Livre, Chap.
[4, 8]	ὑπολαμβανομένων· οἷον γὰρ τόπον τινὰ	καὶ	ἀγγεῖον τὸ κενὸν τιθέασιν οἱ
[4, 16]	μηδεμίαν μεταβολήν, ἀλλ' ἐν ἑνὶ	καὶ	ἀδιαιρέτῳ φαίνηται ἡ ψυχὴ μένειν,
[4, 12]	ἓν μὲν δὴ τοῦτο ἄτοπον	καὶ	ἀδύνατον. ἔτι δὲ φανερὸν ὅτι
[4, 11]	διπλάσιος τοῦ ἐφ' ᾧ Ε.	καὶ	ἀεὶ δὴ ὅσῳ ἂν ᾖ
[4, 13]	ἴσον ὕδωρ ἐξ ἀέρος ἔσται	καὶ	ἀὴρ ἐξ ὕδατος (δῆλον γὰρ
[4, 7]	μόριον ἢ ἀέρος. οὕτω δὲ	καὶ	ἀὴρ ἔχει πρὸς ὕδωρ· οἷον
[4, 7]	φανερὸν δ' ἐκ τούτων ὅτι	καὶ	αἱ ἀπορίαι πᾶσαι λύοιντ' ἂν
[4, 2]	τε ἄνω καὶ τὸ κάτω	καὶ	αἱ λοιπαὶ τῶν ἓξ διαστάσεων.
[4, 12]	ἀέρι· ἀλλὰ τῇ αἰσθήσει ἄδηλον.	καὶ	αἰεὶ δὴ ἐν παντὶ σώματι
[4, 19]	τῇ νοήσει· διαιρούντων γὰρ ἄλλη	καὶ	ἄλλη· ᾗ δὲ μία, ἡ
[4, 17]	ὥσπερ ἡ κίνησις αἰεὶ ἄλλη	καὶ	ἄλλη, καὶ ὁ χρόνος (ὁ
[4, 5]	ἕτερά γε τῷ εἴδει ταῦτα,	καὶ	ἄλλην φύσιν ἔχει ἑκάτερον καὶ
[4, 14]	τῶν ἐν τῷ χρόνῳ ἄλλο	καὶ	ἄλλο μέρος ἅμα (ὃ μὴ
[4, 14]	ταὐτὸν ἀεὶ διαμένει ἢ ἄλλο	καὶ	ἄλλο, οὐ ῥᾴδιον ἰδεῖν. εἰ
[4, 16]	λάβωμεν. ὁρίζομεν δὲ τῷ ἄλλο	καὶ	ἄλλο ὑπολαβεῖν αὐτά, καὶ μεταξύ
[4, 20]	τινός. ἀλλ' ἔστι νῦν κεκινῆσθαι	καὶ	ἄλλο· ὧν ἑκατέρας τῆς κινήσεως
[4, 17]	καὶ τοῦτο δὴ τῷ ἄλλοθι	καὶ	ἄλλοθι εἶναι ἕτερον· τῷ δὲ
[4, 17]	τῶνδε τῶν ἵππων, ἡ δεκάς,	καὶ	ἄλλοθι. ~ὅτι μὲν τοίνυν ὁ
[4, 20]	χρόνῳ καὶ φθείρεται καὶ αὐξάνεται	καὶ	ἀλλοιοῦται καὶ φέρεται· ᾗ οὖν
[4, 10]	οὐ μόνον εἰσιόντος τινὸς ἀλλὰ	καὶ	ἀλλοιώσει, οἷον εἰ ἐξ ὕδατος
[4, 17]	ᾗ μὲν γὰρ ἐν ἄλλῳ	καὶ	ἄλλῳ, ἕτερον (τοῦτο δ' ἦν
[4, 20]	ἀριθμός. ἕτερος οὖν χρόνος ἔστιν,	καὶ	ἅμα δύο ἴσοι χρόνοι ἂν
[4, 20]	χρόνος καὶ εἷς ὁ ἴσος	καὶ	ἅμα· εἴδει δὲ καὶ οἱ
[4, 20]	αὐτὸς πανταχοῦ ὁ τῶν ἴσων	καὶ	ἅμα. ἐπεὶ δ' ἔστι φορὰ
[4, 20]	εἴπερ καὶ {ὁ ἀριθμὸς} ἴσος	καὶ	ἅμα, τῆς τε ἀλλοιώσεως καὶ
[4, 14]	ὅλως οὐκ ἔστιν ἢ μόλις	καὶ	ἀμυδρῶς, ἐκ τῶνδέ τις ἂν
[4, 5]	καὶ τὸν οἶνον οἶνόν τε	καὶ	ἀμφορέα, εἴπερ ἐνδέχεται αὐτό τι
[4, 2]	ταὐτὸ πολλάκις δεξιὸν καὶ ἀριστερὸν	καὶ	ἄνω καὶ κάτω καὶ πρόσθεν
[4, 7]	κύκλῳ δ' ἔνια· τὰ δὲ	καὶ	ἄνω καὶ κάτω, ὅσα ἔχει
[4, 7]	μορίων γὰρ οὗτος ὁ τόπος	καὶ	ἄνω μὲν καὶ κάτω οὔ,
[4, 13]	τὸ σκληρὸν καὶ μαλακὸν πάθους	καὶ	ἀπαθείας, καὶ οὐ φορᾶς ἀλλ'
[4, 20]	διωρισμένων φανερὸν ὅτι πᾶσα μεταβολὴ	καὶ	ἅπαν τὸ κινούμενον ἐν χρόνῳ.
[4, 2]	αἱ φοραὶ τῶν φυσικῶν σωμάτων	καὶ	ἁπλῶν, οἷον πυρὸς καὶ γῆς
[4, 6]	τυχὸν ἐμπίπτει σῶμα τῶν μεθισταμένων	καὶ	ἅπτεσθαι πεφυκότων. εἰ δ' ἦν
[4, 6]	ὅλῳ· ὅταν δὲ διῃρημένον ᾖ	καὶ	ἁπτόμενον, ἐν πρώτῳ ἐστὶ τῷ
[4, 7]	ἕκαστον εὐλόγως (ὃ γὰρ ἐφεξῆς	καὶ	ἁπτόμενον μὴ βίᾳ, συγγενές· καὶ
[4, 7]	τοῦ οὐρανοῦ τι τὸ ἔσχατον	καὶ	ἁπτόμενον τοῦ κινητοῦ σώματος {πέρας
[4, 20]	ὄντος εἶναι τοῦ ἀριθμήσοντος ἀδύνατον	καὶ	ἀριθμητόν τι εἶναι, ὥστε δῆλον
[4, 20]	τρίγωνον δ' οὐ τὸ αὐτό.	καὶ	ἀριθμὸς δὴ ὁ αὐτός (οὐ
[4, 2]	τὴν πρὸς ἡμᾶς ἔχει δεξιὰ	καὶ	ἀριστερὰ ὡς τὰ μόνον λεγόμενα
[4, 2]	ἄνω καὶ κάτω καὶ δεξιὸν	καὶ	ἀριστερόν· ἡμῖν μὲν γὰρ οὐκ
[4, 2]	(διὸ καὶ ταὐτὸ πολλάκις δεξιὸν	καὶ	ἀριστερὸν καὶ ἄνω καὶ κάτω
[4, 19]	ἀριθμῷ μονὰς καὶ τὸ περιττὸν	καὶ	ἄρτιον (τὰ μὲν γὰρ τοῦ
[4, 19]	ἐπεὶ δὲ τὸ νῦν τελευτὴ	καὶ	ἀρχὴ χρόνου, ἀλλ' οὐ τοῦ
[4, 20]	χρόνῳ κρίνεται, καὶ λαμβάνει τελευτὴν	καὶ	ἀρχὴν ὥσπερ ἂν εἰ κατά
[4, 11]	ὅσῳ δὴ λεπτότερον ἀὴρ ὕδατος	καὶ	ἀσωματώτερον, τοσούτῳ θᾶττον τὸ Α
[4, 10]	ὕδατος συνθλιβομένου τὸν ἐνόντα ἀέρα)	καὶ	αὐξάνεσθαι οὐ μόνον εἰσιόντος τινὸς
[4, 10]	σῶμα κενόν, εἰ πάντῃ αὐξάνεται	καὶ	αὐξάνεται διὰ κενοῦ. ὁ δ'
[4, 20]	γίγνεται ἐν χρόνῳ καὶ φθείρεται	καὶ	αὐξάνεται καὶ ἀλλοιοῦται καὶ φέρεται·
[4, 8]	εἴη (αὕτη δ' ἐστὶ φορὰ	καὶ	αὔξησις) οὐ γὰρ ἂν δοκεῖν
[4, 19]	εἶναι τὸ μετρεῖσθαι τῷ χρόνῳ	καὶ	αὐτὴν καὶ τὸ εἶναι αὐτῆς
[4, 5]	ἀπορήσειε δ' ἄν τις, ἆρα	καὶ	αὐτό τι ἐν ἑαυτῷ ἐνδέχεται
[4, 7]	δὲ πρὸς τὸ ἔσχατον ἄνω,	καὶ	αὐτὸ τὸ ἔσχατον· καὶ διὰ
[4, 7]	μέσον περιέχον πέρας κάτω ἐστίν,	καὶ	αὐτὸ τὸ μέσον, τὸ δὲ
[4, 3]	κινεῖ τὰ ὄντα. ἔτι δὲ	καὶ	αὐτὸς εἰ ἔστι τι τῶν
[4, 20]	ἵπποι. καὶ περὶ μὲν χρόνου	καὶ	αὐτοῦ καὶ τῶν περὶ αὐτὸν
[4, 3]	ἔχει τρία, μῆκος καὶ πλάτος	καὶ	βάθος, οἷς ὁρίζεται σῶμα πᾶν.
[4, 18]	δὲ καὶ ὅτι ταχὺς μὲν	καὶ	βραδὺς οὐ λέγεται, πολὺς δὲ
[4, 18]	γὰρ ἀριθμὸς ᾗ ἀριθμοῦμεν ταχὺς	καὶ	βραδὺς οὐδείς. καὶ ὁ αὐτὸς
[4, 18]	πολὺς καὶ ὀλίγος. ταχὺς δὲ	καὶ	βραδὺς οὐκ ἔστιν· οὐδὲ γὰρ
[4, 15]	δὲ μεταβολὴ μέν ἐστι θάττων	καὶ	βραδυτέρα, χρόνος δ' οὐκ ἔστιν·
[4, 20]	ἐν χρόνῳ. τὸ γὰρ θᾶττον	καὶ	βραδύτερον κατὰ πᾶσάν ἐστιν μεταβολήν
[4, 18]	ᾗ μὲν γὰρ συνεχής, μακρὸς	καὶ	βραχύς, ᾗ δὲ ἀριθμός, πολὺς
[4, 18]	δὲ καὶ ὀλίγος καὶ μακρὸς	καὶ	βραχύς. ᾗ μὲν γὰρ συνεχής,
[4, 17]	(καὶ οὐχ ὅ ποτε ὄν	καὶ	γὰρ ἂν διαλίποι ἀλλὰ τῷ
[4, 20]	ὁ χρόνος ἀριθμός. ἢ ὁποιασοῦν;	καὶ	γὰρ γίγνεται ἐν χρόνῳ καὶ
[4, 4]	χωριστὸς ὁ τόπος ἑκάστου ἐστί.	καὶ	γὰρ δοκεῖ τοιοῦτό τι εἶναι
[4, 16]	γὰρ κινήσεως αἰσθανόμεθα καὶ χρόνου·	καὶ	γὰρ ἐὰν ᾖ σκότος καὶ
[4, 6]	τὸ δὲ αὔξησις καὶ φθίσις·	καὶ	γὰρ ἐν τῇ αὐξήσει καὶ
[4, 17]	γνώριμον δὲ μάλιστα τοῦτ' ἔστιν·	καὶ	γὰρ ἡ κίνησις διὰ τὸ
[4, 17]	τῇ φορᾷ καὶ τῷ φερομένῳ.	καὶ	γὰρ ἡ κίνησις καὶ ἡ
[4, 17]	καὶ τοῦτό πως τῇ στιγμῇ·	καὶ	γὰρ ἡ στιγμὴ καὶ συνέχει
[4, 20]	ἂν εἰ κατά τινα περίοδον.	καὶ	γὰρ ὁ χρόνος αὐτὸς εἶναι
[4, 8]	ἐστιν, ὥσπερ καὶ περὶ τόπου·	καὶ	γὰρ παραπλησίαν ἔχει τήν τε
[4, 16]	ἐπεὶ δ' ἀριθμός ἐστι διχῶς	(καὶ	γὰρ τὸ ἀριθμούμενον καὶ τὸ
[4, 7]	τῷ οἰκείῳ τόπῳ οὐκ ἀλόγως·	καὶ	γὰρ τὸ μέρος, τὸ δὲ
[4, 17]	δ' ὡς οὐ τὸ αὐτό·	καὶ	γὰρ τὸ φερόμενον. φανερὸν δὲ
[4, 20]	ἄλλων τῶν κίνησιν ἐχόντων φυσικὴν	καὶ	γένεσιν καὶ φθοράν. τοῦτο δέ,
[4, 19]	κινεῖσθαι. ὅσα μὲν οὖν φθαρτὰ	καὶ	γενητὰ καὶ ὅλως ὁτὲ μὲν
[4, 19]	εἰώθαμεν ὅτι κατατήκει ὁ χρόνος,	καὶ	γηράσκει πάνθ' ὑπὸ τοῦ χρόνου,
[4, 2]	σωμάτων καὶ ἁπλῶν, οἷον πυρὸς	καὶ	γῆς καὶ τῶν τοιούτων, οὐ
[4, 17]	καὶ ὕστερον, τὸ νῦν ἔστιν)	καὶ	γνώριμον δὲ μάλιστα τοῦτ' ἔστιν·
[4, 11]	δὲ {τῷ μεγέθει} τοῖς Β	καὶ	Δ. τὸ δὴ Α εἰ
[4, 8]	ὁ ἀήρ, στρεβλοῦντες τοὺς ἀσκοὺς	καὶ	δεικνύντες ὡς ἰσχυρὸς ὁ ἀήρ,
[4, 8]	πολλὰ ἄνισα. Μέλισσος μὲν οὖν	καὶ	δείκνυσιν ὅτι τὸ πᾶν ἀκίνητον
[4, 2]	ἡμᾶς, τὸ ἄνω καὶ κάτω	καὶ	δεξιὸν καὶ ἀριστερόν· ἡμῖν μὲν
[4, 13]	βαρέος ἀποδώσουσιν τὸ φέρεσθαι κάτω;	καὶ	δῆλον ὅτι εἰ ὅσῳ ἂν
[4, 10]	εἶναι, ὅτι καὶ ὁ τόπος,	καὶ	διὰ ταὐτά. ἥκει γὰρ δὴ
[4, 20]	ὁ χρόνος πρὸς τὴν ψυχήν,	καὶ	διὰ τί ἐν παντὶ δοκεῖ
[4, 6]	τὴν ὕλην καὶ τὴν μορφήν,	καὶ	διὰ τὸ ἐν ἠρεμοῦντι τῷ
[4, 11]	τὰ μεγέθη πρὸς ἄλληλα. ὥστε	καὶ	διὰ τοῦ κενοῦ. ἀλλ' ἀδύνατον·
[4, 20]	τε ἀλλοιώσεως καὶ τῆς φορᾶς.	καὶ	διὰ τοῦτο αἱ μὲν κινήσεις
[4, 19]	ἀεὶ ἐν ἀρχῇ καὶ τελευτῇ.	καὶ	διὰ τοῦτο δοκεῖ ἀεὶ ἕτερος·
[4, 7]	ἄνω, καὶ αὐτὸ τὸ ἔσχατον·	καὶ	διὰ τοῦτο δοκεῖ ἐπίπεδόν τι
[4, 7]	οὐδέν ἐστιν ἔξω τοῦ παντός,	καὶ	διὰ τοῦτο ἐν τῷ οὐρανῷ
[4, 7]	τοῦ κινητοῦ σώματος {πέρας ἠρεμοῦν}	καὶ	διὰ τοῦτο ἡ μὲν γῆ
[4, 7]	πρῶτον, τοῦτ' ἔστιν ὁ τόπος.	~καὶ	διὰ τοῦτο τὸ μέσον τοῦ
[4, 14]	καλῶς ἔχει διαπορῆσαι περὶ αὐτοῦ	καὶ	διὰ τῶν ἐξωτερικῶν λόγων, πότερον
[4, 18]	τῷ καὶ ποσὰ καὶ συνεχῆ	καὶ	διαιρετὰ εἶναι· διὰ μὲν γὰρ
[4, 13]	οὕτω καὶ τὸ πᾶν συναγωγὴ	καὶ	διαστολὴ τῆς αὐτῆς ὕλης. δύο
[4, 6]	μένοντος τοῦ περιέχοντος τὸ περιεχόμενον	καὶ	διῃρημένον, οἷον ἐξ ἀγγείου ὕδωρ,
[4, 17]	δὴ ὁ χρόνος τῷ νῦν,	καὶ	διῄρηται κατὰ τὸ νῦν· ἀκολουθεῖ
[4, 20]	ὁμαλεῖς, φορὰ δ' ἔστιν. διὸ	καὶ	δοκεῖ ὁ χρόνος εἶναι ἡ
[4, 5]	καὶ ἄλλην φύσιν ἔχει ἑκάτερον	καὶ	δύναμιν, ἥ τ' ἐπιφάνεια καὶ
[4, 16]	τὰ ἄκρα τοῦ μέσου νοήσωμεν,	καὶ	δύο εἴπῃ ἡ ψυχὴ τὰ
[4, 6]	ἐκείνου, διῃρημένον δὲ ἐν ἐκείνῳ·	καὶ	ἐάν τε κινῆται τὸ περιέχον
[4, 12]	τοῦ ἴσου κενοῦ καὶ τόπου;	καὶ	εἰ δύο τοιαῦτα, διὰ τί
[4, 19]	μελλόντων τι, ἐφ' ὁπότερα περιέχει·	καὶ	εἰ ἐπ' ἄμφω, ἀμφότερα {καὶ
[4, 3]	οὐ μόνον τί ἐστιν, ἀλλὰ	καὶ	εἰ ἔστιν, ἀπορεῖν ἀναγκαῖον. ~Ἐπεὶ
[4, 12]	εἶναι πάντων τῶν παθημάτων ἐστί,	καὶ	εἰ μὴ χωριστόν· λέγω δὲ
[4, 8]	ἕτεροι πολλοὶ τῶν φυσιολόγων, ἢ	καὶ	εἴ τι ἔξω τοῦ παντὸς
[4, 2]	ταῦτα δ' ἐστὶ τόπου μέρη	καὶ	εἴδη, τό τε ἄνω καὶ
[4, 19]	μὴ αἰεί, ταῦτα δὲ δύναται	καὶ	εἶναι καὶ μή, καὶ ἔστιν
[4, 13]	τὸ κύκλῳ ἡ φορά, ἀλλὰ	καὶ	εἰς εὐθύ) οἱ μὲν δὴ
[4, 20]	οὔ; ὁ αὐτὸς γὰρ χρόνος	καὶ	εἷς ὁ ἴσος καὶ ἅμα·
[4, 13]	τῶν ἄλλων τῶν φυσικῶν ἐναντιώσεων,	καὶ	ἐκ δυνάμει ὄντος ἐνεργείᾳ ὂν
[4, 13]	αὐτή, ὅτι ἦν δυνάμει, οὕτω	καὶ	ἐκ θερμοῦ μᾶλλον θερμόν, οὐδενὸς
[4, 13]	γὰρ καὶ ἐκ ψυχροῦ θερμὸν	καὶ	ἐκ θερμοῦ ψυχρὸν ἡ αὐτή,
[4, 11]	ὥστε πάντῃ οἰσθήσεται. ἔτι δὲ	καὶ	ἐκ τῶνδε φανερὸν τὸ λεγόμενον.
[4, 13]	ὕλη γίγνεται ἄμφω. ὥσπερ γὰρ	καὶ	ἐκ ψυχροῦ θερμὸν καὶ ἐκ
[4, 6]	ἴσος εἴη ἑκάστου ὁ τόπος	καὶ	ἕκαστον, δοκεῖ δέ γε ἴσος
[4, 16]	δέ· τὸ μὲν γὰρ πλεῖον	καὶ	ἔλαττον κρίνομεν ἀριθμῷ, κίνησιν δὲ
[4, 16]	κρίνομεν ἀριθμῷ, κίνησιν δὲ πλείω	καὶ	ἐλάττω χρόνῳ· ἀριθμὸς ἄρα τις
[4, 12]	ὕδωρ ὅσος ὁ κύβος, οὕτω	καὶ	ἐν ἀέρι· ἀλλὰ τῇ αἰσθήσει
[4, 20]	παντὶ δοκεῖ εἶναι ὁ χρόνος,	καὶ	ἐν γῇ καὶ ἐν θαλάττῃ
[4, 20]	ὁ χρόνος, καὶ ἐν γῇ	καὶ	ἐν θαλάττῃ καὶ ἐν οὐρανῷ.
[4, 16]	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον, ἀνάγκη	καὶ	ἐν κινήσει εἶναι τὸ πρότερον
[4, 20]	ἐν γῇ καὶ ἐν θαλάττῃ	καὶ	ἐν οὐρανῷ. ἢ ὅτι κινήσεώς
[4, 10]	τὰ κινούμενα. καὶ τοῦτο δῆλον	καὶ	ἐν ταῖς τῶν συνεχῶν δίναις,
[4, 10]	ταῖς τῶν συνεχῶν δίναις, ὥσπερ	καὶ	ἐν ταῖς τῶν ὑγρῶν. ἐνδέχεται
[4, 4]	ἐν τῇ γῇ, ὁμοίως δὲ	καὶ	ἐν ταύτῃ ὅτι ἐν τῷδε
[4, 15]	τε τῷ χρόνῳ πάντα ἐστὶν	καὶ	ἐν τῇ τοῦ ὅλου σφαίρᾳ·
[4, 4]	ἐκεῖ τε λέγων τὸ μεταληπτικὸν	καὶ	ἐν τοῖς λεγομένοις ἀγράφοις δόγμασιν,
[4, 3]	ἅπαν σῶμα ἐν τόπῳ, οὕτω	καὶ	ἐν τόπῳ ἅπαντι σῶμα· πῶς
[4, 2]	οἱ πολλοί, πάντα εἶναί που	καὶ	ἐν τόπῳ. εἰ δ' ἐστὶ
[4, 17]	ὕστερον, τὸ νῦν ἔστιν) ὥστε	καὶ	ἐν τούτοις ὃ μέν ποτε
[4, 5]	ἐν ἀνθρώπῳ ὅτι ἐν σώματι,	καὶ	ἐν τούτῳ ὅτι ἐν ἐπιφανείᾳ·
[4, 4]	οὗτος δ' ἐν τῷ οὐρανῷ,	καὶ	ἐν τῷ ἀέρι δὲ ὅτι
[4, 6]	οὗτος δὲ ἐν τῷ οὐρανῷ·	καὶ	ἐν τῷ ἀέρι δὲ οὐκ
[4, 12]	εἴη, καθέξει τὸ ἴσον κενὸν	καὶ	ἐν τῷ αὐτῷ ἔσται τῷ
[4, 11]	φάμενοι τὴν γῆν ἠρεμεῖν, οὕτω	καὶ	ἐν τῷ κενῷ ἀνάγκη ἠρεμεῖν·
[4, 16]	ἀνάλογον τοῖς ἐκεῖ. ἀλλὰ μὴν	καὶ	ἐν χρόνῳ ἔστιν τὸ πρότερον
[4, 5]	ἀμφορεὺς ἔσται· ὅ τε γὰρ	καὶ	ἐν ᾧ, ἀμφότερα τοῦ αὐτοῦ
[4, 5]	γὰρ τὸ πρώτως ὅ τε	καὶ	ἐν ᾧ) οὐκ ἂν εἴη
[4, 16]	ἕτερον τὸ νῦν ἀλλὰ ταὐτὸ	καὶ	ἕν, οὐκ ἂν ἦν χρόνος,
[4, 16]	πρότερον νῦν τὸ ὕστερον νῦν	καὶ	ἓν ποιοῦσιν, ἐξαιροῦντες διὰ τὴν
[4, 8]	δεικνύντες ὡς ἰσχυρὸς ὁ ἀήρ,	καὶ	ἐναπολαμβάνοντες ἐν ταῖς κλεψύδραις. οἱ
[4, 14]	τὸ ἐν τῷ αὐτῷ εἶναι	καὶ	ἑνὶ {τῷ} νῦν ἐστιν, εἰ
[4, 19]	δύναμιν, τὸ δὲ πέρας ἀμφοῖν	καὶ	ἑνότης· ἔστι δὲ ταὐτὸ καὶ
[4, 7]	οὖν τὸ αὐτὸ {ἡ} ὕλη	καὶ	ἐντελέχεια (ὕδωρ γὰρ ἄμφω, ἀλλὰ
[4, 13]	ὢν ἐν ἐλάττονι γίγνηται ὄγκῳ	καὶ	ἐξ ἐλάττονος μείζων, ἡ δυνάμει
[4, 2]	χώρα ἕτερον ἀμφοῖν, εἰς ἣν	καὶ	ἐξ ἧς μετέβαλον. ἔτι δὲ
[4, 16]	οὐκ ἂν ἦν χρόνος, οὕτως	καὶ	ἐπεὶ λανθάνει ἕτερον ὄν, οὐ
[4, 8]	ἔφασαν καὶ οἱ Πυθαγόρειοι κενόν,	καὶ	ἐπεισιέναι αὐτὸ τῷ οὐρανῷ ἐκ
[4, 13]	εἶναι ἐξ ἀνάγκης· συμπιλεῖσθαι γὰρ	καὶ	ἐπεκτείνεσθαι οὐκ ἐνδέχεται ἄλλως. εἰ
[4, 10]	κενοῦ. ὁ δ' αὐτὸς λόγος	καὶ	ἐπὶ τῆς τέφρας. ὅτι μὲν
[4, 18]	ἵππων ἀριθμὸν αὐτόν. ὁμοίως δὲ	καὶ	ἐπὶ τοῦ χρόνου καὶ τῆς
[4, 20]	κατὰ τὴν εὐθεῖαν· ὁμοίως δὲ	καὶ	ἐπὶ τῶν ἄλλων) ἀλλὰ μὴν
[4, 19]	γηράσκει πάνθ' ὑπὸ τοῦ χρόνου,	καὶ	ἐπιλανθάνεται διὰ τὸν χρόνον, ἀλλ'
[4, 19]	δὲ Πυθαγόρειος Πάρων ἀμαθέστατον, ὅτι	καὶ	ἐπιλανθάνονται ἐν τούτῳ, λέγων ὀρθότερον.
[4, 5]	λευκὸς ὅτι ἡ ἐπιφάνεια λευκή,	καὶ	ἐπιστήμων ὅτι τὸ λογιστικόν. ὁ
[4, 3]	τόπος καὶ χώρα, δῆλον ὅτι	καὶ	ἐπιφανείας καὶ τῶν λοιπῶν περάτων·
[4, 19]	γὰρ τὸν χρόνον τὸν παρεληλυθότα	καὶ	ἐσόμενον, καὶ πέρας χρόνου ἐστίν·
[4, 8]	δέξασθαί τι. εἰ δὲ δέξεται	καὶ	ἔσται δύο ἐν ταὐτῷ, ἐνδέχοιτ'
[4, 11]	δίεισιν ἢ τὴν τὸ Δ,	καὶ	ἔσται ὁ ἐφ' ᾧ Γ
[4, 19]	ἐπ' ἄμφω, ἀμφότερα {καὶ ἦν	καὶ	ἔσται} ὅσα δὲ μὴ περιέχει
[4, 19]	δύναται καὶ εἶναι καὶ μή,	καὶ	ἔστιν γένεσις καὶ φθορὰ αὐτῶν.
[4, 7]	τυχόν, ἀλλ' οὐ διάστημα σώματος)	καὶ	ἔστιν ὁ τόπος καὶ πού,
[4, 19]	μέγεθος ὃ ἀναμετρήσει τὸ ὅλον)	καὶ	ἔστιν τῇ κινήσει τὸ ἐν
[4, 5]	δὲ ταύτῃ οὐκέτι κατ' ἄλλο.	καὶ	ἕτερά γε τῷ εἴδει ταῦτα,
[4, 8]	καθάπερ λέγουσιν Δημόκριτος καὶ Λεύκιππος	καὶ	ἕτεροι πολλοὶ τῶν φυσιολόγων, ἢ
[4, 14]	εἰ μὲν γὰρ αἰεὶ ἕτερον	καὶ	ἕτερον, μηδὲν δ' ἐστὶ τῶν
[4, 4]	που αὐτό τε εἶναί τι	καὶ	ἕτερόν τι ἐκτὸς αὐτοῦ. (Πλάτωνι
[4, 7]	που αὐτό τέ ἐστί τι,	καὶ	ἔτι ἄλλο τι δεῖ εἶναι
[4, 5]	τοῦτ' ἐνδέχεται ἐν αὑτῷ εἶναι,	καὶ	ἔτι ἐκεῖνο οὗ δεκτικόν, οἷον,
[4, 11]	ἑνί, πλείονι δὲ τοῖν δυοῖν,	καὶ	ἔτι πλείονι τοῦ ἑνὸς ἢ
[4, 6]	ὑπάρχειν τῷ τόπῳ ὑπάρχοντα ἔσται,	καὶ	ἔτι τὸ τῆς δυσκολίας αἴτιον
[4, 17]	δυσὶ χρήσεται, ὥστε ἠρεμεῖν συμβήσεται)	καὶ	ἔτι φανερὸν ὅτι οὐδὲν μόριον
[4, 11]	ᾖ ἀσωματώτερον καὶ ἧττον ἐμποδιστικὸν	καὶ	εὐδιαιρετώτερον δι' οὗ φέρεται, θᾶττον
[4, 2]	τι ὁ τόπος, ἀλλ' ὅτι	καὶ	ἔχει τινὰ δύναμιν. φέρεται γὰρ
[4, 8]	τοῦ πυκνουμένου σώματος. ἔτι δὲ	καὶ	ἡ αὔξησις δοκεῖ πᾶσι γίγνεσθαι
[4, 19]	καὶ κατὰ ταὐτὸ ἡ διαίρεσις	καὶ	ἡ ἕνωσις, τὸ δ' εἶναι
[4, 6]	κατὰ συμβεβηκός, οἷον ἡ λευκότης	καὶ	ἡ ἐπιστήμη· ταῦτα γὰρ οὕτω
[4, 20]	γὰρ πάντα) ὁ δὲ χρόνος	καὶ	ἡ κίνησις ἅμα κατά τε
[4, 16]	τὸ τὸ μέγεθος εἶναι συνεχὲς	καὶ	ἡ κίνησίς ἐστιν συνεχής, διὰ
[4, 20]	εἴπομεν, ὅ τε χρόνος κινήσει	καὶ	ἡ κινήσις χρόνῳ (τοῦτο δ'
[4, 18]	παροῦσα μία, ἡ δὲ γεγενημένη	καὶ	ἡ μέλλουσα ἑτέρα, ὁ δὲ
[4, 20]	ταχεῖα ἴσως ἡ δ' οὔ,	καὶ	ἡ μὲν φορὰ ἡ δ'
[4, 18]	ὕστερον οὐχ ὁ αὐτός, ὅτι	καὶ	ἡ μεταβολὴ ἡ μὲν παροῦσα
[4, 13]	ὕστερον. ὥστε καὶ τὸ μέγεθος	καὶ	ἡ μικρότης τοῦ αἰσθητοῦ ὄγκου
[4, 4]	ὥστε δόξειεν ἂν τὸ εἶδος	καὶ	ἡ μορφὴ ἑκάστου ὁ τόπος
[4, 5]	τοῦ ἐνόντος, καὶ ἡ ὕλη	καὶ	ἡ μορφή. ταῦτα μὲν οὖν
[4, 13]	καὶ λευκότης ἔνεστιν. οὕτω τοίνυν	καὶ	ἡ πρότερον θερμότης πρὸς> τὴν
[4, 20]	ἐν ᾧ γὰρ τὸ νῦν,	καὶ	ἡ τοῦ νῦν ἀπόστασις. (ἐναντίως
[4, 6]	ἐστι τόπος ὅλου τοῦ οὐρανοῦ.	καὶ	ἡ ὕλη δὲ δόξειεν ἂν
[4, 4]	εἶναι, ᾧ ὁρίζεται τὸ μέγεθος	καὶ	ἡ ὕλη ἡ τοῦ μεγέθους·
[4, 5]	γάρ τι ταῦτα τοῦ ἐνόντος,	καὶ	ἡ ὕλη καὶ ἡ μορφή.
[4, 4]	ἰδεῖν. τὸ μὲν γὰρ εἶδος	καὶ	ἡ ὕλη οὐ χωρίζεται τοῦ
[4, 17]	ἡ κίνησις διὰ τὸ κινούμενον	καὶ	ἡ φορὰ διὰ τὸ φερόμενον·
[4, 17]	φερομένῳ. καὶ γὰρ ἡ κίνησις	καὶ	ἡ φορὰ μία τῷ φερομένῳ,
[4, 17]	ἅμα γὰρ ὥσπερ τὸ φερόμενον	καὶ	ἡ φορά, οὕτως καὶ ὁ
[4, 2]	ὡς ἦν ὁ τόπος τι	καὶ	ἡ χώρα ἕτερον ἀμφοῖν, εἰς
[4, 19]	μενούσης φανερόν. διαιρεῖ δὲ δυνάμει.	καὶ	ᾗ μὲν τοιοῦτο, αἰεὶ ἕτερον
[4, 19]	ἀπὸ τοῦδε χρόνος εἰς ἐκεῖνο,	καὶ	ἦν εἰς τὸ παρελθόν. εἰ
[4, 19]	καὶ εἰ ἐπ' ἄμφω, ἀμφότερα	{καὶ	ἦν καὶ ἔσται} ὅσα δὲ
[4, 19]	ὁ χρόνος μέτρον κινήσεως, ἔσται	καὶ	ἠρεμίας μέτρον {κατὰ συμβεβηκός} πᾶσα
[4, 19]	χρόνῳ, ὁ δὲ χρόνος κινήσεως	καὶ	ἠρεμίας μέτρον. φανερὸν οὖν ὅτι
[4, 2]	τις ὑπολάβοι· δόξειε δ' ἂν	καὶ	Ἡσίοδος ὀρθῶς λέγειν ποιήσας πρῶτον
[4, 11]	δὴ ὅσῳ ἂν ᾖ ἀσωματώτερον	καὶ	ἧττον ἐμποδιστικὸν καὶ εὐδιαιρετώτερον δι'
[4, 3]	τόπος. τί γὰρ ἄν ποτε	καὶ	θείημεν εἶναι τὸν τόπον; οὔτε
[4, 12]	ὅσον κατέχει κενόν· ὃ εἰ	καὶ	θερμὸν ἢ ψυχρόν ἐστιν ἢ
[4, 13]	τι μέγεθος ἐν ᾧ οὐ	καὶ	θερμότης καὶ λευκότης ἔνεστιν. οὕτω
[4, 13]	τῷ ἀριθμῷ, εἰ ἔτυχε, χροιᾶς	καὶ	θερμοῦ καὶ ψυχροῦ. ἔστι δὲ
[4, 12]	δ' ὅτι ἀδύνατον, εἴρηται πρότερον.	~καὶ	καθ' αὑτὸ δὲ σκοποῦσιν φανείη
[4, 20]	κίνησις ἅμα κατά τε δύναμιν	καὶ	κατ' ἐνέργειαν; πότερον δὲ μὴ
[4, 11]	θᾶττον φερόμενα τὸ ἴσον χωρίον,	καὶ	κατὰ λόγον ὃν ἔχουσι τὰ
[4, 5]	ὅλον ἐν αὑτῷ· λέγεται γὰρ	καὶ	κατὰ τὰ μέρη, οἷον λευκὸς
[4, 19]	καὶ ἑνότης· ἔστι δὲ ταὐτὸ	καὶ	κατὰ ταὐτὸ ἡ διαίρεσις καὶ
[4, 19]	τὸ νῦν· ἅμα γὰρ ἂν	καὶ	κατὰ τὸ αὐτὸ τἀναντία ἂν
[4, 2]	μόνον πρὸς ἡμᾶς, τὸ ἄνω	καὶ	κάτω καὶ δεξιὸν καὶ ἀριστερόν·
[4, 11]	μενεῖ; καὶ περὶ τοῦ ἄνω	καὶ	κάτω καὶ περὶ τοῦ κενοῦ
[4, 2]	δεξιὸν καὶ ἀριστερὸν καὶ ἄνω	καὶ	κάτω καὶ πρόσθεν καὶ ὄπισθεν)
[4, 6]	πάντα τόπον ἔχειν τὸ ἄνω	καὶ	κάτω, καὶ φέρεσθαι φύσει καὶ
[4, 7]	ἔνια· τὰ δὲ καὶ ἄνω	καὶ	κάτω, ὅσα ἔχει πύκνωσιν καὶ
[4, 7]	ὁ τόπος καὶ ἄνω μὲν	καὶ	κάτω οὔ, κύκλῳ δ' ἔνια·
[4, 11]	χρόνῳ δίεισι πλῆρές τε ὂν	καὶ	κενόν. ἀλλ' ἀδύνατον. φανερὸν τοίνυν
[4, 11]	πλῆρές τε ὂν διεξιέναι τι	καὶ	κενόν· ἔσται γάρ τι ἀνάλογον
[4, 13]	ὅτι εἰ ὅσῳ ἂν μανότερον	καὶ	κενώτερον ᾖ ἄνω οἰσθήσεται, εἰ
[4, 4]	μεταβάλλει γὰρ ἅμα τῷ πράγματι	καὶ	κινεῖται καὶ τὸ εἶδος καὶ
[4, 11]	τὸ δὴ Α εἰ δίεισι	καὶ	κινηθήσεται ἐν τινὶ μὲν χρόνῳ,
[4, 15]	ἡ μὲν οὖν ἑκάστου μεταβολὴ	καὶ	κίνησις ἐν αὐτῷ τῷ μεταβάλλοντι
[4, 16]	χρόνος δοκῇ γεγονέναι τις, ἅμα	καὶ	κίνησίς τις δοκεῖ γεγονέναι. ὥστε
[4, 13]	οὕτω δ' ἡ τοῦ βαρέος	καὶ	κούφου ὕλη, ᾗ τοιαύτη, εἴη
[4, 1]	τῆς κινήσεως ἡ κοινὴ μάλιστα	καὶ	κυριωτάτη κατὰ τόπον ἐστίν, ἣν
[4, 13]	ἡ τοῦ μείζονος κύκλου περιφέρεια	καὶ	κυρτότης ἐὰν γίγνηται ἐλάττονος κύκλου,
[4, 20]	ταῦτα πάντα τῷ χρόνῳ κρίνεται,	καὶ	λαμβάνει τελευτὴν καὶ ἀρχὴν ὥσπερ
[4, 19]	τι ὑπὸ τοῦ χρόνου, καθάπερ	καὶ	λέγειν εἰώθαμεν ὅτι κατατήκει ὁ
[4, 18]	ἡ δὲ κίνησις τὸν χρόνον.	καὶ	λέγομεν πολὺν καὶ ὀλίγον χρόνον
[4, 8]	μὴ συνεχές, καθάπερ λέγουσιν Δημόκριτος	καὶ	Λεύκιππος καὶ ἕτεροι πολλοὶ τῶν
[4, 13]	ἐν ᾧ οὐ καὶ θερμότης	καὶ	λευκότης ἔνεστιν. οὕτω τοίνυν καὶ
[4, 3]	αὐτοῦ συνέστηκεν) οὔτε ὡς εἶδος	καὶ	λόγος τῶν πραγμάτων οὔθ' ὡς
[4, 18]	λέγεται, πολὺς δὲ καὶ ὀλίγος	καὶ	μακρὸς καὶ βραχύς. ᾗ μὲν
[4, 13]	ποιητικά, κατὰ δὲ τὸ σκληρὸν	καὶ	μαλακὸν πάθους καὶ ἀπαθείας, καὶ
[4, 13]	ὥστ' ἐστὶ τὸ αὐτὸ πυκνὸν	καὶ	μανόν, καὶ μία ὕλη αὐτῶν.
[4, 7]	καὶ κάτω, ὅσα ἔχει πύκνωσιν	καὶ	μάνωσιν. ὥσπερ δ' ἐλέχθη, τὰ
[4, 13]	ἔσται, εἰ μὴ ἔσται πύκνωσις	καὶ	μάνωσις, ἢ κυμανεῖ ὁ οὐρανός,
[4, 13]	ἔστι δὲ καὶ σώματος ὕλη	καὶ	μεγάλου καὶ μικροῦ ἡ αὐτή.
[4, 12]	ὅτι τοῦτο ὁ κύβος ἕξει	καὶ	μεθιστάμενος, ὃ καὶ τὰ ἄλλα
[4, 10]	πάσης κινήσεως οὐδαμῶς, δι' ὃ	καὶ	Μέλισσον ἔλαθεν· ἀλλοιοῦσθαι γὰρ τὸ
[4, 7]	δὲ παθητικὰ καὶ ποιητικὰ ἀλλήλων)	καὶ	μένει δὴ φύσει πᾶν ἐν
[4, 6]	καὶ κάτω, καὶ φέρεσθαι φύσει	καὶ	μένειν ἐν τοῖς οἰκείοις τόποις
[4, 6]	καθ' αὑ> τὸ πεφυκὸς εἶναι>	καὶ	μένον, ἐν τῷ αὐτῷ ἄπειροι
[4, 11]	ἐμποδίζει μάλιστα μὲν ἀντιφερόμενον, ἔπειτα	καὶ	μένον· μᾶλλον δὲ τὸ μὴ
[4, 6]	ὅταν μὲν ἐν κινουμένῳ κινῆται	καὶ	μεταβάλλῃ τὸ ἐντός, οἷον ἐν
[4, 15]	τύχῃ ὂν αὐτὸ τὸ κινούμενον	καὶ	μεταβάλλον· ὁ δὲ χρόνος ὁμοίως
[4, 2]	κατέχει· τοῦτο δὴ τῶν ἐγγιγνομένων	καὶ	μεταβαλλόντων ἕτερον πάντων εἶναι δοκεῖ·
[4, 15]	δὲ δοκεῖ μάλιστα κίνησις εἶναι	καὶ	μεταβολή τις ὁ χρόνος, τοῦτ'
[4, 16]	ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνευ κινήσεως	καὶ	μεταβολῆς χρόνος. ὅτι μὲν οὖν
[4, 16]	ἄλλο καὶ ἄλλο ὑπολαβεῖν αὐτά,	καὶ	μεταξύ τι αὐτῶν ἕτερον· ὅταν
[4, 19]	εἶναί τινα ἀριθμὸν τοῦ πράγματος,	καὶ	μετρεῖσθαι τὸ εἶναι αὐτοῦ τῷ
[4, 20]	διότι τοιαύτης ἐστὶ φορᾶς μέτρον	καὶ	μετρεῖται αὐτὸς ὑπὸ τοιαύτης. ὥστε
[4, 18]	δὲ τὴν κίνησιν ὁ χρόνος.	καὶ	μετροῦμεν καὶ τὸ μέγεθος τῇ.
[4, 16]	ὡς ἓν τὸ νῦν αἰσθανώμεθα,	καὶ	μὴ ἤτοι ὡς πρότερον καὶ
[4, 19]	ταῦτα δὲ δύναται καὶ εἶναι	καὶ	μή, καὶ ἔστιν γένεσις καὶ
[4, 6]	γε ἐν ἠρεμοῦντί τις σκοποίη	καὶ	μὴ κεχωρισμένῳ ἀλλὰ συνεχεῖ. ὥσπερ
[4, 16]	καὶ γὰρ ἐὰν ᾖ σκότος	καὶ	μηδὲν διὰ τοῦ σώματος πάσχωμεν,
[4, 19]	αὐτὸ καὶ πράττειν, φθείρεται δὲ	καὶ	μηδὲν κινούμενον. καὶ ταύτην μάλιστα
[4, 6]	περιέχον ἐκεῖνο οὗ τόπος ἐστί,	καὶ	μηδὲν τοῦ πράγματος, ἔτι τὸν
[4, 12]	καὶ χωρισθείη τῶν ἄλλων πάντων	καὶ	μήτε βαρὺ μήτε κοῦφον εἴη,
[4, 14]	τὸ ἅμα εἶναι κατὰ χρόνον	καὶ	μήτε πρότερον μήτε ὕστερον τὸ
[4, 19]	εἰ μὲν γὰρ ἡ αὐτὴ	καὶ	μία γίγνεταί ποτε, ἔσται καὶ
[4, 20]	ἀλλ' ἐν τῇ αὐτῇ διαιρέσει	καὶ	μιᾷ. σχῆμα γὰρ τὸ μὲν
[4, 13]	ὕλη, τὸ δ' εἶναι ἕτερον,	καὶ	μία τῷ ἀριθμῷ, εἰ ἔτυχε,
[4, 13]	τὸ αὐτὸ πυκνὸν καὶ μανόν,	καὶ	μία ὕλη αὐτῶν. ἔστι δὲ
[4, 18]	ἐνδέχεται κίνησιν εἶναι τὴν αὐτὴν	καὶ	μίαν πάλιν καὶ πάλιν, οὕτω
[4, 13]	καὶ σώματος ὕλη καὶ μεγάλου	καὶ	μικροῦ ἡ αὐτή. δῆλον δέ·
[4, 6]	μὲν λευκὸν πάλαι δὲ μέλαν,	καὶ	νῦν μὲν σκληρὸν πάλαι δὲ
[4, 14]	δὲ τούτων καὶ ὁ ἄπειρος	καὶ	ὁ ἀεὶ λαμβανόμενος χρόνος σύγκειται.
[4, 6]	κινουμένων μεγεθῶν. συμβάλλεται δέ τι	καὶ	ὁ ἀὴρ δοκῶν ἀσώματος εἶναι·
[4, 14]	οὔπω ἔστιν. ἐκ δὲ τούτων	καὶ	ὁ ἄπειρος καὶ ὁ ἀεὶ
[4, 20]	χρόνος πανταχοῦ ὁ αὐτός, ὅτι	καὶ	ὁ ἀριθμὸς εἷς καὶ ὁ
[4, 20]	μέντοι χρόνος ὁ αὐτός, εἴπερ	καὶ	{ὁ ἀριθμὸς} ἴσος καὶ ἅμα,
[4, 17]	φερόμενον καὶ ἡ φορά, οὕτως	καὶ	ὁ ἀριθμὸς ὁ τοῦ φερομένου
[4, 18]	ἀριθμοῦμεν ταχὺς καὶ βραδὺς οὐδείς.	καὶ	ὁ αὐτὸς δὲ πανταχοῦ ἅμα·
[4, 19]	ποτε, ἔσται καὶ χρόνος εἷς	καὶ	ὁ αὐτός, εἰ δὲ μή,
[4, 18]	δὲ ὁ ἀριθμὸς εἷς μὲν	καὶ	ὁ αὐτὸς ὁ τῶν ἑκατὸν
[4, 20]	ὅτι καὶ ὁ ἀριθμὸς εἷς	καὶ	ὁ αὐτὸς πανταχοῦ ὁ τῶν
[4, 6]	οἷον τὰ μόρια τοῦ σώματος	καὶ	ὁ ἐν τῷ πλοίῳ ἧλος,
[4, 12]	διῄεσαν δι' αὐτοῦ. ἀλλὰ μὴν	καὶ	ὁ κύβος γε ἔχει τοσοῦτον
[4, 5]	ἐν ἀνθρώπῳ (ὁ δὲ ἀμφορεὺς	καὶ	ὁ οἶνος χωρὶς μὲν ὄντα
[4, 19]	γὰρ ἡ κέγχρος ἔστιν, ἔστι	καὶ	ὁ οὐρανός. ἀλλὰ τοῦτο μὲν
[4, 19]	τὰ πράγματα ἐν ὁτῳοῦν ἔσται,	καὶ	ὁ οὐρανὸς ἐν τῇ κέγχρῳ·
[4, 7]	κατὰ συμβεβηκός, οἷον ἡ ψυχὴ	καὶ	ὁ οὐρανός· τὰ γὰρ μόρια
[4, 17]	ὁ ἀριθμὸς ὁ τοῦ φερομένου	καὶ	ὁ τῆς φορᾶς. χρόνος μὲν
[4, 6]	τὸ ἀγγεῖον τόπος μεταφορητός, οὕτως	καὶ	ὁ τόπος ἀγγεῖον ἀμετακίνητον. διὸ
[4, 6]	εἶναί τι τὴν ὕλην) οὕτω	καὶ	ὁ τόπος διὰ τοιαύτης τινὸς
[4, 6]	ἐν τῷ ἀγγείῳ) ἅμα δὲ	καὶ	ὁ τόπος ἔσται μεταβάλλων· ὥστ'
[4, 19]	ἐν τόπῳ ὅτε ἡ κίνησις	καὶ	ὁ τόπος ἔστιν. εἰ γὰρ
[4, 10]	κενὸν δοκεῖ τι εἶναι, ὅτι	καὶ	ὁ τόπος, καὶ διὰ ταὐτά.
[4, 18]	αὐτὸς ὁ τῶν ἑκατὸν ἵππων	καὶ	ὁ τῶν ἑκατὸν ἀνθρώπων, ὧν
[4, 19]	κυρτὸν καὶ τὸ κοῖλον, οὕτως	καὶ	ὁ χρόνος ἀεὶ ἐν ἀρχῇ
[4, 16]	ὅση γὰρ ἡ κίνησις, τοσοῦτος	καὶ	ὁ χρόνος αἰεὶ δοκεῖ γεγονέναι.
[4, 19]	ὡς ἂν ἡ κίνησις, οὕτω	καὶ	ὁ χρόνος· εἰ μὲν γὰρ
[4, 17]	κίνησις αἰεὶ ἄλλη καὶ ἄλλη,	καὶ	ὁ χρόνος (ὁ δ' ἅμα
[4, 20]	ταύτῃ μετροῦνται αἱ ἄλλαι κινήσεις	καὶ	ὁ χρόνος ταύτῃ τῇ κινήσει.
[4, 20]	ἵπποι δ' ἵππῳ, οὕτω δὲ>	καὶ	ὁ χρόνος χρόνῳ τινὶ ὡρισμένῳ,
[4, 6]	τῇ αὐξήσει καὶ φθίσει μεταβάλλει,	καὶ	ὃ πρότερον ἦν ἐνταῦθα, πάλιν
[4, 4]	οὐκ ἐν τόπῳ τὰ εἴδη	καὶ	οἱ ἀριθμοί, εἴπερ τὸ μεθεκτικὸν
[4, 19]	πάντα γίγνεται καὶ φθείρεται· διὸ	καὶ	οἱ μὲν σοφώτατον ἔλεγον, ὁ
[4, 20]	ἴσος καὶ ἅμα· εἴδει δὲ	καὶ	οἱ μὴ ἅμα· εἰ γὰρ
[4, 8]	τὸ κενόν. εἶναι δ' ἔφασαν	καὶ	οἱ Πυθαγόρειοι κενόν, καὶ ἐπεισιέναι
[4, 8]	ὃ> ἁμαρτάνοντες λέγουσιν. ὥσπερ Ἀναξαγόρας	καὶ	οἱ τοῦτον τὸν τρόπον ἐλέγχοντες.
[4, 5]	οἷον τὸν ἀμφορέα ἀγγεῖόν τε	καὶ	οἶνον εἶναι καὶ τὸν οἶνον
[4, 7]	τοῦτο δοκεῖ ἐπίπεδόν τι εἶναι	καὶ	οἷον ἀγγεῖον ὁ τόπος καὶ
[4, 18]	τὸν χρόνον. καὶ λέγομεν πολὺν	καὶ	ὀλίγον χρόνον τῇ κινήσει μετροῦντες,
[4, 18]	βραδὺς οὐ λέγεται, πολὺς δὲ	καὶ	ὀλίγος καὶ μακρὸς καὶ βραχύς.
[4, 18]	βραχύς, ᾗ δὲ ἀριθμός, πολὺς	καὶ	ὀλίγος. ταχὺς δὲ καὶ βραδὺς
[4, 7]	περιέχει· παρὰ δὲ τὸ πᾶν	καὶ	ὅλον οὐδέν ἐστιν ἔξω τοῦ
[4, 5]	ὡς ὁ ἄνθρωπος ἐν ζῴῳ	καὶ	ὅλως εἶδος ἐν γένει. ἄλλον
[4, 5]	κυριώτατον τὸ ὡς ἐν ἀγγείῳ	καὶ	ὅλως ἐν τόπῳ. ἀπορήσειε δ'
[4, 5]	ἐν βασιλεῖ τὰ τῶν Ἑλλήνων	καὶ	ὅλως ἐν τῷ πρώτῳ κινητικῷ.
[4, 5]	ἔτι ὡς ἐν τῷ ἀγαθῷ	καὶ	ὅλως ἐν τῷ τέλει· τοῦτο
[4, 19]	μὲν οὖν φθαρτὰ καὶ γενητὰ	καὶ	ὅλως ὁτὲ μὲν ὄντα ὁτὲ
[4, 19]	ὡς μέρος ἀριθμοῦ καὶ πάθος,	καὶ	ὅλως ὅτι τοῦ ἀριθμοῦ τι,
[4, 5]	ὑγίεια ἐν θερμοῖς καὶ ψυχροῖς	καὶ	ὅλως τὸ εἶδος ἐν τῇ
[4, 5]	ὁ δάκτυλος ἐν τῇ χειρὶ	καὶ	ὅλως τὸ μέρος ἐν τῷ
[4, 5]	τὸ γένος ἐν τῷ εἴδει	καὶ	ὅλως τὸ μέρος τοῦ εἴδους
[4, 20]	ὑποκείμενον κατὰ τὸ αὐτὸ διάστημα	καὶ	ὁμαλὴν κίνησιν κινούμενον (οἷον ἐπὶ
[4, 17]	δ' ὁ χρόνος, ὥς φαμεν·	καὶ	ὁμοίως δὴ τῇ στιγμῇ τὸ
[4, 2]	ἄνω καὶ κάτω καὶ πρόσθεν	καὶ	ὄπισθεν) ἐν δὲ τῇ φύσει
[4, 8]	δύο ἐν ταὐτῷ, ἐνδέχοιτ' ἂν	καὶ	ὁποσαοῦν εἶναι ἅμα σώματα· τὴν
[4, 12]	δύο τοιαῦτα, διὰ τί οὐ	καὶ	ὁποσαοῦν ἐν τῷ αὐτῷ ἔσται;
[4, 17]	ἂν διαλίποι ἀλλὰ τῷ λόγῳ)	καὶ	ὁρίζει δὲ τὴν πρότερον καὶ
[4, 17]	στιγμὴ καὶ συνέχει τὸ μῆκος	καὶ	ὁρίζει· ἔστι γὰρ τοῦ μὲν
[4, 16]	ψυχὴ μένειν, ὅταν δ' αἰσθώμεθα	καὶ	ὁρίσωμεν, τότε φαμὲν γεγονέναι χρόνον,
[4, 19]	μὲν νῦν καὶ τὸ πρότερον	καὶ	ὅσα τοιαῦτα οὕτως ἐν χρόνῳ
[4, 16]	γεγονέναι καὶ χρόνος. ἀλλὰ μὴν	καὶ	ὅταν γε χρόνος δοκῇ γεγονέναι
[4, 20]	τὸ ὅλον. λέγεται δὲ ὀρθῶς	καὶ	ὅτι ἀριθμὸς μὲν ὁ αὐτὸς
[4, 17]	γὰρ τὸ φερόμενον. φανερὸν δὲ	καὶ	ὅτι εἴτε χρόνος μὴ εἴη,
[4, 7]	γένωνται. καὶ περὶ μὲν τόπου,	καὶ	ὅτι ἔστι καὶ τί ἐστιν,
[4, 19]	τόπῳ ὑπὸ τόπου. φανερὸν δὲ	καὶ	ὅτι οὐκ ἔστιν τὸ ἐν
[4, 18]	δ' οὐκ ἔστιν. φανερὸν δὲ	καὶ	ὅτι ταχὺς μὲν καὶ βραδὺς
[4, 16]	τὸ μέντοι εἶναι αὐτῷ ἕτερον	καὶ	οὐ κίνησις. ἀλλὰ μὴν καὶ
[4, 13]	καὶ μαλακὸν πάθους καὶ ἀπαθείας,	καὶ	οὐ φορᾶς ἀλλ' ἑτεροιώσεως μᾶλλον.
[4, 13]	δυνάμει ὄντος ἐνεργείᾳ ὂν γίγνεται,	καὶ	οὐ χωριστὴ μὲν ἡ ὕλη,
[4, 11]	τὰ τέτταρα ὅσῳ τε ὑπερέχει	καὶ	οὐδέν. διὸ οὐδὲ γραμμὴ στιγμῆς
[4, 19]	εἶναι τὴν διάμετρον ἀεὶ ἔστι,	καὶ	οὐκ ἔσται τοῦτ' ἐν χρόνῳ.
[4, 14]	τὸ μὲν γὰρ αὐτοῦ γέγονε	καὶ	οὐκ ἔστιν, τὸ δὲ μέλλει
[4, 14]	οὐκ ἔστιν, τὸ δὲ μέλλει	καὶ	οὔπω ἔστιν. ἐκ δὲ τούτων
[4, 14]	γενόμενα μυριοστὸν τοῖς γενομένοις τήμερον,	καὶ	οὔτε πρότερον οὔτε ὕστερον οὐδὲν
[4, 17]	μία τῷ φερομένῳ, ὅτι ἕν	(καὶ	οὐχ ὅ ποτε ὄν καὶ
[4, 19]	τὸ αὐτὸ τἀναντία ἂν εἴη.	καὶ	οὐχ ὑπολείψει δή· αἰεὶ γὰρ
[4, 16]	δὴ χρόνος ἐστὶν τὸ ἀριθμούμενον	καὶ	οὐχ ᾧ ἀριθμοῦμεν. ἔστι δ'
[4, 17]	τὰ ἔσχατα τῆς γραμμῆς μᾶλλον	καὶ	οὐχ ὡς τὰ μέρη, διά
[4, 19]	σημαίνει ἤτοι ὡς μέρος ἀριθμοῦ	καὶ	πάθος, καὶ ὅλως ὅτι τοῦ
[4, 8]	τε λέγουσιν οἱ φάσκοντες εἶναι	καὶ	πάλιν ἃ λέγουσιν οἱ μὴ
[4, 4]	ἀναγκαῖον εἶναί τι τὸν τόπον,	καὶ	πάλιν ἐξ ὧν ἀπορήσειεν ἄν
[4, 18]	τὴν αὐτὴν καὶ μίαν πάλιν	καὶ	πάλιν, οὕτω καὶ χρόνον, οἷον
[4, 13]	ὃ ἦν δυνάμει, ἐνεργείᾳ ἐγένετο,	καὶ	πάλιν ὕδωρ ἐξ ἀέρος ὡσαύτως,
[4, 16]	κινεῖται ἔκ τινος εἴς τι	καὶ	πᾶν μέγεθος συνεχές, ἀκολουθεῖ τῷ
[4, 2]	ὁ τόπος παρὰ τὰ σώματα,	καὶ	πᾶν σῶμα αἰσθητὸν ἐν τόπῳ,
[4, 15]	μεταβάλλον· ὁ δὲ χρόνος ὁμοίως	καὶ	πανταχοῦ καὶ παρὰ πᾶσιν. ἔτι
[4, 15]	δὲ χρόνος ὁμοίως καὶ πανταχοῦ	καὶ	παρὰ πᾶσιν. ἔτι δὲ μεταβολὴ
[4, 20]	πρότερον, φανερὸν ὅτι πᾶσα μεταβολὴ	καὶ	πᾶσα κίνησις ἐν χρόνῳ ἐστίν.
[4, 19]	ἐν τόπῳ ὑπὸ τοῦ τόπου.	καὶ	πάσχει δή τι ὑπὸ τοῦ
[4, 19]	χρόνον τὸν παρεληλυθότα καὶ ἐσόμενον,	καὶ	πέρας χρόνου ἐστίν· ἔστι γὰρ
[4, 4]	καὶ ὡρισμένον, οἷον ὑπὸ ἐπιπέδου	καὶ	πέρατος, ἔστι δὲ τοιοῦτον ἡ
[4, 1]	περὶ τόπου τὸν φυσικὸν ὥσπερ	καὶ	περὶ ἀπείρου γνωρίζειν, εἰ ἔστιν
[4, 8]	ὑποληπτέον εἶναι τοῦ φυσικοῦ θεωρῆσαι	καὶ	περὶ κενοῦ, εἰ ἔστιν ἢ
[4, 13]	οὐ φορᾶς ἀλλ' ἑτεροιώσεως μᾶλλον.	καὶ	περὶ μὲν κενοῦ, πῶς ἔστι
[4, 7]	ὅταν ἄμφω ἐνεργείᾳ ἓν γένωνται.	καὶ	περὶ μὲν τόπου, καὶ ὅτι
[4, 20]	γὰρ κύνες, τὰ δ' ἵπποι.	καὶ	περὶ μὲν χρόνου καὶ αὐτοῦ
[4, 8]	ἔστι, καὶ τί ἐστιν, ὥσπερ	καὶ	περὶ τόπου· καὶ γὰρ παραπλησίαν
[4, 1]	~Ὁμοίως δ' ἀνάγκη	καὶ	περὶ τόπου τὸν φυσικὸν ὥσπερ
[4, 11]	οἰσθήσεται τὸ ἐντεθὲν ἢ μενεῖ;	καὶ	περὶ τοῦ ἄνω καὶ κάτω
[4, 11]	περὶ τοῦ ἄνω καὶ κάτω	καὶ	περὶ τοῦ κενοῦ ὁ αὐτὸς
[4, 15]	τε τῶν παραδεδομένων ἄδηλόν ἐστιν,	καὶ	περὶ ὧν τυγχάνομεν διεληλυθότες πρότερον.
[4, 6]	ἀλλὰ διὰ τὸ ἔσχατον αὐτοῦ	καὶ	περιέχον ἐν τῷ ἀέρι φαμὲν
[4, 7]	καὶ οἷον ἀγγεῖον ὁ τόπος	καὶ	περιέχον. ἔτι ἅμα τῷ πράγματι
[4, 13]	μανὸν καὶ πυκνόν, οὐδὲ συνιέναι	καὶ	πιλεῖσθαι οἷόν τε· εἰ δὲ
[4, 8]	δ' ὅτι φαίνεται ἔνια συνιόντα	καὶ	πιλούμενα, οἷον καὶ τὸν οἶνόν
[4, 3]	μὲν οὖν ἔχει τρία, μῆκος	καὶ	πλάτος καὶ βάθος, οἷς ὁρίζεται
[4, 4]	οὐδὲν παρὰ τὴν ὕλην. διὸ	καὶ	Πλάτων τὴν ὕλην καὶ τὴν
[4, 8]	τὸ αὐτὸ μὲν ὂν κενὸν	καὶ	πλῆρες καὶ τόπον, τὸ δ'
[4, 20]	ἐστιν. ἀπορήσειε δ' ἄν τις	καὶ	ποίας κινήσεως ὁ χρόνος ἀριθμός.
[4, 7]	μὲν ἀπαθῆ, ἁπτόμενα δὲ παθητικὰ	καὶ	ποιητικὰ ἀλλήλων) καὶ μένει δὴ
[4, 8]	ἴσα ἐνδέχεται ἐν ταὐτῷ εἶναι,	καὶ	πολλὰ ἄνισα. Μέλισσος μὲν οὖν
[4, 6]	τοῦ τόπου τ' ἄλλος τόπος,	καὶ	πολλοὶ τόποι ἅμα ἔσονται. οὐκ
[4, 18]	δὲ κινήσει ὁ χρόνος, τῷ	καὶ	ποσὰ καὶ συνεχῆ καὶ διαιρετὰ
[4, 19]	ἔστιν ὁ χρόνος καὶ τί,	καὶ	ποσαχῶς λέγεται τὸ νῦν, καὶ
[4, 19]	νῦν, οἷον ποτὲ ἐλήφθη Τροία,	καὶ	ποτὲ ἔσται κατακλυσμός· δεῖ γὰρ
[4, 7]	σώματος) καὶ ἔστιν ὁ τόπος	καὶ	πού, οὐχ ὡς ἐν τόπῳ
[4, 19]	ἄνευ τοῦ κινεῖσθαί πως αὐτὸ	καὶ	πράττειν, φθείρεται δὲ καὶ μηδὲν
[4, 11]	ἄνω τῇ δὲ γῇ κάτω	καὶ	πρὸς τὸ μέσον, δῆλον ὅτι
[4, 11]	ἅπαν. ὁ δ' αὐτὸς λόγος	καὶ	πρὸς τοὺς τὸν τόπον οἰομένους
[4, 2]	ἀριστερὸν καὶ ἄνω καὶ κάτω	καὶ	πρόσθεν καὶ ὄπισθεν) ἐν δὲ
[4, 2]	εἴη ἡ τοῦ τόπου δύναμις	καὶ	προτέρα πάντων· οὗ γὰρ ἄνευ
[4, 9]	ταῦτα μὲν οὖν, ὥσπερ εἴπομεν	καὶ	πρότερον, ἐκ συλλογισμοῦ συμβαίνει. ἄτοπον
[4, 19]	αἴτιος ἢ γενέσεως, καθάπερ ἐλέχθη	καὶ	πρότερον (ἐκστατικὸν γὰρ ἡ μεταβολὴ
[4, 12]	ἴσον διάστημα διεληλυθέναι, ὅπερ ἦν	καὶ	πρότερον ἐν τῷ κενῷ, ὥσπερ
[4, 13]	μὲν γὰρ μὴ ἔστι μανὸν	καὶ	πυκνόν, οὐδὲ συνιέναι καὶ πιλεῖσθαι
[4, 13]	τινες οἳ διὰ τοῦ μανοῦ	καὶ	πυκνοῦ οἴονται φανερὸν εἶναι ὅτι
[4, 10]	ταῖς τῶν ὑγρῶν. ἐνδέχεται δὲ	καὶ	πυκνοῦσθαι μὴ εἰς τὸ κενὸν
[4, 11]	τόπον ποιοῦσιν οἱ εἶναι φάσκοντες·	καὶ	πῶς δὴ ἐνέσται ἢ ἐν
[4, 10]	ἔστιν, ἐστερημένον σώματος, τόπος δὲ	καὶ	πῶς ἔστι καὶ πῶς οὐκ
[4, 8]	κενοῦ, εἰ ἔστιν ἢ μή,	καὶ	πῶς ἔστι, καὶ τί ἐστιν,
[4, 1]	γνωρίζειν, εἰ ἔστιν ἢ μή,	καὶ	πῶς ἔστι, καὶ τί ἐστιν.
[4, 13]	περὶ μὲν κενοῦ, πῶς ἔστι	καὶ	πῶς οὐκ ἔστι, διωρίσθω τὸν
[4, 10]	τόπος δὲ καὶ πῶς ἔστι	καὶ	πῶς οὐκ ἔστιν εἴρηται, φανερὸν
[4, 20]	χρόνῳ ἐστίν. ἄξιον δ' ἐπισκέψεως	καὶ	πῶς ποτε ἔχει ὁ χρόνος
[4, 13]	καὶ τὸ σκληρὸν ἐπὶ μολίβδου	καὶ	σιδήρου. ἐκ δὴ τῶν εἰρημένων
[4, 11]	γὰρ κενὸν μὴ ὄν τι	καὶ	στέρησις δοκεῖ εἶναι) ἡ δὲ
[4, 14]	μετρεῖ τε γὰρ τὸ μέρος,	καὶ	συγκεῖσθαι δεῖ τὸ ὅλον ἐκ
[4, 7]	καὶ ἁπτόμενον μὴ βίᾳ, συγγενές·	καὶ	συμπεφυκότα μὲν ἀπαθῆ, ἁπτόμενα δὲ
[4, 17]	στιγμῇ· καὶ γὰρ ἡ στιγμὴ	καὶ	συνέχει τὸ μῆκος καὶ ὁρίζει·
[4, 6]	αὐτῷ τὰ ἔσχατα τῶν ἁπτομένων.	καὶ	συνεχὲς μὲν ὂν οὐκ ἐν
[4, 18]	ὁ χρόνος, τῷ καὶ ποσὰ	καὶ	συνεχῆ καὶ διαιρετὰ εἶναι· διὰ
[4, 18]	κατὰ τὸ πρότερον καὶ ὕστερον,	καὶ	συνεχής (συνεχοῦς γάρ) φανερόν. Ἐλάχιστος
[4, 17]	τὸ φερόμενον, οἷον μονὰς ἀριθμοῦ.	καὶ	συνεχής τε δὴ ὁ χρόνος
[4, 11]	ὁρῶμεν γὰρ τὸ αὐτὸ βάρος	καὶ	σῶμα θᾶττον φερόμενον διὰ δύο
[4, 13]	θερμοῦ καὶ ψυχροῦ. ἔστι δὲ	καὶ	σώματος ὕλη καὶ μεγάλου καὶ
[4, 12]	κύβος ἕξει καὶ μεθιστάμενος, ὃ	καὶ	τὰ ἄλλα σώματα πάντ' ἔχει.
[4, 2]	ἀλλ' ὅπου τὰ ἔχοντα βάρος	καὶ	τὰ γεηρά, ὡς οὐ τῇ
[4, 6]	ὥστε τά τε ἀπορούμενα λύεσθαι,	καὶ	τὰ δοκοῦντα ὑπάρχειν τῷ τόπῳ
[4, 19]	τοῦτο, περιέχεται ὑπὸ χρόνου ὥσπερ	καὶ	τὰ ἐν ἀριθμῷ ὑπ' ἀριθμοῦ>
[4, 19]	τὰ ἐν ἀριθμῷ ὑπ' ἀριθμοῦ>	καὶ	τὰ ἐν τόπῳ ὑπὸ τόπου.
[4, 2]	καὶ τῇ δυνάμει. δηλοῖ δὲ	καὶ	τὰ μαθηματικά· οὐκ ὄντα γὰρ
[4, 7]	δ' ὥσπερ σωρός, κατ' ἐνέργειαν.	καὶ	τὰ μὲν καθ' αὑτά (οἷον
[4, 14]	δὲ ὂν ἀνάγκη ἐφθάρθαι ποτέ,	καὶ	τὰ νῦν ἅμα μὲν ἀλλήλοις
[4, 4]	ὅταν γὰρ ἀφαιρεθῇ τὸ πέρας	καὶ	τὰ πάθη τῆς σφαίρας, λείπεται
[4, 14]	ἐστιν, εἰ τά τε πρότερον	καὶ	τὰ ὕστερον ἐν τῷ νῦν
[4, 19]	ὄντα περιέχεσθαι ὑπὸ χρόνου, ὥσπερ	καὶ	τἆλλα ὅσα ἔν τινί ἐστιν,
[4, 13]	τὸ σκληρὸν πυκνὰ δοκεῖ εἶναι,	καὶ	τἀναντία μανὰ τό τε κοῦφον
[4, 19]	φθείρεται δὲ καὶ μηδὲν κινούμενον.	καὶ	ταύτην μάλιστα λέγειν εἰώθαμεν ὑπὸ
[4, 18]	ὁδόν, ἂν ἡ πορεία πολλή,	καὶ	ταύτην πολλήν, ἂν ἡ ὁδὸς
[4, 19]	ἀλλὰ συμβαίνει ἐν χρόνῳ γίγνεσθαι	καὶ	ταύτην τὴν μεταβολήν. ὅτι μὲν
[4, 20]	ἅμα. ἐπεὶ δ' ἔστι φορὰ	καὶ	ταύτης ἡ κύκλῳ, ἀριθμεῖται δ'
[4, 2]	ὅπως ἂν στραφῶμεν, γίγνεται (διὸ	καὶ	ταὐτὸ πολλάκις δεξιὸν καὶ ἀριστερὸν
[4, 14]	καὶ τὸ μέλλον, πότερον ἓν	καὶ	ταὐτὸν ἀεὶ διαμένει ἢ ἄλλο
[4, 4]	μεταληπτικὸν καὶ τὴν χώραν ἓν	καὶ	ταὐτόν. ἄλλον δὲ τρόπον ἐκεῖ
[4, 15]	οὐκ ἔστιν· τὸ γὰρ βραδὺ	καὶ	ταχὺ χρόνῳ ὥρισται, ταχὺ μὲν
[4, 17]	τῆς αὐτῆς στιγμῆς, ὅτι ἀρχὴ	καὶ	τελευτή, ἀλλ' ὡς τὰ ἔσχατα
[4, 17]	ἀνάγκη ἵστασθαι, εἰ ἔσται ἀρχὴ	καὶ	τελευτὴ ἡ αὐτὴ στιγμή· τὸ
[4, 19]	ὁ χρόνος ἀεὶ ἐν ἀρχῇ	καὶ	τελευτῇ. καὶ διὰ τοῦτο δοκεῖ
[4, 19]	οὐ γὰρ τοῦ αὐτοῦ ἀρχὴ	καὶ	τελευτὴ τὸ νῦν· ἅμα γὰρ
[4, 2]	τῇ θέσει διαφέροντα μόνον ἀλλὰ	καὶ	τῇ δυνάμει. δηλοῖ δὲ καὶ
[4, 18]	κίνησιν τῷ χρόνῳ μετροῦμεν, ἀλλὰ	καὶ	τῇ κινήσει τὸν χρόνον διὰ
[4, 19]	τὴν γὰρ κίνησιν αὐτῶν μετρήσει	καὶ	τὴν ἠρεμίαν, πόση τις. ὥστε
[4, 11]	περ ᾖ ἡ> βίαιος, εἶναι	καὶ	τὴν κατὰ φύσιν (ἡ μὲν
[4, 18]	τὸν χρόνον, ἂν ἡ κίνησις,	καὶ	τὴν κίνησιν, ἂν ὁ χρόνος.
[4, 18]	καὶ τὸ μέγεθος τῇ. κινήσει	καὶ	τὴν κίνησιν τῷ μεγέθει· πολλὴν
[4, 6]	τε τὸ παρεμφαίνεσθαι τὴν ὕλην	καὶ	τὴν μορφήν, καὶ διὰ τὸ
[4, 8]	παραπλησίαν ἔχει τήν τε ἀπιστίαν	καὶ	τὴν πίστιν διὰ τῶν ὑπολαμβανομένων·
[4, 4]	τῷ Τιμαίῳ· τὸ γὰρ μεταληπτικὸν	καὶ	τὴν χώραν ἓν καὶ ταὐτόν.
[4, 4]	διὸ καὶ Πλάτων τὴν ὕλην	καὶ	τὴν χώραν ταὐτό φησιν εἶναι
[4, 4]	ἀγράφοις δόγμασιν, ὅμως τὸν τόπον	καὶ	τὴν χώραν τὸ αὐτὸ ἀπεφήνατο.
[4, 8]	κενοῦ χωρισμοῦ τινὸς τῶν ἐφεξῆς	καὶ	{τῆς} διορίσεως· καὶ τοῦτ' εἶναι
[4, 1]	γάρ ἐστι τραγέλαφος ἢ σφίγξ;	καὶ	τῆς κινήσεως ἡ κοινὴ μάλιστα
[4, 18]	δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ χρόνου	καὶ	τῆς κινήσεως· τῷ μὲν γὰρ
[4, 20]	καὶ ἅμα, τῆς τε ἀλλοιώσεως	καὶ	τῆς φορᾶς. καὶ διὰ τοῦτο
[4, 7]	μὲν τόπου, καὶ ὅτι ἔστι	καὶ	τί ἐστιν, εἴρηται. ~Τὸν αὐτὸν
[4, 1]	ἢ μή, καὶ πῶς ἔστι,	καὶ	τί ἐστιν. τά τε γὰρ
[4, 8]	ἢ μή, καὶ πῶς ἔστι,	καὶ	τί ἐστιν, ὥσπερ καὶ περὶ
[4, 19]	μὲν οὖν ἔστιν ὁ χρόνος	καὶ	τί, καὶ ποσαχῶς λέγεται τὸ
[4, 19]	καὶ ποσαχῶς λέγεται τὸ νῦν,	καὶ	τί τὸ ποτὲ καὶ τὸ
[4, 3]	οὐδὲν γίγνεται μέγεθος. ἔτι δὲ	καὶ	τίνος ἄν τις θείη τοῖς
[4, 15]	~τί δ' ἐστὶν ὁ χρόνος	καὶ	τίς αὐτοῦ ἡ φύσις, ὁμοίως
[4, 4]	ἔστι δὲ τοιοῦτον ἡ ὕλη	καὶ	τὸ ἀόριστον· ὅταν γὰρ ἀφαιρεθῇ
[4, 4]	καὶ κινεῖται καὶ τὸ εἶδος	καὶ	τὸ ἀόριστον, οὐκ ἀεὶ ἐν
[4, 11]	οὔσης διαφορᾶς κατὰ τὸ κενὸν	καὶ	τὸ ἄπειρον; ᾗ μὲν γὰρ
[4, 16]	διχῶς (καὶ γὰρ τὸ ἀριθμούμενον	καὶ	τὸ ἀριθμητὸν ἀριθμὸν λέγομεν, καὶ
[4, 16]	ἔστι δ' ἕτερον ᾧ ἀριθμοῦμεν	καὶ	τὸ ἀριθμούμενον. ~καὶ ὥσπερ ἡ
[4, 19]	νῦν, καὶ τί τὸ ποτὲ	καὶ	τὸ ἄρτι καὶ τὸ ἤδη
[4, 19]	ὅτι λίαν πόρρω τοῦ νῦν.	καὶ	τὸ ἄρτι> τὸ ἐγγὺς τοῦ
[4, 4]	ἅμα τῷ πράγματι καὶ κινεῖται	καὶ	τὸ εἶδος καὶ τὸ ἀόριστον,
[4, 19]	μετρεῖσθαι τῷ χρόνῳ καὶ αὐτὴν	καὶ	τὸ εἶναι αὐτῆς (ἅμα γὰρ
[4, 19]	αὐτῆς (ἅμα γὰρ τὴν κίνησιν	καὶ	τὸ εἶναι τῆς κινήσεως μετρεῖ,
[4, 20]	τῇ κινήσει. διὰ δὲ τοῦτο	καὶ	τὸ εἰωθὸς λέγεσθαι συμβαίνει· φασὶν
[4, 5]	τοῦ ὅλου τὸ ἐν ᾧ	καὶ	τὸ ἐν τούτῳ, λεχθήσεται τὸ
[4, 19]	κινήσει ὂν ἀνάγκη κινεῖσθαι, οὕτω	καὶ	τὸ ἐν χρόνῳ· οὐ γὰρ
[4, 19]	τὸ ἤδη καὶ τὸ πάλαι	καὶ	τὸ ἐξαίφνης, εἴρηται. ~Τούτων δ'
[4, 7]	τοῦτο τὸ μέσον τοῦ οὐρανοῦ	καὶ	τὸ ἔσχατον τὸ πρὸς ἡμᾶς
[4, 19]	τὸ ποτὲ καὶ τὸ ἄρτι	καὶ	τὸ ἤδη καὶ τὸ πάλαι
[4, 19]	δ' ὁ χρόνος τὸ κινούμενον	καὶ	τὸ ἠρεμοῦν, ᾗ τὸ μὲν
[4, 19]	ἀριθμῷ δὲ κινήσεως ἐνδέχεται εἶναι	καὶ	τὸ ἠρεμοῦν. οὐ γὰρ πᾶν
[4, 2]	καὶ εἴδη, τό τε ἄνω	καὶ	τὸ κάτω καὶ αἱ λοιπαὶ
[4, 2]	καὶ τὸ κοῦφον· ὁμοίως δὲ	καὶ	τὸ κάτω οὐχ ὅ τι
[4, 10]	~ἐπεὶ δὲ περὶ τόπου διώρισται,	καὶ	τὸ κενὸν ἀνάγκη τόπον εἶναι,
[4, 10]	σώματος διάστημα βούλεται εἶναι· διὸ	καὶ	τὸ κενὸν δοκεῖ τι εἶναι,
[4, 8]	τοῦ ἀπείρου πνεύματος ὡς ἀναπνέοντι	καὶ	τὸ κενόν, ὃ διορίζει τὰς
[4, 13]	τῷ κενῷ ἀκίνητα πάντα, οὕτω	καὶ	τὸ κενὸν ὅτι ἀκίνητον· ἀσύμβλητα
[4, 11]	σύγκειται ἐκ στιγμῶν. ὁμοίως δὲ	καὶ	τὸ κενὸν πρὸς τὸ πλῆρες
[4, 19]	τῷ αὐτῷ πως τὸ κυρτὸν	καὶ	τὸ κοῖλον, οὕτως καὶ ὁ
[4, 17]	τὸ Κορίσκον ἐν Λυκείῳ εἶναι	καὶ	τὸ Κορίσκον ἐν ἀγορᾷ. καὶ
[4, 2]	ἀλλ' ὅπου φέρεται τὸ πῦρ	καὶ	τὸ κοῦφον· ὁμοίως δὲ καὶ
[4, 5]	καὶ δύναμιν, ἥ τ' ἐπιφάνεια	καὶ	τὸ λευκόν. οὔτε δὴ ἐπακτικῶς
[4, 13]	τἀναντία μανὰ τό τε κοῦφον	καὶ	τὸ μαλακόν· διαφωνεῖ δὲ τὸ
[4, 13]	τὸ κενόν· τὸ γὰρ πυκνὸν	καὶ	τὸ μανὸν κατὰ ταύτην τὴν
[4, 13]	θερμότης πρὸς> τὴν ὕστερον. ὥστε	καὶ	τὸ μέγεθος καὶ ἡ μικρότης
[4, 18]	κίνησιν ὁ χρόνος. καὶ μετροῦμεν	καὶ	τὸ μέγεθος τῇ. κινήσει καὶ
[4, 14]	ὃ φαίνεται διορίζειν τὸ παρελθὸν	καὶ	τὸ μέλλον, πότερον ἓν καὶ
[4, 15]	σφαῖραν αὐτήν. καίτοι τῆς περιφορᾶς	καὶ	τὸ μέρος χρόνος τίς ἐστι,
[4, 6]	ἀγγείου εἶναι ὁ τόπος, ἀλλὰ	καὶ	τὸ μεταξὺ ὡς κενὸν ὄν>
[4, 19]	ἣ καταμετρήσει τὴν ὅλην (ὥσπερ	καὶ	τὸ μῆκος ὁ πῆχυς τῷ
[4, 8]	εἰπεῖν. εἰ δὲ τοῦτο ἐνδέχεται,	καὶ	τὸ μικρότατον δέξεται τὸ μέγιστον·
[4, 19]	μία, ἡ αὐτὴ πάντῃ) οὕτω	καὶ	τὸ νῦν τὸ μὲν τοῦ
[4, 19]	τὸ ἄρτι καὶ τὸ ἤδη	καὶ	τὸ πάλαι καὶ τὸ ἐξαίφνης,
[4, 13]	λάβῃ πᾶν ἔσται θερμόν, οὕτω	καὶ	τὸ πᾶν συναγωγὴ καὶ διαστολὴ
[4, 8]	ἀδύνατον ἅμα εἶναι. μαρτύριον δὲ	καὶ	τὸ περὶ τῆς τέφρας ποιοῦνται,
[4, 19]	χρόνῳ ὡς ἐν ἀριθμῷ μονὰς	καὶ	τὸ περιττὸν καὶ ἄρτιον (τὰ
[4, 4]	ἐν τῷ αὐτῷ ἀλλ' οὗπερ	καὶ	τὸ πρᾶγμα· ὥστε τοῦ τόπου
[4, 17]	φερόμενον, ᾧ τὴν κίνησιν γνωρίζομεν	καὶ	τὸ πρότερον ἐν αὐτῇ καὶ
[4, 19]	ὁ χρόνος, τὸ μὲν νῦν	καὶ	τὸ πρότερον καὶ ὅσα τοιαῦτα
[4, 20]	ἐπεὶ τὰ νῦν ἐν χρόνῳ,	καὶ	τὸ πρότερον καὶ ὕστερον ἐν
[4, 13]	(τὸ γὰρ μανὸν κοῦφον, διὸ	καὶ	τὸ πῦρ μανὸν εἶναί φασιν)
[4, 20]	τρίγωνα τὰ αὐτὰ τὸ ἰσόπλευρον	καὶ	τὸ σκαληνές, καίτοι σχῆμά γε
[4, 13]	μαλακόν· διαφωνεῖ δὲ τὸ βαρὺ	καὶ	τὸ σκληρὸν ἐπὶ μολίβδου καὶ
[4, 13]	μανοῦ· τό τε γὰρ βαρὺ	καὶ	τὸ σκληρὸν πυκνὰ δοκεῖ εἶναι,
[4, 6]	γὰρ ἔστιν, ἀντιμεθίσταται ὁ ἀὴρ	καὶ	τὸ ὕδωρ ἢ τὰ μόρια
[4, 11]	διαιρεῖσθαι εἴς τε τὴν ὑπεροχὴν	καὶ	τὸ ὑπερεχόμενον, ὥστε ἔσται τὰ
[4, 17]	καὶ τὸ πρότερον ἐν αὐτῇ	καὶ	τὸ ὕστερον. τοῦτο δὲ ὃ
[4, 19]	αὐτῆς τὸ εἶναι) δῆλον ὅτι	καὶ	τοῖς ἄλλοις τοῦτ' ἔστι τὸ
[4, 10]	παρὰ τὰ σώματα τὰ ἐμπίπτοντα	καὶ	τοῖς τὸ κενόν. αἴτιον δὲ
[4, 10]	ἡ κίνησις ἡ κατὰ τόπον	καὶ	τοῖς τὸν τόπον φάσκουσιν εἶναί
[4, 20]	κατά τε τὸν παρεληλυθότα χρόνον	καὶ	τὸν μέλλοντα· ἐν μὲν γὰρ
[4, 5]	ἀγγεῖόν τε καὶ οἶνον εἶναι	καὶ	τὸν οἶνον οἶνόν τε καὶ
[4, 8]	ἔνια συνιόντα καὶ πιλούμενα, οἷον	καὶ	τὸν οἶνόν φασι δέχεσθαι μετὰ
[4, 6]	κατὰ τόπον· διὰ γὰρ τοῦτο	καὶ	τὸν οὐρανὸν μάλιστ' οἰόμεθα ἐν
[4, 9]	τὴν τοῦ σώματος ὕλην (οἵπερ	καὶ	τὸν τόπον τὸ αὐτὸ τοῦτο)
[4, 18]	ἂν ἡ ὁδὸς {ᾖ} πολλή·	καὶ	τὸν χρόνον, ἂν ἡ κίνησις,
[4, 16]	καὶ οὐ κίνησις. ἀλλὰ μὴν	καὶ	τὸν χρόνον γε γνωρίζομεν ὅταν
[4, 8]	μὲν ὂν κενὸν καὶ πλῆρες	καὶ	τόπον, τὸ δ' εἶναι αὐτοῖς
[4, 7]	ἐφ' ᾧ δὲ κινεῖται, ταύτῃ	καὶ	τόπος ἔστι τοῖς μορίοις· ἕτερον
[4, 4]	τὸ δὲ κατ' ἄλλο λέγεται,	καὶ	τόπος ὁ μὲν κοινός, ἐν
[4, 12]	κύβου σῶμα τοῦ ἴσου κενοῦ	καὶ	τόπου; καὶ εἰ δύο τοιαῦτα,
[4, 3]	μὴν οὐδεμίαν διαφορὰν ἔχομεν στιγμῆς	καὶ	τόπου στιγμῆς, ὥστ' εἰ μηδὲ
[4, 8]	δ' οὔ φασι, σχεδὸν τοιαῦτα	καὶ	τοσαῦτά ἐστιν. ~Πρὸς δὲ τὸ
[4, 16]	τῷ πρότερον καὶ ὕστερον ὁρίζοντες·	καὶ	τότε φαμὲν γεγονέναι χρόνον, ὅταν
[4, 4]	ἀντιμεθισταμένων ἀλλήλοις τοῦ τε ὕδατος	καὶ	τοῦ ἀέρος, καὶ τῶν ἄλλων
[4, 6]	τόποι (μεθισταμένου γὰρ τοῦ ὕδατος	καὶ	τοῦ ἀέρος ταὐτὸ ποιήσει τὰ
[4, 19]	μεταβολὴ καθ' αὑτήν) γενέσεως δὲ	καὶ	τοῦ εἶναι κατὰ συμβεβηκός. σημεῖον
[4, 10]	τε περὶ τῆς αὐξήσεως λόγος	καὶ	τοῦ εἰς τὴν τέφραν ἐγχεομένου
[4, 5]	ὁ λόγος τοῦ ἐν ᾧ	καὶ	τοῦ ἐν τούτῳ. ἀλλὰ μὴν
[4, 11]	μηδενὸς οὐδεμία ἔστι διαφορά, οὕτω	καὶ	τοῦ κενοῦ· τὸ γὰρ κενὸν
[4, 19]	ἐστὶν ὁ χρόνος μέτρον κινήσεως	καὶ	τοῦ κινεῖσθαι, μετρεῖ δ' οὗτος
[4, 13]	ἐφ' ἑκατέρου, τοῦ τε πυκνοῦ	καὶ	τοῦ μανοῦ· τό τε γὰρ
[4, 20]	δὲ νῦν ὅρος τοῦ παρήκοντος	καὶ	τοῦ μέλλοντος· ὥστ' ἐπεὶ τὰ
[4, 19]	ὑπερέξει τοῦ τε εἶναι αὐτῶν	καὶ	τοῦ μετροῦντος τὴν οὐσίαν αὐτῶν)
[4, 4]	ὁ τόπος, εἴτε τοῦ μεγάλου	καὶ	τοῦ μικροῦ ὄντος τοῦ μεθεκτικοῦ
[4, 19]	ὁ χρόνος ἐν ᾧ μέλλει)	καὶ	τοῦ παρεληλυθότος χρόνου τὸ μὴ
[4, 6]	γὰρ τὰ ἔσχατα τοῦ περιέχοντος	καὶ	τοῦ περιεχομένου. ἔστι μὲν οὖν
[4, 13]	κοῖλον, ἀλλ' ὃ ἦν συνήχθη,	καὶ	τοῦ πυρὸς ὅ τι ἄν
[4, 3]	ὂν ἐν τόπῳ, δῆλον ὅτι	καὶ	τοῦ τόπου τόπος ἔσται, καὶ
[4, 20]	τῆς τε κινήσεως τὸ ποσὸν	καὶ	τοῦ χρόνου) εἰ οὖν τὸ
[4, 13]	τάχιστ' ἂν φέροιτο. ἴσως δὲ	καὶ	τοῦτ' ἀδύνατον κινηθῆναι· λόγος δ'
[4, 8]	τῶν ἐφεξῆς καὶ {τῆς} διορίσεως·	καὶ	τοῦτ' εἶναι πρῶτον ἐν τοῖς
[4, 19]	τὸ εἶναι τῆς κινήσεως μετρεῖ,	καὶ	τοῦτ' ἔστιν αὐτῇ τὸ ἐν
[4, 18]	δὲ κινήσει τὸν χρόνον μετροῦμεν.	καὶ	τοῦτ' εὐλόγως συμβέβηκεν· ἀκολουθεῖ γὰρ
[4, 17]	καὶ τὸ Κορίσκον ἐν ἀγορᾷ.	καὶ	τοῦτο δὴ τῷ ἄλλοθι καὶ
[4, 10]	παρὰ τὰ σώματα τὰ κινούμενα.	καὶ	τοῦτο δῆλον καὶ ἐν ταῖς
[4, 3]	καὶ τοῦ τόπου τόπος ἔσται,	καὶ	τοῦτο εἰς ἄπειρον. ἔτι ὥσπερ
[4, 17]	ὕστερον κίνησιν τοῦτο. ἀκολουθεῖ δὲ	καὶ	τοῦτό πως τῇ στιγμῇ· καὶ
[4, 17]	κατὰ τὸ νῦν· ἀκολουθεῖ γὰρ	καὶ	τοῦτο τῇ φορᾷ καὶ τῷ
[4, 20]	σχῆμα μὲν οὖν τὸ αὐτό,	καὶ	τοῦτο τρίγωνον, τρίγωνον δ' οὐ
[4, 16]	πρότερον τὸ δ' ὕστερον, τότε	καὶ	τοῦτό φαμεν εἶναι χρόνον· τὸ
[4, 7]	μόριόν πως πρὸς ὅλον. διὸ	καὶ	τούτοις ἁφὴ ἔστιν· σύμφυσις δέ,
[4, 8]	ἃ λέγουσιν οἱ μὴ φάσκοντες,	καὶ	τρίτον τὰς κοινὰς περὶ αὐτῶν
[4, 18]	χρόνον τῇ κινήσει μετροῦντες, καθάπερ	καὶ	τῷ ἀριθμητῷ τὸν ἀριθμόν, οἷον
[4, 19]	τινα χρόνον ὅτε κἀκεῖνο ἔστιν,	καὶ	τῷ ἐν κινήσει ὄντι εἶναι
[4, 19]	συμβέβηκεν, ἐκεῖνο δ' ἀνάγκη παρακολουθεῖν,	καὶ	τῷ ὄντι ἐν χρόνῳ εἶναί
[4, 12]	αὐτῷ ἔσται τῷ τοῦ τόπου	καὶ	τῷ τοῦ κενοῦ μέρει ἴσῳ
[4, 17]	γὰρ καὶ τοῦτο τῇ φορᾷ	καὶ	τῷ φερομένῳ. καὶ γὰρ ἡ
[4, 4]	τε ὕδατος καὶ τοῦ ἀέρος,	καὶ	τῶν ἄλλων σωμάτων ὁμοίως, ὥστε
[4, 20]	κύκλον εἶναι τὰ ἀνθρώπινα πράγματα,	καὶ	τῶν ἄλλων τῶν κίνησιν ἐχόντων
[4, 13]	τῶν ἐναντίων, θερμοῦ καὶ ψυχροῦ	καὶ	τῶν ἄλλων τῶν φυσικῶν ἐναντιώσεων,
[4, 20]	ὁ αὐτὸς ἀριθμός. οὕτω δὲ	καὶ	τῶν κινήσεων τῶν ἅμα περαινομένων
[4, 20]	ὁ αὐτὸς ὁ τῶν προβάτων	καὶ	τῶν κυνῶν, εἰ ἴσος ἑκάτερος,
[4, 3]	χώρα, δῆλον ὅτι καὶ ἐπιφανείας	καὶ	τῶν λοιπῶν περάτων· ὁ γὰρ
[4, 6]	ἔτι τὸ τῆς δυσκολίας αἴτιον	καὶ	τῶν περὶ αὐτὸν ἀπορημάτων ἔσται
[4, 20]	περὶ μὲν χρόνου καὶ αὐτοῦ	καὶ	τῶν περὶ αὐτὸν οἰκείων τῇ
[4, 2]	ἁπλῶν, οἷον πυρὸς καὶ γῆς	καὶ	τῶν τοιούτων, οὐ μόνον δηλοῦσιν
[4, 13]	ἴσον ἀεὶ δεῖ> μεταβάλλειν ἀέρα	καὶ	ὕδωρ (λέγω δὲ οἷον εἰ
[4, 16]	τῷ νῦν χρόνος εἶναι δοκεῖ·	καὶ	ὑποκείσθω. ὅταν μὲν οὖν ὡς
[4, 11]	τεθῇ ὡς ἐν κεχωρισμένῳ τόπῳ	καὶ	ὑπομένοντι σῶμά τι· τὸ γὰρ
[4, 18]	ἀριθμούμενος, οὗτος δὲ συμβαίνει πρότερον	καὶ	ὕστερον ἀεὶ ἕτερος· τὰ γὰρ
[4, 16]	τῷ μεγέθει ἔστι τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον, ἀνάγκη καὶ ἐν κινήσει
[4, 16]	ἐν κινήσει εἶναι τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον, ἀνάλογον τοῖς ἐκεῖ. ἀλλὰ
[4, 16]	ἐν χρόνῳ ἔστιν τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον διὰ τὸ ἀκολουθεῖν ἀεὶ
[4, 20]	ἄνευ ψυχῆς. τὸ δὲ πρότερον	καὶ	ὕστερον ἐν κινήσει ἐστίν· χρόνος
[4, 17]	γὰρ φερομένῳ γνωρίζομεν τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον ἐν κινήσει, ᾗ δ'
[4, 16]	καὶ μὴ ἤτοι ὡς πρότερον	καὶ	ὕστερον ἐν τῇ κινήσει ἢ
[4, 16]	αὐτῶν. ἔστι δὲ τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον ἐν τῇ κινήσει ὃ
[4, 16]	δοκεῖ γεγονέναι. τὸ δὴ πρότερον	καὶ	ὕστερον ἐν τόπῳ πρῶτόν ἐστιν.
[4, 20]	ἐν χρόνῳ, καὶ τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον ἐν χρόνῳ ἔσται· ἐν
[4, 17]	τὸ αὐτό (τὸ πρότερον γὰρ	καὶ	ὕστερόν ἐστι τὸ ἐν κινήσει)
[4, 18]	ἐστιν κινήσεως κατὰ τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον, καὶ συνεχής (συνεχοῦς γάρ)
[4, 17]	καὶ ὁρίζει δὲ τὴν πρότερον	καὶ	ὕστερον κίνησιν τοῦτο. ἀκολουθεῖ δὲ
[4, 20]	ἐν χρόνῳ ἐστί· πρότερον γὰρ	καὶ	ὕστερον λέγομεν κατὰ τὴν πρὸς
[4, 16]	ὁρίσωμεν τὴν κίνησιν, τῷ πρότερον	καὶ	ὕστερον ὁρίζοντες· καὶ τότε φαμὲν
[4, 16]	ἀριθμὸς κινήσεως κατὰ τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον. οὐκ ἄρα κίνησις ὁ
[4, 18]	δὲ πανταχοῦ ἅμα· πρότερον δὲ	καὶ	ὕστερον οὐχ ὁ αὐτός, ὅτι
[4, 17]	τὸν χρόνον ὁρίζει, ᾗ πρότερον	καὶ	ὕστερον) τὸ δὲ νῦν ἔστι
[4, 17]	(ᾗ ἀριθμητὸν γὰρ τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον, τὸ νῦν ἔστιν) καὶ
[4, 17]	ᾗ δ' ἀριθμητὸν τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον, τὸ νῦν ἔστιν) ὥστε
[4, 16]	κίνησις. ὅταν δὲ τὸ πρότερον	καὶ	ὕστερον, τότε λέγομεν χρόνον· τοῦτο
[4, 16]	γεγονέναι χρόνον, ὅταν τοῦ προτέρου	καὶ	ὑστέρου ἐν τῇ κινήσει αἴσθησιν
[4, 16]	τὸ αὐτὸ μὲν προτέρου δὲ	καὶ	ὑστέρου τινός, οὐ δοκεῖ χρόνος
[4, 6]	ἔχειν τὸ ἄνω καὶ κάτω,	καὶ	φέρεσθαι φύσει καὶ μένειν ἐν
[4, 7]	τόπῳ, ἀλλὰ τὸ κινητὸν σῶμα.	καὶ	φέρεται δὴ εἰς τὸν αὑτοῦ
[4, 20]	φθείρεται καὶ αὐξάνεται καὶ ἀλλοιοῦται	καὶ	φέρεται· ᾗ οὖν κίνησίς ἐστι,
[4, 19]	δὲ τῷ χρόνῳ πάντα γίγνεται	καὶ	φθείρεται· διὸ καὶ οἱ μὲν
[4, 20]	καὶ γὰρ γίγνεται ἐν χρόνῳ	καὶ	φθείρεται καὶ αὐξάνεται καὶ ἀλλοιοῦται
[4, 6]	καὶ γὰρ ἐν τῇ αὐξήσει	καὶ	φθίσει μεταβάλλει, καὶ ὃ πρότερον
[4, 6]	μὲν φορά, τὸ δὲ αὔξησις	καὶ	φθίσις· καὶ γὰρ ἐν τῇ
[4, 19]	καὶ μή, καὶ ἔστιν γένεσις	καὶ	φθορὰ αὐτῶν. Τὸ δὲ νῦν
[4, 20]	κίνησιν ἐχόντων φυσικὴν καὶ γένεσιν	καὶ	φθοράν. τοῦτο δέ, ὅτι ταῦτα
[4, 6]	δοκεῖ δὲ μέγα τι εἶναι	καὶ	χαλεπὸν ληφθῆναι ὁ τόπος διά
[4, 14]	τὸ δὲ νῦν πέρας ἐστίν,	καὶ	χρόνον ἔστι λαβεῖν πεπερασμένον. ἔτι
[4, 18]	μίαν πάλιν καὶ πάλιν, οὕτω	καὶ	χρόνον, οἷον ἐνιαυτὸν ἢ ἔαρ
[4, 16]	εὐθὺς ἅμα δοκεῖ τις γεγονέναι	καὶ	χρόνος. ἀλλὰ μὴν καὶ ὅταν
[4, 19]	καὶ μία γίγνεταί ποτε, ἔσται	καὶ	χρόνος εἷς καὶ ὁ αὐτός,
[4, 18]	διαιρεῖται πᾶσα γραμμή. ὥστε ὁμοίως	καὶ	χρόνος· ἐλάχιστος γὰρ κατὰ μὲν
[4, 16]	ἐστιν. ἅμα γὰρ κινήσεως αἰσθανόμεθα	καὶ	χρόνου· καὶ γὰρ ἐὰν ᾖ
[4, 3]	ἔτι εἴπερ ἔστι σώματος τόπος	καὶ	χώρα, δῆλον ὅτι καὶ ἐπιφανείας
[4, 4]	γὰρ τὴν ἀκροτάτην ἔχει θέαν,	καὶ	χωρὶς ἀλλήλων οὐ ῥᾴδιον γνωρίζειν.
[4, 20]	τοῦτο αἱ μὲν κινήσεις ἕτεραι	καὶ	χωρίς, ὁ δὲ χρόνος πανταχοῦ
[4, 12]	τοῦ ξυλίνου κύβου. ὥστ' εἰ	καὶ	χωρισθείη τῶν ἄλλων πάντων καὶ
[4, 6]	μήτε μείζω, ἔτι ἀπολείπεσθαι ἑκάστου	καὶ	χωριστὸν εἶναι, πρὸς δὲ τούτοις
[4, 20]	ἄλλο πέφυκεν ἀριθμεῖν ἢ ψυχὴ	καὶ	ψυχῆς νοῦς, ἀδύνατον εἶναι χρόνον
[4, 5]	ὡς ἡ ὑγίεια ἐν θερμοῖς	καὶ	ψυχροῖς καὶ ὅλως τὸ εἶδος
[4, 13]	εἰ ἔτυχε, χροιᾶς καὶ θερμοῦ	καὶ	ψυχροῦ. ἔστι δὲ καὶ σώματος
[4, 13]	ὕλη μία τῶν ἐναντίων, θερμοῦ	καὶ	ψυχροῦ καὶ τῶν ἄλλων τῶν
[4, 16]	καὶ τὸ ἀριθμητὸν ἀριθμὸν λέγομεν,	καὶ	ᾧ ἀριθμοῦμεν) ὁ δὴ χρόνος
[4, 4]	τὸ περιεχόμενον ὑπὸ τοῦ εἴδους	καὶ	ὡρισμένον, οἷον ὑπὸ ἐπιπέδου καὶ
[4, 17]	ᾧ ἀριθμοῦμεν καὶ τὸ ἀριθμούμενον.	~καὶ	ὥσπερ ἡ κίνησις αἰεὶ ἄλλη