰρ
[4, 16]	δὴ χρόνος ἐστὶν τὸ ἀριθμούμενον	καὶ	οὐχ ᾧ ἀριθμοῦμεν. ἔστι δ'
[4, 17]	τὰ ἔσχατα τῆς γραμμῆς μᾶλλον	καὶ	οὐχ ὡς τὰ μέρη, διά
[4, 19]	σημαίνει ἤτοι ὡς μέρος ἀριθμοῦ	καὶ	πάθος, καὶ ὅλως ὅτι τοῦ
[4, 8]	τε λέγουσιν οἱ φάσκοντες εἶναι	καὶ	πάλιν ἃ λέγουσιν οἱ μὴ
[4, 4]	ἀναγκαῖον εἶναί τι τὸν τόπον,	καὶ	πάλιν ἐξ ὧν ἀπορήσειεν ἄν
[4, 18]	τὴν αὐτὴν καὶ μίαν πάλιν	καὶ	πάλιν, οὕτω καὶ χρόνον, οἷον
[4, 13]	ὃ ἦν δυνάμει, ἐνεργείᾳ ἐγένετο,	καὶ	πάλιν ὕδωρ ἐξ ἀέρος ὡσαύτως,
[4, 16]	κινεῖται ἔκ τινος εἴς τι	καὶ	πᾶν μέγεθος συνεχές, ἀκολουθεῖ τῷ
[4, 2]	ὁ τόπος παρὰ τὰ σώματα,	καὶ	πᾶν σῶμα αἰσθητὸν ἐν τόπῳ,
[4, 15]	μεταβάλλον· ὁ δὲ χρόνος ὁμοίως	καὶ	πανταχοῦ καὶ παρὰ πᾶσιν. ἔτι
[4, 15]	δὲ χρόνος ὁμοίως καὶ πανταχοῦ	καὶ	παρὰ πᾶσιν. ἔτι δὲ μεταβολὴ
[4, 20]	πρότερον, φανερὸν ὅτι πᾶσα μεταβολὴ	καὶ	πᾶσα κίνησις ἐν χρόνῳ ἐστίν.
[4, 19]	ἐν τόπῳ ὑπὸ τοῦ τόπου.	καὶ	πάσχει δή τι ὑπὸ τοῦ
[4, 19]	χρόνον τὸν παρεληλυθότα καὶ ἐσόμενον,	καὶ	πέρας χρόνου ἐστίν· ἔστι γὰρ
[4, 4]	καὶ ὡρισμένον, οἷον ὑπὸ ἐπιπέδου	καὶ	πέρατος, ἔστι δὲ τοιοῦτον ἡ
[4, 1]	περὶ τόπου τὸν φυσικὸν ὥσπερ	καὶ	περὶ ἀπείρου γνωρίζειν, εἰ ἔστιν
[4, 8]	ὑποληπτέον εἶναι τοῦ φυσικοῦ θεωρῆσαι	καὶ	περὶ κενοῦ, εἰ ἔστιν ἢ
[4, 13]	οὐ φορᾶς ἀλλ' ἑτεροιώσεως μᾶλλον.	καὶ	περὶ μὲν κενοῦ, πῶς ἔστι
[4, 7]	ὅταν ἄμφω ἐνεργείᾳ ἓν γένωνται.	καὶ	περὶ μὲν τόπου, καὶ ὅτι
[4, 20]	γὰρ κύνες, τὰ δ' ἵπποι.	καὶ	περὶ μὲν χρόνου καὶ αὐτοῦ
[4, 8]	ἔστι, καὶ τί ἐστιν, ὥσπερ	καὶ	περὶ τόπου· καὶ γὰρ παραπλησίαν
[4, 1]	~Ὁμοίως δ' ἀνάγκη	καὶ	περὶ τόπου τὸν φυσικὸν ὥσπερ
[4, 11]	οἰσθήσεται τὸ ἐντεθὲν ἢ μενεῖ;	καὶ	περὶ τοῦ ἄνω καὶ κάτω
[4, 11]	περὶ τοῦ ἄνω καὶ κάτω	καὶ	περὶ τοῦ κενοῦ ὁ αὐτὸς
[4, 15]	τε τῶν παραδεδομένων ἄδηλόν ἐστιν,	καὶ	περὶ ὧν τυγχάνομεν διεληλυθότες πρότερον.
[4, 6]	ἀλλὰ διὰ τὸ ἔσχατον αὐτοῦ	καὶ	περιέχον ἐν τῷ ἀέρι φαμὲν
[4, 7]	καὶ οἷον ἀγγεῖον ὁ τόπος	καὶ	περιέχον. ἔτι ἅμα τῷ πράγματι
[4, 13]	μανὸν καὶ πυκνόν, οὐδὲ συνιέναι	καὶ	πιλεῖσθαι οἷόν τε· εἰ δὲ
[4, 8]	δ' ὅτι φαίνεται ἔνια συνιόντα	καὶ	πιλούμενα, οἷον καὶ τὸν οἶνόν
[4, 3]	μὲν οὖν ἔχει τρία, μῆκος	καὶ	πλάτος καὶ βάθος, οἷς ὁρίζεται
[4, 4]	οὐδὲν παρὰ τὴν ὕλην. διὸ	καὶ	Πλάτων τὴν ὕλην καὶ τὴν
[4, 8]	τὸ αὐτὸ μὲν ὂν κενὸν	καὶ	πλῆρες καὶ τόπον, τὸ δ'
[4, 20]	ἐστιν. ἀπορήσειε δ' ἄν τις	καὶ	ποίας κινήσεως ὁ χρόνος ἀριθμός.
[4, 7]	μὲν ἀπαθῆ, ἁπτόμενα δὲ παθητικὰ	καὶ	ποιητικὰ ἀλλήλων) καὶ μένει δὴ
[4, 8]	ἴσα ἐνδέχεται ἐν ταὐτῷ εἶναι,	καὶ	πολλὰ ἄνισα. Μέλισσος μὲν οὖν
[4, 6]	τοῦ τόπου τ' ἄλλος τόπος,	καὶ	πολλοὶ τόποι ἅμα ἔσονται. οὐκ
[4, 18]	δὲ κινήσει ὁ χρόνος, τῷ	καὶ	ποσὰ καὶ συνεχῆ καὶ διαιρετὰ
[4, 19]	ἔστιν ὁ χρόνος καὶ τί,	καὶ	ποσαχῶς λέγεται τὸ νῦν, καὶ
[4, 19]	νῦν, οἷον ποτὲ ἐλήφθη Τροία,	καὶ	ποτὲ ἔσται κατακλυσμός· δεῖ γὰρ
[4, 7]	σώματος) καὶ ἔστιν ὁ τόπος	καὶ	πού, οὐχ ὡς ἐν τόπῳ
[4, 19]	ἄνευ τοῦ κινεῖσθαί πως αὐτὸ	καὶ	πράττειν, φθείρεται δὲ καὶ μηδὲν
[4, 11]	ἄνω τῇ δὲ γῇ κάτω	καὶ	πρὸς τὸ μέσον, δῆλον ὅτι
[4, 11]	ἅπαν. ὁ δ' αὐτὸς λόγος	καὶ	πρὸς τοὺς τὸν τόπον οἰομένους
[4, 2]	ἀριστερὸν καὶ ἄνω καὶ κάτω	καὶ	πρόσθεν καὶ ὄπισθεν) ἐν δὲ
[4, 2]	εἴη ἡ τοῦ τόπου δύναμις	καὶ	προτέρα πάντων· οὗ γὰρ ἄνευ
[4, 9]	ταῦτα μὲν οὖν, ὥσπερ εἴπομεν	καὶ	πρότερον, ἐκ συλλογισμοῦ συμβαίνει. ἄτοπον
[4, 19]	αἴτιος ἢ γενέσεως, καθάπερ ἐλέχθη	καὶ	πρότερον (ἐκστατικὸν γὰρ ἡ μεταβολὴ
[4, 12]	ἴσον διάστημα διεληλυθέναι, ὅπερ ἦν	καὶ	πρότερον ἐν τῷ κενῷ, ὥσπερ
[4, 13]	μὲν γὰρ μὴ ἔστι μανὸν	καὶ	πυκνόν, οὐδὲ συνιέναι καὶ πιλεῖσθαι
[4, 13]	τινες οἳ διὰ τοῦ μανοῦ	καὶ	πυκνοῦ οἴονται φανερὸν εἶναι ὅτι
[4, 10]	ταῖς τῶν ὑγρῶν. ἐνδέχεται δὲ	καὶ	πυκνοῦσθαι μὴ εἰς τὸ κενὸν
[4, 11]	τόπον ποιοῦσιν οἱ εἶναι φάσκοντες·	καὶ	πῶς δὴ ἐνέσται ἢ ἐν
[4, 10]	ἔστιν, ἐστερημένον σώματος, τόπος δὲ	καὶ	πῶς ἔστι καὶ πῶς οὐκ
[4, 8]	κενοῦ, εἰ ἔστιν ἢ μή,	καὶ	πῶς ἔστι, καὶ τί ἐστιν,
[4, 1]	γνωρίζειν, εἰ ἔστιν ἢ μή,	καὶ	πῶς ἔστι, καὶ τί ἐστιν.
[4, 13]	περὶ μὲν κενοῦ, πῶς ἔστι	καὶ	πῶς οὐκ ἔστι, διωρίσθω τὸν
[4, 10]	τόπος δὲ καὶ πῶς ἔστι	καὶ	πῶς οὐκ ἔστιν εἴρηται, φανερὸν
[4, 20]	χρόνῳ ἐστίν. ἄξιον δ' ἐπισκέψεως	καὶ	πῶς ποτε ἔχει ὁ χρόνος
[4, 13]	καὶ τὸ σκληρὸν ἐπὶ μολίβδου	καὶ	σιδήρου. ἐκ δὴ τῶν εἰρημένων
[4, 11]	γὰρ κενὸν μὴ ὄν τι	καὶ	στέρησις δοκεῖ εἶναι) ἡ δὲ
[4, 14]	μετρεῖ τε γὰρ τὸ μέρος,	καὶ	συγκεῖσθαι δεῖ τὸ ὅλον ἐκ
[4, 7]	καὶ ἁπτόμενον μὴ βίᾳ, συγγενές·	καὶ	συμπεφυκότα μὲν ἀπαθῆ, ἁπτόμενα δὲ
[4, 17]	στιγμῇ· καὶ γὰρ ἡ στιγμὴ	καὶ	συνέχει τὸ μῆκος καὶ ὁρίζει·
[4, 6]	αὐτῷ τὰ ἔσχατα τῶν ἁπτομένων.	καὶ	συνεχὲς μὲν ὂν οὐκ ἐν
[4, 18]	ὁ χρόνος, τῷ καὶ ποσὰ	καὶ	συνεχῆ καὶ διαιρετὰ εἶναι· διὰ
[4, 18]	κατὰ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον,	καὶ	συνεχής (συνεχοῦς γάρ) φανερόν. Ἐλάχιστος
[4, 17]	τὸ φερόμενον, οἷον μονὰς ἀριθμοῦ.	καὶ	συνεχής τε δὴ ὁ χρόνος
[4, 11]	ὁρῶμεν γὰρ τὸ αὐτὸ βάρος	καὶ	σῶμα θᾶττον φερόμενον διὰ δύο
[4, 13]	θερμοῦ καὶ ψυχροῦ. ἔστι δὲ	καὶ	σώματος ὕλη καὶ μεγάλου καὶ
[4, 12]	κύβος ἕξει καὶ μεθιστάμενος, ὃ	καὶ	τὰ ἄλλα σώματα πάντ' ἔχει.
[4, 2]	ἀλλ' ὅπου τὰ ἔχοντα βάρος	καὶ	τὰ γεηρά, ὡς οὐ τῇ
[4, 6]	ὥστε τά τε ἀπορούμενα λύεσθαι,	καὶ	τὰ δοκοῦντα ὑπάρχειν τῷ τόπῳ
[4, 19]	τοῦτο, περιέχεται ὑπὸ χρόνου ὥσπερ	καὶ	τὰ ἐν ἀριθμῷ ὑπ' ἀριθμοῦ>
[4, 19]	τὰ ἐν ἀριθμῷ ὑπ' ἀριθμοῦ>	καὶ	τὰ ἐν τόπῳ ὑπὸ τόπου.
[4, 2]	καὶ τῇ δυνάμει. δηλοῖ δὲ	καὶ	τὰ μαθηματικά· οὐκ ὄντα γὰρ
[4, 7]	δ' ὥσπερ σωρός, κατ' ἐνέργειαν.	καὶ	τὰ μὲν καθ' αὑτά (οἷον
[4, 14]	δὲ ὂν ἀνάγκη ἐφθάρθαι ποτέ,	καὶ	τὰ νῦν ἅμα μὲν ἀλλήλοις
[4, 4]	ὅταν γὰρ ἀφαιρεθῇ τὸ πέρας	καὶ	τὰ πάθη τῆς σφαίρας, λείπεται
[4, 14]	ἐστιν, εἰ τά τε πρότερον	καὶ	τὰ ὕστερον ἐν τῷ νῦν
[4, 19]	ὄντα περιέχεσθαι ὑπὸ χρόνου, ὥσπερ	καὶ	τἆλλα ὅσα ἔν τινί ἐστιν,
[4, 13]	τὸ σκληρὸν πυκνὰ δοκεῖ εἶναι,	καὶ	τἀναντία μανὰ τό τε κοῦφον
[4, 19]	φθείρεται δὲ καὶ μηδὲν κινούμενον.	καὶ	ταύτην μάλιστα λέγειν εἰώθαμεν ὑπὸ
[4, 18]	ὁδόν, ἂν ἡ πορεία πολλή,	καὶ	ταύτην πολλήν, ἂν ἡ ὁδὸς
[4, 19]	ἀλλὰ συμβαίνει ἐν χρόνῳ γίγνεσθαι	καὶ	ταύτην τὴν μεταβολήν. ὅτι μὲν
[4, 20]	ἅμα. ἐπεὶ δ' ἔστι φορὰ	καὶ	ταύτης ἡ κύκλῳ, ἀριθμεῖται δ'
[4, 2]	ὅπως ἂν στραφῶμεν, γίγνεται (διὸ	καὶ	ταὐτὸ πολλάκις δεξιὸν καὶ ἀριστερὸν
[4, 14]	καὶ τὸ μέλλον, πότερον ἓν	καὶ	ταὐτὸν ἀεὶ διαμένει ἢ ἄλλο
[4, 4]	μεταληπτικὸν καὶ τὴν χώραν ἓν	καὶ	ταὐτόν. ἄλλον δὲ τρόπον ἐκεῖ
[4, 15]	οὐκ ἔστιν· τὸ γὰρ βραδὺ	καὶ	ταχὺ χρόνῳ ὥρισται, ταχὺ μὲν
[4, 17]	τῆς αὐτῆς στιγμῆς, ὅτι ἀρχὴ	καὶ	τελευτή, ἀλλ' ὡς τὰ ἔσχατα
[4, 17]	ἀνάγκη ἵστασθαι, εἰ ἔσται ἀρχὴ	καὶ	τελευτὴ ἡ αὐτὴ στιγμή· τὸ
[4, 19]	ὁ χρόνος ἀεὶ ἐν ἀρχῇ	καὶ	τελευτῇ. καὶ διὰ τοῦτο δοκεῖ
[4, 19]	οὐ γὰρ τοῦ αὐτοῦ ἀρχὴ	καὶ	τελευτὴ τὸ νῦν· ἅμα γὰρ
[4, 2]	τῇ θέσει διαφέροντα μόνον ἀλλὰ	καὶ	τῇ δυνάμει. δηλοῖ δὲ καὶ
[4, 18]	κίνησιν τῷ χρόνῳ μετροῦμεν, ἀλλὰ	καὶ	τῇ κινήσει τὸν χρόνον διὰ
[4, 19]	τὴν γὰρ κίνησιν αὐτῶν μετρήσει	καὶ	τὴν ἠρεμίαν, πόση τις. ὥστε
[4, 11]	περ ᾖ ἡ> βίαιος, εἶναι	καὶ	τὴν κατὰ φύσιν (ἡ μὲν
[4, 18]	τὸν χρόνον, ἂν ἡ κίνησις,	καὶ	τὴν κίνησιν, ἂν ὁ χρόνος.
[4, 18]	καὶ τὸ μέγεθος τῇ. κινήσει	καὶ	τὴν κίνησιν τῷ μεγέθει· πολλὴν
[4, 6]	τε τὸ παρεμφαίνεσθαι τὴν ὕλην	καὶ	τὴν μορφήν, καὶ διὰ τὸ
[4, 8]	παραπλησίαν ἔχει τήν τε ἀπιστίαν	καὶ	τὴν πίστιν διὰ τῶν ὑπολαμβανομένων·
[4, 4]	τῷ Τιμαίῳ· τὸ γὰρ μεταληπτικὸν	καὶ	τὴν χώραν ἓν καὶ ταὐτόν.
[4, 4]	διὸ καὶ Πλάτων τὴν ὕλην	καὶ	τὴν χώραν ταὐτό φησιν εἶναι
[4, 4]	ἀγράφοις δόγμασιν, ὅμως τὸν τόπον	καὶ	τὴν χώραν τὸ αὐτὸ ἀπεφήνατο.
[4, 8]	κενοῦ χωρισμοῦ τινὸς τῶν ἐφεξῆς	καὶ	{τῆς} διορίσεως· καὶ τοῦτ' εἶναι
[4, 1]	γάρ ἐστι τραγέλαφος ἢ σφίγξ;	καὶ	τῆς κινήσεως ἡ κοινὴ μάλιστα
[4, 18]	δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ χρόνου	καὶ	τῆς κινήσεως· τῷ μὲν γὰρ
[4, 20]	καὶ ἅμα, τῆς τε ἀλλοιώσεως	καὶ	τῆς φορᾶς. καὶ διὰ τοῦτο
[4, 7]	μὲν τόπου, καὶ ὅτι ἔστι	καὶ	τί ἐστιν, εἴρηται. ~Τὸν αὐτὸν
[4, 1]	ἢ μή, καὶ πῶς ἔστι,	καὶ	τί ἐστιν. τά τε γὰρ
[4, 8]	ἢ μή, καὶ πῶς ἔστι,	καὶ	τί ἐστιν, ὥσπερ καὶ περὶ
[4, 19]	μὲν οὖν ἔστιν ὁ χρόνος	καὶ	τί, καὶ ποσαχῶς λέγεται τὸ
[4, 19]	καὶ ποσαχῶς λέγεται τὸ νῦν,	καὶ	τί τὸ ποτὲ καὶ τὸ
[4, 3]	οὐδὲν γίγνεται μέγεθος. ἔτι δὲ	καὶ	τίνος ἄν τις θείη τοῖς
[4, 15]	~τί δ' ἐστὶν ὁ χρόνος	καὶ	τίς αὐτοῦ ἡ φύσις, ὁμοίως
[4, 4]	ἔστι δὲ τοιοῦτον ἡ ὕλη	καὶ	τὸ ἀόριστον· ὅταν γὰρ ἀφαιρεθῇ
[4, 4]	καὶ κινεῖται καὶ τὸ εἶδος	καὶ	τὸ ἀόριστον, οὐκ ἀεὶ ἐν
[4, 11]	οὔσης διαφορᾶς κατὰ τὸ κενὸν	καὶ	τὸ ἄπειρον; ᾗ μὲν γὰρ
[4, 16]	διχῶς (καὶ γὰρ τὸ ἀριθμούμενον	καὶ	τὸ ἀριθμητὸν ἀριθμὸν λέγομεν, καὶ
[4, 16]	ἔστι δ' ἕτερον ᾧ ἀριθμοῦμεν	καὶ	τὸ ἀριθμούμενον. ~καὶ ὥσπερ ἡ
[4, 19]	νῦν, καὶ τί τὸ ποτὲ	καὶ	τὸ ἄρτι καὶ τὸ ἤδη
[4, 19]	ὅτι λίαν πόρρω τοῦ νῦν.	καὶ	τὸ ἄρτι> τὸ ἐγγὺς τοῦ
[4, 4]	ἅμα τῷ πράγματι καὶ κινεῖται	καὶ	τὸ εἶδος καὶ τὸ ἀόριστον,
[4, 19]	μετρεῖσθαι τῷ χρόνῳ καὶ αὐτὴν	καὶ	τὸ εἶναι αὐτῆς (ἅμα γὰρ
[4, 19]	αὐτῆς (ἅμα γὰρ τὴν κίνησιν	καὶ	τὸ εἶναι τῆς κινήσεως μετρεῖ,
[4, 20]	τῇ κινήσει. διὰ δὲ τοῦτο	καὶ	τὸ εἰωθὸς λέγεσθαι συμβαίνει· φασὶν
[4, 5]	τοῦ ὅλου τὸ ἐν ᾧ	καὶ	τὸ ἐν τούτῳ, λεχθήσεται τὸ
[4, 19]	κινήσει ὂν ἀνάγκη κινεῖσθαι, οὕτω	καὶ	τὸ ἐν χρόνῳ· οὐ γὰρ
[4, 19]	τὸ ἤδη καὶ τὸ πάλαι	καὶ	τὸ ἐξαίφνης, εἴρηται. ~Τούτων δ'
[4, 7]	τοῦτο τὸ μέσον τοῦ οὐρανοῦ	καὶ	τὸ ἔσχατον τὸ πρὸς ἡμᾶς
[4, 19]	τὸ ποτὲ καὶ τὸ ἄρτι	καὶ	τὸ ἤδη καὶ τὸ πάλαι
[4, 19]	δ' ὁ χρόνος τὸ κινούμενον	καὶ	τὸ ἠρεμοῦν, ᾗ τὸ μὲν
[4, 19]	ἀριθμῷ δὲ κινήσεως ἐνδέχεται εἶναι	καὶ	τὸ ἠρεμοῦν. οὐ γὰρ πᾶν
[4, 2]	καὶ εἴδη, τό τε ἄνω	καὶ	τὸ κάτω καὶ αἱ λοιπαὶ
[4, 2]	καὶ τὸ κοῦφον· ὁμοίως δὲ	καὶ	τὸ κάτω οὐχ ὅ τι
[4, 10]	~ἐπεὶ δὲ περὶ τόπου διώρισται,	καὶ	τὸ κενὸν ἀνάγκη τόπον εἶναι,
[4, 10]	σώματος διάστημα βούλεται εἶναι· διὸ	καὶ	τὸ κενὸν δοκεῖ τι εἶναι,
[4, 8]	τοῦ ἀπείρου πνεύματος ὡς ἀναπνέοντι	καὶ	τὸ κενόν, ὃ διορίζει τὰς
[4, 13]	τῷ κενῷ ἀκίνητα πάντα, οὕτω	καὶ	τὸ κενὸν ὅτι ἀκίνητον· ἀσύμβλητα
[4, 11]	σύγκειται ἐκ στιγμῶν. ὁμοίως δὲ	καὶ	τὸ κενὸν πρὸς τὸ πλῆρες
[4, 19]	τῷ αὐτῷ πως τὸ κυρτὸν	καὶ	τὸ κοῖλον, οὕτως καὶ ὁ
[4, 17]	τὸ Κορίσκον ἐν Λυκείῳ εἶναι	καὶ	τὸ Κορίσκον ἐν ἀγορᾷ. καὶ
[4, 2]	ἀλλ' ὅπου φέρεται τὸ πῦρ	καὶ	τὸ κοῦφον· ὁμοίως δὲ καὶ
[4, 5]	καὶ δύναμιν, ἥ τ' ἐπιφάνεια	καὶ	τὸ λευκόν. οὔτε δὴ ἐπακτικῶς
[4, 13]	τἀναντία μανὰ τό τε κοῦφον	καὶ	τὸ μαλακόν· διαφωνεῖ δὲ τὸ
[4, 13]	τὸ κενόν· τὸ γὰρ πυκνὸν	καὶ	τὸ μανὸν κατὰ ταύτην τὴν
[4, 13]	θερμότης πρὸς> τὴν ὕστερον. ὥστε	καὶ	τὸ μέγεθος καὶ ἡ μικρότης
[4, 18]	κίνησιν ὁ χρόνος. καὶ μετροῦμεν	καὶ	τὸ μέγεθος τῇ. κινήσει καὶ
[4, 14]	ὃ φαίνεται διορίζειν τὸ παρελθὸν	καὶ	τὸ μέλλον, πότερον ἓν καὶ
[4, 15]	σφαῖραν αὐτήν. καίτοι τῆς περιφορᾶς	καὶ	τὸ μέρος χρόνος τίς ἐστι,
[4, 6]	ἀγγείου εἶναι ὁ τόπος, ἀλλὰ	καὶ	τὸ μεταξὺ ὡς κενὸν ὄν>
[4, 19]	ἣ καταμετρήσει τὴν ὅλην (ὥσπερ	καὶ	τὸ μῆκος ὁ πῆχυς τῷ
[4, 8]	εἰπεῖν. εἰ δὲ τοῦτο ἐνδέχεται,	καὶ	τὸ μικρότατον δέξεται τὸ μέγιστον·
[4, 19]	μία, ἡ αὐτὴ πάντῃ) οὕτω	καὶ	τὸ νῦν τὸ μὲν τοῦ
[4, 19]	τὸ ἄρτι καὶ τὸ ἤδη	καὶ	τὸ πάλαι καὶ τὸ ἐξαίφνης,
[4, 13]	λάβῃ πᾶν ἔσται θερμόν, οὕτω	καὶ	τὸ πᾶν συναγωγὴ καὶ διαστολὴ
[4, 8]	ἀδύνατον ἅμα εἶναι. μαρτύριον δὲ	καὶ	τὸ περὶ τῆς τέφρας ποιοῦνται,
[4, 19]	χρόνῳ ὡς ἐν ἀριθμῷ μονὰς	καὶ	τὸ περιττὸν καὶ ἄρτιον (τὰ
[4, 4]	ἐν τῷ αὐτῷ ἀλλ' οὗπερ	καὶ	τὸ πρᾶγμα· ὥστε τοῦ τόπου
[4, 17]	φερόμενον, ᾧ τὴν κίνησιν γνωρίζομεν	καὶ	τὸ πρότερον ἐν αὐτῇ καὶ
[4, 19]	ὁ χρόνος, τὸ μὲν νῦν	καὶ	τὸ πρότερον καὶ ὅσα τοιαῦτα
[4, 20]	ἐπεὶ τὰ νῦν ἐν χρόνῳ,	καὶ	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον ἐν
[4, 13]	(τὸ γὰρ μανὸν κοῦφον, διὸ	καὶ	τὸ πῦρ μανὸν εἶναί φασιν)
[4, 20]	τρίγωνα τὰ αὐτὰ τὸ ἰσόπλευρον	καὶ	τὸ σκαληνές, καίτοι σχῆμά γε
[4, 13]	μαλακόν· διαφωνεῖ δὲ τὸ βαρὺ	καὶ	τὸ σκληρὸν ἐπὶ μολίβδου καὶ
[4, 13]	μανοῦ· τό τε γὰρ βαρὺ	καὶ	τὸ σκληρὸν πυκνὰ δοκεῖ εἶναι,
[4, 6]	γὰρ ἔστιν, ἀντιμεθίσταται ὁ ἀὴρ	καὶ	τὸ ὕδωρ ἢ τὰ μόρια
[4, 11]	διαιρεῖσθαι εἴς τε τὴν ὑπεροχὴν	καὶ	τὸ ὑπερεχόμενον, ὥστε ἔσται τὰ
[4, 17]	καὶ τὸ πρότερον ἐν αὐτῇ	καὶ	τὸ ὕστερον. τοῦτο δὲ ὃ
[4, 19]	αὐτῆς τὸ εἶναι) δῆλον ὅτι	καὶ	τοῖς ἄλλοις τοῦτ' ἔστι τὸ
[4, 10]	παρὰ τὰ σώματα τὰ ἐμπίπτοντα	καὶ	τοῖς τὸ κενόν. αἴτιον δὲ
[4, 10]	ἡ κίνησις ἡ κατὰ τόπον	καὶ	τοῖς τὸν τόπον φάσκουσιν εἶναί
[4, 20]	κατά τε τὸν παρεληλυθότα χρόνον	καὶ	τὸν μέλλοντα· ἐν μὲν γὰρ
[4, 5]	ἀγγεῖόν τε καὶ οἶνον εἶναι	καὶ	τὸν οἶνον οἶνόν τε καὶ
[4, 8]	ἔνια συνιόντα καὶ πιλούμενα, οἷον	καὶ	τὸν οἶνόν φασι δέχεσθαι μετὰ
[4, 6]	κατὰ τόπον· διὰ γὰρ τοῦτο	καὶ	τὸν οὐρανὸν μάλιστ' οἰόμεθα ἐν
[4, 9]	τὴν τοῦ σώματος ὕλην (οἵπερ	καὶ	τὸν τόπον τὸ αὐτὸ τοῦτο)
[4, 18]	ἂν ἡ ὁδὸς {ᾖ} πολλή·	καὶ	τὸν χρόνον, ἂν ἡ κίνησις,
[4, 16]	καὶ οὐ κίνησις. ἀλλὰ μὴν	καὶ	τὸν χρόνον γε γνωρίζομεν ὅταν
[4, 8]	μὲν ὂν κενὸν καὶ πλῆρες	καὶ	τόπον, τὸ δ' εἶναι αὐτοῖς
[4, 7]	ἐφ' ᾧ δὲ κινεῖται, ταύτῃ	καὶ	τόπος ἔστι τοῖς μορίοις· ἕτερον
[4, 4]	τὸ δὲ κατ' ἄλλο λέγεται,	καὶ	τόπος ὁ μὲν κοινός, ἐν
[4, 12]	κύβου σῶμα τοῦ ἴσου κενοῦ	καὶ	τόπου; καὶ εἰ δύο τοιαῦτα,
[4, 3]	μὴν οὐδεμίαν διαφορὰν ἔχομεν στιγμῆς	καὶ	τόπου στιγμῆς, ὥστ' εἰ μηδὲ
[4, 8]	δ' οὔ φασι, σχεδὸν τοιαῦτα	καὶ	τοσαῦτά ἐστιν. ~Πρὸς δὲ τὸ
[4, 16]	τῷ πρότερον καὶ ὕστερον ὁρίζοντες·	καὶ	τότε φαμὲν γεγονέναι χρόνον, ὅταν
[4, 4]	ἀντιμεθισταμένων ἀλλήλοις τοῦ τε ὕδατος	καὶ	τοῦ ἀέρος, καὶ τῶν ἄλλων
[4, 6]	τόποι (μεθισταμένου γὰρ τοῦ ὕδατος	καὶ	τοῦ ἀέρος ταὐτὸ ποιήσει τὰ
[4, 19]	μεταβολὴ καθ' αὑτήν) γενέσεως δὲ	καὶ	τοῦ εἶναι κατὰ συμβεβηκός. σημεῖον
[4, 10]	τε περὶ τῆς αὐξήσεως λόγος	καὶ	τοῦ εἰς τὴν τέφραν ἐγχεομένου
[4, 5]	ὁ λόγος τοῦ ἐν ᾧ	καὶ	τοῦ ἐν τούτῳ. ἀλλὰ μὴν
[4, 11]	μηδενὸς οὐδεμία ἔστι διαφορά, οὕτω	καὶ	τοῦ κενοῦ· τὸ γὰρ κενὸν
[4, 19]	ἐστὶν ὁ χρόνος μέτρον κινήσεως	καὶ	τοῦ κινεῖσθαι, μετρεῖ δ' οὗτος
[4, 13]	ἐφ' ἑκατέρου, τοῦ τε πυκνοῦ	καὶ	τοῦ μανοῦ· τό τε γὰρ
[4, 20]	δὲ νῦν ὅρος τοῦ παρήκοντος	καὶ	τοῦ μέλλοντος· ὥστ' ἐπεὶ τὰ
[4, 19]	ὑπερέξει τοῦ τε εἶναι αὐτῶν	καὶ	τοῦ μετροῦντος τὴν οὐσίαν αὐτῶν)
[4, 4]	ὁ τόπος, εἴτε τοῦ μεγάλου	καὶ	τοῦ μικροῦ ὄντος τοῦ μεθεκτικοῦ
[4, 19]	ὁ χρόνος ἐν ᾧ μέλλει)	καὶ	τοῦ παρεληλυθότος χρόνου τὸ μὴ
[4, 6]	γὰρ τὰ ἔσχατα τοῦ περιέχοντος	καὶ	τοῦ περιεχομένου. ἔστι μὲν οὖν
[4, 13]	κοῖλον, ἀλλ' ὃ ἦν συνήχθη,	καὶ	τοῦ πυρὸς ὅ τι ἄν
[4, 3]	ὂν ἐν τόπῳ, δῆλον ὅτι	καὶ	τοῦ τόπου τόπος ἔσται, καὶ
[4, 20]	τῆς τε κινήσεως τὸ ποσὸν	καὶ	τοῦ χρόνου) εἰ οὖν τὸ
[4, 13]	τάχιστ' ἂν φέροιτο. ἴσως δὲ	καὶ	τοῦτ' ἀδύνατον κινηθῆναι· λόγος δ'
[4, 8]	τῶν ἐφεξῆς καὶ {τῆς} διορίσεως·	καὶ	τοῦτ' εἶναι πρῶτον ἐν τοῖς
[4, 19]	τὸ εἶναι τῆς κινήσεως μετρεῖ,	καὶ	τοῦτ' ἔστιν αὐτῇ τὸ ἐν
[4, 18]	δὲ κινήσει τὸν χρόνον μετροῦμεν.	καὶ	τοῦτ' εὐλόγως συμβέβηκεν· ἀκολουθεῖ γὰρ
[4, 17]	καὶ τὸ Κορίσκον ἐν ἀγορᾷ.	καὶ	τοῦτο δὴ τῷ ἄλλοθι καὶ
[4, 10]	παρὰ τὰ σώματα τὰ κινούμενα.	καὶ	τοῦτο δῆλον καὶ ἐν ταῖς
[4, 3]	καὶ τοῦ τόπου τόπος ἔσται,	καὶ	τοῦτο εἰς ἄπειρον. ἔτι ὥσπερ
[4, 17]	ὕστερον κίνησιν τοῦτο. ἀκολουθεῖ δὲ	καὶ	τοῦτό πως τῇ στιγμῇ· καὶ
[4, 17]	κατὰ τὸ νῦν· ἀκολουθεῖ γὰρ	καὶ	τοῦτο τῇ φορᾷ καὶ τῷ
[4, 20]	σχῆμα μὲν οὖν τὸ αὐτό,	καὶ	τοῦτο τρίγωνον, τρίγωνον δ' οὐ
[4, 16]	πρότερον τὸ δ' ὕστερον, τότε	καὶ	τοῦτό φαμεν εἶναι χρόνον· τὸ
[4, 7]	μόριόν πως πρὸς ὅλον. διὸ	καὶ	τούτοις ἁφὴ ἔστιν· σύμφυσις δέ,
[4, 8]	ἃ λέγουσιν οἱ μὴ φάσκοντες,	καὶ	τρίτον τὰς κοινὰς περὶ αὐτῶν
[4, 18]	χρόνον τῇ κινήσει μετροῦντες, καθάπερ	καὶ	τῷ ἀριθμητῷ τὸν ἀριθμόν, οἷον
[4, 19]	τινα χρόνον ὅτε κἀκεῖνο ἔστιν,	καὶ	τῷ ἐν κινήσει ὄντι εἶναι
[4, 19]	συμβέβηκεν, ἐκεῖνο δ' ἀνάγκη παρακολουθεῖν,	καὶ	τῷ ὄντι ἐν χρόνῳ εἶναί
[4, 12]	αὐτῷ ἔσται τῷ τοῦ τόπου	καὶ	τῷ τοῦ κενοῦ μέρει ἴσῳ
[4, 17]	γὰρ καὶ τοῦτο τῇ φορᾷ	καὶ	τῷ φερομένῳ. καὶ γὰρ ἡ
[4, 4]	τε ὕδατος καὶ τοῦ ἀέρος,	καὶ	τῶν ἄλλων σωμάτων ὁμοίως, ὥστε
[4, 20]	κύκλον εἶναι τὰ ἀνθρώπινα πράγματα,	καὶ	τῶν ἄλλων τῶν κίνησιν ἐχόντων
[4, 13]	τῶν ἐναντίων, θερμοῦ καὶ ψυχροῦ	καὶ	τῶν ἄλλων τῶν φυσικῶν ἐναντιώσεων,
[4, 20]	ὁ αὐτὸς ἀριθμός. οὕτω δὲ	καὶ	τῶν κινήσεων τῶν ἅμα περαινομένων
[4, 20]	ὁ αὐτὸς ὁ τῶν προβάτων	καὶ	τῶν κυνῶν, εἰ ἴσος ἑκάτερος,
[4, 3]	χώρα, δῆλον ὅτι καὶ ἐπιφανείας	καὶ	τῶν λοιπῶν περάτων· ὁ γὰρ
[4, 6]	ἔτι τὸ τῆς δυσκολίας αἴτιον	καὶ	τῶν περὶ αὐτὸν ἀπορημάτων ἔσται
[4, 20]	περὶ μὲν χρόνου καὶ αὐτοῦ	καὶ	τῶν περὶ αὐτὸν οἰκείων τῇ
[4, 2]	ἁπλῶν, οἷον πυρὸς καὶ γῆς	καὶ	τῶν τοιούτων, οὐ μόνον δηλοῦσιν
[4, 13]	ἴσον ἀεὶ δεῖ> μεταβάλλειν ἀέρα	καὶ	ὕδωρ (λέγω δὲ οἷον εἰ
[4, 16]	τῷ νῦν χρόνος εἶναι δοκεῖ·	καὶ	ὑποκείσθω. ὅταν μὲν οὖν ὡς
[4, 11]	τεθῇ ὡς ἐν κεχωρισμένῳ τόπῳ	καὶ	ὑπομένοντι σῶμά τι· τὸ γὰρ
[4, 18]	ἀριθμούμενος, οὗτος δὲ συμβαίνει πρότερον	καὶ	ὕστερον ἀεὶ ἕτερος· τὰ γὰρ
[4, 16]	τῷ μεγέθει ἔστι τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον, ἀνάγκη καὶ ἐν κινήσει
[4, 16]	ἐν κινήσει εἶναι τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον, ἀνάλογον τοῖς ἐκεῖ. ἀλλὰ
[4, 16]	ἐν χρόνῳ ἔστιν τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον διὰ τὸ ἀκολουθεῖν ἀεὶ
[4, 20]	ἄνευ ψυχῆς. τὸ δὲ πρότερον	καὶ	ὕστερον ἐν κινήσει ἐστίν· χρόνος
[4, 17]	γὰρ φερομένῳ γνωρίζομεν τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον ἐν κινήσει, ᾗ δ'
[4, 16]	καὶ μὴ ἤτοι ὡς πρότερον	καὶ	ὕστερον ἐν τῇ κινήσει ἢ
[4, 16]	αὐτῶν. ἔστι δὲ τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον ἐν τῇ κινήσει ὃ
[4, 16]	δοκεῖ γεγονέναι. τὸ δὴ πρότερον	καὶ	ὕστερον ἐν τόπῳ πρῶτόν ἐστιν.
[4, 20]	ἐν χρόνῳ, καὶ τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον ἐν χρόνῳ ἔσται· ἐν
[4, 17]	τὸ αὐτό (τὸ πρότερον γὰρ	καὶ	ὕστερόν ἐστι τὸ ἐν κινήσει)
[4, 18]	ἐστιν κινήσεως κατὰ τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον, καὶ συνεχής (συνεχοῦς γάρ)
[4, 17]	καὶ ὁρίζει δὲ τὴν πρότερον	καὶ	ὕστερον κίνησιν τοῦτο. ἀκολουθεῖ δὲ
[4, 20]	ἐν χρόνῳ ἐστί· πρότερον γὰρ	καὶ	ὕστερον λέγομεν κατὰ τὴν πρὸς
[4, 16]	ὁρίσωμεν τὴν κίνησιν, τῷ πρότερον	καὶ	ὕστερον ὁρίζοντες· καὶ τότε φαμὲν
[4, 16]	ἀριθμὸς κινήσεως κατὰ τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον. οὐκ ἄρα κίνησις ὁ
[4, 18]	δὲ πανταχοῦ ἅμα· πρότερον δὲ	καὶ	ὕστερον οὐχ ὁ αὐτός, ὅτι
[4, 17]	τὸν χρόνον ὁρίζει, ᾗ πρότερον	καὶ	ὕστερον) τὸ δὲ νῦν ἔστι
[4, 17]	(ᾗ ἀριθμητὸν γὰρ τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον, τὸ νῦν ἔστιν) καὶ
[4, 17]	ᾗ δ' ἀριθμητὸν τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον, τὸ νῦν ἔστιν) ὥστε
[4, 16]	κίνησις. ὅταν δὲ τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον, τότε λέγομεν χρόνον· τοῦτο
[4, 16]	γεγονέναι χρόνον, ὅταν τοῦ προτέρου	καὶ	ὑστέρου ἐν τῇ κινήσει αἴσθησιν
[4, 16]	τὸ αὐτὸ μὲν προτέρου δὲ	καὶ	ὑστέρου τινός, οὐ δοκεῖ χρόνος
[4, 6]	ἔχειν τὸ ἄνω καὶ κάτω,	καὶ	φέρεσθαι φύσει καὶ μένειν ἐν
[4, 7]	τόπῳ, ἀλλὰ τὸ κινητὸν σῶμα.	καὶ	φέρεται δὴ εἰς τὸν αὑτοῦ
[4, 20]	φθείρεται καὶ αὐξάνεται καὶ ἀλλοιοῦται	καὶ	φέρεται· ᾗ οὖν κίνησίς ἐστι,
[4, 19]	δὲ τῷ χρόνῳ πάντα γίγνεται	καὶ	φθείρεται· διὸ καὶ οἱ μὲν
[4, 20]	καὶ γὰρ γίγνεται ἐν χρόνῳ	καὶ	φθείρεται καὶ αὐξάνεται καὶ ἀλλοιοῦται
[4, 6]	καὶ γὰρ ἐν τῇ αὐξήσει	καὶ	φθίσει μεταβάλλει, καὶ ὃ πρότερον
[4, 6]	μὲν φορά, τὸ δὲ αὔξησις	καὶ	φθίσις· καὶ γὰρ ἐν τῇ
[4, 19]	καὶ μή, καὶ ἔστιν γένεσις	καὶ	φθορὰ αὐτῶν. Τὸ δὲ νῦν
[4, 20]	κίνησιν ἐχόντων φυσικὴν καὶ γένεσιν	καὶ	φθοράν. τοῦτο δέ, ὅτι ταῦτα
[4, 6]	δοκεῖ δὲ μέγα τι εἶναι	καὶ	χαλεπὸν ληφθῆναι ὁ τόπος διά
[4, 14]	τὸ δὲ νῦν πέρας ἐστίν,	καὶ	χρόνον ἔστι λαβεῖν πεπερασμένον. ἔτι
[4, 18]	μίαν πάλιν καὶ πάλιν, οὕτω	καὶ	χρόνον, οἷον ἐνιαυτὸν ἢ ἔαρ
[4, 16]	εὐθὺς ἅμα δοκεῖ τις γεγονέναι	καὶ	χρόνος. ἀλλὰ μὴν καὶ ὅταν
[4, 19]	καὶ μία γίγνεταί ποτε, ἔσται	καὶ	χρόνος εἷς καὶ ὁ αὐτός,
[4, 18]	διαιρεῖται πᾶσα γραμμή. ὥστε ὁμοίως	καὶ	χρόνος· ἐλάχιστος γὰρ κατὰ μὲν
[4, 16]	ἐστιν. ἅμα γὰρ κινήσεως αἰσθανόμεθα	καὶ	χρόνου· καὶ γὰρ ἐὰν ᾖ
[4, 3]	ἔτι εἴπερ ἔστι σώματος τόπος	καὶ	χώρα, δῆλον ὅτι καὶ ἐπιφανείας
[4, 4]	γὰρ τὴν ἀκροτάτην ἔχει θέαν,	καὶ	χωρὶς ἀλλήλων οὐ ῥᾴδιον γνωρίζειν.
[4, 20]	τοῦτο αἱ μὲν κινήσεις ἕτεραι	καὶ	χωρίς, ὁ δὲ χρόνος πανταχοῦ
[4, 12]	τοῦ ξυλίνου κύβου. ὥστ' εἰ	καὶ	χωρισθείη τῶν ἄλλων πάντων καὶ
[4, 6]	μήτε μείζω, ἔτι ἀπολείπεσθαι ἑκάστου	καὶ	χωριστὸν εἶναι, πρὸς δὲ τούτοις
[4, 20]	ἄλλο πέφυκεν ἀριθμεῖν ἢ ψυχὴ	καὶ	ψυχῆς νοῦς, ἀδύνατον εἶναι χρόνον
[4, 5]	ὡς ἡ ὑγίεια ἐν θερμοῖς	καὶ	ψυχροῖς καὶ ὅλως τὸ εἶδος
[4, 13]	εἰ ἔτυχε, χροιᾶς καὶ θερμοῦ	καὶ	ψυχροῦ. ἔστι δὲ καὶ σώματος
[4, 13]	ὕλη μία τῶν ἐναντίων, θερμοῦ	καὶ	ψυχροῦ καὶ τῶν ἄλλων τῶν
[4, 16]	καὶ τὸ ἀριθμητὸν ἀριθμὸν λέγομεν,	καὶ	ᾧ ἀριθμοῦμεν) ὁ δὴ χρόνος
[4, 4]	τὸ περιεχόμενον ὑπὸ τοῦ εἴδους	καὶ	ὡρισμένον, οἷον ὑπὸ ἐπιπέδου καὶ
[4, 17]	ᾧ ἀριθμοῦμεν καὶ τὸ ἀριθμούμενον.	~καὶ	ὥσπερ ἡ κίνησις αἰεὶ ἄλλη
[4, 6]	μέλαν, καὶ νῦν μὲν σκληρὸν	πάλαι	δὲ μαλακόν (διό φαμεν εἶναί
[4, 6]	τι ὃ νῦν μὲν λευκὸν	πάλαι	δὲ μέλαν, καὶ νῦν μὲν
[4, 19]	χρόνος ἐγγὺς τοῦ ἐνεστῶτος νῦν.	πάλαι>	δὲ τὸ πόρρω. τὸ δ'
[4, 19]	καὶ τὸ ἤδη καὶ τὸ	πάλαι	καὶ τὸ ἐξαίφνης, εἴρηται. ~Τούτων
[4, 20]	κίνησις, ὅτι ταύτῃ μετροῦνται αἱ	ἄλλαι	κινήσεις καὶ ὁ χρόνος ταύτῃ
[4, 17]	στιγμὴ τῆς γραμμῆς· αἱ δὲ	γραμμαὶ	αἱ δύο τῆς μιᾶς μόρια.
[4, 11]	ταὐτόν ἐστι τῷ τὸν τόπον	φάναι	εἶναί τι κεχωρισμένον· τοῦτο δ'
[4, 19]	ἤδη βεβάδικα) τὸ δὲ Ἴλιον	φάναι	ἤδη ἑαλωκέναι οὐ λέγομεν, ὅτι
[4, 12]	τοῦ κύβου τὸ ἴσον διάστημα	διεληλυθέναι,	ὅπερ ἦν καὶ πρότερον ἐν
[4, 5]	ὥστε οὐκ ἀνάγκη εἰς ἄπειρον	ἰέναι.	ἐκεῖνο δὲ φανερόν, ὅτι ἐπεὶ
[4, 13]	ἔστι μανὸν καὶ πυκνόν, οὐδὲ	συνιέναι	καὶ πιλεῖσθαι οἷόν τε· εἰ
[4, 11]	γὰρ ληφθήσεται πλῆρές τε ὂν	διεξιέναι	τι καὶ κενόν· ἔσται γάρ
[4, 10]	τόπον κίνησιν· ἅμα γὰρ ἐνδέχεται	ὑπεξιέναι	ἀλλήλοις, οὐδενὸς ὄντος διαστήματος χωριστοῦ
[4, 8]	καὶ οἱ Πυθαγόρειοι κενόν, καὶ	ἐπεισιέναι	αὐτὸ τῷ οὐρανῷ ἐκ τοῦ
[4, 19]	τὸ δὲ Ἴλιον φάναι ἤδη	ἑαλωκέναι	οὐ λέγομεν, ὅτι λίαν πόρρω
[4, 16]	ἐνῇ, εὐθὺς ἅμα δοκεῖ τις	γεγονέναι	καὶ χρόνος. ἀλλὰ μὴν καὶ
[4, 16]	ὑστέρου τινός, οὐ δοκεῖ χρόνος	γεγονέναι	οὐδείς, ὅτι οὐδὲ κίνησις. ὅταν
[4, 16]	καὶ ὅταν γε χρόνος δοκῇ	γεγονέναι	τις, ἅμα καὶ κίνησίς τις
[4, 16]	καὶ ὁ χρόνος αἰεὶ δοκεῖ	γεγονέναι.	τὸ δὴ πρότερον καὶ ὕστερον
[4, 16]	ὕστερον ὁρίζοντες· καὶ τότε φαμὲν	γεγονέναι	χρόνον, ὅταν τοῦ προτέρου καὶ
[4, 16]	αἰσθώμεθα καὶ ὁρίσωμεν, τότε φαμὲν	γεγονέναι	χρόνον, φανερὸν ὅτι οὐκ ἔστιν
[4, 16]	λάθωμεν μεταβάλλοντες, οὐ δοκεῖ ἡμῖν	γεγονέναι	χρόνος, καθάπερ οὐδὲ τοῖς ἐν
[4, 16]	ἅμα καὶ κίνησίς τις δοκεῖ	γεγονέναι.	ὥστε ἤτοι κίνησις ἢ τῆς
[4, 13]	ἴσως δὲ καὶ τοῦτ' ἀδύνατον	κινηθῆναι·	λόγος δ' ὁ αὐτός, ὥσπερ
[4, 6]	μέγα τι εἶναι καὶ χαλεπὸν	ληφθῆναι	ὁ τόπος διά τε τὸ
[4, 14]	ἐνδέχεται. ἔστω γὰρ ἀδύνατον ἐχόμενα	εἶναι	ἀλλήλων τὰ νῦν, ὥσπερ στιγμὴν
[4, 8]	ταὐτῷ, ἐνδέχοιτ' ἂν καὶ ὁποσαοῦν	εἶναι	ἅμα σώματα· τὴν γὰρ διαφοράν,
[4, 10]	δεικνύουσιν ὡς ἔστιν) ἢ πᾶν	εἶναι	ἀναγκαῖον τὸ σῶμα κενόν, εἰ
[4, 20]	χρόνος, οἷον εἰ ἐνδέχεται κίνησιν	εἶναι	ἄνευ ψυχῆς. τὸ δὲ πρότερον
[4, 10]	ἐνδέχεται δύο σώματα ἐν ταὐτῷ	εἶναι	(ἀπορίαν οὖν κοινὴν ἀξιοῦσι λύειν,
[4, 9]	σῶμα δὲ πάλιν ἅπαν οἴονται	εἶναι	ἁπτόν· τοιοῦτο δὲ ὃ ἂν
[4, 19]	χρόνῳ καὶ αὐτὴν καὶ τὸ	εἶναι	αὐτῆς (ἅμα γὰρ τὴν κίνησιν
[4, 8]	πλῆρες καὶ τόπον, τὸ δ'	εἶναι	αὐτοῖς οὐ ταὐτὸ ὄν. ἄρξασθαι
[4, 16]	κίνησις, ἀνάγκη τῆς κινήσεώς τι	εἶναι	αὐτόν. ἐπεὶ δὲ τὸ κινούμενον
[4, 19]	τοῦ πράγματος, καὶ μετρεῖσθαι τὸ	εἶναι	αὐτοῦ τῷ ἀριθμῷ ἐν ᾧ
[4, 16]	ὂν κίνησις {ἐστιν} τὸ μέντοι	εἶναι	αὐτῷ ἕτερον καὶ οὐ κίνησις.
[4, 17]	ὅ ποτ' ἦν τὸ δ'	εἶναι	αὐτῷ ἕτερον τὸ δὲ νῦν
[4, 19]	πλείων, ὃς ὑπερέξει τοῦ τε	εἶναι	αὐτῶν καὶ τοῦ μετροῦντος τὴν
[4, 19]	ὑπὸ χρόνου, οὐδὲ μετρεῖται τὸ	εἶναι	αὐτῶν ὑπὸ τοῦ χρόνου· σημεῖον
[4, 8]	ὅσον τὸ ἀγγεῖον τὸ κενόν.	εἶναι	δ' ἔφασαν καὶ οἱ Πυθαγόρειοι
[4, 8]	κενόν· τὸ γὰρ πλῆρες ἀδύνατον	εἶναι	δέξασθαί τι. εἰ δὲ δέξεται
[4, 19]	εἶναι, τὸ μετρεῖσθαι αὐτῆς τὸ	εἶναι)	δῆλον ὅτι καὶ τοῖς ἄλλοις
[4, 18]	ποσὰ καὶ συνεχῆ καὶ διαιρετὰ	εἶναι·	διὰ μὲν γὰρ τὸ τὸ
[4, 8]	οἱ δὲ ἄνθρωποι βούλονται κενὸν	εἶναι	διάστημα ἐν ᾧ μηδέν ἐστι
[4, 6]	τοῦ φερομένου· ἐνδέχεσθαι γὰρ φαίνεται	εἶναι	διάστημα μεταξὺ ἄλλο τι τῶν
[4, 10]	σῶμα ἀλλὰ σώματος διάστημα βούλεται	εἶναι·	διὸ καὶ τὸ κενὸν δοκεῖ
[4, 2]	ἐγγιγνομένων καὶ μεταβαλλόντων ἕτερον πάντων	εἶναι	δοκεῖ· ἐν ᾧ γὰρ ἀὴρ
[4, 16]	γὰρ ὁριζόμενον τῷ νῦν χρόνος	εἶναι	δοκεῖ· καὶ ὑποκείσθω. ὅταν μὲν
[4, 20]	καὶ γὰρ ὁ χρόνος αὐτὸς	εἶναι	δοκεῖ κύκλος τις· τοῦτο δὲ
[4, 6]	ὁ τόπος διὰ τοιαύτης τινὸς	εἶναι	δοκεῖ φαντασίας, πλὴν ἐκεῖνο μὲν
[4, 14]	μὴ ὄντων συγκείμενον ἀδύνατον ἂν	εἶναι	δόξειε μετέχειν οὐσίας. πρὸς δὲ
[4, 8]	τὴν μὲν γὰρ τροφὴν σῶμα	εἶναι,	δύο δὲ σώματα ἀδύνατον ἅμα
[4, 19]	χρόνου. τὸ γὰρ ἐν χρόνῳ	εἶναι	δυοῖν ἐστιν θάτερον, ἓν μὲν
[4, 6]	περιέχον ἐν τῷ ἀέρι φαμὲν	εἶναι	(εἰ γὰρ πᾶς ὁ ἀὴρ
[4, 10]	καὶ τὸ κενὸν ἀνάγκη τόπον	εἶναι,	εἰ ἔστιν, ἐστερημένον σώματος, τόπος
[4, 11]	μὲν οὖν οἴονται τὸ κενὸν	εἶναι,	εἴπερ ἔσται ἡ κατὰ τόπον
[4, 2]	ἔστιν ὁ τόπος, δοκεῖ δῆλον	εἶναι	ἐκ τῆς ἀντιμεταστάσεως· ὅπου γὰρ
[4, 19]	ἐν τοῖς πρότερον. τὸ δ'	εἶναι	ἐν ἀριθμῷ ἐστιν τὸ εἶναί
[4, 6]	οὐχ ὡς ἐν τόπῳ λέγεται	εἶναι	ἐν ἐκείνῳ, ἀλλ' ὡς μέρος
[4, 6]	τὸ περιέχειν δοκεῖ ἡ μορφὴ	εἶναι·	ἐν ταὐτῷ γὰρ τὰ ἔσχατα
[4, 19]	μετρεῖ, τούτοις ἅπασιν ἔσται τὸ	εἶναι	ἐν τῷ ἠρεμεῖν ἢ κινεῖσθαι.
[4, 4]	καὶ τὴν χώραν ταὐτό φησιν	εἶναι	ἐν τῷ Τιμαίῳ· τὸ γὰρ
[4, 9]	δοκεῖ δὴ τὸ κενὸν τόπος	εἶναι	ἐν ᾧ μηδέν ἐστι. τούτου
[4, 9]	στιγμὴ κενόν· δεῖ γὰρ τόπον	εἶναι	ἐν ᾧ σώματος ἔστι διάστημα
[4, 9]	που μὴ ἔστι σῶμα, οὐδὲν	εἶναι	ἐνταῦθα. σῶμα δὲ πάλιν ἅπαν
[4, 13]	ὕδωρ τοσοῦτον γεγενῆσθαι) ἢ κενὸν	εἶναι	ἐξ ἀνάγκης· συμπιλεῖσθαι γὰρ καὶ
[4, 19]	δὲ μή, ἀνάγκη ἐν χρόνῳ	εἶναι	(ἔστιν γὰρ χρόνος τις πλείων,
[4, 17]	τὸ ἐν κινήσει) τὸ δ'	εἶναι	ἕτερον (ᾗ ἀριθμητὸν γὰρ τὸ
[4, 13]	μὲν ἡ ὕλη, τὸ δ'	εἶναι	ἕτερον, καὶ μία τῷ ἀριθμῷ,
[4, 17]	δὴ τῷ ἄλλοθι καὶ ἄλλοθι	εἶναι	ἕτερον· τῷ δὲ φερομένῳ ἀκολουθεῖ
[4, 6]	ἀνάγκη τὸν τόπον ἕν τι	εἶναι·	ἢ γὰρ μορφὴ ἢ ὕλη
[4, 14]	ἔστιν, ἤτοι πάντα τὰ μέρη	εἶναι	ἢ ἔνια· τοῦ δὲ χρόνου
[4, 5]	αὐτό τι ἐν ἑαυτῷ ἐνδέχεται	εἶναι,	ἢ οὐδέν, ἀλλὰ πᾶν ἢ
[4, 11]	ὄν τι καὶ στέρησις δοκεῖ	εἶναι)	ἡ δὲ φύσει φορὰ διάφορος,
[4, 20]	διὸ καὶ δοκεῖ ὁ χρόνος	εἶναι	ἡ τῆς σφαίρας κίνησις, ὅτι
[4, 13]	ταῦτα κενόν τι φαῖεν ἂν	εἶναι,	ἡμεῖς δὲ λέγομεν ἐκ τῶν
[4, 14]	ὕστερον τὸ ἐν τῷ αὐτῷ	εἶναι	καὶ ἑνὶ {τῷ} νῦν ἐστιν,
[4, 5]	δεκτική, τοῦτ' ἐνδέχεται ἐν αὑτῷ	εἶναι,	καὶ ἔτι ἐκεῖνο οὗ δεκτικόν,
[4, 6]	διάστημα καθ' αὑ> τὸ πεφυκὸς	εἶναι>	καὶ μένον, ἐν τῷ αὐτῷ
[4, 15]	ἐπεὶ δὲ δοκεῖ μάλιστα κίνησις	εἶναι	καὶ μεταβολή τις ὁ χρόνος,
[4, 19]	αἰεί, ταῦτα δὲ δύναται καὶ	εἶναι	καὶ μή, καὶ ἔστιν γένεσις
[4, 7]	διὰ τοῦτο δοκεῖ ἐπίπεδόν τι	εἶναι	καὶ οἷον ἀγγεῖον ὁ τόπος
[4, 8]	ἅ τε λέγουσιν οἱ φάσκοντες	εἶναι	καὶ πάλιν ἃ λέγουσιν οἱ
[4, 8]	πολλὰ ἴσα ἐνδέχεται ἐν ταὐτῷ	εἶναι,	καὶ πολλὰ ἄνισα. Μέλισσος μὲν
[4, 13]	καὶ τὸ σκληρὸν πυκνὰ δοκεῖ	εἶναι,	καὶ τἀναντία μανὰ τό τε
[4, 11]	ἄν περ ᾖ ἡ> βίαιος,	εἶναι	καὶ τὴν κατὰ φύσιν (ἡ
[4, 19]	ἐν ἀριθμῷ δὲ κινήσεως ἐνδέχεται	εἶναι	καὶ τὸ ἠρεμοῦν. οὐ γὰρ
[4, 17]	ἕτερον τὸ Κορίσκον ἐν Λυκείῳ	εἶναι	καὶ τὸ Κορίσκον ἐν ἀγορᾷ.
[4, 5]	ἀμφορέα ἀγγεῖόν τε καὶ οἶνον	εἶναι	καὶ τὸν οἶνον οἶνόν τε
[4, 6]	φοράν. δοκεῖ δὲ μέγα τι	εἶναι	καὶ χαλεπὸν ληφθῆναι ὁ τόπος
[4, 19]	αὑτήν) γενέσεως δὲ καὶ τοῦ	εἶναι	κατὰ συμβεβηκός. σημεῖον δὲ ἱκανὸν
[4, 14]	πεπερασμένον. ἔτι εἰ τὸ ἅμα	εἶναι	κατὰ χρόνον καὶ μήτε πρότερον
[4, 8]	ᾧ ὅλως μηδέν ἐστι, τοῦτ'	εἶναι	κενόν, διὸ τὸ πλῆρες ἀέρος
[4, 9]	συμβαίνει οὖν ἐκ συλλογισμοῦ τοῦτο	εἶναι	κενόν, ἐν ᾧ μηδέν ἐστι
[4, 10]	δ' ἀνάγκη, εἰ κίνησις ἔστιν,	εἶναι	κενόν. ὅλως μὲν οὖν πάσης
[4, 11]	δι' ὃ κατασκευάζουσιν οἱ φάσκοντες	εἶναι	κενόν, φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων.
[4, 11]	ἔσται. συμβαίνει δὲ τοῖς λέγουσιν	εἶναι	κενὸν ὡς ἀναγκαῖον, εἴπερ ἔσται
[4, 13]	καίτοι πῶς οἷόν τε φορὰν	εἶναι	κενοῦ ἢ τόπον κενοῦ; κενοῦ
[4, 11]	τὸ κενόν; δοκεῖ γὰρ αἴτιον	εἶναι	κινήσεως τῆς κατὰ τόπον, ταύτης
[4, 8]	αὔξησις) οὐ γὰρ ἂν δοκεῖν	εἶναι	κίνησιν, εἰ μὴ εἴη κενόν·
[4, 8]	πρόβλημα ἀπαντῶσιν, ἀλλ' οἱ φάσκοντες	εἶναι	μᾶλλον. λέγουσιν δ' ἓν μὲν
[4, 8]	δύο δὲ σώματα ἀδύνατον ἅμα	εἶναι.	μαρτύριον δὲ καὶ τὸ περὶ
[4, 19]	συμβεβηκός, δῆλον ὅτι ὧν τὸ	εἶναι	μετρεῖ, τούτοις ἅπασιν ἔσται τὸ
[4, 8]	διαλαμβάνει τὸ πᾶν σῶμα ὥστε	εἶναι	μὴ συνεχές, καθάπερ λέγουσιν Δημόκριτος
[4, 6]	μόνον τὰ πέρατα τοῦ ἀγγείου	εἶναι	ὁ τόπος, ἀλλὰ καὶ τὸ
[4, 6]	τῷ περιέχοντι. βούλεται δ' ἀκίνητος	εἶναι	ὁ τόπος· διὸ ὁ πᾶς
[4, 4]	καὶ γὰρ δοκεῖ τοιοῦτό τι	εἶναι	ὁ τόπος οἷον τὸ ἀγγεῖον
[4, 20]	διὰ τί ἐν παντὶ δοκεῖ	εἶναι	ὁ χρόνος, καὶ ἐν γῇ
[4, 15]	σφαῖρα ἔδοξε μὲν τοῖς εἰποῦσιν	εἶναι	ὁ χρόνος, ὅτι ἔν τε
[4, 17]	δ' ἦν αὐτῷ τὸ νῦν	εἶναι>	ὃ δέ ποτε ὄν ἐστι
[4, 8]	μὲν οὖν οἱ μέν φασιν	εἶναι	οἱ δ' οὔ φασι, σχεδὸν
[4, 12]	τοιοῦτον εἴη. {ἔτι δεῖ δῆλον	εἶναι	οἷον κενὸν ἐν τοῖς κινουμένοις.
[4, 8]	λέγοντες, δοκεῖ δὲ πλῆρες μὲν	εἶναι,	ὅταν ἔχῃ τὸν ὄγκον οὗ
[4, 19]	τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι τὸ	εἶναι	ὅτε ὁ χρόνος ἔστιν, ὥσπερ
[4, 13]	μανοῦ καὶ πυκνοῦ οἴονται φανερὸν	εἶναι	ὅτι ἔστι κενόν. εἰ μὲν
[4, 5]	ἐκεῖνος. κατὰ μὲν οὖν τὸ	εἶναι	ὅτι ἕτερον, δῆλον· ἄλλος γὰρ
[4, 10]	καὶ τὸ κενὸν δοκεῖ τι	εἶναι,	ὅτι καὶ ὁ τόπος, καὶ
[4, 2]	ἄνευ τῶν ἄλλων, ἀνάγκη πρῶτον	εἶναι·	οὐ γὰρ ἀπόλλυται ὁ τόπος
[4, 19]	καὶ ἡ ἕνωσις, τὸ δ'	εἶναι	οὐ ταὐτό. τὸ μὲν οὖν
[4, 19]	ὥσπερ οὐδὲ τὸ ἐν κινήσει	εἶναι	οὐδὲ τὸ ἐν τόπῳ ὅτε
[4, 10]	οἷον τὸν τόπον φασί τινες	εἶναι.	οὐδεμία δ' ἀνάγκη, εἰ κίνησις
[4, 8]	διὸ τὸ πλῆρες ἀέρος κενὸν	εἶναι.	οὔκουν τοῦτο δεῖ δεικνύναι, ὅτι
[4, 15]	χρόνῳ, οὔτε τῷ ποσός τις	εἶναι	οὔτε τῷ ποιός. ὅτι μὲν
[4, 9]	ὅτι τὸ ὂν σῶμα οἴονται	εἶναι,	πᾶν δὲ σῶμα ἐν τόπῳ,
[4, 12]	κοῦφον, οὐδὲν ἧττον ἕτερον τῷ	εἶναι	πάντων τῶν παθημάτων ἐστί, καὶ
[4, 7]	καὶ ἔτι ἄλλο τι δεῖ	εἶναι	παρὰ τοῦτο ἐν ᾧ, ὃ
[4, 1]	(τὸ γὰρ μὴ ὂν οὐδαμοῦ	εἶναι·	ποῦ γάρ ἐστι τραγέλαφος ἢ
[4, 2]	νομίζειν, ὥσπερ οἱ πολλοί, πάντα	εἶναί	που καὶ ἐν τόπῳ. εἰ
[4, 1]	τε γὰρ ὄντα πάντες ὑπολαμβάνουσιν	εἶναί	που (τὸ γὰρ μὴ ὂν
[4, 6]	ἔτι ἀπολείπεσθαι ἑκάστου καὶ χωριστὸν	εἶναι,	πρὸς δὲ τούτοις πάντα τόπον
[4, 8]	καὶ {τῆς} διορίσεως· καὶ τοῦτ'	εἶναι	πρῶτον ἐν τοῖς ἀριθμοῖς· τὸ
[4, 6]	αὐτῷ. ἀξιοῦμεν δὴ τὸν τόπον	εἶναι	πρῶτον μὲν περιέχον ἐκεῖνο οὗ
[4, 5]	ἐνδέχεται αὐτό τι ἐν αὑτῷ	εἶναι,	πρώτως δ' οὐκ ἐνδέχεται. οἷον
[4, 5]	οὖν ἀδύνατον ἐν αὑτῷ τι	εἶναι	πρώτως, δῆλον· ὃ δὲ Ζήνων
[4, 16]	διὰ γὰρ τὸ τὸ μέγεθος	εἶναι	συνεχὲς καὶ ἡ κίνησίς ἐστιν
[4, 8]	οἰόμενοι δὲ τὸ ὂν ἅπαν	εἶναι	σῶμα φασίν, ἐν ᾧ ὅλως
[4, 7]	αὐτῷ τόπῳ, οὔτε διάστημά τι	εἶναι	σωματικόν (σῶμα γὰρ τὸ μεταξὺ
[4, 13]	δὲ κενὸν μὲν οὔ φαμεν	εἶναι,	τὰ ἄλλα δ' ἠπόρηται ἀληθῶς,
[4, 20]	λέγεσθαι συμβαίνει· φασὶν γὰρ κύκλον	εἶναι	τὰ ἀνθρώπινα πράγματα, καὶ τῶν
[4, 20]	ὑπὸ τοιαύτης. ὥστε τὸ λέγειν	εἶναι	τὰ γιγνόμενα τῶν πραγμάτων κύκλον
[4, 19]	ἄλλως, ὥσπερ τὸ τὴν διάμετρον	εἶναι	τῇ πλευρᾷ σύμμετρον. ὅλως γάρ,
[4, 18]	ἀνθρώπων. ἔτι ὡς ἐνδέχεται κίνησιν	εἶναι	τὴν αὐτὴν καὶ μίαν πάλιν
[4, 19]	αἰεὶ ἔστιν, οἷον τὸ ἀσύμμετρον	εἶναι	τὴν διάμετρον ἀεὶ ἔστι, καὶ
[4, 19]	γὰρ τὴν κίνησιν καὶ τὸ	εἶναι	τῆς κινήσεως μετρεῖ, καὶ τοῦτ'
[4, 6]	ἐξ ἀγγείου ὕδωρ, τὸ μεταξὺ	εἶναί	τι δοκεῖ διάστημα, ὡς ὄν
[4, 4]	τὸ ὄν που αὐτό τε	εἶναί	τι καὶ ἕτερόν τι ἐκτὸς
[4, 11]	πρὸς τοὺς τὸν τόπον οἰομένους	εἶναί	τι κεχωρισμένον, εἰς ὃν φέρεται·
[4, 11]	ἐστι τῷ τὸν τόπον φάναι	εἶναί	τι κεχωρισμένον· τοῦτο δ' ὅτι
[4, 10]	καὶ τοῖς τὸν τόπον φάσκουσιν	εἶναί	τι παρὰ τὰ σώματα τὰ
[4, 6]	πάλαι δὲ μαλακόν (διό φαμεν	εἶναί	τι τὴν ὕλην) οὕτω καὶ
[4, 4]	ἐξ ὧν μὲν τοίνυν ἀναγκαῖον	εἶναί	τι τὸν τόπον, καὶ πάλιν
[4, 4]	ἀπεφήνατο. λέγουσι μὲν γὰρ πάντες	εἶναί	τι τὸν τόπον, τί δ'
[4, 19]	εἶναι ἐν ἀριθμῷ ἐστιν τὸ	εἶναί	τινα ἀριθμὸν τοῦ πράγματος, καὶ
[4, 20]	τὸ λέγειν ἐστὶν τοῦ χρόνου	εἶναί	τινα κύκλον· τοῦτο δέ, ὅτι
[4, 19]	καὶ τῷ ὄντι ἐν χρόνῳ	εἶναί	τινα χρόνον ὅτε κἀκεῖνο ἔστιν,
[4, 4]	ᾗ δὲ δοκεῖ ὁ τόπος	εἶναι	τὸ διάστημα τοῦ μεγέθους, ἡ
[4, 19]	οὐκ ἔστιν τὸ ἐν χρόνῳ	εἶναι	τὸ εἶναι ὅτε ὁ χρόνος
[4, 10]	μὲν οὖν ἐξ ὧν δεικνύουσιν	εἶναι	τὸ κενὸν λύειν ῥᾴδιον, φανερόν.
[4, 10]	κενόν. αἴτιον δὲ κινήσεως οἴονται	εἶναι	τὸ κενὸν οὕτως ὡς ἐν
[4, 9]	τις σωματική. διό φασίν τινες	εἶναι	τὸ κενὸν τὴν τοῦ σώματος
[4, 6]	τοῦ μεθισταμένου, ἀνάγκη τὸν τόπον	εἶναι	τὸ λοιπὸν τῶν τεττάρων, τὸ
[4, 7]	ἡμᾶς τῆς κύκλῳ φορᾶς δοκεῖ	εἶναι	τὸ μὲν ἄνω τὸ δὲ
[4, 16]	λανθάνει ἕτερον ὄν, οὐ δοκεῖ	εἶναι	τὸ μεταξὺ χρόνος. εἰ δὴ
[4, 19]	ἔστιν αὐτῇ τὸ ἐν χρόνῳ	εἶναι,	τὸ μετρεῖσθαι αὐτῆς τὸ εἶναι)
[4, 19]	τοῦτ' ἔστι τὸ ἐν χρόνῳ	εἶναι,	τὸ μετρεῖσθαι αὐτῶν τὸ εἶναι
[4, 19]	τὸ μὲν γὰρ ἐν χρόνῳ	εἶναι	τὸ μετρεῖσθαί ἐστι χρόνῳ, ὁ
[4, 19]	τῇ κινήσει τὸ ἐν χρόνῳ	εἶναι	τὸ μετρεῖσθαι τῷ χρόνῳ καὶ
[4, 16]	ὕστερον, ἀνάγκη καὶ ἐν κινήσει	εἶναι	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον, ἀνάλογον
[4, 3]	οὔτ' ἐκ στοιχείων οἷόν τε	εἶναι	τοιαύτην ἔχοντα φύσιν, οὔτε τῶν
[4, 18]	μὲν γὰρ τὸ τὸ μέγεθος	εἶναι	τοιοῦτον ἡ κίνησις ταῦτα πέπονθεν,
[4, 6]	ἕκαστον, δοκεῖ δέ γε ἴσος	εἶναι,	τοιοῦτος δ' ὁ πρῶτος ἐν
[4, 5]	οὐδὲ γὰρ κωλύει ἐν ἄλλῳ	εἶναι	τὸν πρῶτον τόπον, μὴ μέντοι
[4, 3]	σῶμα πᾶν. ἀδύνατον δὲ σῶμα	εἶναι	τὸν τόπον· ἐν ταὐτῷ γὰρ
[4, 4]	ὅτι γε ἀδύνατον ὁποτερονοῦν τούτων	εἶναι	τὸν τόπον, οὐ χαλεπὸν ἰδεῖν.
[4, 3]	τις θείη τοῖς οὖσιν αἴτιον	εἶναι	τὸν τόπον; οὐδεμία γὰρ αὐτῷ
[4, 3]	γὰρ ἄν ποτε καὶ θείημεν	εἶναι	τὸν τόπον; οὔτε γὰρ στοιχεῖον
[4, 2]	ἔτι οἱ τὸ κενὸν φάσκοντες	εἶναι	τόπον λέγουσιν· τὸ γὰρ κενὸν
[4, 7]	ἀνάγκη τὸν τόπον, οὔτε στιγμῆς	εἶναι	τόπον, οὔτε δύο σώματα ἐν
[4, 6]	ἡ ὕλη δὲ δόξειεν ἂν	εἶναι	τόπος, εἴ γε ἐν ἠρεμοῦντί
[4, 14]	οὐχ οἷόν τε διὰ τὸ	εἶναι	τότε, ἐν ἄλλῳ δὲ νῦν
[4, 19]	καὶ τῷ ἐν κινήσει ὄντι	εἶναι	τότε κίνησιν. ἐπεὶ δέ ἐστιν
[4, 19]	ἐστιν θάτερον, ἓν μὲν τὸ	εἶναι	τότε ὅτε ὁ χρόνος ἔστιν,
[4, 20]	ἄν τις. ἀδυνάτου γὰρ ὄντος	εἶναι	τοῦ ἀριθμήσοντος ἀδύνατον καὶ ἀριθμητόν
[4, 8]	~Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ὑποληπτέον	εἶναι	τοῦ φυσικοῦ θεωρῆσαι καὶ περὶ
[4, 19]	εἶναι, τὸ μετρεῖσθαι αὐτῶν τὸ	εἶναι	ὑπὸ τοῦ χρόνου. τὸ γὰρ
[4, 6]	καὶ ὁ ἀὴρ δοκῶν ἀσώματος	εἶναι·	φαίνεται γὰρ οὐ μόνον τὰ
[4, 18]	κίνησιν τῷ μεγέθει· πολλὴν γὰρ	εἶναί	φαμεν τὴν ὁδόν, ἂν ἡ
[4, 6]	ὅτι οὐκ ἐνδέχεται τὰ τρία	εἶναι,	φανερόν· ἀλλὰ διὰ μὲν τὸ
[4, 13]	διὸ καὶ τὸ πῦρ μανὸν	εἶναί	φασιν) ἔπειτα κινήσεως αἴτιον οὐχ
[4, 15]	γὰρ τὴν τοῦ ὅλου κίνησιν	εἶναί	φασιν, οἱ δὲ τὴν σφαῖραν
[4, 11]	γὰρ κενὸν τόπον ποιοῦσιν οἱ	εἶναι	φάσκοντες· καὶ πῶς δὴ ἐνέσται
[4, 8]	τούτων· εἰ γὰρ κινήσεται, ἀνάγκη	εἶναι	(φησί) κενόν, τὸ δὲ κενὸν
[4, 4]	ἐκ τούτων σκοπουμένοις δόξειεν ἂν	εἶναι	χαλεπὸν γνωρίσαι τί ἐστιν ὁ
[4, 16]	ὕστερον, τότε καὶ τοῦτό φαμεν	εἶναι	χρόνον· τὸ γὰρ ὁριζόμενον τῷ
[4, 16]	εἰ δὴ τὸ μὴ οἴεσθαι	εἶναι	χρόνον τότε συμβαίνει ἡμῖν, ὅταν
[4, 20]	ψυχὴ καὶ ψυχῆς νοῦς, ἀδύνατον	εἶναι	χρόνον ψυχῆς μὴ οὔσης, ἀλλ'
[4, 13]	ὡς εἰ μηδὲ κενὸν ἐνδέχεται	εἶναι	χωριστὸν ὥσπερ μηδὲ τόπον ἔχοντα
[4, 4]	ἡ μορφὴ ἑκάστου ὁ τόπος	εἶναι,	ᾧ ὁρίζεται τὸ μέγεθος καὶ
[4, 6]	ὑπάρχουσι μεταβάλλει. ἐπεὶ δὲ λέγομεν	εἶναι	ὡς ἐν τόπῳ ἐν τῷ
[4, 5]	ἐνδέχεται αὐτό τι ἐν αὑτῷ	εἶναι.	ὥστ' εἰ ὅτι μάλιστα ἐν
[4, 20]	ἀριθμήσοντος ἀδύνατον καὶ ἀριθμητόν τι	εἶναι,	ὥστε δῆλον ὅτι οὐδ' ἀριθμός.
[4, 4]	ἄνω ἢ κάτω ἐστί, τόπον	εἶναι.	ὥστε ζητητέος ἐν τοῖς τοιούτοις
[4, 13]	δὲ μὴ χωριστόν, ἀλλ' ὅμως	ἐνεῖναί	τι κενόν, ἧττον μὲν ἀδύνατον,
[4, 8]	κενὸν εἶναι. οὔκουν τοῦτο δεῖ	δεικνύναι,	ὅτι ἐστί τι ὁ ἀήρ,
[4, 8]	αὐτῶν δόξας. οἱ μὲν οὖν	δεικνύναι	πειρώμενοι ὅτι οὐκ ἔστιν, οὐχ
[4, 2]	γαῖ' εὐρύστερνος, ὡς δέον πρῶτον	ὑπάρξαι	χώραν τοῖς οὖσι, διὰ τὸ
[4, 2]	καὶ τὸ κάτω καὶ αἱ	λοιπαὶ	τῶν ἓξ διαστάσεων. ἔστι δὲ
[4, 20]	διὰ τοῦτο αἱ μὲν κινήσεις	ἕτεραι	καὶ χωρίς, ὁ δὲ χρόνος
[4, 2]	ἧς μετέβαλον. ἔτι δὲ αἱ	φοραὶ	τῶν φυσικῶν σωμάτων καὶ ἁπλῶν,
[4, 7]	τούτων ὅτι καὶ αἱ ἀπορίαι	πᾶσαι	λύοιντ' ἂν οὕτω λεγομένου τοῦ
[4, 6]	ἕκαστον. πρῶτον μὲν οὖν δεῖ	κατανοῆσαι	ὅτι οὐκ ἂν ἐζητεῖτο ὁ
[4, 14]	χρόνου· πρῶτον δὲ καλῶς ἔχει	διαπορῆσαι	περὶ αὐτοῦ καὶ διὰ τῶν
[4, 8]	τρόπον ὑποληπτέον εἶναι τοῦ φυσικοῦ	θεωρῆσαι	καὶ περὶ κενοῦ, εἰ ἔστιν
[4, 19]	τὸ μῆκος ὁ πῆχυς τῷ	ὁρίσαι	τι μέγεθος ὃ ἀναμετρήσει τὸ
[4, 19]	δ' οὗτος τὴν κίνησιν τῷ	ὁρίσαι	τινὰ κίνησιν ἣ καταμετρήσει τὴν
[4, 4]	σκοπουμένοις δόξειεν ἂν εἶναι χαλεπὸν	γνωρίσαι	τί ἐστιν ὁ τόπος, εἴπερ
[4, 19]	ἐναντίον μὴ αἰεί, ταῦτα δὲ	δύναται	καὶ εἶναι καὶ μή, καὶ
[4, 6]	αὐτός· ἐν ᾧ γὰρ ἔστιν,	ἀντιμεθίσταται	ὁ ἀὴρ καὶ τὸ ὕδωρ
[4, 5]	λεχθήσεται τὸ ὅλον ἐν αὑτῷ·	λέγεται	γὰρ καὶ κατὰ τὰ μέρη,
[4, 20]	ἢ πλείω μέτρα τὸ ὅλον.	λέγεται	δὲ ὀρθῶς καὶ ὅτι ἀριθμὸς
[4, 20]	ἡ αὐτή· ἐφ' ὧν γὰρ	λέγεται,	διαφέρει· τὰ μὲν γὰρ κύνες,
[4, 6]	συνεχές, οὐχ ὡς ἐν τόπῳ	λέγεται	εἶναι ἐν ἐκείνῳ, ἀλλ' ὡς
[4, 5]	ληπτέον ποσαχῶς ἄλλο ἐν ἄλλῳ	λέγεται.	ἕνα μὲν δὴ τρόπον ὡς
[4, 4]	αὑτὸ τὸ δὲ κατ' ἄλλο	λέγεται,	καὶ τόπος ὁ μὲν κοινός,
[4, 6]	ᾖ, ὡς μέρος ἐν ὅλῳ	λέγεται,	οἷον ἐν τῷ ὀφθαλμῷ ἡ
[4, 20]	ὅτι τρίγωνα ἄμφω· ταὐτὸ γὰρ	λέγεται	οὗ μὴ διαφέρει διαφορᾷ, ἀλλ'
[4, 18]	ταχὺς μὲν καὶ βραδὺς οὐ	λέγεται,	πολὺς δὲ καὶ ὀλίγος καὶ
[4, 19]	χρόνος καὶ τί, καὶ ποσαχῶς	λέγεται	τὸ νῦν, καὶ τί τὸ
[4, 20]	τοῦ νῦν ἀπόστασις. (ἐναντίως δὲ	λέγεται	τὸ πρότερον κατά τε τὸν
[4, 19]	ταὐτό. τὸ μὲν οὖν οὕτω	λέγεται	τῶν νῦν, ἄλλο δ' ὅταν
[4, 3]	καὶ πλάτος καὶ βάθος, οἷς	ὁρίζεται	σῶμα πᾶν. ἀδύνατον δὲ σῶμα
[4, 4]	ἑκάστου ὁ τόπος εἶναι, ᾧ	ὁρίζεται	τὸ μέγεθος καὶ ἡ ὕλη
[4, 4]	εἶδος καὶ ἡ ὕλη οὐ	χωρίζεται	τοῦ πράγματος, τὸν δὲ τόπον
[4, 6]	ἄλλο τι τῶν κινουμένων μεγεθῶν.	συμβάλλεται	δέ τι καὶ ὁ ἀὴρ
[4, 12]	ἀπαθὲς ὁ ὄγκος; οὐδὲν γὰρ	συμβάλλεται,	εἰ ἕτερον περὶ αὐτὸν ἴσον
[4, 6]	μᾶλλον ἢ τόπῳ τῷ περιέχοντι.	βούλεται	δ' ἀκίνητος εἶναι ὁ τόπος·
[4, 10]	οὐ σῶμα ἀλλὰ σώματος διάστημα	βούλεται	εἶναι· διὸ καὶ τὸ κενὸν
[4, 13]	οὔτε δυνάμει, εἰ μή τις	βούλεται	πάντως καλεῖν κενὸν τὸ αἴτιον
[4, 19]	πάνθ' ὑπὸ τοῦ χρόνου, καὶ	ἐπιλανθάνεται	διὰ τὸν χρόνον, ἀλλ' οὐ
[4, 10]	κενόν, εἰ πάντῃ αὐξάνεται καὶ	αὐξάνεται	διὰ κενοῦ. ὁ δ' αὐτὸς
[4, 20]	ἐν χρόνῳ καὶ φθείρεται καὶ	αὐξάνεται	καὶ ἀλλοιοῦται καὶ φέρεται· ᾗ
[4, 10]	τὸ σῶμα κενόν, εἰ πάντῃ	αὐξάνεται	καὶ αὐξάνεται διὰ κενοῦ. ὁ
[4, 10]	αὑτὸν ἐμποδίζει. ἢ γὰρ οὐκ	αὐξάνεται	ὁτιοῦν, ἢ οὐ σώματι, ἢ
[4, 13]	μείζων, ἡ δυνάμει οὖσα ὕλη	γίγνεται	ἄμφω. ὥσπερ γὰρ καὶ ἐκ
[4, 13]	ὅτι πλείων ἀὴρ ἐξ ὕδατος	γίγνεται·	ἀνάγκη τοίνυν, εἰ μὴ ἔστι
[4, 4]	τούτῳ πάλιν ὕδωρ, ὥσπερ ἔφαμεν,	γίγνεται,	ἀντιμεθισταμένων ἀλλήλοις τοῦ τε ὕδατος
[4, 2]	τὴν θέσιν, ὅπως ἂν στραφῶμεν,	γίγνεται	(διὸ καὶ ταὐτὸ πολλάκις δεξιὸν
[4, 20]	ἀριθμός. ἢ ὁποιασοῦν; καὶ γὰρ	γίγνεται	ἐν χρόνῳ καὶ φθείρεται καὶ
[4, 13]	ἐκ δυνάμει ὄντος ἐνεργείᾳ ὂν	γίγνεται,	καὶ οὐ χωριστὴ μὲν ἡ
[4, 19]	ἐν δὲ τῷ χρόνῳ πάντα	γίγνεται	καὶ φθείρεται· διὸ καὶ οἱ
[4, 13]	ἢ τόπον κενοῦ; κενοῦ γὰρ	γίγνεται	κενόν, εἰς ὃ φέρεται. ἔτι
[4, 3]	ἐκ δὲ τῶν νοητῶν οὐδὲν	γίγνεται	μέγεθος. ἔτι δὲ καὶ τίνος
[4, 19]	συμβεβηκός. σημεῖον δὲ ἱκανὸν ὅτι	γίγνεται	μὲν οὐδὲν ἄνευ τοῦ κινεῖσθαί
[4, 19]	γὰρ ἡ αὐτὴ καὶ μία	γίγνεταί	ποτε, ἔσται καὶ χρόνος εἷς
[4, 6]	ὁ ἀὴρ δοκῶν ἀσώματος εἶναι·	φαίνεται	γὰρ οὐ μόνον τὰ πέρατα
[4, 14]	ἔτι δὲ τὸ νῦν, ὃ	φαίνεται	διορίζειν τὸ παρελθὸν καὶ τὸ
[4, 6]	μετάστασιν τοῦ φερομένου· ἐνδέχεσθαι γὰρ	φαίνεται	εἶναι διάστημα μεταξὺ ἄλλο τι
[4, 8]	τι κενόν, ἄλλον δ' ὅτι	φαίνεται	ἔνια συνιόντα καὶ πιλούμενα, οἷον
[4, 1]	ὁ τόπος· οὐ γὰρ ταὐτὸν	φαίνεται	θεωροῦσιν ἐξ ἁπάντων τῶν ὑπαρχόντων.
[4, 9]	ἔστι διάστημα ἁπτοῦ. ἀλλ' οὖν	φαίνεται	λέγεσθαι τὸ κενὸν ἕνα μὲν
[4, 20]	μεταβολήν (ἐν πᾶσι γὰρ οὕτω	φαίνεται)	λέγω δὲ θᾶττον κινεῖσθαι τὸ
[4, 20]	γὰρ τὸ μέτρον οὐδὲν ἄλλο	παρεμφαίνεται	τῷ μετρουμένῳ, ἀλλ' ἢ πλείω
[4, 13]	οὐ προσλαβούσης τι τῆς ὕλης	ἐπεκτείνεται,	ἀλλ' ὅτι δυνάμει ἐστὶν ὕλη
[4, 20]	ὅτι ταῦτα πάντα τῷ χρόνῳ	κρίνεται,	καὶ λαμβάνει τελευτὴν καὶ ἀρχὴν
[4, 8]	εἶναι δέξασθαί τι. εἰ δὲ	δέξεται	καὶ ἔσται δύο ἐν ταὐτῷ,
[4, 8]	τοῦτο ἐνδέχεται, καὶ τὸ μικρότατον	δέξεται	τὸ μέγιστον· πολλὰ γὰρ μικρὰ
[4, 5]	ἀλλήλοις εἶεν, ὁ μὲν ἀμφορεὺς	δέξεται	τὸν οἶνον οὐχ ᾗ αὐτὸς
[4, 4]	καὶ τὰ πάθη τῆς σφαίρας,	λείπεται	οὐδὲν παρὰ τὴν ὕλην. διὸ
[4, 11]	τὸ μὲν οὖν δι' οὗ	φέρεται	αἴτιον, ὅτι ἐμποδίζει μάλιστα μὲν
[4, 2]	ὅτι καὶ ἔχει τινὰ δύναμιν.	φέρεται	γὰρ ἕκαστον εἰς τὸν αὑτοῦ
[4, 7]	ἀλλὰ τὸ κινητὸν σῶμα. καὶ	φέρεται	δὴ εἰς τὸν αὑτοῦ τόπον
[4, 11]	λεπτοτάτου ἐν τοσῳδὶ τὴν τοσήνδε	φέρεται,	διὰ τοῦ κενοῦ παντὸς ὑπερβάλλει
[4, 11]	τῆς τοῦ ὠσθέντος φορᾶς ἣν	φέρεται	εἰς τὸν οἰκεῖον τόπον· ἐν
[4, 13]	γὰρ γίγνεται κενόν, εἰς ὃ	φέρεται.	ἔτι δὲ πῶς ἐπὶ τοῦ
[4, 20]	καὶ αὐξάνεται καὶ ἀλλοιοῦται καὶ	φέρεται·	ᾗ οὖν κίνησίς ἐστι, ταύτῃ
[4, 11]	ἐμποδιστικὸν καὶ εὐδιαιρετώτερον δι' οὗ	φέρεται,	θᾶττον οἰσθήσεται. τὸ δὲ κενὸν
[4, 11]	εἶναί τι κεχωρισμένον, εἰς ὃν	φέρεται·	πῶς γὰρ οἰσθήσεται τὸ ἐντεθὲν
[4, 2]	ἐστι τὸ ἄνω, ἀλλ' ὅπου	φέρεται	τὸ πῦρ καὶ τὸ κοῦφον·
[4, 19]	κινεῖσθαί πως αὐτὸ καὶ πράττειν,	φθείρεται	δὲ καὶ μηδὲν κινούμενον. καὶ
[4, 19]	τῷ χρόνῳ πάντα γίγνεται καὶ	φθείρεται·	διὸ καὶ οἱ μὲν σοφώτατον
[4, 20]	γὰρ γίγνεται ἐν χρόνῳ καὶ	φθείρεται	καὶ αὐξάνεται καὶ ἀλλοιοῦται καὶ
[4, 13]	κινεῖσθαι· ἀεὶ γὰρ μεθισταμένου τοῦτο	συμβήσεται,	ἂν μὴ κύκλῳ περιίστηται· οὐκ
[4, 17]	ὡς δυσὶ χρήσεται, ὥστε ἠρεμεῖν	συμβήσεται)	καὶ ἔτι φανερὸν ὅτι οὐδὲν
[4, 11]	ᾧ τοῦ κενοῦ ὁτιοῦν οἰσθήσεται,	συμβήσεται	τοῦτο τὸ ἀδύνατον· ἐν ἴσῳ
[4, 11]	δὴ Α εἰ δίεισι καὶ	κινηθήσεται	ἐν τινὶ μὲν χρόνῳ, τῷ
[4, 11]	ἔστιν οὗ μᾶλλον ἢ ἧττον	κινηθήσεται·	ᾗ γὰρ κενόν, οὐκ ἔχει
[4, 6]	ποιεῖσθαι ὅπως τὸ τί ἐστιν	ἀποδοθήσεται,	ὥστε τά τε ἀπορούμενα λύεσθαι,
[4, 11]	τὸ δὴ ἐφ' οὗ Α	οἰσθήσεται	διὰ τοῦ Β τὸν ἐφ'
[4, 13]	μανότερον καὶ κενώτερον ᾖ ἄνω	οἰσθήσεται,	εἰ ὅλως εἴη κενόν, τάχιστ'
[4, 11]	ὁμοίως τὸ τοιοῦτον, ὥστε πάντῃ	οἰσθήσεται.	ἔτι δὲ καὶ ἐκ τῶνδε
[4, 11]	τὸ Α διὰ τοῦ Δ	οἰσθήσεται	ἢ διὰ τοῦ Β. ἐχέτω
[4, 11]	ἀδύνατον· διὰ τίνα γὰρ αἰτίαν	οἰσθήσεται	θᾶττον; ἐν μὲν γὰρ τοῖς
[4, 11]	ἐν ᾧ τοῦ κενοῦ ὁτιοῦν	οἰσθήσεται,	συμβήσεται τοῦτο τὸ ἀδύνατον· ἐν
[4, 11]	εὐδιαιρετώτερον δι' οὗ φέρεται, θᾶττον	οἰσθήσεται.	τὸ δὲ κενὸν οὐδένα ἔχει
[4, 11]	σώματος, ὅταν ᾖ κενόν, ποῦ	οἰσθήσεται	τὸ εἰστεθὲν εἰς αὐτὸ σῶμα;
[4, 11]	εἰς ὃν φέρεται· πῶς γὰρ	οἰσθήσεται	τὸ ἐντεθὲν ἢ μενεῖ; καὶ
[4, 11]	τὸ ἀδύνατον· ἐν ἴσῳ γὰρ	ληφθήσεται	πλῆρές τε ὂν διεξιέναι τι
[4, 19]	ἐν ἀριθμῷ τὸ ἐν χρόνῳ,	ληφθήσεταί	τις πλείων χρόνος παντὸς τοῦ
[4, 5]	ᾧ καὶ τὸ ἐν τούτῳ,	λεχθήσεται	τὸ ὅλον ἐν αὑτῷ· λέγεται
[4, 8]	ἀκίνητον ἐκ τούτων· εἰ γὰρ	κινήσεται,	ἀνάγκη εἶναι (φησί) κενόν, τὸ
[4, 7]	γένηται τοιοῦτο, τὰ μὲν μόρια	κινήσεται	αὐτοῦ (περιέχεται γὰρ ὑπ' ἀλλήλων)
[4, 7]	δὲ πᾶν ἔστι μὲν ὡς	κινήσεται	ἔστι δ' ὡς οὔ. ὡς
[4, 17]	γὰρ μέσῃ στιγμῇ ὡς δυσὶ	χρήσεται,	ὥστε ἠρεμεῖν συμβήσεται) καὶ ἔτι
[4, 11]	ἔχοι εἰπεῖν διὰ τί κινηθὲν	στήσεταί	που· τί γὰρ μᾶλλον ἐνταῦθα
[4, 12]	ἐν ὕδατι τιθῇ τις κύβον,	ἐκστήσεται	τοσοῦτον ὕδωρ ὅσος ὁ κύβος,
[4, 8]	περὶ τῆς τέφρας ποιοῦνται, ἣ	δέχεται	ἴσον ὕδωρ ὅσον τὸ ἀγγεῖον
[4, 10]	ἔλαθεν· ἀλλοιοῦσθαι γὰρ τὸ πλῆρες	ἐνδέχεται.	ἀλλὰ δὴ οὐδὲ τὴν κατὰ
[4, 13]	συμπιλεῖσθαι γὰρ καὶ ἐπεκτείνεσθαι οὐκ	ἐνδέχεται	ἄλλως. εἰ μὲν οὖν τὸ
[4, 19]	ἐν χρόνῳ, οἷον ὅσα μὴ	ἐνδέχεται	ἄλλως, ὥσπερ τὸ τὴν διάμετρον
[4, 5]	ἀλλὰ μὴν οὐδὲ κατὰ συμβεβηκὸς	ἐνδέχεται·	ἅμα γὰρ δύο ἐν ταὐτῷ
[4, 5]	οἶνόν τε καὶ ἀμφορέα, εἴπερ	ἐνδέχεται	αὐτό τι ἐν αὑτῷ εἶναι.
[4, 5]	αὐτοῦ μόρια. οὕτω μὲν οὖν	ἐνδέχεται	αὐτό τι ἐν αὑτῷ εἶναι,
[4, 10]	καὶ ἐν ταῖς τῶν ὑγρῶν.	ἐνδέχεται	δὲ καὶ πυκνοῦσθαι μὴ εἰς
[4, 10]	ὁτιοῦν, ἢ οὐ σώματι, ἢ	ἐνδέχεται	δύο σώματα ἐν ταὐτῷ εἶναι
[4, 5]	καὶ αὐτό τι ἐν ἑαυτῷ	ἐνδέχεται	εἶναι, ἢ οὐδέν, ἀλλὰ πᾶν
[4, 19]	κινήσεως, ἐν ἀριθμῷ δὲ κινήσεως	ἐνδέχεται	εἶναι καὶ τὸ ἠρεμοῦν. οὐ
[4, 13]	φανερὸν ὡς εἰ μηδὲ κενὸν	ἐνδέχεται	εἶναι χωριστὸν ὥσπερ μηδὲ τόπον
[4, 5]	οὗ ἡ φύσις δεκτική, τοῦτ'	ἐνδέχεται	ἐν αὑτῷ εἶναι, καὶ ἔτι
[4, 8]	ἐστίν· ὥστε εἰ πολλὰ ἴσα	ἐνδέχεται	ἐν ταὐτῷ εἶναι, καὶ πολλὰ
[4, 4]	τοῦ πράγματος, τὸν δὲ τόπον	ἐνδέχεται·	ἐν ᾧ γὰρ ἀὴρ ἦν,
[4, 14]	ἐφθάρθαι τὸ πρότερον νῦν οὐκ	ἐνδέχεται.	ἔστω γὰρ ἀδύνατον ἐχόμενα εἶναι
[4, 8]	ἔστιν εἰπεῖν. εἰ δὲ τοῦτο	ἐνδέχεται,	καὶ τὸ μικρότατον δέξεται τὸ
[4, 20]	ἔστιν ὁ χρόνος, οἷον εἰ	ἐνδέχεται	κίνησιν εἶναι ἄνευ ψυχῆς. τὸ
[4, 18]	ἵπποι τῶν ἀνθρώπων. ἔτι ὡς	ἐνδέχεται	κίνησιν εἶναι τὴν αὐτὴν καὶ
[4, 5]	αὑτῷ εἶναι, πρώτως δ' οὐκ	ἐνδέχεται.	οἷον τὸ λευκὸν ἐν σώματι
[4, 6]	μέγεθος. τούτων δ' ὅτι οὐκ	ἐνδέχεται	τὰ τρία εἶναι, φανερόν· ἀλλὰ
[4, 10]	κατὰ τόπον κίνησιν· ἅμα γὰρ	ἐνδέχεται	ὑπεξιέναι ἀλλήλοις, οὐδενὸς ὄντος διαστήματος
[4, 7]	τὰ μὲν μόρια κινήσεται αὐτοῦ	(περιέχεται	γὰρ ὑπ' ἀλλήλων) τὸ δὲ
[4, 19]	ἔστιν ἐν χρόνῳ· οὐ γὰρ	περιέχεται	ὑπὸ χρόνου, οὐδὲ μετρεῖται τὸ
[4, 19]	χρόνῳ ἐστίν. εἰ δὲ τοῦτο,	περιέχεται	ὑπὸ χρόνου ὥσπερ καὶ τὰ
[4, 14]	(ὃ μὴ περιέχει, τὸ δὲ	περιέχεται,	ὥσπερ ὁ ἐλάττων χρόνος ὑπὸ
[4, 11]	κενὸν οὐδένα ἔχει λόγον ᾧ	ὑπερέχεται	ὑπὸ τοῦ σώματος, ὥσπερ οὐδὲ
[4, 11]	γὰρ μέρος, ἂν μὴ χωρὶς	τιθῆται,	οὐκ ἔσται ἐν τόπῳ ἀλλ'
[4, 12]	πέφυκε μεθίστασθαι, ἀνάγκη, ἂν μὴ	συμπιλῆται,	μεθίστασθαι ἢ κάτω αἰεί, εἰ
[4, 13]	κύκλου περιφέρεια καὶ κυρτότης ἐὰν	γίγνηται	ἐλάττονος κύκλου, ἢ> ἡ αὐτὴ
[4, 13]	ἀὴρ πολὺς ὢν ἐν ἐλάττονι	γίγνηται	ὄγκῳ καὶ ἐξ ἐλάττονος μείζων,
[4, 4]	ἔτι ὅταν ἐξ ἀέρος ὕδωρ	γένηται,	ἀπόλωλεν ὁ τόπος· οὐ γὰρ
[4, 13]	ὅταν γὰρ ἐξ ὕδατος ἀὴρ	γένηται,	ἡ αὐτὴ ὕλη οὐ προσλαβοῦσά
[4, 7]	μή, οὔ. διὸ κἂν ὕδωρ	γένηται	τοιοῦτο, τὰ μὲν μόρια κινήσεται
[4, 16]	ἀλλ' ἐν ἑνὶ καὶ ἀδιαιρέτῳ	φαίνηται	ἡ ψυχὴ μένειν, ὅταν δ'
[4, 6]	διὸ ὅταν μὲν ἐν κινουμένῳ	κινῆται	καὶ μεταβάλλῃ τὸ ἐντός, οἷον
[4, 6]	ἐν ἐκείνῳ· καὶ ἐάν τε	κινῆται	τὸ περιέχον ἐάν τε μή,
[4, 11]	τὸ ἐφ' οὗ Α, ἐὰν	φέρηται.	ἐὰν τοίνυν μηδὲν ᾖ σῶμα
[4, 17]	ὁ χρόνος τῷ νῦν, καὶ	διῄρηται	κατὰ τὸ νῦν· ἀκολουθεῖ γὰρ
[4, 20]	περὶ αὐτὸν οἰκείων τῇ σκέψει	εἴρηται.
[4, 19]	κινήσεως πεφυκὸς δὲ κινεῖσθαι, καθάπερ	εἴρηται	ἐν τοῖς πρότερον. τὸ δ'
[4, 4]	τις αὐτοῦ περὶ τῆς οὐσίας,	εἴρηται.	~Μετὰ δὲ ταῦτα ληπτέον ποσαχῶς
[4, 7]	που, ὁ δ' οὐρανός, ὥσπερ	εἴρηται,	οὔ που ὅλος οὐδ' ἔν
[4, 11]	κεχωρισμένον· τοῦτο δ' ὅτι ἀδύνατον,	εἴρηται	πρότερον. ~καὶ καθ' αὑτὸ δὲ
[4, 7]	ὅτι ἔστι καὶ τί ἐστιν,	εἴρηται.	~Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ὑποληπτέον
[4, 19]	τὸ πάλαι καὶ τὸ ἐξαίφνης,	εἴρηται.	~Τούτων δ' ἡμῖν οὕτω διωρισμένων
[4, 10]	ἔστι καὶ πῶς οὐκ ἔστιν	εἴρηται,	φανερὸν ὅτι οὕτω μὲν κενὸν
[4, 13]	φαμεν εἶναι, τὰ ἄλλα δ'	ἠπόρηται	ἀληθῶς, ὅτι ἢ κίνησις οὐκ
[4, 6]	ἐν ποταμῷ πλοῖον, ὡς ἀγγείῳ	χρῆται	μᾶλλον ἢ τόπῳ τῷ περιέχοντι.
[4, 7]	μέρη, ὅταν δὲ χωρισθῇ μὲν	ἅπτηται	δ' ὥσπερ σωρός, κατ' ἐνέργειαν.
[4, 6]	κινεῖται, ὅταν ὅλον τὸ ἀγγεῖον	μεθίστηται,	ἀλλ' ὁ αὐτός· ἐν ᾧ
[4, 13]	τοῦτο συμβήσεται, ἂν μὴ κύκλῳ	περιίστηται·	οὐκ ἀεὶ δ' εἰς τὸ
[4, 11]	γραμμὴ στιγμῆς ὑπερέχει, εἰ μὴ	σύγκειται	ἐκ στιγμῶν. ὁμοίως δὲ καὶ
[4, 14]	καὶ ὁ ἀεὶ λαμβανόμενος χρόνος	σύγκειται.	τὸ δ' ἐκ μὴ ὄντων
[4, 20]	φορὰ καὶ ταύτης ἡ κύκλῳ,	ἀριθμεῖται	δ' ἕκαστον ἑνί τινι συγγενεῖ,
[4, 6]	μὲν ὂν οὐκ ἐν ἐκείνῳ	κινεῖται	ἀλλὰ μετ' ἐκείνου, διῃρημένον δὲ
[4, 16]	αὐτόν. ἐπεὶ δὲ τὸ κινούμενον	κινεῖται	ἔκ τινος εἴς τι καὶ
[4, 20]	εἰ ἄμφω κατὰ τὴν περιφερῆ	κινεῖται	ἢ ἄμφω κατὰ τὴν εὐθεῖαν·
[4, 4]	γὰρ ἅμα τῷ πράγματι καὶ	κινεῖται	καὶ τὸ εἶδος καὶ τὸ
[4, 7]	γὰρ περιέχει ἄλλο ἄλλο. διὸ	κινεῖται	μὲν κύκλῳ τὸ ἄνω, τὸ
[4, 19]	αὐτοῦ ποσή. ὥστε ὅσα μήτε	κινεῖται	μήτ' ἠρεμεῖ, οὐκ ἔστιν ἐν
[4, 6]	τόπος τοῦ μορίου, ἐν ᾧ	κινεῖται,	ὅταν ὅλον τὸ ἀγγεῖον μεθίστηται,
[4, 11]	ἔστι κενόν. ἔτι νῦν μὲν	κινεῖται	τὰ ῥιπτούμενα τοῦ ὤσαντος οὐχ
[4, 7]	περιέχει σῶμα· ἐφ' ᾧ δὲ	κινεῖται,	ταύτῃ καὶ τόπος ἔστι τοῖς
[4, 6]	γὰρ χεὶρ μετὰ τοῦ σώματος	κινεῖται,	τὸ δὲ ὕδωρ ἐν τῷ
[4, 10]	κενὸν οὕτως ὡς ἐν ᾧ	κινεῖται·	τοῦτο δ' ἂν εἴη οἷον
[4, 7]	τόπον οὐ μεταβάλλει, κύκλῳ δὲ	κινεῖται	τῶν μορίων γὰρ οὗτος ὁ
[4, 18]	οὐκ ἔστιν ἐλάχιστος· ἀεὶ γὰρ	διαιρεῖται	πᾶσα γραμμή. ὥστε ὁμοίως καὶ
[4, 20]	τοιαύτης ἐστὶ φορᾶς μέτρον καὶ	μετρεῖται	αὐτὸς ὑπὸ τοιαύτης. ὥστε τὸ
[4, 20]	ὁ χρόνος χρόνῳ τινὶ ὡρισμένῳ,	μετρεῖται	δ' ὥσπερ εἴπομεν, ὅ τε
[4, 20]	τινα κύκλον· τοῦτο δέ, ὅτι	μετρεῖται	τῇ κυκλοφορίᾳ· παρὰ γὰρ τὸ
[4, 20]	ὑπὸ τῆς ὡρισμένης κινήσεως χρόνῳ	μετρεῖται	τῆς τε κινήσεως τὸ ποσὸν
[4, 19]	γὰρ περιέχεται ὑπὸ χρόνου, οὐδὲ	μετρεῖται	τὸ εἶναι αὐτῶν ὑπὸ τοῦ
[4, 9]	ἐνταῦθα. σῶμα δὲ πάλιν ἅπαν	οἴονται	εἶναι ἁπτόν· τοιοῦτο δὲ ὃ
[4, 9]	αἴτιον ὅτι τὸ ὂν σῶμα	οἴονται	εἶναι, πᾶν δὲ σῶμα ἐν
[4, 10]	τὸ κενόν. αἴτιον δὲ κινήσεως	οἴονται	εἶναι τὸ κενὸν οὕτως ὡς
[4, 11]	τῶν εἰρημένων. οἱ μὲν οὖν	οἴονται	τὸ κενὸν εἶναι, εἴπερ ἔσται
[4, 13]	διὰ τοῦ μανοῦ καὶ πυκνοῦ	οἴονται	φανερὸν εἶναι ὅτι ἔστι κενόν.
[4, 8]	ταῖς κλεψύδραις. οἱ δὲ ἄνθρωποι	βούλονται	κενὸν εἶναι διάστημα ἐν ᾧ
[4, 8]	ὅτι οὐκ ἔστιν, οὐχ ὃ	βούλονται	λέγειν οἱ ἄνθρωποι κενόν, τοῦτ'
[4, 19]	Πυθαγόρειος Πάρων ἀμαθέστατον, ὅτι καὶ	ἐπιλανθάνονται	ἐν τούτῳ, λέγων ὀρθότερον. δῆλον
[4, 6]	ὕδατος, ἀλλ' οὐκ ἐν ᾧ	γίγνονται	τόπῳ, ὃς μέρος ἐστὶ τοῦ
[4, 11]	μὲν οὖν διαφέρουσι δι' ὧν	φέρονται,	ταῦτα συμβαίνει, κατὰ δὲ τὴν
[4, 6]	τόπος, καὶ πολλοὶ τόποι ἅμα	ἔσονται.	οὐκ ἔστι δὲ ἄλλος ὁ
[4, 8]	καὶ τὸ περὶ τῆς τέφρας	ποιοῦνται,	ἣ δέχεται ἴσον ὕδωρ ὅσον
[4, 20]	τῆς σφαίρας κίνησις, ὅτι ταύτῃ	μετροῦνται	αἱ ἄλλαι κινήσεις καὶ ὁ
[4, 7]	δέ, ὅταν ἄμφω ἐνεργείᾳ ἓν	γένωνται.	καὶ περὶ μὲν τόπου, καὶ
[4, 14]	οὖν ἐν τῷ ἐφεξῆς οὐκ	ἔφθαρται	ἀλλ' ἐν ἄλλῳ, ἐν τοῖς
[4, 11]	τὸ ἀφεθέν. ἰσοταχῆ ἄρα πάντ'	ἔσται.	ἀλλ' ἀδύνατον. ὅτι μὲν οὖν
[4, 11]	ᾗ μὲν γὰρ ἄπειρον, οὐδὲν	ἔσται	ἄνω οὐδὲ κάτω οὐδὲ μέσον,
[4, 19]	γὰρ πεπεράνθαι πρὸς τὸ νῦν.	ἔσται	ἄρα ποσός τις ἀπὸ τοῦδε
[4, 17]	τῇ μιᾷ, ἀνάγκη ἵστασθαι, εἰ	ἔσται	ἀρχὴ καὶ τελευτὴ ἡ αὐτὴ
[4, 5]	δέ· διὸ ὅταν ᾖ μέρη,	ἔσται	αὐτὸ ἐν αὑτῷ) οἷον τὸ
[4, 5]	ἅμα γὰρ δύο ἐν ταὐτῷ	ἔσται·	αὐτός τε γὰρ ἐν αὑτῷ
[4, 11]	ὂν διεξιέναι τι καὶ κενόν·	ἔσται	γάρ τι ἀνάλογον σῶμα ἕτερον
[4, 8]	τι. εἰ δὲ δέξεται καὶ	ἔσται	δύο ἐν ταὐτῷ, ἐνδέχοιτ' ἂν
[4, 13]	ἀληθῶς, ὅτι ἢ κίνησις οὐκ	ἔσται,	εἰ μὴ ἔσται πύκνωσις καὶ
[4, 5]	γὰρ ἐν αὑτῷ ὁ ἀμφορεὺς	ἔσται,	εἰ οὗ ἡ φύσις δεκτική,
[4, 5]	ὁ μὲν οὖν ἀμφορεὺς οὐκ	ἔσται	ἐν αὑτῷ, οὐδ' ὁ οἶνος·
[4, 11]	ἂν μὴ χωρὶς τιθῆται, οὐκ	ἔσται	ἐν τόπῳ ἀλλ' ἐν τῷ
[4, 20]	πρότερον καὶ ὕστερον ἐν χρόνῳ	ἔσται·	ἐν ᾧ γὰρ τὸ νῦν,
[4, 12]	καὶ ὁποσαοῦν ἐν τῷ αὐτῷ	ἔσται;	ἓν μὲν δὴ τοῦτο ἄτοπον
[4, 19]	αὐτός, εἰ δὲ μή, οὐκ	ἔσται.	ἐπεὶ δὲ τὸ νῦν τελευτὴ
[4, 19]	οὔτε ἦν οὔτε ἔστιν οὔτε	ἔσται.	ἔστι δὲ τὰ τοιαῦτα τῶν
[4, 14]	νῦν ἅμα μὲν ἀλλήλοις οὐκ	ἔσται,	ἐφθάρθαι δὲ ἀνάγκη ἀεὶ τὸ
[4, 13]	εἴη, ἢ ὅλως κίνησις οὐκ	ἔσται,	ἢ κυμανεῖ τὸ ὅλον, ὥσπερ
[4, 3]	ἔστι τι τῶν ὄντων, ποὺ	ἔσται.	ἡ γὰρ Ζήνωνος ἀπορία ζητεῖ
[4, 11]	οἴονται τὸ κενὸν εἶναι, εἴπερ	ἔσται	ἡ κατὰ τόπον κίνησις, ἀποκεκριμένον
[4, 13]	τι ἄν τις λάβῃ πᾶν	ἔσται	θερμόν, οὕτω καὶ τὸ πᾶν
[4, 19]	δῆλον οὖν ὅτι φθορᾶς μᾶλλον	ἔσται	καθ' αὑτὸν αἴτιος ἢ γενέσεως,
[4, 13]	αἰεὶ ἴσον ὕδωρ ἐξ ἀέρος	ἔσται	καὶ ἀὴρ ἐξ ὕδατος (δῆλον
[4, 6]	δοκοῦντα ὑπάρχειν τῷ τόπῳ ὑπάρχοντα	ἔσται,	καὶ ἔτι τὸ τῆς δυσκολίας
[4, 19]	ἐστὶν ὁ χρόνος μέτρον κινήσεως,	ἔσται	καὶ ἠρεμίας μέτρον {κατὰ συμβεβηκός}
[4, 19]	πάντα τὰ πράγματα ἐν ὁτῳοῦν	ἔσται,	καὶ ὁ οὐρανὸς ἐν τῇ
[4, 3]	ὅτι καὶ τοῦ τόπου τόπος	ἔσται,	καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον. ἔτι
[4, 19]	αὐτὴ καὶ μία γίγνεταί ποτε,	ἔσται	καὶ χρόνος εἷς καὶ ὁ
[4, 19]	ποτὲ ἐλήφθη Τροία, καὶ ποτὲ	ἔσται	κατακλυσμός· δεῖ γὰρ πεπεράνθαι πρὸς
[4, 11]	σωμάτων κίνησις, οὐδὲ τῶν ἄλλων	ἔσται	κινήσεων οὐδεμία. ἀλλὰ μὴν φύσει
[4, 11]	εἶναι κενὸν ὡς ἀναγκαῖον, εἴπερ	ἔσται	κίνησις, τοὐναντίον μᾶλλον, ἄν τις
[4, 5]	τόπος ἐστί τι, ἔν τινι	ἔσται,	λύειν οὐ χαλεπόν· οὐδὲ γὰρ
[4, 6]	ἅμα δὲ καὶ ὁ τόπος	ἔσται	μεταβάλλων· ὥστ' ἔσται τοῦ τόπου
[4, 19]	ὥστε τὸ κινούμενον οὐχ ἁπλῶς	ἔσται	μετρητὸν ὑπὸ χρόνου, ᾗ ποσόν
[4, 11]	ἀλλὰ μὴν φύσει γε πῶς	ἔσται	μηδεμιᾶς οὔσης διαφορᾶς κατὰ τὸ
[4, 11]	ἢ τὴν τὸ Δ, καὶ	ἔσται	ὁ ἐφ' ᾧ Γ χρόνος
[4, 4]	εἴπερ ἢ μορφὴ ἢ ὕλη)	ἔσται	ὁ τόπος ἐν τόπῳ· μεταβάλλει
[4, 5]	ὁ δὲ τοῦ οἴνου ἀμφορεὺς	ἔσται·	ὅ τε γὰρ καὶ ἐν
[4, 19]	Ὅμηρός ποτε ἦν, τὰ δὲ	ἔσται,	οἷον τῶν μελλόντων τι, ἐφ'
[4, 19]	ἄμφω, ἀμφότερα {καὶ ἦν καὶ	ἔσται}	ὅσα δὲ μὴ περιέχει μηδαμῇ,
[4, 3]	πρότερον τὰ τοῦ ὕδατος ἐπίπεδα,	ἔσται	πάλιν τὰ τοῦ ἀέρος. ἀλλὰ
[4, 19]	ὅτι οὐδὲ τὸ μὴ ὂν	ἔσται	πᾶν ἐν χρόνῳ, οἷον ὅσα
[4, 13]	κίνησις οὐκ ἔσται, εἰ μὴ	ἔσται	πύκνωσις καὶ μάνωσις, ἢ κυμανεῖ
[4, 7]	ἀσαφῶς δὲ νῦν ῥηθὲν τότ'	ἔσται	σαφέστερον. εἰ οὖν τὸ αὐτὸ
[4, 11]	εἰ μὴ τόπος, οὐδὲ κενὸν	ἔσται.	συμβαίνει δὲ τοῖς λέγουσιν εἶναι
[4, 11]	ὑπεροχὴν καὶ τὸ ὑπερεχόμενον, ὥστε	ἔσται	τὰ τέτταρα ὅσῳ τε ὑπερέχει
[4, 19]	τὸ εἶναι μετρεῖ, τούτοις ἅπασιν	ἔσται	τὸ εἶναι ἐν τῷ ἠρεμεῖν
[4, 19]	ὁ τόπος ἔστιν. εἰ γὰρ	ἔσται	τὸ ἔν τινι οὕτω, πάντα
[4, 11]	τῆς φορᾶς. τίνος οὖν αἴτιον	ἔσται	τὸ κενόν; δοκεῖ γὰρ αἴτιον
[4, 4]	τὸ πρᾶγμα· ὥστε τοῦ τόπου	ἔσται	τόπος. ἔτι ὅταν ἐξ ἀέρος
[4, 6]	ὁ τόπος ἔσται μεταβάλλων· ὥστ'	ἔσται	τοῦ τόπου τ' ἄλλος τόπος,
[4, 19]	διάμετρον ἀεὶ ἔστι, καὶ οὐκ	ἔσται	τοῦτ' ἐν χρόνῳ. οὐ τοίνυν
[4, 12]	κενὸν καὶ ἐν τῷ αὐτῷ	ἔσται	τῷ τοῦ τόπου καὶ τῷ
[4, 6]	καὶ τῶν περὶ αὐτὸν ἀπορημάτων	ἔσται	φανερόν· οὕτω γὰρ ἂν κάλλιστα
[4, 11]	κενῷ οὐδὲν τούτων ὑπάρχει, οὐδ'	ἔσται	φέρεσθαι ἀλλ' ἢ ὡς τὸ
[4, 11]	δὲ φύσει φορὰ διάφορος, ὥστε	ἔσται	φύσει διάφορα. ἢ οὖν οὐκ
[4, 5]	ᾗ ἐκεῖνος, ὁ δ' οἶνος	ἐνέσται	ἐν τῷ ἀμφορεῖ οὐχ ᾗ
[4, 11]	εἶναι φάσκοντες· καὶ πῶς δὴ	ἐνέσται	ἢ ἐν {τῷ} τόπῳ ἢ
[4, 15]	γὰρ βραδὺ καὶ ταχὺ χρόνῳ	ὥρισται,	ταχὺ μὲν τὸ ἐν ὀλίγῳ
[4, 15]	ὀλίγον· ὁ δὲ χρόνος οὐχ	ὥρισται	χρόνῳ, οὔτε τῷ ποσός τις
[4, 10]	χωριστόν. ~ἐπεὶ δὲ περὶ τόπου	διώρισται,	καὶ τὸ κενὸν ἀνάγκη τόπον
[4, 2]	ὄπισθεν) ἐν δὲ τῇ φύσει	διώρισται	χωρὶς ἕκαστον. οὐ γὰρ ὅ
[4, 17]	λόγῳ δὲ ἄλλο, ὥσπερ οἱ	σοφισταὶ	λαμβάνουσιν ἕτερον τὸ Κορίσκον ἐν
[4, 2]	ἀνάγκη πρῶτον εἶναι· οὐ γὰρ	ἀπόλλυται	ὁ τόπος τῶν ἐν αὐτῷ
[4, 6]	ἀλλὰ συνεχεῖ. ὥσπερ γὰρ εἰ	ἀλλοιοῦται,	ἔστι τι ὃ νῦν μὲν
[4, 20]	καὶ φθείρεται καὶ αὐξάνεται καὶ	ἀλλοιοῦται	καὶ φέρεται· ᾗ οὖν κίνησίς
[4, 11]	τοῦ ὤσαντος οὐχ ἁπτομένου, ἢ	δι'	ἀντιπερίστασιν, ὥσπερ ἔνιοί φασιν, ἢ
[4, 12]	ὁ ἀήρ, ἀλλὰ πάντῃ διῄεσαν	δι'	αὐτοῦ. ἀλλὰ μὴν καὶ ὁ
[4, 8]	ἅμα σώματα· τὴν γὰρ διαφοράν,	δι'	ἣν οὐκ ἂν εἴη τὸ
[4, 10]	μὲν οὖν πάσης κινήσεως οὐδαμῶς,	δι'	ὃ καὶ Μέλισσον ἔλαθεν· ἀλλοιοῦσθαι
[4, 11]	ἔστι κενόν, συμβαίνει τοὐναντίον ἢ	δι'	ὃ κατασκευάζουσιν οἱ φάσκοντες εἶναι
[4, 11]	αἰτίας, ἢ τῷ διαφέρειν τὸ	δι'	οὗ, οἷον δι' ὕδατος ἢ
[4, 11]	τῆς κουφότητος. τὸ μὲν οὖν	δι'	οὗ φέρεται αἴτιον, ὅτι ἐμποδίζει
[4, 11]	καὶ ἧττον ἐμποδιστικὸν καὶ εὐδιαιρετώτερον	δι'	οὗ φέρεται, θᾶττον οἰσθήσεται. τὸ
[4, 11]	δι' ὕδατος ἢ γῆς ἢ	δι'	ὕδατος ἢ ἀέρος, ἢ τῷ
[4, 11]	διαφέρειν τὸ δι' οὗ, οἷον	δι'	ὕδατος ἢ γῆς ἢ δι'
[4, 11]	ἔστιν. ᾗ μὲν οὖν διαφέρουσι	δι'	ὧν φέρονται, ταῦτα συμβαίνει, κατὰ
[4, 20]	ἕκαστον ἑνί τινι συγγενεῖ, μονάδες	μονάδι,	ἵπποι δ' ἵππῳ, οὕτω δὲ>
[4, 11]	εἰ διὰ τοῦ λεπτοτάτου ἐν	τοσῳδὶ	τὴν τοσήνδε φέρεται, διὰ τοῦ
[4, 14]	τὰ ὕστερον ἐν τῷ νῦν	τῳδί	ἐστιν, ἅμα ἂν εἴη τὰ
[4, 6]	κεχωρισμένῳ ἀλλὰ συνεχεῖ. ὥσπερ γὰρ	εἰ	ἀλλοιοῦται, ἔστι τι ὃ νῦν
[4, 20]	κινούμενον (οἷον ἐπὶ τῆς φορᾶς,	εἰ	ἄμφω κατὰ τὴν περιφερῆ κινεῖται
[4, 12]	σώμασιν παρὰ τὸν ἑκάστου ὄγκον,	εἰ	ἀπαθὲς ὁ ὄγκος; οὐδὲν γὰρ
[4, 20]	δὲ καὶ οἱ μὴ ἅμα·	εἰ	γὰρ εἶεν κύνες, οἱ δ'
[4, 19]	κίνησις καὶ ὁ τόπος ἔστιν.	εἰ	γὰρ ἔσται τὸ ἔν τινι
[4, 11]	ὡς ἔνιοί φασι, λέγωμεν πάλιν.	εἰ	γὰρ ἔστιν ἑκάστου φορά τις
[4, 8]	τὸ πᾶν ἀκίνητον ἐκ τούτων·	εἰ	γὰρ κινήσεται, ἀνάγκη εἶναι (φησί)
[4, 3]	Ζήνωνος ἀπορία ζητεῖ τινὰ λόγον·	εἰ	γὰρ πᾶν τὸ ὂν ἐν
[4, 6]	ἐν τῷ ἀέρι φαμὲν εἶναι	(εἰ	γὰρ πᾶς ὁ ἀὴρ τόπος,
[4, 11]	οὐδὲ τὸ μηδὲν πρὸς ἀριθμόν.	εἰ	γὰρ τὰ τέτταρα τῶν τριῶν
[4, 4]	ἐν τοῖς τοιούτοις ὁ τόπος.	εἰ	δ' ἐν αὐτῷ ὁ τόπος
[4, 2]	εἶναί που καὶ ἐν τόπῳ.	εἰ	δ' ἐστὶ τοιοῦτο, θαυμαστή τις
[4, 6]	τῶν μεθισταμένων καὶ ἅπτεσθαι πεφυκότων.	εἰ	δ' ἦν τι {τὸ} διάστημα
[4, 8]	πλῆρες ἀδύνατον εἶναι δέξασθαί τι.	εἰ	δὲ δέξεται καὶ ἔσται δύο
[4, 9]	μὲν δέχοιτο σῶμα ἁπτόν, κενόν,	εἰ	δὲ μή, οὔ) ἄλλον δὲ
[4, 19]	χρόνος εἷς καὶ ὁ αὐτός,	εἰ	δὲ μή, οὐκ ἔσται. ἐπεὶ
[4, 13]	διάστημα αὑτοῦ, οὐδὲ μανὸν οὕτως·	εἰ	δὲ μὴ χωριστόν, ἀλλ' ὅμως
[4, 19]	καὶ ἦν εἰς τὸ παρελθόν.	εἰ	δὲ μηδεὶς χρόνος ὃς οὔ
[4, 20]	τὸ ἠριθμημένον ἢ τὸ ἀριθμητόν.	εἰ	δὲ μηδὲν ἄλλο πέφυκεν ἀριθμεῖν
[4, 8]	τὸ λεχθέν, οὐκ ἔστιν εἰπεῖν.	εἰ	δὲ τοῦτο ἐνδέχεται, καὶ τὸ
[4, 13]	συνιέναι καὶ πιλεῖσθαι οἷόν τε·	εἰ	δὲ τοῦτο μὴ εἴη, ἢ
[4, 19]	ἐν ἀριθμῷ τῷ χρόνῳ ἐστίν.	εἰ	δὲ τοῦτο, περιέχεται ὑπὸ χρόνου
[4, 4]	ἐκτὸς αὐτοῦ. (Πλάτωνι μέντοι λεκτέον,	εἰ	δεῖ παρεκβάντας εἰπεῖν, διὰ τί
[4, 4]	περιέχει οὐδὲν πλέον ἢ σέ)	εἰ	δή ἐστιν ὁ τόπος τὸ
[4, 16]	δοκεῖ εἶναι τὸ μεταξὺ χρόνος.	εἰ	δὴ τὸ μὴ οἴεσθαι εἶναι
[4, 11]	ὥστε οὐδὲ τὴν κίνησιν, ἀλλ'	εἰ	διὰ τοῦ λεπτοτάτου ἐν τοσῳδὶ
[4, 11]	καὶ Δ. τὸ δὴ Α	εἰ	δίεισι καὶ κινηθήσεται ἐν τινὶ
[4, 11]	τάχος πρὸς τὸ τάχος. ὥστε	εἰ	διπλασίως λεπτόν, ἐν διπλασίῳ χρόνῳ
[4, 12]	ἴσου κενοῦ καὶ τόπου; καὶ	εἰ	δύο τοιαῦτα, διὰ τί οὐ
[4, 19]	ἀριθμῷ ἐν ᾧ ἐστιν, ὥστ'	εἰ	ἐν χρόνῳ, ὑπὸ χρόνου. μετρήσει
[4, 20]	ὂν ἔστιν ὁ χρόνος, οἷον	εἰ	ἐνδέχεται κίνησιν εἶναι ἄνευ ψυχῆς.
[4, 10]	τινὸς ἀλλὰ καὶ ἀλλοιώσει, οἷον	εἰ	ἐξ ὕδατος γίγνοιτο ἀήρ. ὅλως
[4, 13]	καὶ ὕδωρ (λέγω δὲ οἷον	εἰ	ἐξ ὕδατος κυάθου γέγονεν ἀήρ,
[4, 19]	τι, ἐφ' ὁπότερα περιέχει· καὶ	εἰ	ἐπ' ἄμφω, ἀμφότερα {καὶ ἦν
[4, 17]	χρώμενος τῇ μιᾷ, ἀνάγκη ἵστασθαι,	εἰ	ἔσται ἀρχὴ καὶ τελευτὴ ἡ
[4, 11]	ἀλλ' ἀδύνατον. ὅτι μὲν οὖν	εἰ	ἔστι κενόν, συμβαίνει τοὐναντίον ἢ
[4, 3]	μὴν ἀλλ' ἔχει γε ἀπορίαν,	εἰ	ἔστι, τί ἐστι, πότερον ὄγκος
[4, 3]	ὄντα. ἔτι δὲ καὶ αὐτὸς	εἰ	ἔστι τι τῶν ὄντων, ποὺ
[4, 11]	ἀλλ' ἀδύνατον. φανερὸν τοίνυν ὅτι,	εἰ	ἔστι χρόνος ἐν ᾧ τοῦ
[4, 3]	μόνον τί ἐστιν, ἀλλὰ καὶ	εἰ	ἔστιν, ἀπορεῖν ἀναγκαῖον. ~Ἐπεὶ δὲ
[4, 10]	τὸ κενὸν ἀνάγκη τόπον εἶναι,	εἰ	ἔστιν, ἐστερημένον σώματος, τόπος δὲ
[4, 8]	φυσικοῦ θεωρῆσαι καὶ περὶ κενοῦ,	εἰ	ἔστιν ἢ μή, καὶ πῶς
[4, 1]	ὥσπερ καὶ περὶ ἀπείρου γνωρίζειν,	εἰ	ἔστιν ἢ μή, καὶ πῶς
[4, 11]	ταύτης δ' οὐκ ἔστιν. ἔτι	εἰ	ἔστιν τι οἷον τόπος ἐστερημένος
[4, 12]	ὁ ὄγκος; οὐδὲν γὰρ συμβάλλεται,	εἰ	ἕτερον περὶ αὐτὸν ἴσον διάστημα
[4, 13]	ἕτερον, καὶ μία τῷ ἀριθμῷ,	εἰ	ἔτυχε, χροιᾶς καὶ θερμοῦ καὶ
[4, 9]	ἀπορήσειέ τις, τί ἂν φαῖεν,	εἰ	ἔχοι τὸ διάστημα χρῶμα ἢ
[4, 9]	ἐκ συλλογισμοῦ συμβαίνει. ἄτοπον δὲ	εἰ	ἡ στιγμὴ κενόν· δεῖ γὰρ
[4, 12]	δέ γε οὐδὲ τὸ ὕδωρ,	εἰ	ἦσαν οἱ ἰχθύες σιδηροῖ· τῇ
[4, 11]	ὄντος τὸν ἐφ' ᾧ Ε,	εἰ	ἴσον τὸ μῆκος τὸ τοῦ
[4, 20]	τῶν προβάτων καὶ τῶν κυνῶν,	εἰ	ἴσος ἑκάτερος, δεκὰς δὲ οὐχ
[4, 12]	μέγεθος, ὅσον κατέχει κενόν· ὃ	εἰ	καὶ θερμὸν ἢ ψυχρόν ἐστιν
[4, 12]	ὄγκον τοῦ ξυλίνου κύβου. ὥστ'	εἰ	καὶ χωρισθείη τῶν ἄλλων πάντων
[4, 20]	τελευτὴν καὶ ἀρχὴν ὥσπερ ἂν	εἰ	κατά τινα περίοδον. καὶ γὰρ
[4, 12]	συμπιλῆται, μεθίστασθαι ἢ κάτω αἰεί,	εἰ	κάτω ἡ φορὰ ὥσπερ γῆς,
[4, 10]	τινες εἶναι. οὐδεμία δ' ἀνάγκη,	εἰ	κίνησις ἔστιν, εἶναι κενόν. ὅλως
[4, 14]	καὶ ἄλλο, οὐ ῥᾴδιον ἰδεῖν.	εἰ	μὲν γὰρ αἰεὶ ἕτερον καὶ
[4, 19]	κίνησις, οὕτω καὶ ὁ χρόνος·	εἰ	μὲν γὰρ ἡ αὐτὴ καὶ
[4, 13]	φανερὸν εἶναι ὅτι ἔστι κενόν.	εἰ	μὲν γὰρ μὴ ἔστι μανὸν
[4, 9]	ἢ οὔ; ἢ δῆλον ὅτι	εἰ	μὲν δέχοιτο σῶμα ἁπτόν, κενόν,
[4, 13]	καὶ ἐπεκτείνεσθαι οὐκ ἐνδέχεται ἄλλως.	εἰ	μὲν οὖν τὸ μανὸν λέγουσι
[4, 19]	τῇ πλευρᾷ σύμμετρον. ὅλως γάρ,	εἰ	μέτρον μέν ἐστι κινήσεως ὁ
[4, 8]	γὰρ ἂν δοκεῖν εἶναι κίνησιν,	εἰ	μὴ εἴη κενόν· τὸ γὰρ
[4, 13]	ὅτι ἢ κίνησις οὐκ ἔσται,	εἰ	μὴ ἔσται πύκνωσις καὶ μάνωσις,
[4, 6]	τῶν ἐσχάτων, ἢ τὰ ἔσχατα	εἰ	μὴ ἔστι μηδὲν διάστημα παρὰ
[4, 13]	ἐξ ὕδατος γίγνεται· ἀνάγκη τοίνυν,	εἰ	μὴ ἔστι πίλησις, ἢ ἐξωθούμενον
[4, 16]	ἀναισθησίαν τὸ μεταξύ. ὥσπερ οὖν	εἰ	μὴ ἦν ἕτερον τὸ νῦν
[4, 11]	ὑστέρα τῆς κατὰ φύσιν) ὥστ'	εἰ	μὴ κατὰ φύσιν ἔστιν ἑκάστῳ
[4, 6]	οὐκ ἂν ἐζητεῖτο ὁ τόπος,	εἰ	μὴ κίνησις ἦν ἡ κατὰ
[4, 11]	διὸ οὐδὲ γραμμὴ στιγμῆς ὑπερέχει,	εἰ	μὴ σύγκειται ἐκ στιγμῶν. ὁμοίως
[4, 13]	ἐν τῷ μανῷ, οὔτε δυνάμει,	εἰ	μή τις βούλεται πάντως καλεῖν
[4, 11]	ἀλλ' ἐν τῷ ὅλῳ. ἔτι	εἰ	μὴ τόπος, οὐδὲ κενὸν ἔσται.
[4, 12]	πάντων τῶν παθημάτων ἐστί, καὶ	εἰ	μὴ χωριστόν· λέγω δὲ τὸν
[4, 13]	κενὰ κεχωρισμένα ἔχον, φανερὸν ὡς	εἰ	μηδὲ κενὸν ἐνδέχεται εἶναι χωριστὸν
[4, 3]	στιγμῆς καὶ τόπου στιγμῆς, ὥστ'	εἰ	μηδὲ ταύτης ἕτερόν ἐστιν ὁ
[4, 3]	τούτων συναύξεσθαι αὐτοῖς τὸν τόπον,	εἰ	μήτ' ἐλάττων μήτε μείζων ὁ
[4, 5]	ὃ δὲ Ζήνων ἠπόρει, ὅτι	εἰ	ὁ τόπος ἐστί τι, ἔν
[4, 4]	φέροιτο εἰς τὸν αὑτοῦ τόπον,	εἰ	ὁ τόπος ἡ ὕλη ἢ
[4, 5]	ἔτι ἐκεῖνο οὗ δεκτικόν, οἷον,	εἰ	οἴνου, ὁ οἶνος. ὅτι μὲν
[4, 13]	καὶ κενώτερον ᾖ ἄνω οἰσθήσεται,	εἰ	ὅλως εἴη κενόν, τάχιστ' ἂν
[4, 13]	φέρεσθαι κάτω; καὶ δῆλον ὅτι	εἰ	ὅσῳ ἂν μανότερον καὶ κενώτερον
[4, 5]	τι ἐν αὑτῷ εἶναι. ὥστ'	εἰ	ὅτι μάλιστα ἐν ἀλλήλοις εἶεν,
[4, 5]	ἐν αὑτῷ ὁ ἀμφορεὺς ἔσται,	εἰ	οὗ ἡ φύσις δεκτική, τοῦτ'
[4, 7]	νῦν ῥηθὲν τότ' ἔσται σαφέστερον.	εἰ	οὖν τὸ αὐτὸ {ἡ} ὕλη
[4, 20]	τὸ ποσὸν καὶ τοῦ χρόνου)	εἰ	οὖν τὸ πρῶτον μέτρον πάντων
[4, 10]	εἶναι ἀναγκαῖον τὸ σῶμα κενόν,	εἰ	πάντῃ αὐξάνεται καὶ αὐξάνεται διὰ
[4, 15]	ἀλλ' οὐ περιφορά. ἔτι δ'	εἰ	πλείους ἦσαν οἱ οὐρανοί, ὁμοίως
[4, 8]	μικρὰ τὸ μέγα ἐστίν· ὥστε	εἰ	πολλὰ ἴσα ἐνδέχεται ἐν ταὐτῷ
[4, 12]	φορὰ ὥσπερ γῆς, ἢ ἄνω,	εἰ	πῦρ, ἢ ἐπ' ἄμφω, {ἢ}
[4, 14]	καὶ ἑνὶ {τῷ} νῦν ἐστιν,	εἰ	τά τε πρότερον καὶ τὰ
[4, 14]	χρόνον ἔστι λαβεῖν πεπερασμένον. ἔτι	εἰ	τὸ ἅμα εἶναι κατὰ χρόνον
[4, 12]	ἐν τῷ κενῷ, ὥσπερ ἂν	εἰ	τὸ ὕδωρ μὴ μεθίστατο τῷ
[4, 6]	περιέχει, ὁ δὲ τόπος ἄμφω.	εἰ	τοίνυν μηδὲν τῶν τριῶν ὁ
[4, 12]	ἄλλα σώματα πάντ' ἔχει. ὥστ'	εἰ	τοῦ τόπου μηδὲν διαφέρει, τί
[4, 11]	φύσει οὐδαμοῦ οὐδενὶ φορά, ἢ	εἰ	τοῦτ' ἔστιν, οὐκ ἔστι κενόν.
[4, 6]	δὲ δόξειεν ἂν εἶναι τόπος,	εἴ	γε ἐν ἠρεμοῦντί τις σκοποίη
[4, 7]	οὐδ' ἔν τινι τόπῳ ἐστίν,	εἴ	γε μηδὲν αὐτὸν περιέχει σῶμα·
[4, 9]	τόπῳ μηδέν ἐστι σῶμα, ὥστ'	εἴ	που μὴ ἔστι σῶμα, οὐδὲν
[4, 8]	πολλοὶ τῶν φυσιολόγων, ἢ καὶ	εἴ	τι ἔξω τοῦ παντὸς σώματός
[4, 18]	μεγέθει δ' οὐκ ἔστιν ἐλάχιστος·	ἀεὶ	γὰρ διαιρεῖται πᾶσα γραμμή. ὥστε
[4, 13]	ἴσος ᾖ, ἢ μηδὲν κινεῖσθαι·	ἀεὶ	γὰρ μεθισταμένου τοῦτο συμβήσεται, ἂν
[4, 13]	ἂν μὴ κύκλῳ περιίστηται· οὐκ	ἀεὶ	δ' εἰς τὸ κύκλῳ ἡ
[4, 13]	ἔφη Ξοῦθος, ἢ εἰς ἴσον	ἀεὶ	δεῖ> μεταβάλλειν ἀέρα καὶ ὕδωρ
[4, 11]	τοῦ ἐφ' ᾧ Ε. καὶ	ἀεὶ	δὴ ὅσῳ ἂν ᾖ ἀσωματώτερον
[4, 14]	μέλλον, πότερον ἓν καὶ ταὐτὸν	ἀεὶ	διαμένει ἢ ἄλλο καὶ ἄλλο,
[4, 19]	κοῖλον, οὕτως καὶ ὁ χρόνος	ἀεὶ	ἐν ἀρχῇ καὶ τελευτῇ. καὶ
[4, 6]	μάλιστ' οἰόμεθα ἐν τόπῳ, ὅτι	ἀεὶ	ἐν κινήσει. ταύτης δὲ τὸ
[4, 4]	εἶδος καὶ τὸ ἀόριστον, οὐκ	ἀεὶ	ἐν τῷ αὐτῷ ἀλλ' οὗπερ
[4, 19]	τὸ ἀσύμμετρον εἶναι τὴν διάμετρον	ἀεὶ	ἔστι, καὶ οὐκ ἔσται τοῦτ'
[4, 19]	τελευτῇ. καὶ διὰ τοῦτο δοκεῖ	ἀεὶ	ἕτερος· οὐ γὰρ τοῦ αὐτοῦ
[4, 18]	δὲ συμβαίνει πρότερον καὶ ὕστερον	ἀεὶ	ἕτερος· τὰ γὰρ νῦν ἕτερα.
[4, 16]	καὶ ὕστερον διὰ τὸ ἀκολουθεῖν	ἀεὶ	θατέρῳ θάτερον αὐτῶν. ἔστι δὲ
[4, 14]	καὶ ὁ ἄπειρος καὶ ὁ	ἀεὶ	λαμβανόμενος χρόνος σύγκειται. τὸ δ'
[4, 2]	ἀριστερόν· ἡμῖν μὲν γὰρ οὐκ	ἀεὶ	τὸ αὐτό, ἀλλὰ κατὰ τὴν
[4, 4]	ἕτερος τῆς ὕλης. δοκεῖ δὲ	ἀεὶ	τὸ ὄν που αὐτό τε
[4, 14]	οὐκ ἔσται, ἐφθάρθαι δὲ ἀνάγκη	ἀεὶ	τὸ πρότερον. ἐν αὑτῷ μὲν
[4, 6]	ἡ ὕλη μήτε διάστημά τι	ἀεὶ	ὑπάρχον ἕτερον παρὰ τὸ τοῦ
[4, 2]	λέγειν ποιήσας πρῶτον τὸ χάος.	λέγει	γοῦν πάντων μὲν πρώτιστα χάος
[4, 4]	δ' ἐν αὐτῷ ὁ τόπος	(δεῖ	γάρ, εἴπερ ἢ μορφὴ ἢ
[4, 19]	Τροία, καὶ ποτὲ ἔσται κατακλυσμός·	δεῖ	γὰρ πεπεράνθαι πρὸς τὸ νῦν.
[4, 9]	δὲ εἰ ἡ στιγμὴ κενόν·	δεῖ	γὰρ τόπον εἶναι ἐν ᾧ
[4, 6]	δὲ τούτων τὰ λοιπὰ θεωρητέον.	δεῖ	δὲ πειρᾶσθαι τὴν σκέψιν οὕτω
[4, 8]	ἀέρος κενὸν εἶναι. οὔκουν τοῦτο	δεῖ	δεικνύναι, ὅτι ἐστί τι ὁ
[4, 12]	ἴσον διάστημα τοιοῦτον εἴη. {ἔτι	δεῖ	δῆλον εἶναι οἷον κενὸν ἐν
[4, 7]	τι, καὶ ἔτι ἄλλο τι	δεῖ	εἶναι παρὰ τοῦτο ἐν ᾧ,
[4, 6]	δεικνύοιτο ἕκαστον. πρῶτον μὲν οὖν	δεῖ	κατανοῆσαι ὅτι οὐκ ἂν ἐζητεῖτο
[4, 9]	~Πρὸς δὲ τὸ ποτέρως ἔχει	δεῖ	λαβεῖν τί σημαίνει τοὔνομα. δοκεῖ
[4, 13]	Ξοῦθος, ἢ εἰς ἴσον ἀεὶ	δεῖ>	μεταβάλλειν ἀέρα καὶ ὕδωρ (λέγω
[4, 4]	αὐτοῦ. (Πλάτωνι μέντοι λεκτέον, εἰ	δεῖ	παρεκβάντας εἰπεῖν, διὰ τί οὐκ
[4, 12]	τοῦ τόπου μηδὲν διαφέρει, τί	δεῖ	ποιεῖν τόπον τοῖς σώμασιν παρὰ
[4, 8]	οὐ ταὐτὸ ὄν. ἄρξασθαι δὲ	δεῖ	τῆς σκέψεως λαβοῦσιν ἅ τε
[4, 14]	γὰρ τὸ μέρος, καὶ συγκεῖσθαι	δεῖ	τὸ ὅλον ἐκ τῶν μερῶν·
[4, 20]	εἷς ὁ ἴσος καὶ ἅμα·	εἴδει	δὲ καὶ οἱ μὴ ἅμα·
[4, 5]	ὡς τὸ γένος ἐν τῷ	εἴδει	καὶ ὅλως τὸ μέρος τοῦ
[4, 5]	ἄλλο. καὶ ἕτερά γε τῷ	εἴδει	ταῦτα, καὶ ἄλλην φύσιν ἔχει
[4, 19]	ἕτερον τὸ νῦν, ᾗ δὲ	συνδεῖ,	αἰεὶ τὸ αὐτό, ὥσπερ ἐπὶ
[4, 10]	τέφραν ἐγχεομένου ὕδατος αὐτὸς αὑτὸν	ἐμποδίζει.	ἢ γὰρ οὐκ αὐξάνεται ὁτιοῦν,
[4, 11]	δι' οὗ φέρεται αἴτιον, ὅτι	ἐμποδίζει	μάλιστα μὲν ἀντιφερόμενον, ἔπειτα καὶ
[4, 17]	διαλίποι ἀλλὰ τῷ λόγῳ) καὶ	ὁρίζει	δὲ τὴν πρότερον καὶ ὕστερον
[4, 17]	καὶ συνέχει τὸ μῆκος καὶ	ὁρίζει·	ἔστι γὰρ τοῦ μὲν ἀρχὴ
[4, 17]	τὸ δὲ νῦν τὸν χρόνον	ὁρίζει,	ᾗ πρότερον καὶ ὕστερον) τὸ
[4, 18]	ἀλλήλων· ὁ μὲν γὰρ χρόνος	ὁρίζει	τὴν κίνησιν ἀριθμὸς ὢν αὐτῆς,
[4, 8]	ἀναπνέοντι καὶ τὸ κενόν, ὃ	διορίζει	τὰς φύσεις, ὡς ὄντος τοῦ
[4, 18]	αἱ δύο ἢ ἡ μία,	μεγέθει	δ' οὐκ ἔστιν ἐλάχιστος· ἀεὶ
[4, 16]	θέσει· ἐπεὶ δ' ἐν τῷ	μεγέθει	ἔστι τὸ πρότερον καὶ ὕστερον,
[4, 16]	πᾶν μέγεθος συνεχές, ἀκολουθεῖ τῷ	μεγέθει	ἡ κίνησις· διὰ γὰρ τὸ
[4, 17]	γάρ, ὡς ἐλέχθη, τῷ μὲν	μεγέθει	ἡ κίνησις, ταύτῃ δ' ὁ
[4, 18]	συμβέβηκεν· ἀκολουθεῖ γὰρ τῷ μὲν	μεγέθει	ἡ κίνησις, τῇ δὲ κινήσει
[4, 18]	κινήσει καὶ τὴν κίνησιν τῷ	μεγέθει·	πολλὴν γὰρ εἶναί φαμεν τὴν
[4, 11]	Ζ κενόν, ἴσον δὲ {τῷ	μεγέθει}	τοῖς Β καὶ Δ. τὸ
[4, 18]	οὐκ ἔστιν, οἷον γραμμῆς ἐλάχιστος	πλήθει	μέν ἐστιν αἱ δύο ἢ
[4, 17]	καὶ διῄρηται κατὰ τὸ νῦν·	ἀκολουθεῖ	γὰρ καὶ τοῦτο τῇ φορᾷ
[4, 18]	μετροῦμεν. καὶ τοῦτ' εὐλόγως συμβέβηκεν·	ἀκολουθεῖ	γὰρ τῷ μὲν μεγέθει ἡ
[4, 17]	ἐστι τὸ νῦν, τὸ αὐτό.	ἀκολουθεῖ	γάρ, ὡς ἐλέχθη, τῷ μὲν
[4, 17]	πρότερον καὶ ὕστερον κίνησιν τοῦτο.	ἀκολουθεῖ	δὲ καὶ τοῦτό πως τῇ
[4, 20]	πρότερον ἐν χρόνῳ, πάσῃ δ'	ἀκολουθεῖ	κινήσει τὸ πρότερον, φανερὸν ὅτι
[4, 17]	εἶναι ἕτερον· τῷ δὲ φερομένῳ	ἀκολουθεῖ	τὸ νῦν, ὥσπερ ὁ χρόνος
[4, 16]	τι καὶ πᾶν μέγεθος συνεχές,	ἀκολουθεῖ	τῷ μεγέθει ἡ κίνησις· διὰ
[4, 17]	ἀριθμούμενον. ~καὶ ὥσπερ ἡ κίνησις	αἰεὶ	ἄλλη καὶ ἄλλη, καὶ ὁ
[4, 19]	εἴη. καὶ οὐχ ὑπολείψει δή·	αἰεὶ	γὰρ ἐν ἀρχῇ. τὸ δ'
[4, 12]	ἀλλὰ τῇ αἰσθήσει ἄδηλον. καὶ	αἰεὶ	δὴ ἐν παντὶ σώματι ἔχοντι
[4, 16]	κίνησις, τοσοῦτος καὶ ὁ χρόνος	αἰεὶ	δοκεῖ γεγονέναι. τὸ δὴ πρότερον
[4, 12]	μὴ συμπιλῆται, μεθίστασθαι ἢ κάτω	αἰεί,	εἰ κάτω ἡ φορὰ ὥσπερ
[4, 17]	ὡς τὸ αὐτὸ τὸ νῦν	αἰεί,	ἔστι δ' ὡς οὐ τὸ
[4, 19]	οὖν ὑπολείψει; ἢ οὔ, εἴπερ	αἰεὶ	ἔστι κίνησις; ἄλλος οὖν ἢ
[4, 19]	τῶν μὴ ὄντων, ὅσων τἀντικείμενα	αἰεὶ	ἔστιν, οἷον τὸ ἀσύμμετρον εἶναι
[4, 14]	ῥᾴδιον ἰδεῖν. εἰ μὲν γὰρ	αἰεὶ	ἕτερον καὶ ἕτερον, μηδὲν δ'
[4, 19]	δυνάμει. καὶ ᾗ μὲν τοιοῦτο,	αἰεὶ	ἕτερον τὸ νῦν, ᾗ δὲ
[4, 17]	διὰ τὸ κινεῖσθαι τὸ φερόμενον	αἰεὶ	ἕτερον. ὥσθ' ὁ χρόνος ἀριθμὸς
[4, 13]	ἢ κυμανεῖ ὁ οὐρανός, ἢ	αἰεὶ	ἴσον ὕδωρ ἐξ ἀέρος ἔσται
[4, 6]	τὰ δ' οὐκ ἐνδεχόμενα ἀλλ'	αἰεὶ	κατὰ συμβεβηκός, οἷον ἡ λευκότης
[4, 7]	πᾶσι κυρίως, ὅτι τὸ μὲν	αἰεὶ	μένει, τοῦ δὲ κύκλῳ τὸ
[4, 19]	ὑπάρχον· ὥστε φανερὸν ὅτι τὰ	αἰεὶ	ὄντα, ᾗ αἰεὶ ὄντα, οὐκ
[4, 19]	ὅτι τὰ αἰεὶ ὄντα, ᾗ	αἰεὶ	ὄντα, οὐκ ἔστιν ἐν χρόνῳ·
[4, 19]	οὐκ ἔστιν, ὅτι ἐναντίον τῷ	αἰεὶ	ὄντι. ὅσων δὲ τὸ ἐναντίον
[4, 19]	τοίνυν οὐδὲ τὸ σύμμετρον· διὸ	αἰεὶ	οὐκ ἔστιν, ὅτι ἐναντίον τῷ
[4, 19]	γραμμῶν (οὐ γὰρ ἡ αὐτὴ	αἰεὶ	στιγμὴ τῇ νοήσει· διαιρούντων γὰρ
[4, 19]	ὅσων δὲ τὸ ἐναντίον μὴ	αἰεί,	ταῦτα δὲ δύναται καὶ εἶναι
[4, 14]	δὲ ἀδύνατον. ἀλλὰ μὴν οὐδ'	αἰεὶ	τὸ αὐτὸ διαμένειν δυνατόν· οὐδενὸς
[4, 19]	τὸ νῦν, ᾗ δὲ συνδεῖ,	αἰεὶ	τὸ αὐτό, ὥσπερ ἐπὶ τῶν
[4, 19]	ἀλλ' οὐδὲ ταύτην ὁ χρόνος	ποιεῖ,	ἀλλὰ συμβαίνει ἐν χρόνῳ γίγνεσθαι
[4, 16]	πρότερον καὶ ὕστερον, ἀνάλογον τοῖς	ἐκεῖ.	ἀλλὰ μὴν καὶ ἐν χρόνῳ
[4, 4]	καὶ ταὐτόν. ἄλλον δὲ τρόπον	ἐκεῖ	τε λέγων τὸ μεταληπτικὸν καὶ
[4, 10]	ὁ τόπος, καὶ διὰ ταὐτά.	ἥκει	γὰρ δὴ ἡ κίνησις ἡ
[4, 19]	ἥξει νῦν, ὅτι τήμερον ἥξει·	ἥκει	νῦν, ὅτι ἦλθε τήμερον. τὰ
[4, 19]	καθάπερ καὶ λέγειν εἰώθαμεν ὅτι	κατατήκει	ὁ χρόνος, καὶ γηράσκει πάνθ'
[4, 19]	καὶ τελευτῇ. καὶ διὰ τοῦτο	δοκεῖ	ἀεὶ ἕτερος· οὐ γὰρ τοῦ
[4, 6]	λάβωμεν δὲ περὶ αὐτοῦ ὅσα	δοκεῖ	ἀληθῶς καθ' αὑτὸ ὑπάρχειν αὐτῷ.
[4, 11]	οὖν αἴτιον ἔσται τὸ κενόν;	δοκεῖ	γὰρ αἴτιον εἶναι κινήσεως τῆς
[4, 16]	τοσοῦτος καὶ ὁ χρόνος αἰεὶ	δοκεῖ	γεγονέναι. τὸ δὴ πρότερον καὶ
[4, 16]	τις, ἅμα καὶ κίνησίς τις	δοκεῖ	γεγονέναι. ὥστε ἤτοι κίνησις ἢ
[4, 4]	ταύτῃ δ' ἕτερος τῆς ὕλης.	δοκεῖ	δὲ ἀεὶ τὸ ὄν που
[4, 6]	ἑκάστου ὁ τόπος καὶ ἕκαστον,	δοκεῖ	δέ γε ἴσος εἶναι, τοιοῦτος
[4, 12]	γὰρ ἀὴρ ἔστιν τι, οὐ	δοκεῖ	δέ γε οὐδὲ τὸ ὕδωρ,
[4, 6]	σῶμα τὸ κινητὸν κατὰ φοράν.	δοκεῖ	δὲ μέγα τι εἶναι καὶ
[4, 8]	τὸ κενὸν τιθέασιν οἱ λέγοντες,	δοκεῖ	δὲ πλῆρες μὲν εἶναι, ὅταν
[4, 9]	δεῖ λαβεῖν τί σημαίνει τοὔνομα.	δοκεῖ	δὴ τὸ κενὸν τόπος εἶναι
[4, 2]	μὲν οὖν ἔστιν ὁ τόπος,	δοκεῖ	δῆλον εἶναι ἐκ τῆς ἀντιμεταστάσεως·
[4, 6]	ὕδωρ, τὸ μεταξὺ εἶναί τι	δοκεῖ	διάστημα, ὡς ὄν τι παρὰ
[4, 20]	κύκλος τις· τοῦτο δὲ πάλιν	δοκεῖ,	διότι τοιαύτης ἐστὶ φορᾶς μέτρον
[4, 11]	μὴ ὄν τι καὶ στέρησις	δοκεῖ	εἶναι) ἡ δὲ φύσει φορὰ
[4, 13]	βαρὺ καὶ τὸ σκληρὸν πυκνὰ	δοκεῖ	εἶναι, καὶ τἀναντία μανὰ τό
[4, 20]	καὶ διὰ τί ἐν παντὶ	δοκεῖ	εἶναι ὁ χρόνος, καὶ ἐν
[4, 7]	πρὸς ἡμᾶς τῆς κύκλῳ φορᾶς	δοκεῖ	εἶναι τὸ μὲν ἄνω τὸ
[4, 16]	ἐπεὶ λανθάνει ἕτερον ὄν, οὐ	δοκεῖ	εἶναι τὸ μεταξὺ χρόνος. εἰ
[4, 11]	κενὸν διὰ τὸ ὑπείκειν φέρεσθαι	δοκεῖ·	ἐν δὲ τῷ κενῷ πάντῃ
[4, 2]	καὶ μεταβαλλόντων ἕτερον πάντων εἶναι	δοκεῖ·	ἐν ᾧ γὰρ ἀὴρ ἔστι
[4, 7]	τὸ ἔσχατον· καὶ διὰ τοῦτο	δοκεῖ	ἐπίπεδόν τι εἶναι καὶ οἷον
[4, 6]	ἀλλὰ διὰ μὲν τὸ περιέχειν	δοκεῖ	ἡ μορφὴ εἶναι· ἐν ταὐτῷ
[4, 16]	διάνοιαν ἢ λάθωμεν μεταβάλλοντες, οὐ	δοκεῖ	ἡμῖν γεγονέναι χρόνος, καθάπερ οὐδὲ
[4, 16]	ὁριζόμενον τῷ νῦν χρόνος εἶναι	δοκεῖ·	καὶ ὑποκείσθω. ὅταν μὲν οὖν
[4, 20]	γὰρ ὁ χρόνος αὐτὸς εἶναι	δοκεῖ	κύκλος τις· τοῦτο δὲ πάλιν
[4, 15]	τὰ ἀδύνατα ἐπισκοπεῖν. ἐπεὶ δὲ	δοκεῖ	μάλιστα κίνησις εἶναι καὶ μεταβολή
[4, 4]	ἑκάστου εἶδός ἐστιν· ᾗ δὲ	δοκεῖ	ὁ τόπος εἶναι τὸ διάστημα
[4, 20]	φορὰ δ' ἔστιν. διὸ καὶ	δοκεῖ	ὁ χρόνος εἶναι ἡ τῆς
[4, 8]	ἔτι δὲ καὶ ἡ αὔξησις	δοκεῖ	πᾶσι γίγνεσθαι διὰ κενοῦ· τὴν
[4, 14]	μερῶν· ὁ δὲ χρόνος οὐ	δοκεῖ	συγκεῖσθαι ἐκ τῶν νῦν. ἔτι
[4, 10]	εἶναι· διὸ καὶ τὸ κενὸν	δοκεῖ	τι εἶναι, ὅτι καὶ ὁ
[4, 16]	τῇ ψυχῇ ἐνῇ, εὐθὺς ἅμα	δοκεῖ	τις γεγονέναι καὶ χρόνος. ἀλλὰ
[4, 4]	τόπος ἑκάστου ἐστί. καὶ γὰρ	δοκεῖ	τοιοῦτό τι εἶναι ὁ τόπος
[4, 6]	τόπος διὰ τοιαύτης τινὸς εἶναι	δοκεῖ	φαντασίας, πλὴν ἐκεῖνο μὲν διότι
[4, 16]	δὲ καὶ ὑστέρου τινός, οὐ	δοκεῖ	χρόνος γεγονέναι οὐδείς, ὅτι οὐδὲ
[4, 19]	ὅτι κατατήκει ὁ χρόνος, καὶ	γηράσκει	πάνθ' ὑπὸ τοῦ χρόνου, καὶ
[4, 5]	ἀγαθῷ καὶ ὅλως ἐν τῷ	τέλει·	τοῦτο δ' ἐστὶ τὸ οὗ
[4, 5]	τῇ ὕλῃ. ἔτι ὡς ἐν	βασιλεῖ	τὰ τῶν Ἑλλήνων καὶ ὅλως
[4, 4]	ἔσται ὁ τόπος ἐν τόπῳ·	μεταβάλλει	γὰρ ἅμα τῷ πράγματι καὶ
[4, 6]	τόπον, ὅτι ἐν ᾧ ὑπάρχουσι	μεταβάλλει.	ἐπεὶ δὲ λέγομεν εἶναι ὡς
[4, 6]	ἐν τῇ αὐξήσει καὶ φθίσει	μεταβάλλει,	καὶ ὃ πρότερον ἦν ἐνταῦθα,
[4, 7]	ὅλον, ἅμα τὸν τόπον οὐ	μεταβάλλει,	κύκλῳ δὲ κινεῖται τῶν μορίων
[4, 11]	φέρεται, διὰ τοῦ κενοῦ παντὸς	ὑπερβάλλει	λόγου. ἔστω γὰρ τὸ Ζ
[4, 14]	τὰ μὲν γέγονε τὰ δὲ	μέλλει,	ἔστι δ' οὐδέν, ὄντος μεριστοῦ.
[4, 14]	καὶ οὐκ ἔστιν, τὸ δὲ	μέλλει	καὶ οὔπω ἔστιν. ἐκ δὲ
[4, 19]	ἐγγὺς ὁ χρόνος ἐν ᾧ	μέλλει)	καὶ τοῦ παρεληλυθότος χρόνου τὸ
[4, 7]	τις ἐκείνου· τὸ γὰρ ὕδωρ	δυνάμει	ἀήρ ἐστιν, ὁ δ' ἀὴρ
[4, 2]	διαφέροντα μόνον ἀλλὰ καὶ τῇ	δυνάμει.	δηλοῖ δὲ καὶ τὰ μαθηματικά·
[4, 13]	οὔτ' ἐν τῷ μανῷ, οὔτε	δυνάμει,	εἰ μή τις βούλεται πάντως
[4, 13]	ἄλλο ἐγένετο, ἀλλ' ὃ ἦν	δυνάμει,	ἐνεργείᾳ ἐγένετο, καὶ πάλιν ὕδωρ
[4, 13]	τῆς ὕλης ἐπεκτείνεται, ἀλλ' ὅτι	δυνάμει	ἐστὶν ὕλη ἀμφοῖν· ὥστ' ἐστὶ
[4, 19]	στιγμῆς μενούσης φανερόν. διαιρεῖ δὲ	δυνάμει.	καὶ ᾗ μὲν τοιοῦτο, αἰεὶ
[4, 13]	τῶν φυσικῶν ἐναντιώσεων, καὶ ἐκ	δυνάμει	ὄντος ἐνεργείᾳ ὂν γίγνεται, καὶ
[4, 13]	καὶ ἐξ ἐλάττονος μείζων, ἡ	δυνάμει	οὖσα ὕλη γίγνεται ἄμφω. ὥσπερ
[4, 13]	ψυχρὸν ἡ αὐτή, ὅτι ἦν	δυνάμει,	οὕτω καὶ ἐκ θερμοῦ μᾶλλον
[4, 7]	γὰρ ἄμφω, ἀλλὰ τὸ μὲν	δυνάμει	τὸ δ' ἐντελεχείᾳ) ἔχοι ἂν
[4, 7]	ἀήρ ἐστιν, ὁ δ' ἀὴρ	δυνάμει	ὕδωρ ἄλλον τρόπον. διοριστέον δὲ
[4, 19]	οὐ γὰρ πᾶν τὸ ἀκίνητον	ἠρεμεῖ,	ἀλλὰ τὸ ἐστερημένον κινήσεως πεφυκὸς
[4, 19]	ὥστε ὅσα μήτε κινεῖται μήτ'	ἠρεμεῖ,	οὐκ ἔστιν ἐν χρόνῳ· τὸ
[4, 17]	χρόνος, ἀλλὰ συμβέβηκεν· ᾗ δ'	ἀριθμεῖ,	ἀριθμός τὰ μὲν γὰρ πέρατα
[4, 20]	πάντα τῷ χρόνῳ κρίνεται, καὶ	λαμβάνει	τελευτὴν καὶ ἀρχὴν ὥσπερ ἂν
[4, 13]	εἰς ἔλαττον οὐκ ἄλλο τι	λαμβάνει	τὸ κοῖλον, ἀλλ' ὃ ἦν
[4, 8]	χωριστὸν οὔτε ἐνεργείᾳ ὄν, ὃ	διαλαμβάνει	τὸ πᾶν σῶμα ὥστε εἶναι
[4, 16]	ἦν χρόνος, οὕτως καὶ ἐπεὶ	λανθάνει	ἕτερον ὄν, οὐ δοκεῖ εἶναι
[4, 13]	ἔσται πύκνωσις καὶ μάνωσις, ἢ	κυμανεῖ	ὁ οὐρανός, ἢ αἰεὶ ἴσον
[4, 13]	ὅλως κίνησις οὐκ ἔσται, ἢ	κυμανεῖ	τὸ ὅλον, ὥσπερ ἔφη Ξοῦθος,
[4, 5]	ζῴῳ καὶ ὅλως εἶδος ἐν	γένει.	ἄλλον δὲ ὡς τὸ γένος
[4, 20]	ἀριθμεῖται δ' ἕκαστον ἑνί τινι	συγγενεῖ,	μονάδες μονάδι, ἵπποι δ' ἵππῳ,
[4, 7]	παθητικὰ καὶ ποιητικὰ ἀλλήλων) καὶ	μένει	δὴ φύσει πᾶν ἐν τῷ
[4, 11]	γὰρ οἰσθήσεται τὸ ἐντεθὲν ἢ	μενεῖ;	καὶ περὶ τοῦ ἄνω καὶ
[4, 7]	κυρίως, ὅτι τὸ μὲν αἰεὶ	μένει,	τοῦ δὲ κύκλῳ τὸ ἔσχατον
[4, 7]	κύκλῳ τὸ ἔσχατον ὡσαύτως ἔχον	μένει.	ὥστ' ἐπεὶ τὸ μὲν κοῦφον
[4, 14]	πότερον ἓν καὶ ταὐτὸν ἀεὶ	διαμένει	ἢ ἄλλο καὶ ἄλλο, οὐ
[4, 9]	εἴπομεν καὶ πρότερον, ἐκ συλλογισμοῦ	συμβαίνει.	ἄτοπον δὲ εἰ ἡ στιγμὴ
[4, 13]	τι κενόν, ἧττον μὲν ἀδύνατον,	συμβαίνει	δὲ πρῶτον μὲν οὐ πάσης
[4, 11]	μὴ τόπος, οὐδὲ κενὸν ἔσται.	συμβαίνει	δὲ τοῖς λέγουσιν εἶναι κενὸν
[4, 19]	ταύτην ὁ χρόνος ποιεῖ, ἀλλὰ	συμβαίνει	ἐν χρόνῳ γίγνεσθαι καὶ ταύτην
[4, 16]	μὴ οἴεσθαι εἶναι χρόνον τότε	συμβαίνει	ἡμῖν, ὅταν μὴ ὁρίσωμεν μηδεμίαν
[4, 11]	διαφέρουσι δι' ὧν φέρονται, ταῦτα	συμβαίνει,	κατὰ δὲ τὴν τῶν φερομένων
[4, 11]	ἐν τῷ κενῷ; οὐ γὰρ	συμβαίνει,	ὅταν ὅλον τεθῇ ὡς ἐν
[4, 9]	ἂν ἔχῃ βάρος ἢ κουφότητα.	συμβαίνει	οὖν ἐκ συλλογισμοῦ τοῦτο εἶναι
[4, 18]	ἀλλ' ὁ ἀριθμούμενος, οὗτος δὲ	συμβαίνει	πρότερον καὶ ὕστερον ἀεὶ ἕτερος·
[4, 11]	μὲν οὖν εἰ ἔστι κενόν,	συμβαίνει	τοὐναντίον ἢ δι' ὃ κατασκευάζουσιν
[4, 20]	τοῦτο καὶ τὸ εἰωθὸς λέγεσθαι	συμβαίνει·	φασὶν γὰρ κύκλον εἶναι τὰ
[4, 19]	ἐν ἀριθμῷ ἐστιν. τοῦτο δὲ	σημαίνει	ἤτοι ὡς μέρος ἀριθμοῦ καὶ
[4, 9]	ποτέρως ἔχει δεῖ λαβεῖν τί	σημαίνει	τοὔνομα. δοκεῖ δὴ τὸ κενὸν
[4, 3]	πραγμάτων οὔθ' ὡς τέλος, οὔτε	κινεῖ	τὰ ὄντα. ἔτι δὲ καὶ
[4, 13]	τε κοῦφον καὶ τὸ μαλακόν·	διαφωνεῖ	δὲ τὸ βαρὺ καὶ τὸ
[4, 12]	φανερὸν ὅτι τοῦτο ὁ κύβος	ἕξει	καὶ μεθιστάμενος, ὃ καὶ τὰ
[4, 11]	τοῦ ἐφ' οὗ Ε, τοῦτον	ἕξει	τὸν λόγον τὸ κενὸν πρὸς
[4, 12]	μήτε βαρὺ μήτε κοῦφον εἴη,	καθέξει	τὸ ἴσον κενὸν καὶ ἐν
[4, 19]	γὰρ χρόνος τις πλείων, ὃς	ὑπερέξει	τοῦ τε εἶναι αὐτῶν καὶ
[4, 19]	ᾖ. ἥξει νῦν, ὅτι τήμερον	ἥξει·	ἥκει νῦν, ὅτι ἦλθε τήμερον.
[4, 19]	χρόνος ὁ τούτου ἐγγὺς ᾖ.	ἥξει	νῦν, ὅτι τήμερον ἥξει· ἥκει
[4, 16]	ἀριθμὸς ἄρα τις ὁ χρόνος.	ἐπεὶ	δ' ἀριθμός ἐστι διχῶς (καὶ
[4, 19]	ἢ ὅτι ἔστιν αὐτοῦ ἀριθμός.	ἐπεὶ	δ' ἀριθμὸς ὁ χρόνος, τὸ
[4, 16]	ἐνταῦθα μὲν δὴ τῇ θέσει·	ἐπεὶ	δ' ἐν τῷ μεγέθει ἔστι
[4, 20]	ὁ τῶν ἴσων καὶ ἅμα.	ἐπεὶ	δ' ἔστι φορὰ καὶ ταύτης
[4, 19]	τὴν κίνησιν, ἂν ὁ χρόνος.	~ἐπεὶ	δ' ἐστὶν ὁ χρόνος μέτρον
[4, 19]	ὡς οὐκ ὄντα ἐν χρόνῳ.	ἐπεὶ	δ' ἐστὶν ὁ χρόνος μέτρον
[4, 15]	περὶ αὐτοῦ τὰ ἀδύνατα ἐπισκοπεῖν.	ἐπεὶ	δὲ δοκεῖ μάλιστα κίνησις εἶναι
[4, 19]	κινήσει ὄντι εἶναι τότε κίνησιν.	ἐπεὶ	δέ ἐστιν ὡς ἐν ἀριθμῷ
[4, 13]	ἀκίνητον· ἀσύμβλητα γὰρ τὰ τάχη.	ἐπεὶ	δὲ κενὸν μὲν οὔ φαμεν
[4, 6]	ὅτι ἐν ᾧ ὑπάρχουσι μεταβάλλει.	ἐπεὶ	δὲ λέγομεν εἶναι ὡς ἐν
[4, 10]	δὲ κενὸν ζητοῦσιν ὡς χωριστόν.	~ἐπεὶ	δὲ περὶ τόπου διώρισται, καὶ
[4, 16]	τῆς κινήσεώς τι εἶναι αὐτόν.	ἐπεὶ	δὲ τὸ κινούμενον κινεῖται ἔκ
[4, 4]	καὶ εἰ ἔστιν, ἀπορεῖν ἀναγκαῖον.	~Ἐπεὶ	δὲ τὸ μὲν καθ' αὑτὸ
[4, 19]	εἰ δὲ μή, οὐκ ἔσται.	ἐπεὶ	δὲ τὸ νῦν τελευτὴ καὶ
[4, 16]	χρόνος ἐστί, φανερόν· ληπτέον δέ,	ἐπεὶ	ζητοῦμεν τί ἐστιν ὁ χρόνος,
[4, 16]	ἂν ἦν χρόνος, οὕτως καὶ	ἐπεὶ	λανθάνει ἕτερον ὄν, οὐ δοκεῖ
[4, 5]	ἰέναι. ἐκεῖνο δὲ φανερόν, ὅτι	ἐπεὶ	οὐδὲν τὸ ἀγγεῖον τοῦ ἐν
[4, 16]	κινήσεώς τί ἐστιν ὁ χρόνος.	ἐπεὶ	οὖν οὐ κίνησις, ἀνάγκη τῆς
[4, 20]	παρήκοντος καὶ τοῦ μέλλοντος· ὥστ'	ἐπεὶ	τὰ νῦν ἐν χρόνῳ, καὶ
[4, 7]	ἔσχατον ὡσαύτως ἔχον μένει. ὥστ'	ἐπεὶ	τὸ μὲν κοῦφον τὸ ἄνω
[4, 20]	ὕστερον δὲ τὸ πορρώτερον. ὥστε	ἐπεὶ	τὸ μὲν πρότερον ἐν χρόνῳ,
[4, 12]	τόπου καὶ τῷ τοῦ κενοῦ	μέρει	ἴσῳ ἑαυτῷ. τί οὖν διοίσει
[4, 13]	συνεχές, οὕτω τὸ κενὸν ἄνω	φέρει.	καίτοι πῶς οἷόν τε φορὰν
[4, 20]	δὴ ὁ αὐτός (οὐ γὰρ	διαφέρει	ἀριθμοῦ διαφορᾷ ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν)
[4, 20]	ταὐτὸ γὰρ λέγεται οὗ μὴ	διαφέρει	διαφορᾷ, ἀλλ' οὐχὶ οὗ διαφέρει,
[4, 20]	διαφέρει διαφορᾷ, ἀλλ' οὐχὶ οὗ	διαφέρει,	οἷον τρίγωνον τριγώνου τριγώνου> διαφορᾷ
[4, 20]	αὐτή· ἐφ' ὧν γὰρ λέγεται,	διαφέρει·	τὰ μὲν γὰρ κύνες, τὰ
[4, 12]	ὥστ' εἰ τοῦ τόπου μηδὲν	διαφέρει,	τί δεῖ ποιεῖν τόπον τοῖς
[4, 20]	οἷον τρίγωνον τριγώνου τριγώνου> διαφορᾷ	διαφέρει·	τοιγαροῦν ἕτερα τρίγωνα· σχήματος δὲ
[4, 19]	ἐπὶ τῆς στιγμῆς μενούσης φανερόν.	διαιρεῖ	δὲ δυνάμει. καὶ ᾗ μὲν
[4, 11]	τὸ μεῖζον· ἢ γὰρ σχήματι	διαιρεῖ,	ἢ ῥοπῇ ἣν ἔχει τὸ
[4, 11]	πλήρεσιν ἐξ ἀνάγκης· θᾶττον γὰρ	διαιρεῖ	τῇ ἰσχύϊ τὸ μεῖζον· ἢ
[4, 5]	πρώτως, δῆλον· ὃ δὲ Ζήνων	ἠπόρει,	ὅτι εἰ ὁ τόπος ἐστί
[4, 5]	δ' οἶνος ἐνέσται ἐν τῷ	ἀμφορεῖ	οὐχ ᾗ αὐτὸς ἀμφορεὺς ἀλλ'
[4, 19]	μέτρον κινήσεως καὶ τοῦ κινεῖσθαι,	μετρεῖ	δ' οὗτος τὴν κίνησιν τῷ
[4, 19]	καὶ τὸ εἶναι τῆς κινήσεως	μετρεῖ,	καὶ τοῦτ' ἔστιν αὐτῇ τὸ
[4, 14]	τὸ δὲ νῦν οὐ μέρος·	μετρεῖ	τε γὰρ τὸ μέρος, καὶ
[4, 19]	δῆλον ὅτι ὧν τὸ εἶναι	μετρεῖ,	τούτοις ἅπασιν ἔσται τὸ εἶναι
[4, 2]	τὰ γεηρά, ὡς οὐ τῇ	θέσει	διαφέροντα μόνον ἀλλὰ καὶ τῇ
[4, 16]	ἐστιν. ἐνταῦθα μὲν δὴ τῇ	θέσει·	ἐπεὶ δ' ἐν τῷ μεγέθει
[4, 20]	οὔ, ἀλλ' ἐν τῇ αὐτῇ	διαιρέσει	καὶ μιᾷ. σχῆμα γὰρ τὸ
[4, 5]	τε λόγῳ δῆλον ὅτι ἀδύνατον·	δεήσει	γὰρ ἀμφότερα ἑκάτερον ὑπάρχειν, οἷον
[4, 12]	καὶ ἐν ἀέρι· ἀλλὰ τῇ	αἰσθήσει	ἄδηλον. καὶ αἰεὶ δὴ ἐν
[4, 6]	ὕδατος καὶ τοῦ ἀέρος ταὐτὸ	ποιήσει	τὰ μόρια πάντα ἐν τῷ
[4, 11]	ἐνταῦθα ἢ ἐνταῦθα; ὥστε ἢ	ἠρεμήσει	ἢ εἰς ἄπειρον ἀνάγκη φέρεσθαι,
[4, 16]	προτέρου καὶ ὑστέρου ἐν τῇ	κινήσει	αἴσθησιν λάβωμεν. ὁρίζομεν δὲ τῷ
[4, 20]	καὶ ὁ χρόνος ταύτῃ τῇ	κινήσει.	διὰ δὲ τοῦτο καὶ τὸ
[4, 19]	ἔστιν, ὥσπερ οὐδὲ τὸ ἐν	κινήσει	εἶναι οὐδὲ τὸ ἐν τόπῳ
[4, 16]	καὶ ὕστερον, ἀνάγκη καὶ ἐν	κινήσει	εἶναι τὸ πρότερον καὶ ὕστερον,
[4, 20]	δὲ πρότερον καὶ ὕστερον ἐν	κινήσει	ἐστίν· χρόνος δὲ ταῦτ' ἐστὶν
[4, 16]	πρότερον καὶ ὕστερον ἐν τῇ	κινήσει	ἢ ὡς τὸ αὐτὸ μὲν
[4, 17]	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον ἐν	κινήσει,	ᾗ δ' ἀριθμητὸν τὸ πρότερον
[4, 20]	ὥσπερ εἴπομεν, ὅ τε χρόνος	κινήσει	καὶ ἡ κινήσις χρόνῳ (τοῦτο
[4, 18]	μετροῦμεν καὶ τὸ μέγεθος τῇ.	κινήσει	καὶ τὴν κίνησιν τῷ μεγέθει·
[4, 18]	πολὺν καὶ ὀλίγον χρόνον τῇ	κινήσει	μετροῦντες, καθάπερ καὶ τῷ ἀριθμητῷ
[4, 18]	μεγέθει ἡ κίνησις, τῇ δὲ	κινήσει	ὁ χρόνος, τῷ καὶ ποσὰ
[4, 16]	πρότερον καὶ ὕστερον ἐν τῇ	κινήσει	ὃ μέν ποτε ὂν κίνησις
[4, 19]	οὐ γὰρ ὥσπερ τὸ ἐν	κινήσει	ὂν ἀνάγκη κινεῖσθαι, οὕτω καὶ
[4, 19]	κἀκεῖνο ἔστιν, καὶ τῷ ἐν	κινήσει	ὄντι εἶναι τότε κίνησιν. ἐπεὶ
[4, 6]	ἐν τόπῳ, ὅτι ἀεὶ ἐν	κινήσει.	ταύτης δὲ τὸ μὲν φορά,
[4, 17]	καὶ ὕστερόν ἐστι τὸ ἐν	κινήσει)	τὸ δ' εἶναι ἕτερον (ᾗ
[4, 19]	τὸ ὅλον) καὶ ἔστιν τῇ	κινήσει	τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι τὸ
[4, 20]	ἐν χρόνῳ, πάσῃ δ' ἀκολουθεῖ	κινήσει	τὸ πρότερον, φανερὸν ὅτι πᾶσα
[4, 18]	χρόνῳ μετροῦμεν, ἀλλὰ καὶ τῇ	κινήσει	τὸν χρόνον διὰ τὸ ὁρίζεσθαι
[4, 18]	χρόνῳ τὴν κίνησιν, τῇ δὲ	κινήσει	τὸν χρόνον μετροῦμεν. καὶ τοῦτ'
[4, 17]	νῦν, ὥσπερ ὁ χρόνος τῇ	κινήσει	(τῷ γὰρ φερομένῳ γνωρίζομεν τὸ
[4, 6]	φθίσις· καὶ γὰρ ἐν τῇ	αὐξήσει	καὶ φθίσει μεταβάλλει, καὶ ὃ
[4, 19]	ἡ αὐτὴ αἰεὶ στιγμὴ τῇ	νοήσει·	διαιρούντων γὰρ ἄλλη καὶ ἄλλη·
[4, 19]	εἰ ἐν χρόνῳ, ὑπὸ χρόνου.	μετρήσει	δ' ὁ χρόνος τὸ κινούμενον
[4, 19]	ἠρεμοῦν· τὴν γὰρ κίνησιν αὐτῶν	μετρήσει	καὶ τὴν ἠρεμίαν, πόση τις.
[4, 19]	τῷ ὁρίσαι τι μέγεθος ὃ	ἀναμετρήσει	τὸ ὅλον) καὶ ἔστιν τῇ
[4, 19]	τῷ ὁρίσαι τινὰ κίνησιν ἣ	καταμετρήσει	τὴν ὅλην (ὥσπερ καὶ τὸ
[4, 6]	γὰρ ἐν τῇ αὐξήσει καὶ	φθίσει	μεταβάλλει, καὶ ὃ πρότερον ἦν
[4, 12]	μέρει ἴσῳ ἑαυτῷ. τί οὖν	διοίσει	τὸ τοῦ κύβου σῶμα τοῦ
[4, 11]	περὶ τοῦ κενοῦ ὁ αὐτὸς	ἁρμόσει	λόγος εἰκότως· τὸ γὰρ κενὸν
[4, 3]	λοιπῶν περάτων· ὁ γὰρ αὐτὸς	ἁρμόσει	λόγος· ὅπου γὰρ ἦν πρότερον
[4, 11]	ἔσται κινήσεων οὐδεμία. ἀλλὰ μὴν	φύσει	γε πῶς ἔσται μηδεμιᾶς οὔσης
[4, 11]	φύσει φορὰ διάφορος, ὥστε ἔσται	φύσει	διάφορα. ἢ οὖν οὐκ ἔστι
[4, 2]	καὶ ὄπισθεν) ἐν δὲ τῇ	φύσει	διώρισται χωρὶς ἕκαστον. οὐ γὰρ
[4, 19]	μικρότητα ἐκστάν· μεταβολὴ δὲ πᾶσα	φύσει	ἐκστατικόν. ἐν δὲ τῷ χρόνῳ
[4, 6]	ἄνω καὶ κάτω, καὶ φέρεσθαι	φύσει	καὶ μένειν ἐν τοῖς οἰκείοις
[4, 11]	φορά τις τῶν ἁπλῶν σωμάτων	φύσει,	οἷον τῷ πυρὶ μὲν ἄνω
[4, 11]	διάφορα. ἢ οὖν οὐκ ἔστι	φύσει	οὐδαμοῦ οὐδενὶ φορά, ἢ εἰ
[4, 7]	ποιητικὰ ἀλλήλων) καὶ μένει δὴ	φύσει	πᾶν ἐν τῷ οἰκείῳ τόπῳ
[4, 7]	κοῦφον τὸ ἄνω φερόμενόν ἐστι	φύσει,	τὸ δὲ βαρὺ τὸ κάτω,
[4, 2]	λεγόμενα διὰ θέσιν, οὐκ ἔχοντα	φύσει	τούτων ἕκαστον. ἔτι οἱ τὸ
[4, 11]	στέρησις δοκεῖ εἶναι) ἡ δὲ	φύσει	φορὰ διάφορος, ὥστε ἔσται φύσει
[4, 10]	μόνον εἰσιόντος τινὸς ἀλλὰ καὶ	ἀλλοιώσει,	οἷον εἰ ἐξ ὕδατος γίγνοιτο
[4, 3]	ἔσται. ἡ γὰρ Ζήνωνος ἀπορία	ζητεῖ	τινὰ λόγον· εἰ γὰρ πᾶν
[4, 6]	τοῦ περιέχοντος σώματος καθ' ὃ	συνάπτει	τῷ περιεχομένῳ> λέγω δὲ τὸ
[4, 6]	οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ τὸ τυχὸν	ἐμπίπτει	σῶμα τῶν μεθισταμένων καὶ ἅπτεσθαι
[4, 5]	λύειν οὐ χαλεπόν· οὐδὲ γὰρ	κωλύει	ἐν ἄλλῳ εἶναι τὸν πρῶτον
[4, 11]	τοῦ Η, ἀντεστραμμένως δίεισι τῷ	τάχει	ἐν τῷ τοσούτῳ ὅσον τὸ
[4, 3]	αὐτῷ φθειρομένων. ~οὐ μὴν ἀλλ'	ἔχει	γε ἀπορίαν, εἰ ἔστι, τί
[4, 1]	τόπον ἐστίν, ἣν καλοῦμεν φοράν.	ἔχει	δὲ πολλὰς ἀπορίας τί ποτ'
[4, 9]	ἐστιν. ~Πρὸς δὲ τὸ ποτέρως	ἔχει	δεῖ λαβεῖν τί σημαίνει τοὔνομα.
[4, 2]	τὴν θέσιν τὴν πρὸς ἡμᾶς	ἔχει	δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ ὡς τὰ
[4, 14]	περὶ χρόνου· πρῶτον δὲ καλῶς	ἔχει	διαπορῆσαι περὶ αὐτοῦ καὶ διὰ
[4, 11]	κινηθήσεται· ᾗ γὰρ κενόν, οὐκ	ἔχει	διαφοράν. ἔπειθ' ὅτι πᾶσα κίνησις
[4, 5]	εἴδει ταῦτα, καὶ ἄλλην φύσιν	ἔχει	ἑκάτερον καὶ δύναμιν, ἥ τ'
[4, 16]	ὁ χρόνος ἀλλ' ᾗ ἀριθμὸν	ἔχει	ἡ κίνησις. σημεῖον δέ· τὸ
[4, 4]	ἄλλως τε γὰρ τὴν ἀκροτάτην	ἔχει	θέαν, καὶ χωρὶς ἀλλήλων οὐ
[4, 11]	δυοῖν, τοῦ δὲ μηδενὸς οὐκέτι	ἔχει	λόγον ᾧ ὑπερέχει· ἀνάγκη γὰρ
[4, 11]	οἰσθήσεται. τὸ δὲ κενὸν οὐδένα	ἔχει	λόγον ᾧ ὑπερέχεται ὑπὸ τοῦ
[4, 11]	Ζ ταύτην τὴν ἀναλογίαν ἣν	ἔχει	ὁ χρόνος ἐφ' ᾧ Ε
[4, 20]	δ' ἐπισκέψεως καὶ πῶς ποτε	ἔχει	ὁ χρόνος πρὸς τὴν ψυχήν,
[4, 7]	ἀέρος. οὕτω δὲ καὶ ἀὴρ	ἔχει	πρὸς ὕδωρ· οἷον ὕλη γάρ,
[4, 7]	καὶ ἄνω καὶ κάτω, ὅσα	ἔχει	πύκνωσιν καὶ μάνωσιν. ὥσπερ δ'
[4, 3]	τῶν ἀσωμάτων· μέγεθος μὲν γὰρ	ἔχει,	σῶμα δ' οὐδέν· ἔστι δὲ
[4, 8]	περὶ τόπου· καὶ γὰρ παραπλησίαν	ἔχει	τήν τε ἀπιστίαν καὶ τὴν
[4, 2]	ὁ τόπος, ἀλλ' ὅτι καὶ	ἔχει	τινὰ δύναμιν. φέρεται γὰρ ἕκαστον
[4, 11]	σχήματι διαιρεῖ, ἢ ῥοπῇ ἣν	ἔχει	τὸ φερόμενον ἢ τὸ ἀφεθέν.
[4, 12]	μὴν καὶ ὁ κύβος γε	ἔχει	τοσοῦτον μέγεθος, ὅσον κατέχει κενόν·
[4, 3]	αὐτοῦ πρῶτον. διαστήματα μὲν οὖν	ἔχει	τρία, μῆκος καὶ πλάτος καὶ
[4, 12]	καὶ τὰ ἄλλα σώματα πάντ'	ἔχει.	ὥστ' εἰ τοῦ τόπου μηδὲν
[4, 7]	πάντα· ἐπὶ τῷ κύκλῳ γὰρ	περιέχει	ἄλλο ἄλλο. διὸ κινεῖται μὲν
[4, 19]	τῶν μελλόντων τι, ἐφ' ὁπότερα	περιέχει·	καὶ εἰ ἐπ' ἄμφω, ἀμφότερα
[4, 19]	καὶ ἔσται} ὅσα δὲ μὴ	περιέχει	μηδαμῇ, οὔτε ἦν οὔτε ἔστιν
[4, 6]	οὔτε χωριστὴ τοῦ πράγματος οὔτε	περιέχει,	ὁ δὲ τόπος ἄμφω. εἰ
[4, 19]	δὲ μὴ ὄντων ὅσα μὲν	περιέχει	ὁ χρόνος, τὰ μὲν ἦν,
[4, 4]	ἐν τῷδε τῷ τόπῳ, ὃς	περιέχει	οὐδὲν πλέον ἢ σέ) εἰ
[4, 7]	παρὰ τοῦτο ἐν ᾧ, ὃ	περιέχει·	παρὰ δὲ τὸ πᾶν καὶ
[4, 7]	ἐστίν, εἴ γε μηδὲν αὐτὸν	περιέχει	σῶμα· ἐφ' ᾧ δὲ κινεῖται,
[4, 4]	ἔστι τὸ εἶδος· ᾗ δὲ	περιέχει,	ταύτῃ δ' ἕτερος τῆς ὕλης.
[4, 14]	ἄλλο μέρος ἅμα (ὃ μὴ	περιέχει,	τὸ δὲ περιέχεται, ὥσπερ ὁ
[4, 19]	ἐστιν συνέχεια χρόνου, ὥσπερ ἐλέχθη·	συνέχει	γὰρ τὸν χρόνον τὸν παρεληλυθότα
[4, 17]	καὶ γὰρ ἡ στιγμὴ καὶ	συνέχει	τὸ μῆκος καὶ ὁρίζει· ἔστι
[4, 6]	σκοποίη καὶ μὴ κεχωρισμένῳ ἀλλὰ	συνεχεῖ.	ὥσπερ γὰρ εἰ ἀλλοιοῦται, ἔστι
[4, 11]	μηδενὸς οὐκέτι ἔχει λόγον ᾧ	ὑπερέχει·	ἀνάγκη γὰρ τὸ ὑπερέχον διαιρεῖσθαι
[4, 11]	οὐδέν. διὸ οὐδὲ γραμμὴ στιγμῆς	ὑπερέχει,	εἰ μὴ σύγκειται ἐκ στιγμῶν.
[4, 11]	γὰρ τὰ τέτταρα τῶν τριῶν	ὑπερέχει	ἑνί, πλείονι δὲ τοῖν δυοῖν,
[4, 11]	ἔσται τὰ τέτταρα ὅσῳ τε	ὑπερέχει	καὶ οὐδέν. διὸ οὐδὲ γραμμὴ
[4, 11]	Ζ σῶμα τοῦ Δ, ὅσῳ	ὑπερέχει	τὸ Ε τοῦ Η, ἀντεστραμμένως
[4, 12]	γε ἔχει τοσοῦτον μέγεθος, ὅσον	κατέχει	κενόν· ὃ εἰ καὶ θερμὸν
[4, 2]	τοῦτον ἄλλο τι τῶν σωμάτων	κατέχει·	τοῦτο δὴ τῶν ἐγγιγνομένων καὶ
[4, 3]	τὸν τόπον; οὐδεμία γὰρ αὐτῷ	ὑπάρχει	αἰτία τῶν τεττάρων· οὔτε γὰρ
[4, 11]	δὲ τῷ κενῷ οὐδὲν τούτων	ὑπάρχει,	οὐδ' ἔσται φέρεσθαι ἀλλ' ἢ
[4, 19]	τόπῳ ὑπὸ τοῦ τόπου. καὶ	πάσχει	δή τι ὑπὸ τοῦ χρόνου,
[4, 19]	σημεῖον δὲ τούτου ὅτι οὐδὲ	πάσχει	οὐδὲν ὑπὸ τοῦ χρόνου ὡς
[4, 20]	τῶν περὶ αὐτὸν οἰκείων τῇ	σκέψει	εἴρηται.
[4, 19]	τἀναντία ἂν εἴη. καὶ οὐχ	ὑπολείψει	δή· αἰεὶ γὰρ ἐν ἀρχῇ.
[4, 19]	εἴη χρόνος πεπερασμένος. ἆρ' οὖν	ὑπολείψει;	ἢ οὔ, εἴπερ αἰεὶ ἔστι
[4, 17]	τοῦτο δὴ τῷ ἄλλοθι καὶ	ἄλλοθι	εἶναι ἕτερον· τῷ δὲ φερομένῳ
[4, 17]	ἀγορᾷ. καὶ τοῦτο δὴ τῷ	ἄλλοθι	καὶ ἄλλοθι εἶναι ἕτερον· τῷ
[4, 17]	τῶν ἵππων, ἡ δεκάς, καὶ	ἄλλοθι.	~ὅτι μὲν τοίνυν ὁ χρόνος
[4, 13]	τὸ ἔσχατον κυμαίνειν ποιεῖν, ἢ	ἄλλοθί	που ἴσον μεταβάλλειν ἐξ ἀέρος
[4, 18]	ἀριθμητῷ τὸν ἀριθμόν, οἷον τῷ	ἑνὶ	ἵππῳ τὸν τῶν ἵππων ἀριθμόν.
[4, 18]	πλῆθος γνωρίζομεν, πάλιν δὲ τῷ	ἑνὶ	ἵππῳ τὸν τῶν ἵππων ἀριθμὸν
[4, 16]	ὁρίσωμεν μηδεμίαν μεταβολήν, ἀλλ' ἐν	ἑνὶ	καὶ ἀδιαιρέτῳ φαίνηται ἡ ψυχὴ
[4, 11]	τὰ τέτταρα τῶν τριῶν ὑπερέχει	ἑνί,	πλείονι δὲ τοῖν δυοῖν, καὶ
[4, 20]	ἡ κύκλῳ, ἀριθμεῖται δ' ἕκαστον	ἑνί	τινι συγγενεῖ, μονάδες μονάδι, ἵπποι
[4, 14]	ἐν τῷ αὐτῷ εἶναι καὶ	ἑνὶ	{τῷ} νῦν ἐστιν, εἰ τά
[4, 11]	οὖν οὐκ ἔστι φύσει οὐδαμοῦ	οὐδενὶ	φορά, ἢ εἰ τοῦτ' ἔστιν,
[4, 13]	αὐτὴ οὖσα ἢ ἄλλη, ἐν	οὐθενὶ	ἐγγέγονε τὸ κυρτὸν ὃ ἦν
[4, 5]	ὁ τόπος ἐστί τι, ἔν	τινι	ἔσται, λύειν οὐ χαλεπόν· οὐδὲ
[4, 19]	ὥσπερ καὶ τἆλλα ὅσα ἔν	τινί	ἐστιν, οἷον τὰ ἐν τόπῳ
[4, 11]	εἰ δίεισι καὶ κινηθήσεται ἐν	τινὶ	μὲν χρόνῳ, τῷ ἐφ' οὗ
[4, 19]	εἰ γὰρ ἔσται τὸ ἔν	τινι	οὕτω, πάντα τὰ πράγματα ἐν
[4, 20]	κύκλῳ, ἀριθμεῖται δ' ἕκαστον ἑνί	τινι	συγγενεῖ, μονάδες μονάδι, ἵπποι δ'
[4, 7]	οὔ που ὅλος οὐδ' ἔν	τινι	τόπῳ ἐστίν, εἴ γε μηδὲν
[4, 20]	δὲ> καὶ ὁ χρόνος χρόνῳ	τινὶ	ὡρισμένῳ, μετρεῖται δ' ὥσπερ εἴπομεν,
[4, 11]	τέτταρα τῶν τριῶν ὑπερέχει ἑνί,	πλείονι	δὲ τοῖν δυοῖν, καὶ ἔτι
[4, 11]	δὲ τοῖν δυοῖν, καὶ ἔτι	πλείονι	τοῦ ἑνὸς ἢ τοῖν δυοῖν,
[4, 13]	ὁ ἀὴρ πολὺς ὢν ἐν	ἐλάττονι	γίγνηται ὄγκῳ καὶ ἐξ ἐλάττονος
[4, 11]	τῷ ἐφ' οὗ Η, ἐν	ἐλάττονι	δὲ τοῦ ἐφ' οὗ Ε,
[4, 4]	καὶ ἕτερόν τι ἐκτὸς αὐτοῦ.	(Πλάτωνι	μέντοι λεκτέον, εἰ δεῖ παρεκβάντας
[4, 8]	ἔστιν, οὐχ ὃ βούλονται λέγειν	οἱ	ἄνθρωποι κενόν, τοῦτ' ἐξελέγχουσιν, ἀλλ'
[4, 4]	ἐν τόπῳ τὰ εἴδη καὶ	οἱ	ἀριθμοί, εἴπερ τὸ μεθεκτικὸν ὁ
[4, 13]	ὡς ἐν ᾧ, ἀλλ' ὥσπερ	οἱ	ἀσκοὶ τῷ φέρεσθαι αὐτοὶ ἄνω
[4, 20]	ἅμα· εἰ γὰρ εἶεν κύνες,	οἱ	δ' ἵπποι, ἑκάτεροι δ' ἑπτά,
[4, 8]	οὖν οἱ μέν φασιν εἶναι	οἱ	δ' οὔ φασι, σχεδὸν τοιαῦτα
[4, 8]	καὶ ἐναπολαμβάνοντες ἐν ταῖς κλεψύδραις.	οἱ	δὲ ἄνθρωποι βούλονται κενὸν εἶναι
[4, 15]	τοῦ ὅλου κίνησιν εἶναί φασιν,	οἱ	δὲ τὴν σφαῖραν αὐτήν. καίτοι
[4, 11]	ἐὰν ᾖ κενόν· ὥσπερ γὰρ	οἱ	διὰ τὸ ὅμοιον φάμενοι τὴν
[4, 18]	ἀριθμόν ἐστιν ὁ εἷς ἢ	οἱ	δύο, κατὰ μέγεθος δ' οὐκ
[4, 11]	τὸ γὰρ κενὸν τόπον ποιοῦσιν	οἱ	εἶναι φάσκοντες· καὶ πῶς δὴ
[4, 18]	ἀνθρώπων, ὧν δ' ἀριθμός, ἕτερα,	οἱ	ἵπποι τῶν ἀνθρώπων. ἔτι ὡς
[4, 12]	οὐδὲ τὸ ὕδωρ, εἰ ἦσαν	οἱ	ἰχθύες σιδηροῖ· τῇ ἁφῇ γὰρ
[4, 8]	καὶ ἀγγεῖον τὸ κενὸν τιθέασιν	οἱ	λέγοντες, δοκεῖ δὲ πλῆρες μὲν
[4, 15]	περὶ ὧν τυγχάνομεν διεληλυθότες πρότερον.	οἱ	μὲν γὰρ τὴν τοῦ ὅλου
[4, 13]	φορά, ἀλλὰ καὶ εἰς εὐθύ)	οἱ	μὲν δὴ διὰ ταῦτα κενόν
[4, 8]	τὰς κοινὰς περὶ αὐτῶν δόξας.	οἱ	μὲν οὖν δεικνύναι πειρώμενοι ὅτι
[4, 11]	κενόν, φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων.	οἱ	μὲν οὖν οἴονται τὸ κενὸν
[4, 19]	γίγνεται καὶ φθείρεται· διὸ καὶ	οἱ	μὲν σοφώτατον ἔλεγον, ὁ δὲ
[4, 8]	αὐτῶν. ἐξ ὧν μὲν οὖν	οἱ	μέν φασιν εἶναι οἱ δ'
[4, 20]	καὶ ἅμα· εἴδει δὲ καὶ	οἱ	μὴ ἅμα· εἰ γὰρ εἶεν
[4, 8]	εἶναι καὶ πάλιν ἃ λέγουσιν	οἱ	μὴ φάσκοντες, καὶ τρίτον τὰς
[4, 15]	ἔτι δ' εἰ πλείους ἦσαν	οἱ	οὐρανοί, ὁμοίως ἂν ἦν ὁ
[4, 2]	οὖσι, διὰ τὸ νομίζειν, ὥσπερ	οἱ	πολλοί, πάντα εἶναί που καὶ
[4, 8]	κενόν. εἶναι δ' ἔφασαν καὶ	οἱ	Πυθαγόρειοι κενόν, καὶ ἐπεισιέναι αὐτὸ
[4, 17]	τῷ λόγῳ δὲ ἄλλο, ὥσπερ	οἱ	σοφισταὶ λαμβάνουσιν ἕτερον τὸ Κορίσκον
[4, 2]	ἔχοντα φύσει τούτων ἕκαστον. ἔτι	οἱ	τὸ κενὸν φάσκοντες εἶναι τόπον
[4, 8]	ἁμαρτάνοντες λέγουσιν. ὥσπερ Ἀναξαγόρας καὶ	οἱ	τοῦτον τὸν τρόπον ἐλέγχοντες. ἐπιδεικνύουσι
[4, 8]	σκέψεως λαβοῦσιν ἅ τε λέγουσιν	οἱ	φάσκοντες εἶναι καὶ πάλιν ἃ
[4, 11]	τοὐναντίον ἢ δι' ὃ κατασκευάζουσιν	οἱ	φάσκοντες εἶναι κενόν, φανερὸν ἐκ
[4, 8]	πρὸς τὸ πρόβλημα ἀπαντῶσιν, ἀλλ'	οἱ	φάσκοντες εἶναι μᾶλλον. λέγουσιν δ'
[4, 13]	ἐστὶ δῆλον. ~Εἰσὶν δέ τινες	οἳ	διὰ τοῦ μανοῦ καὶ πυκνοῦ
[4, 2]	τόπῳ, διὰ τούτων ἄν τις	ὑπολάβοι·	δόξειε δ' ἂν καὶ Ἡσίοδος
[4, 16]	χρόνος, καθάπερ οὐδὲ τοῖς ἐν	Σαρδοῖ	μυθολογουμένοις καθεύδειν παρὰ τοῖς ἥρωσιν,
[4, 8]	εἶναι δ' ἔφασαν καὶ οἱ	Πυθαγόρειοι	κενόν, καὶ ἐπεισιέναι αὐτὸ τῷ
[4, 11]	ἔστιν κενὸν οὕτω κεχωρισμένον, ὡς	ἔνιοί	φασι, λέγωμεν πάλιν. εἰ γὰρ
[4, 11]	ἁπτομένου, ἢ δι' ἀντιπερίστασιν, ὥσπερ	ἔνιοί	φασιν, ἢ διὰ τὸ ὠθεῖν
[4, 13]	ἐν ᾧ, ἀλλ' ὥσπερ οἱ	ἀσκοὶ	τῷ φέρεσθαι αὐτοὶ ἄνω φέρουσι
[4, 2]	μόνον ἀλλὰ καὶ τῇ δυνάμει.	δηλοῖ	δὲ καὶ τὰ μαθηματικά· οὐκ
[4, 2]	διὰ τὸ νομίζειν, ὥσπερ οἱ	πολλοί,	πάντα εἶναί που καὶ ἐν
[4, 6]	τόπου τ' ἄλλος τόπος, καὶ	πολλοὶ	τόποι ἅμα ἔσονται. οὐκ ἔστι
[4, 8]	Δημόκριτος καὶ Λεύκιππος καὶ ἕτεροι	πολλοὶ	τῶν φυσιολόγων, ἢ καὶ εἴ
[4, 15]	ἡ ὁτουοῦν αὐτῶν κίνησις, ὥστε	πολλοὶ	χρόνοι ἅμα. ἡ δὲ τοῦ
[4, 4]	τόπῳ τὰ εἴδη καὶ οἱ	ἀριθμοί,	εἴπερ τὸ μεθεκτικὸν ὁ τόπος,
[4, 15]	δ' εἰ πλείους ἦσαν οἱ	οὐρανοί,	ὁμοίως ἂν ἦν ὁ χρόνος
[4, 11]	γὰρ οἱ διὰ τὸ ὅμοιον	φάμενοι	τὴν γῆν ἠρεμεῖν, οὕτω καὶ
[4, 8]	ᾧ μηδέν ἐστι σῶμα αἰσθητόν·	οἰόμενοι	δὲ τὸ ὂν ἅπαν εἶναι
[4, 8]	δόξας. οἱ μὲν οὖν δεικνύναι	πειρώμενοι	ὅτι οὐκ ἔστιν, οὐχ ὃ
[4, 15]	ὁτουοῦν αὐτῶν κίνησις, ὥστε πολλοὶ	χρόνοι	ἅμα. ἡ δὲ τοῦ ὅλου
[4, 20]	ἔστιν, καὶ ἅμα δύο ἴσοι	χρόνοι	ἂν εἶεν· ἢ οὔ; ὁ
[4, 17]	ποτε ὄν καὶ γὰρ ἂν	διαλίποι	ἀλλὰ τῷ λόγῳ) καὶ ὁρίζει
[4, 6]	τ' ἄλλος τόπος, καὶ πολλοὶ	τόποι	ἅμα ἔσονται. οὐκ ἔστι δὲ
[4, 6]	τῷ αὐτῷ ἄπειροι ἂν ἦσαν	τόποι	(μεθισταμένου γὰρ τοῦ ὕδατος καὶ
[4, 20]	ἑνί τινι συγγενεῖ, μονάδες μονάδι,	ἵπποι	δ' ἵππῳ, οὕτω δὲ> καὶ
[4, 20]	γὰρ εἶεν κύνες, οἱ δ'	ἵπποι,	ἑκάτεροι δ' ἑπτά, ὁ αὐτὸς
[4, 20]	μὲν γὰρ κύνες, τὰ δ'	ἵπποι.	καὶ περὶ μὲν χρόνου καὶ
[4, 18]	ὧν δ' ἀριθμός, ἕτερα, οἱ	ἵπποι	τῶν ἀνθρώπων. ἔτι ὡς ἐνδέχεται
[4, 8]	ἐν ταῖς κλεψύδραις. οἱ δὲ	ἄνθρωποι	βούλονται κενὸν εἶναι διάστημα ἐν
[4, 8]	οὐχ ὃ βούλονται λέγειν οἱ	ἄνθρωποι	κενόν, τοῦτ' ἐξελέγχουσιν, ἀλλ' ὃ>
[4, 20]	εἶεν κύνες, οἱ δ' ἵπποι,	ἑκάτεροι	δ' ἑπτά, ὁ αὐτὸς ἀριθμός.
[4, 8]	λέγουσιν Δημόκριτος καὶ Λεύκιππος καὶ	ἕτεροι	πολλοὶ τῶν φυσιολόγων, ἢ καὶ
[4, 12]	ὕδωρ, εἰ ἦσαν οἱ ἰχθύες	σιδηροῖ·	τῇ ἁφῇ γὰρ ἡ κρίσις
[4, 6]	καὶ μένον, ἐν τῷ αὐτῷ	ἄπειροι	ἂν ἦσαν τόποι (μεθισταμένου γὰρ
[4, 20]	χρόνος ἔστιν, καὶ ἅμα δύο	ἴσοι	χρόνοι ἂν εἶεν· ἢ οὔ;
[4, 5]	ἄλλῳ. διχῶς δὲ τοῦτ' ἔστιν,	ἤτοι	καθ' αὑτὸ ἢ καθ' ἕτερον.
[4, 16]	κίνησίς τις δοκεῖ γεγονέναι. ὥστε	ἤτοι	κίνησις ἢ τῆς κινήσεώς τί
[4, 14]	ἄνπερ ᾖ, ἀνάγκη, ὅτε ἔστιν,	ἤτοι	πάντα τὰ μέρη εἶναι ἢ
[4, 19]	ἀριθμῷ ἐστιν. τοῦτο δὲ σημαίνει	ἤτοι	ὡς μέρος ἀριθμοῦ καὶ πάθος,
[4, 16]	τὸ νῦν αἰσθανώμεθα, καὶ μὴ	ἤτοι	ὡς πρότερον καὶ ὕστερον ἐν
[4, 13]	οὕτω τὸ κενὸν ἄνω φέρει.	καίτοι	πῶς οἷόν τε φορὰν εἶναι
[4, 19]	οὐδ' ὁ κατακλυσμὸς {γέγονε} νῦν·	καίτοι	συνεχὴς ὁ χρόνος εἰς αὐτά,
[4, 20]	τὸ ἰσόπλευρον καὶ τὸ σκαληνές,	καίτοι	σχῆμά γε ταὐτό, ὅτι τρίγωνα
[4, 15]	οἱ δὲ τὴν σφαῖραν αὐτήν.	καίτοι	τῆς περιφορᾶς καὶ τὸ μέρος
[4, 16]	ποτε ὂν κίνησις {ἐστιν} τὸ	μέντοι	εἶναι αὐτῷ ἕτερον καὶ οὐ
[4, 4]	ἕτερόν τι ἐκτὸς αὐτοῦ. (Πλάτωνι	μέντοι	λεκτέον, εἰ δεῖ παρεκβάντας εἰπεῖν,
[4, 20]	φορὰ ἡ δ' ἀλλοίωσις· ὁ	μέντοι	χρόνος ὁ αὐτός, εἴπερ καὶ
[4, 5]	εἶναι τὸν πρῶτον τόπον, μὴ	μέντοι	ὡς ἐν τόπῳ ἐκείνῳ, ἀλλ'
[4, 13]	ὥσπερ οἱ ἀσκοὶ τῷ φέρεσθαι	αὐτοὶ	ἄνω φέρουσι τὸ συνεχές, οὕτω
[4, 16]	γε μεταβολῆς· ὅταν γὰρ μηδὲν	αὐτοὶ	μεταβάλλωμεν τὴν διάνοιαν ἢ λάθωμεν
[4, 8]	παντὸς σώματός ἐστιν ὄντος συνεχοῦς.	οὗτοι	μὲν οὖν οὐ κατὰ θύρας
[4, 7]	μὲν δυνάμει τὸ δ' ἐντελεχείᾳ)	ἔχοι	ἂν ὡς μόριόν πως πρὸς
[4, 19]	τελευτή, ἀρχὴ δὲ τοῦ μέλλοντος,	ἔχοι	ἂν ὥσπερ ὁ κύκλος ἐν
[4, 11]	τὸ ὀχούμενον. ἔτι οὐδεὶς ἂν	ἔχοι	εἰπεῖν διὰ τί κινηθὲν στήσεταί
[4, 9]	τις, τί ἂν φαῖεν, εἰ	ἔχοι	τὸ διάστημα χρῶμα ἢ ψόφον,
[4, 13]	τὸ βαρὺ καὶ τὸ σκληρὸν	ἐπὶ	μολίβδου καὶ σιδήρου. ἐκ δὴ
[4, 14]	ἓν ᾖ συνεχὲς οὔτε ἂν	ἐπὶ	πλείω· τὸ δὲ νῦν πέρας
[4, 19]	τελευτή. ἀλλὰ τοῦτ' οὐχ ὥσπερ	ἐπὶ	τῆς στιγμῆς μενούσης φανερόν. διαιρεῖ
[4, 10]	ὁ δ' αὐτὸς λόγος καὶ	ἐπὶ	τῆς τέφρας. ὅτι μὲν οὖν
[4, 20]	καὶ ὁμαλὴν κίνησιν κινούμενον (οἷον	ἐπὶ	τῆς φορᾶς, εἰ ἄμφω κατὰ
[4, 13]	ὃ φέρεται. ἔτι δὲ πῶς	ἐπὶ	τοῦ βαρέος ἀποδώσουσιν τὸ φέρεσθαι
[4, 18]	ἀριθμὸν αὐτόν. ὁμοίως δὲ καὶ	ἐπὶ	τοῦ χρόνου καὶ τῆς κινήσεως·
[4, 7]	μόρια ἐν τόπῳ πως πάντα·	ἐπὶ	τῷ κύκλῳ γὰρ περιέχει ἄλλο
[4, 20]	τὴν εὐθεῖαν· ὁμοίως δὲ καὶ	ἐπὶ	τῶν ἄλλων) ἀλλὰ μὴν τό
[4, 19]	συνδεῖ, αἰεὶ τὸ αὐτό, ὥσπερ	ἐπὶ	τῶν μαθηματικῶν γραμμῶν (οὐ γὰρ
[4, 12]	ὁ κύβος, οὕτω καὶ ἐν	ἀέρι·	ἀλλὰ τῇ αἰσθήσει ἄδηλον. καὶ
[4, 4]	τῷ οὐρανῷ, καὶ ἐν τῷ	ἀέρι	δὲ ὅτι ἐν τῇ γῇ,
[4, 6]	τῷ οὐρανῷ· καὶ ἐν τῷ	ἀέρι	δὲ οὐκ ἐν παντί, ἀλλὰ
[4, 7]	ὕδατι, τοῦτο δ' ἐν τῷ	ἀέρι,	οὗτος δ' ἐν τῷ αἰθέρι,
[4, 4]	τῷ οὐρανῷ ὅτι ἐν τῷ	ἀέρι	οὗτος δ' ἐν τῷ οὐρανῷ,
[4, 6]	τῷ οὐρανῷ, διότι ἐν τῷ	ἀέρι	οὗτος δὲ ἐν τῷ οὐρανῷ·
[4, 6]	αὐτοῦ καὶ περιέχον ἐν τῷ	ἀέρι	φαμὲν εἶναι (εἰ γὰρ πᾶς
[4, 7]	ἀέρι, οὗτος δ' ἐν τῷ	αἰθέρι,	ὁ δ' αἰθὴρ ἐν τῷ
[4, 1]	τόπου τὸν φυσικὸν ὥσπερ καὶ	περὶ	ἀπείρου γνωρίζειν, εἰ ἔστιν ἢ
[4, 6]	τῆς δυσκολίας αἴτιον καὶ τῶν	περὶ	αὐτὸν ἀπορημάτων ἔσται φανερόν· οὕτω
[4, 12]	οὐδὲν γὰρ συμβάλλεται, εἰ ἕτερον	περὶ	αὐτὸν ἴσον διάστημα τοιοῦτον εἴη.
[4, 20]	χρόνου καὶ αὐτοῦ καὶ τῶν	περὶ	αὐτὸν οἰκείων τῇ σκέψει εἴρηται.
[4, 14]	πρῶτον δὲ καλῶς ἔχει διαπορῆσαι	περὶ	αὐτοῦ καὶ διὰ τῶν ἐξωτερικῶν
[4, 6]	ἂν γένοιτο φανερόν. λάβωμεν δὲ	περὶ	αὐτοῦ ὅσα δοκεῖ ἀληθῶς καθ'
[4, 1]	ἄλλων οὔτε προηπορημένον οὔτε προηυπορημένον	περὶ	αὐτοῦ. ~ὅτι μὲν οὖν ἔστιν
[4, 15]	εὐηθικώτερον τὸ εἰρημένον ἢ ὥστε	περὶ	αὐτοῦ τὰ ἀδύνατα ἐπισκοπεῖν. ἐπεὶ
[4, 8]	φάσκοντες, καὶ τρίτον τὰς κοινὰς	περὶ	αὐτῶν δόξας. οἱ μὲν οὖν
[4, 8]	εἶναι τοῦ φυσικοῦ θεωρῆσαι καὶ	περὶ	κενοῦ, εἰ ἔστιν ἢ μή,
[4, 13]	φορᾶς ἀλλ' ἑτεροιώσεως μᾶλλον. καὶ	περὶ	μὲν κενοῦ, πῶς ἔστι καὶ
[4, 14]	οὔτε ὕστερον οὐδὲν ἄλλο ἄλλου.	περὶ	μὲν οὖν τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ
[4, 7]	ἄμφω ἐνεργείᾳ ἓν γένωνται. καὶ	περὶ	μὲν τόπου, καὶ ὅτι ἔστι
[4, 20]	κύνες, τὰ δ' ἵπποι. καὶ	περὶ	μὲν χρόνου καὶ αὐτοῦ καὶ
[4, 10]	ἀήρ. ὅλως δὲ ὅ τε	περὶ	τῆς αὐξήσεως λόγος καὶ τοῦ
[4, 4]	ὧν ἀπορήσειεν ἄν τις αὐτοῦ	περὶ	τῆς οὐσίας, εἴρηται. ~Μετὰ δὲ
[4, 8]	εἶναι. μαρτύριον δὲ καὶ τὸ	περὶ	τῆς τέφρας ποιοῦνται, ἣ δέχεται
[4, 10]	ζητοῦσιν ὡς χωριστόν. ~ἐπεὶ δὲ	περὶ	τόπου διώρισται, καὶ τὸ κενὸν
[4, 8]	καὶ τί ἐστιν, ὥσπερ καὶ	περὶ	τόπου· καὶ γὰρ παραπλησίαν ἔχει
[4, 1]	~Ὁμοίως δ' ἀνάγκη καὶ	περὶ	τόπου τὸν φυσικὸν ὥσπερ καὶ
[4, 11]	τὸ ἐντεθὲν ἢ μενεῖ; καὶ	περὶ	τοῦ ἄνω καὶ κάτω καὶ
[4, 11]	τοῦ ἄνω καὶ κάτω καὶ	περὶ	τοῦ κενοῦ ὁ αὐτὸς ἁρμόσει
[4, 7]	ὕδωρ ἄλλον τρόπον. διοριστέον δὲ	περὶ	τούτων ὕστερον· ἀλλὰ διὰ τὸν
[4, 3]	ἅπαντι σῶμα· πῶς οὖν ἐροῦμεν	περὶ	τῶν αὐξανομένων; ἀνάγκη γὰρ ἐκ
[4, 14]	δὲ τῶν εἰρημένων ἐστὶν ἐπελθεῖν	περὶ	χρόνου· πρῶτον δὲ καλῶς ἔχει
[4, 15]	τῶν παραδεδομένων ἄδηλόν ἐστιν, καὶ	περὶ	ὧν τυγχάνομεν διεληλυθότες πρότερον. οἱ
[4, 5]	ὡς ὁ δάκτυλος ἐν τῇ	χειρὶ	καὶ ὅλως τὸ μέρος ἐν
[4, 11]	ἁπλῶν σωμάτων φύσει, οἷον τῷ	πυρὶ	μὲν ἄνω τῇ δὲ γῇ
[4, 11]	ἐὰν τἆλλα ὁμοίως ἔχῃ {τοῖς	σχήμασι}	θᾶττον φερόμενα τὸ ἴσον χωρίον,
[4, 20]	κατὰ πᾶσάν ἐστιν μεταβολήν (ἐν	πᾶσι	γὰρ οὕτω φαίνεται) λέγω δὲ
[4, 8]	δὲ καὶ ἡ αὔξησις δοκεῖ	πᾶσι	γίγνεσθαι διὰ κενοῦ· τὴν μὲν
[4, 7]	ἄνω τὸ δὲ κάτω μάλιστα	πᾶσι	κυρίως, ὅτι τὸ μὲν αἰεὶ
[4, 8]	πιλούμενα, οἷον καὶ τὸν οἶνόν	φασι	δέχεσθαι μετὰ τῶν ἀσκῶν τοὺς
[4, 11]	κενὸν οὕτω κεχωρισμένον, ὡς ἔνιοί	φασι,	λέγωμεν πάλιν. εἰ γὰρ ἔστιν
[4, 8]	φασιν εἶναι οἱ δ' οὔ	φασι,	σχεδὸν τοιαῦτα καὶ τοσαῦτά ἐστιν.
[4, 10]	ἂν εἴη οἷον τὸν τόπον	φασί	τινες εἶναι. οὐδεμία δ' ἀνάγκη,
[4, 8]	εἰ γὰρ κινήσεται, ἀνάγκη εἶναι	(φησί)	κενόν, τὸ δὲ κενὸν οὐ
[4, 11]	Α δίεισι τὴν τὸ Θ.	δίεισι	δέ γε κἂν ᾖ τι
[4, 11]	Δ. τὸ δὴ Α εἰ	δίεισι	καὶ κινηθήσεται ἐν τινὶ μὲν
[4, 11]	Η. ὥστ' ἐν ἴσῳ χρόνῳ	δίεισι	πλῆρές τε ὂν καὶ κενόν.
[4, 11]	Η, τοῦ Δ τὸ Α	δίεισι	τὴν τὸ Θ. δίεισι δέ
[4, 11]	τὸ Ε τοῦ Η, ἀντεστραμμένως	δίεισι	τῷ τάχει ἐν τῷ τοσούτῳ
[4, 17]	(τῇ γὰρ μέσῃ στιγμῇ ὡς	δυσὶ	χρήσεται, ὥστε ἠρεμεῖν συμβήσεται) καὶ
[4, 17]	μὲν οὕτω λαμβάνῃ τις ὡς	δυσὶ	χρώμενος τῇ μιᾷ, ἀνάγκη ἵστασθαι,
[4, 2]	δέον πρῶτον ὑπάρξαι χώραν τοῖς	οὖσι,	διὰ τὸ νομίζειν, ὥσπερ οἱ
[4, 4]	τὴν χώραν τὸ αὐτὸ ἀπεφήνατο.	λέγουσι	μὲν γὰρ πάντες εἶναί τι
[4, 13]	εἰ μὲν οὖν τὸ μανὸν	λέγουσι	τὸ πολλὰ κενὰ κεχωρισμένα ἔχον,
[4, 10]	ταὐτῷ εἶναι (ἀπορίαν οὖν κοινὴν	ἀξιοῦσι	λύειν, ἀλλ' οὐ κενὸν δεικνύουσιν
[4, 13]	ἀσκοὶ τῷ φέρεσθαι αὐτοὶ ἄνω	φέρουσι	τὸ συνεχές, οὕτω τὸ κενὸν
[4, 11]	οὐκ ἔστιν. ᾗ μὲν οὖν	διαφέρουσι	δι' ὧν φέρονται, ταῦτα συμβαίνει,
[4, 16]	παρὰ τοῖς ἥρωσιν, ὅταν ἐγερθῶσι·	συνάπτουσι	γὰρ τῷ πρότερον νῦν τὸ
[4, 8]	οἱ τοῦτον τὸν τρόπον ἐλέγχοντες.	ἐπιδεικνύουσι	γὰρ ὅτι ἐστίν τι ὁ
[4, 11]	χωρίον, καὶ κατὰ λόγον ὃν	ἔχουσι	τὰ μεγέθη πρὸς ἄλληλα. ὥστε
[4, 6]	τὸν τόπον, ὅτι ἐν ᾧ	ὑπάρχουσι	μεταβάλλει. ἐπεὶ δὲ λέγομεν εἶναι
[4, 16]	καθεύδειν παρὰ τοῖς ἥρωσιν, ὅταν	ἐγερθῶσι·	συνάπτουσι γὰρ τῷ πρότερον νῦν
[4, 6]	μήτε ἡ ὕλη μήτε διάστημά	τι	ἀεὶ ὑπάρχον ἕτερον παρὰ τὸ
[4, 13]	ἡ αὐτὴ ὕλη οὐ προσλαβοῦσά	τι	ἄλλο ἐγένετο, ἀλλ' ὃ ἦν
[4, 17]	στιγμὴ γὰρ ἢ λίθος ἤ	τι	ἄλλο τοιοῦτόν ἐστι) τῷ λόγῳ
[4, 13]	συνήχθη, καὶ τοῦ πυρὸς ὅ	τι	ἄν τις λάβῃ πᾶν ἔσται
[4, 4]	περιέχον ἕκαστον τῶν σωμάτων, πέρας	τι	ἂν εἴη, ὥστε δόξειεν ἂν
[4, 9]	κουφότητα (διὸ κἂν ἀπορήσειέ τις,	τί	ἂν φαῖεν, εἰ ἔχοι τὸ
[4, 11]	τι καὶ κενόν· ἔσται γάρ	τι	ἀνάλογον σῶμα ἕτερον πρὸς ἕτερον
[4, 16]	ἄλλο ὑπολαβεῖν αὐτά, καὶ μεταξύ	τι	αὐτῶν ἕτερον· ὅταν γὰρ ἕτερα
[4, 3]	παρ' ἕκαστον τούτων ὁ τόπος.	τί	γὰρ ἄν ποτε καὶ θείημεν
[4, 11]	διὰ τί κινηθὲν στήσεταί που·	τί	γὰρ μᾶλλον ἐνταῦθα ἢ ἐνταῦθα;
[4, 15]	ὑπαρχόντων αὐτῷ τοσαῦτ' ἔστω διηπορημένα·	~τί	δ' ἐστὶν ὁ χρόνος καὶ
[4, 4]	πάντες εἶναί τι τὸν τόπον,	τί	δ' ἐστίν, οὗτος μόνος ἐπεχείρησεν
[4, 6]	ταῦτα μὲν οὖν ἔστω διηπορημένα.	~Τί	δέ ποτ' ἐστὶν ὁ τόπος,
[4, 7]	ἐστί τι, καὶ ἔτι ἄλλο	τι	δεῖ εἶναι παρὰ τοῦτο ἐν
[4, 12]	εἰ τοῦ τόπου μηδὲν διαφέρει,	τί	δεῖ ποιεῖν τόπον τοῖς σώμασιν
[4, 6]	ἀγγείου ὕδωρ, τὸ μεταξὺ εἶναί	τι	δοκεῖ διάστημα, ὡς ὄν τι
[4, 8]	γὰρ πλῆρες ἀδύνατον εἶναι δέξασθαί	τι.	εἰ δὲ δέξεται καὶ ἔσται
[4, 16]	οὐ κίνησις, ἀνάγκη τῆς κινήσεώς	τι	εἶναι αὐτόν. ἐπεὶ δὲ τὸ
[4, 6]	ὧν ἀνάγκη τὸν τόπον ἕν	τι	εἶναι· ἢ γὰρ μορφὴ ἢ
[4, 7]	καὶ διὰ τοῦτο δοκεῖ ἐπίπεδόν	τι	εἶναι καὶ οἷον ἀγγεῖον ὁ
[4, 6]	κατὰ φοράν. δοκεῖ δὲ μέγα	τι	εἶναι καὶ χαλεπὸν ληφθῆναι ὁ
[4, 4]	ἐστί. καὶ γὰρ δοκεῖ τοιοῦτό	τι	εἶναι ὁ τόπος οἷον τὸ
[4, 10]	διὸ καὶ τὸ κενὸν δοκεῖ	τι	εἶναι, ὅτι καὶ ὁ τόπος,
[4, 5]	μὲν οὖν ἀδύνατον ἐν αὑτῷ	τι	εἶναι πρώτως, δῆλον· ὃ δὲ
[4, 7]	τῷ αὐτῷ τόπῳ, οὔτε διάστημά	τι	εἶναι σωματικόν (σῶμα γὰρ τὸ
[4, 20]	τοῦ ἀριθμήσοντος ἀδύνατον καὶ ἀριθμητόν	τι	εἶναι, ὥστε δῆλον ὅτι οὐδ'
[4, 4]	τε εἶναί τι καὶ ἕτερόν	τι	ἐκτὸς αὐτοῦ. (Πλάτωνι μέντοι λεκτέον,
[4, 7]	Ὧι μὲν οὖν σώματι ἔστι	τι	ἐκτὸς σῶμα περιέχον αὐτό, τοῦτο
[4, 11]	ἄπειρον ἀνάγκη φέρεσθαι, ἐὰν μή	τι	ἐμποδίσῃ κρεῖττον. ἔτι νῦν μὲν
[4, 5]	οὕτω μὲν οὖν ἐνδέχεται αὐτό	τι	ἐν αὑτῷ εἶναι, πρώτως δ'
[4, 5]	καὶ ἀμφορέα, εἴπερ ἐνδέχεται αὐτό	τι	ἐν αὑτῷ εἶναι. ὥστ' εἰ
[4, 5]	ἄν τις, ἆρα καὶ αὐτό	τι	ἐν ἑαυτῷ ἐνδέχεται εἶναι, ἢ
[4, 20]	πρὸς τὴν ψυχήν, καὶ διὰ	τί	ἐν παντὶ δοκεῖ εἶναι ὁ
[4, 5]	ὅτι εἰ ὁ τόπος ἐστί	τι,	ἔν τινι ἔσται, λύειν οὐ
[4, 8]	τῶν φυσιολόγων, ἢ καὶ εἴ	τι	ἔξω τοῦ παντὸς σώματός ἐστιν
[4, 3]	ἔχει γε ἀπορίαν, εἰ ἔστι,	τί	ἐστι, πότερον ὄγκος τις σώματος
[4, 19]	μετρητὸν ὑπὸ χρόνου, ᾗ ποσόν	τί	ἐστιν, ἀλλ' ᾗ ἡ κίνησις
[4, 3]	μὲν οὖν τούτων οὐ μόνον	τί	ἐστιν, ἀλλὰ καὶ εἰ ἔστιν,
[4, 7]	τόπου, καὶ ὅτι ἔστι καὶ	τί	ἐστιν, εἴρηται. ~Τὸν αὐτὸν δὲ
[4, 4]	δόξειεν ἂν εἶναι χαλεπὸν γνωρίσαι	τί	ἐστιν ὁ τόπος, εἴπερ τούτων
[4, 6]	ἤδη τοίνυν φανερὸν ἐκ τούτων	τί	ἐστιν ὁ τόπος. σχεδὸν γὰρ
[4, 16]	φανερόν· ληπτέον δέ, ἐπεὶ ζητοῦμεν	τί	ἐστιν ὁ χρόνος, ἐντεῦθεν ἀρχομένοις,
[4, 16]	ἤτοι κίνησις ἢ τῆς κινήσεώς	τί	ἐστιν ὁ χρόνος. ἐπεὶ οὖν
[4, 19]	τι, τὰ δὲ τοῦ χρόνου	τί	ἐστιν) τὰ δὲ πράγματα ὡς
[4, 1]	μή, καὶ πῶς ἔστι, καὶ	τί	ἐστιν. τά τε γὰρ ὄντα
[4, 8]	μή, καὶ πῶς ἔστι, καὶ	τί	ἐστιν, ὥσπερ καὶ περὶ τόπου·
[4, 2]	καὶ τὸ κάτω οὐχ ὅ	τι	ἔτυχεν, ἀλλ' ὅπου τὰ ἔχοντα
[4, 2]	χωρὶς ἕκαστον. οὐ γὰρ ὅ	τι	ἔτυχέν ἐστι τὸ ἄνω, ἀλλ'
[4, 19]	δὲ ἔσται, οἷον τῶν μελλόντων	τι,	ἐφ' ὁπότερα περιέχει· καὶ εἰ
[4, 19]	καὶ ὅλως ὅτι τοῦ ἀριθμοῦ	τι,	ἢ ὅτι ἔστιν αὐτοῦ ἀριθμός.
[4, 12]	ἐπ' ἄμφω, {ἢ} ὁποῖον ἄν	τι	ᾖ τὸ ἐντιθέμενον· ἐν δὲ
[4, 4]	ὄν που αὐτό τε εἶναί	τι	καὶ ἕτερόν τι ἐκτὸς αὐτοῦ.
[4, 7]	γάρ που αὐτό τέ ἐστί	τι,	καὶ ἔτι ἄλλο τι δεῖ
[4, 2]	δῆλον ὡς ἦν ὁ τόπος	τι	καὶ ἡ χώρα ἕτερον ἀμφοῖν,
[4, 11]	ληφθήσεται πλῆρές τε ὂν διεξιέναι	τι	καὶ κενόν· ἔσται γάρ τι
[4, 6]	τῶν κινουμένων μεγεθῶν. συμβάλλεται δέ	τι	καὶ ὁ ἀὴρ δοκῶν ἀσώματος
[4, 16]	κινούμενον κινεῖται ἔκ τινος εἴς	τι	καὶ πᾶν μέγεθος συνεχές, ἀκολουθεῖ
[4, 19]	οὖν ἔστιν ὁ χρόνος καὶ	τί,	καὶ ποσαχῶς λέγεται τὸ νῦν,
[4, 11]	τὸ γὰρ κενὸν μὴ ὄν	τι	καὶ στέρησις δοκεῖ εἶναι) ἡ
[4, 8]	ἐκ τούτων δεικνύουσιν ὅτι ἔστιν	τι	κενόν, ἄλλον δ' ὅτι φαίνεται
[4, 13]	μὴ χωριστόν, ἀλλ' ὅμως ἐνεῖναί	τι	κενόν, ἧττον μὲν ἀδύνατον, συμβαίνει
[4, 11]	τοὺς τὸν τόπον οἰομένους εἶναί	τι	κεχωρισμένον, εἰς ὃν φέρεται· πῶς
[4, 11]	τῷ τὸν τόπον φάναι εἶναί	τι	κεχωρισμένον· τοῦτο δ' ὅτι ἀδύνατον,
[4, 11]	οὐδεὶς ἂν ἔχοι εἰπεῖν διὰ	τί	κινηθὲν στήσεταί που· τί γὰρ
[4, 13]	συναγομένη εἰς ἔλαττον οὐκ ἄλλο	τι	λαμβάνει τὸ κοῖλον, ἀλλ' ὃ
[4, 11]	δίεισι δέ γε κἂν ᾖ	τι	λεπτότητι διαφέρον τοῦ ἀέρος ἐφ'
[4, 13]	οὐδ' ἔστι τῆς φλογὸς λαβεῖν	τι	μέγεθος ἐν ᾧ οὐ καὶ
[4, 19]	μῆκος ὁ πῆχυς τῷ ὁρίσαι	τι	μέγεθος ὃ ἀναμετρήσει τὸ ὅλον)
[4, 9]	τρόπον, ἐν ᾧ μὴ τόδε	τι	μηδ' οὐσία τις σωματική. διό
[4, 8]	τοῦτο δεῖ δεικνύναι, ὅτι ἐστί	τι	ὁ ἀήρ, ἀλλ' ὅτι οὐκ
[4, 8]	ἐλέγχοντες. ἐπιδεικνύουσι γὰρ ὅτι ἐστίν	τι	ὁ ἀήρ, στρεβλοῦντες τοὺς ἀσκοὺς
[4, 2]	οὐ μόνον δηλοῦσιν ὅτι ἐστί	τι	ὁ τόπος, ἀλλ' ὅτι καὶ
[4, 2]	σώματος. ὅτι μὲν οὖν ἐστί	τι	ὁ τόπος παρὰ τὰ σώματα,
[4, 6]	ὥσπερ γὰρ εἰ ἀλλοιοῦται, ἔστι	τι	ὃ νῦν μὲν λευκὸν πάλαι
[4, 11]	οὐκ ἔστιν. ἔτι εἰ ἔστιν	τι	οἷον τόπος ἐστερημένος σώματος, ὅταν
[4, 12]	κόσμου· ὁ γὰρ ἀὴρ ἔστιν	τι,	οὐ δοκεῖ δέ γε οὐδὲ
[4, 12]	καὶ εἰ δύο τοιαῦτα, διὰ	τί	οὐ καὶ ὁποσαοῦν ἐν τῷ
[4, 4]	εἰ δεῖ παρεκβάντας εἰπεῖν, διὰ	τί	οὐκ ἐν τόπῳ τὰ εἴδη
[4, 12]	τοῦ κενοῦ μέρει ἴσῳ ἑαυτῷ.	τί	οὖν διοίσει τὸ τοῦ κύβου
[4, 20]	ἐν οὐρανῷ. ἢ ὅτι κινήσεώς	τι	πάθος ἢ ἕξις, ἀριθμός γε
[4, 3]	τῶν ἄλλων οὐδενός, οὐδ' ἐστί	τι	παρ' ἕκαστον τούτων ὁ τόπος.
[4, 10]	τοῖς τὸν τόπον φάσκουσιν εἶναί	τι	παρὰ τὰ σώματα τὰ ἐμπίπτοντα
[4, 6]	τι δοκεῖ διάστημα, ὡς ὄν	τι	παρὰ τὸ σῶμα τὸ μεθιστάμενον.
[4, 1]	φοράν. ἔχει δὲ πολλὰς ἀπορίας	τί	ποτ' ἐστὶν ὁ τόπος· οὐ
[4, 9]	τὸ ποτέρως ἔχει δεῖ λαβεῖν	τί	σημαίνει τοὔνομα. δοκεῖ δὴ τὸ
[4, 19]	(τὰ μὲν γὰρ τοῦ ἀριθμοῦ	τι,	τὰ δὲ τοῦ χρόνου τί
[4, 5]	τόπος, ἀλλ' ἕτερον. ἐκείνου γάρ	τι	ταῦτα τοῦ ἐνόντος, καὶ ἡ
[4, 6]	δὲ μαλακόν (διό φαμεν εἶναί	τι	τὴν ὕλην) οὕτω καὶ ὁ
[4, 16]	ἐστιν ὁ χρόνος, ἐντεῦθεν ἀρχομένοις,	τί	τῆς κινήσεώς ἐστιν. ἅμα γὰρ
[4, 13]	τοῦ αἰσθητοῦ ὄγκου οὐ προσλαβούσης	τι	τῆς ὕλης ἐπεκτείνεται, ἀλλ' ὅτι
[4, 11]	κεχωρισμένῳ τόπῳ καὶ ὑπομένοντι σῶμά	τι·	τὸ γὰρ μέρος, ἂν μὴ
[4, 6]	ἅπτεσθαι πεφυκότων. εἰ δ' ἦν	τι	{τὸ} διάστημα καθ' αὑ> τὸ
[4, 7]	ὁ οὐρανός, ἀλλὰ τοῦ οὐρανοῦ	τι	τὸ ἔσχατον καὶ ἁπτόμενον τοῦ
[4, 6]	μορφὴ ἢ ὕλη ἢ διάστημά	τι	τὸ μεταξὺ τῶν ἐσχάτων, ἢ
[4, 19]	ποσαχῶς λέγεται τὸ νῦν, καὶ	τί	τὸ ποτὲ καὶ τὸ ἄρτι
[4, 17]	διὰ τὸ φερόμενον· τόδε γάρ	τι	τὸ φερόμενον, ἡ δὲ κίνησις
[4, 4]	ὧν μὲν τοίνυν ἀναγκαῖον εἶναί	τι	τὸν τόπον, καὶ πάλιν ἐξ
[4, 4]	λέγουσι μὲν γὰρ πάντες εἶναί	τι	τὸν τόπον, τί δ' ἐστίν,
[4, 6]	φαίνεται εἶναι διάστημα μεταξὺ ἄλλο	τι	τῶν κινουμένων μεγεθῶν. συμβάλλεται δέ
[4, 3]	δὲ καὶ αὐτὸς εἰ ἔστι	τι	τῶν ὄντων, ποὺ ἔσται. ἡ
[4, 2]	τὸν αὐτὸν τόπον τοῦτον ἄλλο	τι	τῶν σωμάτων κατέχει· τοῦτο δὴ
[4, 19]	τοῦ τόπου. καὶ πάσχει δή	τι	ὑπὸ τοῦ χρόνου, καθάπερ καὶ
[4, 13]	μὲν δὴ διὰ ταῦτα κενόν	τι	φαῖεν ἂν εἶναι, ἡμεῖς δὲ
[4, 12]	κενόν. ὥσπερ γὰρ ἐὰν ἐν	ὕδατι	τιθῇ τις κύβον, ἐκστήσεται τοσοῦτον
[4, 7]	ἡ μὲν γῆ ἐν τῷ	ὕδατι,	τοῦτο δ' ἐν τῷ ἀέρι,
[4, 4]	τόπῳ· μεταβάλλει γὰρ ἅμα τῷ	πράγματι	καὶ κινεῖται καὶ τὸ εἶδος
[4, 7]	καὶ περιέχον. ἔτι ἅμα τῷ	πράγματι	ὁ τόπος· ἅμα γὰρ τῷ
[4, 11]	ἰσχύϊ τὸ μεῖζον· ἢ γὰρ	σχήματι	διαιρεῖ, ἢ ῥοπῇ ἣν ἔχει
[4, 7]	τὰ πέρατα. Ὧι μὲν οὖν	σώματι	ἔστι τι ἐκτὸς σῶμα περιέχον
[4, 12]	καὶ αἰεὶ δὴ ἐν παντὶ	σώματι	ἔχοντι μετάστασιν, ἐφ' ὃ πέφυκε
[4, 10]	οὐκ αὐξάνεται ὁτιοῦν, ἢ οὐ	σώματι,	ἢ ἐνδέχεται δύο σώματα ἐν
[4, 5]	σώματι (ἡ ἐπιφάνεια γὰρ ἐν	σώματι)	ἡ δ' ἐπιστήμη ἐν ψυχῇ·
[4, 5]	ἐνδέχεται. οἷον τὸ λευκὸν ἐν	σώματι	(ἡ ἐπιφάνεια γὰρ ἐν σώματι)
[4, 6]	ἡ ὄψις ἢ ἐν τῷ	σώματι	ἡ χείρ, ὅταν δὲ διῃρημένον,
[4, 5]	λευκὸν ἐν ἀνθρώπῳ ὅτι ἐν	σώματι,	καὶ ἐν τούτῳ ὅτι ἐν
[4, 5]	ἕξις, τὸ δὲ θερμὸν ἐν	σώματι	ὡς πάθος. ὥστε οὐκ ἀνάγκη
[4, 7]	αὐτό τέ ἐστί τι, καὶ	ἔτι	ἄλλο τι δεῖ εἶναι παρὰ
[4, 7]	ἀγγεῖον ὁ τόπος καὶ περιέχον.	ἔτι	ἅμα τῷ πράγματι ὁ τόπος·
[4, 6]	πρῶτον μήτ' ἐλάττω μήτε μείζω,	ἔτι	ἀπολείπεσθαι ἑκάστου καὶ χωριστὸν εἶναι,
[4, 15]	τὸ ληφθέν, ἀλλ' οὐ περιφορά.	ἔτι	δ' εἰ πλείους ἦσαν οἱ
[4, 1]	θεωροῦσιν ἐξ ἁπάντων τῶν ὑπαρχόντων.	ἔτι	δ' οὐδ' ἔχομεν οὐδὲν παρὰ
[4, 2]	ἣν καὶ ἐξ ἧς μετέβαλον.	ἔτι	δὲ αἱ φοραὶ τῶν φυσικῶν
[4, 3]	τέλος, οὔτε κινεῖ τὰ ὄντα.	ἔτι	δὲ καὶ αὐτὸς εἰ ἔστι
[4, 11]	τὸ τοιοῦτον, ὥστε πάντῃ οἰσθήσεται.	ἔτι	δὲ καὶ ἐκ τῶνδε φανερὸν
[4, 8]	κενὰ συνιόντος τοῦ πυκνουμένου σώματος.	ἔτι	δὲ καὶ ἡ αὔξησις δοκεῖ
[4, 3]	τῶν νοητῶν οὐδὲν γίγνεται μέγεθος.	ἔτι	δὲ καὶ τίνος ἄν τις
[4, 15]	καὶ πανταχοῦ καὶ παρὰ πᾶσιν.	ἔτι	δὲ μεταβολὴ μέν ἐστι θάττων
[4, 13]	γίγνεται κενόν, εἰς ὃ φέρεται.	ἔτι	δὲ πῶς ἐπὶ τοῦ βαρέος
[4, 14]	δοκεῖ συγκεῖσθαι ἐκ τῶν νῦν.	ἔτι	δὲ τὸ νῦν, ὃ φαίνεται
[4, 12]	δὴ τοῦτο ἄτοπον καὶ ἀδύνατον.	ἔτι	δὲ φανερὸν ὅτι τοῦτο ὁ
[4, 12]	αὐτὸν ἴσον διάστημα τοιοῦτον εἴη.	{ἔτι	δεῖ δῆλον εἶναι οἷον κενὸν
[4, 11]	τόπον, ταύτης δ' οὐκ ἔστιν.	ἔτι	εἰ ἔστιν τι οἷον τόπος
[4, 11]	τόπῳ ἀλλ' ἐν τῷ ὅλῳ.	ἔτι	εἰ μὴ τόπος, οὐδὲ κενὸν
[4, 14]	καὶ χρόνον ἔστι λαβεῖν πεπερασμένον.	ἔτι	εἰ τὸ ἅμα εἶναι κατὰ
[4, 3]	γὰρ ἂν εἴη δύο σώματα.	ἔτι	εἴπερ ἔστι σώματος τόπος καὶ
[4, 5]	ἐνδέχεται ἐν αὑτῷ εἶναι, καὶ	ἔτι	ἐκεῖνο οὗ δεκτικόν, οἷον, εἰ
[4, 11]	ᾖ σῶμα ἐν τῷ Ζ,	ἔτι	θᾶττον. ἀλλ' ἦν ἐν τῷ
[4, 11]	ἐὰν μή τι ἐμποδίσῃ κρεῖττον.	ἔτι	νῦν μὲν εἰς τὸ κενὸν
[4, 11]	τοῦτ' ἔστιν, οὐκ ἔστι κενόν.	ἔτι	νῦν μὲν κινεῖται τὰ ῥιπτούμενα
[4, 2]	οὐκ ἔχοντα φύσει τούτων ἕκαστον.	ἔτι	οἱ τὸ κενὸν φάσκοντες εἶναι
[4, 4]	ὥστε τοῦ τόπου ἔσται τόπος.	ἔτι	ὅταν ἐξ ἀέρος ὕδωρ γένηται,
[4, 6]	ἐάν τε μή, οὐδὲν ἧττον.	{ἔτι	ὅταν μὴ διῃρημένον ᾖ, ὡς
[4, 11]	ἀλλ' ἢ ὡς τὸ ὀχούμενον.	ἔτι	οὐδεὶς ἂν ἔχοι εἰπεῖν διὰ
[4, 11]	πλείονι δὲ τοῖν δυοῖν, καὶ	ἔτι	πλείονι τοῦ ἑνὸς ἢ τοῖν
[4, 4]	ὥσπερ ἐν τῷ Τιμαίῳ γέγραφεν.	ἔτι	πῶς ἂν φέροιτο εἰς τὸν
[4, 6]	τῷ τόπῳ ὑπάρχοντα ἔσται, καὶ	ἔτι	τὸ τῆς δυσκολίας αἴτιον καὶ
[4, 6]	ἐστί, καὶ μηδὲν τοῦ πράγματος,	ἔτι	τὸν πρῶτον μήτ' ἐλάττω μήτε
[4, 17]	χρήσεται, ὥστε ἠρεμεῖν συμβήσεται) καὶ	ἔτι	φανερὸν ὅτι οὐδὲν μόριον τὸ
[4, 5]	τὸ εἶδος ἐν τῇ ὕλῃ.	ἔτι	ὡς ἐν βασιλεῖ τὰ τῶν
[4, 5]	ὅλως ἐν τῷ πρώτῳ κινητικῷ.	ἔτι	ὡς ἐν τῷ ἀγαθῷ καὶ
[4, 18]	ἕτερα, οἱ ἵπποι τῶν ἀνθρώπων.	ἔτι	ὡς ἐνδέχεται κίνησιν εἶναι τὴν
[4, 5]	τοῦ εἴδους ἐν τῷ λόγῳ.	ἔτι	ὡς ἡ ὑγίεια ἐν θερμοῖς
[4, 3]	ἔσται, καὶ τοῦτο εἰς ἄπειρον.	ἔτι	ὥσπερ ἅπαν σῶμα ἐν τόπῳ,
[4, 13]	βαρύ, τὸ δὲ μανὸν κοῦφον.	{ἔτι	ὥσπερ ἡ τοῦ κύκλου περιφέρεια
[4, 7]	τῷ οὐρανῷ, ὁ δ' οὐρανὸς	οὐκέτι	ἐν ἄλλῳ. φανερὸν δ' ἐκ
[4, 11]	τοῖν δυοῖν, τοῦ δὲ μηδενὸς	οὐκέτι	ἔχει λόγον ᾧ ὑπερέχει· ἀνάγκη
[4, 5]	ἐν ἐπιφανείᾳ· ἐν δὲ ταύτῃ	οὐκέτι	κατ' ἄλλο. καὶ ἕτερά γε
[4, 11]	δέ γε κἂν ᾖ τι	λεπτότητι	διαφέρον τοῦ ἀέρος ἐφ' ᾧ
[4, 6]	τῷ ἀέρι δὲ οὐκ ἐν	παντί,	ἀλλὰ διὰ τὸ ἔσχατον αὐτοῦ
[4, 20]	ψυχήν, καὶ διὰ τί ἐν	παντὶ	δοκεῖ εἶναι ὁ χρόνος, καὶ
[4, 12]	ἄδηλον. καὶ αἰεὶ δὴ ἐν	παντὶ	σώματι ἔχοντι μετάστασιν, ἐφ' ὃ
[4, 3]	τόπῳ, οὕτω καὶ ἐν τόπῳ	ἅπαντι	σῶμα· πῶς οὖν ἐροῦμεν περὶ
[4, 19]	ἔστιν, καὶ τῷ ἐν κινήσει	ὄντι	εἶναι τότε κίνησιν. ἐπεὶ δέ
[4, 19]	δ' ἀνάγκη παρακολουθεῖν, καὶ τῷ	ὄντι	ἐν χρόνῳ εἶναί τινα χρόνον
[4, 19]	ἔστιν, ὅτι ἐναντίον τῷ αἰεὶ	ὄντι.	ὅσων δὲ τὸ ἐναντίον μὴ
[4, 8]	ἐκ τοῦ ἀπείρου πνεύματος ὡς	ἀναπνέοντι	καὶ τὸ κενόν, ὃ διορίζει
[4, 15]	καὶ κίνησις ἐν αὐτῷ τῷ	μεταβάλλοντι	μόνον ἐστίν, ἢ οὗ ἂν
[4, 20]	τὸ ἐγγύτερον, ἐν δὲ τῷ	μέλλοντι	πρότερον μὲν τὸ ἐγγύτερον, ὕστερον
[4, 11]	ὡς ἐν κεχωρισμένῳ τόπῳ καὶ	ὑπομένοντι	σῶμά τι· τὸ γὰρ μέρος,
[4, 15]	διαφερέτω λέγειν ἡμῖν ἐν τῷ	παρόντι	κίνησιν ἢ μεταβολήν. ~Ἀλλὰ μὴν
[4, 12]	αἰεὶ δὴ ἐν παντὶ σώματι	ἔχοντι	μετάστασιν, ἐφ' ὃ πέφυκε μεθίστασθαι,
[4, 6]	χρῆται μᾶλλον ἢ τόπῳ τῷ	περιέχοντι.	βούλεται δ' ἀκίνητος εἶναι ὁ
[4, 6]	διὰ τὸ ἐν ἠρεμοῦντι τῷ	περιέχοντι	γίγνεσθαι τὴν μετάστασιν τοῦ φερομένου·
[4, 6]	εἶναι τόπος, εἴ γε ἐν	ἠρεμοῦντί	τις σκοποίη καὶ μὴ κεχωρισμένῳ
[4, 6]	μορφήν, καὶ διὰ τὸ ἐν	ἠρεμοῦντι	τῷ περιέχοντι γίγνεσθαι τὴν μετάστασιν
[4, 5]	διορισμῶν, τῷ τε λόγῳ δῆλον	ὅτι	ἀδύνατον· δεήσει γὰρ ἀμφότερα ἑκάτερον
[4, 11]	εἶναί τι κεχωρισμένον· τοῦτο δ'	ὅτι	ἀδύνατον, εἴρηται πρότερον. ~καὶ καθ'
[4, 6]	οὐρανὸν μάλιστ' οἰόμεθα ἐν τόπῳ,	ὅτι	ἀεὶ ἐν κινήσει. ταύτης δὲ
[4, 13]	πάντα, οὕτω καὶ τὸ κενὸν	ὅτι	ἀκίνητον· ἀσύμβλητα γὰρ τὰ τάχη.
[4, 6]	ὁ πᾶς μᾶλλον ποταμὸς τόπος,	ὅτι	ἀκίνητος ὁ πᾶς. ὥστε τὸ
[4, 20]	ὅλον. λέγεται δὲ ὀρθῶς καὶ	ὅτι	ἀριθμὸς μὲν ὁ αὐτὸς ὁ
[4, 17]	οὐχ ὡς τῆς αὐτῆς στιγμῆς,	ὅτι	ἀρχὴ καὶ τελευτή, ἀλλ' ὡς
[4, 4]	οὐ ῥᾴδιον γνωρίζειν. ἀλλὰ μὴν	ὅτι	γε ἀδύνατον ὁποτερονοῦν τούτων εἶναι
[4, 19]	κατὰ συμβεβηκός. σημεῖον δὲ ἱκανὸν	ὅτι	γίγνεται μὲν οὐδὲν ἄνευ τοῦ
[4, 11]	τὸ κενὸν λύειν ῥᾴδιον, φανερόν.	~Ὅτι	δ' οὐκ ἔστιν κενὸν οὕτω
[4, 13]	τι τῆς ὕλης ἐπεκτείνεται, ἀλλ'	ὅτι	δυνάμει ἐστὶν ὕλη ἀμφοῖν· ὥστ'
[4, 19]	μέλλοντος χρόνου (πότε βαδίζεις; ἤδη,	ὅτι	ἐγγὺς ὁ χρόνος ἐν ᾧ
[4, 11]	κενόν. ἀλλ' ἀδύνατον. φανερὸν τοίνυν	ὅτι,	εἰ ἔστι χρόνος ἐν ᾧ
[4, 9]	κενὸν ἢ οὔ; ἢ δῆλον	ὅτι	εἰ μὲν δέχοιτο σῶμα ἁπτόν,
[4, 5]	δῆλον· ὃ δὲ Ζήνων ἠπόρει,	ὅτι	εἰ ὁ τόπος ἐστί τι,
[4, 13]	τὸ φέρεσθαι κάτω; καὶ δῆλον	ὅτι	εἰ ὅσῳ ἂν μανότερον καὶ
[4, 17]	τὸ φερόμενον. φανερὸν δὲ καὶ	ὅτι	εἴτε χρόνος μὴ εἴη, τὸ
[4, 11]	οὖν δι' οὗ φέρεται αἴτιον,	ὅτι	ἐμποδίζει μάλιστα μὲν ἀντιφερόμενον, ἔπειτα
[4, 19]	ἓν δὲ ὥσπερ ἔνια λέγομεν	ὅτι	ἐν ἀριθμῷ ἐστιν. τοῦτο δὲ
[4, 5]	ἐν σώματι, καὶ ἐν τούτῳ	ὅτι	ἐν ἐπιφανείᾳ· ἐν δὲ ταύτῃ
[4, 5]	οἷον τὸ λευκὸν ἐν ἀνθρώπῳ	ὅτι	ἐν σώματι, καὶ ἐν τούτῳ
[4, 4]	καὶ ἐν τῷ ἀέρι δὲ	ὅτι	ἐν τῇ γῇ, ὁμοίως δὲ
[4, 4]	σὺ νῦν ἐν τῷ οὐρανῷ	ὅτι	ἐν τῷ ἀέρι οὗτος δ'
[4, 13]	λόγος δ' ὁ αὐτός, ὥσπερ	ὅτι	ἐν τῷ κενῷ ἀκίνητα πάντα,
[4, 4]	ὁμοίως δὲ καὶ ἐν ταύτῃ	ὅτι	ἐν τῷδε τῷ τόπῳ, ὃς
[4, 6]	γὰρ οὕτω μεταβέβληκε τὸν τόπον,	ὅτι	ἐν ᾧ ὑπάρχουσι μεταβάλλει. ἐπεὶ
[4, 15]	τοῖς εἰποῦσιν εἶναι ὁ χρόνος,	ὅτι	ἔν τε τῷ χρόνῳ πάντα
[4, 17]	ἡ φορὰ μία τῷ φερομένῳ,	ὅτι	ἕν (καὶ οὐχ ὅ ποτε
[4, 19]	σύμμετρον· διὸ αἰεὶ οὐκ ἔστιν,	ὅτι	ἐναντίον τῷ αἰεὶ ὄντι. ὅσων
[4, 5]	ἄπειρον ἰέναι. ἐκεῖνο δὲ φανερόν,	ὅτι	ἐπεὶ οὐδὲν τὸ ἀγγεῖον τοῦ
[4, 8]	εἶναι. οὔκουν τοῦτο δεῖ δεικνύναι,	ὅτι	ἐστί τι ὁ ἀήρ, ἀλλ'
[4, 2]	τῶν τοιούτων, οὐ μόνον δηλοῦσιν	ὅτι	ἐστί τι ὁ τόπος, ἀλλ'
[4, 7]	καὶ περὶ μὲν τόπου, καὶ	ὅτι	ἔστι καὶ τί ἐστιν, εἴρηται.
[4, 13]	καὶ πυκνοῦ οἴονται φανερὸν εἶναι	ὅτι	ἔστι κενόν. εἰ μὲν γὰρ
[4, 8]	τὸν τρόπον ἐλέγχοντες. ἐπιδεικνύουσι γὰρ	ὅτι	ἐστίν τι ὁ ἀήρ, στρεβλοῦντες
[4, 19]	ὅτι τοῦ ἀριθμοῦ τι, ἢ	ὅτι	ἔστιν αὐτοῦ ἀριθμός. ἐπεὶ δ'
[4, 8]	οὖν τρόπον ἐκ τούτων δεικνύουσιν	ὅτι	ἔστιν τι κενόν, ἄλλον δ'
[4, 13]	δὲ λέγομεν ἐκ τῶν ὑποκειμένων	ὅτι	ἔστιν ὕλη μία τῶν ἐναντίων,
[4, 5]	κατὰ μὲν οὖν τὸ εἶναι	ὅτι	ἕτερον, δῆλον· ἄλλος γὰρ ὁ
[4, 13]	τὰ ἄλλα δ' ἠπόρηται ἀληθῶς,	ὅτι	ἢ κίνησις οὐκ ἔσται, εἰ
[4, 5]	κατὰ τὰ μέρη, οἷον λευκὸς	ὅτι	ἡ ἐπιφάνεια λευκή, καὶ ἐπιστήμων
[4, 19]	ὅτι τήμερον ἥξει· ἥκει νῦν,	ὅτι	ἦλθε τήμερον. τὰ δ' ἐν
[4, 13]	ἐκ θερμοῦ ψυχρὸν ἡ αὐτή,	ὅτι	ἦν δυνάμει, οὕτω καὶ ἐκ
[4, 7]	ἄλλῳ. φανερὸν δ' ἐκ τούτων	ὅτι	καὶ αἱ ἀπορίαι πᾶσαι λύοιντ'
[4, 19]	ὁ δὲ Πυθαγόρειος Πάρων ἀμαθέστατον,	ὅτι	καὶ ἐπιλανθάνονται ἐν τούτῳ, λέγων
[4, 3]	σώματος τόπος καὶ χώρα, δῆλον	ὅτι	καὶ ἐπιφανείας καὶ τῶν λοιπῶν
[4, 2]	ἐστί τι ὁ τόπος, ἀλλ'	ὅτι	καὶ ἔχει τινὰ δύναμιν. φέρεται
[4, 18]	καὶ ὕστερον οὐχ ὁ αὐτός,	ὅτι	καὶ ἡ μεταβολὴ ἡ μὲν
[4, 20]	δὲ χρόνος πανταχοῦ ὁ αὐτός,	ὅτι	καὶ ὁ ἀριθμὸς εἷς καὶ
[4, 10]	τὸ κενὸν δοκεῖ τι εἶναι,	ὅτι	καὶ ὁ τόπος, καὶ διὰ
[4, 19]	μετρεῖσθαι αὐτῆς τὸ εἶναι) δῆλον	ὅτι	καὶ τοῖς ἄλλοις τοῦτ' ἔστι
[4, 3]	τὸ ὂν ἐν τόπῳ, δῆλον	ὅτι	καὶ τοῦ τόπου τόπος ἔσται,
[4, 19]	χρόνου, καθάπερ καὶ λέγειν εἰώθαμεν	ὅτι	κατατήκει ὁ χρόνος, καὶ γηράσκει
[4, 11]	δῆλον τὸ τοῦ συμβαίνοντος αἴτιον,	ὅτι	κινήσεως μὲν πρὸς κίνησιν πάσης
[4, 20]	θαλάττῃ καὶ ἐν οὐρανῷ. ἢ	ὅτι	κινήσεώς τι πάθος ἢ ἕξις,
[4, 8]	μᾶλλον. λέγουσιν δ' ἓν μὲν	ὅτι	κίνησις ἡ κατὰ τόπον οὐκ
[4, 19]	φάναι ἤδη ἑαλωκέναι οὐ λέγομεν,	ὅτι	λίαν πόρρω τοῦ νῦν. καὶ
[4, 5]	ἐν αὑτῷ εἶναι. ὥστ' εἰ	ὅτι	μάλιστα ἐν ἀλλήλοις εἶεν, ὁ
[4, 5]	οἷον, εἰ οἴνου, ὁ οἶνος.	ὅτι	μὲν οὖν ἀδύνατον ἐν αὑτῷ
[4, 11]	ἄρα πάντ' ἔσται. ἀλλ' ἀδύνατον.	ὅτι	μὲν οὖν εἰ ἔστι κενόν,
[4, 10]	λόγος καὶ ἐπὶ τῆς τέφρας.	ὅτι	μὲν οὖν ἐξ ὧν δεικνύουσιν
[4, 2]	τόπος ἂν εἴη ἐστερημένος σώματος.	ὅτι	μὲν οὖν ἐστί τι ὁ
[4, 2]	προηπορημένον οὔτε προηυπορημένον περὶ αὐτοῦ.	~ὅτι	μὲν οὖν ἔστιν ὁ τόπος,
[4, 19]	γίγνεσθαι καὶ ταύτην τὴν μεταβολήν.	ὅτι	μὲν οὖν ἔστιν ὁ χρόνος
[4, 14]	εἶτα τίς ἡ φύσις αὐτοῦ.	ὅτι	μὲν οὖν ἢ ὅλως οὐκ
[4, 16]	ἄνευ κινήσεως καὶ μεταβολῆς χρόνος.	ὅτι	μὲν οὖν οὔτε κίνησις οὔτ'
[4, 18]	ἵππων, ἡ δεκάς, καὶ ἄλλοθι.	~ὅτι	μὲν τοίνυν ὁ χρόνος ἀριθμός
[4, 12]	γὰρ ἡ κρίσις τοῦ ἁπτοῦ.	ὅτι	μὲν τοίνυν οὐκ ἔστι κεχωρισμένον
[4, 15]	τις εἶναι οὔτε τῷ ποιός.	ὅτι	μὲν τοίνυν οὐκ ἔστιν κίνησις,
[4, 20]	εἶναί τινα κύκλον· τοῦτο δέ,	ὅτι	μετρεῖται τῇ κυκλοφορίᾳ· παρὰ γὰρ
[4, 20]	κυκλοφορία ἡ ὁμαλὴς μέτρον μάλιστα,	ὅτι	ὁ ἀριθμὸς ὁ ταύτης γνωριμώτατος.
[4, 6]	νῦν ὕδωρ, ὁ δὲ τόπος	ὅτι	οὗ ἦν ἀήρ, ἐνταῦθ' ἔστι
[4, 20]	ἀριθμητόν τι εἶναι, ὥστε δῆλον	ὅτι	οὐδ' ἀριθμός. ἀριθμὸς γὰρ ἢ
[4, 16]	οὐ δοκεῖ χρόνος γεγονέναι οὐδείς,	ὅτι	οὐδὲ κίνησις. ὅταν δὲ τὸ
[4, 19]	τοῦ χρόνου· σημεῖον δὲ τούτου	ὅτι	οὐδὲ πάσχει οὐδὲν ὑπὸ τοῦ
[4, 19]	καὶ ἠρεμίας μέτρον. φανερὸν οὖν	ὅτι	οὐδὲ τὸ μὴ ὂν ἔσται
[4, 17]	ἠρεμεῖν συμβήσεται) καὶ ἔτι φανερὸν	ὅτι	οὐδὲν μόριον τὸ νῦν τοῦ
[4, 6]	πρῶτον μὲν οὖν δεῖ κατανοῆσαι	ὅτι	οὐκ ἂν ἐζητεῖτο ὁ τόπος,
[4, 11]	καὶ πρὸς τὸ μέσον, δῆλον	ὅτι	οὐκ ἂν τὸ κενὸν αἴτιον
[4, 19]	ὁ χρόνος εἰς αὐτά, ἀλλ'	ὅτι	οὐκ ἐγγύς. τὸ δὲ ποτέ>
[4, 6]	ἐγγιγνομένου σώματος μέγεθος. τούτων δ'	ὅτι	οὐκ ἐνδέχεται τὰ τρία εἶναι,
[4, 8]	ἐστί τι ὁ ἀήρ, ἀλλ'	ὅτι	οὐκ ἔστι διάστημα ἕτερον τῶν
[4, 16]	τότε φαμὲν γεγονέναι χρόνον, φανερὸν	ὅτι	οὐκ ἔστιν ἄνευ κινήσεως καὶ
[4, 8]	οἱ μὲν οὖν δεικνύναι πειρώμενοι	ὅτι	οὐκ ἔστιν, οὐχ ὃ βούλονται
[4, 19]	ὑπὸ τόπου. φανερὸν δὲ καὶ	ὅτι	οὐκ ἔστιν τὸ ἐν χρόνῳ
[4, 10]	πῶς οὐκ ἔστιν εἴρηται, φανερὸν	ὅτι	οὕτω μὲν κενὸν οὐκ ἔστιν,
[4, 11]	κενόν, οὐκ ἔχει διαφοράν. ἔπειθ'	ὅτι	πᾶσα κίνησις ἢ βίᾳ ἢ
[4, 20]	δ' ἡμῖν οὕτω διωρισμένων φανερὸν	ὅτι	πᾶσα μεταβολὴ καὶ ἅπαν τὸ
[4, 20]	ἀκολουθεῖ κινήσει τὸ πρότερον, φανερὸν	ὅτι	πᾶσα μεταβολὴ καὶ πᾶσα κίνησις
[4, 13]	ἀὴρ ἐξ ὕδατος (δῆλον γὰρ	ὅτι	πλείων ἀὴρ ἐξ ὕδατος γίγνεται·
[4, 19]	ἐξίστησιν τὸ ὑπάρχον· ὥστε φανερὸν	ὅτι	τὰ αἰεὶ ὄντα, ᾗ αἰεὶ
[4, 20]	γένεσιν καὶ φθοράν. τοῦτο δέ,	ὅτι	ταῦτα πάντα τῷ χρόνῳ κρίνεται,
[4, 20]	εἶναι ἡ τῆς σφαίρας κίνησις,	ὅτι	ταύτῃ μετροῦνται αἱ ἄλλαι κινήσεις
[4, 18]	οὐκ ἔστιν. φανερὸν δὲ καὶ	ὅτι	ταχὺς μὲν καὶ βραδὺς οὐ
[4, 19]	τούτου ἐγγὺς ᾖ. ἥξει νῦν,	ὅτι	τήμερον ἥξει· ἥκει νῦν, ὅτι
[4, 5]	ἡ ἐπιφάνεια λευκή, καὶ ἐπιστήμων	ὅτι	τὸ λογιστικόν. ὁ μὲν οὖν
[4, 7]	δὲ κάτω μάλιστα πᾶσι κυρίως,	ὅτι	τὸ μὲν αἰεὶ μένει, τοῦ
[4, 9]	μηδέν ἐστι. τούτου δ' αἴτιον	ὅτι	τὸ ὂν σῶμα οἴονται εἶναι,
[4, 8]	Μέλισσος μὲν οὖν καὶ δείκνυσιν	ὅτι	τὸ πᾶν ἀκίνητον ἐκ τούτων·
[4, 19]	ἀριθμοῦ καὶ πάθος, καὶ ὅλως	ὅτι	τοῦ ἀριθμοῦ τι, ἢ ὅτι
[4, 12]	καὶ ἀδύνατον. ἔτι δὲ φανερὸν	ὅτι	τοῦτο ὁ κύβος ἕξει καὶ
[4, 20]	σκαληνές, καίτοι σχῆμά γε ταὐτό,	ὅτι	τρίγωνα ἄμφω· ταὐτὸ γὰρ λέγεται
[4, 20]	κινήσις χρόνῳ (τοῦτο δ' ἐστίν,	ὅτι	ὑπὸ τῆς ὡρισμένης κινήσεως χρόνῳ
[4, 8]	ἔστιν τι κενόν, ἄλλον δ'	ὅτι	φαίνεται ἔνια συνιόντα καὶ πιλούμενα,
[4, 19]	τούτῳ, λέγων ὀρθότερον. δῆλον οὖν	ὅτι	φθορᾶς μᾶλλον ἔσται καθ' αὑτὸν
[4, 19]	δ' ἄλλων κατὰ συμβεβηκός, δῆλον	ὅτι	ὧν τὸ εἶναι μετρεῖ, τούτοις
[4, 19]	ἢ ὁ αὐτὸς πολλάκις; δῆλον	ὅτι	ὡς ἂν ἡ κίνησις, οὕτω
[4, 20]	μέλλοντα· ἐν μὲν γὰρ τῷ	παρεληλυθότι	πρότερον λέγομεν τὸ πορρώτερον τοῦ
[4, 6]	ἐν τόπῳ ἐν τῷ οὐρανῷ,	διότι	ἐν τῷ ἀέρι οὗτος δὲ
[4, 6]	δοκεῖ φαντασίας, πλὴν ἐκεῖνο μὲν	διότι	ὃ ἦν ἀήρ, τοῦτο νῦν
[4, 20]	τις· τοῦτο δὲ πάλιν δοκεῖ,	διότι	τοιαύτης ἐστὶ φορᾶς μέτρον καὶ
[4, 19]	μόριον τοῦ παρελθόντος. πότε ἦλθες;	ἄρτι,	ἐὰν ᾖ ὁ χρόνος ἐγγὺς
[4, 19]	τί τὸ ποτὲ καὶ τὸ	ἄρτι	καὶ τὸ ἤδη καὶ τὸ
[4, 19]	πόρρω τοῦ νῦν. καὶ τὸ	ἄρτι>	τὸ ἐγγὺς τοῦ παρόντος νῦν
[4, 9]	εἶναι κενόν, ἐν ᾧ μηδέν	ἐστι	βαρὺ ἢ κοῦφον. ταῦτα μὲν
[4, 12]	ἔστι κεχωρισμένον κενόν, ἐκ τούτων	ἐστὶ	δῆλον. ~Εἰσὶν δέ τινες οἳ
[4, 16]	ὁ χρόνος. ἐπεὶ δ' ἀριθμός	ἐστι	διχῶς (καὶ γὰρ τὸ ἀριθμούμενον
[4, 15]	πᾶσιν. ἔτι δὲ μεταβολὴ μέν	ἐστι	θάττων καὶ βραδυτέρα, χρόνος δ'
[4, 4]	ἀλλὰ χωριστὸς ὁ τόπος ἑκάστου	ἐστί.	καὶ γὰρ δοκεῖ τοιοῦτό τι
[4, 12]	τῷ εἶναι πάντων τῶν παθημάτων	ἐστί,	καὶ εἰ μὴ χωριστόν· λέγω
[4, 6]	μὲν περιέχον ἐκεῖνο οὗ τόπος	ἐστί,	καὶ μηδὲν τοῦ πράγματος, ἔτι
[4, 9]	κατὰ τὴν ἁφήν· αἰσθητὸν δ'	ἐστὶ	κατὰ τὴν ἁφὴν τὸ βάρος
[4, 19]	ὅλως γάρ, εἰ μέτρον μέν	ἐστι	κινήσεως ὁ χρόνος καθ' αὑτό,
[4, 6]	ἐσχάτῳ τοῦ περιέχοντος, ὃ οὔτε	ἐστὶ	μέρος τοῦ ἐν αὐτῷ οὔτε
[4, 5]	ἐν τοῖς μέρεσιν· οὐ γάρ	ἐστι	παρὰ τὰ μέρη τὸ ὅλον.
[4, 15]	καὶ τὸ μέρος χρόνος τίς	ἐστι,	περιφορὰ δέ γε οὔ· μέρος
[4, 3]	γε ἀπορίαν, εἰ ἔστι, τί	ἐστι,	πότερον ὄγκος τις σώματος ἤ
[4, 20]	τό γε πρότερον ἐν χρόνῳ	ἐστί·	πρότερον γὰρ καὶ ὕστερον λέγομεν
[4, 8]	εἶναι διάστημα ἐν ᾧ μηδέν	ἐστι	σῶμα αἰσθητόν· οἰόμενοι δὲ τὸ
[4, 9]	δὲ ἐν ᾧ τόπῳ μηδέν	ἐστι	σῶμα, ὥστ' εἴ που μὴ
[4, 20]	καὶ φέρεται· ᾗ οὖν κίνησίς	ἐστι,	ταύτῃ ἐστὶν ἑκάστης κινήσεως ἀριθμός.
[4, 5]	ἠπόρει, ὅτι εἰ ὁ τόπος	ἐστί	τι, ἔν τινι ἔσται, λύειν
[4, 7]	τὸ γάρ που αὐτό τέ	ἐστί	τι, καὶ ἔτι ἄλλο τι
[4, 8]	οὔκουν τοῦτο δεῖ δεικνύναι, ὅτι	ἐστί	τι ὁ ἀήρ, ἀλλ' ὅτι
[4, 2]	τοιούτων, οὐ μόνον δηλοῦσιν ὅτι	ἐστί	τι ὁ τόπος, ἀλλ' ὅτι
[4, 2]	ἐστερημένος σώματος. ὅτι μὲν οὖν	ἐστί	τι ὁ τόπος παρὰ τὰ
[4, 3]	οὐδὲ τῶν ἄλλων οὐδενός, οὐδ'	ἐστί	τι παρ' ἕκαστον τούτων ὁ
[4, 2]	οὐ γὰρ ὅ τι ἔτυχέν	ἐστι	τὸ ἄνω, ἀλλ' ὅπου φέρεται
[4, 13]	δυνάμει ἐστὶν ὕλη ἀμφοῖν· ὥστ'	ἐστὶ	τὸ αὐτὸ πυκνὸν καὶ μανόν,
[4, 17]	ὃ μέν ποτε ὂν νῦν	ἐστι,	τὸ αὐτό (τὸ πρότερον γὰρ
[4, 17]	(τὸ πρότερον γὰρ καὶ ὕστερόν	ἐστι	τὸ ἐν κινήσει) τὸ δ'
[4, 17]	εἶναι> ὃ δέ ποτε ὄν	ἐστι	τὸ νῦν, τὸ αὐτό. ἀκολουθεῖ
[4, 5]	ἐν τῷ τέλει· τοῦτο δ'	ἐστὶ	τὸ οὗ ἕνεκα. πάντων δὲ
[4, 4]	ἕτερον τοῦ μεγέθους, τοῦτο δ'	ἐστὶ	τὸ περιεχόμενον ὑπὸ τοῦ εἴδους
[4, 2]	καὶ ἐν τόπῳ. εἰ δ'	ἐστὶ	τοιοῦτο, θαυμαστή τις ἂν εἴη
[4, 4]	μηδὲ τὸ ἄνω ἢ κάτω	ἐστί,	τόπον εἶναι. ὥστε ζητητέος ἐν
[4, 6]	μέρος ἐστὶ τοῦ τόπου ὅς	ἐστι	τόπος ὅλου τοῦ οὐρανοῦ. καὶ
[4, 2]	τὸ δὲ κάτω· ταῦτα δ'	ἐστὶ	τόπου μέρη καὶ εἴδη, τό
[4, 19]	τὸ δ' ἤδη> τὸ ἐγγύς	ἐστι	τοῦ παρόντος νῦν ἀτόμου μέρος
[4, 4]	ἐστιν. ᾗ μὲν οὖν χωριστὸς	{ἐστι}	τοῦ πράγματος, ταύτῃ μὲν οὐκ
[4, 6]	ᾧ γίγνονται τόπῳ, ὃς μέρος	ἐστὶ	τοῦ τόπου ὅς ἐστι τόπος
[4, 8]	φασίν, ἐν ᾧ ὅλως μηδέν	ἐστι,	τοῦτ' εἶναι κενόν, διὸ τὸ
[4, 9]	τόπος εἶναι ἐν ᾧ μηδέν	ἐστι.	τούτου δ' αἴτιον ὅτι τὸ
[4, 1]	ὂν οὐδαμοῦ εἶναι· ποῦ γάρ	ἐστι	τραγέλαφος ἢ σφίγξ; καὶ τῆς
[4, 6]	ᾖ καὶ ἁπτόμενον, ἐν πρώτῳ	ἐστὶ	τῷ ἐσχάτῳ τοῦ περιέχοντος, ὃ
[4, 17]	λίθος ἤ τι ἄλλο τοιοῦτόν	ἐστι)	τῷ λόγῳ δὲ ἄλλο, ὥσπερ
[4, 11]	καθ' αὑτό· τοῦτο δὲ ταὐτόν	ἐστι	τῷ τὸν τόπον φάναι εἶναί
[4, 14]	ἕτερον καὶ ἕτερον, μηδὲν δ'	ἐστὶ	τῶν ἐν τῷ χρόνῳ ἄλλο
[4, 16]	οὔτ' ἄνευ κινήσεως ὁ χρόνος	ἐστί,	φανερόν· ληπτέον δέ, ἐπεὶ ζητοῦμεν
[4, 8]	οὐκ ἂν εἴη (αὕτη δ'	ἐστὶ	φορὰ καὶ αὔξησις) οὐ γὰρ
[4, 20]	δὲ πάλιν δοκεῖ, διότι τοιαύτης	ἐστὶ	φορᾶς μέτρον καὶ μετρεῖται αὐτὸς
[4, 7]	μὲν κοῦφον τὸ ἄνω φερόμενόν	ἐστι	φύσει, τὸ δὲ βαρὺ τὸ
[4, 11]	ἔστι λόγος (ἐν χρόνῳ γάρ	ἐστι,	χρόνου δὲ παντὸς ἔστι πρὸς
[4, 19]	ἐν χρόνῳ εἶναι τὸ μετρεῖσθαί	ἐστι	χρόνῳ, ὁ δὲ χρόνος κινήσεως
[4, 4]	ὁ τόπος οἷον τὸ ἀγγεῖον	(ἔστι	γὰρ τὸ ἀγγεῖον τόπος μεταφορητός)
[4, 19]	ἐσόμενον, καὶ πέρας χρόνου ἐστίν·	ἔστι	γὰρ τοῦ μὲν ἀρχή, τοῦ
[4, 17]	συνέχει τὸ μῆκος καὶ ὁρίζει·	ἔστι	γὰρ τοῦ μὲν ἀρχὴ τοῦ
[4, 16]	ἀριθμούμενον καὶ οὐχ ᾧ ἀριθμοῦμεν.	ἔστι	δ' ἕτερον ᾧ ἀριθμοῦμεν καὶ
[4, 7]	γὰρ οὐρανὸς τὸ πᾶν ἴσως.	ἔστι	δ' ὁ τόπος οὐχ ὁ
[4, 14]	μὲν γέγονε τὰ δὲ μέλλει,	ἔστι	δ' οὐδέν, ὄντος μεριστοῦ. τὸ
[4, 17]	ἔστι μὲν ὡς τὸ αὐτό,	ἔστι	δ' ὡς οὐ τὸ αὐτό·
[4, 17]	τὸ αὐτὸ τὸ νῦν αἰεί,	ἔστι	δ' ὡς οὐ τὸ αὐτό·
[4, 7]	πᾶν ἔστι μὲν ὡς κινήσεται	ἔστι	δ' ὡς οὔ. ὡς μὲν
[4, 18]	ἀριθμὸς ἔστι μὲν ὡς ἔστιν,	ἔστι	δ' ὡς οὐκ ἔστιν, οἷον
[4, 6]	τὸ μεταξὺ ὡς κενὸν ὄν>	ἔστι	δ' ὥσπερ τὸ ἀγγεῖον τόπος
[4, 6]	πολλοὶ τόποι ἅμα ἔσονται. οὐκ	ἔστι	δὲ ἄλλος ὁ τόπος τοῦ
[4, 13]	χροιᾶς καὶ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ.	ἔστι	δὲ καὶ σώματος ὕλη καὶ
[4, 6]	μεθέστηκεν εἰς ἔλαττον ἢ μεῖζον.	ἔστι	δὲ κινούμενον τὸ μὲν καθ'
[4, 18]	ἕτερος· τὰ γὰρ νῦν ἕτερα.	ἔστι	δὲ ὁ ἀριθμὸς εἷς μὲν
[4, 3]	γὰρ ἔχει, σῶμα δ' οὐδέν·	ἔστι	δὲ τὰ μὲν τῶν αἰσθητῶν
[4, 2]	αἱ λοιπαὶ τῶν ἓξ διαστάσεων.	ἔστι	δὲ τὰ τοιαῦτα οὐ μόνον
[4, 19]	ἦν οὔτε ἔστιν οὔτε ἔσται.	ἔστι	δὲ τὰ τοιαῦτα τῶν μὴ
[4, 19]	δὲ πέρας ἀμφοῖν καὶ ἑνότης·	ἔστι	δὲ ταὐτὸ καὶ κατὰ ταὐτὸ
[4, 13]	μανόν, καὶ μία ὕλη αὐτῶν.	ἔστι	δὲ τὸ μὲν πυκνὸν βαρύ,
[4, 16]	ἀκολουθεῖν ἀεὶ θατέρῳ θάτερον αὐτῶν.	ἔστι	δὲ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον
[4, 4]	οἷον ὑπὸ ἐπιπέδου καὶ πέρατος,	ἔστι	δὲ τοιοῦτον ἡ ὕλη καὶ
[4, 9]	τόπον εἶναι ἐν ᾧ σώματος	ἔστι	διάστημα ἁπτοῦ. ἀλλ' οὖν φαίνεται
[4, 8]	ὁ ἀήρ, ἀλλ' ὅτι οὐκ	ἔστι	διάστημα ἕτερον τῶν σωμάτων, οὔτε
[4, 11]	(ὥσπερ γὰρ τοῦ μηδενὸς οὐδεμία	ἔστι	διαφορά, οὕτω καὶ τοῦ κενοῦ·
[4, 13]	πῶς ἔστι καὶ πῶς οὐκ	ἔστι,	διωρίσθω τὸν τρόπον τοῦτον. ~Ἐχόμενον
[4, 19]	ὅτε γὰρ ἡ κέγχρος ἔστιν,	ἔστι	καὶ ὁ οὐρανός. ἀλλὰ τοῦτο
[4, 19]	ἀσύμμετρον εἶναι τὴν διάμετρον ἀεὶ	ἔστι,	καὶ οὐκ ἔσται τοῦτ' ἐν
[4, 13]	καὶ περὶ μὲν κενοῦ, πῶς	ἔστι	καὶ πῶς οὐκ ἔστι, διωρίσθω
[4, 10]	σώματος, τόπος δὲ καὶ πῶς	ἔστι	καὶ πῶς οὐκ ἔστιν εἴρηται,
[4, 7]	περὶ μὲν τόπου, καὶ ὅτι	ἔστι	καὶ τί ἐστιν, εἴρηται. ~Τὸν
[4, 1]	ἔστιν ἢ μή, καὶ πῶς	ἔστι,	καὶ τί ἐστιν. τά τε
[4, 8]	ἔστιν ἢ μή, καὶ πῶς	ἔστι,	καὶ τί ἐστιν, ὥσπερ καὶ
[4, 13]	πυκνοῦ οἴονται φανερὸν εἶναι ὅτι	ἔστι	κενόν. εἰ μὲν γὰρ μὴ
[4, 11]	ἢ εἰ τοῦτ' ἔστιν, οὐκ	ἔστι	κενόν. ἔτι νῦν μὲν κινεῖται
[4, 11]	ἀδύνατον. ὅτι μὲν οὖν εἰ	ἔστι	κενόν, συμβαίνει τοὐναντίον ἢ δι'
[4, 12]	ἁπτοῦ. ὅτι μὲν τοίνυν οὐκ	ἔστι	κεχωρισμένον κενόν, ἐκ τούτων ἐστὶ
[4, 19]	ὑπολείψει; ἢ οὔ, εἴπερ αἰεὶ	ἔστι	κίνησις; ἄλλος οὖν ἢ ὁ
[4, 14]	νῦν πέρας ἐστίν, καὶ χρόνον	ἔστι	λαβεῖν πεπερασμένον. ἔτι εἰ τὸ
[4, 11]	κινήσεως μὲν πρὸς κίνησιν πάσης	ἔστι	λόγος (ἐν χρόνῳ γάρ ἐστι,
[4, 13]	κενόν. εἰ μὲν γὰρ μὴ	ἔστι	μανὸν καὶ πυκνόν, οὐδὲ συνιέναι
[4, 6]	τοῦ περιέχοντος καὶ τοῦ περιεχομένου.	ἔστι	μὲν οὖν ἄμφω πέρατα, ἀλλ'
[4, 17]	φερόμενον, ἡ δὲ κίνησις οὔ.	ἔστι	μὲν οὖν ὡς τὸ αὐτὸ
[4, 18]	ἡ δυάς· τὶς δὲ ἀριθμὸς	ἔστι	μὲν ὡς ἔστιν, ἔστι δ'
[4, 7]	ὑπ' ἀλλήλων) τὸ δὲ πᾶν	ἔστι	μὲν ὡς κινήσεται ἔστι δ'
[4, 17]	καὶ ὕστερον) τὸ δὲ νῦν	ἔστι	μὲν ὡς τὸ αὐτό, ἔστι
[4, 6]	ἢ τὰ ἔσχατα εἰ μὴ	ἔστι	μηδὲν διάστημα παρὰ τὸ τοῦ
[4, 20]	συνεχοῦς, ἀλλ' οὐ τινός. ἀλλ'	ἔστι	νῦν κεκινῆσθαι καὶ ἄλλο· ὧν
[4, 6]	ὅτι οὗ ἦν ἀήρ, ἐνταῦθ'	ἔστι	νῦν ὕδωρ. ἀλλ' ἡ μὲν
[4, 2]	δοκεῖ· ἐν ᾧ γὰρ ἀὴρ	ἔστι	νῦν, ὕδωρ ἐν τούτῳ πρότερον
[4, 2]	ἐκ τῆς ἀντιμεταστάσεως· ὅπου γὰρ	ἔστι	νῦν ὕδωρ, ἐνταῦθα ἐξελθόντος ὥσπερ
[4, 13]	γίγνεται· ἀνάγκη τοίνυν, εἰ μὴ	ἔστι	πίλησις, ἢ ἐξωθούμενον τὸ ἐχόμενον
[4, 11]	γάρ ἐστι, χρόνου δὲ παντὸς	ἔστι	πρὸς χρόνον, πεπερασμένων ἀμφοῖν) κενοῦ
[4, 9]	σῶμα, ὥστ' εἴ που μὴ	ἔστι	σῶμα, οὐδὲν εἶναι ἐνταῦθα. σῶμα
[4, 3]	εἴη δύο σώματα. ἔτι εἴπερ	ἔστι	σώματος τόπος καὶ χώρα, δῆλον
[4, 13]	ἢ τὸ μᾶλλον ἔστιν) οὐδ'	ἔστι	τῆς φλογὸς λαβεῖν τι μέγεθος
[4, 7]	πέρατα. Ὧι μὲν οὖν σώματι	ἔστι	τι ἐκτὸς σῶμα περιέχον αὐτό,
[4, 3]	ἀλλ' ἔχει γε ἀπορίαν, εἰ	ἔστι,	τί ἐστι, πότερον ὄγκος τις
[4, 6]	συνεχεῖ. ὥσπερ γὰρ εἰ ἀλλοιοῦται,	ἔστι	τι ὃ νῦν μὲν λευκὸν
[4, 3]	ἔτι δὲ καὶ αὐτὸς εἰ	ἔστι	τι τῶν ὄντων, ποὺ ἔσται.
[4, 4]	τοῦ πράγματος, ταύτῃ μὲν οὐκ	ἔστι	τὸ εἶδος· ᾗ δὲ περιέχει,
[4, 19]	ὅτι καὶ τοῖς ἄλλοις τοῦτ'	ἔστι	τὸ ἐν χρόνῳ εἶναι, τὸ
[4, 16]	ἐπεὶ δ' ἐν τῷ μεγέθει	ἔστι	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον, ἀνάγκη
[4, 7]	δὲ κινεῖται, ταύτῃ καὶ τόπος	ἔστι	τοῖς μορίοις· ἕτερον γὰρ ἑτέρου
[4, 20]	ἴσων καὶ ἅμα. ἐπεὶ δ'	ἔστι	φορὰ καὶ ταύτης ἡ κύκλῳ,
[4, 11]	φύσει διάφορα. ἢ οὖν οὐκ	ἔστι	φύσει οὐδαμοῦ οὐδενὶ φορά, ἢ
[4, 11]	ἀδύνατον. φανερὸν τοίνυν ὅτι, εἰ	ἔστι	χρόνος ἐν ᾧ τοῦ κενοῦ
[4, 11]	ἀνάγκης· θᾶττον γὰρ διαιρεῖ τῇ	ἰσχύϊ	τὸ μεῖζον· ἢ γὰρ σχήματι
[4, 20]	οὗ μὴ διαφέρει διαφορᾷ, ἀλλ'	οὐχὶ	οὗ διαφέρει, οἷον τρίγωνον τριγώνου
[4, 7]	γὰρ τῷ πεπερασμένῳ τὰ πέρατα.	Ὧι	μὲν οὖν σώματι ἔστι τι
[4, 6]	σκέψιν οὕτω ποιεῖσθαι ὅπως τὸ	τί	ἐστιν ἀποδοθήσεται, ὥστε τά τε