Alphabétiquement     [«   »]
ὁτιοῦν 2
ὁτουοῦν 1
ὁτῳοῦν 1
οὐ 73
οὔ 17
οὗ 21
οὐδ 13
Fréquences     [«    »]
71 ἔστιν
69 οὐκ
67 τὴν
73 οὐ
73 ὡς
74 νῦν
75 τι
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Physique, livre IV

οὐ


Livre, Chap.
[4, 8]   δ' ἐστὶ φορὰ καὶ αὔξησις)  οὐ   γὰρ ἂν δοκεῖν εἶναι κίνησιν,
[4, 2]   τῶν ἄλλων, ἀνάγκη πρῶτον εἶναι·  οὐ   γὰρ ἀπόλλυται ὁ τόπος τῶν
[4, 11]   τὸ εἰστεθὲν εἰς αὐτὸ σῶμα;  οὐ   γὰρ δὴ εἰς ἅπαν. ὁ
[4, 20]   καὶ ἀριθμὸς δὴ ὁ αὐτός  (οὐ   γὰρ διαφέρει ἀριθμοῦ διαφορᾷ ὁ
[4, 4]   ὕδωρ γένηται, ἀπόλωλεν ὁ τόπος·  οὐ   γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ
[4, 5]   τὸ ὅλον ἐν τοῖς μέρεσιν·  οὐ   γάρ ἐστι παρὰ τὰ μέρη
[4, 11]   ἐν τῷ κενῷ ἀνάγκη ἠρεμεῖν·  οὐ   γὰρ ἔστιν οὗ μᾶλλον ἢ
[4, 19]   ὥσπερ ἐπὶ τῶν μαθηματικῶν γραμμῶν  (οὐ   γὰρ ἡ αὐτὴ αἰεὶ στιγμὴ
[4, 19]   οὕτω καὶ τὸ ἐν χρόνῳ·  οὐ   γὰρ κίνησις ὁ χρόνος, ἀλλ'
[4, 2]   τῇ φύσει διώρισται χωρὶς ἕκαστον.  οὐ   γὰρ ὅ τι ἔτυχέν ἐστι
[4, 19]   ἐνδέχεται εἶναι καὶ τὸ ἠρεμοῦν.  οὐ   γὰρ πᾶν τὸ ἀκίνητον ἠρεμεῖ,
[4, 7]   τὸ πέρας ἐν τῷ πεπερασμένῳ.  οὐ   γὰρ πᾶν τὸ ὂν ἐν
[4, 19]   ὄντα, οὐκ ἔστιν ἐν χρόνῳ·  οὐ   γὰρ περιέχεται ὑπὸ χρόνου, οὐδὲ
[4, 11]   τόπῳ ἢ ἐν τῷ κενῷ;  οὐ   γὰρ συμβαίνει, ὅταν ὅλον τεθῇ
[4, 1]   τί ποτ' ἐστὶν ὁ τόπος·  οὐ   γὰρ ταὐτὸν φαίνεται θεωροῦσιν ἐξ
[4, 19]   διὰ τοῦτο δοκεῖ ἀεὶ ἕτερος·  οὐ   γὰρ τοῦ αὐτοῦ ἀρχὴ καὶ
[4, 13]   ἦν οὐ κυρτὸν ἀλλ' εὐθύ  (οὐ   γὰρ τῷ διαλείπειν τὸ ἧττον
[4, 19]   πᾶσα γὰρ ἠρεμία ἐν χρόνῳ.  οὐ   γὰρ ὥσπερ τὸ ἐν κινήσει
[4, 7]   τοῦ τόπου τὸ τυχόν, ἀλλ'  οὐ   διάστημα σώματος) καὶ ἔστιν ὁ
[4, 12]   ὁ γὰρ ἀὴρ ἔστιν τι,  οὐ   δοκεῖ δέ γε οὐδὲ τὸ
[4, 16]   καὶ ἐπεὶ λανθάνει ἕτερον ὄν,  οὐ   δοκεῖ εἶναι τὸ μεταξὺ χρόνος.
[4, 16]   τὴν διάνοιαν ἢ λάθωμεν μεταβάλλοντες,  οὐ   δοκεῖ ἡμῖν γεγονέναι χρόνος, καθάπερ
[4, 14]   τῶν μερῶν· ὁ δὲ χρόνος  οὐ   δοκεῖ συγκεῖσθαι ἐκ τῶν νῦν.
[4, 16]   προτέρου δὲ καὶ ὑστέρου τινός,  οὐ   δοκεῖ χρόνος γεγονέναι οὐδείς, ὅτι
[4, 13]   λαβεῖν τι μέγεθος ἐν ᾧ  οὐ   καὶ θερμότης καὶ λευκότης ἔνεστιν.
[4, 12]   εἰ δύο τοιαῦτα, διὰ τί  οὐ   καὶ ὁποσαοῦν ἐν τῷ αὐτῷ
[4, 9]   τόπον τὸ αὐτὸ τοῦτο) λέγοντες  οὐ   καλῶς· ἡ μὲν γὰρ ὕλη
[4, 8]   ὄντος συνεχοῦς. οὗτοι μὲν οὖν  οὐ   κατὰ θύρας πρὸς τὸ πρόβλημα
[4, 10]   οὖν κοινὴν ἀξιοῦσι λύειν, ἀλλ'  οὐ   κενὸν δεικνύουσιν ὡς ἔστιν) ἢ
[4, 16]   μέντοι εἶναι αὐτῷ ἕτερον καὶ  οὐ   κίνησις. ἀλλὰ μὴν καὶ τὸν
[4, 16]   ἐστιν ὁ χρόνος. ἐπεὶ οὖν  οὐ   κίνησις, ἀνάγκη τῆς κινήσεώς τι
[4, 13]   ἐγγέγονε τὸ κυρτὸν ὃ ἦν  οὐ   κυρτὸν ἀλλ' εὐθύ (οὐ γὰρ
[4, 18]   ὅτι ταχὺς μὲν καὶ βραδὺς  οὐ   λέγεται, πολὺς δὲ καὶ ὀλίγος
[4, 19]   δὲ Ἴλιον φάναι ἤδη ἑαλωκέναι  οὐ   λέγομεν, ὅτι λίαν πόρρω τοῦ
[4, 19]   ἐπιλανθάνεται διὰ τὸν χρόνον, ἀλλ'  οὐ   μεμάθηκεν, οὐδὲ νέον γέγονεν οὐδὲ
[4, 5]   ὁ οἶνος χωρὶς μὲν ὄντα  οὐ   μέρη, ἅμα δέ· διὸ ὅταν
[4, 14]   ὄντος μεριστοῦ. τὸ δὲ νῦν  οὐ   μέρος· μετρεῖ τε γὰρ τὸ
[4, 7]   γὰρ ὅλον, ἅμα τὸν τόπον  οὐ   μεταβάλλει, κύκλῳ δὲ κινεῖται τῶν
[4, 3]   τόπος τῶν ἐν αὐτῷ φθειρομένων.  ~οὐ   μὴν ἀλλ' ἔχει γε ἀπορίαν,
[4, 19]   εἰώθαμεν ὑπὸ τοῦ χρόνου φθοράν.  οὐ   μὴν ἀλλ' οὐδὲ ταύτην ὁ
[4, 18]   ἐνιαυτὸν ἢ ἔαρ ἢ μετόπωρον.  οὐ   μόνον δὲ τὴν κίνησιν τῷ
[4, 2]   καὶ γῆς καὶ τῶν τοιούτων,  οὐ   μόνον δηλοῦσιν ὅτι ἐστί τι
[4, 10]   τὸν ἐνόντα ἀέρα) καὶ αὐξάνεσθαι  οὐ   μόνον εἰσιόντος τινὸς ἀλλὰ καὶ
[4, 2]   διαστάσεων. ἔστι δὲ τὰ τοιαῦτα  οὐ   μόνον πρὸς ἡμᾶς, τὸ ἄνω
[4, 6]   δοκῶν ἀσώματος εἶναι· φαίνεται γὰρ  οὐ   μόνον τὰ πέρατα τοῦ ἀγγείου
[4, 3]   ἑκάστου. διὰ μὲν οὖν τούτων  οὐ   μόνον τί ἐστιν, ἀλλὰ καὶ
[4, 19]   τὰ δ' ἐν Ἰλίῳ γέγονεν  οὐ   νῦν, οὐδ' ὁ κατακλυσμὸς {γέγονε}
[4, 13]   ἀδύνατον, συμβαίνει δὲ πρῶτον μὲν  οὐ   πάσης κινήσεως αἴτιον τὸ κενόν,
[4, 15]   γὰρ περιφορᾶς τὸ ληφθέν, ἀλλ'  οὐ   περιφορά. ἔτι δ' εἰ πλείους
[4, 13]   ἀὴρ γένηται, ἡ αὐτὴ ὕλη  οὐ   προσλαβοῦσά τι ἄλλο ἐγένετο, ἀλλ'
[4, 13]   ἡ μικρότης τοῦ αἰσθητοῦ ὄγκου  οὐ   προσλαβούσης τι τῆς ὕλης ἐπεκτείνεται,
[4, 4]   ἔχει θέαν, καὶ χωρὶς ἀλλήλων  οὐ   ῥᾴδιον γνωρίζειν. ἀλλὰ μὴν ὅτι
[4, 14]   διαμένει ἢ ἄλλο καὶ ἄλλο,  οὐ   ῥᾴδιον ἰδεῖν. εἰ μὲν γὰρ
[4, 10]   οὔτε ἀχώριστον. τὸ γὰρ κενὸν  οὐ   σῶμα ἀλλὰ σώματος διάστημα βούλεται
[4, 10]   γὰρ οὐκ αὐξάνεται ὁτιοῦν, ἢ  οὐ   σώματι, ἢ ἐνδέχεται δύο σώματα
[4, 8]   τόπον, τὸ δ' εἶναι αὐτοῖς  οὐ   ταὐτὸ ὄν. ἄρξασθαι δὲ δεῖ
[4, 19]   ἡ ἕνωσις, τὸ δ' εἶναι  οὐ   ταὐτό. τὸ μὲν οὖν οὕτω
[4, 2]   βάρος καὶ τὰ γεηρά, ὡς  οὐ   τῇ θέσει διαφέροντα μόνον ἀλλὰ
[4, 20]   ἐστιν ἁπλῶς ἀριθμὸς συνεχοῦς, ἀλλ'  οὐ   τινός. ἀλλ' ἔστι νῦν κεκινῆσθαι
[4, 17]   τὸ αὐτό, ἔστι δ' ὡς  οὐ   τὸ αὐτό· ᾗ μὲν γὰρ
[4, 20]   καὶ τοῦτο τρίγωνον, τρίγωνον δ'  οὐ   τὸ αὐτό. καὶ ἀριθμὸς δὴ
[4, 17]   νῦν αἰεί, ἔστι δ' ὡς  οὐ   τὸ αὐτό· καὶ γὰρ τὸ
[4, 19]   οὐκ ἔσται τοῦτ' ἐν χρόνῳ.  οὐ   τοίνυν οὐδὲ τὸ σύμμετρον· διὸ
[4, 6]   μὲν οὖν ἄμφω πέρατα, ἀλλ'  οὐ   τοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ τὸ μὲν
[4, 19]   τελευτὴ καὶ ἀρχὴ χρόνου, ἀλλ'  οὐ   τοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ τοῦ μὲν
[4, 8]   (φησί) κενόν, τὸ δὲ κενὸν  οὐ   τῶν ὄντων. ἕνα μὲν οὖν
[4, 13]   μαλακὸν πάθους καὶ ἀπαθείας, καὶ  οὐ   φορᾶς ἀλλ' ἑτεροιώσεως μᾶλλον. καὶ
[4, 4]   ὁποτερονοῦν τούτων εἶναι τὸν τόπον,  οὐ   χαλεπὸν ἰδεῖν. τὸ μὲν γὰρ
[4, 5]   τι, ἔν τινι ἔσται, λύειν  οὐ   χαλεπόν· οὐδὲ γὰρ κωλύει ἐν
[4, 17]   μὲν οὖν πέρας τὸ νῦν,  οὐ   χρόνος, ἀλλὰ συμβέβηκεν· ᾗ δ'
[4, 4]   γὰρ εἶδος καὶ ἡ ὕλη  οὐ   χωρίζεται τοῦ πράγματος, τὸν δὲ
[4, 13]   ὄντος ἐνεργείᾳ ὂν γίγνεται, καὶ  οὐ   χωριστὴ μὲν ἡ ὕλη, τὸ
[4, 9]   καλῶς· ἡ μὲν γὰρ ὕλη  οὐ   χωριστὴ τῶν πραγμάτων, τὸ δὲ




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 23/08/2007